<story><title>The Beautiful Mind-Bending of Stanislaw Lem (2019)</title><url>https://www.newyorker.com/culture/culture-desk/the-beautiful-mind-bending-of-stanislaw-lem</url></story><parent_chain><item><author>Metacelsus</author><text>In Polish, it&amp;#x27;s a mathematical tragic love poem. I&amp;#x27;ve been studying Polish for 2 years, and I still don&amp;#x27;t fully understand all the wordplay here; it&amp;#x27;s pretty complicated.&lt;p&gt;Nieśmiały cybernetyk potężne ekstrema&lt;p&gt;Poznawał, kiedy grupy unimodularne&lt;p&gt;Cyberiady całkował w popołudnie parne,&lt;p&gt;Nie wiedząc, czy jest miłość, czy jeszcze jej nie ma.&lt;p&gt;Precz mi, precz, Laplasjany z wieczora do ranka,&lt;p&gt;I wersory wektorów z ranka do wieczora!&lt;p&gt;Bliżej, przeciwobrazy! Bliżej, bo już pora&lt;p&gt;Zredukować kochankę do objęć kochanka!&lt;p&gt;On drżenia wpółmetryczne, które jęk jednoczy,&lt;p&gt;Zmieni w grupy obrotów i sprzężenia zwrotne,&lt;p&gt;A takie kaskadowe, a takie zawrotne,&lt;p&gt;Że zwarciem zagrażają, idąc z oczu w oczy!&lt;p&gt;Ty, klaso transfinalna! Ty, silna wielkości!&lt;p&gt;Nieprzywiedlne continuum! Praukładzie biały!&lt;p&gt;Christoffela ze Stoksem oddam na wiek cały&lt;p&gt;Za pierwszą i ostatnią pochodną miłości.&lt;p&gt;Twych skalarnych przestrzeni wielolistne głębie&lt;p&gt;Ukaż uwikłanemu w Teoremat Ciała,&lt;p&gt;Cyberiado cyprysów, bimodalnie cała&lt;p&gt;W gradientach, rozmnożonych na loty gołębie!&lt;p&gt;O, nie dożył rozkoszy, kto tak bez siwizny&lt;p&gt;Ani w przestrzeni Weyla, ani Brouwera&lt;p&gt;Studium topologiczne uściskiem otwiera,&lt;p&gt;Badając Moebiusowi nie znane krzywizny!&lt;p&gt;O, wielopowłokowa uczuć komitanto,&lt;p&gt;Wiele trzeba cię cenić, ten się dowie tylko,&lt;p&gt;Kto takich parametrów przeczuwając fantom,&lt;p&gt;Ginie w nanosekundach, płonąc każdą chwilką!&lt;p&gt;Jak punkt, wchodzący w układ holonomiczności,&lt;p&gt;Pozbawiany współrzędnych zera asymptotą,&lt;p&gt;Tak w ostatniej projekcji, ostatnią pieszczotą&lt;p&gt;Żegnany - cybernetyk umiera z miłości.</text></item><item><author>GatorD42</author><text>I’m really curious how close this translation is to the original. I’ve read Lem in multiple languages (not Polish) and found huge differences seemingly based on making his wordplay “work” in the translated language.</text></item><item><author>pmoriarty</author><text>From Lem&amp;#x27;s &lt;i&gt;Cyberiad&lt;/i&gt;:&lt;p&gt;&lt;i&gt;&amp;quot;I didn&amp;#x27;t build a machine to solve ridiculous crossword puzzles! That&amp;#x27;s hack work, not Great Art! Just give it a topic, any topic, as difficult as you like...&amp;quot;&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;Klapaucius thought, and thought some more. Finally he nodded and said:&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&amp;quot;Very well. Let&amp;#x27;s have a love poem, lyrical, pastoral, and expressed in the language of pure mathematics. Tensor algebra mainly, with a little topology and higher calculus, if need be. But with feeling, you understand, and in the cybernetic spirit.&amp;quot;&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&amp;quot;&amp;#x27;Love and tensor algebra?&amp;#x27; Have you taken leave of your senses?&amp;quot;&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;Trurl began, but stopped, for his electronic bard was already declaiming:&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;pre&gt;&lt;code&gt;  Come, let us hasten to a higher plane,
  Where dyads tread the fairy fields of Venn,
  Their indices bedecked from one to n,
  Commingled in an endless Markov chain!
  
  Come, every frustum longs to be a cone,
  And ever vector dreams of matrices.
  Hark to the gentle gradient of the breeze:
  It whispers of a more ergodic zone.
  
  In Riemann, Hilbert or in Banach space
  Let superscripts and subscripts go their ways.
  Our asymptotes no longer out of phase,
  We shall encounter, counting, face to face.
  
  I&amp;#x27;ll grant thee random access to my heart,
  Thou&amp;#x27;lt tell me all the constants of thy love:
  And so we two shall all love&amp;#x27;s lemmas prove,
  And in our bound partition never part.
  
  For what did Cauchy know, or Christoffel,
  Or Fourier, or any Boole or Euler,
  Wielding their compasses, their pens and rulers,
  Of thy supernal sinusoidal spell?
  
  Cancel me not - for what then shall remain?
  Abscissas, some mantissas, modules, modes,
  A root or two, a torus and a node:
  The inverse of my verse, a null domain.
  
  Ellipse of bliss, converge, O lips divine!
  The producs of our scalars is defined!
  Cyberiad draws nigh, and the skew mind
  Cuts capers like a happy haversine.
  
  I see the eigenvalue in thine eye,
  I hear the tender tensor in thy sigh.
  Bernoulli would have been content to die,
  Had he but known such a^2 cos 2 phi!&lt;/code&gt;&lt;/pre&gt;</text></item></parent_chain><comment><author>karol</author><text>Native Polish speaker.&lt;p&gt;To get out the max of this poem you need to be versed in Polish lang of course, but also mathematics and basic history of Polish literature.&lt;p&gt;The poem is a mock-erotyk (quasi &amp;quot;poem about lovemaking&amp;quot;) where the mechanics of love are replaced with mechanics of mathematics. It works very well with całka (integral) which creates a fantastic replacement całkować (determine integral) instead of całować (kiss).&lt;p&gt;The other place that speaks volumes about this being satirical is an almost word for word quote from Polish national epos called &amp;quot;Pan Tadeusz&amp;quot;: Wiele trzeba cię cenić, ten się dowie tylko&amp;quot; (Much you must be valued, he will only know), which for a Pole is an instantly recognisable stylistic device.&lt;p&gt;It also mentions a lot of math which is either made up or way above my head so I won&amp;#x27;t comment about that.</text></comment>
<story><title>The Beautiful Mind-Bending of Stanislaw Lem (2019)</title><url>https://www.newyorker.com/culture/culture-desk/the-beautiful-mind-bending-of-stanislaw-lem</url></story><parent_chain><item><author>Metacelsus</author><text>In Polish, it&amp;#x27;s a mathematical tragic love poem. I&amp;#x27;ve been studying Polish for 2 years, and I still don&amp;#x27;t fully understand all the wordplay here; it&amp;#x27;s pretty complicated.&lt;p&gt;Nieśmiały cybernetyk potężne ekstrema&lt;p&gt;Poznawał, kiedy grupy unimodularne&lt;p&gt;Cyberiady całkował w popołudnie parne,&lt;p&gt;Nie wiedząc, czy jest miłość, czy jeszcze jej nie ma.&lt;p&gt;Precz mi, precz, Laplasjany z wieczora do ranka,&lt;p&gt;I wersory wektorów z ranka do wieczora!&lt;p&gt;Bliżej, przeciwobrazy! Bliżej, bo już pora&lt;p&gt;Zredukować kochankę do objęć kochanka!&lt;p&gt;On drżenia wpółmetryczne, które jęk jednoczy,&lt;p&gt;Zmieni w grupy obrotów i sprzężenia zwrotne,&lt;p&gt;A takie kaskadowe, a takie zawrotne,&lt;p&gt;Że zwarciem zagrażają, idąc z oczu w oczy!&lt;p&gt;Ty, klaso transfinalna! Ty, silna wielkości!&lt;p&gt;Nieprzywiedlne continuum! Praukładzie biały!&lt;p&gt;Christoffela ze Stoksem oddam na wiek cały&lt;p&gt;Za pierwszą i ostatnią pochodną miłości.&lt;p&gt;Twych skalarnych przestrzeni wielolistne głębie&lt;p&gt;Ukaż uwikłanemu w Teoremat Ciała,&lt;p&gt;Cyberiado cyprysów, bimodalnie cała&lt;p&gt;W gradientach, rozmnożonych na loty gołębie!&lt;p&gt;O, nie dożył rozkoszy, kto tak bez siwizny&lt;p&gt;Ani w przestrzeni Weyla, ani Brouwera&lt;p&gt;Studium topologiczne uściskiem otwiera,&lt;p&gt;Badając Moebiusowi nie znane krzywizny!&lt;p&gt;O, wielopowłokowa uczuć komitanto,&lt;p&gt;Wiele trzeba cię cenić, ten się dowie tylko,&lt;p&gt;Kto takich parametrów przeczuwając fantom,&lt;p&gt;Ginie w nanosekundach, płonąc każdą chwilką!&lt;p&gt;Jak punkt, wchodzący w układ holonomiczności,&lt;p&gt;Pozbawiany współrzędnych zera asymptotą,&lt;p&gt;Tak w ostatniej projekcji, ostatnią pieszczotą&lt;p&gt;Żegnany - cybernetyk umiera z miłości.</text></item><item><author>GatorD42</author><text>I’m really curious how close this translation is to the original. I’ve read Lem in multiple languages (not Polish) and found huge differences seemingly based on making his wordplay “work” in the translated language.</text></item><item><author>pmoriarty</author><text>From Lem&amp;#x27;s &lt;i&gt;Cyberiad&lt;/i&gt;:&lt;p&gt;&lt;i&gt;&amp;quot;I didn&amp;#x27;t build a machine to solve ridiculous crossword puzzles! That&amp;#x27;s hack work, not Great Art! Just give it a topic, any topic, as difficult as you like...&amp;quot;&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;Klapaucius thought, and thought some more. Finally he nodded and said:&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&amp;quot;Very well. Let&amp;#x27;s have a love poem, lyrical, pastoral, and expressed in the language of pure mathematics. Tensor algebra mainly, with a little topology and higher calculus, if need be. But with feeling, you understand, and in the cybernetic spirit.&amp;quot;&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&amp;quot;&amp;#x27;Love and tensor algebra?&amp;#x27; Have you taken leave of your senses?&amp;quot;&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;Trurl began, but stopped, for his electronic bard was already declaiming:&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;pre&gt;&lt;code&gt;  Come, let us hasten to a higher plane,
  Where dyads tread the fairy fields of Venn,
  Their indices bedecked from one to n,
  Commingled in an endless Markov chain!
  
  Come, every frustum longs to be a cone,
  And ever vector dreams of matrices.
  Hark to the gentle gradient of the breeze:
  It whispers of a more ergodic zone.
  
  In Riemann, Hilbert or in Banach space
  Let superscripts and subscripts go their ways.
  Our asymptotes no longer out of phase,
  We shall encounter, counting, face to face.
  
  I&amp;#x27;ll grant thee random access to my heart,
  Thou&amp;#x27;lt tell me all the constants of thy love:
  And so we two shall all love&amp;#x27;s lemmas prove,
  And in our bound partition never part.
  
  For what did Cauchy know, or Christoffel,
  Or Fourier, or any Boole or Euler,
  Wielding their compasses, their pens and rulers,
  Of thy supernal sinusoidal spell?
  
  Cancel me not - for what then shall remain?
  Abscissas, some mantissas, modules, modes,
  A root or two, a torus and a node:
  The inverse of my verse, a null domain.
  
  Ellipse of bliss, converge, O lips divine!
  The producs of our scalars is defined!
  Cyberiad draws nigh, and the skew mind
  Cuts capers like a happy haversine.
  
  I see the eigenvalue in thine eye,
  I hear the tender tensor in thy sigh.
  Bernoulli would have been content to die,
  Had he but known such a^2 cos 2 phi!&lt;/code&gt;&lt;/pre&gt;</text></item></parent_chain><comment><author>arcticbull</author><text>Curious what made you want to learn Polish. It&amp;#x27;s not exactly a broadly spoken language. There isn&amp;#x27;t really much of a diaspora. It was my first language, but I don&amp;#x27;t really get much practice these days - outside trips to the Polish Store to pick up some suche kabanosy.</text></comment>