जेरुसलेमनगरं मंगलवासरे हतानां यहूदी-उपासकानां भयानकचित्रं दृष्ट्वा जागरितम्, तथा च एकस्मिन् सभागृहे आतङ्कवादीनाम् आक्रमणे अनेके जनाः घातिताः। पश्चिमे जेरुसलेम-नगरस्य हर नोफ्-परिसरस्य आक्रमणेन इजरायल्-देशं, तथैव विश्वस्य अन्येषां बहूनां जनानां च मूलतः आघातः जातः आक्रमणस्य क्रूरतां, तीर्थस्थाने, यत्र निर्दोषाः धार्मिकाः जनाः पूजां कुर्वन्ति स्म, इति तथ्यं च विचार्य एतत् न आश्चर्यम् पूर्वी जेरुसलेम-परिसरस्य जबल मुकाबेर्-परिसरस्य मातुलभ्रातृद्वयं इजरायल-सुरक्षाबलेन गोलिकाभिः हता। ग्रीष्मकालस्य आरम्भात् प्रचलति हिंसायाः अतिरिक्तं एषा घटना जेरुसलेमनगरं दीर्घकालं यावत् अधिकं विभक्तं कृतवती अस्मिन् सप्ताहे आक्रमणेन उभयोः नेतृत्वयोः कृते अपि स्पष्टः सन्देशः प्रेषितः भवितुम् अर्हति स्म यत् यदि ते स्थितिं शान्तं कर्तुं उपायान् न करिष्यन्ति तर्हि अग्रे व्याप्तिः, दुर्गतिः च हिंसा कोणे एव अस्ति। दुःखदं यत् हमास-सङ्घः जेरुसलेम-नगरे आक्रमणस्य प्रशंसाम् अकरोत्, इजरायल-प्रधानमन्त्री बेन्जामिन-नेतन्याहू च एतस्य स्थितिं "जेरुसलेम-युद्धम्" इति वर्णितवान् । सः प्यालेस्टिनी-राष्ट्रपतिः महमूद-अब्बासः अपि तस्य वधस्य निन्दां कृत्वा अपि तस्मिन् संलग्नतायाः आरोपं कृतवान् । उभयपक्षः ज्वलनशीलभाषां प्रयुङ्क्ते यद्यपि एप्रिलमासे शान्तिप्रक्रियायाः पतनस्य अनन्तरं इजरायलस्य व्यवहारं विचार्य क्रोधं अनुभवति इति प्यालेस्टिनीराष्ट्रपतिं दोषयितुम् कठिनम्। अधिकं दुर्गतिम् अकुर्वन् यत् अन्तिमेषु दिनेषु एतत् उद्भूतम् यत् इजरायल्-देशः अपि आतङ्कवादिनः परिवारस्य गृहाणि ध्वंसनस्य नीतिं प्रति प्रत्यागन्तुं निश्चयं कृतवान्, यद्यपि ते आक्रमणे मारिताः आसन्। इजरायलस्य सुरक्षासंस्थायाः तर्कः अस्ति यत् अन्येषां आक्रमणकारिणां कृते एतत् दण्डरूपं निवारणरूपेण कार्यं करोति । तेषां भाग्यं यथापि भवतु, तेषां परिवाराः महत् मूल्यं दातुं गच्छन्ति, ते निराश्रयाः भविष्यन्ति । यस्मिन् समाजे एकस्य कुटुम्बस्य त्रीणि पीढयः एकस्यैव छतस्य अधः निवसन्ति, तस्मिन् समाजे एकेन कार्येण शिशुतः वृद्धावस्थापर्यन्तं बहुजनानाम् हानिः भवति । तेषां अभिप्रायस्य गम्भीरताम् सिद्धयितुं इजरायलस्य सुरक्षाबलाः बुधवासरे पूर्वमेव एकं गृहं ध्वस्तं कृतवन्तः। सिल्वान्-नगरस्य गृहं तस्य प्यालेस्टिनी-देशस्य गृहम् आसीत् यः गतमासे स्वकारं जनसमूहे वाहयित्वा द्वौ जनाः मृतौ । सः आक्रमणे मारितः । यरुशलेमनगरस्य सभागृहे वधं कृतवन्तः द्वयोः गृहाणि ध्वंसयितुं सेना अपि प्रवृत्ता । विडम्बना अस्ति यत् इजरायलसेनायाः अनुरोधेन २००५ तमे वर्षे एव गृहाणि ध्वंसनस्य नीतिः निवारणरूपेण परित्यक्तवती । इजरायल-सुरक्षासंस्थायाः अन्वेषणानन्तरं निर्मितेन प्रतिवेदनेन एतत् कार्यं प्रतिकूलं ज्ञातम् । गृहध्वननेन आक्रमणानां संख्यायां वृद्धिः अभवत् इति वस्तुतः प्रमाणानि सन्ति । प्यालेस्टिनी-उग्रवादिनः गृहेषु गृहध्वंसनं सामूहिकदण्डस्य एकं रूपं प्रतिशोधस्य च कार्यम् अस्ति, यत् निवारणस्य दावस्य पृष्ठतः निगूढम् अस्ति । यहूदी-आतङ्कवादिनः अपि एतादृशः "मानकः" कदापि न प्रयुक्तः । यथा यदा एकः यहूदी-आवासी बारुच-गोल्डस्टीन् नामकः कुलपतिगुहायां २९ मुस्लिम-उपासकानां वधं कृतवान् तदा कश्चन अपि तस्य गृहं निवारणार्थं न सूचितवान् इजरायलस्य मानवाधिकारसङ्गठनस्य ब'त्सेलेम इत्यस्य अनुसारं द्वितीयस्य इन्तिफादा-उच्चतायां २००१-२००५ यावत् कब्जित-प्यालेस्टिनी-प्रदेशेषु ६६४ प्यालेस्टिनी-गृहाणि स्पष्टनिवारकरूपेण ध्वस्तानि अभवन् सहस्राणि निर्दोषप्यालेस्टिनीजनानाम् उपरि यत् दुःखं जातम् तत् इजरायलस्य सुरक्षां वर्धयति इति प्रमाणं नास्ति । स्मर्तव्यं यत् पश्चिमतटे प्यालेस्टिनीगृहाणां ध्वंसनं बस्तीनां विस्तारार्थं अपि भवति, यत् पूर्वमेव वैरिणः जनसङ्ख्यां व्यापकं करोति मनमाना गृहध्वंसः न केवलं दुर्नीतिं प्रतिनिधियति, अपितु अवैधं अनैतिकं च भवति । एतत् अन्तर्राष्ट्रीयकानूनस्य स्पष्टं उल्लङ्घनम् अस्ति, विशेषतः चतुर्थः जिनेवा-सन्धिः, कब्जितक्षेत्रे व्यक्तिनां समूहानां च गृहात् बहिः बाध्यं कर्तुं स्पष्टतया निषिद्धः अस्ति यदा प्रचण्डसैन्यकारणानि नास्ति तदा गृहाणां ध्वंसनं जिनेवा-सम्मेलनस्य गम्भीरं उल्लङ्घनम् इति गण्यते, सम्भाव्यतया युद्धापराध-आरोपः अपि जनयितुं शक्नोति तत्र च अवश्यं नैतिकपक्षः अपि अस्ति। कतिपयैः व्यक्तिभिः कृतानि केचन कार्याणि यथा दुःखदं तथा तेषां दण्डः तेषां मृत्युतः न्यायालयेन यत् निर्णयं करोति तस्मात् परं न व्याप्तव्यम् तेषां कुटुम्बानां अपि हानिः अभवत्, न तु स्वस्य दोषः । अकृतस्य कार्यस्य कारणेन तेषां निराशाजनकतायाः निन्दा नैतिकविडम्बना एव । इजरायल्-देशे यहूदीनां उपरि आक्रमणस्य अनन्तरं इजरायल-देशस्य प्यालेस्टिनी-गृह-विध्वंसस्य पुनः आरम्भस्य निर्णयः सुरक्षा-निर्णयः न अपितु राजनैतिक-निर्णयः अस्ति, यस्य उद्देश्यं वर्तमान-गठबन्धनस्य क्रुद्ध-जनतायाः, चरम-दक्षिणपक्षीय-सदस्यानां च सन्तुष्टिः अस्ति इजरायल-सङ्घटनं तेषां माङ्गल्याः पूर्तये आश्रितः अस्ति । परन्तु गृहध्वंसस्य अनैतिकतायाः अवैधतायाः च सह मिलित्वा निवारणवादस्य विश्वसनीयतायाः अभावः अस्य अगाधप्रथायाः पुनः आरम्भं न कर्तुं प्रचण्डं कारणं भवेत्
"अस्मिन् सप्ताहे जेरुसलेम-नगरस्य एकस्मिन् सभागृहे द्वौ प्यालेस्टिनीयौ घातकं आक्रमणं कृतवन्तौ ."
पश्चात् इजरायल् आक्रमणकारिणां गृहाणि -- गोलिकाभिः मृतानि -- नष्टानि भविष्यन्ति इति घोषितवान् |
योस्सी मेकेल्बर्ग् इत्यस्य कथनमस्ति यत् एतादृशाः विध्वंसाः अनैतिकाः सन्ति न तु प्रभावी इति सिद्धम् |
सः कथयति यत् एषः निर्णयः क्रुद्धस्य जनस्य चरमदक्षिणपक्षीयस्य च विधायकानां सन्तुष्टिं कर्तुं उद्दिष्टः अस्ति ."