به شعر و احساسات به قلقلک و وقت‌هایی که همه‌چیز خیلی بامزه اتفاق میفتد. به اینها که اگر زنده فرضشان کنم، و وظیفه‌ی رهگذری را به گربه‌ها واگذار، و جای سگ‌ها و آدم‌ها عوض، و جای مناسبی در شرتم برای ساکنین، درست، پیدا، و دست‌تکان‌دادن برای پنگوین‌ها باشد، قطب شمال، دور، دور، و سرد، تهران جای دیدنی‌ای ندارد، بهترین جای ماندن، در راه است. در چندتا راه حدودن یک‌ساعته و در خلالش چندتا حوصله‌ی بیشترسررفته. و دوباره مترو. و اگر انتظار را عادی فرض کنیم. غریبه‌های خندان را می‌شود سلام کرد. قطب جنوب دورتر و دورافتاده‌تر‌ست. این اطراف مطب روانشناسی کجاست؟ روانشناس‌های مصرف‌کننده‌و دستشویی‌هایی که از هردوطرف قفل می‌شوند شلوارهایی که از هیچ‌طرف پایین کشیده نمی‌شوند و داروهایی به نام"آنتی‌شیاف" که مستقیم روی مغز اثر می‌گذارند. و وقتی مغزت را درسته در کاسه‌ی توالتشان گذاشتی، ازین به بعد باید دنبال کاسه‌های جدید بگردم. کود بدون خاک برای روییدن کافی نیست و از ریدن در گلدان‌ها چیزی به تو نمی‌ماسد بر که گردم هم دنبال بازی‌های بیشتری نمی‌گردم. من حرف دارم برای گفتن. و این بازی‌هات، هردفعه ساکت‌ترم می‌کند و گوشهات هرروز بی‌ادب‌تر شده (اند) کاسه‌ی بدعادت و کاسه‌ی هربار از ته‌سیگار خالی شده‌ی کنار هم نشسته از دید ما دلیلی برای چپه کردن هم ندارند. اند خانه‌هایی که زیر‌سیگاریی با دیوار کوتاه‌تر دارند تمیزتر می‌مانند