درباره پروتکل SPI : در ارتباط بین دستگاه های الکترونیکی، ارتباط بین آن ها لازم است که دو طرف زبان یا منظور یکدیگر را متوجه شوند. در الکترونیک این زبان مشترک بین دستگاه ها نامیده می شود. در واقع ها، قرار داد هایی هستند که بین دو دستگاه در مورد نوع انتقال دیتا یا داده وجود دارند مثل سرعت انتقال، تعداد خطوط انتقال است. یکی از انواع این ها، است که برای ارتباط بین دو یا چند دستگاه استفاده می شود. در این نوع ارتباط یک دستگاه به عنوان واحد و دستگاه های دیگر به عنوان مصرف کننده شناخته می شوند. دستگاه های واحد که عمدتا یک میکروکنترلر هستند وظیفه کنترل ارتباط و دیتا یا داده یا اطلاعات منتقل شده را دارد در حالی که مصرف کننده ها که معمولا انواع سنسور ها، نمایشگر ها و آیسی های حافظه هستند از مرکزی واحد دستور می گیرند. در چهار خط انتقال بین مرکز واحد و هر یک از مصرف کننده ها وجود دارند که هر یک وظیفه خاصی را بر عهده دارند. گاهی برای جداسازی از گذرگاه‌های سریال سیمه، دو سیمه و یک سیمه، به آن گذرگاه سریال سیمه نیز می‌گویند. انواع سیگنال های منطقی SPI : سریال یا پالس ساعت خروجی مرکز واحد ورودی مصرف کننده انتخاب مصرف کننده این پورت‌ها به نام‌های زیر نیز شناخته می‌شوند: Chip Select کمتر به صورت دیده می‌شود و در این صورت نشانه‌گذاری پایه‌ها آن را مشخص می‌کند. مثل CS یا SS به جای nCS و nSS ، به سطح منطقی گفته می‌شود. سیگنال انتخاب مصرف کننده به جای آدرس دهی استفاده می‌شود. کاربرد پروتکل SPI : اگر یک مصرف کننده بخواهد از دستگاهی استفاده کند، ممکن است سیگنال SS روی حالت منطقی پایین ثابت باشد. بعضی از مصرف کننده ها به لبه ی سقوط سیگنال انتخاب قطعه نیاز دارند تا فعالیت خود را شروع کنند. تبدیل به را با تبدیل high به low شروع می‌کند. برای کار با چند دستگاه باید از خط‌های SS مستقل برای هر کدام انتخاب کرد. بیشتر دستگاه‌های مصرف کننده خروجی‌های سه حالته هستند که باعث می‌شود تا هنگامی که قطعه انتخاب نشده پین MISO روی حالت امپدانس بالا قرار بگیرد و از مدار حذف یا قطع شوند. سیستم هایی که دارای خروجی‌های سه حالته نیستند برای استفاده هم‌زمان با چند مصرف کننده دیگر مناسب نیستند و دستگاه واحد فقط باید به یکی از آن‌ها وصل شده باشد.