دلم میسوزه برای اونی که هربار قصد میکنم خودمو بندازم جلو ماشین قراره یقشو بگیرن، خیلی خودمونی تر، خرشو بچسبن. برای رفیقم که هیچ وقت ازش تشکر نکردم و به قول استاد پارسه همیشه بد جلوش دادم. (گوزن کوچولوی من، با تو ام) برای بابام که مرد مورد علاقم نبود و ازش ترسیدم. برای مامانم که دختری نشدم که انتظارشو داشت برای عشقم که آدم مناسبش نشدم برای اونی که گفت دوسم داره و نشد که بهش علاقه مند بشم برای مرتضی که زودتر نشناختمش و اجازه دادم عشقم بهش رو قضاوت کنن برای خودم که نمیدونم چمه برای معدم که موقع درد بهش محل نمیذارم برای مرغ مینایی که لحظه آخر عمرش بغلش نکردم برای علیرضایی که کشتنش و ازش حرف نزدم برای حال خراب منوچ برای گربه هایی که اسم گذاشتم روشون و عاشقشون شدم برای هر بنده خدایی که باهام چت میکنه و هیچ وقت حوصله ندارم باهاشون بحرفم برای فامیلام که ازشون متنفرم دلم برای همتون میسوزه تصمیم دارم زندگی بعدیم ببعی باشم و کاهو بخورم (تصمیم یهویی) نتیجه: بیشتر پست بذارید ببعیا? بذارید بدونم زنده این قربونتون برم.