یازدهمین امام شیعیان، امام حسن عسکری ( رواحنا له الفداء) ، در هشتم ماه ربیع‌الث انی سال ه. ق، در مدینه یا سامر ا، چشم س ر به جهان گشود و عال م را به وجود خود مفتخر کرد. البته راجع‌به تاریخ و مکان ولادت ایشان، میان مور خان اختلاف نظر وجود دارد اما بر هیچ‌کس پوشیده نیست که این امام ه مام، در شرایطی متولد شد که دستگاه عب اسیان، معیشت را بر پدر وی، امام هادی (علیه‌السلام) ، ضنک می‌گردان د. لقب وی، "عسکری" است که یادگاری است از گذران زندگی در پادگانی نظامی در سامر ا. خلفای عباسی در نهایت رذالت، وی و سابقا پدرش را در سامر ا به زهر مسموم و به شهادت رساندند. در طول مدت سال امامت ایشان ( تا سالگی) ، محدودیت گسترده‌ای بر ایشان سایه افکنده‌بود و هم‌چنین ستم‌های فراوانی بر ایشان، هم از جانب حکومت و هم از جانب شیعیان می‌رسید به‌طوری‌که از ایشان نقل است که می‌فرمودند هیچ‌یک از پدران‌شان به‌اندازه ایشان مورد شک و تردید شیعیان قرار نگرفته‌است. شاید همین تنگ‌نظری‌ها و ناسپاسی‌ها بود که عال میان را از درک حضور فرزند ایشان، امام عصر (عج ل‌الله‌الت عالی‌فرجه‌الش ریف) محروم ساخت. امام در چنین شرایطی اما، ارتباط خود را با شیعیان در قالب تقیه، از طریق موک لان خود حفظ می‌کرد و به س ب ل سلام فرا می‌خواند. هم‌چنین راه ارتباطی دیگر ایشان با شیعیان، از طریق نامه‌نگاری بود. بیشترین تمرکز حضرت در دوره امامت خود، مخفی و مصون نگاه‌داشتن امام مهدی (عج) از گزند عب اسیان، و هم‌چنین آماده‌سازی شیعیان برای عصر سختی بود که پس از ایشان و در زمان امامت مهدی موعود در پیش داشتند. امام حسن عسکری (علیه‌السلام) ، اهتمام زیادی به تفسیر قرآن نیز داشت، تا بدان‌جا که متن مفص لی در تفسیر قرآن کریم، بدیشان منسوب شده‌است که در شمار کهن‌ترین آثار میراث تفسیری امامیه است. شرایط آن روز اسلام به‌گونه‌ای بود که اختلافات اعتقادی و کلامی بسیاری میان صفوف مسلمانان به وجود آمده‌بود و حضرت‌شان، با روشن‌سازی حقیقت، سعی در برطرف‌ساختن این شبهات و دعواها داشت. به دلیل خفقانی که در بالا اشاره‌شد، مت سفانه احادیث زیادی از ایشان در دست نیست. هم‌چنین عظمت مقام امامت بی‌شک به حد ی هست که این مختصر کلام ما، یارای وصف جلال و شکوه این امام معصوم را نداشته‌باشد. به‌نوبه خود، ولادت آن حضرت را بر شیعیان آن حضرت و به‌خصوص امام عصر (عج) تبریک عرض کرده و از حضرت‌شان، توفیق مسیلت داریم. سامرا نه! که جهان سیطره قدرت توست‌ای که در عرش تو را مرتبه سلطانی‌ست تا که تکمیل شود فیض ربیع‌الاو ل موعد جلوه‌نماییت، ربیع‌الث انی‌ست