سلام. داشتم فکر میکردم، چقدر این سالها توی اینترنت، درباره یه موضوع مطلب نوشته و منتشرشده. به شکلی که آدم احساس می کنه، دیگه ذهنش داره سر ریز می کنه! منظورم چه موضوعیه؟ از اونجایی که "هرکسی از ظن خود شد یار من"، طبیعیه که خیلی از این مطالب و مقالات، برداشت شخصی نویسندگان محترم، از این ماجرا باشن و شاید خیلی هاشونم، به استاندارهای جهانی نزدیک. حالا منم در این پست، نظرخودم رو در باره اعتماد به نفسی میگم، که بسیار نزدیک به امر باشه. یعنی کمکی باشه به دوستانی که نیاز دارن، یه مواردی، براشون مرور بشه. ببینید، اعتماد به نفس در اجرا و سخنرانی: /یعنی واقعا، همون کسی باشیم، که هستیم. درعین حال برای نو شدن و بهبود نگرش ها تلاش کنیم. خیلی از تازه واردها، یا شایدم قدیمی تر ها، دوست دارن شبیه یه نفر باشن. خ ب؟ نکته نگران کننده در این موضوع، فراموش کردن واقعی ست. واین شبیه سازی و رسیدن به مدل دیگه، باعث میشه همون توانمندی و قابلیت های اولیه رو هم از دست بدن. پس شاید بزرگترین پیام اعتماد به نفس، قبول این نکته باشه: خیلی هارو دیدم، که برای بهتر شدن، ماهیت و قالب اصلی خودشونو فراموش می کنن. /اعتماد به نفس یعنی، تمرکز بر هدف های مهم. ما غالبا بخش کوچکی از آنچه می تونیم باشیم، هستیم. و پیشنهاد می کنم: باید برای خودمون تکرار کنیم: من از چه مراحلی باید عبور کنم؟ لیستی تهیه کنید، و در آن کارهایی که می خواهید (باید) ، در آن وقت و انرژی صرف کنید، بنویسید. بعدش با رعایت اولویت و اهمیت، و طبق یک الگوی پیش راننده، به اونها بپردازید. خانواده، تحصیل، کار، دوستان، سرگرمی. /اعتماد به نفس یعنی جسارت، یعنی خود آگاهی. باید بدونیم در چه زمینه باید کنیم. و لازمه خود آگاهی هم، صداقته. صداقت نه گفتن با شهامت. به مسیرهای غیر ضروری به دلخواه های غیر ضروری /اعتماد به نفس یعنی قبول توانمندی. و آنچه این روزها توانمندی محسوب میشه، شامل: تفکر مثبت، مهارت، دانایی، وقت شناسی، خوشخویی، عقل، ادب، وقار، صداقت، خلاقیت، نظم، پشتکار، آگاهی. شاد باشید