، بندری زیبا و آرام با مردمانی خون گرم و میهمان نواز است که در کیلومتری شرق چابهار، در پس کوه های مخروطی و در حاشیه ساحلی شمالی دریای نیلگون عمان واقع شده است. این بندر زیبا در امتداد دریای عمان رو به اقیانوس هند قرار دارد و اگر بخواهیم دقیق تر بیان کنیم، وقتی از چابهار به سمت شرق می رویم، پس از پیمودن کیلومتر از در کناره های سواحل مکران و جاده پر پیچ و خم آن، در میان کوههای مینیاتوری زیبا و دریای عمان به بندری بی نظیر می رسیم که محل مناسبی برای صیادی و ماهیگیری است. با ما در این مقاله خواندنی و جالب همراه باشید تا بدانید بندر بریس کجاست و پی به دیدنی های بندر بریس ببرید. ارتفاع دیدنی های بندر بریس از سطح دریا و حداقل عمق آب در حدود متر است. روستای بریس کنونی در واقع یک روستای جدیدالتاسیس بوده که اهالی آن از سال به بعد از محل قبلی بریس به آنجا مهاجرت کردند. این روستا روز به روز در حال گسترش است و بدلیل قرار گرفتن در ساحل دریای عمان و داشتن اسکله و محل مناسب برای ماهیگیری و صید، مردم بیشتر روستاهای اظراف را به خود جذب کرد. در حال حاضر، بریس تقریبا حالت یک شهر دارد و یکی از بزرگترین روستاهای استان محسوب می شود. چیزی که بریس را از سایر روستاهای ایران متمایز و شگفت انگیزتر می کند، بافت سنگی این روستاست. در واقع، بریس روی لایه های ماسه سنگی متراکم و صدفدار تشکیل شده که عمر آنها به دوران سوم زمین شناسی می رسد. گفتنی است که بیرون زدگی های این لایه های ماسه ای در صخره های مشرف به ساحل جنوبی کاملا قابل رویت است. بریس روستایی گرم و آفتابی بوده که در تمام طول سال درجه حرارت آن بین تا درجه سانتیگراد در نوسان است. در بریس بسیار نایاب بوده و اگر روزی در این روستا باران ببارد، در حد فاصل کوههای مشرف به بریس و نوار ساحلی تالاب عظیمی شکل می شود که یکی از زیباترین جلوه های مناظر طبیعی و یکی از دیدنی های بندر بریس را بوجود می آورد. براساس مقاله بندر بریس کجاست باید بدانید که در حدود یک قرن پیش، بریس دارای خانه و شناور بود که کفاف اقامت بلوچ ها و میدهای این روستا را می داد. در واقع، قسمت عمده جمعیت بلوچ های بریس را میدها تشکیل می دهند. میدها ماهیگیران، لنج داران و ملوانانی هستند که وضع مالی نسبتا خوبی داشتند و بر اوضاع اقتصادی روستا مسلط بودند. با گذشت سالیان سال، اکنون خانه روستا جای خود را به صدها خانه داده اند و دیگر خانه های قدیمی روستا متروک مانده اند. قرار گرفتن این روستا در حاشیه شمالی ساحل دریای عمان و در دهانه خلیجی کوچک از این دریا مهمترین دلیل تبدیل این روستا به بندر صیادی بود. صیادان بریس دوستان دیرینه آفتاب سوزان و ساحل بسیار گرم با امواج کوچک و بزرگند و تیره شدن رنگ پوست و زبری پوست دستان آنان گواه این مطلب است. از آنجا که دریا همیشه آرام هم نیست، از اواسط خرداد تا آخر مرداد صیادان می بایست با طوفان های استوایی دست و پنجه نرم کنند. البته شناورهای کوچک از رفتن به دریا در این زمان پرهیز می کنند یا اینکه مسیر خود را به سمت بندر جاسک و تنگه هرمز تغییر می دهند. صیادان بریس بیش از هر چیز بخاطر صید میگو و کوسه ماهی معروفند، اما حلوای سفید و سیاه، سنگسر قباد، هوور، شوریده و سرخو صیدهای دیگری هستند که بریسی ها به کشورهای دیگر صادر می کنند. همانطور که براساس مقاله بندر بریس کجاست گفتیم، در این منطقه کوسه ماهی نیز صید می شود. انتهای باله دمی کوسه ماهی بعد از صید قطع شده، به وسیله پمپاژ خون کوسه خارج شده، آنگاه آن را نمک سود کرده و به بازارهای پاکستان ارسال می کنند. صید کوسه ماهی و صدور آن به کشورهای همسایه و آسیای دور در درآمدزایی ارزی بسیار موثر هست. لابستر یا شاه میگو یکی دیگر از آبزیان گران قیمت آب های شور سواحل دریای عمان است. این سخت پوست زیبا ارزش غذایی بالایی داشته و عمدتا صادر می شود. گفتنی است که بریس دارای هزار محوطه مستعد پرورش میگو هست. برای دیدن این بندر صیادی بهتر است یکی از شهرهای بزرگ اطراف آن را به عنوان اقامتگاه انتخاب کنید. البته انتظار می رود که با تامین امنیت، تزریق امکانات و بها دادن به تحقیقات و استفاده از کارشناسان خبره این بندر صیادی و توریستی زیبا را روز به روز برای جذب هرچه بیشتر گردشگران آماده کنند. تماشای ساحل آرام و صدای برخورد موج بر صخره های محکم و استوار بسیار زیبا و دلشنین است و نظر هر بیننده ای را به خود جلب می کند. برای کسانی که عاشق دریا و ساحل و موج های خروشان آن هستند، قدم زدن در ساحل طلایی رنگ بریس در وقت غروب آفتاب بسیار دل انگیز خواهد بود.