بلند و زیبایی در ادبیات وجود دارد که عنوان آن " مولان به جای پدر خود، به خدمت سربازی می رود" است. مفهوم غایی این شعر این است که زن و مرد هر دو برابر و یکسان اند. با این که ظاهر متفاوتی دارند اما هر دوی آنها با هم برابرند و اینگونه نیست که زن ارزش کمتری نسبت به مرد داشته باشد. در واقع در لحظات بحرانی، همان طور که مولان شجاعانه جنگید، زنان دیگر هم می‌توانند چنین کنند. داستان این شعر چنین است: در حکومت های غرب چین همواره جنگ های فراوانی برپا بود. امپراتوری چین برای این که بتواند ارتش قوی و نیرومندی داشته باشتد، جوانان کشور را برای دفاع و جنگ و خدمت سربازی فرا خوانده بود. بعد از آنکه جوانان به جنگ رفتند، نوبت به مردان میان سال و پس از آن نوبت مردان پیر و سالخورده رسید. روزی از روز ها مردی که بیش از سال داشت، آشفته و با چهره درهم به خانه برگشت. یگانه دخترش از او پرسید: پدر چرا غمگین و پریشانی؟ جواب داد چون پسر ندارم خودم مجبورم به خدمت سربازی و جبهه جنگ بروم دختر دید پدرش پیرشده است و نمی تواند مثل یک سرباز جوان جنگ کند، فکری به خاطرش رسید. دختر فردای آن روز به بازار رفته و برای خود اسلحه و اسب و تجهیزات جنگی خرید، او موهای خود را کوتاه کرده و لباس مردانه پوشید و به عنوان یک مرد وارد ارتش شد به میدان نبرد رفت. " مولان " بیش از ده سال در سرباز خانه بود. در بسیار از نبردها شرکت کرد و او خود شجاعتها و فداکاریها نشانداد. سرانجام جنگ به پایان رسید و سپاهیان از جبهه باز گشتند. پس از آنکه جنگ به پایان رسید، مولان به همراه همرزمان و دوستانش به دربار رفتند. چون شاه آنان را دعوت کرده بود و از آنان خواسته بود تا اگر درخواستی دارند بگویند تا شاه آن را برآورده کند. وقتی که نوبت به مولان رسید او پاسخ داد که تنها آرزویش این است که به زادگاه و نزد پدر خود برگردد. شاه هم با درخواست او موافقت کرد و مولان به زادگاهش بازگشت. مدتی بعد دوستان و همرزمان مولان به دیدن او رفتند اما در کمال تعجب با بانویی در خانه مواجه شدند. بله او مولان بود که لباس زنانه بر تن داشت. دوستان مولان در ابتدا نمیتوانستند باور کنند که دوست شجاع و آن مبارز قدرتمند و بی باکشان یک زن بوده است. اما مولان تمام جریانات جنگی را به تفصیل بیان کرد و دوستانش را قانع ساخت آن سرباز دلاوری که بیش از ده سال شبانه روز با آنها بوده و در کنارشان جنگیده کسی است که اکنون با لباس زنانه برابر آنها نشسته است. مردم چین باستان برایش یک آهنگ محلی نوشتند، و امروز حتی کودکان هم قادر به حفظ کردن آن هستند. مردم چین، به این قهرمان زن افتخار می کنند و برای هزاران سال مولان در ذهن آنان به عنوان یک زن قابل احترام است.