جای پارک گیر نمی آمد برای پارک کردن خیلی وقتم گرفت. شاید باید صبر کنم تا جایی گیر بیاورم اگر جایی بود پارک می کنم اگر نبود می روم ناکجاآباد پارک می کنم سپس برمی گردم به سمت ماشین آن را قفل می کنم برمی گردم به ماشین نگاه می کنم بعد میروم سمت خیابان و راهی باز می کنم تا به مقصد برسم. اینگونه است که به مقصد می رسم. چرا باید آنطور قضاوت کنم که مگر چه شده چیزی نشده یک پارک کردن که این صحبتها را ندارد. اکنون کار باید انجام شود کار صورت گرفت عینک را برساختیم او گفت: این خوب است؟ این یکی چطور است؟ بلوکات است آری سفارش می دهیم که بلوکات باشد نمره هم باشد. سپس به سمت در خروجی رفتیم تا به کار بعدی برسیم خیلی سعی کردم که کاری را خوب انجام دهم. کارم را درست انجام دادم آمدم و نشستم در ماشین و گاز دادم و رفتم به سمت خانه خانه ای خوب و مجلل که دوستش دارم البته از نظر من مجلل است نه از نظر خیلیها. صبحانه خورده بودم که آمدم شب کی می شود تا لختی بیاساییم چرا همه چیز دلگیر است تکراری شده همه چیز دیگر صفایی نیست. یعنی پیر شدم و نایی برایم نمانده است؟ چرا غمگین نشدم از نوشتن این؟ چرا افسرده نشدم؟ چون من دیگر کارم را کرده ام و جوانی جای خودش بود و گذشت و الان با گذشته فرق دارد. وقت رفتن است نه به آخرت به جای دیگر به جایی که نوشتن در آن جایی دارد و می خواهد باشد. چه بخواهی و چه نخواهی عمر می رود و رفتنی است. اخلاق، معرفت، علم، حکمت، آبرو، عزت و عمل ماندنی هستند باید زندگی کرد و شاد بود و گفت و خندید و گریه کرد و شادی کرد و مسیولیت همان چیزی است که باید اجرا شود تا نامت ماندگار شود انجام کار توام با انسانیت و عزت برای تمام انسانها آری این قانون نانوشته است و وجدان بیدار می خواهد تا چیستی آن برتو آشکار شود.