سلام سلام سلام. خوبید؟ خوشید؟ سلامتید؟ حال روحتون چطوره؟ اگر خوبه که خب خداروشکر خدا زیادش کنه هر روزتان پیروز پیروزتان هر روز. هار هار. اگر نه که باید بگم دقیقه دیگه میشه دقیقا نیم ساعت که من از کشتن خودم منصرف شدم( پس حرف از حال بد نزنید ک هیچ جلوعم. اینکه چرا اینجام چرا این صفحه رو زدمو نمیدونم. اصلا دلیل حال بدم همینه. نمیدونم نمیدونم نمیدونم. ی مدت هست که یسری سوال از خودم میپرسم و جواب همشون یه کلمه اس و اون"نمیدونم" لعنتی هست. نمونه ای از مکالمه من با خودم: نمونه ای از مکالمه من با خودم: نمونه ای از مکالمه من با خودم: من: مغز عزیزم چته؟ مغز: نمیدونم من: یعنی چی گلم یکم بگرد ببین چته مغز: Error من: ساعته نکپیدم تروخدا قشنگم الان چی درگیرت کرده؟ مغز: اها. من: بالاخره. مغز: نمیدونم( من: پدرسگ میگم چته چی میخای دست از سرم بردار. قلب تو چی میگی؟ قلب: بشکن بشکنه. اهم جانم؟ من: میگم چیکار کنیم خابم نمیبره قلب: انقدر بخوریم تا بعدش عذاب وجدان بگیریم من: مغزم: نمیدونم قلبم: ( خلاصه که جونم براتون بگه اگر اینجانب خانوم ص. خ هنوز در قید هستم دلیلش اینه که درست چند لحظه قبل از انجام این عمل قبیح. همون لحظه ک من در قعر تاریکی بودم. یک کور سوی نوری زیر کمدم برق زد. و اون چیزی نبود جز. "سوسک" عکس العمل من اون لحظه طبیعی بود. دهانی به اندازه گراز باز. لرزش زبان کوچک در اثر شدت نعره. استفاده از پد بهداشتی به عنوان سپر در برابر این بلای طبیعی. و اون سوسک عزیز درحالیکه سیگارش رو روشن میکرد در تمام این مدت با متانت تمام منو نگاه میکرد و میگفت"خودتو خالی کن" در نهایت بعد از کلی جیغ و فریاد از ته دل و طلب رحم و مودت از خدای منان. دیدم حجم عظیمی از فشار از روی من برداشته شده. حس کردم نیرویی دوباره گرفتم. انگار دوباره خون به مغزم رسیده. و فقط یه جمله اومد تو ذهنم: "دارم چیکار میکنم با خودم؟ " و همین کافی بود که بزنم زیر گریه. زار بزنم. برای خودم. برای تمام دردایی که کشیدم. برای تمام بی انصافی های دنیا و ادماش. کوتاهی ها و کم کاری های خودم. وبه جای تمام کسایی که انتظار داشتم باهام همدردی کنن خودمو بغل کردم. یهو یه حس عجیبی در من ایجاد شد چشام برق زد در گوشه ای از شیار ها و لوب های مغزم در کنج ماهیچه و بطن و دهلیز های قلبم یه چیزی جرقه زد و گفتم: "هدفمو پیدا کردم" ادامه دارد.