اون روزای اول قرنطینه که می گذشت به این فکر نمیکردم که چقدر از خانوادم دورم، تا اینکه حدود ماهی شد که نه تونستم مادربزرگمو ببینم به خاطر شرایط سخت قرنطینه و رعایت حال خانواده و متاسفانه باید اینقدر می موندم تا خاله هام برن پیشش و بتونم باهاش تصویری صحبت کنم، آخه خودش یه گوشی ساده داشت. خیلی شیرین و دوست داشتنیه تو چادر نماز گل گلیش و اون قربون صدقه هایی که برای نوه ارشدش میره و اینکه یه روز تصمیم گرفتم کمی اذیتش کنم: ) از سری اذیت ها و شوخی هایی که تو این ایام باهاشون کردم این بود که یسری بهش زنگ زدم بعد که گوشی ور داشت شروع کردم به فوت کردن: ) (شما انجامش ندین) بنده خدا هی میگفت الو الو. یهو گفت جنون داری مگه. (یه فحش آبدار) و از ترس سریع گوشی رو قطع کردم و بعد اون فحش دیگه آدم سابق نشدم: ) خلاصه گفتین چه آپشن هایی به گوشی اضافه شه، خیلی دوست داشتم وقتی تصویری باهاش صحبت میکنم حداقل اون بوی چادر نمازشو حس میکردم. روایتگرباش روایتگرباش