بعد از کنکور اگر دیر به داد خودتان برسید، غرق در مجازی شوید و اجازه دهید ملالت و بی‌معنایی (در معنای فلسفیش) مثل مه سردی آرام آرام در کالبدتان نفوذ کند خیلی خطرناک است و اگر دست‌به‌کار شوید تازه اول شکفتن گل از گلتان. اشتباهی که امثال من واطرافیانم کردیم را نکنید. بعد کنکورتان اگر خود را رها کنید چه خبر است؟ هیچی! اگر نتیجه راضی کننده (یا حداقل قابل قبول) گرفته باشید، ملالت است و اگر نگرفته باشید ملالت همراه با عذاب وجدان! بعد از کنکور فقط قبل از کنکور رویایی و آبیست. بعد از کنکور دچار نوعی افسردگی خواهید شد که از عدم وجود معنا نش ت میگیرد و اگر دیر بجنبید تمام وجودتان را مثل خوره میبلعد. بعد از کنکور سعی کنید بلافاصله تمام کارهای غیر مجازی که قبل از کنکور به خودتان قول داده بودید انجام خواهید داد سریعا روی غلتک بیندازید. دقت کنید که بر"غیر مجازی" بودن آن تاکید داشتم. البته مقصود از مجازی نبودن، نداشتن آن فاکتور اعتیاد، پرسه‌زنی و مصرف‌گرایی صرف است نه به معنا واقعی کلمه مجازی نبودن. اگر به خود قول داده بودید که هفته ای یک سریال صد قسمتی تمام میکنید یا فلان بازی ویدیویی را در یک روز تمام میکنید بیخیالشان شوید! سریعا در اقدامی ضربتی کتاب مینیمالیسم دیجیتال را بخوانید و شروع کنید به محدود سازی مجازی. سریعا لیستی از"معنا" هایی که در زندگی برایتان متعالی بوده تهیه کنید و به آنها بدون هیچ پرسشی بپردازید. اگر هم زیاد سراغ فیلم یا سریال دیدن میروید به هیچ عنوان خط قرمز محدودسازی شبکه‌های مجازی را رد نکنید و الا کم کم در دام ملالت گرفتار میشوید و هرچه در این باتلاق بی روح پایین تر روید سخت تر از آن خارج میشوید. افسردگی بعد از کنکور قطع به یقین سراغ همه آمده یا اگر هنوز کنکور نداده اید بدانید که خواهد آمد. قبل از کنکور بر ولع استفاده از شبکه‌های اجتماعی یا بازی‌های ویدیویی یا دیدن بی وقفه فیلم و سریال، سد مستحکم استرس کنکور را بسته بودید که بعد از کنکور ناگهان منهدم میشود و اگر جلوی ترک برداشتن سد را نگیرید تمام زندگیتان را با خود میبرد و در دره‌ی کثیف ملالت و افسردگی رها میکند. بعد از کنکور نگذارید این حس رهایی در فعالیت های"بی معنا" یا تفریح های مجازی یا حتی شبه تفریح ها هرز رود. سعی کنید درست مانند سال کنکور سحرخیز بمانید و اصلا به انسان شب بیدار روز خواب تبدیل نشوید. این را کسی به شما میگوید که تا ته این شهربازی پینوکیو را رفته. بعد از کنکور روزهایی بود که چهار یا پنج یا حتی شش صبح تازه میخوابیدم. نتیجه؟ افسردگی، بی انگیزگی مزمن، کج خلقی با اطرافیان، ملول بودن در تمام روز و هزار خزعبل دیگر. الان هرشب ساعت یا حداکثر میخوابم و از ترس رد شدن ساعت - شب و به هم خوردن چرخه‌ای که با هزاران بدبختی از شکستن سد ولع شب بیداری بعد از کنکور پسش گرفتم به هر دری میزنم که قبل از آن ساعات بخوابم. به محض به هم خوردن چرخه‌ی خوابتان بعد از کنکور وارد لوپ نحس جغد صفتی میشوید. هرچه چرخه خواب طبیعی را بدتر شکسته باشید سخت تر هم دوباره آن را به دست می‌آورید. یک هفته چرخه‌ی خوابم را با آن حالت رادیکال که توصیف کردم به هم زدم و بیش از یک ماه طول کشید تا دوباره حالت عادی آن را به دست آورم! مشکل تنها عادت نداشتن بدن نیست. مشکل وسوسه‌ایست که دیگر اجازه نمیدهد درست بخوابید و این وسوسه را با غرق شدن در اکسپلور اینستاگرام و اعتیادی که باز حاصل شکستن سد ولع بعد از کنکور است ترکیب کنید. چه شود! و در آخر مینیمالیسم دیجیتال کتاب، بسیار حرفه‌ای نوشته شده. در فصول اول به فلسفه چرایی مینیمال (حداقل) کردن استفاده از فضاهای دیجیتال مجازی میپردازد و اینکه این بسترها اساسا در سیلیکون‌ولی طوری طراحی شده‌اند که شما را غرق خود کنند (از زبان افشاگران خود این بسترها) و آنکه در کل کمشان هم زیاد است و بعد تعداد زیادی مثال میزند از افرادی که شروع به مینیمالیسم کرده‌اند و نتیجه‌هایی که دیده‌اند و در این میان از نظریه اقتصادی تورو و توازن سود و زیان شبکه های اجتماعی حرف میزند که شخصا برایم بسیار اقناع‌گر و جالب بود و بعد جامعه‌ی آمیش‌های مسیحی که در آن تمام اعضای گروه مذهبی"باید" مینیمالیست دیجیتال باشند را مثال میزند. در فصول بعدی مراحل مینیمالیست شدن را ریز به ریز شرح میدهد و تعداد زیادی تمرین عملی و راهکار جدید (نه چیزهایی که اکثرا در گذشته شنیده‌ایم یا به فکر خودمان هم رسیده بوده) ارایه میدهد. در آخر این نکته بسیار مهم است که این کتاب اصلا ضد تکنولوژی یا ضد شبکه‌های اجتماعی نیست بلکه تمام حرفش این است که در قبال شبکه‌هایی که طراحان آن اذعان دارند آنها را طوری طراحی کرده‌اند که وقت بیش‌تری از کاربرانشان بگیرند، باید با بدبینی و نگاه محاسبه‌گر برخورد کرد طوری‌که آنها وسیله شما باشند و نه برعکس. در آخر خواستم پیج اینستاگرام شخصی خودم که تکه جملات کتابارو توش میذارم معرفی کنم که دیدم تناقض جالبی میشه: ) البته که گفتم کتاب ضد اینستاگرام یا هر بستر مجازی اجتماعی نیست.