در جریان واقعه غدیر خم، جبرییل بر پیامبر گرامی اسلام (ص) نازل می‌شد و ایشان را امر بر می‌کرد. پیامبر که را دیده‌بود، از خداوند می‌خواست که ایشان را از انجام این کار معاف گرداند. تا جایی که در نزول سوم، خداوند با جمله‌ی " " (مایده، ) وعده امنیت به پیامبر داد. پیامبر در خطبه غدیر هم به این افراد منافق اشاره می‌کنند که با هم این قسمت را می‌خوانیم? "من از جبرییل درخواست کردم تا از خدا بخواهد، این مسیولیت را بر عهده‌ام نگذارد و مرا از معرفی رسمی علی بن ابی طالب کند. ای مردم! می‌دانید چرا؟ چون می‌دانم تعداد افراد باتقوا، کم و زیاد است. در میان شما بعضی اهل گناه و مسخره کردن هستند. می‌دانم مکر و حیله درسر دارند و می‌خواهند اسلام را از بین ببرند. خدا این افراد را در قرآن معرفی کرده است. درباره‌ی آنان می‌فرماید: و این نفاق خود را ساده می‌پندارند در حالی که در پیش خدا گناهی بزرگ است. این‌ها نه یک بار، بلکه چندین بار مرا آزرده‌اند. حتی به من تهمت زدند که زودباور هستم. و واقعا فکر می‌کردند که من زودباورم. به خاطر حسادتی که به علی داشتند این تهمت را به من زدند. می‌دیدند او همیشه همراه من است و من به او توجه می‌کنم. تهمت‌های این منافقان آن‌قدر ادامه پیدا کرد تا خدا این آیه را بر من نازل فرمود: "و بعضی از آن‌ها پیامبر را آزار می‌دهند و می‌گویند: او زودباور است. بگو: گوش خوبی برای شماست، به خدا ایمان دارد و سخت مومنان را باور می‌کند، و برای کسانی که ایمان آورده‌اند، رحمت است. و آن‌هایی که پیامبر را اذیت می‌کنند، عذاب دردناکی خواهند داشت. " اگر بخواهم، می‌توانم آن منافقان را نام ببرم و به یک یک آن‌ها اشاره کنم و آن‌ها را به همه معرفی کنم ولی این کار را نمی‌کنم و با بزرگواری با آن‌ها برخورد می‌کنم. با این‌که این افراد در میان شما هستند و این خطرات در کمین است، ولی تا آن چیزی را که بر من نازل شده اعلام نکنم، "