هوا مثل همیشه سرد بود و ویبره ی گوشی روی میز روی مخ به صورت گردانی رژه میرفت. با موهایی ژولیده از تخت خواب بلند میشود و صفحه ی گوشی را با کمی اخم و خواب الودگی نگاه میکند و آن را بر میدارد، هشدار ساعت را خاموش میکند و با نفسی عمیق از جایش بلند میشود تختش را مرتب میکند و بعداز درست کردن موهای ژولیده و اماده شدن برای رفتن به سرکار پایین می اید تا صبحش را باخوردن قهوه از نو بسازد. اما قهوه ایی دیگر برایش نمانده، ساعتش را نگاه میکندفرصتی برای بیرون رفتن از خانه برای خرید قهوه نیست، با عجله خانه را ترک میکند و هنگامی که به ماشینش میرسد یادش می افتد که دیشب ماشینش در حین ورود به پارکینگ پنچر شده و او آن را تعویض نکرده است. ابر های پیچیده در اسمان ساعت اولیه ی صبح را برایش تیره تر میکنند و باران شدیدی شروع به باریدن، با این اوصاف او باید امروز را تا ایستگاه اتوبوس برود و قبل از هرچیزی باید با خودش چتر داشته باشد آخر نمیشود مدیر یک شرکت با لباس هایی خیس به شرکت برود. سریع به خانه بر میگردد با کمی عصبانیت چتر مشکی اش را باز میکند و به راه می افتد هوا سرد است یقه ی پالتو اش را تا زیر چانه اش بالا میکشد و دستش را در جیبش میگذارد. با تحمل سخت و طاقت فرسای سرما به اتوبوسی خلوت میرسد و جایی در زیر بخاری های سقفی مینشیند چترش را میبنند و روی کیفش میگذارد. در ایستگاه بعد چند نفر سوار اتوبوس میشوند که به سرعت جاهای خالی صندلی ها را پر میکنند. در ایستگاه بعد مرد جوانی سوار میشود و پشت به او رو به روی پنجره می ایستد، ایستگاه بعدی هردو پیدا میشوند و هرکدام به یک طرف میروند، بدون آنکه یکدیگر را دوباره دیده باشند. درست زمانی تنها چند قدم با او فاصله داری او را نخواهی دید و تو در روزمرگی هایت پیر و پیرتر میشوی. "چه کسی میداند غم پنهان تورا؟ چه کسی میداند ک به غم میخندی؟ چه کسی میفهمد غم چشمان تورا؟ چه کسی میشنود فریاد نگاهانت را؟ چه کسی میگیرد از ب ر تو خبری؟ هیچ کس، هیچ کس نخواهند دانست عشق زیبای تورا! عشق غم آلود او، در دل تو خواهد ماند. چه بجنبی، چ بمانی و ر وی. گر نجنبی دل خفه میدهد ازارت. گر بجنبی دل خفه میدهد ازارت. گر بمانی بی م هری میدهد ازارت. گر نمانی و روی، دل شیدا میدهد ازارت. گر روی یاد نکنی او را باز و بیفتد آن دلت ناگاه بر سره راه نگاهش، میکند ازارت. آه و افسوس دیگری! دل من دوست داشت اما نداشت خوب تورا. " | نوشته ی: شکیبا مستحسن، ملقب به شین. میم |