این چند وقت که بازم دور بودم از نوشتن و مرور کردن همه اتفاقای زندگی، هی یه چنتا موضوعی پیش میومد که می گفتم بذار برم و راجع‌به این موضوع بنویسم. اما اینقدر درگیر روزمره و اتفاقای مسخره می شدم یادم می‌رفت. هر چقدر هم بعدا بهش فکر می کردم که می خواستم راجع‌به چی بنویسم یادم نیومد تا یه اتقافی نزدیک به اون تجربه باز باعث می شد یادم بیاد و بخوام دوباره بنویسم. شروع اتفاق از یه روزی بعد از عید قطعا. به خاطر شرایط کرونا دیگه حس زمانیم نسبت به وقایع رو از دست دادم چون همیشه نهایت توی دوتا محیط خونه و دفتر بودم، دیگه متوجه نمی شم کدوم خاطره مال چه زمانیه. داشتم از خونه می رفتم بیرون و منتظر بودم یکی از دوستام بیاد دنبالم (‌واقعا؟ چون یادم نمیاد چرا دم در وایساده بودم) یه وسط کوچه جلوی در ورودی ما وایساده بود. نگاهم یه لحظه بهش خورد دیدم یه دختر جذاب پشت فرمونه، همینطوری که داشتم برای نگاه کردن بیشتر مقاومت می کردم که معذبش نکنم، باز یه لحظه نگاهش کردم و یه نگاهی بهم انداخت و معذب شدن رو کامل توی چهرش دیدم. سرم رو انداختم پایین که دوباره نگاهش نکنم تا این حس معذب بودن رو بیشتر نکنم اما جذابیتش اونقدری بود که واقعا یه بار دیگه ناخواسته سرم رو آوردم بالا که نامحسوس نگاهش کنم. چیزی که دیدم عجیب بود، چرا؟ چون انگار اون دختر اصلا توی این دنیا نبود سرش رو یه مقداری خم کرده بود پایین، طوری که خط نگاهش می خورد به فرمون و هیچ حرکت دیگه‌ای نداشت. دوباره سرم رو انداختم توی گوشیم و ذهنم خیلی سریع داشت کار می کرد. قطعا یا منتظر دوستشه، یا مامانش، یا دوس‌پسر یا شوهر و. همه وضعیت‌های محتمل رو بررسی کردم. همینطوری که داشتم فکر می کردم، یه بار دیگه نگاهش کردم باز هم همون وضعیت قبلی بود، عمقیا داشت فکر می کرد. بالاخره یه آدمی نزدیک شد به اون ماشین یه خانوم جوون با یه بچه‌ی کوچیک. داشتم با قطعیت فکر می کردم که خواهرش به علاوه بچه‌ی خواهرشن دیگه! خانومه با بچش رسید به ماشین، دستش رو برد سمت دستگیره در عقب رو باز کنه که در قفل بود. یه نگاهی به داخل ماشین کرد، دختر پشت فرمون همچنان خیره به روبه‌رو بود تا پاییز هر سال. خانومه که متوجه شده بود راننده (‌دقت کنید راننده) متوجه حضورشون نشده زد به شیشه و به صورت پیش فرض گفت اقا می شه در باز کنید. دختر راننده انگار بهش برق وصل شده بود، یه ریز توی صندلیش پرید از جاش دکمه باز کردن در رو زد. صدای بالا رفت قفل در همزمان شده بود با اینکه خانومی که دم در ماشین وایساده بود فهمید راننده"آقا'" نیست و یه دختر نهایتا سالس. من که این طرف ماشین وایساده بودم قیافه متعجب خانوم بچه‌دار رو کامل می دیدم. فکر کنم که تا الان فهمید ماجرا چیه و اون دختر جذاب راننده اسنپ بوده. خانومه بچه رو سوار کرد و خودش هم نشست عقب در رو بست و توی همه‌ی این اتقافات دختر راننده همچنان با تمام قوا داشت عذرخواهی می کرد بابت اینکه حواسش نبوده در رو زودتر باز کنه براشون. در نهایت راه افتادن و رفتن. خیلی جذاب بود واسم. کاش می شد باهاش صحبت کنم.