خوشامدی در برابر چشمانم_ در مسیر نگاهم آهای احساس پنهان نمی‌دانم در کدام‌موسیقی گاهی ر پ. گاهی پاپ. گاهی سنتی و گاهی هم سبکی دیگر مثلا یک موسیقی بی‌کلام آهای دعوت‌شده‌ی بدون کارت دعوت آهای همیشگی‌ترین آهای خواستنی‌ترین خواستنی اکنون در این دقایق از ابتدایی‌ترین لحظات طلوع آفتاب بهت سلام می‌کنم عرض ادبم را پذیرا باش شاهد باش از موهای راست شده بر بدنم در این لحظه‌ی زیبا احساسات زشت و رنگ و لعاب‌نگرفته‌ی مانده در پس ذهنم را در پشت سرم رها میکنم دستی بر س روروی قلبم می‌کشم و در این آخرین لحظات از این قرن پر از حادثه با اطمینان در انتظار خنده قدم‌هایم را محکم بر زمین می‌کوبم پشتم را صاف می‌کنم چشمانم را ریز می‌کنم ذهنم را با قلبم هماهنگ می‌کنم شبیه به انگشتان یک نوازنده‌ی قهار پیانو بر سطح سیاه و سفید کلاویه‌ها از ترکیب شادی‌ها با غم‌ها یک ملودی ناب تحویل گوش‌های زنده‌ها می‌دهم جوانه می‌زنم همانند شمعدانی در پشت قاب چوبی خانه‌ی کاه‌گلی احترام می‌خرم لبخند می‌زنم با اعتماد به نفس در نگاه زمینیان زل می‌زنم جیب‌هایم را پر می‌کنم از اعتباری که در همه‌جا کارراه‌انداز است یک اعتبار کاملا تعریف شده تنهایی را با سایه‌ام تقسیم می‌کنم همان باوفاتر از هر باوفایی که تمام داشته‌هایم را از او دارم اکنون که پر از واژه‌ی زندگی شده‌ام اکسیژن را صدا می‌زنم ریه‌ها را از هوای تازه لبریز می‌کنم قهقه می‌زنم فریاد می‌زنم رسیدن را از زمین فرار می‌کنم و درجایی که به هیچ وجه با این اتمسفر شباهتی ندارد آسایش را تجربه می‌کنم پیش‌ترها، با انسان‌ها بودن و جدا بودن از آنها را بسیار تجربه کرده بودم در میان‌شان گام برداشتن و ندیدن‌شان را نیز این آسان نبود اینکه خود را از هیچ قبیله‌ای ندانی حالت را بد می‌کند من این را بسیار زندگی کرده‌ام تصمیم رفتن از سرزمین آنها شب و روزهای بیشماری را از من گرفت مدت‌زمان بسیاری بود که زمین انسان‌ها را ترک کرده بودم و تنها شباهتم با ایشان قامت عمودی‌ام بود و سایه‌ای که وقت و بی‌وقت تعقیبم می‌کرد اما اکنون اکنون با آنها و از آنهایم با آنها نفس می‌کشم با آنها گام برمی‌دارم شده‌ام جزیی از آنها اکنون که می‌نویسم آنها، من‌اند و من، آنهایم ما ه مگی ه میم پس یکدیگر را هستیم با هم اکنون با همه آشنایم همه را دوست‌دارم همه را می‌بینم همه را حتی آنهایی که روی چهارپای‌شان نمی‌ایستند حتی آنهایی که راه نمی‌روند دیدنی‌ها را با ندیدنی‌ها همه را یکجا می‌بینم و دوست دارم دوست داشتن را بسیار بیشتر از هرچیزی دوست دارم آهای دعوت شده‌ی بدون کارت دعوت من هرچه را که دارم حتی آنهایی که ندارم‌شان و تنها آرزوی‌شان را در آغوش می‌کشم به احترام حضور توست که پذیرفته‌ام من اگر اکنون خوشحالم اگر قدرت و جرات قلم به دست گرفتن را دارم همه‌ی کردنی‌ها و نکردنی‌هایی که از انجام تک تک‌شان لذت می‌برم همه و همه بعد از آمدن تو بود که در من جوانه زد وگرنه کویر نمک کجا و رایحه‌ی زندگی کجا بمان در من ماندنی‌تر از هر ماندنی بمان در لحظه به لحظه‌ی ساعت مچی‌ام تکرار شو که تو زیباترین تکراری برای من