یکی از مشکلات همیشگی من که در تمام عمرم باهاش دست به گریبان بودم شکل و نحوه ی صحیح غذا خوردنم بوده و بنابر این یکی از دغدغه های دایمی من پیدا کردن و بهبود روشهایی بوده که بتونم به وزن ایده آلم برسم و یا حداقل از خودم راضی باشم. الان در جایی نیستم که بخوام بگم راضی هستم و خیلی خوش تیپ و خوش هیکلم، که نیستم، و شاید هیچوقت هم نباشم اما الان میدونم که این یه مبارزه دایمه که هر روز صبح با باز کردن چشمات شروع میشه و تا آخرین لحظات بیداری ادامه داره. اگر امروز شکست خوردی به جای عذاب دادن خودت روی شروع دوباره از فردا تمرکز کن و هیچوقت هیچوقت از خودت ناامید نباش. به خودت فرصت بده و مهمتر از همه خودت رو تحقیر نکن. القصه، امروز که میخواستم ناهار بخورم و داشتم شرایطش رو فراهم میکردم فکر کردم چقد خوب میشه اگر بتونم نکاتی که برای خودم مفید بوده رو بنویسم که بعدها یادم نره و به صورت مدون یه جایی باشه لااقل. اینا مواردی هستن که خودم طی چند سال گذشته بهشون رسیدم. خیلی ها رو قبلتر از جاهای دیگه خوندم و در مورد خودم امتحان کردم که درستیشون رو بسنجم و بنابراین میتونم بگم این موارد حداقل در مورد من جواب داده. هر هفته زمانی رو برای خرید کردن اختصاص بده و میوه و سبزی تازه رو حتما و حتما در برنامه غذاییت بگنجون. زمانی که گرسنه ای خرید نرو. من هر زمانی وقت گرسنگی خرید رفتم آخرش به شکلات و بیسکوییت و بستنی و چیزای شیرین ختم شده! یه قانون ساده و اون اینکه: چیزهایی که نمیخوای بخوری رو نخر. چیزهایی مثل سس سفید، بیسکوییت و پنیر خامه ای و اینا. یخچال رو پر از موادی کن که سالمن و توی رژیم غذاییت مجازن. من خودم هویج و گل کلم و بروکلی رو خیلی ارادت دارم خدمتشون. به اندازه غذا درست کن. پیمانه ها و شکل اندازه گیری برای آشپزی رو یاد بگیر و بر اساس اون مواد رو بخر و انتخاب کن و بپز. برای غذا خوردن و تهیه غذا وقت بذار و وعده های غذاییت رو برنامه ریزی کن. موقع غذا خوردن عجله نکن. برنامه ریزی برای وعده های غذایی باعث میشه کنترلت روی چیزهایی که میخوای مصرف کنی بیشتر بشه. موقع غذا خوردن تمرکزت رو بذار برای غذا خوردن. روی میز کارت غذا نخور. موقع کتاب خوندن غذا نخور. همه وعده ها رو بخور و هیچ وعده ای رو حذف نکن. اگر قبلتر حمله پرخوری عصبی داشتی و میخوای با نخوردن جبرانش کنی این کار رو نکن. البته که من بهت حق میدم اما صبر کن. وعده رو حذف نکن و در عوض سبک تر مصرف کن. در بلند مدت این روش میتونه کمتر استرس زا باشه. وعده های غذایی رو منظم و سر وقت صرف کن. به سیستم گوارشیت آموزش بده که میتونه در یک زمان معین انتظار دریافت غذا داشته باشه و وعده های خارج از اون تعریف نشده هستند. برای صرف غذا یک محل بخصوص رو انتخاب کن و فقط در همون محل غذا بخور. روی تخت و جاهایی که برای صرف غذا سازگار نشدن غذا نخور. تخت برا خوابیدنه، برا غذا خوردن تغییر محل بده! قبل از هر وعده غذا یک لیوان آب بخور. هم اشتها رو کنترل میکنه و هم باعث میشه در طول غذا آب نخوری. به غذایی که داری میخوری فکر کن. به نخوه ی تهیه و ادویه ها و طعم ها توجه کن و سعی کن از ذره ذره ش لذت ببری. یه قانون کلی هم دارم که اینطوریه: هر وقت میخوای چیز پر کالری بخوری اول بگرد ببین چیز مشابه کم کالری تر وجود داره یا نه و آیا میشه جایگزینش کرد یا نه. مثلا وقتی دلت هوس دسر شکلاتی یا موس شکلات کرد میتونی شیر کاکایو درست کنی. یا مثلا ذرت بو داده های توی خونه خیلی خیلی خیلی کم کالری تر و سالمتر از انواع کارخونه ایش هستند. شک نکن چیزهایی رو که خودت میتونی درست کنی میتونه خیلی سالمتر از انواع بیرونیش باشه. خیلی از مواد رو میشه جایگزین و یا حتی حذف کرد و خیلی چیزهای دیگه رو میشه به ذایقه خودت بهبودش داد. مثلا تارت خونگی و یا بیسکوییت خونگی رو میشه خیلی قشنگ و کم هزینه تر و سالمتر طبخ کرد. عادات غذایی خودت رو بشناس. سعی کن بفهمی بین دو تا ماده غذایی به کدوم بیشتر علاقه داری و به علاقمندیهات فکر کن. فکر کردن به رفتارهای تغذیه ای باعث میشه رفتارهای غیرمنطقیت ظاهر بشن. سعی کن عادات بدت رو با الگوهای رفتاری مناسب جایگزین کنی. برای این کار میتونی از متخصص تغذیه و روانشناس هم کمک بگیری. مدیتیشن و یوگا برای کنترل رفتارهای مخرب و آشتی رابطه با غذا خوردن میتونه خیلی مفید باشه. با آدمهایی که مشکل تو رو دارن صحبت کن و سعی کن گروههایی رو پیدا کنی که دغدغه های تغذیه ای مشترک با تو دارن. این کار باعث میشه اهداف بلندمت تقویت بشن و در مسیر درست هدایت بشی. خودت رو دوست داشته باش. خود تو تنها کسیه که در تمام مراحل همراهته و تصمیمات تو مستقیم تحت تاثیرش قرار میده و همراهت درد میکشه و خوشحال میشه و شکایت هم نمیکنه. خودت رو دوست داشته باش و خودت رو با کسی مقایسه نکن. از بدنت و اندامها و ارگانها بخاطر همراهی صمیمانه شون تشکر کن. از اجزای خودت تشکر کن. این کار باعث میشه خودت رو دوست داشته باشی و با خودت بهتر کنار بیای.