وقتی صبح روز اول مهر با مترو برای اولین بار به سمت دانشگاه رفتم خدا رو بابت اینکه از مدرسه راحت شدم شکر میکردم! مترو در ایستگاه انقلاب توقف کرد و من به سرعت پیاده شدم و از لا به لای جمعیت و شلوغی میدان انقاب خودم رو به درب اصلی دانشگاه رسوندم. از سر در تومنی (میدونی چرا بهش میگن پنجاه تومنی؟ چون عکسش روی این اسکناس پنجاه تومنی ها بوده) رد شدم و وارد دانشگاه شدم. از جلوی دانشکده حقوق رد شدم تا به جلوف (یا همون جلوی فنی) رسیدم و وقتی خواستم دستگیره در رو باز کنم تا وارد بشم در خود به خود برام باز شد! اولش فکر کردم خیلی خاصم ولی بعدا فهمیدم چشم الکترونیکی داره. از پله ها بالا رفتم و وارد کلاس علوم مهندسی شدم. در کلاس ریاضی استاد خجسته شرکت کردم و بعد از کلاس به کف (یا همون کتابخونه فنی) رفتم تا از اینترنت پر سرعت دانشگاه استفاده کنم. کف اسم کتابخونه رو یدک میکشه ولی درس خوندن توش خیلی سخته! سپس به کمر (کتابخونه مرکزی دانشگاه) رفتم که بر خلاف کف فضایی کاملا ساکت و آرام بود و مهیا برای درس خوندن. البته نه فقط فضای درسی که حتی کیفیت اینترنتش هم بهتر از کف هست! بعد از زیر و رو کردن انواع کتابخونه های دانشگاه نوبت به گشت و گذار در محیط دانشگاه رسید و چه چیزی بهتر از ریورساید، رودخانه ای در قلب دانشگاه! شاید با گفتن رودخونه ذهن مبارکتان به سمت رودهای پر آبی مثل کارون و اروند بره که دانشجوها تایم استراحتشون رو با ماهی گیری در اونجا سپری میکنند که باید بگم سخت در اشتباهید. ریورساید یک چیزی مثل جوی های خیابونی هست با این تفاوت که کف اون سنگ فرش هست که از محوطه دانشکده داروسازی آغاز میشود که البته در بیشتر روزهای سال کاملا خشک هست! سپس به سلف فنی رفتم که متوجه شدم باید از یک هفته قبل غذا رو رزرو کنیم که عملا برای ورودی ها در هفته اول ناممکن بود به همین ترتیب به یکی از بوفه های خوب و معروف دانشگاه یعنی بوفه علوم رفتم. بوفه علوم داخل پردیس علوم رو به روی فنی پایین قرار داره. با تنوع زیاد، کیفیت خوب و البته قیمت دانشجویی. پردیس مرکزی از دانشکده های فنی، علوم پایه، حقوق، ادبیات و هنرها تشکیل میشه که بعد پرسه در اونجا سوار اتوبوس های دانشگاه شدم و به "دانشکدگان فنی! " یا همون فنی بالا رفتم. در بدو ورود و در سمت چپ ساختمان مرکزی قرار داشت که سه رشته صنم (صنایع، نقشه، معدن) در آن قرار دارند. طبقه زیرین نقشه، طبقه وسط معدن و طبقه بالا برای صنایع هست. ساختمان مرکزی محدود به رشته های صنم نیست و سه معاونت دانشجویی و امور فرهنگی، آموزش و تحصیلات تکمیلی و معاونت پژوهشی در آن قرار دارند. در ورودی دانشکده صنم هم یک دستگاهی هست که با کشیدن کارت و پرداخت مبلغی کالای مورد نظر شما رو بهتون تحویل میده و دیگه الزم نیست زحمت بکشید و تا بوفه برید. البته موارد معدودی هم بوده بعد پرداخت کالا رو تحویل نداده که این خودش هیجان کار با دستگاه رو بالا میبره. همچنین یک زمین چمن مصنوعی در دانشکده بالا هست که میتونید اون رو رزرو کنید و با رفقا یک دست فوتبال بزنید. همینکه مشغول گشت و گذار روز اولی در دانشگاه بودم بهم گفتن اگه اجازه بدی میخوایم در رو ببندیم زحمت بکش برو بیرون ولی خب راست میگفتند کی تا اخر شب دانشگاه میمونه. و ادامه تور دانشگاه گردی رو به روزهای آینده موکول کردم. رسول نیکنام - ورودی مهندسی معدن