میخام درباره رژیم درمانگری صحبت کنم مدتیه که دلم میخواد دربارش بگم ولی اجتناب کردم چون دنبال زمان مناسبی بودم شاید باید روز رژیم درمانگر میرسید تا بتونم افکارم رو جمع و جور کنم. الان دانشجو ترم شش علوم تغذیه هستم و هنوز نمی دونم چطور شد این رشته رو انتخاب کردم ولی مهم اینه که الان اینجام و طی یکسال و نیم گذشته با رژیم درمانگری سر و کار داشتم. اوایل برای تنظیم رژیم وقت زیادی میذاشتم ولی کم کم دیگه رژیم تنظیم نکردم چونکه من میدونستم. هر چند دانشجوهای پزشکی اطرافم میدیدم که درسای سنگینی دارن و شرح حال هایی می نویسن که خیلی پیچیده تر و حساس تر از تنظیم یک رژیمه ولی با همه این اوصاف ازش اجتناب کردم. این در حالیه که بعضی از همکلاسیام به اطرافیانشون رژیم دادن، اون هم به مدت یکسال! برای این کار یک دانشجو رشته تغذیه باید طبق یک کتاب یا جزوه خاص، تنظیم کنه ولی من بعد مدتی حس کردم این رژیم کمکی به کسی نمیکنه و بقیه رو نسبت به علم تغذیه هیجان زده نمیکنه. اگه بخوام حقیقت رو بگم من هر بار که فرصتی برای تنظیم رژیم پیدا میکردم ازش فرار میکردم این در حالی بود که توی ذهنم صدایی فریاد میزد ولی مهم تر از این صدا، من کم تجربه میدونستم که دارم. ازیه جایی به بعد کمک گرفتن از جزوه رو رد کردم چرا که تنظیم رژیم برای پاس کردن یک سری واحد خاص در بازه زمانی محدود خستم کرده بود و حس میکردم. زمان کافی برای خوندن درباره انواع رژیم و مکانیسم اثرش رو نداشتم و دیگه مثل روزای اول دربارش هیجان زده نبودم و از طرفی فکر میکردم اینکه یک نفر در زندگیش رژیمی که من براش تنظیم میکنم رو رعایت کنه خیلی ایده آل گراست چون این و منم در حالیه که خودم از درک کاملش عاجزم. کم کم این ترس هم بهم اضافه شد که فرد متقاضی رژیم، فکر میکنه من ایده آل ترین رژیم رو براش تنظیم کردم در حالی که. اونجا بود که احساس متقلب بودن بهم دست داد و اعتماد به نفس و ایمان به کاری که انجام میدادم نداشتم و فکر نمی کنم تنها کسی در مسیر رژیم درمانگری باشم که حس میکنه نمی تونه تاثیر مثبتی بر زندگی دیگران داشته باشه. من فکر میکنم به همه این دلایل شیوه رژیم درمانی در آینده تغییر میکنه چرا که خیلی از آدما به این درک میرسن که.