آب? این بزرگترین نعمت الهی که به درستی مایه ی حیات نامیده شده است بودنش نشانه آبادانی و رنگ روح زندگیست و نبودش باعث مرگ و نیستی، و در میان انسانها مردمان کویر نشین و حاشیه آن بیش از همه قدر این طلای آبی را می دانند خصوصا ایرانیان? که از دیرباز با طراحی قنات آب را به سختی از دل زمین بیرون اورده اند و به کشت و کار و ایجاد تمدن پرداخته اند. در فریز? بهشتی مان نیز قنوات گانه و جوهای آب و شرشر آن در میان مزارع یا همان کشمان? خودمان به ما می گوید تا آب هست زندگی هست به گواهی بزرگان و پیشینیان قنات کهن فریز که قدیمی ترین کاریزدر میان اینها می باشد هرگز خشک نشده است که ناشی از درایت مغنیان کهن فریز بوده است. هم اکنون که در حرکتی جمعی توسط اهالی با فرهنگ و وطن پرست فریز که همیشه دغدغه آبادانی روستا را دارند قنات بازسازی شده و در این خشکترین سال یک دهه گذشته آب از این کاریز کهن می خروشد? و سبزی را به ما نثار می کند دست به درگاه پروردگار مهربان بلند میکنیم و از وجود مقدسش بارش رحمت را تقاضا میکنیم? تا این خشکسالی را نیز پشت سر نهیم و بیش از پیش قدردان این نعمت بی همتا باشیم ابوالفضل اصغری