معاون ترویج و همکاری‌های علمی پژوهشکده زن و خانواده با اشاره به اینکه متاسفانه دلسوز برای زنان نداریم، گفت: در جامعه هنوز مسیله زنان نداریم و متاسفانه بسیاری از طرف‌های بحث حجاب نگران زنان نیستند و نگران چیزهای دیگری هستند. با اشاره به اهمیت پژوهش در رابطه با مسیله حجاب اظهار داشت: یک راه گفتگو در زمینه حجاب این است که زمینه بحث مشخص شود، یکی از چالش‌هایی که در این زمینه داریم این است که بحث‌هایی که در این رابطه صورت می‌گیرد خیلی آمیخته است و زمینه‌ها و ابعاد موضوع حجاب در این بحث‌ها مشخص نیست. معاون ترویج و همکاری‌های علمی پژوهشکده زن و خانواده با بیان اینکه یکی از کارهایی که دایما در پژوهشکده زن و خانواده انجام می‌شود پژوهش در این رابطه است، افزود: اخیرا فراتحلیلی در رابطه با حجاب در پژوهشکده انجام شد که همه مقاله‌ها و کارهای علمی که در حوزه حجاب انجام شده بود تحلیل شد و یکی از نتایجی که به دست آمد این است که چقدر کم در این حوزه گفتگو داشته‌ایم و نیاز است کسانی که اهل مطالعه هستند در این زمینه ورود کنند. وی با بیان اینکه مطرح شدن زیاد یک موضوع به معنی عمیق شدن درآن نیست، خاطرنشان کرد: گاهی ما یک کلمه را خیلی تکرار می‌کنیم و تصور می‌کنیم که خیلی به آن پرداخته شده است اما بعد متوجه می‌شویم در سطح ماندیم. داورپناه با ارایه تعریفی از علم تصریح کرد: تعاریف قدیم علم به طبقه‌بندی و دسته‌بندی می‌پرداختند، همین که مسایلی که وجود دارد را طبقه بندی کنیم یعنی کار علمی کرده‌ایم و در حوزه حجاب طبقه بندی‌های خوبی نداریم و افرادی که در مبحث حجاب ورود می‌کنند در زمینه مشخصی وارد نمی‌شوند. به گفته معاون ترویج و همکاری‌های علمی پژوهشکده زن و خانواده حجاب به مثابه نسبت با حاکمیت یکی از زمینه‌های مسیله حجاب است که خود می‌تواند در ابعاد مختلفی از جمله نسبت حکومت با مردم و نسبت مردم با حکومت بررسی شود. وی افزود: حجاب به عنوان نسبت با جامعه و یا نسبت زنان با مردان موضوعاتی است که ذیل مسیله حجاب طبقه‌بندی می‌شود. داورپناه با اشاره به گفتمانی که از فایده‌های حجاب سخن می‌گوید، تصریح کرد: اگر رعایت حجاب طوری معرفی کنیم که منوط به فایده‌هایش باشد اگر کسی به این فایده‌ها خدشه‌ای وارد کند یا اصلا بگوید که من این فایده‌ها را نمی‌خواهم آن وقت اصل بحث هم زیر سوال می‌رود، همین قاعده در موارد دیگری مانند حفظ سلامت روان مردان با حجاب زن هم حکم می‌کند. عضو هییت علمی پژوهشکده زن و خانواده با بیان اینکه بحث حجاب، حجاب به مثابه لباس است، خاطرنشان کرد: حجاب نه به معنی پارچه، بلکه به عنوان پدیدار فرهنگی و عرفی که نشان از فرهنگ، قومیت ما دارد و با تجربه زیسته ما ارتباط دارد. مثلا نسبت حجاب با زیباشناختی، عرف و فرهنگ چیست می‌تواند مورد سوال باشد. وی افزود: گاهی حجاب به عنوان نسبت با خدا مطرح می‌شود که زمینه فقهی، قرآنی، حدیثی و روایی دارد. داورپناه با اشاره به شبکه معنایی حجاب، تصریح کرد: یک شبکه معنایی حجاب را می‌سازد و خود آن هم نیاز به بحث دارد ما در این رابطه‌ها صحبت نمی‌کنیم و در جلسات می‌بینیم که صرفا بحث‌های کلی مطرح می‌شود. عضو هییت علمی پژوهشکده زن و خانواده با اشاره به اینکه ما وقتی با پدیده‌های پیچیده مواجه هستیم به راحتی نباید تجویزی کنیم، خاطرنشان کرد: این تجویزها، گفتگوها را به قیل و قال تبدیل می‌کند و وقتی در حجاب تجویزهای بدون ظرافت می‌شود تبعاتی هم خواهد داشت. وی با اشاره به برخی تجویزهای ناصحیح، تصریح کرد: گاهی ما مسیله را درست نفهمیده‌ایم اما تجویز بسیط می‌کنیم، به عنوان مثال گفتمان رسمی ما چادر را به عنوان حجاب تجویز کرده، در حالی که ما انواع و اقسام پوشش‌ها را داشتم که خیلی از آنها متناسب بوده‌اند یا با اصلاحاتی مناسب می‌شدند که این پیچیدگی‌ها دیده نشده است. وقتی تجویز بسیط صورت می‌گیرد، مسیله پیچیده‌تر می‌شود و تبعات زیادی را در پی خواهد داشت. داورپناه ادامه داد: در روبه رو هم کسی که با الزام حجاب مخالفت قطعی می‌کند هم پیشنهاد درستی ندارد چرا که نمی‌داند جامعه ما جامعه خانواده محور و جمع گرا است. حجاب صرفا مسیله‌ای فردی نیست و صرف نظر از مصالح دینی، می‌تواند منجر به مسایل اجتماعی بین نسلی و بین جنسی دشواری شود. عضو هییت علمی پژوهشکده زن و خانواده با بیان اینکه خیلی وقت‌ها کسانی که دراین عرصه بحث می‌کنند آینده نگری ندارند، عنوان کرد: حجاب یک امر جدا در جهان نیست، ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که هر روز ظاهرگراتر و اینستاگرامی تر می‌شود، جهانی که در آن تنوع تشویق می‌شود که "متفاوت شو" و حتی در صداو سیمای جمهوری اسلامی تشویق می‌کنند که (بذار تنت انتخاب کنه)وی افزود: در این جهان خیلی هم که خودمان را به زحمت بیندازیم به ما حجاب استایل و فشن حجاب می‌دهد که خیلی از حجاب به مثابه امر دینی که به معنی پوشیدگی و مستوری است دور است. داورپناه ادامه داد: وقتی ما برای تبلیغ حجاب از هنرپیشه‌ها استفاده می‌کنم فارغ از خوب یا بد بودن او فرهنگ نمایش را ترویج کرده‌ایم، ذات هنرپیشگی تظاهر و نمایش است و این نشاندهنده این است که ما تحلیل درستی نداریم. عضو هییت علمی پژوهشکده زن و خانواده با تاکید بر اینکه سیاسی شدن حجاب، اختراع جمهوری اسلامی نبوده، ادامه داد: حجاب یک امر سیاسی درجهان است. همانطور که رهبر انقلاب هم فرمودند که ما حجاب را مسیله نکردیم بلکه دشمنان ما این موضوع را مسیله کردند. وی با بیان اینکه امروز دعوا سر یک حکم شرعی نیست بلکه سر کسب ت یید است، تصریح کرد: اینکه همجنس گراها در جامعه‌های غربی برای رسم ازدواجشان تظاهرات می‌کنند همه نشان این است که دعوا سر ت یید و به رسمیت شناخته شدن است تا قدرت کسب کنند. داورپناه با اشاره به اینکه در دین اسلام، برخی کارها گناه است، اما اگر در مل عام انجام دهیم مجازات هم دارد خاطرنشان کرد: اگر کافری در جامعه اسلامی زندگی می‌کند یکی از پیمان‌هایش این است که تظاهر به گناه نکند. در حکومت اسلامی اجازه نمی‌دهیم که بعضی چیزها به رسمیت شناخته شود. معاون ترویج و همکاری‌های علمی پژوهشکده زن و خانواده با اشاره به اینکه زنان در همه کشورها نمادهای فرهنگی به حساب می‌آیند، عنوان کرد: همانطور که در کتاب وندی براون آمده است حتی در اروپای لیبرال دموکرات هم در مورد پوشش زنان بحث می‌شود به این خاطر که زنان و پوشش آنها در همه جا یک حساسیت فرهنگی است و به همین خاطر موضوعی است که ذاتا دشوار است و نیاز به گفتگو دارد. وی با بیان اینکه در مسیله حجاب خیلی وقت‌ها روی مدل‌هایی از تبلیغ تمرکز کرده‌ایم که شاید جوابگو نبوده است، افزود: اگر دغدغه حجاب داریم اگر روی هر کدام از این‌ها فکر کنیم کلی اتفاقات خوب برای حجاب می افتد، همیشه از کارهای سخت‌تر غافل بودیم، همانطور که از گفتگوهای سخت‌تر فرار کردیم، مانند تقویت ایمان دینی، تقویت وفاداری به اصول دین و وفاداری به فروع دین و تقویت عبودیت که کارهای سخت بودند. داورپناه با اشاره به اینکه متاسفانه دلسوز برای زنان نداریم، افزود: شاید مسیله زنان هنوز نداریم و متاسفانه بسیاری از طرف‌های بحث حجاب نگران زنان نیستند و نگران چیزهای دیگری هستند زنان بسیاری در دوران کرونا کار خود را از دست دادند، زنان سرپرست خانواری که کار در منزل می‌کردند یا بسیاری از زنان دیگر اما هیچ فمینیست و اپوزیسیونی دلش برای آنها نسوخت یا در بحث دشواری دسترسی به مسکن که حقی انسانی است - هیچ کس نگران تبعات خاص وضعیت فعلی مسکن برای زنان به خصوص زنان سرپرست خانوار نیست. وی با اشاره به تمرکز رسانه‌ها روی قتل‌های ناموسی خاطرنشان کرد: درست است که یک قتل ناموسی هم زیاد است اما چرا همینقدر که به مسیله رومینا پرداخته شد به مسیله آسیه پناهی پرداخته نشد، چون جذاب و جوان نیست و مسیله عشقی پیرامونش مطرح نیست و همه اینها تابع ظاهرگرایی امروز جامعه است.