آیا شما توهمات نوری - که احتمالا در ا کودکی دیده‌اید - را به یاد می‌آورید؟ همان اشکالی که از رنگ، نور و الگوها استفاده می‌کند تا تصاویری را ایجاد کنند که برای مغز ما گمراه کننده باشد؟ به نظر می‌رسد چنین توهم‌هایی که در آن ادراک با واقعیت مطابقت ندارد در واقع می‌تواند یک ویژگی مغز باشد، نه یک اشکال. و تعلیم یک ماشین برای تشخیص همان نوع توهمات ممکن است به تشخیص دقیق‌تر تصویر منجر شود. این چیزی است که کارشناسان دید رایانه‌ای از دانشگاه براون مشغول کار بر روی آن هستند. آنها رایانه‌ها را آموزش می‌دهند تا توهم‌های اپتیکی وابسته به زمینه را ببینند و به این ترتیب، امیدوارند الگوریتم‌های دید مصنوعی دقیق‌تری را ایجاد کنند که در دنیای واقعی به قوی‌تر شدن دید رایانه‌ها منجر می‌شود. دیوید ملی، یکی از محققان علوم شناختی که در این پروژه به همکاری پرداخته و اکنون در شرکت هوش مصنوعی Vicarious مشغول به کار است، گفت: در طی این پروژه، تیم از یک مدل محاسباتی برای کشف و تکرار راه‌هایی که نورون‌ها در هنگام مشاهده یک توهم با یکدیگر در تعامل هستند، استفاده می‌کند. آنها یک مدل ارتباطات بازخوردی از نورون‌ها را ایجاد کرد ih ند که منعکس کننده‌ی دید انسان‌ها است و بسته به محتوا پاسخ‌های مختلفیرا ارایه می‌دهد. امید است که این کار به وظایفی مانند تشخیص تمایز رنگ کمک کند برای مثال، کمک به ربات برای چیدن توت‌های قرمز و شناسایی انواع توت‌ها حتی زمانی که زمینه با نور قرمز پوشیده شده است، چیزی که ممکن است در غروب خورشید رخ دهد. در حالی که پروژه هنوز در دوران اولیه‌ی خود بسر می‌برد، تیم پیش از این، مدار عصبی را به یک ماژول یادگیری ماشین مدرن تبدیل کرده است. هنگامی‌که این ماژول بر روی یک کار مربوط به تشخیص حد فاصل و ردیابی حد فاصل مورد آزمایش قرار گرفت، مدار به شدت از سایر فناوری‌های دید در رایانه پیشرفته‌تر عمل نمود.