این نامه را برای تو مینویسم. چهارشنبه عزیز، واژه های همیشه لغزان از جوهره خودکارها سر میخورند تا این بار نام تورا بر روی کاغذی پیاده کنند. دی ماه است، از اون روزهای طلایی زندگی من. از ان روزهایی که به هرطرف سر بگردانی دلیلی برای لبخند و سرمست شدن از خوشحالی است دیشب چه ساعتی خوابیدم؟ دقیق یادم نمی آید، از دوازده گذشته بود و من هنوز در اینستاگرام میچرخیدم. با این حال چیز جالبی برای اتلاف وقت بیشتر نداشت و نتیجه ان شد که چشم بند خرگوشی مامان دوز را به روی چشم هایم کشیدم و به خواب رفتم. در نیمه های شب خزیدن مانسوک (گربه کوچک شش ماهه ام) به زیر پتو را احساس کردم. طبق عادت سرش را روی شانه ام گذاشت و درحالی که از نوازش شدن توسط دستانم خرسند بود به خواب رفت. ساعت : صبح با آلارم گوشی بیدار شدم و از انجایی که اطمینان داشتم برای امتحان عربی ام به اندازه کافی امادگی دارم به خودم زحمت ندادم تا از تخت پایین بیایم، چشمانم را بستم و در آغوش گرم خواب غلتیدم. به ترتیب در ساعت های : شاید : و همینطور : دوباره زنگ خورد و تنها جوابی که از من دریافت کرد انگشتی بود که روی صحفه لمسی گوشی می لغزید و ان را خاموش میکرد. حالا نیمه بیدار بودم، امتحانم ساعت : شروع میشد و باید ده دقیقه قبل به مدرسه میرسیدم اما همچنان تصمیمی برای بلند شدن از تخت سوسنی رنگم نداشتم. با این حال صداهای همیشگی بابا هنگام صبحانه خوردن از اشپزخانه می آمد و حدسش سخت نبود که چند دقیقه بعد مثل همیشه در را باز میکند و میپرسد: "بیداری؟ ". در جوابش سرم را تکان دادم و با بی میلی از پله های نردبان تخت دوطبقه ام (که طبقه پایین برای خواهرم بود) پایین امدم. پدر بیرون رفته بود و از پنجره میدیدم که ماشین را از حیاط خارج میکرد و مثل همیشه به سرکارش میرفت. جوراب های قلب دار بلندم را پوشیدم و مانتو شلوار زغالسنگی بد رنگم را به تن کردم. حین بستن دکمه های لباسم لغات عربی را از روی جزوه ای که دیشب پرینت گرفته بودم مرور میکردم و دستم را به دنبال شانه سرم در کمد تکان میدادم. شانه کردن موهای کوتاهم زمان نمیبرد. مقنعه ام را به سر کردم و هودی مشکی صورتی ام را رویش پوشیدم. اماده بودم؟ هنوز ماسک مانده بود. یک ماسک ابی رنگ! اما قبلش شیرکاکایویی که قایم کرده بودم را در ماگ نارنجیم ریختم و به همراه قرص مفنامیک اسید بالا دادم. نمیخواستم دردهای وحشتناک دوران پریودم باعث شود به راحتی امتحانم را خراب کنم. فرصتم کم بود. ساعت : را نشان میداد و من با سرعت بند کفش هایم را بستم و به همراه همان جزوه شش صحفه ای سمت مدرسه - که دو کوچه با خانه ام فاصله داشت - دویدم. سمت سالن دویدم و به خانم"ط. ر" مدیر مدرسه که با اخم های درهم رفته به من خیره شده بود سلام کردم: "خسته نباشید. "گاهی فکر میکنم چندان از من خوشش نمی آید، با اینکه امسال تازه به این مقام منصوب شده و خیلی من و بقیه بچه هارا نمی شناسد انگار حس خوبی به من نداشت، انرژی که نسبت به من میفرستاد را احساس میکردم. با همان اخم در جوابم گفت: "چرا انقدر دیر میای؟ " کارتم را از روی میز برداشتم و در گردنم انداختم: "ببخشید خانم. "با عجله سمت کلاسمان که سالن امتحانات شده بود رفتم و با صدای بلندی به بچه ها سلام کردم. امتحان هنوز شروع نشده بود و هر چندنفری باهم حرف میزدند. روی صندلی ام، صندلی شماره نشستم و برگه حضورغیاب را امضا کردم. سرم را چرخاندم تا چیزی بپرسم اما مجال نداند و برگه امتحان را روی میزم گذاشتند. خب. شروع کردم امتحان ساده ای بود. برگه را تحویل دادم و قبل از اینکه دوبارع با خانم"ط. ر" برخورد کنم از سالن بیرون رفتم. بچه ها در حیات جمع شده بودند و حرف میزدند. موضوعشان چندان برایم جالب نبود پس فقط سوال هایی که شک داشتم را پرسیدم و با خداحافظی کوتاهی به خانه برگشتم مادرم برای امتحانش استخدامی اش درس میخواند و خواهرم هنوز خواب بود کمی درباره موضوعات روزمره حرف زدیم و بعد به اتاقم رفتم تا مادرم را راحت بگذارم تا درسش را بخواند. پشت لبتاب نشستم و در یوتیوب مشغول دیدن ویدیو اموزش زبانی که برای امروز تایین کرده بودم شدم. کاملا به انگلیسی مسلط بودم و به عنوان زبان دوم، کره ای را شروع کرده بودم. قشنگ نیست؟ فیلم ها را با سرعت . برابر میدیدم و نکته برداری میکردم. دراین فاصله رمیتا (خواهرم) بیدار شده و لباس هایش را پوشیده و به مدرسه رفته بود. چهارشنبه ها از ساعت تا : به مدرسه میرفت. دخترک خوش شانس! دقیق یادم نیست چندساعت مشغول تمرین زبان بودم، خواهرم از مدرسه برگشته بود و با یکی ازدوستانش به خانه امده بودند تا بازی کنند. پس من از پشت میزم بلند شدم و به همراه دفتر و کتاب هایم به آشپزخانه نقل مکان کردم. وسایلم را روی میز ناهارخوری چیدم و برای مادرم که حین ناهار پختن در گوشی اش دنبال چیزی میگشت دست تکان دادم. کلماتی که تازه یادگرفته بودم را روی کاغذ مینوشتم و تلفظش میکردم. هر از گاهی هم با مامان درمورد اینکه قواعد این زبان چقدر جالب است حرف میزدیم. متوجه نشدم کی دوستای خواهرم رفتند. تنها وقتی به خودم امدم که صدای در را شنیدم و بعد صدای ماشین مان را که وارد حیاط میشد. بابا برگشته بود و به محض اینکه وارد خانه شد به او خسته نباشید گفتم. درحالی که داشت با اشتیاق درباره ویندوز حرف میزد به سرویس بهداشتی رفت تا دست هایش را بشورد و قبل از اینکه فرصتی برای ابراز کنجکاوی ام درمورد ویندوز جدید بکنم مامان من و خواهرم را صدا کرد تا سفره را بچینیم. هیچوقت نفهمیدم چرا از میز ناهارخوری استفاده نمیکنیم. ناهار قیمه بود، از قیمه هیچجوره خوشم نمی آمد مگر آنکه مادرم آن را پخته باشد. آنوقت حتی غذای مورد علاقه ام میشد. بعد از ناهار گوشی ام را به دست گرفتم و کمی با دوستان مجازی ام چت کردیم بعد از آن پنجره اتاقم را بستم و زیر پتو قرمز رنگ محبوبم خزیدم و در حالی که سعی میکردم با نفس های عمیق کشیدن از فکر کردن جلوگیری کنم خوابم برد ساعت حدودا : بود که بابا در اتاقم را باز کرد و بیدارم کرد. جزوه دیگری از جزوه های درسی مامان را در واتساپ برایم فرستاده بود تا پرینت بگیرم. از جایم بلند شدم و لامپ را روشن کردم. پشت میز نشستم و درحالی که با دست راستم در پینترست به دنبال عکس های موردنظرم میگشتم با دست دیگرم لبتاب و پرینتر را روشن کردم. کاغذ های A را از بسته کاغذهای cellprint بیرون اوردم و حدود تا را در پرینتر قدیمی قرار دادم. فایلی که مادرم فرستاده بود را باز کردم، به اسمش میخورد ک خسته کننده باشد. قانون تجارت! با این حال تنظیمات تعداد صحفات را مشخص کردم تا چهل صحفه اول را پرینت بگیرد. در این فاصله میز تحریرم را تمیز کردم و برگه های پرینت گرفته شده را به ترتیب شماره روی هم چیدم. برگه هارا به بابا دادم تا به مامان بدهد و بعد بی میلی روی صندلی ام نشستم و فکر کردم در این وقت چه کاری انجام دهم حقیقتا گشنگی اجازه هیچکاری را نمیداد. نه اینکه غذا نخورده باشم، اتفاقا زیاد هم خورده بودم، اما وقتی پریود میشوی دوست داری مدام انواع خوراکی ها در دسترست باشد، برای شما اینطور نیست؟ من و اکثر دوستانم که هم نظریم. انقدر سر خواهر کوچکترم غر زدم که تصمیم گرفت فردا صبح زود بیرون برود و برایم خوراکی بخرد. مردم معمولا از اینکه من و خواهرم با وجود سال تفاوت سنی تا این اندازه صمیمی هستیم تعجب میکنند، حدس میزنم دوستی مان به دلیل افکار مشابه مان باشد. ما میدانیم چطور یکدیگر را درک کنیم بابا اتفاقی یکی از ایمیل های قدیمی من را در گوشی اش پیدا کرده بود و با هیجان نامه هایی را که در سالگی برای دوست ایمیلی ام"د. ا" میفرستادم را بلند بلند میخواند. بعد از دیدن انها در دلم هزاران بار قربان صدقه خود ساله ام رفتم. هرچقدر بزرگتر میشوم نسبت به گذشته خودم عشق بیشتری میورزم. شاید چون گذشته ام همیشه برایم یه کودک است؟ این میتواند دلیل خوبی برای محبت باشد، من بی دلیل نسبت به افرادی که از خودم کوچکتر هستند مهربانی خاصی دارم و مادرم ارزو میکند این اخلاقم هیچوقت تغییر نکند. برای شام میرزا قاسمی های باباپز را خوردیم. از وقتی مادرم درگیر امتحانش است شام همیشه به عهده پدرم گذاشته میشود، تقسیم کار مهم ترین قانون خانه ماست و بی عدالتانه ترین حرکت این نظام در برابر من این بود که همیشه شستن ظرف های چرب و چیلی کثیف را بر دوش من میگذاشتند. خواهرم؟ او فقط باید به گربه مان غذا میداد و بعدش با خیال راحت روی تختش دراز میکشید و در گوشی همیشه هنگش چرخ میزد. اینجاست که حسادت طلوع میکند هدفون صورتیه رمیتا را برداشتم و پیشبند زرد و سفید ظرفشویی را به کمرم بستم. دستکش های پلاستیکی زرد رنگ را به دست کردم و درحالی که به دنبال آهنگی مناسب میگشتم دست به کار شدم. شستن ظرف ها نیم ساعت بیشتر طول نکشید. بعد از آن به اتاقم برگشتم و درحالی که هنوز صدای بلند موسیقی از هدفون روی گوش هایم مغزم را سوراخ میکرد با ریتم آهنگ بدنم را تکان میدادم و میرقصیدم. بعد ساعت و نیم رقصیدن با تمام اهنگای پلی لیست درحالی که نفس نفس میزدم پنجره را باز کردم و روی پاف کنار پنجره نشستم تا نفسی بگیرم حالا ساعت حدودا : نیمه شب بود و اگر زودتر به رخت خواب نمیرفتم صدای پدرم در می آمد‌. پس وسایلم را جمع کردم و به آرامی به سمت آشپزخانه بازگشتم تا لیوان شیر هرشبم را سر بکشم. شیر داغ را در لیوان شیشه ای ریختم و درحالی که درمورد اینکه قد بلند بودن یا نبودن اصلا مهم هست یا نه فکر میکردم شیرم را کامل نوشیدم. نتیجه فکر کردن چند ثانیه ایم شد اینکه من هرطوری که باشم، قد بلند یا مثل الان، کوتاه قد باز هم ارزشمندم و اهمیتی ندارد که سر این موضوع برای خودم احساس تاسف کنم. پس لبخند زدم و راضی از اینکه تمام روزم را در دفتری مجازی مثل اینجا ثبت کرده ام، به اتاقم برگشتم. از پله های نردبان دو طبقه ام بالا رفتم و قبل از گذاشتن سرم بر روی بالشت دوست داشتنی ام آلارمی برای بیدارشدنم تنظیم کردم