سلام. یادتونه درباره واستون نوشتم؟ این دفعه یه ماجرای خیلی زیبا رو می‌خوام تعریف کنم از زبان یه راوی جبهه نقل شده. ماجرا از این قراره که عده‌ای از راویان و رزمندگان می‌رن خونه شهیدی و با مادر و پدر این شهید دیدار داشتن. مادر شهید این ماجرا رو تعریف کرده: من هروقت می‌رفتم سر مزار پسرم، خم می‌شدم و سنگ مزارش رو می‌بوسیدم. یه بار پدر شهید برگشت دعوام کرد و گفت چیه هر بار می‌ریم سنگ مزار رو می‌بوسی؟ ! یه سنگ که بیشتر نیست. من هم دلم شکست و خیلی ناراحت شدم. وقتی خوابیدم، شهیدم اومد به خوابم و گفت: مادر به حرف بقیه کاری نداشته باش. هروقت میای مزارم، خم بشو و سنگ مزارم رو ببوس. تو هر بار که خم می‌شی و لبات رو می‌ذاری روی سنگ مزار، من صورتم رو از اون پایین اونقد بالا می‌آرم که به سنگ مزار برسه و بوسه تو روی صورتم قرار بگیره. من که وقتی این ماجرا رو شنیدم اشک توی چشام جمع شد. خیلی صحنه زیبایی هست به نظرم. واقعا شهدا زنده هستند و این ما هستیم که فکر می‌کنیم اونا مردن. شهید حسن فلاحتی متولد اردی‌بهشت ، موقع شهادت فقط سالش بوده و جزو شهدای دانش‌آموزه. یادش گرامی. اینم آخرین مطلب قبلی: