یکی از موضوعاتی است که بسیار مورد بحث والدین و و است. با وجودی که اکثر متخصصان اطفال کتک زدن را توصیه نمی کنند، اکثریت والدین در سراسر جهان اذعان می کنند که بچه های خود را کتک می زنند. در واقع برخی از والدین از تنبیه به عنوان ابزاری برای خود استفاده می کنند. این دسته از والدین معمولا برای تنبیه با دست محکم بر روی باسن کودک ضربه می زنند. این نوع کتک زدن چندین دهه است که به صورت یک تکنیک متداول در گروهی از والدین دیده می شود. برخی استدلال می کنند که کتک زدن یک عمل بی ضرر است، در حالی که برخی دیگر کاملا مخالف هستند. از آنجایی که کتک در تربیت کودک سابقه طولانی دارد، برخی از والدین در مورد کتک زدن یا نزدن فرزندان خود تردید دارند. کتک برای بسیاری از والدین، می تواند سریع ترین و موثرترین راه برای تغییر رفتار کودک باشد. تنبیه فیزیکی کودک اغلب در کوتاه مدت کار می کند. اما، بررسی ها نشان می دهد که تنبیه بدنی عواقب بد و طولانی مدتی برای کودکان دارد. آکادمی پزشکی اطفال آمریکا ( AAP ) توصیه می کند که والدین از هر گونه تنبیه بدنی برای تربیت کودک خود از جمله کتک زدن خودداری کنند. ممکن است کتک زدن به شما کمک کند تا رفتار نامطلوب یا مشکل ساز فرزندتان را به طور موقت متوقف کنید. با این حال، بررسی ها نشان داده است که کتک زدن در القای رفتارهای مثبت در درازمدت به کودک شما بی تاثیر است. علاوه بر این، تنبیه های بدنی، مانند ضربه و کتک، ممکن است منجر به صدمات و بسیاری از مشکلات دیگر در کودکان شود. آنچه در این مقاله خواهید خواند: بسیاری از کارشناسان با کتک کودکان به شدت مخالف می کنند. کتک حتی در آینده و سرنوشت کودک نیز تاثیرات منفی بسیار زیادی دارد. حتی در برخی موارد تاثیرات بد کتک زدن کودکان جبران ناپذیر است. برخی از مهمترین عواقب کتک کودکان عبارتند از: هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید کتک احتمال آسیب های فیزیکی جدی را در کودکان افزایش می دهد. کتک ممکن است بر رشد اجتماعی و عاطفی کودک ت ثیر منفی بگذارد. بررسی ها نشان می دهد که کتک زدن ممکن است خطر ابتلا به سلامت روان و اختلالات شناختی را در کودکان افزایش دهد. کتک نمونه ای از رفتار پرخاشگرانه است. والدین برای کودک خود الگو هستند. ممکن است کودک از رفتارهای شما تقلید کرده و در نتیجه خطر مشکلات رفتاری در کودک افزایش پیدا کند. اگر کودک را مرتبا کتک بزنید، ممکن است کتک برای او را عادی شود. فرزند شما ممکن است تصور کند که کتک یا اعمال هر نوع خشونت روش قابل قبولی برای انجام کارها است. ممکن است کودک شما به کتک خوردن عادت کند و از تنبیه نترسد. به این ترتیب ممکن است در نهایت ت ثیر خود را بر فرزندتان از دست بدهید. حتی در برخی موارد ممکن است کودک سرکش تر شود. کتک ممکن است خطر پرخاشگری و رفتارهای ضد اجتماعی را در کودک افزایش دهد. همچنین هرگونه تنبیه، خشونت و کتک زدن کودک در معرض افزایش خطر ابتلا به قرار می دهد. قانون مشروعیت کتک کودکان در کشورهای مختلف، متفاوت است. حدود کشور وجود دارند که هر نوع تنبیه بدنی از جمله تنبیه های والدین را در کودکان ممنوع کرده اند. در بسیاری از کشورها نیز قانون مشخصی برای کتک کودکان وضع نشده است. بنابراین خشونت والدین و کتک زدن کودکان هیچ گونه مجازاتی را به دنبال ندارد. با این وجود، هر گونه آسیب شدید به کودک به دلیل تنبیه بدنی، از جمله آسیب های ناشی از ضرب و شتم والدین، ممکن است در اکثر کشورها مشمول مراحل قانونی باشد. هنگامی که از رفتار فرزند خود احساس ناراحتی می کنید، به خاطر داشته باشید که کتک زدن راه درستی برای اصلاح رفتار کودک نیست. مسلما روش های بهتری نیز برای تربیت و آموزش انضباط در کودکان وجود دارد. بنابراین والدین می توانند از روش های جایگزینی استفاده کنند که بدون نیاز به خشونت و کتک زدن باعث آموزش نظم و انضباط در کودکان می شود. راهکارهای زیادی وجود دارند که به شما کمک می کنند بدون نیاز به تنبیه کودک خود را به درستی تربیت کنید. نکات زیر در تربیت فرزندان بدون استفاده از خشونت و تنبیه بسیار موثر است: داشتن انتظارات زیاد از رفتار فرزندتان می تواند شما را به طور مکرر آشفته کند. بنابراین، محدودیت های رفتار و دامنه درک فرزندتان را بر اساس سن او بپذیرید. با حفظ آرامش و خونسردی در همه شرایط الگوی خوبی برای فرزندتان باشید. در واقع خود شما نیز باید به رفتار و قوانینی که انتظار دارید فرزندتان پیروی کند، احترام بگذارید. به محرک‌های احتمالی که باعث می‌شود فرزند شما سرکش و بداخلاق شود، توجه کنید. با دقت ببینید انجام چه رفتاری باعث می‌شود کودک خود را کتک بزنید. دقت به تجربیات گذشته می تواند در شناسایی محرک ها به شما کمک کند. قوانین و محدودیت هایی را برای فرزند خود تعیین کنید. در هیچ شرایطی استثنا قایل نشوید. به کودک اجازه دهید عواقب انجام دادن کارهای ممنوع را بداند. این کار کج خلقی و پرخاشگری که اغلب منجر به کتک زدن می شود را در کودکان کاهش می دهد. هنگامی که فرزندتان کار خوبی انجام می دهد، به او پاداش بدهید. این کار کودک را تشویق می کند تا رفتار خوب خود را در طول زمان ادامه دهد. به عنوان مثال می توانید از جایزه دادن استفاده کنید. جوایز می‌توانند آیتم‌های ساده‌ای مانند برچسب های رنگی و کارتونی باشند که فرزندتان ممکن است برای تزیین وسایل خود از آنها استفاده کند. زمانی از روز را برای کودک خود اختصاص دهید. با حوصله و با استفاده از کلمات مودبانه رفتار صحیح را به کودک خود نشان دهید. تربیت و آموزش مسایل رفتاری باید متناسب با سن کودک باشد تا کودک بتواند آنها را به بهترین شکل درک کند. شما برای کودک خود بهترین الگو هستید. بنابراین با رفتار و توضیحات خود درست و نادرست را به کودک نشان دهید. برخی از رفتارهایی که ممکن است کاملا اشتباه یا بد نباشند را در کودک خود نادیده بگیرید. از سرزنش کردن کودک دست بردارید. انجام برخی رفتارها ممکن است برای شما به عنوان یک بزرگسال آزاردهنده باشد. اما باید این نکته را در نظر بگیرید که انجام بعضی از رفتارهای اشتباه در سنین کودکی طبیعی است. بنابراین هنگام قضاوت در مورد رفتارهای کودک، سن او را نیز در نظر بگیرید. یک رابطه دوستانه و حمایتی با فرزندتان برقرار کنید. رفتار دوستانه و محبت آمیز شما کودک را تشویق می کند که رفتار مثبت نشان دهد. در نتیجه کودک به محض مواجه شدن با هر گونه مشکل، آنها را آشکارا و به راحتی با شما در میان می گذارد. کودکی که همیشه تنبیه شده و مورد ضرب و شتم قرار می گیرد، والدین خود را فقط به عنوان یک کنترل کننده می بیند. بنابراین کودک در بلند مدت به این نتیجه می رسد که نمی تواند به والدین خود تکیه کند. کودک ممکن است گاهی مرتکب اشتباه شده و یا بی انضباطی از او سربزند. در اینگونه موارد می‌توانید به جای تنبیه روش‌های انضباطی دیگر، مانند لغو امتیازات مورد علاقه فرزندتان را امتحان کنید. این کار نسبت به تنبیه و خشونت فیزیکی تثیر بسیار بیشتری در آموزش تربیت کودک دارد. سعی کنید با حفظ آرامش اشتباه کودک را بدون سرزنش توضیح دهید. هنگامی که کودک متوجه اشتباه خود شد و رفتار خود را اصطلاح کرد امیتازات لغو شده را مجددا به او برگردانید. کتک زدن در بسیاری از جوامع رایج بوده است. در واقع والدین پدربزرگ ها و مادربزرگ های خود را در طول نسل های متوالی دیده اند که فرزندان خود را کتک می زدند. با این حال، بررسی ها نشان می دهند که کتک زدن هیچ فایده‌ای برای تربیت کودک نداشته و ممکن است بیشتر از اینکه مفید باشد، ضرر داشته باشد. در عوض، می‌توانید رویکردی پرمهر و بدون خشونت اتخاذ کنید. این رویکرد باعث شکوفایی استعدادهای فرزندتان و تبدیل شدن او به یک موجود مهربان، باثبات و عاطفی می شود. مدیریت احساسات را یاد بدهید. یکی از مشکلات اصلی کتک این است که به کودک شما نمی آموزد که چگونه رفتار بهتری داشته باشد. به عنوان مثال اگر کودک خود را در هنگام عصبانیت کتک بزنید، کودک یاد نمی گیرد که در هنگام چگونه خود را آرام کند. کودکان باید پیش از هر چیز نحوه حل مسیله و مدیریت احساسات را یاد بگیرند. آموزش این مهارت ها به کودکان می تواند تا حد زیادی مشکلات رفتاری را در آنها کاهش دهد. درک و آموزش هیجانات مختلف مانند عصبانیت به کودک کمک می کند تا از نظر ذهنی و احساسی در مواجهه با رفتارهای مختلف قوی تر شود. به این تربیت فرزند شما در آینده مسیولیت پذیرتر خواهد بود. بنابراین برای تربیت کودکان به جای استفاده از تنبیه و پرخاش باید از نظم و آموزش استفاده کنید. به طور کلی کتک تاثیرات منفی بسیاری در سلامت روحی و رفتاری کودکان دارد. خشونت و تنبیه فیزیکی در اغلب موارد نتیجه معکوس داشته و باعث افزایش می شود. در واقع هدف از تربیت کودک کمک به او برای تصمیمات و انتخاب های بهتر در آینده است. تربیت صحیح فرزندان نیاز به مهارت والدین دارد. شما به عنوان والدین باید یاد بگیرید که در هنگام مشاهده رفتار نادرست فرزندتان چگونه خشم خود را کنترل کنید. اگر فرزند شما انتخاب نادرستی داشت، نباید به خشونت، تنبیه و کتک زدن متوسل شوید. بلکه به جای این کار باید از تقویت رفتارهای مثبت استفاده کنید. این کار باعث می شود که کودک شما بتواند بهتر فکر کرده و انتخاب های صحیح تری در زندگی خود داشته باشد. رفتارهای مثبت را تقویت کنید. به جای کتک کودک به خاطر رفتار نادرست، به او برای انجام رفتارهای درست انگیزه بدهید. به عنوان مثال، اگر فرزند شما اغلب با خواهر و برادرهای خود دعوا می کند، یک سیستم پاداش ایجاد کنید. تشویق و پاداش به فرزند شما انگیزه می دهد تا بهتر با خواهر و برادرهایش کنار بیاید. ایجاد انگیزه برای رفتار صحیح می تواند به سرعت رفتار نادرست را از بین ببرد. اهداء جوایز به بچه ها کمک می کند تا به جای تاکید بر رفتار بدی که قرار است آنها را انجام ندهند، روی کارهای مثبتی که دارای امتیاز است، تمرکز کنند. همچنین انگیزه به کودکان باعث حفظ رفتارهای صحیح آنها در بلند مدت می شود. پیامدهای طبیعی این امکان را به کودکان می دهد که از اشتباهات خود درس بگیرند. به عنوان مثال، اگر فرزندتان می گوید که دوست ندارد ژاکت بپوشد، به او اجازه دهید که بدون لباس گرم از منزل خارج شود. البته زمانی این کار را انجام دهید که سرمای هوا خیلی شدید نبوده و برای سلامت کودک شما خطرناک نباشد. کودک شما با احساس کردن سرما از اشتباه خود درس می گیرد. استفاده از پیادمدهای طبیعی راهی عالی برای تربیت فرزندان است. اما در هنگام استفاده از این روش باید وضعیت را کاملا کنترل کنید تا مطمین شوید که هیچ خطر یا آسیبی کودک شما را تهدید نمی کند.