سلبریتی بودن اغلب اوقات چیز خوبی است. کیست که دوست نداشته باشد هزاران نفر برایش غش و ضعف بروند و تحسینش کنند؟ دقیقا به همین خاطر است که افراد بسیاری سخت تلاش می‌کنند تا مشهور شوند. اما شهرت نقاط تاریک و ناخوشایندی هم دارد. وقتی مشهور باشید دیگر نمی‌توانید مانند یک شخص نرمال زندگی کنید. باید بی نقص باشید، زیرا کوچک‌ترین اشتباهی باعث می‌شود شما به تیتر اول رسانه‌های زرد تبدیل شوید. نمی‌توانید بدون ماسک زدن یا مخفی کردن چهره تان، با لباس‌های تکراری یا حتی سرفه کردن بدون نیاز به پوشاندن صورت، خانه را ترک کنید. نقطه تاریک دیگر مشهور بودن این است که نمی‌توانید از شهرت فرار کنید، زیرا موفقیتتان به میزان شهرتتان وابسته است. باید همچنان در چشم مردم باشید تا بتوانید از موفقیت آلبوم، فیلم یا اجرای آینده تان مطمین باشید. این روز‌ها همه برای خرید آلبوم جدید ادل به فروشگاه‌ها هجوم می‌برند، اما اهمیتی نمی‌دهند که ده سال پیش چه کسی مشهورتر بوده است. مشهور بودن تضمین کننده تبلیغات رایگان برای تمام پروژه هایتان است. شوربختانه، این توجه از جانب طرفداران گاهی اوقات مرگبار از آب در می‌آید. برخی طرفداران ممکن است حس مالکیت به سلبریتی مورد نظر پیدا کرده و به خودشان بقبولانند که آن شخص به آن‌ها تعلق دارد. برخی دیگر نیز ممکن است یکباره به خاطر کار یا گفته‌ای از جانب شما، جای عشق و علاقه را به نفرت از شما بدهند. در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با سلبریتی مشهوری آشنا کنیم که به دلایل مختلف توسط طرفدارانشان کشته شدند. مرگ تراژیک ربکا شیفر ( Rebecca Schaeffer ) بدست یکی از طرفدارانش که به وسواس فکری مبتلا بود، به تصویب اولین قوانین ضد تعقیب گران در ایالات متحده منجر شد. آن دوران کارکنان اداره حمل و نقل موتوری می‌توانستند آدرس افراد را به هر کسی بدهند که نتیجه‌ای تراژیک و مرگبار برای شیفر ساله داشت. قاتل شیفر، رابرت جان باردو، وقتی شیفر در دهه بازی در سریال خانوادگی My Sister Sam را آغاز کرد نسبت به او علاقه‌ای وسواس گونه پیدا کرد. او به مدت دو سال و از طریق مدیران و نزدیکان شیفر و همچنی استودیو برادران وارنر برای او نامه و هدایای کوچک می‌فرستاد. وقتی باردو در یکی از سکانس‌های Scenes From The Class Struggle in Beverly Hills شاهد عشقبازی شیفر بود به شدت احساس حسادت می‌کرد. بدین ترتیب بود که کارآگاهی خصوصی را برای پیدا کردن آدرس محل زندگی ربکا شیفر استخدام کرد، به در خانه اش رفت و در جولای از فاصله نزدیک به سینه او شلیک کرده و از آنجا گریخت. در هنگام فرار، باردو یک سری از چیز‌های همراهش را روی سقف خانه‌ای در همان حوالی دور ریخت، از جمله جلد اسلحه و یک جلد از کتاب ناتور دشت، همان کتابی که مارک دیوید چاپمن نیز هنگام به قتل رساندن جان لنون همراه داشت. باردو که آن زمان سال داشت، دو روز بعد از قتل در زادگاهش توسکان، آریزونا دستگیر شد. او را به کالیفرنیا مستر کرده و به جرم قتل عمد دادگاهی شد و در نهایت به حبس ابد بدون امکان درخواست عفو مشروط محکوم شد. باردو هنوز هم در زندان است. وقتی آندرس اسکوبار ( Andres Escobar ) در جام جهانی به تیم خودشان گل زد، اصلا فکرش را نمی‌کرد که این اشتباه سهوی به قیمت جانش تمام شود. اما ن ه روز بعد، بازیکن تیم ملی فوتبال کلمبیا کشته شد. اسکوبار یکی از بازیکنان اصلی تیم ملی فوتبال کلمبیا بوده و در مسابقه قبل از جام جهانی تنها در یک مسابقه شکست خورده بود. این همان دورانی بود که فوتبال کلمبیا با تزریق درآمد‌های ناشی از فروش مواد مخدر قدرت دوچندانی گرفته بود. آن زمان پابلو اسکوبار (قاچاقچی مشهور کلمبیایی) که البته هیچ ارتباط خانوادگی با آندرس اسکوبار نداشت، مالکیت باشکاه فوتبال شهر مدیین به نام اتلتیکو ناسیونال را در اختیار داشت، همان تیمی که آندرس اسکوبار برای آن بازی می‌کرد. پابلو اسکوبار اولین کسی بود که از باشگاه‌های فوتبال برای پولشویی استفاده کرد و بعد از آن بود که دیگر کارتل‌های مواد مخدر نیز مسیر وی را در پیش گرفتند. بدین ترتیب بود که فوتبال در کلمبیا به یکباره شکوفا شد. بسیاری از فوتبالیست‌ها دستمزد‌های قابل توجهی دریافت می‌کردند تا به جای انتقال به تیم‌های خارجی، در تیم‌های داخلی کشورشان بازی کنند. پابلو اسکوبار در دسامبر توسط نیرو‌های امنیتی در یک تعقیب و گریز کشته شد. آندرس اسکوبار گل خودی تراژیکش را در ژویه به ثمر رساند، در زمانی که شهر مدیین هنوز پرآشوب بود. در شرایطی که پادشاه شهر و کارتل‌های مواد مخدر مرده بود، هزاران نفر برای بدست آوردن جایگاه او به شکلی بیرحمانه با هم می‌جنگیدند. در این شرایط نامساعد بود که آندرس اسکوبار بعد از نمایش ضعیفش در جام جهانی به خانه بازگشت و بلافاصه با شش گلوله‌ای که در یک پارکینگ در شهر مدیین به پشتش شلیک شد به قتل رسید. جان لنون عضو سابق گروه بیتلز ( Beatles ) در دسامبر در بیرون خانه اش در نیویورک توسط یکی از طرفداران خشمگینش به نام دیوید چاپمن به ضرب گلوله کشته شد. چاپمن تمام روز را بیرون از ساختمان محل زندگی لنون ایستاد و منتظر لحظه مناسب بود. همان روز و در حین انتظار بود که او با شان، پسر لنون، نیز دست داده و حتی از خود لنون نیز امضا گرفته بود. فرصت زمانی دست داد که لنون حدود ساعت : نیمه شب به خانه بازگشت. او پشت سر لنون راه رفته و گارد مبارزه به خود گرفت و چند بار پشت سر هم او را با عنوان "آقای لنون" صدا زد و در نهایت پنج گلوله به پشت جان لنون شلیک کرد. یکی از گلوله‌ها به بدنش نخورد، اما چهار گلوله دیگر در بدن لنون فرو رفت. چاپمن تلاش نکرد فرار کند، بلکه روی زمین نشست و مشغول خواندن کتاب ناتور دشت ( The Catcher in the Rye ) از جی دی سالینجر شد تا پلیس از راه رسید و او را دستگیر کرد. انگیزه چاپمن از قتل جان لنون چه بود؟ او بر این باور بود که لنون خواننده‌ای دغل باز بود که در مورد جهانی بدون تعلقات مادی ترانه می‌خواند، اما همزمان زندگی شاهانه‌ای داشت. هولدن کالفیلد شخصیت اصلی کتاب ناتور دشت، به شدت نسبت به دورویی و دغلکاری موضع می‌گیرد. چاپمن همچنین به خاطر ادعای لنون در سال که مدعی شده بود بیتل‌ها از عیسی مسیح نیز پرطرفدارتر است از او کینه به دل گرفته بود. در دادگاه، چاپمن علیرغم هشدار و اعتراض وکلایش، گناهکار بودنش را پذیرفت. آن‌ها بار‌ها خواستند که درخواست آزمایش‌های روانی کرده و قتل لنون را نتیجه دیوانگی لحظه‌ای بداند، اما چاپمن اصرار داشت که پذیرفتن حکمش اراده خداوند است و بدین ترتیب بود که به حبس ابد با امکان درخواست عفو پس از سال محکوم شد. مدت‌ها بعد از چاپمن بار دیگر به تمجید از لنون پرداخته، از جنایتش ابراز پشیمانی کرده و مدعی شد که تنها برای مشهور شدن دست به قتل او زده است. مشخص نیست این گفته‌های چاپمن واقعیت بوده یا تنها راهی برای متقاعد کردن قضات برای عفو وی بوده است. تاکنون درخواست چاپمن برای عفو مشروط و آزادی پیش از موعد رد شده است. در آگوست ، آلبرت ابوسه ( Albert Ebosse ) کامرونی در حالی که تماشاگران هر چیزی دم دستشان را از جایگاه هایشان به سمت بازیکنان پرتاب می‌کردند، داشت از زمین بازی یکی از مسابقات لیک یک فوتبال الجزایر خارج می‌شد. تیم او، جی اس شبیبه القبایل در خانه با نتیجه دو بر یک مغلوب تیم یو اس ام آلجر شده بود. ابوسه تنها گل تیمش را از روی نقطه پنالتی به ثمر رسانده بود و آن زمان گلزن برتر لیگ الجزایر به شمار می‌رفت. یکی از همان اشیاء پرتابی از سمت تماشاگران باعث مرگ ابوسه شد. بر اساس گزارش‌های رسمی، تکه‌ای کاشی نوک تیز به سر او برخورد کرده که جمجمه اش را دچار فرورفتگی کرده و به مغزش آسیب رسانده بود. بعد از این ماجرا، تیم القبایل به مدت دو سال از تمام رقابت‌های فوتبال در آفریقا محروم شده و مجبور شد مسابقات خانگی اش را در استادیوم خالی از تماشاگر بازی کند. چهار ماه بعد از مرگ ابوسه، یک آسیب شناس کامرونی توسط خانواده اش استخدام شد تا علت مرگ واقعی ابوسه را کشف کند. دکتر آندره مون بر این باور بود که یک تکه کاشی نمی‌تواند باعث فرو رفتگی جمجمه و مرگ این بازیکن کامرونی شده باشد، زیرا چنین شییی قدرت لازم برای چنین آسیب قابل توجهی را ندارد. او مدعی شد که جراحات دیگری روی بدن ابوسه وجود داشته، از جمله زخم چاقو روی شانه و خرد شدن استخوان لگن. دکتر مون مدعی شد که ابوسه در رختکن تا سرحد مرگ کتک خورده است. دولت الجزایر پرونده این قتل را از نو باز کرد و پس از هفت سال هنوز نتیجه‌ای بدست نیامده است. برای لحظاتی پس از اینکه یکی از طرفداران عصبانی دایم بگ دارل ابوت ( Dimebag Darrel ) گیتاریست سابق گروه Pantera را در حال اجرای برنامه با گروه جدیدش Damageplan هدف گلوله قرار داد، دیگر طرفداران همچنان به خوشحالی کردن و بالا و پایین پریدن ادامه می‌دادند. برخی فکر می‌کردند که این تیراندازی بخشی از برنامه یا شوخی است، زیرا در یک کنسرت هوی متال حضور یافته بودند. این قتل در دسامبر در امین سالگرد قتل جان لنون اتفاق افتاد. ناتان گیل، قاتل ابوت، سال قبل‌تر به خاطر شیزوفرنی پارانویایی از نیرو‌های ویژه دریایی اخراج شده بود. او علاقه وسواس گونه‌ای به گیتاریست‌ها داشت و بیرون از کلوب شبانه آلروسا ویلا در کلمبوس ایستاده بود در حالی که چندین گروه موسیقی محلی برنامه اجرا می‌کردند. او از داخل رفتن امتناع کرده و مدعی شد که علاقه‌ای به گوش دادن به گروه‌های موسیقی محلی "بی مصرف و بدرد نخور" ندارد. او تنها منتظر گروه Damageplan بود. وقتی این گروه اجرایش را آغاز کرد، گیل به روی صحنه رفته، چیزی در مورد گروه Pantera رفته و چندین بار به ابوت شلیک کرد. سه نفر دیگر نیز در جریان تلاش برای خلع سلاح کردن گیل کشته شدند. در نهایت یک افسر پلیس به نام جیمز نیگمیر با شلیک گلوله به سر گیل به زندگی او پایان داد پس از آن که یک نفر را گروگان گرفته بود. در ژوین ، کریستینا گریمی ( Christina Grimmie ) تنها سال سن داشت. او با انتشار آهنگ هایش در یوتیوب به شهرت رسیده بود. گریمی به تازگی در ششمین فصل از مسابقات استعدادیابی The Voice به مقام سوم دست یافته و به شهرت رسیده بود. اولین فیلمش هم منتشر شده و همه چیز برای پیشرفت او فراهم بود. اما کوین جیمز لویبل برنامه‌های دیگری برایش داشت. لویبل ساکن سنت پترزبورگ، فلوریدا بود و مایل را پیموده بود تا اجرای گریمی را ببیند. به گفته تنها دوست و همکار لویبل در BestBuy ، این جوان ساله به شدت به گریمی علاقه داشت. او حدود کیلوگرم از وزن خود را کاسته، کاشت مو انجام داده و عمل لیزیک چشم انجام داده بود. او همچنین پنج روز قبل از کنسرت گریمی در اورلاندو، بلیت حضور در کنسرتش را پرینت گرفته بود. اما لویبل تدارکات دیگری برای این سفر اندیشیده بود. او دو تفنگ خریده و سه روز پیش از کنسرت و بدنبال پنج روز انتظار، دومین تفنگ را برداشت. وقتی گریمی در حال امضا دادن و صحبت با طرفدارانش بود، لویبل به او نزدیک شده و وقتی گریمی خواست با او خوش و بش کند، چند بار به سینه اش شلیک کرد. مارکوس گریمی، برادر کریستینا، با لویبل درگیر می‌شود، اما موفق نمی‌شود و در نهایت لویبل اسلحه را روی شقیقه خود گذاشته و شلیک می‌کند. لویبل همانجا می‌میرد و کریستینا گریمی نیز چند ساعت بعد در بیمارستان فوت می‌کند. پلیس هیچگاه انگیزه لویبل را از این قتل پیدا نکرد، اما لویبل همه چیز را با جزییات و به دقت برنامه ریزی کرده بود. تلفن همراهش رمزگذاری شده و عمدا هارد درایو کامپیوترش را نیز معدوم کرده بود تا هیچ داده‌ای از آن بدست نیاید. وقتی میخاییل لرمانتف در سال به خاطر نوشتن مرثیه مرگ یک شاعر ( Death Of A Poet ) به قفقاز تبعید شد فکرش را هم نمی‌کرد که چهار سال بعد سرنوشتی مشابه شخصیت اصلی سوگنامه خود پیدا کند. او این سوگنامه را برای الکساندر پوشکین نوشته بود که در یک دویل کشته شد. لرمانتف خود نیز شاعری رمانتیک بود و بساری از او به عنوان پدر رمان روانشناختی روسیه یاد می‌کنند که مسیر دوستش پوشکین را دنبال کرده و در سال در یک دویل کشته شد. در سال ، در دوران تبعیدش در شهر پیاتیگورسک در قفقاز، لرمانتف به شکلی بی رحمانه یکی از دوستان قدیمی اش به نام نیکولای مارتینوف را مسخره کرد. مارتینوف و لرمانتف قبلا در ارتش امپراطوری روسیه با هم خدمت کرده و افسر بودند. آن‌ها دستکم از سال و زمانی که به کالج نظامی سنت پترزبورگ پیوسته بودند همدیگر را می‌شناختند. مارتینوف از دوست قدیمی اش خواست که او را جلوی خانم‌ها مسخره نکند، اما لرمانتف توجهی به خواهش دوستش نکرد. بدین ترتیب بود که مارتینوف همان کاری را کرد که همه آریستوکرات‌های آن زمان پس از خدشه دار شدن شرافتشان می‌کردند و لرمانتف را دعوت به دویل کرد که شاعر داستان ما نیز پذیرفت. گفته می‌شود که لرمانتف نسبت به این دویل بسیار ساده انگارانه عمل کرد و دویل‌های زیادی بودند که پیش از این کنسل شده بودند. لرمانتف نیز پیش از این بار‌ها دویل کرده بود و دوست مشهورش پوشکین نیز بیش از بار دیگران را به دویل دعوت کرده و خودش هم هفت بار دیگران را به دویل طلبیده بود. تنها چهار مورد به دویل واقعی انجامیده بود از جمله دویل مرگبار آخرش. در مورد لرمانتف نیز مارتینوف هیچ شفقتی به دوست قدیمیش نشان نداده و وقتی روز دویل فرا رسید درست به قلب دوست شاعرش شلیک کرد و همانجا او را کشت. سلنا کویینتانیلا - پرز ( Selena Quintanilla - Perez ) ملکه موسیقی تخانو ( Tejano ) آنقدر مشهور بود که تنها با نام کوچکش همه او را می‌شناختند. افول زیرشاخه موسیقی تخانو بعد از مرگ سلنا شاید گواهی کامل بر تاثیر عظیم او بر این سبک موسیقی باشد. زمانی که سلنا در سال کشته شد تنها سال داشته و به تازگی یک جایزه گرمی برده بود. قاتل او، یولاندا سالدیوار، طرفدار شماره یکش بود. سالدیوار موسس و رییس کلوب طرفداران سلنا بود و آپارتمانش نیز در واقع به پرستشگاهی برای سلنا شبیه بود. علاوه بر مدیریت کلوب طرفداران، سلنا در سال او را به مدیریت بوتیک‌های سلنا به نام Selena Etc منصوب کرده بود. در مارس ، سلنا دریافت که سالدیوار از طریق کلوب طرفداران دست به اختلاس زده است. آبراهام کویینتانیلا، پدر سلنا، در مارس همان ماه به سالدیوار می‌گوید که این موضوع را با پلیس در میان می‌گذارد. در مارس، سالدیوار از سلنا می‌خواهد که او را به بیمارستان ببرد و مدعی می‌شود که در سفری به مکزیک مورد تجاوز قرار گرفته است. بعد از آن، هر دو به مهمانخانه Days Inn می‌روند جایی که سالدیوار قرار بوده برخی از اسناد مالی گمشده را به سلنا بدهد. در این مهمانخانه، سالدیوار برای سلنا اسلحه می‌کشد. سلنا تلاش می‌کند فرار کند، اما سالدیوار از پشت به او شلیک می‌کند. بعد از اینکه سلنا به بیمارستان برده می‌شود، قبل از مرگ می‌گوید که سالدیوار به او شلیک کرده و سپس در اثر جراحات وارده می‌میرد. سالدیوار نیز خودش را در ماشینش حبس کرده و تنها بعد از هشت ساعت مذاکره با پلیس خودش را تسلیم می‌کند. او تمام این مدت اسلحه را روی شقیقه خودش گذاشته و مدعی می‌شود که تیراندازیش به سمت سلنا تصادفی بوده است. سالدیوار به حبس ابد محکوم شد و تنها در سال می‌تواند درخواست عفو مشروط کند. در دوران حیاتش، جسی جیمز قاتلی بیرحم بود که سرقت هایش بعد از جنگ داخلی آمریکا در روزنامه‌های طرفدار جنوبی‌ها به شکلی دراماتیک روایت می‌شد. بعد از مرگ نیز او همچنان قاتلی بیرحم است که داستانش در قالبی دراماتیک در فیلم‌های سینمایی به تصویر کشیده می‌شود. تنها چیزی که همه بر سر آن توافق دارند این است که قاتلش، رابرت فورد، یک بزدل بود. فورد یکی از اعضای دار و دسته جسی جیمز بود که در قبال دریافت جایزه تعیین شده برای سر جیمز و بخشش از سوی مقامات دولتی، از پشت به رهبر گروه خود شلیک کرد و او را به قتل رساند. وقتی رابرت فورد در سال به دنیا آمد، جسی جیمز سال داشت و دو سال بعد بود که جیمز به نیرو‌های شبه نظامی کنفدراسیون پیوسته و باقی جنگ را به کشتن سربازان اتحاد و ساکنان طرفدار آن‌ها در میزوری گذراند. جیمز بعد از پایان جنگ به راهزنی روی آورد و این راهزنی‌ها در قالب داستان‌هایی دراماتیک و قهرمانانه در روزنامه‌های جان نیومن ادواردز، افسر سابق نیرو‌های کنفدراسیون روایت می‌شد. رابرت فورد و برادرش چارلز در سال به دار و دسته جدید جسی جیمز پیوستند که حتی بعد از پایان جنگ داخلی نیز به راهزنی‌ها و قتل‌های خود ادامه می‌دادند. گروه قبلی جیمز در اثر بازداشت ها، مرگ‌ها و بازنشستگی نیروهایش به شدت ضعیف شده و تعدادشان کم شده بود. جسی در رابرت فورد یک نیروی مشتاق را می‌دید. آن زمان جسی جیمز تحت تعقیب‌ترین مرد آمریکا به شمار می‌رفت. در سال ، فورد در قبلا دریافت ، دلار (معادل ، دلار امروزی) جایزه‌ای که برای سر جسی جیمز تعیین شده بود از پشت به او شلیک کرد و به زندگی این چهره افسانه‌ای پایان داد. رابرت فورد نیز خود ده سال بعد هدف گلوله قرار گرفته و کشته شد. در اواخر آوریل و اوایل می ، اندرو کونانان اهل سن دیگو دست به یک سری قتل‌ها زد. در طی روز، کونانان دستکم چهار نفر را در سه ایالت متفاوت به قتل رساند. بدین ترتیب اسم او به فهرست تحت تعقیب‌ترین افراد اف بی آی اضافه کرد و بدین ترتیب بود که کونانان به مدت دو ماه دیگر دست به قتل نزد. وقتی قاتل دوباره خود را نشان داد، آخرین قربانی اش را به قتل رساند که کسی جز جیانی ورساچه نبود. کونانان روی پله‌های خانه ورساچه در ساوث بیچ، فلوریدا و در روز روشن دو گلوله به سمت این طراح مد و فشن مشهور شلیک کرد. ورساچه به تازگی از پیاده روی برگشته و تنها پنج روز بود که به این منطقه آمده بود. کونانان به مدت دو ماه در آن منطقه حضور داشت و انتظار ورساچه را می‌کشید تا از تور تبلیغاتی اش برگردد. فرضیه بر این است که ورساچه و کونانان از قبل رابطه‌ای عاشقانه داشته، اما هیچ ارتباطی بین آن‌ها ثابت نشده است. اولین قربانی کونانان، جفری تریل نام داشت که از دوستان قدیمی اش بوده و با هم رابطه بسیار نزدیکی داشتند. دومین قربانی اش هم دیوید مدیسون بود که او نیز از دوستان قدیمی اش بوده و رابطه عاشقانه‌ای در گذشته داشتند. بین کونانان و قربانی سومش لی میگلین پیدا نشد، اما از آن دسته افرادی بود که شباهت زیادی به دوستان سابق کونانان داشت. کونانان در میان جامعه همجنس گرایان سن دیگو شخصیتی شناخته شده بوده و همیشه با مردان مسن‌تر و ثروتمندتر رفت و آمد می‌کرد. تنها چهارمین قربانی اش ویلیام ریس، هیچ ارتباطی با او نداشت. کونانان این نگهبان قبرستان اهل نیوجرسی را به این خاطر به قتل رساند تا بتواند وانتش را به سرقت ببرد. کونانان ده روز پس از قتل ورساچه به زندگی خود پایان داد و بدین ترتیب هیچگاه انگیزه او از قتل این شخصیت مشهور فاش نشد. گفته می‌شود این دو در سال در سانفرانسیسکو با هم آشنا شدند چیزی که خانواده ورساچه آن را تکذیب می‌کنند، اما برخی از دوستان کونانان مدعی شده بودند که کونانان بار‌ها در مورد آشنایی تصادفی اش با ورساچه برایشان صحبت کرده بود. منبع: