خداحافظی برای من از سخت‌ترین کارهای زندگیه خصوصا اگر این وداع از یک محیط کاری جذاب باشه که جهت‌گیری شغلیت رو عوض و بهت کمک کرده باشه از نظر کاری روز به روز نسخه بهتری از چیزی که میتونی بشی. پس از پنج سال، همکاری من با شرکت رهنما و تیم خوب رهنما ونچرز به پایان رسید. رهنما اولین تجربه کاری جدی من و اولین شرکت در حوزه آی - تی بود که درش مشغول به کار شدم. جذابیت این حوزه و سرمایه گذاری خطرپذیر باعث شد تا تصمیم بگیرم از فضای مطلقا دانشگاهی کمی فاصله بگیرم و خودم رو در زمینه‌ای متفاوت محک بزنم. باید از امیر وهوشی عزیز، مهندس رهنمای گرامی و فرشید هندی تشکر کنم که به من اعتماد کردند و حتی فراتر از این، با توجه به اینکه به علایق آکادمیک من آگاه بودند، زمینه‌ای رو فراهم کردند که بتوانم بخشی از وقتم در شرکت رو به پژوهش بر روی ت ر ندهای جهانی سرمایه‌گذاری خطرپذیر و تطبیقش با شرایط ایران بگذرونم و هر هفته در جلسه‌ای، نتایج این پژوهش‌ها رو با تیم به اشتراک بگذارم. جلساتی که بیش از صد و بیست بار برگزار و به لطف خدا، باعث شد تا میراثی ماندگار در این زمینه شکل بگیره و با کمک سایر همکاران خوبم در تیم، برای اولین بار در ایران، به سمت وی سی "مولف"، و نه صرفا"مصنف"، حرکت کنیم. عکسی که‌میبینید یکی از همین جلساته. دلم برای تک تک اعضای تیم خوب رهنما ونچرز تنگ میشه و مشتاقانه امیدوارم که در فصل‌های بعدی زندگی کاری و شخصی همکاری مجدد رو تجربه کنیم.