محمد نوری در دی در رشت متولد شد. او مدرس آواز و خواننده بود و عمرخود را در راه هنر، آرامش، زندگی و صلح سپری کرد. بسیار اندک هستند کسانی که جان مریم را نشنیده باشند، حتی اگر همین یک آهنگ را از استاد نوری شنیده باشید باز هم کفایت میکند، متوجه خواهید شد که او کیست، شیوه فکر و اندیشه اش چیست و دنیا را چگونه میبیند. نتیجه اش یک جمله است، جهان در آرامش و زندگی بی نهایت باید باشد و در اندوه و غم محدود. این دنیا محل برخورد تضادها و توافق هاست و محمد نوری تصمیم گرفت بر توافق ها تکیه کند. در تمام آثار استاد نوری دو ویژگی خودنمایی میکند، آرامش و استواری و پافشاری بر آرامش، او نه تنها آرامش و صلح را ترویج کرد بلکه به گونه ای آواز خواند که گویی یک سردار با شمشیری از عشق است که از یک روستای کوچک به نام آرامش حفاظت میکند. روستایی با نور و سرور و آب و رود. از بیش از آلبوم و آهنگ های زیادی به جا مانده. بدون شک او جاودانه است. هیچ بمب، ویروس، دولت، حکومت و هیچ نوع تضاد دیگری هنرمند واقعی را از بین نمی برد چرا که هنر و هنرمند دو حلقه یک زنجیرند و هر دو جاودانه. استاد نوری در مرداد به آرامشی رسید که گمان میکنم هر ذهن آرام و بیداری در کنج قلبش با ترس و شوق انتظار آن را میکشد. یادش گرامی و نامش زنده باد.