همه ما می‌دونیم که باید زندگی درستی داشته باشیم، ولی چرا همه ما زندگی درستی نداریم؟ ! پاسخ ساده اما بسیار زیرکانه است. بگذارید با یک مثال شروع کنیم: "اگر همه ما می‌دونیم که ورزش برای سلامتی و سرخوشی بسیار مفید هست، پس چرا همه ما بطور مستمر ورزش نمی‌کنیم؟ !" جواب ساده است: تنها داشتن دانش نسبت به یک موضوع تضمین نمی‌کند که شما حتما از آن دانش خود سود خواهید برد. ما علاوه بر دانش، به یک چیز دیگر هم نیاز داریم تا از دانسته‌های خود سود ببریم. چیزی که جان کلام این مطلب هست. " اگر طول عمر یک انسان رو یک متغییر تصادفی در نظر بگیریم، و الان شما سال سن داشته باشید، باقی مانده زندگی شما میشه: میانگین طول عمر انسانها منهای سن فعلی شما. میانگین امید به زندگی در جهان سال و در ایران نزدیک به سال هست. پس همین الان خودتون رو حساب کنید. [برای یک فرد ساله میشه: - = ] خوب، اگر من بطور میانگین سال دیگر زنده خواهم بود، و اگر علایق و خواستنی های من جوری هستند که دوست دارم در نهایت تا از زندگی لذت ببرم، بایست از خودم بپرسم: آیا قرار است الان فقط سخت کار کنم و پول ذخیره کنم تا تمام این لذایذ را در سال ام (در سالگی) یکجا انجام دهم؟ ! خیر. اول) چه تضمینی هست که سال عمر کنم؟ دوم) حتی اگر بیش از میانگین عمر کنم، چطور در پیری می توانم لذتی از لذایذ جوانی را تجربه کنم؟ پس بهتر است این را تقسیم کنم به قسمت. یعنی: Py ، P ، P . یعنی سال بعد تو زندگیم P تا لذت ببرم. لذتی که فقط در این سن و در این سال می توان ببرم. لذتی که اگر نبرم دیگر هیچ وقت نخوام توانست تجربه کنم. و سال بعد P تا. تا آخر. از طرف دیگر. همه می دانیم لذتی که در مثلا سالگی می توانم تجربه کنم بسیار هیجان انگیزتر از لذتی است که در سالگی تجربه خواهم کرد. از طرفی اگر در سالگی لذت خوبی داشته باشم. خاطره خوشش برای تمام سال های متوالی بعد از آن برایم خوشایند و لذت بخش خواهد بود. پس نوعی افزونگی نیز می توانم ایجاد کنم. یعنی هرچه زودتر یک لذت را تجربه کنید، سریعتر خاطره ی خوش دیگری را در چنبره خود برای باقی عمر ذخیره کرده اید. پس برای P بایست بیشتر از P هزینه کنید، و برای P بیشتر از P و الی آخر. در آخر می خواهم با یک مثال ساده حرف را تمام کنم: برای مثال، اگر اکنون یک ماشین پراید دارید، و واقعا دوست دارید یک پژو پارس داشته باشید، چون می دانید لذت رانندگی با پژو پارس برای شما بیشتر است، و اگر می توانید هزینه آن را مهیا کنید. درنگ نکنید. هزینه کنید برای کسب این لذت. پول خود را به این امید ذخیره نکنید که بگذار سال دیگر این میلیون رو کنم میلیون و باهاش یه ماشین بهترتر بخرم! ساده بگم: گول نزنید خودتون رو. ممکن هست سال دیگه از ماشین هیچ لذتی نبرید، حتی اگر قادر به خرید بنز باشید! حرف من را باور اگر ندارید، خود را در آینه بزرگترهای اطرافتان ببینید. ببینید چه برایشان بی اهمیت شده است چیزهایی که برای ما لذت وافر است?