آب اکسیژنه یا پراکسید هیدروژن ( HO ) مایعی بی رنگ است که معمولا به عنوان محلول آبی در غلظت های مختلف تولید می شود و عمدتا برای سفید کردن پنبه و سایر منسوجات، خمیر چوب و در ساخت سایر مواد شیمیایی به عنوان پیشران موشک و برای اهداف آرایشی و دارویی استفاده می شود. محلول های حاوی بیش از حدود درصد پراکسید هیدروژن برای پوست خورنده هستند. آب اکسیژنه یک ضد عفونی کننده ملایم است که برای جلوگیری از عفونت بریدگی، خراش و سوختگی جزیی روی پوست استفاده می شود. همچنین ممکن است به عنوان دهان شویه برای کمک به از بین بردن موکوس یا از بین بردن سوزش جزیی دهان استفاده شود. این محصول هنگامی که به ناحیه آسیب دیده وارد می شود با آزاد سازی اکسیژن کار می کند. آزاد شدن اکسیژن باعث ایجاد کف می شود که به از بین بردن پوست های مرده و تمیز کردن منطقه کمک می کند. قیمت خرید و فروش آب اکسیژنه برحسب غلظت و نوع بسته بندی متفاوت است و شما می توانید برحسب نیاز مقادیر مختلف آنرا از بازار تهیه کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه با این مقاله از نشریه جهان شیمی فیزیک همراه ما باشید. کاربردهای آب اکسیژنه حدود % از تولید آب اکسیژنه در جهان برای سفید سازی کاغذ و خمیر کاغذ استفاده می شود. دومین کاربرد عمده صنعتی این ترکیب تولید پرکربنات سدیم و سولفات سدیم است که به عنوان سفید کننده های ملایم در مواد شوینده لباس استفاده می شود. سدیم پرکربنات ماده موثره در محصولات خشکشویی است و هنگامی که در آب حل می شود باعث آزاد شدن پراکسید هیدروژن و کربنات می شود که به تمیز کردن لباس ها در دمای پایین کمک می کند. این ماده در تولید پراکسیدهای آلی مختلف مورد استفاده قرار می گیرد که دی اکسید دی بنزوییل نمونه ای با حجم بالا است. این ماده در پلیمریزاسیون، به عنوان ماده سفید کننده آرد و به عنوان درمان آکنه استفاده می شود. اسیدهای پراکسی مانند اسید پراستیک و اسید متا کلروپراکسی بنزوییک نیز با استفاده از پراکسید هیدروژن تولید می شوند. از آب اکسیژنه برای ایجاد مبتنی بر پراکسید آلی، مانند پراکسید استون نیز استفاده می شود. عوارض استفاده از آب اکسیژنه در قدیم از آب اکسیژنه برای ضد عفونی کردن زخم ها استفاده می شد که بخشی از آن به دلیل کم هزینه بودن و در دسترس بودن سریع آن در مقایسه با سایر داروهای ضد عفونی کننده بود. اکنون تصور می شود که این ترکیب مانع بهبودی می شود زیرا سلولهای پوستی تازه ایجاد شده را از بین می برد. بطورکلی قرار گرفتن پوست در معرض محلول های رقیق پراکسید هیدروژن باعث سفید شدن پوست به دلیل میکروآمبولی ناشی از حباب های اکسیژن در مویرگ ها می شود.