اگر قصد اضافه کردن عضوی جدید را به خانواده ی خود دارید و سایر گزینه های د را امتحان کرده اید اما نا موفق بوده، باید بگوییم که لقاح آزمایشگاهی ( IVF ) ، اغلب گزینه بعدی برای داشتن یک کودک بیولوژیکی است. در این نوشته قصد داریم به توضیحاتی در مورد بپردازیم. با ما همراه باشید لقاح آزمایشگاهی یک روش پیچیده می باشد، که برای کمک به باروری یا جلوگیری از مشکلات ژنتیکی استفاده می شود. در طی روش IVF ، تخم های بالغ از تخمدان ها جمع آوری می شوند و در آزمایشگاه ها توسط اسپرم ها بارور می شوند. سپس تخم بارور شده (جنین) به رحم منتقل می شود. یک چرخه کامل IVF حدود سه هفته طول می کشد، همچنین در برخی موارد این مراحل به قسمت های مختلفی تقسیم می شوند که این روند طولانی تر خواهد شد. IVF موثرترین شکل تکنولوژی تولید مثل می باشد. این روش با استفاده از تخمک های زن و اسپرم شریک زندگی او قابل انجام است. در برخی موارد روش IVF ممکن است تخمک، اسپرم، جنین یا رحم از یک اهدا کننده شناخته شده یا ناشناس را درگیر کند. شانس شما برای داشتن یک نوزاد سالم در استفاده از IVF به عوامل بسیاری از جمله سن شما و علت ناباروری بستگی دارد. علاوه بر این، IVF می تواند بسیار وقت گیر، گران و تهاجمی باشد. قبل از شروع چرخه IVF ، شما و شریک زندگی خود به احتمال زیاد به غربالگری های مختلفی نیاز خواهید داشت، از جمله: آزمایش ذخیره ی تخمدان برای تعیین کمیت و کیفیت تخمک ها آنالیز مایع منی غربالگری بیماری های عفونی مانند HIV تمرین انتقال جنین بررسی رحم از طریق سونوهیستروگرافی، سونوگرافی یا هیستروسکوپی IVF شامل چندین مرحله می باشد، از قبیل: تحریک تخمدان بازیابی تخمک بازیابی اسپرم لقاح و انتقال جنین یک چرخه IVF می تواند حدود دو تا سه هفته طول بکشد، و در برخی موارد ممکن است بیش از یک چرخه مورد نیاز باشد. برای انجام روش IVF در شروع چرخه، از هورمون های مصنوعی برای تحریک تخمدان های زن به منظور تولید تخمک های متعدد استفاده می شود. برای تخمک های متعدد لازم است زیرا بعضی از تخم ها بعد از لقاح به طور عادی بارور نمی شوند. پزشک ممکن است چندین داروی مختلف برای کمک به روش IVF تجویز کند، مانند: داروهایی برای تحریک تخمدان داروهای بلوغ تخمک داروهایی برای جلوگیری از تخمک گذاری زودرس داروهایی به منظور ضخامت دیواره رحم به طور معمول، قبل از آماده شدن تخمک برای بازیابی، به یک یا دو هفته تحریک تخمدان احتیاج می باشد. برای تعیین زمان آماده شدن تخمک ها، پزشک بررسی هایی را توسط روش های ذیل انجام خواهد داد: سونوگرافی واژینال آزمایش خون بعضی اوقات باید قبل از بازیابی تخمک به یکی از این دلایل ذیل لغو شود: تعداد فولیکول های تخمدان غیر طبیعی باشد تخمک گذاری زودرس تعداد زیادی از فولیکول ها در حال توسعه باشند (افزایش فولیکول ها خطر ابتلا به سندرم هیپراستیمولاسیون تخمدان را ایجاد می کنند) سایر موارد پزشکی اگر چرخه شما لغو شود، پزشک ممکن است داروها یا دوزهای آن ها را تغییر دهد تا در طی چرخه های بعدی، IVF پاسخ بهتری داشته باشد. بازیابی تخمک می تواند در مطب پزشک یا کلینیک، تا ساعت پس از تزریق نهایی و قبل از تخمک گذاری انجام شود. آسپیراسیون اولتراسوند ترانس واژینال روش معمول بازیابی است که طی آن یک پروب سونوگرافی برای شناسایی فولیکول ها وارد واژن می شود. سپس یک سوزن نازک در راهنمای سونوگرافی قرار می گیرد و از طریق واژن و داخل فولیکول ها عبور می کند تا تخم ها را بازیابی کند. اگر تخمدان ها از طریق سونوگرافی خارج واژن قابل دسترسی نباشد، ممکن است از سونوگرافی شکمی برای هدایت سوزن استفاده شود. تخم های بالغ در یک مایع مغذی (محیط کشت) قرار می گیرند و انکوبه می شوند. تخمک هایی که سالم و بالغ به نظر می رسند، برای ایجاد جنین با اسپرم مخلوط می شوند. با این حال، در همه ی موارر ممکن است تخم ها با موفقیت بارور نشوند. نمونه مایع منی از طریق استمناء، توسط شریک زندگی زن، در مطب پزشک یا کلینیک تهیه می شود و اسپرم ها از مایعات مایع منی موجود در آزمایشگاه جدا می شوند. روش های دیگری مانند آسپیراسیون بیضه (استفاده از سوزن یا عمل جراحی برای استخراج اسپرم مستقیم از بیضه) در بعضی مواقع مورد نیاز می باشد. باروری را می توان با استفاده از دو روش معمول انجام داد: لقاح معمولی: در طول تلقیح، اسپرم سالم و تخمک های بالغ با هم مخلوط شده و در طول شب انکوبه می شوند. تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم ( ICSI ) : در روش ICSI ، یک اسپرم سالم منفرد مستقیما به هر تخمک بالغ تزریق می شود. در مواردی که کیفیت یا میزان منی دارای مشکل باشد یا تلاش های لقاح در چرخه های قبلی IVF موفقیت آمیز نباشد، غالبا از این روش استفاده خواهد شد. انتقال جنین در مطب پزشک یا کلینیک و معمولا دو تا پنج روز پس از برداشت تخمک انجام می شود. پزشک لوله ای طولانی، باریک و انعطاف پذیر را به نام سوند، از طریق دهانه رحم وارد واژن می کند و سپس با استفاده از سرنگ حاوی یک یا چند جنین معلق، آن ها را درون رحم قرار می دهد. در صورت موفقیت، جنین حدود شش تا روز پس از بازیابی تخم در لایه رحم قرار می گیرد. IVF از گذشته تا کنون به عنوان یکی از استفاده شده است، و مورد رضایت اکثر زوجین بوده است. امروزه هنوز هم زمانی که زوج ها برای درمان ناباروری به مراجعه می کنند، نام را در صدر جدول درمانی می بینند.