دانشجوی دانشکده هوافضا: امروز صبح رفتم از یه سوپر مارکت خرید کنم دیدم فروشنده که یه جوون بود، یه آهنگ خارجکی خیلی شاد گذاشته! خیلی محترمانه و با خوش‌رویی از همون اول باهاش برخوردکردم و وقتی حساب کردم و داشتم می‌رفتم بیرون بهش گفتم: آقا جسارته ولی امروز شهادت امام باقر هست و اگر امکانش هست یه آهنگ آروم‌تر بذارین. بنده خدا یکم جا خورد و دست و پاشو گم کرد و گفت من نمی‌دونستم بخدا شرمنده و از این حرفا. منم با دو سه تا ببخشید و جسارت شد و این حرفا حین اینکه داشت اسپیکرشو خاموش می‌کرد خداحافظی کردم. دانشجوی دانشکده ریاضی: امروز با داداشم رفتیم شیرینی‌فروشی که بستنی و شیرینی بگیریم که دیدم طبق معمول‌شون موسیقی شاد دارن پخش میکنن. از قبلش البته احتمال میدادم که اینطور باشه. داداشم گفت که بریم تذکر بدیم من هم گفتم بذار موقع حساب‌کردن بگیم بهشون. موقعی که حساب‌کردیم و می‌خواستیم تحویل بگیریم بستنی رو، به فروشنده گفتم که امروز شهادت امام جواده و لطفا آهنگ رو قطع کنید. ایشون هم در حالی که داشت بستنی رو ردیف می‌کرد، به نظرم اومد که واکنش خاصی نشون نداد. وقتی بستنی رو آماده کرد، برای این که ببینم دایورت کرده یا نه گفتم: نیازی هست به همکاراتون بگم یا نه؟ که گفت نه خودم میگم. وقتی نشستیم رفت هماهنگ کرد و آهنگ رو قطع کردن خداروشکر دانشجوی دانشکده مکانیک: سوار تاکسی شده بودم که آقای راننده ضبط رو زد و خانم‌خواننده ( شروع کرد به خوندن. گفتم ببخشید اگه میشه آهنگ رو خاموش کنید. گفت من نمی‌خوام کسی تو ماشینم اذیت بشه به خاطر همین قبول کرد و خاموش کرد ولی بعد بحث رو ادامه داد گفت: چرا؟ گفتم خوب اگه ما خودمون رو مسلمون می‌دونیم باید به احکامش عمل کنیم طبیعتا که گفت درسته اما کی گفته این احکام اسلامه؟ گفتم: یه عده در دین اسلام تفکر و تحقیق‌کردن و از منابع، این احکام رو درآوردن و این اشکال بر هر علم دیگه‌ای وارده شما راجع به نظرات دانشمندان علوم مختلف هم می‌تونی این اشکال رو وارد کنی اما این کار رو میکنی؟ نه! چون اصلا برای رسیدن به علت اون نظر دانشمند نیاز به مطالعه فراوان هست. بنده خدا قانع شد _ زندگی همه‌ماها، با دیگرانی که در کنارشان هستیم معنا پیدا می‌کند. در یک جامعه‌ی اسلامی، این هر کدام از ما هستیم که باید دل‌سوز اطرافیان‌مان باشیم که تک‌تک‌شان برادر یا خواهرمان هستند. و از آن‌طرف می‌دانیم که روحیه‌ی بی‌تفاوتی است که یک جامعه را به اعماق دره‌شقاوت می‌راند. و بی‌دلیل نیست که مولایمان تمام اعمال خوب را در برابر "امر به معروف و نهی از منکر" چون نمی در دریا می‌داند. تصمیم گرفتیم تا از این شماره، سرویسی ثابت در حیات داشته باشیم که در آن خاطرات امر به معروف و نهی از منکر دل‌سوزانه و محترمانه‌مان را به اشتراک بگذاریم تا یاد این "واجب فراموش‌شده" را زنده نگه داریم و از تجربه‌های یک‌دیگر بیاموزیم. نوشته‌های این شماره سرویس، همگی از تجربیات دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف است. از شما هم دعوت می‌کنیم تا تجربیات خود را در راستای اشاعه این فرهنگ حسنه و تکلیف ازیادرفته مکتوب کنید: