مخفف سر واژه های ( Acquired immune deficiency syndrome ) است که به معنی نشانگان اکتسابی کمبود ایمنی می باشد یک نوع بیماری است که در دستگاه ایمنی بدن به وجود می آید و عامل آن ویروس نقص ایمنی ( HIV ) می باشد. به گفته یک متخصص بیماری های عفونی کسانی که دچار علایمی مانند, دریک ماه بدون رعایت رژیم خاص، اسهال طولانی مدت مثلا بیش از یک ماه، ایجاد بی علت تبخال و آفت های درون دهان و همچنین تب و سرفه می باشند ممکن است که به بیماری HIV مبتلا شده باشند, در این مقاله سعی داریم تا شما را با, علایم و عامل بیماری ایدز، راه های تشخیص و درمان بیماری ایدز آشنا نماییم, همان طور که در بالا بیان کردیم بیماری ایدز ( AIDS ) یک نوع بیماری است که باعث کاهش قدرت سیستم ایمنی بدن می شود. عامل بیماری ایدز، ویروس نقص ایمنی ( HIV ) است. بیماری ایدز، نخستین بار در ابتدای سده ی بیستم میلادی در غرب آفریقا مشاهده شد. قبل از کشف عامل بیماری ایذر، این ویروس باعث کشته شدن نزدیک به میلیون انسان شده بود. عامل این بیماری توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها ( CDC ) کشف شد, یک نوع ویروس آهسته گستر (ویروس پسگرد) است. این ویروس به یاخته های مهم و ضروری سیستم ایمنی بدن مانند لنفوسیت تی کمک کننده CD + T (سلول های CD یک نوع از سلول های ایمنی که سلول T نام دارد) ، یاخته های دندانه ای و. حمله ور شده و با ایجاد اختلال در عملکرد و همچنین از بین بردن نوعی از یاخته ها که مسیولیت هماهنگی ایمنی بدن انسان را بر عهده دارند باعث نقصان سیستم ایمنی بدن می شود که به آن ایدز می گویند, می توان گفت اچ آی وی یا همان HIV یک ویروس بوده که باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن می شود. همان طور که در بالا ذکر کردیم واژه HIV به معنی ویروس نقص ایمنی انسان است. درحالی که ایدز یک بیماری است. نام ایدز نیز گویای همین مسیله می باشد. ایذز مخفف سندرم نقص ایمنی اکتسابی می باشد. در واقع ویروس اچ آی وی ( HIV ) یک عامل است که منجر به ایجاد بیماری ایدز می شود, به عبارت دیگر ایدز پیشرفته ترین مرحله HIV می باشد و هنگامی که اچ آی وی آسیب جدی به سیستم ایمنی بدن وارد کند، به وجود می آید. ایدز مرحله سوم HIV است. و لزوما شخص مبتلا به HIV همیشه به مرحله سوم (ایدز) مبتلا نمی شود. شخصی که به HIV مبتلا است به کمک درمان هایی که پیشرفت داشته اند، می تواند یک زندگی عادی داشته باشد و سال های زیادی به زندگی خود ادامه دهد, پس می توان نتیجه گرفت که در واقع ویروس HIV است که از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. و بیماری ایدز یک وضعیتی است که شخص پس از دریافت ویروس HIV به آن مبتلا می شود, این بیماری دارای نوع طبقه بندی می باشد که یکی از آنها توسط سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) و دیگری توسط مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ( CDC ) ارایه شده است, طبق رده بندی که توسط WHO ارایه شد مراحل بیماری ایدز به شکل زیر است, این مرحله ممکن است که علامتی نداشته باشد و یا اینکه همراه با سندرم مزمن ویروسی باشد, در این مرحله نیز عفونت اچ آی وی ( HIV ) بدون علامت بوده و تعداد سلول های CD (لنفوسیت تی کمک کننده) بیش از عدد در هر میکرولیتر می باشد. همچنین در این مرحله ممکن است با بزرگ شدن گره های لنفاوی نیز همراه باشد, این مرحله از بیماری با علایمی خفیف همراه بوده مثلا ممکن است با ایجاد تغییرات اندک و جزیی غشاء مخاطی (لایه های سلولی هستند که از خشک شدن برخی از قسمت های بدن مانند دهان، دستگاه تنفسی، بینی و . محافظت می کنند. و همچنین تشدید شدن عفونت سیستم دستگاه تنفسی فوقانی آشکار شود. در این مرحله, این مرحله بیماری با علایم پیشرفته تری مانند اسهال مزمن و غیر طبیعی که بیش از یک ماه طول بکشد و در کنار آن شخص دچار عفونت های باکتریایی شدید مانند سل ریوی شود ظاهر می شود. در این مرحله تعداد سلول های CD به کمتر از عدد در هر میکرولیتر می رسد, همچنین شخص ممکن است به بیماری سارکوم کاپوزی (یک نوع سرطان سلولهای عروقی نسبتا نادر) مبتلا شود. در این مرحله تعداد سلولهای CD به کمتر از عدد در هر میکرولیتر کاهش می یابد. این مرحله سندرم نقص ایمنی اکتسابی گفته می شود, در مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا ( CDC ) ، عفونت HIV براساس تعداد CD و همچنین علایم بالینی در سه مرحله شرح شده است, سلول های CD (یک نوع سلول از سیستم های ایمنی که سلول T ) بیش از عدد در هر میکرولیتر است و هیچ علایمی از ایدز وجود ندارد, در این مرحله میزان سلول های CD بین تا عدد در هر میکرولیتر است و هیچ علایمی نیز از ایدز وجود ندارد, در این مرحله سلول های CD به کمتر از میکرولیتر کاهش یافته و یا اینکه علایمی از ایذر وجود دارد, گاهی ممکن است که اطلاعات کافی برای هر یک از مراحل گفته شده وجود نداشته باشد. در این صورت در مرحله نامعلوم قرار می گیرد, البته باید توجه کنید که ممکن است در برخی مواقع، بعد از درمان تعداد سلول ها CD به بالای عدد در هر میکرولیتر برسد. در این مورد ممکن است شخص به بیماری دیگری به جز ایدز مبتلا باشد ولی با این حال تشخیص بیماری ایدز همچنان پابرجا خواهد بود, دو تا چهار هفته بعد از انتقال ویروس HIIV ، که به آن مرحله عفونت حاد گفته می شود. در این مدت، ویروس به سرعت زیاد می شود. و دستگاه ایمنی این افراد با تولید کردن آنتی بادی که یک پرویتین است با عفونت مقابله می کند. همان طور که در بالا گفتیم برخی افراد در این مرحله علامتی ندارد. اما برخی از افراد علایم این ویروس را در ماه اول یا دوم مبتلا، تجربه می نمایند. ولی. این علایم ممکن است خفیف یا شدید باشد و از چند روز تا چند هفته طول بکشد. در زیر برخی از علایم اولیه HIV بیان شده است, - , - گلودرد, - سردرد, - ناراحتی معده, - داشتن حالت تهوع, - درد عمومی, همان طور که علایم را می بینید، شبیه به بیماری های ویروسی شایع مثل آنفولانزا است. برای همین یا شخص به دکتر مراجعه نمی کند یا اینکه دکتر نیز آنفولانزا یا مونونوکلیوزیس را تشخیص می دهد. چه این علایم در شخص بروز کند و چه بروز نکند. در این دوره مقدار بار ویروسی HIV افزایش می یابد, معمولا علایم اولیه این ویروس، با گذشت چند ماه بعد از اینکه شخص به مرحله تاخیر بالینی (مزمن) رسید از بین می رود. البته این مرحله ممکن است با درمان کردن از چندین سال تا چندین دهه ادامه داشته باشد, بعد از گذشت یک ماه یا بیشتر، ویروس HIV به مرحله ت خیر بالینی می رسد که می تواند چند سال یا چند دهه طول بکشد. در این مرحله نیز افراد هیچ علایمی ندارد، اما ممکن است بعضی ها دچار علایم غیراختصاصی شوند, برخی از این علایم غیر اختصاصی عبارتند از, - متورم شدن غدد لنفاوی, - تعریق شبانه, - تب مکرر, - سردرد یا درد کلی, - کاهش وزن, - اسهال و استفراغ, - حالت تهوع و خستگی, - عفونت, - بیماری هایی مانند: ذات الریه، زونا و بثورات پوستی, - تکرر ترشحات دهان یا واژن, در این مرحله نیز ممکن است ویروس بدون هیچ علامت خاصی باشد و به شخص دیگری منتقل شود. خود شخص نمی داند که دارای ویروس HIV است اگر شخصی دارای این علایم هست و خودش تصور می کند احتمال دارد در معرض این ویروس قرار داشته باشد باید آزمایش دهد, شخصی که مبتلا به بیماری, ممکن است دچار علایم زیر شود, - تورم غدد لنفاوی، مخصوصا غدد بخش های زیر بغل، گردن و کشاله ران, - وجود لکه های تیره زیر پوستی در درون دهان، بینی و یا پلک ها, - داشتن اضطراب و افسردگی, - خستگی شدید, - تب کردن به دفعات, - اسهال طولانی مدت, - کم کردن سریع وزن, - ناراحتی های اعصاب مثل: نداشتن تمرکز، احساس سردرگمی و کم شدن حافظه, - ایجاد جوش و تحرکات (بثورات) پوستی, - ایجاد زخم، آفت و برفک در دهان و زبان و ناحیه تناسلی, رواج ایدز در ایران از طریق آمیزش جنسی، استفاده کردن از سرنگ آلود در بین معتادان تزریقی و در برخی مواقع، منتقل شدن ویروس از مادر به فرزند می باشد, طبق گزارشات اولین شخص مبتلا به ایدز در ایران که بیماری آن تشخیص داده شد درسال بود که یک کودک ساله که به بیماری هموفیلی مبتلا بود و از فراورده های خون آلوده که از فرانسه وارد شده بود، استفاده کرده بود, اولین عامل ایدز در ایران در سال های گذشته مصرف سرنگ های مشترک در بین افراد معتاد بود و پس از آن آمیزش جنسی بود و در نهایت منتقل شدن ویروس از مادر به فرزند. اما این عوامل امروزه جابه جا شده است. گزارشات نشان می دهند که بین سال های تا آمیزش جنسی محافظت نشده با درصد، اصلی ترین راه انتقال ایدز در ایران بوده است. امروزه تعداد خانم هایی که از طریق جنسی به ویروس HIV مبتلا شده اند ده برابر شده است, طبق مطالعات انجام شده، ویروس HIV در بین مردان شایع تر از خانم ها می باشد. علایم اولیه این ویروس که معمولا توسط آقایان جدی گرفته نمی شود و به پزشک مراجعه نمی کنند. زیرا این علایم شبیه بیماری آنفولانزا می باشد. با این حال با توجه به اینکه علایم اچ آی وی بین افراد متفاوت است ولی علایم ایدز در مردان و همچنین عفونت HIV اغلب دارای سه مرحله می باشد, از علایم ایدز در مردان ناخوشی حاد یا همان عفونت حاد است که به خاطر اینکه در بین مردان نامحسوس بوده، به راحتی نادیده گرفته می شود. معمولا بعد از چند روز تا چند هفته از مبتلا شدن به ویروس اچ آی وی ممکن است علایم زیر در بین مردان آشکار شود که شایع ترین این علایم شامل موارد زیر است: گلودرد، تب، جوش های پوستی، خستگی و سردردهای شدید, برخی دیگر از علایم ایدز در مردان وجود دارد که کمتر بروز می دهد و اغلب تا هفته طول می کشد علایمی مانند: متورم شدن گره های غدد لنفاوی، بروز دردهای عضلانی و مفصلی، تعریق شبانه، ایجاد زخم درون دهان یا دستگاه تناسلی و تهوع و استفراغ, در این مرحله علایم اولیه از بین رفته و نشانه خاصی از ایدز در مردان دیده نمیشود ولی این ظاهر قضیه است زیرا در این مرحله ویروس درون بدن تکثیر می شود و باعث ضعیف شدن دستگاه ایمنی بدن می شود, در این مرحله دیگر مرد مبتلا به ایدز دچار شده است و دستگاه ایمنی بدن به دلیل آسیب های زیاد قادر به دفاع از بدن نیست و بدن در مقابل ویروس ها و عفونت های فرصت طلب آسیب پذیر شده است. علایم ایدز در مردان در این مرحله شامل: تهوع و استفراغ خستگی شدید، سرفه و تنگی نفس، کم کردن وزن و تب، لرز، تعریق شبانه و باشد, بیشتر علایمی که برای ویروس HIV و ایدز وجود دارد در بین تمام افراد (مرد و زن) مشترک است زیرا این ویروس به سیستم ایمنی بدن حمله می کند و این سیستم دارای وظیفه مشترک در بدن تمام انسانها می باشد. با این وجود برخی از علایم ایدز در زنان متفاوت می باشد که در اینجا به چند مورد از آنها اشاره می کنیم, این علایم در خانم ها نیز ممکن است در چند هفته اول ابتلا به ویروس HIV بروز کند. البته باز هم ذکر می کنیم که برخی افراد ممکن است هیچ علامتی از خود بروز ندهند, یکی از علایم شایع در کسانی که به HIV مبتلا هستند، مشکلات پوستی است که راش از شایع ترین آنها می باشد. راش اغلب به صورت یک لکه ی صاف قرمز به همراه جوش های ریز بروز می کند و پوست ممکن است که به شکل پوسته پوسته درآید. در افرادی که مبتلا به ایدز هستند، پوست در برابر نور خورشید و مواد تحریک کننده حساس می شود. , برخی از زخم ها امکان دارد که روی اندام تناسلی، پوست، دهان و یا مقعد بروز کند. که درمان آنها سخت است ولی می توان با استفاده از داروهای مناسب تا حدودی این مشکلات پوستی را کاهش داد, زنان مبتلا به ویروس HIV و یا ایدز ممکن است که تغییرات محسوسی را در دوران قاعدگی خود احساس نمایند. این افراد ممکن است نسبت به بقیه دوران خود، خونریزی کمتر یا شدیدتری را تجربه کنند. حتی امکان دارد که در یک ماه پریود نشوند یا علایم شدیدی پیش از پریودی داشته باشند, زنان مبتلا به ویروس HIV و ایدز ممکن است که مرتب به عفونت های باکتریایی و قارچی دچار شوند. که اغلب درمان این عفونت ها سخت می باشد, یک نوع عفونت وجود دارد که درون رحم، لوله های فالوپ و تخمدان ها ایجاد می شود که این عفونت PID نام دارد. در زنان مبتلا به ایدز درمان این نوع عفونت سخت تر می باشد و دوره آن طولانی تر است, ویروس HIV می تواند ریسک ابتلا به ( STIs ) که مخفف کلماتی است که معنای آن عفونت های منتقله از راه جنسی می باشد را بالا می برد. برخی از این عفونت ها شامل: کلامیدیا، تریکومونیازیس، عفونت گونوره و همچنین ویروس پاپیلوم انسانی ( HPV ) که می تواند باعث ایجاد سرطان دهانه رحم و زگیل های تناسلی شود, بقیه علایم ایدز در زنان که در مراحل پیشرفته بروز می کنند مشابه علایم گفته شده در بالا می باشد. علایمی مثل: کاهش وزن، اسهال و, باید به این مسیله توجه کرد که ممکن است با یک بار رابطه جنسی احتمال انتقال ایدز (یا ویروس HIV ) کم باشد ولی این مسیله زمانی صدق می کند که از وسایل پیشگیری مانند کاندوم، استفاده نمایید. زیرا افرادی وجود داشته اند که به دلیل داشتن یک رابطه جنسی محافظت نشده با یک شخص مبتلا دچار این بیماری و ویروس شده اند, به دلیل اینکه مشخص نیست چه افرادی مبتلا هستند و چه کسانی مبتلا نیستند. بهتر است از انجام رفتارهای پرخطر خودداری نمایید, این قضیه در مورد افراد مبتلا به HIV نیز صادق است زیر انجام رفتار پرخطر در این افراد باعث افزایش ویروس های HIV در بدن خود شده و تنوع و تعداد بالای این ویروس ها، فرد را سریعتر به مرحله ایدز می رساند, ایذر بیماری است که تنها از راه زیر منتقل می شود, زمانی که خون فرد مبتلا به ایدز، به طریقی وارد خون شخص سالم شود، ویروس HIV به بدن او منتقل می شود. احتمال دارد این کار در زمان انتقال خون یا استفاده از سرنگ آلوده اتفاق بیفتد. امروزه انتقال ویروس از طریق دریافت فرآورده های خونی به دلیل بررسی آنها قبل از مصرف به حداقل رسیده است, انتقال خون آلوده از هر روش دیگری می تواند خون شخص سالم را آلوده نماید ولی می توان با به کار بردن مسایل و اصول بهداشتی باعث شویم که این اتفاق کمتر بوجود آید, زمانی که فردی به ویروس HIV مبتلا است، اگر با یک سرنگ تزریقی انجام دهد و بلافاصله شخص دیگری از این سرنگ استفاده کند با وارد شدن خون آلوده به بدنش، به ویروس مبتلا می شود, در کنار این موارد، استفاده از اجسام نوک تیز و برنده مانند تیغ، در صورتی که آلوده به ویروس اچ آی وی باشد، در صورتی که باعث ایجاد بریدگی و خراش بر روی بدن شخص سالم شود، بیماری ایدز منتقل می شود, برای همین است که کارهایی مانند خالکوبی، حجامت، ختنه، سوراخ کردن گوش و همچنین عمل های جراحی و دندانپزشکی، درصورتی که از وسایل آلوده و استریل نشده استفاده شود می توانند باعث انتقال ویروس شوند, ذکر این نکته ضروری است که ویروس اچ آی وی در بیرون از بدن به کمک مواد ضدعفونی کننده و گرما به سرعت نابود می شود. برای همین اگر وسایل که در کارهای بالا مورد نیاز است استریل شود، خطری شخص را تهدید نمی کند. از شایع ترین راه های انتقال در برخی کشورها مانند کشور ما، اعتیاد تزریقی است که به دلیل رعایت نکردن اصول بهداشتی و استفاده از سرنگ مشترک، اتفاق می افتد, یکی دیگر از راه های انتقال ایدز، رابط جنسی می باشد. زیرا ترشحات جنسی یکی دیگر از مایعات بدن است که تعداد زیادی گلبول سفید دارد، از این رو ترشحات جنسی شخص مبتلا به HIV ، به این ویروس آلوده شده اند و زمانی که وارد مخاط تناسلی شخص سالم شود، موجب انتقال ویروس می شود. خطر انتقال ویروس ایدز از مرد به زن . برابر می باشد. و داشتن عفونت های دیگر در دستگاه تناسلی میزان انتقال را بالاتر می برد, سومین راه انتقال ویروس HIV ، انتقال از مادر به فرزند است که در دوران بارداری، زایمان و یا تغذیه با شیر مادر اتفاق می افتد. این راه به نام انتقال عمودی شناخته می شود. انتقال عمودی، یعنی انتقال عفونت یا یک بیماری از والدین به فرزند، این بیماری به دلیل اینکه میزان اندامه های میزبان فرزند کاهش می یابد خطرناک تر خواهد بود, برخی افراد باورهای اشتباهی نسبت به افراد مبتلا به HIV دارند و در زمان مواجه شدن با آنها رفتارهایی نادرست انجام می دهند. ما در اینجا می خواهیم راه هایی که انجام آنها باعث انتقال ویروس ایدز نمی شود را بیان کرده ایم, - استفاده از حمام عمومی، استخر و توالت نیز باعث انتقال ویروس ایدز نمی شود, - کارهایی مانند عطسه، سرفه و یا حتی نیش حشرات نمی تواند ویروس ایدز را انتقال دهد, - همچنین ویروس ایدز از راه لباس، پتو و رختخواب منتقل نمی شود, کسانی که دارای علایم مطرح شده در بالا هستند، و به یکی از بیماری های آمیزشی مبتلا است، توصیه می شود که آزمایش HIV بدهند. به مدت زمانی که ویروس HIV وارد بدن فرد شده ولی به خاطر اینکه به میزان کافی پادتن (آنتی بادی) در خون وی ترشح نشده است و این باعث می شود نتایج آزمایش منفی شود، اصطلاحا دوره پنجره گفته می شود, می توان گفت در حالت کلی، سه گروه آزمایش برای تشخیص بیماری ایدز یا اچ آی وی وجود دارد. در اینجا این نوع را بیان کرده ایم, در این آزمایش وجود پادتن یا آنتی بادی که توسط گلبول های سفید دستگاه ایمنی ترشح و تولیده شده است، بررسی می شود. این آزمایش نوع اصلی دارد: "الیزا Elisa " و"وسترن بلات Western blot " اگر در آزمایش الیزا جواب مثبت باشد باید آزمایش وسترن بالات انجام شود تا از نتیجه مطمین شد, آزمایش آنتی بادی، یک نوع دیگر آزمایش دارد که آزمایش سریع یا ( Rapid test ) نام دارد و نتیجه آن ظرف مدت تا دقیقه آماده می شود, در این نوع آزمایش، خون را برای بررسی حضور ویروس مورد آزمایش قرار می گیرد. آزمایش آنتی ژن نیز دارای گروه می باشد: RT - PCR و P . در آزمایش" PCR " ژنوم ویروس در خون شخص بررسی می شود. این آزمایش از نظر هزینه گرانتر است و احتمال جواب نادرست هم وجود دارد, در بدن کسانی که به ویروس HIV مبتلا شده اند، طی تا هفته آنتی بادی های خاصی به وجود می آید. برای همین تشخیص اولیه ویروس HIV پیش از تغییر آنتی بادی ها با اندازه گیری HIV - RNA یا آنتی ژن P بررسی می شود, تاکنون واکسن یا درمان موثری برای بیماری ایدز ساخته نشده است. معالجه این بیماری از طریق سه روش زیر صورت می گیرد, درمان بیماری ایدز باید بلافاصله بعد از تشخیص ویروس HIV بدون اینکه به بار ویروسی توجه شود، آغاز گردد. یکی از اصلی ترین درمان های این بیماری، درمان ضد ویروسی است که به صورت داروهای ترکیبی است و از زیاد شدن ویروس جلوگیری می کند. این روش از سلول های CD مراقبت کرده و باعث قوی تر شدن سیستم ایمنی بدن برای مقابله با این ویروس می شود. استفاده از روش درمان ضد ویروس مانع از پیشروی HIV و تبدیل شدن به ایدز می شود, این روش می تواند ریسک انتقال ویروس به دیگران را کاهش دهد. با وجود اینکه بار ویروس به میزان زیادی کاهش می یابد به طوری که در آزمایش ها قابل مشاهده نیست ولی شخص همچنان دارای ویروس HIV می باشد, تعداد داروهایی که برای درمان ضد ویروسی مورد استفاده قرار می گیرد و مورد تایید نیز هستند به بیش از نوع می رسد. که در کل به دسته تقسم می شوند, - مهارکننده های هم جوشی, - مهارکننده های ترانس کرپیتاز معکوس غیر هسته ای ( NNRTIS ) شامل زیدوودین، تنوفوویر و لامیوودین, - مهار کننده پروتیازها ( PI ) , - مهارکننده های ترانس کرپیتاز معکوس هسته ای ( NNRTI ) , - مهار کننده پیشگیری از انتقال HIV , - مهارکننده های ورودی مانند آنتا گوستیک CCR , عفونت فرصت طلب ( Opportunistic Infection ) عفونت ناشی از جاندار که در شرایط عادی نمی تواند موجب بروز بیماری شود، ولی زمانی که دستگاه ایمنی بدن دچار آسیب شود. این عفونت ها وارد بدن انسان می شود و بیماری پیچیده ای که به سرعت تمام بدن را فرا می گیرد. ایجاد می کنند, استفاده از درمان های ضد ویروسی می تواند عفونت های فرصت طلب را بهبود بخشد و میزان ریسک مبتلا شدن به آن را در آینده افزایش دهد. توصیه می شود، کسانی که در معرض ویروس HIV قرار دارند پیش از اینکه به عفونت مبتلا شوند، خودشان را در مقابل بیماری های هپاتیت آ و ب واکسینه نمایند, در امریکا حدود درصد مبتلان به ویروس HIV داروهای مکمل یا جایگزین مصرف می نمایند. برخی شواهد نشان می دهد استفاده از ریزخوارکی های مکمل مفید می باشد. و همچنین مصرف ویتامین A و مولتی ویتامین باعث بهبود وضعیت مادر و کودک و بهبود فرآیند رشد می شود, میزان شیوع آن بین افراد مختلف، فرق می کند. بعد از مبتلا شدن به عفونت HIV ، مدت زمانی که فرد می تواند بدون درمان زنده بماند، به طور متوسط بین تا سال می باشد که این مدت به نوع HIV نیز بستگی دارد. استفاده از درمان ضد ویروس ( HAART ) و جلوگیری از عفونت های فرصت طلب باعث کاهش درصدی میزان مرگ و میر می شود. و امید به زندگی برای یک شخص بالغ تا سال بالا می رود, عوامل اصلی مرگ با بیماری ایدز، سرطان و عفونت های فرصت طلب می باشند که ذره ذره باعث از کار افتادن دستگاه ایمنی بدن می شود.