معمولا هنگام صحبت درمورد بلاکچین از دو اصطلاح و استفاده می‌شود و معمولا هم این دو اصطلاح با هم اشتباه گرفته می‌شوند. رمزارزها به طور عمده از سیستم‌های غیرمتمرکز و توزیع‌شده استفاده می‌کنند. اما، آیا این امری ضروریست؟ آیا بلاکچین باید غیرمتمرکز یا توزیع‌شده باشد یا هر دو؟ در ادامه به تفاوت میان سیستم‌های بلاکچین غیرمتمرکز و توزیع‌شده و کاربرد آن‌ها در رمزارزها می‌پردازیم. غیر متمرکزبودن به این معناست که تصمیم‌گیری در گره‌های مختلف صورت می‌گیرد. هر گره رفتار خودش را تعیین می‌کند و در نهایت بر رفتار سیستم ت ثیر می‌گذارد. چنین چیزی این اطمینان را به وجود می‌آورد که هیچ گره‌ای اطلاعات کامل سیستم را ندارد. بیت‌کوین و اتریوم بهترین نمونه‌های‌سیستم غیرمتمرکزند. بیت کوین دارای یک شبکه غیر متمرکز است که هیچ دولت یا نهادی بر آن کنترل ندارد. اتریوم یک بلاکچین غیرمتمرکز ارایه می‌دهد که در آن هرکسی می‌تواند د پ‌هایی ( dapps ) را منتشر کند که مستقیما کاربران و ارایه‌دهندگان را به هم متصل می‌کند. برای عینی‌تر شدن کارکرد این سیستم گروهی از افراد را در نظر بگیرید، در این گروه هر فرد برای خودش تصمیم می‌گیرد و در نهایت تصیماتش بر کل گروه هم اثر خواهد داشت. در واقع سیستم غیرمتمرکز مانند همین گروه است و افراد گره‌ها هستند. سیستم‌های غیرمتمرکز در مقایسه با سیستم‌های توزیع‌شده مزایای مختلفی دارند: تصمیمات گرفته شده غیرمتمرکز است، یعنی در گره‌های مختلف گرفته می‌شود. اختیار و کنترل هر کاربر بیشتر است. کنترل کل شبکه به دست هیچ نهاد واحدی نیست. سرعت و انعطاف‌پذیری سیستم افزایش یافته است. قدرت محاسبه افزایش یافته است. یک سیستم غیرمتمرکز معایب زیادی ندارد. بحث اصلی سطح منابع است. با توجه به ماهیت دشوار آن، برای جلوگیری از هرگونه مشکل به طور منظم نیاز به نگهداری و مراقبت دارد. در یک سیستم توزیع‌شده، قسمت‌های مختلف سیستم در مکان‌های فیزیکی مختلفی قرار دارند. پردازش در چندین گره پخش می‌شود، اما تصمیم‌گیری می‌تواند متمرکز یا غیرمتمرکز باشد. گره‌های مختلف می‌توانند با ارسال پیام ارتباط برقرار کرده و هماهنگ شوند. با توزیع سیستم در گره‌های مختلف، سیستم‌های بلاکچین توزیع‌شده ایمن‌تر هستند. یک مثال عالی از یک سیستم توزیع‌شده، نمونه‌های AWS یا cloud است که به جای ذخیره داده‌ها در یک نقطه واحد، داده‌ها در نقاط مختلف سرور پخش می‌شود و خراب‌شدن یک گره در شبکه بر کل سیستم ت ثیری نمی‌گذارد. مزایای مختلف سیستم‌های توزیع‌شده: بدون نقطه شکست خرابی یک گره کل سیستم را از بین نمی‌برد. (این امر ساختار این سیستم را قابل اعتماد می‌کند. گره‌های متعدد می‌توانند متمرکز یا غیرمتمرکز باشند. سیستم مقیاس‌پذیر است. بار بر روی شبکه توزیع‌شده است که این امر کارایی آن را افزایش می‌دهد. این سیستم از امنیت بیشتری برخوردار است زیرا هکرها باید به چندین نقطه به طور همزمان حمله کنند. معایب سیستم‌های توزیع‌شده عبارتند از: اگر کانال ارتباطی کارآمد نباشد، ممکن است داده‌ها در حال انتقال از بین بروند. یک سیستم توزیع‌شده ممکن است پیچیده و درنتیجه مدیریت آن دشوار باشد. رمزارزها برای کار از سیستم‌های غیرمتمرکز و توزیع‌شده استفاده می‌کنند. همان‌طور که قبلا گفتیم، سیستم‌های غیرمتمرکز زیرمجموعه‌ای از سیستم‌های توزیع‌شده هستند. بنابراین اگر بلاکچین توزیع شود، می‌توان آن را غیرمتمرکز کرد. سیستم مالی سنتی ما بسیار متمرکز است، اما رمزارزها با تمرکززدایی می‌توانند این وضعیت را تغییر دهند. بیت‌کوین نمونه کاملی از بلاکچین غیرمتمرکز و توزیع‌شده است و دارای شبکه همتا به همتا است. تصمیم‌گیری محدود به یک گره نیست و بلاکچین بر روی شبکه‌ای از گره‌ها کار می‌کند. همچنین به هر شخصی اجازه می‌دهد که بیت‌کوین داشته باشد و آنها را معامله کند. یا حتی می‌تواند بیت‌کوین استخراج کرده و برای آن پاداش دریافت کند. قبل از بیت کوین، معاملات تا حد زیادی متمرکز بودند. اگر کسی مجبور به پرداخت بود، باید برای ایجاد و نظارت بر معامله از بانک خاصی استفاده می‌کرد. اما با تمرکززدایی، می‌توان بدون واسطه برای هر کسی پول ارسال کرد. بلاکچین روی چندین رایانه یا گره کار می‌کند، بنابراین اگر کسی گره‌ای را خراب کند، شبکه همچنان می‌تواند به کارش ادامه دهد. دفتر توزیع‌شده آن را در هر زمان از روز ایمن‌تر و قابل دسترسی‌تر می‌کند. دفتر کل پرونده معاملات و قراردادها را به صورت غیر متمرکز در مکان‌های مختلف حفظ می‌کند که منجر به کاهش حملات سایبری و کلاهبرداری‌های مالی می‌شود. اتریوم یکی دیگر از ارزهای رمزنگاری شده است که تاکید و تمرکز آن بر تمرکززدایی است. کل شبکه اتریوم به پشتیبانی از برنامه‌های غیرمتمرکز ( dapps ) اختصاص داده شده است. هر کسی می‌تواند یک د پ را روی سیستم توسعه داده و مستقر کند. بنابراین می‌توان گفت بلاکچین و رمزارزها برای آن‌که بتوانند تمام توقعاتی که از آن‌ها می‌رود را به طور کامل برآورده کنند نیاز دارند که از هردو سیستم توزیع‌شده و غیرمتمرکز در کنار هم بهره ببرند. و اما وقتی حرف از غیرمتمرکزبودن یا متمرکزبودن یک شبکه می‌شود در واقع بحث درباره‌ی این است که دست چه کسی است: در سیستم متمرکز کنترل دست یک شخص یا یک نهاد است. و در سیستم غیرمتمرکز، کنترل سیستم دست گروهی از افراد یا نهادهاست اما توزیع‌شده بودن یا نبودن به افراد و نهادهای کنترل‌کننده برمی‌گردد: در یک سیستم توزیع‌نشده، همه‌ی افراد و نهادهای یک سیستم در یک مکان فیزیکی حضور دارند. اما در یک سیستم توزیع‌شده، افراد و نهادها می‌توانند در سرتاسر جهان حضور داشته باشند. به همین دلیل است که یک سیستم توزیع‌شده می‌تواند متمرکز یا غیرمتمرکز باشد. زیرا افراد یک سیستم می‌توانند در یک نقطه فیزیکی نباشند اما در نهایت کنترل شبکه در یک نقطه و به دست یک فرد یا یک نهاد باشد.