پیش از این، در این مجموعه ذکر شد که آیات قرآن دارای معانی متعددی هستند که همگی درست بوده و ناقض یکدیگر نمی‌باشند. تنها پیامبر خدا و اهل‌بیت عصمت و طهارت بر تمام این معانی آگاهند و افراد عادی صرفا می‌توانند به معنای ظاهری قرآن دست یابند. (معنای ظاهری، آن معنایی است که با توجه به معانی کلمات و دقت‌های زبانی و عرفی در کلام و در نظر گرفتن قراین و شواهد، فهم می شود) در مجموعه آیات قرآنی، بعضی از آیات صرفا در شان جملگی اهل بیت عصمت و طهارت یا بعضی از این حضرات، نازل گشته است و معنای ظاهری آن نیز بر همین گواه است. مانند آیه مباهله یا آیه تطهیر. علاوه بر این آیات، آیات دیگری نیز هستند که مصداق کامل و تمام شان، حضرات اهل بیت هستند اما منحصر در ایشان نیست. بعضی از آیات نیز تاویل شان به اهل بیت باز می‌گردد. یعنی آنکه علاوه بر معنای ظاهری آیه که صحیح و عمل بدان لازم است، آیه دارای معنایی باطنی نیز هست. این معانی باطنی می توانند متعدد باشند. البته تشخیص اینکه روایات ذیل آیات درصدد بیان معنای انحصاری بوده‌اند یا معنای تاویلی یا معانی دیگر، نیازمند پژوهش متخصصانه است. در این میان، بر هر محققی واضح است که آیات فراوانی، صریحا در شان امیرالمومنین نازل گشته‌اند. روایات فراوانی در منابع شیعه و سنی مبنی بر تفسیر آیات بر امیرالمومنین موجود است. بعضی از علمای اهل‌سنت، تعداد آیات در شان ایشان را، عدد اعلام می‌کنند: "و خرج ابن عساکر عنه قال: نزل فی علی ثلاثمایه آیه " آیه طبق روایتی از امام باقر علیه‌السلام، در شان امیرالمومنین نازل گشته‌است و مربوط به فداکاری ایشان در لیله المبیت می‌باشد: "عن جابر عن بی جعفر ع قال ما قوله: "و م ن الن اس م ن ی ش ر ی ن ف س ه اب ت غاء م ر ضات الل ه - و الل ه ر و ف بال ع باد" فانها نزلت فی علی بن بی طالب ع حین بذل نفسه لله و لرسوله لیله - اضطجع علی فراش رسول الله ص لما طلبته کفار قریش " این مسیله را ثعلبی، مفسر معروف سنی مذهب نیز در کتاب خود، به عنوان یک احتمال برای شان نزول این آیه، ذکر می‌کند. اما درباره آیه بعدی یعنی: چه "سلم" را صلح و آشتی ترجمه نماییم چه تسلیم در مقابل حق، در روایات، راهکاری برای آن ذکر شده که با توجه به مجموعه روایات، تنها راهکار می باشد: "سلم" در این روایات، به ولایت اهل‌بیت معنا شده‌است. برای مثال در کافی شریف، روایتی از امام باقر چنین نقل گشته: "ع ن بی ج ع ف ر ع ف ی ق و ل الل ه ع ز و ج ل "یا ی ه ا ال ذین آم ن وا اد خ ل وا ف ی الس ل م ک اف ه و لا ت ت بع وا خ ط وات الش ی طان ا ن ه ل ک م ع د و م بین " ق ال ف ی و ل ای ت ن ا " در روایات دیگری که در تفسیر عیاشی و امالی شیخ‌طوسی ذکر شده، اتباع خطوات شیطان نیز به تبعیت یا پذیرش ولایت دیگران (دشمنان اهل‌بیت) تفسیر گشته است: "عن بی بصیر قال: سمعت با عبد الله ع یقول "یا ی ه ا ال ذین آم ن وا اد خ ل وا ف ی الس ل م ک اف ه - و لا ت ت بع وا خ ط وات الش ی طان " قال: تدری ما السلم قال: قلت نت علم، قال: ولایه علی و ال یمه ال وصیاء من بعده، قال: و خطوات الشیطان و الله ولایه فلان و فلان " و "س م ع ت الص ادق ج ع ف ر ب ن م ح م د (ع ل ی ه م الس ل ام ) ی ق ول ف ی ق و ل ه (ت ع ال ی) "اد خ ل وا ف ی الس ل م ک اف ه "، ق ال : ف ی و ل ای ه ع ل ی ب ن بی ط ال ب (ع ل ی ه الس ل ام ) "و لا ت ت بع وا خ ط وات الش ی طان " ق ال : ل ا ت ت بع وا غ ی ر ه . " در پایان از خداوند متعال خواستاریم که به حق این نور پاک، ما را از تابعین‌شان قرار دهد. و ما ی ع ل م ت ویل ه ا لا الل ه و الر اسخ ون ف ی ال ع ل م (آل عمران: ) ف م ن ح اج ک فیه م ن ب ع د ما جاء ک م ن ال ع ل م ف ق ل ت عال و ا ن د ع ب ناء نا و ب ناء ک م و ن ساء نا و ن ساء ک م و ن ف س نا و ن ف س ک م ث م ن ب ت ه ل ف ن ج ع ل ل ع ن ت الل ه ع ل ی ال کاذبین (آل عمران: ) ا ن ما ی رید الل ه ل ی ذ ه ب ع ن ک م الر ج س ه ل ال ب ی ت و ی ط ه ر ک م ت ط هیرا (احزاب: ) عبارتی که به ابن عساکر منسوب است، نزول آیه در شان امیرالمومنین است. یعنی مصداق معنای ظاهری آیه ایشان است نه بحث تاویل. الصواعق المحرقه علی اهل الرفض و الضلال و الزندقه، ج ، ص . همان طور که از اسم کتاب نیز پیداست، ابن حجر این کتاب را در رد شیعه تالیف نموده‌است. ولی در خلال آن به مناسبتی، فضایل امیرالمومنین را نیز بیان داشته‌است. بقره: تفسیر العیاشی، ج ، ص: الکشف و البیان (تفسیر ثعلبی) ، ج ، ص: بقره: الکافی (ط - الاسلامیه) ، ج ، ص: تفسیر العیاشی، ج ، ص: ال مالی (للطوسی) ، النص، ص: