در این گروه معماری فعالیتی در زمینه طراحی، ساخت و سازه های فیزیکی دیگر است که توسط یک فرد یا افراد برای ایجاد یک پناهگاه انجام می شود. خلاقیت و نوآوری در این فرآیند نقش بسیار مهمی دارد، به قول لاکوربوزیه: ". اینکه معماری در یک لحظه خلاقیت بوجود می آید واقعیتی انکارناپذیر است. " همچنین، می تواند در مقیاس بسیار وسیعی باشد، مانند نحوه قرارگیری ساختمان در محیط آن یا در مقیاس کوچک، چگونگی ایجاد ساختارهای طراحی دقیق در طراحی. به طور کلی، معماری در این گروه طراحی برای هر سیستم است. معماری به عنوان یک حرفه: در این مجموعه تعاریف، نقشی است که مردم به عنوان ارایه دهنده خدمات بر عهده دارند. معماری به عنوان یک سند: در این دسته معماری بر اساس طرح ها و اسنادی است که ساختار و رفتار ساختمان یا هر نوع سیستم را بیان می کند. به عنوان مثال، می توان به آثار معماری معروف به نمادهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی یک کشور اشاره کرد. بناهایی مانند تخت جمشید و سه اهرام مصر از این دست آثار به حساب می آیند. آثاری که افکار و عقاید معاصرانشان را با حال و آینده مرتبط می کند. وقتی انسان روی زمین مستقر شد، قبل از تولد هر حرفه معماری و معماری متولد شد زیرا انسان سفر خود را برای یافتن یا ایجاد مکانی مناسب برای زندگی آغاز کرد و این تلاش تا به امروز ادامه دارد، اگرچه در این دوره از تلاش ها به پایان رسید، اما همه این تلاش ها با یک هدف ادامه دارد، و رسیدن به هدف نهایی معماری است که ایجاد و محافظت از مکان است. یک مکان را می توان به عنوان هویت سازمان فضایی و شکل ساخته شده درک کرد و معنای آن در زبان معماری بیان می شود که شامل نیازها، نوع جهان بینی یا سنت است، معماری نه تنها به چگونگی و چه چیزی بلکه به موضوع کی و کجا نیز مربوط می شود. بنابراین مشکل نهایی ما این است که معماری، در ایجاد مکان های رضایت بخش برای سبک زندگی جدید و به روز، باید منابعی را که فرم مشترکی به زبان های مختلف دارند به کار گیرد. البته همه چیز به زمین و آسمان متصل است و این ارتباط بخشی از دنیای آنهاست. این بدون شک ویژگی اصلی هر اثر معماری است که فضایی را ارایه می دهد که اجازه می دهد زندگی"اتفاق بیفتد". اما این فضا باید توسط فرمهای تولید شده در اثر تعریف شود تا گفته شود مکانی است، به این معنی که زندگی می تواند در آن"رخ دهد". وقتی اتفاقی می افتد، در واقع می گوییم زندگی می توانست اتفاق بیفتد. اما چگونه این اتفاق می افتد؟ همانطور که بیان شد، با گذشت زمان، شیوه های جدید، مدرن زندگی، تفسیرها، کارکردهای ساختاری خاص و نیازهای جدید انسانی، مانند مواردی که مربوط به مبانی نظری و اعتقادی و رویکردهای جهان است، کشف شده است. "چیزهای" جدید مطمینا به خودی خود جالب هستند، اما تغییرات کلی در رابطه انسان و محیط با ماوراالطبیعه از اهمیت بیشتری برخوردار است. بنابراین ما در مورد پویایی، ارتباطات و همزمانی صحبت می کنیم. همه این اصطلاحات مربوط به ساختارهایی است که به مکان و زمان بستگی دارد و به نظر می رسد که تجدید جهان را باید در چنین زمینه هایی درک کرد. یعنی ما به طور ضمنی می گوییم صحبت از زندگی از یک سو و قرار دادن آن از سوی دیگر منطقی نیست. موقعیت مکانی مکمل زندگی بشر است و فرصتی عالی برای معماری است تا مکان هایی را برای زندگی بشر مناسب ارایه دهد. معماری باید در جهانی آزاد صورت گیرد. دنیای آزاد به این معنا نیست که همه مکان های خاص لزوما هویت خود را از دست می دهند و به یکدیگر شبیه می شوند. جهان آزاد دنیای ارتباطات و تغییر است و به نوعی تنوع نیاز دارد. به عبارت دیگر، زندگی لزوما به خصوصیات محلی مربوط می شود و تجسم هر نوع جهانی باید بیانگر این خصوصیات با نیازها و فناوری مدرن باشد و این معماری می تواند در جای خود ریشه دواند و با گذشت زمان پیشرفت کند، یعنی. می توان رشد یک سنت جدید در معماری را از ابتدای تاریخ تا به امروز مشاهده کرد، معماری متناسب با زمان. معماری را باید در ارتباط با خود معماری درک کرد. البته این بدان معنا نیست که ما معماری را به عنوان یک زمینه"جداگانه و خودمختار" می بینیم. معماری به عنوان هنر به زندگی تعلق دارد. معماری همیشه با توجه به نیازها و نوع جهان بینی تعریف شده در رابطه با زمان، مطابق با زمان بوده و هیچ یک از آنها برتر از دیگری نیستند و تناقضی با یکدیگر ندارند. همچنین هدف آن فراهم کردن مکان هایی برای زندگی است که بتواند به راحتی و راحت"رخ دهد". مکان مجموعه ای از منابع یا شاید یک ظرف خنثی نیست. در عوض، این یک محیط عینی و ملموس است که برای دیدار با سردبیران دارای نوعی نظم و منش است. سرانجام می توان گفت که معماری در همه زمان ها با چشم انداز جهان جدید و نیاز بشر برای جهت گیری و ایجاد هویت در آن آغاز و ادامه می یابد. معماری معمولا این نیاز را از طریق سازماندهی فضایی و بیان رسمی برآورده می کند. اهمیت اساسی این مفاهیم مدتهاست که شناخته شده است، اما مت سفانه تا به امروز، هیچگاه بحث درستی در این زمینه صورت نگرفته است.