عروسی سارا فیلم‌بردارم بود. میزی که من نشسته بودم، میز اساتید دانشگاه‌مون بود. اولا و تیم، اعضای کمیته پایان‌نامه، فیلیپ استادی که من رو در جکسونویل ملاقات کرد و به این دانشگاه دعوتم کرد. جان، سرپرست تجهیزات فیلمبرداری. لیزا، استاد تولید، قراردادها و بیمه‌ی فیلم. باری، استاد تاریخ سینما، کیت، استاد پیش‌تولید. بتسی، استاد پس‌تولید. سه ردیف پشت هم نشستیم روی صندلی‌های سفیدو منتظریم عروس دوماد بیان. تیم، از پشت سرم می‌گه، شری غذای فردای سر صحنه رو خریدم. فردا فیلم‌برداریه. لیزا، تا می‌شینه کنارم می‌گه قرارداد رو چه کردی. کیت می‌پرسه جلسه‌ت برای فاندریزینگ چطور بود. کیت هشت ماهه حامله است. راجع به اشتهاش به کیک گپ می‌زنیم. بتسی می‌پرسه، گفتی تورنتو بودی. می‌گه تهرون بابا تهرون. می‌گه زن من تورنتو بوده. بتسی لزبین‌ه با زن‌اش اومده. مراسم شروع می‌شه. دوماد، زک، با ساقدوش‌هاش میان. یه دختر ریزه‌ی دو ساله آخرین ساقدوشه. وسط مسیر وایمیسته و نمی‌ره. جمعیت می‌ترکن از خنده. این ور که همه‌ی ما مهمون‌های دانشگاهی نشستیم، یه چشم همه به فیلمبردارهای مجلسه‌. هواپیما رد می‌شه. اولا، به فیلمبردار می‌گه بابا صدا خوب نیست. چه وضعیه. انگار سر صحنه‌ایم. ماها، می‌خندیم. سارا میاد. با پدرش دست در دست. کشیش، کلی واسمون روضه می‌خونه و دعا. عروسی داماد حلقه‌ها رو می‌دن. ماچ. میکروفن نویز می‌ده. زک، دوماد استاد صدا و تدوین‌ه. ماها می‌خندیم که کوز‌ه‌گر فلان. یه لیوان می‌شکونن. رسم یهودی‌هاست. که اگر این لیوان شد، روز اولش ما جدا می‌شیم. من استعاره‌اش رو نفهمیدم. زک و سارا نفری یه شمع روشن دست می‌گیرن و شمع سومی رو همزمان به نشونه‌ی زندگی مشترک روشن می‌کنند. تیم، تازه از زنش جدا شده. می‌گه، من زنم رو با لباس عروس زودتر دیدم. راس می‌گن بدشانسی میاره. مراسم سنتی تموم می‌شه. برمی‌گردیم سر میزها. رقصی در کار نیست. از اپرا فک می‌زنیم. الکل در کار نیست. یه بشکه آبجو فقط و‌چند تا بطری شامپاین واسه خاطره گفتن بعد شام. تو صف شام، تیم بهم می‌گه، هی! گاف دادم سکانس‌ها رو توی کال‌شیت فردا نذاشتم. ببین کاراتو شری، کال‌شیت رو کاش تو می‌نوشتی. می‌گم واسه همین من کال‌شیت گردن نمی‌گیرم. فک می‌زنیم. دپارتمان فیلم. از اهمیت تلاش برای خلق. از فاصله‌ی رویا تا همت انجام. اولا می‌گه عروسی رنسانس‌ایه. باری می‌گه شبیه فلان فیلم اروپاییه. بیل تاریخ سینما می‌زنیم. از حافظه می‌گیم. قدیمی‌ترین چیزی که به خاطر داریم چیه. جان، یه خواهر دوقلو داره. اولا می‌پرسه از کی به این حقیقت آگاه شدی؟ نمی‌دونه. الحق، یه مشت آدم نرد عشق سینماییم که وسط عروسی هم از بازنویسی متن می‌گیم. من از احساس دیشبم می‌گم. کافی نبودن به گاه خلق. هشت شب نشده، دونه دونه می‌پیچیم بریم لونه‌هامون. من در راه برگشت، در حیرتم که چقدر زندگی می‌تونه عوض بشه، وقتی دایره‌ی دور و برت تغییر می‌کنه.