یکی از سبک های کاراته است که توسط ماسوتاتسو اویاما بنا شد. معنای کاراته مبارزه با دست های خالی است. کیوکوشین کای از سه لغت کیوکو به معنی نهایت، شین به معنی حقیقت و کای به معنی گروه ساخته شده است. در کیوکوشین تمرکز زیادی روی تنفس و استقامت وجود دارد به همین دلیل ورزشکاران این رشته ورزشی بعد از مدتی دارای اندام‌های ورزید ای میشوند. در فلسفه متعالی کیوکوشین هدف از قدرتمندی جسم رسیدن به تعالی اخلاقی است. کیوکوشین در ظاهر ورزش خشنی است اما در باطن خشونتی ندارد و سعی در پرورش روحیه لطافت، افتادگی و بزرگ منشی دارد. دوجوی مرکزی در شهر توکیو در ژاپن قرار دارد که هونبو نامیده میشود. (دوجو = محل تمرین) کمربندها در کیوکوشین کاراته در گذشته های دور یک کاراته کا در اثر مبارزه مداوم و تمرینات بسیار سخت و ریخته شدن خون روی کمربند، رنگ آن به قرمز تیره و قهوه ای متمایل می شد، با گذشت هر چه بیشتر زمان، رنگ کمربند تیره تر می گشته و کم کم به نظر سیاه می آمده است که خود دلیلی بر تجربه و گذر سالیان تمرین بوده و بر همین اساس در سالهای اولیه مدون شدن کاراته، اساتید چهار رنگ سفید - سبز - قهوهای و سیاه را به عنوان رتبه بندی کاراته کایان بکار می بردند، بعدها با توجه به تقسیم بندی دقیق تر کلاسهای مختلف کاراته، رنگ بندی کمربندها، طیف گسترده ای پیدا نمود. نظریه ی دیگری نیز وجود دارد، در آن نظر معتقدند که رنگهای ویژه ی کمربند برای درجات گوناگون بر گرفته از تمرینات راهبان بودایی می باشد. راهبان کمربند رنگی را می بستند تا درجه فضیلت معنوی شان را نشان دهند از این جنبه که رنگهای کمربند منشاء معنوی و روحانی دارد، می تواند بسیار حایز اهمیت باشد. در اعتقاد اساتید بزرگ کاراته و سبکهای مختلف به این وجه کمربند توجه خاصی شده است، بدین معنی که رنگ کمربندها نه تنها مهارت تکنیکی شخص را نشان می دهد، بلکه بیانگر درجه قوام ذهنی و تکامل احساسات فردی نیز هست، این نکته به طور روشن و واضح از طرف همه اساتید بزرگ کاراته و پیشکسوتان مورد تایید و تاکید قرار گرفته است. رسیدن به درجات بالا بر دو محور استوار است اول مهارت در تکنیک و دوم پیشرفت فکری و تکامل معنوی مشخصه رشد فنی و معنوی هر سبک به روش درک کردن مفهوم رنگهای کمربند در آن سبک مرتبط می باشد که شامل رنگهای: سفید، نارنجی، آبی، زرد، سبز، قهوه‌ای و سیاه می شود. در کیوکوشین القابی وجو دارد. به این صورت که تا قبل از مشکی"کوهای"، بعد مشکی دان و "سمپای" دان و "سنسی" دان و و "شیهان" دان و و "هانشی" نامده می شوند. بعد از مرگ سوسای اویاما در جانشینی او برای رهبری این سبک اختلاف ایجاد شد و کیوکوشین به شاخه های مختلفی تقسیم شد. مقاله کامل رو میتونید در سایت مطالعه کنید