وقتی این خبر را شنیدم، با وجود اینکه برای آیت‌الله طالقانی احترام زیادی قایلم (فقط یک نمونه از بصیرت ایشان مخالفتش با حجاب اجباری بوده) ، اما با خودم گفتم یکی دیگه از آقا زاده‌ها فوت کرده و حالا این همه جنجال شده است. به زور اسم پدرش نماینده مجلس بوده و لقب فعال حقوق زنان را هم گرفته. خب که چه؟ اما یک چیز در این خبر خیلی جالب بود، گویا خانم طالقانی، خودش را برای نامزدی ریاست جمهوری به وزارت کشور می رسانده تا ثابت کند عبارت"رجل سیاسی"، نباید منحصر به مردان باشد. و این جمله آن چیزی بود که باعث شد بیشتر در مورد دختر محمود طالقانی بدانم: خب او هم مثل خیلی از زنان هم دوره‌خوپ، در نوجوانی ازدواج می‌کند، اما با وجود دو بچه در سن سالگی یک دوره مدیریت می‌گذراند اعظم طالقانی متولد بوده و یعنی در سال دوره مدیریت را گذرانده و مدیر مدرسه می‌شود. اعظم طالقانی اولین نماینده زن در مجلس شورای اسلامی است و با فضای به شدت مردانه سیاسی ایران، حالا که خوب نگاه می‌کنم می‌بینم همین که توانسته به مجلس برود، خیلی هم قابل تحسین است. تازه بعد از دوره اول هم دیگر پا به مجلس نگذاشته است. این خانم همچین صاحب امتیاز مجله پیام هاجر بوده است، در همان اوایل گویا توقیف می‌شود و بعد از مدتی با عنوان پیام ابراهیم دوباره منتشر می‌شود. یک چیز جالب دیگر در این قضیه همین جاست، اینکه چرا این مجله تغییر نام داده از هاجر به ابراهیم. چرا ابراهیم، نه هاجر؟ ! و در مورد نامزدی ریاست جمهوری، این خانم نخستین زنی است که خودش را نامزد ریاست جمهوری معرفی می‌کند، آن هم سال . چه برهه‌ای! در این رابطه گفته: معتقد بوده تعبیر رجال در قانون اساسی معادل جنس مرد نیست و گویا تایید چند تن از مرجع و عالمان مذهبی را هم می‌گیرد. اما با این حال با درایت شورای نگهبان عزیز، درخواست او رد می‌شود. بعد از آن، سه دوره بعد، سال دوباره نامزدی خود برای انتخابات ریاست جمهوری را اعلام می‌کند. وبعد سال دوباره سر و کله‌اش در لیست نامزدی ریاست جمهوری پیدا می‌شود و می‌گوید: حالا دیگر اعظم طالقانی، به زعم من خانم سرتق و مبارزی است و جدا از این که چه ایدیولوژی را دنبال می‌کرده، برایم محترم است. خدایش بیامرزاد!