بدن ما به نوع آمینواسید نیاز دارد. منابع ت مین پروتیین که تمام این آمینواسیدها را داشته باشند منابع پروتیین کامل نام دارند. به غیر از انواع گوشت دام و پرندگان، منابع مختلف پروتیین کامل در میان سبزیجات وجود دارد که می‌تواند جایگزین مناسبی برای گوشت باشد. ت مین پروتیین اساسا یکی از چالش‌های اصلی گیاه‌خواران و مردم کشورهایی با رفاه و درآمد پایین‌تر محسوب می‌شود. ت مین پروتیین کافی به‌خصوص برای ورزشکاران بسیار حایز اهمیت است. این گروه معمولا پروتیین مورد نیاز خود را از طریق فرآورده‌های پروتیینی و مکمل‌های غذایی و گوشت ت مین می‌کنند. ولی گوشت تنها منبع کامل و باکیفیت پروتیین نیست. منظور از پروتیین کامل یا پروتیین باکیفیت نوع آمینواسیدهایی است که پروتیین را ساخته‌اند. پروتیین‌ها از آمینواسیدهای مختلفی تشکیل می‌شوند. بدن ما برای ساخت بافت‌های پروتیینی نیاز به این آمینواسیدها دارد. گرچه بدن برخی از این آمینواسیدها را می‌تواند بسازد ولی مورد از آن‌ها است که تنها از طریق تغذیه ت مین می‌شود. این آمینواسیدها، آمینواسید اساسی نامیده می‌شوند. منظور از پروتیین کامل یا باکیفیت هم پروتیینی است که همه این آمینواسیدها را در خود داشته باشد. در مقابل، منابع پروتیین ناقص به آن دسته از منابع پروتیینی گفته می‌شود که چند عدد از این آمنیو اسیدها را در خود ندارد. در گذشته تصور می‌شد برای تکمیل کردن آمینواسیدها باید منابع ناقص پروتیینی را همراه با یکدیگر مصرف کرده تا آن‌ها در مجموع تمام آمینواسیدهای مورد نیاز را به بدن برسانند. هر چند امروزه می‌دانیم که صرفا مصرف چند نوع منبع پروتیینی مختلف در طول روز می‌تواند همین اثر را داشته باشد. یعنی حتی درصورتی‌که همیشه قادر به مصرف پروتیین‌های کامل نیستید، می‌توانید تنوع منابع پروتیینی در رژیم غذایی خود را حفظ کرده تا انواع آمینواسیدها را به بدن برسانید. برخی تصور می‌کنند تمام مواد مغذی تخم‌مرغ در زرده جمع شده و برای دریافت پروتیین تنها زرده آن را مصرف می‌کنند. این در حالی است که این سفیده تخم‌مرغ است که تمام پروتیین آن را در خود جای داده است. البته دور ریختن زرده هم توصیه نمی‌شود چرا که برخی آمینواسیدها تنها در زرده وجود دارند. از گرم پروتیینی که در یک تخم‌مرغ بزرگ وجود دارد، گرم آن در سفیده و باقی آن در زرده هستند. بنابراین نمی‌توان از هیچ‌کدام از آن‌ها صرف‌نظر کرد. هر کدام از آنها شامل مواد و ترکیباتی هستند که دیگری ندارد. مثلا زرده تخم‌مرغ حاوی لوتیین که خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد، است. سویا چه به‌صورت توفو، چه به‌صورت شیر سویا و چه به‌صورت لوبیا مصرف شود، به‌هرحال حاوی مقدار زیادی پروتیین است. البته بهتر است برای بهره‌برداری حداکثری از آن، نوع کامل مثل دانه سویا یا توفو را مصرف کنید. چرا که محصولات فراوری شده آن حاوی مقادیر کمتری سویا هستند. گندم سیاه از گروه غلات، بدون گلوتن و دارای پروتیین کامل است. در یکی از مطالعات انجام شده مشاهده شده است که استفاده از این غلات باعث سیری سریع‌تر نسبت به استفاده از گندم و برنج است. گندم سیاه را می‌توان در سالاد یا به شکل آرد برای تهیه انواع محصولات نانی استفاده کرد. اگرچه مصرف پسته پس از افزایش قیمت‌ها در سال‌های اخیر به‌شدت کاهش یافته ولی همچنان می‌توان از آن به‌عنوان یک منبع ویژه ت مین پروتیین استفاده کرد. تحقیقات اخیر نشان داده است که پسته تفت داده شده تمام آمینواسیدهای اساسی را داراست. گرم از یک پسته دارای گرم پروتیین و گرم فیبر خوراکی است. نیم فنجان کینواحاوی گرم پروتیین کامل است. علاوه بر این، کینوا منبع خوبی برای ت مین فیبر محسوب می‌شود. کینوا بدون گلوتن است و افراد مبتلا به بیماری سلیاک نیز می‌توانند از آن بهره برند. کینوا طعمی ملایم و کمی مشابه مغزی جات دارد و آن را می‌توان مانند غلات صبحانه به‌صورت گرم یا به‌صورت یک غذای جانبی مصرف کرد. هر دو نوع پروتیین موجود در لبنیات ( whey و casein ) از پروتیین‌های کامل هستند. در واقع از نظر کیفیت پروتیین، پروتیین لبنیات بهتر از پروتیین گوشت گاو محسوب می‌شد و این هیچ ارتباطی به میزان چربی شیر (و در نتیجه طعمی که احساس می‌کنیم) ندارد. هر لیوان شیر تقریبا گرم پروتیین در خود دارد و این میزان در یک فنجان ماست می‌تواند بیشتر هم باشد. ماهی منبع دیگر پروتیین کامل است. از آنجا که ماهی به‌طور کلی چربی بالایی دارد، و چربی آن برای بدن مضر نیست و حتی برای عملکرد مغز مفید است.