قبلا می نوشتم اینجا ولی خب رفتم مثلا لباس گرگ به تن کنم بیام وسط گله ی گوسفندا. به این امید که کسی منو دیگه نشناسه. آخی. چقدر هم که شما مثل ببعی ها مظلومین. دلم سوخت براتون. با همه ی این تفاسیر من همونم و خب فعلا جایی برا کوچ کردن نداشتم. فی الواقع بودجه اشو نداشتم. یکی دو تا بنگاهی رفتم، ازشون پرسیدم گفتن با این بودجه همون ویرگول بنویسی بهتره. فلذا بیزحمت بیخ ریشتون یه جا خالی برا ما هم در نظر بگیرین. اینقدرا هم خلافیت ندارم که بخوام مدل نوشتنمو عوض کنم ولی این سری امیدوارم بهتر باشه. شبکه قول داده تایم پخش برنامه ها بیشتر باشه. چقدر هم ننر می نویسم همین اول کار. تقصیر من نیستا. دارم امید حاجیلی گوش میدم. باید سعی کنم فاخر گوش بدم. خب زیادی خزعبلات ننویسم که یکی گذری رد شد نگه: ای خدا چرا دیگه ویرگول هم داره پر از خزوخیل میشه. یاعلی مدد. دهاتی/ اکتبر.