در بیشتر زنان بین تا سالگی شروع می شود. یایسگی زودرس یا نارسایی زودرس تخمدان قبل از سالگی رخ می دهد. یایسگی زمانی رخ می دهد که با کاهش سطح استروژن، تخمدان ها دیگر سلول تخمک تولید نمی کنند و تخمک گذاری متوقف می شود. استروژن هورمونی است که چرخه تولید مثل را کنترل می کند. هر عاملی که به تخمدان آسیب برساند یا تولید استروژن را متوقف کند می تواند باعث یایسگی زودرس شود. چندین علل شناخته شده یایسگی زودرس وجود دارد، که عبارتند از: اگر دلیل پزشکی واضحی برای یایسگی زودرس وجود نداشته باشد، علت آن احتمالا ژنتیکی و سابقه خانوادگی می باشد. هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید برای همین برای شما مهم است که بدانید مادر شما یایسگی را در چه سنی شروع کرده است. اگر مادرتان یایسگی را در سن پایین شروع کرده باشد، احتمالا شما هم یایسگی زودرس را تجربه خواهید کرد. برخی از عوامل سبک زندگی ممکن است در زمان شروع یایسگی ت ثیر داشته باشند. مثلا استعمال سیگار اثرات ضد استروژن دارد که می تواند در یایسگی زودرس نقش داشته باشد. تجزیه و تحلیل در سال از یک منبع معتبر نشان داد که افراد احتمالا یک یا دو سال زودتر یایسگی را تجربه می کنند. اضافه وزن می تواند باعث یایسگی زودرس شود چون استروژن در بافت چربی ذخیره می شود. تحقیقات نشان می دهد که رژیم غذایی گیاهی، عدم ورزش و عدم قرار گرفتن در معرض آفتاب در طول زندگی، همگی می توانند باعث بروز یایسگی زودرس شوند. برخی از نقایص کروموزومی می تواند منجر به یایسگی زودرس شود. به عنوان مثال، در زنان مبتلا به سندرم ترنر تخمدان ها عملکردی ندارند و باعث یایسگی زودرس می شوند. اما دوره های عادت ماهانه و خصوصیات جنسی ثانویه باید با هورمون درمانی، معمولا در دوران نوجوانی مبتلایان به سندرم ترنر درمان شود. زنان در صورتی که در خانواده خود سابقه یایسگی زودرس دارند، باید در مورد گزینه های آزمایش ژنتیک با پزشک خود مشورت کنند. یایسگی زودرس می تواند نشانه ای از یک بیماری خود ایمنی مانند بیماری تیرویید و آرتریت روماتویید باشد. در بیماری های خود ایمنی، سیستم ایمنی بدن به بخشی از بدن حمله می کند. التهاب ناشی از بیماری های خود ایمنی می تواند تخمدان ها را تحت ت ثیر قرار دهد. صرع نوعی اختلال تشنج است که از مغز نشات می گیرد. زنان مبتلا به صرع احتمالا نارسایی زودرس تخمدان را تجربه می کنند که منجر به یایسگی می شود. یک مطالعه قدیمی در سال توسط منبع معتبر، نشان داد که در گروهی از زنان مبتلا به صرع، حدود درصد از افراد مورد مطالعه یایسگی زودرس داشتند. یایسگی زودرس می تواند به محض شروع دوره های نامنظم عادت ماهانه یا دوره هایی که به طور قابل توجهی طولانی تر یا کوتاهتر هستند، شروع شود. علایم دیگر یایسگی زودرس شامل موارد زیر است: خونریزی شدید لکه بینی گرگرفتگی (احساس ناگهانی گرما که در قسمت فوقانی بدن پخش می شود) دوره های عادت ماهانه طولانی مدت که بیش از یک هفته طول می کشد افزایش مدت زمان طولانی تر بین دوره های عادت ماهانه در صورت مشاهده این موارد، به پزشکتان مراجعه کنید تا مشکلات دیگری که ممکن است این علایم را ایجاد کند، بررسی کند. خشکی واژن (مهبل ممکن است حساس تر و انعطاف ناپذیر تر شود. تحریک پذیری مثانه و از دست دادن کنترل اسفنکتر های مثانه (بی اختیاری) تغییرات عاطفی (تحریک پذیری، نوسانات خلقی، افسردگی خفیف) خشکی پوست، چشم ها یا دهان کاهش میل جنسی علاوه بر علایم ذکر شده در بالا، اگر زیر سال سن دارید و هر یک از شرایط زیر را تجربه کرده اید، باید به پزشکتان مراجعه کنید تا تشخیص دهد که آیا یایسگی زودرس دارید یا ندارید: شما تحت شیمی درمانی یا پرتونگاری قرار گرفته اید. شما یا یکی از اعضای خانواده یک اختلال خود ایمنی مانند کم کاری تیرویید، بیماری گریوز یا لوپوس دارید. شما بیش از یک سال تلاش کرده اید که باردار شوید. مادر یا خواهر شما یایسگی زودرس را داشته اند. ناباروری، اغلب آشکارترین نگرانی هنگام شروع یایسگی زودرس است. با این حال، نگرانی های بهداشتی دیگری نیز وجود دارد. جریان مدوام استروژن به بافت های شما کاربردهای بسیاری دارد. استروژن کلسترول HDL "خوب" را افزایش داده و کلسترول LDL "بد" را کاهش می دهد. همچنین رگ های خونی را شل کرده و از ضعیف شدن استخوان ها جلوگیری می کند. استروژن مانند همه، زنان در یایسگی زودرس سطح استروژن را کاهش می یابد زیرا تخمدان ها تولید هورمون استروژن را متوقف می کنند. سطح پایین استروژن می تواند منجر به تغییراتی در سلامت کلی زن شود و ممکن است خطر ابتلا به برخی شرایط پزشکی مانند پوکی استخوان را افزایش دهد. سایر خطرات سلامتی مرتبط با از بین رفتن استروژن شامل افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و تخمدان، بیماری پریودنتال (لثه) ، افتادگی دندان و تشکیل آب مرواریدهمراه باشد. بیماری قلبی افسردگی زوال عقل مرگ زودرس در مورد نگرانی های خود در مورد علایم با پزشکتان مشورت کنید. به دلیل بیماری ها و عوارض ناشی از یایسگی زودرس، در اغلب زنان هورمون درمانی تجویز می شود. شروع یایسگی زود هنگام می تواند شما را از سایر بیماری ها از جمله سرطان های حساس به استروژن مانند سرطان پستان محافظت کند. زنانی که دیر یایسه می شوند (بعد از سالگی) در مقایسه با زنانی که زودتر مرحله یایسگی را تجربه می کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان پستان قرار دارند چون بافت پستان آنها برای مدت طولانی در معرض استروژن قرار می گیرد. یک آزمایش ژنتیکی ممکن است احتمال ابتلا به یایسگی زودرس شما را مشخص کند. برای معاینات منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا از بیماری دستگاه تولید مثل خود پیشگیری کنید. انجام معاینات منظم می تواند به پزشکتان کمک کند تا علایم را بهبود بخشد یا فاکتورهای خطر ابتلا به یایسگی زود رس را کاهش دهد. مراجعه به یک درمانگر همچنین می تواند به شما برای مقابله با هرگونه درد یا اضطرابی که در دوران یایسگی احساس می کنید، کمک کند. زمان نزدیک شدن به دوره یایسگی، دوره پری یایسگی یا قبل یایسگی نامیده می شود. در دوره پری یایسگی، ممکن است پریودهای نامنظم و علایم دیگری نیز داشته باشید. اگر در طول ماه خونریزی قاعدگی نداشته باشید، دوران یایسگی شما شروع شده است به شرطی که علت پزشکی دیگری برای توضیح علایم وجود نداشته باشد. معمولا برای تشخیص یایسگی لازم نیست آزمایش خاصی انجام دهید. بیشتر زنان می توانند یایسگی را براساس علایم خود، تشخیص دهند. اما اگر شما شک دارید در دوره یایسگی زودرس هستید یا نیستید به پزشکتان مراجعه کنید تا مطمین شوید. پزشک می تواند آزمایشات هورمونی را به منظور تشخیص اینکه علایم مربوط به یایسگی هستند یا به مشکلات دیگری ربط دارند، توصیه کند. رایج ترین آزمایشات هورمونی عبارتند از: از هورمون ضد مولر برای تعیین اینکه آیا به دوره یایسگی نزدیک می شوید یا در آخرین چرخه قاعدگی خود هستید، استفاده می شود. پزشک ممکن است میزان استروژن که به آن استرادیول نیز گفته می شود، را بررسی کند. در یایسگی، سطح استروژن کاهش می یابد. اگر میزان FSH شما به طور مداوم بالای میلی لیتر در میلی لیتر باشد و یک سال قاعدگی نداشته باشید، به احتمال زیاد شما زودتر به یایسگی می رسیدولی با این حال، یک آزمایش FSH نمی تواند به تنهایی شروع یایسگی زودرس را ت یید کند. برای ت یید تشخیص، پزشکتان ممکن است سطح TSH شما را بررسی کند. اگر کم کاری تیرویید دارید، سطح TSH بسیار بالا خواهید داشت. علایم بیماری کم کاری تیرویید مشابه علایم یایسگی است. انجمن یایسگی آمریکای شمالی ( NAMS ) گزارش داده است که آزمایش های هورمونی گاهی اوقات بی فایده هستند زیرا سطح هورمون ها حتی در طول یاسگی تغییر می کند. یایسگی زودرس معمولا نیازی به درمان ندارد. با این وجود گزینه های درمانی برای کمک به مدیریت علایم یایسگی یا شرایط مربوط به آن وجود دارد. کنترل علایم می تواند به شما کمک کنند تا راحت تر با تغییرات جسمی و بدنی یا سبک زندگی خود روبرو شوید. یایسگی زودرس، چون در سنین پایین رخ می دهد، قابل درمان می باشد و درمان یایسگی زودرس به شما کمک می کند تا هورمون هایی که برای رسیدن به سن یایسگی طبیعی لازم هستند را برای بدن تامین کنید. شایع ترین درمان شایع ترین درمان شامل جایگزینی انی ( HRT ) است. هورمون درمانی سیستمیک یا هورمون درمانی عمومی می تواند از بسیاری از علایم رایج یایسگی جلوگیری کند. یا ممکن است برای بهبود علایم واژن، محصولات هورمونی واژن را در دوزهای پایین مصرف کنید. اما هورمون درمانی خطراتی هم دارد که می تواند احتمال بیماری قلبی، سکته مغزی یا سرطان پستان را افزایش دهد. قبل از شروع هورمون درمانی با پزشکتان در مورد خطرات و مزایای آن مشورت کنید. استفاده از دوز کم هورمون می تواند خطر ناشی از آن را کاهش دهد. یایسگی زودرس معمولا قابل برگشت نیست، اما درمان می تواند به ت خیر یا کاهش علایم یایسگی کمک کند. محققان در سال ، دانشمندان در یونان، درمان جدیدی را کشف کردند که به آنها امکان می داد قاعدگی را برقرار کنند و تخمک ها را در گروهی از زنانی که در دوران یایسگی قرار داشتند بازیابی کنند. این درمان به عنوان راهی برای "معکوس کردن reverse " یایسگی شناخته شده، اما اطلاعات کمی در مورد چگونگی آن در دسترس است. دانشمندان گزارش دادند که با تزریق پلاسمای غنی از پلاکت ( PRP ) در تخمدان ها، درمان بیش از زن در سنین تا سال انجام شده است. PRP گاهی اوقات برای تقویت ترمیم بافت ها استفاده می شود، اما اثبات نشده است که این درمان برای یایسگی زودرس موثر می باشد یا نمی باشد. دانشمندان ادعا کردند که این درمان برای دو سوم زنان موثر واقع شده است. با این حال، این تحقیق به دلیل کوچک بودن گروه مورد آزمایش و عدم وجود گروه کنترل مورد انتقاد قرار گرفته است. اگرچه این تحقیقات می تواند در آینده موثر باشد، اما اکنون گزینه درمانی واقع بینانه ای نیست. منبع: