همه ما تو زندگیمون روزای سختی از نظر کاری و شخصی داریم. روزایی که به کسایی نیاز داریم که همه جوره کنارمون باشن بهمون امید بدن و. تو مباحث کاری همیشه اولویت برای من این بوده که بتونم چیزی رو که یاد میگیرم به بقیه هم یاد بدم چون از اولش این جمله تو ذهنم نقش بسته که" زکات علم تو یاد دادنش به بقیه اس" تو این راه همیشه از دوران دانشجویی که کلی پروژه و پایان نامه برای بقیه مینوشتم و بهشون یاد میدادم تا الان که تو مبحث وسیع و گسترده سیو و سایت کار می کنم خیلی وقت ها این حرفو شنیدم که اول به فکر پول باش و البته دیدم کسایی رو که به فکر پول بودن و در بسیاری از موارد پروژه های بیشتری گرفتن چون معمولا مردم ما از واژه رایگان میترسن و حس میکنن طرف یا چیزی نمیدونه یا یه کاسه ای زیر نیم کاسه اس هست. تو چند وقت اخیر وقتی دنبال حل کردن یه مشکل بزرگ بودم و هیچ کدوم از راه حل ها به نتیجه نمیرسید از طریق یکی از دوستان با یه نفر اشنا شدم. اصلا حرفی از پول نزد (در حالی که همه میگفتن اول فلان مبلغ واریز کن تا شروع کنیم کارو! از روز اول با انرژی گفت نگران نباش حلش میکنم. و اخرشم با کلی انرژی و زمان مشکل رو حل کرد. دقیقا کاری که خودم برای بقیه میکردم. عین همونا. مو به مو. حتی نه یه ذره اینور نه یه ذره اونور. حالا مصمم تر از همیشه به این جمله اعتقاد دارم که اگه امروز دست یه نفر بگیری یه روزی یه جایی که نیاز داری خدا بهونه هاشو میفرسته که دستتو بگیرن.