- چشمان ات رادر مردمک شب می‌کارمتا که هرشببه کلبه تنهایی‌امماه راداشته باشم - وقتی کهتو را می‌بوسمزنبور عسلیروی لبانم می‌نشیندو گلهای باغچهدر نگاهت به شکوفهبهار می نشیند - زنگ که می‌زنیبوی عطرتدر تمام گوشی تلفن ام می‌پیچدو من مست از بوی عطرتن اتبه تمام پرندگان درباغچه امعطر نرگس ای توراهدیه می‌دهم - وقتی که بوسه‌هایمبر روی لب‌هایت خشکیدزنبورعسل نیز. طاقت نیاورد ومردوهمه خاطرات شیرین رابه گل سپرد - سالهاست که مادرمگل‌های پیرهن اش رابا اشکهایشآب می‌دهد - وقتی که چشمان ات را می‌بندیشب ازتنهاییحوصله‌اش سرمی رودودرنگاهتبه خواب رویاهایت می‌رود - کاش! شب وروزنیز. به هم می‌رسیدندهمانگونه کهمن وتوبه هم رسیدیم - سالهاست که مرابه قفس عادت داده‌انداز این روست که. هروقت رهایم می‌کنندباز دلم هوای قفس می‌کند - این بادهیچ پرچم سرزمین ام راتکان نمی‌دهدنکند باد نیز. به اشغال دشمندرآمده؟ ! - در سرزمین منچندین مجسمه آزادی هستچندین کوچه وخیابانبنام آزادی هستاما هیچ نشانی ازآزادی نیست - وقتی که بچه بودماز نردبان شببالا می‌رفتمتاکه برای مادرمستاره بچینمحالا که بزرگ شده‌امپشت بام می‌خوابمتاکه مادرم راکه چون ستاره‌ای برپوست شب می‌درخشدببینم - تمام عمرمهمه درپاییزگذشتوهرگز! هیچ برگ سبزیبر درختم ننشست - آرزوها! تنها در رویاهاشاداب وجوان انداما به گاه بیداریهمه مو سپید کرده‌اند