از اولین باری که با مفهوم تناسخ آشنا شدم دوستش داشتم و کم‌کم بهش اعتقاد پیدا کردم. به هر حال من ترجیح میدم فکر کنم اینقدر روحم از این زندگی به اون زندگی میره تا به کمال برسه تا اینکه فکر کنم یک بار زندگی میکنم اما بعدش میرم بهشت یا جهنم. به نظرم هرکی باید با اون اعتقاداتی که براش قابل درک‌تر هست زندگی کنه و خب این حس بهتری به من میداد، هیچ کاری هم به اعتقادات دیگران ندارم. کتاب تنها عشق حقیقت دارد خیلی بهم پیشنهاد شده بود اما میدونستم کتاب دیگه‌ای قبل اون هست. نویسنده این کتاب دکتر برایان ال وایس نوع آشنایش با تناسخ و داستان‌های بعد آن را در سه جلد (تا جایی که من اطلاع دارم) به این ترتیب منتشر کرده: "استادان بسیار، زندگی‌های بسیار" "عبور از زمان به سوی شفا" "تنها عشق حقیقت دارد" من کتاب "عشق حقیقت دارد" رو میشناختم اما دوست داشتم داستان رو از اول بخونم برای همین با کتاب "استادان بسیار، زندگی‌های بسیار" شروع کردم و خیلی لذت بردم. دکتر ال وایس که یک روانشناس هست به واسطه هیپنوتیزم یکی از بیمارانش با تناسخ آشنا میشه و دانش پزشکیش با این مبحث مبارزه میکنه. اون بین دیده‌ها و شنیده‌هاش و منطقش دچار درگیری میشه و مارو در این ماجرا با خودش همراه میکنه. بعد از خوندن این کتاب به سرعت تنها عشق حقیقت دارد رو شروع کردم. اگه بخوام نمره بدم از امتیاز به اولی و به دومی میدم. کتاب "استادان بسیار" بدون نظرات شخصی و دیدگاه روحانی و روانشناسی بیان شده اما کتاب‌بعدی پر از نقد و بررسی‌های روانشناسانه یا حتی روحانیه. چیز دیگه‌ای هم که از جذابیت داستان دوم برای من کم میکرد یادآوری بیش از حد داستان قبلی بود. نویسنده سعی کرده که هرکس با خوندن هر کتاب کل داستان را متوجه شود به همین خاطر مدام داستان را تکرار می‌کند و هیچ فرقی نمیکند که به چه ترتیبی کتاب‌ها را بخوانید. خوندن این کتاب‌ها رو به کسانی که به موضوع "تناسخ" علاقه‌مند هستند پیشنهاد میکنم. اگر تغییری در نظرتون بعد خوندن کتاب به وجود اومد خوشحال میشم اینجا بنویسید.