فیلسوفی در خواب دید، پروانه ایست که پس از پرواز، میخاهد بخابد ناگهان از خاب پرید، دید انسان است. حال شک داشت، انسانیست که در خاب پروانه شده بود، یا پروانه ایست که در خاب انسان شده. شاید زندگی یه خوابه که ما با مرگ ازون خاب بلند میشیم! شاید هم تناسخ درست باشه! و ما با مرگ، وارد یک جسم جدید میشیم. هرچی که هست، من بعد مطالعه درباره این نظریه ها، دیدگاهم نسبت به خیلی از مسایل زندگی تغییر کرده مثله گذشته مسایل بی ارزشی مثل فضای مجازی (اینکه فلان سلبریتی چی گفته یا فلانی چیکار کرده و . . یا حرفهای پوچ مردم (که چیکار بکنم یا نکنم که تاییدم کنن یا بخان ازم انتقاد کنن) ، دیگه برام مهم نیست زندگی رو اونجوری که خودم میخام دارم میگذرونم حتی وقتی از دانشگاه هم انصراف میدادم، شرایط همین بود. من تغییر کردم، شاید بالغ تر شدم، ولی اینکه میبینم هنوز خیلی از مردم مثله بچه ها دارن زندگی میکنن، برام عجیبه. البته این تغییر (که من اسمش رو میزارم بالغ شدن) بعد های منفی ای رو هم وارد زندگیم کرده، که بزرگترینش شاید تنهایی باشه. اینکه عقایدت با جمعیت اطرافت فرق داشته باشه، خودبخود ترد شدنت از جامعه کلید میخوره. ما هممون (شاید) یکبار شانس زندگی کردن داشته باشیم، این شانس رو از دست ندیم! زندگی نیست بجز نم نم باران بهار زندگی نیست بجز دیدن یار زندگی نیست بجز عشق بجز حرف محبت به کسی ورنه هر خار و خسی زندگی کرده بسی زندگی تجربه‌ی تلخ فراوان دارد دو سه تا کوچه و پس کوچه و اندازه‌ی یک عمر بیابان دارد ما چه کردیم و چه خواهیم کرد در این فرصت کم!؟ پ. ن= میتونید بنویسید از کارهایی که برای زندگیتون نکردید، یا ارزوی انجام دادنشون رو دارید! پزشک_سابق