یا مجموعه ای از تپه هایی است پوشیده از گدازه‌های آتشفشانی به مساحت کیلومتر مربع که در فاصله ی کیلومتری شمال شهر شهداد در کویر لوت در استان کرمان قرار دارد. این منطقه در شرق رودخانه شور قرار دارد و به دلیل گرمای بسیار زیاد هوا حیاتی در آن وجود ندارد. همچنین مشاهدات محلی در این منطقه نشان می دهد که بدلیل شدت هوا حتی باکتریها نیز نمی‌توانند در آنجا رشد کنند و این نقطه از زمین، کاملا خالی از حیات است. گندم بریان پوشیده از سنگ‌ها و گدازه‌های بازالتی سیاه‌رنگ آتشفشانی است و همین پوشش سیاه آتشفشانی موجب بالا رفتن شدید گرما در این منطقه می‌شود. این منطقه پست‌ترین منطقه داخلی کشور ایران نیز محسوب می‌شود و این موضوع نیز از دیگر دلایل گرمای شدید آن است. بنا بر تحقیقات کارشناسان در گندم بریان در منطقه‌ای به طول کیلومتر و عرض کیلومتر هیچ موجود زنده‌ای زندگی نمی‌کند. مجتمع تپه های گندم بریان نیز کیلومتر طول، کیلومتر عرض و کیلومتر مساحت دارد. این محوطه در کیلومتری شمال شهداد و متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. فصل زمستان و اوایل بهار زمان مناسبی برای بازدید گردشگران از این منطقه است. کوه‌های پوشیده از برف و سرد ارتفاعات سیرچ کرمان نیز از این محل قابل مشاهده است. بخش شمالی گندم‌بریان با دشت‌های پیرامونش همسطح می‌شود و تنها خاک سیاه رنگش (گدار باروت) سبب می‌شود که به اشتباه آن را همسطح تپه های گندم بریان تصور کنیم. بر اساس برخی روایات این منطقه چون در مجاورت جاده ابریشم قرار داشته در طول سال کاروان‌های زیادی از آنجا عبور می‌کرده‌اند و در فصل گرم سال به چشم خود دیده بودند که گندمهایشان در اثر شدت گرما برشته می‌شود و بر همین اساس نام گندم بریان را بر آن نهادند. در بسیاری از رسانه‌های ایرانی و خارجی به نقل از دکتر پرویز کردوانی گندم بریان به‌عنوان گرم‌ترین نقطه لوت و دنیا معرفی شده بود ولی کردوانی با رد این ادعا و نقل‌قول منتسب به وی، معتقد است گرم‌ترین نقطه زمین در بیابان لوت "چاله مرکزی لوت" در کیلومتری شرق شهداد است که در سال با دمای ٫ درجه سانتی گراد گرم‌ترین رکورد خود را ثبت کرده است و معرفی گندم بریان به‌عنوان گرم‌ترین نقطه لوت و زمین نادرست است.