وقتی آگهی روایتگر_باش اومد، اصلا قصد شرکت نداشتم، حتی وقتی خواهرم ازم پرسید که شرکت میکنی، گفتم نه! چون نه گوشی جدید و پیشرفته دارم نه ساعت هوشمند که بخوام از کارهایی که باهاشون انجام دادم بگم آخه گوشی من s هست اما وقتی چند روز گذشت و با خودم فکر کردم و کارهایی که با گوشی انجام می دادم رو در نظر گرفتم دیدم کلی کار خوب و مثبت دارم باهاش انجام میدم که واقعا جای صحبت هست در موردش. قرنطینه سختی های خودشو داشت ولی باعث شد که من کلی کار مثبت انجام بدم، کارهایی که همیشه از انجام دادنشون طفره میرفتم و همه ی اینها با گوشی میسر شد. مثلا کتاب خوندن. با گوشی تونستم کلی کتاب خوب و جدید دانلود کنم (از برنامه ها یا سایت های مختلف) و بخونم، کلی به اطلاعاتم اضافه شد و از وقتم هم به درستی استفاده شد. یا ورزش کردن. من هیچوقت نمیتونستم وقتم رو خالی کنم برای ورزش کردن اما وقتی توی خونه باشی و کار زیادی برای انجام دادن نداشته باشی، بهترین زمان برای ورزش کردن هست. تونستم با گوشی ویدیو دانلود کنم حتی توی چالش های ورزشی شرکت کنم (از طریق برنامه های مختلف) ورزش روحیه ام رو خیلی خوب کرد، همه رو مدیون گوشی هستم، مخصوصا گوشی سامسونگ که چندین سال دارمش و ازش خیلی راضی هستم. یک استفاده ی خوب دیگه ای که تونستم با گوشی انجام بدم، این بود که کلی شیرینی و کیک حتی نون پختن رو یاد گرفتم. من همیشه عاشق شیرینی پزی بودم ولی توی قرنطینه اینقدر ماهر شدم توی این ضمینه که حتی تونستم نون پختن رو یاد بگیرم. همه به لطف گوشی بود که تونستم از توی اینترنت کلی دستورای جدید پیدا کنم که تجربه های خوبی بشه برام. راستی بهترین کمکی که گوشی توی روزهای قرنطینه به آدمها کرد این بود که وقتی ملاقات ها ممنوع شده بود و امکان دیدار با خانواده ها نبود، اون جای خالی همه رو پ ر کرد. میشد به راحتی با عزیزانمون ارتباط برقرار کنیم: تصویری، صوتی یا پیامی، خلاصه به هر طریقی. در آخر فقط میخوام این رو بگم که خیلی خیلی ممنون از گوشی که در روزهای سخت قرنطینه، همراه خوبی برای من بود. به امید روزهای بدون محدودیت و با شادی های بیشتر، همراه با گوشی اونم از نوع سامسونگش.