به گزارش گلونی چهارمین قسمت سریال نمایش خانگی زخم کاری به کارگردانی محمد حسین مهدویان در نشان دادن رویدادهای تازه، نوسان و شدت و ضعف دارد. نگارنده در این یادداشت به متن، شخصیت‌پردازی و اندکی بازیگری اشاره دارد. بازیگر جدای از توانایی‌هایی که دارد، بر اساس خطی که نویسنده تعیین کرده و با هدایت کارگردان نقش را پرداخته و به نمایش می‌گذارد. در صورتی که فیلمنامه در شخصیت‌پردازی ناتوان یا مسیر اشتباه را رفته باشد، کار بازیگر دشوارتر می‌شود. در چنین موقعیتی، بازیگر، خوب اما نادرست بازی می‌کند. برای نمونه می‌توان بیمارستانی را تصور کرد که بستگان بیمار روبه‌روی اتاق عمل فریاد کشیده و زاری می‌کنند و پرستاران از کنارشان رد شده و واکنشی نشان نمی‌دهند. بازیگران در این وضعیت، خوب ولی نادرست بازی می‌کنند. بدین معنی که شرایط محیطی و منطق مکان را درک نکرده‌اند و این نوع بازی هر چند خوب اما برای جای دیگر درست است. مالک، از نظر ساختار شخصیتی متزلزل است یا کارگردان نتوانسته تداوم حسی بازیگر را در سکانس‌های مختلف، هدایت و حفظ کند؟ پرسش دیگر متوجه جواد عزتی بازیگر این نقش است که آیا ایشان در مراقبت از رسیدن و هماهنگی میان بازی خوب و درست ناتوان بوده است؟ نگارنده بر این باور است که تناقض در کاراکتر مالک منطقی، اما آنچه مخاطب در پرداخت، مشاهده می‌کند، یکدست نیست. بدون تردید مالک و همسرش دارای عقده‌ای روانشناختی‌اند که متعلق به گذشته است عقده‌ای که تا کنون و با سپری شدن چهار قسمت بر بیننده آشکار نشده. مالک در جایی مانند کودک، زار می‌زند، در موقعیتی دیگر شاهانه رفتار کرده و دستور می‌دهد، یا از همسرش سیلی می‌خورد. اگر این تزلزل، ساختار شخصیت مالک باشد، که چنین است، پرداخت آن دارای پرش و سکته و غیر قابل باور است و تماشاگر سردرگم می‌شود. تا جایی که همچنان مالک را نمی‌شناسد. زخم کاری با اینکه یک قسمت در میان، کند پیش می‌رود و نویسنده در نشان دادن رویدادهای تازه خساست به خرج می‌دهد، اما تشنگی این‌روزهای مخاطب را تا اندازه‌ای جبران می‌کند. پایان پیام نویسنده: نیما نعمتی زاده