فرقی نمی کنه به دنبال کار باشی یا کارفرما. اکثر افراد از وضعیت اشتغال موجود ایران ناراضین. افرادی که به دنبال کار هستن از نبود کار متناسب، افرادی که مشغولن از نبود پیشرفت شغلی و کارفرماها از نبود نیرو با کیفیت. تو سری پست های مشکلات استخدام ایران، قراره مشکلاتی که خودم تو زمینه اشتغال و استخدام باهشون در ارتباط بودم رو باهتون در میون بزارم. شاید به درد شما هم خورد! تو پست از اینکه یه گروه آموزشی برای یادگیری وردپرس و سیو راه انداختم و به دلیل نداشتن جا منتفی شد، گفتم. بعد اون داستان کلی تو تکنوسان از مزایای کارآموز گفتم و تونستم راضی کنم مجموعه رو که چند تا کارآموز بیارم. مرحله جوگیری باز با دیدن چهار تا سریال مثل better call saul و فیلم سینمایی که توش کارآموز برای یادگرفتن چم و خم همه کار میکرد حتی چایی ریختن برای بقیه و کارایی که خودم تو کار دانشجویی برای کارمندا میکردم و دوستم که برای یادگیری برنامه نویسی تو شرکت دوستش سه ماه بدون حقوق جارو هم میزد تا کار یادبگیره جو گیر شدم که کارآموزی گمشده ایه گه دنبالش میگردم. کسی که حاضره برای یادگیری بدون حقوق تو مجموعه کار کنه و بعد آموزش و تبدیل شدن از یک نیروی صفر به یک نیروی متخصص برای پروژه ها روش حساب کنی. البته این دفعه دز جوگیریم رو متعادل کردم. نه از کارآموز میخواستم برام چایی بریزه و جارو بزنه. یه حقوق حداقلی هم براش در نظر گرفتم (با واگذاری یه سری کارها به صورت پروژه ای) با ساعت کاری پارت تایم و دانشجویی هم کنار اومدم و یه سری شرایط دیگه. انتشار آگهی در دیوار یه آگهی دوباره رفتم. این دفعه تعداد درخواست ها خیلی بیشتر بود. اما نمیدونم چرا برای مصاحبه فقط چند نفر اومدن از بین اون همه درخواست. اون چند نفری هم که اومده بودن قبلا سابقه کاری مرتبط داشتن و با دیدن اونا بقیه که بدون تجربه بودن رو رد کردم. اون نفرات هم چند تاشون بعد چند روز حضور بدون این که چیزی بگن گذاشتن و رفتن و دست منم موند تو پوست گردو. از طرف شرکت هم فشار میومد که چند روز رو برای آموزش نیروها گذاشتی و نتیجه چی شد؟ این دفعه دیگه فکرامو کامل قبل دوره کردم. یه دوره آموزشی چیدم با سر فصل های مشخص. مثل همون دوره هایی که برای شرکت توشون چند میلیون هزینه کرده بودم. جلسات آموزشی ساعته صبح قبل ساعت کاری تو دفتر. مشخص کردن تمرینات مرتبط برای خونه و چک کردن تمرینا بعد ساعت کاری (که دیگه فشار شرکت روم نباشه) انتشار دوباره آگهی دوباره آگهی رفتم. با همه کسایی که درخواست داشتن مصاحبه کردم. نفر رو گلچین کردم. آماده شده بودم برای تدریس. برگزاری آموزش جلسات آموزش رو هشت صبح برگزار میکردم (برای خودم به شدت اومدن سرکار سخت بود اما به خاطر دوره میومدم) روز اول انرژی بچه ها خیلی خوب بود. دیر اومدن ها قابل اغماض بود. روزبعدی نظم اومدن بدتر شد. تمرینات رو هم که انجام نمیدادن اکثرا. اونایی که تمرین انجام نمیدادن رو حذف کردم اما چون پولی برای آموزش نداده بودن براشون اهمیتی نداشت مثل اینکه. (خودم برای همین آموزش ها حدود چند میلیون هزینه کردم و یه سری نکات تیوری تحویل گرفته بودم و تو دوره آموزشی خودم نکات عملی و کاربردی می گفتم) از بچه ها پرسیدم مشکل کار چیه که وقت نمیزارید؟ یه سری دلایل گفتن و سعی کردم اصلاح کنم. اما خوب بعد گذشت چند روز این بی انگیزگی ها رو منم تاثیر گذاشت و جلسات حضوری رو کنسل کردم و گفتم ویس آموزشی میفرستم. بعد چند روز دیدم تایمی که من واسه ویس و تولید محتوای آموزشی میزارم خیلی بیشتر از تمام وقت تمرینات بچه هاس. دوره رو کنسل کردم و دو نفر از بچه های تاپ دوره رو تو تکنوسان استخدام کردم. بگذریم که همون دو نفر هم بعد استخدام کیفیت تولید محتوا و حجم سوتیاشون به حدی تغییر کرد که کارشون به یک ماه هم نکشید. و پروژه جذب کارآموز هم تو این فاز با شکست مواجه شد. تو مقاله بعدی درباره فاز آموزش حین کار نیروها براتون میگم و مشکلات خودش. پانوشت : صد در صد منم تو عدم موفقیت مقصر بودم. از لحن و بیانم هنگام آموزش. از انتخاب بین درخواست ها و انتظارات نابجایی که داشتم و. پانوشت : برای کوتاه شدن خیلی از دلایل و واقعیات ملموس و نزدیک به واقعیت و با جزییات کم نوشته شده.