"و آن روز که حسنک‌را‌بر‌دار کردند، استادم بونصر روزه بنگشاد و سخت غمناک و اندیشه‌مند بود چنان‌که به‌هیچ وقت‌او را چنان ندیده بودم و می‌گفت: چه امید ماند؟ " (تاریخ بیهقی) اگر کسی از‌من بخواهد که از‌مهمترین‌کاری که تاکنون دربارهء شاهنامه انجام‌گرفته است نام ببرم، بی‌درنگ از"فرهنگ شاهنامه"ت لیف فریتس ولف نام خواهم برد. فریتس ولف در یازدهم نوامبر سال در برلین به جهان‌آمد و بخش بزرگ‌زندگی خود را نیز در همین شهر گذراند. او پس از گذراندن دورهء دبیرستان در کالج‌رویال فرانسیس‌به شهرهای مونیخ، هایدلبرگ، برلین و گیسن رفت و در رشته‌های‌ادبیات‌، هنر‌، زبان‌شناسی و ایران‌شناسی به تحصیل پرداخت و در سال در شهر گیسن در نزد کریستیان بارتولمه - بنیانگذار رشتهء ایران‌شناسی - در همین رشته رسالهء دکترای خود را با عنوان"مصدر در زبانهای‌هندی‌و ایرانی"نوشت. پیش از آن استاد او بارتولمه براساس ت لیفات خود چون"فرهنگ ایرانی باستانی"و"فعل در ایرانی‌باستان"دست به ترجمهء اوستا به زبان آلمانی زده بود، ولی‌تنها‌به ترجمهء گاثاها کامیابی یافت. فریتس ولف کار استاد خود را ادامه داد و براساس"فرهنگ ایرانی‌باستان"اوستا را از متنی که گلدنر تصحیح کرده بود، به زبان آلمانی‌ترجمه‌نمود‌و آن‌را به استاد خود‌بارتولمه‌تقدیم‌کرد. همین ترجمه است که سپستر راهنمای ترجمهء یشت‌ها به زبان فارسی توسط شادروان ابراهیم پورداود گردید. ادامه در سایت