امروز هم مثل روز گذشته بود ذهن مشغولم آرومتر نشد و خب کاری خاصی به جز کتاب خوندن نکردم م رو فرستادم تا امشب امشب اون ربات ناشناسی که باهش غزل میفرستادم خراب شده و غزل امشب که غزل حافظ بود ارسال نشد طی ساعت گذشته فقط دوساعت خوابیدم صبح مجبور شدم بعد یک هفته از خونه برم بیرون تمرین رانندگی در تمام مدت خسته کننده تمرین داشتم به فیزیک فکر می کردم و با مربی خودم حرف میزدم نمیدونم میفهمید یا نه امیدوارم با نیت بد نگاه نکنه به قضیه البته مهمترین نکته این چندروز فرضیه‌ای بود که درباره روابط عاطفی طرفین بهش رسیدم اینکه هرکسی فارغ از جایگاه و ویژگی هاش توسط یکی که فکر میکنه از خودش بهتر بوده رها شده و همون شخص هم توسط یکی که فکر میکنه از خودش برتر بوده درواقع کسی برتری زیادی نسبت به کس دیگه ای نداره این ما هستیم که بت میسازیم از معشوقمون بتی میسازیم که بهترین انسان زمینه و نکته جالب اینجاست که خودمون ممکنه بت یک نفر دیگه باشیم هممم حس می کنم یک نفر از من خوشش اومده توی توییتر ولی من حس خاصیی ندارم بت خودمو دارم البته که انسان خوبیه ولی من واقعا هنوز فکرم درگیر جای دیگه ایه شاید شما بگید که من چقدر درگیری های مسخره دارم ولی خب زندگی عاطفی بخشی از مشکلات منه پدرم هپاتیت داره که خب خوشبختانه تحت کنترله مادرم مریضه ولی از جراحی میترسه و پدربزرگ رو به موتم که از ترس مرگ گریه می کنه وای که چقدر من بی حوصله شدم نسبت به همه چی بزرگترین حسرتی که میخورم مطمیننا اینه که چرا تو خاورمیانه دنیا اومدم حاضر بودم همه این مشکلاتو تو اتریش یا سوییس داشتم یه جمله طنز بود که به صورت غلوآمیز می گفت که من حاضرم یک گاو تو آلپ باشم تا یک انسان تو ایران J بلانسبت شما البته ولی واقعا جامعه و جو و مردم ناراحتمون رو نمی تونم هضم کنم خدایا تو خودت بهتر میدونی چی صلاحه منه خودت عاقبت به خیرم کن پایان