و افتخارات دهان پرکنی است که بسیاری از انسان ها دوست دارند آن را داشته باشند. هرچند نویسندگی به طور کلی کمی متفاوت از آنچه اغلب خیال می کنند، هست. تصویر واقعی نوشتن و نویسندگی اصلا به اندازه آن تصویری که در ذهن مخاطب وجود دارد جذاب نیست. هیچ خبری از ماشین تحریرها و تیک تیک نوشتن و سیگاری به لب و چای در دست نیست. حتی اگر هم باشد تمام کار این نیست. تصور اینکه یک نفر در خانه خودش، جای محبوبش بنشیند و عینک به چشم زده و بنویسد برای خیلی ها می تواند جذاب باشد ولی دنیای نوشتن تصویری متفاوت دارد. هرچند تفاوت این تصویر، از تصویر ارایه شده خوش آب و رنگ اصلا به این معنا نیست که دنیای نوشتن تصویری کسل کننده دارد. نه. ابدا. دنیای نوشتن یکی از جذاب ترین دنیاهاست به شرط آن که عاشقش باشید! دنیای واقعی نویسندگی قبل از آنکه وارد چگونه نویسنده شدن، بشویم بهتر است کمی بیشتر درباره دنیای واقعی نوشتن صحبت کنیم. شاید اصلا شما از این دنیا خوشتان نیامد و دیگر خواندن متن را ادامه ندادید. البته که اگر نویسنده شدید می توانید از این تیپ استفاده کنید همانطور که بسیاری از نویسندگان به همین شکل اند. شما در هر شغل دیگری می توانید موهایتان را فر و بهم ریخته کنید و عینک بزنید و شال گردن بپوشید. دنیای مهم تری هست که برای چه طور نویسنده بودن باید تاییدیه ورود به آن را از خودتان بگیرید. صبح بیدار شدن و صبحانه خوردن و شروع کردن به نوشتن حتی اگر هیچ ایده ای برای نوشتن نداشته باشی و مجبور باشی تمام آنچه نوشته ای را دور بریزی. نویسندگی هیچ تفاوت خاصی با کارمند بخش بایگانی اداره بیمه بودن ندارد. حداقل از نظر ظاهری. آنچه متفاوت است دنیایی است که شما در آن غرق خواهید شد و آن هم دقیقا دنیایی است که خودتان عناصرش را خلق کرده اید. شما باید بیشتر به دنیای کلمات، نوشتن و خیال علاقمند باشید تا دنیای خاصی که از نویسندگان سراغ دارید. چون هر کس نویسنده متفاوتی با ظاهری متفاوت خواهد بود. نویسندگی هرگز از جای خوبی آغاز نمی شود و این بهترین مشخصه آن است. نویسندگی به مرور زمان بهتر، بهتر و بهتر می شود. اغلب ویرجینیا وولف را در سالگی نوشت. جرج اورل را در سالگی نوشته و در سالگی نویسنده اش خلق شده است. نویسنده ساله، ساله، ساله، ساله، ساله، ساله بوده اند. نویسندگان بزرگ دنیا شاهکارهایشان را اغلب در سنین بالا نوشته اند، پس تا قبل از آن چه می کردند؟ می نوشتند. نوشته هایی که همه مسیری برای خلق شاهکارشان بوده است. نوشتن می تواند یک مسیر طولانی پر از ناکامی و البته تلاش باشد. اگر به دنبال خلق یک شاهکار در سالگی هستید، نهایتا بتوانید جین آستین را الگو قرار دهید که غرور و تعصب را در این سن نوشت حتی آلبرکامو برای نوشتن بیگانه تا سالگی به خودش فرصت داد! راهنمایی برای چه طور نویسنده شدن محمد حسن شهسواری کتاب حرکت در مه چگونه مثل یک نویسنده فکر کنیم را با این جمله آغاز می کند. البته که پای هیچ کشت و کشتاری در میان نیست، نکته مهمی که در این جمله وجود دارد، حتی اگر با استعداد ترین باشید، نویسنده شدن تلاش بسیاری را از شما انتظار دارد.