بسیاری از والدین از تاثیر منفی طلاق بر کودکان آگاه هستند و به همین خاطر از طلاق صرف نظر می‌کنند. این تاثیرات در گروه‌های مختلف سنی کودکان، متفاوت است. به هر حال هر انتخابی که داشته باشید، چه با هم بمانید و زندگی پرتنشی داشته باشید و چه راه زندگیتان را از هم جدا کنید، فرزندانتان به شدت تحت تاثیر تغییرات قرار خواهند گرفت. عوامل بسیاری در میزان این تاثیرات وجود دارد که همگی می‌توانند در کنترل شما باشند. یک سال اول، بعد از طلاق، سخت‌ترین و پرچالش‌ترین دوره است. کودکان در سال‌های اول و دوم بعد از طلاق، بیشترین کشمکش درونی را تجربه می‌کنند. آنها به شدت در معرض استرس، خشم، استرس شدید و ناباوری قرار می‌گیرند. اما بسیاری از کودکان بعد از مدتی به شرایط جدید عادت می‌کنند و به زندگی و روال عادی زندگی برمی‌گردند و بعضی از آنها هم ممکن است که این اتفاق برایشان نیفتد. طلاق، نوعی آشفتگی عاطفی برای تمام اعضای خانواده به همراه دارد، اما برای کودکان ممکن است ترسناک، گیج کننده و آزاردهنده باشد. تاثیراتی که طلاق بر کودک می‌تواند بگذارد عبارتند از: طلاق غالبا احساس امنیت در کودک را کم می‌کند و آنها را دچار ترس و استرس از آینده مغیکند. اینکه باید به مدرسه جدید برود، وضع اقتصادیش چطور می‌شود و . بعد از طلاق کودک متوجه می‌شود که یکی از والدینش دیگر در کنار او نیست و از اینکه والدی که حضانت او را به عهده دارد، او را ترک کند می‌ترسد. کودکان ممکن است که خود را عامل طلاق والدین بدانند، اینکه حرفی زده‌اند یا کاری کرده‌اند که باعث اختلاف والدینشان شده است. کودکانی که خود را مسیول اختلاف والدین می‌دانند، فکر می‌کنند که می‌توانند کاری کنند که والدینشان به هم برگردند و با هم زندگی کنند ولی وقتی تمام تلاش خود را می‌کنند و نتیجه‌ای نمی‌گیرند احساس ناتوانی و ناامیدی می‌کنند. مخرب‌ترین تاثیر طلاق زمانی رخ می‌دهد که والدین، جلوی فرزندشان دست به تحقیر یکدیگر می‌زنند. در این زمان کودک فکر می‌کند که باید جانب یکی از والدین را بگیرد در صورتی که این کار برای کودک بسیار دشوار است. کودک فکر می‌کند که اگر از والدینش جانبداری نکند از سوی آنها رانده می‌شود. در واقع احساس کودکان طلاق همانند کودکانی است که والدین خود را بر اثر بیماری و تصادف از دست می‌دهند ولی اندازه آنها مورد حمایت اطرافیانشان قرار نمی‌گیرند و به شدت دچار افسردگی می‌شوند. کودکان طلاق، خود را تحت فشار می‌بینند. احتمال دارد که در خانه وظایف بیشتری به او محول کنند و یا حتی بعضی از والدین برای کودکشان درددل می‌کنند و از کودک به عنوان مشاور استفاده می‌کنند. در این موقعیت‌ها کودکان فکر می‌کنند که بزرگ شده‌اند و احساس اضطراب می‌کنند. قطعا کودکان طلاق احساس تنهایی می‌کنند و دلشان برای والدی که پیششان نیست تنگ می‌شود. معمولا والدی که کنار کودک می‌ماند، برای تامین نیازهای او دارای مشغله‌های زیادی است که کمتر وقت می‌کند با کودک وقت بگذارد. این امر باعث انزوا و تنهایی کودک می‌شود که می‌تواند تاثیر زیادی بر روابطش با دوستانش بگذارد و کودک به دنبال جایی می‌گردد که به او احساس آرامش دهد. خشم احساسی شایع است که در بین کودکان طلاق وجود دارد. این حس بر اثر عدم درک و پذیرش مسیله طلاق رخ می‌دهد. خشم کودکان زمانی زیاد می‌شود که دلایل طلاق برایشان واضح و روشن نیست. بعضی کودکان خشم خود را نشان نمی‌دهند. افسردگی نشانه آن است که کودکان حمایت کافی را برای رودررویی مسیله طلاق دریافت نکردند. افسردگی به دنبال اندوه، احساس تنهایی و طرد شدگی به وجود می‌آید. توجه داشته باشید که شدت این تاثیرات تا حدی ناشی از طرز فکر کودک شما نسبت به خودش، والدین و طلاق است. به همین دلیل شما باید: با کودکتان در مورد طلاق و اثرات منفی آن صحبت کنید. در ضمن مراقب رفتارتان پیش کودک باشید و احساسات منفی خود نسبت به همسرتان را پیش او بروز ندهید. با همسر سابقتان رفتار صلح آمیز و دوستانه داشته باشید. رابطه سالم و به دور از تنشی با فرزندتان داشته باشید. به فرزندانتان قوت قلب بدهید. برای کودکتان وقت بگذارید. البته که شرایط زندگی افراد متفاوت است، اما اگر طلاق به کاهش مشاجره و آسیب‌های روحی اعضای خانواده کمک کند، مسلما راه مناسبی است و باعث می‌شود که کودکان از آشوب والدین نجات پیدا کنند. بعد از جدایی ممکن است که والدین فرصتی برای ازدواج مجدد پیدا کنند و این مسیله اغلب زندگی فرزندان را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. طلاق ممکن است تاثیر زیادی بر سلامت فکری کودک داشته باشد و باعث بروز مشکلات رفتاری و اخلاقی کودک شود. فارغ از سن، جنسیت و فرهنگ، مطالعات نشان داده که فرزندان طلاق، بیشتر از دیگران با مشکات روانشناختی روبرو خواهند بود. رفتارهای تنشی در کودکان طلاق بسیار شایع است. طلاق، یکی از عوامل افت تحصیل کودکان است. مصرف مواد مخدر در این قشر کودکان بیشتر از بقیه کودکان است. این کودکان در آینده، در زندگی مشترکشان دچار مشکلاتی می‌شوند.