به نظرم نوشتن بهترین و راحت ترین کار تو این دنیاست که باعث میشه احساس خوبی بهت دست بده، احساس خالی شدن، احساس سبک شدن، احساس اینکه تو با نوشتن همه ی درد و ها غم و غصه هات رو میریزیشون دور. این روزا شاید حال دل خیلی از ما خوب نباشه، شاید خیلی هامون فکر کردیم که دیگه رسیدیم به آخر دنیا، خسته و نا امید از روزهای رویایمون دور شدیم. بارها شده که نشستیم و یاد کردیم از روزهای گذشته روزایی که قدرشون رو نمی دونستیم و حالت همه چی عادی تر بود. بهتر هست از خودم بگم، زندگی من پر بود همیشه از روزهای خوب، من تو روزایی زندگی کردم که شاید الان شده آرزوم، میدونید یعنی چی؟ یعنی اینکه من یه روزایی رو دیدم که الان دوباره آرزو دارم ببینمشون. پس چرا همون موقع به اندازه کافی لذت نبردم، ولی حالا که غم تو دلم رخنه کرد و حال و روزم زیاد خوب نیست یادشون میوفتم؟ پس میشه یه نتیجه ای گرفت این روزها هم شاید همون روزای خوبی هستن که دارن میگذرن، میخوام بگم ما روز خوب و بد ندارم، روز خوب و بد رو خودمون میسازیم و بهش لیبل میزنیم که فلان روز خوب بود و فلان روز بد، باید یاد بگیریم تو لحظه زندگی کنیم و از همین لحظه ای که توش هستیم لذت ببریم. به این فکر نکنیم که فردا قرار چه اتفاقی میخواد بیوفته، هر اتفاقی که میخواد بیوفته اصلا مهم نیست. قدر داشته هاتون رو بدونید و هیج وقت حسرت گذشته رو نخورید. قدر آدم هایی که کنارتون هستند رو بدونید. از بودن باهاشون لذت ببرید. تک تک این ثانیه های زندگی رو زندگی کنید. اصلا ادم باید چرخ بخوره، چرخ بخوره، فریاد بکشه، زندگی کنه، اون طوری که دلش میخواد، همون مدلی که دوست داره!‌پاره کنید زنجیر هایی که به پاهاتون بسته شده، لباس رنگیت رو تنت کن، واسه خودت غذایی که دوست داری رو درست کن به همون آدمی که باید زنگ بزنی زنگ بزن، تو ماشین که نشستی با موسیقی که پخش میشه بخون و به دور و برت اهمیت نده، این زندگی رو تو خودت میسازیش! پس میتونه حالت خوب باشه تو هر روز و ساعتی که باشی.