با معرفی هر نسخه‌ی جدید، همه‌ی کاربران مشتاقانه سایت‌های فناوری را دنبال می‌کنند، به این امید که دستگاه آن‌ها هم در زمره‌ی دریافت‌کنندگان آخرین به‌روزرسانی باشد. اما خیلی وقت‌ها این اشتیاق چندان آگاهانه نیست و کمتر به این‌که نسخه‌ی جدید چه نوآوری‌هایی در خود دارد توجه می‌شود. در ادامه همراه ما باشید تا به معرفی ویژگی‌های ( . ) بپردازیم.  ‌‌پیش از شروع بد نیست به مطلب زیر هم نگاهی داشته باشید: ‌‌احتمالا اولین موردی که نظرتان را جلب می‌کند همین تغییر ظاهر در قسمت اپ‌ها است. این قسمت که اصطلاحا به آن "کشوی اپ‌ها" ( App Drawer ) هم گفته می‌شود برخلاف نسخه‌های پیشین، عمودی بالا و پایین می‌شود. گوگل ادعا دارد این تغییر باعث سرعت بیشتر در پیدا کردن اپلیکیشن موردنظر خواهد شد. علاوه بر این، حالا کاربر می‌تواند میله‌ی اسکرول را بگیرد و با توجه به حرف اول اپلیکیشن، آن را پیدا کند. اپلیکیشن‌های دیگری مثل مخاطبان ( Contacts ) را هم به همین شیوه بازطراحی شده‌اند. اما اگر حوصله‌ی بالا و پایین کردن اسکرولر را ندارید می‌توانید به کمک نوار جست‌وجوی تعبیه‌شده در بالای صفحه به‌سادگی به مقصود خود برسید. همچنین پرکاربردترین اپلیکیشن‌هایتان را هم همیشه در ردیف اول در اختیار دارید. ‌این بخش در نسخه‌ی قبلی اندروید به‌خوبی طراحی شده بود و گوگل نیاز به تغییر بنیادی در آن ندیده فقط میان‌بر فرمان صوتی را جایگزین میان‌بر شماره‌گیر کرده. ظاهرا از دید مهندسان گوگل فرمان‌های صوتی از تماس با افراد، مهم‌تر است.  تغییر زیادی در این قسمت ایجاد نشده در واقع اندک تغییراتی که دیده می‌شود مختص اندروید . نیست. مثلا نوار جست‌وجو پررنگ‌و‌لعاب‌تر شده، بعضی آیکون‌ها هم همین‌طور ولی این‌ها مواردی هستند که از طریق فروشگاه گوگل پلی به‌دست همه‌ی کاربران می‌رسند. به‌جز این‌ها باقی، همان تجربه‌ی کاربری نسخه‌ی قبل است. صفحات جدید در سمت راست صفحه اصلی قرار می‌گیرد و سوایپ به چپ شما را به گوگل نو ( Google Now ) می‌برد.  ‌معمولا در طول روز با این بخش زیاد سروکار دارید. گوگل در نسخه‌های اخیر اندروید توانسته اعلان‌ها را به بهترین شکل ممکن به کاربر نمایش دهد. از اندروید . شاهد نمایش دو مرحله‌ای اعلان‌ها هستیم که این رویه در مارشمالو هم حفظ شده یک‌بار پایین کشیدن اعلان‌ها را نشان می‌دهد و با تکرار این کار به منوی تنظیمات سریع دسترسی پیدا می‌کنید. به‌هرحال این‌جا هم به‌جز اندکی تغییرات ظاهری در کل تحولی صورت نگرفته. موقع معرفی نسخه‌ی جدید اندروید تاکید زیادی روی این قسمت شد. در واقع جست‌وجو به‌عنوان قلب تپنده‌ی گوگل در این‌جا خودنمایی می‌کند. کافی است دکمه‌ی خانه ( Home ) را اندکی بیشتر نگه دارید تا به این قسمت هدایت شوید. مشغول هر کاری باشید با ورود به گوگل نو ( Google Now ) اطلاعاتی مرتبط با آن را دریافت می‌کنید. بااین‌حال هنوز این سرویس آن‌چنان‌که باید تکمیل نشده و مشخصا جای کار زیادی دارد. هرچند تا همین‌جا هم ممکن است کاربرد زیادی برای کاربران ایرانی نداشته باشد. ‌از وقتی جای تلفن‌های همراه قدیمی را گرفته‌اند شارژ هفتگی به آرزویی دور و دراز تبدیل شده. هر شرکتی راه‌کار خود را با سروصدای زیاد معرفی می‌کند ولی پای عمل، هیچ‌کدام چیزی جز نام‌هایی جذاب نیستند. گوگل می‌گوید راهکاری نه برای موقع کارکردن که به جهت زمان بلا‌استفاده ماندن تلفن دارد و به آن حالت Doze یا چ رت می‌گوید. با فعال کردن این حالت وقتی دستگاه مشغول کار نیست، سیستم به سطحی می‌رود که تا حد ممکن انرژی کمتری مصرف کند. روی کاغذ باید بتوانید تلفن خود را رها کرده و چند هفته دیگر که به آن سر می‌زنید هنوز شارژ داشته باشد. ولی مساله همین‌جا است این روش برای کاهش مصرف در چنین شرایطی یعنی استفاده نشدن طولانی‌مدت طراحی شده و گره‌ای از مشکل شارژ روزانه باز نمی‌کند. به‌علاوه توسعه‌دهنده‌ی اپلیکیشن، این امکان را دارد که با تعریف اولویت برای برنامه‌ی خود، ترفند گوگل را دور بزند و عملا آن را بی‌مصرف کند. ‌‌اکثر کاربران، اوایل کار با تلفن هوشمند خود تعداد زیادی اپلیکیشن روی آن نصب می‌کنند که با مرور زمان بلااستفاده می‌مانند. درنتیجه علاوه بر اشغال ROM ، برخی روی RAM هم فضا می‌گیرند. دیگر نیازی به ذکر این مطلب که عملکرد دستگاه کند شده و از باتری هم انرژی مضاعف کشیده می‌شود نیست. در اندروید مارشمالو، سیستم عامل با رصد وضعیت اپ‌ها چنین اپلیکیشن‌هایی را غیرفعال می‌کند. ‌گوگل همزمان با معرفی اندروید . ، API اثر انگشت را هم برای توسعه‌دهندگان ارایه کرد و به‌طور کامل و همه‌جانبه امکان استفاده از اعتبار‌سنجی بیومتریک را فراهم آورد. در واقع اثر انگشت نه‌فقط برای باز کردن تلفن که برای خرید، ورود به ایمیل و انواع حساب‌های کاربری قابل‌استفاده خواهد بود. یعنی راه برای خداحافظی با گذرواژه‌ها بیش‌ازپیش باز شده.  ‌با امکان استفاده از اثر انگشت، خرید از طریق تلفن هوشمند، مفهومی تازه پیدا می‌کند و گوگل شیوه‌ی جدید را با سرویس اندروید پی ( Android Pay ) مهیاتر کرده. این سرویس در اصل مشابه گوگل پی ( Google Pay ) است با این تفاوت که به‌طور ساختاری در سیستم عامل اندروید ادغام شده. مثلا موقع انجام عملیات خرید حتی لازم نیست اپلیکیشنی را باز کنید فقط دستگاه را روشن می‌کنید و از طریق NFC و احراز هویت با اثر انگشت، کارها انجام می‌شود.  تاکنون یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها درباره‌ی حریم خصوصی این بود که اپ‌ها موقع نصب، درخواست دریافت مجوزهای زیاد و اغلب بی‌ربطی از کاربر می‌کنند و کاربر هم برای استفاده از آن اپلیکیشن، چاره‌ای جز موافقت ندارد. حالا در اندروید . ، می‌توانید هر اپی را نصب کنید و تک‌تک مجوزهای درخواستی آن را بررسی کرده و درصورتی‌که مشکلی نبود موافقت کنید. البته باید دقت کرد که مثلا اگر دسترسی به دوربین را به اپلیکیشنی برای عکاسی مسدود کنید، عملکرد آن را هم مختل کرده‌اید. اما به‌هرحال می‌دانید این امکان وجود دارد که اجازه‌ها را اعطا یا لغو کنید. در مورد اپ‌هایی که از اندروید . پیشتیبانی نمی‌کنند گوگل دست‌به‌کار شده و با وارد کردن داده‌های غیر اصلی به اپ‌ها، خروجی آن‌ها را بعد لغو هر یک از مجوزها بررسی می‌کند تا کاربران با مشکل عملکرد مواجه نشوند. اگر با اندروید کار کرده باشید حتما بسیار پیش آمده که با تپ روی لینکی که مثلا مربوط به فیسبوک است قسمتی ظاهر می‌شود و از شما می‌خواهد مشخص کنید که سیستم آن لینک را در اپ فیسبوک پی بگیرد یا با کروم باز کند. در اندروید . اپلیکیشن‌ها اختیار دارند عملیات لینک‌های مربوط به خود را به عهده بگیرند. البته کماکان قسمت تعیین اپ وجود دارد ولی خیلی کم‌تر با آن مواجه می‌شوید. در اندروید . کاربران زیادی از پیچیدگی تنظیمات مربوط به صدا شکایت داشتند نتیجه‌ی این اعتراضات در اندروید . ساده‌شدن این بخش است. می‌توانید با فشردن کلید کاهش صدا تا حالت لرزش پیش بروید و با یک بار دیگر فشردن، حالت Do Not Disturb فعال می‌شود.  انتخاب متن هیج وقت به‌خوبی در اندروید انجام نمی‌شد. گوگل کوشیده این ضعف را تا حدی در مارشمالو بکاهد. در اندروید . وقتی متنی را با نگه داشتن انتخاب می‌کنید همان کنار، پنجره‌ای با سه گزینه‌ی انتخاب همه، رونوشت یا اشتراک ظاهر می‌شود تا بسته به نیاز خود عمل کنید. عموم کاربران از مرورگر داخلی اپ‌ها رضایت ندارند. در اندروید . توسعه‌دهندگان می‌توانند با استفاده از کدهای کروم آن را برای اپلیکیشن خود شخصی کنند و در اختیار کاربر قرار دهند تا هم از جا‌به‌جایی غیرضروری بین اپ‌ها جلوگیری شود و هم کاربران بتوانند به تنظیمات خود در مرورگر کروم مثل فرم‌های از پیش پر شده دسترسی داشته باشند. ‌‌اندروید امکانات زیادی در اختیار کاربرش قرار می‌دهد. اما خیلی از آن‌ها در زیر قسمت‌های مختلف از دید او پنهان می‌مانند. System UI Tuner آمده تا این مشکل را تا حدی رفع کند و تنظیمات زیادی را به‌راحتی جلوی دست کاربر بگذارد. برای نمونه اگر تمایل دارید ظرفیت مانده‌ی باتری دستگاه را به درصد ببینید به‌راحتی می‌توانید از این قسمت فعالش کنید.  در نسخه‌ی جدید اندروید یک بخش مجزا برای مشاهده‌ی رم مصرفی هر یک از اپ‌ها درست شده تا ببینید در پشت پرده چه می‌گذرد و رم دستگاه را کدام اپلیکیشن بیش‌از‌حد استفاده می‌کند. البته به‌جز تماشا کار دیگری ازتان بر نمی‌آید مگر این‌که به‌کل قید اپ پرمصرف را بزنید.  ‌درگاه‌های فیزیکی همیشه مایه‌ی دردسر بوده‌اند خصوصا تنوع بی‌مورد آن‌ها باعث سردرگمی مصرف‌کننده می‌شود. USB Type - C آمده تا این مشکل را برای همیشه حل کند. از درگاه شارژ تا پخش ویدیوی باکیفیت همه از طریق آن میسر است. به‌علاوه مشکل جهت اتصال که در نسخه‌های پیشین مشکل‌ساز می‌شد را هم ندارد. با این ویژگی‌های خوب، عجیب نیست در اندروید . شاهد پشتیبانی از این درگاه باشیم. این امکانی است که قبلا توسط شرکای گوگل ارایه می‌شد ولی در نسخه‌ی جدید شاهد اضافه شدن آن به اندروید خالص هستیم. خیلی‌وقت‌ها اسکرین‌شات گرفته شده در همان ابتدا باب میل از آب در نمی‌آید. پیش‌تر لازم بود به اپ تصاویر رفته و از آن‌جا برای حذف تصویر اقدام شود. اما در مارشمالو می‌توانید بلافاصله از قسمت اعلان‌ها اسکرین‌شات نامطلوب حذف کنید. ‌قبلا هم دستگاه‌های اندرویدی از microSD پشتیبانی می‌کردند، ولی آن‌چه در نسخه‌ی ششم تفاوت دارد حد پشتیبانی نسبت به گذشته است. اگر دستگاه شما امکان اتصال این نوع حافظه را دارد می‌توانید با امکانی به نام adoptable storage به دستگاه اجازه دهید با microSD وارد‌شده مانند حافظه‌ی داخلی رفتار کند. این یعنی بعد از فرمت حافظه‌ی جانبی توسط دستگاه، دیگر نمی‌توانید آن را جا‌به‌جا کرده یا به‌وسیله‌ی دیگری متصل کنید ولی در عوض میزان حافظه‌ی تلفن یا تبلت‌تان افزایش می‌یابد. ‌یکی از بزرگ‌ترین دردسرها بعد از خرید یک دستگاه جدید، انجام تنظیمات دلخواه است که ساعت‌ها وقت کاربر را تلف می‌کند. از اندروید . به بعد گوگل به‌کمک مصرف‌کننده آمده و امکان تهیه‌ی پشتیبان از بخش‌بخش تنظیمات را فراهم کرده. ازاین‌پس وقتی به دستگاه جدید مهاجرت می‌کنید بعد از ورود به حساب کاربری خود باقی کارها به‌طور خودکار انجام می‌شوند. از ابتدا هم این دوگانگی کار درستی نبود و کاربر را به اشتباه می‌انداخت. بالاخره گوگل به این مساله پی برده و تنظیمات گوگلی مانند اندروید پی، گوگل فوتوز و غیره را به قسمت تنظیمات دستگاه منتقل کرده. اغلب کاربران مطالب را از طرق خاص و با افراد خاص و معدود به اشتراک می‌گذارند. گوگل هم با علم به این موضوع ترتیبی اندیشیده تا سیستم عامل با رصد رفتار کاربر به عادات اشتراک‌گذاری او پی ببرد. درنتیجه موقع اشتراک‌گذاری، امکان خلاصه کردن مراحل را برای کاربر فراهم می‌کند تا بتواند یک‌باره مطلبی را توسط اپلیکیشن مورد نظر با افراد پرمراجعه به اشتراک بگذارد.  در واقع آخرین نسخه‌ی اندروید تا زمان نگارش این مطلب . . است که از مهم‌ترین تغییرات آن می‌توان به افزایش تعداد شکلک‌ها و اضافه شدن تنظیم جدیدی در تبلت‌های اندرویدی برای دکمه‌های "خانه" و "برگشت" اشاره کرد. به‌علاوه بعد از این به‌روزرسانی، با دو بار فشردن کلید پاور، اپلیکیشن دوربین باز می‌شود. حالت Do Not Disturb هم پیشرفت‌هایی را شاهد بوده و می‌توان به‌طور خودکار اعلان‌ها را بعد از پخش صدای هشدار غیرفعال نگه داشت. این فهرست طولانی و جالب وقتی بدانید که بسیاری از کاربران فعلی دستگاه‌های اندرویدی از دریافت آخرین نسخه‌ی اندروید محروم‌اند کمی باعث ناامیدی می‌شود. به نظر شما گوگل چگونه می‌تواند این ازهم‌گسیختگی در میان دستگاه‌های اندرویدی را حل کند؟ راستی کدام‌یک از ویژگی‌های اندروید . را مهم‌تر می‌دانید؟ ‌منبع: