اکثر بیماری ها و عارضه هایی که برای چشم به وجود می آید خطرناک نبوده و بیشتر آزار دهنده هستند. نوعی از آلرژی چشمی به نام vernal keratoconjunctivitis ممکن است باعث به وجود آمدن زخم بر روی قرنیه و ایجاد مشکلاتی برای بینایی فرد شود. آب ریزش از چشم ها و خارش معمولا نشان دهنده آلرژی چشمی هستند. استفاده از آنتی هیستامین ضد احتقان های موضعی برای رفع قرمزی، پف و خارش چشم مفید و ایمن است. حتی می توان از آن ها برای درمان این مشکلات چشمی استفاده کرد. استفاده از استرویید های موضعی باید با احتیاط و تحت نظر پزشک صورت پذیرد. اگر در مورد وضعیت یا شرایط پیش آمده برای چشم هایتان شک دارید بهتر است هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید. آلرژی شدید چشمی علایمی به دنبال دارد که بسیار ناراحت کننده است. یکی از رایج ترین دلایل مراجعه فرد به پزشک متخصص چشم پزشکی یا متخصص است. گاهی اوقات، آلرژی های چشمی ممکن است حتی باعث آسیب به چشم می شود. حتی قدرت بینایی فرد را به خطر بیندازد. حساسیت های چشمی اساسا ملتحمه ( conjunctiva ) چشم را که غشای مخاطی است که سطح سفید حدقه چشم را می پوشاند را درگیر می کند. ملتحمه ساختار سد مانندی است که در معرض محیط و بسیاری از آلرژن های مختلف سرگردان در هوا قرار دارد. رگ های خونی در این قسمت نسبت به شش ها بسیار بیشتر بوده و در بر گیرنده سلول هایی است که هیستامین ترشح می کنند. غدد لاکریمال غدد لاکریمال (اشکی) دقیقا در بخش بالایی و بیرونی چشم قرار گرفته اند. این غدد مسیول تولید بخش آبکی اشک بوده و به مرطوب نگه داشتن چشم و شستشوی محرک ها از روی سطح چشم کمک زیادی می کنند. اشک چشم فقط حاوی آب نبوده و حاوی مواد دفاعی ای مثل ایمیوگلوبین ها (آنتی بادی ها) ، لنفوسیت ها (گلبول های سفید تخصصی) و آنزیم ها نیز هست. قرنیه یک غلاف شفاف است که در جلوی عدسی چشم قرار گرفته است. قرنیه هیچگونه عروق خونی ای نداشته و نقش بسیار کمی در مراقبت و حفظ ایمنی چشم ها دارد. زمانی که شما چشمان خود را باز می کنید، بخش ملتحمه چشم مستقیما در معرض محیط قرار می گیرد. هیچ فیلتر تصفیه کننده یا دفاعی ای در برابر محیط ندارند. در نتیجه به طور کلی چشم ها هدف های به نسبت آسان تری برای آلرژی های محیطی محسوب می شوند. هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید حدود احتمال ابتلای فرد را افزایش دهد. همچنین در بعضی از موارد نادر، ممکن است فرد به کلی بینایی خود را از دست بدهد. عارضه کراتوکنژ نکتیویت بهاره یکی از وضعیت هایی است که بیشتر پیش از بلوغ یا در سنین نوجوانی در پسران رخ می دهد. نسبت ابتلای مردان به این بیماری حساسیت چشمی، برابر بیشتر از زنان است. عارضه کراتوکنژ نکتیویت بیشتر در اواخر بهار اتفاق افتاده و در مناطق خشک، بادخیر و گرم شایع است. در اثر ابتلا به این بیماری چشم ها دچار خارش شدید، حساسیت به نور خورشید می شود. حتی فرد احساس می کند که پلک هایش دچار حالت افتادگی شده اند. معمولا چشم ها در نتیجه ابتلا به این عارضه از خود ترشحاتی تخلیه خواهند کرد. درمان نامناسب عارضه کراتوکنژ نکتیویت بهاره می تواند باعث بروز مشکل دایمی در بینایی فرد شود. بهترین و موثرترین شیوه درمان این عارضه استفاده کوتاه مدت از استرویید های موضعی با دوز کم است. آنتی هیستامین های موضعی و پایدار کننده های سلولی - mast نیز می تواند در بهبود این بیماری نقش موثری داشته باشد. برای پیشگیری از ابتلا به عارضه کراتوکنژ نکتیویت بهاره نیز بهتر است از عینک های پوشیده استفاده کرد. تا در انتهای فصل بهار چشم ها در برابر گرد و خاک و باد ایمن بمانند. کونژنکتیویت با پاپی های غول آسا وابسته به لنزهای تماسی این عارضه چشمی به علت ویژگی های رایج خود، پاپی های بزرگ یا برآمدگی ها بر روی conjunctiva در زیر پلک بالایی به این نام شناخته می شود. این برآمدگی ها احتمال زیاد در نتیجه تماس با شیء خارجی ای مثل لنز های تماسی بوده است. لنزهای تماسی هیچ تفاوتی نمی کند که سخت یا نرم باشد، در هر دو صورت می تواند یکی از علل به وجود آمدن این عارضه چشمی بوده و با آن همراه باشد. واکنش نیز ارتباط مستقیم با تجمع پروتیین بر روی سطح لنز تماسی دارد. در نتیجه این عارضه چشمی واکنش آلرژیکی نسبت به قرار گرفتن در برابر لنزهای تماسی، پروتیین جمع شده بر روی لنز تماسی یا مواد نگهدارنده موجود در مایع لنزهای تماسی است. قرمزی و خارش علایمی است که با ابتلای فرد به این عارضه به وجود میاید. گاهی اوقات ترشحاتی از چشم را به دنبال خواهد داشت. البته حساسیت نسبت به لنزهای تماسی بیشتر در بین افرادی که از لنز های تماسی سخت استفاده می کنند شایع است. افرادی که از لنزهای یکبار مصرف یا یک هفته ای استفاده می کنند احتمال بروز عارضه چشمی کونژنکتیویت با پاپی های غول آسا وابسته به لنزهای تماسی به حداقل می رسد. یکی دیگر از عواملی که می تواند احتمال بروز حساسیت چشمی کونژنکتویت با پاپی های غول آسا را افزایش دهد، خوابیدن با این لنزهای تماسی است. موثرترین شیوه برای درمان این عارضه استفاده نکردن از لنزهای تماسی است. البته می توان در بعضی از موارد با کاهش دادن استفاده از لنزهای تماسی و تمیز کردن مکرر آن ها تا حد زیادی از بروز مجدد اینگونه حساسیت های چشمی پیشگیری کرد. بروز پاپی های غول آسا بر روی conjunctiva که از ویژگی های GPC است ممکن است با وجود تمامی مراقبت های چشمی تا چندین ماه به قوت خود باقی بماند. نکته بسیار مهم این است که فرد در حین درمان دارویی چند ماهه نباید به هیچ وجه از لنزهای تماسی استفاده کند. حساسیت تماسی پلکی یا حساسیت لنزهای تماسی نوعی درماتیت تماسی پلک ها است. این التهاب و حساسیت در نتیجه تماس پلک چشم ها با آلرژن های خاصی اتفاق می افتد. زنان ممکن است بیشتر از دیگران به این عارضه پلک چشمی دچار شده و در نتیجه واکنش نشان دادن نسبت به محصولات مراقبت از چشم و لوازم آرایشی به حساسیت پلکی دچار شوند. محرک های دیگر شامل کرم های بدون نیاز به نسخه ( OTC ) ای مثل نیومایسین/باسیتراسین/پولیمایسین شده و این داروها نیز اثری مثل محلول لنزهای تماسی خواهد داشت. علایم و نشانه های این عارضه مشابه بیماری راش پیچک سمی ( poision ivy rash ) conjunctiva چشم نیز قرمز شده و فرد دچار آ ب ریزش چشم شود. در صورتی که پلک چشم فرد برای مدت زمان طولانی ای در معرض آلرژن ها قرار بگیرد، ممکن است پلک چشم به شدت ملتهب و ضخیم شود. درمان بهترین و موثرترین شیوه درمان این عارضه دوری از محرک است. علاوه بر آن باید علت اصلی بروز آن شناسایی شده و لوازم آرایشی، محلول لنز یا محصولات مراقبتی چشمی که باعث بروز آن شده را به کلی کنار گذاشته و تعویض کرد. گاهی اوقات استفاده کوتاه مدت از کرم های موضعی کورتیکو استریید به بهبود وضعیت پلک چشم کمک خواهد کرد. همانند درماتیت آتوپیک بهتر است عفونت پوستی باکتریایی درمان شود. هرچه سریع تر از پیشروی آن جلوگیری شود. اگر دچار خارش چشم شده اید و چشم های تان به رنگ قرمز روشن درآمده است، احتمال زیاد دچار آلرژی شده اید. اگر چشم هایتان دچار سوزش شده است، احتمالا دچار خشکی چشم هستید. اگر مژه هایتان صبح ها دچار حالت چسبندگی شده است احتمالا دچار ورم ملتحمه باکتریایی یا ویروسی شده اید. در ادامه این قسمت به لیستی از علایم اشاره می کنیم که معمولا با حساسیت چشمی به اشتباه گرفته می شوند: این وضعیت ناشی از کاهش تولید اشک در داخل چشم بوده و غالبا با آلرژی به اشتباه گرفته می شود. علایم اصلی آن معمولا با سوزش، ناراحتی یا احساس وجود جسمی خارجی در چشم همراه است. معمولا این عارضه در نتیجه مسدود شدن مسیر اشکی که از چشم ها تا بینی ادامه دارد، به وجود می آید. این عارضه یشتر در افراد مسن اتفاق می افتد. در نتیجه این انسداد معمولا فرد شاهد آب ریزش بینی بوده ولی هیچ خارشی در چشم هایش حس نخواهد کرد. در صورت بروز چنین موردی، نتیجه آزمایش آلرژی منفی خواهد بود. در عفونت باکتریایی، غالبا چشم ها به رنگ "قرمز روشن" درآمده و مژه ها به خصوص در صبح ها حالت به هم چسبیده پیدا خواهند کرد. در اغلب اوقات شاهد تخلیه ترشحات موکوزی "چرک چشم" بوده و چشم حالت قرمزی و براقی خواهد داشت که در نتیجه وجود اشک بر روی سطح چشم ها است یکی از علت اصلی بروز ورم ملتحمه ویروسی است. که منجر به بیماری هایی مثل آبله مرغان و زونا می شود نیز می تواند چشم ها را تحت ت ثیر خود قرار دهد. دقت داشته باشید که عفونت ویروس آدنو ویروس به شدت واگیر دار بوده و ممکن است از طریق تماس مستقیم مثل دست دادن یا شنا کردن در داخل آب استخر آلوده به افراد دیگر منتقل شود. در صورتی که تصور می کنید هر کدام از علایم بالا را داشته یا به این عارضه دچار شده اید، هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کرده و تحت درمان قرار بگیرد. بسیاری از افراد در صورت ابتلا به حساسیت های چشمی خودشان را با محصولات مراقبتی چشم بدون نیاز به نسخه درمان می کنند. درمان های خانگی نیز در اولین مرحله شامل شست و شوی چشم ها با آب می شود. نکته بسیار مهم برای شروع درمان حساسیت چشمی، پاک کردن آلرژن ها از سطح چشم است. برای پاک کردن آلرژن ها از سطح چشم بهترین حالت شست و شوی چشم با آب شیر یا محلول شستشو دهنده چشم است. در صورتی که با وجود شروع درمان درد چشم به قوت خود باقی بود و شاهد قرمزی یا خارج شدن مواد اضافه از چشم بودید بهتر است هرچه سریع تر به سراغ درمان های پزشکی بروید. زیرا در بعضی از موارد ممکن است بینایی فرد به خطر بیفتد. هرچه درمان به تعویق بی افتد، عوارض جبران ناپذیر تری در انتظار فرد باشد. مرطوب کردن منظم چشم ها با اشک های مصنوعی به پاک سازی آلرژن های جمع شده کمک کرده و از چسبیدن آن ها به ملتحمه چشم جلوگیری می کند. قطره های چشمی دیگر نیز می تواند جایگزین اشک شود. حتی به پاکسازی چشم کمک کند. قطره های چشمی آنتی هیستامین به وسیله بلوکه کردن دریافت کننده های هیستامین در ملتحمه چشم به بهبود فرد کمک زیادی می کنند. در نتیجه هیستامین دیگر قدرت اتصال به ملتحمه را نداشته و اثرش را از دست می دهد. آنتی هیستامین ها در کاهش خارش بسیار موثر بوده ولی نمی توانند التهاب و قرمزی را کاهش دهند. ت ثیر گذاری قطره های آنتی هیستامین بر روی التهاب و قرمزی چشم بسیار کم و اندک است. آنتی هیستامین های نسبت به قرص های آنتی هیستامین سریع عمل می کند. حتی کمتر باعث خشکی چشم می شوند. استفاده از آنتی هیستامین ها باعث سوزش و مور مور شدن خفیف چشم ها، سردرد و خواب آلودگی می شود. با وجود تمامی عوارض گفته شده باز هم درمان با آنتی هیستامین های قطره ای یکی از محبوب ترین شیوه های درمانی حساسیت های چشمی در دنیا است. قطره های چشمی ضد احتقان نیز به از بین بردن قرمزی چشم کمک زیادی می کند. اما ت ثیری بر روی کاهش خارش چشم نخواهد داشت. مصرف این داروها باعث تنگ شدن عروق خونی بر روی ملتحمه می شود. نکته بسیار مهم این است که افراد مبتلا به گلوکوم زاویه بسته نباید از این دارو استفاده کنند. زیرا باعث افزایش فشار چشمی خواهد شد. پیشگیری یکی از اساسی ترین شیوه هایی است که بر درمان آلرژی چشم ارجحیت دارد. برای پیشگیری بهتر است: از قرار گرفتن در معرض آلرژن ها و ذرات معلق بپرهیزید. از مالیدن چشم ها خودداری کنید. منبع: