حریره در قرن چهار هجری قمری و بعد از رونق افتادن بندر تجاری سیراف ساخته شده و در گذشته از شکوفایی زیادی برخودار بوده است. به‌گونه‌ای که یکی از مناطق مهم تجاری و بازرگانی حاشیه خلیج فارس به شمار می‌رفت. با ما در همراه باشید تا با آشنا شوید. شهر باستانی حریره دارای قسمت‌های مختلفی است. خانه اعیانی، مسجد، حمام، بخش‌های کارگاهی و صنعتی، تاسیسات آبی و بندرگاه دیدنی‌های این شهر تاریخی را تشکیل می‌دهند. شهر تاریخی حریره در استان هرمزگان واقع است و یکی از جاهای دیدنی کیش به شمار می‌رود. این شهر در شمال این جزیره زیبا و در کنار مجموعه ورزشی المپیک قرار دارد. قدمت این شهر به قرن چهارم هجری قمری می‌رسد که تا قرن دهم از رونق و آبادانی برخوردار بود و بعد از این تاریخ متروک شد. شهر باستانی حریره در زمان خود به‌عنوان بندری مهم و مرکز ارتباطی بین ایران، هند و چین محسوب می‌شد و بیش از سال قدمت دارد. این شهر در اواسط قرن چهار هجری شکل گرفته است و تا اواسط قرن دهم به‌مدت سال در اوج و شکوفایی بود و مرکز تجاری و بازرگانی در خلیج فارس به شمار می‌رفت و جمعیت زیادی داشت. برای رفتن به شهر حریره باید به جنوب ایران و جزیره زیبای کیش سفر کنید. در نزدیکی مجموعه المپیک و در کنار جاده کرانه حریره را خواهید دید. آثار اسکله و و لنگرگاه شهر حریره در نزدیکی ساحل دیده می‌شود که پشتیبانی‌های نیم‌دایره‌ای دارد و با چند راهرو، دهانه سنگی و پلکان به دریا منتهی می‌شود. کانال‌های ورودی و خروجی نیز همچنان پابرجا است. به‌دلیل استفاده از سنگ‌های آهکی و مرجانی ساختمان‌های این لنگرگاه دچار فرسایش فیزیکی و شیمیایی شده است. حمام شهر با وسعت متر مربع در شمال غربی خانه اعیانی قرار دارد. این حمام سه دوره ساخت، گسترش و مرمت داشته و در دو دوره ایلخانی و تیموری ساخته شده است. این حمام شامل حصار، صحن‌های متعدد، بخش خدمات، انبار و اتاق کارگر در قسمت شمالی، سربینه، گرمخانه، تون و دو خزینه کوچک و بزرگ نیز در جنوب گرمخانه است. اعیانی یکی از بخش‌های حریره است که در پی کاوش‌های باستان‌شناختی کشف شده است. این عمارت در متری جنوب مجموعه ساحلی و در میانه راه دسترسی به ساحل صخره‌ای شمال محوطه قرار دارد. عمارت اعیانی حریره شامل ورودی، شاه‌نشین، یک خانه بزرگ شمالی و خانه کوچک‌در جنوب آن است. از این عمارت تعداد زیادی اشیای سفالی و تزیینات دیوارها از جمله گچ‌بری و کاشی لعاب‌دار متعلق به قرن‌های سیزده و چهارده میلادی به دست آمده است. کاشی‌های ستاره‌دار مشابه نمونه‌های موجود در تخت سلیمان و است. این کاشی‌های وارداتی نشان می‌دهد این خانه متعلق به یکی از ثروتمندان این شهر بوده است.