چرا میخوام خودم رو ثابت کنم؟ چرا می خوام یک ادعای بزرگی بکنم که همه را تحت تاثیر قرار بدم و یک جورایی توجه همه رو جلب کنم جوری که دلم میخواد همه بعدش کفشون ببره و بگن اه چه کاری کردی دمت گرم و من کیف کنم از این همه توجه و تشویق به یک جورایی احساس رضایت و کار درستی و خوبی کنم میدونی چیه؟ انگار می خوام با یک ادعای بزرگ دیده بشم و مورد توجه واقع بشم و تایید و تحسین بشم جوری که دیگران از من خوششون بیاد تا من احساس کنم آدم خاصی هستم و آدم ارزشمندی هستم و یک جورایی احساس کنم آدم خفنی هستم میدونی چیه؟ من عقده دارم عقده دیده نشدن نپذیرفته شدن، خواسته نشدن، پسندیده نشدن و به یک عبارتی بغل نشدن، حالا می خوام در نگاه و ذهن و توجه دیگران بغل بشم و خواسته بشم تا احساس کنم آدم مهمی هستم و خواستنی و دوست داشتنی هستم میدونی چیه؟ "گرسنه هستم گرسنه توجه و محبت و خواسته شدن و پسندیده شدن" و جالبه بعد از اینکه یک ادعای بزرگی رو کردم و خودم رو با تصویر که اگر اینطوری مردم راجع به من چطوری فکر می‌کنند خودم را غرق خوشحالی توهمی ذهنی میکنم بعدش نگران و مضطرب و بعضی اوقات وحشت زده میشم که اگر نشد چی نکنه نشه و از چشم مردم بیوفتم میدونی چیه؟ انگار بلد نیستم برای خودم و خواسته های خودم و علایق واقعی خودم زندگی کنم و هدفهام بیشتر یا همش برای نمایش و تحت تاثیر قرار دادن دیگرانه انگار اومدم تو این دنیا که مردم را تحت تاثیر قرار بدم، انگار معنای زندگی من دیده شدند، انگار پر از خالی از محبت و عشق هستم که فقط گرسنه این هستم درس میخونم برای دیگران/لباس میخرم که دیگران بگن چطوریم/هرکاری می کنم می خوام ببینم دیگران راجع به من چطوری فکر و احساس می‌کنند انگار خدای من دیگران هستن و من بنده و برده اونها هستم و باید کاری کنم که از چشم اونها خوب به نظر برسم اونها من رو بخوان. راستی چرا اینقدر محتاج خواسته شدن و دیده شدن هستم؟ مگر در کودکی خواسته نشدم یا دیده نشدم و توجهی که میخوام و احتیاج دارم بهم نشده که اینقدر گرسنه و تشنه اش هستم یک سوال؟ هر چه بیشتر می خوام بیشتر گرسنه نمیشم؟ و بیشتر احساس بدبختی نمی کنم؟ پس چرا بازم می خوام دنبال این سراب برم؟ میدونی چیه؟ "اینقدر گرسنه و تشنه محبت و توجه و تایید و خواسته شدن هستم که چشمم دیگه هیچ چیزی رو غیر از این نمی بینه" مثل یک آدمی که دستشویی داره و خیلی خیلی تحت فشاره و دیگه هیچ چیزی به غیر از دستشویی رو دنبالش نیست و همه ذکر فکرش اینه که یک جایی رو پیدا کند و خودش رو تخلیه کنه عجب تشنگی تلخیه که هر چی بیشتر ارضاش می کنی بیشتر گرسنه و تشنه اش می‌کنی تولید محتوا پارس متخصص تولید محتوای تخصصی