اریترومایسین برای درمان عفونت های سینه، مانند سینه پهلو، مشکلات پوستی، مانند آکنه و روزاسه، آبسه های دندان، و عفونت های آمیزشی استفاده می شود. اریترومایسین یک آنتی بیوتیک است. این دارو به طور گسترده برای درمان عفونت های سینه، مانند سینه پهلو، مشکلات پوستی، مانند آکنه و روزاسه، آبسه های دندان، و عفونت های آمیزشی استفاده می شود. به نقل از"ان اچ اس"، اریترومایسین در کودکان اغلب برای درمان عفونت های گوش یا عفونت های سینه استفاده می شود. این دارو به شکل قرص، کپسول، یا مایع برای نوشیدن در دسترس است. همچنین، اریترومایسین به شکل محلول پوستی برای درمان عفونت های پوستی، مانند آکنه وجود دارد. نوع تزریقی اریترومایسین نیز در دسترس است، اما این مورد فقط در بیمارستان انجام می شود. طبق دستور پزشک، اریترومایسین دو یا چهار بار در روز مصرف می شود. برای بیشتر عفونت ها، بیمار طی چند روز پس از آغاز مصرف دارو باید احساس بهتری پیدا کند. برای شرایط پوستی، مانند آکنه و روزاسه، ممکن است چند ماه طول بکشد تا فرد شاهد بهبودی باشد. شایع ترین عوارض جانبی اریترومایسین شامل حالت تهوع، استفراغ، کرامپ های معده و اسهال می شوند. نوشیدن الکل همراه با اریترومایسین ممکن است فواید دارو را کاهش داده یا به تاخیر اندازد. بزرگسالان از جمله زنان باردار و مادرانی که به نوزاد خود شیر می دهند می توانند اریترومایسین مصرف کنند. اریترومایسین توسط کودکان نیز قابل استفاده است. اریترومایسین برای برخی افراد مناسب نیست. برای حصول اطمینان از بی خطر بودن این دارو برای خود، اگر با موارد زیر مواجه هستید با پزشک خود صحبت کنید: - در گذشته، یک واکنش آلرژیک به اریترومایسین یا آنتی بیوتیک های دیگر داشته اید - به یک اختلال خونی نادر و ارثی به نام پورفیریا مبتلا هستید - مشکلات کبدی یا کلیوی دارید - در گذشته، مصرف آنتی بیوتیک موجب بروز اسهال در شما شده است - ضربان قلب سریع، کوبشی یا نامنظم دارید - به یک عفونت آمیزشی به نام سیفلیس مبتلا هستید و باردار هستید - اریترومایسین به تنهایی ممکن است از ابتلای نوزاد به عفونت جلوگیری نکند - به یک بیماری تضعیف کننده عضلات به نام میاستنی گراویس مبتلا هستید - اریترومایسین علایم بیماری را تشدید می کند - سطوح پتاسیم یا منیزیم در بدن شما پایین است، یا در گذشته به این شرایط مبتلا بوده اید دوز معمول اریترومایسین میلی گرم تا , میلی گرم است که چهار بار در روز مصرف می شود. گاهی اوقات، این دارو دو بار در روز مصرف می شود. دوز دارو ممکن است برای کودکان کمتر باشد. بهتر است فواصل بین مصرف هر دوز در طول روز به طور مساوی تقسیم شود - به عنوان مثال، هنگام صبح، میانه روز، اواخر بعد از ظهر و هنگام خواب. به طور کلی، بهتر است اریترومایسین با غذا مصرف شود تا موجب ناراحتی معده نشود. مصرف اریترومایسین را تا پایان دوره درمان ادامه دهید، حتی اگر احساس بهتری دارید. اگر درمان را زودهنگام متوقف کنید، عفونت می تواند بازگردد. قرص یا کپسول اریترومایسین را همراه با نوشیدن آب ببلعید. این دارو را نجوید یا خرد نکنید. اریترومایسین مایع برای کودکان و افرادی که با دشواری در بلع قرص مواجه هستند، در دسترس است. اریترومایسین مایع با یک سرنگ یا قاشق مدرج ارایه می شود تا به مصرف میزان درست از دارو کمک شود. اگر سرنگ یا قاشق مدرج در اختیار ندارید، یکی از آنها خریداری کنید. از قاشق معمولی برای مصرف دارو استفاده نکنید زیرا مقدار مناسب از دارو قابل اندازه گیری نیست. اگر مصرف یک دوز اریترومایسین را فراموش کردید، آن را بلافاصله پس از یادآوری مصرف کنید، مگر این که زمان مصرف دوز بعدی نزدیک باشد. در این مورد، دوز فراموش شده را نادیده بگیرید و دوز بعدی را هرگز برای جبران آن دو برابر نکنید. در هر روز تعداد دوزهای درست از دارو را مصرف کرده و بین هر دوز حداقل چهار ساعت فاصله مد نظر قرار دهید. مصرف یک دوز اضافه از اریترومایسین به صورت تصادفی بعید است که آسیبی به شما یا فرزندتان وارد کند. این شرایط ممکن است احتمال عوارض جانبی موقتی مانند کم شنوایی، حالت تهوع و اسهال را افزایش دهد. اگر هر گونه نگرانی درباره مصرف بیش از حد اریترومایسین دارید، یا اگر فرزند شما یک دوز اضافه را مصرف کرده است با پزشک خود صحبت کنید. همانند همه داروها، اریترومایسین نیز می تواند موجب عوارض جانبی شود، اگرچه این شرایط را همه تجربه نمی کنند. اگر نوزاد استفراغ می کند یا پس از تغذیه بسیار تحریک پذیر است، دادن اریترومایسین را متوقف کرده و با پزشک خود تماس بگیرید. اگر عوارض جانبی زیر شما را آزار می دهند یا از بین نمی روند، به مصرف دارو ادامه دهید، اما با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید: - حالت تهوع - استفراغ و اسهال - کرامپ های معده - بی اشتهایی - نفخ و سوء هاضمه عوارض جانبی جدی نادر هستند، اما اگر با موارد زیر مواجه هستید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید: - سینه درد یا ضربان غیرعادی قلب - راش پوستی - معده درد شدید - این می تواند نشانه ای از مشکلات پانکراس باشد - زرد شدن پوست یا قسمت سفید چشم ها، یا مدفوع رنگ پریده با ادرار تیره - اینها می توانند نشانه هایی از مشکلات کبدی یا کیسه صفرا باشند - تشنج - توهم (مشاهده یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند) - صدای زنگ در گوش، کم شنوایی موقتی، یا احساس ناپایداری در پاها - دمای بدن درجه سلسیوس یا بالاتر در موارد نادر، ممکن است یک واکنش آلرژیک جدی (آنافیلاکسی) به اریترومایسین داشته باشید. در صورت مواجهه با موارد زیر بلافاصله با مرکز اورژانس تماس گرفته یا به بیمارستان مراجعه کنید: - پوست رنگ پریده - خس خس سینه - احساس تنگی در سینه یا گلو - دشواری در تنفس یا صحبت کردن - تورم دهان، صورت، لب ها، زبان یا گلو شما ممکن است یک واکنش آلرژیک جدی داشته و به درمان در بیمارستان نیاز داشته باشید. برای مقابله با عوارض جانبی ناشی از مصرف اریترومایسین می توانید موارد زیر را مد نظر قرار دهید: حالت تهوع - غذاهای ساده مصرف کنید و از غذاهای سنگین و پر ادویه پرهیز کنید. مصرف اریترومایسین همراه با یک وعده غذایی یا میان وعده ممکن است کمک کند. استفراغ و اسهال - مایعات، مانند آب را به میزان زیاد مصرف کنید و این کار را به صورت جرعه های کوچک و مکرر انجام دهید تا از کم آبی بدن جلوگیری شود. از نشانه های کم آبی بدن می توان به دفع ادرار کمتر از حد عادی یا ادرار با رنگ تیره و بوی بد اشاره کرد. بدون مشورت با پزشک یا داروساز خود داروی دیگری برای درمان استفراغ یا اسهال مصرف نکنید. کرامپ های معده - استراحت و کسب آرامش را مد نظر قرار دهید. آرام غذا خوردن و نوشیدن و وعده های غذایی کوچک تر با تکرر بیشتر می تواند کمک کند. قرار دادن یک پد گرمایی یا بطری آب داغ که با یک حوله یا پارچه پوشیده شده روی معده ممکن است کمک کند. اگر با درد زیاد مواجه هستید با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید. بی اشتهایی - در زمان هایی که به طور معمول انتظار دارید گرسنه باشید، غذا بخورید. اگر به شما کمک کرد، وعده های غذایی کوچک تر با تکرر بیشتر مصرف کنید. بین وعده های غذایی در صورت احساس گرسنگی میان وعده بخورید. نفخ و سوء هاضمه - از مصرف غذاهایی که موجب تولید گاز می شوند، مانند لوبیا، نخود، عدس و پیاز پرهیز کنید. وعده های غذایی کوچک تر مصرف کنید، به آرامی غذا و نوشیدنی مصرف کنید، به طور منظم ورزش کنید. داروهایی مانند سایمتیکون نیز می توانند کمک کنند. به طور معمول، مصرف اریترومایسین طی بارداری و شیردهی برای نوزاد بی خطر است. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید با پزشک خود صحبت کنید. با این وجود، برای حفظ ایمنی، اگر قصد دارید باردار شوید، باردار هستید یا به نوزاد خود شیر می دهید، پزشک خود را از این شرایط آگاه کنید. برخی داروها به خوبی با اریترومایسین تعامل ندارند. اگر داروهای زیر را مصرف می کنید، پیش از آغاز مصرف ارتیرومایسین با پزشک خود صحبت کنید: - داروهای آنتی هیستامین، مانند آستمیزول، ترفنادین یا میزولاستین - یک داروی ضد حالت تهوع و اسفراغ به نام دومپریدون - داروهایی برای مشکلات سلامت روانی به نام های پیموزاید و آمی سولپراید - داروهای میگرن به نام های ارگوتامین و دی هیدرو ارگوتامین - یک داروی کاهنده کلسترول به نام سیمواستاتین - یک داروی ضعف مثانه به نام تولترودین - یک داروی رقیق کننده خون به نام ریواروکسابان - اریترومایسین می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد مشکل شناخته شده ای درباره استفاده از داروهای گیاهی یا مکمل ها در کنار اریترومایسین وجود ندارد. اما برای حفظ ایمنی، پیش از آغاز مصرف هر داروی جدید، از جمله داروهای گیاهی یا مکمل ها ابتدا با پزشک خود مشورت کنید. توجه: معرفی دارو در رسانه، صرفا جهت دانش افزایی است و به معنای توصیه یا تجویز نیست. مصرف هر گونه دارو با هر دوز، صرفا باید با تشخیص و تجویز پزشک باشد.