(متن مربوط به حس و حال کلی و قبلی و بی ارتباط به روزمره و حال فعلی است، لذا لطفا از هر گونه برداشت فعلی، بعدی، آتی، قطعی، جهت دار، بی جهت یا غیره خویشتن داری فرمایید. لطفا کامنت ننویسید یا صرفا یک موافقم یا مخالفم ابراز فرمایید چون منظور از "اینجا" کافه قنادی مونه! و بعیده شما دیده باشیدش! ما در دنیا، بدنیا می آییم اما به دنیا نمی رسیم. ما در اینجا بدنیا می آییم و به دنیا نمی آییم. ما به خیلی جاها می رسیم و خیلی کارها می کنیم اما به هیچ جا نمی رسیم و هیچ کاری نکرده ایم. همیشه هستیم و هیچ وقت نیستیم. همیشه برنده ایم و هیچ وقت جایزه نبرده ایم. ما در اینجا خوب کار می کنیم و خوب بار نمی کنیم. اولین شکایت آخرین شکایت هست. اولین سخن، آخرین سخن هست. اینجا آغاز، پایان است. اصلا آغاز پایان هست. هم هستیم و هم نیستیم. بودن همان نبودن است. اینجا بودن یا نبودن. اصلا مسیله این نیست. وقتی ساکتی مقبولی و با اولین کلام مغضوب. تا قبل رفتن بی ارزش و پس از رفتن اسطوره. وقتی داری اوج می گیری، به قعر چاه می افتی. اینجا سربالا، آب میره، دل ما همیشه تاب می ره. شکایت نیش زنبوره عسله، بزنی می میری و نزنی هم. اگر فکر کنی، فکر! خوب که فکر کنی، دیگه سعی میکنی هیچ وقت فکر نکنی. اینجا از دنیا می ریم و از دنیا هم نمی ریم. اینجا توالی نبودن هاست و رفتن اصلا چیز جدیدی نیست. پایان.