گرسنگی به قول اریک برن ما سه نوع گرسنگی داریم - گرسنگی نوازش و توجه - گرسنگی شناخت و تغذیه _گرسنگی ساختار همانطور که هرچقدر ما گرسنه تر باشیم کیفیت غذا کمتر برای ما مهم می شود، وقتی که ما یک فقدان ارتباطی هم داریم، یا رابطه از هم گسیخته شده و ما تنها شده ایم، آنقدر این گرسنگی نوازش به ما فشار می آورد، که گاهی در اولین فرصتی که برای داشتن یک رابطه پیدا می کنیم و وارد رابطه بعدی می شویم و این روزها هم که مد شده که در گروه های اجتماعی امروز این رابطه را قطع میکنند و سه ساعت بعد رابطه با یک نفر دیگر که جدید است روی صفحه می آید در این سه ساعت کلی هم عکس یادگاری با این فرد جدید دارد. یعنی یک ساعت و نیم فرصت آشنایی بوده و در یک ساعت و نیم بعدی هم با هم عکس گرفته اند. گرسنگی نوازش اریک برن دو جنبه دارد جسمانی و روانی، گرسنگی جسمانی نوازش، گرسنگی محرک است ما در واقع در جایی که آدمی نباشد با ما حرف بزند و کسی را نبینی و صدایش را نشنویم، لمسمون نکنه حالمان بد میشود، و از لحاظ جسمانی ما ضعیف می شویم. پژوهش های زیادی در حوزه پزشکی این را به اثبات رساندند. این افراد معمولا بیماریهایی که مخصوصا مربوط به سیستم ایمنی بدن است را پیدا می کند، همچنین بیماری های قلب و عروق و بیماری های سرطانی. وجه دیگر گرسنگی شناختی است است یعنی اینکه ما نیاز داریم که ما را بشناسند، گرسنگی اینکه مارو به عنوان کسی که قابل احترام است بشناسند. یعنی بگویند ما دوست داریم و حواسمان به تو است. کار جالبی انجام دادی یا آفرین مرحبا چه خوب صحبت کردی یا چه لباس قشنگی تنت کردی و اینها همه نشان دهنده این است که دیده بشویم و شناخته بشویم و با نگاه مثبت ارزیابی بشویم. اریک برن بعد از گرسنگی غذا و نوازش گرسنگی ساختار را معرفی می کند، یعنی ما انسان ها نیاز داریم که در یک چارچوب یا ساختار جهان را قابل پیش بینی و قابل تشخیص بکنیم، وقتی که در وضعیت فعلی به سر می‌بریم و نمی‌دانیم اینجا چه خبر است و نمی دانیم اوضاع چه طرف پیش می رود، حال بدی پیدا می کنیم و مضطرب می شویم، آنقدر رسیدن به این ساختار و این نیاز برای ما شدید است تا وقتی یک ساختار مبتنی بر اطلاعات پیدا نمی کنیم حتی شبه ساختارها را ترجیح می دهیم، یعنی من ترجیح میدم شما به دروغ به من بگویید که این جهان را من میشناسم و از کجا آمده ایم و به کجا میرویم و معنای این جان کجاست و بعد از مرگ چه خبر است با وجودی که می دانم شما بیشتر از من تجربه ندارید به قول حکیم خیام از جمله رفتگان این راه دراز باز آمده‌ای کو که به ما گوید می بینم که شما هم مثل من هستین و به اون دنیا نرفته و بر نگشته‌اید ولی با وجود این ماجرا آنقدر گرسنگی ساختار به من فشار می آورد و برایم سخت می شود که ندانم چه خبر است، و من اینجا دارم چه کار می کنم، همین که شما یک داستان جذاب را برای من تعریف کنید اینجوری جهان آفریده شد و بدین ترتیب پیش می رود، من آن را باور می کنم بدون اینکه حرف شما را به چالش بکشم. بنابراین همانطور که گرسنگی نوازش باعث می شود که ما از ترس بی رابطه بودن رابطه های مخرب و آسیب‌رسان را انتخاب بکنیم، همینطور هم گرسنگی ساختار باعث می شود که ما خیلی وقت ها قصه‌های ابلهانه ای را باور بکنیم، و به عنوان حقایق ازلی و ابدی جهان هستی از ترس اینکه این ندانم ما را مثل یک خلا به ما آسیب نرساند و ما را اذیت نکند بپذیریم.