قصه از اونجایی شروع شد که چند ماه از نامزدیمون گذشته بود. خواهرم و همسرش دنبال ماشین خوب میگشتن. اولین ماشین زندگیشونو میخواستن بخرن. همسرم ماشین باز قهاریه سپردن بهش که یه ماشین خوب براشون پیدا کنه. هفته ها گشتن ولی چیز چشمگیری پیدا نکردن تا اینکه همسرم ماشینشو فروخت بهشون که خیالش از اولین ماشینشون راحت باشه تا خودمون دنبال یه ماشین بگردیم. اینجا شد شروع دیوار گشتن برای خودمون چون نمیشد به دلال های بیرون اعتماد کرد و ترجیح می‌دادیم از صاحب ماشین مستقیم و صادقانه خرید کنیم القصه خوردیم به گرونی صعودی ماشین جوری شده بود که انگار ماشین بدو امیر تو رو نگیره. همه بسیج شده بودن برای ما یه ماشین مناسب پیدا کنن. ماه ها بی وسیله بودیم و داشتیم به شرایط ناخواسته عادت میکردیم. تاااا شب تولد همسرم مهر سال برنامه سورپرایز چیده بودم خونمون ولی تایم کم آوردم دعا کردم خدایاااا امیر یه کوچولو دیر برسه بتونم به کارا برسم. مرغ آمین همون اطراف بود گویا? شد نیومد شد نیومد شد نیومد شد نیومد‌. فکر کردم شاید فراموش کرده زنگ زدم خلاف میلم گفت شما شام بخورید من امروز نمیرسم بیام? حال من و مهمونای خودمونیمونو توصیف نکنم چون حتما میتونید درک کنید? یبار دیگه زنگ زدم گفتم شام نگه میداریم اگه دیر شد هم بیا. قبول کرد ساعت و خورده ای با یه نقره ای صندوق دار تررر و تمیز اومد? صحنه قشنگی بود برای هممون بعد اینهمه بدو بدو و نگرانی. از همه قشنگ تر تاریخی بود که پایین پلاکش روز تولدش خورده بود? همه حال بد اونروزو چندین ماه گذشته با همه بالا پاییناش شست برد? چندماه بعدشم گل گلی شد برای عروسیمون?? هنوزم یار وفادار و اسب بتازمونه کلی سفر رفتیم و آهنگای عاشقانه توش با هم گوش کردیم شده یه اثر موندگار دیوار تو خونواده کوچیکمون بعضی وقتا که چشمم میخوره به پلاکش و اون تاریخ هک شده همه این مسیر نهایتا شیرین مرور میشه و تبدیل میشه به یه لبخند به بزرررررگی دیوااااااار?