شما نمی توانید به معلم آموزش دهید که چگونه با فرزندتان رفتار کند. عوض کردن معلم نیز کار شما نیست. وظیفه والدین آن است که به فرزند خود کمک کنند راههای بهبود رابطه ضعیف خود با معلم را پیدا کنند و نیز راههایی بیابد تا در مدرسه یا مهد کودک، خودش را راحت تر احساس کند. در این مواقع می توانید به فرزندتان این جملات را بگویید: آیا فکر می کنی وقتی دانش آموزی از معلم خود متنفر باشد، معلم خوشحال خواهد بود؟ یا اگر تو معلم بودی و یکی از دانش آموزانت از تو متنفر بود، چه کار می کردی؟ و بعد در ادامه می توانید بگویید معلم تو ممکن است همان طور که تو میگویی بدجنس باشد، من نمی دانم. متاسفانه، هیچ کس نمی تواند همه چیزهای خوب را با هم داشته باشد. ما باید از آنچه داریم بهترین استفاده را ببریم. من مطمینم تو با شرایط موجود راحت نیستی. پس بیا ببینیم برای اینکه راحت تر باشی چه کاری می توانی انجام دهی. بهتر است ارزیابی کودکتان را مورد چالش قرار ندهید، چون حس خصومت او را افزایش میدهد و موجب می شود که بخواهد از نگرش خود مبنی بر بدجنس بودن معلمش دفاع کند. جانبداری شما از معلم موجب افزایش خصومت فرزندتان می شود و از سوی دیگر، جانبداری چشم بسته از فرزندتان به معنی آن است که از رفتار بد او در مدرسه حمایت کرده اید. در عوض به ناراحتی او اشاره کنید. پذیرش احساس داشته باشید و درباره مشکل کودک صحبت کنید. این گونه به کودکتان کمک کرده اید تا راههای مشارکت بیشتری برای تسکین ناراحتی خودش پیدا کند. کودک نیازی ندارد در برابر محیطش حمایت شود، همچنین نیازی ندارد که محیط را برای او از نو تغییر دهیم. چیزی که او نیاز دارد راهنمایی در پاسخ هایش به محیط است.