سلام یار دور مهربونم، برای امروز برنامه ریزی کرده بودم که برات نامه بفرستم یهو دیدم یه نامه اومد بیمارستان، کله ی سحر? ذوق مرگ شدمااااا ازونا که فقط باید بپرم بغلتو ببوسمت یادته برات گفتم خاندان ما کلا تو رشته های تحصیلیشون با مهندسی میونه ی خوبی ندارن کلا شاید یکی نهایت دوتا از نوه نتیجه ها مهندس شدن. برای همین هیچ تصوری از آدمهایی که مهندس میشن، نداشتم. از فضای کاری، حیطه ی مسیولیتی یه مهندس اطلاعی نداشتم تا اینکه یه مهندس اومد تو زندگیم، اونم چه مهندسی? ازونا که کشورهای دیگه برای داشتنش سر و دست میشکونن ازون به قول خودت، متخصصین داخلی که با همت و تلاش و دستان توانمند و هوش سرشارشون، ما رو از مهندسین خارجی، بی نیاز کردن. تلاش شبانه روزیتو میبینم صبح پا میشی کیلومتر میکوبی میری سر پروژه و شب برمیگردی مسافت های طولانی رو تا مشهد و کاشان و جنوب و شمال و. تنها میری تا دیر وقت سر کاری اول از همه تو شرکتی و آخر از همه شرکتو ترک میکنی دقیق و ریز بینی حساس و خلاقی ظرافت و هنر رو تو کارت میبینم. میبینم با چه دقتی بالای سر پروژه ها هستی و نظارت میکنی علی عزیزم! فکر میکردم کار ما خیلی سخته چون با جون آدمها سرو کار داریم ولی کار شما هم خیلی حساسه، با یه اشتباه کوچیک ممکنه یه کارخونه بره رو هوا. شاید خیلی حرفم تکراری باشه ولی دوست دارم باز هم بگم که من شدیدا بهت افتخار میکنم و واقعا تحسینت میکنم، تو مستحق بهترین تقدیر ها هستی. به خودم میبالم که تو مال منی. تویی که مردم اگه بدونن چقدر براشون زحمت کشیدی، به من حسودیشون میشه? میدونم از مهندس گفتنم خوشت نمیاد ولی اینبار رو اجازه بده بهت بگم. تنها مهندس زندگی من! آفریننده ی دنیای جدید من! که با نه با محاسبات ریاضی و برنامه های خاص، بلکه با دل و احساس قشنگت، دل منو بردی! کی فکرشو میکنه پشت این ظاهر متفکر و مغز درگیر و نگاه خسته، یه دل سبز و مهربونه؟ علی جونم! بدون! که فقط در کنار توعه که شادم و آرام با تو می خندم عزیز دلم زندگیمونو همین جور ظریف و دقیق مهندسی کن و به جلو ببر روزت بارها و بارها مبارکت باشه و مبارک خودم ببوسمت از دور? قربانت زری تو