همانطور که می‌دانید در طول دو سه سال اخیر گرانی گوشی‌های پرچم‌دار به یک مشکل تبدیل شده. مثلا در سال آیفون X را با قیمت پایه دلار معرفی کرد. در حالی که همه از این قیمت نجومی حیرت زده شده‌بودند، با گلکسی نوت وارد بازار شد و دقیقا همین سیاست اپل را در پیش گرفت! از آن روز به بعد، دیگر به پرچم‌دارهای رقمی عادت کردیم مگر اینکه شرکتی مثل شیایومی محصولی بالارده تولید می‌کرد. البته باید به این نکته هم اشاره کنیم که در همان سال‌ها برخی از شرکت‌ها نسخه‌های ارزان قیمت‌تر از پرچم‌داران خود را نیز راهی بازار می‌کردند تا بدین شکل کاربرانی با بودجه محدود هم بتوانند از گوشی‌های خوب بهره‌مند شوند. مثلا در کنار آیفون X ، شاهد عرضه آیفون با قیمت معقول دلار بودیم. گلکسی اس هم دلار قیمت گذاری شد تا خرید آن‌ها آسان‌تر شود. اما این روزها ظاهرا حتی مقرون به صرفه هم دیگر آن معنای قبل را ندارد. از سری گلکسی اس شروع کنیم. پرچم‌دارانی که درست در زمان شیوع ویروس کرونا راهی بازار شدند و همین مسیله فروش آن‌ها را تحت الشعاع قرار داد. اما نکته اینجاست که گلکسی اس با قیمت دلار راهی بازار شد و قیمت قدرتمندترین نسخه آن هم که اس اولترا بود تا دلار پیش رفت! حتی ال جی V در دوره‌ای که بسیاری از کاربران ترجیح می‌دادند از محصولات این شرکت استفاده نکنند دلار قیمت گذاری شد. قیمت وان پلاس به نسبت T حدودا دلار افزایش یافت و به دلار رسید. عجیب بود چون این شرکت با این هدف فعالیت می‌کرد که بهترین قابلیت‌ها را در کمترین قیمت ممکن قرار دهد اما خب دیدیم که امسال داستان به طور کامل تغییر کرد. شاید تنها شیایومی بود که سیاست قیمتی خود را آنقدرها تغییر نداد! دلایل زیادی برای افزایش قیمت وجود دارد. مثلا از باتری بزرگ‌تر گرفته تا نمایشگرهای بزرگ با فناوری‌های پیشرفته نظیر نوع پنل، وضوح تصویر و رفرش ریت آن، دوربین‌های بسیار با کیفیت و بسیاری از چیزهای دیگر. بدیهی است انتظار افزایش قیمت را داشتیم و کاربران زیادی مشکلی بابت پرداخت مبالغ زیاد جهت در اختیار داشتن این قابلیت‌ها ندارند. اما در این بین قطعه‌ای وجود دارد که به نسب قبل تجربه کاربری را آنقدرها بهبود نمی‌بخشد اما قیمت را به شدت افزایش داده. احتمالا درست حدس زدید اسنپدراگون ! پردازنده جدید همانطور که می‌دانید قدرتمندترین محصول این شرکت است که با خود قابلیت‌های زیادی را از جمله مصرف بهینه‌تر باتری، بهبود پردازش تصاویر، مصرف کم و در نتیجه کمتر داغ شدن و مواردی از این دست به همراه داشت. برخلاف دیگر پردازنده‌های کوالکام، اگرچه این پردازنده مودم G داخلی ندارد اما تولیدکنندگان باید مودم X را هم درون گوشی خود به صورت مجزا قرار دهند. این یعنی اصلا مهم نیست در چه کشوری زندگی می‌کنید. مادامی که یک محصول با پردازنده اسنپدراگون خریداری کنید باید بابت مودم آن نیز هزینه اضافی بپردازید. این در حالی است که در بسیاری از شهرهایی هم که بستر بهره‌مندی از اینترنت G تا حدودی فراهم شده، در واقع همه کاربران نمی‌توانند به طور کامل از پتانسیل آن بهره ببرند. به عبارتی اگر این افزایش قیمت را در سال بعد داشتیم شاید می‌شد تا حدودی آن را توجیه کرد. چون در آن صورت بسیاری از کشورها می‌توانستند در زمینه اینترنت G پیشرفت کنند. فن آوری موج میلی‌متری که این روزها توسط اپراتورهای مختلفی نظیر ورایزن ارایه می‌شود بسیار سریع است اما محدوده کمی را پوشش می‌دهد. در طرف مقابل اما فناوری زیر گیگاهرتز را داریم که محدوده بسیار وسیعی را پوشش می‌دهد اما از نظر سرعت با LTE مقایسه می‌شود. از طرفی هزینه‌های سنگین برای بهره‌مندی از اینترنت G را هم باید به آن افزود. همه این موارد اسنپدراگون را به یک قطعه گران قیمت تبدیل می‌کند و اگر این شرکت‌ها سرغ پردازنده دیگری می‌رفتند شاید مجبور نبودیم تا این حد برای گوشی‌های مجهز به این پردازنده هزینه کنیم. نمونه آن را می‌توانیم در اسنپدراگون ببینیم که می‌توانست برای برخی پرچم‌دارهای مقرون به صرفه یک انتخاب فوق‌العاده به حساب بیاید. مثلا وان پلاس . بسیار عالی بود اگر وان پلاس این گوشی را با پردازنده اسنپدراگون راهی بازار می‌کرد. بدین ترتیب هم به اینترنت G دسترسی داشتیم، هم قدرت مناسبی را دریافت می‌کردیم و هم قیمت پایین‌تری را برای آن پرداخت می‌کردیم. اینکه هم وان پلاس و هم پرو به یک پردازنده مجهز شوند و صرفا تفاوت در نمایشگر و دوربین باشد که آن‌ها را از هم متمایز کند اصلا ایده جالبی نیست چون کاربر برخی موارد اصلا به قدرت اسنپدراگون نیازی ندارد! همین مثال را می‌توانستیم در مورد سری اس هم بکار ببریم. سه محصول در یک خانواده با سه برچسب قیمتی متفاوت اما هیچ یک از آن‌ها را نمی‌توان مقرون به صرفه در نظر گرفت. به عبارتی شما در هر سه گوشی قابلیت فیلم‌برداری K ، نمایشگر هرتز، اینترنت G ، پردازنده و میزان رم مشابهی را دریافت می‌کنید و صرفا بزرگ‌نمایی برابری است که شاید برخی‌ها را مجاب به خرید اس اولترا کند. نه اینکه قدرت دوربین این محصول فقط به همین بزرگ‌نمایی خلاصه شود اما سوال اینجاست که آیا واقعا این تفاوت ارزشش را دارد که چنین مبلغی را برای آن بپردازیم؟ بسیار بهتر می‌شد اگر سامسونگ قیمت پرچم‌دار قدرتمند خود را نهایتا در محدوده یا دلار نگه می‌داشت و به جای آن اس را با پردازنده اسنپدراگون راهی بازار می‌کرد. کمی سخت است بخواهیم این حقیقت را بپذیریم که دلار کمترین مبلغی است که برای در اختیار داشتن یک پرچم‌دار مقرون به صرفه باید بپردازیم! این روزها به شدت منتظر عرضه پیکسل a به بازار هستیم. محصولی از شرکت گوگل که قرار است جانشین پیکسل a شود. قدرتی معادل قدرت دوربین پیکسل در این گوشی بکار رفته و میزان رم نیز ظاهرا برابر است ( گیگابایت) تفاوت اما اینجاست که این محصول احتمالا از پردازنده اسنپدراگون بهره می‌برد و به همین خاطر نیز دلار قیمت گذاری خواهد شد! البته صرفا اشاره به کوالکام و پردازنده‌های این شرکت به عنوان اصلی‌ترین دلیل گرانی گوشی‌های پرچم‌دار درست نیست. به اپل هم باید نگاهی داشته باشیم. شرکتی که هر سال پردازنده‌هایش دو برابر بهتر از پردازنده‌های رقیب قدرت و توان در اختیار کاربران قرار می‌دهند و در حالی که از نظر نوآوری و کیفیت ساخت برتری خاصی به رقبا ندارند، اما باز هم گرانی گوشی‌های پرچم‌دار این شرکت آن‌ها را به محصولاتی دست نیافتنی تبدیل کرده است. اما این شرکت با آیفون SE نشان داد حتی با قدرتمندترین پردازنده موبایل جهان، دوربین قدرتمند، پشتیبانی نرم‌افزاری مشابه با سری‌های قدرتمند و گران قیمت و . نیز می‌توان همچنان محصولی دلاری طراحی کرد. آیفون SE و پیکسل a کاملا ما را متقاعد می‌کنند گوشی‌های دلاری تا چه حد می‌توانند عالی و مقرون به صرفه باشند. از همه این‌ها که بگذریم می‌رسیم به شرکت‌هایی نظیر شیایومی، اوپو، ریلمی، آنر و بسیاری از شرکت‌های دیگر که هم از نظر کیفیت ساخت عالی هستند و هم از نظر عملکرد و قیمت. البته بسیاری از آن‌ها به دلیل کمبود لوازم جانبی و عدم حضور نمایندگی‌ها در کشور ما، انتخاب منطقی نیستند اما نمی‌توان این حقیقت را کتمان کرد که می‌شود قدرت بالا و کیفیت عالی را در محصولی ارزان قیمت پیاده کرد. مثلا شما با خرید شیایومی می نوت هم می‌توانید به دوربین قدرتمندی دسترسی داشته باشید که در بررسی‌های DxOmark تقریبا هم سطح با گلکسی اس اولترا است، هم اینکه پردازنده‌ای قدرتمند (اسنپدراگون ) درون گوشی شما وجود دارد که نیازتان را برای طولانی مدت مرتفع می‌سازد. حال اگر بخواهیم پردازنده اسنپدراگون را در نظر بگیریم اوضاع بسیار بهتر هم می‌شود. منظور این نیست که درون گوشی‌های پرچم‌دار از پردازنده‌های قدرتمند استفاده نشود. اما وقتی می‌گوییم پرچم‌دار مقرون به صرفه، منطقی نیست قیمت آن از دلار آغاز شود. اسنپدراگون پردازنده فوق‌العاده قدرتمندی است که توانست بعد از سال‌ها فاصله زیاد ایجاد شده بین چیپ‌های سری A اپل با رقبا را کاهش دهد، اما قرار نیست هرکسی به قابلیت‌های زیاد آن نیاز داشته باشد. با نگاهی به برخی از گوشی‌های ارزان قیمت می‌بینیم می‌شود هزینه‌های اضافی را تا حد زیادی کاهش داد اما مشخص نیست چرا شرکت‌ها این رقابت تنگاتنگ خود را فقط به یک مدل از پرچم‌دارهای خود محدود نمی‌کنند تا قیمت مدل‌های دیگر کاهش یابد. گاهی اوقات وقتی جدول مشخصات گوشی‌ها را می‌بینیم واقعا به برخی‌ها اصلا نیازی نیست و وقتی هم به مدل‌های پایین‌تر سر بزنیم می‌بینیم باز هم آن قابلیت‌ها در آن حضور دارند و لذا کاهش قیمت آنقدرها محسوس نیست. هرچند دلیل این امر گرانی بیش از حد گوشی‌های پرچم‌دار است و کاهش قیمت آن‌ها هرچه که باشد باز هم خریدشان از توان عده زیادی خارج است. نظر شما در رابطه با گرانی گوشی‌های پرچم‌دار چیست؟ آیا گران شدن گوشی‌ها واقعا به خاطر پردازنده و یا قابلیت‌های زیاد آن است یا عدم قناعت شرکت‌ها به سود کم؟