یک خانواده خوش‌آب و رنگ که همگی مثل حباب‌هایی بی‌شکل هستند، بخش مهمی از خاطرات دوران کودکی ما را در کارتون "بارباپاپا" ساخته‌اند. در دهه مخاطب انیمیشن‌های درجه یک غالبا روشنفکرانه‌ای که از تلویزیون پخش می‌شد فقط کودکان نبودند. در آن کمبود برنامه‌های مفرح تلویزیونی نوجوانان دهه و حتی پدران و مادران هم با بچه‌ها پای برنامه کودک می‌نشستند. یکی از کارتون‌های دهه که طرفداران زیادی هم داشت کارتون بارباپاپا بود. کارتون بارباپاپا خودش هم مثل اسمش عجیب و غریب بود. یک پدر به رنگ صورتی، یک مادر به رنگ سیاه (از همین رنگ‌بندی متوجه می‌شوید که خالقان این انیمیشن ذهنیت متفاوتی با سنت‌های معمول داشتند! و تعداد زیادی بچه به رنگ‌های مختلف، خانواده بارباپاپا را تشکیل می‌دادند. بارباپاپا و بارباماما و بچه‌هایشان با هم زیاد حرف نمی‌زدند و یک راوی، قصه هر اپیزود و کنش‌ها و واکنش‌های کاراکترها را هر جا که لازم بود روی تصویر روایت می‌کرد. انیمیشن کلا روی تصویر و رابطه تصویری کاراکترها بنا شده بود. نکته خانواده بارباپاپا این بود که می‌توانستند به هر شکلی که می‌خواهند دربیایند. جمله معروف انیمیشن این بود: "حالا بارباپاپا عوض می‌شه! " و آن موجودات مثل خمیر اسباب‌بازی می‌توانستند به هر شکلی دربیایند تا خودشان را از مخمصه نجات بدهد.