طبق قوانین در طلاق، تنها در صورت وجود برخی شرایط است که طلاق به درستی صورت می‌گیرد. یکی از شرایطی که در خصوص زنان مقرر شده است، پاک بودن زن است. در این مطلب از به موضوع می‌پردازیم. بر اساس قانون مدنی، اصل بر باطل بودن طلاقی است که در مدت عادت ماهیانه زن یا دوره نفاس (نفاس حالتی است مانند عادت زنانگی که هنگام زایمان در زنان به وجود می‌آید و مدت آن حداکثر ده روز بعد از زایمان است) واقع می‌شود. اما در ادامه ماده قانون مدنی چنین آمده است: طلاق زن در مدت عادت زنانگی یا نفاس صحیح نیست. مگر این‌که زن حامله باشد یا طلاق قبل از نزدیکی با زن واقع شود یا شوهر غایب باشد به‌طوری که اطلاع از عادت زنانگی بودن زن نتواند حاصل کند. "بنابراین ماده، موارد مجاز طلاق در عادت ماهیانه یا نفاس عبارتند از: معمولا در دوران حاملگی عادت زنانگی یا نفاس وجود ندارد. به همین دلیل، در این دوران بلامانع است. قانون‌گذار پاکی زن را در این مورد شرط ندانسته است. هرگاه زن و مرد بخواهند از هم طلاق بگیرند و رابطه زناشویی هم بینشان واقع نشده باشد، قانون‌گذار نیز پاکی زن را شرط ندانسته است و این طلاق از نوع است. اگر شوهر زن، غایب بوده باشد و در زمان طلاق با زن در یک منزل سکونت نداشته باشد، نمی‌تواند اطلاع حاصل کند که زن در عادت ماهیانه است یا خیر. پاکی زن شرط طلاق نیست. هم‌چنین، در سایر مواردی که زن و شوهر جدا از هم زندگی کنند، به نحوی که آگاهی مرد از وضعیت زن ممکن نباشد، در حکم غیبت مرد است و طلاق دادن او صحیح است. برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مطلب را مطالعه کنید.