- از متود های کانستراکتور فقط برای مقدار دهی استفاده کنید. دیده شده که برنامه نویس از متود کانستراکتور یا متود سازنده برای همه کاری استفاده کرده جز مقدار دهی (مثل قبلا خودم: ) متود های کانستراکتور وظیفشون اینه که مقدار دهی کنند برای وابستگی هاتون. - سعی کنید تا جایی که میشه متود هاتون رو یک خطی بنویسین و از بزرگ شدن متود جلوگیری کنین. یکی از روش های این کار میتونه Function extraction باشه که فکر میکنم دربارش حرف زدیم. - سعی کنید از Type declarations استفاده کنین. برای مواقعی که شما میخواین کنترل کنین که چه نوع مقداری برگشت داده بشه یا چه نوع مقداری پاس داده بشه و مفید هست برای کار ما. Object typehint هم شاملش میتونه باشه. - سعی کنین از نوشتن autoload بصورت دستی خود داری کنین و با قابلیت های کامپوزر کار خودتونو راه بندازین خیلی راحت تر هم هست. دربارش توضیح دادم. امیدوارم این قسمت هم به کارتون اومده باشه. موفق باشید: )