ماهیگیری صنعت مهمی در ایالت"کرالا" در هند است و بیش از یک میلیون نفر مستقیما در این بخش اشتغال دارند ( ) اما مهمترین محدودیت این بازار اینست که ماهیگیران وقتی در دریا هستند از قیمت ها در بازارهای مختلف منطقه بی خبرند. بدلیل هزینه بالای حمل نقل و محدودیت زمانی هر بازار، بطور معمول ماهیگیران تنها قادر به رفتن به یک بازار در روز هستند. در نتیجه ماهیگیران صید خود را منحصرا در بازار محلی خود بفروش میرسانند. بعلاوه، بدلیل هزینه بالا، ذخیره سازی وجود نداشته، و بخاطر کیفیت پایین جاده ها و هزینه بالای حمل و نقل، آربیتراژ (خرید به قیمت کمتر و فروش به قیمت بالاتر) کمی صورت میگیرد. در نهایت مقدار ماهی تامین شده در یک بازار به میزان صید در نزدیکی آن منطقه مرتبط است. مقدار تفاوت قیمت ها چشمگیر است. گاهی قیمت موثر در یک بازار صفر است یعنی ماهیگیر قادر بفروش ماهی خود نیست و مجبور به دور ریختن صید می شود، درحالیکه در همان زمان در بازار های مجاور به قیمت بالا بفروش میرسد و حتی گاها بعضی خریداران اصلا موفق به خرید ماهی نمیشوند. از کم کم تلفن همراه وارد کرالا می شود. از آنجاییکه بیشتر شهرهای مهم ساحلی هستند، بسیاری دکل های مخابراتی در کنار دریا نصب شده و تا عمق کیلومتری در دریا را پوشش میدهند. تا بیش از % قایق های ماهیگیری و بیشتر عمده فروشان و خرده فروشان ماهی از تلفن همراه برای هماهنگی فروش استفاده می کنند. قبل از ورود تلفن همراه، تفاوت قیمت (پراکندگی قیمت) در بازارهای هر ناحیه در هر روز بخصوص بالاست، و در بسیاری مواقع قیمت حتی به صفر می رسد (دور ریختن ماهی) اما در عرض چند هفته پس از ورود تلفن همراه پراکندگی قیمت بشدت کاهش میابد. دوریزی صید تقریبا به صفر می رسد و اختلاف قیمت در بازارها ناچیز میگردد. نتایج نشان میدهند میزان ماهی بفروش رسیده کیلوگرم در روز افزایش یافت که ناشی از کاهش دور ریزی بود. در سمت مصرف کننده هم با کاهش نسبی ولی مداوم قیمت، رفاه بهبود میابد. البته لازم بذکر است فاسدشدنی بودن ماهی در چشمگیر بودن نتایج موثر بود. معمولا تکنولوژی های اطلاعاتی در کشورهای درحال توسعه از اولویت کمتری نسبت به خدمات آموزشی و درمانی برخوردارند ولی این گونه تکنولوژی ها نه تنها درآمد را افزایش می دهند (با افزایش قدرت خرید بدلیل کاهش قیمت مصرف کننده) ، بلکه خود می توانند باعث بهبود سلامت و آموزش شوند. از طرف دیگر از آنجاییکه تلفن همراه در کرالا توسط بخش خصوصی تامین شده بود، باعث کاهش سرمایه گذاری در سایر پروژه ها نگردید. این سیستم ضامن دوام خودش است زیرا شرکت های موبایلی برای منفعت به ارایه سرویس می پردازند و و ماهیگیران هم متقابلا برای کسب منفعت حاضر به پرداخت هزینه آن هستند. رفاه بدست آمده مستقیما در ارتباط با منفعت آربیتراژ و تامین سرویس موبایلی بوده است. زیرساخت های حمل و نقل هم در دسترسی به اطلاعات موثر است، مثلا بهبود جاده ها در کرالا منجر به افزایش آربیتراژ در سطح عمده فروشی گردید. در نهایت در بسیاری کشورها این نگرانی وجود دارد که تنها قشر ثروتمندتر و تحصیل کرده تر از منافع ورود ICT بهره مند گردند اما این تحقیق خلاف آن را نشان می دهد. منبع