یکسال پیش دقیقا همین روز دی اما جمعه، فرجه امتحانات پایانترم بود و محل جبران کم‌کاری و اهمالکاریا اون هفته پنجشنبه - جمعه رو خونه نرفتم نشستم خابگاه درس بخونم. هم اتاقیام جدید بودن زیاد باهم حرف نمیزدیم. پنجشنبه شب تصمیم گرفتم که دیگه جدی شروع کنم ریاضیات مهندسی هم زیاد بود هم سخت هم کابردی خلاصه شبش یا خوابیدم که فرداش سحر علی الطلوع بیدار شم بشینم پا درس. صبحم بیدار شدم نت رو برخلاف عادت و طبق قرار قبلی که با خودم گذاشته بودم روشن نکردم. تا ساعت ظهر که اذان بود درس میخوندم ولی در این حین صدای قرآن خوندن ار خود صبح بود با خودم گفتم لابد کوتیا یکی فوت کرده براش عزا گرفتن اما قطع که نمیشد گفتم شاید چون جمعه‌س میزارن منکه تا حالا نموندم جمعه‌ها رو ببینم چه شکلیه. صدای قرآن قشنگ بود واقعا همیشه جانبخش و روحیه بخشه. اذان که گفت یا شایدم قبلترش با ولع تمام نت رو روشن کردم ببینم چی به چیه اول اینستا رفتم برم بببنم آیا دوستم بم جواب داده یا نه از شانس هم اولین یا دومی استوری شهادت حاج قاسم مضمونشون بود. استوریشو ریپلای کردم اوهههه بازم شایعه تو یکی‌م چقدر باور میکنی تا جواب داد من یه چنتا دیگه دیدم همینه پستا همه مشکی قشنگ تو شک که کنه گفتم باز ملت یه شایعه رو گرفتن دست بدست میچرخونن. اما دوستم جواب داد نه درسته گفتم جدی؟ کی؟ کجا؟ برام ماجرا رو گفت راستش باورم نمیشد نه اینکه خیلی به ایشون ارادت داشته باشم یا اینجور چیزا نه من اصلا یکی دو سالی میشد اسمشونو شنیدم بودم و اینکه برای ماجرای سیل اومده بود خوزستان و بین مردم بود برام عجیب و جالب بود اونم نه تلویزیون و شبکه‌ها مجازی تعریف کنه بلکه خود مردم ازش تعریف میکردن. خیلی تو شک بودم بخصوص اینکه که خیلیا میگفتن جنگ میشه. من از جنگ بدم میومد بخصوص اگه تو خاک خودم باشه دلیلشم روشنه آبادان و خرمشهر نمونه بارزش که بعد از سال هنوز سرپا نشدن هیچ، بلکه منطقه هم هستن. خلاصه اونروز همه بهم میگفتن چی میشه. تلویزیون سلف دانشگاه که خاموش بود یا کسی نیگاش نمیکرد رو همه نیگاش میکردن و شبکه خبر بود همه منتظر انتقام سخت بودن. بعضی‌ها به شوخی میگفتن جنگ میشه از پایانترما خلاص میشیم و بعضی‌ها هم خانواده‌ها زنگ زده بودن ساکشونو ببندن چیزی شد آماده باشن برگردن شهر و استانشون. من قبلا از ترامپ نمیدونم دقیقا کی ولی شنیده بودم که شروع یه سری چیزها عوض میشه و باخودم فکر میکردم شهادت سردار شروعش یا همون اتفاق بخصوصه. روزها گذشت تا من یکمی فهمیدم سردار سلیمانی کیست. چه دانشمندی بوده. چه رتبه‌ایی داشته. چیکارا کرده و خیلی چیزای دیگه. یه جمله هم منصوب به ایشون یاد گرفتم و خیلی تکرار میکنم چون خیلی درکش میکنم و اونم اینه که" فرصتی که در تهدیدهاست در فرصتها نیست. " اینم برگی از خاطرات ما در دی و اوایل سالی پرحادثه و با کلی اتفاقات که گذشتن یا درحال گذشتن هستن? یه جمله اختتامیه بگم روزگار برخی آدمهایی که سعی دارند مخفی و پنهان باشن رو پس از مرگشون برای زندگان دیکته خواهد کرد. و السلام دی (آخرین سال قرن حس میکنم دنیا در قرن جدید قرار پوست اندازی کنه و پوست جدید دربیاره) اهالی کوت عبدالله