از کنار جوی آبی در شهر می گذشتم. گفتم بر لب جوی بنشینم و گذر عمر را در آب جوی ببینم. نشستم تا خستگی هم رفع شود. نگاهم به آب روان بود که اولین بطری آب خالی شناور از راه رسید و گیر کرد. به دنبال آن زباله های بعدی و بعدی و بعدی و بعدی. انقدر زیاد شدند که دیگر به جای گذر عمر فقط و فقط گذر زباله ها را می دیدم. آنهم در گوشه ای از شهر در یک جوی آب. دیگر با خودم عهد کردم که بر لب هیچ جویی ننشینم. چرا که دیدن گذر زباله ها زیبا نیست. البته زشت هم نیست. چون با برند محصولات مختلف که روی آن ها چاپ شده آشنا می شوی. البته در میان زباله های شناور در آب میوه های شناوری هم بود که البته بعضی هایشان از کیفیت مطلوب خارج بود و بدرد استفاده هم نمی خورد. بعد از چندین دقیقه نشانه ای از حیاط جانوری را هم در جوی آب دیدم و آن موشی بود زیبا که بدنبال لقمه غذایی می گشت. ایستادم و نگاه کردم. از بین زباله ها دانه ای هلو که تکه هایی از آن هنوز سالم بود با دستان کوچکش برداشت و مشغول خوردن شد. دستانش مثل دستان خودم بود اما کوچک تر و ظریف تر. با آن چشمان سیاه و دندان های تیزش. نزدیک تر شدم تا با دقت بیشتری به او بنگرم. ترسید و رفت. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - جدیدا دیدم که جوی آب کنار خیابان رو اصلاح می کنن، یعنی روی اون رو پر می کنن و یک جدول نواری کنار خیابان می گذارند و باعث می شه که اندازه ی جوب که تقریبا سانته باز تر بشه و خیابان رو عریض تر کنه. واقعا اینطوری هم تمیز تره هم جای بیشتری برای ماشین ها و موتور ها باز می شه. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - این است که می گویم بر لب جوی نشین و گذر عمر نبین. دیگر دنیا مدرن شده است. جوی آن جوی نیست. یک بیت شعر طنز هم سروده ام که می گویم: " چنین گفت رستم به فرزند خویش - - - - - - زمانه عوض شد بزن مو و ریش" شاید لازم باشد با زمان تغییر کنیم.