فرنچایز "عصر یخبندان"، چیزی در حدود سال است که در هر حال تولید بوده و همین امر سبب شده تا رتبه‌بندی فیلم‌های "عصر یخبندان" از بدترین به بهترین کار چندان ساده‌ای نباشد. داستان دنباله "عصر یخبندان" که تاکنون منتشر شده‌اند، به‌طور قابل‌توجهی با یکدیگر متفاوت بوده‌اند، اما این انیمیشن‌ها هرکدام در نوع خود منحصربه‌فرد بودند و توانستند جزو بهترین فیلم‌های خانوادگی اکران شده در سال‌های اکرانشان باشند. علاوه‌بر این سری از انیمیشن‌ها، مجموعه "عصر یخبندان" تعدادی فیلم کوتاه و برنامه ویژه تلویزیونی را هم تولید کرده و همچنین با فروش بالغ‌بر . میلیارد دلار در سرتاسر جهان، توانسته به یکی از موفق‌ترین مجموعه‌های سینمایی تبدیل شود. البته این موارد سبب شده که تولیدکنندگان دنباله‌های این فرنچایز، در مورد نحوه تولید و ساختن سایر دنباله‌ها سخت‌گیرتر عمل کنند. اولین فیلم این فرنچایز، تحت عنوان "عصر یخبندان" در سال توسط بلو اسکای استودیو به‌عنوان اولین فیلم بلند این شرکت، منتشر شد. این فیلم داستان زندگی سه حیوان ماقبل تاریخ، یعنی یک ماموت پشمالو به نام مانی با صداپیشگی ری رومانو، تنبلی به نام سید با صداپیشگی جان لگویزامو و یک ببر دندان شمشیری به نام دیگو با صداپیشگی دنیس لری را روایت می‌کند که قصد دارند یک نوزاد انسان را به قبیله خود بازگردانند. برخلاف امروزه که هرروز از این انیمیشن‌ها تولید می‌شود، در آن زمان، ساخت یک انیمیشن کامپیوتری برای مخاطبان تازگی داشت. بنابراین "عصر یخبندان" توانست با استفاده از فرمول آزمایش‌شده دوستانی که باهم هم‌سفر شده‌اند، به یک موفقیت بی‌نظیر تجاری دست یابد و نظر مثبت منتقدین را نیز جلب نماید. "عصر یخبندان" توسط یک انیماتور کهنه‌کار و یکی از بنیان‌گذاران استودیوی بلو اسکای، کریس وج، کارگردانی شد. علاوه‌بر این او کار صداپیشگی سنجاب مورد علاقه طرفداران این انیمیشن را نیز بر عهده داشت. اما چندی نگذشت که وج وظیفه کارگردانی دو اثر بعدی، یعنی "عصر یخبندان: ذوب" را در سال و "عصر یخبندان: طلوع دایناسورها" را در سال به کارلوس سالدانا واگذار کرد و همین امر سبب شد که این دو دنباله بتوانند در گیشه به درآمد میلیاردی دست پیدا کنند. "عصر یخبندان: رانش قاره‌ای" محصول سال نیز توانست مخاطبین زیادی را به سمت خود جلب کند، اما فیلم سینمایی "عصر یخبندان: مسیر برخورد" محصول سال کمترین درآمد را برای استودیوی بلو اسکای به همراه داشت. به‌علاوه این آخرین دنباله‌ای از "عصر یخبندان" بود که توسط استودیو بلو اسکای که متعلق به فاکس قرن بیستم بود تولید گردید چراکه پس از ادغام دیزنی و فاکس، دیزنی استودیوی بلو اسکای را تعطیل کرد. اما حال که جدیدترین دنباله از این مجموعه تحت عنوان "عصر یخبندان: ماجراهای باک وایلد" توسط دیزنی پلاس منتشر شده، زمان آن رسیده که همه فیلم‌های عصر یخبندان را از بدترین تا بهترین رتبه‌بندی کنیم. متاسفانه آخرین دنباله عصر یخبندان، بدترین فیلم این مجموعه به‌حساب می‌آید. در حالی‌که مانی، سید و دیگو در این دنباله به حاشیه رانده‌شده‌اند، ری رومانو، جان لگویزامو و دنیس لری تصمیم عاقلانه‌ای گرفتند و اصلا در این انیمیشن محصول دیزنی پلاس به‌عنوان صداپیشه حضور نیافتند. سایمون پگ در نقش باک (همان شخصیتی که بسیاری از طرفداران به او علاقه دارند) تمام تلاش خود را کرد، اما علیرغم عنوان فیلم، در داستان فیلم، چندان توجهی به او نشده است. در عوض، دو شخصیت آزاردهنده و کودکانه‌تر این فرنچایز یعنی کراش و ادی، ستاره‌های اصلی فیلم هستند. در واقع این دنباله نسبت به دنباله‌های قبلی، بیشتر گروه سنی کودک را مخاطب قرار داده و تا حدی مخاطبینی با سنین بالاتر را که با این فرنچایز بزرگ‌شده‌اند از خود دور کرده است. شیرین‌کاری‌ها و نکات طنزآمیز زیادی در این دنباله مشاهده می‌شود اما آن‌طور که باید مخاطب‌پسند نیستند و حذف کامل اسکرات از این دنباله، با توجه به محبوبیتی که در بین مخاطبین داشته، عجیب به نظر می‌رسد. شاید بزرگ‌ترین مشکل این دنباله از سری "عصر یخبندان" این باشد که خود انیمیشن از هر نظر که فکرش را بکنید چندان جالب نیست. در حالی‌که این انیمیشن به‌عنوان یکی از فیلم‌های دیزنی پلاس معرفی‌شده بود، اما کار تولید آن به شرکت سرگرمی باردل محول شد و به‌وضوح می‌توان مشاهده نمود که این کمپانی، استانداردهای بلو اسکای را رعایت نکرده است. تا پیش‌از این، حتی فیلم‌های بی‌محتوای "عصر یخبندان" نیز از لحاظ بصری چشمگیر بودند. به‌طور کلی می‌توان گفت که "ماجراهای عصر یخبندان باک وایلد" برای کودکان، بسیار جالب بوده اما نتوانسته توجه مخاطبان بزرگ‌تر را جلب کند. "عصر یخبندان: مسیر برخورد" که آخرین دنباله از "عصر یخبندان" بود که در سینماها اکران شد، به‌خوبی نتوانست داستانی را که قرار بود به مخاطب نشان داده شود به نمایش درآورد. در این دنباله، شخصیت‌های سریال به‌قدری زیاد بودند که زمان کوتاه فیلم نتوانست به‌خوبی، آن‌ها را به مخاطب بشناساند و به این کاراکترها فرصت بدهد تا خودشان را معرفی کنند. سه کاراکتر اصلی در بحبوحه سایر کاراکترها گم شدند و به معرفی کاراکترهای جدید نیز چندان پرداخته نشد. البته بازگشت سایمون پگ از "عصر یخبندان " توانست اندکی توجه مخاطبین را جلب کند، اما متاسفانه، او نیز نتوانست برای دنباله‌ای که دیگر ایده‌ای برای داستان‌پردازی ندارد کاری کند. در حالی‌که مجموعه "عصر یخبندان" هرگز مبتنی بر واقعیت نبوده و نیست اما رفتن اسکرات به فضا با یک کشتی بیگانه فوق‌العاده تخیلی به نظر می‌رسد. البته اشکال حیوانات ماقبل تاریخ از نظر بصری هنوز جذابیت خاص خود را داشتند و همه‌چیز بسیار جذاب به نظر می‌رسید، اما محتوای داستان، آن‌طور که باید و شاید مخاطب پسند نبود. "عصر یخبندان: رانش قاره‌ای" اولین دنباله‌ای بود که نشان داد داستان این فرنچایز در حال تکراری شدن است. علیرغم بیشتر شدن فهرست شخصیت‌ها، محیط آبی "عصر یخبندان " نسبت به محیط سرسبز زیرزمینی "ظهور دایناسورها" به‌شدت محدود بود و از نظر بصری، جذابیت فوق‌العاده کمتری داشت. البته حضور دزد دریایی شرور با صداپیشگی پیتر دینکلیج در بین شخصیت‌های جدید و سکانس‌های مربوط به اسکرات سبب شد که "عصر یخبندان " بتواند تا حدی سرگرم‌کننده باشد. اما بیشتر زمان فیلم به مانی و همکارش می‌پردازد که بر روی کوه‌های یخ سرگردان شده‌اند. درواقع فیلم چندان هیجانی ندارد و طنز موجود در آن نیز چندان چشمگیر نیست. علیرغم افت کیفیت "عصر یخبندان "، می‌توان گفت که این فیلم یک موفقیت بزرگ بود، اما شاید بهتر بود که این فرنچایز همین‌جا پایان می‌یافت. "عصر یخبندان: ذوب" همان دنباله‌ای بود که سنت اضافه کردن شخصیت‌های جدید به سایر دنباله‌ها را بنا نهاد. مانی رابطه دوستانه‌ای را با الی یا همان کویین لطیفه برقرار می‌کند. اینکه حیوانات مجبورند قبل از منفجرشدن یک سد یخی از جنگل فرار کنند، علیرغم منطق عجیب‌وغریبش که چندان با واقعیت سازگار نیست، هیجان خاصی به فیلم می‌بخشد. بااین‌حال، اسکرات همچنان به‌عنوان مهم‌ترین کاراکتر انیمیشن خودنمایی می‌کرد و استایل لونی تونز او توانست توجه مخاطبین زیادی را به سمت خود جلب نماید. بودجه‌ای که برای این دنباله در نظر گرفته شد نسبت به فیلم اول بسیار بیشتر بود و لذا این انیمیشن فوق‌العاده حرفه‌ای توانست به انیمیشنی جذاب و چشمگیر تبدیل شود. حضور آهنگساز معرف، جان پاول در این دنباله (سه آهنگ توسط این هنرمند در "عصر یخبندان" نواخته شد) سبب شد که موسیقی متن، گرم و هیجان‌انگیز باشد. بنابراین به‌طور کلی می‌توان گفت که "عصر یخبندان: ذوب" یک فیلم خانوادگی سرگرم‌کننده بود و توانست به‌خوبی به‌عنوان یک دنباله، خوش بدرخشد. وقتی قرار شد این دنباله از انیمیشن مهیج "عصر یخبندان" ساخته شود، دست‌اندرکاران فیلم در اقدامی چشمگیر با کارشناسان علمی مشورت کردند تا انیمیشنی را ساخته‌وپرداخته کنند که تا حدی مبتنی بر واقعیت باشد. تنها درخواستی که کارشناسان از دست اندرکاران "عصر یخبندان" داشتند این بود که لطفا هیچ دایناسوری در این انیمیشن حضور نداشته باشد. بااین‌حال این اتفاق افتاد و ما شاهد حضور دایناسورهای زیادی در "عصر یخبندان " بودیم. کودکان و حتی بزرگ‌سالان، دایناسورها را دوست دارند، بنابراین گنجاندن آن‌ها در این دنباله به نفع این فرنچایز تمام شد. در واقع، این ایده خلاقانه، ایده فوق‌العاده خوبی بود زیرا مکان‌هایی که در زیر یخ گمشده بودند توانستند محیط‌های تازه‌تری را به مخاطبینی که از مشاهده طبیعت انیمیشن لذت می‌بردند نشان دهند. علاوه‌بر این خود دایناسورها هم جالب و سرگرم‌کننده بودند. حضور دایناسورها نه‌تنها سبب نشد که فیلم از سمت‌وسوی داستانی خود فاصله بگیرد بلکه انسجام بیشتری به آن بخشید و سبب شد تا "ظهور دایناسورها" مخاطب‌پسندتر شود. اولین فیلم "عصر یخبندان" همچنان به‌عنوان بهترین فیلم این فرنچایز، خودنمایی می‌کند. این فیلم پرچم‌دار توانست به خاطر داستان جدید و ماجراجویی‌های فوق‌العاده‌اش نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین انیمیشن طولانی سال شود (البته شانسی در برابر "شهر اشباح" نداشت) درست است که این فیلم درست همانند سایر انیمیشن‌های اولیه از انیمیشن فوق‌العاده ابتدایی بهره می‌برد، اما همین امر توانسته بر جذابیت آن بیفزاید و کاراکترهای جذاب فیلم توانستند با طنز بی‌نظیرشان، مخاطبین زیادی را به‌سوی خود جذب نمایند. صداپیشگان مانی، سید و دیگو چنان در کار خود حرفه‌ای عمل نمودند که توانستند "عصر یخبندان" را به پرچم‌دار این فرنچایز تبدیل کنند و کاری کنند تا این انیمیشن یک سر و گردن از دنباله‌های خود بالاتر باشد. به‌علاوه می‌توان گفت که "عصر یخبندان" یک فیلم کاملا احساسی بود. به‌عنوان‌مثال، صحنه نقاشی بر روی دیوار غار که مرگ خانواده مانی را به تصویر می‌کشد، نه‌تنها صحنه‌ای دل‌خراش است بلکه می‌تواند به‌وضوح رابطه احساسی‌ای را که او با فرزند انسان برقرار نموده توضیح دهد. اما چیزی که شرم‌آور است این است که این مجموعه تاکنون نتوانسته دنباله‌ای بسازد که همانند همان فیلم اول خوش بدرخشد و به فیلمی سرگرم‌کننده و در عین‌حال پرمحتوا نظیر فیلم اول تبدیل شود. منبع: