چند روزی است که در یک برند نسبتا بزرگ و معروف مشغول به کار شده‌ام. یکی دو روز اول که گذشت، به دوستانم می‌گفتم چه اشتباهی کردم قبول کردم! فشار کار فوق‌العاده بالاست! خودشان می‌گفتند اینقدر فشار در این واحد اینقدر زیاد است که در سه سال گذشته، مدیر عوض شده، یعنی هر مدیر حدود ماه دوام آورده. بعد از چند روز، دقت کردم، بیشتر فشار کاری و استرس موجود، به دو دلیل کاملا ساده رخ می‌داد یکی تلنبار شدن کارهای قبلی و دیگری Micromanagement یا نظارت و مدیریت جزیی! خود ما هم کم و بیش درگیر این داستان هستیم، همه‌ی اینها باعث می‌شود بیش از پیش بی‌نظمی و به هم ریختگی پیش بیاید، و در ادامه مجبوریم کارهای قبلی را با کارهای فوری و ضروری، در یک زمان کوتاه انجام دهیم، خسته و عصبی می‌شویم و اسمش را هم می‌گذاریم فشار کاری! سطوح بالای تصمیم‌گیر که باید در فکر تصمیم‌های کلان و استراتژی و مسایلی از این دست باشند هم خود را درگیر ریزترین مسایل می‌کنند. از فاکتور تاکسی کارشناسی که به جلسه رفته است تا محتوای یک پست روتین شبکه‌های اجتماعی! برنامه‌های روزانه و چک‌لیست و نرم‌افزارهای جدید همه به راحتی می‌توانند بخش زیادی از به هم ریختگی امور روتین و فعالیت‌های جاری را حل کنند، اما برای Micromanagement واقعا راهی به جز تغییر نگرش مدیران برند سراغ ندارم. به عنوان کسی که سال‌ها با آدم‌های مختلف در سطوح و موقعیت‌های متفاوت کار کرده‌ام، دلیل این دخالت و نظارت بیش از حد را می‌دانم! می‌فهمم که فلان مدیر و کارآفرین چقدر از اعتماد به آدم‌های اشتباه ضربه خورده و چقدر بابت اختیاراتی که داده متضرر شده است. ولی راه‌حل آن ضرر و زیان، این ریزنگری و دخالت نیست، راهش پیدا کردن آدم‌های درست است.