خب سلام! من امیرحسین موتمنی هستم، دانشجوی ترم دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف! قضیه برمی‌گرده به ایام دبیرستان! ما تو مدرسمون هر سال یه جشن باید درست می‌کردیم. تو دوره ما یکی دو نفر بیشتر نبودن که کار با نرم افزار تدوین بلد باشن و خب خوشبختانه یکیشون رفیق من بود و اولین جشنی که نوبت ساخت ما بود، کنار دستش نشستم و یاد گرفتم! من و همین رفیقم که کار با نرم‌افزار تدوین یادم داد، عشق سینما شدیم عجیب! همش دیگه با هم حرف‌های سینمایی و کتاب و فیلم و اینا! اون‌جا جرقه علاقه من به سینما خورد! تا حدی که پدرم خیلی جدی باهام مطرح کرد که اگه می‌خوای بیخیال ریاضی شو و برو تو دنیای سینما!‌اما خب حقیقتش ترسیدم و با این که کلی تشویقم می‌کرد اما همین ریاضی رو ادامه دادم! دبیرستان تموم شد و اومدیم دانشگاه! شروع کردم خیلی جدی برم کلاس‌های کارگردانی و سینمایی! همه ذهنم سینما بود! ولی خب دانشگاه یکم اذیت می‌کرد، منم بیخیال اذیتش شدم و چسبیدم به سینما: ) البته که تاثیرش هم گذاشت رو معدل حسابی: ) دیگه کار داشت جدی می‌شد و باید تصمیم می‌گرفتم. تابستون سال دوم گفتم که دیگه کار رو نهایی می‌کنم! یا میرم سراغ سینما، یا درست حسابی می‌چسبم به کامپیوتر. آخه کامپیوترم واقعا دوست دارم! خلاصه که نتیجه اون تابستون این شد که سعی کنیم سینما رو کامپیوتر رو به هم دیگه ربط بدیم! چون دیدم که خیلی برای سینما مناسب نیستم، ولی با شناخت هر دو طرف، هم سینما هم کامپیوتر، شاید بتونم در آینده کارهای باحالی بکنم! خلاصه‌ش این که هدفم شد این شد که سینما و کامپیوتر رو به هم مربوط کنم! گشتم ببینم چی تو کامپیوتر هست که بیشتر از بقیه فیلدها به سینما نزدیکه و پردازش تصویر رو پیدا کردم! گفتم خب ایول بریم ببینیم پردازش تصویر چیه! از اونجایی که همه فیلدهای کامپیوتر همه دارن توش کارهای خفن و جذاب می‌کنن، شما برای علاقه‌مند شدن به یه فیلد فقط باید برید راجع بهش تحقیق کنید! درجا علاقه‌مند می‌شید! من هم همین شد! رفتم خودم سعی کردم یاد بگیرم، کارگاه رفتم، کد زدم و از این کارها تا یه مقدار خوبی یاد گرفتم. بعد گفتم خب حالا که من رزومه‌ای ندارم آن‌چنان، نیاز به یادگیری بیشتر هم دارم، کار درست چیه؟ اینکه برم آزمایشگاه یکی از استادها! افتادم به ایمیل زدن به استادایی که کار پردازشی میکنن. میگفتن رزومه و معدل؟ ؟ منم نابود بودم! هیچی دیگه هیچ‌جا نشد برم! برخورد بهم! گفتم بابا لعنت پس من چی کار کنم؟ ! که یه روزی یه چیزی دیدم! دیدم که تو دیتابیس‌های بزرگ، تو فیلد سینما، فقط این دیتاها وجود دارن که چه افرادی تو چه فیلم‌هایی شرکت کردند و چه جایزه‌ای و این جور چیزها! IMDb محور! هیچ چیزی راجع به درون خود فیلم نبود! خب پس بسازیم یه سری دیتا! چی کار از دستمون برمیاد فعلا؟ تحلیل رنگی! دست به کار شدم و کد رو آماده کردم. چند ماهی طول کشید تا درست شکل بگیره! نکته مثبتش این بود که جدای از کار تحلیلیش، واقعا قشنگ میشد تابلوهامون! یعنی هر کی می‌دید می‌گفت چقدر باحاله و اینا! یه خوانش جدیدی از فیلما بود دیگه خلاصه! با ایده پدرم، رفتم سراغ یه نمایشگاه و کارم رو پرزنت کردم و الان هم هفته بعد اونجا نمایشگاهمه: ) الان هم درگیر کارهای چاپ و اینام واسه نمایشگاه و این داستانا! نکته‌ای که این کار داره اینه که یه باب جدیده. یه ورود جدید کامپیوتره تو سینما و این دقیقا شروع چیزیه که ایده‌آل منه! حالا اینکه اصن این کار چیه؟ کاربردش چیه؟ چی داره میگه؟ دردش چیه؟ در این رابطه باید بگم که خب ما الان اینجا یه چیز جدید و نو داریم! یه سری دیتای ارزشمند جدید داریم که قبلا نداشتیم! حالا با اینا چی کار کنیم؟ ! تو این ایام خیلی فکر کردم و کلی مشورت گرفتم! چیزی که بهش رسیدم اینه که از این دیتا خیلی استفاده‌ها میشه کرد ولی هنوز چیز قطعی و صددرصدی پیش نیومده که بگم دیگه این همونه که باید! بزرگترین هدف نمایشگاهم هم اتفاقا همینه! آدم‌های مختلف که متخصصن تو این زمینه دعوت شدن! طراح‌های صحنه، سینماگرهای حرفه‌ای، کسایی که تو زمینه هنرهای تجسمی خبره‌اند و کلی کامپیوتری! بهترین اتفاق ممکن اینه که این پروژه، از زیبایی بصری صرف جدا بشه و وارد کاربرد شه، که خیلی با این بهترین اتفاق فاصله نداریم! پ. ن: راستی برای اینکه یه سری از اینا رو بتونم نشون بدم به بقیه یه پیج اینستاگرام زدم. این وبسایت : www . instagram . com / color . film /خلاصه که ایده بدید اگه حال کردید. امیرحسین موتمنی