گفتم: ببخشید، بالای چشم هایتان ا برویه! گفت: ای وقیح! اسم این کارت توهین و بردن آبرویه! گفتم: خواهرم لطفا حجابت را، برادرم لطفا نگاهت را! گفتند: تا دخلت را نیاوردیم، جمع کن کاسه و کوزه ات را! گفتم: خواهرم لطفا حیایت را، برادرم لطفا دوربین موبایلت را! گفتند: کثافت بی شعور ا م ل، عوض کن آن نگاه ارتجاعی ات را! گفتم: خواهرم لطفا نگو مسایل خصوصی ات را، مخصوصا خاطرات پریودی ات را! گفت: از مسایل زنان چیزی نمی دانی خفه شو، جمع کن دم و دستگاه مردسالاری ات را! گفتم: همسایه یک ساعت است داری آب می ریزی، لطفا جمع کن شیلنگ آبت را! گفت: پولش را می دهم، یک بار دیگر بگویی با این شیلنگ انجام می دهم کونولوسکوپی ات را! گفتم: همسایه می خواهم بخوابم، لطفا سر و صدا نکن، ارزش قایل شو برای ما یک زار! گفت: چاردیواری اختیاری است، خفه شو و برو کپه ی مرگت را یک جای دیگر بگذار! گفتم: همسایه، لطفا نریز در حیاط ما، برفهای بامت را! گفت: دارم با پاروا م می آیم پایین، با زبان خوش، باز کن حلقوم گشادت را! گفتم: از پ شت زدید، مقص ر هستید، لطفا پرداخت کنید خسارت را! گفت: شکمت را سفره می کنم اگر یک بار دیگر تکرار کنی این جسارت را! گفتم: آقا اینجا در پارکینگ است، لطفا پارک نکن ماشینت را! گفت: می بندی آن گاله را یا بیایم گل بگیرم در آن دهانت را! گفتم: حاجی! لطفا جمع کن این بساط نیرنگ و ریایت را! گفت: دستور بدم بکشند بیرون آن س رخ زبانت را؟ ! گفتم: ببخشید شما نبودید هی می گفتید آزادی بیان؟ ! گفت: بگم چند تا خیاط برای دوخت و دوز لبانت بیان؟ ! گفتم: آقا سیر خورده ای! لطفا ببر آن ور دهانت را! گفت: خفه می شوی یا بشکنم دست و پایت را!