یک شب سرد زمستانی، صدای باد در جاده تاریک و گاهگاهی خش خش برگی یا صدای ضربه ای، قلب را به تپش می اندازد، تا چشم کار می کند تاریکی و سیاهی است و تنها هر چند دقیقه یک بار، نوری سرگردان دیده می شود. لحظه ای سر بر می گردانید و ناگهان، زنی با موهای مشکی بلند و چشمانی از حدقه در آمده. این تصویری است که اکثر ما از فیلم های ترسناک ژاپنی در ذهن داریم، اما باید بگویم که این قاب تخیلی تنها گوشه ای از داستان ها و قصه های این مردم غنی از فرهنگ ژاپن می باشد. وجود خدایان، شیاطین و اجنه در داستان های ژاپنی امری اجتناب ناپذیر است، اما پیش از آنکه ترسناک باشند، عبرت آموزند مثل شیطان آکااونی که خدای خشم است و داستانش آدمیان را از خشم زیاد بر حذر می دارد. این به حدی غنی هستند که حتی سرزمینی خیالی به نام یوکااینوشیما به آن ها تعلق گرفته و خدایان، شیاطین و اجنه در آن زندگی می کنند. از آنجا که هرساله در ، فستیوال ها و مراسم مخصوصی در رابطه با این افسانه ها برگزار می گردد، به نام چارلز فرگر با استفاده از این مراسم آیینی و نیز تخیل خود، و خدایان ژاپنی را به تصویر کشیده است. این عکس ها تخیل انسان را به بازی می گیرند و از دنیای زیبای عکاسی می گویند. باهم به نظاره دنیای اسرار آمیز عکس و عکاسی می نشینیم.