دیشب خوابش نمیبرد به خاطر همین امروز به سختی از رخت‌خوابش بیرون آمد، به آشپزخانه رفت و دید که مادرش برایش صبحانه آماده کرده‌است، شیر گرم با نان تست. از بیرون صدا بوقی رسید، طنینش را شناخت، سرویسش آمده بود. بعد از گفتوگو با هم‌سرویسی‌هایش در و ن، بالاخره به مدرسه رسیدند، وارد کلاسش شد و دید که از سی نفر تنها نفر حاضر بودند، ذوق کرد که امروز کلاس تعطیل می‌شود، دریغ از اینکه همگی تو راه بودند. وقتی معلم ریاضی، آقای کاظمی، وارد کلاس شد، نفر آمده بودند، درس امروزشان معادلات دو مجهولی بود، اما آقای‌کاظمی گفت: "امروز بهتون درسی نمیدم. " از تعجب داشت شاخ درمیاورد، شنیده بود مبحث امروز خیلی مهم است، پس چرا آقای کاظمی گفت امروز درس نمیدهد؟ معلم گفت: "هرکس میخواد درس بخونه میتونه از کلاس بره بیرون. " دو نفر با کتاب علوم از کلاس خارج شدند. ادامه داد: "شوخی کردم امروز بهتون درس میدم ولی نه ریاضی، از اونم مهم‌تر، درس زندگی میدم. " زندگی؟ مگر زندگی هم نیاز به تدریس داشت؟ آقای کاظمی حرفهایش را اینگونه ادامه داد: "آقا یک کلام ختم کلام، برای خودتون زندگی کنین. کاریو که دوست دارین انجام بدین چون در هر کاری غیر از اون شکست میخورین، نقاشی دوست داری؟ برو هنر بخون، دوست داری مهندس شی؟ برو ریاضی وووو. فقط ازش لذت ببر. " وقتی به خانه برگشت به حرفهای آقای کاظمی فکر کرد، مادرش میخواست او دکتر شود خودش هم فکر می‌کرد همین را میخواهد اما امروز، در این لحظه فهمید که میخواهد طراح لباس باشد، سال‌ها بعد او یکی از مشهورترین طراحان لباس کشورش شد.