می‌تواند ناشی از عوامل زیادی از جمله مشکلات پوستی، ضربه یا باشد. به عنوان مثال وجود آبسه یا کیست پوستی در لگن می تواند باعث احساس درد و ناراحتی در این ناحیه از بدن شود. مراقبت از سلامت لگن بسیار مهم است. حتی انجام کوچکترین فعالیت ها مانند بالا رفتن از پله ها یا فقط راه رفتن در خیابان، با کمک لگن انجام می شود. وجود یک توده دردناک در لگن می تواند به شدت بر تحرک و فعالیت های روزمره شما ت ثیر بگذارد. این توده حتی زمانی که اصلا حرکت نمی کنید می تواند آزاردهنده باشد. پس برای بررسی علت اصلی توده در لگن و تشخیص علایم آنها، ادامه مقاله از پزشکت را تا انتها بخوانید. ساختارهای مختلفی مانند ماهیچه ها، اعصاب و استخوان ها در ناحیه ران وجود دارد. همچنین لگن علاوه بر استخوان ها و ماهیچه ها، دارای اعصاب خاصی است که می توانند آسیب دیده و دردناک شوند. شرایطی که بر این ساختارها ت ثیر می گذارد می تواند منجر به بروز توده های لگنی شود. علل ایجاد توده های لگنی در دسته های زیر طبقه بندی می شود: هر گونه ضربه به لگن می تواند منجر به بروز توده دردناک لگنی شود. ضربه دو نوع است: هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید. ضربه مستقیم به ناحیه لگن می تواند از حوادث جزیی مانند برخورد با میز تا حوادث جدی مانند تصادف با وسیله نقلیه متغیر باشد. این ضربه ها بسته به شدت تروما معمولا با تغییر شکل قابل مشاهده و خونریزی همراه هستند. مفصل ران تحمل کننده وزن اصلی بدن بوده و مستعد آسیب های ناشی از حرکات تکراری است. مشکلات آناتومیکی مفصل و نحوه تعامل آن با سایر مفاصل و اتصالات ساق و لگن می تواند منجر به بروز توده دردناک لگنی شود. یکی از مهمترین علل روماتولوژیک ابتلا به بیماری است. این بیماری می تواند باعث درد، ورم و محدودیت حرکت مفصل شود. همچنین ابتلا به آرتریت در برخی موارد با آسیب و تغییر شکل استخوان ها و غضروف ها همراه است. کیست ها ساختارهایی شبیه کیسه هستند که می توانند با مایع، هوا یا مواد دیگر پر شوند. اندازه کیست ها متغیر است. کیست ها می توانند در هر قسمت از بدن از جمله لگن ایجاد شوند. مفصل ران به ویژه در برابر تشکیل کیست حساس است، زیرا این کیسه های کوچک پر از مایع باعث کاهش اصطکاک در مفاصل می شوند. کیست ها معمولا با التهاب و درد قابل توجهی همراه هستند. علل التهابی که می توانند منجر به توده دردناک لگنی شوند، عبارتند از: برخی از پاتوژن های عفونی عمدتا باکتری ها می توانند استخوان های لگن را آلوده کرده و وضعیتی به نام استیومیلیت ایجاد کنند. عفونت پوست همچنین می تواند منجر به بروز توده ای دردناک و پر از چرک به نام آبسه شود. بسیاری از بیماری‌های پوستی وجود دارند که می‌توانند منجر به یک توده دردناک لگنی شوند. به عنوان مثال، پانیکولیت جزء بیماری های التهابی است که بافت چربی زیر پوست را تحت تاثیر قرار می دهد. ابتلا به این بیماری می تواند باعث برآمدگی های قرمز، ملتهب و دردناک بر روی پوست قسمت های مختلف بدن شود. گاهی اوقات یک جهش ژنتیکی در DNA یا یک پروتیین خاص باعث رشد خارج از کنترل سلول ها می شود. این سلول‌های غیرطبیعی جمع شده و یک توده قابل توجه را تشکیل می‌دهند. این توده سرطانی معمولا تحت عنوان شناخته می شود. تومورها در برخی موارد خوش خیم هستند. اما اگر این توده رشد کرده و به بدن حمله کند، بدخیم محسوب می شود. آبسه پوستی یک برآمدگی پر از چرک است که درست در زیر پوست ایجاد می شود. حتی آبسه در اثر ورود باکتری ها به زیر پوست، رخ می دهد. این باکتری ها معمولا از طریق یک بریدگی یا خراش کوچک وارد بدن شده و شروع به تکثیر می کنند. آبسه پوستی در اغلب موارد قرمز، متورم و دردناک بوده و می تواند در هر قسمت از بدن ایجاد شود. آبسه گاهی با تب، لرز و بدن درد ناشی از عفونت همراه است. در صورت عدم درمان آبسه خطر بزرگ شدن آبسه و گسترش عفونت وجود دارد. آبسه از طریق یک معاینه فیزیکی ساده به راحتی قابل تشخیص است. یک آبسه کوچک معمولا به خودی خود و با کمک سیستم ایمنی بدن بهبود می یابد. اما آبسه های بزرگ باید در مطب پزشک تخلیه شوند. معمولا برای درمان آنتی بیوتیک تجویز می شود. تمیز نگه داشتن پوست و استفاده از لباس ها و حوله های تمیز به عدم عود آبسه کمک می کند. به جوش‌ها کومدون، نیز گفته می شود. جوش های پوستی کوچک شامل چربی، سلول های مرده پوست و باکتری ها هستند. جوش ها اغلب در سنین نوجوانی ظاهر می شوند. در زمان بلوغ تولید چربی پوستی افزایش پیدا می کند. این وضعیت باعث بسته شدن منافذ پوستی شده و زمینه را برای جوش های پوستی مستعد می کند. جوش ها گاهی صاف و سیاه به نظر می رسند، زیرا روغن در اثر قرار گرفتن در معرض هوا تغییر رنگ داده و تیره می شود. برخی دیگر از جوش ها به دلیل وجود سلول های مرده و شاخی پوست سفید به نظر می رسند. بروز جوش های پوستی بر کیفیت زندگی افراد تاثیر منفی داشته و باعث ناراضی شدن فرد نسبت به ظاهر خود می شود. پزشک با یک معاینه ساده می تواند جوش ها را از سایر ضایعات پوستی تشخیص دهد. رعایت رژیم غذایی سالم در رفع جوش ها بسیار موثر است. همچنین رعایت نظافت شخصی می تواند در پیشگیری از عود های پوستی به شما کمک کند. به التهاب بورس در اصطلاح پزشکی بورسیت گفته می شود. بورس ها کیسه‌های کوچک پر از مایع هستند که در اطراف مفاصل قرار گرفته‌اند. بورس ها مانند یک بالشتک به کاهش اصطکاک کمک می کنند. بورسیت ران، التهاب بورس ران است که باعث ایجاد درد در ناحیه لگن می شود. گاهی ممکن است درد به خارج از ناحیه ران انتشار یابد. این یک بیماری ژنتیکی و مادرزادی است. فیبرو دیسپلازی استخوان جزء تومورهای خوش خیم طبقه بندی می شود. در این بیماری بافت فیبروزی به جای بافت طبیعی استخوان رشد می کند. این وضعیت استخوان ها را ضعیف کرده و آنها را مستعد شکستگی می کند. این فرآیند اغلب قبل از تولد شروع می شود. علت جهش ژن هنوز از نظر علمی مشخص نیست. رشد یک توده غیر سرطانی است که معمولا در دوران کودکی یا نوجوانی ایجاد می شود. استیوکندروم معمولا به درمان خاصی نیاز ندارد. این تومور خوش خیم بوده و روی سطح استخوان و نزدیک صفحه رشد تشکیل می شود. علایم مرتبط با توده دردناک لگن شامل موارد زیر است: تاول درد یا ناراحتی حساسیت به لمس سرخی و التهاب شکل گیری توده ها و برجستگی های جدید در قسمت های مختلف بدن از جمله لگن نگران کننده است زیرا می تواند جزء علایم اولیه ابتلا به سرطان باشد. با این حال، این توده ها در بسیاری از موارد خوش خیم هستند. اگر توده لگن دارای علایم زیر باشد زیاد نگران کننده نیست: نرم بودن توده کوچک شدن سایز توده با استراحت توده‌های لگن که نیاز به پیگیری فوری دارند، دارای علایم زیر هستند: توده با گذشت زمان رشد کرده و بزرگتر می شود. توده در هنگام لمس بسیار سفت و سخت بوده و در جای خود حرکت نمی کند. در صورت مشاهده این علایم حتما به پزشک خود مراجعه کنید. از آنجایی که علل بروز توده های لگن متفاوت است، برای تشخیص و درمان مناسب باید به پزشک خود مراجعه کنید. پزشک بسته به علت و علایم، ممکن است درمان های زیر را توصیه کند: جراحی اغلب اولین گزینه برای از بین بردن ضایعات خوش خیم و بدخیم از لگن و سایر نواحی بدن است. تومورهای بدخیم اغلب با درمان های شیمیایی نیز درمان می شوند. مصرف داروهایی مانند NSAIDs ( می تواند به کاهش درد مرتبط با توده های لگن کمک کند. علل التهابی توده های لگن را می توان با داروهایی که التهاب را هدف قرار داده و کاهش می دهد، از جمله داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، درمان کرد. اگر توده لگن و علایم مرتبط با آن به دلیل ابتلا به سرطان بدخیم باشد، پزشک گزینه هایی مانند جراحی، پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی را توصیه می کند. اقداماتی مانند استراحت، بلند کردن پا از سطح زمین و استفاده از باندهای فشاری می تواند به کاهش تورم و ناراحتی کمک کند. اگر توده لگن با این اقدامات مراقبتی کاهش یابد یا از بین برود، به احتمال زیاد وضعیت شما نگران کننده نیست. بسته به علت، این احتمال وجود دارد که توده و درد خود به خود از بین برود. اگر توده ناشی از ضربه یا آسیب مکرر باشد، احتمال اینکه خود به خود از بین برود زیاد است. با این حال، توده های لگنی که در اثر رشد تومور خوش خیم یا بدخیم تشکیل شده اند، به خودی خود برطرف نشده و نیاز به درمان و پیگیری دارند. اگر توده قرمز و متعدد باشد به احتمال زیاد ناشی از علل التهابی مانند پانیکولیت است. این برجستگی ها می توانند در چند هفته اول گسترش یافته و روی عملکرد پای دیگر ت ثیر بگذارند. با این حال، این توده ها به راحتی درمان شده و اغلب خود به خود برطرف می شوند. از سوی دیگر، علل دیگر توده های لگن معمولا از یک لگن به لگن دیگر سرایت نمی کنند. توده لگن بسته به علت ممکن است مزمن یا موقت باشد. همچنین توده مزمن لگن ممکن است جزء توده های خوش خیم یا بدخیم باشد در حالی که توده های موقت در اغلب موارد با علل ضربه ای یا التهابی مرتبط هستند. توده لگن می‌تواند بسیار دردناک و ناراحت‌کننده باشد، اما مواردی که به تروما یا فعالیت‌های مکرر مربوط می‌شوند نباید در درازمدت بر روی فعالیت های شما ت ثیر بگذارند. پس از یک رویداد آسیب زا، استراحت در بستر و محدود کردن فعالیت لگن می تواند تا حد زیادی به بهبودی کمک کند. یک توده لگن خوش خیم یا بدخیم ممکن است باعث و کاهش وزن غیرقابل توجیه شود. این وضعیت می تواند انرژی شما را برای انجام وظایف کاهش دهد. اگر احساس می کنید علایم به طور قابل توجهی بر زندگی شما ت ثیر می گذارد، فورا به پزشک خود مراجعه کنید. پیشگیری از شکل گیری توده های لگن بسیار دشوار است. اما با ان حال راهکارهایی برای به حداقل رساندن این مشکل وجود دارد. یکی از بهترین کارها برای پیشگیری از توده های لگن این است که فعالیت‌هایی که نیاز به پریدن یا دویدن زیاد دارند را محدود کنیم. همچنین توصیه می شود تا حد امکان از شرکت در فعالیت‌هایی که باعث وارد آمدن فشار شدید بر روی مفصل لگن می شوند خودداری کنید. مفصل ران یک مفصل کاسه مانند نسبتا قوی و پایدار است. به قسمت کاسه مانند مفصل ران، حفره استابولوم گفته می شود. سر استخوان ران که به شکل یک دایره گرد است در داخل حفره استابولوم قرار می گیرد. مفصل ران تنه را به اندام های تحتانی متصل می کند. مفصل ران برخلاف مفصل شانه بسیار پایدار بوده و احتمال دررفتگی آن نادر است. چندین عضله مختلف وجود دارند که استخوان ها و لگن را احاطه کرده و امکان حرکت مفصل را فراهم می کنند. این عضلات عبارتند از: وظیفه اصلی این عضلات صاف کردن مفصل ران و کمک به خم کردن و چرخش زانو است. این عضلات در کشاله ران قرار داشته و وظیفه آنها این است که ران ها را به یکدیگر نزدیک کنند. این عضله ستون فقرات را به لگن متصل می کند. عضله تهیگاهی در خم کردن مفصل ران نقش مهمی دارد. به این عضلات ماهیچه های سرینی نیز گفته می شود. این عضلات شامل سه ماهیچه هستند که برجستگی باسن را تشکیل می دهند. این عضلات می توانند ران را از وضعیت خم شده به حالت مستقیم درآورده و در امتداد تنه قرار دهند.