دموکراسی انتخابی ناگزیر میان زهرهای متعدد است! آیا ادراک ابلهانه‌ی مردم را می‌بینی؟ ! دموکراسی انتخابی ناگزیر میان زهرهای متعدد است. بطری‌ها حاوی زهر هستند، روی یکی نوشته " " و روی دیگر نوشته " ". سیاست‌بازها شما را گول زده‌اند. آنان تمام راهکار را طوری ترتیب داده‌اند که شما هرگز هشیار نشوید که چه خبر است. تو نوعی خاص از زهر را برای چهار سال انتخاب می‌کنی، در آن چهار سال باید از آن نوع زهر در رنج باشی. چهار سال بعد از آن به ستوه می‌آیی و بطری دیگری را انتخاب می‌کنی! جمهوری‌خواه، لیبرال، دموکرات، کمونیست، سوسیالیست. این‌ها در تمام اشکال و اندازه‌ها وجود دارند، هرکدام را که بخواهی! ولی هربار در همان گودال سقوط می‌کنی. شاید بین زهرها تفاوت‌های جزیی وجود داشته باشد، ولی زهر، زهر است. من دموکراسی را انتخاب بین سیاست‌بازها نمی‌دانم. به نظر من، دموکراسی یعنی که دیگر آدم سیاست‌باز وجود نداشته باشد. تو به شخصه کسی را که احساس می‌کنی آدم مناسبی است انتخاب می‌کنی، حزب‌های سیاسی وجود نخواهند داشت. در یک دموکراسی واقعی، احزاب سیاسی نمی‌توانند وجود داشته باشند، دلیلی برای وجود آن‌ها نیست. مردم به قدر کافی هوشمند هستند که خودشان انتخاب کنند. سیاست‌بازها نیازی ندارند که بروند و مردم را متقاعد کنند که "من آن شخص مناسب هستم و دیگری نیست. " و دیگری هم همین کار را می‌کند و مردم بیچاره در، به‌ناچار، کسی را انتخاب می‌کنند!