به نام خدا آنکه اصیل است فرد است و آنکه جوابگوی خداوند در رستاخیز است باز همان فرد است ودین برای ساختن فرد است. جامعه وملت امری اعتباری است ومجموعه ای از افراد است با ادیان وباورهای گوناگون وحکومت برخواسته از آراء مردم است ولذا خدمتگزار مردم است. فرد بنده خداست اما حکومت بنده مردم است پیامبران وامامان نماینده خداوند در هدایت افرادند و نماینده مردم در حکومتی هستند که برگزیده می شوند تنها تفاوت یک حکومت دینی با غیر دینی در اعمال قانون خداست و قانون در جامعه نیز با نظارت چند فقیه در مجلس تنظیم وتصویب میشود. بنابراین قوانین که دارای روح دینی است درخدمت مردم ودنیای آنهاست. مجلس برای بهشت مردم تشکیل نمیشود بلکه برای عمران وآبادی دنیای مردم است. بهشت را در مساجد و عمل به وظایف دینی میتوان تحصیل نمود. حکومت دینی نمایده مردم است با اعمال قوانین مورد نظر تحت نظارت چند فقیه همین.