صبح دیرتر پاشدم. آخه توی این هوای پاییزی هیچی مثل خواب زیر پتو گرم و نرم حال نمیده. هول هولکی پاشدم و حاضر شدم به شرکت برسم و همسر جان هم تند تند صدا کردم که منو با ماشین ببره. جالبش اینه که شب قبلش تو ترافیک مانده بودیم و میگفتیم هر کی ماشینو ببره خره: ) و اینگه شد که ما خر شدیم و رفتیم. بالاخره به صبحونه شرکت رسیدم. ینی از در شرکت که اومدم تو داد زدم صبحونه هست یا من برم بالا. اینگونه بود که همه شلخته خوردن تا چیزی هم گیر من بیاد. بماند که سه تا از همکاران که حتما هم نر هستن. منتظر کف بشقاب بودن که نا امیدشان کردم. از صبح تا بعدظهر کار تکراری ورود دیتا. بسیار خسته شدم. یعنی امان از این وضعیت اطلاعات در این اینترنت من نمی دونم کی تکنولوژی به بعضی جاها میرسه. خودمم حال ندارم بنویسم. پس بقیه اش برای بعد.