درسته باید با فقیر فقرا مهربون بود اما چیکار کنم، نمیتونم تحویلت بگیرم، ا فت داره جواب م سیجتو بدم. فالوورات خیلی کمه! منو تو جامعه خیلی تحویل میگیرن چون لباسای گرون‌قیمت می‌پوشم. همیشه جلوی من بلند می‌شن و تعظیم می‌کنن، چون مدیر فلان سازمانم. هر جا می‌رم خرید کلی بهم احترام می‌ذارن، چون ماشینم لاکچریه. تو عصر دیجیتال و به عقیده من حکومت ماشین بر انسان، هر چی به ماشین نزدیک‌تر باشی، از سیستم بیشتر حرف‌شنوی داشته باشی و با اون هم هدف باشی جایگاه بالاتری داری. یادمه دو قسمت مستند دورهمی پارسال ساختم با عنوان"گدایی توجه" و اونجا راجع به این‌که چطور یه فردی با وا دادن خودش می‌تونه از طریق رسانه‌های اجتماعی تفریح کنه و پول دربیاره و این ماجرا در بلندمدت چی می‌شه حرف زدم. جدای از تعداد ماشین، خونه، پول که از قدیم بودن، شاهد یسری اعداد ارزش‌آفرین برای بشر هستیم که کاملا دیجیتاله. صد در صد سایبریه. تعداد فالوور، تعداد لایک‌، تعداد بازدید‌کننده. یکم با خودت رو راست باش! اگه دو نفر مطلب عالی نوشته باشن که هر دوشون برات جذاب باشه و یکیشون هزارتا فالوور داشته باشه و اونیکی نفر کدومو می‌خونی؟ به کدوم اهمیت می‌دی؟ اگه دو نفر بیان شرکتت برا استخدام که یکیشون هزار نفر بیشتر از اونیکی فالوور داشته باشه کدومشون رو بالاتر می‌بینی؟ اگه یه‌نفر بهت دایرکت بده که پستاش تا لایک می‌خوره چقدر بهش اهمیت می‌دی؟ حالا اگه یه‌نفر بهت پیام بده که پستاش میلیون لایک می‌خوره چی؟ آیا واقعا تعداد فالوور و لایک معیار درستی برای دسته‌بندی افراد جامعس؟ آیا واقعا تعداد بازدید پست‌ها می‌تونه معیار ارزش‌گذاری روی آدم‌ها باشه؟ ظاهرا همون طرز تفکر قدیمی که همیشه افراد دارای مقام‌های خاص یا اموال زیاد تو چشم مردم نسبت به بقیه از ارزش بالاتری برخوردار بودند، پابرجاست. نکنه هنوز همون داستان قبول نکردن مردم پیامبران عصر خودشون رو بخاطر عدم اشرافی بودنشون هنوز ادامه داره؟ این‌که ریشه این نوع تفکر کجاست بحث سنگینیه و بیشتر به نظرم باید در فلسفه یا روانشناسی جستجو بشه اما نکته این‌جاست که معیارهای جدید ارزش‌گذاری روی نوع بشر داره آروم آروم شکل می‌گیره که کاملا اعتباریه. یعنی عدد پول، خونه، وسیله نقلیه، عدد همسران. بالاخره موجوده و به یک نحو دارای ارزش ذاتیه اما تعداد فالوور چی؟ تعداد لایک چی؟ اعداد و ارقامی که براحتی و بدون هیچ مانعی می‌تونه برای کسی زیاد و برای کس دیگه کم بشه. کسی می‌تونه دارای ارزش بشه و شخص دیگه می‌تونه به مراتب پایین جامعه س ر بخوره. از این جالب‌تر اینه که کنترل این اعداد داره میفته دست ماشین‌های هوشمندی که قادر به تصمیم‌گیری هستن. من اسمشو گذاشتم"ظهور دجال". شاید مسخره به نظر برسه اما یه دیدگاهه. شاید یجور پیش‌بینی. یادمه پدربزرگم درباره دجال قصه‌های جالبی می‌گفت که مثلا آخرالزمون یکی میاد که سوار خره و مردم از پشگل خرش که خرماست تغذیه می‌کنن، یا چیزای خیلی جالب دیگه که یادم نمیاد و همش سمبل و نماد بود. نمیدونم. وقتی سال پیش گفتن اینستاگرام مضرترین شبکه‌اجتماعی بوده، یکی از اون جنبه‌های ترسناک کنترل ماشین بنظرم نمایان شد. هوش مصنوعی اینستاگرام از اون دست کنترل‌کننده‌های هوشمنده که دقیقا مخاطبش رو می‌شناسه. می‌دونه به چی علاقه داره، از چی بدش میاد. و تویک روند کاملا حساب شده غیر متناهی، مدام چیزهایی رو به مخاطبش نشون می‌ده که کاملا بر اساس میل اونه. این‌که از طریق ارسال این پیام‌ها چه تاثیری روی روان شخص می‌ذاره یا ذهنیت اون رو تغییر می‌ده موضوع بحث نیست. این‌که داره این فرد رو کنترل می‌کنه مورد بحثه. این‌که فرد با علم به این‌که تحت کنترل این ماشینه و با اختیار این‌جاست مهمه. این‌که حاکم این زمین بازی جدید که کاملا حقیقیه، یه ماشین با هوش مصنوعیه مس ل س. نمی‌خوام بگم داستان، داستان ماتریکسه. اما. می‌شه به موضوع ساده نگاه کرد و همه چی رو تحت الفاظی مثل پیشرفت تکنولاجیکال توضیح داد اما بنظر نمی‌رسه ماجرا به همین سادگیا باشه. نمی‌خوام بحث تیوری توطیه رو پیش بکشم که یه عده‌ای به عمد دارن این‌کار رو می‌کنن، نه. می‌خوام بگم این اتفاق داره میفته و هر روز این ماجرا پررنگ تر می‌شه. نظرت چیه؟