اقتصاد دیجیتال یکی از ملزومات زندگی در عصر جدید است که اگر نتوانیم خود را به سرعت با آن وفق دهیم به زودی متوجه می‌شویم که با روش منسوخ و سنتی نمی‌توانیم در دنیای تجارت و رقابت موفق باشیم. اقتصاد دیجیتال یعنی اینکه انسان مدرن دیگر وقت اندک خود را ساعت‌ها در ترافیک، رفت و آمد و جستجو صرف نمی‌کند تا کالایی کم‌اهمیت را خریداری کند. در دنیای مدرن محیط‌زیست و انرژی اهمیت زیادی دارد. سوزاندن میلیون‌ها لیتر بنزین برای رفت و آمد مشتریان یک بازار تهدید طبیعت و محیط‌زیست تلقی می‌شود و از سوی دیگر این مساله مطرح می‌شود که آیا سوزاندن آن همه انرژی کمیاب و گران‌قیمت بر پایه نفت، توجیه دارد که در ازایش به خرید یک کالای ارزان‌قیمت منتهی شود؟ گذشته از این اقتصاد دیجیتال یکی از مهم‌ترین راهکارهای عصر جدید برای مبارزه با گران‌فروشی و کاهش هزینه به حساب می‌آید. در بازارهای فیزیکی اجاره گران‌قیمت زمین، هزینه چیدمان و مخارج جاری مثل صرف انرژی مطرح است. این عوامل خواسته و ناخواسته هزینه تمام شده مغازه‌داری و کسب‌وکار را افزایش می‌دهد و در نتیجه آن قیمت کالا بالا می‌رود. در اقتصاد دیجیتال هزینه‌های غیرضروری حذف می‌شود. علاوه بر این قیمت‌ها شفاف می‌شود. به این معنی که شما در یک فروشگاه اینترنتی از پیش قیمت خرید کالا را می‌دانید. اتفاقی که در اینجا می‌افتد این است که صاحب فروشگاه نمی‌تواند مشتری را روانشناسی کند و بر اساس دریافت خود، قیمت‌های سلیقه‌ای را به او تحمیل کند. علاوه بر این افراد با نوسان‌های عجیب و غریب قیمت در شمال و جنوب شهر مواجه نمی‌شوند. بازه‌ی قیمتی انواع کالا به سرعت در فضای مجازی قابل دسترس است و همین موضوع مانع قیمت‌گذاری‌های عجیب و غریب می‌شود. عامل مهم دیگر در اقتصاد دیجیتال تقویت مشتری مداری است. خریدار بر اساس تصویر کالا و توضیحات مکتوب تصمیم می‌گیرد. بر این اساس فروشنده ناچار است مهلتی برای پس دادن کالا تعیین کند تا اعتماد به تصویر و توضیحات واقعی خود را تقویت کند. این موضوع اغلب در کشور ما و در بازارهای فیزیکی نادیده گرفته می‌شود و مشتری مقهور چرب‌زبانی و توضیحات اغراق گونه و هیپنوتیزم فروشنده می‌شود. در این حالت، نارضایتی از خرید اوج می‌گیرد اما در اقتصاد دیجیتال مبنا بر صداقت و شفافیت با مشتری گذاشته می‌شود. به جز این‌ها اقتصاد دیجیتال در ابعاد کلان‌تر نیز مزایایی دارد که افراد را ناگریز از این امکانات مدرن می‌کند بنابراین تعلل در ساماندهی و گسترش اقتصاد دیجیتال می‌تواند به منزله‌ی یک عقب‌ماندگی زودرس تعبیر شود.