از روز اول در دانشگاه و آموزشگاهها، با ما در مورد طراحی، الگوریتم، دیتابیس، نرمال سازی و کش کردن و موارد اینچنینی صحبت می کنند، اما بندرت و یا شاید هرگز در مورد نوشتن کد تمیز و کارآمد صحبت نمی کنند. واقعیت اینست که نوشتن کد کثیف مانند بدنیا آوردن بچه ایست که بزرگ نمی شود. هرچند کد کثیف معایب و مضرات زیادی دارد در این مطلب می خواهم درباره چند مورد از مضرات کد کثیف با هم صحبت کنیم. ممکن است کدهای کثیف هم بازده داشته باشند و کار راه بیانداز باشد، اما استقرار این‌گونه کدها می‌تواند یک شرکت بزرگ را به زمین بزند و سازمانی را به زانو در بیاورد. سالانه ساعت های بسیار زیادی و همچنین منابع قابل توجهی بدلیل کدهای کثیف و غیر قابل توسعه از بین می رود. تا به امروز در جاهای مختلف دنیا، شرکت های نوپا و یا حتی شرکتهای با سابقه، به دلیل بدهی فنی غیرقابل تحمل که کد کثیف برای آنها آورده است، تعطیل شده اند و یا با صرف هزینه های بالایی نرم افزار را از نو نوشته اند. زبانهای برنامه نویسی تنها زبانهایی هستند که فرد قبل از خواندن، نوشتن آنها را می آموزد. برنامه نویسان فکر می کنند بیشتر وقت خود را صرف نوشتن کد می کنند در حالی که در واقعیت، آنها زمان بیشتری را صرف خواندن کد می کنند، برای اینکه بفهمند چه باید بکنند و چگونه آن را انجام دهند، اشکال زدایی و غیره. در واقع کدها خیلی بیشتر از نوشتن، خوانده می شوند. خواندن کد کثیف سخت، زمان بر و در نتیجه بسیار گران می باشد. اسم گذاری نامناسب بارها باعث تولید خطا شده است. اهمیت ندادن به اصل تک مسیولیتی بارها ما را یاد ضرب المثل "اومدی ابروشو درست کنی زدی چشمشم کور کردی" می اندازد. داشتن تست واحد بشدت از بروز خطا جلوگیری کرده و همچنین مدت زمان مورد نیاز برای کشف خطا را کاهش می دهد. همچنین در کشف خطا، بارها توابعی را مشاهده می کنید که متفاوت از آنچه که می گویند رفتار می کنند و این موضوع عیب یابی را سخت می کند. در مطلب بعدی از مطالب "کد تمیز" درباره "تعریف کد کثیف و کد تمیز و همچنین نحوه شناسایی کد کثیف" بحث خواهم کرد. نظر شما چیست؟ شما مضرات دیگری را می شناسید و یا آنرا تجربه کرده اید؟ لطفا در بخش نظرات آنها را با ما درمیان بگذارید.