چقدر حال و احوال این روزام یه جوریه! نه بده نه خوب، دلم گریه میخواد، گاهی هم خنده، ولی نه گریم میاد نه خندم، کار میکنم ولی لذتی نداره، فقط نوشتن حالمو جا میاره که چند وقته یکم به قول مافیا کلبسم و نمیتونم بنویسم، اهان گفتم مافیا، تنها سرگرمی این روزام مافیاست، خیلی بازی قشنگیه و عاشقشم، در کل خیلی خوب نیست، اوضاع پیجم هم خرابه/ نمی‌دونم شاید واقعا نویسنده خوبی نیستم/ ولی من عاشق نوشتنم، امیدوارم که کتاب گروهی که کار کردم چاپ شه! نمی‌دونم من فقط امیدوارم/ ولی هیچ اتفاقی نمی‌افته ) نمی‌دونم ولی من اگه زندگیم بدون هیجان باشه، افسرده می‌شم/ هیچ اتفاق خاصی نمی‌افته همه چی حلزونیه! اره درست میشه ولی ببین تا درست شدن من آب می‌شم/ حتی کلاس داستان نویسی که ماه پیش ثبت نام کردم هنوز برگزار نشده/ کلا کار جدیدی نیست/ چند وقته کتابم نمی‌خونم/ باید برم یکی شروع کنم/ منم دوس دارم مثله دخترای عادی کار خونه انجام بدم، آشپزی کنم/ ولی نمی‌تونم، من باید برم وسط شهر، باید برم پیش بچه‌های کوچیک، باید برم جنگل، کوه، کویر، دریا و. من باید سفر باشم، بگردم، از یه جا نشستن متنفرم/ احساس یه زندونی رو دارم/ اینم یه دلنوشته جدید دیر آمدن، زود رفتن. مرا آب کرده، سوزانده، حل کرده. دیر که کنی، منی نمی‌ماند! دیر بیایی، تو دیگر تو نخواهی بود! دیر که بیایی، بودنت هم چیزی را حل نمی‌کند! دیر آمدنت، رفتن مرا درپی دارد!