جمعه خرداد نمی‌دانم کار م درست است یا نه، اما می‌دانم که همیشه باعث پیشرفت م شده. منظورم ریزبین بود نم است. البته بقیه می‌گویند ریزبینی نیست بلکه استرس و نگرانی بیخود است. مامان‌کیمی می‌گوید نباید نگران مرگ خورشید یا برخورد یک سیارک با سیاره‌ی زمین باشم اما سوال اینجاست که اگر نگران نباشم، به فکر نجات زمین نمی‌ا فتم و آن وقت نسل انسان‌ها منقرض می‌شود. قیافه‌ی مامان‌کیمی بعد از شنیدن جواب من? بقیه‌ی خانواده‌ام هم که انتظار دارند برای کارهایم ساعت کوک نکنم! مثلا وقتی که از بابا خواهش می‌کنم بگذارد کمی آشپزی کنم، می‌گوید: - بیزار می‌شم از بس ساعت کوک می‌کنی! برای یه ا ملت درست کردن بار گوشیت زنگ می‌خوره. یه بار برای داغ شدن روغن، یه بار برای ریختن گوجه، یه بار برای ریختن تخم مرغ، یه بار هم برای خاموش کردن ش. پدر عزیزم آیا می‌خواهی املت سوخته یا خام بخوری؟ ! خانواده‌ام گاهی اوقات حرف های عجیب و وحشتناکی می‌زنند. مامان دوست دارد برای غذا دادن به ماهی‌ها ساعت کوک نکنم، تا یادم برود بهشان غذا بدهم و شارک هایمان گرسنه شوند و سلطان را یک لقمه‌ی راست کنند. البته گاهی اوقات خودم هم خسته می‌شوم. مثل امروز صبح. آنقدر با خودم کلنجار رفتم که شاید اشتباه شنیدم کلاس یوگا از هفته‌ی دیگر است و امروز برگزار می‌شود، که بلند شدم و رفتم محل برگزاری کلاسم و دیدم خبر نشد. با خودم گفتم شاید ساعت ش را اشتباه شنیدم و هنوز خیلی مانده تا برگزار شود، برای همین هم تا ساعت عصر همانجا منتظر ماندم. به هر حال مطمینم که فردا کلاس انگلیسی دارم. صبر کنید! نکند من اشتباهی شنیدم شنبه و امروز بوده؟ ! چرا اینقدر حواسم پرت م؟ ! شنبه خرداد وقتی به مامان‌کیمی گفتم که دیروز این نگرانی‌ام چه بلایی سرم آورده، می‌خواست با همان ملاقه‌ای که باهاش سوپ می‌پ خت، بزند تو سرم. گفت که من روانی ترین انسان روی کره‌ی زمین هستم. من هم گفتم که استرسی خیلی بیشتر از روانی در این جمله کاربرد داشت. همان لحظه به یک روان‌شناس زنگ زد و ازش برایم وقت گرفت. خواستم بروم و برای وقت مشاوره‌ام هم ساخت کوک کنم، که مامان‌کیمی واقعا با ملاقه زد تو سرم و موبایلم را توقیف کرد تا دیگر ساعت کوک نکنم. ناگهان همان لحظه به نکته‌ی ریزی اشاره نمود: - یه انسان عاقل و بالغ و کامل مثل تو، باید خیلی ریل کس باشه و بتونه خودش رو خیلی خوب کنترل کنه. بهتره بیخیال همه چی بشی. حرف‌هایش خیلی روی م تاثیر گذاشت، آنقدر که ظهر از ساعت تا و ربع خوابیدم، فارغ از اینکه ساعت کلاس انگلیسی دارم. تا ساعت و سی و هفت دقیقه طول کشید تا به آموزشگاه برسم و تقریبا چهل و سه دقیقه‌ی دیگر از کلاس باقی مانده بود. نکات: . آرون و پرنسا هم در کلاس من بودند. . آنها چند سال است که به کلاس انگلیسی می‌روند. (چند سال) . آرون از اینکه چند سال است که به این کلاس می‌رود و به اینجا رسیده، و من با یک تعیین سطح ساده به همانجا رسیده‌ام، حسابی حرص ش را در می‌آورد آنقدر که در راه خانه، خیلی آرام ساز دهنی می‌زد. این_داستان_ادامه_دارد. نویسنده آلا کارگر