: نوپای ناب نویسنده: اریک ریز ترجمه: محمدجواد احمدپور، سیدعلی فاطمی خوراسگانی انتشارات: پندار پارس، گروه کارآفرینی ستکا موفق با اولین شکست‌ها تسلیم نمی‌شود، همنچین با پافشاری سر هواپیما را به سمت زمین نگه نمی‌دارد. در عوض، او ترکیبی بی‌همتا از و دارد. فقط گام اول سفر است. آخر این راه بعد از تکرار بسیار - ممکن است شما یاد بگیرید که برخی عناصر محصول یا استراتژی شما ناقص است و تصمیم بگیرید که تغییری انجام دهید. من این تغییر را می‌نامم روشی متفاوت برای دستیابی به آرمان‌تان. دو کار این است: - به دقت اندازه بگیرد که الان در چه نقطه‌ای قرار دارد و با واقعیت‌های سختی که ارزیابی‌ها فاش می‌کند، روبه‌رو شود. - آزمایش‌هایی طراحی کند تا یاد بگیرد چگونه اعداد واقعی را به ایده‌آل‌هایی که در طرح کسب‌وکار ثبت شده‌اند، نزدیک کند. یکی از خطرناک‌ترین نتایج برای یک سرگردانی همچون مردگان زنده است. ما دوست داریم همچنان به ایده‌های خود پایبند باشیم حتی اگر حتمی به نظر آید. این دلیل خطرناک بودن افسانه‌ی است. بدون تصویر شفاف از وضعیت فعلی‌تان، مهم نیست چه میزان از فاصله دارید، [چون] نمی‌توانید خود را رصد کنید. زمانی که یک چرخش انجام می‌دهد، فرآیند را از ابتدا آغاز می‌کند. [یعنی] یک نقطه‌ی آغاز جدید مشخص می‌کند و موتور خود را از آنجا تنظیم می‌کند. نشانه‌ی یک موفق این است که فعالیت‌های تنظیم موتور نسبت به قبل از چرخش، بالاتری دارند. یک به اجازه می‌دهد در نقطه‌ی آغاز خود، اطلاعاتی واقعی در مورد مدل رشد - مانند نرخ تبدیل، نرخ ثبت‌نام و استفاده از نسخه‌ی آزمایشی، ارزش دوره عمر مشتری - به دست آورد. وقتی قرار باشد از بین تعداد زیادی در یک طرح کسب‌وکار یکی انتخاب شود، منطقی است که ابتدا ریسکی‌ترین فرضیه شود. اگر نتوانید راهی برای کاهش این ریسک‌ها به منظور دستیابی به ایده‌آل‌های یک کسب‌وکار پایدار بیابید، آزمایش سایر فرضیه‌ها معنایی ندارد. هر توسعه‌ی محصول، بازاریابی یا فعالیتی که یک در نظر می‌گیرد، باید در راستای بهبود یکی از سنجه‌های مدل رشدش باشد. اگر نتوانیم سنجه‌های خود را بهبود دهیم، پیشرفت نخواهیم کرد. در اینجا نشانه‌ای روشن برای زمان است. این نشانه‌ی یک موفق است: آزمایش‌هایی که الان پیاده می‌کنید، بهره‌ورتر از آزمایش‌های گذشته هستند. در [] هر زمان ما این ریتم ساده را تکرار می‌کنیم: مشخص کردن نقطه‌ی آغاز، تنظیم موتور و تصمیم‌گیری برای چرخش یا ثبات. از دیدگاه توسعه‌دهندگان، یک سیستم توسعه‌ی کارآمد است. این سیستم اجازه می‌دهد مهندسان روی ایجاد ویژگی‌ها و طراحی‌های فنی متمرکز شوند. تلاش برای وارد کردن به این فرآیند ممکن است باعث کاهش شود! در "نظریه‌ی سیستم‌ها" گفته می‌شود: آن چیزی که فقط یک قسمت از سیستم را بهینه می‌کند، باعث تضعیف تدریجی کل سیستم می‌شود. یک ممکن است روش نامناسبی را اتخاذ کرده باشد، اما می‌تواند پس از کشف خطا، به سرعت تغییر جهت دهد. از همه مهم‌تر، یک تیم منظم می‌تواند شیوه‌ی کاری خود را بیازماید و به نتایج معناداری دست یابد. یک فرآیند محکم شرایط را برای فرهنگی سالم مهیا می‌کند فرهنگی که ایده‌ها در آن بر اساس و نه موقعیت شغلی، ارزیابی می‌شوند. وقتی علت و معلول به روشنی فهمیده شوند، مردم از اعمال خود بیشتری خواهند داشت. بشر به طور ذاتی زمانی که به ارزیابی روشن و صریحی دست یابد، استعداد یادگیری خواهد داشت. تنها درصد ایده‌ی بزرگ، مدل کسب‌وکار، نوشتن استراتژی و تقسیم سود است. درصد دیگر کارهایی سخت هستند تصمیم‌های اولویت‌بندی محصول، انتخاب مشتریان هدف و داشتن شجاعت کافی برای مشخص کردن چشم‌اندازهای بزرگ. ( سخت‌ترین و زمان‌برترین تصمیم است. این بزرگ‌ترین منبع اتلاف در اکثر ها است. هر در نهایت با یک چالش مهم در توسعه‌ی محصول موفق روبه‌رو می‌شود تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه زمانی کند و چه زمانی داشته باشد. یعنی: اصلاحات ساختار یافته‌ای که طراحی شده‌اند تا به کمک آن‌ها یک فرضیه‌ی بنیادین جدید در مورد و آزمایش شوند. شرکت‌هایی که نمی‌توانند سراغ به سمت یک مسیر جدید بر پایه‌ی بازخوردهای‌شان از بازار بروند، همچون مرده‌ای زنده هستند. نه رشد کافی دارند و نه می‌میرند، منابع و تعهد کارکنان و سایر ذی‌نفعان را مصرف می‌کنند ولی جلو نمی‌روند. بهره‌وری یک در تولید انبوه ویژگی‌ها نیست، بلکه در همسو کردن تلاش‌ها با یک کسب‌وکار و محصولی است که می‌توانند زا باشند و موجب گردند. یک نیازمند این است که در کنار ایجاد تغییرهای اساسی در یک قدم در آنچه تاکنون یاد گرفته‌ایم عمیق‌تر شویم تا بتوانیم حتی به معتبرتری دست یابیم. باند پرواز یک تعداد هایی است که می‌تواند همچنان انجام دهد. [نه پول باقی‌مانده در بانک تقسیم بر نرخی که با آن، کسب‌وکار ماهانه سرمایه را مصرف می‌کند. ]