تمام شهر را دیوار ها پر کرده اند، دیوارها، دیوار ها، دیوارها، امان از دیوارها دیوار یک دیوی ست که روی سرم آوار شده است. دیو ترس هایم، دیو دغدغه هایم، دیو بودن ها و نبودن هایم، دیو رسیدن ها و نرسیدن هایم، دیوی که هست ولی نیست دیوی که آوار شدنش طولانی و تدریجی ست. آواری از دیو که روی روحم سنگینی اش را احساس می کنم. دیوهای مضحک و موذی. دیوهای سمج و ساکت. من از دیوها نمی ترسم از آوار شدنشان از تبدیل شدنشان به آوار می ترسم از دیوار شدنشان می ترسم. دیوهایی که آوار شوند و تبدیل به دیوار، آزاد شدن از احاطه شان سخت است. دیوها را باید قبل از آوار شدن و دیوار شدن رام کرد و گرنه شاید بلای جان روح و ذهن شوند و آنقدر دور روح و ذهن حلقه بزنند و آوار شوند که دیگر راه رهایی از محاصره شان وجود نداشته باشد یا کاری طاقت فرسا و سخت باشد. دیوهایی که منتظر آوار شدن و دیوار شدن هستند همه جا هستند و منتظر فرصتی برای احاطه کردن ذهن و روح انسان ها هستند. دیوارها را باید پیدا کرد دیوارها را باید ویران کرد دیوارها را باید آوار کرد دیوارهای زشت. دیوارها آرام آرام ساخته شدند بالا رفتند و برج های آسمان خراش تمام شهر را پر کردند و کبوترها درختی برای ساختن لانه پیدا نکردند جاده ها پهن تر شدند و جنگل ها باریک تر و باریک تر تا جایی که دیگر جایی برای نفس کشیدن نمانده بود همه چیز مصنوعی و بی روح شده بود‌دیوار ها ساخته شدند درختان قطع شدند و جاده ها طولانی تر و پهن تر شدند. دیگر صدای پای آب و گفتگوهای عاشقانه کبوتران به گوش نمی رسید. کارخانه ها به سرعت در حال رشد بودند و انسان ها برای رسیدن عجله داشتند پس بزرگراه های بیشتری ساخته شدند و تونل های جدید احداث شدند هر کلنگی که برای احداث جاده و تونل جدید زده شد قلب هزاران درخت به لرزه افتاد. به راستی قدم زدن های بی مقصد، مقصدش اگر طبیعت نیست پس کجاست؟ سکوت های بی انتهای تنهایی زیر سایه درخت اگر نیست پس کجاست؟ لانه پرندگان در حال تخریب و انقراض است مراقب درختان باشیم ریشه ها و ساقه های درختان در حال خشکیده شدن هستند. زمانی که دانه ای کاشته می شود و دانه ها به دنبال رویاهای خویش سر به آسمان بلند می کنند تا شاید بتوانند در رقابت با آسمان خراش ها به پیروزی برسند. برگ های هر درخت نطفه ای ست که از سال ها پیش شروع به روییدن و رشد کردن کرده است. در کتاب ها سخن از اهمیت درختان است و در واقعیت شاخه های شکسته و کلبه های چوبی. خیالی نیست بر این وهم های تخیلی گله ای نیست سخنی نیست تلاشی نیست و پشتکاری نیست و نهالی برای کاشتن و قطع نکردن نیست. خواب و خیالی که در هم تنیده شده و ادامه دارد یا کابوس یا رویا، یا جاده های بی درخت یا درختان بی جاده.