عموم منتقدان سینمای ایران در زمان اکران این دو فیلم، به استقبال از این ساخته‌های رسول صدر عاملی رفتند. منتقدی درباره "هرشب تنهایی" نوشت: "نکته جالب توجه این‌که صدرعاملی و گروه سازنده‌اش از زوایای مختلف حرم هنرمندانه استفاده کرده‌اند تا تصاویر زیبا و بدیعی خلق کنند. تماشای فیلم هر شب تنهایی در واقع مصداق یک تیر با نشان زدن است چون هم فیلم می‌بینید و هم زیارت می‌کنید. "منتقددیگری نیز درباره این فیلم صدرعاملی گفت: " فیلم "هر شب تنهایی" در مسیر فیلم‌سازی رسول صدرعاملی که در مسیر رویدادهای جاری اجتماع حرکت می‌کند، فیلمی پذیرفتنی است و فیلمی که از دل برآید بر دل می‌نشیند. "شخصیت اصلی فیلم "هرشب تنهایی" عطیه با بازی لیلا حاتمی شخصیتی پیچیده و چندبعدی است زنی که به گفته دکترها بیشتر از چند ماه زنده نیست و یکباره با احساس عمیقی از ناامیدی، گیجی و سرگردانی، انگار گم شده. عطیه به پیشنهاد و خواست شوهرش به مشهد آمده تا یک روز آنجا باشد و نمی خواهد حتی بیشتر از یک روز بماند. عطیه زنی مدرن و امروزی و نویسنده و گوینده رادیو است، و حالا یکپارچه ترس خورده و گیج با ورود به مشهد انگار سفر جدیدی را در خودش شروع می‌کند. انتخاب چنین کاراکتری که دور از قاعده های تکراری است، به علاوه عناصر دیگر فیلم باعث می شود مخاطبان مختلفی با فیلم ارتباط برقرار کنند. خود آقای صدرعاملی در باره ساخت فیلم‌هایی چون "شب" و "هرشب تنهایی" گفته است: "سال‌ها بود که در پی نوشتن فیلم‌نامه‌ای بودم که مفهوم "زایر" را به معنای عام آن مورد بررسی قرار دهد و البته نزدیک‌شدن به این موضوع امری بسیار مشکل بود، چراکه ممکن بود به ریا متهم شوم و یا سوء‌تفاهم ایجاد شود و این مسایل پرداختن به این موضوع را بسیار دشوارتر ساخته بود. "کارگردان فیلم‌های "شب" و "هرشب تنهایی" ادامه داد: "نزدیک به سه سال پیش در صحبتی که با اصغر فرهادی داشتیم، به این نتیجه رسیدیم که باید این بحث را مطرح کرد و در پی آن‌بودیم که این موضوع را در بیش از سه فیلم بررسی کنیم، اما اصغر فرهادی گفت که نمی‌دانم این طرح در تصویر چگونه خواهد شد و واقعا هم همین‌طور بود که فیلم "شب" در جشنواره قبلی خیلی دیده نشد، اما "هر شب تنهایی" از وضعیت بهتری برخوردار شد و در جشنواره‌های مختلفی که شرکت داشت، گاه نقدهایی درباره آن نوشته شد که برای خودم هم حیرت‌انگیز بود. " موضوع زایران حرم امام رضا (ع) موضوعی است که به گفته رسول صدرعاملی کسی تاکنون سراغ این مضمون نرفته است درحالی که در سال تا میلیون زایر به مشهد می‌رود که به این جامعه تعلق دارند و مت سفانه سینمای روشنفکر ما سراغ این موضوع نرفته بود. صدرعاملی آن طور که خودش عنوان کرده به خاطر ساخت دو فیلم "شب" و "هرشب تنهایی" درباره زایران حرم امام رضا (ع) بارها از همه‌جا متهم شده که فیلم سفارشی ساخته است درحالی‌که این فیلم به گفته خودش دلی بودو براساس اعتقاداتش آن را ساخته است. گروه فیلمبرداری فیلم‌های "شب" و "هرشب تنهایی" در واقع اولین گروهی بودند که توانستند در حرم فیلم‌برداری کنند. گروه فیلمبرداری بعد از این‌که یک ماه در بیرون کار کردند توانستند دست‌اندرکاران مدیریت حرم امام رضا (ع) را جلب کرده وبه داخل بروند. اگرچه با توجه به این‌که از انتظامات آستان قدس رضوی اجازه کار صادر شده بود، اما هریک از خادمین برای خود قوانینی داشتند و بعضی‌ها همکاری و بعضی‌ها در تقابل با گروه فیلمبرداری بودند. آرش خوشخو از منتقدان سینمای ایران سال‌ها قبل و در هنگام حضور فیلم "هر شب تنهایی" درباره بازی لیلا حاتمی در یادداشتی نوشت: "آنچه هر شب تنهایی را از حافظه‌مان خارج نمی‌کند فراتر از کارگردانی صدرعاملی و صدابرداری ماهرانه فیلم و بازی متفاوت حامد بهداد، حضور حیرت‌انگیز لیلا حاتمی است. "خوشخو در بخش دیگری از مطلب خود نوشت: "دوربین فرج حیدری با سلیقه‌ای قابل تحسین، لیلا حاتمی را در یکی از بهترین نقش آفرینی‌های زنان تاریخ سینمای ایران (حتی بهتر از نادره اجاره نشین ها، گلچهره سجادیه دندان مار، نیکی کریمی سارا و هدیه تهرانی "چهارشنبه سوری") در قاب خود می‌گیرد. لیلا حاتمی آرام و غمزده، در سکوت یا هنگام گفتن دیالوگ، نوعی از بازیگری را رقم می زند که از سقف و ظرفیت سینمای ایران فراتر است. "الهام طهماسبی دیگر منتقد سینما در روزنامه "اعتماد" درباره بازی لیلا حاتمی در "هر شب تنهایی" نوشت: "چیزی که پس از شخصیت‌پردازی ظریف و زیبای عطیه به آن هویت داده، بازی دلنشین و دیدنی لیلا حاتمی است که در کنار کارگردانی استادانه صدرعاملی، توانسته یکی از بهترین بازی‌های سینمایی‌اش را ارایه دهد. "طهماسبی در ادامه مطلب خود نوشت: "نقش عطیه با وجود سادگی ظاهری نقش دشواری است که اگر با ظرافت های بازی، حرکاتی، میمیک و لحن دوست داشتنی لیلا حاتمی همراه نمی‌شد ممکن بود تبدیل به یکی از هزار شخصیت کلیشه یی زنی سرطانی شود که کاملا تک بعدی و تخت بوده و بارها در فیلم‌های مختلفی دیده‌ایم. "علی‌اصغر سید آبادی در زمان نمایش این فیلم در روزنامه "اعتماد ملی" نوشت: "رسول صدرعاملی پس از سه فیلمش با حال و هوای نوجوانانه با دنیای نوجوانانه خداحافظی کرده و وارد فضای تازه‌ای شده بود. شب حال و هوایی معنویت‌گرا داشت، با بازی عزت‌الله انتظامی و خسرو شکیبایی و امین حیایی که از جذابیت‌های فیلم بودند با داستانی ساده. "امیر قادری دیگر منتقد سینما نیز درروزنامه "اعتماد" نوشت: "فیلم "شب" رسول صدرعاملی هم در حد و حدود خودش فیلم جمع و جور و خوش ساختی بود که کیفیت تصویر بدش خیلی بهش لطمه زد و فیلم این وسط گم شد. صدرعاملی بازی های خوبی از بازیگرانش گرفته (ری اکشن های شکیبایی عالی است) ، ایده چرخاندن تخت و یکهو دیدن گنبد حرم هم خیلی خوب بود و مهارت صدرعاملی در ترکیب به جای تصاویر مستند با داستانی، اینجا هم جواب داده. او همچنان یکی از معدود کارگردان هایی است که در این سینما می تواند ملودرام بسازد و نمی دانم چرا نمی‌سازد. با این شرایطی که دیدیم، تماشای فیلم کارگردانی که دکوپاژ بلد است، کم کم دارد به "اتفاق" مهمی تبدیل می‌شود. "حسین معززی‌نیا نیز از منتقدان شناخته شده درروزنامه "اعتماد" درباره فیلم "شب" نوشت: "فیام "شب" (صدرعاملی) و "فرزند خاک" (آهنگر) البته فیلم‌های بدی نیستند "شب" با تمرکز بر یک موقعیت دراماتیک مشخص و با استفاده از سه بازیگری که کارشان را بلدند تا انتها پیش می‌رود و دیدنی است. مشکل ریتم دارد که البته مشکل بیشتر فیلم‌های ماست. پایان‌بندی فیلم هم می تواند خیلی زودتر از اینکه هست آغاز شود. "احسان رحیم‌زاده نیز درباره این دو فیلم در روزنامه خراسان نوشت: "ورود کارگردان‌های خوش سابقه و کاربلد به "سینمای دینی" را باید اتفاقی مبارک تلقی کرد. رسول صدرعاملی نشان داده است که کارگردان "سفارشی سازی" نیست. می‌توان از نوع پرداخت قصه و شخصیت‌ها ایراد گرفت. اما نباید فراموش کرد که کارگردان برخلاف خیلی از فیلم های موسوم به "مذهبی"، از شعار دادن و مستقیم گویی‌های رایج و کلیشه‌ای پرهیز کرده و در پی به تصویر کشیدن "دغدغه‌های دینی" آدم‌های معمولی‌اش بوده است. تا این جای کار "شب" و "هر شب تنهایی" را باید جزو معدود نمونه‌های حرفه‌ای و استاندارد "سینمای رضوی" دانست. این دو فیلم با وجود تمام اشکالات جزیی شان یک سر و گردن بالاتر از نمونه‌های مشابه قرار می‌گیرند. "