اگر می‌خواهید در عمل شاهد حکمت و بلوغ روانی باشید، تا دیر نشده در افراد و یا یک جامعه‌کاوش و جستجو کنید. شهری که من در آن زندگی می‌کنم بخشی از زیبایی و دوست داشتنی بودنش را مدیون کارآمدی قطارها، آب تمیز و سازمان بهداشتی است که بر رستوران‌ها نظارت می‌کند. اما در پنجاه سال گذشته، در سرتاسر جهان جوامعی به اندازه‌ای سرمایه‌گذاری کردند تا بتوانند سیستم‌های هوشمند را نگهداری کنند. چند وقتی می‌شود بعد از یک طوفان، برق خیابان محل زندگی من قطع می‌شود. این قضیه در جاهای دیگر بسیار شدیدتر است. ممکن است بتوان چندین سال را با اندکی دانش سپری کرد. اما روزی می‌رسد که متوجه شویم اطلاعات‌مان دیگر کاربردی نداشته و منسوخ شده‌اند. ایده فرقی نکرده: اول باید درختی کاشته و سپس طلب سایه کنیم. و سیستم‌هایمان را قبل از آن‌که خراب شوند تعمیر کنیم. لینک مرجع: