حلقه نیمه شب، پشت در آی‌سی‌یو مرد میان سال گوشه ی دیوار روی زمین چمباتمه زده و سرش را تا بین زانوهایش خم کرده بود. با دست هایش محکم شقیقه هایش را فشار می داد تا به یاد بیاورد در یک ساعت گذشته چه بر سرش آمده. دقایقی پیش همسرش را به بیمارستان رسانده بود. اما قبل از اینکه پزشکان بتوانند کاری برایش انجام دهند به کما رفته و دیگر بهوش نیامده بود. علت مرگ را سکته مغزی بر اثر بالا رفتن فشار خون گزارش داده بودند. "بفرمایید آقا اینا تموم زیورآلاتیه که همراه خانومتون بوده اونا رو چک کنید و زیر این برگه رسید رو امضا کنین و تحویلشون بگیرین. " با صدای پرستار به خود آمد: "او از چی حرف میزد؟ چی رو باید تو این وضعیت امضا می‌کرد و تحویل می گرفت؟ " طلاها را گرفت و نگاهی به آنها انداخت یک جفت گوشواره، چند النگو . دقیق تر که شد، حلقه ازدواج شان را در میان آن ها ندید. یادش آمد سال‌ها بود که همسرش به عنوان قهر آن را گوشه ی کشو میز توالت اتاق خوابشان انداخته و او خودش را در این مورد به نفهمیدن زده بود. به دیوار راهرو بیمارستان تکیه زد و خیره شد به عکس زنی که با انگشت اشاره اش همه را دعوت به سکوت می کرد.