دانشمندان و گیاه شناسان همیشه در حال بررسی سیر تکاملی کاکتوس ها بوده اند، بسیاری نمونه اجداد کاکتوس ها را گونه هایی مشابه Leuenbergeria می دانند که به شکل درختچه است یا مشابه گونه‌های Rhodocactus و Pereskia ، که شاخه و برگ دارند (به تصویر اولیه مقاله رجوع شود) در سیر تکاملی کاکتوس ها برگ ها به گونه ای حذف شدن که پوست ساقه ها به جای برگ با ایجاد لایه ای به نام stomata توانایی فتوسنتز را داشته باشند. همچنین این لایه دارای روزنه هایی است که توانایی باز و بسته شدن برای ورود و خروج هوا جهت کنترل تعرق و جذب دی اکسید کردبن را دارند، در گونه کاکتوس Rhodocactus که به شکل درختچه است و برگ دارد با این حال پوست نیز توانایی فتوسنتز پیدا کرده و همزمان این کاکتوس از طریق پوست و برگ فتوسنتز می کند. تصور می شود به شکل درختچه و درختانی کمی آبدار بوده اند، آنها در مناطق گرمسیری و مرطوب زندگی می‌کردند که این مناطق خشکسالی های دوره ای را تجربه می‌کردند. کاکتوس Leuenbergeria نمونه خیلی اصلی از کاکتوس است که تکامل کمی داشته است، گرچه این کاکتوس شبیه به درخت است ولی خود آن نمونه ای تکامل یافته است که توانایی ذخیره کمی آب را دارد، پس اجداد اصلی کاکتوس ها شاید به شکل یک درخت کامل بوده است. تمامی این تغییرات از تبدیل شدن برگ به و جوانه شاخه‌ها به آریول و همچنین تولید پوست منحصر به فرد که توانایی فتوسنتز داشته باشد و روزنه هایی که توانایی باز و بسته شدن داشته باشند در اثر کاهش باران اتفاق افتاد. سیستم فتوسنتز هم در کاکتوس ها تکامل یافته است، اجداد اولیه کاکتوس ها مانند سایر گیاهان از طریق برگ فتوسنتز می کرده اند، ولی در سیستم فتوسنتز معمولی روزنه های برگ گیاهان در طول روز باز می ماند تا دی اکسید کربن را جذب کند ولی باز ماندن روزنه ها در طول روز در مناطق کم آب یعنی از دست دادن مقدار زیادی رطوبت، کاکتوس ها این کار را در طول شب و با خنک شدن هوا و افزایش رطوبت انجام می دهند و روزنه ها در طول روز بسته می ماند به این نوع گفته می شود، همچنین در این سیستم دی اکسید کربن در بافت های کاکتوس ذخیره می‌شود تا با تابش نور در داخل کاکتوس به هیدروژن و آب تبدیل شود. بررسی بافت های دو کاکتوس Rhodocactus و Pereskia نشان می دهد که آنها نیز توانایی فتوسنتز از طریق پوست را دارند در حالی که دارای برگ نیز هستند، در این کاکتوس ها پوست دارای روزنه است و خیلی دیرتر از درختان معمولی بافت های آنها چوبی می‌شود. همیشه ادامه داشته و ممکن است آیندگان گونه های دیگری از کاکتوس را مشاهده کنند که در عصر ما وجود ندارد. هیچ فسیلی از کاکتوس به دلیل آبکی بودن بافتهای آن تا امروز کشف نشده است تا تاریخ تقریبی آغاز تکامل آنها را بتوان تخمین زد، ولی محققان با مطالعات ملکولی تخمین می زنند تاریخ تکامل کاکتوس های اصلی از حدود تا میلیون سال پیش آغاز شده است. منبع و ادامه مطلب در لینک زیر