"اورست آسفالت شد! " خب! همه چیزمان تکمیل بود که این خبر از تنور درآمد. کم طبیعت را چپاول کرده‌ایم؟ کم نسل حیوانات را منقرض کرده‌ایم؟ چقدر درخت را کاغذ توالت کرده باشیم خوب است؟ چقدر مار و روباه و سمور را رخت و لباس کرده‌باشیم؟ به عاج فیل و بیضه‌ی ببر و قلوه‌ی درنا هم رحم نکردیم. مگر آدمیزاد چه تاجی به سر دنیا گذاشته که خودش را صاحب اختیار زمین و زمان می‌داند؟ این آدمیزاد تبهکار همیشه طلبکار؟ خاک را می‌فروشیم، آب را هرز می‌دهیم، دریا را شخم میزنیم، هوا را به انواع کثافت‌ها آلوده می‌کنیم، درختان را درختان را درختان را قطع می‌کنیم تا به جایشان ساختمان‌های بدقواره‌مان را ع ل م کنیم، جنگل‌ها را قربانی جهل و حماقتمان می‌کنیم تا جان سبزشان در لهیب سرخ آتش بسوزد. پرنده و چرنده و درنده و خزنده از شر ما ایمن نیستند، قوانین طبیعت را به پشیزی نمی‌گیریم و سخت غافلیم از اینکه همین طبیعت، مهیب‌ترین انتقام‌ها را از ما - آدمیزادگان کوه‌خوار زمین‌خوار جنگل‌خوار خونخوار - خواهد گرفت.