حریم خصوصی برای خواب همیشه یک مفهوم عجیب در تاریخ بشر بوده است. بسیاری از خانواده‌های فقیر در خانه‌های کوچک با یک یا دو اتاق زندگی می‌کردند، اتاق بزرگتر برای خواب و اتاق دیگر به عنوان اتاق نشیمن بود، جای تعجب نبود که همه افراد خانه دو اتاق مشترک دارند و حتی در خانه‌های بزرگتر و قصر‌ها نیز خوابیدن خدمتکاران در کنار صاحبان خانه و کاخ کار عجیبی نبود. برل برایسون در کتاب خود At Home می‌نویسد: هنگامی که پادشاه هنری پنجم با کاترین، دختر پادشاه چارلز ششم فرانسه ازدواج کرد، خدمتکار و ملازم با آن دو در یک اتاق بودند و در چنین شرایطی پرده‌های تخت خواب، کمی حریم خصوصی فراهم می‌کرد. اما اگر می‌خواستند حریم خصوصی بیشتری داشته باشند باید در تختخواب صندوقی و محفظه می‌خوابیدند. در بسیاری از کلبه‌های اسکاتلند، فرانسه و بخش‌هایی از هلند و انگلستان، مردم در تخت‌های تنه‌ای می‌خوابیدند که یک کمد با یک تخت خواب بود و در‌هایی داشت که هنگام خواب فرد بسته می‌شد و یک اثاث مستقل به شمار می‌رفت. بعضی از آن‌ها در استراحتگاه‌ها ساخته شدند و بعضی دیگر در مجاورت خانه اصلی بودند. بعضی از تختخواب‌های صندوقی هم به جای در، پرده داشتند و جلوه‌ای دلپذیر و صمیمی به محفظه می‌بخشیدند. این تختخواب‌ها دارای مصارف و فواید بسیاری صرف نظر از حریم خصوصی بودند. فضای محدود این تختخواب برای گرم کردن بسیار مناسب بود، زیرا فردی که درون آن خوابیده بود در طول زمستان احساس گرما می‌کرد و این صندوق‌ها ابزار محافظت از مزاحمان بخصوص گرگ‌ها و حیوانات دیگر به شمار می‌رفت و این غرفه‌ها مکانی امن برای دهقانان در زمان‌های بیکاری در مزارع بود. براساس دایره المعارف کلبه ها، خانه‌های روستایی و معماری و مبلمان، محفظه خواب نخستین بار در سال ساخته شد و برخی حاوی یک یا دو قفسه نصب شده در زیر تختخواب یا پشت آن بود و برخی جعبه‌ها قفسه‌ای در نزدیکی سقف و. داشتند و اثاثی چند منظوره به حساب می‌آمدند. بر پایه دایره المعارف، در‌ها با پیچ‌ها بسته می‌شدند و بعضی از آن‌ها از داخل قفل شدنی بودند تا فرد بتواند با تمام پول و یا جواهرات خود در آن بخوابد، و می‌توانستند وسایل شان را داخل قفسه‌ها قرار دهند و در طول روز بعد از بسته شدن درب می‌توانستند در آنجا بمانند. این تختخواب تبدیل به اثاثیه‌ای زیبا و خاص تبدیل شده بودند و حتی در خانه‌های بزرگ که دارای چندین اتاق بودند نیز پیدا می‌شدند و از حریم خصوصی کافی برخوردار بود، محفظه‌ها و صندوق‌های خواب رفته رفته شکل و اهداف دیگری به خود گرفتند و بسیاری از مردم در قرن هجدهم، تختخواب‌های مخفی پنهان شده در قفسه‌های جانبی یا پنهان شده در پشت قفسه‌های کتاب یا پشت پله‌های خانه را طراحی کردند. استفاده از این تختخواب‌های خفقان آور در اوایل قرن ، پس از نگرانی در مورد تمیز بودن و میزان هوای موجود در آن‌ها ادامه داشت. البته برخی مناطق از جمله اسکاتلند تا اوایل قرن بیستم از صندوق‌های خواب استفاده می‌کردند.