سلام بر دوستان عزیزم. مقصودم آن دوستان ارزشمند و مغتنم خواننده بسیار محترم و گرامی و عزیزی است که بزرگواری می کنند و داستان بی پایان و این چانه فرسایی های مرا با اینهمه لطف و محبت می خوانند که حتی کامنت های بسیار انرژی بخش و امیدآفرین می گذارند که من تنبل بی مقدار باز بنویسم اگر خدای مهربان اراده فرماید. امروز اتفاقی افتاد که خیلی احوالاتم را ناخوش کرد و به کل خیالات ام را در هم ریخت. ان شاالله البته این نیز بگذرد ولی با شناختی که از خودم دارم. باز احتمالا برای مدت نسبتا مدیدی اینجا ناپدید خواهم شد و در عالم کسالت بار حقایق محض. پدیدار. خلاصه آنکه وظیفه خود دانستم به عرض برسانم که مابقی قصه خواهد ماند تا اوضاعم به شود. دل بد مکن. وین سر شوریده بازآید به سامان و. خلاصه نگفتم که غم بدارید. گفتم که پیشاپیش عذرتقصیر یا بهانه ای آورده باشم برای تنبلی هایی که از پی خواهد آمد. باقی بقایتان ارادتمند همان بهرام ورجاوند. که پیش از روز رستاخیز خواهد مرد. و هیچ کار مهم نام آورانه ای هم نخواهد کرد.