من در انجام کارها یا استعداد خوبی دارم و یا اصلا هیچ استعدادی ندارم. بین کارهایی که در انجامشون استعداد دارم یا خودم فکر می‌کنم در این زمینه با استعدادم ویا دیگران همچنین نظری دارن بطوریکه اگه از مجموعه ی مسایلی که خودم و دیگران در"با استعداد بودن من" هم نظر هستن اشتراک بگیرین به مجموعه ی تهی میرسین ولی خداروشکر سر مسایلی که استعداد ندارم متفق القول ایم و با هم دیگر به توافق خوبی میرسیم. من مهمونی رفتن رو دوست دارم مهمونی دادن رو دوست دارم اینکه آدم ها رو ببینم و باهاشون معاشرت کنم رو دوست دارم اینکه زمانی رو با خوشی در کنار بقیه سپری کنم دوست دارم همه ی این هارو دوست دارم همه ی اونها رو هم دوست دارم ولی تا جاییکه پای رقصیدن وسط نیاد. به نظرم رقصیدن استعداد میخواد همونطوری که یه عده نقاشی شون خوبه یه عده دستخط شون خوبه یه عده صداشون خوبه یه عده هم هستن که رقصشون خوبه. رقصیدن برای من یکی از همون کاراییه که توش واقعا هیچ استعدادی ندارم. بعضی آدم ها وقتی در انجام کاری خوب هستن گاهی تعارف میکنن گاهی شکسته نفسی میکنن افتادگی و تواضع به خرج میدن و میگن"استعداد ندارم" ولی من اونقدر اوضاع رقصیدنم خرابه که به جای گفتن"تو رقصیدن استعدادی ندارم" بهتره بگم"در بد رقصیدن استادم". در بد رقصیدن استادم و این جمله رو با سرافکندگی و صداقت خاصی بیان می‌کنم و اون فردی که من رو جهت افاضه ی فریضه ی رقص صدا میزنه با شنیدن این جمله از تعارفی که زده خجالت زده میشه. انگار به یک دیابتی باقلوای حاج خلیفه رو تعارف زده باشه. البته ما رقص بد داریم تا رقص بد. مثلا یه سری هستن که چندین و چند نوع رقص بلدن و وسط اجرا، این هارو با هم قاطی میکنن و میگن"ای وای رقصم خراب شد" ولی رقصیدن من خداروشکر همیشه تو سطح"ای وای رقصم خراب هست" باقی میمونه. رقصیدنم مثل ویولون نواختن یه دختر ساله می‌مونه وقتی تو شب تولدش از باباش کادو گرفته و همه اصرار میکنن بنوازه. اصوات نخراشیده و نتراشیده که گوش انسان و حیوان و کل سماوات والارض رو به طرز عجیبی کر می‌کنه که بعد از شنیدنش تو گویی گوش شیطان کر - از ازل ناشنوا زاده شدی. همینقدر ناهمگون. اما رقص مثل ویولون نیست که یاد بگیریش رقص رو نمیشه یاد گرفت اصلا رقصی رو که بری کلاس یادبگیری دیگه رقص نیست مصنوعیه دستکاری شده. رقاص ها به آناتومی بدنشون مسلط ان به روحشون مسلط ان و کنترلش می‌کنن. تسلط روی روح و جسم رو که نمیشه یاد گرفت. ولی انسان همیشه در جهت رفع مشکلش اقدام می‌کنه این عادت بشره سیری ناپذیره و در راه رسیدن به کمال، حریص. حتی اگه کمالگرا نباشه. چند باری خواستیم اقدام کنیم نشد به ک ر ات از یوتوب اومدیم مدد بگیریم نشد دوستان رقاصمان هر کدوم به نوبه ی خودشون برامون اقدام کردن نشد. و نشدکه نشد. البته این نشد ها به دلیل این بود که من تا مرحله ی قصد انجام کار پیش رفتم و عملا تن به کار نمی‌دادم و [حالا حالا ها هم] نمی‌د م. در نتیجه مجبورم با توسل به ترفند"یه گوشه بایست یه خنده ی زورکی تحویل بده و با ریتم آهنگ فقط دست بزن" چالش رقصیدن تمام پارتی ها و مهمونی ها رو یکی پس از دیگری سپری کنم البته تا جاییکه پای تولد خودم وسط نباشه. چرا که اینجا میشی کانون توجهات دیگه گوشه ای وجود نداره بری دست بزنی باید به هر جون کندنی که هست به رقص بیای. نه تنها به رقص بیای بلکه بقیه رو هم به رقص بیاری. مثل فوتبال بازی کردن مسی. خنده داره ولی رقصیدن برای یه عده هنر و سرگرمیه و برای من چالش و سرافکندگی. با این حال، درسته اینکه رقصیدن بلد نباشین مشکل بزرگیه، اما اینکه یه عده [طبق عادت ایرانیان امروزی] - همیشه و در همه حال دوربین به دست - مشغول فیلمبرداری از فاجعه ی در حال رخ دادن به دست تو هستند مشکل خیلی خیلی بزرگتریه. خیلی بزرگتر. البته مطمینم خیلی از شماها هم مثل من رقصیدن بلد نیستین یعنی نرقصیدنمون بهتر از رقصیدنمونه و با تشویق بیشتری همراهه [مثل خیلی از آدما که حرف نزدنشون بهتر از حرف زدنشونه و ترجیح میدی صدای سکوتشون رو بشنوی. ] به نظرم ماها باید یک گروه مخفی بزنیم اسمش رو هم بزاریم Eftezah - Dancers club و توش خودمون با خودمون برقصیم سر درش هم بنویسیم"هر کس رقص می‌داند وارد نشود" زیرش هم با فونت درشت بنویسیم"فیلمبرداری با ی نحو کان ممنوع است. " خودمون با هم برقصیم و چارچوب ها و قوانین این هنر رو بشکونیم عقده ی تمام نرقصیدن هامونو خالی کنیم از رقصیدن خجالت نکشیم و هر خط قرمزی که داره رو رد کنیم. کسی چه می‌دونه شاید این وسط ما هم یه رقص جدیدی اختراع کردیم. رقصی که فقط خودمون بلدیم. نه کس دیگه. " به هر حال ما نه دیو بادیم و نه گردباد. و اگرچه اهل رقصیم هرگز اهل رقص رتیل نیستیم". کامیار / /