مهم نیست روز عشق ولنتاین باشد یا سپندارمذگان، این‌ها همه بهانه‌اند تا دوستت دارم‌های ناگفته دل را بر زبان جاری سازیم و بذر عشق و محبت را در دلها بکاریم. تا دیر نشده و تیک‌تاک ثانیه‌های مرگ آور زندگی‌مان به آخر نرسیده، عشق را تنها دلیل و زیباترین بهانه زندگی را به هم هدیه دهیم. فوریه هر سال، روز عشق و روز ولنتاین نام گرفته است. مردم سراسر جهان به خصوص ایالات متحده آمریکا، در این روز به معشوقه خود هدایای به یادماندنی و زیبایی چون آبنبات، گل رز، شکلات و خرس کوچک هدیه می‌دهند و این روز را به رقص و پایکوبی سپری می‌کنند. طبق این سنت دیرینه، کافه‌ها در این روز جای سوزن انداختن نیست و در هر کافه به هر میزی که نگاه می‌اندازید پر است از گل و شکلات و هدایای منحصر به فرد و در این روز تنها سخن از عشق است و بس. افسانه‌های متعددی در مورد اینکه چه کسی الهه عشق بوده و این سنت دقیقا از کجا سرچشمه گرفته وجود دارد که هر یک پیروان و علاقمندان به خود را دارد. تاریخچه ولنتاین و داستان الهه آن یک راز شگفت انگیز و سربه مهر است و همه ما می‌دانیم که سالیان درازی است فوریه به عنوان روز عشق نام گرفته و همه عاشقان جهان در این روز بنابر سنت ولنتاین، به جشن و سرور پرداخته و عشاق به یکدیگر هدایای گرانبهایی هدیه می‌دهند. آنچه که یقینا در مورد این روز درست است این بوده که این سنت یک سنت قدیمی از روم باستان و مسیحیت بوده است اما اینکه چه کسی الهه عشق ولنتاین بوده و چگونه الهه عشق این روز، نام گرفته و چگونه با آیین باستانی رومی ارتباط یافته، سیوالی است که جواب آن مشخص نیست. کلیسای کاتولیک حداقل قدیسه و الهه عشق با نام‌های ولنتاین یا ولنتانیوس را به عنوان معشوقه و سرچشمه روز عشق نامبرده که همگی کشته شده‌اند. افسانه اول در روایتی ادعا می‌کند که ولنتاین کشیشی بوده که در قرن سوم در رم خدمت می‌کرده و هنگامی که امپراطور کلودیوس دوم به این نتیجه می‌رسد که سربازان مجرد نسبت به آنهایی که همسر و خانواده داشتنند مردان برتری در جنگ بودند، ازدواج را برای مردان جوان منع کرد. این کشیش رومی اما با درک این بی‌عدالتی به نافرمانی از دستورات امپراطور پرداخت و به طور پنهانی مردان جوان را که خواستار ازدواج بوده و معشوقه داشتند به عقد با معشوقه‌هایشان درمی‌آورد. هنگامی که اقدامات این کشیش رومی ثابت شد، کلودیوس دوم دستور اعدامش را صادر نمود و از آن پس او اسطوره و الهه عشق نام گرفت. اما هنوز هم عده‌ای اصرار دارند که این سنت را به ترنی، یک سرکشیش ربط دهند که در دوره امپراطوری کلودیوس دوم سربریده شد. داستان‌های دیگر هم روایت می‌کنند که ولنتاین اسطوره و نماد کسی است که در تلاش برای کمک به مسیحیان زندانی شده کشته شد، زیرا طبق یک افسانه، پس از زندانی شدن، عاشق دختر زندانبان شد این دختر در زندان به ملاقات وی رفته بود و در واقع اولین گفتگوی عاشقانه در محاصره و توسط آن دو شکل گرفت. این اسطوره عشق برای معشوقه پیغام عشق می‌فرستاد و در آن از طرف ولنتاین امضا زده بود که هم اکنون این عبارت بر بسیاری از نامه‌های عاشقانه روز ولنتاین مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگرچه حقیقت این ماجرا در پشت افسانه‌های ولنتاین مبهم و نهان است اما همین داستان‌ها و روایت‌ها بر جذابیتش به عنوان یک چهره قهرمانانه و عاشق تاکید می‌کنند. تا قرون وسطا به لطف همین شهرت، ولنتاین به عنوان محبوب‌ترین قدیسه و عنصر مقدس شناخته می‌شد. در حالی که برخی معتقدند که روز ولنتاین در اواسط فوریه و در بزرگداشت درگذشتگان ولنتاین (احتمالا در حدود دویست و هفتاد میلادی) می‌باشد برخی دیگر اما بر این باورند که کلیسای مسیحی ممکن است تصمیم داشته باشد این جشن را در میانه سال و در روز عید ولنتاین در تلاش برای مسیحی کردن این جشن لوپریکا نام گذاری کند. برای شروع جشن و افتتاح جشنواره اعضای لو پرس به دستور کاهنان رومی در یک غار مقدس دور هم جمع می‌شدند، زیرا اعتقاد بر این بوده که نوزادان رومولوس و رموس از بنیانگذاران روم باستان از آنها توسط یک گرگ یا لوپا مراقبت می‌کردند. در این روز کاهنان معبد برای سر سلامتی و به منظور قربانی یک بز را قربانی کرده و برای تطهیر و پاک نمودن گناهان و باروری زنان، سگ را که نماد باروری بوده سر میزدند و سپس آن را در مخفی گاه‌ها مخفی کرده و خون آن را در خیابان‌های جلوی خانه‌ها می‌ریختند و سپس می‌گفتند هر زنی که بتواند مخفیگاه‌ها را پیدا کند حتما در روزهای پیش رو باردار خواهد شد. روز بعد تمام زنان جوان و مجرد شهر نام خود را درون یک گلدان بزرگ و یا کاسه می‌انداختند و پسران مجرد شهر نیز یک نام را انتخاب می‌نمودند و با نام منتخب خود در سال جاری ازدواج می‌کردند طبق این افسانه این مسابقات در نهایت به ازدواج ختم می‌شد. قدمت تاریخی روز عشق در ایران نه تنها از سه قرن پیش از میلاد و همزمان با رومیان باستان آغاز شد بلکه تاریخچه‌ای قدیمی‌تر دارد. به طوری که از حدود بیست قرن قبل از میلاد در تقویم ایران باستان، روزی به نام روز عشق نام گرفت، این روز تنها روز پس از ولنتاین خارجی و در تاریخ بهمن در تقویم خورشیدی و اسفند در تقویم زرتشتی روز سپندارمذگان یا اسفندارمذگان یا اسفندگان نام گرفت. نیاکان ما به جهت احترام، ارزش و علاقه‌ای که برای زن قایل بودند روز اسفندگان را روز زن و بزرگداشت زمین نامیدند. در ایران باستان، زمین نماد بخشندگی، عظمت و بزرگی بوده و زن نیز نماد دیگری از این بخشندگی و عشق و محبت است که همچون زمین عاشقانه همه را در آغوش خود سخت فشرده است و سپندارمذ نیز با احتساب روز از ماه که هر یک نامی جداگانه داشته و هر ماه نیز با یک نام خوانده می‌شده روز سپندارمذگان نام گرفت یعنی روز عشق و روز زمین. قدمت تاریخی روز عشق و روز سپندارمذگان ایرانی حتی از روز ولنتاین نیز بیشتر بوده است، بنابراین شایسته است که ایرانیان به جهت حفظ ارزش‌های ملی و فرهنگ تاریخی ایرانی روز عشق را روز سپندارمذگان دانسته و عشق را به یکدیگر هدیه دهند. منبع: