بسم الله الرحمن الرحیم گناهان ریز و درشت درسوره ی انعام آیه خداوند متعال می فرماید (و ذرو ظهر الثم و باطنه ان الذین یکسبون الاثم سیجزون بما کانو یقترفون) ظاهر، باطن وریشه گناهان را ترک کنیم منکر و معروف هر کدام سطوح درجات ولایه هایی دارند همه گناهان صغیره وکبیره همه منکرهستند حتی در روایات از امیر المومنین در نهج البلاغه هست (اشد الذنوب مسبحونها صاحبه) بدترین گناه آن گناهی است که شخص انجام میدهد و بعد می گوید این که چیزی نبود من انجام دادم حتی این گناهان هم همه منکر هستند. متن و محتوا انسان پیش خودش بگوید یک عده دارند میلیاردی میخورند و عده ای هم بی بند و باری و فسق وفجور می کنند حالا در این بین، ما یه نگاهی به نا محرم کردیم یا مثلا یه لبخند زدیم، یک مقدار روسری رفت عقب یا مثلا چادر یک ذره رفت عقب این که چیزی نیست یا ما یکجا یک دروغ کوچکی گفتیم آدم که نکشتیم به کجا بر میخورد، این که چیزی نیست همین که آدم بگوید - این که چیزی نیست - این گناه ازگناهانی می شود که اصلا بخشیده نمی شود. این نوع برخورد با گناه خیلی بداست ممکن است آن گناه کوچک باشد اما نوع برخورد ما با گناه متکبرانه است، بندگی نیست. خدا می فرماید: همین رشوه و دروغ کوچک همین که روسری عقب می رود و تو توجه نمی کنی وکاری با آن نداری همین که رشوه ایی گرفتی همین ها که میگوییم چیزی نیست ولی خدا میگوید اینکه چیزی هست. اگر کسی در خلوت خود گناهانش را به یاد می آورد و از خدا خجالت میکشد و با خود می گوید: یعنی من چه کردم و چنین گناهی را چگونه درمقابل تو انجام دادم، چنین کسی را خدا دوست دارد. امام سجاد در دعای ابو حمزه می فرماید (الهی ما عصیتک حین عصیتک) (خدایا من آن موقعی که معصیت کردم ازدستم در رفت من که نمیخواستم شاخ و شانه بکشم من چه کسی هستم درمقابلت بخواهم عرض اندام کنم گناهی بود ازدستم در رفت ( غلبنی هوایی اعانی علیه شقوتی) گفت من از حال بلا تشویش دارم گمان ا ز برف و باران بیش دارم اگر لاتغنطو دستم نگیره من از لاویلتا اندیش دارم می گویند یکی از داش مشدی های تهران رفته بود حج، خیلی هم اهل تقوا نبودرفت جلوی خانه خدا ایستاد گفت: خدایا در تهران ما نخود، لوبیا را باآشغال هایش درهم میخرند ما را هم با این حاجی های خوب درهم قبول کن درکوی دل ما شکسته دلی میخرند و بس بازار خود فروشی از آن سوی دیگر است اکنون مقبره حاج شیخ غلام رضای یزدی محل حاجت است ایشان خیلی مهربان بود برای مردمی که احیانا احکام دین را بلد نبودند دلشان می سوخت اگر در یک مسیری می رفت مثلا یک دهی می دید که این ده احکام دین را درست و حسابی بلد نیستند همانجا چند روزی می ماند و تبلیغ می کرد و میرفت، یک مرتبه ایشان از راه طبس به مشهد مشرف شد، کویر آن سفرهای قدیم و مرکب های آن زمان به این راحتی که نبود خسته مانده به مشهد رسید ایام محرم بود فهمید یک روستایی هست که مبلغ ندارد ایام محرم و عزای امام حسین بود، هنوز از گرد راه نرسیده بود تا این رافهمید شال و کلاه کرد به سمت آنجا راه افتاد به او گفتند که حالا باشید خستگی تان کم شود زیارت امام رضا بروید بعد. گفت: امام رضا زایر زیاد دارد من میروم تا نوکری شان را بکنم حالا بعدا برای زیارت آقا امام رضا می آیم. یک زمانی در یزد بارندگی بسیار شدیدی شد به طوری که پنج شش روز شدیدا باران می آمد، خیلی از خانه های خشت و گلی خراب شدمردم واقعا دیدند که شهر را دارد آب می برد از سیل و از آب به خانه های آجری پناه می بردند که در امان باشند. یکی از اعضایی که در خانه شیخ یزدی بود می گفت خدا میداند نیمه شبی دیدم حاج شیخ غلامرضا در آن باران شدید رفت در حیاط امامه اش را برداشت روکرد به آسمان گفت خدایا مردم این شهر همه خوب اند اهل کسب و کار یک لقمه حلال برای زن و بچه اشان اند اهل طاعت اند در این شهر فقط یک گناهکار است و آن هم غلامرضا است خدایا اگر این عذابت برای غلامرضا است او را ببخش، مردم تقصیری ندارند. کسی که در بیت ایشان بود میگفت خدا شاهد است چند لحظه نگذشته بود که باران قطع شد. دل که شکسته شد، با خدا رفیق میشود، نه آن کسی که متکبرانه می گوید حالا ما یک گناهی کردیم این که چیزی نیست. تمام گناهان صغیره و کبیره منکر اند اما یک منکراتی هستند که ریشه اند و نقش کلیدی دارند و بقیه آن منکرات را هم احیا میکند چون قرآن میگوید هم از ظاهر گناه فرار کنید و هم از ریشه آنها. ریشه گناهان کسانی هستند که فرهنگ گناه را در جامعه پرورش میدهند، خداوند متعال در آیت الکرسی فرموده در عالم دو جبهه وجود دارد، سومی هم ندارد، یک اردوگاه (الله ولی الذین امنو) اردوگاه ولایت الله انبیاء و اولیای الله هستند اردوگاه دیگر (والذین کفرو اولیایهم الطاغوت) طاغوت ها و شیطان ها که پرچم دارش شیطان ها هستند که ریشه تمام خوبی ها و تمام منکرات همین پرچم داران هستند یعنی ریشه تمام معروفها و خوبیها مثل نماز و روزه و حج و زکات و خمس و امربه معروف و نهی از منکر انبیا و اولیا هستند و از آن طرف ریشه تمام گناهان، پرچم داران ولایت کفر هستند مثلا یکی در جامعه مشروب میخورد و مست میکند و عربده میکشد، این خیلی بد است یک نفر دیگری هم کارخانه مشروب سازی درست می کند کار دومی بدتر است چون زمینه را برای آلودگی افراد بیشتری آماده می کند بعد یک نفر سومی پیدا میشود که مرکز مطالعات و تحقیقات می زند برای تولید انواع مشروبات مختلف که تمام زایقه ها بتوانند از آن استفاده کنند، سومی از دوتای قبلی بدتر است به این خاطر که زمینه را برای آلودگی تمام زایقه ها آماده می کند. یک نفر چهارم دیگری پیدا می شود که روی دست سه تای دیگر می زند می آید در جامعه برای شراب خواری فرهنگ سازی میکند و طرح و برنامه ای می ریزد که اگر مشروب را در جامعه ببریم جامعه این را قبیح نداند و نه تنها پس نزند، بلکه استقبال هم کند یعنی فرهنگ جامعه را کاری بکنیم این دیگر شراب خواری دیگر منکر نباشد. بعنوان مدرنیته و نشانه تجدد در جامعه بگوییم این حرف ها مربوط به گذشته است الان یک مقدار مثلا مشروب خوردن که اشکالی ندارد، تازه ممکن است فوایدی هم داشته باشد این فرهنگ را درست کند. این چهارمی از همه بدتر است او گناه پرور اصلی است. آدم ظاهر بین که با همه چیز خیلی ساده برخورد میکند فقط لایه اول و دوم را می بیند فقط آن کسی که مشروب میخورد و در جامعه مست می کند چون عربده و سروصدا دارد فقط آن کارخانه مشروب سازی را می بیند اما دیگر لایه های بعدی که گناه پرور اصلی هستند آن فرهنگ سازان آنها که ریشه همه گناهان و منکرات هستند آنها را نمی بیند. اکنون در دنیا یک عده هستند که برای گناهان فرهنگ سازی میکنند. به عنوان مهندسی انسان مدرن، همانطوری که قطعه سفارش می دهید به کارخانه تولید انبوه میکند مهندسی انسان مدرن برای خودشان کاری می کنند که بی عفتی و بی حیایی و دنیا پرستی چیز بدی احساس نشود. در حال حاضر در کانادا و آمریکا و در بعضی از کشورهای اروپایی - مگر از هم جنس بازی بدتر، منکر دیگری هم هست - که این یک عده روی قوم لوط را سفید کردند بصورت قانونی این را اتحادیه دارند کتابخانه تخصصی دارند حقوق دارند کاندیدا معرفی می کنند مگر در همین دوره قبلی ریاست جمهوری چنین نبود یکی از گروه هایی که به شدت طرفدارش بودند و تبلیغ کاندیداتوری اش را میکردند هم جنس بازها بودند هیچ خجالت هم نمی کشند سرشان را هم بالا می گیرند چنان فرهنگی ساختند که دیگر قبیح حساب نمی شود. حالا این فرهنگشان را بزک می کنند و به اسم های قشنگ به جوامع دیگر به خصوص به جوامع کشورهای جهان سوم صادر میکنند با ابزار پیشرفته شان با تبلیغشان و هنر و تکنولوژیشان با ورزش و روحیه های ورزشی شان با معماری وشهرسازی شان با همه این ابزارها فرهنگ خودشان - همان فرهنگی که ولایت شیطان تولید میکند - صادر میکنند. بعد از رنسانس چشم غربی ها از آسمان به زمین دوخته شد دیگر انسان را به عنوان یک روح ملکوتی خلیفه اللهی نمی بینند می گویند: انسان همین بدن است که یا سال زندگی می کند باید از همین بدن لذت ببرد. اینکه روح باید تعالی پیدا کند را بگذارید کنار که این ها حرف است در این مدت زندگی باید کمال لذت را برد. بنابراین در فرهنگ غرب هر چیزی که مانع از لذت جویی بدن میشود باید کنار برود لباس باید طوری باشد که مانع از بدن نما بودن نباشد لذا لباس باید کوتاه و بدن نما بشود. ، لباس بلندگوی یک فرهنگ است انسان ساده میگوید: لباس که اسلامی و غیر اسلامی ندارد چرا ندارد این لباس نشان دهنده کدام پرچم هستی است ولایت الله یا ولایت شیطان. نه فقط لباس در معماری هم همین اتفاق افتاد این معماریهای ا پن برای فرهنگ ما نیست برای فرهنگ غرب است. همانطور که لباس نباید جلوی بدن را بگیرد تا لذت از بدن برده بشود خانه هم همینطور است در خانه هم اندرونی و بیرونی و حریم داشتن و محرم و نامحرم نباید باشد باید ا پن باشد این مال آن فرهنگی است که میگوید حریم ها باید کنار برود این بدن هر چه هست باید لذت ها برده بشود بیینید لباس خانه معماری همه اینها در خدمت یک فرهنگ است این چنین نیست که ما فکر کنیم آنها دلسوز ما بودند که یکسری لوازم و ابزار و مظاهر تمدنشان را برای ما فرستادند، خیر، برای این است که بعد از آن ابزار، فرهنگ آنها نیز بیاید. بدترین گناهان خود آن اولیای منکرند چون آنها گناه پروری میکنند و راه را برای همه منکرات باز می کنند. در روایات هست که (عدونا اصل کل شیء) دشمنان ما اهل بیت ریشه تمام گناهان اند چون آن ها بودند که کار را از دست معصومین برداشتند و آنها برای یک فرهنگ شیطانی پرچم داری کردند وهمان ها پرچم داران بعدی را تولید مثل کردند تااکنون که فرهنگ غربی و جاهلیت مدرن را پرچم داری میکنند این ها مادر اصلی اشان کسانی هستند که در مقابل امام علی و حضرت زهرا ایستادند و خشت اول را کج گذاشتند از آن طرف پرچم داران معروفها اولیاءالله هستند، که معروف ها و خوبی ها احیا میکنند. اولیاءالله کسانی هستند که خودشان نور اند نه فقط نورها را جمع میکنند بلکه پاک های جامعه را دور خودشان جمع میکنند، یک اقتدار و حکومتی تشکیل میدهندکه میتواندبدیها را بسوزاند، لذا بالاترین معروف ها خود اولیاءهستندو بالاترین منکرها نیزدشمنان اولیاء هستند، یک نفر ازامام صادق علیه السلام پرسید: آقا بالاترین خوبی ومعروف که دیگر بالاتر از آن نیست چیست؟ گفت: وجود مقدس امیرالمومنین (ع) که خود بالاترین معروف است، پرسید بالاترین منکر که دیگر بدتر ازآن پستی ومنکری نیست چیست؟ فرمود: آنهایی که درمقابل او ایستاده اند. اگر ولی الله نباشد نماز دیگر کارکرد اصلی خودش راندارد ازمدار خودش خارج میشود ولی الله مانند یک نخ تسبیح است که دانه هارا نگه میدارد واگر نباشد اینها از مدار خارج میشوند حتی شرط توحید ولایت است. امام رضا فرموده است در خراسان لااله الا الله. به شرطه ها وشروطه هاوانا من شروطها لااله الا الله وتوحید هم شرطش من هستم چون اگر توحید بدون ولایت باشد آن وقت با شرک هم می سازد هیچ دعوایی هم باشرک ندارند حتی اگر توحید میخواهد درمدار خود باشد شرطش این هست که ولی باشد ریشه همه ی خوبی ها ولی است واگر اونباشد همه چیز پاشیده میشود. وظیفه ی مااین است که این دوفرهنگ راببینیم و بشناسیم و آیه الکرسی را که دوجبهه در عالم است باور کنیم یعنی یا باید مخلصانه زیر پرچم ولایت الله برویم ودربست آن فرهنگ را بپذیریم یعنی فاطمه زهرا را از شخص دربیاوریم و به فرهنگ حق تبدیل کنیم و ازآن طرف هم، آنهایی که مخالف زهرای مرضیه بودند به یک فرهنگ باطل تبدیل کنیم. این چنین نباشد که یک مقدار از این پرچم بگیریم یک مقدار هم ازآن اردوگاه بگیریم اکنون درد زمان ما این است که نماز را پشت سر امیرالمومنین می خوانیم ناهار را هم سر سفره معاویه می خوریم. یک چیز هایی را از این طرف می گیریم یک چیز هایی را از آن طرف. یکی از بزرگترین معضلات فرهنگی کشور در سطح کلانش نه خرد آن همین است که یک مقدار از این فرهنگ را میگیرد یک مقدار از جای دیگر کپی می کند. مهم این است که شرک در ولایت نداشته باشیم به یک کسی گفتند که خربزه میخواهی یا هندوانه گفت هردوانه حالا که ما شدیم هردوانه هم از این سمت یک چیزهایی برای ما میآید هم از آن سمت فکر میکنیم که زرنگی است درحالی که شیره سر خود مالیدن است این شرک در ولایت است درآخرین آیه سوره کهف آمده (فمن کان یرجو لقاء ربه فلیعمل عملا صالحا ولا یشرک بعباده ربه احدا) ولایشرک بعباده ربه این آیه قرآن معنایش در روایت یعنی ولایشرک به ولایت علی، شرک در ولایت علی جایز نیست. انسان دربست باید تسلیم شود. اگر امیرالمومنین الان بیاید در خانه ما بعضی از ما خجالت میکشیم فوری یک چیزهایی را پنهان می کنیم چرا که این ها مال فرهنگ علوی نیست اسم بچه مان را از یک فرهنگ دیگری است لباس خودمان از فرهنگ بیگانه است وقتی در ریز ریز زندگی مان وارد میشود میبیند که یکسری چیزها مال این فرهنگ و یکسری هم مال فرهنگ دیگری است ضربه ای که میخوریم برای این است که مخلصانه تسلیم فرهنگ فاطمی نشدیم علتش هم شرک در ولایت است، و این از سخت ترین کارهاست. در روایت هست (ان امرنا صعب مستصعب) کار سختی است بخاطر اینکه لازمه اش این است که انسان هوای نفس خودش را کنار بگذارد و میل آن ولی را بخواهد. گاهی وقتها خودمان میدانیم یک چیزایی مال فرهنگ زهرا نیست اما بااین وجود نمی توانیم عمل بکنیم چون پا روی نفس گذاشتن بسیارسخت است. یک عارفی می گفت تا خدا رسیدن دوقدم بیشتر نیست یک قدم ادم میگذارد روی نفسش قدم دومی به خدا می رسد. یک قدم برخویشتن نه یک قدم برکوی دوست عارف دیگری این راشنید گفت اووه چقدر راه را طولانی کرد دوقدم نیست که یک قدم است همین که انسان پارا روی خودش بگذراد به خدا می رسد. یک قدم است اما خود همین یک قدم مشکل است در زیارت ال یاسین است (فلاحق مارضیتم ولباطل مااسغتم) حق ان است که شما دوست دارید نه آنی که خود من دوست دارم (والباطل ما اسغتم) باطل ان است که شما دوست نداریدیعنی دوست داشتن یا نداشت شما ملاک است نه من ودل من. حدیثی در بحاالانوارآمده است: عده ای از راه دور راه افتادند امام رضا راببینند آن زمانی که خراسان بودند منزل امام راپیدا کردند رفتند درخانه ی حضرت خادم حضرت آمد گفت چیه چه کارداریدگفت مایک عده ازشیعیان امیرالمومنین علیه السلام هستیم آمدیم خدمت اقا میخواهیم آقامون راببینیم خادم آمد وبه امام رضا عرض کرد یه عده می گویند ما ازشیعیان امیرالمومنین علیه السلام هستیم میخواهند خدمت شما برسندامام رضا فرمود من فعلا وقت ندارم کاردارم بندگان خدا رفتند دومرتبه خادم رفت گفتند ما عده ای ازشیعیان امیر المومنین هستیم امده ایم آقاراببینیم باز حضرت فرمود من وقت ندارم به انها بگو یک وقت دیگر بیایندیک روز شد دو روز سه روز چهار روز پنج روز شش روز ده روز در روایت است شصت روز یعنی دوماه اینها امدند در خانه ی حضرت هرروز همچنین جوابی راحضرت میداد من وقت ندارم برو یک وقت دیگر بیا آنها بعد از شصت روز که آمدندخادم وقتی که گفت اقا میگویند من وقت ندارم اینها گفتند که به آقا بفرمایید ما که دشمن شادشدیم آنقدرکه آمدیم درخانه ی شما، شما مارا راه ندادید باچه رویی برگردیم شهرمان بگوییم دوماه هرروز رفتیم دم خانه ی امام رضا (ع) ماراراه ندادند می گویند آخر شما چه کرده بودیدکه امام راهتان ندادند. خادم این را به امام رضا گفت امام هشتم هم فرمودند که به ایشان بگوییدبیاید گفتند که آقامگر ماخطایی مرتکب شده اییم که شصت روز است که می آییم مارا راه نمی دید می فرمایید بروید یک وقت دیگر بیایید حضرت فرمود که شما به واجبات و محرمات الهی درست عمل نمی کنید اینچنین نیست که دربست در خانه ما زانو زده باشیدو دربست ازدشمنان ما دوری کرده باشید آن وقت مدعی شدید ماشیعیان امیر المومنین هستیم آن وقت میخواهید که من راه تان بدهم شیعه ی علی یعنی حسن یعنی حسین یعنی سلمان، ابوذر، عمارشیعه ی علی یعنی اینها گفتند آقا ببخشید مااشتباه کردیم خیلی ادعای بزرگی کردیم شروع کردند عذر خواهی کردن آقا مایک عده محبین شما وجدتون امیرالمومنین هستیم حضرت یک مرتبه چنان استقبال ازآنها کرد بفرمایید چقدر خوش آمدید چنان استقبال کرد خستگی آنها از تنشان بدر شد شیعه بودن ادعای بزرگی است کسی میتواند این ادعا را کند که دربست تسلیم ولایت الاهیه باشد بعد حضرت خیلی خوش آمد و به خادم فرمود که این ها چند بار آمدند دم در و راهشان ندادی خادم گفت شصت بار حضرت فرمود شصت بار برو بهشان از طرف من سلام کن و برگرد با این که کنار حضرت بودند. شیعه یعنی کسی که دربست مخلص و تسلیم فرهنگ حق باشد کسی که دل داده باشد لذا آن کسی که دل داده باشد از در این خانه هیچ جای دیگری نمی رود.