زن‌ها و مردها در سایه روشن غروب جلوی سینما صف بسته‌اند. مرد، به پیرمرد بلیط می‌دهد. پیرمرد می‌پرسد: دو نفر؟ ! مرد با انگشت شست زن پشت سرش را نشان می‌دهد، پیرمرد سه پایه‌اش را عقب می‌کشد تا آن دو وارد شوند، وقتی دوباره می‌نشیند، به در ورودی نگاه می‌کند. شیشه قدی از بالا تا پایین ترک خورده است. در سالن انتظار، مردان و زنان پشت در بسته سالن نمایش ایستاده‌اند. زن می‌گوید: می‌گن موسیقی متنش محشر . بشنوی بهم حق می‌دی که دیوونه ساز شده باشم. مرد به شیشه ورودی نگاه می‌کند. آن طرف شیشه دختر و پسر جوانی کیک و آبمیوه می‌خورند. رویش را برمی‌گرداند. دیوونگی . هیچ وقت وقتمو حروم قیل و قال نمی‌کنم. اما. اما، دارم. دارم کلاسش رو می‌رم. کلاس؟ . این بازی رو تمومش کن تور و خدا. خیلی وقت . می‌خوام. تمومش، کنم. چی چیزی باید رفت که ارزشش رو داشته باشه. در سالن نمایش فیلم باز می‌شود. زن به دنبال نور چراغ قوه راه می‌افتد. صدای خنده کودکی به گوش می‌رسد و مرد روی پله پایین‌تر لحظه‌ای متوقف می‌شود. زن رو می‌گرداند به طرف سایه مرد و می‌گوید: صداشو شنیدی؟ ! هوم. از، از این طرف بیا. مردها و زن‌ها به دنبال نور سرگردان چراغ قوه، دنبال صندلی‌هایشان می‌گردند. سایه مرد خم می‌شود روی صندلی زن. زن فورا پشتی صندلی در حال بسته شدن را می‌گیرد، می‌گوید: خودم می‌تونم، خودم. می‌نشیند. مرد در صندلی‌اش فرو می‌رود، خیره می‌شود به عددهایی که به سرعت از روی پرده نمایش عبور می‌کنند . می‌گوید: هیچ معلوم هست چت شده؟ ! و چشم می‌دوزد به فاصله سر زوج ردیف جلو. پرده نمایش فیلم هم، تاریک روشن سالن سینمایی را نشان می‌دهد. صدای هنرپیشه مرد به گوش می‌زسد. عزیزم. و صدای زنانه‌ای جواب می‌دهد: چراغ قوه. و نجواهای آهسته‌شان. شنیده می‌شود. تصویر محو می‌شود. زن نگاهش را از پرده نمایش می‌گیرد و رو به مرد می‌گوید: هیچ وقت، هیچ وقت. با م دل مینیاتورهای تو بودن کنار نیومدم. نمی‌خوام یک عمر. چی؟ . صورت تو، با اثر قلم من داره موندگار می‌شه. یعنی، یعنی نمی‌فهمی؟ ! روی پرده نمایش مرد و زن جوانی در دو سوی گلکاری‌های بلوار بلندی می‌دوند و سعی می‌کنند سر انگشتانشان را بهم برسانند. می‌خندند. مرد جیب‌های شلوارش را می‌گردد، سرش را عقب می‌برد و به پشتی صندلی تکیه می‌دهد. سیگاری آتش می‌زند و چشم‌ها را می‌بندد. حالا در تمام سالن نقطه‌های کوچک آتش سیگار، جای نور چراغ قوه را گرفته است. بالاخره زن دستش را از کیفش بیرون می‌آورد. در نور پرده نمایش حلقه‌ای کف دستش برق می‌زند. حلقه را بین دو انگشت می‌گیرد و به نوار فلزی دسته صندلی ضربه می‌زند. مرد چیزی می‌گوید. زن رو برنمی‌گرداند. صدای موسیقی خیلی بلند است. روی پرده نمایش فیلم، مرد و زنی دور می‌شوند. دوربین از پشت سر آنها را نشان می‌دهد. صدای قدم‌های ناهماهنگ، سالن را پ ر کرده است. زن هنوز حلقه را به نوار فلزی می‌زند که نور تندی سالن را روشن می‌کند. موسیقی متن هنوز پخش می‌شود. زن بلند می‌گوید: می‌شنوی؟ ! مرد چشم‌هایش را با پشت دست می‌مالد و به پرده نمایش نگاه می‌کند. لکه‌هایی بدون شکل مشخص روی پرده نمایش می‌افتد و ناپدید می‌شود. مرد نفسش را یک‌جا بیرون می‌دهد. می‌گوید: اصرار مسخره‌ای بود. نمی‌دونی با سینما کنار نمی‌آم؟ ! مردها و زن‌ها از لای صندلی‌ها به طرف در کوچک خروجی راه می‌افتند. راهرو خروجی به پیاده‌رو می‌رسد. زن زیر نور چراغ برق می‌ایستد. مرد پ کی به سیگارش می‌زند. زن به او نگاه می‌کند. دود سیگار، سیگار و انگشتی که حلقه دارد. مرد فورا سیگار را به دست دیگرش می‌دهد. زن می‌گوید: نظرت رو نگفتی. راجع به چی؟ ! موسیقی فیلم. کلاس، ملاس رو تعطیلش کن. برای دورنماها که مدل نمی‌خوام. مردی از جلوی آن دو رد می‌شود. زنی قدمی عقب‌تر از او. مرد می‌گوید: می‌تونی کمکم کنی رنگ‌ها رو ترکیب کنم. زن به طرف دیگر خیابان نگاه می‌کند. پشت ویترین فروشگاهی یک ویل ن‌سل گذاشته‌اند. بادی می‌آید. خش‌خش برگ‌ها به گوش می‌رسد. سایه شاخه‌ها روی پیاده‌رو تکان می‌خورد. زن همچنان به زمین چشم دوخته است. برگی جلوی پایش می‌افتد. زن بی‌آن که چشم از برگ بردارد، دستش را به طرف مرد می‌گیرد. کف دستش حلقه‌ای مات دیده می‌شود. مرد می‌گوید: نمی‌فهمم، این دیگه چه. زن به سرعت از عرض خیابان می‌گذرد و به پیاده‌روی دیگر می‌رسد. مرد با نوک کفش، قوطی خالی رنگ جلوی پایش را توی جوی کنار خیابان پرت می‌کند. قوطی با برگ‌های روی آب راه می‌افتد. جلوی در شیشه‌ای سینمایی، بلیطی پاره می‌شود. پیرمردی می‌پرسد: یک نفر؟ !