فقط از پست‌های تلگرام متوجه شدم که امروز روز مهندسه. روزی که چندان در ایران جدی گرفته نمیشه. مثلا به هیچ وجه نمی‌شه مقایسه‌ش کرد با روز پرستار، روز معلم، روز آتش‌نشان و. فقط کافیه همسر، مادر و. پرستار داشته باشی تا متوجه این موضوع بشید. اما نکته بغرنج تر نادیده‌گرفتن این روز نیست. بلکه نادیده گرفتن خود مهندسین‌ه. مهندسین که باید ریسک تحمل بی پولی کارفرما را به دوش بکشن تا یه سقف برای من و شما ساخته بشه و تا یه عمر هم تمام مسیولیت های سازه رو قبول کنن و اگر در زلزله ریشتری، سازه صدمه دید، بدنامی‌ش رو به جان بخرند و خسارت ها رو هم جبران کنند! و یا برنامه‌نویس هایی که به گواه آمار، در عین بیکاری جزو آمار بیکاران به شمار نمیان و تا آخر عمر استرس دریافت حق و حقوق در قبال کارهای سخت و فکری باید تحمل کنن و همیشه جلوی زن و بچه شون برای درآمد نامطمینی که دارند شرمنده باشن. اما یه تبریک هم به مهندسین تجربی دارم. کسانی که از لحاظ آکادمیک مدرک دانشگاهی ندارن اما وجودشون مبارکه. دوستان بنا، جوشکار، مکانیک و. شما مهندسین دوست‌داشتنی این مملکت‌مون هستین.