خودرو شخصی سرچشمه فواید و مضرات عجیب و غریبی است هم برای زندگی مدرن وهم به جهت پیامدهای دهشتناک آن. وسعت این پیامدها از اثرات ویرانگر بهداشت عمومی به لحاظ نشر آلودگی های خودرو (آسم، سرطان ریه، عفونت‌های گلو و غیره) گرفته تا تغییر سریع جو سیاره مان (گرم شدن تدریجی زمین یا اثر گلخانه ای) می‌باشد. که این فکر به ذهن انسان متبادر می شود که از نو باید تمامی زیر ساخت‌های خودرو را متناسب با سوختهای جدید طراحی و ساخت. آغاز این تحول عظیم وجدید هزینه های بسیاری را در بر دارد. اگر جایگاههای سوخت این نوع خودروها موجود نباشد مردم تمایلی به خرید این نوع خودروها نشان نخواهند داد، و اگر خودرویی به این جایگاه‌ها مراجعه نکند هیچ شرکتی جایگاههای سوخت را نخواهد ساخت. خودروهای هیبریدی راه حل موقتی هوشمندانه ای برای این معما ارایه می‌دهد. در حالیکه خودروهای هیبریدی امروزی بیشترین نیرویشان را از موتور بنزینی می‌گیرند، شاید در آینده بتوان خودروهای هیبریدی را بسته به اینکه کدام نوع در دسترس باشد طوری ساخت که بتوانند با هردو سوخت بنزین یا سلولی کارکنند، هردو نوع موتورهای بنزینی و سوخت سلولی می‌توانند باتری‌های خودرو را برای راه اندازی در حالت اولیه شارژ نموده و ایجاد نیرو نمایند. یا می‌توان سیستمی تولید نمود که در زمانی که باتری‌های که دارای صفحات روی ( ZINC ) است و نیاز به شارژ داشته باشند بر روی موتور بنزینی سوییچ شود، به عبارت دیگر در زمانی که نیاز به شارژ می‌باشد موتور بنزینی وارد عمل شود. این ترکیب کاملا باتری را حذف کرده و همچنین می‌توان از توان ترمز برای شارژ مجدد باتری‌ها استفاده کرد. خودروهای هیبریدی امروزی مانند تویوتای پریوس یک دستاورد بزرگ در تلفیق موتورهای احتراقی و تکنولوژی باتری است. بدون هیچ تردیدی، تویوتا تسلط فنی و دوراندیشی لازمه را برای ساخت خودرو هیبریدی با سوخت سلولی دارد، در صورتی که زیرساخت عمومی (وجود جایگاههای سوخت گیری) استفاده از آن را حمایت نماید. می‌توان انتظار داشت خودرو سازان ژاپنی برای ساخت خودروهای با سوخت سلولی در صدر باقی بمانند. شرکت‌های خودروساز آمریکایی سال‌ها عقب هستند و متوسل به استفاده از حق امتیاز تکنولوژی سوخت سلولی برای ژاپنی‌ها شده است تا اینکه تکنولوژی خاص خودشان را ایجاد نمایند. توجیه های بالقوه زیادی برای نداشتن ایده برای شرکتهای آمریکایی وجود دارد، اما جای انکار نیست که ژاپنی‌ها در این زمینه پیشرو هستند و بنظر می‌رسد برای ادامه مسیر درجای خوبی قرارگرفته‌اند. سوخت‌های الکلی مانند اتانول، (بیوبوتانول) و بنزین های بیولوژیکی استفاده گسترده ای به عنوان سوخت خودرو پیدا کرده‌اند. ارزش حرارتی بیشتر الکل ها کمتر از بنزین بوده و معمولا با آن ترکیب می‌شوند. الکل‌ها به دلایل مختلفی بجای بنزین خالص مورد استفاده قرار می‌گیرند به عنوان مثال برای افزایش عدد اکتان، بی خطر کردن گازهای خروجی و بعنوان جایگزین سوخت پایه نفت، به لحاظ اینکه این سوخت‌ها را می‌توان از (مواد قندی) مزارع کشاورزی و ضایعات کارخانجات قند و شکر بدست آورد. برنامه سوخت اتانول برزیل درصد نیاز سوخت خودروهای برزیل را ت مین می‌کند. به دنبال استفاده اجباری از بنزین مخلوط E از سال در سراسر کشور برزیل، میلیون خودرو با سوخت اتانول، و میلیون خودرو دوگانه سوز یا خودروهای با قابلیت جند سوختی فروخته شده است که با مخلوط اتانول و بنزین کارمی کنند. موفقیت و محبوبیت تجاری خودروهای مخلوط ( FLEX ) دوگانه سوز، باعث شده تا سازندگان سوخت اجازه یابند تا آوریل از اتانول با پایه نیشکر برای بدست آوردن درصد سهم بازار بنزین استفاده کنند. سوال اینجاست که چرا باید برای بیودیزل این همه دردسر بکشیم؟ در پاسخ ابتدا باید گفت بیودیزل منبع قابل بازیابی است، (مزارع) ، مانند روغن سویا یا کانولا که می‌تواند بجای محصولات کمیاب‌تر و گرانبهاتری مانند نفت مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از بیودیزل به معنای این است که ما سوخت دیزل معمولی کمتری استفاده می‌کنیم، هرچند که درصدهای بیودیزل استفاده شده نسبتا "کم باشد. برای مثال بیشتر سازندگان دیزل فقط بیودیزل " B مخلوط شده با درصد سوخت معمولی با پایه هیدروکربنی را توصیه می‌کنند. البته قابل ذکر است که در آب و هوای سردتر درصدها ممکن است حتی کمتر از این باشد. یکی دیگر از موارد کاربرد بیودیزل برای کاهش آلاینده‌ها و سطوح آلودگی سولفور، منوکسید کربن و آلودگی‌های که به طور کلی دودزا هستند می‌باشد.