اگر یک پل توان نگه‌داری یک وسیله نقلیه پوندی را داشته باشد، مشتری تمایلی برای پرداخت هزینه اضافی برای افزایش ظرفیت به پوند را ندارد. خواسته‌ها واضح است. غیرقابل قبول و هزار فاقد ارزش. اما وقتی بحث مهارت‌هایمان در محیط کار می‌شود، ممکن است تنها کاری که باید انجام دهیم نشستن و خدمات دادن به مشتریان از ساعت تا باشد. اما چون سنجش رفتار با مردم سخت است کمی تلاش بیش‌تر ممکن است یک کار بزرگ به‌نظر برسد. چرا بیش‌تر؟ هرچه باشد سیستم صنعتی همه‌چیز را از مقابل کارگران حذف کرده. بدون این‌که چیزی در مقابل پرداخت کند، عزت و احترامشان را گرفته و مانند تعدادی چرخ‌دنده با آن‌ها رفتار می‌کند. نمایش کمی بیش‌تر از انتظار، یه شغل را به چیزی فراتر تبدیل خواهد کرد. وقتی این کار را بر اساس توانایی‌ها و انتخاب خودمان انجام دهیم محیط اطراف خود را گسترش داده‌ایم. محیطی برای شخصی‌سازی و ایجاد فرصت‌های بیش‌تر. بحران فعلی به ما یادآوری کرد که چقدر انجام یک وظیفه از روی اجبار، تهی و بی‌معنی است. چون سپری کردن زمان از روی اجبار یک راه بسیار بد برای گذراندن روز است. نمایشنامه‌نویس‌ها، نقاش‌ها و حرفه‌ای های متعهد هیچ‌وقت نمی‌پرسند، "چقدر کم می‌توانم انجام دهم؟ "، در عوض به کارشان به عنوان یک فرصت برای ایجاد تغییر نگاه می‌کنند. انجام کاری که به آن افتخار می‌کنیم یک جایگزین مناسب است. و سپری کردن روزها با انجام حداکثری کاری که از دست یک انسان ساخته است، خوشایند‌تر است از انجام کار کم‌تر. لینک مرجع: