N ++، در هسته‌ی خود، ساده‌ترین و در عین حال یکی از هیجان‌انگیزترین تجربه‌های پلتفرمینگ را به شما عرضه می‌کند. با نقد و بررسی کوتاهی از بازی N ++ با گیمفا همراه باشید. همیشه گفته‌ام، یکی از ژانر‌های برتر برای من در بازی‌های ویدیویی، ژانر ایندی هستند. این ژانر، که دلایل برتری‌اش بارها گفته شده است و از آن‌ها می‌توان به اجازه‌ی بی حد و اندازه‌ی سازنده‌ی بازی در ساخت آن و فوران کنترل شده یا نشده‌ی خلاقیت روی المان‌های بازی شود، به طور معمول با چند زیرژانر دیگر گره خورده‌است. بازی‌ای که امروز مورد نقد است، N ++، سومین سری بازی از این مجموعه است که اولین نسخه‌ی آن به صورت یک بازی فلش عرضه شد و پس از استقبال نسبتا خوب، بازی دوم به صورت انحصاری برای اکس باکس وان عرضه شد. حال، پس از گذشت چند سال، سومین نسخه از بازی برای پلتفرم‌های کامپیوترهای شخصی، اکس باکس، پلی استیشن و نینتندو سوییچ عرضه شده است. وقتی بازی را شروع می‌کنید، اولین چیزی که متوجه می‌شوید، دقت بسیار بالای مورد نیاز برای کنترل این نینجای کوچک است. البته، در مراحل اول بازی تا حد زیادی نسبت به اشتباهات شما بخشنده است، اما همان طور که آرام آرام مراحل را به پیش می‌برید، بازی سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود تا جایی که بدون کنترل صد در صدی و کامل بر روی حرکاتتان، امکان ندارد بتوانید مرحله را تمام کنید. پایه و اساس گیم‌پلی باز ینسبتا ساده است. شما باید از هر مرحله عبور کنید و به در خروجی برسید، همین. البته، چندین و چند ویژگی کوچک دیگر نیز در طول این مکانیک اضافه شده‌اند تا مقدار بسیار زیادی هیجان به بازی تزریق کنند. یکی از این مکانیک‌ها، سیستم زمان بندی است که به شما نود ثانیه وقت می‌دهد تا هر مرحله را تمام کنید. البته، سکه‌هایی نیز در بازی وجود دارند که می‌توانید آن‌ها را بگیرید و با گرفتن آن‌ها، به زمان شما اضافه می‌شود. پس، شما می‌توانید با مهارت تمام سکه‌ها را جمع‌آوری کنید و در این میان وقتی هم از شما تلف نمی‌شود، و یا اگر به قابلیت‌های خود شک دارید، می‌توانید صاف به سراغ تمام کردن مرحله بروید تا وقتتان تمام نشود ولی اینگونه سکه‌ها را از دست خواهید داد. مورد بعدی، نحوه‌ی چینش مرحله‌هاست. بدین گونه که شما باید پنج مرحله‌ی پشت سرهم را به اتمام برسانید تا یک بخش از بازی را تمام کرده باشید. اگر در تمام کردن هر کدام از این پنج مرحله که در یک بخش وجود دارند شکست بخورید، مجبورید دوباره از اول آن‌را بروید و تا زمانی که هر پنج مرحله را با موفقیت به اتمام نرسانده باشید، آن بخش برای شما به عنوان تمام نشده در نظر گرفته می‌شود. این بحث، در اوایل بازی که مراحل نسبتا آسان هستند مشکلی به وجود نمی‌آورد، اما در مراحل آخر، که تمام کردن هر مرحله به ساعت‌ها زمان نیاز دارد، ممکن است این مکانیک کمی مشکل‌ساز شود. خوشبختانه، شما در هر زمان، می‌توانید به حداقل چند بخش مختلف دسترسی داشته باشید و بدین گونه، هیچوقت این احساس به شما دست نمی‌دهد که بازی در حال بستن دست و پای شماست و شما هیچوقت احساس زندانی بودن یا عدم توانایی برای پیشبرد مراحل نمی‌کنید. مورد بعدی در گیم‌پلی، طول بسیار زیاد آن است. بازی بیش از حدود هزار و پانصد مرحله در کل دارد که واقعا شگفت‌انگیز است. برای تمام کردن تمام این مراحل، به حدود سی الی چهل ساعت زمان نیاز دارید که واقعا برای یک بازی بیست دلاری، جای تحسین دارد. همچنین، غیر از حالت تک‌نفره، حالت دو نفره نیز در بازی وجود دارد که در آن می‌توان مرحله‌های تک نفره را با حالت دو نفره کامل کرد. یک بخش ساخت مرحله نیز وجود دارد که در آن می‌توانید مرحله‌هایی با توجه به سلیقه‌ی خودتان بسازید و با تمام بازیبازان به اشتراک بگذارید. این مراحل از کم کیفیت و عادی وجود دارند تا با کیفیت بالا و بعضا حتی طراحی‌های هنری، که بازی کردن بعضی از آن‌ها خالی از لطف نیست. پس از مدتی بازی کردن، جوهره‌ی اصلی بازی شروع به نشان دادن خود می‌کند. بازی از فیزیک و مومنتوم یا همان انرژی ناشی از حرکت بسیار خوبی بهره می‌برد و به طور مثال، پریدن وقتی سرعتتان زیاد است، شما را به مسافت بسیار دورتری می‌رساند. این فیزیک بسیار زیبای بازی، به شما یک حس لذت بخش می‌دهد و البته، کنترل کامل را در دستان شما قرار می‌دهد تا بتوانید بازی را پیش ببرید. در حیث موزیک، بازی با این‌که چیزی کم ندارد، اما می‌توانست بهتر باشد تا حال و هوای سرعتی بازی را کمی بهبود ببخشد. در حیطه‌ی داستان، چون داستان مشخصی ندارد پس بررسی‌ای نیز بر روی آن نمی‌توان نوشت. داستان در مورد یک نینجا است که باید از تله‌های مختلف فرار کند. هیچ پیچش خاص، پیشبرد داستانی، تحول شخصیتی و یا غافلگیری هیجان‌انگیزی در بازی وجود ندارد. البته، این نبود داستان، به بازیباز این فرصت را می‌دهد که صد در صد تمرکز خود را بر روی گیم‌پلی بگذارد که باعث دوچندان شدن لذت با توجه به نکات اشاره شده در بالا می‌شود. گرافیک بازی نیز با اینکه چیز خاصی برای عرضه کردن ندارد، اما کاملا در هدف خود موفق می‌شود و در حیث فنی، که هر فرم به شدت مهم است و گاهی باید تله‌ها را با فاصله‌ی یک تار مو رد کنید، بازی کاملا عالی عمل می‌کند و وجود لیزرها، توپ‌های مختلف که با هر برخورد نابود می‌شوند و طراحی مرحله‌های مختلف، بازی از لحاظ گرافیک هنری نیز در حد قابل قبول است و با توجه به استایل ساده بودن آن، نمی‌توان بر آن خرده گرفت. در کل، بازی N ++ با توجه به گیم‌پلی بسیار بسیار لذت بخش و اعتیاد آورش، موفق شده تا یک تجربه‌ی لذت بخش را تحویل بازیکنان دهد. با اینکه بازی در بخش موزیک کمی کم کاری دارد، اما وجود مواردی مانند طراحی مراحل بسیار چالش برانگیز و زمان بسیار بالای مورد نیاز برای اتمام بازی، این بازی را به تجربه‌ای تبدیل می‌کند که حتما باید آن‌را انجام دهید.