معرفی بتن مسلح شماره یک سازه ساختمانی است که در آن میلگرد (میلگرد) یکی از دو عنصر تشکیل دهنده است. عنصر دیگر بتن است. در اواسط قرن نوزدهم بود که سازندگان در کشورهای مختلف با بتن تقویت شده با انواع مختلف عناصر فولادی آزمایش کردند. در دسترس بودن آسان اجزای تشکیل دهنده، شکل پذیری آسان، استحکام، استحکام، ایمنی و دوام ساختمان بتنی مسلح باعث شده است افراد بیشتری به چنین سازه هایی علاقه مند شوند. میله های گرد ساده از فولاد نرم به میلگرد استاندارد تبدیل شد. عملکرد وابسته به زمان سازه های بتنی، تقویت شده با چنین میله هایی، استانداردهای عملکرد را در زمینه دوام تعیین می کند. علاوه بر عناصر خارجی مانند آب/رطوبت، اکسیژن، دی اکسید کربن، کلریدها، سولفات ها، قلیاها و سایر مواد مضر که می توانند اثرات بی ثباتی بر روی سازه های بتنی داشته باشند، نمی توان از خواص ذاتی دو ماده اصلی تشکیل دهنده غافل شد. بتن و میلگردها با دوام بتن مسلح ارتباط زیادی دارند. کار علاوه بر بتن و میلگرد، "پیوند" بین بتن و میلگرد، هر چند به تنهایی یک ماده نیست، و اگرچه هیچ کس مانند بتن و میلگرد آن را خریداری یا پرداخت نمی کند، املاکی است که اهمیت کمتری از بتن ندارد. و میلگرد در زمینه ساخت و ساز بتن مسلح هستند. در مورد اینکه چه چیزی منجر به"پیوند" خوب می شود و چه چیزی می تواند از"پیوند" بین عناصر بتنی و تقویت کننده جلوگیری کند، توجه کمی شده است. همچنین انتخاب درصد افزایش طول مناسب، بهتر، شکل پذیری، مواد میلگرد می تواند مهم باشد. در زمینه"پیوند" و ت ثیر آن بر عملکرد بتن مسلح، کار [ ] سه اصطلاح، یعنی"پیوند"، "پیوند م effective ثر" و"تعامل" را پیشنهاد کرده است. در حالی که دو مورد اخیر مترادف هستند، نمی توان از"پیوند" گفت. کار نشان داده است که کیفیت درگیری بین میلگرد و بتن می تواند بر عملکرد عناصر و سازه های بتن مسلح ت ثیر بسزایی بگذارد. مهندسان با عملکرد بتن مسلح با میلگردهای گرد ساده به عنوان میلگرد، به این نتیجه رسیدند که سازه های بتنی مسلح را با استفاده از میلگردهای فولادی با استحکام بیشتر مقرون به صرفه سازند. به تدریج، انواع مختلفی از میله های تقویت کننده گرد معرفی شد. آبرامز مهندسان با فراموشی تجربیات نامطلوب قبلی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با میله، داشتن انواع برجستگی در سطح، تصمیم گرفتند که استفاده از فولاد با مقاومت بالا با افزایش پیوند بین میلگرد و بتن با ایجاد دنده روی سطح امکان پذیر است. چنین میلگردهایی بنابراین میله های گرد ساده از فولاد ملایم جای خود را به میلگردهای فولاد با مقاومت بالا داد که در آن میله ها با وجود دنده هایی روی سطح مشخص می شوند. میله های آجدار بر این باورند که سطوح آجدار باعث افزایش پیوند بین میلگرد و بتن می شوند. برخلاف تصور و تصور که وجود دنده ها در سطح میلگردهای فولادی باعث افزایش"پیوند" بین میلگردها و بتن اطراف می شود و هیچ تاثیر مخربی از دنده ها بر عملکرد نخواهد داشت. از سازه های بتنی، که ممکن است با میلگردهای آجدار تقویت شوند، وجود دنده ها در سطح میلگردها ممکن است فضاهای خالی، در مکانهای جدا شده، بین میلگردها و بتن ایجاد کند و در نتیجه"پیوند" را کاهش دهد. با این حال، عملکرد گوه ای دنده ها، همراه با کاهش"پیوند"، ممکن است (یا ممکن است) منجر به افزایش"درگیری" بین میلگردها و بتن شود. هیچ تصوری در مورد عواقب احتمالی استفاده از میله ها با تغییر شکل سطح یا دنده ها در عملکرد طولانی مدت یا حتی عملکرد بی واسطه و ظرفیت حمل بار سازه های بتنی مسلح وجود ندارد. کار. مهندسان و تولیدکنندگان میلگردها کورکورانه از رهبری ASTM International پیروی کردند. دفتر استانداردهای هند ( BIS ) در هند استاندارد IS را در زمینه میله های فولادی با استحکام بالا و سیم برای تقویت بتن - - - مشخصات منتشر کرد. اگرچه میله های گرد ساده، مانند IS ، و میله های درجه A در IS [ ] در دسترس بودند، اما به تدریج میله های گرد ساده جای خود را به میله های آجدار داد که در آن مقاومت فولاد در میلگردها به طور مصنوعی افزایش یافته بود. چرخاندن میله ها به میزان بیش از حد در حالت سرد و ایجاد میله های CTD با گذشت زمان، تولیدکنندگان میلگردها در هند و جاهای دیگر تکنیک افزایش استحکام را از طریق عمل قرن ها خاموش کردن، که به زبان دیپلماتیک به عنوان عملیات ترمومکانیکی معرفی شده بود، ایجاد کردند و نوارهای TMT را ایجاد کردند. در طول شصت سال گذشته، تقریبا تمام سازه های بتنی مسلح در سراسر جهان با میلگردهای آجدار از فولاد با مقاومت بالا، چه از نوع CTD و چه از نوع TMT یا غیر آن، ساخته شده اند. عملکردهای وابسته به زمان سازه های بتنی، تقویت شده با این میلگردهای روز بعد، با عملکرد وابسته به زمان سازه های بتنی که با میله های گرد ساده از فولاد نرم تقویت شده بودند مطابقت نداشت.