به نام خدا این دو اصطلاح در کتاب خدا وروایات اسلامی بسیار آمده است. این دو اصطلاح تعبیر ریاضی وطبیعی دین خداست اولی در امور نظری ودیگری در امور عملی در ریاضیات خط مستقیم کوتاهترین راه میان دو نقطه است بگونه ایکه اگر ما در نقطهای از خط قرار بگیریم انتهای خط بخوبی دیده میشود در حالیکه در خطوط شکسته یا منحنی چنین نیست امور نظری و اعتقادات الهی همانند یک خط مستقیم است نقطه آغاز خداوند ازلی است ونقطه پایان خداوند ابدی است. در دنیا خط نبوت از آدم آغاز ودر خاتم پایان می یابد در یک خط راست. برای یافتن صراط مستقیم باید تلاش کرد واز عقل ودل یاری جست و از وحی نیز مدد گرفت. در میان همه راه های موجود تنها یک راه است که مستقیم است ونه بیش. در دانش طبیعی وزیست آنچه ملاک است اعتدال ومیانه روی است ودر امور عملی دین نیز همین ملاک قرار دارد طریقه وسطی یا خط میانه در عمل مردم دچار افراط و تفریط میشوند راه درست راه میانه است وانسان بافطرت خود آنرا می یابد گاه می بینیم که شیعه وسنی هریک بر طبل خود میکوبند اما باید راه میانه را در میان این دو یافت افراط و تفریط مارا تباه میکند گاه دنیارا ازدست می دهیم وگاه آخرت را تشخیص این خط براحتی صراط مستقیم نیست. دومی در همه جای گیتی یکی است اما اولی با فطرت انسان ودر شرایط محیط بدست میاید ولذا نباید همه انسانها در عمل مانند هم باشند. راه راست یکی است وخط میانه بدور از افراط وتفریط بستگی به شرایط زمان ومکان دارد.