مقاله‌های مرتبط: جزایر ناشناخته و گمشده زمین، علاوه بر مناظر دیدنی و طبیعت بکر، اسرار جالبی را نیز در سرگذشت خود روایت می‌کنند. برخی از این جزایر، به تازگی به سر از آب بیرون آورده و بعضی دیگر را گرمایش زمین و افزایش سطح آب به ژرفای اقیانوس فرستاده است. . جزیره ماوریسیا ( Mauritia ) ، محو شده در عصر دایناسورها شرح تصویر: چشم‌اندازی از شبه جزیره لو مورن برابانت ( Le Morne Brabant ) در نوک جزیره موریس که پر است از غارهای سنگی یکپارچه شده در کنار هم. ماوریسیا در جایی قرار داشت که امروزه از آن به عنوان ( Indian Ocean ) یاد می‌شود. جزیره‌ای که هیچ‌کس رنگ آن را هم ندید. برهان هم محو شدن آن در دوره‌ای بود که هنوز دایناسورها روی زمین حضور داشتند و خبری از حضور آدمی نبود. پس از کجا می‌توان فهمید که چه شکل و شمایلی داشته؟ داستان وجود جزیره ماوریسیا از جایی آغاز می‌شود که نام رودینیا ( Rodinia ) ، ابر قاره‌ای باستانی که زمانی تمامی سرزمین‌های خشک روی کره زمین را شامل می‌شد به سر زبان‌ها افتاد. در حدود هفتصد و پنجاه میلیون سال پیش، رودینیا شروع به قطعه قطعه شدن کرد و یکی از بخش‌هایی که از آن جدا شد، جزیره بود. ابعاد آن زمان در حدود یک‌چهارم اندازه جزیره امروزی است. ماوریسیا برای سال‌های دراز عمر کرد اما هشتاد و پنج میلیون سال پیش، همراه با تغییر مکان خشکی‌های زمین، این قاره کوچک شروع به متلاشی شدن کرد. تا اینکه سرانجام در اقیانوس غرق و ناپدید گشت. اما چه بسا تکه‌هایی از جزیره ماوریسیا بر روی سطح اقیانوس هند به‌جامانده است. تا جایی که ممکن است برخی از قسمت‌های این جزیره گم شده در ژرفای زمین، در حدود کیلومتری زیر آنچه امروز جایگاه شناخته می‌شود قرار داشته باشد. این جزیره آتش‌فشانی که خیلی کوچک‌تر از خود ماوریسیا است، یک‌بار در حدود نه میلیون سال پیش سر از آب بیرون آورد. در سال زمانی که دانشمندان شن‌های سواحل این جزیره را بررسی کردند، کاشف به عمل آمد که این شن‌ها حاوی مواد معدنی‌ای هستند که مربوط به سال‌های خیلی دور و زمانی که جزیره هنوز پوسته‌ای از یک قاره بوده باز می‌گردد. این دستاورد انگیزه‌ای شد تا آن‌ها باور کنند که جزیره زمانی وجود داشته است. بیشتر از جزیره‌های اقیانوسی: . جزیره سارا ا ن ( Sarah Anne Island ) ، از محو تا ثبت اشتباه شدن شرح تصویر: جزیره سارا ا ن آنسان که پیداست در نزدیکی ساحل جزیره کریسمس ( Christmas Island ) (همان‌طور که در تصویر می‌بینید) قرار داشته، اما روشن شد که شاهدان این جزیره مختصات جغرافیایی آن را اشتباه نوشته‌اند. در سال هنگامی که خدمه یک کشتی به نمایندگی از شرکت بزرگ گوآنو ( New York Guano ) در آب‌های اقیانوس آرام در پی جست‌وجوی منبع و منشاء هایی از کود مرغی پرندگان دریایی بودند (البته باور اینکه زمانی چنین تشکیلاتی وجود داشت کمی خنده‌دار است) ، جزیره‌ای را کشف کردند. آن‌ها نام این جزیره را سارا ا ن گذاشتند و مالکیت آن را از آن شرکت خود دانستند. این افراد عرض جغرافیایی شمالی و طول جغرافیایی ٫ غربی را برای مختصات محل قرارگیری این جزیره ثبت کردند. در نقشه‌های دریانوردان هم این جزیره اندکی متمایل به شمال شرق جزیره کریسمس قرار داشت، اما سال بعد زیردریایی یو اس‌اس پورتسموث ( USS Portsmouth ) تلاش کرد تا جزیره سارا ا ن را در همان مختصات جغرافیایی پیدا کند اما اصلا موفق نشد. با این وجود مقاماتی که وظیفه طراحی نقشه‌های را بر عهده داشتند نخواستند تا نبود این را بپذیرند. تمامی اتفاقات بالا تا تاریخ بی‌اهمیت ماند، تا اینکه در این سال ستاره شناسان خود را برای مشاهده یک پدیده گرفتگی آماده می‌کردند. این پدیده گرفتگی قرار بود حدود دقیقه به طول بیانجامد و دانشمندان دریافتند که تنها سرزمین خشک روی اقیانوس آرام که آن زمان می‌توانست برترین و مناسب‌ترین نقطه برای نظاره آن باشد همین جزیره سارا ا ن بود. همین شد که نقشه‌سازان دولتی یک‌بار دیگر به سراغ بررسی نقشه‌های خود رفتند. نتیجه‌گیری که به عمل آمد این شد که در این میان یک نفر در تعیین مختصات جغرافیایی این جزیره دچار اندکی اشتباه شده است. عرض جغرافیایی می‌بایست جنوبی ثبت می‌شد که همخوانی درستی با مختصات جغرافیایی جزیره این دیپ ن دنس ( Independence Island ) (یا جزیره مالدن) ، که یکی دیگر از سرزمین‌های بزرگ نزدیک به جزیره کریسمس است داشت. برای همین جزیره سارا ا ن تنها جزیره‌ای است که بر اثر یک اشتباه محاسباتی برای همیشه ناپدید شد. هاوایی، جزیره زیبای آمریکا: . جزیره ک ین ( Kane ) ، شبه‌جزیره‌ای که روزگاری جزیره بود شرح تصویر: اولودنیز ( Oludeniz ) دهکده و گردشگاه ساحلی کوچکی در جنوب غرب کشور ترکیه است و پیوندگاه دریای اژه ( Aegean ) و آب‌های مدیترانه‌ای است. جزایر گاریپ ( Garip Islands ) هم در دریای اژه قرار گرفته‌اند اما تهی از سکنه هستند. جزایر گاریپ، یک جفت جزیره کوچک هستند که در دریای اژه و فاصله چند صد متری خط ساحلی کشور آرام گرفته‌اند و اصلا به نظر نمی‌رسد که موضوع جالب‌توجهی در موردشان وجود داشته باشد. اما خیلی پیش‌تر در سال پیش از میلاد مسیح، زمانی که این دو با نام جزایر آرجینوسا ( Arginusae Islands ) شناخته می‌شدند، در نزدیکی منطقه‌ای قرار داشتند که بسیار با ارزش بود. علت هم این است که اینجا نقطه نبرد دریایی میان شهرهای و ا سپارتا بود که به جنگ پلوپونز ( Peloponnesian ) مشهور شد. نکته شگرف داستان این است که بر پایه منابع مکتوب باستان در حقیقت به جای دو جزیره، سه جزیره آرجینوسا در این منطقه وجود داشته است. آنسان که پیداست سومین جزیره محل قرار گرفتن شهر بندری و باستانی ک ین بوده. برای سال‌های طولانی اهل دانش بر اثر این دوگانگی دچار سردرگمی می‌شدند، چرا که حالا این منطقه به یک شبه جزیره تبدیل شده. نقشه‌های امپراتوری عثمانی نشان می‌داد که این جزیره دست کم از قرن ، بخشی از سرزمین اصلی کشور ترکیه بوده است. پس از آن پژوهشگران در سال سرانجام پاسخ این معما را پیدا کردند. آن‌ها با سوراخ کردن عمیق زمین توانستند مدرکی که شامل بقایای بندرگاه باستانی بود را پیدا کنند و متوجه شوند که این شبه جزیره، واقعا یک زمان برای خود جزیره‌ای بوده است. آنسان که پیداست در زمان‌هایی پیش از قرن پانزدهم میلادی، زمین‌لرزه‌ها یا رسوب و فرسودگی برآمده از مزارع کشاورزی، دلیلی شد تا تشکیل یک پل زمینی بزرگ را بدهد.