عرض ادب و احترام خدمت کاربران و دوستداران رسانه نوشتاری ویرگول، قرار است در این سری مقالات جدید، هر هفته به معرفی و پیشنهاد فیلم و بازی برای شما عزیزان بپردازیم. شایان ذکر است که آثار معرفی شده در این سری مقالات لزوما از بین آثار روز و مطرح انتخاب نمی‌شوند و بسته به موقعیت تغییر خواهند کرد. سلام دوستان عزیزم، حالتون چطوره؟ این هفته قراره چند اثر با مضمون آخرالزمانی رو براتون معرفی کنم. البته با دو رویکرد متفاوت که شامل نگاه ناامیدانه و امیدوارانه می‌باشند. امیدوارم خوشتون بیاد. قطعه‌ی پیشنهادی هفته: اثر برنت ریکس، لذت ببرید. چنانچه خوشتون اومد در صورت امکان قطعه رو درپلتفرم‌های مربوطه خریداری کنید. از اکشن سرتاسری و صحنه‌های هیجان انگیز مکس دیوانه لذت ببرید. این فیلم محصول و به کارگردانی جرج میلر می‌باشد. داستان فیلم حرف چندانی برای گفتن ندارد و بسیار تکراری است. نقطه قوت این فیلم صحنه‌های اکشن هیجان‌انگیز و جلوه‌های ویژه‌ی آن است که مورد توجه منتقدان و جشنواره‌های مختلف نیز قرار گرفت. داستان این فیلم در دنیای پسا - آخرالزمانی در جریان است، جایی که منابع طبیعی به شدت کاهش پیدا کرده است و انسانیت در مواجه با این مشکلات رنگ باخته است. یک زن بر علیه یک حاکم مستبد شورش می‌کند تا به سوی سرزمین مادری خودش برود. در این بین مکس به او کمک می‌کند و در این بین دچار ماجراهایی می‌شوند. شخصیت‌های اصلی این فیلم را تام هاردی در نقش مکس و شارلیز ترون در نقش فیوریسا تشکیل می‌دهند. اقتباس عالی جان هیلکوت از رمان تحسین شده کارمک مک‌کارتی نویسنده عنوان تحسین‌شده"جایی برای پیرمردها نیست" مخاطبانش را در جاده‌ای به سوی ناکجا آباد قرار می دهد. جاده ای که ما را از درون جنگل های مرده و خانه های متروکه به سوی دریای امید و ساحل آرامش‌بخش می‌برد. در یک جهان آخرالزمانی خطرناک، جایی که تهدید همه جا در کمین است و هر کس به فکر بقای خودش می‌باشد، یک پدر از فرزندش مراقبت می‌کند و با هم به سوی دریا در حرکت هستند. فضای فیلم و رابطه‌ی شخصیت‌ها شما را به یاد بازی تحسین‌شده The Last of Us می‌اندازد. در حقیقت بازی مذکور از این فیلم الهامات زیادی گرفته است. شاهکاری دیگر از استاد هیدیو کوجیما، خالق سبک مخفی‌کاری و مجموعه‌ی پر افتخار متال گیر. Death Stranding عنوانی که هرچند با اقبال بازار و منتقدان (به نسبت آثار گذشته او) روبه رو نشد، اما از افتخارات هنرصنعت بازی به شمار می‌رود. دلیل این اهمیت بدون شک به مضمون و درون مایه داستانی بازی برمی‌گردد. داستانی در مورد انسانیت، صلح، متصل کردن جوامع دور افتاده. شاید به دلیل همین مضامین با ارزش بود که بازی نامزد دریافت جایزه بازی سال شد. بدون شک وجود همچین آثاری با این مضامین والای انسانی در هنرصنعت بازی مایه افتخار ما بازیبازان خواهد بود. یکی از مزایای وجود این آثار ارزشمند را می‌توان شناساندن دنیای بازی به دیگر افراد قلمداد کرد. شما از هجمه های جهانی بر علیه بازی‌ها آگاه هستید. در همچین شرایطی شما برای آشنا کردن دوستانتان با دنیای بازی Doom و Mortal Kombat که دارای گیم پلی فوق‌العاده اما خشونت بالا هستند، را پیشنهاد نمی‌کنید. (البته سوه تفاهم نشه من هم مثل اکثر شما طرفدار این بازی های فوق‌العاده هستم، ولی برای افرادی که آشنایی با دنیای بازی ها ندارند خشونت این عناوین شدید و زننده به نظر می‌رسند از این جهت توصیه آن‌ها را مشکل می‌کند) ولی از طرفی بازی هایی شبیه Death Stranding با توجه به داستان خود و روایت سینمایی همچنین گیم پلی روان تر و آسان تر نسبت به بازی های گیم پلی محور انتخاب مناسب تری برای شناساندن دنیای بازی ها به دیگر افراد است. خب، خیلی ممنون که مطالعه کردید. لطفا در بخش نظرات، دیدگاه خودتون رو با من و دیگر کاربران در میان بگذارید. نوشته‌های قبلی من: