نهاد وکالت: افراطی گری یا اعتدال!؟ دکتر حسن خلیل خلیلی - وکیل پایه یک دادگستری افراطی گری! این واژه چقدر آشناست! برای اولین بار توسط هاشمی رفسنجانی، نثار خط امامیها در دهه شد. در همان مقطع هاشمی معتقد بود که امام باید از مواضع خود کوتاه بیاید و با آمریکا مذاکره شود و به مخالفین، افراطی می گفت! در مجلس شورا، گروهی با رهبری حسن روحانی تشکیل داد و نامش را مجمع_عقلا نامید تا پیگیر مذاکره با مک فارلین، ریاست سازمان امنیت ملی آمریکا باشند. زمانی که آمریکا تجاوز دریایی خود به حریم خصوصی ایران را شروع کرد، باز هم ایشان مانع پیاده شدن دستور امام برای برخورد با ناوها و زیردریایی آمریکا شد! زمانی که هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو آمریکا مورد هدف قرار گرفت، بازهم واژه اعتدال و میانه روی، مانع برخورد جدی با ناو آمریکا شد. و این روند ادامه یافت تا بعد از جنگ و امام و تا به اکنون! امروز وضع جامعه ما نیز نتیجه همین نگاه مصلحت اندیشانه آگاهان قوم است آنگاه که نهاد وکالت می بایست در مقابل ظلم به کارگران اعتراض کند، سکوت کرد و نامش را عقل و اعتدال و مصلحت اندیشی نامید زمانی که فقر از ناخن تا فرق ملت را فراگرفت، نهاد وکالت چون کاسب کاران منفعت اندیش، مصلحت اندیشی کرد تا مبادا زیانی به دخلش وارد آید! و سکوت را بر هر اعتراضی ترجیح داد! زمانی که مجلس طرح زدن کارگران را تصویب می کرد و نیروی انتظامی قالیباف آنرا اجرا می کرد، باز هم نهاد وکالت سکوت کرد! هرجا اعتراضی علیه وضع موجود شد، واژه اعتدال و میانه روی، پناهگاه و مستمسکی برای عقلای مصلحت اندیش سکوت گر مخصوصا در نهاد وکالت شد! و حق خواهان با چوب دوسرطلای افراط به حاشیه رانده شدند. هر کس اعتراضی کرد برخی عقل کل ها به میدان آمدند و در مقابل اعتراضات به حق، با واژگان اعتدال و میانه روی، آب به آسیاب ناحق گویان ریخته اند! امروز ما مواجه با اقدامات و تجربیات تلخی هستیم که در اثر سکوت به ناوقت برخی افراد و سکان‌داران در نهاد وکالت و حتی کمیسیون های مدعی حمایت در این نهاد بر سرمان آمد! و اینک این افراد سکوت گر، کار ناصواب خود را پیش برده اند و نتیجه اش آن شد که: ما کاسبان چاله میدان ها تلقی شدیم و لابد فردا روزی باید در همان چاله میدان ها با شعبان بی مخهایی بر سر یک مشتری، گلاویز شویم سکوت برخی نهادهای برساخته در مرکز که در وقت بزنگاه، بجای اعتراض، با قیافه های حق به جانب، مانع اقدام هر دلسوزی شدند، ما را به جایی کشانده که باید بنشینیم و شاهد نابودی نهاد وکالت باشیم و عجبا که آن عقل کل ها هنوز میدان دار صحنه اند و حق به جانب! و ادعای عقل و کیاست و میانه روی می کنند، به راستی شما با این میانه روی و سکوت و تدبیر و هزاران واژه برساخته ذهن مصلحت اندیشتان، چگونه ما را به این بیغوله سرا کشانده اید؟ بد نیست داستان شترها و ساربان مولانا را یکبار دیگر مرور کنیم و ببینیم جایگاه ما کجاست؟ و آنگاه سکوت را در مقابل وجدان بیدار خویش و دیگر حق خواهان، کنار نهیم و نان و میز امروز را چون قهرمانان دفاع مقدس، نثار آینده نهاد مقدس دفاع کنیم.