مسابقات برنامه‌نویسی ACM ICPC (که از سال دیگر ACM در آن وجود ندارد و فقط با نام ICPC شناخته می‌شود) اواخر هر سال میلادی در ماه دسامبر (آذرماه) در شهر تهران به میزبانی دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌شود و تیم‌های برتر برای شرکت در مسابقات جهانی که حدود ماه بعد برگزار می‌شود شرکت می‌کنند. دیتای مربوط به این تحلیل‌ها از گرفته شده است. به غیر از سال که اتفاق نادری افتاد، در سال‌های دیگر به صورت میانگین حدود تیم در مسابقات شرکت کرده‌اند. دلیل این محدودیت سایت کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف است‌، در سال‌های نه چندان دور مسابقات در سلف دانشجویان برگزار می‌شد که هزینه‌ی تجهیز زیادی برای برگزارکنندگان داشت. یکی از دلایل شرکت تیم در سال همت مسیولان برگزاری برای بالاتر بردن ضریب سهمیه سایت تهران در مسابقات جهانی بود، چون در مسابقات منطقه‌ای سال ، سهمیه سایت تهران از دو به یک کاهش پیدا کرد و تیم امیرکبیر که آن سال رتبه‌ی دوم را کسب کرد نتوانست در مسابقات جهانی شرکت کند. یادم می‌آید در مسابقات سال زمانی که تیم صنعتی‌شریف اول شد، تیم صنعتی امیرکبیر دوم، و تیم علم‌وصنعت رتبه‌ی سوم را کسب کرد، ارسلان موسویان (عضو تیم دانشگاه علم‌وصنعت) زمانی که در حال بالارفتن از روی سن بود با خوشحالی مشت‌های گره‌کرده‌ی خود را به نشانه‌ی موفقیت نشان می‌داد، مجری و کامران باور گفتند انشاءالله امسال سهمیه بشه سه تا و تیم علم‌وصنعت هم بتواند در مسابقات جهانی شرکت کند. از سال به بعد که سهمیه سایت تهران یک شد این"انشاءالله" موقع اعلام تیم دوم استفاده می‌شد! اتفاق خوبی که در سال افتاد رشد قابل توجه تعداد‌دانشگاه‌های شرکت کننده در مسابقات بود، شرکت در مسابقات برنامه‌نویسی هنوز در بسیاری از دانشگاه‌ها و استان‌های کشور شناخته شده و مورد حمایت نیست که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. سال بالاترین میانگین تعداد سوال حل شده توسط تیم‌ها را داراست، چون سال قبل مسیولین برگزاری متوجه شدند که یک قانون مربوط به تعیین تعداد‌سهمیه‌هایی که به سایت تهران تخصص می‌گیرد تعداد تیم‌هایی است که حداقل یک سوال در مسابقه‌ی آنسایت حل کرده اند و سطح سختی سوالات برای سال یک مقدار پایین‌تر گرفته شد. با مراجعه به مشاهده می‌کنید که از بین تیم شرکت‌کننده فقط تیم موفق به حل حداقل یک سوال شدند و تیم هرچه تلاش کردند حتی یک سوال هم نتوانستند حل کنند و با مراجعه به می بینید که از بین تیم شرکت‌کننده تمامی آنها حداقل یک سوال و تای آنها حداقل دو سوال را حل کرده اند. این نمودار بیشتر از همه برای مسیول سرور و judge مسابقات جذاب است. فشار اصلی سابمیت‌های روی سرور judge در ساعت اول است. در سال درصد accept‌ها در دقیقه‌ی اول اتفاق افتاده است که نشان‌میدهد کانتست یک easy start داشته و بعد سوالا یهو به مقدار خوبی سخت شده. یعنی تعداد قابل توجهی از تیم‌ها در دقیقه‌ی ابتدایی تا accept گرفته اند و بعد نتونستن دیگه سوالی حل کنن. این نمودار تعداد دقایقی که هر تیم در رتبه‌ی نخست قرار داشته را نشان می‌دهد. سوالی که برای من ایجاد شد این بود که آیا تیمی که در اکثر دقایق مسابقه‌در رتبه‌ی نخست قرار داشته در انتها قهرمان شده است؟ قاطع ترین حالت برای سال تیم Saboon (متشکل از سعید ایلچی، حامد صالح و علیرضا فرهادی) هست که با دقیقه در رنک یک بودن آخر هم قهرمان می‌شوند. تنها حالتی هم که"تیمی که بیشتر از همه رنک یک بوده" آخر اول نشده سال هستش که تیم On The Way که دقیقه رنک یک بودن ولی آخر تیم Cliche (متشکل از محمد مهدی شکری، سید پارسا میرطاهری و محمد حسین نعمت الهی) که دقیقه توی رنک یک بودن قهرمان میشن. دانشگاه صنعتی شریف هر پنج سال گذشته و در مجموع در تمامی سال‌ها غیر از که دانشگاه صنعتی امیرکبیر (تیم Last War of PMP متشکل از پوریا علی‌میرزایی، محمدجواد رضایی سراجی و پویا ظفر اسدالله‌پور) رتبه‌ی اول را کسب کرد (و در اختتامیه در سالن جابر کامران باور سهوا یا شاید عمدا! بالای فایل اکسل را نمایش داد، همان روزگاری که این سیستم‌هایی که دکترضرابی زاده از مسابقات جهانی برای ما به ارمغان آورده هنوز وجود نداشت و نتایج را با اسکرول کردن روی فایل اکسل یا رنک‌لیست نمایش می دادیم و انتهای سالن که کانتستنت‌های امیرکبیر نشسته بودند بعد از دیدن نتیجه‌ی بالای رنک‌لیست از خوشحالی منفجر شد: )‌) توانسته مقام قهرمانی را از آن خود کند. فقط دانشگاه شریف و دانشگاه تهران توی پنج سال اخیر همیشه جزو چهارتا بوده‌اند. بعد از این دو دانشگاه، دانشگاه شهید بهشتی بیشترین stability رو داشته توی این پنج سال که البته سال از جمع چهار دانشگاه اول خارج شد. دانشگاه صنعتی امیرکبیر که تا قبل از سال بیش از بار رفته بود مسابقات جهانی سال بعد از سال ناموفق بالاخره به جمع چهار دانشگاه برگشت. اکتیو ترین استان ها تهران، خراسان رضوی و اصفهان هستند. یکی از دلایلی که تهران خیلی تیم داره اینه که مسابقات در تهران برگزار میشه و مشکل اسکان وجود نداره (اگه مسابقات توی اصفهان برگزار میشد خیلی از همین تیمی که سال از تهران شرکت کرده اند شرکت نمی کردند) ، اگه میشد به تیم ها اسکان داد مطمینا تیم های خیلی بیشتری از شهرهای دیگه شرکت می کردند. متاسفانه استان بوشهر، چهارمهال و بختیاری، هرمزگان، ایلام، کرمانشاه، خراسان شمالی، کهگیلویه و بویراحمد، لرستان و مرکزی تقریبا تیمی نداشتن توی چند سال اخیر. کدهای مربوط به تحلیل‌هایی که در این پست به آنها اشاره شده در فایل در موجود است.