برند فرانسوی دیور در نخستین روز هفته‌ی فشن, پاییز - زمستان ، مجموعه‌ی جدید خود را ارایه داد. این مجموعه به دلیل بحران کرونا، به صورت دیجیتال، در قالب فیلمی کوتاه منتشر شد. ماریا گراتزیا کیوری، طراح ارشد دیور، دوران قرنطینه را در زادگاهش، رم، سپری کرده و از حال و هوای آن الهام گرفته است, ماریا ساخت این فیلم را به متیو گرونه ( ، کارگردان ایتالیایی سپرده و همکاری این دو هنرمند تبدیل به فیلم کوتاهی سوریال و فانتزی شده است. متیو که کارگردانی فیلم‌هایی مانند, و, را به عهده داشته، در نگاه اول انتخابی عجیب برای ارایه‌ی کالکشن اوت‌کوتور به نظر می‌رسد، چرا که سبک کاری او اغلب در تقابل با فریبندگی و فانتزی اوت‌کوتور است. گرونه در مصاحبه‌ای گفته که هیچ اطلاعاتی راجع به دنیای فشن ندارد، اما ماریا بر این همکاری اصرار داشته است و از متیو خواسته حس شاعرانه‌ی خود را در این پروژه وارد کند, حس شاعرانه شاید اولین مفهومی باشد که مخاطب از فیلم" افسانه‌ی دیور" دریافت می‌کند. پریان دریایی، حوریان و موجودات افسانه‌ای دیگر، ازالمان‌های شاعرانه‌ای هستند که در فیلم مشاهده می‌شوند. ماریا برای این مجموعه و فیلم، منابع الهام بسیاری داشته است: افسانه‌ها‌ی روم باستان همچون"دگردیسی" اثر اووید - شاعر ایتالیایی - زیبایی‌شناسی امپراطوری روم و اسطوره‌هایش و همچنین سبک سورریالیسم. اگرچه ماریا و متیو فرصت این را داشتند که مفاهیمی نو و مدرن به المان‌های پیشارافایلی اضافه کنند و انسان مدرن را در فضای روم باستان به تصویر بکشند، همچنان این فیلم برای مخاطب خوشایند است, جنبش هنری سوریالیسم در دهه‌ی میلادی، پس از بحران ناشی از آنفلوانزای اسپانیایی شکل گرفت. کریستین دیور، بنیان‌گذار برند دیور، پشتیبان برخی از هنرمندان این جنبش، همچون آندره برتون بود. حال پس از گذشت یک قرن، واکنش کیوری به دنیای کابوس‌وار امروزه، یک خیال‌پردازی سوریالیستی است. سوریالیسم جنبشی مردسالارانه به شمار می‌رفته و اندک هنرمندان زنی توانایی موفقیت در آن داشتند. اما طراح ارشد دیور همواره از زنان سوریالیست الهام گرفته و آن‌ها را مورد تحسین قرار داده است, ماریا شخصیت الهام‌بخش اصلی خود برای کالکشن اوت‌کوتور دیور را لی میلر", " می‌داند دختر ایتالیایی که برای پیشرفت در عکاسی به فرانسه سفر کرده و داستان زندگی‌اش شباهت زیادی به ماریا دارد. به جز میلر، در"افسانه‌ی دیور" اشاره‌ی مستقیمی به آثار برخی هنرمندان زن سوریالیست هم می‌شود، مانند عکسی از دورا مار ( و نقاشی ژاکلین لامبا ( که زنانی را در برکه نشان می‌دهد. الهام بخشی آثار این هنرمندان نه تنها در فیلم کوتاه دیور نمایان است، بلکه حس جاری و روان بودن پارچه‌ی لباس‌های این مجوعه نیز تاثیرپذیرفته از همین آثار است, لباس‌های ارایه شده در"افسانه‌ی دیور"، در ابعادی کوچک و بر تن مانکن‌هایی عروسکی دیده می‌شوند. این ارایه‌ی لباس، ارجاع به سال‌های بعد جنگ جهانی دوم دارد. در دوران بحران پس از جنگ و افسردگی اجتماعی و اقتصادی، گروهی از طراحان برندهای فرانسوی، همچون کریستوبال بالنسیاگا و جان لانوین، تصمیم به احیای هنر کوتور فرانسوی گرفتند. این طراحان با سود حاصل از برگزاری نمایشگاه"تیاتر مد" ( در سرتاسر اروپا، به جنگ‌زدگان کمک کردند و به صنعت مد فرانسه روحی تازه بخشیدند. "تیاتر مد" راهی برای جذب مشتریان در دوران کمبود پارچه بود، راهی که مخالفان فشن در زمان پس از جنگ نمی‌توانستند به آن اعتراض کنند. حال ماریا نیز با بازگشت به اصل و ریشه‌ی کوتور، پاسخی برای شرایط بحرانی امروزه دارد, با نگاه به لباس‌های این مجموعه، متوجه رجوع ماریا به آرشیو و گذشته‌ی دیور می‌شویم. لباسی که کریستین دیور با آن به شهرت رسید، نیو لوک ( نام داشت که ساختار و طرح آن را در بسیاری از طراحی‌های ماریا برای کاکشن اوت‌کوتور دیور شاهدش هستیم. موضوع دیگری که در این کالکشن و ویدیو به آن اشاره می‌شود، دستیاران دوخت لباس ( هستند که در حقیقت اصلی‌ترین قسمت خلق یک لباس اوت‌کوتور را تشکیل می‌دهند. دیور با توجه به این اشخاص، ارزش کار آن‌ها را به نمایش گذاشته است, کیوری که به عنوان نخستین مدیر هنری زن برند دیور شناخته می‌شود، از پیشگامان جنبش فمینیسم در عرصه‌ی فشن به حساب می‌آید. با توجه به این موضوع، همواره نگاه مخاطبان به سوی دیدگاه اجتماعی و سیاسی او و چگونگی نمایان کردن آن در آثارش است. اما در"افسانه‌ی دیور"، دیدگاه او با توجه به اتفاقات اخیر، زیر سوال می‌رود. برابری نژادی، مبحثی اجتماعی است که در سال بیش از پیش مورد بحث قرار گرفت. مساله‌ای که در این فیلم کوتاه کاملا نادیده گرفته شده و با عدم حضور نژادهای گوناگون در این ویدیو، جایگاه دیور در جنبش, مورد سوال قرار می‌گیرد. به همین خاطر مردم و همچنین منتقدان نقدهای شدیدی را بر دیور وارد کرده‌اند. حال این‌که این بی‌اعتنایی عمدی بوده یا خیر، اصلا معلوم نیست,