ثبت انواع شرکت ها در ایران به نوع تعاونی، مختلط سهامی، مختلط غیرسهامی، سهامی عام، سهامی خاص، بامسیولیت محدود، تضامنی و نسبی تقسیم می شوند که هر کدام دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند. یکی از مشکل اصلی که هنگام ثبت شرکت پیش می آید این است که ما نمی دانیم باید از کدام یک استفاده کنیم تا بهترین سود را را بدست آوریم. در شرکت های تعاونی مسیولیت اعضا به میزان سرمایه ای است که وارد شرکت کرده اند. اینگونه شرکت ها باید با رعایت قانون بخش تعاون تشکیل شوند که در دسته ی شرکت های تعاونی قرار بگیرند. شرکتهای سهامی عام و خاص و با مسیولیت محدود، در مورد مسیولیت پرداخت بدهی ها صرفا به همان سرمایه ای که شریک وارد کرده است کفایت می کنند یعنی سرمایه خود شرکت باید پاسخگوی بدهی ها باشد و شرکا در مورد مازاد بدهی ها در صورت ورشکستگی شرکت مسیول نخواهند بود. شرکتهای سهامی با پرداخت باید از بدهی ها پرداخت کند و بیشتر از آن مسیولیتی نخواهد داشت. در مورد نامگذاری این دو نوع شرکت حتما باید عبارت های "شرکت تضامنی" و"شرکت نسبی" و حداقل اسم یکی از شرکا وجود داشته باشد و اگر اسم تمامی شرکا در آن نباشد باید حتما از عبارات"و شرکا" یا "برادران" استفاده شود. در مورد شرکت با مسیولیت محدود هم حتما باید اینکه شرکت با مسیولیت محدود است در نامش ذکر شود وگرنه از نظر اشخاص ثالث برای مسیولیت های شرکا تضامنی محسوب می شود. در شرکتهای تضامنی هیچکس نمی تواند سهم خودش را انتقال بدهد یا اینکه در شرکت های دیگر بعنوان شریک با مسیولیت محدود یا تضامنی حضور داشته باشد مگر اینکه رضایت بقیه ی شرکا را داشته باشد. شرکت های مختلط که خودشان به دو دسته ی سهامی و غیر سهامی تقسیم می شوند یک تفاوت با سایر انواع شرکت ها دارند که مربوط به داشتن دو دسته شریک مختلف است. در شرکت های مختلط دو نوع شریک وجود دارد: شرکای ضامن و شرکای غیرضامن. شرکای ضامن مسیول پرداخت بدهی های مازاد خواهند بود و شرکای غیرضامن صرفا به میزان مشارکت مسیول پرداخت هستند. شرکت های مختلط سهامی و غیرسهامی از نظر مقررات با هم تفاوت دارند که در سهامی ترکیبی از مقررات شرکت های سهامی و تضامنی و در غیرسهامی ترکیب تضامنی و با مسیولیت محدود وجود دارد.