قتل خشونت آمیز و متلاشی کردن مغز فرعون غارت تمام گنجینه و میراث باستانی مصر، کشتن و از بین بردن چند تن از اعضای گارد محافظتی سازمان مغایرت زمانی تخریب و آتش زدن اهرام ثلاثه، ایجاد رعب و وحشت عمومی. بسه یا ادامه بدم آقای؟ کاکا تمام قوطی نوشابه‌ی ر دکاکا را یک نفس سر کشید، قوطی آن را در مشتش مچاله کرد، مشت سنگی‌اش را روی میز کوبید و بلند فریاد زد: ندیدم. بازجو برگه‌ها را روی میز گذاشت و روی صندلی روبه‌روی کاکا نشست و شروع به صحبت کرد: چند وقته که کارت شده تخریب اماکن تاریخی و باستانی، از وقتی که اون ماس‌ماسک افتاده دستت چه مرگته؟ چرا این کارا رو میکنی؟ به چی قراره برسی؟ کاکا که قوطی ردکاکا بازجو را هم باز کرده بود و در دستش گرفته بود، به صورت بازجو خیره شد و گفت: هیچ مجسمه‌ای، هیچ تاریخی یا هیچ اثری به غیر از میراث جزیره‌ی ایستر و مجسمه‌ی موآی نباید روی سطح زمین باقی بمونه. بازجو که از شنیدن حرفهای کاکا متعجب شده بود ادامه داد: به هر حال تو الان یه تهدید بزرگ و خطرناک برای کره‌ی زمین محسوب میشی قاضی چون خیلی باهات حال میکنه، تو حکمت برات تخفیف قایل شد و بهت حق انتخاب داد. حالا تویی که باید انتخاب کنی یا در ملع عام توسط جلاد با پ تک خرد میشی یا بوسیله‌ی همون ماس‌ماسکی که باهاش تو خطوط زمانی مختلف سفر میکنی و اونا رو به گند میکشی، به آینده تبعید میشی. کاکا از جایش بلند شد و شروع به فریاد زدن کرد: نشنیدم، نخوندم، کی میخواد منو خرد کنه؟ تبعید چه صیغه‌ایه؟ هیچ کدومتون حریف من نمی‌شید، نه تو نه قاضی نه اون جلاد. بازجو با صدای بلندی میان حرفش پرید: نشنیده یا نخونده، حکم تو باید اجرا بشه حالا انتخاب میکنی یا من انتخاب کنم؟ کاکا نفسش را محکم بیرون داد و همان‌طور که زمین را نگاه می‌کرد، گفت: تبعید به آینده! بازجو بدون لحظه‌ای مکث دکمه‌ای که روی مچ‌بندش بود را فشار داد و بلافاصله چهار تن از اعضای گارد سازمان مغایرت زمانی از به اتاق بازجویی وارد شدند. دو قطعه روی زمین گذاشتند و بعد از چند ثانیه درگاهی بین آن دو قطعه باز شد و صفحه‌ای براق و مستطیلی شکل در مقابل کاکا قرار گرفت. بازجو به او اشاره کرد که وارد درگاه شود، اما کاکا ترسیده بود و چند قدم به عقب رفت. هنوز خیلی از دریچه دور نشده بود که دو تا از نگهبان ها آن را از پشت هل دادند و به داخل دریچه پرت کردند. ظهر بود در میان صدای شلوغی و رفت و آمد مردم آفتاب گرمی از آسمان می‌تابید. آرتور، جای خلوت و ساکتی برای نشستن و چت کردن با میشل پیدا کرده بود. روی سکوی چوبی میان چمن‌ها نشسته بود، هدفونش را روی گوش‌هایش گذاشته بود و موبایلش را میان دستانش نگه داشته بود. آرتور و میشل چند وقتی بود که برای چت کردن با هم به طوری که شخص دیگری متوجه صحبت‌هایشان نشود، از ایموجی‌ها استفاده می‌کردند. میشل مثل همیشه در شروع چت از آرتور پرسید که در حال انجام چه کاریست. آرتور هم مثل همیشه بجای اینکه بنویسد در حال چت کردن با تو هستم، سعی می‌کرد با ایموجی‌ها کاری که انجام می‌دهد را به میشل بگوید. در بین ایموجی‌های اشیا به دنبال ایموجی هدفون بود که ناگهان با ایموجی عجیبی برخورد کرد. ایموجی، صورتک سنگی شکلی بود که رنگ خاکستری داشت. آرتور تا به حال آن ایموجی را ندیده بود. دستش را رویش گذاشت و آن را برای میشل فرستاد. میشل هم مثل همیشه آن منظوری که خودش میخواست را از ایموجی آرتور دریافت کرد و دعوای تازه‌ای بینشان شروع شد. صحبت‌های ممد و شهرام، درباره‌ی رابطه‌ی امیر و دختر همسایه‌شان که چادر سرش میکند و یواشکی به خانه امیر می‌رود، به جاهای باریک کشیده شده بود. شهرام از امیر دفاع می‌کرد و می‌خواست به ممد ثابت کند که برخورد آنها فقط در حد گرفتن آش نذری بوده اما ممد مدارکی از آن شبی که پدر و مادر امیر خانه نبودند داشت که بی قید و شرط ثابت می‌کرد رابطه‌ی این دو چیزی فراتر و عمیق‌تر از گرفتن یک کاسه آش نذزی بوده، اما او می‌خواهد قضیه را ماست‌مالی کند. در همین حین بود که امیر آنلاین شد و شروع به خواندن چت ممد و شهرام کرد. او که هنوز خاطره‌ی جمعه‌ی هفته پیش را از یاد نبرده بود و از آن شوکه بود، نمی‌دانست که چه واکنشی باید به صحبت‌های شهرام و ممد نشان دهد. پس تصمیم گرفت که قضیه را از اول برای آن‌ها تعریف کند: جمعه‌ی هفته پیش بود، نزدیک غروب. مامان و بابام می‌خواستن برن خونه پدربزرگم ولی من که حوصله نداشتم درس و مشق رو بهونه کردم. هنوز نیم ساعت از رفتنشون نگذشته بود که زنک در خونه‌مون رو زدن. از چشمی نگاه کردم اکرم خانوم بود همسایه‌مون. آش نذری آورده بود. تعارفش کردم که بیاد داخل، اما اصلا فکر نمی‌کردم وقتی من خونه تنهام قبول کنه. اومد تو و نشست روی کاناپه. آش رو تو یه ظرف خالی کردم و ظرفش رو شستم. یه لیوان چایی واسش ریختم که شاید بخوره و بره. چایی رو گذاشت رو میز و گفت این هنوز داغه بیا بریم اتاقتو نشونم بده ببینم. ناچار بودم، گفتم شاید اتاقمو ببینه و دیگه بیخیال شه. بردمش تو اتاق هنوز خودم کامل وارد اتاق نشده بودم که منو کشید تو و در اتاقم بست. اونجا و اون روز اتفاقاتی بین من و اکرم خانوم افتاد که الان روم نمیشه بهتون بگم ولی دیگه این صحبت کثیفو تمومش کنید. شهرام و ممد چند دقیقه مکث کردند و چیزی نگفتند. بعد از پنج دقیقه، هردوی آنها تنها واکنشی که توانستند به امیر بدهند، ایموجی کاکاسنگی بود.