راند سوم مسابقات این فصل فرمول یک در پرتغال انجام شد. درحالی‌که رقابت شدیدی در صدر جدول بین همیلتون و ورشتاپن دیده می‌شد، این بوتاس بود که با اختلافی در حد هزارم ثانیه، پول پوزیشن را کسب کرد. همیلتون و ورشتاپن نیز در پشت سر او قرار گرفتند. استارت این مسابقه با حفظ برتری بوتاس همراه بود. در دور دوم رایکونن و هم‌تیمی‌اش جیوویناتزی با هم برخورد کردند و باله جلوی رایکونن از بین رفت و مسابقه را از دست داد و این هم باعث ورود خودروی ایمنی به جریان مسابقه شد. حضور سیفتی کار مرسدس AMG تا دور هفتم نیز تداوم داشت. در شروع دوباره، ورشتاپن ابتدا از همیلتون پیش افتاد اما حریف انگلیسی دوباره رده خود را پس گرفت. بوتاس تا دور بیستم صدرنشین بود اما همیلتون با یک سبقت تماشایی او را جا گذاشت. پس از این نبرد بین ورشتاپن و بوتاس برای رده دوم شروع شد. بعد از پیت استاپ اول مرسدس و ردبول، این ورشتاپن بود که توانست به سرعت جای بوتاس را بگیرد. سرجیو پرز هم تا دور با همان تایرها در مسابقه باقی ماند و پیشتاز شد اما فرسودگی تایرها کم‌کم باعث شد تا همیلتون به او رسیده و از او سبقت بگیرد. البته این استراتژی ردبول، بازنده‌ای نداشت و پرز به جایگاه چهارم بازگشت. بوتاس شاید از مشکل کمبود انگیزه یا عدم شهامت کافی برای جنگندگی رنج می‌برد زیرا هیچ تلاشی از سوی او برای بازپس‌گیری رده خود ندیدیم. برعکس او ورشتاپن تا آخرین لحظات برای کسب قهرمانی، همیلتون را تحت فشار قرار داد. بوتاس در دور پایانی با مشکل فنی هم مواجه شد تا امیدهای او برای رقابت بر باد رود. در عوض مرسدس تصمیم گرفت تا بوتاس یک پیت استاپ اضافه انجام دهد تا لااقل شانس خود را برای کسب امتیاز سریع‌ترین دور مسابقه بیازماید. اما ردبول هم همین تصمیم را برای هر دو راننده خود گرفت و پرز و ورشتاپن را به پیت استاپ آورد. بدین ترتیب این امتیاز هم در نهایت به بوتاس رسید. در نهایت همیلتون دومین پیروزی این فصل خود را کسب کرد اما همچنان سایه سنگین راننده اول ردبول را پشت سر خود احساس می‌کند. رانندگان دوم ردبول و مرسدس نیز نشان داده‌اند که نمی‌توانند هنوز همپای هم‌تیمی‌های خود رقابت کنند. سایر رانندگان و تیمها نیز همچنان اختلاف فاحشی با این تیم‌ها دارند. سرجیو پرز، راننده برگزیده تماشاگران این مسابقه انتخاب شد.