در واقع نام حقیقی او پابلو دیه‌گو خوزه فرانسیسکو د پایولا خوان ن پوموسه‌نو ماریا د لوس ر م دیوس کیپریانو د لا سانتیسیما ترینیداد روییز ایی پیکاسو بود. این هنرمند اسپانیایی نام خانوادگی مادری خود که "پیکاسو" بود و ریشه ایتالیایی داشت را برای خود برگزید. پیکاسو در رابطه با انتخاب نام خود به جورج براسایی ( George Brassa ) ، هنرمند مجارستانی گفته بود: "نام پیکاسو هم غریب بود، هم طنین‌اندازتر از روییز. اما آن چیزی که از همه بیشتر برای من در رابطه با این نام خوشایند بود بدون شک حرف S بود که دوبار تکرار می‌شد و در زبان اسپانیایی این امری غیر معمول است". پیکاسو اصالتا یک ایتالیایی بود. او اعتقاد داشت نامی که هر شخص آن را به دوش می‌کشد حایز اهمیت است. "آیا می‌توان تصور کرد که من خود را روییز بنامم؟ پابلو روییز؟ دیه‌گو - خوزه روییز؟ یا خوان ن پوموسه‌نه روییز؟ " در خانه پدر و مادر پیکاسو یخچال نبود، چرا که اگر بود نقاشی‌های کودکی او را با افتخار بر روی در یخچال به نمایش می‌گذاشتند. نقاشی و طراحی در خانواده پیکاسو مرسوم بود و میراثی خانوادگی به حساب می‌آمد. او آموزش طراحی و نقاشی با رنگ روغن را در سن هفت سالگی از پدر نقاش خود آموخت. پیکاسو موفق شد اولین اثر نقاشی خود را در سن نه سالگی به اتمام رساند. او در سن سیزده سالگی وارد آکادمی هنرهای زیبا در بارسلون شد پدر پیکاسو به عنوان مدرس در این آکادمی فعالیت می‌کرد. او دو سال بعد و در سن پانزده سالگی آنچه را که اولین نقاشی مهم خود می‌نامید را کامل کرد. دست چپ بودن برای یک نقاش اتفاق بدی نیست. اما برخی از پیکاسو به عنوان فردی که چپ دست است اما با دست راست کار می‌کند یاد می‌کردند. قطعا برای پیکاسو نیازی به پنهان‌کاری نبود و نادیده گرفتن پیکاسو بخاطر کیفیت آثاری که ارایه می‌داد امری غیر ممکن بود. پیکاسو یک راست دست بود، هر چند اگر چپ دست هم بود با توجه به شخصیتی که داشت باز هم به خلق آثار منحصر به فرد می‌پرداخت. Southpaw در تاریخ نوامبر فردی تابلوی مونالیزا را از موزه لوور دزدید و دنیای هنر را زیر و رو کرد. زمانی که روزنامه‌های فرانسوی پیشنهاد مژدگانی برای اثر به سرقت رفته را مطرح کردند، فردی که چهار سال پیش یک مجسمه را از موزه دزدیده بود اعلام آمادگی کرد تا با مسیولین همکاری کند و اطلاعاتی را در اختیار آن‌ها قرار دهد. او به مامورین درباره مجسمه‌هایی که دزدیده بود گفت که آن‌ها را برای گیوم آپولینر ( Guillaume Apollinaire ) شاعر برداشته و او هم مجسمه‌ها را به پیکاسو فروخته است. پیکاسو که در آن زمان بیست و نه سال داشت به دادگاه فراخوانده شد و توضیح داد که هیچ اطلاعی از دزدی بودن مجسمه‌هایی که خریداری کرده است نداشته. در نهایت پلیس موفق نشد که ارتباطی بین پیکاسو و مونالیزای به سرقت رفته پیدا کند و او از این اتهام تبریه شد. اما سارق اصلی وینچنزو پروجا ( Vincenzo Peruggia ) بود که در سال زمانی که قصد فروش مونالیزا به یک دلال هنری را داشت به دام افتاد. پروجا زمانی از محافظین موزه لوور بود و در نصب تابلو مونالیزا و طراحی قاب نگهدارنده اثر نیز دست داشت. او در دفاعیه خود گفت که مونالیزا را دزدیده تا آن را به خانه خود، یعنی ایتالیا بازگرداند. با این حال همچنان افرادی هستند که اعتقاد دارند ارتباطی بین پیکاسو و سرقت مونالیزا وجود داشت. این پیراهن یک پیراهن از نوع بر تون - راه راه ( Breton - stripes ) بود. این پیراهن طراحی راه راه آبی و سفید داشت که بصورت عمودی ترسیم شده بود. این پیراهن در سال به عنوان لباس رسمی دریانوردان فرانسوی در بریتانی بود که از بیست و یک راه آبی تشکیل شده بود که نمایان‌گر پیروزی‌های ناپلیون بود. بر روی آستین‌ها خطی آبی و عمودی بود که تا سر آستین ادامه داشت و به منظور تشخیص بهتر دریانوردان در فواصل دور طراحی شده بود. برند کوکو ش نل ( Coco Chanel ) در سال این پیراهن‌ها را که متعلق به طبقه کارگر بود بازتولید کرد و حتی امروز هم به عنوان طرحی پرطرفدار در صنعت م د شناخته می‌شود. منبع: Pablo Diego Jos Francisco de Paula Juan Nepomuceno Mar a de los Remedios Cipriano de la Sant sima Trinidad Ruiz y Picasso