داروهای ضد افسردگی یکی از گزینه‌های درمانی متداول برای معالجه افسردگی است. اگرچه این داروها ممکن است افسردگی را به طور کامل درمان نکنند، اما می‌توانند علایم آن را به طور محسوسی کاهش دهند. اولین داروی ضد افسردگی که برای شما تجویز می‌شود ممکن است برای کاهش علایم بیماری شما خوب باشد. اما اگر علایم شما را تسکین نداد یا عوارضی را ایجاد کرد که برای شما آزاردهنده بود، ممکن است لازم باشد که با مشورت پزشک داروی دیگری را امتحان کنید. پس برای درمان بیماری خود هیچ وقت تسلیم نشوید و مصرف داروها را خودسرانه قطع نکنید. انواع مختلفی از داروهای ضد افسردگی وجود دارند و احتمال اینکه پزشک بتواند درمان دارویی مناسب برای شما را پیدا کند، خیلی زیاد است. علاوه بر این گاهی اوقات ترکیبی از داروها می‌تواند یک گزینه‌ی درمانی مناسب برای شما باشد. شیوه‌ی درمان افسردگی به فرد و شدت بیماری او بستگی دارد. با این حال، معمولا بهترین نتایج زمانی حاصل می‌شود که هم از داروهای تجویز شده توسط پزشک مانند داروهای ضد افسردگی و هم از روان‌درمانی به صورت ترکیبی استفاده شود. در حال حاضر، انواع مختلفی از داروهای ضد افسردگی وجود دارد، اما هیچ دارویی تحت عنوان موثرترین دارو در درمان افسردگی وجود ندارد. ت ثیر یک دارو کاملا به بیمار و شرایط فردی او بستگی دارد. ضمن اینکه برای آشنایی با ت ثیرات یک دارو و مشاهده عوارض جانبی آن، لازم است که چندین هفته به طور منظم آن دارو را مصرف کنید. در ادامه‌ی این مقاله از دیجی‌کالا مگ متداول‌ترین داروهای ضد افسردگی و رایج‌ترین عوارض جانبی آن‌ها مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. با ما همراه باشید. برای تشخیص دقیق افسردگی نه تنها زمان لازم است، بلکه یافتن ترکیب دارویی مناسب برای درمان این اختلال نیز می‌تواند یک فرایند پیچیده و ظریف باشد. ممکن است شخصی به یک بیماری جدی مانند مشکلات قلبی یا بیماری کبدی یا کلیوی مبتلا باشد که این مس له می‌تواند مصرف برخی از داروهای ضد افسردگی را برای او خطرناک کند. علاوه بر این یک نوع خاص از داروهای ضد افسردگی ممکن است در مورد شما بی‌اثر باشد یا دوز تجویز شده آن کافی نباشد. در بعضی موارد دیگر ممکن است دوره‌ی مصرف دارو برای مشاهده‌ی ت ثیر آن کافی نباشد یا حتی ممکن است عوارض جانبی آن به حدی آزاردهنده باشد که منجر به شکست درمان شود. هنگامی که برای درمان افسردگی به مصرف سراغ داروهای ضد افسردگی می‌روید، باید به نکات زیر توجه داشته باشید: ضمن همکاری با پزشک می‌توانید خطرات و مزایای درمان دارویی خود را سنجیده و دارویی که به بهترین وجه علایم شما را تسکین می‌دهد، را بیابید. عموما چندین نوع داروی ضد افسردگی مختلف وجود دارد که به شیوه‌ای کمی متفاوت عمل می‌کنند و عوارض جانبی متفاوتی دارند. هنگام تجویز داروی ضد افسردگی، روان‌پزشک معمولا موارد زیر را در نظر می‌گیرد: علایم افسردگی ممکن است متفاوت باشد و هر داروی ضد افسردگی ممکن است علایم خاصی را بهتر از علایم دیگر تسکین دهد. به عنوان مثال، اگر در خوابیدن مشکل دارید، داروی ضد افسردگی‌ای که کمی آرام‌بخش است ممکن است گزینه‌ی خوبی باشد. عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی از دارویی به داروی دیگر و از فردی به فرد دیگر متفاوت است. عوارض جانبی آزاردهنده مانند خشکی دهان، افزایش وزن یا عوارض جانبی جنسی، ادامه‌ی درمان را برای بیمار دشوار می‌کند. عوارض جانبی احتمالی عمده را حتما با پزشک خود در میان بگذارید. نحوه‌ی عملکرد یک دارو برای یکی از بستگان درجه یک، مانند والدین یا خواهر و برادر، می‌تواند نشان دهد که آن دارو چقدر می‌تواند برای شما مفید باشد. همچنین، اگر در گذشته داروی ضد افسردگی خاصی برای افسردگی شما موثر بوده است، ممکن است همان دارو دوباره خوب عمل کند. بعضی از داروهای ضد افسردگی در صورت مصرف با سایر داروها می‌توانند واکنش‌های خطرناکی ایجاد کنند. تصمیم برای استفاده از داروهای ضد افسردگی در دوران بارداری و شیردهی بر اساس تعادل بین خطرات و فواید است. به طور کلی، خطر نقص مادرزادی و سایر مشکلات برای نوزادان مادرانی که در دوران بارداری از داروهای ضد افسردگی استفاده می‌کنند کم است. با این حال هنوز هم ممکن است داروهای ضد افسردگی خاصی مانند پاروکستین، در دوران بارداری منع شوند. با همکاری و مشاوره با پزشک خود می‌توانید بهترین راه برای کنترل افسردگی خود، هنگامی که قصد بارداری دارید پیدا کنید. در صورت ابتلا به برخی بیماری‌های روحی یا جسمی، برخی از داروهای ضد افسردگی ممکن است مشکلاتی را برای شما ایجاد کنند. از طرف دیگر، برخی از داروهای ضد افسردگی خاص ممکن است علاوه بر افسردگی به درمان سایر بیماری‌های جسمی یا روانی نیز کمک کنند. به عنوان مثال، ونلافاکسین ممکن است علایم اختلالات اضطرابی را تسکین دهد و بوپروپیون به شما کمک می‌کند تا سیگار را ترک کنید. مثال‌های دیگر شامل استفاده از دولوکستین برای کمک به علایم درد یا فیبرومیالژیا یا استفاده از آمی تریپتیلین برای جلوگیری از میگرن است. برخی از داروهای ضد افسردگی ممکن است گران باشند، بنابراین مهم است که در مورد پوشش بیمه‌ی آن‌ها از دکتر سوال کنید. همچنین باید اطمینان حاصل کنید که آیا بیمه‌ی درمانی شما داروهای ضد افسردگی را تحت پوشش قرار می‌دهد یا نه. یک دوره درمانی معمول افسردگی در ابتدا با تجویز یک مهارکننده‌ی انتخابی باز جذب سروتونین آغاز می‌شود. وقتی مغز به اندازه کافی سروتونین تولید نمی‌کند یا نمی‌تواند به درستی از سروتونین موجود استفاده کند، تعادل مواد شیمیایی در مغز ممکن است ناهموار شود. مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین وظیفه‌شان تغییر سطح سروتونین در مغز است. به طور خاص، این مهارکننده‌های انتخابی، باز جذب سروتونین را در سیستم عصبی مسدود می‌کنند. با جلوگیری از باز جذب، انتقال‌دهنده‌های عصبی ممکن است پیام‌های شیمیایی را به طور موثرتری ارسال و دریافت کنند. تصور می‌شود که این عمل باعث افزایش اثرات خلقی سروتونین و بهبود علایم افسردگی می‌شود. رایج‌ترین مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین عبارت‌اند از: شایع‌ترین عوارض جانبی مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین شامل موارد زیر است: مهارکننده‌های باز جذب سروتونین - نوراپی نفرین گاهی اوقات مهارکننده‌های باز جذب دوگانه نامیده می‌شوند. آن‌ها با جلوگیری از باز جذب، یا جذب مجدد، سروتونین و نوراپی نفرین کار می‌کنند. با وجود سروتونین و نوراپی نفرین اضافی در گردش خون مغز، تعادل شیمیایی مغز دوباره تنظیم شده و تصور می‌شود که انتقال‌دهنده‌های عصبی ارتباط موثرتری برقرار می‌کنند. این مس له می‌تواند باعث بهبود خلق و خو و کمک به تسکین علایم افسردگی شود. مهارکننده‌های باز جذب سروتونین - نوراپی نفرین که معمولا تجویز می‌شوند عبارت‌اند از: شایع‌ترین عوارض جانبی استفاده از مهارکننده‌های باز جذب سروتونین - نوراپی نفرین شامل موارد زیر است: داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای در دهه اختراع شد و آن‌ها جزو اولین داروهای ضد افسردگی مورد استفاده برای درمان افسردگی بودند. داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای با جلوگیری از باز جذب نورآدرنالین و سروتونین کار می‌کنند. این مس له می‌تواند به بدن کمک کند تا فواید نورآدرنالین و سروتونین را که به طور طبیعی ترشح می‌کند، تقویت کند، که خود می‌تواند باعث بهبود خلق و خو و کاهش اثرات افسردگی شود. بسیاری از پزشکان داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای را تجویز می‌کنند زیرا تصور می‌شود که این داروها به اندازه داروهای جدید ایمن هستند. معمول‌ترین انواع داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای شامل موارد زیر است: عوارض جانبی این گروه از داروهای ضد افسردگی شدید است. ضمنا در مورد این گروه از داروها مردان عموما عوارض جانبی کمتری نسبت به زنان تجربه می‌کنند. شایع‌ترین عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای شامل موارد زیر است: در حال حاضر فقط یک مهارکننده باز جذب نوراپی نفرین و دوپامین برای افسردگی مورد ت یید سازمان غذا و دارو است. شایع‌ترین عوارض جانبی مهارکننده‌های باز جذب نوراپی نفرین و دوپامین شامل موارد زیر است: تشنج، در صورت مصرف در دوزهای بالامهار‌کننده‌های مونوآمین اکسیداز داروهایی هستند که به طور معمول فقط در صورت عدم موفقیت در استفاده از چندین دارو و شیوه درمانی دیگر تجویز می‌شوند. مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز از تجزیه مواد شیمیایی نوراپی نفرین، سروتونین و دوپامین در مغز جلوگیری می‌کند. این مس له اجازه می‌دهد تا مغز سطح بالاتری از این مواد شیمیایی را در خود حفظ کند، که می‌تواند باعث بهبود خلق و خو و بهبود ارتباط انتقال‌دهنده‌های عصبی شود. رایج‌ترین مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز عبارت‌اند از: مهارکننده‌های مونوآمین اکسیدازها عوارض جانبی متعددی دارند که بسیاری از آن‌ها جدی و مضر است. همچنین این گروه از داروها امکان تداخل خطرناک با برخی از غذاها و داروهای بدون نسخه را دارد. شایع‌ترین عوارض جانبی مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز شامل موارد زیر است: برای افسردگی مقاوم در برابر درمان یا برای بیمارانی که همچنان علایم رفع نشده دارند، ممکن است داروی ثانویه تجویز شود. این داروهای الحاقی معمولا برای درمان سایر اختلالات مربوط به سلامت روان مورد استفاده قرار می‌گیرند و ممکن است شامل داروهای ضد اضطراب، تثبیت‌کننده‌های خلق و خو و داروهای ضد روان‌پریشی باشند. نمونه‌هایی از داروهای ضد روان‌پریشی که توسط سازمان غذا و دارو ( FDA ) برای استفاده به عنوان درمان‌های الحاقی برای افسردگی ت یید شده‌اند، عبارت‌اند از: عوارض جانبی این داروهای ثانویه می‌تواند مانند سایر داروهای ضد افسردگی باشد. داروهای غیرمعمول یا آنهایی که در هیچ یک از گروه‌های دارویی دیگر جای نمی‌گیرند، شامل میرتازاپین ( Remeron ) و ترازودون ( Oleptro ) هستند. عارضه اصلی این داروها خواب‌آلودگی است. از آنجا که هر دوی این داروها می‌توانند باعث آرامش شوند، این داروها معمولا شب‌ها برای جلوگیری از مشکلات مربوط توجه و تمرکز مصرف می‌شوند. برای گرفتن بهترین نتیجه از داروی ضد افسردگی، بهتر است که: هنگامی که شما و پزشکتان یک داروی ضد افسردگی را انتخاب کردید، ممکن است در عرض چند هفته شاهد بهبودی باشید، اما ممکن است شش هفته یا بیشتر طول بکشد تا دارو ت ثیر کامل خود را بگذارد. در مورد برخی از داروهای ضد افسردگی، می‌توانید بلافاصله دوز کامل آن را مصرف کنید. اما در مورد برخی دیگر ممکن است لازم باشد دوز خود را به تدریج افزایش دهید. در حالی که منتظر اثر کامل داروی ضد افسردگی هستید، با پزشک یا درمانگر خود در مورد کنار آمدن با علایم افسردگی صحبت کنید. اگر به نظر می‌رسد که داروی شما موثر واقع نشده یا عوارض جانبی آزار دهنده‌ای برای شما ایجاد کرده، قبل از انجام هرگونه تغییری با پزشک خود تماس بگیرید. بسیاری از داروهای ضد افسردگی عوارض جانبی ایجاد می‌کنند که با گذشت زمان بهبود می‌یابند. به عنوان مثال، عوارض جانبی اولیه هنگام شروع مصرف مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین می‌تواند شامل خشکی دهان، حالت تهوع، حرکات روده‌ای، سردرد و بی‌خوابی باشد، اما این علایم معمولا با سازگاری بدن با داروی ضد افسردگی برطرف می‌شوند. اگر بعد از گذشت چندین هفته هنوز عوارض جانبی آزار دهنده‌ای دارید یا بهبود قابل توجهی در علایم خود حس نکرده‌اید، در مورد تغییر دوز دارو، تغییر نوع داروی ضد افسردگی یا افزودن داروی ضد افسردگی ثانویه یا داروی تقویتی با پزشک خود صحبت کنید. یک ترکیب دارویی ممکن است برای شما بهتر از مصرف یک نوع داروی ضد افسردگی خاص باشد. در بسیاری از موارد، ترکیب داروهای ضد افسردگی با گفتاردرمانی (روان‌درمانی) موثرتر از مصرف داروی ضد افسردگی به تنهایی است. همچنین می‌تواند به جلوگیری از بازگشت افسردگی در صورت بهبودی کمک کند. برخی از داروهای ضد افسردگی می‌توانند علایم قابل توجهی را در هنگام ترک ناگهانی ایجاد کنند، مگر اینکه آرام آرام دوز آن‌ها را کاهش دهید. ترک ناگهانی برخی داروها ممکن است باعث بدتر شدن ناگهانی افسردگی شما شود. ممکن است به نظر برسد که الکل یا مواد مخدر علایم افسردگی را کاهش می‌دهند، اما در طولانی مدت به طور کلی علایم را بدتر می‌کنند و درمان افسردگی را دشوار می‌کنند. اگر در مورد اعتیاد به مصرف مشروبات الکلی یا مواد مخدر به کمک نیاز دارید، با پزشک یا درمانگر خود در این مورد صحبت کنید. شما ممکن است به گزینه‌های طبیعی هم برای درمان افسردگی خود علاقه‌مند باشید. برخی افراد از این روش‌های درمانی به جای دارو استفاده می‌کنند و برخی دیگر از آن‌ها به عنوان یک درمان مکمل برای داروهای ضد افسردگی خود استفاده می‌کنند. خار مریم گیاهی است که برخی افراد آن را برای افسردگی امتحان کرده‌اند. این گیاه می‌تواند اثرات خفیف مثبتی داشته باشد یا بهتر از دارونما عمل نکند. این گیاه همچنین باعث بسیاری از تداخل‌های دارویی می‌شود که می‌تواند جدی باشد. گیاه خار مریم با موارد زیر تداخل دارویی ایجاد می‌کند: همچنین، اگر برخی از داروهای ضد افسردگی را با مکمل‌های حاوی خار مریم میل کنید، ممکن است اثر چندانی نداشته باشد. مکمل S - adenosyl - L - methionine ( SAMe ) نیز یکی دیگر از گزینه‌های طبیعی است که برخی از افراد برای کاهش علایم افسردگی خود از آن استفاده می‌کنند. این مکمل ممکن است به درمان درد مفاصل نیز کمک کند، اما شواهد علمی زیادی برای کاهش علایم افسردگی توسط آن وجود ندارد. مصرف این مکمل درمانی همچنین می‌تواند با داروهای تجویز شده تداخل داشته باشد. وقتی نوبت به درمان افسردگی می‌رسد، آنچه که برای یک فرد مفید است ممکن است برای دیگری مفید نباشد. یافتن داروی مناسب برای افسردگی می‌تواند زمان‌بر باشد. اگر برای درمان افسردگی خود شروع به مصرف دارو کردید، برای آزمایش و خطا وقت بگذارید. باید در نظر داشته باشید که حداقل شش هفته طول می‌کشد تا یک داروی ضد افسردگی کاملا اثر کند. از روان‌پزشک خود بپرسید چه مدت طول می‌کشد تا دارو ت ثیرش را روی علایم شما بگذارد. اگر تا آن زمان علایم افسردگی شما بهبود نیافته بود، مجددا با پزشک خود صحبت کنید. در این موارد ممکن است آن‌ها داروی دیگری را پیشنهاد بدهند که ممکن است در تسکین افسردگی شما موثرتر باشد. منبع,