چند وقتی هست که میخوام این پست رو بنویسم ولی هربار به دلیلی عقب افتاده. این بار میخوام کمی گله بکنم. از فشار کار. از تعهدات عقب افتاده. از اینکه بجای اینکه درگیر موضوعات فنی باشم، فقط دارم موضوعات حاشیه ای رو حل میکنم. از این که دو ماه روی پروژه ای کار کردم و کارفرما پول نداره و نمیدونم کار رو رها کنم یا ادامه بدم. از اینکه حقوق بچه ها مونده. از اینکه باید به هر کسی یه چیزی بگم. از اینکه کارفرمایی با وعده ی کار بزرگ بعدی داره منو استثمار میکنه. از کارفرماهایی که منتظر خبرشون برای شروع کار خشک شدم. از قول و قرارهای همکاری که همینطور رها شده. از اینکه خیلی از هفته ها هیچ روز تعطیلی ندارم. از اینکه یکساله بخاطر کرونا مسافرت نرفتم و این فشار بجای تخلیه شدن داره تجمیع میشه. از نگرانی سال دیگه و تمام شدن قراردادهای امسال. از مقایسه خودم با کسب و کارهای دیگه. از نگرانی چاپ مقاله و تز دکتری. از اینکه بعد از دکترا باید برم ادامه سربازی و کسب و کارم رها میشه. از اینکه چطور کار رو توسعه بدم. از اینکه هرکار میکنم نمیتونم کسب و کارم رو اسکیل کنم. مسخره اینه که وضعیت الان من، رویای عده ای از آدم هاست!