سونوگرافی درون برونشیال ( EBUS ) یک روش پزشکی است که می تواند در طی برونکوسکوپی برای کمک به تشخیص یا تعیین مرحله سرطان ریه انجام شود. EBUS شامل قرار دادن یک دامنه انعطاف پذیر از طریق دهان و در مجاری تنفسی بزرگتر ریه (به نام برونش) برای تصویربرداری از بافت ها با استفاده از امواج صوتی با فرکانس بالا است. سونوگرافی درون برونشیال روشی مطمین و با حداقل تهاجم در نظر گرفته می شود. شما و جراح را در معرض تابش یونیزان قرار نمی دهد. به طور معمول به صورت سرپایی انجام می شود. همچنین می تواند به تشخیص برخی از بیماری های التهابی ریه که با آزمایش های استاندارد تصویربرداری قابل ت یید نیستند، کمک کند. سونوگرافی درون برونش ممکن است در کنار برونکوسکوپی سنتی برای تشخیص تجویز شود. برونکوسکوپی، که مستقیما مجاری تنفسی را از طریق یک محدوده تصویربرداری می کند. اما EBUS می تواند به پزشکان کمک کند تا بافت های مجاری تنفسی بیشتری را ببینند. از سونوگرافی درون برونشیال می توان برای تعیین میزان حمله تومور در مجاری تنفسی مرکزی استفاده کرد. هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید مرحله بندی برای تعیین شدت سرطان ریه و تعیین نوع درمان مناسب انجام شود. سونوگرافی درون برونشی به پزشکان این امکان را می دهد تا با استفاده از روشی به نام آسپیراسیون سوزن ترانس برونش ( TBNA ) بافت را از درون گره های لنفاوی ریه یا مدیاستن در قفسه سینه نمونه برداری کنند. سپس سلول های شده می توانند برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال شوند. اگر ضایعه غیرطبیعی در عکسبرداری با اشعه ایکس قفسه سینه یا توموگرافی کامپیوتری ( CT ) مشاهده شود، می توان از EBUS با TBNA برای بدست آوردن نمونه ای از بافت های آسیب دیده استفاده کرد. انجام این کار می تواند مشخص کند که آیا غدد لنفاوی متورم ناشی از سرطان یا بیماری التهابی ریه مانند سارکوییدوز هستند یا نیستند. همچنین می توان از EBUS برای نمونه گیری از غدد لنفاوی در افراد مشکوک به لنفوم ریوی، نوعی استفاده کرد. سونوگرافی درون برونشی معمولا اولین ابزاری نیست که پزشک برای تشخیص سرطان ریه از آن استفاده می کند. این روش معمولا هنگامی تجویز می شود که آزمایشات اولیه تصویربرداری و آزمایشگاه شدت بیماری را نشان دهند. EBUS مخصوصا در دستیابی به توده یا گره واقع در مجاری اصلی هوایی بسیار مفید است. در سونوگرافی درون برونشیال فقط مقدار محدودی از بافت ریه را نمونه برداری می کند. اما سرطانی را که به سایر قسمت های بدن انتشار پیدا کرده را تشخیص نمی دهد. از EBUS گاهی اوقات برای تشخیص عفونت های ریوی نیز استفاده می شود، اگرچه اثربخشی آن می تواند متفاوت باشد. در مبتلایان به بیماری سل، سونوگرافی درون برونشی می تواند به غدد لنفاوی صعب العبور دسترسی پیدا و مشخص کند که سویه باکتری در برابر آنتی بیوتیک های موجود مقاوم است یا خیر. حتی در این صورت، با حساسیت تقریبا درصدی در مبتلایان به سل، EBUS در هر روش در سه مورد نتایج آن می تواند منفی کاذب باشد. خطرات و موارد منع استفاده از سونوگرافی درون برونش مشابه خطرات است. برخی از آنها خفیف و زودگذر هستند و بدون درمان برطرف می شوند. در حالی که برخی دیگر نیاز به مداخله پزشکی دارند. اسپاسم تارهای صوتی که با سرفه، مشکل در بلع و گلو درد مشخص می شود. اسپاسم مجاری تنفسی که با تنگی نفس، سرفه و خس خس تشخیص داده می شود. عفونت، اغلب به خونریزی در محل بیوپسی یا آسیب تصادفی مجاری تنفسی مربوط می شود. از ضربان قلب نامنظم گرفته تا حمله قلبی، به طور معمول در کسانی که از قبل بیماری قلبی دارند ممکن است رخ دهد. همچنین به عنوان ریه فروریخته شده شناخته می شود که نیاز به درمان فوری دارد. از آنجا که این روش نیاز به دارد، افراد ممکن است حالت تهوع، استفراغ، درد عضلانی، تغییرات فشار خون و برادی کاردی (کند شدن ضربان قلب) را نیز تجربه کنند. با توجه به این خطرات احتمالی، سونوگرافی اندوبروانشیال یال در افراد با بیماری های زیر منع مصرف دارد: هیپوکسمی شدید نارسایی قلبی کنترل ضعیف یا ضربان قلب نامنظم ایسکمی میوکارد یا انسداد جریان خون در قلب همانند برونکوسکوپی، سونوگرافی درون برونشی نیز با خطر نسبتا کم عوارض، بی خطر تلقی می شود. حتی اگر انجام مراحل EBUS فقط حدود تا دقیقه طول بکشد، آماده شدن برای این روش و بهبودی از بیهوشی ممکن است به چهار ساعت زمان نیاز داشته باشد بهتر است برنامه خود را در روز مورد نظر مشخص کنید تا بتوانید استراحت کرده و بهبود یابید. سونوگرافی درون برونشیال در اتاق عمل یا مجموعه روش های ویژه بیمارستان انجام می شود. اتاق مجهز به دستگاه ( ECG ) برای کنترل ضربان قلب شما و یک دستگاه تنفس برای ت مین اکسیژن اضافی در صورت نیاز است. از شما خواسته می شود لباس خود را به لباس بیمارستانی تغییر دهید. بهتر است هرگونه جواهرات یا اشیای قیمتی را در خانه بگذارید. در بیشتر موارد، از شما خواسته می شود که نیمه شب روز قبل از عمل غذا نخورید. بیشتر روش های EBUS صبح انجام می شود تا بیش از حد گرسنه نمانید. اگر این روش در اواخر روز برنامه ریزی شود، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که شش ساعت قبل از آن ناشتا باشد. فقط تا دو ساعت قبل از عمل می توانید آب (بدون چای، قهوه یا مایعات دیگر) بنوشید. در دو ساعت آخر، چیزی نخورید و ننوشید. پزشک همچنین به شما در مورد مصرف داروهای قبل از سونوگرافی درون برونشی توصیه های لازم را خواهد کرد. برخی از داروها می توانند در انعقاد خون (لخته شدن خون) تداخل داشته و منجر به خونریزی بیش از حد و ترمیم ضعیف زخم شوند. برخی دیگر ممکن است باعث تجمع بیش از حد و مضر اسید لاکتیک در خون شوند. در صورت مصرف دارو های زیر حتما قبل از سونوگرافی با پزشک خود مشورت کنید: داروهای دیابت، از جمله انسولین و متفورمین داروهای ضد انعقادی مانند کومادین (وارفارین) ، پلاویکس (کلوپیدوگرل) و الیکیس (آپیکسابان) داروهای ضد التهاب غیر استروییدی ( NSAIDs ) مانند آسپرین، Advil (ایبوپروفن) و Aleve (ناپروکسن) شاید نیاز باشد که از یک هفته قبل مصرف این دارو ها قطع شود، در حالی که بعضی دیگر فقط در روز عمل باید قطع شوند. برای پیشگیی از آسیب احتمالی، در مورد هر دارویی که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید. سونوگرافی اندوبروانشیال توسط یک متخصص ریه همراه با متخصص بیهوشی و پرستار جراحی انجام می شود. هنگامی که به بیمارستان می رسید، باید فرم هایی را پر کنید که یکی از آنها به احتمال زیاد یک برگه تاریخچه پزشکی است که به طور خلاصه شرایط شما ماننند جراحی هایی که انجام داده اید، داروهایی که مصرف می کنید و عوارض جانبی که تجربه کرده اید را نشان می دهد. پس از ثبت نام، شما را به یک اتاق پانسمان هدایت می کنند تا لباس خودتا را تغییر دهید. سپس یک پرستار شما را اتاق عمل راهنمایی می کند تا وزن، قد، فشار خون، نبض و دما را ثبت کند. متخصص بیهوشی احتمالا از قبل وضعیت شما را بررسی می کند تا هرگونه حساسیت یا واکنش های جانبی که با بیهوشی تجربه کرده اید دوباره کنترل شود. پزشک همچنین باید در مورد نوع بیهوشی مورد استفاده و آنچه بعد از آن انتظار می رود، راهنمایی کند. کمی قبل از عمل، پرستار یک خط وریدی ( IV ) را به داخل رگ بازوی شما وارد می کند که از طریق آن می توان مواد بیهوشی و سایر داروها را تحویل داد. ممکن است گیرنده های چسبی به سینه شما متصل شود تا ضربان قلب خود را بر روی دستگاه ECG کنترل کند. پالس اکسی متر برای نظارت بر سطح اکسیژن خون در انگشت شما قرار داده شده می شود. پس از آماده شدن و انتقال به اتق عمل، ممکن است یک کانول اکسیژن (لوله) در زیر بینی شما قرار گیرد تا نشان دهد که در طی، سطح اکسیژن خون طبیعی است. همچنین احتمال دارد بینی و دهان شما با اسپری بی حس کننده موضعی (معمولا احتمال سرطان وجود دارد. اگر ضایعه در زیر بافتهای مخاطی قرار داشته باشد خطر کمتری دارد. حتی ممکن است به شرایط دیگری مانند سارکوییدوز مربوط شود. مرحله بندی سرطان می تواند ناامیدکننده و استرس زا باشد. زیرا ممکن است زمان بر باشد و همیشه موفقیت آمیز نباشد. سونوگرافی اندوبروانشیال یال مزایایی را به همراه دارد. زیرا می تواند نتایج را به سرعت و با کمترین زمان یا عوارض مشخص کند. اطلاعات به دست آمده از EBUS می تواند در انتخاب روش های درمانی مناسب برای تومور خاص بسیار ارزشمند باشد. سونوگرافی درون برونش می تواند بافت ها را برای ارزیابی بدون نیاز به جراحی های تهاجمی بیشتر نمونه برداری کند. منبع: