? جمع بندی و نتیجه گیری هر فردی در زمان کودکیش ممکنه توی محیط اولیه‌ی زندگیش روی صحنه‌ی نمایش اولیه‌ی زندگیش یعنی خانواده و دیگرانی که اونجا هستن، نسبت به خودش و دیگران و دنیا، تصمیم‌گیری‌هایی کنه که این تصمیم‌گیری‌ها چندان عاقلانه نیست بلکه با مغز هیجانی صورت میگیره. درسته در کودکی هست ولی اونهارو بعنوان بزرگترین تصمیم‌گیری‌های زندگی و نتیجه‌گیری‌ها راجع به اینکه من چه هستم، دیگران چه هستند و دنیا چه معنایی داره و برای شخصیت دهی بخودش و گرفتن تاییدیه در درون مغزش ثبت می‌کنه و به بخش ناخودآگاهش می‌فرسته و بعدا در روابط، علی الخصوص وقتی تحت استرس و فشار و خشم و هیجانات قرار میگیره، این مسایل باعث میشه که رفتار کنه. و روابط نهایتا به سمت و سویی که شاید در زمان بچگی تصمیم گرفته بودیم پیش بره و عملا وارد بازی‌ای میشیم که یکطرفش روابط ناسالم - مسایل زمان کودکی که اسمشو می‌ذاریم پیش‌نویس و در برابرش روابط سالم - صمیمانه و بدون سانسور واقعی که من توش خودم رو دارم تجربه میکنم نه اینکه بواسطه‌ی ترس ها، چهارچوب ها، الگوها و اجتماع و عوامل محیطی و داده‌ها بخواهم چیز دیگری باشم. [ / , : PM ] [ / , : PM ] [ / , : PM ]