نخستین سنگ بنای هنر هفتم را ادبیات نهاد تا قصه‌گویی به مثابه طنابی انسجام تصاویر را به هم حفظ کند و مخاطب مبهوت خود را با کشش داستانی که مخاطب بتواند با آن این‌همانی کند، پای تصاویر جادویی پرده نقره‌ای بنشاند. فیلمسازان اندک اندک شیوه روایت و قصه‌گویی را از ادبیات داستانی وام گرفتند و یا از رمان‌های بزرگ ادبیات اقتباس کردند و به تصویر ذهنی و در قالب کلمات نویسنده و تصورات خواننده رمان‌ها عینیت بخشیدند. بنابراین نخستین اقدام در ساخت هر فیلمی نوشتن فیلمنامه است فیلمنامه‌ای که بتواند قصه بگوید، حرف روز را بزند، به نقد اجتماعی و سیاسی بپردازد، قهرمان و اسطوره بسازد و سبک و ژانرهای گوناگون را به تصویر بکشد. در واقع جایزه‌های بزرگ جهانی، نخست به فیلمنامه قوی و نو اهدا می‌شود. بنابراین فیلم خوب، فیلمنامه‌ای خوب دارد فیلمنامه‌ای که حرفی برای گفتن داشته باشد و بی‌نقص نوشته شده باشد. یک فیلم خوب، با فیلمنامه‌ای شکل می‌گیرد که حساب‌شده نوشته شده باشد. این کارگاه شنبه‌ها، ساعت : تا در موسسه فرهنگی هنری اوسان برگزار می‌شود تا مخاطبانی از سراسر ایران بتوانند امکان حضور در این کلاس را داشته باشند. فیلمنامه‌نویس، رمان‌نویس، مترجم و استاد دانشگاه به فیلمنامه برای فیلم کوتاه خواهد پرداخت تا هنر سینما را بدون تجارت بیاموزاند. موسسه فرهنگی هنری اوسان با هدف شاهنامه‌پژوهی و شناخت حکیم فردوسی توسی، پایه و ریشه‌های زبان فارسی و شعر فارسی فعالیت خود را آغاز کرده است. شناخت شاهنامه چه از لحاظ زبانی و چه از لحاظ تاریخی و سیاسی و اسطوره‌شناسی و از لحاظ قدرت شعری را ضرورت امروز ایرانیان می‌داند. در پی این ضرورت، پرداختن به ادبیات فاخر در زمینه رمان‌نویسی، داستان کوتاه، ترجمه از زبان‌های گوناگون، که پایه و قوت سینما به آن وابسته است، نمایشنامه‌نویسی و بررسی تاریخ ادبیات ایران و جهان در دستور کار قرار گرفت تا در این آشفته‌بازار "هر دم از باغ بری می‌رسد"، آن بخش از ادبیات که جریان‌ساز و راهگشاست، جانی دوباره یابد. از این روی موسسه اوسان اقدام به برگزاری دوره‌هایی در این زمینه‌ها با مدرسان و بزرگانی از هر حوزه کرده است تا بتواند گامی موثر در بهبود شرایط ادبیات امروز بردارد و از زمان ت سیس تاکنون توانسته فارغ‌التحصیلانی در این رشته‌ها داشته باشد که بلافاصله وارد بدنه اصلی ادبیات شده‌اند و به فعالیت مشغول شده‌اند. واژه اوسان به معنی افسانه و قصه است قصه‌هایی که ریشه در واقعیت دارند و پایه اصلی شاهنامه را می‌سازند. انتخاب این واژه با تلفظ باستانی آن، نگاهی معطوف به اصالت و ریشه طولانی قصه‌گویی در فرهنگ ایران باستان دارد.