فریلنسینگ سریعتر و بیشتر از همیشه در حال رشد و توسعه است. پیشرفت تکنولوژی و در دسترس بودن اینترنت پرسرعت، وجود فریلنسرهای متخصص و روی آوردن کارفرماها به برونسپاری پروژه ها، راه را برای فریلنسر شدن هموارتر کرده است. اما واقعیت چیست؟ آیا همه می‌توانند فریلنسر یا کارآفرین باشند؟ آیا فریلنسری می‌تواند شغل ایده آل شما باشد؟ و آیا تنها فریلنسرها هستند که از کارشان لذت میبرند؟ فریلنسینگ یک سبک کاری است و فریلنسر کسی است که در حوزه تخصصی خود کار می‌کند، اما تعهد بلند مدت به هیچ سازمان یا کارفرمایی ندارد. واقعیت این است که کار کردن به صورت فریلنسری دو برابر مشکل تر از کارمندی است. بر خلاف یک کارمند که شرح وظایف مشخصی دارد و انتظارات معینی در مورد کار و عملکرد او وجود دارد، یک فریلنسر مسیول تمام اتفاقاتی است که در حوزه کسب و کارش به وجود می‌آید. او نه تنها باید کار تخصصی اش را انجام دهد، بلکه باید نقش های دیگری را هم در کارش ایفا کند او باید حسابدار، مدیر پروژه، بازاریاب، مدیر و برنامه ریز کسب و کار خودش باشد و همه این ها را هم بدون کمک دیگران انجام دهد. آیا ترجیح شما این است که در پایان ساعت کاریتان دیگر در مورد کار فکر نکنید یا تمام آخر هفته ها را به خانواده خود اختصاص دهید؟ اگر چنین است برای فریلنسر شدن عجله نکنید. ماهیت کار فریلنسینگ به گونه ای است که انعطاف زیادی دارد و هر کس بنا به سلایقش می‌تواند بین کار و زندگی اش تعادل ایجاد کند، اما برای رسیدن به این تعادل وجود چارچوب های دقیق کاری نیز ضروری است. افراد اجتماعی و برونگرا کمتر می‌توانند با فریلنسری کنار بیایند. چنین افرادی دایما تمایل به برقراری ارتباط و گفتگو با همکارانشان را دارند و از این ارتباط ها انرژی می‌گیرند. در مقابل، فریلنسینگ می‌تواند تنهایی افراد را تشدید کند، به خصوص اگر ترجیح شخص، کار در خانه باشد. اثر این تنهایی را می‌توان با کار کردن در کافه ها یا فضاهای کار اشتراکی کم کرد و یا حتی جلسات کاری بیشتری با مشتریان و همکاران ترتیب داد اما اگر شما فردی برونگرا هستید که جنبه های اجتماعی کار برایتان اهمیت زیادی دارد، این شکل از ارتباطات اجتماعی برای شما کافی نخواهد بود. داشتن انضباط شخصی در فریلنسینگ اهمیت بسیار زیادی دارد. بیشتر افراد برای حفظ تمرکز و کاراییشان احتیاج به برنامه کاری مشخصی دارند که در مدل کارمندی قابل دستیابی است. اما در مدل فریلنسری همه مسیولیت ها بر عهده خود شخص است و اوست که باید به تنهایی ساختار و فرآیندهای کاری را تعریف نماید. حسن این مدل این است که در صورت رعایت اصول حرفه ای و داشتن خلاقیت، فریلنسر می‌تواند فرایند اجرای کارها را کاملا منطبق با روحیات و شرایط کاری اش تدوین کند. در مقابل در صورت نداشتن چارچوب کاری، شخص فریلنسر قطعا دچار مشکل خواهد شد. اگر اولین دلیلتان برای فریلنسر شدن کسب درآمد بالا در کوتاه مدت است، بهتر است همین الان در تصمیمتان تجدید نظر کنید. درست است که راه اندازی کسب و کار مستقل فرصت های مالی خاصی را در بلند مدت ایجاد می‌کنند - که در حالت کارمندی ممکن نیست به آن ها برسید - اما برای رسیدن به چنان نقطه ای باید هزینه های زیادی پرداخت کنید. فریلنسری همانند سوار شدن در یک ترن هوایی است. درآمد این شغل ممکن است در مقاطعی خیلی بالا و در دوره هایی خیلی کم باشد. فریلنسر باید بتواند از نظر مالی به گونه ای برنامه ریزی کند که وضعیت با ثباتی را از نظر مالی برای خود ایجاد نماید. در غیر اینصورت، در دوره های سختی و نبود پروژه دچار مشکل خواهد شد. از نظر برخی افراد فریلنسر کسی است که همه کارهایش را با یک لپتاپ و در یک ویلای ساحلی انجام می‌دهد. اگر چه فریلنسرهای زیادی هستند که پروژه هایشان در حین سفر و یا خارج از شهر انجام می‌دهند، اما همه امکان اجرای آن را ندارند و آن روی سکه را هم باید دید بیشتر فریلنسرها در خانه، کافه یا فضاهای اشتراکی کار می‌کنند و این قطعا به معنای زندگی لوکس و بی قید و شرط آن ها نیست اتفاقا کنترل هزینه ها و مقرون به صرفه بودن پروژه برای یک فریلنسر اهمیت بسیار زیادی دارد. هر فریلنسری باید برای گرفتن پروژه و درآمدزایی برنامه مدونی داشته باشد. موفقیت در فریلنسینگ یک مسیر طولانی و مستمر است، که گرفتن پروژه را می‌توان اولین قدم در این مسیر در نظر گرفت و این امر با استفاده از پلتفرم های فریلنسری، ایجاد روابط بلند مدت با مشتریان و شبکه سازی حاصل می‌شود. برای موفقیت در این مسیر همیشه باید راهکارهای مختلف و متنوعی را در دستور کار داشته باشید و تنها به یک روش بازاریابی اکتفا نکنید. رضایت شغلی به روش های مختلفی حاصل می‌شود و افراد بر حسب روحیات و پیشینه شان معیارهای متفاوتی برای رسیدن به آن دارند. ممکن است فردی از اینکه کنترل امور کاریاش را در دست داشته باشد احساس رضایت کند و فرد دیگری از اینکه کار مورد علاقه اش را تبدیل به شغلش کرده لذت ببرد. قطعا با فریلنسری می‌توان به بالاترین سطح رضایت شغلی رسید، اما سوال مهمی که باید حتما از خودتان بپرسید و صادقانه به آن پاسخ بدهید این است که آیا فریلنسینگ، تنها راه ممکن برای رسیدن شما به رضایت شغلی است؟ قرار نیست فردی، صرفا به این دلیل که از شغل ثابتش خسته شده یا فریلنسری را کاری جذاب می‌داند، فریلنسر شود. انتخاب این سبک کاری باید بر اساس منطق و دلیل باشد. یک فریلنسر باید نسبت به کسب و کارش و ارایه خدمات عالی به مشتریان در بلند مدت، کاملا متعهد باشد. آنچه می‌تواند بیش از هر چیز به فریلنسر کمک کند، برند شخصی قوی و حسن شهرت او در بازار است.