خیلی از ما دوست نداریم در قالب معمول و نرمال جامعه قرار بگیریم، تو هجده سالگی دانشجو بشیم، تو بیست و دو سه سالگی فوق بخونیم، شغل معمول و مطمین مثل همه داشته باشیم، تا قبل سی و پنج سالگی حتما ازدواج کرده باشیم، عروسی بگیریم، فامیل و آشناهایی که سی ساله ندیدیم دعوت کنیم، زودتر بچه دار شیم و. از وقتی یادمه تو هنجارهای جامعه نمیگنجیدم، خیلی وقتا شاید ضربه هم خوردم، اما ترجیح دادم خودم باشم تا آدمی متشکل از نظر آدم های اطرافش. تو مدرسه همیشه پیشرو توی اعتراض ها و تحصن ها بودم، مدیر دبیرستانم به مامانم گفته بود"بچه شما لیدر تمام خراب کاری هاست". این داستان تا دانشگاه هم ادامه پیدا کرد، وقتی سلف دانشکده مون رو جدا کردن، بچه ها رو جمع کردم و نشستیم روی زمین سلف تا بیخیال بشن و موفق هم شدیم. یادمه به خودم قول دادم که هیچ وقت کارمند نشم، هیچ وقت سر ماه منتظر حقوقم نباشم، یه کاری برای آدم ها بکنم و یه جایی توی زندگیشون تاثیرگذار باشم. ولی زندگی همیشه همونجوری که براش برنامه ریزی میکنی و پیش بینی میکنی پیش نمیره. با این حال هرجا کار کردم خودم بودم و خلاقیتم رو نکشتم و رویامو تو ذهنم نگه داشتم. به قاتلین رویا اجازه ندین شما رو از رسیدن به رویاهاتون ناامید کنن. شما برای رسیدن به رویاتون به اندازه کافی خوب هستین و باید خواسته هاتون رو زندگی کنید. اجازه ندید اون ها سد راه شما بشن. تکیه کلام اون ها"تو باید خیلی خوش شانس باشی"، "خیلی ریسک بزرگیه"، "بعیده بتونی" و. است. از اون ها فاصله بگیرین، و یا اگه از نزدیکان و خانواده شما هستن سعی کنین براشون توضیح بدین و قانعشون کنین که نقشه زندگی همه آدم ها شبیه هم نیستن. خیلی وقت ها قاتلین رویاهامون توی مغزمون هستن، توی این راه خیلی وقتا خسته میشیم و این صداها رو توی مغزمون میشنویم: "اونا از تو باهوشترن"، "اونا از تو زودتر شروع کردن"، "اونا از تو بیشتر پول در میارن"، "اونا احترام بیشتری دارن تو جامعه" و. این یه واقعیته که اگه ما به این حرفا توجهی نکنیم و چیزی که دوست داریم رو زندگی کنیم و نه چیزی که خانواده و جامعه از ما توقع داره، خوشحال تر خواهیم بود. من هنوز رویامو زندگی نکردم، هنوز ازش خیلی فاصله دارم، تو زندگیم ریسک هایی کردم برای رسیدن به هدفم، اما ناامید نیستم و اگه باز هم برگردم به عقب میدونم کارمندی توی بانک، فوق لیسانس خوندن، ازدواج زود هنگام و. نقشه راه من نیست. روزی که رویامو زندگی کردم همینجا براتون مینویسم.