این روزا خیلی معمولین. معمولی رو به بالا. بنظرم همین که بد نیستن خوبه. نمیدونم اقتضای سنمه یا تاثیرات کرونا. دچار باگ احساسی و اجتماعی شدم. این مبحث بسیار ثقیله و واقعا در این مجال نمیگنجه. راستش امروز که داشتم به کتابام نگه میکردم از کتابایی که نصفه خوندم خجالت کشیدم. و پشت بندش هزاران کاری که شروع کردم و نصفه ولشون کردم برام یاد آور شدم. انگار نه انگار چند وقت پیش ها کاملا جدی خودمو تهدید کردم که جو گیرانه عمل نکنم. ولی امان از این من بی قرار. دلم میخواد یه عالمه حرف بزنم. چیز خاصی هم نمیخوام بگم. میخوام از روزمرگی هام بگم. از کتابی که شروع کردم، از تولد خودم و آنیتا، کادوی تولد دوست قشنگم، رویای مهاجرت، آزمون ارشد، دوره های ناداستان، مجله جدید ناداستان، کیک خوشمزه تولد آنیتا. آلبوم جدید سوگند، ارایه ابر رسانایی، تمرینای محاسبات، صدای آلارم مزخرف گوشیم که با صدای بلبل و آبشار شروع میشه. پریناز، آنوشا، من نمیدونم چیکار کنم که پشتکارمو حفظ کنم. انگار من عوض شدم. انگار چیزایی که قبلا روی من جواب میدادن دیگه جواب نمیدن. مثلا قبلا که ریمایندر میذاشتم تا روزانه یه کاری رو بهم یادآوری کنه، در حالی که نوتیفیکیشن رو میبینم کاملا بی توجه ازش میگذرم. محلول الکلی که برای صورتم استفاده میکردم انگار دیگه بی فایده ست. وقت گذروندن با یه سریا دیگه منو مشعوف نمیکنه. نمیدونم چه فعل و انفعالاتی داره رخ میده. میدونین حمیده چی میگفت امروز بهم؟ میگفت شاید یکی از هدف های تعیین شده زندگیمون اینه که رو یک سری آدما تاثیر بذاریم. جالبه واقعا. و بنظرم درست میگه. بنظرم اگر ما بتونیم ذره ایی رو کسی یا چیزی تاثیر درست و خوب بذاریم، بخشی از رسالتمون رو انجام دادیم. در کنار خیل کتاب های نخونده م، این کتاب کوچیکای مهر و ماه که مخصوص کنکور هست رو احتمالا دیدید. کتاب آرایه های ادبیش رو تو کتابخونه پیدا کردم و چند صفحه شو خوندم. لذت بخش بود. و دیدم چقدر حیف که من از یه سری درسای دبیرستان کم لذت بردم. به آبجیمم این نوید رو دادم که برای امتحان ادبیاتش کمک میکنم تقلب کنه. خواهرای من واقعا گندش رو در آوردن، نمیدونم برای شماهم تعجب آوره یا نه ولی اونا اصلا تقلب نمیکنن. و حتا وقتی پیشنهاد دادم تو امتحان ادبیاتش کمکش میکنم چپ چپ نگاهم کرد. و یه دفعه به خودم اومدم دیدم تا حالا به n نفر کمک کردم تو امتحاناشون (شما کمک رو بخونید تقلب) ولی خواهرام نه. یعنی تا حالا ازم نخواستن. میدونید من میتونم ساعت ها طی یک سخنرانی غرا شمارو قانع کنم تقلب اشتباهه محضه، ولی متاسفانه شرایط حساس کنونی منو مجاب کرده که در شرایط مجازی، همکاری با دوستان (شما همکاری رو بخونید تقلب) حین امتحان یا تحویل تمرین بسیار در میزان یادگیریم موثر باشه. و واقعا هم موثر بوده و من دانشم انگار بیشتر شده نسبت به قبل. البته ای کاش این اساتید عزیز امتحانی که میگیرن قابل تقلب باشه، حقیقتا اون ها تمام راه هارو میبندن هر چند همیشه دانشجو یک راهی پیدا میکنه ولی ذیق وقت همیشه به نفع استاد بوده. آقای (خانم) کرونا. اینا تاثیرات شماست. حواستو جمع کن. در پایان، به کسانی که متولد دی هستن تولدشون رو تبریک میگم وبنظرم فرمانروایی شون تا اینجا خوب بوده با همین فرمون برن جلو. میدونید چرا دارم به متولدین دی تبریک میگم؟ شما رندوم از نفر ماه تولدش رو بپرسید، نفرشون متولد دی ماهن. (با احتساب اینکه خودتون هم متولد دی باشید البته) و امیدوارم که تمام مردمی که در برهه حساس امتحانات قرار دارن سربلند بشن.