امروز آذر بود، دقیقا یکسال و یک فصل از رفتنش گذشت. "رفتنی" که با خودش هزاران سوال و پازل حل نشده تو ذهنم باقی گذاشت. خیلی سخته که یکسال بگذره ولی ندونی دقیقا چه اتفاقی افتاده. پاره ای از وجودم مدتها بود که برای همیشه رفته بود. در این روزهای تنهایی، همیشه ذهنم بدنبال پاسخ سوالی حل نشده در لابلای خاطراتمان میگشت. همیشه از خودم میپرسیدم که برای یک انسان چه "انگیزه‌ای" میتونه اینقدر قوی باشه که بتونه روی سال از زندگی خودش خط بطلان بکشه و دوباره از صفر شروع کنه! میلیونها دلار پول؟ میلیاردها ساعت محبت؟ عشق؟ واقعا اون "انگیزه" چی بوده؟ من ماهها به این قضیه فکر کردم که اگر به من میلیاردها دلار پول بدن ولی بگن از خانواده خودت، از همسرت، از دوستانت، از این همه وقتی که برای درس و دانشگاه گذاشتی، از شخصیتت، از زندگیت، از آبروت، از اعتمادهایی که بهت شده، از اعتبارت، از همه چیزت دست بکش، من اینکار رو نمیکنم. اما اون این کار رو کرد ولی نمیدونم در قبال چی. واقعا نمیدونم چی براش اینقدر ارزشمند بود. اگه روزی برگرده و ببینمش. فقط ازش میخوام به همین سوالم پاسخ بده. فقط همین.