(دوشنبه بیست و پنجم مرداد یک هزار و چهارصد) دیشب تموم شد. اولین کتاب از ا رهان پاموک. نمی دونم دقیقا چی راجع بهش بنویسم. کتاب عجیبی بود برام. فراز و نشیب زیاد داشت، یه جاهایی حوصله م ازش سر می‌رفت و سر پاموک غر می زدم; ) که چرا آنقدر داری کشش میدی چرا آنقدر داری از کندن چاه و رسیدن و نرسیدن به آب توضیح می دیدی، ولی غافل از اینکه همه ی اون قصه ها، داشتن آماده ت می کردن برای یه غافلگیری. " آدم از هر چیزی بترسه، سرش میاد" کاملا تو این کتاب و داستانش مشهود بود. قصه ی پدرانی که به دست پسران شان کشته شدند و پسرانی که به دست پدران! از افسانه های یونانی گرفته تا رزم رستم و سهراب تا درگیری ج م چلیک و پسرش انور. - - - - - - - - - - - - - با شمایی که قصد خواندن این کتاب رو دارید، یه صحبتی دارم. ازش خسته نشو. ادامه ش بده. از تموم کردن قصه‌ی آدم های این کتاب، خسته نمیشی. ( ) - - - - - - - - - - - - - پ‌ن: من کتاب رو با ترجمه ی آقای عین له غریب خوندم، از نشر چشمه. عالی بود.