در مورد موفقیت و راه‌های رسیدن به آن، کتاب‌های روانشناسی و انگیزشی زیادی نوشته شده که تمرکز اصلی آن‌ها بر ایجاد انگیزه و تمرکز برای رسیدن به هدف است. اما مت سفانه این کتاب‌ها که اغلب ترجمه هستند، متناسب با فرهنگ و خصوصیات اجتماعی ما طراحی نشده‌اند و به همین دلیل است که عمدتا کمکی به جوانان ما نمی‌کنند. در این ستون قصد داریم بحث موفقیت را به صورت کامل شکافته و راهنمایی جامع برای جوانان ایرانی که قصد رسیدن به درجات بالای مالی و اجتماعی دارند ارایه دهیم. نخستین و مهم‌ترین قدم برای موفقیت در ایران داشتن ژن خوب است. بر عکس تمام کشور‌های دنیا، شما در ایران برای رسیدن به موفقیت احتیاجی به قورت دادن قورباغه یا برداشتن پنیر یا کار‌های ضایع این طوری ندارید. همین که صاحب پدر یا مادری با ژن برتر باشید برای موفقیت شما کفایت می‌کند. اما از آنجا که داشتن ژن خوب امری اختیاری نیست، شما باید به روشی ژن خوب را از افراد دارای نژاد برتر قرض بگیرید. ازدواج با دختر یک مدیر بلند پایه بهترین روش است. همین که همه بفهمند شما داماد فلان مدیر یا عروس فلان حاجی بازاری هستید، نصف مسیر موفقیت طی شده است. اگر مدیر شما دختر دم بخت ندارد یا قبلا یکی از همکاران زرنگی کرده و دامادش شده است، راهی ندارید جز زیرآب زنی. تحقیقات علمی ثابت کرده، زیرآب زنی یکی از موثرترین روش‌ها برای رسیدن به درجات بالای مدیریتی است. برای این کار لازم است بر کار داماد مدیر تمرکز کرده و با لو دادن او پیش مدیر، امتیاز این مرحله را به دست آورید. زیرآب‌زن‌های حرفه‌ای زیرآب‌زنی خود را با ژست مظلومانه‌ای بیان کرده و قصد خود را پیشرفت مجموعه بیان می‌کنند. کیف کشی برعکس ظاهرش حرف بدی نیست. فرد کیف کش نان زحمت خودش را می‌خورد و با دویدن دنبال مدیر و کشیدن کیف او، خود را در دل مدیر جا می‌کند. عامل موفقیت کیف‌کش‌ها حضور حداکثری آن‌ها در همه جلسات و ملاقات‌ها و استفاده از رانت اطلاعات است. آن‌ها عرق مدیر را پاک کرده، صندلی را برایش تنظیم کرده و در را برایش باز می‌کنند. یک کیف‌کش حرفه‌ای به همین حد هم بسنده نکرده و با حضور در محل زندگی مدیر، به تمیز کردن خانه و خرید منزل اقدام می‌کند و از این طریق دل افراد خانه را هم به خود نزدیک می‌کند. ماله‌کشی کاری ترمیمی است. ماله‌کش‌ها برعکس کیف‌کش‌ها پشت مدیران خود حرکت کرده و سوتی‌ها و خراب‌کاری‌های آن‌ها را ترمیم کرده و صافکاری می‌کنند. ماله‌کش‌ها که معمولا به صورت گروهی کار می‌کنند، همیشه سعی می‌کنند نگاه متفاوتی به همه ماجرا‌ها داشته باشند و این توانایی را دارند که از دل هر لیوان خالی، نیمه پر پیدا کنند. اعصاب فولادین، توانایی بحث کردن طولانی، بی‌منطق بودن و اراجیف گفتن از توانایی‌های مورد نیاز یک ماله‌کش قوی و حرفه‌ای است. تبریک‌گوها، گونه مجازی کیف‌کش‌ها هستند که به صورت مجازی و پیامکی به ابراز علاقه و عرض خاکساری اقدام می‌کنند. ابزار کار آن‌ها یک تقویم جیبی و گوشی تلفن همراه است. به این ترتیب که ابتدا تقویم را چک کرده و بنابر هر مناسبتی پیامک مربوط به آن را نوشته و برای مدیر ارسال می‌کنند. از روز جهانی دام و طیور تا روز جهانی بوسه، فرقی ندارد. مناسبت برای آن‌ها صرفا یک بهانه برای ارسال پیام است. بعضی از تبریک‌گو‌های حرفه‌ای با استخراج کامل تاریخ تولد اقوام مدیر بالادست خود، علاوه بر تبریک پیامکی با خرید و ارسال تولد برای عمه کوچیکه مدیر، مرز‌های پاچه‌خواری را گسترش می‌دهند. آتوگیری نسبت به روش‌های قبلی خشن‌تر است. آتوگیر‌ها معمولا با ظاهری جذاب و خندان به مدیران خود نزدیک شده و در مرحله اول اعتماد او را جلب می‌کنند. آن‌ها سپس به پیدا کردن سوتی‌ها و گندکاری‌های مدیر خود اقدام کرده، اما برعکس ماله‌کش‌ها آن را توجیه نمی‌کنند. بلکه آن را به‌عنوان یک آتو جذاب در جایی نگهداری و در مواقع لزوم با رو کردن آن (یا تهدید به رو کردن آن) کار خود را پیش برده و پله‌های موفقیت را چهارتا یکی بالا می‌روند. منبع: روزنامه شهروند