جلسه همین اتاق کناری هست. من ترجیح دادم مثل بعضی دیگر از بچه ها که آنلاین در جلسه حاضر هستند، آنلاین باشم. دلیلش این هست که نیاز بود روش چند کار دیگر هم همزمان کار کنم. یکی اش این نوشتن بود که مثل خوره به تنم افتاده است و باید بنویسم وگرنه آرام نمیشوم. تقریبا هرچالشی که پیش بیاید میگویم حلش میکنیم به پشتوانه شرکا و هم تیمی هایی که مثل یک خانواده هستیم. بدترین نوع چالش این است که شعله اش در درون همین حلقه نزدیک بیفتد، آن هم حل میشود ولی دلم میشکند گاهی. دلیلش هم این است ما که منافعمان مشترک است، دردمان مشترک است. بجای اینکه در درون خودمان بخواهد شعله ای بوجود بیاید و خاموشش کنیم، نباید بگذاریم حتی جرقه ای هم زده شود. البته بهتر که به آن نگاه میکنم جرقه ها همیشه هستد، نباید اجازه بدهیم دامن زده بشود و یا شعله ور شود. اینها همه ارتباطات انسانی است. ارتباطات انسانی نیاز به مراقبت و نگهداری دارد، ارتباطات درون یک سازمان هم همین طور است. ما ربات نیستیم. همه مان انسان هستیم و به حکم انسان بودن گاهی رفتاری میکنیم که انگار تهش که نگاه میکنی به نفع هیچکس نیست. آن فردی که در راس است گاهی تصمیمات سختی میگیرد، این تصمیمات ممکن است به نفع هیچ کس بصورت خاص نباشد ولی تلاش میکند تصمیمش در راستای منافع جمعی باشد. این که بدانی چه موقع چه تصمیم سختی بگیری کاری بسیار سخت است. گاهی حتی دلت هم میشکند ولی آن چیزی که باید در نظر بگیری منافع جمع است که همان منافع شرکت است. آخرش میگویند این شرکت موفق شد و یا شکست خورد. اگر موفق شد داستان های آن شرکت هم نقل میشود و به بقیه هم درس داده میشود ولی اگر شکست خورد داستانش هم زیاد مهم نیست. برای اینکه شرکت موفق شود گاهی محبوری تصمیمات خیلی سخت بگیری، آن هم برای رشد و بقای شرکت و آن هم در شرایطی که حال هیچکس تقریبا خوب نیست. من تلاشم این است با همه ناملایماتی که هست حالم خوب باشد و این حال خوب را به اطرافیان و همکارانم هم انتقال دهم. همه اینها موقعی ارزش پیدا میکند که در راستای منافع ملی کشورم باشد، همه اینها وقتی مفید است که به اقتصاد کشورم کمک کند. گاهی وقتی بحث وطن میشود میبینی که چقدر کارهایت در برابر کارهایی که باید انجام بدهی کم است و کوچک ولی وظیفه من همین است که هرچه در توانم است را بگذارم. اینکه چقدر موفق بوده ام نمیدانم ولی هنوز از خودم راضی نیستم. باید بیشتر تلاش کنم. باید بیشتر بسازم و باید برای کشورم مفید ترباشم. بهایش هم هرچه باشد در طبق اخلاص میگذارم. خداوند یاور همه مان باشد.