سلام به همه دوستداران خود خب من تجربیات خودم تا الان رو گفتم و حالا برای استارت موفق گامهای بزرگی باید برداشت اولین گام اینه که باورهای خوب داشته باشید و مثبت اندیش که خب این برمیگرده به اون قوانین قبلی که گفتم و حالا توضیح: توی هر کاری یا هر رابطه ای یا هر عنوانی که من رو اذیت میکرد من در اون لحظه راهی رو در پیش گرفتم که برای خودم جواب میداد - قبلا به قسمتهای منفی اون حادثه یا ارتباط یا کار یا. فکر میکردم و حرص میخوردم و برای خودم قوانین و خطوط تعیین میکردم مثلا دیگه با فلانی رفت و آمد نکنم یا برای کارفرمام کار زیاد نکنم چون لیاقت منو نداره و. و دقیقا همین واکنشها به کاینات میگفت از این داره این حرفها و واکنشها میاد و با حوادث و انسانهای دورم و. کاری میکرد اون حسم شدیدتر و همون حرفهام بیشتر گفته بشه (امیدوارم منظورم رو خوب گفته باشم) - بعدها دیدم چی اذیتم میکنه سعی میکردم خودم رو اصلاح کنم تا اون زخم یا حساسیت یا. منو عذاب نده یعنی یه جورایی رفته بودم تو فاز اصلاح خصوصیاتم تا منفی های محیط اذیتم نکنه و باز اذیت میشدم ولی به گونه و شکلی دیگر و بدترینش یه چیز بود به خودم فهمونده بودم من چون روی فلان چیز حساس شدم مشکل از منه باید اصلاح بشم و. - و بعدتر ها سعی کردم خودم رو دوست داشته باشم همونطور که هستم و هر کس دیگر رو همونطور که بود از ته دل دوست داشتم و توی این مرحله کلا دیگه به نظرم هیچ صفت یا کار یا حرفی خوب یا بد نبود فقط یکسری واکنش بود از یک انسان به نسبت چیزی که دیده یا شنیده بود یا باورهاش برای دفاع از خودش بسته به اون صفاتی که اطرافیانش بهش داده بودن و خب اون صفات واقعی نیست پس اون واکنش هم مثل واکنش یک کودک معصومانه است و بیشتر جنبه دلسوزی داره تا جنگ و دلخوری، همین و بس. و به هیچ وجه کینه و دلخوری و. نداشتم. و فقط چیزی رو که دوست داشتم داشته باشم و رویام بود حالا روابط بود یا کار یا ثروت یا. رو با انرژی مثبت و اون تصور خوب تجسم میکردم و. ولی خب اینم کارساز نبود چون باز به اون روابط و کارها که دیرتر از یه حدی میرسیدم یا وسطش منفی اطراف رو میدیدم دلسرد و افسرده میشدم (حد میتونه برای یکی روز باشه یا ماه یا سال برای من روز بود چون کلا عجولم) و شاید دلیل اصلیش این بود خودم به اون تصورم ایمان کامل پیدا نکرده بودم وقتی محیط اطرافم رو میدیدم مثلا تصور میکردم همه عاشق من هستند و اونور همسرم با من دعوا میکرد پسرم عصبی میشد و کارم پیش نمیرفت و. و کلا اون تصور بعد از چند بار تکرار اینها محو میشد - الان دنبال رویاپردازی برای حل مشکلات نیستم بلکه میام اون خصوصیتی که دوست دارم داشته باشم میگردم توی خاطراتم پیدا میکنم کجا داشتم و تجربه کردم حتی یک درصد و به خودم واقعی باور پیدا میکنم که اون خصوصیت رو دارم، مثلا دوست دارم همه عاشق من باشند و به من احترام بزارن میام یاد اون موقعهایی میفتم که فلانی و فلانی و فلانی چقدر من رو دوست داشتند و همیشه به من احترام میذاشتن پس میبینم من لیاقت عشق ورزی دارم و باور میکنم همه من رو دوست دارن چون شخصیت دوست داشتنیی دارم و اون رو به همه بسط میدادم مثلا از یه چیز درصد برداشت واقعی درصد پیدا میکردم با باور و ایمان قوی چون قبلا داشتمش و اگه این وسط منفی هم میدیدم و تکرار میشد دلسرد نمیشدم چون میگفتم اون منو نشناخته به مرور میشناسه و عاشق من میشه به همین سادگی هر چیزی رو میشه تصور کرد ولی با باور قویتر از قبل چون قبلا تجربش رو داشتین میخواد صداقت باشه یا کار پرفروش یا همراه خوب یا. خب این از گام اول