زمانی که گوشی هواوی P پرو همراه با دوربین سه‌گانه معرفی شد، بسیاری از افراد چنین چیزی را یک قابلیت ناهنجار به حساب آوردند. چنین افرادی اعتقاد داشتند که چنین روندی ادامه‌دار نخواهد بود و فقط در حد یک ماجراجویی باقی می‌ماند. اما فروش نسبتا بالای این گوشی و توجه رسانه‌ها به این مشخصه، منجر به ترغیب باقی شرکت‌ها برای بهره‌گیری از این قابلیت شده است. در چند هفته‌ی گذشته، شایعات زیادی مبنی بر بهره‌گیری گلکسی اس پلاس از دوربین سه‌گانه منتشر شده است. همچنین بر اساس شایعات دیگر، گوشی ال‌جی V نه‌تنها از دوربین سه‌گانه بهره می‌برد، بلکه دوربین جلویی آن هم دوگانه خواهد بود و به همین خاطر احتمالا به‌عنوان اولین گوشی مجهز به دوربین توجه زیادی را جلب خواهد کرد. حتی برخی از منابع گزارش داده‌اند که اپل برای اینکه از قافله‌ی دوربین‌های سه‌گانه عقب نیفتد، قصد دارد این مشخصه را در یکی از آیفون‌ها تعبیه کند. البته بنا به برخی از گزارش‌ها، اپل چنین مشخصه‌ای را در یکی از آیفون‌های تعبیه می‌کند اما برخی از سایت‌ها اعلام کرده‌اند که احتمالا آیفون X پلاس که چند ماه دیگر معرفی می‌شود، از این مشخصه بهره می‌برد. این‌طور که از شواهد و قراین پیداست، به نظر می‌رسد تازه در اول راه ترند دوربین سه گانه هستیم و شاید سرعت بهره‌گیری از آن از سرعت ترند دوربین‌های دوگانه هم پیشی بگیرد. سوالی که در اینجا مطرح می‌شود این است که آیا واقعا دوربین‌سه‌گانه در مقایسه با دوربین‌های دوگانه برتری محسوسی دارد یا اینکه این موضوع عمدتا یک ترفند برای توجیه قیمت بالاتر گوشی‌ها و جلب‌توجه بیشتر به‌حساب می‌آید؟ وقتی که یک ترند مربوط به گوشی‌های هوشمند در حال ظهور است، بهتر است برای تحلیل آن به تاریخچه‌ی ترندهای مشابه نگاهی بیندازیم. به همین خاطر برای پیش‌بینی آینده‌ی ترند دوربین سه‌گانه، می‌توانیم تاریخچه‌ی ترند دوربین دوگانه و نحوه‌ی گسترش و پیشرفت آن را مطالعه کنیم. قدمت گوشی‌های مجهز به دوربین دوگانه به سال برمی‌گردد سالی که دو گوشی HTC Evo D و معرفی شد. هر دوی این گوشی‌ها در پنل پشتی خود از دو دوربین مگاپیکسلی بهره می‌بردند. البته همانطور که از نام آن‌ها مشخص است، این دوربین‌های دوگانه برای ثبت عکس و ویدیوهای سه‌بعدی در این گوشی‌ها تعبیه شده بودند. حتی نمایشگر این دو گوشی می‌توانست محتوای بعدی را بدون نیاز به عینک مخصوص نمایش دهد. محتوای سه‌بعدی و ابزارهای مختص به آن عمر چندانی نداشتند و این گوشی‌ها نتوانستند مشتریان زیادی جذب کنند. در سال ، شرکت اچ‌تی‌سی گوشی One M را معرفی کرد که در کنار دوربین اصلی، از یک سنسور تشخیص عمق بهره می‌برد. این سنسور، اطلاعات مربوط به عمق تصویر را ذخیره می‌کرد و کاربر با استفاده از این اطلاعات می‌توانست مناطق فوکوس تصویر را مشخص کند. در حقیقت این قابلیت عمدتا برای تار کردن پس‌زمینه مورد استفاده قرار می‌گرفت. گوشی آنر پلاس که در سال عرضه شد، می‌توانست چنین کاری را به لطف دو دوربین مگاپیکسلی انجام دهد. به لطف گوشی‌هایی مانند ال‌جی G که از دو دوربین مگاپیکسلی و مگاپیکسلی بهره می‌برد، در سال روند بهره‌گیری از دوربین‌های دوگانه شدت گرفت. یکی از دوربین‌های این گوشی مجهز به لنز نرمال و دیگری مجهز به لنز واید بود که می‌توانست زاویه‌ی دید بیشتری را برای گرفتن تصاویر پوشش دهد. هواوی P که در اوایل عرضه شد، رویکرد دیگری را برای دوربین دوگانه‌اش اتخاذ کرد. یکی از دوربین‌ها از سنسور رنگی بهره می‌برد اما دوربین دیگر تنها عکس‌های سیاه‌وسفید ثبت می‌کرد. به همین خاطر علاوه بر اینکه کاربران این گوشی می‌توانستند فوکوس عکس را بعد از گرفتن آن تنظیم کنند، این دوربین دوگانه جزییات بیشتری از مناظر را ثبت می‌کرد. در اواخر ، اپل هم با عرضه‌ی آیفون پلاس به این ترند فزاینده ملحق شد. این گوشی از دو دوربین مگاپیکسلی بهره می‌برد که یکی از آن‌ها دارای لنز واید و دیگری مجهز به لنز تله‌فوتو بود. در سال ، به سرعت بهره‌گیری از این مشخصه افزوده شد و بسیاری از شرکت‌ها مانند سامسونگ به بهره‌گیری از این قابلیت روی آوردند. حالا که به گذشته نگاه می‌کنیم، می‌توانیم ببینیم که بیشتر شرکت‌ها برای این مشخصه رویکردهای متفاوتی را اتخاذ کردند. بنابراین شاید در مورد ترند دوربین سه‌گانه هم شاهد چنین رویکردهای نوآورانه‌ای باشیم. هنوز در مورد توانایی‌های دوربین‌های سه‌گانه شک و شبهه‌های زیادی وجود دارد. در حال حاضر برای بررسی امکانات چنین دوربینی، فقط می‌توانیم عکس‌های گرفته‌شده با دوربین هواوی P پرو را بررسی کنیم. در پنل پشتی این گوشی، سه دوربین به‌صورت عمودی قرار گرفته‌است. در وسط، یک سنسور مگاپیکسلی رنگی با دیافراگم f / . و فاصله کانونی میلی‌متر تعبیه شده و در پایین آن یک سنسور مگاپیکسلی سیاه‌وسفید با دیافراگم f / . قرار دارد. در قسمت فوقانی هم یک سنسور مگاپیکسلی مجهز به لنز تله‌فوتو با دیافراگم f / . و فاصله کانونی میلی‌متر وجود دارد که از سیستم لرزش‌گیر اپتیکال بهره می‌برد. همانند دیگر گوشی‌های هواوی که از دوربین دوگانه بهره می‌برند، همکاری سنسور مگاپیکسلی رنگی با سنسور مگاپیکسلی سیاه‌وسفید منجر به ثبت عکس‌هایی با جزییات بیشتر می‌شود. سنسور مگاپیکسلی هم که مجهز به لنز تله‌فوتو است، با همکاری دیگر دوربین‌ها می‌تواند زوم برابری را بدون کاهش کیفیت ارایه کند. البته پتانسیل چنین سیستمی به همین‌جا محدود نمی‌شود و به‌عنوان مثال در زمینه‌ی واقعیت افزوده می‌توان از قابلیت‌های آن استفاده کرد. مثلا دوربین سومی می‌تواند در زمینه‌ی نقشه‌برداری سه‌بعدی عمل کند، مانند کاری که گوگل می‌خواست با پروژه‌ی تانگو انجام دهد که البته موفقیت‌آمیز نبود. در حقیقت، بر اساس شایعه‌ها، شاید اولین آیفون مجهز به دوربین سه‌گانه از چنین تکنولوژی‌ای بهره ببرد. در این زمینه یک موضوع کاملا روشن است، اگر قصد خرید گوشی‌های مجهز به دوربین سه‌گانه را دارید، باید آمادگی پرداخت پول بیشتری را داشته باشید. حداقل تا چند سال آینده فقط گوشی‌های پرچم‌دار گران‌قیمت از چنین تکنولوژی‌ای بهره می‌برند. تکنولوژی گوشی‌های هوشمند در چند سال گذشته دچار تغییر و تحولات زیادی شده و شاید بهره‌گیری از دوربین سه‌گانه بهترین راه‌حل برای آینده‌ی عکاسی با گوشی‌های هوشمند نباشد. به‌عنوان مثال می‌توانیم به گوشی‌های پیکسل گوگل اشاره کنیم. این سری گوشی‌ها با وجود اینکه پرچم‌دار هستند، اما از دوربین دوگانه بهره نمی‌برند. با این حال دوربین آن‌ها در مقایسه با بسیاری از دوربین‌های دوگانه عملکرد بهتری دارد. علاوه بر این، نسل دوم این گوشی‌ها که در سال معرفی شد، از یک تراشه‌ی اختصاصی برای پردازش بصری بهره می‌برد. این تراشه در مقایسه با تراشه‌های معمولی، با مصرف یک دهم انرژی، می‌تواند عکس‌های HDR را با برابر سرعت بیشتر پردازش کند. همچنین این تراشه از پس دیگر پردازش‌های بصری پیچیده و اجرای الگوریتم‌های پیشرفته‌ی یادگیری ماشینی مربوط به دوربین برمی‌آید. هرچند طبق جدیدترین شایعات به نظر می‌رسد پیکسل ایکس‌ال برای دوربین سلفی از دوربین دوگانه بهره می‌برد، اما برای دوربین اصلی این گوشی همچنان باید انتظار بهره‌گیری از دوربین تکی را داشته باشیم. مطمینا در این گوشی شاهد ارتقاهای زیادی در زمینه‌ی قابلیت‌های تراشه‌ی اختصاصی پردازش بصری و امکانات دوربین خواهیم بود. اگر باقی شرکت‌ها مانند گوگل بتوانند سخت‌افزارهای و نرم‌افزارهای داخلی مربوط به دوربین‌ها را ارتقا ببخشند، شاید دیگر نیاز چندانی به بهره‌گیری از دوربین دوگانه یا سه‌گانه نباشد. مسابقه بر سر ارایه‌ی گوشی‌های مجهز به دوربین سه‌گانه تازه شروع شده است. گوشی هواوی P پرو نشان داد که این تکنولوژی تنها یک ترفند برای جلب توجه نیست و از پتانسیل‌های زیادی بهره می‌برد. این نوع تکنولوژی در واقع می‌تواند کیفیت‌عکس‌های نهایی را تا حد زیادی بهبود ببخشد. با این حال، برای آگاهی از موفقیت یا عدم موفقیت گسترده‌ی این فناوری، باید تا سال صبر کنیم. منبع: