یهویی تو آیینه بجای عکس خودم صورت یه پسر بود. سوخته بود. به معنای کامل سوخته بود. خون صورتشو کامل پوشونده بود. از ترس نشستم رو زمین فقط جیغ می کشیدم و هق هق گریه میکردم. داد می زدم. بسهههه. بسههه. فرار کردم تو اتاقمو درو محکم بستم. صدا ها اونقد شدید شده بود که از خنده عصبی به فریاد تبدیل شده بود. عصبی شده بودم. از فشار هایی که روم بود از دویدن ها و نرسیدن ها. از تحقیر شدنااا. از سرکوفت زدنااا. وایسادم و بلند داد زدم خفع شو عوضیی. دست از سرم بردار. من ترسیدممم. یهو. همه چی ساکت شد. سکوت. سکوت. سکوت مطلق. این ترسناک تر از اون صدا ها بود. صدا گفت. +ترسیدی. ؟ گفتی ترسیدی. ؟ هع میگه ترسیده. و از پوزخند شروع کرد به بلند خندیدن. خندید. خندید. فریاد زد اون موقع که منو تنها گذاشتی چرا نترسیدی. ؟ هان. هان؟ /چرا گذاشتی تنهایی تو آتیش بسوزم. اصن نمیفهمیدم در مورد چی صحبت میکنه. گفتم _اتیش سوزی. ؟ . نمیفهمم چی میگی. من تاحالا آتش سوزی ندیدم. اصن من تاحالا کسی رو تنها نذاشتم. +ندیدی؟ /نبایدم دیده باشی. وجدانتو چیکار کردی. من هیچی اون دوتا طفل معصومو چرا سوزوندی. میسوزونمت. نمیزارم آب خوش از گلوت پایین بره. دیگه گیرت آوردم. وحشت همه ی وجودمو گرفته بود. می خواستم برم بیرون. یهو در اتاق رو محکم بست. دست و پام میلرزید. موبایلمو برداشتم زنگ شایان زدم. +الو. شایان. - سلااام. عروس گلم. +شایان اون اینجاست. کمکم کن. - نارسیس چی شده. ؟ +. ک. م. ش. - الو. نارسیس. الووو. شایاننن. خط رو خط شده بود. سیگنالا کار نمی کرد. یهو در با شتاب باز شد. مامانم بود. پریدم بغلش کردمو درو محکم بستم. صورتم خیس خیس شده بود. مامانم گفت چی شده؟ ؟ کارنامت کم شدی. ؟ : گفتم مامان مرسی که اومدی. ازش جداشدم گفت خب؟ ؟ ؟ +چی خب. ؟ - ببین نارسیس این چند روز واقعا داری شورشو در میاری. واقعا این سال مهمه ماه دیگه مونده همش. وسط حرف زدنش بلند شدم رفتم. اصلا حوصله اینو نداشتم که به نصیحتای یکی گوش کنم. اف اف خونه بود بابام اومده بود خونه. گفت نارسیس از صدا های اتاق چخبر. ؟ با پوزخند گفتم. سلامتو رسوندن. گفتن بهت بگم خیلی کار اشتباهی کردی که باورشون نکردی. بابام گفت. لابد گفتن منتظر انتقام سختی هم باشم. گفتم هر جور مایلی. بابام یه لبخند ملیحی زد. گفت دخترم میدونم داری سختی میکشی. ولی گیر دادنای ما فقط از روی دلسوزیه. نیش خند زدم. دلسوزی؟ ؟ ؟ دلسوزی باشه برای خودتون. نگار گفت. من گفته بودم نباید بزارین بشینه پشت کنکور. اون اهل درس خوندن نیست. مامانم جواب داد. نارسیس زبونش خیلی تیزه از کجا معلوم فردا روزی نیاد به من بگه تو نزاشتی من درس بخونم. مهدی رو کرد تو صورتم گفت بخاطر تو سه ساله مسافرت نرفتیم. جوش آورده بودم داد زدم همتون خفه شید. سکوتتت. همه ساکت بودن. که. یهویی یه سیلی محکمی خورد تو صورتم. بابام بود. گفت نمی خواستم بزنمت. ولی رفتارت اصلا خانمانه نیست. گمشو تو اتاقت. چند دقیقه تو اتاقم بودم. اون صدا هم مدادم حرف میزد. رفته بودم لب پنجره. یهو دیدم شایان با داییم اومده. رفتم بیرون گفتم سلام دایی. +سلام دایی جان. مامانت کجاست. - خبر ندارم. سلام شایان. بدو بیا جواب سوالو فهمیدم. میاس از استوکیومتری بریم. داییم گفت شماها واقعا دارید درس می خونید. ؟ شایان گفت. ارع. تازه من مشکلاتمو از جزایر لانگرهاوس جمع کردم. مامانم تا ما رو دید. گفت شایان نگار امروز بیکارعه. برو از اون بپرس. قبولم شده بهتر جوابتو میده. +نه عمه. مگه نمی دونی کتابا تغییر کرده نگار توام که خنگ شده. اون دفعه یه سوال راحتو نتونست جواب بده. این که خیلی سخته. داییم گفت برید. برید اینجا واینستید. من میرم بیمارستان بازرسی میکنم میام. (دایم استادعه دانشگاهست. هر ماه یبار برای بازرسی بیمارستانا میاد شهرستان. با شایان رفتیم سمت اتاقم. به شایان گفتم. چه عجب زیست میخونی. گفت به جون مادرت اگه درس بخونم. گفتم خودت گفتی جزایر لانگرهاوس. گفت. خب. گفتم. ؟ . گفت اهاااا اونو برنامه ریزی کردم خانوم و بچه ها رو ببرم مسافرت. جزایر لانگر هاووس. یه لبخند ملیح واقعا قبل یه فاجعه نیاز بود. دست گذاشتم رو دستگیره در. به شایان نگاه کردم. دستگیره رو هل دادم پایین. که یهویی. ادامه دارد