دفتر جدید خریدم. امسال دیگه دفترم، سررسید نیست. تاریخ نداره. چون دیدم تاریخ اهمیت زیادی نداره تو برنامه روزانه‌ام. دیروز محمدرضا می‌گفت هیچی کاغذ سفید نمیشه. کاملا درست می‌گفت. دفتر جدیدم کاملا سفید نیست. باید کنارش یک دفتر کاملا سفید هم داشته باشم. بعدتر می‌گم اون نقشش چیه ولی این قراره برنامه روزانه و یادداشت‌های روزانه رو تو خودش جا بده. از صبح مدام بازش می‌کنم و بهش فکر می‌کنم. سال نو خیلی برام مهم نیست. یعنی از باب تاریخ و تقویمش مهم نیست. اما بهار مهمه. چون اردیبهشت رو توی دلش جا داده. اردیبهشت تا امسال یک راز بود ولی حالا که راجع بهش با چند نفر صحبت کردم دیگه راز نیست. به مرور میگم براتون درباره‌اش. پریروز رفتم سررسید سام بگیرم. سررسیدی که هر سال می‌گیرم. همه جارو گشتم، نبود. همه تموم کرده بودن. تا اینکه این دفتر رو دیدم. خیلی سریع جاشو تو دلم باز کرد. آره، دل. ولی نخریدمش چون رنگش روشن بود. به رفقا سپردم، شهر کتاب‌ها و فروشگاه‌ها رو بگردن. گشتن، رنگ تیره نبود. فرداش، یعنی دیروز با تولیدکننده ارتباط گرفتم، نبود، نداشت. رفتم یک فروشگاه دیگه، که تنوع رنگی‌اش زیاد بود. باید رنگ روشن می‌گرفتم. بین آبی یواش و همین رنگ که اولین بار، با همین رنگ دیده بودمش، دودل بودم. زنگ زدم به خانمم که مشورت کنم. جواب نداد. از همراهم، خانم حقیقت‌نیا پرسیدم، گفت آبی. از دوتا از رفقای کتابفروش که اون‌جا بودن پرسیدم، گفتن آبی. از خانمی که برای خرید اومده بود پرسیدم گفت آبی. اما من این رنگ رو گرفتم. انتخاب سختی بود. ناچار شدم به روش گل یا پوچ انتخابش کنم. پشتم گرفتم و از کتابفروشی که نظر نداده بود، راست و چپ رو پرسیدم. این دراومد. درجا خریدم. همه اینا مقدمه بود که بگم: انتخاب حق ماست. اما گاهی نباید درگیرش شد. گاهی نباید مستقیم انتخاب کرد. گاهی باید انتخاب بشه. خودش اتفاق بیوفته. یعنی تو ت ثیر غیرمستقیم داشته باشی توش. این خیلی نکته مهمیه. گاهی ما به حدی درگیر انتخاب می‌شیم. که بعد از گزینش هم همچنان درگیرشیم. هر انتخابی هم که بکنیم. هرچقدر درست باشه. پشیمون می‌شیم. که نکنه اون یکی درست بوده باشه و تمام عمر از داشتن آن‌چه به دست آوردیم، محروم می‌مونیم. داشتن کامل. چون دلمون پیش اون یکی انتخاب‌ها مونده. بخشی از دلمون. دفتر جدیدم رو دوست دارم. امروز دونه به دونه صفحه‌هارو ورق زدم و نگاه کردم. دفتر خوبی خواهد بود. یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش یک کتابفروش ساعته اسفند پی‌نوشت: دست چپی، دفتر آسیه است. آسیه هم چند روزه درگیر انتخاب دفتره