چند وقتی میشه که شروع کردم به دیدن سریال shameless , مثل خیلی از انتخابای دیگه، گزینه ای بود که همیشه جلو چشمم خودنمایی میکرد ولی من ترجیح میدادم که نبینمش چون همیشه فکر میکردم ازون سریالای آبکی آمریکایی باشه. یه روز که دیگه خیلی دنبال دیدن یه سریال جدید بودم و داشتم کلی تو اینترنت سرچ میکردم دوباره این گزینه اومد جلو چشمم! با خودم گفتم که یه شانسی بهش بدم و امتحانش کنم و چه امتحانی شد! این سریال معرکس. نمیدونم تعریفو از کجاش شروع کنم، طرح فیلمنامه که فک کنم مشکل خیلی از خانواده ها ی دنیا باشه یعنی بی کفایتی والدین و بی چارگی فرزندان. اما اینجا ما با ورود سازمان های مختلف دولتی و مشاوران و روانشناسان و نصیحت کنندگان و. روبرو نمیشیم بلکه میبینم که خود این بچه ها برای رهایی از بدبختی و مشکلات ریزودرشتی که زندگی جلو پاشون گذاشته، با اتحاد و همبستگی بینظیری، چه کاراهایی که نمیکنن! (تو این متن از علامت تعجب زیاد استفاده کردم، اما با دیدن این شوی تلویزیونی خودتون میفهمین که وجود این مقدار از تعجب و تحیر حتی کم هم هست! یکی از نقاط قوت مجموعه بازیگران دوست داشتنی هستند که با فیلمنامه ی عالی که براشون نوشته شده خوب از آب دراومدن و هیچکدومشون (حتی لیام کوچولو که تقریبا هیچ دیالوگی نداره) توی ذوق نمیزنن. فکر میکنم زبان صریحی که این سریال ازون استفاده میکنه هم یکی از دلایل منحصر بفرد بودنشه، بطوریکه با دیدن پوسترهای اون فکر میکنی که با یک فیلم خانوادگی روبرو هستی اما خب من اینجا توصیه میکنم که اگه تصمیم به دیدن یک سریال با اعضای خانواده رو دارین دور این مورد رو خط بکشین. تلاش، پشتکار، همدلی، خانوده دوستی، همدردی. سکس، دزدی، کلاه برداری، خیانت، اعتیاد، حرف های رکیک. کمتر کسی میتونه این گروه از مفاهیم رو کنار هم قرار بده و یک سریال خوب بسازه، کاری که بنظر من سازندگان shameless بخوبی از عهده اش براومدن و صحنه هایی رو برای ما به ارمغان اوردن که مطمینا با لذت فراوان در هنگام دیدن و تفکر بیشتر بعداز دیدن اون همراه میشن.