داستان زندگی میشل اوباما خیلی پیچیده تر از اون چیزیه که فکرش رو می‌کنین. میشل اوباما از بزرگ شدنش در یک خانواده ای با پدری کارمند (که به بیماری ام اس دچار) و یک مادر خانه دار در یک محله نسبتا فقیر نشین شروع میکنه، تا تحصیلاش در پرینستون و مدرسه حقوق هاروارد و وکیل شدنش و آشنایی با باراک اوباما که او هم یک وکیل اهل هاوایی بوده و در وضعیت اقتصادی و خانوادگی پایین تر از میشل زندگی می‌کرده. هر فصل که جلو میرفتم با خودم میگفتم واقعا چقدر میتونه هیجان انگیز باشه که آدمی هیچوقت ندونه چی در انتظارشه و چه اتفاق‌های بزرگی ممکنه براش پیش بیاد. نکات جالب از نظر من ) در تمام مراحل زندگی میشل چه در خانواده‌پدری و محله فقیر نشین چه در زمان بانوی اول شدن و در کاخ سفید همیشه تفریح پا برجاست! (حتی تفریح های کوچیک! اوقاتی که به خودمون و خانواده اختصاص بدیم و فارغ از کار و دغدغه باشیم! تقریبا قرارهای هفتگیش با اوباما پابرجاست (هرچند به دلیل ریاست جمهوری کمتر شده اما قطع نشده! ) باراک اوباما زمانی که ازش میپرسن میخوای کاندید ریاست جمهوری بشی؟ میگه همه چی بستگی به میشل داره! ) میشل زمانی که در یک محله فقیر نشین هستن پیانو یاد میگیره تو کاخ سفید هم یک جا نگران درس فلوت دخترش است! این اهمیت موسیقی رو نشون میده که ما معمولا باهاش قهریم! ) تربیت بچه ها به شدت براش مهمه و سعی میکنه زندگی عادی مثل خونه خودشون رو تو کاخ سفید تجربه کنند. ) در تمام کتاب داره نشون میده من یک مادر هستم و یک زن فعال اجتماعی و پر از رویا و جنگجو به نظرم اگه میشل اوباما یکی از زنان موفق سیاه پوست تاریخ نه به خاطر اوباماست، نه به خاطر مدرک حقوقش از هاروارد نه حتی به خاطر اینکه از یه محله فقیر نشین اومدن و رسیدن به کاخ سفید! میشل اوباما موفق چون تونسته بین زن بودن، مادر بودن، همسر بودن و شاغل بودنش تعادل برقرار کنه.