آرامگاه صایب تبریزی در باغ شخصی او به نام باغ تکیه در کنار نهر نیاصرم در خیابان صایب اصفهان قرار دارد و معماری آن با توجه به زمان حیاتش، از معماری دوران صفویه الهام گرفته است. آرامگاه صایب تبریزی در سال به شکل امروزی درآمد. در مقابل ایوان آرامگاه صایب تبریزی، حوض و آبنمای بزرگی نظیر حوض عمارت چهل ستون ایجاد شده است. در بالای قبر صایب، دو قبر دیگر نیز هست: یکی متعلق به فرزند صایب است با این کتیبه: "وفات مرحمت و غفران پناه میرزا محمد محسناء بن میرزا محمد علی صایب فی شهر محرم‌الحرام سنه ". و قبر دیگری با کتیبه: "وفات مرحمت و غفران‌پناه میرزا محمدعلی ولد میرزا رحیم صایب بتاریخ یوم یکشنبه ششم شهر جمادی‌الثانیه سنه ". میرزا محم دعلی صایب تبریزی بزرگ‌ترین و نامدارترین شاعر غزل سرای زمان صفویه است. تعداد اشعار صایب را از شصت هزار تا صد و بیست هزار بیت گفته اند. آثار صایب جز سه چهار هزار بیت قصیده و یک مثنوی کوتاه و ناقص به نام قندهارنامه و دو سه قطعه، همگی غزل است. افزون بر فارسی وی هفده غزل به ترکی آذربایجانی نیز دارد. شاه عباس دوم صفوی به صایب تبریزی مقام ملک‌الشعرایی داد. او هشتاد سال زندگی کرد و در سال یا ه. ق در اصفهان دیده از جهان فروبست. این بنا ایوانی زیبا به طول / متر و عرض و ارتفاع م‌تر دارد و حدود متر از سطح باغ بلند‌تر ساخته شده است که ده پله سنگی سراسری دارد. بر روی سر ستونهای ایوان زیبا، قوس های جناغی قرار گرفته‌اند و زیر سقف با طرح شطرنجی آینه کاری شده است. جبهه شرقی و غربی ایوان دارای دو دهنه، یک ستون و دو قوس می‌باشند. در دوران زندیه و قاجار، این باغ رو به ویرانی نهاد و از محله عباس آباد فقط نامی مانده بود و بس، اما سکویی در ضلع شمالی باغ ویران باقی بود و مردم گرد آن جمع شده، دعا می‌خواندند که به قبر آقا معروف بود. پیش از آنکه بنای آرامگاه ساخته شود، بنابر دلایل نامعلوم، جزو موقوفات مسجد لنبان به حساب می‌آمد. والی وقف جهت منفعت برای مسجد، باغ را اجاره داده بود و مست جر، قفل بزرگی بر در باغ زده و هیچ کس حق ورود به آن را نداشت. در سال مرحوم استاد جلال همایی این مکان را حفاری کرد و سنگ قبر صایب و دیگران را پیدا کرد. در سال مرحوم احمد گلچین معانی در سفر به اصفهان از جریان آگاه شد و پس از بازگشت به تهران با ایجاد هیاهو در جوامع علمی، ادبی و سیاسی، جریانی را به راه انداخت که منجر شد وزیر فرهنگ وقت، جهت بازسازی آرامگاه دستوری صادر کند. اما بنا به دلایل نامعلوم این کار چهارده سال طول کشید تا اینکه در سال ساخت آرامگاه آغاز شد و در سال به اتمام رسید. استاد حسین معارفی اصفهانی، نقشه بنا را طراحی کرد و به تهران فرستاد. آن نقشه با نظر مهندس محسن فروغی فرزند ذکاء‌الملک تکمیل شد و پس از چهار سال ساختمان آرامگاه در سال به پایان رسید. برای این بنای با شکوه، حدود هفتصد هزار تومان هزینه شد که یک هشتم آن را اصفهانیان علاقه‌مند اهدا کردند و بقیه را انجمن ملی پرداخت. مقرر بود که افتتاح آرامگاه مقارن با تشکیل کنگره باستان شناسی (اردیبهشت ) صورت پذیرد، ولی معلوم نشد چرا و به چه دلیل تا نیمه مهر به تعویق افتاد. سنگ قبر او از جمله زیباترین سنگ قبر‌های اصفهان است و تشت آب بزرگی در آن قرار دارد. سنگ مزار صایب تبریزی یک قطعه سنگ مرمر یکپارچه یزدی است که سنگ مزار قدیمی را در وسط آن جا داده‌اند. سنگ اصلی مزار به دو نیم شده و دارای کتیبه‌ای شامل یک مطلع و یک غزل از صایب به خط محمد صالح اصفهانیخوشنویس مشهور صفوی است. محو کی از صفحه دل‌ها شود آثار من من‌همان ذوقم که می‌یابند در گفتار من تاریخ سنگ قبر چنین است: "تحریرا فی شهر جمادی الاول سنه فقیر محمدصالح". منابع: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران - چیدانه - پایگاه خبری تحلیلی فرارو