سال هم گذشت. با عینک مثبت‌اندیشی سالی سفید با لکه‌های سیاه و با عینک منفی‌اندیشی (احتمالا واقعیت) ، سالی سیاه با لکه‌های سفید. نمی‌دونم اسم و نماد این سال چی بود ولی چیزی که من از این سال یادمه گرمای خانواده، صبوری و امید بود که کمک می‌کرد تا شرایط بیماری، گرونی، ناامیدی و سختی‌ها رو تحمل کنم. به رسم چندسال گذشته، امسال هم می‌خوام از بهترین‌های سال م بنویسم. توصیه می‌کنم شما هم بنویسید. بهترین اتفاق بهترین اتفاقی که امسال افتاد و هنوز هم تو حال و هوای خواب دیدنم تا واقعیت، این بود که رفتیم سر خونه و زندگی خودمون. یه عالمه مسیولیت و بار سنگین زندگی رو باید به دوش کشید و قدم به قدم رفت جلو. با همه سختی‌های زندگی هنوز: بهترین کتاب امسال عادت کتاب خوندن توی مترو رو درون خودم ایجاد کردم. عادت بسیار پسندیده‌ای هست، به شرطی که جا باشه بشینی! به لطف همین عادت تونستم چندتایی کتاب بخونم وگرنه انقدر کار و زندگی زمان‌گیر هست که رمقی برای مطالعه وجود نداره. بعد از چند بار تلاش امسال بالاخره " " رو خوندم و بهترین چیزی که به ذهنم میاد هم همین کتابه. هر چند هنوزم نمی‌دونم که بالاخره راهی هست یا نه! بهترین فیلم فکر کنم امسال هیچ فیلم سینمایی قابل توجهی ندیدم! شنای پروانه، لایواکشن سیندرلا و احتمالا یکی دو تا فیلم دیگه رو دیدم که هیچ‌کدوم رو توصیه نمی‌کنم. بهترین سریال دو سه تا سریال امسال دیدم که بین "وایکینگ‌ها" و "بتر کال ساول" احتمالا چند فصل اول وایکینگ‌ها رو انتخاب کنم. بهترین آهنگ آهنگ یادگاری امسال رو هم یه آهنگ با حال خوب انتخاب کردم. بهترین پست امسال متاسفانه زیاد فرصت نوشتن پیدا نکردم. امیدوارم سال بعد بتونم بیشتر و بهتر بنویسم. با احتساب این پست، در مجموع پنج‌تا پست توی سال منتشر کردم که از نظر خودم باحال‌ترینش پست " " بود. بهترین درس امیدوارم حالتون خوب باشه. آرزو می‌کنم سال بعد، سال شادی و مهربونی باشه. نوروز مبارک.