شرایط و محیط بیرونی، نمی‌توانند شادی‌های پایدار و بادوامی را ایجاد کند بیشتر افراد، به این حقیقت بزرگ دست یافته‌اند که هدف اصلی زندگی، است. با این وجود، بنا به دلایلی، اغلب ما تصور می‌کنیم که شادی، پدیده‌ای اسرارآمیز است که نمی‌توان توصیف درستی از آن داشت. علاوه بر آن، از اینکه چه چیزی ما را واقعا خوشحال می‌کند نیز درک پایینی داریم. اما بنا به گفته‌های با هر شخصی می‌تواند به شادی دست پیدا کند. درست است که رویدادهای بیرونی، می‌توانند بر شادی و خشنودی یک شخص تاثیر بگذارند اما این تاثیر بوده و اندکی پس از آن اتفاق، دوباره سطح شادی فرد به سطح اولیه خود بر خواهد گشت. به طور مشابه، افرادی که به طور ناگهانی، با بیماری‌های فجیع و غم‌انگیزی مانند سرطان یا سکته روبه‌رو می‌شوند، پس از اندکی اندوه و غصه، دوباره آن سطح قبلی از شادی‌شان را به دست می‌آورند. از این رو، به نظر می‌رسد هیچ عامل محیطی خاصی وجود ندارد که در بلند مدت، بتواند بر شادی و خشنودی زندگی ما تاثیر قابل توجهی بگذارد. حقیقت این است که شادی واقعی و پایدار، از درون خود انسان پدید می‌آید. ابزار بسیار قدرتمندی است. حالت روانی و ذهنی ما، تاثیر بزرگی بر چگونگی درک ما از این جهان دارد. برای نمونه، در نظر بگیرید که چگونه داشتن احساسات منفی می‌تواند نگاه‌مان به دیگران را نیز منفی کند. برای مثال، زمان‌هایی که عصبانی هستیم، حتی عزیزترین دوستانمان نیز آزاردهنده، سرد و متخاصم به نظر می‌آیند. بنا بر گفته‌های دالایی لاما، درک حالات ذهنی و روانی مثبت، کاشت بذر آن‌ها در خود و همزمان، از بین بردن حالات منفی، با تمرین‌های اصولی ذهن امکان‌پذیر است. با آنکه این کار فرآیندی کند و تدریجی است، اما در آخر آرامشی را به همراه می‌آورد که اجازه می‌دهد فارغ از هر شرایط بیرونی، زندگی شاد و مسرت‌بخشی را داشته باشید. شرایط و محیط بیرونی، نمی‌توانند شادی‌های پایدار و بادوامی را ایجاد کنند اما داشتن حالت ذهنی و روحی مناسب و درست ما را به این مهم می‌رساند.