این یکی از بهترین سروده‌های من هست. از اونجایی که کلیپ دکلمه این شعر در صفحه مورد استقبال دوستان قرار گرفت، تصمیم گرفتم در اینجا هم منتشر کنم به تپش شلیک شلاق چشمانت، آنگاه که شکوفه‌ها را میبست، دل خام ما را رام میکرد به تاب بازی غنچه‌ی سرخ رخسارت، آنگاه که سرازیریش چشمانم را تاب میداد به لشکر شکنج برافروخته‌ی پریشانت، آنگاه که دست‌درازی میکرد، جان‌ها میگرفت آن تیز تیرهای نامرد نه، کمی بالاتر، آری، به کمانت، آنگاه تیرهایش را با نمک عشق تیز میکرد، برجان بی دفاع من ساز میزد به گره کمان‌های من و تو، آنگاه که مدت‌ها بهم گیر میکرد آری در آن روز کمان به کمان زدیم، پیوند آشکار میان دو نهان زدیم به وزش نوازش نفس‌های من بر گوش‌هایت، آنگاه که گوشواره‌ات را تکان میداد، دلم را گسل میگرفت به این ترکیب، که، وصفش دنیا را به آتش میکشد آری. به تو