سیلویا براون (اکتبر نوامبر ) یک نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود که ادعا می‌کرد که دارای توانایی‌های ماورایی و قدرت پیشگویی است. او معمولا بخاطر پیش گویی‌هایی که ادعا می‌کرد از راه ارتباطات ماورایی انجام داده پس از مدتی اشتباه از آب درمی‌آمدند، مورد انتقادهای فراوانی بود. از جمله می‌توان به پیش‌بینی‌هایی که در مورد افراد گمشده انجام داده بود، اشاره کرد. سیلویا براون، پیش گویی هایش را به شکل عمومی اعلام کرده بود و پس از مدتی، اشتباه بودن این غیب گویی ها معلوم شد. از جمله این پیشگویی ها: او به والدین نوجوان یازده ساله ای به نام شاون هورنبک که مدتی قبل ناپدید شده بود، گفت که فرزندشان توسط یک مرد اسپانیایی زبان سیاه پوست، با موهایی بافته شده، دزدیده و کشته شده‌است. در سال ، هورنبک زنده پیدا شد و مشخص شد که فردی که او را دزدیده بود، سفیدپوست بوده و دارای موهایی کوتاه است. براون به مادر آماندا بری، که ماه قبل ناپدید شده بود، گفت داد که فرزندش مرده‌است. او همچنین مدعی شده بود که تصویر لباس آماندا در میان زباله‌ها با اثار DNA بر روی آن به او الهام شده‌است. آماندا در مه زنده پیدا شد درحالی که مادرش، با باور به این که دخترش مرده‌است، از دنیا رفت. در گفتگویی که با لری کینگ داشت، پیش‌بینی کرد که تا سالگی زندگی خواهد، اما براون در سال و در سالگی فوت کرد. هفت سال پس از مرگ سیلویا براون توجه‌ها دوباره به او جلب شد، هنگامی که کاربران در رسانه‌های اجتماعی ادعا کردند که پیش‌بینی وی در کتاب در سال اشاره به همه گیری ویروس کرونا در سال های دارد (او ادعا کرده بود یک بیماری کشنده مانند ذات الریه در سال گسترش خواهد یافت) پوشش خبری درباره شباهت ادعای او در مارس مطرح شد و توسط اینفلوینسرهای رسانه‌های اجتماعی مانند کیم کارداشیان باز نشر شد. برخی محققان مانند بنیامین رادفورد و دیگران پیش‌بینی یک پاراگراف را بسیار عمومی و در واقع بیشتر به بیماری همه گیر سارس که در سال رخ داد نسبت به کووید شبیه دانستند. رادفورد اظهار داشت که آن چیزی که براون پیش‌بینی کرده بود دور از واقعیت بوده‌است و اینکه حالا این اتفاق افتاده‌است، بگوییم که نظر او تا حدودی درست است، بی‌معنی است. چندی پیش یکی از دوستان من در یک برنامه مستند درباره سرخپوستان آمریکا نقش داشت. گروه فیلم برداری دو هفته فیلم برداری کرد و از چند نسل از قبایل مورد نظر و رسوم، زندگی روزمره، سنت ها و مراسم، روابط میان اعضاء خانواده و اعضای قبیله و میزان نفوذ تغییرناپذیر تمدن در زندگی آنها فیلم های زیادی تهیه کرد. گرچه کار دوربین و فیلم برداری عالی بود و گولاژ قهوه ای آن بسیار جذاب از کار درآمد و چهره های زیبایی از یک تا صد سال در آن حضور داشتند، اما تهیه کنندگان و کارگردان فیلم متوجه شدند که فیلم شان هنوز چیزی کم دارد. یک چیز خاص که آن فیلم را از تمامی فیلم های مستندی که تا آن زمان درباره سرخپوستان آمریکا ساخته شده بود متمایز کند. برای حل این مشکل یک نفر پیشنهاد کرد که دوربین را به خود سرخپوستان بدهند و بگذارند خود آنها یک قسمت از فیلم را تهیه کنند تا به این ترتیب سازندگان فیلم بتوانند واقعا از دید افراد موضوع فیلم، به زندگی نگاه کنند. بنابراین همین کار را انجام دادند. یک هفته بعد، تهیه کنندگان و کارگردان فیلم در ابتدا با سرشکستگی به نتیجه ایده درخشان خود خیره شده بودند جای چنگال های یک گرگ صحرایی آمریکایی در ساحل گ لی رودخانه، یک دسته خز سفید که در یک شاخه ی شکسته گیر کرده بود، یک عقاب در حال دور زدن، هاله نورانی دور قرص ماه، توفان رعد و برقی که در حال نزدیک شدن بود، خرسی که در آبشار ماهی می گرفت، گرگی که روی تپه ای می خرامید. ساعت ها فیلم به همین صورت بود و حتی در یک ثانیه از فیلم اثری از انسان نبود. آنچه سرانجام تدوین شد یک فیلم مستند بسیار زیبا و مدرکی ساده و گویا در مورد چیزی بود که هزاران سال است در مورد سرخپوستان آمریکا گفته می شود. اگر از آنها بخواهید داستان خود را بگویند، از طبیعت برایتان تعریف می کنند. البته قبایل فراوان اقوام بومی آمریکا هر یک دارای زبان، آداب و رسوم و میراث گرانبهای جداگانه ای هستند. اما حتی پیشگویی های آنها بیانگر احترام آنان به زمین و ارتباط معنوی اساسی ما با آن است که بدون آن بشر نمی تواند بقایی داشته باشد و نخواهد داشت. یکی از زیباترین نمونه ها، قطعه ای از پیشگویی لاکوت است که به مردمان، ستاره ای که بسیاری قبایل معتقدند اجداد فرازمینی آنها هستند و نیز به مادر مقدس که زمین است اشاره می کند: در دهه آینده، ستاره ای که شما آنها را شهاب سنگ می نامید در پاسخ به درخواست کمک مادر به زمین خواهد آمد. می بینید، با هم خویشاوندیم. بنابراین ستاره ها موجود هستند، آنها سیارات و اجرام آسمانی دیگر هستند. مادر مقدس فریاد کمک سرمی دهد و شهاب سنگ های زیادی صدای او را خواهند شنید و به درخواست کمک او پاسخ خواهند داد. آنها از آسمان با چنان نیرویی به زمین می خورند که اتفاقات درونی و بیرونی بسیاری رخ خواهد داد. در نتیجه این تاثیرات، زمین حرکت خواهد کرد و این باعث خواهد شد که آتش مقدس که منشاء همه زندگی مادر است در بدن او به جنبش درآید. باران ها جهت باریدن و بادها مسیر وزیدن خود را تغییر خواهند داد و آنچه سیصد سال وجود داشته دیگر وجود نخواهد داشت. آنجایی که تابستان بود پاییز، آنجایی که پاییز بود زمستان و زمستان بهار خواهد شد. حیوانات و گیاهان سردرگم خواهند شد. آفت های بزرگی خواهد آمد که شما آنها را نمی فهمید. بسیاری از این آفت ها از دانشمندان شما که مقاصد منحرف دارند به وجود خواهند آمد. دانشمندان شما این هیولاها را در زمین رها کرده اند. این آفت ها و بلایا در آب و در خون و غذایتان پخش خواهند شد زیرا شما زنجیره طبیعی که مادرتان را پاکسازی می کرد، برهم زده اید. فقط آنان که آموخته اند در روی زمین زندگی کنند پناه خواهند یافت. بروید به آنجا که عقاب ها پرواز می کنند، آنجا که گرگ ها می گردند، آنجا که خرس زندگی می کند. در آنجا زندگی خواهید یافت زیرا آنها همیشه جایی می روند که آبش خالص است و می توان هوا را تنفس کرد. جایی زندگی کنید که درختان، این ریه های زمین، هوا را پاک می کنند. زمانی از ورای هوا می آید. پرده بین جهان مادی و معنوی نازک تر می شود. و این قطعه از "بوفالوی شجاع" برول سیوزنیشن که می گوید: زمان پالایش بزرگ فرا رسیده است. ما در نقطه ای هستیم که بازگشتی ندارد. موجود دو پا به زودی زندگی روی زمین را به ویرانی می کشاند. این اتفاق قبلا هم افتاده و به زودی باز هم خواهد افتاد. "حلقه قدس" نشان می دهد که چگونه همه چیز دایره وار می چرخند. کهنه، نو می شود و نو کهنه. همه چیز تکرار می شود. سفیدپوستان فرهنگ ندارند. فرهنگ در زمین ریشه دارد. کسانی که فرهنگ ندارند وجودشان طولانی نیست زیرا طبیعت خداست. بدون ارتباط با طبیعت، انسان ها دستخوش پیشامد شده، منفی و بد می شوند و خودشان را نابود می کنند. در ابتدا ما یک ذهن داشتیم و آن مثبت بود، زیبا بود و همه جا زیبایی می دید. طبیعت ما چنین است که می خواهیم بدانیم آینده چگونه است. از لحظه ای که به عنوان بشر سکونت خود را در زمین آغاز کردیم اعتقاد داشته ایم که زود خبردار شدن به معنی زود مسلح شدن است و همیشه به دنبال کسانی بودیم که به نظر می رسد دیدشان از مسیر پیش رویمان روشن تر از ما است. در مقیاس کوچک، ما نمی خواهیم بدون چتر در باران گرفتار شویم، اما بدمان هم نمی آید، که بدانیم آیا باید این آب را برای خشکسالی یا بحران ساخت دست بشر در آینده نزدیک ذخیره کنیم؟ در مقیاس بسیار بزرگتر، می خواهیم بدانیم که آیا به عنوان یک شخص، گروه، مذهب، جامعه، ملت و یا یک سیاره متزلزل و شکننده خوب خواهیم بود و یا دقیق تر بگوییم "خوب بودن" چگونه خواهد بود. ما انتظار نداریم که پیشگوها و پیشگویی ها فقط هشدارها و تهدیدها را به ما بگویند، بلکه از آنها امید و آرامش هم می خواهیم، حتی اگر امید و آرامش در آینده ای دور باشد. از آنجایی که قبلا فریب خورده ایم، یا توجه نکرده ایم و یا به قدری ساده و طمع کار بوده ایم که همیشه به قضاوت خود تکیه کرده ایم، در جستجوی راهنما و طرحی، پیشگویی ها را دنبال می کنیم که با آن چیزهای واقعی را از تقلبی، حقیقت را از دروغ، قهرمانان را از تبه کاران، علایم معنی دار جاده ای را از مسیرهای انحرافی که وقت و روحمان را تلف می کنند و شاید از همه مهم تر آنهایی که واقعا متکی به خدا هستند را از متظاهران بی شمار تشخیص دهیم. یکی از جنبه های بی شمار پیشگوها و پیشگویی ها که همواره مرا شیفته و مجذوب کرده این است که آنها همیشه در سراسر جهان بخش سنتی و ضروری هر تمدنی را تشکیل می دادند، حتی قدیمی ترین و منزوی ترین فرهنگ ها که هیچ علاقه و امکانی برای ارتباط با همدیگر نداشتند. این گونه نیست که ساکنین بومی استرالیا شنیده باشند که پیش بینی آینده دور نزد سرخپوستان آمریکا رایج شده و تصمیم گرفته باشند که آنها نیز این کار را بیازمایند و یا مایاها فقط به این دلیل شروع به پیشگویی کرده باشند که از پیشگویان مصری که مرتب از آنها باخبر می شدند عقب نمانند. فرهنگ ها دیرینه ترین ماهیت و جوهر مردم شان را بیان می کنند و هر یک از این فرهنگ ها که از بسیاری جهات تفاوت های فراوانی با هم دارند به تنهایی و هم به همراه فرهنگ های دیگر نشان داده اند که ما به عنوان انسان های تمام دنیا در اصرارمان بر این که آینده دانستنی است پیوند جاودانه داریم. البته آینده دانستنی است و من در فصل سوم توضیح خواهم داد که دقیقا چرا این چنین است. خود این حقیقت و توافق جهانی ما بر درستی آن باید بیش از آنچه که هست برای ما آرامش به همراه بیاورد. وقتی صحبت از این است که اشتیاق جهانی در نگاه به آینده چقدر گران بها است، این که چه کسی در پیش بینی آینده ماهر است و چه کسی نیست و این که کدام اطلاعات دقیق است و کدام نیست اصلا مطرح نیست. بررسی پیشگویی های تمام فرهنگ هایی که تاکنون وجود داشته و یا امروز وجود دارد غیرممکن است. اما می خواهم به چند تا از آنها اشاره کنم با این امید که وقتی آنها را می خوانید، صرف نظر از این که از کدام گوشه دنیا نشات گرفته اند به پاکی و خلوص ارزشمند جان و روان در بطن آنها توجه کنید.