به مانند بسیاری از آثار هنری، بعضی از بازی‌ها هم آنقدر در بین طرفدران آن صنعت محبوب می‌شوند که تقریبا پذیرش تغییرات در آن‌ها برای اکثریت افراد سخت و شاید غیرممکن خواهد بود. قطعا یکی از مواردی که مانع از ایجاد تغییرات درست در اینگونه بازی‌های پرطرفدار می‌شوند، علایق تعصبی بسیاری از طرفداران است که مانع زنده شدن مجدد آن اثر می‌شوند. Final Fantasy قطعا یکی از این عناوین بود که با وجود گذشت سال از عرضه نسخه اصلی و شاهکار آن، شاید هیچ‌گونه ریمیکی از آن در نسل هفتم و هشتم نبودیم. شروع یک بازسازی و عرضه آن از این بازی محبوب موضوع جدیدی نبود و از سال نجواهایی از ساخت یک بازسازی از این عنوان محبوب PS بودیم. دلایل محبوبیت این بازی کاملا مشخص است: داستان شاهکار و سینمایی، کاراکترهایی جدید و دلچسب که بسیاری از آن‌ها با وجود آنکه چندان تناسبی با دنیای بازی نداشتند، اما وجودشان بازی و روایت را جذاب و جذاب‌تر می‌کرد. در هر حال تنها بازسازی فاینال‌فانتزی ساخته و آپریل عرضه شد; اما این پایان راه نیست و حرف‌های بسیاری در مورد آن با شما عزیزان گیمفایی داریم. با نقد و بررسی بازی Final Fantasy Remake با ما همراه باشید. یکی از مواردی که از همان ابتدا طرفداران بازی را خشمگین کرد، اعلام عرضه اپیزودیک بازی بود. حرف بسیاری از آن‌ها این بود اصل این بازی به عنوان یک نسخه تکی کامل بوده و Square Enix تنها به دلیل کسب سود از بازی دست به چنین کاری زده است. تقریبا خوشبین‌ترین افراد هم چنین فکری به ذهنشان می‌رسد، اما این مساله واقعیت دارد؟ خوشبختانه باید بگویم اصلا اینطور نیست. اپیزود اول این بازی که هم‌اکنون بررسی‌اش را می‌خوانید آن‌چنان بازی کاملی است که اگر از ابتدای بازی ندانید یک بازی دیگر وجود دارد که این عنوان تنها یک سوم آن را بازسازی کرده است و بقیه داستان نیمه‌تمام است، اصلا متوجه این موضوع نمی‌شوید. چه از لحاط روایت داستان، اضافات داستانی و کاراکترها و در نهایت میزان مدت بازی، FFVII Remake هیج تفاوتی با یک بازی کامل دلاری ندارد و از این لحاظ قیمت‌گذاری آن هم کاملا منطقی است و ارزشش را دارد. اما مساله‌ای که وجود دارد، این بازی با آن نسخه سال پیش تا چه حد تفاوت کرده است؟ در اینجا لازم است یک تیوری را بررسی کنیم. برای بازسازی یک عنوان قدیمی، دو راه وجود دارد: - ساخت بازی و داستان آن به طور کامل از بازی اصلی و دست نزدن به هیچ موردی از آن و عدم ایجاد حذفیات و اضافات، تنها با مدرن‌سازی گرافیک عنوان - ایجاد تغییرات یا اضافات داستانی و گیم‌پلی در عین مدرن‌سازی گرافیک. خوشبختانه برای طرفداران منطقی و متاسفانه برای طرفداران متعصب بازی، این بازسازی در نهایت افتخار در دسته دوم قرار می‌گیرد. اگر توقع یک بازسازی بدون هیچ تغییری به جز گرافیک را دارید، از همین الان بدانید بازی توقعاتتان را برآورده نکرده است. بسیار خوب است که بازی سیستم‌های جدید گیم‌پلی به خود اضافه کرده و حتی موارد جدید و کامل‌کننده داستانی هم در بازی مشاهده می‌شود. این عنوان یک بازی کاملا مدرن بازسازی شده از یک بازی ساله است; هم از لحاظ گیم‌پلی، هم گرافیک و در نهایت موارد جدید و زیبای داستانی. تا به حال هرچه گفتم از مقایسه داستان و روایت آن با بازی اصلی بود و خوبی‌ها و بدی‌های تغییرات در این موارد. اما طرفداران جدید بازی هم حق دارند داستان بازی را تا حدی از این مطلب متوجه شوند; هرچند یقینا اعتقاد دارم داستان این بازی و به طور کل تمام بازی‌های این سری آنقدر پیچیده و زیباست که حیف است بخواهم آن را در چند خط خلاصه کنم و بگویم این بود داستان بازی و باید خود فرد آن را در قالب شخصیت‌های مختلف این سری آن را بچشد و تجربه کند تا از آن لذت کافی و لازم را ببرد. به طور خلاصه داستان بازی از این قرار است که شما در نقش Cloud Strife یک مزدور قرار می‌گیرد که توسط فعالان اقتصادی ( Midgard ( Avalanche استخدام می‌شود تا با شرکت تولید انرژی بزرگ Shinra مبارزه کند و آن‌ها را که در حال از بین بردن سرزمین و گوشه‌کنار آن هستند، نابود کنید. اما مشکل سیاستمداران و افرادی که Cloud را استخدام کرده‌اند با این شرکت بزرگ چیست؟ شینرا در حال استخراج Mako است و آن را از طریق رکتورهایی به صورت انبوه تولید کرده و برای کسب سود آن‌ها را به فروش می‌رساند یا برای مصارفی شخصی تولید میکند. ماکو انرژی است که میدگارد با آن جان می‌گیرد و مانند خونی است که در بدن انسان جاری است و تمام میدگارد بر آن استوار است. به زبان ساده‌تر، شینرا با این کار در حال کشتن کل سرزمین و ساکنینش است و شما باید آن‌ها را متوقف کنید. در ابتدا شما تنها به فکر رسیدن به پولتان در جهت نابودی شینرا هستید، اما به تدریح با دیدن میزان پستی این شرکت و مقدار خونخواری آن‌ها جهت رسیدن به قدرت و سود، خودتان تبدیل به مهم‌ترین دشمن آن‌ها شده و مقاصدی بسیار والاتر از پول خواهید داشت. شما در طول مسیر با افراد زیادی ملاقات می‌کنید و با دو عضو از آوالانچ یعنی تیفا و بارت هم‌مسیر می‌شوید تا این کمپانی پست را نابود کنید. خوشبختانه این دو کاراکتر تقریبا در تمام طول بازی با شما هستند و به باز یتنوع زیبایی می‌بخشند. نه تنها Tifa و Barret ، بلکه تمام شخصیت‌های مورد علاقه‌ما در درصد اولیه بازی اصلی برگشته‌اند و لحظات نوستالژی زیبایی با آن‌ها خواهید ساخت. بازگشت شخصیت‌های محبوب، تنها شامل یک یا دو سکانس نیست و حتی بسیاری از آن‌ها حالا داستان گسترده‌تری دارند. این موضوع برای جسی، بیگ و وجز که در بازی اصلی تنها به صورت دکوری حضور داشتند و چیز خاصی از آن‌ها نمی‌دانستیم بیشتر صدق می‌کند و حال هر کدام داستان قبلی و انگیزه‌های خاص خودشان را دارند. البته ما عادت داریم که همواره یک کاراکتر با نام وج و بیگز در شماره‌های مختلف این عنوان داشته باشیم; اما این اولین بار است که این چنین به شخصیت آن‌ها پرداخته می‌شود. نکته جالب این است که این موارد تنها چیزهای اضافه شده به داستان نیستند. جزییات بسیار زیاد و حتی مراحل کاملا جدیدی در بازی وجود دارند که اصلا در بازی اصلی ذکر هم نشده بودند و بسیار در جهت تفهیم داستان و گستردگی آن نقش مهمی دارند و شامل نکات کاملا جدیدد داستانی هستند. برای این موضع یک مثال میزنم تا کاملا به اضافات داستانی ایمان بیاورید. در بازی اصلی بخش معروفی وجود دارد که طرفدران قدیمی با آن کاملا آشنا هستند. بخش Sector Reactor در بازی اصلی تنها دقیقه و در نهایت ساعت به طول می‌انجامید. حال این چپتر ساعت از شما وقت خواهد گرفت. الحق که باید برای Square Enix برای این اضافات عالی احسنت گفت. اگر فکر می‌کنید داستان بازی اضافات زیادی به خود دیده، اگر سیستم مبارزات بازی را ببینید چه میگویید؟ سیستم مبارزات و Combat بازی کاملا از نو تعریف شده و در عین حفظ کردن طعم اصلی بازی سیستم جدیدی را برای خود تعریف کرده است. از نطر بسیای Final Fantasy مبارزاتی داشت که قله سیستم مبارزات در بازی های JRPG را تشکیل می‌داد. این بار، به جای یک مبارزه استراتژی نوبتی با نوارهای خودکار خسته کننده ATB شاهد مبارزاتی اکشن - محور اما وفادار به نسخه هستیم. این بار به جای انتظار برای پر شدن ATB باید نوار خود را شخصا با حمله کردن توسط هر شخصی از پارتی خود پر کنید. این بار هر شخص ATB خودش را دارد و باید با حملات شخصی خودش آن را پر کند و مبارزات کاملا مهارت - محور شده است. شما می‌توانید هر زمان بین سه شخصیت پارتی سوییچ کنید و برای این کار باید استراتژی داشته باشید، به عنوان مثال دشمنان بال‌دار و شناور بسیاری در بازی وجود دارند که چندان برای کلاد مناسب نیستند. در این زمان به راحتی با D - Pad به Barret سوییچ کنید و با تفنگ خود آن‌ها را از پای در آورید. سوییچ کردن بین شخصیت‌ها هیچ محدودیت مکانی یا زمانی ندارد. البته موضوع به همین سادگیست تا این که پای موضوعی به نام Status Effect به مبارزات بازی باز شده و سختی آن را چند برابر می‌کنند. این افکت‌ها که توسط دشمنان هم استفاده می‌شوند می‌توانند مانند بسیاری از بازی‌های نقش‌آفرینی ژاپنی، تاثیرات مختلفی چون آتش‌گرفتن، یخ زدن، ضعیف شدن و. شخصیت را در پی داشته باشند. لذا به این دلیل شما باید مداما بین شخصیت‌ها سوویچ کنید تا از مرگ و سخت‌تر شدن کارتان در مبارزات با دشمنان پرتعداد بازی بپرهیزید. بعد از مدتی به این موضوع عادت خواهید کرد و متوجه خواهید شد مبارزات آنقدر که در ابتدا به نظر می‌رسند سخت نیستند و می‌توانید با سرعت و سوییچ زیاد بین کاراکترها و یادگیری مکانیسم و قابلیت‌های هر شخصیت، لذت کافی را از مبارزات عالی بازی ببرید. هرچند حرفه‌ای شدن در مبارزات، نیازمند تمرین زیاد و سوییچ کردن زیاد بین شخصیت‌هاست و در ابتدا به دفعات شکست خواهید خورد و حتی هنگام تندشدن دستتان و پیدا کردن مهارت بالا، باز هم کار آسانی ندارید و باید مکانیسم‌هایی مانند تغییر دادن کاراکترها را بارها تکرار کنید، به جرعت می‌گویم مبارزات بازی به هیچ عنوان تکراری نخواهند شد. شما ممکن است به دلیل موقعیت پیش آمده در مبارزه یا مجهز بودن آن کاراکتر به سلاحی بسیار مفید در مبارزه و حتی صرفا پر کردن ATB کاراکترها برای استفاده از قابلیت ویژه آن‌ها یا بلاک کردن یک Attack قدرتمند به شخصیتی دیگر سوییچ کنید و این اتفاق به دفعات در بازی می‌افتد. خوشبختانه مکانیسم‌های مبارزه آنقدر خوب کار شده‌اند که این موارد باعث تکراری شدن بازی نمی‌شود. تنها مشکل مبارزات بازی دوربین آن است که بعضی اوقات کنترلش سخت می‌شود و روی اعصابتان راه می‌رود. این که می‌گویم مبارزات بازی سخت است دلیل بر وحشت کردن شما در طول بازی نخواهد بود. هرچه باشد این یک Final Fantasy است نه Dark Souls و در طول تجربه الی ساعته‌تان اگر به طور مداوم خود را با تجهیزاتی مناسب Equip کنید یکبار هم از مبازات ترسی نخواهید داشت; حتی در چپترهای پایانی بازی که مبازات واقعا چالش برانگیز است. هر چه بیشتر مبارزه می‌کنید و شکست می‌خورید سعی خواهید کرد خود را قدرتمندتر کرده و سیستم لذت‌بخش مبارزات را بارها و بارها تجربه کنید. در پایان این بخش لازم است بگویم مبارزات بازی هر چقدر هم اکشن محور باشد باز هم تا نسخه پانزده بازی فاصله دارد و شاهد مبارزات به مراتب شرقی‌تری در بازی هستیم. FFVII Remake بسیار خوب در جنبه‌های مختلف عمل می‌کند و در عین پیچیدگی و تفاوت‌های بسیار کوچک در گیم‌پلی و دیزاین خود با نسخه اصلی بسیار دلچسب است. در نسخه اصلی افزایش سطح کاراکتر شما توانایی‌های اصلی شخصیت را افزایش می‌داد و بقیه پیشرفت‌ها بستگی به تجهیزات و Materia شما داشت. این بار هم با همان مکانیسم روبه روییم، اما با تفاوت‌هایی کوچک. این بار افزایش سطح عمیق‌تر عمل می‌کند. برای افراد تازه‌کار، متریا توپ‌های رنگی کوچکی هستند که در اسلات‌های سلاح‌های شما قرار گرفته و به شما توانایی، انرژی یا Spell خاصی می‌دهد. حتی بعضی از آن‌ها باعث احضار یک هیولا به صحنه مبارزه می‌شود و به شما کمک می‌کند. پیروزی در هر مبارزه به شما AP می‌دهد که متریای موجود برای تمامی کاراکترهای پارتی را ارتقا می‌دهد. شما می‌توانید هر موقع خواستید، در خارج از مبارزه، متریای هر کاراکتر را تغییر دهید. اما نکته مهم آن است که نباید با یک متریای خاص برای یک شخصیت، اقدام به اتمام بازی کنید. به دلیل دشمنان متنوع و موقعیت‌های متفاوت در مبارزات باید به تعداد زیادی متریا جمع‌آوری کنید و البته در آن هم باید محتاط باشید. Slot های متریال محدود است. همچنین شما می‌توانید متریا ها را با استفاده از Skill Point ها هم به سلاح‌هایتان اضافه کنید و SP ها را هم هربار بعد از Level Up یا ماموریت‌های فرعی به دست می‌آورید. مورد بسیار خوب این است که این متریا ها می‌تواند بین تمامی سلاح‌هایتان Share شود و هرگاه خواستید می‌توانید این Point ها را ریست کرده و مجددا اقدام به اضافه کردن متریاهای جدید بین سلاح‌های خود کنید. این ویژگی شما را بسیار بیشتر هم به جست و جو و گشت و گذار در بازی هم تشویق می‌کند و دوست خواهید داشت مدام در محیط بگردید و سعی کنید متریاهای قدرتمندتر و بهتر پیدا کنید. در مجموع بازی طوری طراحی شده که هیچگاه در گیم‌پلی احساس کافی بودن نکنید و مدام بخواهید با ویژگی‌های مختلف گیم‌پلی خود و پارتی‌تان را ارتقا دهید تا بفهمید در نهایت می‌توانید چه میزان قدرتی به دست آورید. قطعا در اولین دور بازی به همه چیز پی نخواهید برد و احتمالا اگر گیمر کنجکاوی باشید تا عرضه اپیزود دوم بازی کاملا سرگرم خواهید بود. چیزی که کاملا واضح است، فاصله زیاد آزادی عمل شما در بازی نسبت به عنوانی مانند Final Fantasy XV است که البته کاملا هم درست است. بازی درصد ابتدایی نسخه اصلی را بازسازی کرده و در نسخه اصلی هم این بخش‌ها ساختار بسیار خطی دارند; اما این به این معنی نیست که محتوای اضافه‌تری در گیم‌پلی برای تجربه وجود ندارد. سه بازه زمانی در بازی وجود دارند که شما منتظرید در داستان اتفاق مهمی بیافتد و ماموریت‌های فرعی انجام خواهید داد یا به انجمن‌های مختلف بازی کمک خواهید کرد. در این زمان‌ها بسیار در بازی خواهید گشت و اضافات زیادی را خارج از داستان اصلی تجربه می‌کنید. این ماموریت‌های فرعی هرچند بعد از مدتی تکراری می‌شوند و واقعا هم چالش برانگیز نیستند، اما شما را به کاراکترها نزدیک‌تر می‌کنند و دلچسب خواهند بود. همچنین این یک Final Fantasy است و قطعا بدون باس‌های اختیاری تقریبا غیر قابل شکست و هیولاهای غول‌پیکر از ریشه‌اش دور خواهد بود. خوشبختانه در این ریمیک هم این مورد وجود دارد. این بار در گوشه کنار جهان بازی شاهد این هیولاها نخواهید بود اما در قالب مراحلی اختیاری تخت عنوان VR Mission در بازی وجود دارند و می‌توانید شانس کم خود را در بربابر آن‌ها امتحان کنید. همچنین می‌توانید بعد از اتمام بازی هم با آن‌ها مبارزه کنید. بعد از دور اول بخش Chapters باز می‌شود و در صورت انتخاب هر مرحله تمام Ability و Loadout هایتان هم با شماست و این گزینه به نوعی New Game + قاینال فانتزی ریمیک است. وقتی بازی را به اتمام می‌رسانید صفحه‌ای تحت عنوان Stats هم برای شما باز می‌شود و می‌توانید ببینید که چه موارد زیادی را در بازی جا انداخته‌اید و مطمین باشید برای اتمام کامل بازی مجددا به سراغشان می‌روید و برایتان هم مهم نخواهد بود چند ساعت زمان نیاز خواهید داشت. گرافیک بازی به راحتی می‌تواند خود را در گرافیک برتر نسل هشتم قرار دهد. کیفیت فک‌انداز تکسچرهای بازی و نورپردازی شاهکار بازی کاملا متناسب یک عنوان آخرنسلی است. طراحی چهره‌های بازی عالی کار شده و جزییات صورت شخصیت‌ها به وضوح در فواصل نزدیک مشخص و تحسین برانگیز است. سایه‌پردازی‌ها در روز و متحرک بودن آن‌ها بسیار طبیعی است. موردی که در مورد گرافیک بازی بسیار مرا شگفت‌زده کرد، انیمیشن‌های طراحی شده برای NPC ها بود. از انیمیشن‌های کاملا باورپذیر و طبیعی کاراکترهای اصلی و فرعی که بگذریم، حتی NPC ها هم در این مورد بی‌نصیب نمانده اند. حرکات آن‌ها در خیابان‌ها و مکان‌های مختلف بازی بسیار شبیه دنیای واقعی است و باور اینکه آن‌ها صرفا NPC هایی بی‌اهمیت هستند بسیار سخت است. شاید باورپذیری NPC های بازی را بتوانیم با شاهکار نسل هشتم، Red Dead Redemption مقایسه کنیم. به جز انیمیشن‌های باورپذیر و متنوع، چهره‌های آن‌ها هم بسیار خوب کار شده و با وجود عجیب و غریب بودن بعضی از آن‌ها، متناسب جهان بازی هستند و جهره‌های متنوعی دارند. فریم‌ریت بازی و گرافیک هنری بازی هم کاملا در سطحی عالی قرار دارند. رتگ‌بندی‌های بازی در کنار فریم‌ریت کاملا ثابت و بدون اندکی افت فریم و لگ، قطعا جای تشویق دارد و امیدواریم تمام اپیزودهای بازی به این خوبی ریمیک شوند. در نسخه اصلی شاهد یک پس‌زمینه رندرشده بودیم. اما این بار شاهد صحنات و کات‌سن‌های سینمایی و Real - Time هستیم که گیمر را بیش از پیش هم درگیر خواهند کرد. بازی یک ریمیک واقعی است و از کوچکترین تکسچرها تا باس‌فایت‌های غول‌پیکر و جزییات شاید کم‌اهمیت و بی‌اهمیت مجددا طراحی شده‌اند و شاهد گرافیکی فوق‌العاده هستیم. دیر لود شدن برخی تکسچرها، به خصوصو تکسچرهای روی دیوار می‌تواند به عنوان تنها مشکل گرافیکی بازی قلمداد شود که به دلیل در چشم‌بودن آن نمی‌توانیم از آن چشم‌پوشی کنیم. موسیقی بازی، باز هم یک شاهکار دیگر از Square Enix است. قطعات موسیقی اصلی بازی در کنار چند قطعه عالی اضافه شده کاملا حسی نوستالژیک به شما خواهند داد و شما را با داستان هم‌مسیر خواهد کرد. ریبتم موسیقی بازی به خوبی در لحظات مختلف تغییر کرده و گوش‌نواز هستند. در لحظاتی که در جهان زیبای بازی قدم می‌زنید و مناظر آرام بازی را مشاهده می‌کنید تا درگیری‌های بسیار شلوغ بازی، هر کدام به طور مناسبی قطعات خود را دارند و آرامش و ادرنالین را به خوبی به شما تزریق می‌کنند. در مورد صداگذاری هم باید بگویم انتظار شاهکار نداشته باشید اماصداگذاران شخصیت‌های اصلی و فرعی در حد انتظار عمل کرده‌اند و سطح خوبی دارند; به خصوص Cloud و Tifa که سطح بسیار خوبی دارند. در نهایت باید بگویم Square Enix با معرفی رسمی Final Fantasy VII Remake ریسک بزرگی کرد و می‌توانست به شکست بدی منجر شود. انتطارات از این بازی بسیار بالا بود و این استودیو تصمیم هوشمندانه‌ای مبنی بر عرضه اپیزودیک بازی و در عوض پرداخت بیشتر به جای جای بازی گرفت. داستان بازی اضافات فوق‌العاده‌ای داشته و بخش‌هایی را که در بازی اصلی صرفا تمرین هم بودند، جنبه داستانی داده است; شخصیت ها پر و بال گرفته‌اند و افراد جدیدی هم به داستان اضافه شده‌اند. اما نکته مهم‌تر این است که این بازی صرفا بازسازی یکی از عاوین خاطره‌انگیز و عالی قدیمی نیست، این بازی آنقدر خوب است که می‌تواند به عنوان بهترین فاینال فانتزی تاریخ بعد از نسخه هم یاد شود. سیستم مبارزات بازی کاملا از نو پایه‌گذاری شده و گرافیک بازی هم یک شاهکار تمام‌عیار است. این بازی آنقدر خوب است که باید زین‌پس فاینال‌فانتزی‌های مدرن بر پایه این بازی ساخته شوند و شک ندارم این عنوان تا مدت‌های طولانی بر روی هارد کنسول‌هایمان نصب خواهد بود. حال تنها کار باقی‌مانده انتظار برای اپیزود دوم است. تا آن موقع توصیه می‌کنم بارها و بارها این بازی را انجام دهید و از این بازسازی فوق‌العاده نهایت لذت را ببرید. Final Fantasy Remake Episode جدای وابستگی‌اش به بازی اصلی، یک بازی عالی است و می‌تواند مسیر جدیدی برای این سری تعیین کند.