برونشکتازی عبارت است از یک نوع بیماری ریوی که در آن لوله‌های نایژه‌ای به طور مزمن بسته و ترشحات ضخیم در آن‌ها جمع می‌شود. عفونت ثانویه به این بیماری به دفعات رخ می‌دهد. این بیماری مسری نیست مگر اینکه بیماری سل نیز همراه آن وجود داشته باشد. علل بیماری آسیب به لوله‌های نایژه‌ای کوچک‌. این آسیب ممکن است در عرض چند سال به وجود آمده و توسعه یابد. علل شایع آسیب عبارتند از: سیگار کشیدن عفونت‌های ریوی مکرر برونشیت مزمن آلرژی‌ها دود یا گرد و غبار استنشاق یک جسم خارجی بیماری سل سرطان یا آبسه ریه عوامل خطرساز سیگار کشیدن. تغذیه نامناسب. چاقی. سابقه خانوادگی بیماری سل. خستگی یا کار زیاد. قرار گرفتن در معرض مواد آلرژی‌زا. هوای سرد و مرطوب. پیشگیری هیچ گاه‌سیگار نکشید. در صورت‌بروز عفونت‌ریوی‌حتما به‌پزشک‌مراجعه‌کنید. حتی‌المقدور از عوامل‌خطر دوری‌کنید. واکسن‌آنفلوآنزا و ذات‌الریه‌تزریق‌کنید. درمان - آزمایشات تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشند: عکسبرداری از ریه‌ها، عکس‌برداری از نایژه‌ها، کشت خلط، برونکوسکپی (دیدن نایژه‌ها از داخل توسط یک لوله که سر آن منبع نور و دوربین نصب شده است) - هیچ گاه سیگار نکشید. - روش تخلیه ترشحات و خلط را با استفاده از تغییر وضعیت بدن فرا بگیرید و این کار را روزانه دو بار انجام دهید. - زیر پایه‌های جلویی تخت را / - / سانتیمتر بالا بیاورید تا ترشحات مخاطی در لوب‌های تحتانی ریه‌ها جمع نشوند. - اگر در محل کار شما آلودگی هوا شدید است، حتی‌الامکان سعی کنید که کمتر در معرض این هوا قرار گیرید، و اگر لازم بود، شغل خود را عوض کنید. - در خانه سیستم تهویه مطبوع فیلتردار و با کنترل رطوبت نصب کنید. - اگر کارهایی چون فریاد زدن، خندیدن با صدای بلند، گریه کردن، فعالیت شدید، یا تغییرات ناگهانی دمای محیط موجب بروز حملات سرفه شوند، از آن‌ها اجتناب کنید. - بهداشت دندان و دهان را دقیقا رعایت کنید. - اگر سابقه آلرژی دارید، سعی کنید در معرض موارد آلرژی‌زا قرار نگیرید. - عمل جراحی برای درآوردن نواحی آسیب دیده مجزا در ریه (به ندرت) رژیم غذایی مایعات بیشتر بنوشید. روزانه حداقل لیوان آب بنوشید. این کار موجب رقیق شدن ترشحات و آسان‌تر شدن تخلیه آن‌ها با سرفه می‌شود. فعالیت درزمان ابتلا به بیماری تا حد امکان فعالیت خود را حفظ کنید. درچه زمانی باید به پزشک مراجعه نمود اگر شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان علایم برونشکتازی را دارید. اگر پس از تشخیص، دچار علایم عفونت ریوی یا برونشیت شده‌اید. این علایم شامل: - اگر شما دچار تب شده‌اید. - اگر خلط خونی خلط علی‌رغم درمان ضخیم‌تر شود یا با تخلیه وضعیتی، رنگ، مقدار، یا خصوصیات خلط تغییر یابد. - اگر درد سینه افزایش یابد. - اگر تنگی نفس بدون سرفه یا در زمان استراحت رخ دهد. عواقب موردانتظار اغلب‌بیماران‌با درمان‌می‌توانند زندگی‌تقریبا طبیعی‌و بدون‌ناتوانی‌و معلولیت‌عمده‌داشته‌باشند. عوارض احتمالی بیماری انسدادی مزمن ریه. ذات‌الریه مکرر. تخریب بافت ریه.