خب خب خوبین؟ خوشین؟ چه خبرا؟ عاقا من که عکاس نیستم دوربین هم ندارم. ولی با اجازه تون علاقه دارم: ) اینجوریم که گوشی که بالاخره دستمه همیشه هرجا رسیدم دوتا عکس از آسمون میگیرم. شاید براتون جالب باشه که کلا زیاد از خودم عکس نمیگیرم به جاش همش از آسمونا عکس میگیرم: ) خودم که خیلی دوسشون دارم الان هم به جای فوت وقت بریم عکسا رو نشونتون بدم: ) اینجا آسمون خیلی گرفته بود ولی دوستش داشتم. این عکس حدود ده دقیقه پیاده روی با خونه مامان بزرگم فاصله داره. اونروزی که این عکس رو گرفتم کلا همه چیز قشنگ بود آبان ماه پارسال بود. دانشگاه ها تعطیل شده بود و برادر جان برگشته بود: )قاعدتا وقتی یه گوشی با دوربین خوب دردسترسم هست دیگه با گوشی خودم عکس نمیگیرم: ) نمیدونم چرا با دیدن این صحنه حس کردم این درختا بچه های کوچیکی هستن که منتظر مامانشونن تا بیاد این مال وقتیه که توی یه ساعت استراحت عصرم با بابایی رفتیم یه جایی که پرنده پر نمیزد: ) دقت کنید به اون نور نارنجی وگلبهی. انگار توی یه بوم نقاشی قلم رو از اول تا آخر بوم کشیدیم. اینجا فردای همون شب برفیه که پایین تر عکسشو گذاشتم. خدایی این عکسایی که آدما مثل مورچه توشون میوفتن خیلیی جذابن نه؟ این عکس مال وقتیه که داداشم رو برده بودیم دانشگاه. کلا روز خیلی خوبی بود. وقتی داشتیم خداحافظی میکردیم که بره داخل خوابگاه این صحنه رو دیدم. پس از آخرین لحظات بودنش استفاده کردم و با گرفتن گوشیش این عکس رو ثبت کردم: ) این عکس مال وقتیه که با اینکه کلی درس داشتم. ولی مگه میشه با وجود برف درس خوند؟ ؟ هیچ حرفی ندارم فقط اینو بگم بعد از گرفتن این عکس تا چند روز حالم خوب بود: ) عکس بالارو خیلی دوست دارم نه به خاطر ماه. بلکه به خاطر مدل گرفته شدنش: ) یه روز که عموم رو دیدم وسیله های نقشه برداریش باهاش بودن یکی از دوربیناش رو در آورد و گفت نمیدونم ولی شاید بشه باهاش ماه رو دید. بعد از دیدنش هم یه عکس از توی دوربین نقشه برداری ازش گرفتم: )به این شکل که گوشی رو گذاشتم روی دهنه دوربین و عکس گرفتم: ) چقدر من عکسایی رو دوست دارم که کوچیکی انسان رو نسبت به طبیعت نشون میده آسمون که خودش قشنگه. یه ذره هم که افکت بدی خیلی قشنگ تر هم میشه خب خب. اینجا سه ماه بعد از رفتن حسین به شیرازه. یه روز که میخواست برگرده. بابایی گفت خودم میرم دنبالش. ماهم خیلی آروم اول صبح که میخواستن با مامانی حرکت کنن نشستیم توی ماشین و باهاشون رفتیم: ) همچنان معتقدم شیراز خیییلیی خوبه. ببینین چه شهر قشنگ و جذابیه: ) همچنان افکت داره آسمون ولی عکسش رو خیلی دوست دارم با اینکه خیلی مشخصه افکت دادم به آسمونش ترکیب ابرای مشکی و سفید خیلی جذاب کرده بود آسمون رو اینجا غروب بود توی راه همدان بودیم. آسمون یهو خیلی خوشگل شد. ولی خب این عکس رو من نگرفتم خودم یکی دیگه گرفتم که فعلا در دسترسم نیست. اما به خاطر اینکه من توی ماشین وسط نشسته بودم نمیتونستم بیام بیرون از شیشه و از همون داخل ماشین گرفتم این عکس همون شب شیرازه که بالاتر عکسشو گذاشته بودم ولی خب این جذاب تره پ. ن: چرا اینقدر چرته؟ میگه حجم عکسا باید کمتر از هفت مگابایت باشه. به خاطر همین خیلی از عکسا رو نتونستم بزارم. فقط دوتاش رو نتونستم از گذاشتنشون بگذرم و حجمشون رو کم کردم که یکیشون اینقدر زشت شد که دیگه حالم ازش بهم میخورد. عکس دوم رو هم که میشه همین عکس آخر خیلی کیفیتش اومده پایین ولی خب بازم قابل تحمله ولی خدایی اونجوری قشنگ تر بودن پ. ن : راستی نظرتون درباره ی عکسا چیه؟ از کودوم خوشتون اومد؟ البته اگه کلا خوشتون اومده باشه این قسمت آسمون بود شاید قسمت های جنگل و بچه هارو هم بزارم. آخه غیر از آسمون به عکاسی از این دوتا علاقه دارم: )