برای تشخیص گذاری فرد باید حداقل سن سال داشته باشد. اما الگوی فراگیر نادیده گرفتن و نقض حقوق دیگران از سن سالگی شروع می شود و حداقل سه مورد زیر وجود دارد. عدم انطباق با هنجارهای اجتماعی و رفتارهای قانونی، مانند انجام اقداماتی که زمینه بازداشت را فراهم می آورد. فریبکاری، دروغ گفتن مکرر، استفاده از نام مستعار یا ارتباط با دیگران برای لذت بردن یا سود شخصی. تکانشگری و ناتوانی در برنامه ریزی. تحریک پذیری و پرخاشگری که غالبا با درگیری یا حمله فیزیکی همراه می شود. بی تفاوتی نسبت به امنیت خود یا دیگران. عدم مسیولیت پذیری، عدم ثبات یا رعایت تعهد. عدم پشیمانی، بی اعتنایی یا توجیه صدمه، بدرفتاری یا سرقت از سایرین. این خصوصیات اغلب در زندگی به مشکلات بزرگی منجر می شوند. عدم توانایی در نظر گرفتن افکار، احساسات و انگیزه های افراد دیگر می تواند منجر به بی توجهی به آسیب دیگران شود. در بزرگسالی، این اختلال می تواند هم برای فرد مبتلا و هم برای افرادی که با او در تماس هستند مخرب باشد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی به احتمال زیاد رفتارهای مخاطره آمیز، فعالیت های خطرناک و اقدامات مجرمانه انجام می دهند. کسانی که به این اختلال مبتلا هستند اغلب به عنوان بی وجدان توصیف می شوند و از اعمال مضر خود پشیمان نمی شوند. درمان این مشکلات توسط صورت می پذیرد.