خیلی وقت‌ها شده که برای حضور در قرار مصاحبه آدم نمی‌داند چه کار کند یا حتی چی بپوشد! با یک جست‌وجوی ساده می‌شود به هزاران مطلب دراین‌باره رسید. اما فرهنگ استخدام و همکاری ما در ایران با جاهای مختلف دنیا متفاوت است. قطعا هرجایی فرهنگ خاص خود را دارد و هر فرهنگی یه پاسخی برای این سوال دارد: مدیر منابع انسانی، درباره همین دغدغه نکات خوبی را مطرح کرده که من برای بهتر جا‌افتادن موضوع، دخل و تصرفی را در صحبت‌های او داشتم. در ادامه می‌توانید آن‌ها را بخوانید. حامد طی دو سال و نیم گذشته ( تا ) ، به‌عنوان مصاحبه‌کننده، نزدیک به مصاحبه جذب نیرو برگزار کرده است. یعنی مصاحبه‌ای که فنی نیست و جنبه‌های شخصیتی آدم‌ها در آن بررسی می‌شود. او با بیان این مشکل که خیلی از جاها شرایط بدی برای مصاحبه دارند و عملا مصاحبه نمی‌کنند، اظهار کرد این حق مصاحبه‌شونده است که از نتیجه مصاحبه خود مطلع شود ولی خب مت سفانه خیلی از کسب‌و‌کارها نتیجه مصاحبه را به مصاحبه‌شونده اطلاع نمی‌دهند. حامد معتقد است که مصاحبه شبیه به ورزش پینگ پینگ است که هر دو طرف باید قوی و حرفه‌ای ظاهر شوند در غیر این صورت چیز جالبی از آب در نمی‌آید. البته او در صحبت‌هایش بیشتر به مصاحبه‌کننده توجه داشته و نکاتی را با هدف دلسوزی برای کسانی که مصاحبه‌رفتن بلد نیستند و فرصت‌های خوبی را از دست می‌دهند، گفته است. قبل از جلسه مصاحبه حتما سایت شرکتی که برای مصاحبه می‌روید، شخم بزنید. این نشان می‌دهد که شما چقدر مشتاق استخدام‌شدن در آن شرکت هستید. من همیشه می‌پرسیدم که "از داتین چیا می‌دونید؟ " و خب راستش جواب‌هایی مثل "هیچی" یا "فقط می‌دونم نرم‌افزار تولید می‌کنه"، در همان ابتدای مصاحبه خیلی ضد حاله! این موضوع واقعا حیاتی است. فرمت رزومه ت ثیر اولیه سنگینی روی مصاحبه‌کننده می‌گذارد و پیش‌فرض ذهنی او را درباره شما، خواه ناخواه تنظیم می‌کند. مطمینم که نمی‌خواهید مصاحبه را از نقطه زیر صفر شروع کنید. پس به فونت، چیدمان، بولت، فهرست و. توجه کنید. لطفا ! خوب‌توصیف‌کردن با دروغ‌گفتن فرق می‌کند. رزومه باید "بهترین توصیف صادقانه" از شما باشد. فهمیدن دروغ‌های رزومه، برای کسی که , مصاحبه انجام داده باشد اصلا کار سختی نیست و تقریبا هیچ‌کس آدم دروغ‌گو را استخدام نمی‌کند. فارغ از حجم دروغ: ) شاید دست‌دادن به نظر بی‌اهمیت و مسخره می‌آید، ولی دوست داشته باشید یا نه، ت ثیر اولیه‌ای که روی مصاحبه‌کننده می‌گذارید، خیلی مهم است. شل و ول دست‌دادن همه جا بد است و در مصاحبه خیلی بدتر. البته این موضوع در ایران به عقاید و جنسیت شما هم بستگی دارد. نکته‌هایی را که برای شما توضیح داده می‌شود، بنویسید مخصوصا اسم و سمت مصاحبه‌کنند‌ها را. توجهتان به جزییات و یادداشت‌کردن توضیحات مهم، ت ثیر خوبی روی مصاحبه‌کننده می‌گذارد. البته می‌توانید از برنامه‌های تلفن همراه خود هم استفاده کنید ولی مهم این است که حتما نکته‌برداری انجام بشود. شاید درون‌گرا باشید و حفظ ارتباط چشمی با یک غریبه برای شما کار سختی باشد. ولی مهم است که در طول مصاحبه و موقع حرف‌زدن خجالتی‌بودن را کنار بگذارید و با مصاحبه‌کننده چشم تو چشم باشید. چشم‌ها بیش از آنکه فکر می‌کنیم پیام منتقل می‌کنند. خیلی راحت بگویم ی بس نباشید. جاهایی که می‌شود و فضا اجازه می‌دهد، کمی شوخی کنید تا یخ‌ها بیشتر باز شود ولی خیلی کم. یک سوء‌تفاهم و برداشت بد از شوخی شما، آخرین چیزی است که در مصاحبه لازم دارید. نظم نوعی شایستگی است که تقریبا برای همه شغل‌ها لازم است. وضع ظاهری شما، نشانه‌ای خوب برای این است که چقدر آدم منظمی هستید. قرار نیست برند بپوشید یا تیپ مصاحبه‌کننده‌کش! بزنید. فقط کافی است مرتب و تمیز بپوشید. از زمانی که منتظر نشسته‌اید تا مصاحبه شروع شود استفاده کنید! محیط را ببینید، تعامل بین آدم‌ها را ببینید، جو غالب شرکت را ببینید و اگر شد، در مصاحبه راجع به آن‌ها حرف بزنید. مثلا : "وقتی منتظر بودم دیدم بچه‌ها خیلی با هم صمیمی‌هستند. همه واحدهای اینجا همینجوریه؟ " خواهش می‌کنم و لطفا دیر نکنید. این موضوع خیلی برای مصاحبه‌کننده ناراحت‌کننده‌است. اگر اتفاقی افتاد و فکر کردید که دیر می‌رسید، حتما اطلاع بدهید و موقع رسیدن هم به‌خاطر آن عذرخواهی کنید. واقعا نشان بدهید که به آدم‌ها احترام می‌گذارید. زیرآب مدیر قبلی و شرکت قبلی (حتی رقیب) را زدن، شاید به نظر جالب و جذاب بیاید، ولی اصلا این‌طور نیست. اینکه به‌خاطر اختلاف‌نظر و سلیقه شرکت را ترک کردید، حرفه‌ای‌تر از این است که به‌خاطر بی‌سواد‌بودن مدیرتان این کار را کرده باشید! جواب "هیچی! " بدترین جواب ممکن به این سواله! هرکسی باید و باید برای خودش دلایل محکم و خطوط قرمز شفافی داشته باشد که اگر از آن‌ها عبور شود، شرکت را ترک می‌کند. هر شرکتی که می‌خواهد باشد! به نظر من آدمی که هرکاری با او بکنید باز هم می‌ماند، اصلا آدم جذابی نیست. تعریف‌کردن از خود دام بسیار خطرناکی است. فکر می‌کنید باید تمام فیچرهای خود را در چشم مصاحبه‌کننده کنید تا حسابی تحت‌ت ثیر قرار بگیرد؟ نه! یک متواضع با اعتماد‌به‌نفس باشید، نه یک معصوم بدون اشتباه! حتما به چندتا از اشتباهاتتان هم اشاره کنید! ممکن است با مصاحبه‌کننده کم‌حوصله‌ای طرف باشید که حوصله حرف‌کشیدن از شما را نداشته باشد. دقت کنید که در جلسه مصاحبه شما باید بیشتر از او حرف بزنید. جوری نباشد که دو دقیقه سوال کند، ده ثانیه جواب بدهید! از فرصتی که وجود دارد بهتر استفاده کنید. اگر جایی نظرتان با مصاحبه‌کننده متفاوت است و او حرف شما را رد می‌کند، رندی کنید و بدون اینکه حرفتان را کامل پس بگیرید، بحث را تمام کنید. "تا جایی که من می‌دونم اینجوریه، حتما بعد از جلسه بیشتر بررسیش می‌کنم. " به‌هیچ‌وجه وسط حرف طرفتان نپرید. جواب سوال‌ها را با دو سه ثانیه مکث بدهید. اگر مطمین نیستید که سوال را فهمیده‌اید یا نه، چک کنید. "اگر درست فهمیده باشم سوالتون اینه که. " یادتان باشد که جلسه مصاحبه دو طرفه‌است و شما هم باید در آن جلسه شرکت را محک بزنید. مصاحبه‌کننده نماینده خوبی از شرکت است و تصویر خوبی از شرکت نشان می‌دهد. اگر آن تصویر با شما سازگار نیست، بی‌خیال آن شرکت بشوید. چه سوال‌هایی از مصاحبه‌کننده بپرسم؟ خیلی وقت‌ها هم پیش آمده که برای مشغول‌شدن در یک جای جدید، به مصاحبه رفته‌اید و به‌خاطر جو حاکم در جلسه مصاحبه و استرس پاسخ‌دادن به سوالات کارفرما، خیلی از سوالاتی که خودتان می‌خواستید بپرسید، کلا فراموش کرده‌اید و برای خیلی‌سوالات دیگر هم که پرسیده‌اید، جواب درست و حسابی دریافت‌نکرده‌اید. اگر در طول مصاحبه سوالات زیر را بپرسید، به نظر می‌رسد که در حال سبک و سنگین کردن پیشنهاد کار و مقایسه آن با پیشنهادهای دیگرتان هستید (خواه پیشنهاد دیگری داشته باشید، خواه نداشته باشید) به نظرم با این رویکرد در موقعیت بهتری خواهید بود تا بفهمید آیا این کار مناسب شما هست یا خیر و اینکه چگونه می‌توانید در آن شرکت موفق‌تر باشید. یادتان باشد که در این شرایط، قدرت با شنونده است. پس شما می‌توانید سوالات خودتان را بپرسید و با این کار نه‌تنها مصاحبه‌گر را به فکر وا می‌دارید، بلکه به پاسخ‌هایی که در انتخابتان به آن نیاز دارید هم می‌رسید. سوالاتی که گفته بودم اینجاست. البته به این نکته هم توجه کنید که قطعا سوالات دیگری هم می‌توانید بپرسید ولی به نظرم این سوال خیلی کلیدی و پرکاربرد است. چرا این موقعیت شغلی خالی است؟ خود شما از بودن در این شرکت راضی هستید؟ من در کارم چقدر جای پیشرفت دارم؟ اولین ارزیابی عملکرد و اولین بررسی حقوق من به‌عنوان یک کارمند جدید، چه مدت پس‌از استخدام انجام می‌شود؟ عملکرد من چگونه ارزیابی می‌شود؟ امنیت شغلی و قرارداد من به چه صورت است؟ مزایا و بیمه چطور؟ نحوه پرداخت حقوق چه زمانی است؟ ساعت کاری، مرخصی‌رفتن و پنجشنبه‌ها در شرکت شما به چه صورت است؟ در ساعات غیرکاری، از من انتظار دارید تا چه حد "دردسترس" باشم؟ انتظاراتتان برای موضوعاتی مثل اضافه‌کاری، دورکاری، انجام کارها در خانه، کار در ساعات غیرکاری یا تعطیلات چیست؟ به‌طور کلی دورکاری را چطور ارزیابی می‌کنید؟ هم‌تیمی‌های من چه کسانی هستند؟ تیمی که با من است چند نفره بوده و چقدر جای پیشرفت دارد؟ از چه سرویس‌هایی استفاده می‌کنند؟ بودجه‌ای که در اختیارم هست چقدر است؟ چقدر کسب‌وکار شما جای پیشرفت دارد؟ سهام‌دار و سرمایه‌گذارهای شما چه کسانی هستند؟ یادتان باشد هیچ‌وقت قول انجام کاری را که نمی‌دانید از پس آن برمی‌آیید یا نه، ندهید. شما مجبور نیستید تا پایان مصاحبه منتظر بمانید تا این سوالات را بپرسید. درحقیقت بهتره (حتی طبیعی‌تره! که این سوالات را در طول مصاحبه بپرسید. قطعا می‌شود سوالات بیشتری پرسید یا خیلی از همین سوالاتی که ذکر کردم هم نپرسید. درواقع اینکه چی بپرسید یا نپرسید، به چیزهای زیادی مثل مدرک تحصیلی، سابقه کاری و. بستگی دارد. راستی! در اینجا می‌توانید از سرویس‌های خارجی مثل، و و سرویس‌های ایرانی مثل و برای ساخت رزومه آنلاین کمک بگیرید. در آخر هم پیشنهاد می‌کنم مطلب " " را بخوانید. یادتون نره که است!