مقاله مرتبط: در سال هجری قمری در شهر ری متولد شد. در جوانی به فراگیری علم کیمیا و شیمی پرداخت و در اثر بخار و دود ناشی از زرگری، چشم هایش و ر م کرد و برای معالجه، نزد طبیبی رفت. آن طبیب پانصد اشرفی طلا به‌عنوان حق معالجه از او گرفت و به رازی گفت: کیمیا همین است نه عملیات تو. محمدبن زکریا، از آن پس ترک کیمیاگری کرد و در سن چهل سالگی به تحصیل طب پرداخت تا آن‌که مرجع تمامی اطبای زمان خود شد. شهرت او در میان همگان به حدی رسید که عرب‌ها او را طبیب‌المسلمین و به مناسبت این که کتاب‌های او به زبان عربی است، جالینوس‌العرب، خوانده‌اند. رازی بعدها به سرپرستی بیمارستان‌های معروف عصر خود از قبیل بیمارستان بغداد و ری برگزیده شد. برای محمدبن زکریای رازی، کتاب در طب، کتاب در علوم طبیعی، کتاب در فلسفه، کتاب در الهیات، کتاب در کیمیا و ده‌ها اثر دیگر در علوم مختلف ذکر کرده‌اند که تا عنوان برشمرده شده است. محمد زکریای رازی به‌عنوان کاشف الکل و جوهر گوگرد (اسید سولفوریک) مشهور است. به گفته جرج سارتن، پدر تاریخ علم، زکریای رازی بزرگ‌ترین پزشک اسلام و قرون وسطی بود. سرانجام این دانشمند بزرگ مسلمان در سالگی درگذشت و در ری مدفون شد. سالروز تولد این پزشک مشهور مسلمان و ایرانی، برابر با پنجم شهریور، به پاسداشت مقام علم و دانش و گرامی‌داشت فرزانگان ایران زمین در جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان روز داروسازی نام‌گذاری شده است. بی‌گمان یکی از شاخه‌های بسیار مهم دانش پزشکی زمان ما دانش داروشناسی و داروسازی است و هیچ‌کدام از دست‌اندرکاران رشته‌های پزشکی از این دانش بی‌نیاز نیستند. پزشک، داروساز، دندان‌پزشک، پرستار، ماما و دیگر وابستگان این رشته اگر داروشناس نباشند در کار خود موفق نخواهند بود. استفاده از دارو به قبل از تاریخ مکتوب می‌رسد به‌عنوان مثال: تسکین درد زخم‌های بدن از طریق قرار دادن عضو در آب سرد یا استفاده از برگ تازه درختان یا گل آلود کردن عضو. از هنگام تهیه و جمع آوری مواد دارویی دانش داروسازی آغاز شد و به این ترتیب در اثر بروز بیماری‌های مختلف و غریزه بقا در طول اعصار متمادی داروهای مختلف کشف شدند. در قرن هفتم قبل از میلاد ASKLEPIOS به‌عنوان بزرگ ترین خدایان تندرستی مورد اعتقاد یونانیان بود و در آن زمان بیمار باید دست یا عصای آسک لپیوس یا زبان مار مقدس را می‌بوسید تا مورد رحمت خدا قرار می‌گرفت. عصای آسک لپیوس و مار مقدس که دور آن حلقه زده بود به‌عنوان نشانه رسمی پزشکی در دنیا شناخته شد. در سمت راست آسک لپیوس دخترش HYGIA می‌ایستاد که در دستش یک جام از شربت شفابخش برای بیمار قرار داشت و مار مقدس نیز بر بازویش حلقه زده بود. از آن به بعد جام و مار نیز به‌عنوان نشانه داروسازی در جهان شناخته شد. تعداد زیادی لوح و طومار و آثار دارو پزشکی کشف و تفسیر شده است که قدمت آن‌ها به سه هزار سال قبل از میلاد مسیح می‌رسد. ایرانیان باستان جزو اولین کسانی بودند که دارو را می‌شناختند. در زند اوستا قسمتی به نام وندیدا به امور درمان اختصاص دارد. اوستا دو نسخه داشت یک نسخه آن در تخت جمشید در آتش‌سوزان اسکندر از بین رفت ولی دیگری که در آتشکده آذرگشسب نگهداری می‌شد به دست یونانیان افتاد و دانشمندانی نظیر جالینوس از آن بهره گرفتند. در سال شمسی جهت پیشرفت علوم با تلاش دارالفنون ت سیس شد که در قسمت پزشکی یک معلم داروساز ایتالیایی داشت. در سال کلاس طب جدا شد و مدرسه عالی طب نام گرفت و در سال مدرسه دواسازی تاسیس شد. در سال دوره داروسازی سال بود و دانشجویان به‌جز ساعات درس باید در یکی از داروخانه‌های تحت نظر یک داروساز مجرب و معروف مشغول آموزش عملیات داروسازی می شدند. در سال که دانشگاه تهران تاسیس شد، مدرسه دواسازی به دانشکده تبدیل شد. اولین داروخانه با داروهای گیاهی در سال شمسی در مریض‌خانه دولتی که توسط امیرکبیر ت سیس شد، دایر شد و اولین داروخانه به سبک جدید توسط شوربن آلمانی معلم داروسازی دارالفنون در خیابان ناصرخسرو تاسیس شد. از نخستین ایرانیانی که داروخانه تاسیس کردند، آقای دکتر "هوشنگ نظامی" بودند که داروخانه نظامی را در خیابان چراغ برق افتتاح کردند. در همین روز: تعویض تاریخ موهوم شاهنشاهی به سال هجری شمسی ( شمسی) اعلام ملی شدن کلیه معادن کشور ( شمسی) تولد "ابن ن ج ار" مورخ، محدث و ادیب مسلمان ( قمری) استفاده از سلاح "توپ" برای اولین بار در جنگ بین انگلستان و فرانسه ( شمسی) تصویب اعلامیه حقوق بشر و شهروند در جریان انقلاب کبیر فرانسه ( شمسی)