من وقتی حسش نیست، ترجیح می‌دهم در خانه بمانم و به کارهای شخصی‌تر خودم برسم تا بخواهم قراری با کسی تنظیم کنم یا بدتر از اون به تیاتر بروم. شما شاید عادت دیگری داشته باشید اما امیدوارم در این رابطه مثل من باشید و نخواهید تیاتر ببینید. تیاتر در رده‌های بالای بهترین مکان‌ها برای خلوت کردن با خود است. گاهی ممکن است یک نمایش شما را به اندازه کافی با خودش همراه نکند، آن وقت شما بدون اینکه بتوانید از جایتان تکان بخورید، با کسی صحبت کنید، چیزی بنویسید و. باید به مصاف شکست‌ها و ناامیدی‌های بزرگتان بروید. شاید این وسط چند تا راه حل خوب هم برای مسایل و مشکلات‌تان پیدا کنید یا شاید بگویید، همیشه بعد از تماشای یک تیاتر خوب حالم خوب شده است، ایرادی ندارد. اما فراموش نکنید، تیاترهای خوب اتفاق‌های خوب و ویژه در جهان ما هستند. آنها در روز خوب شما بسیار فراتر از یک معلم ساده، یک مسکن، روانگردان یا هرچیزی که نیاز روحی و روانی شما را تامین می‌کند، عمل می‌کنند. پس در روز خوب خودتان به تماشای تیاترهای خوب بروید. تا جایی که ممکن است تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا امروز به تماشای تیاتر بروم یا نه را به تاخیر بیندازید. اگر در اروپا زندگی می‌کردید، حتما پیشنهاد می‌دادم لحظات زیبایی از فکر کردن به اینکه چه روزی از هفته را می‌خواهید به تماشای تیاتر بروید برای خودتان بسازید، اما چون اینجا ایران است و از یک ساعت بعد خود خبر ندارید، حتما و حتما تصمیم‌گیری در این مورد را به تاخیر بیندازید.