سلام. مثل همیشه اگه حوصله‌ی خوندن ندارین می‌تونین ویدیوی این قسمت رو از یا کدتراپی مشاهده کنین. هروقت که با متن‌ها توی پایتون کار می‌کنیم، اون متن رو باید بین دابل کوت یا"" و یا سینگل کوت یا ' ' قرار بدیم. انتخاب اینکه کدوم یکی رو انتخاب کنین شخصی و سلیقه‌ایه و اصلا فرقی نداره. من از سینگل کوت استفاده می‌کنم چون بنظرم یه خورده راحت‌تره. یه مدل دیگه هم هست که بهش Triple Quotes می‌گن و برای متن‌های بلند استفاده می‌شه. مثلا وقتی که می‌خوایم یه ایمیل بفرستیم، متنش رو داخل Triple Quotes می‌ذاریم. Escape Sequence : متغیر زیر رو در نظر بگیرین: اگه داخل متن ما یه Single Quote وجود داشته باشه، مفسر پایتون اون رو بعنوان آخر متن انتخاب می‌کنه و باقی متن بی معنی محسوب می‌شه. تا راه حل برای این کار داریم: اگه برای متنمون از Single Quote استفاده کردیم، داخل متن از Double Quote استفاده کنیم و برعکس. راه حل خوبیه ولی ممکنه توی کد ما مجبور باشیم برای همه‌ی رشته‌ها از یکی از Single یا Double Quote استفاده کنیم. اینجاست که Escape Character وارد می‌شه. Escape Character یا کاراکتر فراری دهنده: ) درواقع همون بک اسلشه که توی پایتون یک کاراکتر خاص بحساب میاد و ازش برای فراری دادن کاراکتر بعدش استفاده می‌کنیم: توی خروجی بک اسلش دیده نمی‌شه و ازش برای فراری دادن Double Quote استفاده شده. پس به بک اسلش Escape Character و به ' ، Escape Sequence گفته می‌شه. توی پایتون چندتا Escape Sequence دیگه هم وجود داره: Formatted Strings : متغیرهای زیر رو در نظر بگیرین: اگه بخوایم نام و نام خانوادگی رو نشون بدیم: روشی که برای چسبوندن دو تا اسم استفاده کردیم اوکیه و مشکلی نداره ولی یه روش جدید و بهتر هست که بهش Formatted String گفته می‌شه و به صورت '' f نوشته می‌شه: و زمانی که برنامه اجرا می‌شه مقادیر first _ name و last _ name داخل عبارت بالا جایگذاری می‌شه. نکته‌ی جالب ماجرا اینجاست که می‌تونیم هر عبارتی که مقداری داره رو بین { قرار بدیم. مثلا: رشته‌ها خیلی کاربردی هستند. توی پست بعدی بیشتر توی رشته‌ها عمیق می‌شیم و باهاشون کار می‌کنیم.