در سال و همه‌ی ت سیسات ما تعطیل بود دیگر میدانید که کارخانه‌ی یو‌سی‌اف ( ) اصفهان را م هر‌وموم کرده بودیم به‌خاطر همین مذاکراتی که کرده بودیم و برای اینکه پرونده‌ی جمهوری اسلامی عادی بشود، پرونده‌ی هسته‌ای ایران عادی بشود هر چه ما عقب‌نشینی کردیم، آنها جلو آمدند هر چه ما نرمش به خرج دادیم، آنها تندتر شدند تا بالاخره به هییت ایرانی گفتند آقا، تضمینی که شما باید بدهید، فقط به یک شکل حاصل میشود و آن این است که تمام ت سیسات هسته‌ای‌تان را جمع کنید همه را جمع کنید! کاری شبیه کاری که لیبی انجام داد. تضمین واقعی این است و ال ا تضمین صلح‌آمیز بودن فع الی ت هسته‌ای شما جور دیگری ممکن نیست فقط همین‌جور ممکن است که شما همه‌ی ت سیسات را حذف [کنید] یعنی این‌جور اینها وارد میدان شدند. حالا کارخانه‌ی اصفهان - که خب یک کارخانه‌ی ابتدایی بود دیگر - تعطیل بود، غنی‌سازی هم اصلا به معنای حقیقی خودش وجود نداشت حت ی ما برای اینکه یک یا دو یا سه سانتریفیوژ داشته باشیم، بحث میکردیم و میگفتند نمیشود! موافقت نمیکردند که ما یک سانتریفیوژ یا دو سانتریفیوژ یا سه سانتریفیوژ داشته باشیم. بعد، ما دیدیم اینها خیلی دارند زیادی حرف میزنند، زیادی پ ررویی میکنند، واقعا دارند وقاحت میکنند، گفتیم پس بازی تمام م هروموم‌ها را شکستیم، کارخانه‌ی یو‌سی‌اف را راه انداختیم، غنی‌سازی را در نطنز و بعد در جاهای دیگر همین‌طور راه انداختیم، رسیدیم به بیست درصد یعنی ما از سه‌ونیم درصدی که اینها اجازه نمیدادند حرکت کردیم و جوانهای مومن ما توانستند غنی‌سازی بیست درصد را ت مین کنند و کارهای فراوانی که در جریان هستید و میدانید. وقتی‌که به اینجا رسیدیم، اینها آمدند با اصرار، به یک معنا با التماس به ما گفتند که خیلی خب، حالا شما بیایید قبول کنید که بیست درصد را انجام ندهید، مثلا پنج هزار یا شش هزار سانتریفیوژ داشته باشید - حالا اینها همانهایی بودند که سه سانتریفیوژ یا دو سانتریفیوژ را هم اجازه نمیدادند - [میگفتند] عیب ندارد بیایید غنی‌سازی بکنید، مثلا شش هزار سانتریفیوژ داشته باشید یا فلان مقدار غنی‌سازی سه‌ونیم درصد را داشته باشید اینها همانها هستند.