استنوز ستون فقرات کمری یا تنگی کانال نخاع کمری به علت باریک شدن کانال نخاعی در ناحیه کمری ایجاد می گردد و غالبا بدون علامت است. تنگی کانال نخاع، اختلال شایعی بوده به طوری که - ، مادرزادی یا اکتسابی/مادرزادی باشد. - فاکتورهای اکتسابی که می‌توانند موجب تنگی کانال نخاعی شوند، عبارتند از: بیماری های دژنراتیو مانند اسپوندیلوز، اسپوندیلولیستزیس و اسکولیوز، تروما، جراحی ستون فقرات، اختلالات متابولیک یا آندوکرین مانند لیپوماتوز اپیدورال، استیوپروز، آکرومگالی، استیودیستروفی کلیوی و هیپرپاراتیروییدی و بیماری پاژه. - علل مادرزادی تنگی کانال نخاعی عبارتند از: آکندروپلازی و ایدیوپاتیک MRI بهترین روش تشخیصی تنگی کانال نخاع است. درمان بیماران علامتدار شامل درمان‌های محافظه‌کارانه با داروهای مسکن NSAIDs (بروفن ناپروکسن) ، استامینوفن و ورزش است. شواهد کافی جهت حمایت از تزریق اپیدورال گلوکوکورتیکوییدها در این بیماران وجود ندارد. درمان جراحی هنگامی که درمان‌های حمایتی با شکست مواجه شوند، به کار برده می شود. - اگر درمان های حمایتی مانند قرص‌های مسکن دسته NSAID (مانند برفون و ناپروکسن و مشابه آنها) ، استامینوفن و ورزش موثر واقع نشوند به اندازه ای که اجازه انجام فعالیت های روزمره را به بیمار ندهد. - اگر علایم عصبی یا نورولوژیک موضعی واضح و آشکار وجود داشته باشند. درمان طبی در مقایسه با جراحی: اکثر مبتلایان به لنگش نوروژنیک که با روش های طبی درمان گردیده اند، با گذشت زمان بهبود پیدا نمی‌کنند. درمان جراحی با لامینکتومی موجب کاهش قابل توجه درد کمر و پا در هنگام فعالیت می شود که سبب بهبود عملکرد بیماری در چهار سال می شود. در صورت وجود عوامل زیر قبل از عمل جراحی، نتیجه جراحی خوب نمی‌شود - اختلال در راه رفتن قبل از جراحی - افسردگی - بیماری قلبی عروقی - اسکولیوز (انحراف جانبی ستون فقرات) منبع: