جهانگرد عرب، احمد بن فضلان هزار سال پیش ماجرای آشنایی خود با نژادی عجیب به نام روس‌ها که امروزه به وایکینگ‌ها معروف هستند را ثبت کرده است. او در قبرستان وایکینگ ها انگشتری نقره‌فام که مزین به نقش و نگار عربی بود، به عنوان مصداقی از داستان‌ها و افسانه‌های قدیمی پیدا کرد. این داستان‌ها بیانگر آن است که اعراب‌با دریا‌نوردان جنگجویی به نام وایکینگ، مراودات تجاری و فرهنگی وسیعی داشته اند. علاوه بر این انگشتر، آثار باستانی دیگری نیز بر این ارتباطات گواهی می دهد. مثلا در قبر زنی لفظ جلاله‌الله پیدا شد که قدمت آن به قرن نهم برمی‌گردد. همچنین کلماتی عربی بر لباس زن دیگری نقش بسته بود که کاملا رمزآلود می‌نمود. بر پایه گزارش های به دست آمده، انگشتری نقره‌ای در قبرستان باستانی بیرکا، یعنی مرکز تجاری و تاریخی آن دوره که امروزه به سوید مشهور است، یافت شد که متعلق به یک زن است و به قرن نهم بازمی گردد. این انگشتر هزارساله توسط حفاری‌های باستان شناس مشهور به نام"هگلمار استولب" که سال‌ها به حفاری مشغول بود، پیدا شده است. این انگشتر در نوع خود بی نظیر است جنس آن از نقره است و در میانش سنگی با نوشته‌ای عربی به خط کوفی وجود دارد. واشنگتن پست اعلام کرده که نوشته عربی حاوی لفظ جلاله"الله" است و این نخستین یافته باستانی واقع در جزایر اسکاندیناوی است که نشان می دهد زبان عربی به این مناطق راه یافته است. معلوم نیست آن زن چگونه به این انگشتر دست یافته است. او لباس سنتی اسکاندیناوی بر تن داشته و برای همین احتمال می‌رود که این انگشتر از طریق روابط داد و ستد با اعراب و مسلمانان به دست او رسیده باشد. تحقیقات باستان شناسی در سال اعلام کرد که سنگ میان این انگشتر در حقیقت از جنس شیشه رنگی است و وجود این جنس نزد وایکینگ‌ها اصلا عجیب نیست، چون شیشه جنس معروفی بوده که سال‌ها در شمال آفریقا و خاورمیانه از آن استفاده می‌شده است. این انگشتر اصلا فرسوده نبوده و همین نکته بیانگر این حقیقت است که همان زن وایکینگی مالک اول و آخر آن بوده است و نیز ارتباطی میان خلفای عباسی و دریانوردان وایکینگی وجود داشته است. باستان شناسان عقیده دارند اصلا عجیب نیست اگر احتمال دهیم که این زن یا اطرافیان او در ممالک خلافت عباسی یا اطراف آن‌ها زندگی می کرده است. نشانه‌هایی از این قبیل، گویای آن است که ساکنان اسکاندیناوی با جهان اسلام در ارتباط بوده و درابتدای قرن یازدهم وایکینگها به دریانوردی طولانی مدت مشهور شدند و حتی به دورترین نقطه در غرب، یعنی آمریکای شمالی وجنوبی و یا قسطنطیه و بغداد راه یافتند. بنا بر روایات معاصر، وایکینگ‌ها مجموعه ای از جنگجویان وحشی و ترسناکی بودند که در غرب اروپا زندگی می کردند. دانشگاه سوید در لباس دفن یکی از وایکینگها کلمات"الله" و"علی" را پیدا کرده است. درسال دانشمندان در دانشگاه"اوبسالا" نوارهایی حریر گونه پیدا کردند که بر آنها با خط کوفی نگاشته شده بود. همچنین هزار سکه نقره‌ای و درهم که متعلق به جهان اسلام بود در حکومتهای اسکاندیناوی یافت شد. آزمایش اسید نوکلییک در گورستان انها نشان م یدهد که اصالت برخی وایکینگ‌ها به ایرانیان برمی گردد. طرطوشی در مورد آنان می‌گوید که زنان وایکینگی به راحتی هر زمانی که بخواهند می توانند طلاق بگیرند و مردان هم مثل زنان می توانند، چشمان خود را آرایش بکنند. او می گوید: تا به حال موسیقی‌فجیع‌تر و گوشخراش‌تر از موسیقی این مردمان نشنیده ام. ناله‌ای از حنجره هایشان خارج می شود که شبیه پارس سگ یا یک حیوان وحشی است.