استان چهار محال و بختیاری، یکی از شگفت انگیز ترین مقصدهای گردشگری و طبیعت گردی ایران است که متاسفانه آنطور که شایسته و بایسته توانمندی ها و ظرفیت های توریستی و تاریخی این استان زیبا و سر سبز بوده، با استقبال ایرانگردان به ویژه گردشگران بین المللی مواجه نشده است. اگر در نوروز به دنبال مقصدی دیدنی و خاص با طبیعتی هیجان انگیز هستید، سفر به استان چهار محال و بختیاری را در دستور کار قرار دهید که همچون چابهار، استان چهار فصل ایران زمین به شمار می رود. در واقع استان چهارمحال و بختیاری با اقلیم متنوع دارای جاذبه‌های گردشگری است، وجود آبشارهای دایمی و فصلی، طبیعتی سحرآمیز را پیش روی رهگذران و گردشگران نوروزی و بهاری قرار داده است. با چهار محال و بختیاری گردی امروز سرویس گردشگری روزیاتو همراه ما باشید. تالاب بین المللی چغارخور در استان چهار محال و بختیاری، یکی از دیدنی ترین مقصدهای گردشگری مسافران نوروزی استان است. نوروز در همه استان های ایران، دیدنی و آیین و سنن خاص خود را دارد که چهار محال و بختیاری ها از این قاعده مستثنی نیستند. چهار محال و بختیاری ها در شب سال تحویل، غذایی را که از برنج و گوشت مرغ یا گوساله و گاو تهیه شده است، میل می کنند. در شهر بروجن برای این شب خوراکی مانند قرمه سبزی تهیه می کنند. رسم سمنو پختن نیز از رسومی است که در شهرها و روستاهای این استان به آن اهمیت زیادی داده می شود. قبل از تحویل سال نو نیز سفره هفت سین پهن می شود و علاوه بر هفت سین، قرآن، گلاب، آینه، تخم مرغ های رنگی، انواع آجیل ها، میوه و شمع یا چراغ نیز در سفره مردم این استان وجود دارد. شهرکردی ها قبل از سال تحویل به زیارت امام زادگان حلیمه و حکیمه خاتون (س) می روند و در آنجا شمع روشن می کنند. عشایر بختیاری نیز همزمان با تحویل سال به مکان سبزتری می روند و سیاه چادر خود را در آنجا برپا می کنند. هنگام تحویل سال بزرگ خانواده قرآن می خواند و همه برای شروع خوب سال یا قرآن می خوانند یا به آیات قرآن نگاه می کنند. این استان با وجود دارا بودن یک درصد از مساحت کل کشور ده درصد از آب آن را ت مین می کند به طوری که دو رودخانه مهم کشور، کارون و زاینده رود از ارتفاعات آن سرچشمه می گیرند. شکل ارتفاعات، میزان نزولات جوی و ارتفاعات از سطح دریا و آب و هوای متنوع استان چشم انداز بکر و متنوعی را فراهم آورده است. جمعیت استان بالغ بر یک میلیون تن است. بیش از نیمی از جمعیت استان در نقاط شهری و بقیه در مناطق روستایی سکونت دارند و تعدادی نیز کوچنده هستند. یعنی این استان، برای روستا گردها و عاشقان فهم و شناخت سبک زندگی جذاب و سنتی عشایر، یک گزینه فوق العاده به شمار می رود. این استان بیش از روستا دارد که هر یک از جذابیت های خاص خود را در معرض دید مسافران نوروزی قرار می دهد. فرهنگ کوچ در این استان با وجود بزرگترین جامعه ایلی کشور (ایل بختیاری) و به طبع آن ایل راه های تاریخی، سکونت گاه های دایمی و فصلی با اداب و رسوم و فرهنگ و پوشش محلی دارای نمود گسترده و جاذبی است. یکی از نمودهای گردشگری در ایران چهار فصل، گردشگری عشایر است که شما را با سبک زندگی دیدنی و هیجان انگیز اقوام ایرانی در پهنه سرزمین هزار رنگ و هزار نقش پارسیان آشنا می کند. عشایر، این غیور مردان و شیر زنان دیر زمانی است که جدالی تاریخی با طبیعت را تجربه می کنند و هر سال با خانواده، رمه و گله باحرکتی منظم، مراتع سرسبز و خرم دشت ها و کوه ها را با سختی فراوان طی می کنند و در ایل راه های تاریخی از ییلاق به قشلاق و از قشلاق به ییلاق رهسپارند. قریب به اتفاق عشایر بختیاری، هفت لنگ و چهارلنگ می باشند و همچنین طوایفی از عشایر قشقایی نیز در استان حضور دارند. اغلب عشایر زمستان ها را در مراکز قشلاق نشین خوزستان و تابستان ها را در مناطق شهرستان های فارسان، کوهرنگ، اردل، کیار، لردگان، و بروجن سپری می کنند. پوشاک مردان بختیار شامل کلاه نمدی، چوغا، شولار دبیت (شلوار) ، شال، پاپیچ و گیوه می باشد. پوشش زنان بختیاری نیز شامل روسری (که مینا یا لچک نامیده میشود) پیشانی بند، پیراهن، شلوار چین دار (تنبان قری) و جلیقه، چادر و پاپوش که ریشه در پوشاک کهن مردمان ایران زمین دارد. پوشش مردان چهارمحال متشکل از کلاه، پیراهن، شال، قبا و شلوار است. پوشش زنان چهارمحال شامل روسری، پیراهن، دامن، جلیقه و چادر است. اگر به این استان رفتید، غذاهای محلی خوشمزه آن را حتما تست کنید که طعم و مزه هیجان انگیزی از مواد ارگانیک حاصل از طبیعت بکر استان را در اختیار شما قرار می دهد. مردم استان بر اساس شیوه معیشت مبتنی بر دامداری، کشاورزی و باغداری، گیاهان وحشی مانند کرفس کوهی، شنگ، پاکلاغ، چاووک، کنگر و . را پس از پختن با ماست مخلوط کرده که به آن ( تیلیکه - تلیکه) ) گفته می شود. گوره ماست: از مخلوط: شیر و ماست، ( گوره ماست) ) تهیه میکنند. آش دوغ: از گیاهانی مانند موچه، اوماج و باگیاهانی مانند ترشک یا سلمان تره، آش دوغ درست میکنند. کال جوش: از آب کشک، کله جوش (کلاجوش) و با رشته کردن خمیر آش برگ پخته می شود. آش کاردی: کاردی که گیاهی کوهی است، در پخت آشی به همین نام مورد استفاده است. کاچی در دو نوع شیر و آردی به نام های کاچی شیر و کاچی تامی پخته می شود. آش ها: آش های نذری مانند شیر برنج (آش برنج) ، شله زرد، آش رشته و پنج تن (آش رشته یا آش برگ) معروفند. کباب ها: نمیشود به استان سفر کرد و کباب بختیاری را امتحان نکرد! کباب بختیاری، کباب قارچ، کباب مرغ و کبک تیهو از خوش سلیقگی مردم استان در انتخاب نوع غذا است. نان های محلی: نان خانگی در تنور گلی یا تنور فلزی پخته می شود و در شهرها و روستاها عمومیت دارد. فتیر نان بسیار نازکی است که عشایر و بختیاری ها بر روی ساج (توه، تابه) می پزند. دژپات در واقع جاده ی پلکانی است که گذشتگان با دستیابی به کوه و سنگ ساخته و معماری جاده سازی را اولین بار در سخت ترین تنگه ها و دره های فلات مرکزی ایران میتوان در این استان شاهد بود. آبشار بسیار بکر و زیباست که در بین کوه های سر به فلک کشیده زاگرس و در مسیر کوچ عشایر واقع شده است. مراتع سرسبز و آثار باستانی مثل پل خدا آفرین در اطراف آن، دیدنی هایش را صد چندان می کند. دره عشق از زیباترین مناطق گردشگری و دیدنی استان چهارمحال و بختیاری است و هر ساله مسافرای زیادی را به سمت خودش می کشاند. این دره رویایی در منطقه مشایخ قرار دارد. اگر به این استان رفتید، دیار از دره عشق که بهشت طبیعت گردی استان چهار محال و بختیاری به شمار می رود را در نوروز دیدنی استان، فراموش نکنید. یکی از نمادهای مردمان لر بختیاری که روی گور بزرگان و نامداران این مردم گذاشته شده، شیر سنگی است. در گویش بختیاری به این مجسمه ها برد شیر هم گفته میشود. این قلعه در حال حاضر در اختیار سازمان میراث فرهنگی است و از نقاط گردشگری چهار محال بختیاری به شمار می رود. در این قلعه، تعدادی از فیلم های تاریخی ساخته شده است. در پنج کیلومتری شهرکرد یک اثر باشکوه از نظر معماری و هنری حجاری در ایران وجود دارد که به اسم قلعه چالشتر شناخته می شود. منزل احمد خان و محمود خان چالش نیز در این منطقه قرار دارد. اثری باشکوه از نظر هنر حجاری در معماری ایران زمین است. مگر می شود به چهار محال سفر کرد و دشت های سحر آمیز لاله های واژگون را تماشا نکرد! دشت لاله های واژگون یکی از جاذبه های دیدنی و گردشگری ایران و یکی از اثر طبیعی ملی ایران و مورد حمایت سازمان محیط زیست است. این دشت زیر پوششی رنگارنگ از گل هایی قرمز رنگ بوده که گویی نقاش طبیعت، این بخش از تابلوی بزرگ ایران را به گونه ای متفاوت نقاشی کرده است. دشت لاله‌های واژگون کوهرنگ یکی از جاذبه‌های دیدنی و گردشگری ایران است. این دشت هکتار وسعت و در استان چهارمحال و بختیاری دارد و رویشگاه اصلی گونه گیاهی لاله واژگون است. محدوده‌ای از این دشت بعنوان اثر طبیعی ملی لاله واژگون تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار دارد. این دشت در شهرستان کوهرنگ واقع شده و جاذبه‌های گردشگری دیگری مانند آبشار کوهرنگ، پیست اسکی چلگرد و چشمه آب معدنی دیمه در نزدیکی آن قرار دارند. رویشگاه اصلی این گیاه نادر، دامنه کوه‌های آب‌کاسه خوربه، گرگانک و مناطق بنواسنکی و مله زرده‌است. لاله‌های واژگون، که در زبان محلی گل بگریو (گل گریان) و اشک مریم نامیده می‌شوند، در اواخر فروردین ماه به گل می‌نشینند و تا اواخر اردیبهشت گل‌های خود را حفظ می‌کنند. بیش از نیمی از جمعیت استان چهار محال بختیاری در نقاط شهری و بقیه در مناطق روستایی سکونت دارندبرای مسافران نوروزی و حتی بهار گردها، دیدن آبشارهای خروشان و بهره بردن از فضای دل انگیز اطراف آن، یکی از جذاب ترین فرصت های گردشگری و طبیعت گردی بوده که خوشبختانه این دیار برف و سبزی، از نعمت پر آبی در سرزمین خشک و نیمه بیابانی ایران همچون لرستان و کردستان دیدنی برخوردار است. به چهار محال و بختیاری، سرزمین آبشارهای مینیاتوری گفته می شود. چند مقصد آبشار گردی مهم این استان را برای شما که قصد سفر نوروز و بهاری به این استان جذاب را دارید در ادامه معرفی می کنیم: منطقه چهارمحال و بختیاری به علت کوهستان‌های بلند و ارتفاعات برف‌گیر، در فصل زمستان پوشیده از برف می‌شوند و کوه‌های مرتفع این منطقه، کانون ذخیره آب‌های روان دایمی و سرچشمه شبکه آب‌های جاری استان هستند. آبشارهای شیخ علیخان، آتشگاه و گاهکده لردگان، دره عشق، کردی سبزه کوه، تونل اول کوهرنگ، زردلیمه، آبشارهای بهشت‌آباد و لندی از جمله مهم‌ترین آبشارهای استان چهارمحال و بختیاری هستند که از زیباترین جاذبه‌های طبیعی این استان به شمار می‌آیند. طبیعت سحرآمیز چهارمحال و بختیاری دارای جاذبه های گردشگری زیادی است اما در این میان، آبشار شیخ علیخان از بدیع‌ترین مناظر دل انگیز این استان محسوب می شود، در ده کیلومتری شهر چلگرد مرکز شهرستان کوهرنگ و در کیلومتری از مرکز استان واقع در روستای شیخ‌علیخان آبشار زیبایی به همین نام جریان دارد که تن رنجور، از خستگی راه را رمق تازه می‌بخشد آب از ارتقاع یک تنگه جاری شده و با خود نسیم سردی را در ورودی روستای شیخ علیخان در پیش روی رهگذران و گردشگران قرار داده و با زبان بی‌زبانی از هر تازه واردی میهمان نوازی می‌کند. آبشار سبزکوه (کرودیکن) ، (‌تنگ زندان) ، این آبشار در کیلومتری شهر ناغان و کیلومتری شلمزار مرکز شهرستان کیار قرار دارد و در بین مردم منطقه آبشار دودی یا "کرودیکن" معروف است، این آبشار در مجموعه زیبا سبزکوه قرار دارد و مسیر آن از طریق کره‌بس و روستای دره عشق است، ارتفاع آن بسیار بلند و منظره‌آن بسیار دیدنی و جالب است. در منطقه‌سبزکوه آبشارهای دیگری نیز وجود دارد که هم ارتفاع قابل توجهی دارند و هم آب قابل توجهی از آن‌ها سرازیر می‌شود، از جمله این آبشارها می‌توان به آبشار قزل اشاره کرد، آبشار متری تنگ زندان سبزکوه با هشت آبشار کوچک در شمال منطقه حفاظت شده سبزکوه قراردارد. آبشار گاهکده لردگان را باید به عنوان یکی از مفرح‌ترین مکان‌های گردشگری استان معرفی کرد که به لحاظ نبود راه مناسب، بیشتر مورد بازدید تورهای طبیعت گرد و علاقمندان به ورزش کوهنوردی و پیاده روی قرار می‌گیرد. گردشگران و دوستداران جلوه‌های بدیع طبیعت پس از گذشت کیلومتر از مرکز لردگان از میان جنگل‌های پراکنده بلوط، کوه‌های پرشیب و بلندی اطراف رودخانه خرسان به این آبشار با چشم‌انداز زیبا می‌رسند، فاصله کیلومتری لردگان تا روستای طلایه در مسیر این آبشار آسفالت است و مسیر کیلومتری روستای طلایه به روستای ده‌گه و آبشار گاهکده خاکی است، آبشار در دره‌ای زیبا و پوشیده از درختان تنومند گردو و بلوط درمجاورت رودخانه خرسان واقع شده است. فاصله شهر کرد تا تهران کیلومترفاصله شهرکرد تا اردبیل کیلومترفاصله شهرکرد تا تبریز کیلومترفاصله شهر کرد تا مشهد کیلومترفاصله شهر کرد تا کرمان کیلومترفاصله شهر کرد تا اصفهان کیلومترفاصله شهر کرد تا شیراز کیلومترفاصله شهر کرد تا بندرعباس کیلومترفاصله شهر کرد تا اهواز کیلومترفاصله شهر کرد تا زاهدان کیلومترروزیاتو