طراحی و دکوراسیون داخلی این آپارتمان به دلیل پلان باریک، معماران را به چالش کشیده است این فضا که برای یک نفر مجرد در منطقه مالاشیا مادرید به منظور یک خانه اقامتی خوش آب و هوا طراحی شده در طبقه سوم یک ساختمان قرار داردکه با مفهوم ایجاد مجموعه ای از سناریوها مرتبط با الزامات اساسی زندگی، از پخت و پز، خوابیدن و استراحت، کار و تمیز کردن و مراقبت از بدن طراحی شده است. ساختار سنتی آپارتمان های مادرید سیستمی از دیوارهای باربر به موازات نماست که مجموعه ای از اتاق ها در اندازه های مختلف را محاصره می کند که این ویژگی، نقطه شروع طراحی این خانه بوده است. منحصر به فردترین ویژگی فیزیکی و قابل اندازه گیری فضا طول آن است که از یک انتهای خانه تا دیگری متر به صورت خطی طول دارد و درمساحت متر به صورت پلانی طراحی شده که در نهایت با استراتژی فضایی سازگار است و با این ویژگی فضا شکل گرفته است. روابط جدید توپولوژیکی و برنامه ای منجر به ایجاد فضای داخلی آزاد و سیال گردیده و مفهوم "ماندن" از طریق ساخت سناریوهای زیستگاهی مرتبط با اقدامات اساسی خانواده مانند پخت و پز، خواب، استراحت، کار، ارتباط و تمیز کردن و مراقبت از بدن انجام گرفته است. گوشه های اتاق ها، که در گذشته از آن استفاده می شده، به عنوان فرصت برای آزمایش درک عناصر بصری که فضا را به یک منحنی تبدیل می کنند بهره گرفته شده و از طریق استفاده از رنگ و نورپردازی، به روشی نمادین شکل گرفته است. این فضاها یک منظره داخلی را شکل می دهد که در یک طبقه چوبی علاوه بر درک و تقویت مسکن به عنوان یک محل زندگی، این خانه را به عنوان جانشینی از روایت های معاصر توضیح می دهد و مسیرهای عرضی و طولی، عمومی و خصوصی را تعریف نموده و می تواند مطابق با نیازهای صاحب آن، در مقابل کارکردگرایی، رویای زندگی را مجددا پیکربندی نماید. رنگ ها از ویژگی های منحصربه فرد در فضا محسوب می شوند و می توانند به خوبی روح زندگی و شادکامی را گسترش دهند. منبع: دکوبوم