فعالیت های روزانه همه ی انسان ها و فعالیت های تفریحی از قبیل تماشای تلویزیون و . در آینده تغییر خواهند کرد. زیرا روز به روز استفاده از واقعیت مجازی ( VR ) و واقعیت افزوده ( AR ) افزایش می یابد. این تکنولوژی ها در صنایع مختلف و حتی آموزش هم راه خود را باز کرده اند و تقاضای مردم برای آن ها رو به افزایش است. در مراسم CES امسال بخش مربوط به VR و AR پر بازدید ترین بود. این تکنولوژی ها در ورزش هم به خدمت گرفته شده اند و برخی استفاده های خاص خود را دارند. به عنوان مثال برای فهمیدن اینکه توپ از خط رد شده یا خیر. همچنین در گوشی هایتان هم می توانید از این تکنولوژی بهره ببرید. حال این دو تکنولوژی قرار است تا یکی شوند و واقعیت ترکیبی یا MR را بوجود آورند. در این تکنولوژی اشیاء در دنیای واقعی و همچنین مجازی می توانند در کنار یکدیگر قرار گیرند و کاربر با آن ها تعامل داشته باشد. پیشرفت های جدید در زمینه VR هم در CES امسال رونمایی شدند. یکی از این پیشرفت ها هدست های جدیدی بود که برای استفاده از آن ها نیازی نیست تا در محیط اطراف خود سخت افزار های مخصوص را قرار دهید و پردازنده های مربوط به آن در داخل هدست قرار دارند و می توانند حرکت کاربر را در فضای سه بعدی پردازش کنند. در پشت هر صحنه ای که در VR و AR می بینید، چندین نمایشگر، سنسور، تصویر، نقشه و تکنولوژی های دنبال کننده ( Tracker ) قرار دارند که به سخت افزار آن متصل هستند. این سخت افزار حاوی پردازنده ها، سنسور ها و دستگاه های ورودی مانند سیستم های تشخیص مکالمه و حرکات است. نمایشگر ها شامل تعدادی مانیتور که دارای سنسور های اپتیکال، شتاب دهنده ها، ژیروسکوپ ها، GPS و دوربین های دنبال کننده حرکات هستند. عینک های چشمی، HUD ها، کامپیوتر ها و الگوریتم ها و نرم افزار ها همگی دست به دست هم می دهند تا یک سیستم AR بتواند به دنیای واقعی چیزی بیافزاید یا از آن کم کند. برای اطمینان از سالم بودن این اجزا یک سری استاندارد هایی برای این تکنولوژی وجود دارد که باید تایید شوند. استاندارد ISO / IEC JTC / SC با کیفیت بخش های صوتی تصویری و مولتی مدیا سر و کار دارد. IEC TC هم اطمینان حاصل می کند که سنسور ها، که برای این این تکنولوژی حیاتی اند، به درستی و با کیفیت بالا کار کنند. جهان استفاده از این تکنولوژی را به میزان قابل توجهی پذیرفته است. استفاده از VR در بخش آموزشی هم ایده ای مناسب ولی ظریف است. به عنوان مثال می توان با شبیه سازی اتاق های عمل جراحان را آموزش داد و عمکرد آن ها را بهبود بخشید. با این کار نرخ جراحی های موفق افزایش می یابد. همچنین پرستاران و دکتر ها هم بهتر می توانند با مریض ها صحبت کنند و آن ها را از شرایط شان باخبر سازند. جایگزین کردن کتاب با این تکنولوژی ممکن است هم خوب و هم بد باشد اما دانش آموزان طبیعتا از این روش آموزش جدید بیشتر خوششان می آید. در کشور انگلیس مدرسه دندان پزشکی ای از VR برای آموزش دانش آموزان خود استفاده می کند. با این کار به آن ها می آموزد که چه مقدار فشار در هنگام دریل کردن دندان لازم است. این دانش آموزان با یک آینه و یک دریل در این تکنولوژی شروع به کار می کنند. آن ها می توانند جزا را لمس کنند و ببینند که بازخورد بیمار چگونه است. یک پدال پایی واقعی هم سرعت دریل را کنترل می کند و عینک چشمی هم حرکات را در این مدل سه بعدی به نمایش می گذارد. به این صورت دانش آموزان قبل از اینکه به بیماری نزدیک شوند مقدار زیادی تجربه به دست می آورند و از اشتباهات خود درس می گیرند. در یک جراحی دوربینی درجه بر بالای سر جراح قرار دارد که تمام آن را فیلم برداری می کند. جراحانی که از هدست های VR استفاده می کنند می توانند آن جراحی را انجام دهند. هرچقدر که بخواهند آن را دوباره انجام دهند و ببینند که جراحان حرفه ای چگونه عمل می کنند و با تیم خود تعامل دارند. در هر قسمت هم جراح کاری که می کند را شرح می دهد که بسیار عالی است. با استفاده از این تکنولوژی جراحان نسل بعد بسیار کارآمد تر می شوند. پلتفرم برای حل مشکلات جغرافیایی طراحی شده است. بطوری که می توان تا سقف نفر را در هر نقطه از جهان در یک کلاس آموزشی نشاند یا به اتاق عمل برد. این کلاس های مجازی که در آن دانش آموزان به بحث و تعامل می پردازند می توانند بسیار مناسب و پربار باشند. استادان دانشگاه آکسفورد به متخصصان سلامت در آفریقا توانستند با این تکنولوژی کمک کنند تا عمل های پیچیده ای را انجام دهند. تکنولوژی جهش بزرگی در پزشکی بود و بسیاری را در حیرت فرو برد. سازندگان این تکنولوژی می توانند به پزشکان، جراحان و رادیولوژیست ها و . کمک بزرگی در فهم چگونگی کارکرد بدن کنند. در این تکنولوژی شما همراه با مسیر خون حرکت می کنید و عملکرد اجزا بدن و سلول ها را مشاهده و بررسی می کنید. لایه های مختلف بدن و داخل سلول ها را می بینید که حیرت انگیز است. تاریخ یکی دیگر از موضوعاتی است که خود را به خوبی با VR و AR وفق می دهد. موزه های مختلف برنامه های AR ای طراحی کرده اند تا در مورد ابزار تاریخی خود اطلاعات بیشتری ارایه دهند. با استفاده از تکنولوژی VR کاربران می توانند به زمان و مکان مشخصی از تاریخ سفر کنند و تاریخ را به چشم خود ببینند. دانش آموزان و کاربران می توانند به ماه روند یا در غرق شدن تایتانیک حضور داشته باشند. تورسیت ها می توانند ببینند شهری که اکنون در آن هستند در زمان های باستان چگونه بوده و مردم چکونه رقتار می کردند. دنیای مجازی مکان مناسبی برای آموزش تازه واردان و افراد بی تجربه است. همچنین برای شغل هایی که خطر بالایی دارند هم ضروری است. کاربران می توانند در آن ها هرچقدر که می خواهند بصورت ایمن تمرین کنند. در کلاس های مجازی هم که دانش بصورت جهانی به اشتراک گذاشته می شود. این کلاس ها از نظر اقتصادی بسیار به صرفه هستند تا اینکه افراد را واقعا از جاهای مختلف جهان دور هم جمع کنند. تکنولوژی VR و AR هنوز باید برخی مشکلات و چالش ها را پشت سر بگذارد اما قطعا در اینده نقش بسیار مهمی را در بقای انسان ها و در زندگی روزمره شان خواهد داشت. منبع: