محققان دانشگاه تل‌آویو دریافتند که قرار گرفتن در معرض اشعه UVB نور خورشید باعث افزایش احساس عاشقانه در میان انسان‌ها می‌شود. در این مطالعه مردان و زنان تحت شرایط کنترل‌شده در معرض UVB (اشعه ماوراء بنفش نوع B ) قرار گرفتند و یافته‌ها حاکی از افزایش احساسات عاشقانه در هر دو جنس بود. این مطالعه نشان داد که قرار گرفتن در معرض نور خورشید بر تنظیم سیستم غدد درون‌ریز که مسیول ترشح هورمون‌های جنسی در انسان است، ت ثیر می‌گذارد. به‌گفته محققان، سال‌هاست که مشخص شده اشعه UVB نور خورشید باعث افزایش سطح تستوسترون در مردان می‌شود. همچنین نور خورشید نقش مهمی در تنظیم هورمون‌های جنسی بازی می‌کند. این مطالعه ابتدا در مدل حیوانی آغاز شد و محققان، حیوانات را در معرض اشعه ماورای بنفش UVB در طول موج - نانومتر قرار دادند. این ت ثیر چشمگیر بود: سطح هورمون‌های جنسی حیوانات ماده به‌طور قابل توجهی افزایش یافت، تخمدان‌های آنها بزرگ شد و هر دو حیوان نر و ماده تمایل بیشتری برای برقراری رابطه جنسی داشتند. مرحله بعد این مطالعه شامل مطالعه بر روی زن و مرد بود که تحت نور درمانی UVB قرار گرفتند. آزمایش خون این افراد نشان داد که قرار گرفتن در معرض نور خورشید منجر به ترشح بیشتر هورمون‌هایی مانند تستوسترون می‌شود. به گفته محققان، این کشف در آینده ممکن است به کاربردهای عملی مانند درمان UVB برای اختلالات مرتبط با هورمون‌های جنسی منجر شود. با این حال، تحقیقات بیشتری قبل از دستیابی به این امر مورد نیاز است. خوردن روزانه حدود یک دوم فنجان گردو و ادامه آن به مدت دو سال، سطح کلسترول لیپوپروتیین با چگالی پایین ( LDL ) را که به عنوان "کلسترول بد" شناخته می‌شود، کاهش می‌دهد. بر اساس تحقیقات جدیدی که نتایج آن به‌تازگی در مجله Circulation انجمن قلب آمریکا منتشر شده، گردو منبع غنی از اسیدهای چرب امگا (آلفا لینولنیک اسید) است که اثبات شده ت ثیر مفیدی بر سلامت قلب و عروق دارد. مطالعات قبلی نشان داده بود که آجیل به‌طور کلی و گردو به‌طور خاص، با کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی و سکته مغزی مرتبط است. یکی از دلایل آن این است که سطح LDL را کاهش می‌دهد و اکنون مطالعه جدید دلیل دیگری را نیز به‌اثبات رسانده است: مصرف گردو همچنین باعث کاهش تعداد کل ذرات LDL می‌شود. امیلیو روس، مدیر کلینیک غدد و تغذیه بیمارستان بارسلونا، معتقد است: "ذرات LDL کوچک و متراکم با آترواسکلروز، پلاک یا رسوبات چربی که در عروق ایجاد می‌شود، مرتبط هستند. "مطالعه محققان اسپانیایی از ماه مه تا مه انجام شد و فرد بین تا سال که بزرگسالان سالم بودند، در آن شرکت کردند. نتایج نشان داد کسانی که طی دو سال مطالعه هر روز گردو مصرف کرده بودند، سطح کلسترول LDL پایین‌تری داشتند و کلسترول تام در آنها به‌طور متوسط . میلی‌گرم در دسی‌لیتر کاهش یافته بود. مصرف روزانه گردو تعداد کل ذرات LDL را . درصد و ذرات کوچک LDL را در این افراد . درصد کاهش داد. در این مطالعه کلسترول لیپوپروتیین با تراکم متوسط ( IDL ) نیز در کسانی که به طور مرتب گردو خورده بودند، کاهش یافت. مشخص است که کلسترول IDL پیش‌ساز LDL است. در دهه گذشته، کلسترول IDL به‌عنوان یک عامل خطر مرتبط با بیماری‌های قلب و عروق مستقل از کلسترول LDL شناخته شده بود. روس گفت: "خوردن روزانه یک مشت گردو یک راه ساده برای ارتقاء سلامت قلب و عروق است. بسیاری از مردم وقتی از آجیل در رژیم غذایی خود استفاده می‌کنند، نگران افزایش وزن ناخواسته هستند. اما مطالعه ما نشان داد که چربی‌های سالم موجود در گردو باعث افزایش وزن شرکت‌کنندگان نمی‌شود. "طبق دستورالعمل به‌روز شده کارگروه ویژه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده ( USPSTF ) ، افرادی که اضافه‌وزن یا چاقی دارند باید با شروع سن سالگی از نظر خطر ابتلا به دیابت غربالگری شوند. هدف از این اقدام، شناسایی موارد خاموش دیابت است. تا قبل از این، افراد دارای شاخص توده بدنی بالا ( BMI ) در سالگی باید از نظر دیابت مورد بررسی و غربالگری قرار می‌گرفتند. به‌گفته متخصصان USPSTF ، بسیاری از مردم نمی‌دانند که مبتلا به پیش‌دیابت یا دیابت نوع هستند، زیرا یا از علایم آن آگاه نیستند و یا هیچ علامتی ندارند. با این حال، غربالگری یک راه موثر و ایمن برای کشف پیش‌دیابت و ایجاد تغییرات فوری در شیوه زندگی است. به‌گفته کارشناسان مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا ( CDC ) ، نرخ دیابت و چاقی همچنان در حال افزایش است. در سال ، در مجموع میلیون نفر با دیابت زندگی می‌کردند که این میزان . از جمعیت بزرگسالان جهان ( تا سال) را تشکیل می‌دهد. انتظار می‌رود این تعداد در سال به میلیون و در سال به میلیون نفر افزایش یابد. به‌گفته متخصصان کلینیک مایو علایم دیابت با تشنگی، تکرر ادرار، افزایش گرسنگی، خستگی، تاری دید و عفونت‌های مکرر شروع می‌شود. این درحالی است که پیش‌دیابت، هیچ علامت هشداردهنده خاصی ندارد. با توجه به هشدارهای USPSTF ، اضافه‌وزن و چاقی که با BMI یا شاخص توده بدنی تعریف می‌شود، قوی‌ترین عوامل خطر برای بزرگسالان در معرض خطر پیش‌دیابت و دیابت نوع است. این در حالی است که غربالگری زودهنگام می‌تواند از عوارض جدی دیابت مانند آسیب طولانی‌مدت کلیه‌ها، قلب و عروق خونی جلوگیری کند. USPSTF در توصیه جدید خود اشاره می‌کند که مداخلات درمانی برای دیابت تازه تشخیص داده‌شده مانند مصرف داروی متفورمین که به کنترل قند خون بالا کمک می‌کند، می‌تواند به کاهش مرگ‌ومیر به هر دلیلی کمک کند و در عین حال خطر حمله قلبی را نیز کاهش دهد. انواع مختلف حبوبات حاوی مقدار زیادی از مواد مغذی از جمله پروتیین، فیبر، مواد شیمیایی گیاهی و طیف وسیعی از ویتامین‌ها و مواد معدنی هستند که مهم‌ترین آنها ویتامین B است. حبوبات همچنین دارای طیف وسیعی از مزایای سلامتی هستند، از جمله مدیریت بهتر قند خون، کاهش سطح کلسترول LDL یا کلسترول بد و حفظ سلامت قلب. علاوه‌براین، انواع حبوبات مقرون‌به‌صرفه هستند. اما متاسفانه بسیاری از ما با خوردن آنها دچار نفخ شدید می‌شویم و به‌همین دلیل از مصرف آنها خودداری می‌کنیم. لوبیا حاوی رافینوز و سایر الیگوساکاریدها (نوعی کربوهیدرات) است که سیستم گوارش ما نمی‌تواند آنها را تجزیه کند زیرا ما فاقد آنزیم آلفا گالاکتوزیداز هستیم. این امر می‌تواند تولید گاز در دستگاه گوارش را افزایش دهد. این فقط در مورد لوبیا صادق نیست. عدس، نخودفرنگی و سبزیجات چلیپایی مانند کلم بروکلی، کلم بروکسل و گل‌کلم سرشار از الیگوساکاریدهای مشابه هستند. از آنجا که ما مستقیم این الیگوساکاریدها را هضم نمی‌کنیم، آنها به روده بزرگ منتقل می‌شوند، جایی که باکتری‌های موجود در میکروبیوم روده ما آنها را هضم یا تخمیر می‌کنند. این تخمیر باکتریایی برای سلامتی مفید است، اما نکته منفی آن این است که در این فرایند گاز نیز تولید می‌شود: به‌ویژه هیدروژن، دی اکسید کربن و متان. برخی از افراد مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر ( IBS ) نمی‌توانند حبوبات و به ویژه الیگوساکاریدها را تحمل کنند، زیرا باعث درد شکم، اسهال و یا یبوست، اغلب با نفخ می‌شوند. اما اکثر مردم می‌توانند با استفاده از نکات زیر از حبوبات بیشتری با تولید گاز کمتر لذت ببرند: لوبیا را یک شب در آب خیس کنید، سپس آبکش کرده و در آب تازه بپزید. این کار باعث کاهش محتوای الیگوساکارید می‌شود. پختن لوبیا در زودپز ممکن است الیگوساکاریدها را حتی بیشتر کاهش دهد. کنسرو لوبیا را امتحان کنید، زیرا میزان الیگوساکاریدهای کمتری دارد. لوبیا را با کمبو بپزید، نوعی جلبک دریایی خشک‌شده که در غذاهای ژاپنی به‌ویژه در سوپ، بسیار استفاده می‌شود. کمبو حاوی آلفا گالاکتوزیداز، آنزیمی است که الیگوساکاریدها را تجزیه می‌کند. از مکمل آلفا گالاکتوزیداز استفاده کنید که به‌راحتی و به شکل قرص در دسترس است. توجه داشته باشید که این مکمل‌ها برای افراد مبتلا به دیابت یا کسانی که بیماری ژنتیکی گالاکتوزمی دارند توصیه نمی‌شود. لوبیاهای مختلف را امتحان کنید تا بدانید کدام نوع را بیشتر تحمل می‌کنید. هنگام افزایش مصرف لوبیا یا هر نوع غذای غنی از فیبر، این کار را به‌تدریج انجام دهید و مقدار زیادی آب بنوشید تا بدن شما به تدریج خود را با این ماده غذایی تنظیم کند. منبع: dw . com