میوه ی دوریان ( durian ) میوه ای که در بازارهای جنوب شرق آسیا شهرت دارد و با نام های مختلفی از جمله ( و یا ( شناخته می شود. این دو اسم با وجود تناقض فاحش در معانی, بیهوده بر روی این میوه گذاشته نشده اند. دوریان مزه ی مقبول و خوشمزه ای دارد و بافت آن مانند کره نرم است, اما در مقابل بوی به شدت آزاردهنده ای شبیه به بوی میوه ی گندیده و فاسد از آن به مشام می رسد. با وجود محبوبیت زیاد این میوه در کشور اندونزی و کشورهای جنوب شرق آسیا, دوریان از جمله انواع میوه هایی است که وارد کردن آن به داخل هواپیما, هتل و برخی تاکسی ها ممنوع است, زیرا بوی بد آن فوق العاده قوی است و به سرعت منتشر می شود. با وجود این بوی مشمیز کننده دوریان محبوبیت زیاد و جایگاه قابل توجهی در کشور اصلی خود دارد و با قیمت بالا به فروش می رسد. در اندونزی به آن ملکه ی میوه ها می گویند و فواید بسیاری برای آن قایل هستند. این میوه به دلیل بوی بد منتشر شونده, برای مدت زمانی طولانی مورد کنجکاوی دانشمندان بود و تعداد زیادی از زیست شناسان درصدد شناخت ژن و عنصر شیمیایی مولد بوی دوریان بودند. آنها دریافتند که بافت میوه ی دوریان از هزار ژن موسوم به Musang king تشکیل شده است که تقریبا دو برابر تعداد ژن های نوع بشر می باشد. شاید برایتان عجیب باشد اگر بدانید که درخت دوریان یک نوع کاکایو است و با آن نسبتی دارد. کاکایو و دوریان شباهت زیادی به هم دارند و یک تفاوت خیلی بزرگ و آن هم بوی بد میوه ی دوریان است. پس از مجموعه ای از پژوهش ها دانشمندان به ژن مسبب بوی بد این میوه دست یافتند. این بوی بد به دلیل وجود آنزیمی به نام Methionine gamma - lyase است که باعث تولید ترکیبات گوگردی بدبو در این میوه می شود. این ترکیب گوگردی باعث بوی بد تخم مرغ فاسد شده و بوی بد دهان انسان پس از برخاستن از خواب است. با کشف این آنزیم امید می رود تا دانشمندان با اصلاحات ژنتیکی و از بین بردن آنزیم بدبو کننده ی دوریان نسخه ی اصلاح شده و بدون بوی آن را به طرفداران این میوه ی خاص ارایه کنند.