پروتیین یک قسمت اساسی در یک رژیم غذایی سالم است و عدم مصرف کافی آن می‌تواند مشکلات جدی سلامتی ایجاد کند. در این مطلب، علایم و نشانه‌های کمبود پروتیین را خواهید شناخت. پروتیین یک قسمت اساسی در یک رژیم غذایی سالم است و عدم مصرف کافی آن می‌تواند مشکلات جدی سلامتی ایجاد کند. پروتیین یک عنصر درشت مغذی پیچیده است که در برخی غذا‌ها مانند محصولات حیوانی و حبوبات یافت می‌شود. در ابتدایی‌ترین شکل، پروتیین رشته‌ای از اسید‌های آمینه است که باعث ایجاد عناصر سازنده در قسمت‌های فیزیکی بدن از جمله عضلات، استخوان‌ها، پوست، مو، ناخن‌ها و اندام‌ها می‌شود. کمبود پروتیین، که هیپوپروتیینمی نیز نامیده می‌شود، معمولا با مصرف کم پروتیین در خون مرتبط است. این وضعیت حدود میلیارد نفر را در سراسر جهان درگیر می‌کند. کمبود پروتیین می‌تواند طیف وسیعی از علایم را ایجاد کند، که بسته به شدت کمبود ممکن است متفاوت باشد. در موارد خفیف کمبود پروتیین دارای علایم زیر است: هنگامی که بدن سعی در تحریک دریافت پروتیین دارد اشتهای بیشتری به پروتیین افزایش می‌یابد. ضعف خستگی تحلیل رفتن عضلات که به آن آتروفی عضله نیز گفته می‌شود. کم پشتی مو‌ها ناخن‌های شکننده پوسته پوسته شدن نفخ معده نارسایی کبد پوستی که شکافته می‌شود رشد کوتاه مدت استخوان‌های متخلخل ضعیف و نازککمبود پروتیین معمولا با سو تغذیه و مصرف ناکافی پروتیین در ارتباط است. کمبود پروتیین همچنین می‌تواند با یک بیماری زمینه‌ای مرتبط باشد، مانند سلیاک یا بیماری کرون که می‌تواند در جذب مواد مغذی تداخل ایجاد کند. میزان پروتیین مورد نیاز به سن، سلامتی و سطح فعالیت شخص بستگی دارد. برخی از افراد مانند ورزشکاران ممکن است به پروتیین بیشتری نیاز داشته باشند. یک متخصص تغذیه ثبت شده می‌تواند به شما کمک کند تا میزان پروتیین مورد نیاز خود را بر اساس سبک زندگی منحصر به فرد و سابقه سلامتی خود تعیین کنید. بزرگسالان بالای سال گیاهخوارانبا این حال، افرادی که محصولات حیوانی مصرف نمی‌کنند، هنوز هم می‌توانند پروتیین کافی را از منابع گیاهی دریافت کنند. یک مطالعه مقایسه‌ای در مورد مشخصات مغذی گیاه خواران و گوشت خواران نشان داد که افراد خوراکی گیاهی پروتیین زیادی از غذا‌های گیاهی مانند عدس و لوبیا دریافت می‌کنند. در آن مطالعه، گیاهخواران به اندازه نیمه گیاهخواران یا گیاهخوارانی که تخم مرغ و محصولات لبنی می‌خورند پروتیین دریافت کردند. تا زمانی که آگاهانه پروتیین کافی از منابع گیاهی دریافت می‌کنید، در معرض خطر کمبود پروتیین نخواهید بود. اگر علایم کمبود پروتیین مانند خستگی غیرقابل توضیح یا تغییر در مو، پوست و ناخن‌های خود را مشاهده کردید، باید به پزشکی مراجعه کنید که آزمایش پروتیین پلاسما را برای ت یید کمبود پروتیین و رد سایر علل انجام دهد. کمبود پروتیین معمولا با افزایش مصرف روزانه پروتیین یا درمان یک اختلال اساسی درمان می‌شود. یک فرد بالغ سالم به طور کلی می‌تواند حداکثر گرم در کیلوگرم پروتیین در روز مصرف کند. آجیل و دانه‌هایی مانند بادام، پسته، بادام هندی، و دانه‌های کتان حبوبات، مانند عدس و لوبیا تخم مرغ غذا‌های دریایی، مانند ماهی یا میگو مرغ یا بوقلمون محصولات لبنی، مانند ماست یونانی یا پنیرمنبع: شفقنا