کارمندان خوب و سطح بالا برای هر شرکتی ارزشمند هستند. آن‌ها تاثیرگذاری بیشتری نسبت به کارمندان متوسط دارند، شما را زودتر به اهداف‌تان می‌رسانند و مشتریان جدیدی جذب می‌کنند. بسیاری از شرکت‌ها سعی می‌کنند کارمندان سطح اول و عالی بیشتری استخدام کنند و پول‌های بیشتری به آن‌ها بدهند. یکی از سیاست‌های اساسی کسب‌وکارها، کشف کارمندان استثنایی و تلاش برای حفظ و نگهداری آن‌هاست، به‌طوری‌که برخی شرکت‌ها دست به هر کاری می‌زنند تا یک کارمند سطح اول خود را حفظ کنند و مزایای بیشتری نسبت به دیگر کارمندان برایشان قایل هستند. اما آیا همیشه باید دنبال کشف و استخدام کارمندان اصطلاحا نامبر وان و با هوش و مهارت فوق‌العاده یا سوپراستار بود؟ طبق مطالعه‌ای که در سال توسط دانشکده بازرگانی هاروارد منتشر شد و در آن اطلاعات بیش از هزار کارمند و کارگر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته بود استخدام یک کارمند سطح اول و سوپراستار به طور متوسط دلار برایشان صرفه‌جویی دارد. اما جلوگیری از ادامه همکاری با کارمندان سمی (افرادی که رفتارهای مضر برای یک شرکت دارند) چقدر اهمیت دارد؟ در همین تحقیق به طور متوسط اخراج هر کارمند سمی می‌تواند دلار صرفه‌جویی برای یک شرکت به همراه داشته باشد. این صرفه‌جویی شامل هزینه‌های دادگاه و جریمه بیمه و عواقب مالی احتمالی بعدی می‌شود. پس، چرا همه شرکت‌ها روی استخدام کارمندان خوب تمرکز دارند و از کارمندان سمی درون مجموعه خود غافل هستند؟ افراد سمی می‌توانند دیگر کارمندان را هم ناامید و منزوی کنند تا در نهایت زمینه خروج آن‌ها از یک شرکت باز شود. روی بهره‌وری کارمندان و کل تیم تاثیرگذاری بسیار زیادی دارند و دایما انرژی‌های منفی درون تیم پمپاژ می‌کنند. کارمندان خوب و سطح اول را به کارمندانی ضعیف و منفی تبدیل می‌کنند و زیان‌های غیرقابل جبرانی برای هر مجموعه خواهند داشت. یک دلیل عدم توجه به کارمندان سمی این است که شناسایی این افراد بسیار سخت است و در غالب اوقات خودشان را یک کارمند سطح اول و سوپراستار جا می‌زنند. حتی گاهی اوقات یک شرکت اقدام به جذب فردی با رزومه بسیار قوی می‌کند ولی در حقیقت یک کارمند سمی دیگر به مجموعه خود افزوده است. همیشه یک تیم با کارمندان قوی و مدیر شایشه می‌تواند تیمی با کارمندان نسبتا متوسط ولی شایسته به همراه مدیر قوی را شکست دهد. به همین دلیل، بهترین مدیران، قبل از هر چیز و بیشتر از هر پارامتر دیگری، دنبال کارمندان قوی و سطح یکی هستند. تیم‌های موفق معمولا شامل الی درصد کارمند و الی درصد مربی یا مدیر رهبر هستند. هرچه سازمانی بزرگ‌تر باشد نسبت کارمند/مدیر بیشتر خواهد شد. مشخصا اگر کارمند داشته باشید مدیریت روحیه، انرژی، تاثیرگذاری و بهره‌وری آن‌ها نسبتا آسان است ولی وقتی کارمند داشته باشید کار خیلی سخت‌تر می‌شود. بهتر است وقت خود را صرف توسعه مهارت‌های فردی کارمندان کنید. انسجام تیمی، ایجاد یک فرهنگ نوآورانه، بهبود عملکردهای فردی و جمعی، تمرکز بر نتایج و رشد کارمندان متوسط کارهایی است که یک رهبر واقعی درون یک تیم انجام می‌دهد. اگر قرار است یک کارمند با استعداد و با تجربه سطح اول به تیم اضافه شود باید وقت بگذارید. بهترین زمان برای یافتن یک کارمند عالی زمانی است که به این کارمند احتیاج ندارید نه زمانی که شدیدا در تنگنای زمانی هستید و باید یک نیروی جدید به مجموعه اضافه شود. کارمندان سمی به طور مستقیم مشکل‌زا نیستند و شاید ماه‌ها و سال‌ها درون یک شرکت و مجموعه باشند ولی هیچ‌گاه عامل اصلی اتفاقات تلخ و شکست‌های پی در پی معرفی نشوند. کارمندان سمی همانند یک سرطان موذی، به آرامی عملکرد، نگرش و روحیه سایر کارمندان را از بین می‌برند و به سختی خودشان را نشان می‌دهند. اما چگونه می‌توان یک کارمند در ظاهر با عملکرد مناسب و رضایت‌بخش ولی سمی را تشخیص داد؟ سه رویکرد اصلی وجود دارد: - افرادی که به شدت روی خود تمرکز دارند و خودخواه هستند به شدت مستعد تبدیل شدن به یک کارمند رسمی هستند. افرادی که کمتر دیگران را دیده ولی رفتار و اعتقاد خودشان را به دیگران سرایت می‌دهند و شدیدا روی آن‌ها تاثیر می‌گذارند. - افرادی که اعتماد به نفس بیش از حدی دارند. اعتماد به نفسی که متکی بر یک استعداد یا تلاش و مهارت درونی خاصی نیست و بیشتر نشات گرفته از یک خودپسندی و غرور است. مطالعات نشان می‌دهد افرادی که فروتنی دارند و می‌پذیرند که اشتباه دارند انتخاب‌های بهتری دارند. - افرادی که دایما می‌گویند باید قوانین همیشه برای همه رعایت شوند. گاهی اوقات انجام دادن یک کاری نیازمند انعطاف‌پذیری و تغییر فرآیندی ثابت است و این افراد مقاومت نشان می‌دهند. مطالعات نشان می‌دهند افرادی که مرتبا می‌گویند "من هرگز قوانین را زیر پا نمی‌گذارم" احتمالا برخی قوانین را نقض می‌کنند یا در صدد آن هستند. استخدام دایمی بهترین کارمندان غیرممکن است. بنیان‌گذار موسسه Netscape می‌گوید در بهترین حالت می‌توانید درصد استخدامی‌های خود را کارمندان مفید و سطح یک داشته باشید. در هنگام تصمیم‌گیری برای یک استخدام نیروی انسانی باید دقیق، متفکر، باهوش و با اطلاعات کامل درباره او باشید. همین رفتار را باید درباره کارمندان سمی داشته باشید و باز هم دقیق، متفکر و آگاهانه رفتار کنید. منبع: