تاندونیت کشکک Patellar tendinitis آسیب التهابی به تاندون متصل‌کننده کاسه زانو (کشکک) به استخوان ساق پا است. تاندون کشکک با عضلات جلوی ران شما عملکردش این است که زانوی شما را باز کند تا بتوانید لگد بزنید، بدوید و بپرید. تاندونیت کشکک که به عنوان زانوی جامپر نیز شناخته می‌شود، در ورزشکارانی که ورزش‌هایشان شامل پرش‌های مکرر است مانند بسکتبال و والیبال شایع‌تر است. با این حال، حتی افرادی که در ورزش‌های پرش شرکت نمی‌کنند نیز می‌توانند به تاندونیت کشکک مبتلا شوند. برای اکثر افراد، درمان تاندونیت کشکک با فیزیوتراپی برای کشش و تقویت عضلات اطراف زانو شروع می‌شود. درد اولین علامت تاندونیت کشکک است که معمولا بین کاسه زانو و جایی که تاندون به استخوان ساق پا (درشت نی) متصل می‌شود. در ابتدا، ممکن است فقط با شروع فعالیت بدنی یا درست بعد از یک تمرین شدید، درد در زانو احساس کنید. با گذشت زمان، درد بدتر می‌شود و شروع به تداخل در انجام ورزش شما می‌کند. در نهایت، درد با حرکات روزانه مانند بالا رفتن از پله‌ها یا بلند شدن از روی صندلی تداخل پیدا می‌کند. برای زانو درد، ابتدا اقدامات خودمراقبتی را امتحان کنید، مانند یخ زدن در ناحیه و به طور موقت کاهش یا اجتناب از فعالیت‌هایی که باعث ایجاد علایم شما می‌شوند. در صورت درد با پزشک خود تماس بگیرید: ادامه یا بدتر می‌شود در توانایی شما برای انجام فعالیت‌های معمول روزانه اختلال ایجاد می‌کند با تورم یا قرمزی مفصل همراه استتاندونیت کشکک یک آسیب شایع در استفاده بیش از حد است که در اثر فشار مکرر روی تاندون کشکک شما ایجاد می‌شود. استرس منجر به پارگی‌های ریز در تاندون می‌شود که بدن شما سعی می‌کند آن را ترمیم کند. اما با تکثیر پارگی‌های تاندون باعث درد ناشی از التهاب و ضعیف شدن تاندون می‌شود. هنگامی که این آسیب تاندون برای بیش از چند هفته ادامه یابد، تاندیوپاتی نامیده می‌شود. ترکیبی از عوامل ممکن است در ایجاد تاندونیت کشکک نقش داشته باشد، از جمله: دویدن و پریدن بیشتر با تاندونیت کشکک همراه است. افزایش ناگهانی میزان سختی یا تعداد دفعات انجام این فعالیت‌ها نیز به تاندون فشار می‌آورد، همانطور که می‌توانید کفش‌های دویدن خود را تعویض کنید. عضلات سفت ران (چهارسر ران) و همسترینگ، که از پشت ران شما کشیده می‌شوند، می‌توانند فشار را بر روی تاندون کشکک شما افزایش دهند. اگر برخی از عضلات پا‌های شما بسیار قوی‌تر از سایرین هستند، عضلات قوی‌تر می‌توانند تاندون کشکک شما را با شدت بیشتری بکشند. این کشش ناهموار می‌تواند باعث تاندونیت شود. برخی از بیماری‌ها جریان خون زانو را مختل می‌کنند که باعث ضعیف شدن تاندون می‌شود. به عنوان مثال می‌توان به نارسایی کلیه، بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس یا آرتریت روماتویید و بیماری‌های متابولیک مانند دیابت اشاره کرد. اگر سعی کنید با نادیده گرفتن علایم هشدار دهنده بدن، درد خود را برطرف کنید، می‌توانید پارگی‌های بزرگتری در تاندون کشکک ایجاد کنید. زانو درد و کاهش عملکرد ممکن است در صورت عدم تمایل به مشکل ادامه داشته باشد و ممکن است به سمت تاندونوپاتی کشکک جدی‌تر پیشرفت کنید. برای کاهش خطر ابتلا به تاندونیت کشکک، اقدامات زیر را انجام دهید: با درد بازی نکن به محض اینکه متوجه زانو درد ناشی از ورزش شدید، ناحیه را یخ بزنید و استراحت کنید. تا زمانی که زانوی شما بدون درد نباشد، از فعالیت‌هایی که به تاندون کشکک شما فشار وارد می‌کند خودداری کنید. عضلات خود را تقویت کنید. ماهیچه‌های قوی ران بهتر می‌توانند با استرس‌هایی که می‌توانند باعث تاندونیت کشکک شوند، مقابله کنند. تمرینات غیرعادی، که شامل پایین آوردن پای خود به آرامی پس از دراز کردن زانو است، بسیار مفید هستند. تکنیک خود را بهبود بخشید برای اطمینان از اینکه از بدن خود به درستی استفاده می‌کنید، هنگام شروع یک ورزش جدید یا استفاده از تجهیزات ورزشی، درس‌ها یا دستورالعمل‌های حرفه‌ای را دریافت کنید. در طول معاینه، پزشک ممکن است به قسمت‌هایی از زانوی شما فشار وارد کند تا مشخص کند که کجا آسیب دیده‌اید. معمولا درد ناشی از تاندونیت کشکک در قسمت جلویی زانوی شما، درست زیر کاسه زانو است. پزشک ممکن است یک یا چند مورد از آزمایش‌های تصویربرداری زیر را پیشنهاد کند: اشعه ایکس به حذف سایر مشکلات استخوانی که می‌تواند باعث درد زانو شود کمک می‌کند. این آزمایش از امواج صوتی برای ایجاد تصویری از زانوی شما استفاده می‌کند و پارگی تاندون کشکک شما را آشکار می‌کند. MRI از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد تصاویر دقیق استفاده می‌کند که می‌تواند تغییرات ظریف را در تاندون کشکک نشان دهد. پزشکان معمولا قبل از در نظر گرفتن گزینه‌های دیگر، مانند جراحی، با درمان‌های کمتر تهاجمی شروع می‌کنند. مسکن‌هایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن ممکن است درد‌های مرتبط با تاندونیت کشکک را کوتاه‌مدت تسکین دهند. انواع تکنیک‌های فیزیوتراپی می‌تواند به کاهش علایم مرتبط با تاندونیت کشکک کمک کند، از جمله: تمرینات کششی منظم و ثابت می‌تواند اسپاسم عضلانی را کاهش دهد و به طولانی شدن واحد تاندون عضله کمک کند. در طول کشش خود پرش نکنید. ضعیف ران به فشار روی تاندون کشکک شما کمک می‌کند. ورزش‌هایی که شامل پایین آوردن خیلی آهسته ساق پا پس از دراز کردن آن می‌شود، می‌تواند بسیار مفید باشد، مانند ورزش‌هایی که تمام عضلات ساق پا را به صورت ترکیبی تقویت می‌کنند، مانند پرس پا. تسمه‌ای که به تاندون کشکک شما فشار وارد می‌کند می‌تواند به توزیع نیرو از تاندون و هدایت آن از طریق‌بند کمک کند. این ممکن است به تسکین درد کمک کند. این درمان شامل پخش یک داروی کورتیکواستروییدی روی پوست شما و سپس استفاده از دستگاهی است که بار الکتریکی کم را برای فشار دادن دارو از طریق پوست شما ارسال می‌کند. اگر درمان‌های محافظه‌کارانه کمکی نکرد، پزشک ممکن است درمان‌های دیگری مانند: تزریق کورتیکواسترویید با هدایت اولتراسوند به غلاف اطراف تاندون کشکک ممکن است به تسکین درد کمک کند. اما این نوع دارو‌ها همچنین می‌توانند تاندون‌ها را ضعیف کرده و احتمال پارگی آن‌ها را افزایش دهند. از پلاکت این نوع تزریق در برخی از افراد مبتلا به مشکلات مزمن تاندون کشکک آزمایش شده است. مطالعات ادامه دارد. امید است که تزریق‌ها باعث تشکیل بافت جدید و کمک به بهبود آسیب تاندون شوند. این روش سرپایی با استفاده از بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. پزشک شما از تصویربرداری اولتراسوند برای هدایت یک سوزن نوسانی کوچک استفاده می‌کند که ناحیه آسیب‌دیده را قطع می‌کند و در عین حال تاندون سالم را حفظ می‌کند. این یک روش نسبتا جدید است، اما نتایج امیدوارکننده است. در موارد نادر، اگر سایر درمان‌ها با شکست مواجه شوند، پزشک ممکن است دبریدمان جراحی تاندون کشکک را پیشنهاد دهد. برخی از روش‌ها را می‌توان از طریق برش‌های کوچک در اطراف زانو انجام داد. اگر زانوی شما درد می‌کند، موارد زیر را در نظر بگیرید: دارو‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم ممکن است باعث تسکین کوتاه مدت درد شوند. ممکن است لازم باشد ورزش خود را کمتر تمرین کنید یا به طور موقت به یک ورزش کم تاثیر تغییر دهید. کار بر روی درد می‌تواند آسیب بیشتری به تاندون کشکک شما وارد کند. یخ را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید و کیسه را در یک حوله بپیچید. یا ماساژ یخ را امتحان کنید. آب را در یک فنجان فوم پلاستیکی منجمد کنید و در حالی که یخ را مستقیما روی پوست خود قرار می‌دهید، فنجان را نگه دارید. منبع: