کلمه دوپینگ از واژه بین المللی Dope گرفته شده است که هم به عنوان فعل و هم به عنوان اسم به کار می‌رود. فرهنگ آکسفورد این کلمه را به واژه هلندی Doop نسبت می‌دهد که به معنی "آیین غسل تهیدستی" می‌باشد. شباهت این دو واژه به علت آنست که کسانی دوپینگ می‌کنند که با این کار می‌خواهند کاستی‌ها و عیوب خود را بپوشانند. بعضی معتقدند که مصرف مواد ویژه برای کسب برتری در یک مسابقه ورزشی به سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد، یعنی زمانی که ورزشکار‌های یونانی دسته‌ای از قارچ‌ها را به عنوان منبعی غنی از پروتیین مصرف می‌کرده اند. عده‌ای دیگر بر آنند که این واژه از آفریقای جنوب شرقی منش گرفته است، جایی که فرقه‌ای در آنجا نوعی نوشیدنی محلی را که به اصطلاح دوپ نامیده می‌شد، در رقص‌های مذهبی خود به عنوان محرک استفاده می‌کردند. بعد‌ها این کلمه تحت عنوان dope به نوشابه‌ای الکلی Brandy اطلاق شد که از پوست نوعی انگور در افریقای جنوبی تهیه می‌شود. در نوشته‌های دانشمندان یونانی نظیر جالینوس و فیلوستراتوس نظریه‌هایی در خصوص رعایت اصول اخلاقی توسط رقابت کننده‌های بازی‌های المپیک باستانی به چشم می‌خورد. در همان زمان گلادیاتور‌های رومی را مجبور به خوردن دارو‌های خاصی میکرده اند، تا اینکه نبرد بین آنان سنگین‌تر و خونین‌تر ادامه یابد و تماشاگر‌ها را بیشتر ارضاء نماید. در قرن ، ورزشکار‌های فرانسوی مخلوطی از برگ‌های کوکا و شراب را به نام وین ماریام می‌خوردند که معتقد بودند احساس خستگی و گرسنگی حاصل از تمرین‌های درازمدت را کاهش می‌دهد. لغت دو پینگ کمتر از سال است که در بین ورزشکاران مرسوم شده است. اما در سال میلادی گزارش هایی از شناگر‌های کانال‌ها در آمستردام هلند مبنی بر استفاده مواد نیروزا وجود دارد. همچنین گزارش‌هایی مربوط به مصرف مواد کمکی توسط شرکت کنندگان مسابقه روزه دوچرخه سواری هلند در سال میلادی وجود دارد. نخستین مورد مرگ ناشی از دوپینگ، در سال در یک مسابقه محلی دوچرخه سواری مشاهده شد که دلیل آن مصرف مواد کمکی بیش از حد ماده شیمیایی تری متیل گزارش گردید. هم زمان با آن رویداد‌ها، مواردی از پارادوپینگ دیده شده است، که عبارتست از: خوراندن یک دارو به حریف توسط یک ورزشکار جهت کاستن کارآیی ورزش وی. دوپینگ برای اولین بار در سال به طور رسمی جنبه آزمایشی و قانونی پیدا کرد. در آن زمان، طی آزمایش هایی، وجود دسته‌ای از مواد شیمیایی با ساختمان آلکالوییدی در بزاق یک اسب مسابقه‌ای ثابت شد. طبق تعریف جدید کمیته بین المللی المپیک: دوپینگ عبارتست از تجویز یا استفاده از هر ماده خارجی و یا هر ماده فیزیولوژیک خود بدن با مقادیر غیرعادی یا راههای استعمال غیرطبیعی، توسط ورزشکار مسابقه دهنده با هدف انحصاری افزایش کارآیی در مسابقه بطور مصنوعی. در موارد عادی، آزمایش دوپینگ بر روی نمونه ادراری انجام می گردد. درصورت مثبت شدن نمونه ادرار، برای تایید نتیجه از نمونه خون استفاده می شود. در صورت شک به دوپینگ خونی و یا استفاده از موادی که با آزمایش خون بهتر قابل شناسایی هستند نمونه خونی از شخص گرفته خواهد گردید. چرا با آنکه دوپینگ باعث افزایش کارآیی ورزشکاران می شود با آن مخالفت می شود؟ مبارزه با دوپینگ بر سه اصل استوار است: - احترام به اخلاق پزشکی و ورزشی - مراقبت از سلامت ورزشکاران - فراهم کردن محیطی برابر برای همه ورزشکاران از این گروه می توان آمفتامین، کوکایین، افدرین، پسودو افدرین، فلیل پروپانولامین و. را نام برد. از این داروها می توان از هرویین، مورفین، متادون و. نام برد. داروهایی مانند ناندرولون، تستوسترون، اکسی متولون، استانوزولول و. در این دسته قرار می گیرند. در این دسته می توان از فوروسماید، تیازید، اسپیرونالاکتون و. نام برد. داروهایی مانند هورمون رشد اریتروپویتین و. در این گروه قرار می گیرند. با این حال بعضی از داروها هم هستند که استفاده از آنها تا اندازه خاصی بدون مشکل است اما مصرف بیش از اندازه مجاز آنها دوپینگ برداشت می شود. از این بین می توان از الکل، ماری جوآنا (حشیش) ، داروهای بی حس کننده موضعی، کورتیکوستروییدها و بتا بلوکرها نام برد. ورزشکاران حرفه ای از موادنیروزا به عنوان راهی میانبر برای مطرح شدن و ارضای حس شهرت طلبی و جاه طلبی خود در زمینه ورزش استفاده می کنند. در این میان این راه میانبر در تمام رشته های ورزشی به وجود آمده است. و امروز حتی در ورزشی مثل تیراندازی نیز دوپینگ می شود. ورزشکاران این رشته برای بالا بردن توجه و تمرکز خود از محرک های اعصاب مرکزی استفاده می کنند. از عوارض (پیامدها) جانبی استروییدهای آنابولیک (مانند تستوسترون، ناندرولون و . که بعض اوقات به وسیله ورزشکاران مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد چه میدانید؟ این داروها دارای عوارض جانبی زیادی هستند که بعضی از آنها برگشت‌پذیر و برخی دیگر غیرقابل برگشت می‌باشند از جمله می‌توان موارد زیر را نام برد: بازداشتن آب و نمک، افزایش حجم خون، افزایش فشار خون، افزایش چربی‌های خون، بی نظمی ریتم قلب، تغییر ابعاد قلب، آنفارکتوس قلبی (دلی) و سکته مغزی اختلال کبدی، اختلال در کارکرد کبدی، افزایش آنزیم‌های کبدی، یرقان و سرطان کبد. کاهش تعداد اسپرم‌ها، کوچک شدن بیضه‌ها، عقیمی، بزرگ شدن پستان‌ها، حس دفع فوری و مکرر ادرار، کاهش توانایی جنسی. اختلال در قاعدگی (خوندیدگی) ، هیرسوتیسم (رشد زیاد مو در قسمت های غیر طبیعی مثلا در صورت خانم‌ها) ، تاسی، کلفت شدن صدا، تحلیل پستان‌ها، خشک شدن شیر، پوست چرب و آکنه. بسته شدن زودرس غضروف‌های رشد و توقف رشد قدی، رشد غیرطبیعی مو، تیرگی پوست افسردگی، هیجان بیش از اندازه، پرخاشگری، بی‌ثباتی عاطفی، حالت تهاجمی و خشونت، بی خوابی، اضطراب، اختلالات شخصیت و وابستگی روانی به دارو. ولی نوع دیگری از دوپینگ که خیلی خطرناک است ماننند دوپینگ ژنیدیورتیک‌ها (ادرارآور) باعث می‌شود که کلیه‌ها بیشتر کار کنند و با افزایش میزان دفع ادرار به تغییر غلظت داروهای غیر مجاز منجر می‌شود پس مواد دوپینگ را در جریان خون پنهان می‌کند و به همین دلیل توسط ورزشکارانی که داروهای دوپینگ مصرف می‌کنند مورد استفاده واقع می‌شود. از طرف دیگر، دیورتیک‌ها در کاهش وزن فرد ورزشکار و رسیدن به رده وزنی که مورد نظر اوست کمک می‌کند. - اولین مورد مرگ ورزشکاران در سال اتفاق افتاد که یک دوچرخه سوار به نام لینتون در اثر استفاده بیش از اندازه داروی تری متیل درگذشت. - در مسابقات المپیک یک دونده ماراتن به نام توماس هیکس در اثر استفاده برندی و استریکلین در نزدیکی مرگ قرار گرفت. - دهه روس ها از هورمون های مردانه برای افزایش قدرت و نیرو استفاده کرد و آمریکایی ها نیز استروییدها را برای این کار استفاده کردند. - دوچرخه سوار دانمارکی در المپیک رم به دلیل استفاده بیش از اندازه آمفتامین ها فوت کرد. - افزایش قابل توجهی در ظاهر عضلان ورزشکاران در المپیک دیده شد که شک در استفاده از داروها را زیاد کرد. - کمیته بین المللی المپیک پس از مرگ تامی سیمپسون به دلیل استفاده غیر از آمفتامین ها واکنش نشان داد. - این کمیته با تعریفی از دوپینگ فهرست داروهای غیرمجاز را ارایه داد و به این ترتیب انجام آزمایش در بازیهای المپیک آغاز گردید. - در المپیک سیول، تست بن جانسون از نظر استفاده از استرویید های آنابولیزان خلع و از ورزش محروم شد. همینطور دو وزنه بردار بلغاری که به مقام نخست المپیک دست پیدا کرده بودند به دلیل دوپینگ محروم شدند. - دیه گو مارادونا فوق ستاره فوتبال آرژانتین در مسابقات جام جهانی آمریکا به دلیل استفاده از داروهای محرک از همراهی با تیمش محروم شد و به این ترتیب آرژانتین بدون مارادونا از آن دوره مسابقات حذف شد. - برای مبارزه هر چه بیشتر با این پدیده شوم، کمیته مبارزه با دوپینگ تشکیل شد و آماده برخورد جدی با متخلفین در مسابقات المپیک سیدنی گردید. در بازی‌های المپیک، افرادی که مقام‌های اول تا چهارم درهر رشته ورزشی را کسب کردند و چند نفر دیگر به صورت تصادفی انتخاب می‌شوند. در برخی از رشته‌ها مانند دومیدانی، وزنه برداری و شنا در ابتدا باید نتیجه آزمایش دوپینگ منفی شود تا رکورد ورزشکاران ثبت شود پس حتی در صورتی که فرد موفقیت و عنوانی کسب نکرده باشد ممکن است در هر زمانی از او خواسته شود که تست دوپینگ را انجام دهد. در صورت مصرف استروییدهای آنابولیک، داروهای ادرارآور، هورمون‌های پپتیدی و گلیکوپروتیینی و آنالوگ‌های آنها: در نخستین ارتکاب به جرم تا سال محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی. در دومین ارتکاب جرم محرومیت مادام العمر از شرکت در مسابقات رسمی. در رابطه با مصرف مواد غیرمجاز دیگر به جز موارد مذکور در دوپینگ آگاهانه: در نخستین مورد تخلف تا ماه محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی. در دومین مورد تخلف سال محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی. در سومین مورد تخلف، محرومیت مادام العمر از شرکت در مسابقات ورزشی. محرومیت از شرکت در مسابقات بین‌المللی یا مسابقات تحت نظارت فدراسیون ملی. محرومیت از شرکت در سمینار یا همایش بین‌المللی و رسمی. محرومیت از موقعیت شغلی داوری، مربیگری، مسیولیت، ریاست و مشاوره ورزشی. سلب هر گونه ترفیع، مدال، عناوین و مقام‌هایی که در هنگام یا پس از تاریخ دوپینگ کسب شده‌است. در مورد ارتکاب به جرم دوپینگ، تنها ورزشکار متخلف مجازات نمی‌شود بلکه گاهی مجازات‌هایی برای شخصیت‌های حقوقی از قبیل فدراسیون‌های مربوطه و باشگاه‌های ورزشی در نظر گرفته می‌شود که بیشتر مجازات‌های مالی است و گاهی نیز شامل محرومیت‌هایی می‌شود. خیر بعضی از دارو‌های ساده مانند سرماخوردگی نیز ممکن است حاوی موادی باشد که نتایج تست دوپینگ را مثبت اعلام کند. ورزشکاران همواره باید قبل از مصرف هرگونه دارو از تاثیرات آن آگاهی داشته باشند. آیا استفاده از چای، قهوه یا کولا می‌تواند سبب مثبت شدن تست دوپینگ گردد؟ کافیین یک ماده دارویی فعال است که در نوشیدنی‌های مرسوم مانند چای، قهوه و کولا وجود دارد. میان آن بسته به نوع نوشیدنی و شیوه تهیه آن قابل تغییر است. طبق یک پژوهش استفاده حدود میلی گرم کافیین می‌تواند سطح آن را در ادرار به حد غیر مجاز برساند. غلظت متوسط کافیین در چای و قهوه به ترتیب - و - میلی گرم می‌باشد. پس می‌توان دریافت که با استفاده زیاد و بیش از اندازه این نوشیدنی‌ها امکان دارد تست دوپینگ مثبت شود، هر چند که استفاده معمولی آن چنین اثراتی ندارد. علاوه بر این، کافیین یکی از محتویات بعضی از دارو‌ها مانند دارو‌های سرماخوردگی و میگرن است که البته میزان آن در هر دوز کمتر از میلی گرم است. کافیین دارای یک اثر تحریک مرکزی شبیه با آمفتامین است که خستگی را کم کرده و تمرکز و هوشیاری را زیاد میکند، اما دوز‌های بالای آن می‌تواند سبب لرزش اندام‌ها، اضطراب، بی خوابی و عصبانیت شود.