در قسمت اول این مطلب به بررسی تصویر و حسگر اثر انگشت این گوشی پرداختیم، حال با ما باشید تا ببینیم آن "ابزار سلامتی" که در قسمت اول به آن اشاره شده بود چیست. همچنین به دوربین، نرم افزار و باتری این گوشی نیز نگاهی بیاندازیم. تقدیم به شما خوانندگان سایت تکفارس. سامسونگ اخیرا در رابطه با سلامتی سر و صدای زیادی راه انداخته است. زمانی است است که اپلیکیشنی به نام S Health منتشر کرده که به کاربران کمک می کند تا به ورزش و وعده های غدایی که می ورند نظارت داشته باشند. دقیقا از زمان عرضه ی GS ، این اپلیکیشن می توانسته ضربان قلب را اندازه گیری کند و دیگر قابلیت های آن مربوط به لوازم شخص ثالث می شوند. اکنون اما هردوی این ویژگی ها در GS جای گرفته اند که به شما اجازه می دهد لوازم کمتری برای سلامتی به اینور و آنور حمل کنید. مانیتور های ضربان قلبی که در ساعت های هوشمند Gear و Gear Fit قرار گرفته اند با اپلیکیشن S Health کار می کنند. پس می توان گفت که کمپانی سامسونگ امیدوار است شما یکی دوتا گجت پوشیدنی هم خریداری کنید (تا زمانی که ساخت شرکت سامسونگ باشند البته) برای شروع به قسمت ضربان قلب ( Heart Rat ) در S Health بروید و وقتی که آن را راه اندازی کردید انگشتتان را روی حسگر بگذارید و بی حرکت و ساکت بمانید. حواستان باشد که انگشتتان را کجا می گذارید چون این حسگر که با استفاده از فلش دوربین ضربان نبض شما را "می بیند" درست زیر لنز دوربین قرار گرفته است. اگر حواستان نباشد به سادگی لنز و حسگر را با هم اشتباه خواهید گرفت (نکته: اگر زاید از این حسگر استفاده می کنید یک دستمال پارچه ای دم دستتان نگاه دارید و همیشه آن را تمیز کنید) درست همانند حسگر اثر انگشت اینجا هم جایگیری انگشت بسیار مهم است. اگر انگشتتان حتی کمی از زاوی مورد نظر خارج باشد حسگر نمی تواند نبض شما را شناسایی کند و مجبور می شوید دوباره این کار را تکرار کنید. اگر حسگر عمل کند هم زود خواهید فهمید چون این پروسه چند ثانیه بیشتر زمان نمی برد. همانند طراحی سخت افزار، سامسونگ در طراحی رابط کاربری تاچ - ویز هم محافظه کارانه عمل می کند. در گذشته سامسونگ با هر گوشی جدید تاچ - ویز را فقط کمی تغییر می داد. در GS اما، پوسته ی آندروید این کمپانی چهره ای تازه پیدا کرده و قیافه ای صاف تر و مدرن تر دارد. اگر نظر من را بپرسید می گویم که سامسونگ قدم درستی برداشته است، این نشان می دهد که سامسونگ می داند که باید تاچ - ویز را تر و تازه کند. با این حال صفحه آرایی آن کمی گیج کننده است چون تاچ ویز همیشه در هر صفحه سربرگ های مختلفی داشته اما دیگر خبری از آنها نیست. سامسونگ به رابط کاربری تازه اش فونتی جدید اضافه کرده و به دلایلی نامعلوم آن را گرد و دایره وار ساخته است. عجیب است که یک سری ناساگاری ها وجود دارند: در منوی تنظیمات، آیکون ها بسیار بزرگ و دایره وار چیده شده اند (البته اگر دوست داشته باشید می توانید هر وقت که خواستید این را به حالت لیست تغییر دهید) که باعث می شود گشت و گذار در منو ها فقط کمی مشکل تر باشد. آیکون های کمد اصلی اپلیکیشن ها اما، قیافه ی قدیم تاچ - ویزی شان را حفظ کرده اند. هنوز تمام نشده: عناصری از آندروید . . کیت کت نیز دیده می شوند. بیشتر اپلیکیشن های پایه نیز دوباره طراحی شده اند تا جلوه ی نظری بهتری داشته باشند، و منوی "اپلیکیشن های اخیر" هم قیافه ای تازه دارد. با توجه به اینکه گوگل اخیرا مناظره ای با سامسونگ داشته مبنی بر از دور خارج کردن تاچ - ویز، ناراحت کننده است که می بینم از هر اپلیکیشن پایه حداقل دو نوع وجود دارد. سامسونگ با اینکه گوگل اپلیکیشن های مشابه را در اختیارتان می گذارد همچنان نرم افزار های خودش را جلو می اندازد. این یعنی دو بازار اپلیکیشن، دو پخش کننده موزیک، دو گالری عکس، دو مرورگر و سه نرم افزار مسیج (چهار تا در مدل AT & T ) با اینکه اینها حق انتخاب بیشتری به کاربر می دهند، به نظر من این فقط یک آشفته بازار است و دوست دارم بدانم که این بار اضافی روی عملکرد گوشی ت ثیر می گذرد یا نه. خوشبختانه شما می تواید اپلیکیشن هایی را که نمی خواهید مخفی کنید و این کمی از این بهم ریختگی می کاهد. نرم افزار My Magazine نیز از Note به گوشی GS آمده است. فقط اکنون با کشیدن دست ار چپ به راست فعال می شود. اگر سامسونگ می خواهد رضایت گوگل را جلب کند باید حداقل بگذارد که کاربر خودش میان My Magazine و Google Now انتخاب کند. جالب است بدانید که این اپلیکیشن حتی جزو سکوی پرتاب تاچ - ویز هم نیست و در واقع اپلیکیشنی مجزا است. در رابطه با خود اپلیکیشن، باید بگویم که همان Flpboard است که کمی دستکاری شده و در واقع وقتی روی یک کتگوری یا لینک کلیک می کنید معمولا از My Magazine خارج شده و شما را به همان Flipboard خواهد برد. ویژگی های قدیمی تر سامسونگ که عبارتند از Air browse , Air view , Smart stay , Smart scroll و Smart rotation همچنان سرجای خود هستند، فقط دیگر مانند گذشته توی صورت تان نیستند. در واقع بیشتر آنها زیر تنظیمات دفن شده اند. پس یکی از آنها را زمانی خواهید دید که دنبالش باشید. حالت های Safety Assistance , Easy mode و Blocking mode نیز هنوز وجود دارند. در منوی تنظیمات شما به چیزی کوچک اما مهم بر خواهید خورد: گزینه ی جستجو. اگر می دانید که دنبال چه هستید اما حوصله ندارید یک ساعت را صرف دنبال آن گشتن در منو کنید، کافیست نام آن را اینجا تایپ کنید. حتی اگر دنبال جعبه تیک ( Check Box ) خاصی می گردید هم می توانید آن را از اینجا بیابید و می توانید بدون نیاز به رفتن به منوی مورد نظر از همان نتایج جستجو تیک جعبه را بگذارید یا بردارید کنید. درست مانند HTC One M ، گوشی GS نیز ویژگی ذخیره برق بسیار قوی دارد (سامسونگ به آن می گوید "حالت ذخیره برق افراطی" ( Ultra power saving mode ) ) این ویژگی به شما اطمینان می دهد زمانی که شارژ باتری تان به طور خطرناکی کم شده است و نیاز دارید روی خط بمانید تا تماس ها را دریافت کنید رویتان را زمین نیاندازد. وقتی این ویژگی را فعال می کنید، لانچر شما را به صفحه ای خاکستری تغییر می دهد، برای روشنایی صفحه سقفی تعیین می کند و اپلیکیشن هایی که از باتری استفاده می کنند را خاموش می کند تا برق را برای کارهایی که در موقعیت اضطراری نیاز دارید ذخیره می کند. نمی توانم دقیق بگویم اما با شارژ درصد، گوشی تان یک روز کامل روشن خواهد ماند. یک چیز دیگر که ارزش گفتن را دارد: "تشخیص دهنده ی گریه کودک" ( baby cry detector ) که در گوشی جای دارد و با یک گجت پوشیدنی کار می کند. گوشی را در فاصله ی یک متری آقا/خانوم کوچولوتان قرار دهید و اگر او زیر گریه بزند ساعت هوشمند شما شروع به لرزیدن می کند. البته سامسونگ گفته است که این ویژگی جایگزین مناسبی برای پرستار بچه نیست پس اگر فکر اخراج پرستار کودکتان را در سر دارید فراموشش کنید! سامسونگ به طور سنتی همیشه گوشی هایی با دوربین های خوب عرضه کرده است، اما این بدان معنی نیست که حالا می تواند بیکار بنشیند. رقابت دیگر بالا گرفته است: نوکیا، سونی و حتی شرکت های چینی مانند Oppo کارهای جالبی در رابطه با عکاسی کرده اند، پس حالا نوبت سامسونگ است. در GS ، کمپانی سامسونگ یک دوربین پشتی مگا پیکسلی، کلک های هوشمندانه ی ا دیت عکس و تکنولوژی "ایسو سل" ( ISOCELL ) که دقت، عکاسی در نور کم و دقت رنگ را بهتر می کند را در نظر گرفته است (اگر برایتان سوال است، دوربین جلوی گوشی همچنان مگا پیکسلی است) مانند HTC One M دوربین GS نیز بر خلاف مدل سنتی که : است دارای نسبت تصویر : می باشد که برای تصاویر واید اسکرین ( Widescreen ) موجود است. جالب است بدانید: اگر نخواهید از حالت واید اسکرین استفاده کنید تنها رزولوشن مگا پیکسلی نسیبتان می شود که از مگا پیکسل : گوشی GS کمتر است. البته تعداد پیکسل همه چیز نیست و ابعاد دیگری هم هستند که باید مد نظر قرار داده شوند اما من همچنان کمی نا امید شدم. رزولوشن یکی از خسته کننده ترین موضوعات در عکسبرداری است، پس بیایید نگاهی سریع به دیگز ابعاد دوربن بیاندازیم. GS روزنه دید f / . برادر بزرگترش را دارد و طول فوکس آن . میلی متر است ( GS طول فوکوس . دارد) سنسور / . اینچی اش بزرگتر است اما همان سایز پیکسل . میکرون را استفاده می کند. خوشبختانه ISOCELL مشکل داشتن اندازه ی کم پیکسل را حل کرده است و من در زیر به آن خواهم پرداخت. تنظیمات جدید دوربین، هدایت راحت تری دارند چون که اکنون می توان از طریق Viewfinder به آنها دسترسی پیدا کرد و همه شان یکجا قرار دارند. با اینکه ممکن است بعضی کاربران کمی گیج شوند، من همچنان این را به تنظیمات GS ترجیح می دهم که لایه پشت لایه منو دارد. در GS اگر نمی دانستید که کجا می خواهید بروید برای انجام تنظیمات به کمی مشکل بر می خوردید. خوشبختانه فضایی در کنار صفحه برای میان بر در نظر گرفته شده پس شما می توانید سه تنظیمی که بیشتر ازشان استفاده می کنید دم دست داشته باشید. مود های دوربین هم ساده و موثر شده اند. چندتایی شان دیگر به صورت فابریک روی گوشی نیستند اما اگر کلید دانلود را بزنید شما را به بازار سامسونگ هدایت خواهد کرد و در آنجا همه آنها در دسترستان هستند. همچنین مود های عکسبرداری Eraser ، Drama و Best در در مودی به نام " Shot & More " تلفیق شده اند. اینکار خیلی شبیه همان کاری است که نوکیا در "دوربین هوشمند" خود انجام داده است. با اینکه تلفیق اینها در یک حالت عکاسی ایده ی خوبی است، یک مشکل باقی می ماند: من همیشه پس از گرفتن عکس از مود Eraser استفاده می کردم، چون نمی دانم به آن نیازی هست یا نه. به عنوان مثال من معمولا از چیزی که بخواهد عکسم را خراب کند و در کادر اضافی باشد تا زمانی که عکس گرفته نشده خبر ندارم. روشن کردن حالت Shot & More یعنی می دانم که شانس اینکه یک بابایی که در حال گذر است بخواهد در عکس خوانوادگی ام باشد زیاد است. در آخر، حالت اتوماتیک عکاسی آنقدر هوشمند شده که شب و روز را از هم تشخیص دهد پس خودش به صورت خودکار حالت عکاسی در شب را فعال خواهد ساخت (اگر حالت Auto به اندازه ی کافی خوب نبود می توانید افکت پایدار کننده عکس را روشن کنید) HTC One M حالت فوکوس UFocus را دارد، حالا سامسونگ نیز چیزی به نام "فوکوس انتخابی" ( Selective Focus ) را معرفی کرده است. شما می توانید پس زمینه یا یک هدف در پیش زمینه ی عکستان را محو کنید. مشکل؟ فاصله ی شما تا هدفتان در پیش زمینه باید تا . فوت باشد و حتی با این کار هم ممکن است در استفاده از آن به مشکل بر بخورید. هدف بزرگ یا کوچک فرقی نمی کند، این ویژگی هر زمان خلق و خویی متفاوت دارد، اما حداقل اگر نتوانید از آن استفاده کنید عکس را به حالت معمولی رایتان ذخیره می کند. و حتی زمانی که کار می کند هم بی نقص نیست، عکس بالایی فوکوس روی پس زمینه است اما همان عکس با فوکوس روی پیش زمینه گرفته شده (در زیر می بینید) و گوشی نتوانسته همه چیز را کاملا محو کند. ویژگی Real - time HDR گوشی GS من را واقعا تحت ت ثیر قرار داد. معمولا شما باید شناس خود را با عکاسی HDR امتحان کنید چون نمی توانید ببینیند که در پایان عکس چه از آب در می آید. اما پردازشگر GS آنقدر قوی است که اکنون این امکان فراهم شده که نتیجه ی عکاسی تان را قبل از گرفته شدنش ببینید، که شانس گرفتن تصاویر خوب را افزایش می دهد. گوشی One M نیز این قابلیت را دارد. سامسونگ همچنین ادعا کرده است که سرعت فوکوس دوربین میلی ثانیه است که آن را در سرعت با One M برابر می کند. این ویژگی با استفاده از تشخیص فاز ( PDAF ) امکان پذیر است. بر خلاف اکثر دوربین های موبایل که با استفاده از کنتراست فوکوس می کنند، PDAF نور ورودی را به دو تصویر تقسیم می کند و سپس مقایسه شان می کند. اگر نور ورودی کافی نباشد دوربین به صورت خودکار به حالت سنتی اتوفوکوس تغییر فاز می دهد. من نتوانستم فرقی بین سرعت فوکوس GS و One M ببینیم (همینطور میان سرعت شاترشان) به هر حال هردوی آنها از GS سریع تر هستند. GS همچنین به شما اجازه می دهد ک تنظیمات را به دلخواهتان تغییر دهید اما تعداد انتخاباتی که به شما می دهد و همینطور رابط کاربری اش به خوبی One M نیست. زیاد هم با دیگر گوشی های Galaxy در این زمینه تفاوت ندارد، شما می توانید بالانس سفیدی، متود اندازه گیری، Exposure و ISO را تنظیم کنید. با این حال HTC سرعت شاتر و نوع فوکوس را نیز به شما می دهد، شما همچنین می توانید به جای تغییر هر تنظیم خاص در هر بار عکسبرداری، میان مود های عکاسی بالا و پایین بروید. ممکن است GS دوربین زاپاس برای گرفتن اطلاعات عمق تصویر را نداشته باشد، اما آنقدر افکت و چیز میز برای دستکاری عکس در اختیارتان می گذارد که احساس می کنید فوتوشاپ روی گوشی تان نصب کرده اید. شما می توانید عکس را بچرخانید، ببرید، سایز آن را تغییر دهید، استیکر به آن بچسبانید، فریم بگذارید، روی آن نقاشی کنید، افکت های پرتره روی آن بگذارید، اشباع رنگ، دما و کنتراست آن را تغییر دهید. قابلیت جدید این است که می توانید یک قسمت خاص از عکس را انتخاب کرده و این کار ها را فقط روی همان قسمت انجام دهید و به باقی عکس دست نزنید. ساده تر بگویم اگر قسمتی از عکستان خراب شده این قابلیت خیلی به کارتان خواهد آمد. اگر هم واقعا نمی دانید که عکستان را چطور تنظیم کنید، یک ویژگی کمک خودکار ( auto - enhance ) تعبیه شده تا به شما یاری برساند. اندازه ی پیکسل های دوربین GS همان اندازه ی GS است. خوب سامسونگ کاری کرده تا عملکرد آن در تاریکی را افزایش دهد؟ بله، با استفاده از فناوری ISOCELL که اولین بار در پاییز گذشته معرفی شد این کار را کرده است. توضیح نحوه ی عملکرد آن خیلی تخصصی است اما کوتاه عرض می کنم: ISOCELL با گذاشتن حصارهای ذره بینی در فضای خالی میان پیکسل ها، دقت تصویر، دقت رنگ و حساسیت به نور را افزایش می دهد، که اینها همه امتیازاتی منفی برای بیشتر سنسور های BSI هستند. این تکنولوژی جدید همچنین اجازه می دهد که لنز به حسگر نزدیک تر باشد که نتیجه اش ضریب دوربین کمتری است. با اینهمه، ISOTELL عکسبرداری سامسونگ را قوی تر کرده است اما نتیجه به خوبی عکس هایی که با HTC One M ، Lumia و iPhone s گرفته می شوند نیست. من نمی گویم که عکس های شبانه با GS مزخرف هستند فقط اینکه عملکرد دوربین آن با موبایل هایی که در سال گذشته عرضه شده اند برابری نمی کند. خوشبختانه عکسبرداری GS در جاهایی که نور کافی موجود باشد فوق العاده است. جزییات عکس های گرفته شده با GS از GS و One M بیشتر است. در نور روز نیازی نیست تنظیمات را دستکاری کنید اما One M اگر نور زیاد ببیند عکس هایش خراب می شوند پس نیاز دارید که Exposure را پایین بیاورید. کیفیت تصویر نیز با iPhone s برابری می کند و تنها تفاوتش اشباع رنگ است. یکسال پس از عرضه ی GS ، دو مدل چیپست اسنپ دراگون ( SnapDragon ) عرضه شده که یکی مدل پاییز گذشته بود و دیگری مدل است که سامسونگ روی GS نصب کرده است. مانند همیشه البته، زیاد طول نخواهد کشید تا ماهیچه ی قدرتمندی که سامسونگ از آن استفاده کرده کهنه به نظر برسد، چون Snapdragon تا چند ماه دیگر وارد بازار خواهد شد و Snapdragon هشت هسته ای مدل نی همین موقع سال دیگر عرضه خواهد شد. چه کسی می داند شاید آن را روی GS ببینیم! با پردازشگر چهار هسته ای . گیگا هرتزی، گیگا بایت RAM و یک GPU مگا هرتزی مدل Adreno ، موبایل GS واقعا قدرتمند است. با این حان نمی توانم این احساس را از خودم دور کنم که چیزی زیر لایه های تاچ - ویز به آن اجازه نمی دهد پتانسیل خود را کاملا رو کند. گذشته از Clock speed سریع ترش در مقایسه با One M ، (هردو گوشی از Snapdragon استفاده می کنند) انگار که بیشتر انتقالات کند تر انجام می شوند اپلیکیشن ها زمان بیشتری می برند که بالا بیایند تا روی One M . باز هم ممکن است که به نظر برسد من دارم از کاه کوه می سازم، اما ل گ های کمی در قسمت گرافیکی دیده می شد، به عنوان مثال بازی های Asphalt و Dead Trigger هردو بازی های سنگینی هستند که وقتی روی گوشی اجرا می شوند خوب هم کار می کنند، اما تعداد لگ های بازی با توجه به پردازشگر قدرتمند بیش از حد انتظار است. باتری GS کمی از باتری GS بهتر شده است اما هنوز One M بهتر است. این باتری یک روز کامل با استفاده ی سنگین را پوشش می دهد اما باز هم کمتر از M شارژ نگه می دارد. این باتری تقریبا ساعت نمایش ویدیویی را نیز پوشش می دهد ولی باتری One M تقریبا ساعت و نیم کار می کند. GS نیز ساعت و دقیقه می تواند ویدیو پخش کند. اگر کمی بهینه از آن استفاده کنید به روز دوم هم خواهد کشید و البته طبیعی است که کارکرد باتری به نوع استفاده ی شما بسیار وابسته است. صدای بلندگوی GS نیز از صدای بلندگوی BoomSound گوشی HTC One M کمتر است. بدتر اینکه اگر صدا را خیلی زیاد کنید پشت گوشی شروع به خر خر می کند. در واقع انگار که هرچه صدا را بیشتر کنید کیفیت آن مزخرف تر می شود. حداقل می توانید این مشکل را با استفاده از یک جفت هدفون خوب دور بزنید! کیفیت صدای در تماس ها نیز بسیار خالص و خوب است. اتصالات بلوتوث آن فوق العاده کار می کنند حتی اگر چند دستگاه همزمان به هم وصل باشند. همینطور مادون قرمز و هدایت GPS آن نیز مشکلی ندارد. شما حتما از خریدن Glaxy S راضی خواهید بود. این آپگریدی خوب نسبت به Galaxy S است که در طراحی، نرم افزار و دوربین پیشرفت نسبتا خوبی داشته است. نمی توانم بگویم که از نظر زیبایی به پای "غلاف تمام فلزی" HTC One M می رسد! اما باید گفت که ضد آب بودن آن و پوشش پشتی نقطه نقطه اش از آن را بقیه گلکسی ها بهتر کرده است. حسگر اثر انگشت و حسگر ضربان قلب اما هنوز به کار بیشتری نیاز دارند. هرکدام از آنها نتایجی متناقص ارایه می دهد و استفاده از آنها نا امید کننده است. خبر خوب اینکه مجبور به استفاده از آنها نیستید، خبر بد اینکه اگر از این ویژگی ها نتوانید و یا نخواهید استفاده کنید خوب از همان اول بهتر ات موبایل دیگری بخرید. سامسونگ انرژی و کار بسیاری برای گذاشتن این ویژگی ها در نرم افزار و سخت افزار GS صرف کرده که باعث می شود فکر کنم اگر به جای اینها روی چیز دیگری کار می کرد نتیجه چه می شد. اگر به دنبال یک گوشی آندروید خوب هستید GS رویتان را زمین نمی اندازد. ممنون که تا اینجا من را همراهی کردید. تا مطالب بعدی شما را به خدای بزرگ می سپارم.