جشن شکرگزاری از آن آیین‌ها و رخداد‌هایی است که در خیلی از کشور‌های جهان با شکوه ویژه‌ای برپا می‌گردد. این مراسم جزو رخداد‌های مهم جهانی است که دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی است. روز شکرگزاری یک تعطیلات ملی سالیانه در ایالات متحده آمریکا است که در آخرین پنج شنبه ماه نوامبر برپا می‌گردد و آمریکایی‌ها در این روز برای گرامیداشت نعمت‌هایی که خداوند به آن‌ها بخشیده است با آداب و رسوم خاصی جشن می‌گیرند. در سال ، استعمارگران پلیموث و بومیان آمریکا وامپانواگ جشن برداشت پاییزه را برگزار کردند که اکنون به عنوان یکی از نخستین جشن‌های شکرگزاری در مستعمرات شناخته می‌شود. بیشتر از دو قرن، روز‌های شکرگزاری به وسیله مستعمرات و ایالت‌های جداگانه جشن گرفته می‌شد. تنها در سال ، در اوج جنگ داخلی، رییس جمهور آبراهام لینکلن اعلام کرد که یک روز ملی شکرگزاری برپا می‌شود که هر نوامبر برگزار می‌گردد. این جشن که در اول ریشه‌ای مذهبی داشت در زمان جرج واشنگتن، در سال رسما به عیدی ملی تبدیل شد. رییس جمهوری آمریکا در نخستین اعلامیه ملی این کشور روز شکرگزاری را در همه این کشور به رسمیت شناخت. جشن شکرگزاری به عنوان یک جشن سالانه برداشت محصول و بخشش آن، در گروهی از جشنواره‌ها قرار می‌گیرد که فرهنگ‌ها، قاره‌ها و هزاره‌ها را در بر می‌گیرد. در دوران باستان، مصری‌ها، یونانی‌ها و رومی‌ها بعد از برداشت پاییز، برای تشکر از خدایان خود جشن می‌گرفتند و به آن‌ها احترام می‌گذاشتند. یکی دیگر از مراسم روز شکرگزاری که طرفداران بسیاری دارد، رژه است، این رژه به طور خیابانی انجام می‌شود و اغلب سنبلی از شخصیت‌های محبوب کارتونی مثل میکی موس، تام و جری یا سونیک یا شخصیت‌های ورزشی در بین افراد قرار دارد. این سنبل‌ها به گونه بالن‌های معلق و رنگین که از گاز سبک هلیوم پر شده است به چشم می‌خورند، که به وسیله بند‌هایی در دست کسانی که در رژه شرکت می‌کنند هدایت می‌شوند. بزرگترین و مشهورترین رژه، رژه م یسی در شهر نیویورک است. مراسم رژه حدود سه ساعتی طول می‌کشد و پس از آن مسابقات فوتبال امریکایی برگزار می‌شود. از آنجایی‌که یکی از مهمترین آداب و رسوم روز شکرگزاری، برداشت محصول است، غذا‌هایی هم که در این شب پخته می‌شود با این مسیله ارتباط دارد. در حقیقت همین برداشت محصول باعث شده است تا با گذر زمان مراسم شکرگزاری به شبی برای دورهمی و تناول انواع غذا‌های خوشمزه تبدیل گردد و بهترین و پرطرفدارترین غذایی که در این شب سرو می‌شود، بوقلمون شکم پر است! بوقلمون یکی از غذا‌هایی است که اغلب در همه فرهنگ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. داخل شکم آن به وسیله سبزیجات و انواع مواد غذایی دیگر، متداول‌ترین و دوست داشتنی‌ترین غذای مراسم شکرگزاری است. بوقلمون‌ها به طور آماده یا نیمه آماده در هایپر مارکت‌ها وجود دارد. به همین دلیل می‌توانید متناسب با سلیقه خود و اعضاء خانواده تان مبادرت به پخت این غذای خوشمزه کنید. همینطور می‌توانید این غذا را از رستوران‌هایی که بوقلمون می‌پزند نیز تهیه کنید. فراموش نکنید افراد بسیاری هستند که بوقلمون را دوست ندارند، پس آن را با غذا‌های دیگری مثل خرچنگ یا گوشت آهو جایگزین می‌کنند. آداب و رسوم برگزاری مراسم شکرگزاری در کشور‌های گوناگون دنیا مثل هم نیست و هر کدام سنت‌های مخصوص خودشان را دارند. برپایی جشن شکرگزاری در جزیره دور افتاده‌ای مثل نورفولک که در سواحل شرقی استرالیا وجود دارد، نشان دهنده آن است که قدرت این مراسم چقدر بالا است و در هر گوشه دنیا، جای خود را به خوبی باز کرده است. جزیره نورفولک یکی از آن جا‌هایی است که برای روز شکرگزاری ارزش بسیاری قایل هستند و همه ساله این روز را جشن می‌گیرند. شهروندان این جزیره روز تنکس گیوینگ را در فصل صید نهنگ‌ها جشن می‌گیرند. مردم جزیره نورفولک به جای آنکه آخرین شنبه ماه نوامبر را جشن بگیرند، آخرین چهارشنبه را برای روز شکرگزاری شان انتخاب کرده‌اند. جشن این مردم با جا‌های دیگر دنیا قدری فرق دارد. مثلا آن‌ها در این روز خوراک‌هایی از مرغ و خوک نوش جان می‌کنند و رد پایی نیز از کدو تنبل در سفره‌هایشان هست. آداب و رسوم چینی همیشه مورد توجه مردم در همه دنیا بوده است و جذابیت‌های ویژه خودش را دارد. روز شکرگزاری مردم چین نیز جدا از این نیست و قدری متفاوت از دیگر نقاط دنیا است. خانواده‌های چینی روز از ماه ویژه خودشان را برای برپایی جشن‌های شکرگزاری دارند که به آن فستیوال ماه نیز می‌گویند. مراسم‌های رنگارنگ و پر از شادی در این روز در خیابان‌های شهر برای مردم برپا می‌شود. مثلا از جمله جشن‌های این سه روز می‌توان به روشن کردن فانوس‌ها، رقص‌های اژدها، کیک ماه و . اشاره کرد. هلند یکی دیگر از کشور‌هایی است که در آن جشن شکرگزاری برگزار می‌شود. جالب است بدانید برگزاری این مراسم رابطه نزدیکی با ارتباطات این کشور با هلند دارد. در حقیقت نخستین مراسم شکرگزاری در هلند در سال به وسیله مردمی از این کشور برپا شد که حمایت کننده مستعمرات آمریکا بوده‌اند. مردم هلند مثل آمریکایی‌ها این روز را در چهارمین پنجشنیه از ماه نوامبر جشن می‌گیرند. فقط با این فرق که به جای پذیرایی از اعضای خانواده، دورهمی و نوش‌جان کردن غذا در کنار هم، به کلیسا‌های غیر فرقه‌ای می‌روند. ژاپن یکی از جالب‌ترین ایده‌ها را در ارتباط با برگزاری مراسم شکرگزاری دارد. در حقیقت پایه و اساس شکرگزاری در بیشتر کشور‌ها برای سپاسگزاری از نعمت‌ها است. این در حالی است که روزی ویژه در ژاپن برای سپاسگزاری از کارگر و کار سخت در نظر گرفته شده‌است. این روز که در نوامبر واقع است، سنتی چند صد ساله در ژاپن است که تاریخچه آن به زمان برداشت برنج بر می‌گردد. جشن‌هایی که در این روز در ژاپن برپا می‌گردد، به وسیله سازمان کار هدایت می‌شوند و همه اهداف این مراسم‌ها، ترغیب و تشویق مردم برای همراهی با مسایلی مثل حمایت از حقوق بشر و حفاظت از محیط زیست است. در دهه یک سفیر برزیلی در ماه نوامبر به آمریکا سفر کرده بود و در برگشت از این سفر، آداب و رسوم مراسم شکرگزاری را با خود به کشورش برگرداند. پس آشکار است که آداب و رسوم مراسم شکرگزاری در برزیل به سنت‌های آمریکایی‌ها خیلی شبیه است. شهروندان برزیلی مراسمشان را با بازدید از کلیسا شروع می‌کنند و آن را با دورهمی‌های دوستانه و خانوادگی و جشن‌های عظیم خیابانی به پایان می‌رسانند. مالزی نیز جزو آن گروه از کشور‌هایی است که از زیبایی‌های مراسم شکرگزاری بی استفاده نمانده است. جشن شکرگزاری در این کشور با عنوان Kaamatan شناخته می‌شود. در این روز از ماه می، مردم کشور مالزی خدا را به علت برنج‌هایشان سپاسگزاری می‌کنند و آخرین برداشت برنج را انجام می‌دهند. مردم مالزی در این روز‌های تعطیلی جشنشان را با یک نوشیدنی تهیه شده از برنج، رقص، مسابقات بوفالو، انواع اجرا‌های جذاب و برگزاری انواع بازی‌های سنتی به آخر می‌رسانند. به یاد داشته باشید از آنجایی که مالزی یکی از کشور‌های بدون ویزا برای ایرانیان محسوب می‌شود، به آسانی می‌توانید در این تعطیلات سفری به این کشور داشته باشید و شما نیز از زیبایی‌های جشن‌های شکرگزاری استفاده کنید. ولی سر منش سنت شکرگزاری لیبریا هم از آمریکا بوده است. برده‌هایی که از ایالات متحده آمریکا در سال آزاد شده بودند و به کشور خود یعنی لیبریا برگشتند، آداب و رسوم مراسم شکرگزاری را به این کشور آوردند. بیشتر کسانی که در این کشور روز شکرگزاری را جشن می‌گیرند، مسیحیان هستند. سنت‌هایی که مردم لیبریا برای جشن گرفتن این روز مهم در نظر گرفته‌اند، حراج میوه‌ها، بازدید از کلیسا‌ها و آنگاه برگشت به خانه‌هایشان برای برپایی مراسم در کنار افراد خانواده است. آلمان نیز یکی از کشور‌هایی است که جشن شکرگزاری در آن با قدرت برپا می‌شود. این جشن در آلمان با نام" Erntedankfest " شناخته می‌شود که روز یکشنبه اول ماه اکتبر به آن اختصاص دارد. جشن شکرگزاری در آلمان با جشن برداشت همراه است و دورهمی‌های خانوادگی اغلب در آن جایی ندارد. جشن‌های این روز بیشتر به وسیله کلیسا‌های پروتستان و کاتولیک برپا می‌شود و دارای سنت‌هایی مثل رژه، آتش بازی و رقص هستند. ولی به جز آمریکایی‌ها یکی دیگر از جشن‌های شکرگزاری که دارای شهرتی جهانی است، مربوط به کانادایی‌ها است. خیلی از اشخاص اعتقاد دارند شکرگزاری کانادایی دارای قدمت خیلی بیشتری نسبت به آمریکا است، چراکه در سال به وسیله شهروندان این کشور برپا می‌شده است. در آن هنگام مردم با الهام گرفتن از اقدامات اروپایی‌ها برای قدردانی از میوه‌هایشان، همین کار را انجام می‌دادند. هرچند مراسم شکرگزاری در کانادا نسبت به آمریکا قدیمی‌تر است، با این وجود سنت‌هایی از آمریکا به آداب و رسوم شکرگزاری کانادایی‌ها وارد شده است. مثلا در این روز کانادایی‌ها انواع غذا‌های مورد علاقه آمریکایی‌ها مانند بوقلمون، کدوتنبل، سیب زمینی شیرین و . را نوش جان می‌کنند. روز شکرگزاری کانادایی‌ها بر خلاف کشور آمریکا در دومین دوشنبه ماه اکتبر برگزار می‌شود و تعطیلی رسمی برای همه استان‌ها نمی‌باشد. در ایران گرامیداشت روز شکرگزاری وجود ندارد، ولی به علت مهاجرت بسیاری که در این اواخر از ایران به امریکا و اروپا وجود داشته، این روز در بعضی خانواده‌ها گرامی‌داشته می‌شود. نباید فراموش کرد که معضل فرار مغز‌ها به علت شرایط نامناسب اقتصادی در ایران بر تغییر فرهنگ مردم سرزمینمان هم اثر داشته است و ورود جشن‌هایی مانند شکرگزاری قستی از آن است. در ایران روز مخصوصی به عنوان شکرگزاری نام ندارد، ولی در طول عید نوروز و بعد از برداشت برنج در مناطقی که برنج کاشته می‌شود، شکرگزاری وجود دارد. منبع: