در سراسر جهان زنان در عرصه‌های مختلفی به پیشرفت جامعه کمک کرده‌اند و با وجود تمام مشکلات و چالش‌هایی که دارند، اما دست از رویا‌ها و اهداف خود نمی‌کشند و برای مفید بودن و داشتن فردایی درخشان تلاش می‌کنند. برخی از زنانی که در اداره کل ملی هوانوردی و فضا آمریکا به اختصار ناسا ( NASA ) نقش مهمی ایفا کرده‌اند و رهبری ماموریت‌های بزرگی به عهده داشته‌اند را بشناسید. کیتی اوبرین جوینر ( Kitty O ' Brien Joyner ) اولین مهندس زن ناسا بود. کیتی اوبرین جوینر اولین زنی بود که پس از پیروزی در دعوی قضایی به چالش کشیدن دانشکده مهندسی کاملا مردانه دانشگاه ویرجینیا از دانشکده مهندسی این دانشگاه فارغ التحصیل شد. او در سال به ناکا (که بعدا به ناسا تبدیل شد) پیوست و اولین مهندس زن آن سازمان بود که روی توربین‌ها در تونل‌های بادی کار می‌کرد و در مورد پرواز فراصوت تحقیق می‌کرد. وی در سال از ناسا بازنشسته شد. کمیته رایزنی ملی هوانوردی آمریکا به اختصار ناکا ( NACA ) یک سازمان دولتی ایالات متحده آمریکا بود که در مارس بنیان‌گذاری شد و به پژوهش‌های درباره حمل‌ونقل پرداخت. در اکتبر ، ناکا منحل شد و سازمان ناسا جایگزین آن شد. "نانسی رومن" ( Nancy Roman ) به عنوان"مادر هابل" شناخته می‌شد. نانسی رومن در سال به ناسا پیوست و اولین ستاره شناس اصلی این سازمان فضایی بود. او برای بسیاری به خاطر نقشش در برنامه‌ریزی تلسکوپ فضایی"هابل" به نام"مادر هابل" شناخته شده است. اخیرا ناسا به احترام"نانسی گریس رومن"، اولین مدیر ستاره شناسی زن ناسا که راه را برای ساخت و توسعه تلسکوپ‌های فضایی هموار کرد و به"مادر هابل" معروف است، نام تلسکوپ فضایی نسل بعدی خود که اکنون در دست ساخت است را به نام او نامگذاری کرده است. نام این تلسکوپ ابتدا"ماموریت مشترک انرژی تاریک" ( JDEM ) بود که سپس به"نقشه برداری میدان باز فروسرخ" ( WFIRST ) تغییر نام داد و در نهایت به افتخار"نانسی گریس رومن" به نام وی زده شد. تلسکوپ فضایی"نانسی گریس رومن" یا به طور خلاصه تلسکوپ فضایی"رومن" قرار است در اواسط دهه یعنی سال پرتاب شود. "نانسی گریس رومن" با تلاش‌های خستگی ناپذیر خود از ابزار‌های جدیدی حمایت می‌کرد که به دانشمندان اجازه می‌داد جهان را به طور گسترده‌تر از فضا مطالعه کنند و در نهایت موجب شد تا"هابل" سال پیش به فضا پرتاب شود. وی هنگامی که در سال درگذشت میراث عظیمی را برای جامعه علمی برجای گذاشت. "سالی راید" ( Sally Ride ) اولین زن آمریکایی بود که به فضا سفر کرد. سالی راید در جوانی آرزو داشت که یک بازیکن تنیس حرفه‌ای باشد، اما سرنوشت او جوری رقم خورد که او اولین زن آمریکایی شد که به فضا سفر کرد. سالی کریستن راید فیزیک‌دان و نخستین فضانورد زن آمریکایی بود. او در سال میلادی به سازمان ناسا پیوست و نخستین سفر فضایی‌اش را در سال با شاتل فضایی چلنجر به انجام رساند. سالی راید هنگام انجام این م موریت نه تنها نخستین زن فضانورد آمریکایی، بلکه با سال سن جوان‌ترین فضانورد آمریکایی نیز بود. وی دو بار با فضاپیمای چلنجر پرواز کرد، یک بار در سال و بار دیگر در سال و در سال نیز در مورد انفجار شاتل فضایی تحقیق کرد. وی پس از گذراندن زمان فضانوردی، در دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو به تدریس فیزیک پرداخت، کتاب‌هایی برای کودکان نوشت و موسسه‌ای غیرانتفاعی به نام"علوم سالی راید" ( Sally Ride Science ) ت سیس کرد. "آنا لی فیشر" ( Anna Lee Fisher ) اولین مادری بود که به فضا سفر کرد. فیشر زمانیکه ناسا به او اعلام کرد که می‌خواهند او را به فضا بفرستند، باردار بود. فیشر که دوست نداشت این درخواست را رد کند پس از به دنیا آوردن دخترش و گذراندن ماه آموزش سخت، در یک م موریت هفت روزه و ساعته با شاتل فضایی دیسکاوری در سال به فضا رفت. وی اولین مادر در فضا بود. پس از آنکه انفجار چلنجر باعث لغو برنامه شاتل ناسا شد، وی مرخصی گرفت و در سال به عنوان رییس شعبه ایستگاه فضایی بازگشت. او در سال بازنشسته شد. "کریستا مک اولیف" ( Christa McAuliffe ) قرار بود اولین معلمی باشد که به فضا سفر می‌کند، اما وی نتوانست رویایش را محقق کند چرا که در انفجار ماموریت چلنجر در سال جان خود را از دست داد. این م موریت با انفجار شاتل چلنجر در ثانیه هفتادوسوم پس از پرتاب به فاجعه‌ای مبدل شد که منجر به کشته شدن تمام سرنشین‌های آن گردید. مک اولیف در انفجار چلنجر در سال به طرز غم انگیزی درگذشت. "کاترین سولیوان" ( Kathryn Sullivan ) اولین زن آمریکایی بود که پیاده روی فضایی انجام داد. کاترین سولیوان زمانیکه فضانورد ناسا بود بیش از ساعت را در مدار گذراند. او برای اولین بار در سال به فضا رفت و . ساعت پیاده روی فضایی انجام داد. وی در سال برای استقرار تلسکوپ فضایی هابل و برای انجام آزمایشات به عنوان فرمانده محموله آزمایشگاه‌های جوی برای کاربرد‌های علمی به فضا رفت. "آیلین ام. کالینز" ( Eileen M . Collins ) اولین خلبان و فرمانده زن شاتل ناسا بود. آیلین ام. کالینز به عنوان اولین خلبان زن شاتل ناسا در یک م موریت در سال حضور یافت و پس از آن نیز در سال نیز اولین فرمانده زن شاتل شد. وی همچنین در سال برای انتقال تجهیزات به ایستگاه فضایی میر روسیه به فضا رفت. ایستگاه فضایی میر یک ایستگاه مدارگرد شوروی و بعد از آن روسیه بود. "کالپانا چاولا" ( Kalpana Chawla ) اولین زن هندی بود که به فضا سفر کرد. چاولا به عنوان متخصص ماموریت و اپراتور بازوی رباتیک در ماموریت فضایی سال حضور یافت و در سال‌های و نیز به فضا رفت که متاسفانه در ماموریت اس‌تی‌اس - کلمبیا جان خود را از دست داد. اس‌تی‌اس - ، یکی از م موریت‌های شاتل فضایی کلمبیا متعلق به ناسا بود که در ژانویه پرتاب شد. هر هفت خدمه در اول فوریه با متلاشی شدن مدارگرد هنگام ورود به اتمسفر زمین کشته شدند. دلیل این رخداد، کنده شدن تکه‌ای از فوم عایق از مخزن سوخت خارجی و برخورد آن به لبه بال چپ فضاپیما بود که باعث آسیب رسیدن به اجزای حفاظت گرمایی شاتل (کاشی عایق گرمای کربن تقویت شده) شد. این مسیله باعث افزایش دمای شدید آن ناحیه و سپس تکه‌تکه شدن بال چپ و از دست رفتن کنترل شاتل و متلاشی شدن آن شد. او در کل روز، ساعت و دقیقه در فضا بود. "پگی ویتسون" ( Peggy Whitson ) فضانورد ناسا صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از جو زمین بین فضانوردان آمریکایی است. این پژوهشگر و فضانورد آمریکایی در میان دیگر فضانوردان آمریکایی صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از جو زمین است. او طی سه ماموریت، روز در فضا بوده است. خانم ویتسون سابقه‌ای بسیار درخشان در ناسا دارد و تاکنون در ماموریت‌های بسیاری شرکت کرده و در ماموریت" ISS Expedition - " فرمانده ایستگاه بین‌المللی فضایی بوده است. او نخستین خانمی بود که فرمانده ایستگاه بین‌المللی فضایی شد. این زیست شیمی‌دان ساله به عنوان محقق در سال به ناسا ملحق شد و برای اولین بار در سال از ایستگاه فضایی بین المللی بازدید کرد. "جسیکا میر" ( Jessica Meir ) و"کریستینا کوک" ( Christina Koch ) اولین پیاده روی فضایی کاملا زنانه را در تاریخ ناسا انجام دادند. میر و کوک در اکتبر نخستین پیاده‌روی فضایی کاملا زنانه را انجام دادند. طی این پیاده روی فضایی این دو فضانورد به مدت بیش از هفت ساعت از ایستگاه بین المللی فضایی به منظور تعویض یک واحد باتری شارژ/تخلیه باتری خارج شدند. این چهارمین راهپیمایی فضایی کوک و اولین راهپیمایی میر بود. در اصل قرار بود این پیاده روی فضایی در ماه مارس با حضور کوک و فضانورد دیگری به نام"آن مک کلین" انجام شود، اما ناسا مجبور به لغو این برنامه شد، زیرا آن‌ها لباس فضایی کافی در اندازه‌های مناسب نداشتند. منبع: ایسنا