فلوراید یک ماده معدنی طبیعی است که در پوسته‌ی زمین و آب به وفور وجود دارد. ضمنا فلوراید را به خمیر دندان و آب ش رب نیز اضافه می‌کنند تا به سلامت دندان‌ها و پیشگیری از پوسیدگی کمک شود. اما افزودن فلوراید مصنوعی به آب ش رب موضوعی بسیار بحث برانگیز است. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها، فلوراید دار کردن آب آشامیدنی را یکی از ده دست آورد در حوزه‌ی سلامت در قرن بیستم اعلام کرده است. اما سازمان بهداشت جهانی، فلوراید را جزو سموم طبیعی خطرناک می‌داند. موضوع استفاده از فلوراید برای پیشگیری از پوسیدگی دندان‌ها از این جهت مورد تردید است که در کشور‌هایی که از فلوراید استفاده کرده‌اند، سلامت دندان‌ها بهتر از سایر کشور‌ها نیست و بسیاری از کشور‌ها نیز هستند که بدون استفاده از فلوراید، کاهش قابل توجهی در پوسیدگی دندان داشته‌اند. ضمنا در مورد تاثیر فلوراید، که به عنوان یک نوروتوکسین شناخته می‌شود، بر مغز نیز شک و تردید‌هایی وجود دارد. نوروتوکسین ماده‌ای سمی یا مخرب است که بافت‌های مغز، طناب نخاعی و سیستم عصبی آسیب می‌زند. یک نوروتوکسین پیش رونده نیز نوروتوکسینی است که طی مستعدترین مراحل زندگی فرد قبل از تولد و حین دوران کودکی بر مغز اثر می‌گذارد. مطالعه‌ای اخیر نشان داده است فلوراید در طبقه‌ی نوروتوکسین‌های پیش رونده در کنار سرب، جیوه، آرسنیک، PCB‌ها و تولوین قرار می‌گیرد. محققان باور دارند مسمومیت پیش رونده با نوروتوکسین یک اپیدمی شده است که فلوراید نیز در آن نقش دارد. نورتوکسین‌های پیش رونده منجر به اوتیسم، اختلال کم توجهی بیش فعالی ( ADHD ) ، دیس لکسی (اختلال خواندن) ، کاهش IQ ، رفتار مخرب و سایر ناهنجاری‌های ادراکی می‌شود. مروری که بر مطالعه در مورد اثرات فلوراید صورت گرفته دریافته است، بین فلوراید و اثرات منفی آن بر رشد مغز ارتباط وجود دارد. کودکانی که در نواحی با میزان فلوراید زیاد زندگی می‌کنند نسبت به آن‌هایی که در نواحی با سطح فلوراید کمتر زندگی می‌کنند، به میزان قابل توجهی IQ پایین‌تری دارند. این تنها مطالعه‌ای نیست که چنین یافته‌هایی را پشتیبانی می‌کند. تا کنون بیش از مطالعه‌ی انسانی، فلوراید را با کاهش IQ هم در کودکان و هم در بزرگسالان ربط داده‌اند. در دهه‌ی ، کالبد شکافی‌ها نشان دادند بیماران دچار آلزایمر دارای تراکم بیشتری از آلومینیوم‌های نوروتوکسین در مغزشان بوده‌اند. حالا می‌دانیم که فلوراید در بیماری آلزایمر نقش دارد. سد خونی مغز یک غشای نیمه تراوا است که وظیفه‌اش جلوگیری از ورود مواد خارجی مانند فلوراید و آلومینیوم به مغز می‌باشد. وقتی آلومینیوم در تماس با فلوراید قرار می‌گیرد، به عنوان یک فلوراید آلومینیوم‌دار، به مغز حمله می‌کند و از سد خونی مغز عبور می‌نماید. فلوراید، مخصوصا وقتی که به آب آشامیدنی افزوده می‌شود، ریسک کم کاری تیرویید را دو برابر می‌کند. فلوراید یا گیرنده‌های ی د در تیرویید پیوند می‌زند و جای ی د را می‌گیرد و زمانی که ی د به اندازه کافی در دسترس نیست، تیرویید نمی‌تواند هورمون‌های تیرویید را سنتز کند. این اتفاق برای مغزتان نیز بد است. مه مغزی، از دست دادن حافظه، عدم تمرکز، افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات روحی و روانی، از دردسر سازترین عوارض اختلالات تیرویید می‌باشند. وقتی فلوراید، سد خونی مغز را رد می‌کند، موجب تخریب نواحی خاصی از مغز می‌شود: هیپوکامپوس، نیوکورتکس و سربلوم. هیپوکامپوس، جایگاه حافظه بوده و در یادگیری، تنظیم هیجانی و خاموش کردن واکنش استرس، نقش بسیار مهمی دارد. تیوکورتکس، تکامل یافته‌ترین بخش مغز است که درک حسی، افکار خودآگاه و مهارت‌های زبان تا حدود زیادی در این قسمت شکل می‌گیرند. سربلوم نیز مسیول هماهنگی و تعادل است. آسیب فلوراید تا همین جا متوقف نمی‌شود و به تیره‌ی نخاعی و عصب سیاتیک نیز می‌رسد. غده صنوبری، ساختاری مخروطی شکل و کوچک در مغز است که ملاتونین در آنجا تولید می‌شود. ملاتونین که اساسا به نام هورمون خواب شناخته می‌شود، عملکردی فراتر از این‌ها دارد. ملاتونین، یک آنتی اکسیدان بالقوه است که حمایت ویژه‌ای از مغز می‌نماید. ملاتونین می‌تواند آسیب ناشی از ناهنجاری‌های جدی مغزی مانند آلزایمر و زوال عقل را خنثی کند و حتی می‌تواند کمک‌تان کند بیشتر عمر کنید. معلوم شده است که ملاتونین درست مانند دارو‌های ضد افسردگی عمل می‌کند و بویژه برای نوعی خاص از افسردگی که اختلال خلقی فصلی نام دارد مفید است. غده صنوبری مستعد تجمع ضایعاتی است که طی پروسه‌ای به نام کلسیفیکاسیون تولید می‌شوند. کلسیفیکاسیون برخلاف اسمی که دارد همیشه هم ناشی از کلسیم نیست. این ضایعات می‌توانند ناشی از سایر املاح نیز باشند مانند فلوراید که به میزان بسیار زیادی در غده صنوبری متراکم است. این اتفاق بر تولید ملاتونین اثر می‌گذارد و منجر به بیخوابی، افسردگی و تسریع پیری مغز می‌شود. گفته می‌شود که کلسیفیکاسیون غده صنوبری منجر به زوال عقل و آلزایمر می‌شود، زیرا افرادی که دچار این بیماری‌ها هستند، تراکم کلسیفیکاسیون در غده‌ی صنوبری‌شان زیاد است. همزمانی آمار روز افزودن اختلال بیش فعالی با شروع فلوراید دار کردن آب آشامیدنی، اتفاقی نیست، زیرا دانشمندان دریافته‌اند این ارتباط وجود دارد. در کشور آمریکا، ایالت‌هایی که بیشترین میزان ADHD را دارند، بیشترین درصد افرادی که آب فلوراید دار می‌نوشند را نیز دارند. طبق اعلام مرکز آمار و کنترل بیماری‌ها، درصد از جمیعت آمریکا، آب فلوراید دار مصرف می‌کنند، اما این تعداد در ایالات مختلف، متنوع است. در واشنگتن، احتمال اینکه آب فلوراید دار از شیر آب خارج شود، درصد است. اما ایالت‌های مونتانا و هاوایی، به ترتیب با درصد و درصد، کمترین احتمال را از این جهت دارند. برخی از معمول‌ترین دارو‌های تجویزی حاوی مقدار قابل توجهی فلوراید هستند مانند دارو‌های ضد افسردگی و دارو‌های ضد اضطراب. این موضوع گیج کننده و عجیب است، زیرا شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد فلوراید می‌تواند موجب افسردگی بشود. علاوه بر پروزاک، سایر دارو‌های ضد افسردگی که حاوی فلوراید هستند شامل زولوفت، سلکسا و لکساپرو می‌شوند. اگر به تازگی یکی از این دارو‌ها را مصرف می‌کنید، توصیه می‌کنیم در مورد جایگزین کردن این دارو‌ها با دارو‌های ضد افسردگی که فلوراید ندارند با پزشک‌تان مشورت کنید. اما پیش از صحبت کردن با پزشک، مصرف هیچ دارویی را خودسرانه قطع نکنید. برای بیشتر افراد، اصلی‌ترین منبع فلوراید، خمیر دندان و آب آشامیدنی است. پیدا کردن خمیر دندان بدون فلوراید کار سختی نیست، اما به سختی می‌توانید فیلتر آبی پیدا کنید که فلوراید را جدا کند. واقعیت این است که تنها . درصد از جمعیت دنیا، آبی می‌نوشند که به طور مصنوعی فلوراید دار شده است. اما خیلی از قسمت‌های دنیا، تراکم طبیعی بالایی از فلوراید در آب آشامیدنی‌شان وجود دارد که به میزان خطرناکی بالاست. مانند قسمت‌هایی از آفریقا، چین، هند و خاور میانه. افرادی که در این نواحی زندگی می‌کنند در معرض فلوروسیس دندانی هستند. فلوروسیس، لکه‌های سفید روی دندان هستند که در اثر مصرف زیاد فلوراید به وجود می‌آیند. فلوروسیس اسکلتی نیز یک بیماری فلج کننده است. منبع: برترینها