هرچند پیری و ظاهر شدن نشانه های ظاهری ناشی از افزایش سن بخشی از روند طبیعی زندگی است، این روند در بعضی از اعضای بدن زودتر آشکار می شود و بسته به ویژگی های ژنتیکی، عملکرد هورمون ها و مدت زمان قرارگیری در معرض آفتاب در طول زندگی، رنگ و بافت این بخش های بدن زودتر شروع به تغییر می کند. در ادامه به عضو بدن می پردازیم که نشانه های پیری زودتر در آن ها نمایان می شود. دست ها به ویژه در زنان، یکی از اولین اعضای بدن هستند که نشانه های بالا رفتن سن را در آن ها دیده می شود. تغییرات هورمونی موجب از دست رفتن قابلیت ارتجاعی پوست می شود. این تغییرات سبب می شود پوست ظاهری چروکیده پیدا کند و رگ ها بسیار برجسته شوند. علاوه بر این، دست ها به ندرت پوشانده می شوند، به همین خاطر در معرض نور خورشید، لکه های پیری روی آن ها ظاهر می شوند. استفاده از کرم ضد آفتاب برای دست ها یا پوشیدن دستکش های رانندگی می تواند جلوی پرتوهای مضر فرابنفش را بگیرد. پوست دور چشم ها نازک تر از بخش های دیگر بدن هستند و در اثر عادت های تکرار شونده ای مثل نیمه باز نگه داشتن چشم ها و لبخند زدن و همینطور صدمات ناشی از نور خورشید، چروکیده می شوند. اغلب کرم های ضد آفتاب را نمی توان برای دور چشم ها استفاده کرد اما استفاده از عینک آفتابی از دو جهت پوست دور چشم ها را محافظت می کند. اول آنکه این عینک ها جلوی پرتوهای مضر فرابنفش را می گیرند و دوم آنکه با استفاده از این عینک ها چشم هایتان را کمتر نیمه باز نگه می دارید. خطوط باریک اطراف لب ها اغلب به دنبال خطوط اطراف چشم ها و روی پیشانی به وجود می آیند. نور مضر خورشید در این مس له نقش دارد اما عادت هایی که باعث جمع شدن لب ها می شوند (مثل نوشیدن با نی و بطری ها) هم ت ثیرگذار هستند. پیشانی هم یکی از اولین اعضای بدن است که چروکیده می شود چون دایما برای ابراز احساسات شدیدتر خود، پیشانی را چین می دهیم. علاوه بر تلاشی که برای محافظت از صورت تان در برابر چروکیده شدن می کنید، لازم است که از کرم های ضد آفتاب برای گردن تان هم استفاده کنید. این کار می تواند جلوی صدمات پرتوهای مضر نور خورشید را بگیرد، اما از همه ی نشانه های افزایش سن جلوگیری نمی کند. "گردن بوقلمونی" اصطلاحی است که به شل شدن پوست زیر چانه و ناحیه ی گردن در اثر افزایش سن اطلاق می شود. یقه های باز بخشی از قفسه ی سینه را در معرض پرتوهای مضر فرابنفش قرار می دهند. به این ترتیب ممکن است به تدریج متوجه پارگی و پخش شدن عروق خونی، لکه های ناشی از آفتاب و تغییر رنگ پوست در این ناحیه شوید. پزشکان توصیه می کنند در صورتی که مایل نیستید از لباس های یقه بسته استفاده کنید، پیش از بیرون رفتن از ضد آفتابی استفاده کنید که اس پی اف آن حداقل و حاوی تیتانیوم اکسید یا زینک اکساید باشد. پوست روی زانوها معمولا قبل از بقیه ی قسمت های پا شل می شود. در این ناحیه برجستگی های استخوانی و تاندون های زیادی وجود دارد اما آن مقدار چربی و عضله ای که در دیگر بخش های بدن وجود دارد در قسمت زانو نیست و به همین دلیل است که استخوان ها و حفره ها را در این ناحیه به راحتی حس می کنیم. آرنج ها هم مانند زانوها بیشتر از استخوان تشکیل شده اند و چربی و عضله ای وجود ندارد تا این ناحیه را بپوشاند. علاوه بر این، ما همیشه به آرنج های خود تکیه می دهیم و وزن ما به این ناحیه فشار وارد می کند. اغلب مردم در دهه ی زندگی خود متوجه اولین تارهای سفید موی خود می شوند چون بدن تولید سلول های رنگ دانه را متوقف می کند. این تارهای سفید در حقیقت نازک تر از موهای رنگی ما هستند اما ضخیم تر به نظر می آیند چون پوست سر چربی کمتری تولید می کند و در نتیجه موها خشک می شوند.