زن را به قتل رساند و از حافظه‌ای قوی برخوردار بود تا جایی که جزییات چهره تمام قربانیان خودرا به خاطر داشت و چهره ان‌ها را برای پلیس نقاشی کرد. سمویل لیتل ساله با تابعیت امریکایی بدترین قاتل سریالی است. او در بازجویی‌های خود این گونه قربانیان خود را توصیف می‌کند: زن زیبایی بود. پوست روشن و شفافی داشت. لاغر بود و اندام زیبایی داشت و ساله به نظر می‌رسید این جملات غزلی عاشفانه در وصف یک بانو نبود، بلکه اعترافات یک قاتل خطرناک امریکایی بود که مقتولین را با دقت به خاطر داشت و آن‌ها را توصیف می‌کرد. قربانیان او از میان زنان فلوریدا و کالیفورنیا در میان سال‌های تا به قتل رسیدند. سمویل اکثر آن‌ها را خفه و تنها یک را غرق کرده است. او از بچگی از بی انضباطی رفتاری رنج می‌برد تا جایی که همیشه تصور می‌کرد، زنانی را به قتل می‌رساند. وقتی به سن نوجوانی رسید، مجلاتی را که در آن عکس زنان خفه شده چاپ شده بود جمع آوری می‌کرد. جنون سمویل، زاده یک روزه نیست. پرونده‌ی او مملو از سرقت و حمل غیر قانونی اسلحه است تا جایی که در نهایت تصمیم گرفت به تصورات کودکانه خود جامه عمل بپوشاند. او که ادعا میکند یک بوکسورحرفه‌ای است، زنان را به محل‌های دوری با خود همراه می‌کرد و روز‌ها با آن‌ها صحبت و در یک فرصت مناسب آن‌ها را بیهوش و سپس خفه شان می‌کرد. او یک تبهکار حرفه‌ای بود و بار‌ها به زندان رفته و آزاد شده بود، ولی تابه حال به اتهام هیچ قتلی زندانی نشده بود. او از شهری به شهر دیگر نقل مکان می‌کرد و قربانیان خود را از میان زنان ضعیف و تنها و معتاد و مشکل دار انتخاب می‌نمود، تا کسی نبودشان را احساس نکند. اما سرانجام به جرم حمل مواد مخدر در سال در تگزاس دستگیر و طی انجام آزمایش DNA محکوم به قتل سه زن بین سال‌های تا شد که در نتیجه آن به حبس ابد محکوم شد. پس از این محکومیت، او به قتل زن اعتراف کرد. او طی بازحویی‌هایی که ساعت طول کشید، به این قتل‌ها اعتراف کرد. او تنها یک قاتل حرفه‌ای نبود بلکه تمام جزییات ظاهری قربانیان خود را به خاطر داشت. سمویل در بازحویی‌های خود گفت: من آن دختر را خیلی دوست داشتم. اسمش را یادم رفته، ولی گمان کنم کان روث بود. درشت اندام بود و پوست روشن و دندان‌های درشتی داشت و بین دو دندان جلوییش فاصله‌ای بود. موهایش هم کوتاه بود. مرکز تحقیقات پلیس فدرال با توجه به عکس‌هایی که از چهره‌های مقتولان کشیده است، هنوز نتوانسته جسد آن‌ها را پیدا کند. سمویل در حالی که حبس خودرا در زندان می‌گذراند، سرانجام به دلیل مشکلات قلبی و دیابت در سالگی فوت شد. او در بازجویی‌های خود، اعترافی عجیب می‌کند و می‌گوید: گمان نمی‌کنم در جهان فردی پیدا شود که توانسته آنچه دوست داشته باشد، انجام دهد و من یگانه شخصی هستم که به علایقم پاسخ مثبت دادم و این افتحار ندارد بلکه لعنت به همراه خواهد داشت.