این روزها علم در حال تلاش برای بهتر کردن سطح کیفی زندگی ما انسان‌هاست. به تازگی گروهی از محققان، دست طبیعی قابل حملی را شبیه‌سازی کرده‌اند. این دست مصنوعی به کسانی که اندامشان را از دست داده‌اند کمک می‌کند تا احساس لمس آن‌ها بازگردانده شود. اگرچه این دست تنها یک نمونه است اما ما را برای رسیدن به هدف ساخت یک دست طبیعی، نزدیک‌تر کرده است. یک زن که بیش از سال پیش دست خود را از دست داده است اکنون با استفاده از این دست طبیعی قابل حمل و از طریق چند الکترود کوچک و سنسورهای پیچیده، توانسته احساس لمس خود را باز یابد. این فناوری، دست ساخته‌شده را به یک کامپیوتر متصل می‌کند که اطلاعاتی را که از انگشت‌های مصنوعی این دست ارسال می‌شود را به زبانی ترجمه می‌کند که مغز انسان می‌تواند آن را درک کند. سپس این اطلاعات از طریق الکترود به بدن انسان ارسال می‌شوند. این پیشرفت نتیجه‌ی سال‌ها تحقیقات در زمینه‌ی رباتیک یک تیم در ایتالیا، سوییس و آلمان است. خانوم آلمرینا ماسکارلو ( Almerina Mascarello ) که قبول کرد این دست مصنوعی را به مدت شش ماه استفاده کند پس از این آزمایش معتقد است که احساس نمی‌کند یک انسان فوق‌العاده باشد اما با این حال وی به خبرنگار BBC گفت که این دست برخی لذت‌های ساده‌ی زندگی همچون لباس پوشیدن یا از پا درآوردن کفش آن هم بدون کمک دیگری را، برای او به ارمغان آورده است. وی در اینباره گفت: پاولو روسینی ( Paolo Rossini ) متخصص مغز و اعصاب در بیمارستان دانشگاه اگوستینو جملی واقع در شهر رم این تکنولوژی را فراتر از این مسایل می‌بیند. وی به BBC گفت: تکنولوژی پایه ساخت این دست سازگار طبیعی، سال توسعه پیدا کرد. اما در آن زمان تجهیزات لازم برای آن بسیار بزرگ بودند و این باعث می‌شد نتوان پروژه را در اندازه‌ی یک دست طبیعی، پیاده کرد. دنیس آبو سورنسن ( Dennis Aabo Sorensen ) که دست خود را در سال در انفجار ترقه از دست داد، تجربه‌ی لمس با این دست آزمایشگاهی را فوق‌العاده توصیف کرد. او به CattolicaNews گفت: " توانایی احساس کردن بافت‌های مختلف، فهمیدن این که چه اشیایی سخت یا نرم هستند و نگه داشتن آن‌ها در دست، برای من باورنکردنی است" محققان پس از بررسی متوجه شدند که دنیس، در درصد موارد توانسته است فرق بین اشیاء نرم و سخت و حد وسط را درک کند. همچنین او در درصد مواقع، موفق شده است که اندازه و شکل اشیاء خاص همچون توپ بیسبال، شیشه و یا میوه‌ی نارنگی را توضیح دهد. سه سال بعد آلمرینا نیز توانایی مشابه را تنها با استفاده از یک کامیپوتر کوچک تعبیه شده در کوله پشتی به دست آورد. سیلوسترو میکرا ( Silvestro Micera ) ، یک متخصص مغز و اعصاب در دانشگاه EPFL سوییس به خبرنگار BBC گفت: همچنان که مراحل تست و توسعه هیجان انگیز است آلمرینا مجبور شد که دست آزمایشگاهی را بعد از شش ماه استفاده‌پس بدهد. او امیدوار است که روزی دست‌های ازمایشگاهی بیشتری توسعه پیدا کنند و حتی تجاری نیز بشوند تا اون بتواند یک نمونه برای خود خریداری کرده و استفاده کند. شما در مورد این فناوری چه دیدگاهی دارید؟ شما هم معتقید که با استفاده از کامیپوتر و فناوری می‌توان یک دست با کیفیت برابر یک دست طبیعی انسان ساخت؟ . نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.