یک زن امریکایی پس از مبارزه‌ای طولانی توانست از خریدن و خوردن اسفنج که به آن معتاد شده بود جلوگیری کند. لویز اوین زمانی که نوجوان بود و تنها سال داشت به خوردن اسفنج روی آورد. او در هفته یک اسفنج می خورد و آن را در کشوی اتاق در طول یک هفته پنهان می کرد. این زن ساله از شرح حالات خود به پزشک خودداری می کرد و خجالت می کشید. او از اضطرابی در خوردن به نام بایکا رنج می برد که این اضطراب او را به خوردن مواد غیرخوراکی تشویق می کرد. لویز مربی بدن‌سازی برای مبارزه با این اشتهای عجیب تصمیم گرفت از خرید هرگونه اسفنج برای خانه خودداری کند. او در مصاحبه خود با روزنامه گفت: من زمانی که ساله بودم و در یک کارگاه شیمیایی کار میکردم به خوردن اسفنج عادت کردم. من دوست دارم اسفنج را تکه تکه کنم و آن را در دهانم بگذارم. البته طعم به شدت بدی دارد و من آن را به جای غذا نمی‌خوردم بلکه آن چیزی که در دهانم احساس می کردم من را آرام می کرد. پس از خوردن شکلات یا سیب‌زمینی سرخ کرده یک قطعه اسفنج می خوردم و این باعث می شد تا طعم غذاها بیشتر در دهانم بماند. او ادامه می‌دهد و می‌گوید وقتی احساس خستگی و اضطراب شدیدی بکنم، میلم به خوردن اسفنج بیشتر می شود و جلوگیری از این میل در زمان بارداری دو فرزندم به شدت سخت و طاقت فرسا بود. به احتمال زیاد کمبود آهن دلیل این حالت عجیب او بوده است. او هم اکنون با مصرف قرص آهن و نخوردن مشروبات الکلی و اصلاح برنامه غذایی به مبارزه با این قضیه اقدام کرده است. اضطراب غذایی بایکا نوعی از اضطراب‌هاست که باعث می شود انسان مواد غیرخوراکی مثل گل، مو، کاغذ و آشغال ها را بخورد. کمبود آهن و برنامه غذایی نامناسب از جمله عوامل پدیدار شدن این بیماری است. آنچه این افراد می خورند عموما آسیبی از لحاظ جسمی به آنها وارد نمی‌کند، ولی شاید مشکلات دیگری چون یبوست، انسداد دستگاه گوارشی و مسمومیت یا بیماری‌های واگیر دار را به وجود آورد. البته درمان این بیماری با مصرف داروها و ویتامین ها برطرف خواهد شد.