کم‌کاری تیرویید بیماری‌ای است که در آن غده تیرویید به اندازه کافی برخی از هورمون‌های مهم را تولید نمی‌کند. کم کاری تیرویید ممکن است در مراحل اولیه علایم قابل توجهی ایجاد نکند. با گذشت زمان، کم کاری تیرویید درمان نشده می‌تواند تعدادی از مشکلات سلامتی مانند چاقی، درد مفاصل، ناباروری و بیماری‌های قلبی را ایجاد کند. آزمایشات دقیق عملکرد تیرویید برای تشخیص کم کاری تیرویید در دسترس است. درمان با هورمون مصنوعی تیرویید معمولا ساده، ایمن و م موثر است. علایم و نشانه‌های کم کاری تیرویید بسته به شدت کمبود هورمون متفاوت است. مشکلات به آرامی، اغلب در طی چند سال، ایجاد می‌شوند. در ابتدا، شما به سختی ممکن است علایم کم کاری تیرویید، مانند خستگی و افزایش وزن را مشاهده کنید. یا ممکن است به سادگی آن‌ها را به افزایش سن نسبت دهید. اما با کند شدن متابولیسم، ممکن است مشکلات واضح‌تری ایجاد کنید. علایم و نشانه‌های کم کاری تیرویید ممکن است شامل موارد زیر باشد: خستگی افزایش حساسیت به سرما یبوست پوست خشک افزایش وزن صورت پف کرده گرفتگی صدا ضعف عضلانی افزایش سطح کلسترول خون درد‌های عضلانی، حساسیت و سفتی درد، سفتی یا تورم در مفاصل شما دوره‌های قاعدگی شدیدتر از حالت عادی یا نامنظم نازک شدن مو‌ها کند شدن ضربان قلب افسردگی اختلال حافظه بزرگ شدن غده تیرویید (گواتر) اگرچه کم کاری تیرویید اغلب زنان میانسال و مسن را تحت ت ثیر قرار می‌دهد، اما همه می‌توانند به این بیماری مبتلا شوند، از جمله نوزادان. نوزادانی که بدون غده تیرویید متولد می‌شوند یا غدت تیروییدشان کاهش عملکرد دارد، در ابتدا ممکن است علایم و نشانه‌های کمی داشته باشند. هنگامی که نوزادان مبتلا به کم کاری تیرویید دچار مشکل می‌شوند، این مشکلات ممکن است شامل موارد زیر باشد: زرد شدن پوست و سفیدی چشم (زردی) در بیشتر موارد، این اتفاق می‌افتد زمانی که کبد نوزاد نمی‌تواند ماده‌ای به نام بیلی روبین را متابولیزه کند، که به طور معمول هنگامی که بدن سلول‌های قرمز خون قدیمی یا آسیب دیده را بازیافت می‌کند، شکل می‌گیرد. زبانی بزرگ و بیرون‌زده مشکل در تنفس گریه خشن فتق نافبا پیشرفت بیماری، نوزادان به احتمال زیاد در تغذیه دچار مشکل می‌شوند و ممکن است در رشد طبیعی رشد نکنند. آن‌ها همچنین ممکن است موارد زیر را داشته باشند: یبوست تون عضلانی ضعیف خواب آلودگی بیش از حدوقتی کم کاری تیرویید در نوزادان درمان نشود، حتی موارد خفیف می‌تواند منجر به عقب ماندگی شدید جسمی و روحی شود. به طور کلی، کودکان و نوجوانان مبتلا به کم کاری تیرویید علایم و نشانه‌های مشابهی با بزرگسالان دارند، اما ممکن است موارد زیر را نیز تجربه کنند: رشد ضعیف، در نتیجه کوتاه قد است تاخیر در رشد دندان‌های دایمی بلوغ تاخیری رشد ذهنی ضعیفاگر بدون هیچ دلیلی احساس خستگی می‌کنید یا علایم دیگر کم کاری تیرویید مانند خشکی پوست، رنگ پریدگی، پف صورت، یبوست یا صدای خشن را دارید، به پزشک مراجعه کنید. اگر برای کم کاری تیرویید تحت هورمون درمانی قرار می‌گیرید، به همان میزان که پزشک توصیه می‌کند، ویزیت‌های پیگیری را برنامه‌ریزی کنید. در ابتدا، مهم است که مطمین شوید دوز صحیح دارو را دریافت می‌کنید و با گذشت زمان، دوز مورد نیاز شما ممکن است تغییر کند. وقتی تیرویید شما به اندازه کافی هورمون تولید نمی‌کند، تعادل واکنش‌های شیمیایی در بدن شما به هم می‌خورد. کم‌کاری تیرویید دلایل مختلفی می‌تواند وجود داشته باشد، از جمله بیماری‌های خود ایمنی، درمان‌های پرکاری تیرویید، پرتودرمانی، جراحی تیرویید و دارو‌های خاص. تیرویید یک غده کوچک پروانه‌ای شکل است که در قسمت جلویی گردن، درست در زیر سیب آدم قرار دارد. هورمون‌های تولید شده توسط غده تیرویید -‌تری یدوتیرونین ( T ) و تیروکسین ( T ) ت ثیر بسزایی بر سلامت شما دارند و بر تمام جنبه‌های متابولیسم شما ت ثیر می‌گذارد. این هورمون‌ها همچنین بر کنترل عملکرد‌های حیاتی مانند دمای بدن و ضربان قلب ت ثیر می‌گذارند. کم کاری تیرویید زمانی ایجاد می‌شود که غده تیرویید نتواند به اندازه کافی هورمون تولید کند. شایع‌ترین علت کم کاری تیرویید یک اختلال خود ایمنی است که به تیروییدیت هاشیموتو معروف است. اختلالات خود ایمنی زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن شما آنتی بادی‌هایی تولید می‌کند که به بافت‌های شما حمله می‌کنند. گاهی اوقات این فرآیند غده تیرویید شما را درگیر می‌کند. دانشمندان مطمین نیستند که چرا این اتفاق می‌افتد، اما احتمالا ترکیبی از عوامل است، مانند ژن‌ها و یک محرک محیطی. به هر حال، این آنتی بادی‌ها بر توانایی تیرویید در تولید هورمون ت ثیر می‌گذارد. افرادی که بیش از حد هورمون تیرویید تولید می‌کنند (پرکاری تیرویید) اغلب با ید رادیواکتیو یا دارو‌های ضد تیرویید درمان می‌شوند. هدف از این درمان‌ها بازگرداندن عملکرد تیرویید به حالت عادی است. اما گاهی اوقات، اصلاح پرکاری تیرویید می‌تواند تولید هورمون تیرویید را بیش از حد کاهش دهد و منجر به کم کاری تیرویید دایمی شود. حذف تمام یا بخش بزرگی از غده تیرویید می‌تواند تولید هورمون را کاهش داده یا متوقف کند. در این صورت، شما باید مادام العمر هورمون تیرویید مصرف کنید. اشعه‌ای که برای درمان سرطان‌های سر و گردن استفاده می‌شود می‌تواند بر غده تیرویید شما ت ثیر بگذارد و ممکن است منجر به کم کاری تیرویید شود. یکی از این دارو‌ها لیتیوم است که برای درمان برخی اختلالات روانی استفاده می‌شود. در صورت مصرف دارو، از پزشک خود در مورد ت ثیر آن بر غده تیرویید خود بپرسید. به ندرت، کم کاری تیرویید ممکن است ناشی از یکی از موارد زیر باشد: برخی از نوزادان با نقص غده تیرویید یا عدم وجود غده تیرویید متولد می‌شوند. در بیشتر موارد، غده تیرویید به دلایل نامعلوم به طور طبیعی رشد نکرده است، اما برخی از کودکان یک نوع ارثی از این اختلال دارند. اغلب، نوزادان مبتلا به کم کاری تیرویید مادرزادی در بدو تولد طبیعی به نظر می‌رسند. این یکی از دلایلی است که اکثر ایالات در حال حاضر به غربالگری تیرویید نوزادان نیاز دارند. یکی از علل نسبتا کمیاب کم کاری تیرویید، عدم عملکرد غده هیپوفیز به میزان کافی هورمون تحریک‌کننده تیرویید ( TSH ) است - معمولا به دلیل تومور خوش خیم غده هیپوفیز. برخی از زنان در دوران بارداری یا بعد از آن (کم کاری تیرویید بعد از زایمان) دچار کم کاری تیرویید می‌شوند، اغلب به این دلیل که آنتی بادی‌هایی را برای غده تیرویید خود تولید می‌کنند. کم کاری تیرویید بدون درمان، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و پره اکلامپسی را افزایش می‌دهد شرایطی که باعث افزایش قابل توجه فشار خون زنان در سه ماه آخر بارداری می‌شود. همچنین می‌تواند به طور جدی روی جنین در حال رشد ت ثیر بگذارد. کمیاب ید - که در درجه اول در غذا‌های دریایی، جلبک دریایی، گیاهانی که در خاک غنی از ید رشد می‌کنند و نمک یددار یافت می‌شود - برای تولید هورمون‌های تیرویید ضروری است. ید بسیار کم می‌تواند منجر به کم کاری تیرویید شود و ید زیاد می‌تواند کم کاری تیرویید را در افرادی که قبلا به این بیماری مبتلا هستند تشدید کند. در برخی از نقاط جهان، کمبود ید شایع است، اما افزودن ید به نمک غذایی عملا این مشکل را می‌تواند برطرف کند. اگرچه هرکسی می‌تواند به کم کاری تیرویید مبتلا شود، اما در این افراد و این شرایط احتمال ایجاد کم‌کاری تیرویید بیشتر است: جنسیت: زن‌ها سن بالای سال سابقه خانوادگی بیماری تیرویید ابتلا به یک بیماری خود ایمنی مانند دیابت نوع یا بیماری سلیاک پرتوتابی با ید رادیواکتیو یا دارو‌های ضد تیرویید به گردن یا قسمت بالای قفسه سینه اشعه خورده باشد انجام عمل جراحی تیرویید (تیروییدکتومی ناقص) بیمار در شش ماه گذشته باردار بوده یا بچه دار شده باشدکم کاری تیرویید درمان نشده می‌تواند منجر به تعدادی از مشکلات سلامتی شود: گواتر تحریک مداوم تیرویید برای‌ترشح هورمون‌های بیشتر ممکن است باعث بزرگ شدن غده شود وضعیتی که به گواتر معروف است. اگرچه به طور کلی ناراحت‌کننده نیست، اما یک گواتر بزرگ می‌تواند بر ظاهر شما ت ثیر بگذارد و ممکن است در بلع یا تنفس اختلال ایجاد کند. مشکلات قلبی. کم کاری تیرویید همچنین ممکن است با افزایش خطر بیماری قلبی و نارسایی قلبی همراه باشد، در درجه اول به این دلیل که سطوح بالای کلسترول لیپوپروتیین با چگالی پایین ( LDL ) - کلسترول "بد" می‌تواند در افرادی که تیرویید کم کار دارند رخ دهد. مسایل مربوط به سلامت روان. افسردگی ممکن است در اوایل کم کاری تیرویید رخ دهد و با گذشت زمان شدیدتر شود. کم کاری تیرویید همچنین می‌تواند باعث کند شدن عملکرد ذهنی شود. نوروپاتی محیطی. کم کاری تیرویید کنترل نشده طولانی مدت می‌تواند به اعصاب محیطی شما آسیب برساند. این‌ها اعصابی هستند که اطلاعات را از مغز و نخاع به بقیه بدن شما منتقل می‌کنند به عنوان مثال، دست‌ها و پا‌ها. نوروپاتی محیطی ممکن است باعث درد، بی‌حسی و سوزن سوزن شدن در مناطق آسیب دیده شود. میکسدماک این بیماری نادر و تهدید‌کننده زندگی نتیجه کم کاری تیرویید طولانی مدت و تشخیص داده نشده است. علایم و نشانه‌های آن شامل عدم تحمل شدید سرما و خواب آلودگی و به دنبال آن بی‌حالی شدید و بیهوشی است. کمای میکسدما ممکن است در اثر آرامبخش، عفونت یا سایر فشار‌ها بر بدن شما ایجاد شود. اگر علایم یا علایم میکسدما دارید، نیاز به درمان فوری فوری پزشکی دارید. ناباروری سطوح پایین هورمون تیرویید می‌تواند در تخمک‌گذاری اختلال ایجاد کند که باروری را مختل می‌کند. علاوه بر این، برخی از علل کم کاری تیرویید مانند اختلال خود ایمنی نیز می‌توانند باروری را مختل کنند. نقایص هنگام تولد. نوزادان متولد شده از زنان مبتلا به بیماری تیرویید درمان نشده در مقایسه با نوزادانی که از مادران سالم متولد می‌شوند، بیشتر در معرض نقص مادرزادی هستند. این کودکان همچنین بیشتر مستعد مشکلات جدی فکری و رشدی هستند. نوزادان مبتلا به کم کاری تیرویید درمان نشده در هنگام تولد در معرض مشکلات جدی از نظر رشد جسمی و روحی هستند. اما اگر این بیماری در چند ماه اول زندگی تشخیص داده شود، شانس رشد طبیعی بسیار زیاد خواهد بود. به طور کلی، در صورت احساس خستگی فزاینده، خشکی پوست، یبوست و افزایش وزن، یا مشکلات قبلی تیرویید یا گواتر، پزشک ممکن است آزمایش کم کاری تیرویید را انجام دهد. تشخیص کم کاری تیرویید بر اساس علایم شما و نتایج آزمایش خون است که سطح TSH و گاهی اوقات سطح هورمون تیرویید تیروکسین را اندازه‌گیری می‌کند. سطح پایین تیروکسین و سطح بالای TSH نشان دهنده کم کاری تیرویید است. این به این دلیل است که هیپوفیز شما TSH بیشتری را در تلاش برای تحریک غده تیرویید در تولید هورمون تیرویید بیشتر تولید می‌کند. پزشکان می‌توانند اختلالات تیرویید را خیلی زودتر از گذشته تشخیص دهند جتی قبل از اینکه علایم را تجربه کنید. از آنجا که آزمایش TSH بهترین آزمایش غربالگری است، احتمالا پزشک شما ابتدا TSH را بررسی کرده و در صورت نیاز آزمایش هورمون تیرویید را پیگیری می‌کند. آزمایشات TSH همچنین نقش مهمی در مدیریت کم کاری تیرویید دارند. آن‌ها به پزشک شما در تعیین دوز مناسب دارو، هم در ابتدا و هم در طول زمان کمک می‌کنند. علاوه بر این، از تست‌های TSH برای کمک به تشخیص وضعیتی به نام کم کاری تیرویید تحت بالینی استفاده می‌شود که معمولا هیچ علامت یا علامت ظاهری ایجاد نمی‌کند. در این حالت، شما سطوح طبیعی‌تری یدوتیرونین و تیروکسین در خون دارید، اما بالاتر از سطح طبیعی TSH . عوامل خاصی می‌توانند بر آزمایش خون برای مشکلات تیرویید ت ثیر بگذارند. یکی داروی رقیق‌کننده خون به نام هپارین است. یکی دیگر بیوتین است، یک ویتامین که به عنوان مکمل مستقل یا به عنوان بخشی از مولتی ویتامین مصرف می‌شود. قبل از انجام آزمایش خون، پزشک خود را از هرگونه دارو یا مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید مطلع کنید. درمان استاندارد کم کاری تیرویید شامل استفاده روزانه از هورمون مصنوعی تیرویید لووتیروکسین است. این داروی خوراکی، سطح هورمون کافی را ایجاد می‌کند و علایم و نشانه‌های کم کاری تیرویید را معکوس می‌کند. به احتمال زیاد بعد از شروع درمان احساس بهبودی خواهید کرد. این دارو به تدریج سطح کلسترول افزایش یافته توسط این بیماری را کاهش می‌دهد و ممکن است افزایش وزن را برطرف کند. درمان با لووتیروکسین به احتمال زیاد مادام العمر خواهد بود، اما از آنجا که ممکن است دوز مورد نیاز شما تغییر کند، احتمالا پزشک هر سال سطح TSH شما را بررسی می‌کند. برای تعیین دوز مناسب لووتیروکسین در ابتدا، پزشک به طور کلی سطح TSH شما را بعد از شش تا هشت هفته بررسی می‌کند. پس از آن، سطح خون به طور کلی شش ماه بعد بررسی می‌شود. مقدار بیش از حد هورمون می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند، مانند: افزایش اشتها بی‌خوابی تپش قلب لرزشاگر بیماری عروق کرونر یا کم کاری تیرویید شدید دارید، پزشک ممکن است درمان را با مقدار کمتری دارو شروع کرده و به تدریج دوز دارو را افزایش دهد. جایگزینی پیشرونده هورمون به قلب شما اجازه می‌دهد تا با افزایش متابولیسم سازگار شود. لووتیروکسین در صورت استفاده در دوز مناسب عملا هیچ عارضه جانبی ایجاد نمی‌کند و نسبتا ارزان است. در صورت تغییر برند دارو، به پزشک خود اطلاع دهید تا مطمین شوید که هنوز دوز مناسب را دریافت می‌کنید. مصرف دارو را کنار نگذارید یا دوز آن را به دلخواه تغییر ندهید! اگر این کار را انجام دهید، علایم کم کاری تیرویید به تدریج برمی گردد. برخی از دارو‌ها، مکمل‌ها و حتی برخی غذا‌ها ممکن است بر توانایی شما در جذب لووتیروکسین ت ثیر بگذارند. در صورت مصرف مقادیر زیاد محصولات سویا یا رژیم غذایی با فیبر بالا یا مصرف دارو‌های دیگری مانند: مکمل‌های آهن یا مولتی ویتامین‌هایی که حاوی آهن هستند هیدروکسید آلومینیوم که در برخی از آنتی اسید‌ها یافت می‌شود مکمل‌های کلسیملووتیروکسین بهتر است با معده خالی هر روز در یک زمان مشخص مصرف شود. در حالت ایده آل، شما هورمون را صبح می‌خورید و یک ساعت قبل از غذا خوردن یا مصرف دارو‌های دیگر منتظر می‌مانید. اگر مصرف ناشتای دارو ممکن نشد، چهار ساعت بعد از آخرین وعده غذایی یا میان وعده خود صبر کنید. اگر دوز لووتیروکسین را فراموش کردید، روز بعد دو قرص مصرف کنید. اگر کم کاری تیرویید تحت بالینی دارید، با پزشک خود در مورد درمان صحبت کنید. برای افزایش نسبتا خفیف TSH ، احتمالا از هورمون درمانی تیرویید سود نخواهید برد و درمان حتی می‌تواند مضر باشد. از سوی دیگر، برای سطح TSH بالاتر، هورمون‌های تیرویید ممکن است سطح کلسترول، توانایی پمپاژ قلب و سطح انرژی شما را بهبود بخشد. از هرگونه محدودیت قبل از قرار اطلاع داشته باشید. در زمان ویزیت، حتما از خود بپرسید که آیا کاری را باید از قبل انجام دهید یا خیر. هرگونه علایمی را که تجربه می‌کنید بنویسید، از جمله علایمی که ممکن است به دلایلی که قرار ملاقات را تعیین کرده‌اید بی‌ربط به نظر برسد. اطلاعات شخصی کلیدی، از جمله هرگونه استرس عمده یا تغییرات اخیر زندگی را بنویسید. لیستی از تمام دارو‌ها، ویتامین‌ها یا مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید تهیه کنید. در صورت امکان یکی از اعضای خانواده یا دوست خود را همراه ببرید. کسی که شما را همراهی می‌کند ممکن است چیزی را به یاد آورد که فراموش کرده‌اید یا فراموش کرده‌اید. منبع: