اولین کلماتی که ممکن است با شنیدن کلمه دیکتاتور به ذهن شما خطور کند"شر مطلق" یا"قتل عام" یا"بدترین فرد در جهان" است! برخی از حاکمان دیکتاتور علی رغم لحظات تاریک و سیاه خود، خیرخواه و به فکر رفاه مردم و مترقی و آینده نگر بودند. در این مقاله آشنایی با چند حاکم دیکتاتور که برای پیشرفت و توسعه کشور خود سخت تلاش کردند را برای شما خواننده گرامی گردآوری کرده ایم. کمال پاشا از سال تا زمام دولت ترکیه را به عنوان نخست وزیر به عهده گرفت، سپس از تا زمان مرگ در ریاست دولت را به عهده گرفت. وی در سال آنچه را به نام جمهوری ترکیه شناخته می‌شود تشکیل داد. کمال پاشا حکومت یک حزبی را ت سیس کرد که تا سال ادامه داشت. گرچه کمال پاشا در درجه اول یک رهبر نظامی بود و تا پس از مرگش قدرت را رها نکرد، وی به تنهایی موفق به مدرنیزه کردن و توسعه ترکیه شد. کمال پاشا در سال با اعطای حق ر ی به زنان همان حقوق مردان را به آنان اعطا کرد و همچنین تعدد زوجات را لغو نمود و به زنان حق ارث برابری با مردان را داد. در سال حدود نماینده زن در پارلمان ترکیه وجود داشت در زمانی که زنان در اکثر کشورهای جهان حتی حق ر ی نداشتند. بهره مندی از حق تحصیل و آموزش بزرگسالان یا سوادآموزی را برای همه آسان کرد. آتاتورک شخصا از رنسانس هنر و فرهنگ که در زمان حکومت عثمانی ممنوع بود حمایت کرد و تحت حکومت او هنرها، معماری، ادبیات، موسیقی، دفاتر و مراکز فرهنگی رونق گرفت. او با تشویق صنایع کوچک و بزرگ، اقتصاد را به جلو سوق داد یک سیستم بانکی قوی ایجاد و مالکیت زمین را اصلاح کرد. تیتو با ادغام شش کشور مختلف از سال تا زمان مرگ در ، یوگسلاوی را متحد کرد. تیتو که بیشتر به خاطر مبارزه با نازی‌ها شناخته می‌شود موفق شد با جدا کردن یوگوسلاوی از اتحاد جماهیر شوروی، آن را به یک کشور کمونیست لیبرال تبدیل کند. تیتو به همه کشورهایی که یوگسلاوی را تشکیل داده اند در دولت خود نمایندگی برابر و حق استفاده از زبانهای خود را اعطا کرد. وی همچنین صنایع را ملی کرد و کار روی یک اقتصاد منظم و متفکر را آغاز کرد. وی کشاورزان را مجبور به ایجاد تعاونی نکرد بلکه آنها را مجبور کرد محصولات کشاورزی خود را به دولت بفروشند. بعدا او حاکمیت مطلق خود در کشور را کمرنگ کرد و امتیازات زیادی را به نفع کشاورزان خرده‌پا در نظرگرفت و در سال پس از تمرکز زدایی در مدیریت اقتصادی، سیستم خودمدیریتی کار و کارگران را ایجاد کرد که به موجب آن کارگران می‌توانستند نمایندگان خود را انتخاب کنند تا مشاغل خود را اداره کنند. وی همچنین از هواداران سرسخت جنبش عدم تعهد بود که امروز حدود کشور را شامل می شود. لی کوان یو از سال تا نخست وزیر سنگاپور بود، سپس تا سال و زمان مرگ، مشاور دولت و دبیرکل حزب سیاسی شد. او سال زمام امور را در این کشور در دست داشت و حکومت او مماشات‌ناپذیر بود، او تمام جنبه های سنگاپور را به عنوان یک جامعه و اقتصاد بر اساس آنچه که وی بهترین می دانست، قالب بندی کرد. تحت حکومت وی سنگاپور به کشوری با سومین درآمد سرانه در جهان تبدیل شد. بیکاری و فقر به طرز چشمگیری کاهش یافت و متوسط امید به زندگی به سال و بی سوادی در این کشور در سال به کمتر از درصد رسید. یو برای جلوگیری از رشد انفجاری جمعیتی در کشورش، کلینیک های کنترل بارداری رایگان ایجاد کرد. طبق این قانون هر کارگر مجبور بود درصد از درآمد خود را که در صندوق اعتماد دولت جهت توسعه زیرساخت های کشور قرار می گیرد، کسر کند. در حال حاضر درصد از خانواده‌ها در سنگاپور صاحب خانه هستند، یو با فساد سختگیرانه برخورد میکرد و برنامه های اقتصادی وی توسط رهبران کشورهای پیشرفته مورد ستایش قرار گرفته بود. پل کاگامه از سال هنگامی که جنگ داخلی را به عنوان رهبر جبهه قومی متوقف کرد رهبر رواندا است. از آن زمان به بعد وی با توسعه چندین سیاست لیبرالی که بر همه تحمیل شده است، برای توسعه اقتصاد کشور و بالا بردن سطح زندگی افراد بسیار تلاش کرده است. کاگامه محدودیت صنایع خصوصی شده‌ای را که قبلا در مالکیت دولت بودند را کاهش داد تا امکان رونق کسب و کار و تجارت فراهم شود و تمرکز اقتصاد کشور از کشاورزی به یکی از صنایع مبتنی بر علم و فناوری تغییر یابد. این امر باعث شد اقتصاد رواندا در آغاز رشد درصدی داشته باشد و سطح فقر را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. کاگامه با حذف ذکر قومیت در شناسنامه های ملی، ایجاد برابری قومی را در بین مردم خود اتخاذ کرد. و همچنین یک بند را در قانون اساسی گنجانده است که تبعیض بین مردم را بر هر اساسی به شدت منع می‌کند. در سال ، وی بیمه درمانی را برای همه اجباری کرد و تا سال ، بیش از درصد شهروندان به بیمه درمانی شدند. این امر به بهبود مراقبت‌های بهداشتی و به طور کلی سلامت شهروندان کمک کرد. کاگامه همچنین برابری جنسیتی را تشویق کرد که در سطح کشورش تا حدودی مشهود است. زیرا اکثر نمایندگان پارلمان در رواندا زنان هستند. او همچنین با انتقال بیش از درصد از تولید ناخالص داخلی به این زمینه آموزش را تشویق کرد و همچنین تحصیل کودکان در مدارس رواندا با مدت شش سال رایگان است. رنه قبل از بازگشت به وکالت در زادگاهش سیشل در دانشگاه کینگ جورج لندن در رشته حقوق تحصیل کرد. وی حزب مردم متحد سیشل را در سال ت سیس کرد و در سال به نخست وزیری برگزیده شد. وی از سال تا ، قبل از کناره گیری از کرسی قدرت کشور را اداره کرد. پس از انجام کودتا حزب وی تنها حزب سیاسی قانونی در کشور بود که به وی امکان پیروزی در همه انتخابات از تا را داد. وی در دوران سلطنت خود توانست سیشل را در ردیف کشوری قدرتمند و پیشرفته قرار دهد و آن را به پیشرفته ترین کشور آفریقا تبدیل کند. فقر را از بین برد و درآمد متوسط سرانه را افزایش داد تا بالاترین درآمد در این قاره باشد. علاوه بر موارد فوق، رنه یک سیستم مراقبت بهداشتی کارآمد و موثر ایجاد کرد او با پمپاژ پول زیاد به این بخش تحصیل بی سوادی را به کمتر از درصد کاهش داد و به بخش محیط زیست توجه زیادی کرد. سیشل امروز بهترین سطح آموزشی و بهترین اقتصاد آفریقا را دارد. رنی همچنین توانست کشور خود را از آشفتگی سیاسی که کشورهای همسایه را آزار می داد نجات بدهد. سیمون بولیوار یک فرمانده نظامی برجسته از سال تا رییس کلمبیای بزرگ بود و پس از مدت کوتاهی از آن درگذشت. وی همچنین علاوه بر کلمبیای بزرگ و بولیوی رییس جمهور ونزویلا و پرو شد. او از سال ، علیه اشغال اسپانیا شروع به جنگ های مختلفی کرد و به تدریج موفق شد کشور را در آمریکای جنوبی آزاد کند، به همین دلیل ساکنان نام او را"آزاد کننده" گذاشتند. وی یکی از معدود افرادی است که یک کشور"بولیوی" به نام او است. او بیشتر دوران حرفه خود را صرف تحکیم حاکمیت خود کرد اما در عین حال برای کاهش بیسوادی در بین شهروندان تلاش کرد و چندین مدرسه برای این منظور در صومعه های لیما افتتاح کرد. در سال وی مدرسه عادی زنان را ت سیس کرد و دانشگاه هایی را در پرو، تروژیلو و آرکیپا افتتاح کرد. سیمون بولیوار پس از حمله نظامی به گرانادای جدید که به عقیده بسیاری از مردم یکی از جسورانه‌ترین اقدامات نظامی در تاریخ جنگ است به"جورج واشنگتن آمریکای جنوبی" معروف شد در اواخر حکومت او بسیاری از مردم به دلیل گرایش او به دیکتاتوری و از آنجا که وی می خواست عمدتا کل آمریکای جنوبی را تحت لوای یک کشور متحد کند از او متنفر بودند. سیمون بولیوار علی رغم اینکه یک دیکتاتور بود، امروزه مورد علاقه و تحسین اکثر مردم آمریکای جنوبی است، زیرا او به آزادی آنها از اشغال اسپانیا کمک کرد. کاترین دوم با انجام یک کودتای نظامی حاکمیت شوهرش امپراطور را سرنگون کرد و روسیه را به عنوان امپراطوری خود بین سالهای و اداره کرد. حتی با سن بالا، کاترین قدرت را به نفع پسرش، ولیعهد، تسلیم نکرد که باعث شد لقب"زنی با طولانی ترین سلطنت در تاریخ روسیه" را از آن خود کند. کاترین با معرفی چند اصلاحیه و فرمان آموزش ملی روسیه در سال ، که حاوی مقرراتی به شکل افتتاح مدارس رایگان برای مردم و مدارس شبانه روزی به نفع کودکان بی سرپرست و آموزش معلمان بود به نوسازی روسیه کمک کرد. موسسه Smolny را ت سیس کرد که اولین موسسه آموزشی برای زنان از طبقه اشراف بود و همچنین موسسه Novodevichy را برای آموزش دختران معمولی افتتاح کرد. کاترین با چندین کارزار نظامی مرزهای امپراتوری خود را گسترش داد و چندین شهر جدید ساخت. او همچنین سندی با عنوان ناکاز نوشت و در آن ریوس مطالب یک دولت مدرن را ترسیم کرد و خواستار لغو مجازات اعدام و شکنجه شد. در زمان سلطنت وی، پول کاغذی مورد استفاده قرار گرفت. کاترین یک طرفدار سرسخت هنر بود که به رشد فرهنگی بزرگی که روسیه در دوران سلطنت او تجربه کرد کمک کرد.