ما هر روز از مواد شیمیایی مختلفی برای نظافت، آرایش و کارهای دیگر استفاده می‌کنیم و این مواد با ترکیبات متفاوت و گاهی ناشناخته خود همیشه با پوست و بدن ما در تماس هستند. یکی از این مواد آرایشی لاک ناخن است که ترکیب آن برای بسیاری از افراد ناشناخته است در حالی که این ماده به طور مستقیم با پوست بدن و ناخن و حتی با دهان ما تماس پیدا می‌کند و ممکن است نگرانی‌هایی را برای برخی افراد به وجود آورد. حال این سوال پیش می‌آید که لاک ناخن از چه چیزهایی ساخته می‌شود و چه ترکیباتی در خود دارد؟ در این مقاله به سوالات شما درباره ترکیب لاک ناخن پاسخ خواهیم داد و در ادامه خواهیم گفت چطور از لاک‌های خود نگهداری کنید و به چه روشی آن‌ها را مجددا نو و رقیق کنید. پیش از آن که بدانیم لاک ناخن از چه چیزهایی ساخته می‌شود بهتر است با تاریخچه‌ای مختصر از چگونگی پیدایش آن نیز آشنا شویم. اولین لاک ناخن به دوران چین باستان یعنی حدود چند هزار سال پیش بازمی‌گردد، چینیان باستان عادت داشتند که ناخن‌های خود را به رنگ‌های مختلف درآورند و در این کار بسیار پیشرو بودند طوری که در سلسله ژو در قرن هفتم پیش از میلاد لاک ناخن متالیک مثل طلایی و نقره‌ای و پس از آن رنگ قرمز برای آرایش ناخن باب شده بود. این لاک‌ها از مواد طبیعی مثل موم زنبور عسل، صمغ عربی، سفیده تخم مرغ و ژلاتین تهیه می‌شدند. پس از آن نیز استفاده از رنگ‌های گیاهی برای رنگ کردن ناخن مثل حنا و . در کشورهای مختلف رایج شد، اما لاک ناخن به سبک امروزی بیش از یک قرن نیست که به عنوان یک روش آرایشی شناخته می‌شود. فرقی نمی‌کند لاک ناخن شما از نوع براق، اکلیلی یا مات باشد یا از برندهای معروف یا ناشناخته انتخاب شده باشد، فرمول لاک ناخن تقریبا همیشه ثابت است و تنها غلظت و نوع این مواد ترکیب شده است که با هم تفاوت دارد. به طور کلی لاک ناخن از سه ترکیب اصلی تشکیل می‌شود که شامل ماده رنگی، پایه تعلیق کننده و پلیمرهای چسبنده می‌باشند. همان طور که مشخص است ماده رنگی رنگ لاک را شکل می‌دهد و در لاک‌های با رنگ مختلف متفاوت است و به طور کلی در هر ماده آرایشی رنگی دیگر نیز کاربرد دارد مثلا برای رنگ سفید از ماده دی اکسید تیتانیوم، برای رنگ مشکی و رنگ‌های تیره دیگر از اکسید تیتانیوم، برای رنگ آبی از ماده اولترامارین، برای رنگ سبز از اکسید کروم و برای رنگ قرمز از کارماین استفاده می‌شود. پایه سوسپانسیون یا تعلیق کننده که از ته نشین شدن ماده لاک جلوگیری می‌کند شامل چند نوع حلال مختلف از جمله استات و اتیل استات است. نیتروگلوکز هم نوعی ماده پلیمری است که باعث ورقه‌ای شدن پلیمر لاک شده و باعث چسبیدن لاک به سطح ناخن‌ها و دیگر سطوح می‌شود و به همین دلیل است که اگر لاک ناخن روی سطحی بریزد پاک کردن لکه آن به سادگی امکان پذیر نیست. در کنار موادی که برشمردیم برخی از لاک‌ها حاوی اکلیل در اندازه‌های مختلف هستند که این اکلیل‌ها از پودر میکا یا حتی مروارید واقعی (در لاک‌های گران قیمت) تهیه می‌شوند. اگر روی لاکی عبارت Guanine درج شده باشد به معنای آن است که ماده اکلیلی لاک از فلس ماهی گرفته شده است. غلیظ شدن لاک ناخن یکی از مشکلات رایج در آرایش ناخن است که به دلایل مختلف مثل محکم نبستن درب لاک و عدم نگهداری درست از لاک و یا حتی گذشتن تاریخ مصرف لاک ممکن است رخ دهد. به هر حال اگر لاک ناخن شما به هر دلیل غلیظ و غیر قابل استفاده شده باشد می‌توانید با روش‌هایی آن را رقیق کرده و مجددا استفاده کنید که در ادامه دو روش را برای این کار به شما آموزش خواهیم داد. استفاده از ماده مخصوص رقیق کننده ناخن: محصولاتی در بازار وجود دارند که با نام "رقیق کننده لاک ناخن" شناخته می‌شوند و چندان هم گران قیمت نیستند. پس اگر شما جزو افرادی هستید که زود به زود لاک‌های خود را غلیظ و خراب می‌کنید بهتر است یک ماده مخصوص رقیق کننده ناخن تهیه کرده و در چنین موقعیت‌هایی استفاده کنید. برای استفاده از این ماده، کافی است تنها یک قطره از آن را داخل بطری لاک بریزید و درب لاک را بسته و برای مخلوط کردن آن، لاک را به صورت برعکس بین دو کف دست خود بگیرید و با حرکت دادن دست‌ها در خلاف جهت هم لاک را بچرخانید تا ماده رقیق کننده به خوبی در آن حل شود. هرگز لاک را تکان ندهید چون تکان دادن لاک باعث ایجاد حباب‌هایی داخل آن می‌شود که این حباب‌ها مستقیما روی ناخن شما شکل گرفته و آن را خراب می‌کند. استفاده از یکی دو قطره استون خالص: اگر به ماده رقیق کننده ناخن دسترسی ندارید می‌توانید با استون هم این کار را انجام دهید اما فراموش نکنید که استون مورد استفاده شما باید خالص باشد تا اثر قوی‌تری داشته باشد. مانند روشی که در بخش قبل گفته شد یک یا حداکثر دو قطره (اگر لاکتان خیلی غلیظ شده است) از استون را داخل بطری بریزید و تکان دهید تا به خوبی حل شود. فراموش نکنید که ماده استون هرچه کمتر باشد نتیجه بهتری خواهید گرفت و اگر مقدار بیشتری استون داخل لاک بریزید لاک شما بیش از حد رقیق شده و دیگر قابل استفاده نخواهد بود. اگرچه استون خالص و محلول رقیق کننده ناخن بسیار راه گشا هستند و می‌توانند لاک ناخن کهنه شما را به خوبی رقیق و قابل استفاده کنند اما استفاده از این مواد ممکن است مشکلاتی هم به دنبال داشته باشد چون استون ماده‌ای آسیب زا است و استفاده زیاد از آن می‌تواند باعث شکننده شدن ناخن‌ها و ریش ریش شدن آن‌ها شود. پس اگر جزو افرادی هستید که به سلامت پوست و ناخن خود اهمیت زیادی می‌دهند و سعی می‌کنند تا حد ممکن از مواد سمی و مصنوعی دوری کنند بهتر است از لاک ناخن خود درست نگهداری کنید تا به مدت طولانی‌تری تازه و روان باقی بمانند و نیازی به روش‌های گفته شده و استفاده از مواد سمی و خطرناک نباشد: همیشه لاک ناخن را در محلی خنک و تاریک نگهداری کنید. مساله مهم در این مورد ثبات دما است، محلی که لاک را در آن قرار می‌دهید باید دمای ثابتی داشته باشد، حتی یک قفسه در یخچال خانه هم می‌تواند فضای مناسبی برای نگهداری لاک‌های شما باشد. هرگز لاک ناخن را در جایی نزدیک به منبع حرارت مثل بخاری و شوفاژ قرار ندهید چون واضح است که حرارت باعث سفت شدن لاک می‌شود و آن را خراب می‌کند. حتما لاک را در محلی قرار دهید که نور مستقیم خورشید به آن نتابد. چون نور خورشید باعث تغییر دما و گرم شدن لاک می‌شود و ترکیبات موجود در آن را از بین می‌برد. از قرار دادن لاک ناخن در حمام و دستشویی هم اجتناب کنید چون رطوبت زیاد و دمای بالا و در حال تغییر این فضاها ماندگاری لاک ناخن را کاهش می‌دهد. اگرچه رعایت کامل این موارد باعث افزایش ماندگاری لاک ناخن شما می‌شود اما آن را تا ابد حفظ نمی‌کند پس اگر جزو افرادی نیستید که قبل از پایان تاریخ مصرف لاک آن را تمام می‌کنند باید پس از این زمان لاک ناخن خود را دور بیندازید. تاریخ مصرف هر بطری لاک حدود دو تا سه سال است و پیش از این زمان هم ممکن است کیفیت لاک کاهش یابد و غلیظ شود. فراموش نکنید که روش‌های رقیق کردن لاک تنها برای یکی دوبار استفاده مجاز است و بیش از این تعداد نه تنها کیفیت لاک را کاهش می‌دهد بلکه به ناخن‌های شما هم صدمه می‌زند. پس بهتر است تاریخ باز کردن هر بطری لاک را روی آن یادداشت کنید و پس از مدتی لاک‌های کهنه را دور بریزید و آن‌ها را با رنگ‌های تازه و جدید جایگزین کنید. مجله قرمز