سولوگامی یا ازدواج با خود، نوعی ازدواج است که در آن فردی با خوش ازدواج می‌کند این نوع ازدواج بیشتر در کشور‌های ژاپن، استرالیا، تایوان، بریتانیا، و ایالات‌متحده مشاهده شده می‌شود. مراسم ازدواج با خود، مراسمی است که شبیه با ازدواج معمولی انجام می‌شود. در این مراسم از بین اعضای خانواده یا دوستان می‌توانند به مهمانی و مراسم دعوت شوند. قسمت جالب این جاست که فرد به‌طور خصوصی در یک اتاق می‌رود و در مقابل آیینه به همراه یک شمع خلوت می‌کند. سولوگامی دارای یک وجه مشترک است، "نارسیسیسم" یا "خود شیفتگی" محور اصلی این پدیده است. در همین راستا کریستوفر لاش، نویسنده و منتقد فرهنگی در کتاب پرفروش خود با عنوان "فرهنگ خودشیفتگی" که بر اساس مقاله کلاسیک زیگموند فروید با نام "در مورد خودشیفتگی" نوشته شده، ازدواج با خود را یک پیامد منطقی از خودشیفتگی دانسته‌است. خودشیفتگی به عنوان احساس خودبزرگ‌بینی و عشق بیش از حد به خود تعریف شده‌است. لاش فردی مذهبی نبود، اما فهمید چگونه ارزش‌ها، باور‌ها و شیوه زندگی در فرهنگ مدرن به فراگیری خودشیفتگی منجر خواهد شد. خودشیفتگی از فردگرایی مدرن شدیدتر است. بر این اساس، خودشیفتگی بر مبنای یک اختلال روحی به وجود می‌آید که مارتین لوتر با الهام از گزاره‌ای از آگوستین آن را "خرابکاری به خود پیچیده شده" توصیف می‌کند. لاش در این کتاب به توصیف روند روزافزون خودشیفتگی در جامعه آمریکا می‌پردازد. واژه "خودشیفتگی" از نام یک اسطوره یونانی به نام نارسیس گرفته شده‌است. او یک مرد جوان، زیبا و خوش‌تیپ بود که تمام دختران عاشق او می‌شدند. اما نارسیس بر اساس احساساتی ویژه تنها خودش را جذاب می‌دانست و به دخترانی که عاشق او بودند توجه نمی‌کرد. سرانجام یک روز در حالی که در جنگل قدم می‌زد، برای نوشیدن آب از برکه‌ای توقف کرد. در این هنگام با دیدن تصویر خود در برکه، به گونه‌ای محو تماشای چهره خود شد که در برکه افتاد و غرق شد. ازدواج با خود سولوگامی رسمی جدید است که در آن از عروس یا داماد برای طرف مقابل خبری نیست و فرد با خودش ازدواج می‌کند. ممکن است برخی فکر کنند که این کار توهمی بیش نبوده و امکان پذیر نیست. اما دست کم از سال این روند شروع شده و خانم لیندا بیکر اولین کسی بوده که با خود ازدواج کرده است. ازدواج با خود طی مراسمی رسمی و در حضور عاقد و جمعی از شاهدان انجام می‌شود. در این مراسم فرد در مقابل آیینه می‌ایستد و پس از خواندن خطبه عقد به خودش بله می‌گوید. در این ازدواج فرد به تنهایی خود ادامه داده و با خود وارد رابطه عاطفی می‌شود. تاکنون نمونه‌های ازدواج با خود سولوگامی در آمریکا، ژاپن، تایوان، انگلستان و برخی موارد در استرالیا هم مشاهده شده است. لیندا بیکر نخستین فردی بود که در سال به "ازدواج با خود" دست زد. همچنین بوردیو از جمله اولین زنانی است که بعد از طلاق در سن سی سالگی، ازدواج با خود را انتخاب کرد. وی اظهار کرد که این کار او را به رویایی رسانده که در ازدواج اول خود به آن دست نیافته بوده است. بوردیو به مخالفت‌هایی که نزدیکان او با این کار داشته‌اند اشاره کرده و در پاسخ به آنان گفته است: "مجبور نیستید به مراسم ازدواجم بیایید!"تازه‌ترین "ازدواج با خود" مربوط به لایورا مسی، مربی ورزش و ساله است. وی مراسم ازدواج خود را نهم سپتامبر سال جاری و با حضور هفتاد مهمان برگزار کرد. وی دو سال پیش، پس از آنکه از رابطه دوازده ساله‌ای جدا شد ایده ازدواج با خود به ذهنش خطور کرده. لایورا مسی نخستین زن"ایتالیایی" است که باخودش عهد زناشویی بسته است. سولوگامی یا ازدواج با خود پدیده ایست که این روز‌ها در جوامع غربی و حتی آسیایی رواج یافته است. سوفی تانر ساله نیز یکی از افرادی است که اخیرا به جرگه دوستداران سولوگامی پیوسته و در مصاحبه‌ای که اخیرا با نشریه ایندیپندنت داشته از دلایلش برای این کار گفته است. سرماخوردگی و رابطه بدی که با نامزدم داشتم مرا وادار کرد که با خودم ازدواج کنم. مردم عادت دارند که ازدواج و با هم بودنشان را جشن بگیرند، اما هیچکس رهایی از شرایط بد و بازگشت به رضایت و خوشبختی فردی را جشن نمی‌گیرد. به همین خاطر نیز تصمیم گرفتم که این موفقیت را به تنهایی جشن بگیرم. در تاریم می‌سال سوفی به کلیسایی در برایتون انگلستان رفت تا با خودش ازدواج کند. در آن زمان، سولوگامی یا ازدواج سوفی با خودش بسیار خبرساز شد چراکه امری نسبتا تازه به شمار می‌رفت، اما حالا شاهد رواج هر چه بیشتر این پدیده در جوامع غربی هستیم. البته این پدیده آنچنان که تصور می‌شود همه گیر نیست، اما دیگر مانند سابق باعث تعجب سایرین هم نمی‌شود. هفته گذشته خانم دیگری به اسم لایورا مسی در ایتالیا با خودش ازدواج کرد و جالب آنکه در مراسم ازدواجش پذیرای مهمان بود و هرآنچه که در یک مراسم عروسی سنتی انتظار دارید را در جشن خود تدارک دیده بود. اما این ترند از کجا آمده؟ ماجرا به یک سریال هالیوودی بزاز می‌گردد که در آن کاراکتر اصلی داستان عاشق خرید حلقه ازدواج و دریافت هدیه از همسر آینده اش بود، اما از آنجا که هنوز مرد زندگی اش را پیدا نکرده بود تصمیم می‌گیرد که با خودش ازدواج کند و این هدایا را برای خودش بخرد. در واقع حرف اصلی این سریال این بود که وقتی ما برای همه مناسبت‌های دوستان و اقوام هدیه می‌خرید بی انصافی است اگر صرفا به خاطر پیدا نکردن یار زندگی مان از این هدایا محروم شویم. سولوگامی در واقع حرکتی برای مقابله با این قراردادهاست قرارداد‌هایی که به موجب آن‌ها در صورتی می‌توانید این رویداد‌ها را در زندگی تان تجربه کنید که یار زندگی تان را پیدا کرده باشید. اما برخی کارشناسان معتقدند که سولوگامی دلایل پیچیده تری دارد که ما در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره خواهیم کرد: سولوگامی همیشه هم به معنای جایگزین کردن شریک زندگی نیستالبته برخی از طرفداران سولوگامی مصمم هستند که زندگی پیش روی خود را به تنهایی ادامه دهند، اما بسیاری از این افراد برنامه‌ای برای تنها ماندن ندارند. درواقع هدف آن‌ها از ازدواج با خودشان جایگزین کردن شریک آتی زندگی شان نیست و ابدا نمی‌خواهند مانع از پیش قدم شدن خواستگاران آتی شوند. ازدواج با خود سولوگامی از نظر عرفی رسمی عجیب و غیر عادی بنظر می‌آید. این که فرد تن به این نوع ازدواج می‌دهد دلایلی دارد که به اصلی‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم: یکی از دلایل ازدواج با خود، انزوا طلبی است زمانی که فرد تمایلی ندارد تنهایی خود را بهم بزند و با ازدواج با خود، انزوا و تنهایی اش را حفظ می‌کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه انزوا طلبی کلیک کنید. تحقیقات نشان داده که اصلی‌ترین دلیل ازدواج با خود سولوگامی، خودشیفتگی است. اختلال شخصیت خودشیفته از موضوعات شناخته شده در روانشناسی است. واژه نارسیسیسم یا خودشیفتگی از اسطوره‌ای یونانی گرفته شده است. نارسیس مردی جوان و خوش چهره بود که تمامی دختران عاشق او بودند، اما او علاقه‌ای به کسی نشان نمی‌داد و تنها خودش را جذاب می‌دانست. روزی او برای نوشیدن آب به کنار برکه می‌رود و به گونه‌ای در عکس چهره خود محو می‌شود که در آب افتاده و غرق می‌شود. افرادی که مبتلا به خودشیفتگی هستند هیچ کس را لایق خودشان نمی‌دانند و دچار عشق بیش از حد به خود هستند. در واقع ازدواج با خود سولوگامی می‌تواند پیامد منطقی خودشیفتگی مفرط باشد. برای کسب اطلاع بیشتر در زمینه اختلال شخصیت خودشیفته کلیک کنید. تا چند سال پیش تنهایی یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها و نگرانی‌های انسان بود که ازدواج بهترین راه غلبه بر آن محسوب می‌شد. ازدواجی که حاصل آن خانواده‌ای بود که منبع آرامش و پناهگاه انسان باشد. اما امروزه بشر به جایی رسیده است که تنهایی را برای خود انتخاب می‌کند و و حتی آن را به صورت رسمی و در غالب ازدواج با خود سولوگامی انجام می‌دهد. انسان برای این که بتواند به موفقیت و شادکامی در زندگی برسد باید با دیگران در ارتباط باشد و نیاز‌های عاطفی خود را ارضا کند. اما بدیهی است که ارضای نیاز‌های عاطفی به تنهایی انجام نمی‌شود و لازم است که انسان با فرد دیگری ارتباط برقرار کند. فردی که با خود ازدواج می‌کند از نظر جنسی هم به خودارضایی اکتفا می‌کند خانواده‌ای تشکیل نشده و افراد و جامعه از روند طبیعی خود خارج می‌شوند. شاید بهتر باشد فردی که به ازدواج با خود سولوگامی فکر می‌کند پیش از هرچیز به سراغ روان‌درمانی برود و خودش را بهتر بشناسد. خانواده به عنوان نگهدارنده و محافظت کننده جامعه انسانی تعریف می‌شود و پناهگاهی در دنیای بی‌عاطفه و احساس برای انسان‌ها است. زمانی می‌توانیم بگوییم طرف مقابل من احساسم را درک می‌کند و من رو می‌فهمد که با فردی غیر از خود در ارتباط باشی. دیگران ابزاری برای رسیدن به آرزو‌های ما نیستند. انسان‌ها موجودات مستقل که هر کدام آرزوی خاص خود را دارند. ارضای خواسته‌های ما تنها هدف زندگی نیست بلکه ما می‌توانیم به دنبال لذت و معنای بیشتر و ارتباط بیشتری در زندگی باشیم. طبق نظر روانشناسان اجتماعی، تا چند سال پیش تنهایی یکی از بزرگترین دغدغه‌های انسان بود که آسیب‌های روحی و روانی فراوانی را به همراه داشت که مطلوب‌ترین راه حل آن ازدواج بود، ولی بشر امروزی تنهایی را برای خود به پدیده‌ای تحت عنوان "سولوگامی" که از نظرش مهم و مقدس است تبدیل کرده و شاهد آن هستیم که جوانان با تقویت خواسته و یا ناخواسته‌ی اختلالات روانی خود در " به آتش این معضل دامن زده و با اندیشیدن به این نوع ازدواج پا به عرصه‌ای می‌گذارند که انتهای آن مسیر جز سرنوشت نارسیس در انتظارشان نیست. در این میان باید توجه داشت که متاسفانه، فرهنگ غربی با شدتی بیش از پیش و غیرقابل کنترل در حال نفوذ به کشور ما بوده و اگر از حالا تدابیری برای مقابله و مبارزه با ورود چنین تفکراتی اندیشیده نشود، بی تردید به زودی شاهد سونامی هولناکی از ازدواج با خود خواهیم بود که ضربات سهمگینی بر پیکره‌ی جامعه و بنیان خانواده وارد خواهد نمود.