در شرایطی که بوسه می تواند فواید سلامت بسیاری را ارایه کند، اما ممکن است در انتقال میکروب هایی (باکتری ها و ویروس ی توانندها) که به بروز بیماری منجر شوند نیز نقش داشته باشد. در شرایطی که ما بیشتر بیماری ها و عفونت های آمیزشی را با اندام های تناسلی مرتبط می دانیم، ابتلا به این قبیل بیماری ها و عفونت ها با بوسه نیز امکان پذیر بوده، اگرچه احتمال آن بسیار کمتر است. تبخال های دهانی به واسطه ویروس تبخال نوع ( HSV - ) شکل می گیرند. به گفته کارشناسان، این شایع‌ترین عفونت قابل انتقال از طریق بوسه است. گفته می شود که زنان نسبت به مردان هرچه بیشتر مستعد ابتلا به این شرایط هستند. اگر در دهان یا روی لب ها زخمی باشد، خطر انتقال هرچه بیشتر افزایش می یابد. متخصصان پزشکی رسیدگی سریع به این شرایط و پرهیز از بوسیدن در صورت ابتلا به تبخال را توصیه می کنند. تاول ها و زخم های مرتبط با تبخال به راحتی قابل مشاهده هستند. جینجیویت، نوعی التهاب لثه، شکل خفیف بیماری لثه است. باکتری مسیول این التهاب می تواند از طریق تماس با بزاق فرد آلوده منتقل شود. بوسیدن فردی که به بیماری لثه یا پوسیدگی دندان ناشی از باکتری مبتلاست می تواند موجب بروز مشکلات دندانی در فردی شود که از تراکم کم باکتری های بد در دهان خود برخوردار بوده است. حفظ بهداشت دهان و دندان (مسواک زدن دو بار در روز، استفاده از نخ دندان، غیره) بهترین روش برای محافظت از خود در برابر این نوع از باکتری ها محسوب می شود. مونونوکلیوزمونونوکلیوز عفونی که گاه به نام "بیماری بوسه" شناخته می شود، به واسطه ویروس اپشتین - بار ( EBV ) رخ می دهد. افزون بر بوسیدن، این بیماری می تواند از طریق سرفه، عطسه، استفاده از مسواک یا لیوان مشترک نیز منتقل شود. زمانی که فرد به این عفونت آلوده می شود، علایمی مانند خستگی شدید، گلو درد، تب، بی اشتهایی، و تورم غدد لنفاوی را تجربه می کند. این شرایط نسبت به سرماخوردگی کمتر مسری بوده و بیشتر افراد جوان در بازه سنی تا سال را درگیر می کند. ویروس اپشتین - بار می تواند ماه ها پس از عفونت در بزاق فرد باقی بماند. توصیه می شود از بوسیدن افراد آلوده و به اشتراک گذاشتن غذا یا نوشیدنی با آنها تا چند روز پس از کاهش تب پرهیز کرد. در شرایطی که احتمال انتقال در مقایسه با رابطه جنسی بسیار کم است، همچنان این احتمال وجود دارد که تماس نزدیک با فرد مبتلا به سیفلیس از طریق بوسه موجب انتقال بیماری شود. سیفلیس یک بیماری بسیار عفونی است و بروز زخم های دهانی از نشانه های مشخص آن است. زخم ها به طور معمول گرد و باز هستند که ممکن است به انتقال باکتری ترپونما پالیدوم ( Treponema Pallidum ) از طریق تماس نزدیک کمک کند. هر زمان که زخمی باز و/یا خون وجود داشته باشد، از نظر تیوری، یک عفونت می تواند به صورت دهانی منتقل شود. ویروس ها و باکتری ها هر دو می توانند موجب مننژیت شوند که به التهاب غشاء اطراف مغز و نخاع گفته می شود. تماس نزدیک با فرد مبتلا به مننژیت ویروسی که از طریق ترشحات تنفسی گسترش می یابد می تواند ابتلا به ویروس را در پی داشته باشد، اگرچه به ندرت تبدیل به مننژیت می شود. مننژیت ویروسی از شدت کمتری در مقایسه با مننژیت باکتریایی برخوردار است و به طور معمول بیمار بی نیاز از دارو درمان می شود. مننژیت باکتریایی از طریق تماس نزدیک مانند بوسیدن منتقل می شود، از این رو اگر با فردی مبتلا به بیماری در تماس بوده اید بهتر است شما نیز به پزشک مراجعه کنید تا نیاز به مصرف دارو برای کاهش خطر ابتلا به مننژیت بررسی شود. علایم مننژیت شامل تب، سردرد، خشکی گردن، حالت تهوع و استفراغ می شوند. این شرایطی جدی است و به دریافت کمک پزشکی فوری نیاز دارد. این ویروس ها شامل سرماخوردگی عادی، آنفلوآنزا، اوریون و بسیاری موارد دیگر می شوند که به طور معمول قابلیت انتقال از طریق بزاق را دارند.