چه تفاوت میان علامت خورشیدی‌تان را از علامت ماهتان تشخیص بدهید، چه وقتی سیاره تیر در حال رتروگراد (پس‌روندگی) باشد، پنهان شوید، یا طالع‌بینی یکی از تفریحاتتان باشد، یک پژوهش جدید نتیجه‌گیری کرده که ممکن است در شخصیت شما رگه‌های خودشیفتگی وجود داشته باشد. این پژوهش را که روانشناسان دانشگاه "لوند" سوید انجام داده‌اند، نتیجه‌گیری می‌کند که افرادی که به طالع بینی معتقدند، دارای هوشی کمتر بوده و بیشتر به خودشیفتگی گرایش دارند. اکثر افرادی که در این پژوهش شرکت کرده‌اند، زن ( درصد) و در رده سنی میان و سال قرار داشته‌اند. پژوهشگران با ارزیابی سطح هوش، اعتقاد به طالع بینی و خصوصیات شخصیتی آن‌ها به این نتیجه رسیده‌اند. از شرکت‌کنندگان در این پژوهش خواسته شد پرسشنامه "اعتقاد به طالع‌بینی" ( The Belief in Astrology Inventory ) را تکمیل کنند به این صورت که در این برگه‌ها اظهارنظرهایی ازجمله "نحوه ارتباطم با سایرین به علامت زودیاک (خورشیدی) من بستگی دارد" و "طالع‌بینی آینده فرد را تعیین می‌کند" نوشته‌شده بود. شرکت‌کنندگان در این پژوهش می‌بایست نظر تایید یا رد خود را با علامت زدن روی یک مقیاس یک تا پنج مشخص می‌کردند. پژوهشگران همچنین از این افراد خواستند خلاصه‌ای از آزمایش "سه‌گانه تاریک" را که در علم روانشناسی به سه ویژگی شخصیتی خودشیفتگی، ماکیاولیسم و روان‌پریشی اطلاق می‌شود، تکمیل کنند. مولفان این گزارش با مطالعه نتیجه این آزمایش متوجه ارتباط میان اعتقاد به طالع‌بینی و گرایش‌های خودشیفتگی ناشی از "دید جهانی خودمحوری" شدند که "آن‌ها را به یکدیگر پیوند می‌دهد. "آن‌ها می‌افزایند: "جنبه‌های فرهنگ متولدین دهه یا یا اوایل دهه بر بی‌همتا بودن فرد تاکید می‌کند که می‌تواند به خودمحوری در جهان منجر و رگه‌های خودشیفتگی [در شخصیت فرد] مرتبط شود. "فرهنگ لغات "کمبریج" خودشیفتگی را "توجه بیش‌ازحد و ستایش از ظاهر و یا توانایی‌های نفس" توصیف می‌کند. در موارد حاد، خودشیفتگی همچنین می‌تواند یک نارسایی شخصیتی باشد. نهاد موسوم به "سلامت روان بریتانیا" ( Mental Health UK ) نارسایی شخصیتی خودشیفتگی را "احساس اهمیت شدید خود" تعریف می‌کند. البته دنبال کردن طالع‌بینی، خواندن آنچه ستارگان درباره شما می‌گویند یا اعتقاد به زودیاک (علایم خورشیدی) به‌خودی‌خود از شما یک خودشیفته نمی‌سازد. بنا به گزارش تحلیلی نشریه "سایکالاجی تودی" ( Psychology Today ) این پژوهش "تعدادی محدودیت" دارد ازجمله نبود نمونه‌های برنامه‌ریزی نشده، استفاده از پرسشنامه‌های خلاصه‌شده و این‌که در انتخاب شرکت‌کنندگان در این پژوهش به میزان کافی تنوع وجود نداشته است. این مقاله چنین نتیجه‌گیری می‌کند که "بنابراین، پژوهش‌های آتی باید تکرار نتیجه‌گیری‌های کنونی باشد. تا آن زمان باید از نتیجه‌گیری‌های قطعی در مورد اعتقاد به طالع بینی و ارتباط آن با خودشیفتگی حاد و پایین بوده میزان هوش، اجتناب شود. "منبع: ایندیپندنت فارسی