در قرن‌های نوزدهم و بیستم تجارب وحشیانه پزشکی جزو جدایی‌ناپذیر پزشکی بود، با این حال همین تجارب مخوف زمینه رشد و پیشرفت پزشکی را فراهم آورد. شماری از تجارب پزشکی مذکور غیراخلاقی بودند و بدون موافقت اقلیت‌ها و یا توانخواهان ذهنی و یا جسمی انجام می‌گرفتند، و این‌طور که شواهد نشان می‌دهد اولیای این افراد را برای انجام آزمایش‌ها فریب می‌دادند. شماری از افراد سالم هم تحت آزمایش‌های شدید اشعه‌ایکس قرار می‌گرفتند که سربازان ارتش را دربرمی‌گرفت. در این گزارش با وحشیانه‌ترین آزمایش‌های پزشکی با ما همراه باشید. در سال میلادی، پزشکان شوروی دو قلوهای به هم چسبیده ماشا و داشا کریفوچلیابووا را، مدت کوتاهی پس از تولد ربودند و به مدت دوازده سال روی آنها بدترین انواع تجارب پزشکی را انجام دادند. از جمله آنها گرسنگی دادن وو محروم کردن آن‌دو از خواب بود. به آنها مواد رادیواکتیو تزریق می‌کردند تا عوارض و تاثیر آن را بر روی خون و دستگاه عصبی دو قلوها بسنجند. ماشا به عنوان فردی دچار اختلال شخصیت معرفی شد، در حالی که داشا شخصیت مهربانی معرفی شد. در نتیجه این تجربیات وحشیانه، دوقلوها در تلویزیون ملی به مردم معرفی و سپس به خانه‌ای امن با شرایط زندگی بهتر منتقل شدند. ماشا بیمار شد و در آوریل بر اثر حمله قلبی درگذشت. داشا در اثر سموم انباشته شده در بدن در حال تجزیه ماشا بیمار شد و هفده ساعت بعد درگذشت. برنامه cps در آغاز جنگ جهانی دوم برای کسانی بود که نمی‌خواستند به جنگ بروند و وجدانشان آنها را از قتل و کشتار منع می‌کرد. به این افراد به جای رفتن به جنگ، این فرصت داده شد تا به عنوان آزمایش‌کننده لبنیات، درختکاری، مبارزه با آتش‌سوزی‌ها و از همه مهمتر به عنوان سوژه آزمایش‌های پزشکی فعالیت کنند. بخش بزرگی از آنها با کمال میل در این تحقیق شرکت کردند، زیرا این تحقیق از اهمیت ملی برخوردار بود، اگرچه بخش بزرگی از آن بر اساس استانداردهای مدرن غیراخلاقی بودند و تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان به طور دایمی دچار نقص سلامت شدند. در طول جنگ جهانی دوم، ایالات متحده می‌خواست بداند که سربازان در صورت انفجار هسته‌ای چقدر می‌توانند تشعشعات را تحمل کنند. از سال تا میلادی، ارتش طیف گسترده ای از آزمایش‌های بمب‌هسته‌ای را انجام داد که شامل انتشار عمدی تشعشعاتی بود که هم پرسنل نظامی و هم غیرنظامیان را به خطر می‌انداخت. آزمایشگران ابرهایی از استرانسیم و اورانیوم رادیواکتیو را به تاسیساتی در نیومکزیکو فرستادند که تشعشعات را از مایلی دورتر شناسایی می‌کرد. حدود آزمایش از این دست در آن دوره انجام شد. در دسامبر ، آزمایش گرین‌ران که در هانفورد انجام شد، مقدار زیادی ید را آزاد کرد. متعاقبا چندین آزمایش برای بررسی تجهیزات نظارت رادیولوژیکی تازه نصب شده انجام شد. تجربیات دکتر هنری‌هد تاثیر زیادی در زمینه نورولوژی داشته‌است. او در آزمایش‌های تفکیک حسی پیشگام بود و یافته‌های او در کتاب فقدان حسی و بهبودی در مقاله‌ای صفحه‌ای منتشر شده است. در سال ، او تحت عمل جراحی قرار گرفت تا اعصاب پوست روی ساعد چپش شکافته شود و احساس در یک دوره چهار ساله ترسیم شود. آخرین مطالعه او در مورد عود بیماری پارکینسون و سپس مطالعه او در مورد نقص گفتار بود. در قرن نوزدهم، افراد دارای معلولیت و بیماری‌های روانی اغلب برای انجام آزمایش های پزشکی غیراخلاقی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در سال ، هنری هیمن، متخصص اطفال در شهر نیویورک، به عنوان بخشی از یک آزمایش پزشکی، به دو پسر معلول، یکی چهار و یکی شانزده ساله، سوزاک تزریق کرد تا ببیند که آیا مانند میکروب پخش می شود یا خیر. هیچ قانونی برای کسب رضایت از والدین آنها وجود نداشت. این پزشک حتی یک جوان ساله را به سل مبتلا کرد. مطالعات در قرن نوزدهم و بیستم حدود چهل گزارش از آزمایش روی کودکان معلولی را نشان داد که از طریق چشم خود به سوزاک مبتلا شدند. در روسیه پس از انقلاب، آزمایش‌هایی برای احیا و زنده کردن موجودات مرده انجام شد. اعتقاد بر این است که این محقق جوان ایده خود را از یک داستان علمی در مورد سر بریده شده انسانی که در آزمایشگاه زندگی می کند، گرفته است. دکتر سرگیی بریک - هوننکو آزمایش خود را انجام داد که در آن سر یک سگ را برداشت و آن را به دستگاهی به نام"خود تزریق کننده" متصل کرد که سر را به مدت شش ماه زنده نگه داشت. شش ماه بعد او موفق شد سگ را با دستگاه جدید زنده کند و سگ ساعت زنده نگه داشته شد. در سال دکتر ویلیام بلک، کودک را به تبخال مبتلا کرد تا این بیماری و علایم را بررسی کند. علی‌رغم واکنش‌های منفی علیه آزمایش‌های او، مقاله او در مورد آزمایش ویروس ها از طریق آلوده کردن کودکان منتشر شد. عملیات sea - spray یک آزمایش مخفی جنگ بیولوژیکی بود که در سانفرانسیسکو در دهه پنجاه قرن بیستم انجام شد و باکتری‌های serratia marcescens و bacillus globigii را در طول دو مایلی ساحل اسپری کردند. یازده نفر بیمار شدند و یک نفر فوت کرد. در آن روزها مواردی که ارتش در مکان های عمومی در فضای باز آزمایش می‌کرد بسیار رایج بود. کودکان عقب‌مانده ذهنی در مدرسه دولتی ویلبروک در استاتن آیلند به عمد به عنوان یک کارآزمایی بالینی برای ردیابی عفونت ویروسی در سال به هپاتیت ویروسی مبتلا شدند و مطالعه به مدت چهارده سال ادامه یافت. عفونت عمدی این گونه توجیه شد که بسیاری از افراد در مرکز به آن مبتلا شده بودند و این امر اجتناب‌ناپذیر بود که سایر کودکان در نهایت به آن مبتلا شوند. این کارآزمایی‌ها تلاشی برای تعیین اثربخشی تزریق گاما گلوبولین روی افراد مبتلا به هپاتیت بود. ماهیت اخلاقی آزمایش به طور گسترده مورد بحث قرار گرفت زیرا شرکت‌کنندگان در آزمون کودکان عقب مانده ذهنی بودند. جیمز ماریون سیمز، پزشک پیشگام دپارتمان زنان و زایمان آمریکا، از سال تا بدون استفاده از بیهوشی، یک سری آزمایشات دردناک را بر روی بردگان سیاه پوست انجام دادیک زن برده آفریقایی - آمریکایی به نام آنارچا، برای درمان فیستول روده، بار تحت عمل بدون بی‌هوشی قرار گرفت.