رسیدن به سن قانونی یا ظاهر شدن کامل علایم بلوغ جسمی دلیل این نیست که تبدیل به یک آدم بالغ از لحاظ روانی شده اید. برخی از افراد جوان و حتی میان سال از نظر فیزیکی رشد کرده‌اند، اما در جنبه هیجانی و روانی، نه! این افراد هنوز راه زیادی تا بزرگ‌سال شدن دارند. برای این‌که دیگر "بچه" محسوب نشوید یا لقب نابالغ را به شما ندهند، لازم است ویژگی‌ها و رفتار‌های خاصی داشته باشید، مثلا این‌که بتوانید از خوشحالی یک نفر دیگر شاد شوید. در ادامه به ده ویژگی شخصیتی افرادی اشاره می‌کنیم که از لحاظ روانی می‌توان به آن‌ها لقب بالغ را اعطا کرد. یک فرد بالغ به جای این‌که به راحتی از چیزی یا کسی عصبانی شود و پرخاش کند، می‌تواند فورا کنترل احساساتش را در دست بگیرد. بالغ بودن یعنی این‌که شما کمتر تحت تاثیر احساسات خود قرار می‌گیرید، به ندرت آشفته و پریشان می‌شوید و به شیوه‌ای نادرست واکنش نشان نمی‌دهید. ما هر روز انتخاب‌هایی می‌کنیم و این انتخاب‌ها، پیامد‌هایی دارند. کسی که بالغ و عاقل است، مسیولیت رفتار‌ها و انتخاب‌هایش را می‌پذیرد. شما زمانی می‌توانید بگویید به بلوغ رسیده‌اید که از خودتان خوب مراقبت کنید، بدانید مسیول شادی‌تان کسی جز خودتان نیست و هر چیزی که سر راه‌تان قرار می‌گیرد، نتیجه انتخاب‌های خودتان است. گاهی به راحتی نمی‌توانیم خود را همان‌گونه که هستیم بپذیریم، به خصوص وقتی دیگران مدام به ما می‌گویند باید تغییر کنیم. اما کسی که بالغ است، خود واقعی‌اش را می‌پذیرد و اعتماد به نفس دارد. اگر فرد بالغی باشید، برای آن چه هستید احساس رضایت و راحتی دارید و مدام به دنبال تایید گرفتن از دیگران نیستید. شما لزومی نمی‌بینید خودتان را طبق معیار‌های دیگران تغییر دهید تا مورد پسندشان باشید. البته که قطعا خودتان را از لحاظ معیار‌های مختلف بررسی می‌کنید تا بهترین شوید. یکی دیگر از خصوصیات یک فرد بالغ این است که به جای مدام ناله کردن بابت چیز‌هایی که ندارد، قدردان داشته‌هایش است. کسی که به بلوغ واقعی رسیده، صرفا به این دلیل که خود را بدشانس می‌داند، نعمت‌ها را نادیده نمی‌گیرد. در خور ذکر است که توجه به داشته‌ها، انگیزه زیادی به انسان برای بهتر شدن خواهد داد. یک انسان نمی‌تواند همه چیز را بداند و فرد بالغ می‌تواند درک کند که چیز‌های زیادی وجود دارند که او هنوز نمی‌داند. اگر بالغ باشید، می‌توانید غرورتان را کنار بگذارید و چیز‌هایی را که نمی‌دانید یاد بگیرید، حتی از کوچک‌تر از خودتان. شما باور دارید که خیلی چیز‌ها را نمی‌دانید و همین باور باعث می‌شود به دنبال یادگیری بیشتر بروید. محبت داشتن و همدلی کردن، بخشی از بالغ بودن است. شما به عنوان یک فرد بالغ به جای این‌که همیشه فقط خودتان را مهم و در اولویت بدانید، به دیگران و نیازهای‌شان نیز فکر می‌کنید. فرد بالغ می‌تواند از خودگذشتگی کند و گاهی خواسته‌های دیگران را به خواسته‌های خودش مقدم بداند. شمایی که بالغ هستید به موفقیت‌های دیگران حسادت نمی‌کنید بلکه از شادی آن‌ها شاد می‌شوید و در غم‌شان هم کنارشان خواهید بود. اگر شما انسان بالغی باشید، اجازه نمی‌دهید هیچ موفقیت و مقام و جایگاهی شما را متکبر کند. شما با دیگران منصفانه و محترمانه رفتار می‌کنید و برای‌تان فرقی نمی‌کند که طرف مقابل‌تان چه کسی است و چه منصبی دارد، شما در برابر همه فروتنی می‌کنید. فرد بالغ نیازی نمی‌بیند خودش را بالاتر از بقیه نشان بدهد. زندگی همیشه هم طبق آن چه انتظار داریم پیش نمی‌رود و بالغ بودن یعنی این‌که بتوانید خودتان را با شرایط وفق دهید و از پا نیفتید. سرسخت و یک دنده بودن و فقط از دیگران انتظار سازش و مدارا داشتن، کار انسان‌های نابالغ است. شما می‌توانید با نگاه باز مسایل را ببینید و هر وقت لازم است خودتان را جای دیگران بگذارید. فرد بالغ به جای این‌که به دیگران بابت تفاوت‌هایی که دارند برچسب بزند، می‌تواند پذیرای تفاوت‌ها باشد و میان خود و آن‌هایی که مثل خودش فکر نمی‌کنند به جای این‌که فاصله بیندازد، پ ل ارتباطی ایجاد کند. بالغ بودن یعنی این‌که متوقف شدن را نپذیرید و فکر نکنید نیازی به بهتر شدن ندارید یا برای یاد گرفتن دیر شده است. انسان بالغ باور دارد که همیشه فرصت و جایی برای بهبود وجود دارد. زندگی پ ر از یادگرفتنی‌هاست و شما همیشه می‌توانید انسان بهتری از خودتان بسازید. منبع: روزنامه خراسان