زمانی که رگ های خونی کوچک در پوست آسیب می بینند، کبودی ها شکل می گیرند. با گذشت زمان، کبودی تغییر رنگ می دهد زیرا خون زیر پوست تجزیه شده و کبودی بهبود می یابد. کبودی به طور معمول زمانی شکل می گیرد که فرد به واسطه دلایل مختلفی مانند زمین خوردن یا تصادف با یک جراحت و آسیب دیدگی در بخشی از پوست مواجه می شود. رگ های خونی بین پوست و بافت های دیگر بدن پاره شده، خون زیر سطح پوست جمع شده و بروز کبودی را به همراه دارد. تغییر رنگ کبودی طی روند بهبودی نیز طبیعی است. این امکان وجود دارد تا سن کبودی را از روی رنگ آن تشخیص داد. طی روند بهبودی بدن و تجزیه هموگلوبین، ترکیبی که عامل رنگ قرمز خون است، کبودی تغییر رنگ می دهد. این بخشی عادی از روند بهبودی است. با این وجود، رنگ پوست ظاهر کبودی را تحت تاثیر قرار می دهد. افرادی با رنگ پوست روشن بیشتر با کبودی های قرمز و زرد مواجه می شوند، در شرایطی که رنگ های پوست تیره‌تر کبودی های تیره‌تری را نشان می دهند. طی روند بهبودی، یک کبودی به طور معمول از رنگ های زیر برخوردار خواهد شد کبودی اغلب با رنگ قرمز آغاز می شود زیرا خون تازه و سرشار از اکسیژن زیر پوست جمع شده است. پس از گذشت حدود تا روز، خون اکسیژن از دست داده و تغییر رنگ می دهد. یک کبودی که چند روز عمر دارد اغلب آبی، بنفش یا حتی سیاه به نظر می رسد. طی حدود تا روز، کبودی به رنگ سبز یا زرد در می آید. این رنگ ها از ترکیباتی به نام بیلی‌وردین و بیلی‌روبین سرچشمه می گیرند که بدن در زمان تجزیه هموگلوبین تولید می کند. پس از تا روز، کبودی سایه ای زرد - قهوه ای یا قهوه ای روشن به خود می گیرد. در نهایت، زمانی که کبودی به قهوه ای روشن تغییر رنگ می دهد، محو شدن آن آغاز می شود. بیشتر کبودی ها طی حدود دو هفته و بدون درمان از بین می روند. کبودی ها به طور معمول مساله ای نگران کننده نیستند. آنها اغلب یک جراحت سطحی هستند که به توجه پزشکی نیازی نداشته و امکان درمان آنها در خانه وجود دارد. اما در برخی موارد، ممکن است فردی برای کبودی های خود به مراقبت پزشکی نیاز داشته باشد. یک مساله شایع هماتوم است. هماتوم به خون گرفتار شده درون بافت ها گفته می شود. این شرایط اغلب با آسیب های شدیدتر در ارتباط است. زمانی که یک هماتوم شکل می گیرد، بدن به راحتی یک آسیب دیدگی جزیی نمی تواند کبودی را سریع و راحت درمان کند. در نتیجه، یک هماتوم رنگ و ظاهر خود را حفظ کرده و پس از گذشت چند روز نیز همچنان همانند روز نخست موجب احساس درد می شود. موقعیت مکانی، اندازه و دلیل هماتوم در تعیین روش مناسب برای درمان آن تاثیرگذار خواهند بود. از نشانه های هشدار دهنده شامل یک کبودی و نیاز یک نفر به مراقبت پزشکی می توان به موارد زیر اشاره کرد: احساس بی حسی در دست یا پااز دست رفتن عملکرد یک مفصل، اندام یا عضلهتداوم رشد از نظر اندازهعود دوباره در مکانی مشابه یا دوام بیش از دو هفتهبروز در کنار یک استخوان شکستهبروز در سر یا گردناختلال در بیناییبروز بدون دلیلی مشخص در شکم، سر، و تنه که ممکن است نشانه ای از مشکل در یک اندام داخلی باشدبرخی افراد ممکن است قصد داشته باشند تا روند بهبودی کبودی را تسریع کرده یا درد مرتبط با آن را کاهش دهند. موارد زیر از جمله اقداماتی هستند که می توان در این زمینه مد نظر قرار داد: استفاده از یخ روی ناحیه تحت تاثیر قرار گرفته یکی از نخستین اقداماتی است که به بهبودی کبودی کمک می کند. برای این کار می توانید از هر چیز یخ زده مانند یک بسته سبزیجات منجمد نیز استفاده کنید. یخ یا هر چیز منجمد دیگر را در یک حوله یا پارچه پیچیده و آن را روی ناحیه مورد نظر قرار دهید. یخ یا شی منجمد را به صورت مستقیم روی پوست قرار ندهید زیرا می تواند به آسیب دیدگی بیشتر منجر شود. استفاده از کمپرس سرد روی یک کبودی تازه کاهش خونریزی و تورم را در پی دارد. این می تواند اندازه کلی کبودی را نیز کاهش دهد زیرا از نشت هرچه بیشتر خون پیشگیری کرده و التهاب را کاهش می دهد. افراد بسیاری از کرم های آرنیکا، کویرستین، ویتامین B ، یا ویتامین K برای کمک به تسریع بهبود کبودی استفاده می کنند. همچنین، شما می توانید از داروهای ضد درد بدون نسخه مانند استافینومن، و داروهای ضد التهاب غیر استروییدی برای کاهش درد و التهاب اطراف کبودی استفاده کنید. از مصرف آسپرین پرهیز کنید زیرا می تواند خونریزی را افزایش دهد. زمانی که کبودی پس از انجام عمل جراحی شکل گرفته یا در کبودی های گسترده ممکن است پرهیز از داروهای ضد التهاب غیر استروییدی نیز توصیه شود زیرا این داروها خطر تشدید خونریزی را افزایش می دهند. پیش از استفاده از این داروها برای بهبودی کبودی باید با پزشک خود مشورت کنید. استفاده از باندهای کشسان نرم طی ساعات بیداری طی یک تا دو روز نخست می تواند کبودی و ناراحتی ناشی از آسیب دیدگی را کاهش دهد. باند نباید بیش از حد سفت یا شل بسته شود. بی حسی، احساس سوزن سوزن شدن یا افزایش ناراحتی به معنای آن است که باند باید شل‌تر بسته شده یا به طور کامل باز شود. بالا نگه داشتن ناحیه کبودی اثری مشابه با استفاده از کمپرس سرد دارد. این کار به پیشگیری از بزرگتر شدن کبودی کمک می کند. هر فردی در صورت مواجهه با علایم یا مسایل مربوط به کبودی که در ادامه به آنها اشاره شده است باید به پزشک مراجعه کند: احتمال شکستگی استخواناز دست رفتن عملکرد یک مفصل، اندام یا عضلهدرد رو به افزایشعود کبودی در ناحیه تحت تاثیر قرار گرفتهکبودی بدون دلیلعدم بهبودی کبودی طی دو هفتهایجاد اختلال در بینایی به واسطه کبودیافرادی که داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین مصرف می کنند، در صورت زمین خوردن یا آسیب دیدگی های شدید باید پزشک را از این مساله آگاه سازند. پزشک می تواند در تشخیص وجود شرایط یا دلیل اصلی کبودی که فرد از آن آگاه نیست به وی کمک کند. در موارد نادر، کبودی می تواند نشان دهنده شرایط جدی‌تری از جمله موارد زیر باشد: اختلالات خونریزی، مانند هموفیلیشکستگی استخوانبرخی انواع سرطانمشکلات کبد