شبکه‌های اجتماعی هر روز گوشه‌های بیشتری از زندگی کاملا خصوصی برخی مسیولان را افشا می‌کنند از گاف وزیر و وکیل گرفته تا دسته گل فرزندان سفیر و استاندار و شهردار. فیلم‌هایی که برخی از آنها نشان می‌دهد کاملا هدف‌مند و با برنامه‌ریزی ثبت و ضبط و در فضای مجازی منتشر شده است. در کنار کسانی که می‌گویند نباید با استقبال از این فیلم‌ها باعث شویم قبح این عمل ریخته شود و دیگران هم تشویق شوند تا از هر کسی که دوست ندارند و نمی‌پسندند مخفیانه فیلم و انتقام بگیرند و به بازار چشم انتظار مخاطبان سرازیر کنند، کسانی هم هستند که می‌گویند این نور تاباندن بر تاریکخانه کسانی است که مدام برای ما نسخه می‌پیچند اما "چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند". باید این افراد را رسوا کرد تا مایه عبرت دیگران شوند. موافقان و مخالفان استدلال‌های خودشان را دارند اما انتشار این گونه فیلم‌ها ابعاد دیگری به جز تسویه حساب‌های شخصی دارد و آن هم دلسردی مردم است. در واقع گروهی از آنها فکر می‌کنند وقتی مسیولانی مدام مشغول "آن کار دیگر" هستند، پس چه کسی کشور را مدیریت می‌کند؟ اینکه گفته شود این افراد عده بسیار اندکی هستند هم مرهم نیست، چون منتقدان عنوان می‌کنند فیلم اینها فقط منتشر شده و چه بسیارند آنها که هنوز تشت‌شان از بام به زیر نیفتاده است! در جامعه‌ای که مدام رواداری، چشم بستن بر گناه دیگران، حفظ آبرو و. تبلیغ و تشویق می‌شود انتشار این فیلم‌ها موضوع ساده‌ای نیست. استقبال از آنها هم دلایل و ریشه‌هایی دارد. جوان‌ها می‌گویند وقتی عکس زلف پریشان ما را از داخل خودروی شخصی‌مان ثبت می‌کنید و به واسطه آن احضار می‌شویم، چطور انتظار دارید ما فیلم تخلف مسیولان را فاش و دست به دست نکنیم؟ فقط آبروی شما مهم است؟ مرز میان حریم خصوصی و حریم عمومی شکسته شده است، فضای مجازی هر روز از ضخامت آجرهای پیرامون ما کم می‌کند و می بینیم در خانه ای با دیوارهای شیشه ای نشسته ایم، هیچ چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد و هر صبح که از خواب بیدار می شویم ممکن است فیلم و عکس محرمانه خودمان هم دست‌مان برسد! شهر تا این اندازه ناامن شده و آن‌که بالاتر نشست، لاجرم استخوانش سخت‌تر خواهد شکست. فارغ از نوع رابطه میان زن و مردها درفیلم‌های افشا شده، بخش بزرگی از جامعه این رفتار را مقابله با ریاکاری ترجمه می‌کند و به نظر می‌رسد روند افشای این فیلم‌ها هم شتاب پیدا کرده و تهیه و تولید آن هم ابعادی فراتر از دعواهای شخصی دارد. کسی آماری از آنها که فیلم‌شان گرفته شده و حق‌الس کوت می‌دهند دارد؟ احسان محمدی