در حالی که خودخواهی و خودشیفتگی از جمله منفی ترین و نامطلوب ترین خصوصیات انسان به شمار می روند، اما این طور که به نظر می رسد برای افرادی که این ویژگی ها را دارند، مزایایی به همراه دارد. در مطالعه‌ای که اخیرا در دانشگاه کویینز بلفاست انجام شد، محققان دریافتند که خودخواهی یا خودشیفتگی از صاحبان خود در برابر بیماریهای روانی به ویژه در برابر افسردگی و اختلالات اضطرابی محافظت می کند. بنا به گزارش مجله "مدیکال اکسپرس"، کارشناس روانشناسی دانشگاه بلفاست به نام "کاستاس باباگورگیو" و مسیول ارشد این تحقیقات گفت: افراد دارای شخصیت خودشیفته و نارسیسیسم استرس کمتری دارند و احتمال ابتلای آنها به افسردگی کم است. این پژوهش سه تحقیق مستقل را در برمی گرفت که هر کدام از آنها شامل فرم های پرسش از بیش از شخص بالغ بود، در این تحقیقات روی برخی جنبه های مثبت نارسیسیسم در افراد شرکت کننده مانند توانایی مهار، غلبه یا مقابله با علایم بیماری روانی، تمرکز شده بود. یکی از نکات برجسته این مطالعه این بود که افراد مبتلا به خودشیفتگی یا نارسیسیسم سلامت روانی بهتری نسبت به سایرین برخوردار بودند و کمتر احساس استرس و افسردگی می کردند. کاستاس می گوید: پژوهش های ما نشان می دهد که خودشیفتگی با جنبه های بسیار مثبتی از سلامت روان از جمله افزایش اعتماد به نفس، توانایی پیشروی در مسیر اهداف در زندگی و همچنین محافظت از افسردگی و اضطراب، مرتبط هستند. کاستاس همچنین خاطرنشان می کند که این مطالعه تفاوت علایم افسردگی در جامعه و چگونگی مقابله با آن را توضیح می دهد، به طوریکه که برخی نمی ترسند با چالش های زندگی روبرو شوند، در حالی که برخی دیگر آن را موانع زندگی برشمرده و از افسردگی و اضطراب رنج می برند. این کارشناس خاطرنشان کرد: این تحقیق هیجان انگیز روش جدیدی برای بررسی رابطه شخصیت و اختلالات روانی ارایه می دهد و توصیه می کند که اهمیت برخورد با شخصیت خودشیفتگی منفی نباشد و فقط به عنوان بد یا خوب طبقه بندی نشود بلکه با درک این امر که بیانگر ماهیت فرد است گاهی، بسته به شرایط می تواند مفید هم باشد. در روان‌شناسی خودشیفتگی یا نارسیسیسم بیان‌گر عشق افراطی به خود و تکیه بر خودانگاشت‌های درونی است. در روانپزشکی نیز نارسیسیسم افراطی براساس خصیصه‌های روانی و شخصیتی در عشق بیش از اندازه به خود و خودشیفتگی بی‌حد و حصر شناسایی می‌شود و آن را نوعی اختلال روانی می‌دانند. فروید عقیده داشت که بسیاری از خصیصه‌های خودشیفتگی با بشر به دنیا می‌آیند و او نخستین کسی بود که خودشیفتگی را با روانکاوی توضیح داد.