وقتی حسودی می‌کنید، احساسی آزاردهنده شما را احاطه می‌کند و باعث ایجاد ناراحتی یا حتی طرد فرد مورد حسادت می‌شود. با این حال، می‌توانید یاد بگیرید که بر حسادت خود غلبه کنید و آن را به چیزی مثبت‌تر برای خود تبدیل کنید. حسادت احساسی است که بیانگر تمایل ما به شبیه شدن به شخص دیگری یا داشتن چیزی است که آن‌ها در اختیار دارند. حسادت اغلب از طریق احساس طرد شدن، سرزنش و انتقاد نسبت به شخصی که به او حسادت می‌کنیم، بیان می‌شود. می‌توان گفت وقتی به فردی حسودی می‌کنید، نسبت به فرد یا موقعیت او احساس منفی پیدا می‌کنید. این در حالی است که در واقعیت، احساس عمیقی که موجب حسادت شما می‌شود، جذب چیزی شده است که طرف مقابل دارد و شما ندارید. حسودی شما را در موقعیتی قرار می‌دهد که نسبت به خودتان احساس تحقیر کنید. در واقع، حسادت شامل داشتن پنداره‌ای ناکافی راجع به خود است. وقتی عزت نفس شما پایین است، احساس می‌کنید نمی‌توانید به چیزی که می‌خواهید برسید و از آنچه هستید نیز احساس رضایت نمی‌کنید. در عین حال، نمی‌توانید خودتان را تغییر دهید تا به چیزی که می‌خواهید تبدیل شوید. به همین دلیل، وقتی با افرادی روبرو می‌شوید که چیز‌هایی دارند که شما خواهان آن هستید، اما امکان داشتن آن را ندارید و هیچ امکانی برای رسیدن به آن را برای خود نمی‌بینید، چنین احساسادتی در درون شما ایجاد می‌شود. این‌ها احساس خشم، ناامیدی و نارضایتی هستند که نسبت به خود احساس می‌کنید. با این حال، آن‌ها خود را به شکل طرد، انتقاد و سرزنش نسبت به شخصی که به او حسادت می‌کنید نشان می‌دهند. یک زبانزد مشهور می‌گوید: "حسادت، هنر شمردن نعمت‌های دیگران است به جای نعمت‌های خود. "در سال ، تحقیقات آلبرو آکوستا، استاد روانشناسی در دانشگاه گرانادا، نشان داد که وقتی حسودی می‌کنیم در واقع"ما آرزوی چیزی را داریم که شخص دیگری دارد و معتقدیم که عادلانه نیست که آن شخص آن را داشته باشد و ما نداشته باشیم. "وی افزود: ماهیت وسواس گونه و خودویرانگر حسادت می‌تواند باعث شود که حسود بسیار رنج بکشد و "به خوبی‌ها یا خصوصیات فردی مهم یا داشته‌ها و وضعیت خوب خود پی نبرد". برای اینکه از حسادت درس بگیرید، باید بدانید چطور آن را شناسایی دهید. باید بتوانید نارضایتی را که از خود احساس می‌کنید، تایید و تصدیق کنید و بپذیرید. سپس می‌توانید بفهمید که چه چیزی باید تغییر کند. به این ترتیب شما می‌توانید احساس رضایت از دست رفته‌تان را جستجو کنید و بفهمید که چه چیزی شما را خرسند و راضی می‌کند، و اینگونه توانایی‌های پنهان خود را کشف کنید. شما باید سعی کنید حسودی کردن نسبت به دیگران را به تحسین دیگران تبدیل کنید. این تغییر احساس به شما امکان می‌دهد از دیگران بیاموزید، و با مشاهده نگرش مثبت و شجاعانه دیگران نسبت به زندگی بفهمبد که آن‌ها چگونه به اینجا رسیده اند. تحسین دیگران به این معنی است که از مقایسه منفی خود با آن‌ها دست بردارید. در عوض، فضیلت ها، استعداد‌ها یا توانایی‌های آن‌ها را تشخیص دهید. به قول آلبر کامو فیلسوف فرانسوی: "در انسان چیز‌های قابل تحسین بیشتر است تا چیز‌های تحقیر. "تحسین دیگران به شما این امکان را می‌دهد که نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشید و از منظر خودسازی و توسعه توانمندی‌های شخصی با خود رفتار کنید، تا به جایگاه افرادی برسید که قبلا به آن‌ها حسادت می‌کردید. علاوه بر این، شما تمام مهارت‌ها و توانایی‌های لازم برای بهبود خود و یادگیری را در خود خواهید شناخت. در روانشناسی بودایی، یکی از پادزهر‌های مبارزه با حسادت، شادی کردن در موفقیت دیگران است. بنابراین، به جای احساس ناامیدی و عصبانیت، یادگرفتن اینکه چگونه واقعا برای موفقیت دیگران شاد و خوشحال باشید، سطح بالاتری از شادی را برای شما به ارمغان می‌آورد. در بودیسم، مفهوم عشق، آرزوی خوشبختی و ایجاد شادی برای همه موجودات است. در واقع، آخرین تحقیقات علمی نشان می‌دهد که مراقبه عشق، سطح شادی شما را افزایش می‌دهد. استاد رینچن، دالایی لامای ششم، برخی از فواید مراقبه عاشقانه را چنین فهرست می‌کند و مدعی است که: رضایت از زندگی را افزایش می‌دهد. انتقاد از خود را کاهش می‌دهد. ارتباط اجتماعی را تشویق می‌کند. توجه به نیاز‌های دیگران را در خود پرورش می‌دهد. احساسات مثبت را افزایش می‌دهد. تحسین می‌تواند به معنای طرح‌ریزی برای زندگی خود از طریق دیگران باشد. این نگرشی است که به شما اجازه می‌دهد بیشتر از آنچه به تنهایی قادر به انجام آن هستید، رویاپردازی کنید. به این دلیل که مشاهده و شناخت دستاورد‌های دیگران می‌تواند انگیزه شخصی شما را برای پیشرفت بیشتر، بهبود خود و ادامه رشد افزایش دهد. طرح ریزی برای زندگی شما ضروری است. برای تحقق این امر، باید به دنبال مدل و الگو باشید یعنی افرادی که آن‌ها را تحسین کنید و قبلا موفق شده اند به رویا‌ها و خواسته‌های خود برسند. به این ترتیب، می‌توانید برای شروع کار از آن‌ها الگوبرداری کنید و نسخه مطلوب خود را بسازید. با تحسین، به تعادلی هماهنگ با دیگران دست می‌یابید. زیرا با تحسین شما دستاورد‌ها و فضایل آن‌ها را می‌پذیرید و می‌شناسید و علاقه نشان می‌دهید که از آن‌ها و با آن‌ها بیاموزید. کنفوسیوس می‌گوید: "هیچ چیز بیش از این در انسانی نجیب شایسته تحسین نیست که بتواند فضایل دیگران را بپذیرد و آن‌ها را الگو قرار دهد. "بدون شک، برای اینکه بتوانید دیگری را تحسین کنید، باید با خودتان صادق و راحت باشید و توانایی و نگرش خود را به یادگیری بشناسید. شما باید احساس کنید فردی هستید که قادر به طرح ریزی و رویاپردازی و رسیدن به جایی است که می‌خواهید برسید. به این فکر کنید، فردی را که تحسینش می‌کنید در زندگی خود به کجا رسیده است. سپس، شما می‌توانید از الگوی آن‌ها پیروی کنید و به آنچه می‌خواهید برسید یا تبدیل شوید. به طور خلاصه، اگر خودتان را دوست ندارید و می‌خواهید تغییر کنید و از افرادی که تحسین می‌کنید الهام بگیرید، ابتدا باید امکانات خود را برای تغییر بشناسید. سپس، می‌توانید تغییری را که می‌خواهید در خودتان ایجاد کنید. منبع: