من جامعه شناسم و نه معلم و سخنران در حوزه انگیزش و توصیه و نصیحت. با این حال، حال بد امروز جامعه به من می‌گوید از خطاب قرار دادن مردم جامعه ات نترس و اگر سخنی را نیکو می‌دانی به آن‌ها بگو. همه آنچه امروز از جامعه به گوش ما می‌رسد، حکایت از آن دارد که حال جامعه خوب نیست. حال خود منم خوب نیست. ازاینرو، تمام سخنم این است که به هر شکل ممکن انسانی و اخلاقی بکوشید حال خود و دیگران را خوب کنید. سخن گفتن و شنیدن قصه‌های هم و بیرون ریختن رنج‌ها از طریق تبدیل کردن آن‌ها به سخن از بهترین راهکار‌ها برای دست یافتن به اندکی آرامش و بازیابی نیروی زندگی است. با همدیگر سخن بگویید، با همدیگر خاطرات خوب گذشته را مرور کنید و بخندید. نقل کردن گذشته و آوردن چیزی از گذشته به جهان اکنون می‌تواند حال امروز ما را بهتر کند. از خاطرات مربوط به پدران و مادرانتان سخن بگویید. یاد آن‌ها را گرامی بدارید. یادآوری خاطره از دست رفتگان حیات بخش است. به چین و چروک صورت و دستان بزرگانتان نگاه کنید. این چین و چروک‌ها حکایت از زندگی دارند که تا امروز ادامه یافته است. به همدیگر توان و انرژی زندگی کردن بدهید. در مقابل هم گشوده باشید و با دیدن داشته‌های هم توان زندگی را در خود بازیابی کنید. از کمک مادی کردن و هدیه دادن به همدیگر خودداری نکنید. تا جایی که در توان دارید به یکدیگر کمک اقتصادی کنید. بسیاری از هزینه‌ها را می‌توان کمتر کرد و به نجات دیگری اختصاص داد. از کمک خواستن احساس شرم نکنید. ما اگر می‌دانیم کمک کردن کار خوبی است، طبعا باید بدانیم کمک خواستن هم کار خوبی است. در این میان توکل به راز عالم را از دست ندهید. بی شک رازی در این جهان با انسان بودگی ما در ارتباط است و در زندگی ما در کنار ماست. به راز عالم تکیه کنید. نفس زیستن را عزیز بدارید. مرگ قطعا خواهد آمد، اما همین قطعی بودنش به ما می‌گوید تا می‌توانید زندگی کنید. با مرگ اندیشی عاشق زندگی شوید و بزرگترین نیروی نجات بخش بشری را فراموش نکنید. این نیرو چیزی نیست جز"عشق". عاشقی کنید در مقام یک انسان. توان عاشقی راز انسان است. عشق ورزیدن رسم انسان است. دوست بدارید تا دوست داشته شوید. با نیکوکاری به دیگران بگویید که عاشق آنهایید. در عاشقی و نیکوکاری به دنبال ما به ازای بیرونی نباشید و عشق را هرگز قضاوت نکنید. عشق رازی است بزرگ که تنها آن را می‌توان همچون یک راز زیست. عشق لطف خاص حیات به انسان بوده است. پاداش عشق را به خود عشق واگذار کنید. همدیگر را صدا کنید. انسان با شنیدن صدای یک انسان دیگر می‌داند که هنوز زنده است و شایسته خطاب شدن. همدیگر را صدا کنید. مصطفی مهرآیین