چه اتفاقی در زمان ابتلا به کرونا برایمان می‌افتد که بویایی مان را از دست می‌دهیم؟ و اصلا علت اختلال بویایی در کرونا چیست؟ مکانیسم از دست دادن بویایی با ابتلا به بیماری کووید - بالاخره مشخص شد. محققان مکانیسمی را کشف کرده اند که ممکن است توضیح دهد چرا بیماران مبتلا به کووید - حس بویایی خود را از دست می‌دهند. این مطالعه جدید که در فوریه در مجله Cell به صورت آنلاین منتشر شد، نشان داد که عفونت با ویروس همه گیر SARS - CoV - ، به طور غیرمستقیم باعث کاهش عملکرد گیرنده‌های بویایی ( OR ) می‌شود یعنی پروتیین‌هایی روی سطوح سلول‌های عصبی در بینی که مولکول‌های مرتبط با بو‌ها را تشخیص می‌دهند. این مطالعه جدید که توسط محققان دانشکده پزشکی دانشگاه گروسمن نیویورک و دانشگاه کلمبیا هدایت می‌شود، ممکن است ت ثیرات کووید - را بر سایر انواع سلول‌های مغزی و دیگر اثرات عصبی ماندگار COVID - مانند "مه مغزی"، سردرد و افسردگی روشن کند. آزمایش‌ها نشان داد که حضور ویروس در نزدیکی سلول‌های عصبی (نورون ها) در بافت بویایی باعث هجوم سلول‌های ایمنی، میکروگلیا و سلول‌های T می‌شود که عفونت را حس کرده و با آن مقابله می‌کنند. به گفته نویسندگان این مطالعه، این سلول‌ها پروتیین‌هایی به نام سیتوکین‌ها را آزاد می‌کنند که فعالیت ژنتیکی سلول‌های عصبی بویایی را تغییر می‌دهند حتی اگر ویروس قادر به آلوده کردن آن‌ها نباشد. طبق تیوری تیم پزشکی، در شرایطی که فعالیت سلول‌های ایمنی به سرعت در حالات دیگر از بین می‌رود، سیگنال‌های ایمنی در مغز به روشی ادامه می‌یابد که فعالیت ژن‌های مورد نیاز برای ساخت گیرنده‌های بویایی را کاهش می‌دهد. بنجامین تن اوور، نویسنده همکار، دکترا، پروفسور بخش میکروبیولوژی در NYU Langone Health می‌گوید: یافته‌های ما اولین توضیح مکانیکی از دست دادن بویایی در COVID - را ارایه می‌دهد و این که چگونه این اختلال ممکن است زمینه ساز بیولوژی طولانی COVID - باشد. علاوه بر مطالعه دیگری از گروه tenOever ، تحقیق انجام شده نشان می‌دهد که چگونه ویروس همه گیر، که کمتر از درصد از سلول‌های بدن انسان را آلوده می‌کند، می‌تواند چنین آسیب شدیدی را در بسیاری از اندام‌ها ایجاد کند. محققان می‌گویند یکی از علایم منحصر به فرد عفونت COVID - از دست دادن بویایی بدون گرفتگی بینی است که در سایر عفونت‌ها مانند سرماخوردگی دیده می‌شود. در بیشتر موارد، از دست دادن بویایی تنها چند هفته طول می‌کشد، اما برای بیش از درصد از بیماران مبتلا به کووید - ، اختلال بویایی به شکل کاهش مداوم در توانایی بویایی (هیپوسمی) یا تغییر در نحوه درک فرد از همان بو (پاروسمی) این بیماری ادامه می‌یابد. برای به دست آوردن بینشی در مورد از دست دادن بو ناشی از COVID - ، نویسندگان فعلی پیامد‌های مولکولی عفونت SARS - CoV - را در همستر‌های طلایی و در بافت بویایی برگرفته از کالبد شکافی انسانی بررسی کردند. همستر‌ها یک مدل خوب محسوب می‌شوند، زیرا پستاندارانی هستند که هر دو بیشتر از انسان به حس بویایی وابسته و بیشتر مستعد ابتلا به عفونت حفره بینی هستند. نتایج این مطالعه بر اساس این کشف در طول سالیان متمادی به دست آمده و فرآیندی که ژن‌ها را تحریک می‌کند شامل روابط پیچیده سه بعدی است یعنی جایی که بخش‌های DNA بر اساس سیگنال‌های کلیدی کم و بیش در دسترس ماشین‌های ژن خوان سلول قرار می‌گیرند، و جایی که برخی از زنجیره‌های DNA حلقه می‌شوند تا برهمکنش‌های طولانی مدتی را که امکان خواندن پایدار ژن‌ها را فراهم می‌کند ایجاد کنند. برخی از ژن‌ها در "محفظه های" کروماتین عمل می‌کنند یعنی مجتمع‌های پروتیینی که ژن‌ها را در خود جای می‌دهند و باز و فعال هستند. این در حالی است که برخی دیگر به عنوان بخشی از "ساختار هسته ای" فشرده و بسته هستند. تیم تحقیقاتی توانست در بیان ژن موجود در بافت عصبی بویایی همستر و انسان، کاهش مداوم و گسترده ساختمان گیرنده بویایی را تشخیص دهد. نتیجه دیگر این بود که نورون‌های بویایی به مناطق حساس مغز متصل می‌شوند و واکنش‌های مداوم سلول‌های ایمنی در حفره بینی می‌تواند بر احساسات، و توانایی تفکر واضح (شناخت) ت ثیر بگذارد که با کووید طولانی مدت سازگار است. منبع: