باهاوس ( Bauhaus ) نام مدرسه طراحی مشهور آلمانی است، که در اوایل قرن بیستم با اصول خاص خود در رابطه با هنر و صنعت بنیان نهاده شد. این مدرسه از تاثیرگذارترین مدارس هنر و طراحی در طول تاریخ است وبیش از یک قرن از تاسیس آن می گذرد. قرن بیستم، زمان پدید آمدن چندین سبک و جنبش آوانگارد در دنیای دیزاین بود که همگی آنها به شکل گیری هنر مدرن کمک بسیاری کردند. بسیاری از این سبک ها تنها در یک حیطه خاص و انتزاعی مانند نقاشی وگرافیک ظهور پیدا کردند. اما تفاوت یکی از این جنبش ها که باهاوس نام داشت با بقیه در این بود که علاوه بر معماری و طراحی محصول در حیطه های مختلفی از قبیل رسانه، مواد، متریال و روش های تولید و ارایه وارد شد. از نقاشی گرفته تا طراحی داخلی و معماری، باهاوس بر روی زمینه های مختلف هنر تجربی اروپا در دهه های تا تسلط یافت. گرچه بیشترین تاثیر این سبک در ابتدا بر روی کشور آلمان بود، اما تاثیر آن بر روی هنرمندان جهان و در زمینه های مختلف هنری غیر قابل انکار است. باهاوس نام ساختمانی بود که در اوایل قرن بیستم میلادی به عنوان یک مکتب هنری در آلمان ساخته شد. موسس این مدرسه والتر گروپیوس بود. باهاوس در وایمار توسط والتر گروپیوس معمار، با ایده Gesamtkunstwerk به معنی "اثر جامع هنری" باهدف "تلفیق و جمع تمامی هنرها باهمدیگر"، پایه ریزی شد. گروپیوس رویکرد منحصر به فردی در همه زمینه های هنری داشت وکمک بسیاری به شکل گیری هنر مدرن کرد. گروپیوس معتقد بود که باهاوس باید ارتباط میان هنر و تکنولوژی را، که با روی کار آمدن تولید انبوه از بین رفته بود، بازسازی کند. او معتقد بود که "تکنولوژی ممکن است به هنر احتیاجی نداشته باشد، اما هنر بدون شک به تکنولوژی نیازمند است. " امروزه باهاوس به زیبایی شناسی منحصر به فرد، ترکیب هنرهای تجسمی، صنایع دستی و تاثیر ماندگارش بر هنر مدرن و معاصر زبانزد است. این مدرسه هم چنین تاثیرات عمیقی بر روی تحولات بعدی در هنر، معماری، طراحی گرافیک، طراحی داخلی، طراحی صنعتی و تایپوگرافی داشت. سبک باهاوس اغلب به عنوان ترکیبی از جنبش هنر و پیشه ها و مدرنیسم توصیف می شود. همانطور که این سبک بر کارکرد تاکید می کند، هدف آن بازگرداندن هنر به زندگی روزمره است. طراحان تلاش می کردند تا شکاف میان هنرهای کاربردی و هنرهای زیبا را از بین برده و خلاقیت و تولید را به هم پیوند دهند. طرح هایی که در معماری، نقاشی و طراحی داخلی باهاوس دیده می شود، اغلب تزیینات کمی دارند و تمرکزشان بر روی اشکال متعادل و شکل های انتزاعی است. هدف از تاسیس این مدرسه خلق آثار هنری متناسب با نیازهای جامعه آلمان پس از جنگ بود. طراحی هایی که برای همه قابل دسترس باشند. باهاوس را می توان خالق طراحی صنعتی در قرن جدید دانست. برخی از بهترین نمونه های باهاوس در زمینه مبلمان طراحی و تولید شدند. تعادل، هماهنگی و تناسبات همراه با اشکال ساده و کاربردی پایه های اصلی دیزاین در باهاوس را تشکیل می دادند. والتر گروپیوس، گرهارد ماکس ( Gerhard Marcks ) مجسمه سازو نقاش سبک کوبیست، پاول کله ( Paul Klee ) ، لیونل فاینینگر ( Lyonel Feininger ) ، اسکار شلمر ( Oskar Schlemmer ) ، یوهانس ایتن ( Johannes Itten ) ، جرج ماشه ( Gorge Muche ) و لازلو موهولی ناگی ( Laslo Moholy - Nagy ) و در سالهای بعد واسیلی کاندینسکی ( wassily kandinsky ) ، هانس مایر ( Hannes Meyer ) و میس ون درروهه ( Ludwig Mies van der Rohe ) اساتید مدرسه باهاوس بودند. آنها در کارگاه های مختلف به شیوه مخصوص باهاوس اطلاعاتشان را در اختیار دانشجویان قرار می دادند و تفکرات آنها کلیت سبک باهاوس را شکل داده است. برنامه تحصیلی سال - را یوهانس ایتن نوشت و این برنامه یک ترکیب مقدماتی و عالی بود که گذراندن آن برای تمام دانشجویان الزامی بود. هدف این دوره تشویق دانشجویان به تجربه کردن، شرح استعدادهایشان و آموزش مهارت های پایه طراحی برای شناخت عملی دانش طراحی بود. موهولی ناگی در ابتدا دوره مقدماتی را تدریس می کرد، بعدها جوزف آلبرس ( Josef Albers ) این مسیولیت را به عهده گرفت. او بیشتر در راستای پرورش خلاقیت و دید اکتشافی دانشجویان تلاش می کرد. همین مسیله قدرت تجزیه و تحلیل دانشجویان را افزایش می داد. برنامه درسی باهاوس را والترگروپیوس در دایره ای تقسیم بندی شده تدوین کرده بود که در آن واحد های درسی اولیه در قطر دایره و واحدهای نهایی در مرکز دایره قرار داشتند. در مرکز دایره، علوم تخصصی و ساخت نهایی محصولات به دانشجویان آموزش داده می شد. بعد از گذراندن دوره مقدماتی دانشجویان می توانستند همزمان در تعدادی از کارگاه های تخصصی مانند چاپ، سفالگری، فلز، نجاری، تیاتر، بافندگی و. ادامه تحصیل بدهند. هرکارگاه دو استاد راهنما داشت، استاد فرم که هنرمند بود و استاد کار ماهر، که هدف هر دوی آنها در کنارهم ارتقاء سطح دانشجویان هم از نظر هنری و هم از نظر فنی بود. در همان ابتدا مشخص شد که بخش فنی زیر مجموعه بخش هنری است و مسایل هنری در مرکز توجه باهاوس قرار گرفت. بعد از شکست آلمان در جنگ جهانی اول و تاسیس جمهوری وایمار، امکان انجام تحقیقات بنیادی در همه هنرها فراهم شد. این دقیقا همان چیزی بود که رژیم قبلی سرکوب کرده بود. بسیاری از آلمانی های چپ تحت تاثیر تجربه های فرهنگی بعد از انقلاب روسیه مانند ساختار گرایی قرار گرفتند. پیش از آن سازمان ملی طراحی آلمان به نام ورکبوند ( Deutscher Werkbund ) را در سال هرمان موتزیوس تاسیس کرده بود تا از پتانسیل های جدید تولید انبوه برای ادامه رقابت اقتصادی با انگلستان استفاده کند. ورکبوند ( Werkbund ) در هفت سال اول بعد از افتتاح خود در آلمان توانست مانند نهادی معتبر به سوالات طراحان در حوزه طراحی در آلمان پاسخ بدهد. او توانست بسیاری از سوالات اساسی مانند تفاوت های صنایع دستی در مقابل تولید انبوه، رابطه سودمندی و زیبایی، هدف عملی زیبایی رسمی در یک شیء عادی و اینکه آیا یک شکل صحیح مناسب وجود دارد یا خیر پاسخ دهد. پیتر بهرنس در همان دوره کار طراحی صنعتی را در شرکت آلمانی AEG با تلفیقی از هنر و تولید انبوه آغاز کرد. او محصولات مصرفی و قطعات استاندارد را با رویه هایی با پرداخت هایی عالی و گرافیک مخصوص شرکت طراحی می کرد. او هویتی کاملا مستقل برای برند AEG ساخت و از متریال های جدیدی مانند بتن و فولاد استفاده کرد. بهرنس یکی از موسسان ورکبوند بود و والتر گروپیوس و آدولف میر ( Adolf Meyer ) برای او کار می کردند. باهاوس در امتداد تفکر ورکبوند و پیتر بهرنس، درست زمانی تاسیس شد که روحیه کلی جامعه آلمان از سمت احساسات صرف به سمت تفکر عقلانی بر مبنای واقعیت در حرکت بود. گروهی از معماران در همین دوره، دست از مدل ها و طرح های خیلی شلوغ و هنری بر داشتند و طراحی هایشان به سمت ساختمانهایی عقلانی، کاربردی و استاندارد شده حرکت کرد. گروپیوس پایان جنگ جهانی را آغاز دوره جدیدی می دانست که در آن علاوه بر کارکرد محصولات، ارزش هنری آنها نیز مورد توجه بود. او در افتتاحیه باهاوس گفت: "ما در پی آنیم که جامعه تازه ای از هنرمندان پدید آوریم تا در میان آن ها دیگر تعصب حرفه ای که اکنون چون دیواری بلند هنرمندان و صنعتگران را از هم جدا می سازد، وجود نداشته باشد. "گروپیوس وایمار را برای تاسیس باهاوس انتخاب کرد. وایمار جایی برای ظهور ایده آل ها و آرمان های او بود. او معتقد بود که هنر نباید تنها محدود به کارگاه ها و رشته های هنری باشد و باید نقش اجتماعی اش را به خوبی ایفا کند. گروپیوس تنها به دنبال صنفی جدید از صنعت گران بود. شیوه او در معماری و کالاهای مصرفی این بود که آنها کاربردی، ارزان و متناسب با تولید انبوه باشند. با این هدف گروپیوس می خواست، هنر و صنایع دستی مجددا با هم متحد و محصولاتی با کارآیی بالا و شایسته از نظرهنری تولید شوند. جمهوری وایمار فاقد مواد اولیه ای بود که در دسترس ایالات متحده و انگلیس قرار داشت و مجبور بود با اتکا بر نیروی کار ماهر، صادرات کالاهای نوآورانه و با کیفیت، حرفی برای گفتن پیدا کند. دولت آلمان که در آن زمان حزب دموکرات اجتماعی اداره آن را بر عهده داشت، به طور کامل از باهاوس حمایت می کرد، اما بعد از آن با تغییرات و روی کار آمدن حزب محافظه کار، فشارهای زیادی به مدرسه وارد شد، و مدرسه موظف بود تا نمایشگاه های سالانه برگزار کند. کارمندان و اساتید تحت قرار دادهای شش ماهه استخدام می شدند و بودجه مدرسه نصف شد. به دلیل فشارهای وارده تصمیم بر تعطیلی فعالیت مدرسه در مارس گرفته شد و وقتی باهاوس به دسایو منتقل شد، یک مدرسه طراحی صنعتی که بیشتر با حزب محافظه کار هم خوانی داشت، در وایمار باقی ماند. این مدرسه در نهایت دانشگاه معماری و عمران نام گرفت و در دوباره نامش را به دانشگاه باهاوس وایمار تغییرداد. نقطه اوج باهاوس زمانی بود که به شهر دسایو منتقل شد. علت جابجایی به دسایو نزدیکی بینش سیاسی این شهر به شهر وایمار بود. در باهاوس بسیاری از محصولات که طراحی شده بودند در مسیر تولید انبوه و ارایه قرار گرفتند. بسیاری از طرح های مشهور باهاوس متعلق به این دوران هستند. هم چنین ساختمان معروف باهاوس که گروپیوس آن را طراحی کرده، در این دوره ساخته شده است. گروپیوس در فوریه با هدف بازگشت به کار معماری در برلین، از سمتش استعفا داد و هانس مایر مدیر مدرسه شد. هانس مایر ایده های جالب برای کاهش هزینه های مشتری های باهاوس ارایه می داد و همین باعث افزایش مشتری ها و درآمد باهاوس در آن سال ها شد. اما مشکل مایر این بود که علاقه ای به تزیینات نداشت و یک کارکردگرای صرف بود. در زمان او کارگاه های عکاسی، مجسمه سازی و روانشناسی به وجود آمدند. او با وجود خدمات فراوانش، باعث افزایش درگیری ها و اختلاف سلیقه در باهاوس شد و مارسل برویر و هربرت بایر را مجبور به استعفا کرد. مایر جلوی نفوذ کمونیست ها را در مدرسه گرفت و همین تهدیدی برای ادامه کار این مدرسه بود. شهردار دسایو در تابستان مایر را اخراج کرد. مایر به همراه تعدادی از دانشجویان باهاوس به مسکو مهاجرت کرد. شورای شهر دسایو تصمیم گرفت گروپیوس را به سمت خود برگرداند. اما گروپیوس میس ون درروهه را برای مدیریت مدرسه پیشنهاد داد. میس ون درروهه به محض ورود به باهاوس با تمامی دانشجویان مصاحبه کرد و آنهایی را که بدون تعهد می دانست اخراج کرد. او کارگاههای تولیدی را متوقف کرد و تمرکز را بر روی درس قرار داد. هییت علمی باهاوس بدون تغییر ماند. در سال حزب سوسیال کارگران آلمان که همان حزب نازی بودند، سیاست های آلمان را به کلی در دست گرفتند و سریعا برای بستن مدرسه اقدام کردند. میس ون درروهه تلاش کرد که باهاوس را به برلین منتقل کند. در اواخر سال ، میس ون درروهه با پول شخصی اش در برلین یک کارخانه متروکه را اجاره کرد تا باهاوس جدیدی را در برلین برپا کند. دانشجویان و اعضا هییت علمی، ساختمان را بازسازی و فضای داخل آن را با رنگ سفید رنگ کردند. این مدرسه در برلین ده ماه، بدون دخالت حزب نازی فعالیت کرد. اما در سال ، گشتاپو مدرسه برلین را تعطیل کرد. میس ون درروهه به این تصمیم اعتراض و با رییس گشتاپو صحبت کرد. آنها موافقت کردند که مدرسه مجددا افتتاح شود. با این وجود، اندکی پس از دریافت نامه ای مبنی بر افتتاح باهاوس، میس ون درروهه و دیگر اعضای هییت علمی توافق کردند که خودشان به صورت داوطلبانه مدرسه را تعطیل کنند. چندماه پس از به قدرت رسیدن هیتلر به دلیل کاهش شدید بودجه و فشارهای حزب نازی، باهاوس در جولای در برلین به طور کامل بسته شد. بعضی منتقدین باهاوس را غیرآلمانی می خواندند و همین باعث شد باهاوس به عنوان جبهه کمونیست ها معرفی شود. بیشتر اساتید و دانشجویان باهاوس به کشورهای مختلف مهاجرت کردند و تفکرات باهاوس را در سرتاسر جهان گسترش دادند. به عنوان نمونه میس ون درروهه بعدها مدیر انستیتوی معماری ایلینیوز در شیکاگو شد. در هنر باهاوس، تاکید برکارکردها، به صورت ترکیبات متوازن نقاشی های انتزاعی هنرمندانی مانند واسیلی کاندینسکی و پاول کلی ظاهر می شدند. طرح هایی که از معماری الهام گرفته شده اند و صفحاتی مسطح و اشکالی هستند که روی هم قرار گرفته اند و ابعاد را نشان می دهند. هنرمندان باهاوس علاوه بر نقاشی، مجسمه های انتزاعی، کلاژهای آوانگارد و پوسترهایی به سبک مدرنیسم با حروف چاپی و بلوک های رنگی را طراحی و تولید می کردند. معماری به سبک باهاوس درست مانند هنر باهاوس دارای اشکال هندسی متعادل و با تاکید بر کارکرد مشخص می شود. ویژگی پلان های معماری در سبک باهاوس، نقشه های باز و پنجره های بزرگ بودند، این ویژگی از جنبش هنرها و پیشه های آمریکا الهام گرفته شده بود. باهاوس درست همان سبکی است که از کارهای فرانک لوید رایت الهام گرفته است. به علاوه، این جنبش به شدت بر روی معماری مدرن اواسط قرن بیستم تاثیر گذاشت، معماری که خطوط تمیز و طراحی عملکردی ساختمان اصلی باهاوس الگوی اصلی آن بود. طراحی داخلی به سبک باهاوس به دل باز بودن و سادگی مشهور است. تنها تزیینات در طراحی داخلی استفاده از مبلمان نمادین (مانند صندلی واسیلی که نام واسیلی کاندینسکی بر روی آن گذاشته شده بود) لهجه فضا کاملا ساده و بدون تزیینات اضافی، انعکاسی از نمای بیرونی آن بود. اواخر قرن نوزدهم، درست زمانی که نگرانی ها در مورد از دست دادن ارتباطات اجتماعی هنر و بی روح بودن تولیدات مدرن زیاد شده بود، باهاوس با هدف پیوند دادن هنرهای زیبا و طراحی کاربردی و ساخت مبلمان، اشیا و لوازم کاربردی با روح آثار هنری ایجاد شد. اگرچه باهاوس بسیاری از جنبه های آموزش هنرهای زیبا را کنار گذاشت، اما عمیقا به نگرش های فکری و نظری اش در موضوعاتی که به آن می پرداخت توجه داشت. جنبه های مختلف آموزش هنری و طراحی در هم ادغام شدند و سلسله مراتب هنری که در دوره رنسانس ثابت مانده بود، هدف اصلی آنها بود. شاخه های هنری صنایع دستی معماری و طراحی داخلی و مبلمان، منسوجات و منبت کاری در کنار هنرهای زیبا مانند مجسمه سازی و نقاشی قد علم کردند. باهاوس جایگاه یکسانی برای هنرهای زیبا و هنرهای کاربردی در نظر می گرفت، به همین دلیل بود که بسیاری از تاثیرگذارترین و ماندگار ترین دستاوردهای آن در زمینه های به جز نقاشی و مجسمه سازی طبقه بندی می شدند. مبل ها و وسایلی که مارسل برویر، ماریان برانت و بقیه طراحی می کردند، به سادگی و کاربردی بودن شهرت داشتند و اینها زمینه را برای مینیمالیسم دهه های تا فراهم می کرد. در ادامه نگاهی می اندازیم به عدد از تاثیرگذارترین طراحی های باهاوس. معلمان و دانش آموزان مدرسه باوهاوس که به دلیل ایجاد یک سبک متمایز و مدرن ساخته شده بر اساس اصل سادگی مشهور شده اند، شاخص ترین مبلمان قرن را طراحی کرده اند. قبل از در نظر گرفتن هر نوع کیفیتی مبلمان باهاوس کاملا کاربردی طراحی شده اند. و اجزای اصلی و اساسی مبل ها، به فرم های ساده هندسی تقلیل یافته اند: صندلی واسیلی که به آن مدل b نیز می گویند کار معمار و طراح مدرن مجارستانی یعنی مارسل برویر است. برویر در هنگام دوچرخه سواری فکر کرد که می توان با استفاده از فولاد لوله ای که برای فرمان دوچرخه استفاده شده است برای ساخت مبلمان بهره برد. او شکل سنتی صندلی چوبی را تا حدممکن ساده کرد و تنها به یک طرح کلی از پشتی، نشیمن و محل قرار دادن بازو ها رسید. او نام این صندلی را واسیلی گذاشت. واسیلی کاندینسکی نقاش روسی دوست برویر مربی باهاوس بود که در هنگام طراحی این صندلی آن را به شدت تحسین کرد. صندلی سسکا ( cesca chair ) نیز یکی دیگر از طراحی های معروف مارسل برویر است. آثار کاندینسکی الهام بخش معمار المانی به نام پیتر کیلر بود. او اولین بار گهواره کودکی را که طراحی کرده بود در نمایشگاه باهاوس در وایمار به نمایش گذاشت. کلر در طراحی این گهواره مستقیما از کتاب تیوری رنگ کاندینسکی که برای سال بود، الهام گرفته است. کاندینسکی در این کتاب، رنگ ها و تاثیرات روانشناختی آنها بر انسان مورد بررسی قرار داده است. این گهواره از اشکال ساده هندسی مانند مثلث، مستطیل، دایره و رنگهای اصلی تشکیل شده است بدنه آن به رنگ قرمز و زرد است و یک دایره آبی در قسمت تکیه گاه قرار دارد. پالت رنگ های اصلی علامت تجاری باهاوس بود. جوزف هارتویگ، متولد مونیخ آلمان است. او یک مجموعه شطرنج پارچه را با استفاده از حداقل خطوط و شکل های اصلی مانند دایره و مربع در باهاوس طراحی کرد. او شکل مهره های شطرنج را با توجه به حرکات آنها بر روی صفحه شطرنج طراحی کرده است. برای مثال مهره فیل که حرکات مورب دارد به شکل ضرب طراحی شده است. و مهره وزیر که حرکاتش بی حد و مرز است، به شکل یک مکعب طراحی شده است. او با حذف نمادهای مذهبی و سلطنتی متداول برای بازی شطرنج آن را به بهترین شکل برای عصر جدید طراحی کرده است. معمار سبک مدرن، میس ون درروهه، بین سالهای و صندلی برنو را به شکل یک‌سرپایه طراحی کرده است. این صندلی، نمونه ای است از تفکر باهاوس که معتقد است باید تمام اشیا را به عناصر اصلی آنها تقلیل داد. این طرح براساس این ایده ساخته شده است که در آن لازم نیست تمام صندلی ها چهارپایه داشته باشند و می توان آن را با دو پایه فنری که با دو میله سی شکل ساخته شده جایگزین کرد. در سال ، ماریان برانت، هنرمند آلمانی، یک قوری معمولی را در دست گرفت و هر نوع زیور آلات را از آن حذف کرد. طرح او کاملا هندسی بود، یک بدنه نقره ای ساده به شکل نیم دایره که بر روی پایه های ضربدری قرار می گیرد، دسته این قوری به شکل D است و بالاتر از سطح بدنه قرار می گیرد تا ریختن چای را آسان تر کند. جوزف پول، این کمد لباس با چوب تخته سه لا را در سال طراحی کرده است. این کمد لباس به دلیل داشتن قابلیت جابجایی و صرفه جویی در فضا، به کمد لباس مجردها معروف است. کمد مستطیل شکلی که می توان آن را به راحتی در محیط جا به جا کرد و کمدهای متنوع با شکل های مختلفی دارد. افراد می توانستند به راحتی با قیمت مناسب آن را برای آپارتمان هایشان تهیه کنند. در این کمد لباس، فضای مخصوص قرار دادن کفش و فضایی مخصوص آویزکردن لباس ها تعبیه شده است. در سال مدیریت باهاوس یعنی میس ون دروهه با همراهی لیلی رایش معمار، صندلی بارسلونا را برای نمایشگاه بین المللی بارسلونا طراحی کردند. این صندلی از دو کوسن مستطیلی و باریک تشکیل شده است که بر روی یک قاب فلزی ساخته شده از فولاد ضد زنگ قرار گرفته است. در ابتدا قاب این صندلی با استفاده از پیچ و مهره طراحی شده بود، اما در سال در طراحی دوباره این محصول پایه آن به صورت یکپارچه و بدون درز طراحی شد. این صندلی نقطه عطفی در طراحی بود. این چراغ رومیزی کار طراح آلمانی، ویلهلم واگنفلد و طراح سوییسی کارل جاکوب جوکر است. این چراغ رومیزی به لامپ باهاوس مشهور است و اصل کلیدی باهاوس، یعنی "تبعیت فرم از عملکرد" در آن به خوبی دیده می شود. این چراغ یک پایه دایره ای، یک میله استوانه ای و یک حباب کروی دارد. شکل هندسی آن تا حد ممکن ساده و از نظر متریال تا حد ممکن مقرون به صرفه است. شیشه به کار رفته در حباب این لامپ مات است، نوعی از شیشه که پیش از آن تنها برای روشنایی های صنعتی مورد استفاده قرار می گرفت. گروپیوس، معمار آلمانی و بنیان گذار باهاوس، این دستگیره را در سال برای یک کارخانه آلمانی طراحی کرد و به تولید انبوه رساند. دستگیره در به سبک صنعتی ساخته و از جنس برنج روکش شده و با نیکل است. یک دسته استوانه ای و یک پایه چهارگوش است. این دستگیره بسیار ساده طراحی شده است و از موفق ترین محصولات تولید باهاوس است. جوزف آلبرز متولد آلمان بود. او در سال های تا مدیرهنری کارگاه های مبلمان در باهاوس بود. میزهای تودرتو طراحی جوزف آلبرز از چوب بلوط و شیشه های آکریلیک ساخته شدند. او به خاطر آثارهنری رنگارنگ و هندسی اش شهرت دارد. آلما در سال در کارگاه چوب مشغول به کار شد. او از همان ابتدا، طراحی هایش را بر دنیای کودکان متمرکز کرد. از مبلمان گرفته تا اسباب بازی، او سازه های چوبی را با رنگ های اصلی به گونه ای طراحی می کرد و به کودکان این امکان را می داد که خلاقیتشان را با فلسفه مونته سوری گسترش دهند. باهاوس امروزه به عنوان کاتالیزوری برای معماری و مبلمان مدرن، و همچنین جنبش تاثیر گذار بر روی هنر نقاشی و مجسمه سازی اواسط قرن بیستم شناخته می شود. ساختمان منصوب به باهاوس در دسایو، به عنوان میراث جهانی یونسکو، امروزه به مکانی توریستی و خانه موزه تبدیل شده است. آثار طراحی و ساخته شده در باهاوس امروزه در بسیاری از موزه های بزرگ و نمایشگاههای دایمی در کنار آثار هنری مدرن، به نمایش در می آیند. جایگاه باهاوس در تاریخ خلاقیت و هنرهای تجسمی به همه ثابت شده است. زندگی امروزی و ظاهر آن بدون وجود باهاوس امکان پذیر نبود. باهاوس بر روی فعالیت های هنری مختلف مانند عکاسی، معماری، طراحی وگرافیک اثرات قابل توجهی گذاشته است. شیوه طراحی باهاوس الهام گرفته از دو سبک متفاوت ورک باند و ویلیام موریس بود. این دو روش با اینکه با هم در تقابل بودند، اما در باهاوس تمام تلاش ها برای ایجاد پیوند میان آنها صورت می گرفت. این تناقض ها و تضاد ها باعث ایجاد زبانی جدید در معماری و طراحی محصول و هم چنین باعث رهایی از روش های قدیمی و سنتی طراحی شدند. این رهایی از بنیادی ترین دستاوردهای باهاوس بود. باهاوس در دوره کوتاه مدت عمرش توانست انقلاب بزرگی در آموزش هنر در دنیا به وجود بیاورد. تمام دانشجویانی که مبانی آموزش هنر را آموزش می بینند، مدیون باهاوس هستند. آکادمی های هنری مختلف دنیا همگی بر پایه تجربیات باهاوس پایه ریزی شده اند. ولف اکارت می گوید: "باهاوس الگوهایی نوین خلق کرد و طرح های استاندارد صنعتی امروزه را به وجود آورد. به اختراع معماری مدرن کمک کرد و ظاهر هر چیزی از صندلی ای که بر روی آن نشسته اید تا صفحه کاغذی که در مقابل چشمانتان قرار دارد را تغییر داد. "منبع: