زیبایی یک حس درونی و نیاز هر فردی است و هر کسی این حس را به گونه ای در خود تقویت می کند. عده ای از افراد برای رسیدن به زیبایی حاضرند هرکاری انجام دهند. یکی از شایع ترین انها انجام عمل های زیبایی است. امروز در این مطلب می خواهیم ببینیم که انجام جراحی زیبایی چه احساسی در افراد ایجاد می کند. در دنیایی که در آن مردم فقط به‌واسطه‌ی زیبایی‌شان از مواهب حرفه‌ای و اجتماعی بیشتری بهره‌مند می‌شوند، جراحی زیبایی به‌معنای ایجاد فرصتی برای برابری است. حتی بسیاری از مردم بر این باورند که انجامش مزایای روانی در پی دارد و می‌تواند احساس اعتمادبه‌نفس و رضایت را در فرد افزایش دهد اما آیا واقعا همین‌گونه است؟ همان‌طورکه ممکن است انتظار داشته باشید، پاسخ به چنین پرسشی پیچیده‌تر از بله یا خیر ساده است. اگر حوصله‌ی مطالعه‌ی پژوهش‌های علمی را داشته باشید، قطعا مطالعاتی با نتایجی کاملا متضاد را شاهد خواهید بود. ظاهرا این موضوع یکی از موضوعاتی است که در آن اختلاف‌نظر میان پژوهشگران به‌شدت داغ است. بنابراین، ما نیز دراین‌باره به چهار دیدگاه غالب اشاره می‌کنیم تا خود بتوانید تصمیم بگیرید. پژوهش جالبی در نروژ حدود ، زن جوان را بیش از یک دهه بررسی کرد. هیچ‌یک از این زنان در سنین تا سال جراحی زیبایی نکرده بودند اما سال بعد، یعنی زمانی‌که به تا سالگی رسیده بودند، پژوهشگران پی بردند حدود درصد از آنان عمل جراحی زیبایی کرده‌اند که عمدتا عمل جراحی سینه و لیپوساکشن را شامل می‌شد. به‌طور شگفت‌انگیزی هیچ‌رابطه‌ای میان سطح رضایت از وضع ظاهری این افراد در اوایل بزرگ‌سالی و عمل جراحی در سال بعد کشف نشد. بنابراین، اگر علاقه یا نفرت از وضع ظاهری فرد ت ثیری بر تصمیم او در انجام عمل زیبایی ندارد پس، چه عاملی در این تصمیم‌گیری موثر است؟ پاسخ‌ها عبارت‌اند از: اضطراب، افسردگی، اقدام به خودکشی و سابقه‌ی خودزنی. این پژوهش به‌طور خاص نشان داد مصرف موادمخدر در زمان آغاز این مطالعه، احتمال انجام جراحی زیبایی را بیش از دوبرابر افزایش داده است. به‌نظر می‌رسد دو عمل جراحی خاص هستند که ارتباط مستقیمی با وجود برخی مشکلات سلامت روانی دارند. عمل جراحی اول عمل کاشت سینه است. نتایج شوکه‌کننده‌اند. دست‌کم مطالعه‌ی مختلف نشان می‌دهند نرخ خودکشی در بین زنانی بیشتر است که عمل کاشت سینه انجام داده‌اند. این برتری حتی در‌مقایسه‌با زنانی همچنان پابرجا است که سایر جراحی‌های زیبایی را انجام داده‌اند. وجود این ارتباط معنادار باعث شده تنی چند از پژوهشگران این فرضیه را مطرح کنند که کاشت سینه می‌تواند به‌عنوان نشانه‌ای از وجود اختلالات روانی در فرد تعبیر شود. عمل جراحی دوم عمل رینوپلاستی یا (عمل زیبایی بینی) است. بیشترین درخواست برای انجام این جراحی را افرادی کرده‌اند که به اختلال خودزشت‌انگاری ( BDD ) مبتلا هستند. در چرخشی درجه‌ای درمقایسه‌با بررسی‌های پیشین، مطالعه‌ای منتشرشده در ژورنال علم روان‌شناسی بالینی گروهی از افراد را بررسی کرد که درصدد انجام عمل جراحی زیبایی بودند. در این مطالعه، نفری که درنهایت به چنین عملی تن دادند با افرادی مقایسه شدند که حاضر به انجام آن نشدند. جای تعجب نبود کسانی که عمل جراحی شده بودند، از ویژگی‌های تازه‌ی بینی یا سینه یا شکم خود احساس رضایت بیشتری داشتند. این نوع استنتاج ناشی از فلسفه‌ای است که می‌گوید انجام برخی امور با اینکه تمام مشکلات شما را حل نخواهد کرد اندکی از میزان درگیری شما با آن‌ها خواهد کاست. غالب افرادی که به‌سمت عمل جراحی زیبایی کشیده می‌شوند، شخصیت‌هایی سطحی و متزلزل با وسواس زیاد روی ظاهرشان هستند. این‌دسته از افراد دایما نگران مفهومی به نام "سرمایه‌گذاری تصویر بدنی" خود هستند که براساس آن، فرد و ارزش‌های او فقط براساس معیارهای فیزیکی تعریف می‌شود. طبق آمارهای ارایه شده از سوی انجمن بین المللی جراحان پلاستیک مربوط به سال ، بر محبوبیت عمل های جراحی زیبایی در بین زنان افزوده شده است. ناگفته نماند مردان نیز به دلیل تغییر فیزیولوژیک وچهره به جراحی زیبایی تمایل پیدا کرده اند. شاید شما نیز افرادی را سراغ داشته باشید که برای عمل جراحی بینی خود دلایل دیگری را مطرح می کنند مانند رینیت. عمل رینوپلاستی جراحی است که برای بهبود عملکرد بینی و تغییر ظاهر آن انجام می شود اما برای انجام این عمل هم باید نکاتی را در نظر داشته باشید و به این گفته دکتر ابهری متخصص علوم رفتاری هم توجه کنید " درصد جراحی های زیبایی غیرضروری است و درصد افراد بعد از جراحی بینی به این واقعیت رسیدند که چهره آن ها تغییر چندانی نکرد. "هدف جراحی پلاستیک صورت، حفظ کارکرد طبیعی صورت و ایجاد نمای زیبا و طبیعی است اما در کشور ما افراد زیادی متقاضی تغییرات بسیار روی بینی هستند و بیشتر آن ها تمایل دارند، بینی عروسکی داشته باشند سال پیش اروپاییان نیز همین تمایل را داشتند و پس از آن به طور کلی این جراحی ها کنار گذاشته شد. دکتر بابک ساعدی، دبیرعلمی ششمین کنگره بین المللی انجمن علمی راینولوژی ایران در این باره افزود: طی تا سال گذشته در کشورهای آمریکایی و اروپایی جراحی بینی به صورتی انجام می گرفت که بخش زیادی از غضروف بینی برداشته و بینی پس از جراحی بسیار کوچک می شد. این مسیله عوارضی را به همراه داشت و سبب بروز مشکلاتی برای افراد می شد به همین دلیل، نهضتی علیه جراحی بینی شکل گرفت و پس از آن جراحی های صورت بیشتر برای حفظ ظاهر فرد و عملکرد آن انجام شد. جراحی زیبایی روی بینی، گونه و لب بسیار شایع شده است و افراد تمایل دارند لب های برجسته، گونه های بزرگ و بینی عروسکی داشته باشند. وی افزود: اگر ساختار بینی زیاد تغییر کند و جراح از نسج بینی بخش زیادی را بردارد و بینی بیش از اندازه کوچک شود، شاید یک تا دو سال پس از جراحی مشکلی پیش نیاید اما در آینده به دلیل تنگی دریچه بینی و در پی آن گرفتگی شدید بینی، فرد در تنفس دچار مشکل می شود. وی بیان کرد: درصد مقاومت راه هوایی از بینی صورت می گیرد و درواقع نیمی از عمل تنفس از طریق این عضو انجام می پذیرد و کوچک شدن اندازه بینی مشکلات زیادی را برای فرد به همراه دارد. با افزایش سن، قابلیت الاستیسیته پوست کاهش پیدا می کند و نوک بینی و عضلات قابلیت ارتجاعی خود را از دست می دهد در نتیجه اگر در جوانی جراحی بینی عروسکی انجام شده باشد، دردسرساز می شود. نتیجه جراحی بینی عروسکی در آینده یک نمای فوق العاده زشت برای فرد است که به هیچ عنوان قابل تحمل نیست. بهداشت نیوز