بر اساس محاسبه یک اقتصاددان در تهران خانواده های دارای درآمد کمتر از میلیون و هزار تومان زیر خط فقرند. اما آیا جامعه شناسی هم پیدا میشود جرات کند، خط فهم را تعیین کند و تعداد کسانی که زیرخط فهم هستند را نیز اندازه گیری کند؟ براستی مشکل ما خط فهم است یا خط فقر؟ وقتی من سوار ماشین چند میلیونی هستم اما ته مانده سیگارم را به بیرون پرت می کنم زیر خط فهمم. وقتی به راحتی و قبل از دست کم یک بار مقایسه بر اساس اعداد و ارقام خود را باهوش تر از تمام ملل می دانم زیر خط فهمم. وقتی به فرزندم اجازه نمی دهم که باورهای مرا به چالش بکشد، زیر خط فهمم. وقتی زمانی که صرف دیدن "تکرار" سریالی که دیشب نگاه کرده ام از زمانی که برای خواندن کتاب های عمیق و تحلیل های کارشناسانه روزنامه می گذارم، بیشتر است، زیرخط فهمم. وقتی حاضرم برای یک پیتزا به همراه نوشابه و سیب زمینی و سالاد هزار تومان بدهم اما برای خرید یک کتاب هزارتومانی دل درد می گیرم، زیر خط فهمم. وقتی ارزش طلا، ساعت و لباسی که به همراه دارم بیشتر از مجموع قیمت کتاب هاییست که در ذهن دارم، زیر خط فهمم. وقتی معیشت دیگران برای من مهم نیست و بخشی از مالم را برای نجات زندگی همسایه، همشهری و هم سرزمینم اختصاص نمی دهم زیرخط فهمم. وقتی تاریخ نمی خوانم یا نمی دانم و تاریخ را دوباره و بلکه چندباره تکرار می کنم، زیرخط فهمم. وقتی نیم ساعت درباره نحوه لباس پوشیدن خواننده یک برنامه تلویزیونی گفتگو میکنم اما حاضر نیستم نیم ساعت خلوت و تفکر کنم زیر خط فهمم. وقتی پارتی بازی، رانت خواهی، کم کاری، کم فروشی، خیانت در امانت و رشوه را راه ثروتمند شدن می دانم و تلاش، کوشش، عرق ریختن، شرافت، وجدان را به سخره می گیرم، زیرخط فهمم. از زیر خط فهم بیرون بیاییم تا از زیر خط فقر بودن نجات پیدا کنیم! دکتر مجتبی لشگربلوکی