با وجود افزایش سرعت واکسیناسیون کووید در سراسر جهان و رفع تدریجی محدودیت‌ها در برخی کشورها، برای برخی از افراد، بازگشت به عقب و تجربه روزمرگی‌های قبل از همه‌گیری، سرشار از ترس و اضطراب است. بسیاری از افراد در نتیجه این ترس فراگیر، "سندرم اضطراب کووید " را تجربه می‌کنند. علایم این سندرم، مشابه سایر مشکلات بهداشت روان، از جمله اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه ( PTSD ) و اختلال وسواسی - اجباری ( OCD ) است. مبتلایان به بیماری‌های روانی، زنان، کودکان و افراد مسن بیشتر در معرض خطر ابتلا به این سندرم هستند. پروفسور آنا نیک‌سویک از دانشگاه کینگستون لندن که مفهوم سندرم اضطراب کووید را بررسی می‌کند می‌گوید: این سندرم با علایمی از جمله عدم توانایی در خروج از خانه به دلیل ترس از کووید ، بررسی مکرر علایم علیرغم در معرض خطر نبودن و حتی بعد از دریافت واکسن و پرهیز از قرارگیری در موقعیت‌های اجتماعی آشکار می‌شود. اغلب افراد مبتلا به این سندرم، به افکار خودکشی تمایل دارند. محققان حدس می‌زنند که افراد مبتلا به روان‌رنجوری ممکن است شانس بیشتری برای ابتلا به این سندرم داشته باشند. در مقابل، افرادی که برون‌گرایی و حس وظیفه‌شناسی بیشتری دارند، ممکن است کمتر در معرض این سندرم باشند. پروفسور نیک‌سویک خاطرنشان می‌کند که تحقیقات در مورد سندرم اضطراب کووید هنوز در مراحل اولیه است. یکی از دلایل احتمالی ابتلا به این عارضه، میزان بالای قرار گرفتن در معرض رسانه‌های اجتماعی و اخبار است. طبق تحقیقات، افرادی که دچار خودبیماری انگاری (هیپوکندری) هستند نیز ممکن است دچار این سندرم شوند. روش‌های زیادی برای کنار آمدن با این سندرم پیشنهاد شده است: فقط به پیام‌های مثبت اطرافیان در مورد بهبود روند واکسیناسیون و کاهش میزان مرگ‌و‌میر توجه کنید. با وجود انتظار برای بازگشت سریع به شرایط طبیعی، کارها را آهسته پیش ببرید. احساس اضطراب خود را برای یک فرد قابل اعتماد توضیح دهید تا درک متقابل ایجاد شود. مراقب رسانه‌های اجتماعی و گزارش‌های خبری باشید که ممکن است باعث اضطراب شوند و توجه خود را به منابع مثبت و مورد اعتماد خبری معطوف کنید. علاوه بر این، افراد مبتلا به سندرم اضطراب کووید می‌توانند در صورت امکان، از طریق مراجعه به روانپزشک، با روش طرح‌واره درمانی از متخصص بهداشت روان کمک بگیرند. طرح‌واره درمانی ترکیبی از روش‌های مختلف درمان از جمله رفتار درمانی‌شناختی بوده و هدف آن به چالش کشیدن و اصلاح برخی از عمیق‌ترین باورهای ناسازگارانه‌ای است که فرد در مورد خود و جهان دارد. رفتاردرمانی یا استفاده از داروهایی برای درمان اضطراب یا افسردگی نیز ممکن است برای کسانی که چالش‌های مهم مرتبط با این سندرم را تجربه می‌کنند، مفید باشد. چاقی یا اضافه وزن می‌تواند احتمال ایجاد چند نوع سرطان را افزایش دهد و این را تحقیقات جدید محققان بریتانیایی نشان می‌دهد. محققان دانشگاه گلاسکو در اسکاتلند می‌گویند کاهش وزن، خطر ابتلا به سرطان آندومتر را درصد و سرطان رحم را درصد کاهش می‌دهد. کارلوس سلیس مورالس، سرپرست تحقیق، از انستیتوی علوم قلب و عروق و پزشکی BHF در دانشگاه گلاسگو می‌گوید، تنها، حفظ وزن در محدوده سالم و برای مدت طولانی می‌تواند چنین اثرات مثبتی داشته باشد و به همین دلیل بسیار مهم است که افراد برای کاهش وزن بدن، کیفیت سبک زندگی خود را بهبود بخشند. برای این مطالعه، سلیس‌مورالس و همکارانش هزار زن و مرد را که فاقد سرطان بودند مورد بررسی قرار دادند. محققان می‌خواستند خطر ابتلا و مرگ ناشی از سرطان را بر اساس شش نشانگر چاقی بدانند درصد چربی کل بدن، نسبت دور کمر به لگن، نسبت دور کمر به قد، نسبت دور کمر و مفصل ران، شاخص توده بدنی ( BMI ) و برآورد چربی بدن بر اساس قد و وزن. این مطالعه نشان داد که چاقی خطر ابتلا به مورد از شایع‌ترین سرطان‌ها را افزایش می‌دهد. به عنوان مثال، نمره . به عنوان شاخص توده بدنی طبیعی در نظر گرفته می‌شود و هرچقدر در زنان و مردان بالای سال به این عدد اضافه شود، به طور کلی درصد خطر ابتلا به انواع سرطان‌ها افزایش می‌یابد. به گفته محققان، چاقی باعث افزایش سطح هورمون‌های جنسی مانند استروژن و پروژسترون، همچنین فاکتورهای رشد مرتبط با انسولین، لپتین و آدیپونکتین (پروتیین‌های منتقل‌شده از بافت چربی) می‌شود. لورن تراس، مدیر علمی تحقیقات اپیدمیولوژی در انجمن سرطان آمریکا که این تحقیق را مرور کرده، می‌گوید، حفظ وزن طبیعی و داشتن یک رژیم غذایی متعادل به همراه تحرک بدنی برای بسیاری از جنبه‌های سلامتی از جمله پیشگیری از سرطان مفید است. پیشنهاد او این است: سبک زندگی سالم را دنبال کنید و تا زمانی که این سبک به یک عادت تبدیل نشود، آن را رعایت کنید. برای افزایش فعالیت بدنی خود، کاری را که به نظر شما سرگرم کننده است، از جمله رقص یا باغبانی، انجام دهید. نوعی رژیم غذایی را دنبال کنید که مطابق با علاقه شما بوده، اما میوه ها، سبزیجات و غلات سبوس‌دار به اندازه کافی در آن گنجانده شده باشد. البته دانشمندان هشدار می‌دهند که این یافته‌ها نباید مصرف الکل را ترغیب کنند، چون الکل چندین عارضه جانبی مهم دارد از جمله افزایش خطر ابتلا به سرطان، آسیب کبدی و وابستگی. مدت‌هاست که ثابت شده کووید برای مردان کشنده‌تر از زنان است و تحقیقات جدید این خطر اضافی را به ژنی مرتبط می‌داند که باعث نوعی ریزش مو در مردان می‌شود. به گزارش مدیسین‌نت محققان آمریکایی برای اولین بار هنگامی که متوجه شدند مردان مبتلا به ریزش موی مرتبط با هورمون، که به نام آلوپسی آندروژنتیک شناخته می‌شود، بیشتر در معرض بستری شدن در بیمارستان به دلیل ابتلا به کووید شدید هستند، به این ارتباط مشکوک شدند. محققان موسسه بیوتکنولوژی Applied Biology Inc در کالیفرنیا که یافته‌های این مطالعه را در نشست مجازی آکادمی پوست و فنولوژی اروپا ارایه داده‌اند، خاطرنشان کردند که آلوپسی آندروژنتیک ناشی از فعالیت ژن گیرنده آندروژن ( AR ) است که در بعضی از مردان می‌تواند منجر به ریزش مو شود. آنزیمی به نام TMPRSS یا پروتییناز سرین نوع که عامل اصلی عفونت کووید است، ممکن است تحت ت ثیر ژن AR باشد. در مطالعه جدید، محققان به تجزیه و تحلیل ژنتیکی مرد بستری به دلیل کووید پرداختند. آنها دریافتند که مردان با اختلاف ساختاری مشخص در ژن AR به احتمال زیاد دچار کووید شدید می‌شوند. با این حال محققان برای تعیین اینکه آیا داروهایی که گیرنده‌های آندروژن را مسدود می‌کنند، در درمان بیماران مبتلا به کووید شدید مفید خواهد بود یا نه، به بررسی‌های بیشتری نیاز دارند. نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که گیاه‌خواران دارای نشانگرهای زیستی سالم‌تری نسبت به گوشت‌خواران هستند. به گزارش مدیکال‌اکسپرس نشانگرهای زیستی یا بیومارکرها مولکول‌هایی هستند که فرایندهای طبیعی یا غیرطبیعی بدن را نشان می‌دهند. انواع مختلف این مولکول‌ها مانند DNA ، ژن‌ها، پروتیین‌ها و هورمون‌ها می‌توانند در مورد سلامتی اطلاعات بسیاری را در اختیار قرار‌دهند. بیومارکرها که در خون، مدفوع، ادرار، بافت تومور یا سایر بافت‌ها و یا مایعات بدن یافت می‌شوند، می‌توانند اثرات بد و خوبی در سلامتی داشته باشند باعث افزایش خطر یا جلوگیری از سرطان، بیماری‌های قلبی‌عروقی وابسته به سن و سایر بیماری‌های مزمن شوند و به طور گسترده‌ای برای ارزیابی ت ثیر رژیم‌های غذایی بر سلامتی مورد استفاده قرار بگیرند. با این حال، تاکنون ثابت نشده بود که گیاه‌خواران بیومارکرهای سالم‌تری نسبت به گوشت‌خواران دارند. برای درک اینکه آیا انتخاب رژیم غذایی می‌تواند تفاوتی در سطح مارکرهای بیماری در خون و ادرار ایجاد کند، محققان بریتانیایی یک مطالعه مقطعی انجام دادند و داده‌های هزار شرکت‌کننده سالم (از تا سال) را در Biobank بریتانیا تجزیه و تحلیل کردند. حتی پس از محاسبه عوامل ت ثیرگذار بالقوه از جمله سن، جنس، تحصیلات، قومیت، چاقی، استعمال دخانیات و مصرف الکل، تجزیه و تحلیل‌ها نشان داد که در مقایسه با گوشت‌خواران، گیاه‌خواران به طور قابل‌توجهی دارای سطوح پایین‌تری از نشانگر زیستی، از جمله: کلسترول کل، لیپوپروتیین با چگالی کم ( LDL ) که به عنوان کلسترول بد نامیده می‌شود، آپولیپوپروتیین A و B (مرتبط با بیماری‌های قلبی عروقی) ، گاما - گلوتامیل ترانسفراز ( GGT ) و آلانین آمینوترانسفراز ( AST ) یا همان نشانگرهای عملکرد کبد که التهاب یا آسیب سلول‌ها را نشان می‌دهد و. هستند. نویسندگان خاطرنشان کردند، افرادی که رژیم گیاه‌خواری را دنبال می‌کنند تمایل به مصرف بیشتر سبزیجات، میوه‌ها و آجیل‌ها دارند که حاوی مواد مغذی، فیبر و سایر ترکیبات بالقوه مفید هستند. این تفاوت‌های تغذیه‌ای ممکن است به شما توضیح دهد که چرا گیاه‌خواران دارای سطوح کمتری از نشانگرهای زیستی هستند که می‌تواند منجر به آسیب سلولی و بیماری‌های مزمن شود. منبع: dw . com