عده ای از علاقه مندان و دلسوزان و غار اسپهبد خورشید برای حمایت از این، قرار گذاشتند مهر در کنار اسپهبد خورشید گرد هم آیند، تا نشان دهند او تنها نیست، اما مخالفت فرماندار و مسیولان سوادکوه مانع از این امر شد. نمی دانیم حمایت از یک غار در حال تخریب، امنیت چه کسانی را به خطر می اندازد که آن را مسیله ای امنیتی تلقی کرده، مانع از اجرای آن شدند؟ شاید ازدحام زیاد جمیعت ورزشگاه متقی، مانع از آن شد که مسیولان استانی ما سخن رییس جمهوری را نشنوند که بر حفاظت از دریا و جنگل و منابع طبیعی تاکید کرد! نمایندگان مجلس و مسیولان استان و شهرستان واقعا نمی توانند به یک شرکت بگویند ماسه تمام سوادکوه برای آن ها باشد، فقط زیر پای بزرگ ترین طاق طبیعی دنیا، برای غار و مردم و آیندگان بماند؟ ما را چه شده است؟ آیا امانت داری یک تکلیف دینی نیست؟ آیا تخریب امانتی که برای آیندگان مان است عین گناه نیست؟ ماشین های عظیم الجثه در حال بلعیدن بزرگترین طاق طبیعی دنیا هستند و دست های کوچک ما ناتوان از جلوگیری فاجعه. در می زنند، کسی در این خانه بیدار است؟