به دهان بردن اشیا توسط کودکان از ماهگی شروع می‌شود که دلایل و عوارضی را به همراه دارد و والدین باید برای حفظ سلامتی فرزند خود از این عادت بد جلوگیری کنند. دلیل به دهان بردن اشیا توسط کودکان چیست و چطور میتوان آن را متوقف کرد؟ کیف پول پدر را پیدا نمی‌کنید؟ قبل از ترس ببینید که آیا کودکتان آن را لیس زده است یا خیر. کلیپس موی مورد علاقه مامان کجاست؟ به احتمال زیاد در جایی در نزدیکی کودک آغشته به بزاق دهانش شده است. این اتفاق از شش ماهگی شروع می‌شود و بیشتر والدین شکایت دارند که به نظر می‌رسد کودکشان هر چیزی را در دهان خود می‌گذارد، بیاید در این بخش از نکات مراقبت از کودک بفهمیم که چرا نوزادان این کار را انجام می‌دهند و چطور می‌توان این عادت خطرناک را متوقف کرد. انگشتان نوزاد شما هنوز مفید نیستند، اما دستانش هستند و این بدان معنی است که نوزادان می‌توانند به وسیله‌ها دست یابند و آن‌ها را بگیرند و حتی می‌توانند آن‌ها را به هم نزدیک کنند، ولی آن‌ها واقعا نمی‌توانند از انگشتان دست خود برای کشف اشیاء استفاده کنند و از طرف دیگر، آن‌ها از دهان و زبان به راحتی استفاده می‌کنند و بنابراین برای برآورده کردن کنجکاوی خود و کشف اشیاء در دست، به جای انگشتان از زبان استفاده می‌کنند و این که زبان آن‌ها از نظر اعصاب بیشمار بسیار حساس است بنابراین، قرار دادن چیزی در داخل دهان ساده‌ترین راه برای نوزادان است که می‌توانند بافت هر چیزی را"احساس" کنند و این فقط یک الگوی رفتاری است که همه نوزادان از آن عبور می‌کنند و به آن‌ها امکان می‌دهد تا چیز‌هایی را که در اطرافشان هستند کشف کنند و بشناسند. کودکان با رسیدن به سن سه تا چهار ماهگی برای کشف تمام چیز‌های پیرامون خود از انگشتان گرفته تا اشیاء مانند مو، خاک، مداد شمعی، اسباب بازی و. را به دهان خود وارد می‌کنند و به این کار خود تا دو سالگی ادامه می‌دهند و در برخی موارد این کار حتی تا بعد از دوسالگی هم طول می‌کشد و این کار به نوعی بخشی از نقطه عطف رشد آن‌ها به حساب می‌آید. در اکثر موارد این عادت خود به خود از بین می‌رود، اما برخی بچه‌ها در طول دوران رشد به این کار ادامه می‌دهند. به دهان بردن وسایل و اشیا، معمولا سبب بلعیدن آن شیء نخواهد شد و برخی کودکان، چیز‌هایی مانند خاک، گ ل، گچ، زغال، رنگ، صابون، لیوان، مو، یخ و. را که قابل خوردن نیستند، به دهان می‌برند. این اختلال هرزه خواری نام دارد. اما میزان ایمنی و سلامت در این عادت واقعا چقدر است؟ ممکن است به دهان بردن چیزی منجر به خفگی، سرفه، مشکلات تنفسی و حتی بیهوشی نوزاد شود. اغلب اشیا در یک سوم بخش بالایی مری گیر می‌کنند. علاوه بر این خطر سوراخ شدن معده، عفونت و حتی مرگ به دلیل بلعیدن باتری یا چیز‌های تیز هم در کودکان وجود دارد. این یکی از بزرگترین خطرات برای نوزادانی است که همه چیز را در دهان خود میگذارند و اگر جسمی که کودک در دهانش قرار می‌دهد بع قدری کوچک باشد که در دهانش جا بشود، احتمال آن وجود دارد که او به طور اتفاقی آن را بخورد و این مسیله خطر خفگی را تا حد زیادی افزایش می‌دهد، زیرا راه تنفسی کودک شما هنوز بسیار کوچک است. همه موارد موجود در خانه شما از لحاظ سلامتی، مناسب کودک نیستند و در حقیقت بیشتر موارد برای نوزادان بی خطر نیست. تصور کنید کودک در حال لیس زدن باتری! یا یک دارو! یا صابون شستشو! یا رژ لب است! مکیدن یک موشک یا توپ به طور قطع کودک شما را بیمار نخواهد کرد، اما با این حال هنگام بازی‌های گروهی و هنگامی که کودک شما چیزی را که کودک دیگری (که مریض است) مکیده است را بمکد، احتمال شیوع عفونت‌ها بسیار زیاد است. همانطور که قبلا نیز گفتیم، نوزادان این کار را عمدتا به این دلیل انجام می‌دهند که مهارتشان هنوز کم است و آن‌ها نمی‌توانند آزادانه انگشتان خود را حرکت و فشار دهند و چیزی را لمس کنند و با بزرگتر شدن، در استفاده از انگشتان دست باهوش‌تر می‌شوند و کمتر احتمال دارد که چیزی را در دهانشان بگذارند و معمولا بچه‌ها تا دو سالگی به این هدف می‌رسند و از زمانی که سه ساله می‌شوند، این کار را متوقف می‌کنند پس هم اکنون باید اطمینان حاصل کنید که منطقه بازی کودک شما از اشیایی که می‌توانند یک خطر بالقوه را ایجاد کنند ایمن است. یکی از راه‌هایی که می‌توانید اطمینان حاصل کنید که همه چیز را در دهان خود قرار نمی‌دهد، اطمینان حاصل کردن از این است که آن‌ها به هیچ چیز دسترسی ندارند! مواردی را که سمی هستند و خطر خفگی دارند را از کودک خود دور نگه دارید که در این باره فقط پاکسازی اتاق خواب کافی نیست و به یاد داشته باشید کودک شما می‌تواند بخزد و شما همچنین باید به همه افراد خانه، به ویژه سایر بچه‌ها بگویید تا مطمین شوند که وسایل خطرناک را روی زمین نمی‌گذارند و در عوض چیز امنی را برای جویدن به آن‌ها بدهید. اسباب بازی‌های زیادی مانند دندانی در بازار وجود دارد که خوردنش برای کودک تان بی خطر است، اما مبلغ کمی برای آن‌ها صرف کنید (زیرا ممکن است کودکتان از همان اسباب بازی هم خسته شود) ، فقط آن‌ها را در رنگ‌ها و طرح‌های مختلفی تهیه کنید و همه چیز را در اطراف کودک تان قرار دهید. اشیاء ریز، برنده و تیز یا آن‌هایی که مواد خطرسازی در ساختشان به کار رفته را هرگز در منطقه‌ای که دسترسی به آن برای کودکتان ممکن است، قرار ندهید. نمناک پیشنهاد می‌کند تا زمانی که نوزادان به اندازه کافی باهوش شوند و خطرات لیسیدن و بلع چیز‌های تصادفی را درک کنند، به یاد داشته باشید که آن‌ها کاشف و خلاق هستند حتی اگر فکر می‌کنید همه‌ی چیز‌های خطرناک را از دسترس خارج کرده اید، ممکن است آن‌ها هنوز هم چیزی را پیدا کنند تا با آن خفه شوند! بنابراین، همیشه اطمینان حاصل کنید که شخصی وجود دارد که از کودک تان مراقبت کند. اگر از این رفتار فرزندتان ناراحت هستید هیچگاه او را سرزنش نکنید و به جای ناگهان گرفتن وسایل از دست و دهان کودک، وسایل را به آرامی و با بازی‌های خوشایند از او بگیرید و او را از وضعیت خطرناک بیرون بیاورید. دقت کنید که هیچ گاه حساسیت زیادی نسبت به این رفتار نشان دهید، زیرا اینگونه کودک برای انتقام گرفتن از شما، به این کار متوسل می‌شود. بسیاری از کودکان به علت خارش لثه، همه وسایل را به دهان خود وارد می‌کنند. پس برای تسکین خارش لثه در این ماه‌ها و تا زمان بیرون آمدن همه دندان‌های کودک، از ژل‌های تسکین دهنده و اسباب بازی‌های مخصوص کمک بگیرید. برای برطرف کردن نیاز کودک به گاز زدن وسایل و فروبردنشان در دهان، اسباب بازی‌های بی خطر و تمیز مانند کتاب‌های پارچه‌ای در دسترس فرزندتان قرار دهید. کودک بسیاری از وسایل را برای شناخت جهان پیرامونش به دهان خود وارد می‌کند پس برای اینکه کودکتان وسایل را به دهان نبرد به اندازه کافی به او توجه کنید تا دچار استرس نشود و دنیا را جای امنی ارزیابی کند و برای شناخت جهان بیش از اندازه از این روش شناخت استفاده نکند. یادتان نرود که شاید کودکان به دنبال جلب توجه این کار را انجام دهند و پا روی خط قرمزهایتان بگذارند تا از شما توجه کافی دریافت نمایند. منبع: