آلرژی به بادام زمینی Peanut allergy یکی از شایع‌ترین علل حملات شدید آلرژی است. برای برخی از افراد مبتلا به آلرژی به بادام زمینی، حتی مقادیر بسیار کمی از بادام زمینی می‌تواند باعث واکنش جدی شود که حتی می‌تواند تهدید‌کننده زندگی باشد (آنافیلاکسی)حساسیت به بادام زمینی در کودکان افزایش یافته است. حتی اگر شما یا فرزندتان فقط یک واکنش آلرژیک خفیف به بادام زمینی داشته‌اید، مهم است که با پزشک خود صحبت کنید. هنوز خطر واکنش جدی‌تری در آینده وجود دارد. واکنش آلرژیک به بادام زمینی معمولا در عرض چند دقیقه پس از قرار گرفتن در معرض آن رخ می‌دهد. علایم و نشانه‌های حساسیت به بادام زمینی می‌تواند شامل موارد زیر باشد: واکنش‌های پوستی، مانند کهیر، قرمزی یا تورم خارش یا سوزن سوزن شدن در داخل یا اطراف دهان و گلو مشکلات گوارشی، مانند اسهال، گرفتگی معده، حالت تهوع یا استفراغ سفت شدن گلو تنگی نفس یا خس خس سینه آبریزش بینیآلرژی به بادام زمینی شایع‌ترین علت آنافیلاکسی ناشی از غذا است، یک اورژانس پزشکی که نیاز به درمان با خود تزریق‌کننده اپی نفرین (آدرنالین) ( EpiPen ) و مراجعه به اورژانس دارد. انقباض راه‌های هوایی تورم گلو که تنفس را دشوار می‌کند افت شدید فشار خون (شوک) نبض سریع سرگیجه، سبکی سر یا از دست دادن هوشیاریاگر علایم یا علایم حساسیت به بادام زمینی را داشتید با پزشک خود صحبت کنید. اگر واکنش شدیدی به بادام زمینی دارید، به خصوص اگر علایم یا علایم آنافیلاکسی دارید، به دنبال درمان اورژانسی باشید. اگر شما یا شخص دیگری دچار سرگیجه شدید، مشکل شدید تنفسی یا از دست دادن هوشیاری شد، با شماره اورژانس تماس بگیرید. آلرژی به بادام زمینی زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه پروتیین‌های بادام زمینی را به عنوان یک ماده مضر تشخیص دهد. تماس مستقیم یا غیرمستقیم با بادام زمینی باعث می‌شود سیستم ایمنی بدن شما مواد شیمیایی ایجاد‌کننده علایم را در جریان خون آزاد کند. تماس مستقیم. شایع‌ترین علت حساسیت به بادام زمینی خوردن بادام زمینی یا غذا‌های حاوی بادام زمینی است. گاهی اوقات تماس مستقیم پوست با بادام زمینی می‌تواند باعث واکنش آلرژیک شود. تماس غیرمستقیم. این معرفی ناخواسته بادام زمینی به یک محصول است. این معمولا در نتیجه قرار گرفتن یک غذا در معرض بادام زمینی در طول پردازش یا جابجایی است. استنشاق: اگر گرد و غبار یا ذرات معلق حاوی بادام زمینی را از منبعی مانند آرد بادام زمینی یا اسپری پخت و پز روغن بادام زمینی استنشاق کنید، ممکن است واکنش آلرژیک ایجاد شود. مشخص نیست که چرا برخی افراد دچار آلرژی می‌شوند در حالی که برخی دیگر اینگونه نیستند. با این حال، افرادی که عوامل خطر خاصی دارند، شانس بیشتری برای ابتلا به آلرژی به بادام زمینی دارند. سن. آلرژی‌های غذایی در کودکان، به ویژه کودکان نوپا و نوزادان شایع‌ترین است. با افزایش سن، سیستم گوارش شما بالغ می‌شود و بدن شما کمتر به مواد غذایی که باعث ایجاد آلرژی می‌شود واکنش نشان می‌دهد. آلرژی گذشته به بادام زمینی برخی از کودکان مبتلا به آلرژی به بادام زمینی رشد آن را بیشتر می‌کنند. با این حال، حتی اگر به نظر می‌رسد که آلرژی به بادام زمینی بیش از حد رشد کرده است، ممکن است عود کند. سایر آلرژی‌ها اگر قبلا به یک ماده غذایی آلرژی دارید، ممکن است در خطر افزایش حساسیت به غذای دیگری باشید. به همین ترتیب، داشتن نوع دیگری از آلرژی، مانند تب یونجه، خطر ابتلا به آلرژی غذایی را افزایش می‌دهد. اعضای خانواده مبتلا به آلرژی. اگر آلرژی‌های دیگر، به ویژه انواع دیگر آلرژی‌های غذایی، در خانواده شما شایع باشد، در معرض خطر ابتلا به آلرژی بادام زمینی هستید. درماتیت آتوپیک. برخی از افراد مبتلا به بیماری پوستی درماتیت آتوپیک (اگزما) نیز حساسیت غذایی دارند. عوارض آلرژی به بادام زمینی می‌تواند شامل آنافیلاکسی باشد. کودکان و بزرگسالانی که حساسیت شدید به بادام زمینی دارند به ویژه در معرض خطر ابتلا به این واکنش تهدید‌کننده زندگی هستند. طبق مطالعات اخیر، شواهد قوی وجود دارد مبنی بر اینکه آشنا کردن نوزادان در معرض خطر با بادام زمینی در سنین تا ماهگی ممکن است خطر ابتلا به آلرژی غذایی را تا درصد کاهش دهد. نوزادانی که در معرض خطر ابتلا به آلرژی بادام زمینی قرار دارند شامل آن‌هایی هستند که اگزمای خفیف تا شدید، آلرژی به تخم مرغ یا هر دو دارند. قبل از اینکه کودک خود را با بادام زمینی آشنا کنید، بهترین رویکرد را با پزشک کودک خود در میان بگذارید. بحثی که شما و پزشکتان در مورد علایم و سابقه پزشکی خود دارید، روند تشخیص را آغاز می‌کند. معاینه فیزیکی معمولا این بحث را دنبال می‌کند. مراحل بعدی معمولا شامل برخی از موارد زیر است: دفتر یادداشت غذاهای مصرف شده. ممکن است پزشک از شما بخواهد که یک دفترچه یادداشت غذایی از عادات غذایی، علایم و دارو‌های خود داشته باشید. رژیم حذفی: اگر مشخص نیست که بادام زمینی باعث علایم شما می‌شود، یا اگر پزشک فکر می‌کند ممکن است به بیش از یک نوع غذا واکنش نشان دهید، ممکن است رژیم غذایی حذف را توصیه کند. ممکن است از شما خواسته شود که بادام زمینی یا سایر غذا‌های مشکوک را به مدت یک یا دو هفته حذف کنید و سپس مواد غذایی را یکی یکی به رژیم غذایی خود اضافه کنید. این فرآیند می‌تواند به پیوند علایم با غذا‌های خاص کمک کند. اگر واکنش شدیدی به غذا‌ها داشته‌اید، این روش را نمی‌توان به طور ایمن استفاده کرد. تست پوست. مقدار کمی غذا روی پوست شما گذاشته می‌شود و سپس با سوزن سوراخ می‌شود. اگر به ماده خاصی آلرژی دارید، دچار برآمدگی یا واکنش می‌شوید. آزمایش خون. آزمایش خون می‌تواند پاسخ سیستم ایمنی بدن شما به غذا‌های خاص را با بررسی میزان آنتی‌بادی‌های نوع آلرژی در جریان خون شما، که به عنوان آنتی‌بادی‌های ایمونوگلوبولین E ( IgE ) شناخته می‌شوند، اندازه‌گیری کند. اطلاعات از همه این منابع ممکن است به تعیین اینکه آیا شما به بادام زمینی آلرژی دارید یا اینکه علایم شما احتمالا به دلیل چیز دیگری مانند عدم تحمل غذایی است، کمک می‌کند. در حالی که رویکرد استاندارد برای مراقبت از آلرژی بادام زمینی اجتناب از قرار گرفتن در معرض آن است، محققان به مطالعه درمان‌های مختلف از جمله ایمونوتراپی خوراکی ادامه می‌دهند. همچنین به عنوان حساسیت زدایی شناخته می‌شود، ایمونوتراپی خوراکی شامل دادن به کودکان مبتلا به آلرژی بادام زمینی یا کسانی که در معرض خطر آلرژی بادام زمینی هستند، افزایش دوز مواد غذایی حاوی بادام زمینی در طول زمان است. ایمونوتراپی خوراکی درمانی برای آلرژی به بادام زمینی نیست. در عوض، این نوع درمان برای کاهش خطر واکنش‌های شدید، از جمله آنافیلاکسی، که ممکن است با قرار گرفتن در معرض بادام زمینی رخ دهد، در نظر گرفته شده است. سازمان غذا و داروی ایالات متحده اخیرا اولین داروی ایمونوتراپی خوراکی، پودر آلرژن آلرژن بادام زمینی ( Arachis hypogaea ) را برای درمان کودکان تا ساله مبتلا به آلرژی تایید شده به بادام زمینی تایید کرده است. این دارو برای افراد مبتلا به آسم کنترل نشده یا شرایط خاصی از جمله ازوفاژیت ایوزینوفیلیک توصیه نمی‌شود. علاوه بر این، مانند هر آلرژی غذایی، درمان شامل انجام اقداماتی برای پرهیز از غذا‌هایی است که باعث واکنش شما می‌شوند، دانستن اینکه چگونه واکنش را در زمان بروز واکنش تشخیص دهید و آماده شدن برای واکنش سریع، از جمله نگه داشتن اپی نفرین در دسترس است. تنها راه جلوگیری از واکنش این است که از مصرف بادام زمینی و محصولات بادام زمینی به طور کامل خودداری کنید. اما بادام زمینی رایج است و علیرغم تلاش شما، احتمالا در برخی مواقع با بادام زمینی در تماس خواهید بود. برای یک واکنش آلرژیک شدید، ممکن است نیاز به تزریق اورژانسی اپی نفرین و مراجعه به اورژانس داشته باشید. بسیاری از افراد مبتلا به آلرژی یک خود تزریق‌کننده اپی نفرین دارند (اپی پن) این دستگاه یک سرنگ و سوزن مخفی است که با فشار دادن به ران، یک دوز دارو را تزریق می‌کند. آن را همیشه همراه خود داشته باشید. ممکن است ایده خوبی باشد که یک اتوانژکتور اضافی در ماشین و روی میز کار خود داشته باشید. همیشه قبل از تاریخ انقضا آن را تعویض کنید. اپی نفرین تاریخ گذشته ممکن است به درستی کار نکند. از پزشک خود بخواهید که یک خودتزریقیا اتوانژکتور پشتیبان تجویز کند. اگر یکی را اشتباه قرار دهید، یدکی خواهید داشت. نحوه کار با آن را بدانید. از پزشک خود بخواهید که به شما نشان دهد. همچنین، مطمین شوید که نزدیک‌ترین افراد به شما می‌دانند چگونه از آن استفاده کنند اگر کسی همراه شما بتواند به شما کمک کند، می‌تواند جان شما را نجات دهد. بدانید چه زمانی از آن استفاده کنید. با پزشک خود در مورد چگونگی تشخیص اینکه چه زمانی به تزریق نیاز دارید صحبت کنید. با این حال، اگر مطمین نیستید که آیا نیاز به واکسن دارید، معمولا بهتر است ادامه دهید و از اپی نفرین اورژانسی استفاده کنید. یکی از کلید‌های پیشگیری از واکنش آلرژیک این است که بدانید چگونه از غذایی که باعث علایم شما می‌شود اجتناب کنید. این مراحل را دنبال کنید: هرگز تصور نکنید که یک غذا حاوی بادام زمینی نیست. بادام زمینی ممکن است در غذا‌هایی باشد که نمی‌دانستید حاوی آن هستند. همیشه برچسب روی غذا‌های تولید شده را بخوانید تا مطمین شوید که حاوی بادام زمینی یا محصولات بادام زمینی نیستند. غذا‌های تولیدی باید به وضوح بیان کنند که آیا مواد غذایی حاوی بادام زمینی هستند و آیا آن‌ها در کارخانه‌هایی تولید شده‌اند که بادام زمینی را نیز پردازش می‌کنند. حتی اگر فکر می‌کنید می‌دانید در یک غذا چه چیزی وجود دارد، برچسب آن را بررسی کنید. ممکن است مواد تشکیل دهنده تغییر کند. بادام زمینی رایج است و اجتناب از غذا‌های حاوی آن می‌تواند چالش برانگیز باشد. غذا‌های زیر اغلب حاوی بادام زمینی هستند: آجیل آسیاب شده یا مخلوط محصولات پخته شده، مانند کلوچه و شیرینی بستنی و دسر‌های یخ‌زده شکلات انرژی‌زاغلات و گرانولا نان‌های غلات مارزیپان، آب نباتی از آجیل، سفیده تخم مرغ و شکربرخی از غذا‌هایی که ممکن است حاوی بادام زمینی یا پروتیین بادام زمینی باشند به این دلیل که با آن‌ها ساخته شده‌اند یا به این دلیل که در طول فرآیند تولید با آن‌ها تماس داشته‌اند کمتر مشخص هستند. برخی از نمونه‌ها عبارتند از: نوقا سس سالاد آب نبات‌های شکلاتی، کره‌های آجیل (مانند کره بادام) و تخمه آفتابگردان غذا‌های قومی شامل غذا‌های آفریقایی، چینی، اندونزیایی، مکزیکی، تایلندی و ویتنامی غذا‌هایی که در نانوایی‌ها و بستنی فروشی‌ها فروخته می‌شوند روغن آراشیس، نام دیگر روغن بادام زمینی است مواد غذایی حیوان خانگیاگر کودک شما حساسیت به بادام زمینی دارد، این اقدامات را برای کمک به ایمن نگه داشتن او انجام دهید: مراقبین را درگیر کنید. از بستگان، پرستاران کودک، معلمان و سایر مراقبان کمک بخواهید. به بزرگسالانی که با فرزندتان وقت می‌گذرانند آموزش دهید که چگونه علایم و نشانه‌های واکنش آلرژیک به بادام زمینی را تشخیص دهند. تاکید کنید که یک واکنش آلرژیک می‌تواند تهدید‌کننده زندگی باشد و نیاز به اقدام فوری دارد. مطمین شوید که کودک شما نیز می‌داند که در صورت بروز واکنش آلرژیک فورا از او کمک بخواهد. از یک طرح مکتوب استفاده کنید. مراحلی را که باید در صورت بروز یک واکنش آلرژیک انجام دهید، شامل دستور و دوز تمام دارو‌هایی که باید داده شوند، و همچنین اطلاعات تماس اعضای خانواده و ارایه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی را فهرست کنید. یک کپی از طرح را در اختیار اعضای خانواده، معلمان و سایرینی که از فرزندتان مراقبت می‌کنند، ارایه دهید. فرزندتان را از به اشتراک گذاشتن غذا‌ها منع کنید. برای کودکان معمول است که میان وعده‌ها و خوراکی‌ها را به اشتراک بگذارند. با این حال، در حین بازی، کودک شما ممکن است آلرژی یا حساسیت‌های غذایی را فراموش کند. اگر کودک شما به بادام زمینی حساسیت دارد، او را تشویق کنید که از خوردن غذا‌های دیگران خودداری کند. اطمینان حاصل کنید که اتوانژکتور اپی نفرین کودک شما همیشه در دسترس است. تزریق اپی نفرین (آدرنالین) می‌تواند بلافاصله شدت یک واکنش آنافیلاکتیک بالقوه تهدید‌کننده زندگی را کاهش دهد، اما باید فورا تزریق شود. اگر کودک شما تزریق اپی نفرین اورژانسی دارد، مطمین شوید که اعضای خانواده و سایر مراقبین در مورد داروی اورژانسی کودک شما محل قرارگیری آن، زمانی که ممکن است مورد نیاز باشد و نحوه استفاده از آن اطلاع داشته باشند. مطمین شوید که مدرسه فرزندتان یک برنامه مدیریت آلرژی غذایی دارد. دستورالعمل‌ها برای ایجاد خط مشی‌ها و رویه‌ها در دسترس هستند. کارکنان باید به تزریق‌کننده اپی نفرین دسترسی داشته باشند و آموزش ببینند. از فرزندتان بخواهید یک دستبند یا گردنبند هشدار پزشکی بپوشد. این کمک می‌کند تا مطمین شوید که اگر در طول یک واکنش شدید قادر به برقراری ارتباط نباشد، درمان مناسب را دریافت می‌کند. این هشدار شامل نام فرزند شما و نوع حساسیت غذایی او می‌شود و همچنین ممکن است دستورالعمل‌های اضطراری مختصری را فهرست کند. همیشه اتوانژکتور اپی نفرین خود را همراه داشته باشید. از یک دستبند یا گردنبند هشدار پزشکی استفاده کنید. منبع: