نتایج یکی از طولانی‌ترین و مفصل‌ترین تحقیقاتی که تاکنون درباره‌ی اثرات سقط جنین بر زندگی زنان انجام شده، در قالب کتاب منتشر شد. در سال دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در سن‌فرنسیسکو پژوهشی با عنوان " Turnaway Study " به سرپرستی دایانا گرین‌فاستر، جمعیت‌شناس و استاد دانشگاه را آغاز کرد. پژوهشی که زن باردار را که خواهان سقط جنین بودند، از بین مراجعین به کلینیک سقط جنین در سراسر آمریکا انتخاب کرد. بعضی از این زنان توانستند به بارداری خود خاتمه دهند، اما برخی دیگر به دلایل مختلف از جمله این‌که بارداری آن‌ها دیگر از زمان امن برای سقط جنین رد شده بود، نتوانستند بارداری ناخواسته را پایان دهند و بچه را به دنیا آوردند. گرین‌فاستر و همکاران‌اش تصمیم گرفتند هر دو گروه این زنان را برای مدت سال دنبال کنند و با آن‌ها بار در سال مصاحبه‌های مفصلی داشته باشند: از تصمیم سقط جنین راضی‌اند یا نه؟ پشیمان شدند؟ احساس گناه دارند؟ احساس رضایت و خوشی می‌کنند؟ زندگی‌شان الان چطور است؟ رابطه‌شان با شریک زندگی‌شان چطور؟ و . از نظر شاخص‌های سن، نژاد و طبقه‌ی اقتصادی و اجتماعی، هر گروه زنان کمابیش مشابه بودند و با اکثریت زنانی هم که در آمریکا به کلینیک‌های سقط جنین مراجعه می‌کنند، مشابهت داشتند. هفتاد درصد زنانی که نتوانستند جنین را سقط کنند، بچه را به دنیا آوردند و درصد یا در طول بارداری با سقط نابهنگام جنین مواجه شدند یا این‌که با این‌که از زمان سقط امن گذشته بود، در جای دیگر و به اشکال دیگر جنین را سقط کردند. در مجموع زنانی که نتوانستند جنین ناخواسته را سقط کنند، فقیرتر از زنانی بودند که توانستند به بارداری ناخواسته پایان دهند. (یک دلیل مهم همین کمبود منابع مالی است. زنان فقیرتر اغلب دیرتر می‌توانند به کلینیک سقط بروند چون تا پول لازم برای سقط جنین را پیدا و جمع کنند، ماه اول بارداری به پایان رسیده است. با این‌حال در مجموع وضعیت زندگی زنان هر دو گروه نسبتا مشابه بود و همه‌ی آن‌ها در وضعیتی بودند که این بارداری واقعا وضعیت زندگی آن‌ها را به شکل معناداری تغییر می‌داد و زیر و رو می‌کرد. نتیجه‌ی این تحقیق مفصل ساله چیزی را نشان داد که بسیاری از زنانی که جنین ناخواسته خود را سقط کردند، به خوبی می‌دانند و برخلاف پروپاگاندای دولت‌های ضد سقط جنین یا مخالفان سقط جنین است: سقط جنین نه تنها به زنان آسیبی نزد، بلکه کیفیت زندگی آن‌ها را بهتر کرد. این کاملا برخلاف دروغی است که مخالفان سقط جنین بر طبل آن می‌کوبند و می‌خواهند وانمود کنند زن باردار در "وضعیت احساسی" قرار دارد و نمی‌تواند برای بدن و زندگی خودش، تصمیم درست و عاقلانه بگیرد. مخالفان سقط جنین این دروغ را دامن می‌زنند که زن اگر سقط جنین کند، بعدا درگیر بیماری‌های روان می‌شود که این تحقیق هم مثل برخی تحقیقات پیشین نشان می‌دهد این‌طور نیست و خود عمل سقط جنین هم، یکی از کم‌خطرترین جراحی‌های پزشکی است. تحقیق نشان می‌دهد درصد زنانی که جنین خود را سقط کردند، در سال آینده از این تصمیم راضی بودند و اعلام کردند که تصمیم به پایان بارداری، تصمیم درستی بود. مخالفان سقط جنین مدعی‌اند یک چهارم تا یک سوم زنانی که به بارداری پایان می‌دهند، از این تصمیم پشیمان می‌شوند. اما خب این پژوهش طولانی و مفصل کاملا این ادعا را رد می‌کند. این پژوهش این ادعای بی‌اساس را هم رد می‌کند که زنانی که جنین خود را سقط می‌کنند، دچار "افسردگی، اضطراب و کمبود اعتماد به نفس" می‌شوند. همچنین هیچ شواهدی نیست که این ادعا که سقط جنین زنان را "تا آخر عمر درگیر مشکلات روانی و عاطفی می‌کند" درست باشد. دایانا گرین‌فاستر می‌گوید چیزی مثل تجربه‌ی آزار و خشونت در کودکی، در زمره‌ی وقایع دردناکی است که می‌تواند تا آخر عمر روی روان و زندگی فرد تاثیر می‌گذارد، سقط جنین مطلقا از این جنس وقایع نیست. این پژوهش دانشگاهی ساله هیچ نشانه‌ای پیدا نکرد که میزان "افسردگی، اضطراب، اعتماد به نفس، اضطراب بعد از حادثه، سوء مصرف الکل و مواد مخدر" بین زنان گروه تحقیق تفاوتی داشته باشد. فاستر و همکاران‌اش تاکید می‌کنند که تا سال بعد از سقط، کماکان بیشترین حس گزارش‌شده بین زنانی که موفق به سقط شدند، "احساس آسودگی" بود از این‌که توانستند بارداری ناخواسته را پایان ببخشند. تحقیق همچنین نشان داد زنانی که موفق شدند جنین را سقط کنند، در سال‌های بعد در روابط عاطفی بهتری بودند و رابطه‌ی خود با شریک زندگی‌شان را بیشتر از گروه دیگر یک رابطه‌ی "بسیار رضایت‌بخش" توصیف کردند. اگر در زمان سقط با مردی بودند که خشونت‌گر و آزارگر بود، در سال‌های بعد احتمال این‌که دیگر با آن مرد نمانده باشند، خیلی بیشتر از زنان گروهی بود که نتوانستند جنین را سقط کنند. زنانی که توانستند بارداری ناخواسته را به پایان ببردند، در سال بعد بیشتر از گروه دیگر با تصمیم آگاهانه شخصی و به میل خودشان دوباره باردار شدند، وضعیت مالی بهتری دارند و کمتر از زنان گروهی که نتوانستند سقط جنین انجام دهند، به کمک‌های مالی دولتی وابستگی دارند. اگر بچه‌ی دیگری دارند، بچه‌هایشان کمتر از زنان گروه دوم در فقر به سر می‌برند و امکانات بهتری دارند. زنانی که جنین را سقط کردند، بنا به گفته‌ی خودشان، در مجموع سلامت جسمی بهتری دارند. فرناز سیفی