استنوز ستون فقرات کمری یا تنگی کانال نخاع کمری به علت باریک شدن کانال نخاعی در ناحیه کمری ایجاد می گردد و غالبا بدون علامت است. تنگی کانال نخاع، اختلال شایعی بوده به طوری که - ، مادرزادی یا اکتسابی/مادرزادی باشد. - فاکتورهای اکتسابی که می‌توانند موجب تنگی کانال نخاعی شوند، عبارتند از: بیماری های دژنراتیو مانند اسپوندیلوز، اسپوندیلولیستزیس و اسکولیوز، تروما، جراحی ستون فقرات، اختلالات متابولیک یا آندوکرین مانند لیپوماتوز اپیدورال، استیوپروز، آکرومگالی، استیودیستروفی کلیوی و هیپرپاراتیروییدی و بیماری پاژه. - علل مادرزادی تنگی کانال نخاعی عبارتند از: آکندروپلازی و ایدیوپاتیک MRI بهترین روش تشخیصی تنگی کانال نخاع است. درمان بیماران علامتدار شامل درمان‌های محافظه‌کارانه با داروهای مسکن NSAIDs (بروفن ناپروکسن) ، استامینوفن و ورزش است. شواهد کافی جهت حمایت از تزریق اپیدورال گلوکوکورتیکوییدها در این بیماران وجود ندارد. درمان جراحی هنگامی که درمان‌های حمایتی با شکست مواجه شوند، به کار برده می شود. - اگر درمان های حمایتی مانند قرص‌های مسکن دسته NSAID (مانند برفون و ناپروکسن و مشابه آنها) ، استامینوفن و ورزش موثر واقع نشوند به اندازه ای که اجازه انجام فعالیت های روزمره را به بیمار ندهد. - اگر علایم عصبی یا نورولوژیک موضعی واضح و آشکار وجود داشته باشند. اکثر مبتلایان به لنگش نوروژنیک که با روش های طبی درمان گردیده اند، با گذشت زمان بهبود پیدا نمی‌کنند. درمان جراحی با لامینکتومی موجب کاهش قابل توجه درد کمر و پا در هنگام فعالیت می شود که سبب بهبود عملکرد بیماری در طی سال میگردد. در صورت وجود عوامل زیر قبل از عمل جراحی، نتیجه جراحی خوب نمی‌شود: - اختلال در راه رفتن قبل از جراحی - افسردگی - بیماری قلبی عروقی - اسکولیوز (انحراف جانبی ستون فقرات) منبع: