با توجه به داده‌ها و اطلاعات موجود فناوری تشخیص چهره، بتوان این تکنولوژی را نژادپرست نامید. جوی بلاموینی، محقق آزمایشگاه رسانه‌ای دانشگاه MIT اخیرا مطالعه‌ای انجام داده که در آن چهره نفر را با فناوری تشخیص چهره اسکن کرده است. از این جامعه آماری نفری، چهره سیاستمداران را با توجه به رتبه کشور و جنسیت اسکن نموده و سپس اسکنرهای تولیدی شرکت‌های مایکروسافت، IBM و Megvii را بررسی کرد. در پایان، نتایجی به دست آمد که بر اساس آن می‌توان اسکن چهره افراد را با توجه به رنگ پوست و جنسیت، تغییر داد. جالب است که جنسیت درصد مردان و درصد زنان روشن پوست، و درصد مردان تیره پوست و درصد بانوان تیره پوست اصلا تشخیص داده نشد. با توجه به این نتایج، فناوری تشخیص چهره بیشتر به سمت مردان و انسانهای دارای پوست روشن تمایل داشت زیرا چهره آنها را راحت‌تر می‌شناخت. برای اولین بار است که فناوری تشخیص چهره دقت خود را از دست می‌دهد و باید برای این مشکل راه‌حلی ارایه شود زیرا افراد مختلفی در دنیا با رنگ‌ها و نژادهای مختلف از این فناوری بهره می‌برند. در سال ، یک مهندس نرم‌افزار به گوگل گزارش داد که اپلیکیشن تصاویر ( Photos ) این کمپانی، دوست سیاه‌پوستش را، گوریل تشخیص داده که با طرح چنین مشکلی، گوگل این مسیله را مرتفع نمود. البته نمی‌توان از کمک این تکنولوژی به پلیس آمریکا نیز چشم‌پوشی کرد زیرا با این فناوری، افراد مظنون بسیار راحت‌تر شناسایی شده‌اند ولی این تکنولوژی مشکلاتی را نیز با خود به همراه داشته است. مثلا انسانهای سیاه‌پوست یا همان آمریکایی - آفریقایی‌ها، با این تکنولوژی، بیشتر مورد سوء ظن پلیس قرار گرفته اند. این فناوری اگرچه در آمریکا تاحدودی دردسرساز بوده است، ولی در آسیا به خاطر وجود انسانهای روشن پوست، دقیقتر عمل کرده است و حتی از آسیا موفقتر، اروپا و بخش سفیدپوست‌نشین آمریکا بوده است. مشکلات این‌چنینی را نمی‌توان بزرگ شمرد و تنها به ما یادآوری می‌کنند که باید روی چنین فناوری‌هایی بیشتر کار شود تا مشکلات آنها از بین برود و با توجه به کاربرد فناوری تشخیص چهره در امور جنایی، قضایی و کارآگاهی، برای اجرای عدالت نیز باید مشکلات آن را مرتفع سازیم.