رحم یکی از اعضای بسیار حساس در بدن خانم‌ها به حساب می‌آید، به گونه‌ای که ساختارش آن را مستعد بیماری قرار داده است. فیبروم رحمی نیز یک عارضه شایع میان خانم‌ها است که زندگی عادی و زناشویی آن‌ها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. دانستن اینکه فیبروم رحم چیست و چه کسانی در معرض خطر ابتلا به بیماری فیبروز رحمی قرار می‌گیرند و چگونه درمان می‌شوند، برای بسیاری از خانم‌ها مهم است لذا با توجه به اهمیت موضوع در این مطلب گفت‌وگویی را با دکتر سیمین ظفردوست، متخصص زنان، زایمان و نازایی وفلوشیپ ناباروری و نازایی بخوانید. فیبروز رحم ( Uterine fibroids ) رشد بیش از اندازه بافت رحم در زنان در سن بچه داری است. در این بیماری سلول‌های ماهیچه‌ای و دیگر بافت‌هایی که دیواره رحم را می‌سازند، غده‌های غیرسرطانی درون دیواره رحم و پیرامون آن را می‌سازند. این بیماری می‌تواند باعث نازایی شود. خطر دچار شدن به این بیماری در زنانی که نسبت به قدشان افزایش وزن دارند، بالا و در زنانی که بچه دار شده اند، پایین است. با توجه به تحقیقات انجام شده تا کنون چیز‌های اندکی درباره عوامل پدیدآورنده فیبروز رحمی می‌دانیم. دانشمندان به چند نظریه رسیده اند، اما هیچ کدام از آن‌ها توضیح کاملی برای این بیماری نیستند. به نظر می‌رسد فیبروز رحمی پیامد عوامل زیادی است که بر هم اثر می‌گذارند. این عوامل ممکن است ژنتیکی، هورمونی، محیطی یا ترکیبی از همه این‌ها باشد. هنگامی که عوامل پدیدآورنده فیبروز رحمی را دریافتیم، کوشش‌های بسیاری برای درمان یا پیشگیری از این بیماری به سرعت پیش خواهد رفت. دکتر ظفردوست دراین‌باره گفت: بسیاری از زنانی مبتلا به فیبروز رحمی، هیچ نشانه‌ای ندارند، اما در برخی از آن‌ها نشانه‌های این بیماری ممکن است شامل قاعدگی‌های سنگین و دردناک یا خونریزی بین دوره‌های ماهانه، احساس پری در پایین شکم، ادرار زیاد، درد هنگام نزدیکی جنسی، درد در پایین کمر ومشکلاتی در تولید مثل، مانند نازایی، سقط جنین یا زایمان پیش رس باشد. بیشتر زنان مبتلا به فیبروز رحمی نازا نیستند و می‌توانند بچه دار شوند. برخی زنان مبتلا به فیبروز رحمی ممکن است نتوانند به طور طبیعی باردار شوند. اما با پیشرفت‌های که در درمان ناباروری رخ داده است، ممکن است برخی از این زنان باردار شوند. زنانی که به فیبروز رحمی دچار هستند، اما نشانه‌های آن را ندارند، ممکن است به درمان نیاز نداشته باشند. اما زنانی که درد یا دیگر نشانه‌های این بیماری را دارند ممکن است این درمان‌ها برای آن‌ها سودمند باشد: دارو‌ها ممکن است باعث فروکش کردن نشانه‌های فیبروز رحمی شوند و حتی از رشد آن جلوگیری کنند یا آن را کند سازند. اما هنگامی که بیمار دارو‌ها را کنار می‌گذارد، بافت فیبری اغلب بار دیگر رشد می‌کنند. چند جراحی نیز برای فیبروز رحمی وجود دارد برداشت بافت فیبری و گذاشتن بخش‌های سالم رحم که به آن میومکتومی می‌گویند. بریدن رگ‌های خون رسان به بافت فیبری باعث فروکش کردن رشد آن‌ها می‌شود. برداشت رحم (هیستروکتومی) که تنها راه اطمینان بخش برای درمان فیبروز رحمی است. راهکار مشخصی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد، اما اجتناب از مصرف هورمون‌های زنانه ممکن است رشد فیبرویید‌ها را کمتر کند. هورمون استروژن موجود در قرص‌های ضدبارداری با دوز کم چندان خطر مهمی ندارند، اما استروژن با دوز زیاد ممکن است باعث بزرگ شدن فیبرویید‌ها در این افراد شود لذا توصیه می‌شود که اگر مصرف قرص ضد بارداری برایتان مضر بود، به فکر استفاده از سایر روش‌های جلوگیری از بارداری باشید تا سلامتتان به مخاطره نیفتد. منبع: روزنامه آفتاب یزد