هفته گذشته پرونده‌ی برنامه‌ی عصر جدید شبکه‌ی سه بسته شد. از مجموع حدود بیست و دو میلیون ر ی، پارسا خایف نوجوان سنتی و کلاسیک‌خوان اردبیلی با دومیلیون و ششصد هزار اختلاف ر ی نسبت به نفر چهارم، به مقام سوم رسید. آقای محمد زارع بیست ساله‌ی شجاع و بی‌باک که با خلاقیت و ریسک‌پذیری بالا حرکات خارق‌العاده انجام می‌داد و در عین ترک تحصیل (به دلیل قبول نداشتن سیستم آموزش و پرورش) جملات فلسفی بی‌نظیر و ساختارشکنانه می‌گفت دوم شد و خانم عبادی، نگارگر با ابزار شن، که هر بار داستانی اخلاق‌محور و انسانی از معضلات جامعه را روایت می‌کرد اول شد. این ترکیب آرای مردمی که حدود ده میلیون ایرانی را شامل می‌شد بسیار جالب و قابل تامل است. یاد مطلبی از گفتگوی پادشاه یونان و کورش افتادم. (البته احتمالا بدون سند، اما مربوط به موضوع من) پادشاه یونان گفته بود: ما برای شرف می‌جنگیم و شما برای ثروت" و کورش نیز در پاسخ گفته بود"هر کسی برای چیزی می‌جنگد که ندارد. به نظرم آمد مردم ما نیز سه موضوع را با دو میلیون و ششصد هزار اختلاف رای، از بین سایر موضوعات برگزیدند. آن‌ها به مواردی ر ی دادند که گمشده‌ی این روز‌های جامعه‌ی ماست. اخلاق، انتخاب اول این مردم است. بزرگترین مشکل جامعه‌ی کنونی ایران، کم‌رنگ شدن اخلاق انسانی در بین مسیولان و مردم است. دومین گزینش این مردم شجاعت، وارستگی، ابتکار و خلاقیتی بود که در شخصیت کاریزمایی محمد زارع جمع شده بود. به قول عزیز نسین ما فقط در قبال گفته‌هایمان مسیول نیستیم، بلکه در برابر ناگفته‌هایمان نیز مسیولیم. مردم ایران امروز به خاطر سکوتشان در برابر اختلاس‌ها، بی‌قانونی‌ها، بی‌مدیریتی‌ها، فریب‌ها، دین‌فروشی‌ها و هزاران مورد دیگر مسیولند. مردم ایران شجاعت، ریسک‌پذیری و خلاقیت خود را از دست داده‌اند. مورد سوم که مردم به آن ر ی دادند، میراث گذشتگان است. ما هویت ملی/مذهبی خود را باخته‌ایم اما جایگزین مناسبی برایش نیافته‌ایم. ما سنت‌ها را به فراموشی سپرده‌ایم، اما صاحب هویتی سیال و سرگردان شده‌ایم. ما بین سنت و مدرنیه حیران مانده‌ایم. کاش اخلاق انسانی در فکر و عمل اولویت جامعه‌ی ما می‌شد. کاش با وارستگی از مصلحت‌اندیشی و عافیت‌طلبی، ابتکار عمل را به دست می‌گرفتند. کاش ما می‌توانستیم با تکیه بر اصالت فرهنگی گذشته و هویت ایرانیمان، پیوندی معقول بین سنت و مدرنیته ایجاد کنیم به گونه‌ای که نه سنت‌ها فراموش شود و نه به ستیزه با مدرنیزاسیون برخیزیم. علیرضا احمدپور خر می