نقرس را با عنوان بیماری ثروتمندان می‌شناسند و می‌گویند آنها که گوشت زیادی می‌خورند، بیشتر به این بیماری مبتلا می‌شوند اما دانشمندان معتقدند که چه پولدار و چه فقیر، نقرس، بیشتر به دلیل رژیم غذایی نامناسب و افزایش میزان اسیداوریک در بدن ایجاد می‌شود و تجمع این اسید در مفاصل به ایجاد درد در ماهیچه‌ها و مفاصل می‌انجامد. افراد مبتلا معمولا از دردهای ناگهانی و مداوم شکایت دارند و اگر درمان صورت نگیرد، دردهای شدیدتری را هم تجربه می‌کنند. دردهایی که نقرس ایجاد می‌کند با دردهای دیگر متفاوت است، به طوری که به آن حملات نقرس می‌گویند. این حملات به طور ناگهانی اتفاق می‌افتد، بیشتر شب‌ها سراغ مبتلایان می‌آید و به گونه‌ای است که فرد مبتلا احساس می‌کند در شعله آتش می‌سوزد. بیشترین ناحیه‌ای که تحت ت ثیر این بیماری قرار می‌گیرد، انگشت شست پاست. پوست این ناحیه قرمز، متورم و حساس می‌شود و وارد شدن کوچک‌ترین فشاری به آن قسمت، برای فرد غیرقابل تحمل است. با درمان یا بدون درمان نقرس، نشانه‌های‌بیماری بین تا روز از بین می‌رود و حملات بعدی به ماه‌ها یا حتی سال‌ها بعد موکول می‌شود. در این میان، علاوه بر بالا رفتن میزان اسید اوریک خون و مصرف غذاهای مضر، برخی بیماری‌های زمینه‌ای از قبیل دیابت، کلسترول بالا، فشار خون بالا، بیماری‌های کلیوی و بیماری‌های قلبی هم ممکن است خطر بروز نقرس را افزایش دهند. از عوارض درمان نشدن نقرس می‌توان به درد مداوم مفصلی و آسیب بافت‌ها و تاندون‌ها اشاره کرد. شناخت این بیماری و آگاهی از نشانه‌های هشداردهنده و انتقال آن به‌پزشک معالج می‌تواند در روند تشخیص و درمان بیماری موثر باشد. یکی از نشانه‌های بروز بیماری نقرس تغییر رنگ پوست اطراف ناحیه مفصلی است. به عبارتی به دلیل عفونت‌ایجاد شده در مفصل، رنگ قسمتی از مفصل که دچار درد شده ممکن است دچار کبودی و قرمزی شود. بروز درد در ناحیه انگشتان پا بویژه انگشت بزرگ پا یکی از شایع‌ترین نشانه‌های ابتلا به نقرس است. وجود درد در انگشت بزرگ پا به دلیل تولید و تجمع اسید اوریک در این ناحیه است. این درد برای بیماران بسیار دردناک و آزاردهنده است و راه رفتن را برای مبتلایان دشوار می‌کند. بسیاری از بیماران به دنبال درد زیادی که دارند، موقع راه رفتن می‌لنگند و این حالت ممکن است چند ساعت یا چند روز ادامه داشته باشد. از دیگر نشانه‌های بروز نقرس احساس گرما در نقطه‌ای از مفصل است که دچار تورم شده البته تورم ایجاد شده، ناچیز نیست و بیشتر مواقع تورم قابل توجهی روی انگشت شست پا ایجاد می‌شود که درد زیادی دارد. علاوه بر درد، پوسته‌پوسته شدن و خارش ناحیه‌ای که دچار درد شده، ازجمله نشانه‌های نقرس به شمار می‌رود. زمانی که درد ناشی از نقرس از بین می‌رود، احتمال سفت شدن ناحیه درد وجود دارد. این حالت بیشتر در انگشتان پا ایجاد می‌شود و به مرور به سمت زانوها حرکت می‌کند. مبتلایان‌نقرس گهگاه حملات شدید درد را تجربه می‌کنند. این حملات، گاهی در ناحیه سر اتفاق می‌افتد که شباهت زیادی به حملات میگرن دارد، ولی خیلی سریع و ناتوان‌کننده است. این دردها حالت رفت و برگشتی دارند به طوری که فرد مبتلا ممکن است یک دقیقه خوب باشد و چند دقیقه بعد از حملات فلج‌کننده درد بکشد. این دردها آنقدر شدید است که فرد حتی قدرت راه رفتن را هم از دست می‌دهد. تنها راه رها شدن از این دردها استراحت و بازتوانی بدنی است. یکی از ویژگی‌های بیماری نقرس دردهای شبانه‌ای است که بیمار را از خواب بیدار می‌کند. بیماران معمولا بدون درد به رختخواب می‌روند ولی در میانه‌های شب با دردهای خیلی شدید از خواب بیدار می‌شوند و همین موضوع باعث بی‌خوابی و بدخوابی آنها می‌شود. محققان بر این باورند که احتمال گسترش بیماری نقرس به سیستم مجاری ادراری وجود دارد. اگر چنین اتفاقی رخ دهد، باعث تشکیل سنگ‌های کلیوی می‌شود که درد زیادی‌ایجاد می‌کند. ایجاد سنگ‌های کلیوی، مشکل بیماران مبتلا به نقرس را بیشتر می‌کند، چراکه علاوه بر دردهای مربوط به نقرس، کمردرد، دردهای شکمی و ادرار خون‌آلود ناشی از سنگ کلیه هم به آن اضافه می‌شود. ابتلا به نقرس نباید مانع غذا خوردن بیماران شود‌ولی مبتلایان با پرهیزهای غذایی می‌توانند تا حدی از دردهای بیماری کم کنند. مصرف زیاد نان برای مبتلایان‌نقرس مضر است، چراکه باعث تجمع کریستال‌های اسید اوریک در مفاصل، ایجاد درد، تورم و التهاب می‌شود. غذاهای سرشار از ماده "پورین" در فهرست مواد ممنوعه قرار دارد. از مواد سرشار از پورین می‌توان به غذاهای دریایی و گوشت قرمز اشاره کرد. هویج، سیب‌زمینی شیرین و ادویه‌جزو خوراکی‌هایی هستند که کمترین مقدار پورین را دارند. در واقع خوردن این قبیل سبزیجات بهترین جایگزین برای مواد گوشتی است و مانع پیشرفت بیماری نقرس می‌شود. جام جم سرا