خانه نشینی ما آدم‌ها، برای زمین فرصتی فراهم کرده تا نفسی تازه کند. دیگر ساکنان زمین هم از پرنده‌ها و ماهی‌ها و چرنده‌ها و خزنده‌ها هم انگار امسال نوروز خوبی دارند. کارخانه‌های آلاینده هوا و صنایعی که با غارت منابع طبیعی مصرف گرایی بی حد و حصر را دامن می‌زدند، اندکی خاموشی گرفته‌اند. آسمان آبی‌تر و هوا پاکیزه‌تر از همیشه شده. احتمالا هیچ رابطه‌ی معناداری میان این ویروس جدید با مصرف‌گرایی‌ها بی مورد و دیوانه وار ما در میانه نیست که بگویی طبیعت خواسته یک پس گردنی به آدم‌ها بزند. طبیعت کار خودش را می‌کند، ویروس کرونا هم از جنس طبیعت است، کاری هم به خوب و بد آدم‌ها ندارد، برایش فرقی نمی‌کند که ملحد باشی یا مسلمان، زندانی باشی یا زندان بان، سنی باشی یا شیعه. چند صباحی یکه تاز میدان برای هراس افکنی هست و بعد هم صحنه را ترک می‌کند، اما شاید ما بتوانیم این واقعه را برای خودمان معنا دار کنیم. شاید در میانه‌ی هراس از مرگ و هوای پاکیزه‌تر از همیشه بتوانیم کمی اندیشه کنیم، شاید ورشکستگی اقتصادهایی که آلاینده زمین و زندگی است چندان هم غم انگیز نباشد، شاید ما آدم‌ها سر عقل بیاییم و به جای غارت طبیعت برای مصرف گرایی دیوانه وار، رفاقت با طبیعت و اقتصاد سالم‌تری را پیش گیریم. از خود و پیرامون خود آغاز کنیم، شاید به این نتیجه برسیم که برای نجات زندگی در این زمین نیاز به عزمی جهانی داریم و لازم است با همه‌ی کسانی هم که برای سالم سازی محیط زیست تلاش می کنند و علیه فزون‌طلبی کاری می‌کنند دست دوستی و اتحاد بدهیم. ما هم دست به کار شویم، باشد که نوروزهمچنان که امسال برای پرنده‌ها شادی آور و مبارک شده است، در سال‌های دیگر برای ما هم مبارک شود. علی طهماسبی