برخی از مردم فکر می کنند دروغ گفتن در مکالمات نوشتاری ساده تر است، شاید به این دلیل که مجبور نیستند فورا پاسخ دهند و همین زمان به آنها فرصتی می دهد تا پاسخ بهتری پیدا کنند. اما رصد دروغ در گفتگوهای مکتوب نیز می تواند آسان باشد. در اینجا ما برخی نکات را پیرامون کشف دروغ در پیام های متنی اشاره خواهیم کرد. یک پژوهش که در دانشگاه Cornell آمریکا انجام شد نشان داد که فرد دروغگو سعی می کند تا دروغ خود را در میان خطوط نوشتار پنهان کند و جمله های دروغگو معمولا طولانی تر از جمله های فرد راستگو است. دروغگو تمایل دارد تا از کلمات بیان کننده ی احتمال و عدم یقین استفاده کند، او تلاش می کند تا از گفتگوی رک و مستقیم بپرهیزد. او غالبا نمی خواهد در چیزی که می نویسد به کسی آسیب بزند، اما در عین حال نمی خواهد آنچه را که از او توقع می رود یا طلبیده شده را انجام دهد. اقناع روش اساسی است که دروغگو سعی می کند تا آن را انجام دهد، فرد دروغگو اطلاعات مشخص را دوباره و دوباره تکرار می کند تا او را باور کنید. اگر کسی را که مورد مخاطب قرار داده ایم برای مدت طولانی پاسخ دادنش طول کشید چه کسی می داند؟ شاید سرش شلوغ است و یا پیام شما را ندیده. در عین حال ممکن است اشاره به این داشته باشد که او به وقت بیشتری برای فکر کردن و دادن جواب مناسب و باور پذیر احتیاج دارد. اگر مخاطب شما تا به حال جملات طولانی و پرطمطراق برایتان ارسال نکرده و این بار وقت زیادی را به تایپ کردن و نوشتن اختصاص داده, یک سر سوزن جای شک دارد شاید او در حال پیدا کردن جملات قانع کننده تری است. این روش دیگری برای سوء استفاده از دیگران است. در این حالت دروغگو سعی می کند زمام امور را به دست بگیرد. سوالهایی می پرسد تا دست پاچه ی تان می کند و نیاز داشته باشیم که خود را تبریه کنیم. تفره رفتن از جواب سوال می تواند یک نشانه باشد. سوالی از او می پرسید و او به جای جواب دادن به سوال موضوع را عوض می کند و به یک مناقشه دیگر می پردازد تا کسی متوجه نشود که جواب سوال را نداده است.