هنگامی که قاچاقچیان راه خود را از میان جنگل‌ها باز می‌کنند، باعث ریشه‌کن شدن جوامعی که خانه‌هایشان را در آنجا ساخته‌اند نیز می‌شوند. کارشناسان می‌گویند راه‌های جدیدی که قاچاقچیان ایجاد کرده‌اند، تنها کوکایین را به شمال روانه نمی‌کند بلکه مردم محلی را نیز وادار به مهاجرت می‌کند. قاچاقچیان برای کنترل یک منطقه، از ارعاب و خشونت استفاده می‌کنند و اغلب جوامعی را هدف قرار می‌دهند که فقر و بی‌ثباتی سیاسی، امکان مقابله با متجاوزانی که به زمین‌هایشان هجوم آورده‌اند را بسیار دشوارتر می‌کند. جنفیر دواین ( Jennifer Devine ) ، از دیگر نویسندگان این مقالات و دستیار پروفسور در دانشگاه ایالتی تگزاس در این خصوص می‌گوید: وی اشاره کرد که این خشونت قاچاقچیان، در کنار از بین رفتن معیشت افرادی که وابسته به منابع طبیعی محلی هستند، به یکی از محرک‌های مهاجرت تبدیل شده است. محققان می‌گویند که دولت‌ها به منظور مهار بهتر قاچاق مواد و حفظ جنگل‌ها، باید از افرادی که این مناطق را خانه خود می‌خوانند محافظت کنند. بر اساس گزارشی که توسط محققان دانشگاه ایالت اورگان منتشر شده است، جنگل‌هایی که در اختیار قبایل بومی و دیگر جوامع محلی قرار دارند، در مقایسه با پارک‌های تحت مدیریت دولت، کمتر در معرض زمین‌خواری قرار می‌گیرند. حفاظت از مردم محلی به معنی حفاظت از جنگل‌های منطقه و در نتیجه، حفاظت از کل سیاره زمین است.