بیماری‌ها تهدید بزرگ و خطرناکی برای زندگی و سلامت بشر در قرون وسطا بودند و اغلب این امراض از بی‌توجهی به نظافت شخصی و تشخیص نادرست و بی‌کیفیت امراض بود. به همین دلیل، انسان‌ها در آن برهه از زمان به انواع بی حد و حصری از امراض مبتلا می‌شدند. این بیماری‌ها پزشکان قرون وسطا را متحیر و شگفت‌زده می‌کرد و درمانی برای آن پیدا نمی‌کردند. یکی از این بیماری‌ها که تاکنون یک معمای پزشکی و تاریخی به شمار می‌رود "تعریق انگلیسی" نام دارد. این همه‌گیری عجیب و مرموز در دو قرن پانزدهم و شانزدهم اروپا را درنوردید. افراد مبتلا به این بیماری در ابتدا از تب و رعشه سرد رنج می‌برند. سردرد و دردهای شدید در گردن، دو کتف و اطراف بدن، احساس فزاینده بی رمق بودن، در مبتلایان به چشم می‌خورد. رعشه سرد از نیم ساعت تا سه ساعت طول می‌کشید. پس از آن مرحله‌ی داغ‌شدگی بدن از راه می‌رسید و بیمار دچار تعریق شدید و عطش فوق‌العاده می‌شد که با هذیان‌گویی، افژایش ضربان قلب و درد در قفسه سینه همراه بود. اما مرحله آخر بیماری زمانی رخ می‌داد که بیمار بر زمین می‌افتاد و هیچ گاه از خواب ابدی مرگ بیدار نمی‌شد. اما بخش ترسناک‌تر این بیماری، مرگ سریعی بود که مبتلایان را دچار می‌کرد، به طوریکه بسیاری از مبتلایان در طول ساعت پس از بروز علایم بیماری از دنیا می‌رفتند. کسانی که بنیه قوی داشتند حداکثر ساعت مقاومت می‌کردند و اگر هم خوب می‌شدند دیگر آن آدم سالم سابق نبودند و فرآیند بهبودی ناقص بود. بیماری تعریق و پنج همه‌گیری دیگر بین سال های و میلادی منتشر شد. یک بیماری معروف دیگر نیز به نام "بیکاردی سویت" در شمال فرانسه بین سال های و شایع شد، نفر را مبتلا کرد، اما نسبت مرگ و میر در مقایسه با تعداد مبتلایان کم بود. تعریق انگلیسی نخستین بار در دوران پادشاه هنری هفتم در سال میلادی و پس از نبرد بوسوورث منتشر شد. این بیماری منجر به مرگ بیش از هزار نفر در یک ماه شد و برای دومین بار در سال این همه‌گیری بر سر زبانها افتاد. پس از آن در همان سال یک همه‌گیری جدید در فرانسه رخ داد که منجر به مرگ نیمی از ساکنان در برخی از شهرها شد. همه گیری چهارم در لندن میلادی رخ نشان داد و به سرعت در سراسر انگلستان قربانی گرفت. به طوریکه هنری هشتم به دلیل ترس از لندن گریخت تا به بیماری مبتلا نشود و هر شب به خانه‌جدیدی می رفت و در بستر متفاوتی می‌خوابید. همه‌گیری به سرعت شگفت‌آوری در هامبورگ سرایت کرد و منجر به مرگ بیش از هزار نفر در چند هفته شد. تعریق انگلیسی اروپا را درنوردید و به سوییس، دانمارک، نروژ، سوید و لیتوانی و لهستان رسید و تا شرق روسیه امتداد یافت. سال سالی بود که این بیماری دست از سر مردم برداشت. موضوع عجیب این بود که تعریق فقط ثروتمندها و اشراف‌زادگان را به طور ویژه مبتلا می‌کرد. دوک‌ها و کشیش‌ها زیادی در شمار قربانیان بیماری قرار می‌گرفتند و دیرها بیشترین خسارت را از تعریق انگلیسی به خود دیدند. میزان مرگ و میر در میان اصحاب کلیسا بیشتر از بقیه بود تا جایی که خانواده حاکم از این همه‌گیری بیشترین دردسرها را متحمل شدند آن‌پولین همسر هنری ششم به این بیماری دچار شد اما شفا یافت. آرتور تیودور پسر بزرگ پادشاه هنری هفتم نیز پس از ابتلا به بیماری جان خود را از دست داد. برخی از دانشمندان بر این باورند که مسبب این بیماری ویروس هانتا بوده است ویروسی که جوندگان با خود منتقل می‌کنند. این ویروس در بدن انسان بسیار کشنده عمل می‌کند و علایمی همچون آنفلونزا دارد. میزان مرگ و میر ناشی از آن حدود درصد است. ویروس شبیه به هانتا به نام اربور وجود دارد که از طریق میمون و پشه به انسان منتقل می‌شود. مشاهده شده که بیماری تعرق انگلیسی در موسم بارش باران و سیل‌های شدید در برخی مناطق رخ می‌دهد. به طوری که برخی دانشمندان دلیل این بیماری را هوای مرطوب انگلستان برمی‌شمرند. گفتنی است، بیماری تعریق بعد از مدتی اختفا، دوباره در روستایی به نام تیو رتون انگلیس به چشم خورد و در سال منجر به مرگ نفر شد و در دو قرن هجده و نوزده بیماری مشابه به تعریق انگلیسی به نام بیکاردی‌سویت یا تب نظامی در آلمان، بلژیک، اتریش، سوییس و ایتالیا جان مردم را گرفت.