با توجه به وجود زایر سرا و امکانات موجود دیگر، زایران شب ها نیز در این مکان می مانند. در چند سال گذشته میانگین حضور سالیانه در این مکان ده هزار نفر اعلام شده است. به نظر می رسد با توجه به ایجاد امکانات رفاهی و خوابگاهی و زایرسرا در سال های اخیر، میانگین حضور سالیانه زایران نسبت به گذشته رو به افزایش است. بیشتر زایران به صورت خانوادگی و گروهی به این مکان مراجعه می کنند. رییس اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان زابل گفت: در حال حاضر شش بقعه و مکان متبرکه در سیستان وجود دارد که مدیریت آن تحت نظارت سازمان اوقاف و امور خیریه زابل می باشد. واصفی اظهار داشت: بقعه سید باقر، بقعه بی بی دوست، بقعه حضرت ابوالفضل (ع) شیب آب زابل، بقعه حضرت ابوالفضل (ع) روستای واصلان زابل، بقعه متبرکه خواجه مهدی کوه خواجه و بقعه حضرت ابوالفضل (ع) روستای ملک حیدری زابل، سال هاست که تحت نظر سازمان اوقاف و امور خیریه قرار گرفته تا ساماندهی امور به نحو احسنت انجام شود. وی بیان داشت: طرح آرامش بهاری ویژه ایام نوروز، سوگواره یاس نبوی درایام فاطمیه، طرح نشاط معنوی ویژه اوقات فراغت تابستان، طرح ضیافت الهی به مناسبت ماه مبارک رمضان، جشن ولایت علوی و اکمال دین نبوی به مناسبت عید غدیر خم و سوگواره بصیرت عاشورایی در ایام محرم و صفر، طرح تربیت حافظان قرآن کریم و همچنین برگزاری مسابقات سراسری قرآن کریم در رشته های مختلف در دو بخش خواهران و برادران از جمله برنامه هایی است که توسط سازمان اوقاف و امور خیریه در بقاع متبرکه بنا به موقعیت مکانی انجام می شود. وی اظهار داشت: به منظور ساماندهی بهتر و همچنین رفاه حال زایران زیارتگاه بی بی دوست در سال به سازمان اوقاف و امور خیریه سیستان و بلوچستان واگذار شد که پس از آن خدمات قابل توجهی توسط سازمان اوقاف در این مکان ارایه شده است. وی تصریح کرد: پس از واگذاری زیارتگاه به اوقاف، همه ساله برنامه های متنوعی توسط سازمان از قبیل طرح آرامش بهاری، سوگواره یاس نبوی، طرح نشاط معنوی، طرح حفظ قران کریم، طرح سفره های آسمانی، جشن ولایت علوی و مسابقات قران کریم در زیارتگاه بی بی دوست اجرا می شود. وی ادامه داد: تمامی مراسمات ملی و مذهبی در بقعه بی بی دوست اجرا می شود به طوری که، در ایام محرم در این مکان مراسم سوگواری برگزار می شود و هییت های مذهبی در این مکان به عزاداری و سینه زنی و نوحه سرایی می پردازند. وی با بیان، زایرسرا را در سال توسط فردی به نام غلام رضا صیادی، که از اعضای هییت امنا بود، احداث کرد افزود: مقبره تا سال فاقد ضریح بود و بعد از آن به مقبره اضافه شد همچنین ضریح را سازنده ای اصفهانی با نام مرتضی احمدی ساخت و به این مکان منتقل کرده است. هزینه ساخت ضریح از محل کمک های مردمی تامین شده است. در شرق زابل، بخش مرکزی، دهستان بنجار و در ضلع جنوب شرقی محوطه ی باستانی متعلق به عصر اشکانیان روستای قاسم آباد، مقبره ای به نام بی بی دوست وجود دارد که تاریخ بنا و قدمت آن نامشخص است. قبرستانی که مقبره در آن واقع شده است قدمتی طولانی دارد و بقایای قبور قدیمی بسیاری در اطراف مقبره دیده می شود. در حال حاضر، این قبرستان دایر است و مراسم تدفین در آن انجام می شود. درباره ی نام و نشان این مقبره نظریه های متفاوتی وجود دارد، در نظر بسیاری از اهالی منطقه، بی بی دوست با نام اصلی فاطمه و کنیه حسینی (موسوی) معروف است. نام پدرش سید صالح معروف به (آتش نفس) بوده است. از آنجا که سید صالح به تنها دخترش، فاطمه، علاقه ی بسیاری داشته است وی را با عنوان بی بی دوست داشتنی یا همان بی بی دوست معرفی می نمود. بی بی دوست برادری به نام سید حسین داشته است. عده ای نیز او را از اولاد و اعقاب دختری امام حسین (ع) دانسته اند. برخی هم او را با زمان قاضی عبدالله کندرکی در روستای آس قاضی در بخش شهرکی و نارویی از عارفان قرن نهم هجری در ارتباط می دانند. عده ای دیگر بی بی دوست و میر اقبال را از فرزندان میرداماد و خواهر زاده شاه عباس یکم صفوی معرفی می کنند. نحوه ی پدید آمدن این مزار با داستان مزار شیخ حسن و مزار امامزاده زید در افغانستان شباهت نام دارد. ظاهرا یک نوع پیوستگی انتسابی بین مزارات مذکور و مزار سید اقبال واقع در لاش و جوین موجود است و همه ی آن ها اعقاب دختری امام حسین (ع) شناخته می شوند. درباره ی چگونگی فوت بی بی دوست روایت های مختلفی است در این باره ذکر گفته ی چند نویسنده ی سیستانی خالی از لطف نیست. برخی معتقدند که دختر سیده ای با برادر خود سرگرم شبانی بود و گوسفندان خویش را در ناحیه ی نزدیک به نادعلی می چرانید. هنگامی که تشنگی بر او غلبه کرده بود از رهگذری، که بار خربزه پشت سر خود حمل می کرد درخواست نمود تا خربزه ای به وی دهد اما او خودداری ورزید. دختر سید نفرین کرد که تمامی آن بار به مار و عقرب تبدیل شود و نیز چنین شد. مرد شمشیر برکشید و به قصد جان دختر مرکب راند. مرد همچنان در پی او تاخت تا دختر به جایگاه کنونی زیارت رسید و بر اثر خستگی از رفتن بازماند. پس دعاکرد که ای زمین مرا دریاب و زمین دهان گشود و او درون خاک ناپدید شد و جایگاه فرو رفتن وی در زمین زیارتگاه شد.