سال گذشته، لومیا گوشی بسیار معقول و مناسبی بود. صفحه نمایش باکیفیت و از آن مهم تر دوربینی با کیفیت داشت. هر چند لومیا واقعا خوب بود ولی هنوز هم جا برای پیش رفت داشت. به عنوان پرچمدار یک سیستم عامل (ویندوز فون ) انتظار می رفت که سخت افزار بهتر، وزن کم تر و کیفیت ساخت مناسب تری داشته باشد. هم اکنون تولید کننده فنلاندی مشهور و محبوب (؟ ) با گوشی جدید خود بازگشته است: لومیا . در زمینه نامگذاری لومیا با عدد ارتقا پیش رفت بسیار کمی از نظر ریاضی داشته است! ولی اگر فکر می کنید که عدد ارتقا ناچیز به معنی تغییرات اندکی است که در آن ایجاد شده است باید بگوییم . حق با شماست! در حالی که نوکیا طبق معمول لومیا را به دوربینی عالی مجهز و سعی در منحصر به فرد تر کردن آن کرده است ولی با این حال حقیقتا قابلیت های آن را ارتقا نداده است. در حقیقت این بیش تر به یک ابزار اورکلاک شده می ماند تا یک ابزار جدید! این مسیله با وجود قیمت بالای پوندی ( دلاری) آن اصلا چیز خوشایندی نیست و هم اکنون لومیا با تفاوت قیمت دلاری در دسترس است. با یک پردازشگر دو هسته ای . گیگاهرتزی (چیپست Qualcomm MSM Snapdragon ) و فقط یک گیگابایت رم، لومیا در زمینه پردازش همان کار لومیا را ارایه می دهد و کاملا در پشت سر Galaxy S و Xperia Z قرار می گیرد که با دو گیگابایت رم و چهار هسته پردازشی، دو برابر قدرتمندتر عمل می کنند. پردازشگر گرافیکی آن نیز Adreno می باشد که از این جهت اطمینان خاطر می دهد. هم چنین واقعا لازم نیست که نوکیا نگران باشد چرا که در قلمرو ویندوز فون، نوکیا رقیبی به جز HTC Windows Phone X نمی بیند. ولی لومیا به یک فرصت از دست رفته برای رقابت بهتر با سایر گوشی ها تبدیل شده است. در نگاه اول شما ممکن است لومیا را به عنوان یک ابزار ساخت نوکیا تشخیص ندهید! در زمینه ساخت لومیا با بدنه درخشان آلومینیومی کاملا با پلاستیک رنگی لومیا تفاوت دارد. البته شکل کلی دستگاه حالت مستطیلی با گوشه های نوک تیز را حفظ کرده است. متفاوت بودن لومیا از سایر گوشی های نوکیا واقعا احساس خوبی را منتقل می کند، مخصوصا اگر آن را در دست بگیرید. با این حال نوکیا این مسیر جدید را کامل طی نکرده است. لومیا مثل HTC One کاملا فلزی نیست بلکه قسمت پشتی آن از پلی کربنات ساخته شده است. با این حال لومیا هنوز هم ظاهر جذابی دارد و تنوع رنگی آن (مشکی، سفید و نقره ای) هر چند محدود است ولی آن را کلاسیک و بالغ تر از لومیا نشان می دهد، با این وجود از این نظر هنوز هم در پشت سر HTC One قرار دارد. علیرغم موفق نبودن درصدی نوکیا در طراحی بدنه فلزی، لومیا واقعا سبک تر از لومیا هست و این را به وضوح می توان حس کرد. لومیا فقط گرم وزن دارد در صورتی که لومیا وزنی بالغ بر گرم داشت. وزن یکی از فاکتورهای مهم در زمینه بررسی اسمارتفون است و با وجود کاهش گرمی وزن باید بگوییم نوکیا در این زمینه کاملا موفق عمل کرده است. ضخامت . میلی متری لومیا به خوبی از لومیا که . میلی متر ضخامت داشت تمییز داده می شود. با این وجود طول و عرض آن با ابعاد در . میلی متر تقریبا با نسل قبل یکسان است. لومیا در این زمینه طراحی بسیار خوبی دارد و وقتی که آن را در دست بگیرید احساس آرامش خواهید کرد ولی چند مورد اشکال وجود دارد. نخست موقعیت قرار گیری لنز دوربین آن را مستعد قرارگیری در پشت انگشتتان خواهد کرد! به این ترتیب ممکن است به جای منظره مورد نظر از انگشت خود عکس بگیرید. مورد دوم لبه های تقریبا تیز لومیا هست که ممکن کمی دستتان را آزار دهد. ولی در عوض قسمت پشتی آن که از جنس پلی کربنات است نرم بوده و گرمی دستتان را نگه می دارد و حس بسیار جالبی منتقل می کند. در قسمت جلویی گوشی صفحه نمایش . اینچی AMOLED قرار گرفته است (واقعا قرار بود چیز دیگری قرار بگیرد؟ ! که تفکیک پذیری آن در بوده و برای این اندازه به نظر من مقداری کم لطفی شده است. صفحه نمایش کاملا به لبه های دستگاه متصل نیست ولی چندان هم دور نیست. اندازه صفحه نمایش آن نیز بسیار خوب است و فضای وسیعی را در اختیارمان قرار می دهد. تراکم پیکسلی واحدی آن نیز رقم خوبی است ولی به Galaxy S و Xperia Z و حتی HTC One نمی رسد. به علاوه این اندازه و تفکیک پذیری آن دقیقا با لومیا یکسان است که کمی نا امید کننده هست. با این حال لومیا از فناوری فوق العاده PureMotion HD + ClearBack استفاده می کند (که در گوشی قبلی نیز حضور داشت! قسمت بالایی صفحه نمایش محل قرار گیری لوگوی نوکیا، اسپیکر ( earpiece ) و دوریبین جلویی است که تفکیک پذیری آن . مگاپیکسل می باشد. در قسمت پایینی نیز سه دکمه لمسی نرم به همراه آیکون مربوط به خود قرار گرفته اند که Start ، Back و Search می باشند. اگر گوشی را بچرخانید متوجه لوگوی دوم نوکیا در قسمت پستی آن خواهید شد که دقیقا زیر لنز کارل زایس . مگاپیکسلی قرار گرفته است و در قسمت زیرین آن اسپیکر دوم تعبیه شده است. پلاستیک در دور تا دور لنز کمی بالاتر از سطح آن قرار گرفته و لنز را در خود فرو برده است. این یک مزیت و یک عیب دارد. مزیت آن محافظت نسبی از لنز دوربین هنگام گذاشتن گوشی روی یک سطح است. عیب آن احساس ناخوشایندی است که ممکن است قسمت برآمده به دستتان بدهد. لبه سمت چپ گوشی خالیست در حالی که لبه سمت چپ آن دربردارنده دکمه پاور، دکمه های تنظیم حجم صدا در قسمت بالا و دکمه مربوط به دوربین در قسمت پایین می باشد. دکمه ها به خوبی روی گوشی طراحی شده اند و عملکرد بسیارخوبی دارند. فاصله مناسبی نیز بین این دکمه ها برای تشخیص بهتر ایجاد شده است. قسمت بالایی گوشی در بردارنده اسلات میکرو سیم کارت در سمت چپ، اتصال micro USB و اتصال . میلی متری هدفون در قسمت مرکزی و میکروفون در قسمت راست است. قسمت پایینی نیز خالی رها شده است. شما نمی توانید قسمت پشتی لومیا را جدا کنید در نتیجه هیچ گونه دسترسی به باتری میلی آمپری آن وجود ندارد. هم چنین به دلیل فوق شما قادر به افزایش ظرفیت حافظه نیز نخواهید بود چون هیچ پورت microSD وجود ندارد! این باعث می شود لومیا در گیگابایت محدود شود که نصف ظرفیتی است که لومیا ارایه می کرد. البته به احتمال زیاد انواع گیگابایتی نیز عرضه خواهد شد. لویما گوشی به غایت جذابی است. لومیا باریک تر و سبک تر از لومیا هست. بدنه فلزی آن کیفیت ساخت بالای آن را القا می کند و هم چنین اولین موبایلی است که نوکیا در دراز مدت ساخته است که واقعا برای بزرگسالان طراحی شده است. دوربین آن در یک کلام فوق العاده است. نه تنها به خاطر کارایی فنی بلکه به خاطر تنظیمات و جلوه های متعدد که می تواند ساعت ها سرگرمتان کند. هر چند لومیا به اندازه لومیا (در زمان خودش) تازگی ندارد ولی بسته بندی بهتری دارد! ابزارهای اختصاصی نوکیا مانند HERE Maps و HERE Driver هنگامی که در کنار قابلیت های پایه ویندوز فون قرار می گیرند محیط شگفت انگیری را برای غرق شدن خلق می کنند. هم چنین Music ' s Mix را فراموش نکنیم که میلیون ها قطعه موسیقی رایگان در اختیارمان قرار می دهد. مثل همه ی اسمارتفون های ویندوز فون ، لومیا در زمینه مکالمه، پیام رسانی و شبکه های اجتماعی امکانتک کاملی در اختیارمان قرار می دهد. شاید این چیز کوچکی محسوب شود ولی ما واقعا طرفدار ساعت لحظه ای ( Glance Clock ) آن هستیم. پردازنده و رزولوشن صفحه نمایش در لومیا دقیقا همان چیزی است که در لومیا بود. متاسفانه در این زمینه هیچ پیش رفتی مشاهده نمی شود. این نقصان در عمل نیز پدیدار است. نوشته ها آنگونه که باید واضح باشند نیستند و هنگام استفاده ممکن است با مشکلات اعصاب خردکنی همانند تاخیر در پاسخ دهی منوی اصلی و یا دوربین مواجه شوید. علاوه بر این مسیله ای که به شدت ما را می آزارد این است که لومیا واقعا تفاوت فنی چندانی با لومیا ندارد. کیفیت ساخت بالای آن با این که قابل تحسین است ولی رنگ های بدنه زنده ای که نوکیا به خاطر آن معروف بود را حذف کرده است که ممکن است به مذاق همه خوش نیاید. حتی اگر از ظاهر آن خوشتان بیاید با یک سوال اساسی رو به رو می وشیم که آیا کیفیت ساخت خوب قیمت بسیار بالای آن را توجیه می کند؟ این در شرایطی است که لومیا با قیمتی بسیار کمتر در دسترس است. ما هم چنین بسیار متاسفیم از این که لومیا در بعضی زمینه ها به لومیا باخته است! زیرا ظرفیت حافظه آن در گیگابایت محدود شده و قابل شارژ بی سیم نیز حذف شده است. علاوه بر آن هیچ گونه اتصال microSD نیز در دسترس نیست با علم بر این مسیله که حتی گوشی های ارزان قیمتی مانند لومیا درگاه microSD دارند و شما باید در گیگابایت متوقف شوید!