یک جرم فضایی که شبیه به آدم برفی است در این فصل از سال در تیر رس فضاپیمای قدرتمند ناسا قرار گرفته است برای مشاهده‌ی تصاویر و اطلاعات بیشتر در ادامه‌ی مطلب با ما همراه باشید. فضاپیمای ناسا با نام افق‌های جدید یا New Horizons در طی آخرین پیمایش خود توانست تا با پرواز در ناحیه‌ی کمربند کویپر (کمربندی در خارج از منظومه‌ی شمسی) شی شناخته شده‌ای به نام Ultima Thule را در تاریخ اول ژانویه پیدا کند. و اما اگر برای شما سوال شده باشد که دلیل این جلب توجه چیست، باید به شما بگوییم که این شی فضایی، در حال حاضر دورترین جرم فضایی است که انسان‌ها توانسته‌اند تا به واسطه‌ی سفینه‌های فضایی خود به آن دستیابی پیدا کنند. سفینه‌ی New Horizons در طول پرواز مختصر خود در حدود گیگابایت اطلاعات را از این جرم آسمانی به دست آورده است که این اطلاعات حجیم شامل تصاویر، مطالعات اسپکترومتر و سیکنال‌های رادیویی جمع آوری شده‌، می‌شود. و هم اکنون باید این خبر را بدهیم که اولین قطعه از پازل در حال بازگشت به زمین و رساندن خبر‌هایی از ورای این کره‌ی آبی است. در یک پخش زنده، تیم هدایت کننده‌ی فضاپیمای New Horizon ناسا، جزییات جدیدی در مورد این سنگ فضایی، یعنی Ultima Thule را با ما به اشتراک گذاشتند. این سنگ فضایی تنها طولی معادل مایل یا کیلومتر را داراست و در حال حاضر از فاصله‌ی ٫ میلیارد مایلی یا ٫ میلیارد کیلومتری نسبت به سطح زمین در فضا معلق است. تا پیش از این سوالی که برای دانشمندان ناسا وجود داشت این بود که که نشانه‌ها و نور‌های اسرارآمیز که از این سنگ فضایی عجیب و غریب منتشر می‌شوند، چه ماهیتی دارند؟ اما هم اکنون با اطلاعاتی که فضا پیمای New Horizons برای ما به سوغات خواهد آورد شاید بتوان به پاسخ این سوال نزدیک‌تر از سابق شد. یکی از تصاویری که توسط این فضا پیما تهیه شده است را در زیر مشاهده‌می‌کنید، این تصویر به ما یک دید شفاف‌تری را از ماهیت این سنگ ارایه می‌دهد: تیم هدایت کننده‌ی فضا پیمای New Horizon همچنین برای سنگ Ultima Thule یک نام مستعار در نظر گرفته‌اند و آن را "آدم برفی" نامیده‌اند، و به این ترتیب دو بخش اصلی این سنگ فضایی یعنی دو قسمت " Ultima " و " Thule " را با این روش نام گذاری خود، به یک واحد متحد تبدیل کردند. ما در حال حاضر همچنان نمی‌دانیم که چرا "آدم برفی" به این شکل و شمایل عجیب و غریب است، اما حداقل می توانیم به برخی از حدس‌هایی که محققین در این رابطه ارایه داده‌اند اشاره کنیم: در یک فرضیه محققین احتمال می‌دهند که ابر‌های در حال چرخش از سنگ ریزه‌های بسیار کوچک ممکن است در زمانی معین، شروع به چرخش به دور یکدیگر کرده باشند، این چرخش آن‌ها باعث شده است تا به مرور زمان به هم نزدیک و نزدیک‌تر شوند، تا این که در نهایت این ذرات کوچک به یکدیگر رسیده‌اند، این رسیدن به آن معنا نیست که این ذرات به یکدیگر متصل شده‌اند بلکه تنها به این معنی است که در آن زمان، این ذرات کوچک تنها به آرامی به یکدیگر فشار اندکی را وارد می‌کردند. این فشار اندک ذرات باعث شده است تا ساختاری به نام "اشیاء دو ل بی" یا bi - lobed object به وجود بیاید. این نامی است که آقای جف موور ( Jeff Moore ) ، یکی از محققین ناسا فعال در پروژه‌ی New Horizons ، بر روی این اجرام گذاشته‌است. مور در این باره می‌گوید: شاید در اینجای خبر، سوالتان این باشد که هیجان موجود در کشف یک سنگ فضایی که تنها طولی معادل کیلومتر دارد در چیست؟ در این مورد باید به شما بگوییم که این جرم آسمانی می‌تواند به ما در پاسخ به برخی از اساسی ترین مسایل مربوط به ایجاد منظومه شمسی پاسخ دهد. مور می‌گوید: