نقطه کوچکی که در وسط اسکرین و میان دو الکترود آهنی قرار دارد، یک اتم است. این عکس، تصویری از یک اتم یون است که جایزه‌ای را در انگلستان به خود اختصاص داد. فاصله میان الکترودهایی که در تصویر می‌بینید، تنها میلی‌متر می‌باشد بنابراین برای مشاهده بهتر اتم، سایز عکس بزرگتر شده است. البته هنوز هم اتم به خوبی در این عکس مشاهده نمی‌شود. پایه‌هایی که مشاهده می‌شوند، تقریبا شبیه پایه‌هایی هستند که اجسام واقعی را نگه می‌دارند. پس از اینکه اجزا ثابت شدند، از جهات مختلف، اشعه‌ای از لیزر به یون استرونتیوم تابیده شد. این را هم اشاره کنیم که نور آبی با فرکانس حساب شده‌ای تابیده شده تا یون آن را جذب کند. از آنجایی که یک یون استرونتیوم حدودا چهارم نانو متر است، لیزر به کار گرفته شده، آن را تا برابر بزرگتر کرد تا بتوان آن را به خوبی مشاهده کرد به همین دلیل نادلینگر از مکش‌های قوی استفاده کرد تا در عملیاتی به نام وضوح بصری، اتم را برای همه قابل مشاهده نماید. نادلینگر این نکته را نیز یادآور شد که او نخستین کسی نیست که چنین کاری انجام می‌دهد. در سال ، شخصی به نام هنز دهملت، تصویری از اتم باریوم را به همه نشان داد و جایزه نوبل نیز دریافت کرد. به خاطر حضور وی در مسابقه عکاسی EPSCR ، تلاش‌های او بیشتر شناخته شد.