مدیر عامل متروی تهران در نوزده دی اعلام می‌کند که اگر بودجه تزریق شود می‌توان تعداد سفرهای مترو تهران را به میلیون سفر در روز رساند. او هم‌چنین می‌گوید مصرف روزانه خودروهای شخصی در تهران روزانه میلیون لیتر بنزین است، و طبق آمارهای جهانی هر مسافر مترو سبب شصت‌وپنج صدم لیتر صرفه‌جویی در مصرف بنزین می‌شود. تکمیل شبکه مترو هم ظرفیت حمل مسافر آن‌را به میلیون سفر می‌رساند که معادل . میلیون لیتر صرفه‌جویی مصرف بنزین در تهران است. وی کل نیاز بودجه مترو تهران را هزار میلیارد تومان اعلام کرده است تا ایستگاه، واگن، ساخت خط اصلی و خط اکسپرس ت مین مالی شود. بررسی پویا ناظران، اقتصاددان، نشان می‌دهد دولت روزانه معادل میلیارد تومان یارانه بنزین در کشور توزیع می‌کند (یارانه پنهان بنزین، یعنی یارانه‌ای که ناشی از هزینه حسابداری نیست، بلکه هزینه فرصت است) این میزان معادل هزار میلیارد تومان در سال است. یک‌چهارم این مقدار (معادل میلیارد تومان در روز) به دهک دهم (ثروتمندترین ده درصد جامعه) پرداخت می‌شود و سهم قاچاقچیان بنزین هم میلیارد تومان در روز است. قیمت بلیت تک‌سفره مترو تهران تومان است. محاسبات شهرداری تهران نشان می‌دهد هزینه تمام‌شده هر بلیت مترو در سال معادل تومان (بدون حساب کردن هزینه استهلاک سرمایه، نگهداری و تعمیرات) است. به عبارتی، شهرداری روی هر بلیت تک‌سفر حداقل تومان یارانه می‌دهد. این اعداد چند نکته جالب و مهم را نشان می‌دهند. یارانه بنزین در یک سال، معادل . برابر هزینه لازم برای تکمیل شبکه مترو تهران است که خود تکمیل شبکه مترو معادل روزانه . میلیون لیتر بنزین صرفه‌جویی می‌کند. یارانه‌ای که دولت بابت بنزین ثروتمندترین بخش جامعه و قاچاقچیان بنزین توزیع می‌کند معادل میلیون سفر روزانه با متروست و هم‌چنین یارانه تومانی برای میلیون سفر با مترو در هر روز را شامل می‌شود. اگر روزانه میلیون سفر مترو در تهران صورت گیرد (آخرین آماری که من یافتم) کل سفرهای مترو در تهران به . میلیارد سفر در سال می‌رسد. کل یارانه پرداخت‌شده به مسافران مترو تهران، معادل روز یارانه بنزین ثروتمندترین‌ها و قاچاقچیان بنزین است. آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرده است که ایران درصد کل تولید ناخالص داخلی خود را به صورت یارانه نفت (بنزین، گازوییل) ، برق و گاز طبیعی ارایه می‌کند که معادل میلیارد دلار در سال است. این میزان با احتساب هر دلار تومان معادل سیصدوهشتاد و دو هزار و پانصد میلیارد تومان است. این پول معادل هزینه بار تکمیل متروی تهران (هر بار هزار میلیارد تومان) یا ایجاد هزار شغل با هزینه هر شغل میلیون تومان است. ما ملت ایران از خودمان بپرسیم چرا هزینه‌ای معادل میلیون سفر مترو در روز فقط به ثروتمندترین بخش جامعه و قاچاقچیان بنزین، یارانه بنزین در هر روز داده می‌شود؟ ما از خودمان بپرسیم کل کسانی که با خودرو در کار حمل مسافر هستند و زندگی‌شان تحت ت ثیر کاهش یارانه‌های بنزین قرار می‌گیرد، چند نفرند و اگر مبالغ یارانه صرف تولید اشتغال شود، آیا نیاز آن‌ها به استفاده از بنزین برای اشتغال کاهش نمی‌یابد؟ ما از خودمان بپرسیم آیا کاهش یارانه‌های انرژی سبب کاهش مصرف سوخت و در نتیجه شهرهای پاک‌تر و خسارات کمتر آلودگی هوا نمی‌شود؟ آیا در جهانی که روندهای آن هم نشان‌دهنده توسعه متروست، باز هم سیاست یارانه دادن به انرژی بالاخص بنزین را باید ادامه دهیم؟ آیا نباید از دولت و سیاست‌گذار بخواهیم راه‌هایی برای درمان این مصیبت بزرگ مصرف بی‌رویه بنزین و سایر انرژی‌ها بیابند و بدون آن‌که قشرهایی از جامعه زیر پای تورم یا شوک اقتصادی له شوند، معضل یارانه‌های انرژی در بازه‌زمانی معقولی حل شود؟ آیا ما راه گفت‌وگوی آشکار درباره همه سناریوهای ممکن برای حل مس له یارانه‌های انرژی را در پیش خواهیم گرفت؟ آیا به این سرازیر کردن منابع جامعه به سفره ثروتمندترین و بی‌نیازترین قشرهای جامعه ادامه خواهیم داد و به غنی‌تر کردن قاچاقچیان بنزین کمک خواهیم کرد؟ این بی‌خردی چه زمانی پایان می‌یابد؟ محمد فاضلی، عضو هی ت علمی دانشگاه شهید بهشتی