کره‌شمالی در انزوا زندگی می‌کند. به طوریکه رسانه‌های ارتباطی با دنیای خارج، تقریبا قطع شده‌اند. به همین دلیل محال است که بدانیم بدون پروپاگاندای رسانه‌ای چگونه فکر می‌کنند و هرگز درباره رویاها و آرزوهای آنان نخواهیم دانست. به ویژه اینکه سیستم مجازات در این کشور به شدت بی‌رحم است و هرگونه مخالفت با قواعد و قوانین شهروندان کره‌شمالی و خانواده‌های آنها را به سوی اعدام و یا کار در اردوگاه‌های کار اجباری سوق خواهد داد. به هر حال بسیاری از کره‌ای‌ها توانسته‌اند از کشورشان بگریزند و چند راه حل برای فرار از کره شمالی وجود دارد، البته راه‌های آسانی نیستند. در این گزارش با چند مورد از آنها آشنا خواهید شد. منطقه غیرنظامی و خلع سلاح، دو کره را از هم جدا می‌کند و تا مسافت امتداد دارد و البته تعداد زیادی سیم خاردار، مین و محافظ هوشیار در هر دو طرف منطقه و نه تنها در ضلع شمالی وجود دارد. بنابراین، فرار از این منطقه یک ماجراجویی نجات دهنده است، به خصوص اگر سربازان کسی را ببینند که به سمت جنوب فرار می‌کند، از تیراندازی دریغ نخواهند کرد. طنز ماجرا این است که چندی پیش برخی از سربازان کره‌شمالی که برای نگهبانی از این منطقه تعیین شده بودند، قصد فرار به سمت ضلع جنوبی را داشتند و مورد از این نوع ثبت شد، که معروف‌ترین آن در سال بود، هنگامی که یکی از نگهبانان مقر خود را ترک و به سمت طرف جنوبی رفت و تسلیم شدن خود را اعلام کرد. آنچه مردم را به این راه بسیار دشوار و اغلب کشنده سوق می‌دهد، تابعیتی است که کره جنوبی به همه کسانی که از شمال می‌رسند اعطا می‌کند. هدف از این حرکت ساده و قابل درک است: اگر کره جنوبی این پناهندگان را نپذیرد، فورا در اعدام می‌شوند. دریای زرد قسمت شمالی مرز شرقی چین است که بین شبه جزیره کره و چین واقع شده است و به دلیل رسوبات زرد حمل شده توسط آب‌های آن، به این اسم نامگذاری شده است. در هر صورت، این دریا به یک روش نسبتا آسان برای فرار از کره شمالی به همسایه جنوبی خود تبدیل شده است و هر دو کشور ادعای بخشی از این دریا را دارند. البته فرار از آن خیلی هم ساده نیست. خطراتی وجود دارد: وجود نیروی دریایی در دو طرف شمالی و جنوبی نخستین خطر است که از دریای زرد به شدت مراقبت می‌کنند و به طور معمول نیروی دریایی به سوی هر فردی که روی دریای زرد ببیند، شلیک می‌کند. اما مزیت این مسیر این است که برای شناگران حرفه‌ای بسیار مناسب است، زیرا به این روش فاصله دو کره نسبتا کوتاه است و یک شناگر حرفه‌ای می‌تواند از آن عبور کند، خصوصا از آنجا که امکان کشف شناگران در دریا بسیار کمتر از امکان کشف یک قایق است، بعترین گزینه فرار به شمار می‌رود. آیا می‌دانید خطوط هوایی خاص خود را دارد؟ نام آن Air Koryo است و در واقع Air Koryo یکی از بدترین ایرلاین‌ها در کل جهان است و تنها خط هوایی است که فقط یک امتیاز ستاره دریافت کرده است! تنها سرگرمی موجود در هواپیما پخش تبلیغات کره‌ای و همچنین سرو غذای ضعیف است. اگر تصمیم به بازدید از کره شمالی دارید، مطمین باشید که در فرودگاه با شلوغی مواجه نخواهید شد و هنگام ورود به این کشور، مهمانداران هواپیمایی را می‌بینید که برای استقبال یک دسته گل به شما ارایه می‌دهند! اما اگر در این خطوط کار کنید و کارمندش باشید، احتمال فرار از کشور زیاد است. درست است که خطوط Air Koryo فقط به کشور‌های متحد کره شمالی یعنی چین و روسیه در وهله اول خدمت می‌کنند، بنابراین سرنوشت فرار به این سبک نامعلوم است چون معلوم نیست که آیا این کشور‌ها فراریان را به کره شمالی بازگرداند یا خیر؟ ! تیمی دارد که مانند هر کشوری در این دنیا نماینده آن در بازی‌های المپیک است، بنابراین بازیکنان می‌توانند در طول آن مسابقات به کشور‌های دیگر برسند و سپس در صورت فرصت فرار کنند. در هر صورت، فرار از این طریق بسیار بهتر از بازگشت به کره شمالی پس از شکست در مسابقات است، زیرا کره شمالی تیم‌ها و ورزشکاران بازنده را مجازات می‌کند. به عنوان مثال در طول جام جهانی فیفا ، تیم کره شمالی نتوانست در یک مسابقه برنده شود و از مسابقات حذف شد. اما وقتی اعضای تیم به خانه بازگشتند در پیونگ یانگ، پایتخت، مورد تحقیر عمومی قرار گرفتند و مربی تیم مجبور به استعفا شد. دریای ژاپن به نوعی دریایی شبیه مدیترانه است، زیرا دریایی بسته است که با ژاپن، کره جنوبی و روسیه هم مرز است و بنابراین راهی مناسب برای است که مایل به فرار از کشور خود هستند. اما مسیله این است که عبور از دریا نیاز به استفاده از قایق دارد و مسافت زیاد است، به این معنی که احتمال پیدا شدن فراریان توسط ارتش کره زیاد است. با این حال، تعدادی از مردم از طریق این مسیر موفق به فرار شدند، زیرا ژاپن آن‌ها را قادر می‌سازد تا به کره جنوبی برسند و آن‌ها را به کشور مبدا خود باز نمی‌گرداند. شاید بدانید که کره شمالی برخی از شهروندان خود را مجبور به کار اجباری در اردوگاه ها می‌کند اما آیا می‌دانید این کشور برخی از شهروندان خود را به اردوگاه های کار در کشورهای خارجی می‌فرستد؟ به عنوان مثال، بسیاری از شهروندان کره شمالی داوطلب کار در اردوگاه‌های سیبری هستند فقط برای اینکه بتوانند کشور خود را ترک کنند.