می‌گویند یک عکس یک دنیا حرف و سخن دارد. جرون آندرو محقق معروف می‌گوید: عالمی در عکس‌های دیجیتال امروزی نهفته است. در سوم اکتبر سال ، کاخ سفید از دونالد ترامپ، رییس جمهور پیشین امریکا، عکس‌هایی منتشر نمود که او را در حال امضا و خواندن متون نشان می‌داد. درست یک روز قبل از آن، ترامپ به کرونا مبتلا شده بود، اما او در این عکس‌ها کاملا سرپا در حال کار کردن بود. دختر وی ایوانکا در توییتر، با انتشار عکس‌هایی از ترامپ نوشت: هیچ چیز جلودار او برای کار و خدمت به مردم نیست اما چشمان تیزبین در این عکس‌ها، موارد غیر طبیعی و غیر معمولی را پیدا کردند. این دو عکس در مکان‌های مختلف گرفته شده اند یکی در مرکز پزشکی والتر، که او کتی بر تن دارد و دیگری او را در محلی دیگر با پیراهن نشان می‌دهد، که علیرغم بیماری در حال انجام وظیفه است. اما نکته جالب این تصاویر این است با آنکه آن‌ها در فاصله دقیقه از هم گرفته شده اند، چطور و چگونه در دقیقه دو عکس در مکان‌های مختلف گرفته شده؟ مگر آنکه او برای نمایش در دو اتاق فقط برای گرفتن عکس حضور یافته باشد! تنها اطلاعات داخل عکس‌های دیجیتال، زمان گرفتن آن عکس‌ها نیست، بلکه به غیر از درج زمان عکس‌ها، اسمارت فون "ابرداده‌هایی" metadata را در تصویر ذخیره می‌کنند. این اطلاعات خودکار در هر عکسی که شما می گیرید، پنهان هستند. این اطلاعات مربوط به داده‌های مختلفی از محیط، محل گرفتن عکس، نوع دوربین و دیگر اطلاعات پنهانی است که در عکس گنجانده شده است و امکان از بین بردن این اطلاعات به هیچ عنوان وجود ندارد. البته خیلی از مردم نمی‌دانند که این اطلاعات در مورد عکس‌ها وجود دارند. بر طبق بعضی از اساسنامه‌های رسانه‌های اجتماعی این داده‌ها به نمایش درنمی‌آیند، ولی در بسیاری از وبسایت‌ها آن را به نمایش می‌گذارند. درج این اطلاعات درون هر عکس، گاهی به پلیس برای رسیدگی به جرایم کمک‌های بسیاری می‌کند تا از طریق آن محل و زمان وقوع جرم را تشخیص دهد، اما این نشان دادن تاریخ و محل گرفتن عکس، حریم خصوصی مردم را نیز خدشه دار می‌کند. گاهی حتی مجرمین زرنگ می‌توانند از همین حقه در برابر پلیس استفاده کرده و خود را در زمان حادثه جای دیگری نشان دهند. خصوصیت بارز دیگر عکس‌های دیجیتال نشان دادن مشخصات دوربین است که با آن عکس گرفته شده است و مهمتر از همه اینکه حساسیت‌های مختلف نوری در دوربین‌های مختلف دیجیتال و نور محلی که در آن عکس گرفته شده، نوعی از تصویر نامحسوس از نقشی را به وجود می‌آورد که مانند اثر انگشت هر تصویر را از دیگری مجزا می‌نماید. این تصویر نامحسوس مانند نقش‌های محو روی اسکناس هستند که تنها در مقابل نور شکل گرفته و مشخص می‌شوند. این تصاویر نامحسوس را نمی‌توان محو کرد. جسیکا فردریک از دانشگاه بینگهامتون می‌گوید: این تصاویر نامحسوس جزو مشخصات حسگر‌ها در دوربین است و غیر قابل حذف هستند و این قابلیت عمدا در دوربین‌ها اجرا شده است. دوربین‌های دیجیتال در اسمارت فون، تبلت و. قابلیتی دارند که روی هر عکس، ردی مانند اثر انگشت خاصی می‌گذارند که با عکس دیگر متمایز و غیر قابل حذف است. این یکنواخت نبودن تصویر و همراه شدن آن با تصویر نامحسوسی در پس زمینه، مانند نقشی که در هر تصویر حک شده است، می‌تواند محققین را در شناخت عکس‌های جعلی کمک کند وبا استفاده از قابلیت‌های دوربین‌های دیجیتال، براحتی می‌توان محل و نوع دوربین و درستی آن را اثبات نمود. فردریک حق اختراع این تکنیک را که به نام تکنیک انگشت نگاری عکس دیجیتال است به نام خود ثبت نموده است هم اکنون دادگاه‌های امریکا این تکنیک را به عنوان مدرکی معتبر برای اثبات جرایم پذیرفته‌اند. پس اگر خواستید عکس بگیرید بدانید که به غیر از عکس چه چیز‌هایی را از طریق آن به نمایش خواهید گذاشت.