زانو بزرگ‌ترین مفصل بدن است. این مفصل ساق را به ران متصل کرده و تمام وزن بدن را تحمل می‌کند. در زانو از یک طرف استخوان ران با درشت نی مفصل می‌شود و از طرف دیگر استخوان کشکک و ران در کنار هم یک مفصل را تشکیل می‌دهند. درد زانو یکی از شایع‌ترین علل مراجعه مردم به علت مشکلات سیستم حرکتی به پزشکان است. بجز درد مشکلاتی مانند خشکی و محدودیت حرکتی، تورم، قفل شدن، خالی شدن، تغییر شکل و یا آسیب‌های خارجی به مفصل زانو می‌توانند علت مراجعه پزشکی باشند. آسیب‌های ورزشی از علل مهم و شایع مشکلات مفصل زانو است. در زانو چهار رباط اصلی قرار دارد. رباط‌های زانو استخوان ران را به استخوان ساق پا وصل می‌کنند، این رباط ها عبارتند از: . لیگامان متقاطع قدامی یا ACL . لیگامان متقاطع خلفی یا PCL . لیگامان کلترال داخلی یا MCL . لیگامان کلترال خارجی یا PCL آسیب های زانو از آسیب های شایع در ورزشکاران است. به همین علت متخصصین طب ورزشی باید دانش و مهارت فراوانی در درمان آسیب های زانو داشته باشند. ساختمان های بطور شایعی در حین حرکات ورزشی می توانند دچار آسیب شوند. . لیگامان متقاطع (صلیبی) قدامی یا ( ACL ( Anterior Cruciate Ligament حرکاتی مانند تغییر ناگهانی جهت راه رفتن، توقف ناگهانی موقع دویدن یا برخورد نامناسب اندام تحتانی به زمین موقع جهیدن می تواند موجب آسیب این لیگامان شود. این آسیب می توان بصورت کشیدگی یا پارگی های خفیف در تاندون بوده و یا می تواند بصورت پارگی کامل لیگامان باشد. در ورزش های اسکی و بسکتبال و فوتبال این آسیب ها زیاد دیده می شوند. . لیگامان کلترال داخلی یا ( MCL ( Medial Collateral Ligament آسیب به این لیگامان معمولا به علت ضربه ای که از طرف خارج به زانو وارد می شود بوجود آمده و معمولا در ورزش های ضربه ای مثل فوتبال دیده می شود. . لیگامان متقاطع ( صلیبی) خلفی یا Posterior Cruciate Ligament ) PCL )معمولا به علت ضربه ای که به جلو زانو وارد می شود بوجود میاید. علت دیگر آن پیچ خوردن زانو حین ورزش است. ساختمان دیگر زانو منیسک است. هر زانو دو منیسک داخلی و خارجی دارد که جنس آن شبیه غضروف بوده و مانند بالشتکی در بین استخوانهای ران و ساق قرار می گیرد. وظیفه منیسک ها تسهیل حرکت ران روی ساق است و شوکی را که در هنگام پریدن و راه رفتن به زانو وارد می شود جذب کرده و در واقع با قرار گرفتن بین ران و ساق مانع از این میشود تا این استخوان ها در محل مفصل مستقیما به یکدیگر ضربه وارد کنند. معمولا به علت چرخش ناگهانی ران روی ساق یا ایستادن ناگهانی هنگام دویدن یا تکل خوردن در حین فوتبال ایجاد می شود. باید به خاطر داشت که در بسیاری از آسیب های زانو ممکن است بیش از یک بافت آسیب ببینند مثلا ممکن است آسیب رباط جانبی داخلی همراه با آسیب رباط صلیبی قدامی و یا حتی همراه با پارگی منیسک باشد. طیف آسیب دیدگی های مینیسک از تخریب داخلی تا پارگی‌های شدید را شامل می‌شوند. برای توصیف آسیب دیدگی های مینیسک از سیستم درجه بندی مناسبی استفاده می‌شود که در تصاویرم آرای قابل مشاهده است. در ادامه شکل‌های مینیسک نرمال و آسیب دیده بر حسب درجه ، و در تصاویرم آرای آورده شده است. مینیسک زانوی نرمالمینیسک نرمال مثلثی تیره است که راس تیز و افقی دارد. پارگی‌های درجه یک، ناحیه دایره ای کوچکی در تصاویرم آرای است. ناحیه غیرنرمال تا سطح مفصل گسترش نمی‌یابد. این آسیب دیدگی ها از لحاظ بالینی چندان مهم نیستند، اما تا پارگی‌های شدیدتر قابل گسترش است. آسیب دیدگی های درجه دو در تصاویر ام آر ای به صورت یک خط نمایش داده می‌شود و تا سطح مفصل گسترش پیدا نمی‌کند. این پارگی‌ها از لحاظ گسترش مشابه پارگی‌های درجه یک هستند. این آسیب دیدگی تا سطح مفصل گسترش پیدا می‌کند و با علایمی مثل قفل کردن و صدا دادن زانو مرتبط است. در صورت عدم درمان، این پارگی‌ها تا پارگی‌های درجه پیشرفت می‌کنند. با چند تکه شدن مینیسک مشخص می‌شوند و همانند پارگی درجه سه، اغلب باعث صدا دادن و قفل کردن زانو می‌شود. در موارد زیر باید زود به پزشک مراجعه کرد: اگر در موقع ضربه یک صدا یا احساس تق در زانو کردید یا احساس کردید زانوی ما ناگهان از زیر ران دررفته و جابجا شده است. اگر درد شدید در زانو احساس می کنید. اگر لنگش دارید. اگر نمی توانید زانوی خود را حرکت بدهید. اگر زانوی ما متورم شده است. اقدامات اولیه در آسیب به رباط‌های زانو تا زمان مراجعه به پزشک، شامل موارد زیر می شود: پس از آسیب دیدگی بین تا ساعت به پای خود استراحت دهید. یخ باید به محض آسیب دیدگی زانو روی زانو قرار داده شود و پس از مرتبه اول، هر دو ساعت یکبار، یخ باید به مدت دقیقه روی زانو قرار داده شود. فشار (البته نه فشار خیلی زیاد که باعث آسیب شود) با استفاده از بانداژ فشاری باعث کاهش ورم و کمک به استراحت مفصل زانو می‌شود. بالا بردن پا به منظور کاهش ورم موثر می باشد. هدف این است که زانوی آسیب دیده شما بالاتر از سطح قلب قرار گیرد. اجتناب از گرم کردن زانو برای مثال، حمام آب گرم، بالشتک‌های گرمایی به مدت ساعت اجتناب از دویدن یا هر نوع ورزش دیگر که باعث آسیب دیدگی بیشتر می‌شود. اجتناب از ماساژ به مدت ساعت که باعث افزایش خونریزی و ورم می‌شود. کنترل درد برای مراقبت مناسب از بیمار بسیار اهمیت دارد. داروی مسکن با اثرات ضد دردی که دارد برای بیمارانی که صدمه یا آسیب دیدگی دایمی دارند موثر است. برای کاهش ورم و درد داروهای ضد التهاب غیراستروییدی تجویز می‌شود. داروهای مخدر نیز برای مدت کوتاهی پس از آسیب دیدگی حاد تجویز می‌شوند. فیزیوتراپ برای درمان پارگی رباط زانو، برنامه ای مخصوص را برای شما طراحی می‌کند که سرعت بهبودی را تسریع می‌کند و به شما کمک می‌کند تا فعالیت‌های روزمره خود را از سر بگیرید. زمان بهبودی متغیر است، اما عموما بین تا هفته طول می‌کشد. اهداف فیزیوتراپیست برای درمان پارگی رباط‌پا از قرار زیر است: کاهش درد و ورم: فیزیوتراپ ها از روش‌ها و فن آوری های متعددی برای کنترل و کاهش درد و ورم استفاده می‌کند که شامل یخ درمانی، گرما درمانی، اولتراسوند، تحریک الکتریکی عصب از راه پوست، بستن نوار، حرکات ورزشی و روش‌های درمان با دست مثل ماساژ می‌شود. بهبود دامنه حرکتی، انعطاف پذیری، استحکام و تعادل: فیزیوتراپ ورزش های درمانی پارگی رباط زانو را با حرکات پسیو شروع می‌کند تا به آرامی پا و مفصل زانوی شما را حرکت دهند و به مرور این تمرین ها به حرکات ورزشی و کششی فعالی که خود شما آنها را انجام می‌دهید پیشرفت می‌کند. فیزیوتراپ نحوه کشش عضلات با حرکات ورزشی سبک را آموزش می‌دهد. او حرکات ورزشی و تجهیزات ورزشی مناسب برای بازیابی استحکام، شتاب و بهبود تعادل شما را انتخاب کرده و شیوه انجام آنها را آموزش می‌دهد. بیتوته