جمع بزرگ تشکیل ندهیم. به این نکته توجه داشته باشیم که در بیشترین حالت افراد جمع شده در زیر یک سقف از عدد انگشتان دست بیشتر نباشد. حداکثر حضور ما در دوران کرونا در یک جمع باید محدود به دورهمی های کوچک خانوادگی باشد. سعی کنیم مدت دیدوبازدیدهایمان طولانی نشود. اگر مساله سر زدن به پدر و مادر سالمند و نظایر آن است این کار با رعایت فاصله احتیاطی و در عرض دقیقه هم کفایت می کند. از شواهد و قراین چنین بر می‌آید که باید خود را برای زیستی طولانی با ویروس کرونا آماده کنیم. اقتضای زیستن در کنار کرونا به این معناست که هم بتوانیم زندگی نسبتا عادی خود را داشته باشیم و هم خود و اطرافیان مان را از گزند ابتلا به ویروس در امان نگه داریم. تردیدی نیست که بی‌مبالاتی در برابر کرونا هزینه‌های گاه جبران‌ناپذیری به قیمت سلامتی و یا حتی جان خودمان و یا عزیزانمان خواهد داشت. از طرف دیگر نمی‌توانیم زندگی و کار خود را تعطیل کنیم چون هیچ چشم‌اندازی برای پایان یافتن کابوس کرونا طی هفته‌ها و حتی ماه‌های آتی نداریم. تعطیل کردن رفت و آمد غیرضروری در عصر کرونا غایت رفتار مناسب با این عصر است اما اگر به هر دلیل موجه و غیرموجهی بخواهیم به صورت کنترل شده با دوستان و خانواده و فامیل رفت و آمد داشته باشیم باید این کار را بر مبنای اصولی جدید انجام دهیم. بسیاری از ما پدران و مادران و بستگان نزدیک سالمند داریم که خیلی از آنها ممکن است به تنهایی زندگی کنند و طی این مدت افسرده شده باشند و بیم آن برود که تنهایی درازمدت به سلامت روان آنها تاثبرات سویی بر جای گذارد. بنابراین در صورتی که ضروری بدانیم به دیدار و ملاقات این عزیزانمان برویم و یا در یک جمع محدود خانوادگی حضور بهم برسانیم بهتر است اصول و نکات زیر را زعایت کنیم تا کمتر به خود و دیگران آسیب برسانیم: - حتی‌المقدور دیدوبازدیدهایمان را یک خط در میان کنیم. یعنی یک بار به صورت مجازی و یک بار به صورت حضوری - جمع بزرگ تشکیل ندهیم. به این نکته توجه داشته باشیم که در بیشترین حالت افراد جمع شده در زیر یک سقف از عدد انگشتان دست بیشتر نباشد. حداکثر حضور ما در دوران کرونا در یک جمع باید محدود به دورهمی های کوچک خانوادگی باشد. - اگر امکان داریم به هزینه جمعی دستگاه‌های تب سنج بخریم تا پیش از گردهمایی‌های خانوادگی دمای بدن افراد را کنترل کنیم. - اگر در خانه میزبان سالمند وجود دارد حتی‌المقدور سعی کنیم فرزندان خردسال خود را به آنجا نبریم و اگر می‌بریم مطمین شویم آنها به سالمندان نزدیک نشوند و خودمان نیز فاصله حداقل متر را از آنها رعایت کنیم. - سعی کنیم در جمع‌ها کمتر صحبت کنیم چون ثابت شده یکی از راه‌های اصلی انتقال ویروس کرونا از طریق هوا و از طریق پراکنده شدن قطرات ریز تنفسی در فضا به هنگام حرف زدن است بنابراین آرام صحبت کنیم و کمتر صحبت کنیم. - همواره تاریخ رفت و آمدها و تماس‌های خودمان را به همراه ذکر اعضای حاضر در یک دفترچه کوچک یادداشت کنیم. این موضوع برای ردیابی دلایل آلوده شدن در صورت ابتلا به عفونت در آینده به کار خواهد آمد. - سعی کنیم مدت دیدوبازدیدهایمان طولانی نشود. اگر مساله سر زدن به پدر و مادر سالمند و نظایر آن است این کار با رعایت فاصله احتیاطی و در عرض دقیقه هم کفایت می کند. - اگر امکان دارد دیدوبازدیدهای ایام کرونا کوتاه‌مدت و حداکثر به صرف یک میان وعده مثل عصرانه و یا پیش و پس وعده‌های غذایی اصلی باشد و جتی‌المقدور دورهمی‌های همراه با صرف یک وعده اصلی (ناهار یا شام) نباشد. - به هیچ وجه مادامی که خطر کرونا همچنان ما را تهدید می‌کند از گرفتن هرگونه مهمانی با جمعیت زیاد از تولد گرفته تا دیگر جشن‌ها و عزا و. اکیدا خودداری کنیم. این کار نوعی خودکشی دسته‌جمعی محسوب می‌شود. اگر در چنین مجالسی هم دعوت شدیم بدون رودربایستی با میزبان صحبت کنیم و آمار تعداد مهمان ها را از او جویا شویم و او را مجاب به لغو مراسم کنیم و اگر موفق نشدیم دستکم خودمان در آن مهمانی حضور نیابیم. - اگر برای یک دورهمی کوچک خانوادگی میزبان هستیم پیش از آمدن مهمانان در چیدمان مبلمان منزل تمهیدات لازم را برای تعیین جای هر یک از مهمانان داشته باشیم و مبلمان منزل را متناسب با فاصله گذاری بچینیم. در این شرایط که سلامتی مهم‌ترین هدف همه ماست، دکوراسیون و نحوه چیدمان آن نباید اولویت ما باشد. بنابراین رعایت فاصله در چیدمان مبلمان مهم است. - حتما به محض ورود نخستین مهمان در منزلمان، از تهویه مناسب هوای خانه اطمینان یابیم. در صورتی که میزبان هستیم حتما در سوی منزل پنجره‌هایی را باز کنیم تا هوا در جریان باشد. این کار بهتر است تا دقیقه پس از خارج شدن آخرین مهمان از خانه تداوم داشته باشد. - حتما تلاش کنیم در مدت حضور مهمانان در خانه، هر یک از آنها از یک لیوان، پیش دستی و ظرف و قاشق و. استفاده کند و ظروف مهمان‌ها جابجا نشود و هر یک از مهمان‌ها مادامی که در خانه ما حضور دارد از ظروف بخصوص خود استفاده کند. - پس از رفتن مهمان‌ها، ظروف استفاده شده را جدا بشوییم و آبکشی کنیم و آنها را دستکم تا روز با ظروف مورد استفاده خودمان مخلوط نکنیم. - هنگام حضور مهمان‌ها، خوراکی‌ها را کمتر روی میز بچینیم. بهتر است خوراکی‌های مورد مصرف را یک به یک بیاوریم و به مهمان‌ها تعارف کنیم و روی میز و وسط جمع مهمان‌ها نگذاریم. هنگام صحبت کردن، به ویژه در مهمانی‌ها که غالبا با صدای بلند صحبت می‌کنند قطرات تنفسی روی اشیا و سطوح می‌نشیند و ممکن است روی خوراکی‌ها بنشیند و آنها را آلوده کند. کشیدن یک"سلفون" روی خوراکی ها در روی میز راهکار دیگری است که می‌توان انجام داد. - و نکته آخر اینکه رعایت دقیق همه موارد در نهایت به نفع همه (میزبان و مهمان) است و هر مهمانی که خود نیز ممکن است روزی دیگر در جایگاه میزبان باشد اگر درست فکر کند و اطلاعات و آگاهی‌های لازم را داشته باشد نباید از رعایت احتیاط‌های لازم از سوی میزبانش، ناراحت و یا دلخور شود چون باید بداند این رعایت‌ها و احتیاط‌ها در نهایت به نفع خود او و خانواده او نیز هست. شاید هم رعایت برخی از موارد بالا نوعی احتیاط وسواس گونه باشد و دلایل علمی و ثابت شده (به ویژه درباره آلودن شدن با خوراکی) نداشته باشد اما ویروس کرونا ویروس تازه و ناشناسی است و حتی سازمان بهداشت جهانی و بسیاری از نظام های سلامت دنیا هم طی این مدت چند ماهه بارها توصیه های خود را عوض کردند بنابراین احتیاط شرط عقل است. برای درآوردن خرج زندگی مجبوریم بیرون برویم برای خریدن مایحتاج روزانه و غذا مجبوریم به خرید برویم و یا برای انجام کارهای ضروری (اداری، بانکی و. گاه مجبوریم از خانه بیرون برویم اما به هیچ وجه مجبور نیستیم در شرایط پرریسک و پرخطر به ویژه در مناطق قرمز و زرد با یکدیگر رفت و آمد کنیم به ویژه اینکه امروزه ابزارهایی هست که از هزاران کیلومتر فاصله هم می‌شود با صدا و تصویر به بهترین وضوح با عزیزان و دوستان مان تماس داشته باشیم و جویای احوال آنها شویم. بنابراین از همه موارد بالا بهتر اینکه مادامی که خطر ابتلا به کرونا تهدیدمان می‌کند، نه میزبان باشیم و نه مهمان. منبع: عصر ایران