این واقعیت که دنیای مد و لباس دایما مانند فصل‌ها تغییر می‌کند را ما به طور مستقیم می‌دانیم، زیرا تنوع یکی از ویژگی‌های اصلی دنیای مد و لباس محسوب می‌شود. با این حال، در دنیای مد مواردی وجود دارد که موقعیت خود را به طور کامل در کمد لباس افراد معمولی و در راهپیمایی برای نمایش‌های مد بالا تثبیت کرده است و اگر آن‌ها برای چندین دهه به سایه بروند، فقط به منظور بازگشت دوباره به عنوان طراحان مد برای تسخیر افق‌های جدید است. امروز ما در مورد آستین پفی افسانه‌ای صحبت می‌کنیم که بشر تقریبا سال است که از آن استفاده می‌کند. هزاران سال پیش، تمدن بشری پوشاک را به عنوان وسیله‌ای برای محافظت در برابر آثار سوء طبیعت کشف کرد و با توسعه آن‌ها، مردم شروع به ت مل در مورد عملکرد زیبایی شناختی آن کردند. با این حال، مد لباس، به عنوان یک پدیده جهانی، اولین بار در قرن در اروپا شکل گرفت. تاریخچه منشاء آن عمیقا در تمدن‌های باستانی ریشه دارد، بنابراین زمان دقیق و چگونگی ظهور مفهوم"مد" به طور قطعی مشخص نیست. با این حال، علیرغم این واقعیت که هر کشور، هر ملیت در شکل گیری مفهوم مد نقش داشته است، به دلیل ظاهر مداوم لباس‌های جدید با سبک‌های مختلف و نام‌های مختلف، در ابتدا در فرانسه شکل گرفت و امروز ما در مورد آستین پفی صحبت می‌کنیم که از بیزانس به اروپا آمده اند و تقریبا شش قرن سابقه دارند. لازم به ذکر است که این جزییات در اصل بخشی از کت و شلوار کاملا مردانه یا دقیق‌تر، لباس نظامی بود. برای دادن آزادی حرکت دستان جنگجو به پف نیاز بود و آن‌ها روی شانه و در ناحیه آرنج ساخته شده اند، که باعث می‌شود آزادانه در نبرد حرکت کنید. بنابراین، با ظاهر شدن در قرون وسطی در قاره اروپا، آستین پفی کرده به تدریج به یک عنصر شیک تبدیل شد. به زودی، پادشاهان و اشراف اروپایی شروع به پوشیدن چنین طرح‌هایی در لباس کردند و به طور کلی، شبح مردانه شروع به تلاش برای یک مربع کرد: آستین پفی بسیار قوی خط شانه‌ها را گسترش دادند و تا حدی که تقریبا برابر طول شیب شانه بود. البته، این لباس شیک و مد به زودی در کمد لباس بانوان اشراف ظاهر شد. محبوبیت این آستین‌ها در اواخر دوران تودور به اوج خود رسید. سپس الیزابت اول بر تخت انگلیسی نشست، که شخص اصلی زمان خود محسوب می‌شد - قوی، مستقل، قوانین خود را تعیین می‌کرد، ترجیح می‌داد شیک‌ترین لباس‌ها را بپوشد، و بنابراین نمی‌تواند آستین پف کرده‌ای را که تا انتها باریک می‌شوند نادیده بگیرد. طبق مد روز، "پف"‌ها با انواع زیورآلات تزیین شده، با نخ طلا دوزی شده و با جواهرات تزیین شده بودند. البته، هرچه مقام خانم بالاتر بود، آستین او مجلل‌تر بود. جالب اینجاست که در آن روز‌ها، آستین‌ها دوخته نمی‌شدند، بلکه به لباس بسته می‌شدند، که به مد و شیک پوشان قرون وسطایی این امکان را می‌داد که از آستین یکسانی در ترکیب با لباس‌های مختلف استفاده کنند. بعد‌ها، انواع مختلفی از دکوراسیون آستین ظاهر شد، به عنوان مثال، شکاف‌هایی که پارچه پیراهن سفید پایین از طریق آن‌ها قابل مشاهده بود. چنین آستین‌ی اغلب در آثار هنرمندان رنسانس مانند بوتیچلی، رافایل و تیتیان یافت می‌شود. آستین پف - چیزی که ققنوس واقعی مد نامیده می‌شود، پس از مدت زمان معینی از خاکستر بیرون می‌آید. پس از ریشه در اروپا در دوران رنسانس، آستین پف دار شیک‌ترین در یک پادشاهی بود، سپس در پادشاهی دیگر، تا اینکه در اواسط قرن نوزدهم به عنصری متمایز از مد دوران Biedermeier ، نمادی از رمانتیسم آلمان تبدیل شد. در دهه ، طراحان لباس جسورانه مکان و شکل پفک‌ها را آزمایش کردند و امکانات مواد مورد استفاده را بررسی کردند. در سال‌های - ، روف‌های ضخیم در بالای آستین برای زنان و مردان ضروری بود و در تمام این مدت، آستین پفکی انواع مختلفی از آستین‌ها بودند که در قسمت فوقانی بسیار حجیم بودند و تا مچ باریک می‌شدند یا در خم شدن آرنج ختم می‌شدند و روی کاف یا نوار‌های کشسان جمع شده بودند. برای بسیاری، آن‌ها شبیه چراغ قوه بودند. به عنوان مثال برای کلاسیک روسی نیکولای گوگول، آن‌ها شبیه بادکنک بودند. نقاش کتاب Dead Souls اغلب به شوخی می‌گوید آستین بانوان نجیب که در خیابان نوسکی قدم می‌زنند آنقدر باشکوه به نظر می‌رسد که حتی یک نسیم ملایم می‌تواند آن‌ها را مانند بادکنک‌ها بالا ببرد. "و چه نوع آستین زنانه‌ای در خیابان نوسکی خواهید یافت! اوه، چقدر دوست داشتنی! آن‌ها تا حدودی شبیه دو بادکنک هستند، به طوری که اگر حمایت مرد نبود، خانم ناگهان به هوا برده می‌شد. زیرا بلند کردن یک خانم به هوا به همان اندازه آسان و دلپذیر است، مانند لیوانی پر از شامپاین که به دهان شما می‌آورد. " ( Nevsky Prospekt ، )در اواسط قرن نوزدهم، آستین‌ها شکل شگفت انگیزی پیدا کردند و آنچه جالب است، با توجه به این واقعیت که چنین آستین پفی از پارچه‌های نازک به راحتی در زیر وزن شال و لباس بیرونی مچاله می‌شوند، از قاب‌های مختلفی برای حفظ شکل آستین ساخته شده از بید یا نی بامبو یا استخوان نهنگ استفاده شد. در پاریس، مکانیزم‌های خاصی ابداع شد، که باعث می‌شد هنگام سوار شدن بر روی واگن، با بازگرداندن بعدی شکل هنگام خروج از آن، حجم آستین‌ها را کاهش داد. در آغاز قرن بیستم، هنگامی که سبک"مدرن" در مد حکمرانی می‌کرد، آستین پف کرده روی شانه و باریک در آستین مچ دست به سرعت مد شد. برای شکل غیر معمول آن‌ها آستین پف کرده را با یک کلمه خنده دار - "ژامبون" نامیدند. به هر حال، این سبک خاص از آستین هنوز بسیار مرتبط است، تنظیم یا برش کامل مهم نیست، مهمترین چیز حجم آن است و هرچه بزرگتر باشد، تصویر چشمگیرتر به نظر می‌رسد. همه انواع آستین پفی تقریبا در طول قرن گذشته محبوب بوده اند بنابراین، با تبدیل شدن به یک عنصر جدایی ناپذیر در سبک پین آپ، تقریبا در هر دهه این جزییات مورد تقاضای زنان بود. در دهه‌های ، چنین آستین‌ی به طور دوره‌ای مد می‌شوند. و اکنون، برای یک سال تریتیوم، آستین پفی دوباره در اوج مد است و به نظر می‌رسد که به زودی موقعیت خود را رها نمی‌کند. با این حال، این تعجب آور نیست: شکل ظاهری آن همیشه توسط طراحان جهان بسیار مورد استقبال قرار گرفته است. این عنصر جالب امروزه نه تنها لباس‌های تابستانی سبک، تاپ و پیراهن، بلکه ژاکت‌های بافتنی و حتی کت‌های سنگین را نیز آراسته است و ظاهرا در آینده نزدیک هیچ چیز تغییر نخواهد کرد، زیرا هر چه بیشتر، آستین‌ها حجیم‌تر می‌شوند. مد توده‌ای نیز سعی می‌کند با طراح همگام باشد و این روند پیچیده را برای خود تطبیق می‌دهد و آن را برای هر مدگرایی در دسترس قرار می‌دهد. این دقیقا همان چیزی است که اکنون می‌بینیم: مد بالا به انگیزه‌های تاریخی روی آورد و مد توده‌ای به سرعت این مسیر را در پیش گرفت. یکی از قابل توجه‌ترین روند‌ها در این فصل، آستین پف برش غیرمعمول است که اصالت و روند را به هر لباسی می‌افزاید، پویایی را افزایش می‌دهد و آن را به یاد ماندنی می‌کند. این سبک آستین‌ها است که در فصل جدید بیشتر مورد توجه است. همانطور که می‌بینید، با در نظر گرفتن خطوط بیرونی آستین، که در دوره‌های گذشته محبوب بود، طراحان حجم آن را تفسیر کرده و به روش‌های مختلف برش می‌دهند و دختران مدرن خوشحال می‌شوند که مجموعه‌هایی را امتحان کنند که در آن‌ها"پف" نقش اصلی را ایفا می‌کند. منبع: