وضعیت فرودست زنان و روابط قدرت نامتوازن بین مرد و زن در جامعه، فرصت طرح مباحثی مثل چند همسری را به گروهی داده است که عموما مفروضات تحقیرآمیزی درباره زنان دارند و نیمی از جامعه را به مثابه کالای جنسی فرض می‌کنند که توانایی و صلاحیت مراقبت از خود را ندارند. برای ترویج چندهمسری مردان چند استدلال ارایه می شود که عبارتند از با مروری بر تاریخ ایران می‌بینیم که این ادعا بی‌پایه است، زیرا هیچ‌گاه چند همسری در ایران عمومیت نداشته و به عنوان فرهنگ مطرح نبوده، بلکه صرفا یک امکان بوده که برخی مردان از آن استفاده می‌کرده‌اند. شواهد تاریخی نشان می‌دهد مردان متمکنی که از ثروت و قدرت برخوردار بودند این امکان برایشان فراهم بوده که چند همسر اختیار کنند. البته باز هم این امکان با توجیهات و شرایط خاص محقق می‌شده است. داده‌های تاریخی نشان می‌دهد زنان فقط تحت الزامات و شرایط خاص اقتصادی حاضر به ازدواج با مردان همسردار می‌شدند و نیز اینکه، زن دوم اغلب موقعیتی متزلزل در خانواده داشته و بیشتر برای انجام خدمات خانگی به همسری گرفته می‌شده است. چنانکه از زن دوم به نام "چاکر زن" یاد می‌شده. علت دیگر چند همسری در گذشته ضرورت داشتن تعداد فرزندان زیاد بوده که به منزلت اجتماعی مردان می‌افزود به همین دلیل بعضی مردان چند زن داشتند تا تعداد فرزندان‌شان بیشتر شود. آنان که چندهمسری را به عنوان فرهنگ مطرح می‌کنند، لازم است به این موضوع توجه کنند، زمانی که زمینه‌های مادی و اجتماعی پدیده‌ای مثل چندهمسری حذف شده است، دیگر سخن از احیای آن بیهوده است. در حال حاضر شرایط‌تغییر کرده است و زنان نیز از تغییرات اجتماعی به دور نبوده‌اند. زنان امروزی دارای تحصیلات و آگاهی بیشتر و به دنبال سهم خودشان از منابع جامعه هستند، نه وابسته بودن به وجود مرد، آن هم مردان همسردار. رجوع به آمار نشان می دهد که بر خلاف ادعای مدافعان چندهمسری تعداد مردان مجرد از زنان مجرد بیشتر است و به این ترتیب این استدلال نیز باطل است. این استدلال صحیح است اما واضح است که طرح چند همسری به عنوان یک راهکار برای حل مسایل و نیازهای اقتصادی زنان تا چه اندازه بی‌ربط و تخیلی است. مگر می‌توان مشکل اقتصادی میلیون‌ها زن را که هر ساله به تعدادشان افزوده می‌شود با ضمیمه کردن زنان به زندگی خانواده‌های دیگر حل کرد؟ زنان مشکلات اقتصادی دارند اما آنچه مشکلات اقتصادی آنان را رفع می‌کند، فراهم کردن زمینه مشارکت اقتصادی و اشتغال زنان با دستمزد منصفانه است که لازم است مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد. در حال حاضر مهمترین مس له زنان استقلال اقتصادی و حق اشتغال است و هم اکنون شاهد نرخ بالای بیکاری زنان و افزایش زنان متقاضی کار و به‌ویژه زنان تحصیلکرده هستیم، بدون آنکه برنامه‌ریزی لازم برای حل این معضل انجام شده باشد. حال برخی با استفاده از وضعیت نابسامان اقتصادی زنان، چندهمسری را به عنوان راه حل حمایت از زنان پیشنهاد می‌کنند. در واقع آنان با پیشنهاد چندهمسری به عنوان راه حل مشکل اقتصادی زنان، سعی در القای این باور دارند که برای حل مسایل اقتصادی زنان غیر از ازدواج و وابستگی به مردان راه دیگری برای زنان وجود ندارد و چون از نظر آنان تعداد زنان بی‌همسر زیاد شده، لاجرم زنان مجرد باید تن به چند همسری بدهند. حامیان چندهمسری کسانی هستند که قایل به حق استقلال اقتصادی زنان نیستند و می‌خواهند زنان به هر صورت ممکن وابسته به مردان باشند، حتی اگر شده در نقش همسر دوم و سوم. این طیف فکری به دلیل اینکه راهکاری برای ساماندهی وضعیت اقتصادی زنان ندارند، در واقع با رجعت به چندهمسری که یک پدیده تقریبا مرده و پس زده شده از طرف جامعه است، در پی آن هستند که مطالبات اقتصادی زنان را تحریف کنند و به حاشیه ببرند. طرح چنین مسایلی بیانگر آن است که مدافعان چندهمسری شناخت دقیقی از جامعه امروز ایران و زنان ندارند و ظاهرا نمی‌دانند بسیاری از زنانی که اکنون مجرد هستند، نگاه‌شان به ازدواج و زندگی مشترک با نگاه سنتی به ازدواج متفاوت است و بخشی از آنان آگاهانه تجرد را به عنوان یک سبک زندگی انتخاب کرده‌اند. بدیهی است که زنان امروز خود را مخاطب تبلیغات چند همسری نمی‌دانند و آن را به مثابه تحقیر زنان تلقی می‌کنند. تبلیغات چندهمسری، می تواند زمینه خیانت زناشویی و سوءاستفاده و بهره‌کشی مردان متمول از زنان تهیدست را فراهم‌کند و این بخش از زنان را در معرض آسیب‌های اجتماعی مختلف قرار‌دهد. سیمین کاظمی