زبانی که برای صحبت کردن استفاده می کنید، ت ثیر اساسی بر درک شما از جهان دارد. اگر به دو زبان مختلف تسلط داشته باشید، مطمینا تغییر شخصیت خود هنگام انتقال بین دو زبان را احساس کرده اید. بنا بر این گزارش، نظریه ای به نام دو زبان شناس که به فرضیه ی ساپیر وورف مشهور است، می گوید: جهان واقعیت یعنی دنیایی که وسعت آن به بزرگی تعاریفی است که زبان مکالمه ی ما ناخودآگاه به وقایع اطلاق می کند. هیچ دو زبانی را نمی توان یافت که آنقدر شبیه به هم باشند که یک واقعیت جامع را نمایندگی کنند مثلا اگر در یک زبان کلمه ای برای اخم تعریف نشده باشد، سخن گویان آن دستور زبانی حتی با ژست اخم نیز آشنایی نخواهند داشت. فرضیه ی جالبی است اما ضرورتا فرضیه خوبی نیست. اگر دو زبان مختلف چنین فاصله ای با هم داشته باشند، پس چگونه می توان مطلبی را از یک زبان به دیگری برگرداند؟ البته که هنگام هر ترجمه ای، نکات ظریفی از دست خواهند رفت اما مطمینا کسی که سیب زمینی را بشناسد حتی با دانستن اینکه برگردان آن به فرانسه سیب زمینی می شود با شنیدن اصطلاح فرانسوی آن یک سیب درختی را درون زمین تصور نخواهد کرد. خوشبختانه این نظریه طی گذشت زمان تغییرات مثبتی داشته است. یک نمونه از آن فرضیه ی "نسبیت زبانی" نام دارد. این نظریه واقعیت یک فرد را کاملا بر اساس زبان آن شخص قلمداد نمی کند و بر دو بخش استوار است: نخست اینکه دو زبان از خانواده ی زبانی مختلف باید هم با هم تفاوت داشته باشند و دوم آنکه ساختار و واژگان یک زبان ت ثیر انکارناشدنی بر درک و دریافت شخص از جهان دارد. در همین زمینه مطالعه ای در سال انجام شده که طی آن یونانی، آلمانی و روس با نمادهایی یکسان با دو دسته رنگ مختلف روبه رو شدند. دسته ی اول آبی و آبی روشن و دسته ی دوم سبز و سبز روشن بودند. یونانی ها، آبی و آبی روشن را دو رنگ مختلف تلقی می کردند مثل فرق بین قرمز و صورتی، در حالی که آلمان ها و روس ها چنین دریافتی نداشتند. یونانی ها نماد یکسان با رنگ های آبی و آبی روشن را در دو دسته ی مختلف تقسیم کردند و روس ها و آلمان ها خیر. در مورد رنگ های سبز و سبز روشن، باید بگوییم که هر سه گروه این دو را در یک دسته قرار دادند. جالبتر از این یک زبان محلی استرالیایی است به نام "کوک تایوره" که هیچ لغتی برای چپ یا راست در آن وجود ندارد و از جهت های کاردینال استفاده می کنند. مثلا کسی که به زبان کوک تایوره صحبت میکند، ممکن است به دست راست شما دست شمال بگوید و وقتی که می چرخید همان دست به دست جنوبی تبدیل شود! طی مطالعه ای مستقل، از شرکت کنندگان خواسته شد تا عکس هایی را به ترتیب زمان وقوع بچینند مثلا عکس هایی از خورده شدن یک موز. انگلیسی زبان ها عکس ها را به ترتیب از چپ به راست چیده و عبری زبان ها عکس ها را از راست به چپ منظم می کردند. سخن گویان به زبان کوک تایوره، عکس ها را از شرق به غرب نظم می دادند فارغ از اینکه رو به چه طرفی ایستاده بودند. همه ی این مطالعات و مطالعات مشابه بسیاری نشانگر این است که زبانی که به آن صحبت می کنید به طرز چشمگیری نحوه ی تفکر شما درباره ی جهان را تنظیم می کند.