عشق ورزیدن تنها به معنای زندگی مشترک زیر یک سقف ویا ملاقات با والدین یکدیگر نیست، بلکه عشق به معنای نزدیکی راستین و صادقانه جسم و قلب و روان است. دوست داشتن یعنی مراقبت از همدیگر و مهمتر از آن نشان دادن این که واقعا نگران یکدیگر هستیم و نیز این که چگونه نیاز‌های همدیگر را پاسخ دهیم. وقتی کسی را دوست داریم باید به او اهمیت دهیم، زیرا عشق ورزیدن یعنی مراقبت و امید و وفاداری داشتن به آن که دوستش داریم. سرنخ‌هایی از این دست به شما کمک می‌کند تا بفهمید آیا عاشق شما واقعا به شما اهمیت می‌دهد یا خیر؟ اما به راستی از روی چه نشانه‌ها و علایمی می‌فهمید که عاشق شما واقعا به شما اهمیت می‌دهد؟ بسیاری از مردم خواهند گفت که"با قلب خود خواهید فهمید". با این حال، همیشه شک و تردید‌ها در ذهن وجود دارد، زیرا افراد غالبا به جزییاتی توجه می‌کنند که چندان معنادار و روشن نیستند. به عنوان مثال، وقتی که نمی‌خواهد با شما حرف بزند یا در کنارتان باشد، گفتن این که چقدر شما را دوست دارند، بی فایده است. عشق ورزیدن تنها به معنای زندگی مشترک زیر یک سقف ویا ملاقات با والدین یکدیگر نیست، بلکه عشق به معنای نزدیکی راستین و صادقانه جسم و قلب و روان است. دوست داشتن یعنی مراقبت از همدیگر و مهمتر از آن نشان دادن این که واقعا نگران یکدیگر هستیم و نیز این که چگونه نیاز‌های همدیگر را پاسخ دهیم. همچنین، حتی اگر کار یا استرس توجه ما را از آنکه دوستش داریم باز دارد، همیشه باید احساس مسیولیت مشترکی وجود داشته باشد تا بر مبنای آن در مواقع دشواری و سختی‌ها در کنار هم باشید. کار دوست داشتن، توجه تمام وقت و فداکارای از شما می‌طلبد که نمی‌توانید از آن غفلت کنید. یک رابطه شاد و رضایت‌بخش ابعاد بسیاری دارد که فراتر از عشق می‌رود. علاوه بر محبت و دوست داشتن، باید همدلی وجود داشته باشد. همچنین، توانایی رسیدن به توافق‌ها و ارزش‌های مشترک و شریک بودن در شکست و پیروزی. به این ترتیب، یک رکن اساسی در رابطه عاشقانه، حساس بودن نسبت به دیگری و توانایی پاسخگویی به نیاز‌های متقابل است. این پاسخگویی، موضوعی است که مورد مطالعه علمی قرار گرفته است. به عنوان مثال، بر اساس مطالعات انجام شده در دانشگاه روچستر، امروزه از مقیاسی برای ارزیابی صلاحیت ارتباطی ( relational competence ) استفاده می‌شود. آیتم‌های تعیین شده در این مقیاس می‌تواند به شما کمک کند تا مطمین شوید شریک زندگی تان به شما اهمیت می‌دهد یا توانایی پاسخگویی به نیاز‌های شما را دارد یا خیر. این موضوع مورد علاقه اکثر مردم است، بنابراین لازم است تا شما این مولفه‌ها را، که می‌توانند پایه‌های شادی را در رابطه شما شکل دهند، عمیقا درک و بررسی کنید. همچنین با پروراندن این ویژگی‌ها در خود می‌توانیم مطمین باشیم که خود نیز به همسر و شریک عاطفی‌مان، به همان اندازه که از او توقع داریم، اهمیت می‌دهیم. گوش سپردن صمیمانه باعث می‌شود شما در رابطه احساس حضور و اعتبار کنید. استقبال و پذیرش افراد از شما علاوه بر حرفی که می‌زنید و احساساتی که منتقل می‌کنید، منوط به گوش سپردن صمیمانه شما به حرف‌های آنهاست. گوش دادن فعال و صمیمانه دلالت بر علاقه، همدلی و البته نگرانی شما نسبت به فرد مقابل دارد. از کجا می‌دانید که شریک زندگی‌تان به شما علاقه دارد؟ خوب، راه‌های زیادی برای دانستن وجود دارد. اول از همه، آن‌ها به چیزی که شما می‌گویید توجه دارند و اهمیت می‌دهند، آن را به خاطر دارند و به موقع به یاد می‌آورند و بر طبق آن عمل می‌کنند. آن‌ها این را در جزییات روزانه به شما نشان می‌دهند. به همین ترتیب، آن‌ها نظرات شما را در نظر می‌گیرند و به آن‌ها پاسخ می‌دهند، حتی اگر پاسخ دلخواه شما نباشد. س ر آخر این که، آن‌ها در هماهنگی با احساسات‌تان به شماعلاقه‌منداند و در هر شرایطی به درپی خیر و سلامت شما هستند. شما باید مشخص کنید که آیا شریک زندگی‌تان همدلی صادقانه با شما دارد، تا بعد بفهمید که آیا واقعا به شما اهمیت می‌دهند یا خیر. آیا آن‌ها قادرند خود را جای شما بگذارند تا بفهمند چرا شما احساس خاصی می‌کنید؟ آیا آن‌ها برای نگاه شما به واقعیت ارزش قایل‌اند؟ درست است که هیچ کس کامل نیست وعشق هم بی‌عیب‌ونقص هم پیدا نمی‌شود، آنچه که مهم است درک واقعی این است که به جز خودتان، فرد مهم دیگر زندگی شما کیست و این چیزی است که باید آن را مدام در نظر داشت. کافی نیست که شریک زندگی شما بداند روز بدی داشته اید. اگر نحوه واکنش شما را بداند، میداند که چگونه با شما رفتار کند و به خوب شدن حال شما کمک کند. دلیل این امر این است که همیشه می‌توان به شریک زندگی خود احساس خوبی داد، البته در حد و اندازه خودتان. شما با توجه به گفته‌ها و رفتا‌های همسرتان می‌توانید بفهمید آیا آن‌ها واقعا به شما اهمیت می‌دهند یا خیر. اگر پس از شرح نگرانیتان، از شریک زندگی بشنوید که"مزخرفه" یا"این‌ها حرف مفته" این پاسخی رضایت بخش نیست و نشان میدهد که رابطه شما در مسیر درست قرار ندارد. همچنین، مشکلی وجود دارد، اگر آن‌ها بدون توجه جدی به نگرانی شما به مسایل خود بپردازند. هر دو سوی یک رابطه مجازند که برای خود تصمیم بگیرند با این حال هر تصمیمی باید با رضایت طرفین همراه باشد و نظرات طرف مقابل را مورد توجه قرار دهد. به عنوان مثال، شما پیشنهاد ترفیع در محل کار خود را دارید و این کار مستلزم آن است که چندین روز در هفته از خانه دور باشید بنابراین شما باید با در نظر گرفتن آنچه که طرف مقابل در این باره فکر می‌کند تصمیم بگیرید. احترام به شخصیت عاطفی فرد در یک رابطه ستونی است که به هیچ شکلی نباید به آن آسیب زد. بنابراین، شما باید برای احساس همسرتان ارزش قایل شوید تا بدانید آیا او نیز واقعا به شما اهمیت می‌دهد یا نه. احترام به عواطف و احساسات یکدیگر امنیت ایجاد می‌کند، عزت نفس را تقویت می‌کند و محبت را ریشه دار می‌سازد. عشق توجه و علاقه است. با این حال، این علاقه تنها معطوف به این نیست که آیا شریک زندگی شما روز بدی داشته است یا نه. این علاقه و توجه بر تمام جزییات روز شما تمرکز دارد: این که آیا خوب خوابیده‌اید؟ آیا از کتابی که شروع به خواندن آن کردید لذت می‌برید یا این که اگر رنگ و رویتان پریده مربوط به کدام نگرانی شماست. شریکی که به شما اهمیت می‌دهد به پیش پا افتاده‌ترین مسایل شما هم توجه دارد و برایش مهم است. دوست داشتن، اولویت دادن به چیزی است که بیش از همه دوست دارید. به همین دلیل مهم است که در زندگی روزانه این اولویت داشتن را درک کنیم و ببینیم. توجه داشته باشید که این به معنای وسواس کورکورانه و حتی خطرناکی نیست که در آن فرد به همه چیز خود بی توجهی می‌شود تا بر یک مورد متمرکز باشد. این اولویتی واقع بینانه است. این کار عمدتا به این معنی است که دیگری شما را به حساب می‌آورد و تحت هر شرایطی شما برایش بر خیلی چیز‌ها اولویت دارید. این بدون شک پیوند محکمی ایجاد می‌کند که از طریق آن اعتماد و امنیت در زندگی جریان می‌یابد و این اجازه می‌دهد که زندگی شما در شادی و تعادل پیشرفت کند. نکته آخر این با در نظر گرفتن این ابعاد خودتان را درگیر این فکر نکنید که شریک زندگیتان چقدر به شما اهمیت می‌دهد، در عوض به سادگی ارزیابی کنید که شما واقعا چقدر به او اهمیت می‌دهید. منبع: