در ابتدا وقتی در سال اپل دستگاه iPhone را معرفی کرد ما فکر می کردیم که به لطف رتینا ی اپل به بالاترین حد صفحه نمایش دست یافته ایم. بعد از آن با جهشی سریع به صفحه نمایش های HD رسیدیم که باز نیز تصور می شد پایان راه سفر های پیکسلی ما باشد. ولی این داستان بسیار از پابان خودش به دور بود، چرا که HTC با معرفی دستگاه Butterfly سریعا ادامه راه را به بقیه شرکت ها نشان داد و اولین گوشی با تراکم پیکسلی بالای پیکسل در اینچ مربع را معرفی کرد. بگذارید ادامه این داستان را نگوییم و سریعا سراغ اولین دستگاهی که با کیفیت QHD به بازار ارایه شد برویم، LG G توانست اولین دستگاهی باشد که به مقام نایل شود و پا به این قلمرو بگذارد. با این که هیچ دلیل منطقی ای برای ادامه دادن این قضیه ادامه ندارد ولی ظاهرا کمپانی های مطرح به شکل دیگر به این مسیله نگاه می کنند. دقیقا زمانی که فکر می کردیم برای مدتی ازین قضیه نبرد صفحه نمایش ها می توانیم نفس راحت بکشیم، سونی با معرفی Xperia Z جان تازه ای به این ماجرا بخشید و این نبرد را قلمرو جدیدی برد. Xperia Z از صفحه نمایش UHD یا K استفاده می کند که کیفیتی بالغ بر حداقل پیکسل بر اینچ را در اختیار ما می گذارد و تمام این اتفاقات در زمانی دارد اتفاق می افتد که هنوز لپتاپ ها هنوز کیفیت HD را به عنوان پایه و اساس خود قرار داده اند. البته تمام این قضایا دلایل خاص خود را دارد و از دلایل مطرح آن این است که بازار موبایل بسیار گسترده تر و سود آور تر از بازار لپتاپ است و بازهم با تمام این توصیفات، استفاده چنین صفحه نمایش هایی روی این گوشی های هوشمند کاملا غیر منطقی به نظر می رسد.