محققان می گویند نزدیک به درصد افراد دقیقه را هم نمی توانند بی گفتن دروغ سپری کنند. به این ترتیب، با یک حساب سرانگشتی می توان فهمید هر روز در مجموع چقدر دروغ گفته می شود. با این حال، راه هایی هست که با استفاده از آن ها می توانیم متوجه شویم طرف مقابل مان دروغ می گوید یا راست، مثلا اینکه باید به لبخندش دقت کنید. اگر اجباری بود یعنی احتمالا دارد دروغ می گوید. در ادامه چند ترفند به شما یاد خواهیم داد که کمک می کنند بفمهید چه کسی دروغ می گوید و چه کسی راست. آدم ها معمولا وقتی می خواهند دروغ بگویند، از قبل یک داستان آماده می کنند تا بتوانند وقایع را به ترتیب مشخصی بیان کنند. اگر مجبور شوند داستان ساختگی شان را برعکس بگویند، مضطرب می شوند چون آن را اینطوری تمرین نکرده اند. این امر دروغ پردازی را بسیار دشوارتر می کند. در روایت جدید جزییات از دست می رود و حفره هایی در داستان سرباز می کند چون فرد در این حالت اضطراب بیشتری دارد. اما اگر ماجرایی راست و غیرساختگی باشد، تعریف کردنش راحت تر است و وقتی آن را برعکس تعریف کنید، حتی ممکن است جزییاتی را به خاطر آورید که بار اول یادتان نبود. اگر احتمال می دهید طرف مقابل تان در حال دروغ پردازی است، میان داستانش بپرید و یک سوال غیرمنتظره از او بپرسید. در صورت امکان یک چیز واقعا خاص بپرسید. با این کار، شخص مجبور می شود آنقدر به دروغش شاخ و برگ دهد که دست آخر خودش را به دام می اندازد. دروغگوها هنگام دروغ پردازی به راحتی ممکن است از جزییات داستان غافل شوند چون نمی دانند چطور آن ها را در دروغ شان بگنجانند. دقت کنید ببینید داستان طرف مقابل تان چقدر ابهام دارد. این مبهم بودن شاید عمدی باشد تا از او سوالاتی نپرسید که جوابی برایشان ندارد. هنگام دروغگویی احتمال فشردن لب ها به یکدیگر بیشتر است. این امر لبخند شخص را ساختگی جلوه می دهد. اگر با آن شخص از قبل آشنایی داشته باشید، تشخیص لبخند ساختگی شاید برایتان راحت تر باشد. اما یک نکته هست که باید به آن توجه داشته باشید: آدم ها وقتی می خندند معمولا این کار را با تمام صورت شان انجام می دهند نه فقط لب هایشان. دروغگوها وقتی مورد سوال قرار می گیرند بیشتر اوقات جواب هایی تکراری دارند که فقط نحوه ی بیان آن ها را تغییر می دهند. اگر سوالی را مثلا به سه روش مختلف از آن ها بپرسید، مجبور می شوند اطلاعات بیشتری درباره ی داستانی که تعریف می کنند بدهند. اگر حرف شان دروغ باشد، دایم از کلمات، عبارات و حتی جزییاتی تکراری استفاده خواهند کرد. یک چیز دیگر که هنگام دروغ گفتن در فرد تغییر می کند تن صدا و سرعت صحبت کردن او است. اگر متوجه شدید طرف مقابل تان سریع تر یا حتی آرام تر صحبت می کند، احتمالا دارد سعی می کند خود را با دروغ هایی که به شما می گوید هماهنگ کند. این مس له در مورد بلند شدن یا پایین آمدن صدا هم صدق می کند. همه ی این ها بیانگر عدم قطعیتی است که در آن شخص وجود دارد. اگر سوالی پرسیدید که جواب نسبتا ساده ای داشت اما طول کشید تا طرف مقابل تان جوابش را دهد، احتمالا معنایش آن است که یا دارد به این فکر می کند که چه بگوید یا سعی دارد خود را با دروغ هایش هماهنگ کند. البته اگر فورا جواب تان را داد هم نشانه ی خوبی نیست چون می تواند معنایش این باشد که از قبل جوابی برایتان آماده کرده بود. اگر کسی که در حال دروغ گفتن است احساس کند گفتگو را تحت کنترل خود دارد، احتمالش هست که به نظرتان بسیار با اعتماد به نفس بیاید. با این حال، اگر سعی کنید مچش را با دروغ هایش بگیرید، کم کم کنترل گفتگو را از دست می دهد و اعتماد به نفسش هم از میان می رود. به این ترتیب بیشتر و بیشتر گارد می گیرد و حالت تدافعی پیدا می کند. اگر به این نتیجه رسیدید که هیچ راه دیگری کارساز نیست، هر چه از حقیقت ماجرا می دانید را بگویید و دروغ شخص مقابل تان را به رویش آورید. اگر باز هم آشکارا به دروغ گویی ادامه داد، مثلا آنقدر داستان پردازی کرد و آنقدر به داستانش شاخ و برگ داد که به نظرتان مشکوک آمد، می توانید شانس تان را امتحان کنید و بگویید که می دانید دروغ می گوید. اما باید مراقب باشید و از حقایق مناسبی استفاده کنید، درغیر اینصورت ممکن است خودتان دروغگو خطاب شوید. منبع: