مبارزان هنر‌های رزمی ترکیبی ( MMA ) در واقع گلادیاتور‌های عصر مدرن به شمار می‌آیند. با ضربات مشت، لگد و زانو، این مبارزان بی‌باک در یک فضای مربعی محدود رو در روی یکدیگر قرار گرفته و بر اساس موفقیت‌هایشان درون رینگ به درجات بالاتر می‌روند. آن‌ها برای وارد کردن و دریافت آسیب‌های جسمی که می‌توانند یک فرد معمولی را حتی در صورت خوش شانس بودن نیز هفته‌ها در بیمارستان بستری کند کاملا آماده‌اند. با این وجود حتی سرسخت‌ترین افراد حرفه‌ای در دنیای هنر‌های رزمی ترکیبی نیز وقتی که وارد رینگ می‌شوند در واقع زندگی خود را به خطر می‌اندازند. روی کاغذ، دنیای هنر‌های رزمی ترکیبی مدرن بسیار کمتر از تورنمنت‌هایی که در فیلم‌های رزمی و ورزشی دهه دیده‌ایم مرگبارتر به نظر می‌رسند. در این رقابت‌ها قوانین، مقررات و داوران باعث شده‌اند که فضایی امن‌تر نسبت به مبارزات خیابانی بر این ورزش خشن حکمفرما باشد. با این وجود، هر چه باشد در نهایت دو انسان بسیار قوی و خشن برای رسیدن به پیروزی به یکدیگر مشت و لگد زده، بدن همدیگر را پیچ و تاب داده، یکدیگر را در حالت فشار برای تسلیم قرار داده و سعی دارند دیگری را بیهوش نمایند. همین موضوع باعث شده هنر‌های رزمی ترکیبی ورزشی خشن و خطرناک باشد که نه تنها آسیب دیدن در آن براحتی اتفاق افتاده و معمول است بلکه در مواردی نیز باعث مرگ مبارز شود. یکی از معروف‌ترین و شوکه کننده‌ترین مرگ‌ها در دنیای هنر‌های رزمی ترکیبی در سال رخ داد، زمانی که ژوایو کاروالیو در دوبلین برابر چارلی وارد، هم تیمی کانر مک گرگور مبارزه می‌کرد. داور در راند سوم مبارزه مجبور شد به خاطر خشونت بالای مبارزه آن را متوقف نماید، اما شوربختانه برای کاروالیو بسیار دیر شده بود. علیرغم دریافت مراقبت‌های پزشکی باکیفیت، شرایط او بعد از مسابقه بدتر شده و به سرعت به بیمارستان منتقل شد، جایی که ساعت بعد مرگ او اعلام شد. دلیل مرگ آسیب مغزی ناشی از ضربه به سری بود که دریافت کرده بود. اگر چه بسیاری از این موضوع شوکه شدند، اما در این میان مک گرگور بیش از همه ناراحت بود و اعتقاد داشت که داور باید زودتر مبارزه را متوقف می‌کرد. او بلافاصله در فیسبوک خود به این موضوع واکنش نشان داده و بسیاری نیز مرگ کاروالیو را در اعلام بازنشستگی نابهنگام مک گرگور از طریق توییتر بی‌تاثیر ندانسته‌اند. وی چند ماه بعد در مورد این ماجرا چنین گفت: "چه حسی دارم؟ اگر شما جای من بودید چه حسی داشتید؟ احساس ویرانگری است. من تنها نظاره‌گر آن مبارزه نبودم. من در آموزش مردی برای کشتن دیگری شریک بودم و در نهایت یکی کشته شد". در اکتبر ، سم وازکز در دنیای هنر‌های رزمی ترکیبی تاریخساز شد هر چند این موضوع چیزی بود که وی سخت تلاش می‌کرد از وقوع آن خودداری نماید. در این روز وازکز سومین مبارزه حرفه‌ای خود را در مقابل وینس لیباردی انجام می‌داد. در راند سوم، لیباردی با یک ضربه مشت ویرانگر کار وازکز را تمام کرد و بدون این که هیچ کدام بدانند مشتی بود که به زندگی وازکز نیز پایان داد. خیلی زود وازکز هوشیاری خود را از دست داده و به بیمارستان منتقل شد. در بیمارستان چندین عمل جراحی اورژانسی روی او برای کاهش فشار و تورم مغز انجام شد. تلاش پزشکان بی‌نتیجه بوده و وازکز هفته بعد درگذشت بدون این که بتواند هوشیاری خود را بدست آورد. او اولین مبارزه آمریکایی بود که به خاطر جراحات مربوط به رینگ مسابقه جان خود را از دست می‌داد. در حالی که کالبدشکافی علت مرگ وازکز را آسیب شدید مغزی ناشی از ضربه سخت به سر تشخیص داد، دستکم بخشی از این آسیب پیش از ضربه نهایی لیباردی وارد شده بود. در اوایل مسابقه، در جریان یک به زمین کوبیدن، سر وازکز با یکی از ستون‌های اطراف رینگ برخورد کرد و اگر چه وی همچنان به فعالیت خود ادامه می‌داد، اما بررسی دقیق مبارزه نشان می‌داد که پس از این حادثه، رویکرد و حالت مبارزه وازکز به کلی تغییر کرد. بسیاری بر این باورند که علت اصلی مرگ وازکز همین ضربه بوده است. تایرون میمز ماجرای پرفراز و نشیبی داشت. علاوه بر حرفه رزمی، او یک ستاره در حال ظهور در یک برنامه تلویزیونی ریالیتی شو به نام " Georgia Boys Grits - N - Glory " بود. شوربختانه هر دو حرفه او در آگوست به یکباره به پایان رسیدند، زمانی که میمز ساله بعد از اولین مبارزه آماتور خود هوشیاری‌اش را از دست داده و به همین دلیل ادامه مسابقه لغو شد. پس از انتقال میمز به بیمارستان، مرگ وی توسط پزشکان اعلام شد. نکته جالب این است که ظاهرا هیچ کسی از چگونگی مرگ او اطلاعی ندارد. مسابقه او از آن تورنمنت‌های بسیار خشن نبوده و پیش از مسابقه نیز کارشناسان پزشکی به خوبی وضعیت جسمی مبارزان را بررسی و سلامت آن‌ها برای مبارزه را تایید کرده بودند. هیچ کسی متوجه مشکل خاصی در مورد میمز نشد و حتی کالبدشکافی نیز نتوانست علت دقیق مرگ را مشخص نماید. هیچ آسیب مغزی یا دیگر آسیب‌های مرگباری نیز شناسایی نشد. همچنین نشانه‌ای از مصرف مواد مخدر یا الکل یا پیش زمینه ژنتیکی نیز یافت نگردید. با این وجود برخی پزشکان بر این باورند که میمز شاید دچار مشکلات ضربان قلب شناسایی نشده بوده که همین موضوع باعث مرگ وی شده است. اوایل سال سال بسیار بدی برای دنیای هنر‌های رزمی ترکیبی بود. دلیل این امر نیز سرنوشت دردناک یک مبارزه به نام بوتو گویلین بود، یک رزمی‌کار اهل آفریقای جنوبی که بعد از دریافت یک ضربه آرنج هولناک در داخل رینگ جان داد. این ورزشکار ساله در یک مبارزه قهرمانی خشن در ژوهانسبورگ در مقابل کیرون دیویس قرار گرفته بود و با ضربه آرنج دیویس بیهوش شده و به سرعت به بیمارستان منتقل گردید. او در بیمارستان به خاطر تورم و خونریزی مغزی مورد درمان قرار گرفت، اما آسیب‌های وارده مرگبار بوده و تلاش پزشکان برای نجات گویلین ناکام ماند. مرگ گویلین سروصدای بسیاری در جامعه هنر‌های رزمی ترکیبی ایجاد کرد، زیرا دومین مرگی بود که در مدتی کوتاه درون رینگ رخ می‌داد. تنها ماه قبل از این فاجعه، لیاندرو سوزا، رزمی‌کار برزیلی نیز قبل از مسابقه و به دلیل تلاش برای کاهش شدید وزن جان خود را از دست داده بود. نام مایکل "درخت" کرکهام یک رزمی‌کار قوی هیکل با فیزیکی بسیار غیرمعمول و ترسناک بود. این مبارزه خودآموخته قوی‌هیکل از فیزیک بسیار مناسبی برای ورزش‌های رزمی برخوردار بود، اما دو مسابقه پایانی او نشان داد که داشتن فیزیک مناسب برای بقا در این ورزش و موفقیت کافی نیست. در آخرین مسابقه آماتور کرکهام که پدرش نیز شاهد آن بود، حریف با وارد کردن ضرباتی سهمگین به پشت سرش او را به سختی شکست داده و مقامات رسمی نیز به دلیل جراحات وارده به سر، او را به مدت روز از انجام مسابقات ورزشی منع کردند. اما بعد‌ها مشخص شد که کرکهام برای آسیب‌های وارده به سر خود به پزشک مراجعه نکرده، زیرا برای وی پرهزینه بوده است. در ژوین ، ممنوعیت یک ماهه مبارزه برای کرکهام به پایان رسید و او اولین مبارزه حرفه‌ای خود را انجام داد. حریف او کارلوس ایروبورو بود که خیلی زود با کوبیدن کرکهام به زمین و وارد کردن ضربات مشت به پشت سر، قدرت خود را به حریف دیکته کرد. تنها بعد از ثانیه از شروع مسابقه، داور مبارزه را متوقف کرد، اما کرکهام بیهوش شده و دو روز بعد در بیمارستان درگذشت. اگر چه مرگ کرکهام نابهنگام و دردناک بود، اما هیچ کس، حتی پدر کرکهام، نیز ایروبورو را به خاطر مرگ او مقصر نمی‌دانست. کالبدشکافی نشان داد که خونریزی مغزی کرکهام به خاطر یک پدیده به نام سندرم ضربه ثانویه صورت گرفته که در اثر اصابت دو ضربه به سر، حتی اگر فاصله بین این دو هفته‌ها باشد، ایجاد شده و در ترکیب با هم برای شخص مرگبار خواهند بود. "سینه‌ام تیر می‌کشد" یکی از بدترین جملاتی است که یک فرد می‌تواند در هر موقعیتی به زبان بیاورد، اما وقتی که گوینده یک مبارزه هنر‌های رزمی ترکیبی باشد خطر آن بسیار بیشتر خواهد بود. این همان اتفاقی بود که در جولای پیش از باخت برای دانشای وایت رخ داد، در رختکن بیهوش شده و دیگر هوشیاری خود را بدست نیاورد. وایت در مسابقه سنگین وزن خود با ریکی موس به شدت کتک خورده و این اولین باری نبود که از درد در ناحیه قفسه سینه شکایت کرده بود. با این وجود صحبت‌های او در این زمینه هیچگاه به گوش پزشک کنار رینگ نرسیده بود، کسی که اجازه مبارزه را به وایت داد. بعد از مرگ وایت، مسیولان متوجه نشانه‌های فراوانی در وضعیت جسمانی او پیش از مسابقه شدند که در صورت عیان شدن می‌توانست جان او را نجات دهد. وایت ساله از فشار خون بالا رنج برده و دارو‌های کنترل فشار خون خود را مصرف نکرده بود. در نهایت علت مرگ او سکته قلبی اعلام شد. در دنیای هنر‌های رزمی ترکیبی همه می‌دانند که کاهش وزن شدید برای رسیدن به یک دسته وزنی خاص بسیار خطرناک است و برای یک مبارزه آماتور به نام راندل کلارک، چنین ریسکی مرگبار بود. در آگوست ، کلارک در دومین مسابقه حرفه‌ای خود در دنیای هنر‌های رزمی ترکیبی بدون این که ضربه مرگباری از حریف دریافت کند در پایان مسابقه و بر حسب ر ی داوران بازنده اعلام شد. سه روز بعد این مبارز ساله جان خود را از دست داد. در ابتدا کسی نمی‌دانست علت مرگ نابهنگام کلارک چیست، زیرا تنها نشانه‌ای از مشکلات جسمی که در او دیده شده بود، خستگی مفرط لحظات پایانی آخرین مبارزه او بود. خیلی زود مشخص شد که کلارک بدون نظارت پزشک اقدام با کاهش تا کیلوگرمی وزن خود در مدت زمان کوتاهی کرده که تاثیر بسیار بدی بر روی بدن او داشته است. در واقع به دلیل کاهش شدید مایعات بدن کلارک در مدت زمانی کوتاه، ارگان‌های بدن او به یکباره از کار افتاده و این موضوع از کلیه‌هایش شروع شده بود. علت مرگ او عارضه‌ای به نام رابدومیولیسیس ( rhabdomyolysis ) اعلام شد که در آن بافت‌های عضلانی به دلیل از دست دادن شدید رطوبت و مایعات همراه با خستگی شدید بدنی از کار می‌افتند. برای هر ورزشی تقویت‌کننده‌های دارویی خاصی وجود دارد، اما به طور کلی مواد مخدر محرک مناسبی برای دنیای ورزش شناخته نمی‌شوند. یک مبارز هنر‌های رزمی ترکیبی سال اهل برزیل به نام متیوس فرناندز، اما این درس را به بدترین و مرگبارترین شکل ممکن بعد از بازنده شدن در مبارزه خود در سال آموخت. بعد از ضربات متوالی مشت حریف، فرناندز به شکل غیرمعمولی عرق کرده و پس از حمله صرع در رینگ به بیمارستان منتقل شد. در بیمارستان نیز فرناندز بدنبال سکته قلبی ناشی از اوردوز مواد مخدر جان باخت. نکته دردناک این بود که فرناندز در یک گروه فعال اجتماعی عضویت داشت که به کودکان و نوجوانان ورزش های رزمی آموخته و آن‌ها را از مصرف مواد مخدر برحذر می‌داشت. فرناندز یک شب قبل از مبارزه مواد مخدر مصرف کرده بود و همین امر در روز مبارزه به قیمت جانش تمام شد. داستان آخرین مبارزه داگلاس دج در سال در اوکراین مانند یک فیلم رزمی شروع شد. او در مسابقاتی که سبکی اولیه از هنر‌های رزمی ترکیبی امروزی بوده و توسط یک باشگاه جوجیتسو در اوکراین راه‌ندازی شده بود شرکت کرد. بدین ترتیب داگلاس در قالب تیم خارجی‌ها در مقابل مبارزان محلی اوکراینی به میدان رفت. او علاقه زیادی به حرکات نمایشی در درون رینگ داشت و در یکی از مسابقات آماتور خود در حالی که قصد داشت با سربند خود حریفش را خفه کند به عنوان بازنده مسابقه اعلام شده بود. علاوه بر این وی از لحاظ جسمی نیز مشکلاتی داشته و گاهی اوقات تعادل و بینایی خود را به طور موقت از دست می‌داد. در طول مسابقات اوکراین، دج توسط حریف به زمین کوبیده شده و ضربات متعددی در ناحیه سر دریافت کرد. اگر چه این ضربات به گواه بسیاری ساده و معمولی بود، اما خیلی زود دج را به قبول شکست سوق داد. بلافاصله پس از پایان مسابقه، دج به بیمارستان منتقل شده و به دلیل صدمات شدید وارده به مغز درگذشت. برترین ها