پس از انتشار نسخه‌های بتای متعدد در ماه‌های گذشته، نسخه‌ی نهایی اندروید با نام معرفی شد. گویا گوگل سیستم نام‌گذاری پیشین خود (که بر اساس نام شیرینی‌ها بود) را کنار گذاشته و به نامیدن این نسخه از اندروید به بسنده کرده است. حال نام این سیستم‌عامل نیز مانند کاربری‌اش ساده شده است. اندروید ویژگی‌های جذاب متعددی را خود دارد، مانند: یک حالت تیره برای کل سیستم، پشتیبانی داخلی از دستگاه‌های تاشو یا فرامین ناوبری بهبودیافته. پیش از ارایه رسمی، درباره‌ی این ویژگی‌ها بحث‌های زیادی انجام شده بود. درکنار تمام موارد مذکور، چند ویژگی جدید هم به این سیستم‌عامل راه پیدا کرده‌است که جا دارد به آنها هم اشاره‌ای کنیم: نخستین ویژگی اضافه شده، "تشخیص آلودگی" نام دارد. در حضور این ویژگی، ورودی USB دستگاه شما درصورت آغشته بودن به یک مایع یا دارا بودن خرده آشغالی در درون خود غیرفعال خواهد شد. اگر چنین موردی پیش بیاید، اندروید نیز اعلانی را مبنی بر راه‌اندازی مجدد عملیات شارژ‌شدن درصورت ایمن و آماده‌بودن ورودی شارژ به شما نمایش خواهد داد. امکان فعال‌سازی دستی شاژرشدن دستگاه هم برای کاربران وجود دارد. این ویژگی به‌عنوان "یک بهبود در تجربه‌ی کاربری اندروید " معرفی شده است که از لحاظ جزییات تکنیکال کمی مبهم به‌نظر می‌رسد. برخی شرکت‌ها نظیر سامسونگ و اپل سال‌ها است که از چنین ویژگی‌هایی در محصولات خود استفاده می‌کنند جای خوشحالی دارد که اندروید خام هم به جمع این گروه پیوسته است. باتوجه به این مسیله که برای داشتن یک ویژگی این چنینی نیاز به حسگرهایی خاص در محل ورودی شارژ است، معلوم نیست که چه دستگاه‌هایی از این ویژگی پشتیبانی خواهند کرد. از طرف دیگر هم چون این ویژگی هسته‌ی بهبود تجربه‌ی کاربری در اندروید است، تمام تلفن‌های مجهز به اندروید قادر به بهره‌بردن آن خواهند بود. ویژگی کاربردی دیگری که در این نسخه از اندروید ارایه شده است، "محافظت از ورودی USB دربرابر افزایش دما" نام دارد. اگر سیستم هرگونه افزایش غیرعادی دما را در ورودی USB دستگاه حس کند، به کاربر پیشنهاد خواهد داد که دستگاه را تا زمانی که دمای ورودی‌اش به حالت عادی بازمی‌گردد از برق (یا هرگونه دستگاه دیگری که به‌واسطه‌ی USB به آن وصل است) را جدا کند. تحقیقات نشان داده است که دمای خطرناک و بحرانی برای این سیستم به‌ترتیب و درجه‌ی سانتی‌گراد ( و درجه‌ی فارنهایت) است.