روزیولا یک عفونت خفیف است که معمولا در کودکان ساله دیده می‌شود و در برخی موارد، بزرگسالان نیز به آن مبتلا می‌شوند. روزیولا یک عفونت شایع در بین کودکانی است که به کودکستان می‌روند. دو گونه از ویروس هرپس باعث ابتلا به روزیولا می‌شوند. برخی از بیماران فقط به نوع خفیف روزیولا مبتلا می‌شوند و علایم بیماری هرگز در آن‌ها نمایان نمی‌شود در حالی که در برخی دیگر از کودکان علایم و نشانه‌های بیماری به طور کامل دیده می‌شوند. تب روزیولا بین تا روز باقی می‌ماند و به دنبال آن راش‌های پوستی نیز ممکن است از چند ساعت تا چند روز باقی بمانند. معمولا روزیولا خطرناک نیست. به ندرت، ممکن است تب بالا باعث ایجاد برخی عوارض شود. درمان روزیولا شامل استراحت در رختخواب، مصرف مایعات و دارو‌ها برای کاهش تب می‌شود. اگر کودک شما در حالی که دچار اختلالات سیستم ایمنی بدن است در تماس با یک فرد مبتلا به روزیولا قرار گیرد باید به یک متخصص اطفال مراجعه کنید. در صورتی که تب کودک بسیار بالا باشد یا به طور ناگهانی افزایش یابد ممکن است به تشنج (تب تشنجی) مبتلا شود. اگر کودک شما بدون دلیل دچار تشنج شد، باید به مرکز مراقبت‌های فوری پزشکی مراجعه کنید. از آنجا که علت ایجاد این تب، ویروسی است، مصرف آنتی‌بیوتیک در درمان آن موثر واقع نخواهد شد بنابراین احتمالا پزشک سعی در درمان علایم بیماری خواهد کرد تا کودک شما راحت‌تر شود. برای تب‌های بالا، وی مصرف ایبوپروفن یا استامینوفن را تجویز می‌کند. اگر علایم دیگری در کودک شما نمایان شده یا وی به شدت دچار بیماری شد پزشک ممکن است دستور انجام آزمایش‌های خون و ادرار را بدهد. روزیولا یک بیماری مسری است بنابراین متخصص اطفال به شما توصیه خواهد کرد که کودک را حداقل تا زمان برطرف شدن تب از دیگران دور نگه دارید. زمانی که ساعت از برطرف شدن تب گذشت وی می‌تواند حتی با وجود راش‌های پوستی با کودکان دیگر بازی کند. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با شماره تماس بگیرید. اصلی‌ترین علت ابتلا به روزیولا ویروس هرپس انسانی است، اما این بیماری ممکن است به دلیل وجود ویروس‌های دیگر هرپس مانند ویروس هرپس انسانی نیز به وجود آید. همانند بیماری‌های ویروسی دیگر نظیر سرماخوردگی، روزیولا ممکن است در اثر تماس بزاق یا ترشحات تنفسی با فرد مبتلا به دیگران سرایت کند. برای مثال، یک فرد سالم که از فنجان کودک مبتلا به روزیولا چیزی بنوشد در تماس با ویروس قرار خواهد گرفت. روزیولا حتی در صورت عدم وجود راش‌های پوستی مسری است. این بدان معنا است که این بیماری ممکن است از طریق کودکی که فقط مبتلا به تب است و حتی قبل از این که ابتلا به این بیماری در وی به صورت قطعی تشخیص داده شود به دیگران سرایت کند. اگر کودک شما با کودک مبتلا به این بیماری در تعامل است نشانه‌ها و علایم بیماری روزیولا را در وی بررسی و ارزیابی کنید. برخلاف آبله‌مرغان و بیماری‌های ویروسی کودکانه دیگر که به سرعت شیوع پیدا می‌کنند، روزیولا به ندرت به صورت عمومی شیوع پیدا می‌کند. این عفونت در هر زمانی از سال ممکن است اتفاق بیفتد. اگر کودک شما در تماس با افراد مبتلا به روزیولا است و به این ویروس مبتلا شده است ممکن است ظرف مدت یک تا دو هفته علایم و نشانه‌های بیماری در وی ظاهر شوند. البته این نیز امکان دارد که کودک مبتلا به روزیولا علایمی خفیف داشته باشد که به راحتی نتوان آن را تشخیص داد. برخی از علایم ابتلا به روزیولا عبارتند از: روزیولا معمولا با تب ناگهانی و بالا (غالبا تب بالای . درجه سلسیوس) شروع می‌شود. در برخی کودکان نیز ممکن است در هنگام ابتلا به تب یا قبل از آن گلو درد، آبریزش بینی یا سرفه وجود داشته باشد. همچنین ممکن است غدد لنفاوی کودک در گردن او در هنگام بروز تب متورم شود. این تب ممکن است تا روز ادامه داشته باشد. زمانی که تب برطرف شد، معمولا راش‌های پوستی ظاهر می‌شوند، اما همیشه هم این‌طور نیست. راش‌های پوستی شامل لکه‌ها و نقاط کوچک پوستی هستند. این نقاط و لکه‌ها معمولا صاف هستند، اما برخی از آن‌ها نیز ممکن است برآمده باشند. ممکن است اطراف برخی از این لکه‌ها سفید شود. معمولا راش‌ها در وهله اول روی قفسه سینه، کمر و شکم ایجاد شده و سپس به گردن و بازو‌ها گسترش می‌یابند. این لکه‌ها در صورت و پا‌ها ظاهر نخواهند شد. این راش‌ها خارشی و ناراحت‌کننده نیستند و ممکن است رفع شدن آن‌ها از چند ساعت تا چند روز طول بکشد. کودکان مبتلا به روزیولا تحریک‌پذیر و خسته بوده و به اسهال خفیفی دچار می‌شوند، این کودکان ممکن است دچار کم‌اشتهایی، قرمزی چشم‌ها و پلک‌های متورم شوند. بیشتر کودکان در بیشتر موارد و متناسب با میزان تب بیمار به نظر نمی‌رسند. حدود تا درصد از کودکان مبتلا به روزیولا دچار تب تشنجی می‌شوند. در هنگام بروز تشنج، ممکن است کودک هوشیاری خود را از دست داده و پاها، دست‌ها و عضلات صورت او به مدت تا دقیقه دچار پرش شود. وی ممکن است کنترل مثانه و روده خود را نیز از دست بدهد. با این که تشنج ناشی از تب در خردسالان وحشتناک است، اما به ندرت خطرناک و آسیب‌زا است. اگر کودک دچار تشنج شد سعی کنید که زمان آن را ثبت کنید. دانستن مدت زمان هر مرتبه تشنج برای متخصص اطفال مهم است. در صورتی که کودک دچار لتارژی شده یا نتوانست چیزی بنوشد یا شیر بخورد باید به پزشک مراجعه کنید. اگر کودک دچار تشنج شده باید او را به مرکز فوریت‌های پزشکی برسانید. زمانی که علایم معمول (به خصوص ایجاد راش پس از برطرف شدن تب) در کودکان ماهه تا ساله نمایان شود، پزشک به ابتلا به روزیولا مشکوک می‌شود. معمولا برای علاج روزیولا نیازی به انجام اقدامات درمانی تخصصی وجود ندارد. در این موارد، بیشتر اقدامات درمانی بر کاهش تب بالا متمرکز است. از آنجا که منش ابتلا به روزیولا، ویروسی است و نه باکتریایی، مصرف آنتی‌بیوتیک موثر واقع نخواهد شد. مصرف استامینوفن (مانند تایلنول) یا ایبو پروفن (مانند ادویل یا موترین) به کاهش تب کودک کمک می‌کنند. هرگز به کودک مبتلا به بیماری‌های ویروسی آسپیرین ندهید، زیرا در این موارد احتمال ابتلا به سندرم ری که منجر به نارسایی کبد و مرگ می‌شود وجود دارد. در حالی که برخی والدین از اسفنج ولرم برای پایین آوردن تب استفاده می‌کنند، ولی هیچ مدرکی دال بر موثر بودن این روش وجود ندارد. در واقع، اسفنج حمام باعث ناراحتی کودک می‌شود. هرگز به کودکان یخ ندهید یا آن‌ها را به حمام سرد نبرید و از الکل برای کاهش تب آن‌ها استفاده نکنید. برای جلوگیری از کم آب شدن بدن به دلیل تب، کودک را به مصرف مایعات شفاف مانند آب با قطعات یخ و محلول‌های الکترولیت کودکان ترغیب و تشویق کنید. شیر مادر و شیر خشک به خوبی به پیشگیری از کم آب شدن بدن کمک می‌کند. هنوز روشی برای پیشگیری از ابتلا به روزیولا شناخته نشده است اما از آنجا که این بیماری در خردسالان بیش از بزرگ‌سالان دیده می‌شود تصور بر این است که ابتلا به آن در دوران کودکی می‌تواند ایمنی پایدار نسبت به روزیولا را فراهم سازد. ممکن است کودک چندین مرتبه به این بیماری مبتلا شود که البته این اتفاق به ندرت می‌افتد. منبع: