شبکه سی‌ان‌ان از حدود سال پیش یک مسابقه فوق‌العاده خوبی را شروع کرده که در آن به نفر از کسانی که کار مهم و بدیعی برای خدمت به جامعه بشریت انجام می‌دهند جایزه هزار دلاری می‌دهد و البته نفر اول هم جایزه ویژه هزار دلاری می‌گیرد. اما مهمتر از جایزه، این کار قشر بزرگی از مردم را با مشکلاتی که در جامعه وجود دارد آشنا می‌کند مشکلاتی که خیلی از ما اصلا آنها را نمی‌بینیم و ازشان خبر نداریم! سال گذشته خانم ایمی رایت نفر اول شد. خانم رایت در یک کار فوق‌العاده باارزش تلاش کرد برای جوانانی که معلولیت ذهنی و یا جسمی دارند کارآفرینی کند: بچه‌هایی که یا سندروم داون دارند، یا اوتیسم، و یا معلولیت‌های جسمی. ایده او هم ساده بود: قهوه‌خانه! کاری که پیچیدگی زیاد ندارد اما محیطی پرنشاط و پر از تعاملات انسانی دارد. در آمریکا درصد معلولین جسمی یا فکری شغلی ندارند. خانم رایت موسسه خیریه و غیرانتفاعی "من می‌توانم کار کنم" را ت سیس کرد که همه درآمد این قهوه‌خانه و کمک‌های مردمی متعلق به این موسسه خیریه است. یکی از کارمندان قهوه‌خانه خانم رایت در حال سرویس دادن به مشتریانکار کردن به این بچه‌ها این حس را می‌دهد که بیش از پیش به جامعه تعلق دارند و با مردم تعامل کرده و واقعا حس می‌کنند که جامعه هم قدر آنها را می‌داند و برای آنها ارزش قایل است. مردم می‌بینند که آن‌ها چقدر زیاد توانایی دارند و بهتر و بیشتر آنها را می‌شناسند و از همه مهتر"راحت‌تر و عادی‌تر" با آنها برخورد می‌کنند. این چیزی است که خانم رایت آن را بهترین دستاورد این کار می‌داند. حالا این قهوه‌خانه کارمند دارد و همیشه شلوغ است و شعبه دومی هم به زودی راه اندازی خواهد کرد. خانم رایت می‌گوید مردم از خوردن چایی و قهوه در آنجا آنقدر خوشحال و مت ثر می‌شوند که هر روز حداقل یکی از مشتریان به او می‌گوید که "قهوه امروز مهمترین و بهترین اتفاق امروزم بود".