استادیوم راس ابو عبود زمانی یک دریاکنار آرام بود که گهگاه صدای امواجی که خودشان را کشان کشان به ساحل می‌رساندند، در آن شنیده می‌شد. حالا اما کهکشان رنگ و زندگی‌ست و به‌زودی . تماشاچی پر سر و صدا را در خود جای خواهد داد. نکته‌ای که این ورزشگاه را از همتایان خود متمایز می‌کند این است که این استادیوم پس از انجام ماموریت خود، خراب خواهد شد! کانتینر در بندر دوحه پهلو گرفت تا این استادیوم که قرار است بازی از بازی‌های جام جهانی را میزبانی کند، ساخته شود. همه‌ی این کانتینرها از فولاد بازیافتی ساخته شده‌اند و تعدادشان بیانگر پیش‌شماره‌ی قطر است. این استادیوم هم نماد پایداری این کشور است و هم بازتابی از هویت آن. پس از پایان تورنمنت، بسیاری از قسمت‌ها و اجزای استادیوم از جمله صندلی‌ها، کانتینرها و حتی سقف آن از هم باز می‌شوند و برای رویدادهای ورزشی در قطر و یا خارج از آن تغییر کاربری پیدا می‌کنند. محمد العطوان، مدیر پروژه آماده سازی راس ابو عبود در این رابطه به سی ان ان گفت: "این آوردگاه هزار نفری به‌طور کامل از هم باز و برای سر هم کردن مجدد اجزا به کشوری دیگر منتقل خواهد شد. البته می‌شود به جای آن، دو ورزشگاه هزار نفری ساخت. در حقیقت تمام قطعات آن را می‌شود به کشورهای نیازمند به زیرساخت‌های ورزشی اهدا کرد. این خود یکی از زیبایی‌های این استادیوم است فرصت‌های نویی که در اختیارمان قرار می‌دهد. "در کنار فرصت‌هایی که این استادیوم در اختیار سازندگانش قرار می‌دهد، قطر امید دارد که این استادیوم برای تورنمنت‌های آینده نقش یک پیشگام و الگو را ایفا کند. بنا بر گزارش منتشرشده‌ی فیفا در ماه ژوین تخمین زده می‌شود که جام جهانی بالغ بر . میلیون تن دی اکسید کربن تولید کند، و این یعنی . تن بیشتر از جام جهانی روسیه. با این وجود، این کشور حاشیه‌ی خلیج فارس متعهد شده است که جام جهانی‌ای بدون کربن فراهم بیاورد، و این کار را از طریق انتشار مواد خنثی‌ساز قبل، حین، و پس از این رویداد به انجام خواهد رساند. برگزارکنندگان وعده داده‌اند که در حین ساختن زیرسازهای تورنمنت نظیر استادیوم ابو عبود از روش‌های ساخت و ساز مبتنی بر حفظ محیط زیست استفاده کنند. بنا بر گفته‌ی مسیولان، آن‌ها همچنین "مصالحی را تدارک دیده‌اند که بازده منابع را به حد اعلی رسانده و از انتشار گازها و پسماندهای با تاثیر منفی بر تنوع زیستی می‌کاهد. "برگزارکنندگان می‌گویند در حین برگزاری تورنمنت خود را ملزم به تمرکز بر مسیله‌ی محیط زیست می‌دانند. نمونه‌ای از این تمرکز را می‌توان در قصد برگزارکنندگان برای کاشت درخت در اطراف زیرساخت‌ها برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مشاهده کرد. منبع: