یک جزیره کوچک در مجمع الجزایر در اقیانوس آرام در نزدیکی اندونزی و فیلیپین وجود دارد، برخی از ساکنان قادر به تشخیص رنگ جزیره زیبا خود نیستند، آنها نمی‌توانند بین دریا و آسمان، سرسبزی درختان نخل یا حتی رنگ گلهای آنها تفاوت قایل شوند، تمام جهان آنها سیاه و سفید است. این جزیره زیبا با هفتصد نفر ساکن در آن، " Pengelab " نامیده می‌شود، و در آن ( . % از جمعیت هیچ رنگی را جز سیاه و سفید نمی‌توانند تشخیص دهند. اما راز آن چیست و چرا این افراد فقط می‌بینند؟ خوب دلیل این امر این است که افراد از بدو تولد کور رنگ هستند و به نظر می رسد ژنتیک، عامل اصلی این بیماری عجیب است که آکروماتوپسی یا" نامیده می‌شود. این بیماری در خارج از جزیره بسیار نادر است، به گونه ای که از هر سی هزار تن در سراسر جهان، یکی را درگیر می‌کند از این روی، علاقه ژنتیک شناسان به این جزیره بسیار است. برای درک بدبختی ساکنان جزیره، لازم است به سال میلادی برگردیم که یک مهاجم، نود درصد مردم جزیره پنجیلاپ را کشت. این فاجعه طبیعی با قحطی و مرگ و میر بالا همراه بود و فقط حدود بیست تن از جمله پادشاه نانمارک مواننیزد که نابینا بود، زنده ماند. البته بازماندگان کمی بودند اما برای اینکه مردم این جزیره منقرض نشوند، کافی بود. به دلیل انزوا و ازدواج اجباری - جایی که ازدواج با خارجی ها به شدت ناامید کننده و ناممکن بود - پس از تنها چند نسل این وضعیت به طور گسترده ای در میان مردم گسترش یافت. در این باره همچنین باید گفت، مردم محلی علاوه بر اینکه نمی توانند از زیبایی چشم انداز لذت ببرند، آنها حساسیت شدیدی به نور خورشید دارند که کار در فضای باز را برای آنان بسیار دشوار می‌کند. از طرف دیگر این تک رنگ آنها را قادر می سازد تا از مزیت دید در شب بهره مند شوند و آنها می‌توانند ماهی را که در مجاورت شنا می‌کند، با وضوح کامل ببینند و تشخیص دهند و برخی از جزییات را درک کنند که مردم عادی نمی بینند. بنابراین آنها در شب، با قایق‌های خود بیرون می‌روند تا ماهی بگیرند. خورشید کاملا مغایر با نقش خود مانع توانایی بینایی آنها می شود. یک بیماری اختلال ارثی است که در آن فرد قادر به تشخیص یک یا برخی رنگها نمی‌باشد. سلول‌های مخروطی چشم افراد کوررنگ فاقد رنگ‌دانه‌هایی هستند که موجب دیدن رنگ‌ها می‌شوند. به همین دلیل این افراد برخی رنگ‌ها را به شکل طیفی از رنگ‌های خاکستری و سیاه می‌بینند. کوررنگی انواع مختلفی دارد که شایع‌ترین آن‌ها عدم توانایی در تشخیص رنگ سبز و قرمز از یکدیگر است. داشتن مشکل در تشخیص اینکه جسمی قرمز است یا سبز، یا آبی است یا زرد اصلی‌ترین علامت کوررنگی است. بر خلاف تصور عامه، دید افراد کور رنگ به ندرت خاکستری است. در اصطلاح علمی، توانایی تمیزدادن سه رنگ اولیه، یعنی سرخ و آبی و سبز، از یکدیگر که باعث رویت بهنجار رنگ‌هاست trichromacy نام دارد. محققان معتقدند این روش راه امیدوارکننده‌ای را برای درمان انواع نابینایی پیش روی محققان قرار می‌دهد. نتایج این مطالعه در نشریه JAMA Ophthalmology منتشر شده است. تشخیص زودرس کوررنگی می‌تواند مانع بروز شود. در این صورت بهتر است والدین کودک با معلم او صحبت کنند. بعضی از بیماران از لنزهای مخصوصی استفاده می‌کنند که هم به صورت لنز تماسی و هم به صورت لنز عینک وجود دارد. در بسیاری موارد بیماران به جای تشخیص رنگ ممکن است ترتیب قرارگیری را بخاطر بسپارند. به عنوان مثال بیمار بخاطر می‌سپارد که چراغ قرمز همیشه بالای چراغ راهنمایی و چراغ سبز پایین قرار دارد.