در مورد جراحی تیرویید چه می‌دانید؟ غده تیرویید یک عنصر مهم برای سلامت کلی فرد است. هورمون‌های تولید شده توسط تیرویید تقریبا در هر سلول بدن ت ثیر می‌گذارد. بنابراین، این غده بر متابولیسم، پاسخ به استرس، عملکرد مغز و موارد دیگر ت ثیر می‌گذارد. از آنجا که تیرویید وظیفه تنظیم بسیاری از عملکرد‌ها و سیستم‌های بدن را بر عهده دارد، شاید باور داشتن این که عملکرد صحیح بدن بدون عملکرد آن ممکن باشد دشوار است. اگرچه این می‌تواند چالش برانگیز باشد، افراد بدون تیرویید می‌توانند با استفاده از درمان و پشتیبانی مناسب زندگی سالمی را تجربه کنند. دلایل مختلفی وجود دارد که ممکن است تیرویید نداشته باشید. موقعیت‌های فردی بر عدم داشتن تیرویید ت ثیر می‌گذارد. هر شخص و وضعیت آن‌ها متفاوت است و باید با توجه به آن رفتار کرد. در موارد نادر، بدن ممکن است تیرویید عملکردی ایجاد نکند. این بدان معنی است که ممکن است یک فرد با غده تیرویید ناقص یا غیر کاربردی به دنیا بیاید یا به سادگی یکی از آن‌ها نداشته باشد. موقعیت‌هایی مانند این‌ها در دسته کم کاری تیرویید مادرزادی قرار می‌گیرند. در ایالات متحده آزمایشاتی بر روی نوزادان انجام می‌شود تا وجود غده تیرویید عملکردی را ت یید کند. اگر پزشکان تشخیص دهند که کودک دچار کم کاری تیرویید مادرزادی است، نوزاد بلافاصله در درمان جایگزینی هورمون ثبت می‌شود. علاوه بر کمک به حفظ عملکرد بدن در بزرگسالان، بهینه سازی هورمون‌های تیرویید در کودکان به مقابله با رشد بازدارنده، بی حالی و ت خیر در رشد ذهنی و جسمی کمک می‌کند. یکی دیگر از دلایلی که ممکن است تیرویید نداشته باشید این است که از طریق تیروییدکتومی برداشته شود. این روش شامل از بین بردن بیشتر یا همه تیرویید است. چنین عملی می‌تواند منجر به تغییر شدید علایم مربوط به کم کاری تیرویید شود. دلایل مختلفی وجود دارد که ممکن است تیرویید برداشته شود. تیروییدکتومی اغلب در صورت تشخیص سرطان تیرویید انجام می‌شود. برداشتن ممکن است به بیمارانی که بیوپسی نامفهوم گره تیرویید دارند، پیشنهاد شود. در چنین شرایطی، نگه داشتن کامل غده سرطانی تیرویید نسبت به سایر عوامل مختلف دشوار است، تیروییدکتومی ممکن است امن‌ترین دوره عمل باشد. گواتر، همچنین به عنوان یک تیرویید بزرگ شده شناخته می‌شود، یا وجود ندول‌های متعدد تیرویید ممکن است باعث تیروییدکتومی شود. گره‌های تیرویید علاوه بر عدم زیبایی از نظر زیبایی، ممکن است باعث مشکل در تنفس یا بلع فرد شود. برداشتن تیرویید می‌تواند این مسیله را برطرف کند، اما این یک عمل غیر قابل برگشت است که باید تنها پس از بررسی دقیق انجام شود. اگر شرایطی مانند بیماری گریوز (علت اصلی پرکاری تیرویید) و تیروییدیت هاشیموتو شدید شود، پزشک ممکن است تیروییدکتومی را پیشنهاد کند. اگرچه این شرایط به عنوان اختلالات خود ایمنی طبقه بندی می‌شوند، اما به شدت با اختلال عملکرد تیرویید و مشکلات هورمونی همراه هستند. معمولا برداشتن جراحی تیرویید فقط پس از معالجه بیمار با سایر گزینه‌های موجود توصیه می‌شود. با این حال، چندین کشور دیگر این رویه را بیش از ایالات متحده ترویج می‌کنند. کسانی که تیرویید دارند ممکن است احساس کنند که کمبود شدید اطلاعات در مورد وضعیت آن‌ها وجود دارد. با این حال، با افزایش شیوع آگاهی تیرویید و مطالعه بیشتر در مورد کم کاری تیرویید، اطلاعات زیادی در مورد وضعیت آن‌ها وجود دارد. هنگامی که تیرویید فرد قادر به تولید مقادیر کافی هورمون‌های تیرویید لازم برای عملکرد مناسب بدن نیست، فرد به کم کاری تیرویید مبتلا می‌شود. اگر فردی فاقد تیرویید باشد، هیچ غده‌ای برای تولید هورمون‌های لازم وجود ندارد. بنابراین، برای آن‌ها کم کاری تیرویید محسوب می‌شود. صرف نظر از این که اگر یک بیمار کم کاری تیرویید غده تیرویید خود را داشته باشد یا خیر، وضعیت آن کمی متفاوت است. کم کاری تیرویید طیف گسترده‌ای از علایمی را که اغلب به اشتباه ناشی از سایر شرایط ایجاد می‌شود، ترویج می‌کند. بیماران کم کاری تیرویید با یا بدون غده تیرویید ممکن است برخی از علایم زیر را تجربه کنند: افزایش وزنافسردگیحساسیت به سرماکاهش عملکرد شناختی یا مغزیکاهش کیفیت خوابیبوستخستگیدرد عضلانی و مفاصل یا ضعفمو و ناخن‌های شکنندهکاهش میل جنسیناباروریاگرچه در تقابل کم کاری تیرویید با یا بدون غده تیرویید تفاوت‌های کمی وجود دارد، اما تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد که درک آن مهم است. افراد مبتلا به کم کاری تیرویید اغلب برای جلوگیری از موادی که عملکرد تیرویید را کند می‌کنند، هدایت می‌شوند. با این حال، اگر فرد بدون تیرویید باشد، لازم نیست نگران این موضوع باشد، زیرا هیچ تاثیری در تیرویید غیر موجود آن‌ها نخواهد داشت. بنابراین، کسانی که فاقد تیرویید هستند با رژیم غذایی خود می‌توانند آزادتر عمل کنند. با این حال، مانند هر کسی که تحت درمان جایگزینی هورمون قرار دارد، مهم است که بیش از حد سویا مصرف نکند. هنگامی که بیش از حد سویا در بدن وجود دارد، می‌تواند بر جذب هورمون تیرویید ت ثیر منفی بگذارد. این می‌تواند ت ثیر منفی بر دارو‌های تیرویید فرد بگذارد. بدون تیرویید، بدن نمی‌تواند هورمون‌های مهم تیرویید T و T را تولید کند. علاوه بر این، تبدیل T به T در درجه اول در تیرویید صورت می‌گیرد (تبدیل می‌تواند در بافت محیطی رخ دهد، اما تقریبا به همان اندازه کارآمد نیست) بدون وجود غده تیرویید، تقریبا مطمینا کمبود T خواهد بود. به همین دلیل، برای بیماران کم کاری تیرویید بدون تیرویید مهم است که درمان‌هایی تجویز شوند که علاوه بر T ، شامل T نیز شود. کسانی که به کم کاری تیرویید مبتلا می‌شوند باید مرتبا ارزیابی شده و دارو‌های خود را به طور مناسب برای تنظیم هورمون‌های تیرویید تنظیم کنند. دلیل این است که عملکرد تیرویید می‌تواند به طور نامنظم تغییر کند. با این حال، هنگامی که فرد بدون تیرویید است، در میزان تیرویید آن‌ها نوسان کمی وجود دارد، زیرا از منابع خارجی تهیه می‌شود. افراد بدون تیرویید در واقع می‌توانند تنوع عملکرد و نوسانات تیرویید را تخفیف دهند. بنابراین، بهینه سازی و حفظ سطح هورمون ممکن است آسان‌تر باشد. زندگی بدون تیرویید ممکن است! اگرچه ممکن است به نظر برسد که افراد بدون تیرویید توسط جامعه پزشکی فراموش شده اند که اینگونه نیست. بیشترین اطلاعات در مورد این بیماری مربوط به افراد مبتلا به غده تیرویید و بدون آن است. با این وجود شناخت تفاوت‌های مهم مانند واریانس رژیم غذایی، نیاز به داروی T و نوسانات کمتر در سطح تیرویید بسیار مهم است. با کمک‌های پزشکی مناسب و آگاهی بیشتر در مورد کم کاری تیرویید، حتی اگر تیرویید نداشته باشند می‌تواند یک زندگی کامل را تجربه کند. جراحی تیرویید درمانی برای چندین اختلال غده تیرویید توصیه می‌شود. این‌ها ممکن است یکی از موارد زیر را شامل شود: گواتر بزرگ تیرویید یا چند گره (گواتر غده تیرویید بزرگ شده است) و باعث ایجاد علایم انسدادی تنفس یا مشکلات بلع می‌شود. آدنوم تیرویید گره انفرادی (تومور خوش خیم) سرطان تیروییدبیماری گریوز (پرکاری تیرویید یا تیروتوکسیکوز) کیست مکرر تیروییدجایی که نوع ندول مشخص نیستمهم است که عمل جراحی تیرویید شما توسط یک جراح باتجربه انجام شود که مرتبا عملیات تیرویید را انجام می‌دهد. هرگونه سوالی که در ذهن شما است از جراح سوال کنید، مانند تعداد عمل‌های تیروییدی که انجام می‌دهند، هرگونه عارضه احتمالی (از جمله عوارض مربوط به خودشان) و همچنین هرگونه گزینه دیگری که برای جراحی تیرویید وجود دارد. حرفه پزشکی حق شما را برای شرکت در تصمیم گیری در مورد چنین موضوعی مهم تشخیص می‌دهد و از شما خواسته می‌شود قبل از عمل رضایت آگاهانه خود را صادر کنید. هنگامی که تصمیم به جراحی گرفتید، ارزیابی قبل از عمل انجام می‌شود، که شامل عملکرد تیرویید، کلسیم و سایر آزمایش‌های خون است. همچنین ممکن است شما دارای آزمایش اشعه X . قفسه سینه، سی تی اسکن و/یا یک الکتروکاردیوگرام ( ECG ) باشید. تار‌های صوتی شما نیز ممکن است بررسی شود. بیمارستان توضیح خواهد داد که چه مدت باید در بیمارستان بمانید (معمولا یک تا چهار روز) و اینکه چه چیزی را با خود به بیمارستان ببرید. عمل تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. عمل جراحی تیرویید معمولا هنگام انجام جراح باتجربه ساده است. انواع اصلی جراحی تیرویید عبارتند از: تیروییدکتومی توتال (از بین بردن تمام غده تیرویید) لوبکتومی یا همی تیروییدکتومی (برداشتن نیمی از غده تیرویید) تیروییدکتومی ساب توتال (از بین بردن بیشتر غده تیرویید، اما یک بافت کوچک از یک طرف باقی می‌ماند) گاهی اوقات ایسموسکتومی (برداشتن قسمت مرکزی غده تیرویید) انجام می‌شودبرش معمولا از طریق برش پایین در گردن شما ایجاد می‌شود. بسیاری از ساختار‌ها از گردن عبور می‌کنند و در طی عمل جراح برای شناسایی شریان‌های مختلف، رگ‌ها و اعصاب پزشک باید مراقب باشد. توجه ویژه‌ای به اعصاب ت مین کننده جعبه صوتی شما و همچنین خونرسانی به غدد پاراتیرویید که متابولیسم کلسیم شما را کنترل می‌کنند، می‌کنند. غده تیرویید از خون بسیار غنی برخوردار است و برای جلوگیری از خونریزی، شریان‌ها قبل از برداشتن غده به دقت گره می‌خورند. بعد از خارج شدن قسمتی از تیرویید که نیاز به خارج شدن دارد، زخم به همراه پوست بسته می‌شود. این کار را می‌توان با بخیه، گیره، نوار چسبنده (استریستریپس) یا چسب انجام داد. در صورت استفاده از بخیه، این‌ها پس از چند روز برداشته می‌شوند. بعضی اوقات از بخیه‌های محلول استفاده می‌شود. لوله‌های تخلیه کوچک گاهی در گردن قرار می‌گیرند تا مایعات اضافی را برای - ساعت اول تخلیه کنند. ممکن است بعد از عمل کمی احساس ناراحتی کنید، اما این به زودی بهبود می‌یابد. اگر عوارضی وجود نداشته باشد، شما می‌توانید که بعد از یک یا چند روز به خانه بروید. اگر خونریزی قابل توجهی در زخم وجود داشته باشد، لازم است که شما به بیمارستان برگردید، اما این بسیار نادر است و معمولا در طی ساعت اول این اتفاق می‌افتد. ممکن است صدای شما بعد از عمل کمی خشن به نظر بیاید، اما این معمولا موقتی است. اگر عصب اصلی در جعبه صوتی آسیب دیده باشد، ممکن است صدای شما خشن یا نفس گیر به نظر برسد، و ممکن است کمی ضعیف‌تر از گذشته شود. معمولا طی شش ماه بهبود می‌یابد. وقتی آسیب فقط از یک طرف باشد، تار صوتی دیگر غالبا جبران می‌شود و صدا معمولا معمولی یا نزدیک به حالت عادی است. مشکلات دایمی در تقریبا یک تا دو درصد موارد بروز می‌کند. در صورت بروز مشکلات مداوم با صدای خود، جراحی برای کمک به شما وجود دارد. از شما خواسته می‌شود که به بخش گفتاردرمانی مراجعه کنید و ممکن است لازم باشد جراحی را ببینید که در جراحی حنجره تخصص دارد. برای کمک به رفع مشکل تار‌های صوتی، می‌توان یک عمل جراحی کوچک انجام داد. خوانندگان حرفه ای، سخنرانان عمومی، معلمان و افرادی که با کودکان خردسال سر و کار دارند، ممکن است متوجه شوند که استفاده از صدایشان پس از عمل سخت‌تر است، و گاهی اوقات ممکن است صدا به شکلی دیگر نظر برسد. این امر به این دلیل است که عصبی دیگر که یک عضله کوچک در جعبه صدا را وجود دارد، تحت ت ثیر این عمل جراحی قرار گرفته است. این نیز نادر است، اما در هر شش مورد تقریبا شش مورد اتفاق می‌افتد، اما معمولا طی شش ماه بعد از جراحی بهبود می‌یابد. در صورت آسیب موقتی یا دایمی عصب، گفتاردرمانی و مراجعه به یک واحد صوتی متخصص می‌تواند کمک کند. اگر از صدای خود به صورت حرفه‌ای استفاده می‌کنید مهم است که قبل از عمل، در مورد این موضوع به طور کامل با جراح خود صحبت کنید. پاراتیرویید‌ها چهار غده کوچک به اندازه یک نخود کوچک است که در کنار تیرویید یا گهگاهی درون آن قرار دارد. آن‌ها تعادل کلسیم بدن را کنترل می‌کنند. جراح شما تمام تلاش خود را برای حفظ این موارد انجام می‌دهد، اما حتی در بهترین حالت ممکن است آن‌ها در نتیجه جراحی تیرویید تحت ت ثیر قرار بگیرد. بعلاوه، ممکن است یک یا چند پاراتیرویید به طور اجتناب ناپذیری برداشته شود. این می‌تواند منجر به کمبود فشار خون (یا سطح کلسیم خون پایین) شود که می‌تواند موقتی یا دایمی باشد. خوشبختانه شما به هر چهار پاراتیرویید احتیاج ندارید، اما بعضی اوقات روزها، هفته‌ها یا حتی ماه‌ها طول می‌کشد تا بقیه پاراتیرویید‌ها بتوانند تعادل کلسیم خود را به طور کامل کنترل کنند. دلیل این امر این است که پاراتیرویید‌ها اغلب بخشی از خونرسانی خود را از تیرویید دریافت می‌کنند و مجبورند پس از عمل نسبت به خون رسانی کمی متفاوت عمل کنند. اگر بعد از عمل احساس سوزن سوزن شدن در دست، انگشتان دست و یا اطراف دهان خود دارید، باید به کادر پزشکی هشدار دهید، زیرا این ممکن است نشانه‌ای از کاهش سطح کلسیم شما باشد، معمولا در نتیجه کاهش خون یا صدمه به یک یا پاراتیرویید‌های بیشتر این اتفاق می‌افتد. به طور معمول آزمایش خون در شامگاه جراحی شما یا صبح روز بعد انجام می‌شود تا سطح کلسیم بررسی شود. اگر خیلی کم باشد، ممکن است بعدا بررسی شود. این شایع‌ترین علت تاخیر در ترخیص از بیمارستان است. به طور کلی بیش از % از بیماران با برخی از قرص‌های کلسیم و یا ویتامین D . در منزل مرخص شده اند، اما این امر در اکثر بیماران متوقف می‌شود و این بدان معنا نیست که برای زندگی باید به مصرف قرص‌های کلسیم پرداخته شود. غدد پاراتیرویید غالبا طی شش تا هشت هفته عملکرد خود را بازیابی می‌کنند. پس از کل تیروییدکتومی، حدود پنج تا ده درصد ممکن است دچار کمبود فشار خون تیرویید دایمی شوند و نیاز به مصرف کلسیم و یا ویتامین D . برای زندگی دارند. جراحی غدد لنفاوی برای سرطان تیرویید این خطرات را افزایش می‌دهد. هنگامی که جای زخم بهبود یابد، معمولا به سختی قابل تشخیص است. اگرچه در برخی افراد، لطیف، قرمز و ضخیم‌تر می‌شود. به این اسکار هیپرتروفیک یا کلویید گفته می‌شود. کلویید‌ها در جوانان بویژه برای افراد مو قرمزی و آن‌هایی که از آفریقا یا غرب هند هستند شایع‌تر است، اما آن‌ها می‌توانند در همه نژاد‌ها به روشی غیرقابل پیش بینی، اما خوشبختانه نادر بروز کنند. از نوار استروییدی و تزریق‌ها می‌توان برای کاهش قرمزی و ضخامت استفاده کرد. درمان با لیزر گاهی اوقات می‌تواند کمک کند. اگر با اسکار‌های قبلی مشکل داشتید، این را به جراح خود ذکر کنید. برای بررسی وضعیت شما به شما تاریخ معینی داده می‌شود و پزشک معاینه خون را برای بررسی عملکرد تیرویید در حدود شش تا هشت هفته پس از عمل ترتیب می‌دهد. در صورت داشتن تیروییدکتومی در کل، باید بلافاصله پس از عمل، قرص لووتیروکسین مصرف کنید تا تیروکسین تولید شده توسط غده تیرویید خود را جایگزین کنید. اگر لوبکتومی یا همی تیروییدکتومی دارید، اگر میزان غده باقی مانده قادر به حفظ عملکرد طبیعی تیرویید نباشد، ممکن است دچار کم کاری تیرویید (تیرویید غیر فعال) شوید. در حدود یک از پنج بیمارانی که قسمتی از تیرویید خود را برداشته اند، برای بالا بردن تیروکسین تولید شده توسط غده تیرویید باقی مانده، باید مقدار کمی لووتیروکسین مصرف کنند. اگر برای از بین بردن برخی از غدد لنفاوی خود عمل جراحی گسترده تری داشته باشید، ممکن است به یک فیزیوتراپیست مراجعه کنید. عفونت ریهبهبودی پس از جراحی تیروییدبهبودی شما به میزان و نوع عمل جراحی بستگی دارد. بهبودی از جراحی سنتی باز بیش از یک روش کم تهاجمی طول می‌کشد. تغییر در صدا، مانند صدای خشن، مشکل در بلند صحبت کردن، خستگی صدا. این تغییرات ناشی از آسیب دیدن اعصاب حنجره است که در حین جراحی جعبه صوتی شما (حنجره) ایجاد می‌شود. این ممکن است چند روز یا چند هفته طول بکشد، اما بندرت دایمی است. استفاده از سیستم نظارت بر تمامیت عصب NIM از Medtr nic به جراحان کمک می‌کند تا خطر جراحات عصبی را در حین عمل کاهش دهند. گاهی اوقات ممکن است به دلیل آسیب دیدن غدد پاراتیرویید در حین عمل، میزان کلسیم خون پایین را تجربه کنید. باز هم، این معمولا فقط یک مشکل موقتی است که با مصرف مکمل‌های کلسیم در طی چند روز درمان می‌شود. علایمی از احتمال کمبود کلسیم، بی حسی و احساس سوزن سوزن شدن در لب، دست‌ها و کف پای شما است، احساس خزندگی در پوست، گرفتگی عضلات و اسپاسم، سردرد‌های بد، اضطراب و افسردگی. در روز‌های بعد از عمل، باید از ناحیه جراحی شده خود مراقبت کنید. به نوع پانسمان (پوشش) زخم بستگی دارد، تا زمانی که بهبودی کامل نشود، ممکن است شما اجازه حمام کردن، دوش گرفتن یا شنا را نداشته باشید. ممکن است متوجه کبودی یا تورم جزیی در اطراف اسکار شوید. این طبیعی است. اما اگر متوجه تورم چشمگیری شدید، باید سریعا با جراح خود تماس بگیرید، زیرا این می‌تواند نشانه عفونت باشد. جای زخم ممکن است به تدریج صورتی شود و احساس ضخامت ایجاد شود. سخت شدن عموما در حدود سه هفته پس از عمل و پس از آن طی دو تا سه ماه آینده کاهش می‌یابد. مالیدن مقدار کمی کرم مرطوب کننده بدون بو در اطراف زخم کمک کند، زیرا این کار به نرم شدن پوست و جلوگیری از خشکی در اثر بهبودی کمک می‌کند. قبل از بازگشت به محل کار و سایر فعالیت‌های روزانه شما باید حداقل یک یا دو هفته طول بکشد تا بهبود یابید. شما نباید حدود هفته پس از عمل، اجسام سنگین را بلند کنید تا از هر گونه فشار روی گردن خود جلوگیری کنید. احتمالا گردن شما متورم شده است و ممکن است درست بعد از عمل احساس سستی و بی حسی کنید. این طبیعی است و با بهبودی زخم به تدریج بهبود می‌یابد. به محض اینکه می‌توانید سر خود را بدون درد و مشکل بچرخانید (طی حدود یک هفته) ، باید بتوانید رانندگی و سایر فعالیت‌های روزانه از جمله ورزش‌های غیر تماسی را از سر بگیرید. فیزیوتراپی بیمارستان احتمالا بعضی از تمرینات ملایم گردن و شانه را برای انجام این عمل توصیه خواهد کرد. این‌ها به جلوگیری از هرگونه سختی دایمی کمک می‌کند. حتما دستورالعمل‌های فیزیوتراپی خود را رعایت کنید. اگر همچنان در مورد درد یا سختی در حرکات مشکل دارید، با پزشک خود تماس بگیرید. در حالی که گردن شما سفت و دردناک است، ممکن است نیاز به خوردن غذا‌هایی داشته باشید که نرم و بلع آسان هستند. اطمینان حاصل کنید که به آرامی غذا می‌خورید و در طول و بعد از غذا نوشیدنی زیادی مصرف می‌کنید تا غذای خود را نرم و از انسداد جلوگیری کنید. این ممکن است به استفاده از مخلوط کن برای مخلوط کردن مواد غذایی جامد کمک کند. برای بررسی سطح هورمون و بهبودی، باید چند بار بعد از عمل به پزشک یا جراح خود مراجعه کنید. در این بازدیدها، شما مشاوره دریافت می‌کنید که چقدر زود می‌توانید به فعالیت‌های روزانه خود بازگردید. افرادی که تیروییدکتومی کامل دارند و اکثر افرادی که تیروییدکتومی زیر پوستی دارند باید تا آخر عمر دارو‌های جایگزین تیرویید (تیروکسین) مصرف کنند. بدون استفاده از هورمون تیرویید، افراد دچار خستگی، افسردگی، مشکل در تمرکز، مشکلات حافظه، افزایش وزن غیر قابل توضیح یا زیاد، خشکی پوست، ضخامت پوست و یا خارش، خشکی مو، ریزش مو، احساس سرما (بخصوص در پا و دست) می‌شوند. یبوست، گرفتگی عضلات، درد مفاصل، افزایش جریان قاعدگی، کاهش میل جنسی و دوره‌های قاعدگی مکرر. قرص‌های جایگزین هورمون کوچک و آسان هستند. پزشک میزان هورمون شما را بطور منظم بررسی می‌کند و میزان مصرف تیروکسین را تا زمانی که مناسب شما باشد تنظیم می‌کند. جراحی تیرویید باید توسط یک جراح باتجربه تیرویید انجام شوداز شما خواسته خواهد شد رضایت آگاهانه خود را پر کنید. قبل از جراحی هر سوالی که دارید، بپرسیداگر بعد از عمل هرگونه احساس خستگی در دست، انگشت یا صورت خود دارید فورا کادر پزشکی را مطلع کنید. ممکن است به مکمل‌های کلسیم نیاز داشته باشید. زخم معمولا بعد از شش ماه تا یک سال به سختی قابل رویت استبعد از عمل تیرویید باید تقریبا سالی یک بار آزمایش خون عملکرد تیرویید انجام دهیددر صورت مشاهده علایم کم کاری تیرویید مانند بی حالی، افزایش وزن یا تغییر خلق و خوی، باید به پزشک مراجعه کرده و آزمایش خون بدهید. از عوارض اصلی جراحی تیرویید مشکلات صوتی و کمبود کلسیم است. این موارد معمولا موقتی است، اما در تعداد کمی از موارد ممکن است دایمی باشدگزینه‌های دیگر برای جراحی تیرویید برای پرکاری تیرویید درمان دارویی ضد تیرویید یا درمان با ید رادیواکتیو است. مشکلات تیرویید اغلب در خانواده‌ها وجود دارد و اگر اعضای خانواده دارای این بیماری هستند، باید تشویق شوند با پزشک عمومی خود بحث کنند که آیا آزمایش تیرویید ضروری است یا خیر. وقتی احساس خستگی می‌کنید استراحت کنید. خواب کافی به شما در بهبودی کمک می‌کند. وقتی دراز کشیدید، دو یا سه بالش را زیر سر خود بگذارید تا آن را بلند نگه دارد. سعی کنید هر روز پیاده روی کنید. با قدم زدن کمی بیشتر از آنچه روز گذشته انجام داده اید شروع کنید. مقداری زمانی را که قدم می‌زنید افزایش دهید. راه رفتن باعث افزایش جریان خون می‌شود و به جلوگیری از ذات الریه و یبوست کمک می‌کند. به مدت هفته بعد از عمل یا تا زمانی که پزشکتان بگوید اشکال ندارد، از فعالیت بدنی شدید و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید. به مدت هفته بعد از عمل بیش از اندازه گردن خود را به سمت عقب نکشید. آیا می‌توانید دوباره رانندگی کنید، از پزشک خود سوال کنید. می‌توانید دوش بگیرید، مگر اینکه هنوز در نزدیکی برش خود ترشح داشته باشید. برش را خشک کنید. اگر ترشح دارید، دستورالعمل پزشک خود را برای مراقبت از آن انجام دهید. اگر بلع دردناک است، از نوشیدنی‌های سرد، یخ‌های طعم دار و بستنی شروع کنید. در مرحله بعد، غذا‌های نرم مانند پودینگ، ماست، کنسرو یا میوه پخته شده، تخم مرغ‌های خرد شده و سیب زمینی پوره شده را امتحان کنید. از خوردن غذا‌های سخت یا خراشیده مانند چیپس یا سبزیجات خام خودداری کنید. از آب پرتقال یا گوجه فرنگی و سایر غذا‌های اسیدی که می‌توانند گلو را تحریک کنند خودداری کنید. اگر بلافاصله بعد از نوشیدن سرفه می‌کنید، مایعات خنک‌تر مانند اسموتی بنوشید. ممکن است متوجه شوید که حرکات روده شما درست بعد از عمل منظم نیست. این رایج است. سعی کنید با حرکات روده از یبوست و فشار شدید جلوگیری کنید. ممکن است بخواهید هر روز یک مکمل فیبر مصرف کنید. اگر بعد از چند روز حرکات روده‌ای نداشته اید، از پزشک خود در مورد مصرف ملین ملایم سوال کنید. پزشک به شما خواهد گفت که آیا و چه زمان می‌توانید دوباره دارو‌های خود را شروع کنید. او همچنین در مورد مصرف دارو‌های جدید به شما دستورالعمل می‌دهد. اگر رقیق کننده خون مانند وارفارین (کومدین) ، کلوپیدوگرل (پلاویکس) یا آسپرین مصرف می‌کنید، حتما با پزشک خود صحبت کنید. او به شما خواهد گفت که آیا و چه موقع دوباره مصرف این دارو‌ها را شروع کنید. اطمینان حاصل کنید که دقیقا درک کرده اید که پزشک می‌خواهد شما چه کاری انجام دهید. اگر پزشک برای درد شما دارویی برای شما تجویز کرده است، طبق تجویز آن را مصرف کنید. اگر داروی ضد درد را مصرف نمی‌کنید، از پزشک خود بخواهید که آیا می‌توانید یک داروی بدون نسخه استفاده کنید. اگر فکر می‌کنید داروی ضددرد شما به معده شما آسیب می‌رساند: بعد از غذا داروی خود را مصرف کنید (مگر اینکه پزشک به شما گفته باشد)از پزشک خود داروی مختلف درد بخواهید. پزشک ممکن است برای جلوگیری از بروز مشکلات بعد از جراحی کمبود کلسیم، کلسیم تجویز کند. نداشتن کلسیم کافی باعث ایجاد علایمی مانند سوزن زدن در اطراف دهان یا در دست و پا می‌شود. پزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. مصرف آن‌ها را متوقف نکنید، زیرا احساس بهتری دارید. شما باید دوره کامل آنتی بیوتیک‌ها را طی کنید. اگر پزشک به شما گفته است که چگونه از زخم خود مراقبت کنید، دستورالعمل پزشک خود را انجام دهید. اگر دستورالعملی نگرفتید، این توصیه عمومی را دنبال کنید: بعد از تا ساعت اول، بار در روز زخم را با آب تمیز بشویید. از پراکسید هیدروژن یا الکل استفاده نکنید، که می‌تواند بهبودی را کند کند. ممکن است در نزدیکی بریدگی شما سوراخ‌هایی وجود داشته باشد. پزشک به شما می‌گوید چگونه می‌توانید از آن مراقبت کنید. مراقبت‌های پیگیری بخش مهمی از درمان و ایمنی شماست. حتما به پزشک خود مراجعه کرده و به آنجا بروید و در صورت بروز مشکل با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید. همچنین خوب است که از نتایج آزمایش خود مطلع شوید و لیستی از دارو‌های مصرفی خود را نگه دارید. دکتر سلام