برای انجام وظایف روزمره مان از خیلی چیز‌ها استفاده می‌کنیم. دندان مان را مسواک می‌زنیم، توسط کامپیوتر تایپ می‌کنیم، خرید می‌رویم، یخچال را پر و خالی می‌کنیم، بستنی می‌خوریم و. برای انجام این کار‌ها باید از وسیله‌های مختلفی استفاده کنیم. اما آیا از آن‌ها درست استفاده می‌کنیم؟ یا در هیاهوی زندگی پتانسیل شان را نادیده می‌گیریم؟ در این مطلب از Bright Side می‌خواهیم به کاربرد‌های کمتر شناخته شده برخی وسیله‌های روزمره بپردازیم. کاربرد این شکاف‌ها سخت‌تر کردن فرآیند تمیز کردن نیست هدف آن‌ها این است که به ما کمک کنند از طریق ایستاده گذاشتن غذا‌های منجمد، در فضا صرفه جویی کنیم. این‌ها معمولا برای آویزان کردن مواد غذایی شکننده، نظیر تخم مرغ، شیشه شیر، نوشابه و. به کار می‌روند. به هر حال اگر این اقلام را در کنار سایر خرید‌ها قرار بدهیم امکان شکسته شدن شان وجود دارد. همه می‌دانیم که قوطی‌های نوشابه قطعه‌ای دارند که می‌توانیم با کشیدنش به سادگی در قوطی را باز کنیم. اما شاید افراد کمی بدانند که سوراخ وسط آن به درد این می‌خورد که یک نی از درونش رد کنیم و به این ترتیب نی همان جا بی حرکت ثابت خواهد ماند. شاید افراد کمی باشند که از معنی اعداد روی برچسب میوه‌ها مطلع باشند. به این برچسب‌ها "کد PLU " می‌گویند. این شماره‌های یا رقمی نوع، اندازه و نحوه‌ی پرورش میوه را نشان می‌دهند. مثلا شماره رقمی نشانه‌ی این است که میوه به طور سنتی پرورش یافته و احتمالا از آفت کش برایش استفاده شده. اگر شماره، رقمی و رقم اولش باشد، یعنی این میوه دستکاری ژنتیکی شده و اگر شماره، رقمی و رقم اولش باشد یعنی میوه به صورت ارگانیک رشد یافته است. در دوران قدیم، مرسوم بود که برای حفظ اطلاعات از گزند جوندگان، فضایی را در لبه‌ی صفحات باقی می‌گذاشتند. موش‌ها حاشیه‌ها را می‌جویدند و نه وسط صفحه را. خط قرمز، این مطلب را گوشزد می‌کرد که فراتر از آن دیگر فضا امن نیست. امروزه آن سنت باقی مانده و گاهی معلم‌ها برای نوشتن یادداشت یا توضیح از حاشیه‌ها استفاده می‌کنند بدون این که ترس جویده شدن آن‌ها را داشته باشند! خیلی مسواک‌ها به خصوص مسواک بچه ها، قسمتی در وسط شان دارند که رنگ دندانه هایش با بقیه قسمت‌ها متفاوت است. خیلی‌ها فکر می‌کنند این تفاوت رنگ صرفا برای خوشگلی است. اما حقیقت امر این است که آن‌ها برای مالیده شدن خمیر دندان، با رنگی متفاوت ساخته شده اند و میزان خمیر دندان مورد نیاز را نشان می‌دهند. کاربرد دیگرشان نیز این است که وقتی رنگ شان تغییر کرد و سفید شدند یعنی مسواک عمر خود را کرده و باید آن را عوض کرد. زمانی که ماشین تحریر اختراع شد، کلیدهایش به ترتیب حروف الفبا مرتب شده بودند و همه چیز ساده‌تر بود. اما ظاهرا این آسانی باعث شده بود که تایپیست‌ها زیاده از حد سریع تایپ کنند و "بازوهای" فلزی کلید‌ها آسیب ببینند. برای جلوگیری از این اتفاق، سازندگان این ماشین ها، حروفی که بیشترین استفاده را داشتند در دور از دسترس‌ترین جا قرار دادند تا تایپ را کندتر کنند و بدین ترتیب ماشین تحریر راحت‌تر و نرم‌تر بتواند کار کند. این آرایش تصادفی بعد‌ها تبدیل به استاندارد کیبود‌ها شد. خیلی‌ها تصور می‌کنند بخش قرمز برای پاک کردن مداد و بخش آبی برای خودکار است، اما اگر چنین بود چرا هر بار که از قسمت آبی استفاده می‌کردیم، یک سوراخ وسط برگه کاغذ ایجاد می‌شد؟ حقیقت امر این است که بخش آبی برای کاغذ‌های قطورتر و مقوا و بخش قرمز برای کاغذ‌های معمولی است. این که کدام برای مداد مناسب است و کدام برای خودکار، باید گفت که هر دو طرف برای هر دو مورد مناسب هستند. این خط‌ها بر خلاف تصور برخی به این خاطر نیستند که لیوان را راحت‌تر بتوان توی دست گرفت بلکه این خط‌ها نشان دهنده‌ی ابزار سنجش هستند. بدین ترتیب با توجه به نوع نوشیدنی مورد استفاده می‌توان از این خط‌ها کمک گرفت. این چوب رختی‌ها معمولا از چوب سدر ساخته می‌شوند که حشرات و بید‌ها را دور می‌کنند. این چوب رختی‌ها به طور خاص برای وقتی که می‌خواهید لباس به ویژه لباس‌های سنگین نظیر کت، کاپشن، بارانی و. را برای ماه‌ها در جایی نگهداری کنید به کار می‌آیند. علاوه بر این، بوی سدر، بوی نای حاصل از نگهداری طولانی مدت لباس‌ها را خنثی می‌کند. منبع: