می‌گویند مردان مریخی و زنان از ونوسند. این ادعا شاید بیش از هر جای دیگر بر مردم روستای اوبانگ در نیجریه مطابقت داشته باشد، به طوریکه زنان و مردان به زبان‌های مختلف از یکدیگر با هم حرف می‌زنند. در یم سنت جالب، مردم اوبانگ در جنوب نیجریه که زندگیشان با کشاورزی سپری می‌شود، زبانهای متفاوتی به تفکیک جنسیت افراد دارند. در. وستای اوبانگ در وهله اول کودکان به زبان مونث و زنانه را می‌آموزند چرا که به دست زنان بزرگ می‌شوند. با رسیدن به سن ده سالگی زبان ذکور و مردان را می‌آموزند و بومیان آموختن این زبان را نمادی از بلوغ می‌دانند. خانم چی‌چی‌اوندی مردم شناس می‌باشد و روی زبان مردم اوبانگ مطالعه کرده‌است او می‌گوید: کلمه‌های مشترک زیادی بین زبان مردانه و زنانه وجود دارد و کلماتی هم هستند که به طورکلی با هم فرق دارند، حتی شبیه هم نیستند و حروفشان کاملا با هم فرق دارد. برای مثال زنان از واژه"اوکواکوی" برای"سگ" استفاده می‌کنند، در حالیکه مردان برای همان مدلول سگ، کلمه"ابو" را به کار می‌گیرند. مردان به سنگ"اوکای" و زنان"کوکا" می‌گویند. زنان به لباس"اریجا" و مردان به آن"نکی" می‌گویند. مردان به درخت"کیچی" و زنان به آن"اوکوینج" می‌گویند، در زبان مردانه آب را با کلمه"باموی" و در زبان زنانه با کلمه"امو" معرفی می‌کنند. اگر دختر یا پسر بعد ازرسیدن به سن بلوغ از زبان غیر همجنس خود استفاده کند غیرطبیعی توصیف میشود و همه به او به چشم یک آدم عجیب و غریب نگاه می‌کنند. به باور مردم روستا مشیت خداوند در تفاوت زبان‌ی نژادهای مختلف است. با این وجود از آنجا که زبانهای دیگر فاقد مزیت زبان اوبانگی در تفکیم جنسیتی می‌باشند، از یادگیری زبان نژادهای دیگر سرباز زده‌اند. اما نسل جدید اوبانگ دوست دارند تا زبان انگلیسز بیاموزند و واژگانی تز انگلیسی را هم وارد زبان خود کرده‌اند. کارشناس مردم شناسی می‌گوید: درست است که زبان در اوبانگ به مردانه و زنانه تقسیم می‌شود اما این زبان در عین کثرت و تفاوت در نقاطی به اتحاد می‌رسند و جذابیت‌های خاص خود را دارند.