پنج‌قرن پیش از امروز، مسلمانان حدود هشت‌قرن بر اندلس (اسپانیای‌امروزی) حکمرانی‌می‌کردند. این دوران طلایی با سقوط گرانادا (غرناطه) آخرین قلعه مسلمانان به دست اسپانیایی‌ها در سال میلادی به پایان رسید. سقوط اندوهبار اندلس پایان دوره‌ای درخشان از تاریخ اسلام و مسلمانان بود و پس از سقوط، فصل‌های جدیدی از فضیح‌ترین تراژدی‌های تاریخ رقم خورد. مسلمانان اندلسی یا مجبور به مهاجرت از زمین‌هایشان شده‌و یا مجبور بودند تحت حکومت مسیحی در شبه جزیره ایبریه زندگی‌کنند و در این‌شرایط دادگاه‌های تفتیش عقاید اسپانیایی برای بازخواست مسلمانان برگزار می‌شد. اسپانیایی‌ها در طول چندین قرن در تنش و مبارزه با مسلمانان بودند تا این‌که سرانجام پس از شکست و در سال میلادی پادشاه فیلیپ دستور اخراج مسلمانان را صادر کرد، بدین ترتیب جاده‌ها، بندرگاه‌ها و کشتی‌ها پر از جمعیت شدند. مورسکیوها در دسته‌های زیادی به سوی مغرب مهاجرت می‌کردند و برخی به الجزایر، تونس، ترکیه و حتی به دنیای‌جدید (آمریکا) قدم می‌گذاشتند. با این‌حال مغرب به دلیل مختص ات جغرافیایی و تاریخ مشترک با اندلس پذیرای مهاجران بیشتری بود. برخی از اندلس‌ها در کوه‌های اطراف شهر تاریخی طنجه مستقر شدند و از آن زمان تاکنون در عزلت و انزوا از سایر مردم جهان زندگی می‌کنند و ازدواج و مراودات با دیگر مردم دنیا ندارند. افراد این‌قبیله که انجره نام دارد از زمان حضور در مغرب به سوی هیچ مردمی دست دوستی دراز نکرده‌اند. و سبک زندگی آنها نیز از پانصد سال پیش تاکنون تغییر نکرده است، جالب است بدانید که قبیله انجره در مناطقی نزدیک به شهر شفشاون تا سال میلادی به نشانه سوگ از دست دادن اندلس روی خانه‌هایشان پرچم‌های سیاه نصب می‌کردند.