علم ژنتیک هر روز به کشفیات جالبی درباره ی ویژگی های ژنتیکی انسان دست پیدا می کند. خصوصیات ظاهری و رفتاری ما تنها چیزهایی نیستند که از والدین خود به ارث برده ایم، بلکه بسیاری از ویژگی های ما که اکتسابی به نظر می رسند، در حقیقت ارثیه ی والدین ما هستند. در ادامه به ویژگی های ژنتیکی ای می پردازیم که نمی دانید از والدین تان به ارث برده اید. شاید تصور می کنید چون از کودکی تا به امروز زمان زیادی را در کنار والدین تان گذرانده اید، ناخودآگاه حالت چهره ی آن ها را تقلید می کنید، اما تحقیقات بر روی افراد نابینا نشان می دهد حالت چهره ی آن ها هم شباهت قابل توجهی به والدین شان دارد. ابن مس له در مورد فرزندان یک خانواده که در زمان تولد از یکدیگر جدا شدند و تا سال ها بعد همدیگر را ندیدند هم صدق می کند. اگر شما هم از آن دست افرادی هستید که بعد از ورزش کردن احساس خوبی ندارند، احتمالا از ژنی برخوردار هستید که تولید ماده ی دوپامین در مغزتان را مختل می کند. دوپامین یک انتقال دهنده ی عصبی است که بخش های لذت و پاداش را در مغز تنظیم می کند. طبق تحقیقات، این ژن به همراه ویژگی های شخصیتی فرد، بر روی میل طبیعی او به فعال بودن یا نبودن اثر می گذارد. تحقیقی در سال نشان داد احتمالا ژنتیک باعث تمایل افراد به سحرخیزی یا شب بیداری می شود. این پژوهشگران پی بردند بخش از ژنوم انسان (مجموعه ی کامل دستورالعمل های ژنتیکی انسان) بر احساس هوشیاری و آمادگی در زمان صبح ت ثیر می گذارد و داشتن یکی از این بخش ها احتمال سحرخیز شدن فرد را تا میزان درصد بالا می برد. به علاوه، از این بخش ها، مورد مربوط به ژن هایی است که ساعت زیستی بدن را تنظیم می کنند. علاقه به قهوه یا به عبارت دیگر، نحوه ی سوخت و ساز کافیین در بدن، می تواند از طریق ژنتیک به ارث برسد. طی تحقیقی، پژوهشگران با مقایسه ی افرادی از ایتالیا و هلند که قهوه مصرف می کردند، دریافتند کسانی که ژن PDSS در آن ها قوی تر بود، کمتر قهوه می نوشیدند. محققان این تیوری را مطرح می کنند که سرعت سوخت و ساز کافیین در بدن این افراد کمتر است و در نتیجه آن ها برای بیدار ماندن و تجربه ی احساس شادی به کافیین کمتری نیاز دارند. اگر تعریق دست هایتان مزمن و شدید است، احتمالا این مس له به دی ان ای شما و نحوه ی تعامل اعصاب سمپاتیک با عروق خونی دست هایتان (و احتمالا پاهایتان) بر می گردد. اعصاب سمپاتیک وظیفه ی کنترل واکنش جنگ یا گریز بدن (واکنش اولیه و غریزی بدن در برابر یک تهدید یا حمله برای نجات جان ما) را بر عهده دارند. طبق تحقیقات، دو سوم افرادی که از تعریق بیش از حد و غیر طبیعی دست ها رنج می برند، سابقه ی این مس له در خانواده ی آن ها وجود دارد. با این حال، احتمال به ارث بردن این ویژگی از والدین، به میزان درصد است، یعنی احتمالا ژن های دیگری هم لازم است تا این خصوصیت را به ارث ببرید. حدود درصد از مردم از این مس له رنج می برند. بی خوابی در اغلب موارد مس له ای موروثی است. پژوهشگران در تحقیقات جدید خود ژن را شناسایی کرده اند که ریسک بروز بی خوابی را در افراد به وجود می آورد. همچنین این محققان پی به وجود یک اشتراک ژنتیکی میان اختلالات اضطرابی، افسردگی و روان رنجوری بردند. تحقیقات نشان می دهد بعضی مردان ژن فریبکاری دارند (که در حقیقت یکی ازانواع ژن DRD است) البته این مس له در مورد زنان هم وجود دارد، به طوری که در آن ها هم یک جهش در پذیرنده ی ژن وازوپرسین می تواند روی مورد اعتماد بودن، یکدلی و متعهد بودن آن ها ت ثیر بگذارد. با این حال، وجود این ژن ها هم در مردان و هم در زنان، متعهد نبودن آن ها را حتمی نمی کند و باید بدانید که این مس له توجیه خوبی برای فریبکاری نیست! تحقیقات بر روی موش ها نشان داده است احتمالا مناسب بودن یک رژیم غذایی و جواب گرفتن از آن بیشتر به مسایل ژنتیکی بستگی دارد تا ویژگی های معجزه بخش آن رژیم غذایی. به همین دلیل است که یک رژیم غذایی یکسان برای همه ی افراد مناسب نیست. در واقع به ازای هر شخص یک رژیم غذایی مناسب وجود دارد و نیازی نیست همه ی افراد عینا طبق یک الگوی ثابت غذایی عمل کنند. طبق تحقیقات، رفتارهای پرخاشگرانه در سال های ابتدایی کودکی مثل مشت زدن، گاز گرفتن و لگد زدن بیشتر ناشی از ژنتیک است تا عوامل محیطی ای مثل اهمال والدین در تربیت مناسب کودک. خوشبختانه اگر برخورد درست و آگاهانه ای با این مس له صورت گیرد، این رفتارها ادامه پیدا نخواهند کرد. در حقیقت تحقیقی در سال نشان می دهد اگرچه پرخاشگری در سنین کودکی یک ویژگی موروثی است، اما بعد از سالگی، عوامل محیطی و رفتار والدین بیشتر در این مس له ت ثیر دارد. در تحقیقی بر روی دوقلوها، پژوهشگران پی بردند مورد اعتماد بودن به میزان درصد یک ویژگی موروثی است. طبق این تحقیق اما غیر قابل اعتماد بودن موروثی نیست و ظاهرا این ویژگی بعد اجتماعی دارد. طی تحقیقی مشاهده شد حدود درصد از کودکان پیش دبستانی دست کم از یکی از ژنوتیپ هایی (اطلاعات موجود در ژنوم سلول های موجودات زنده به شکل دی ان ای) برخوردارند که موجب می شود این کودکان برای میان وعده های خود، شیرینی را به سبزیجات ترجیح بدهند. به علاوه، تحقیق دیگری با بررسی یکی از انواع ژن پذیرنده ی ژن ذایقه به نام TASR نشان داد این ژن سبب می شود سبزیجاتی مثل کلم بروکسل و کیل برای بعضی افراد تلخ مزه تر باشد. اگر هرگز نمی توانید نیمه ی پر لیوان را ببینید، لزوما به این خاطر نیست که مشکلات زیادی در زندگی تان داشته اید، بلکه احتمالا وجود ژن OXTR عامل این ویژگی شما است. این ژن بر پذیرنده ی اکسی توسین یا همان هورمون عشق ت ثیر می گذارد. طبق تحقیقات، کسانی که از بعضی انواع این ژن برخوردارند درمقایسه با افرادی که انواع دیگری از این ژن را دارند، کمتر خوش بین هستند، خودباوری کمتری دارند و به توانایی های خود کمتر ایمان دارند. روزیاتو