اگر یک چیز در مورد سال وجود داشته باشد که همه‌ی ما بتوانیم در آن با هم توافق کنیم، این است که اگر امسال فقط ساعت طول می‌کشید، عالی می‌شد. در TOI - b ، یک سیاره‌ی خارج از منظومه‌ی شمسی در فاصله‌ی حدودا سال نوری از زمین، این سال رویایی به حقیقت پیوسته است. این سیاره به قدری به ستاره‌ی خود نزدیک است که فقط ساعت طول می کشد تا یک دور کامل مدارش را بپیماید. اما همانطور که ممکن است تصور کنید، این مقدار نزدیک بودن این سیاره به خورشیدش باعث داغی زیادی می‌شود تا حدی که دمای این سیاره به حدود درجه‌ی فارنهایت می‌رسد. اما این بسیار عجیب است. تیم منجمانی آن را را کشف کرده‌اند فکر می‌کنند که این سیاره به نوعی خالی است. اندازه‌ی آن نشان می‌دهد که باید یک سیاره‌ی غول‌پیکر گازی مثل مشتری باشد، اما اینطور نیست. در عوض آنچه به دور ستاره می‌گردد یک هسته سنگی سیاره است. این مطالعه که در ژورنال Nature در روز چهارشنبه منتشر شده است، جزییات کشف TOI - b را نشان می‌دهد. این سیاره به دور ستاره‌ی خورشید مانند TOI - می‌گردد. محققان با استفاده از تلسکوپ TESS ناسا این سیاره را کشف کردند. این تلسکوپ یک رصدخانه‌ی مستقر در فضا است که به دنبال کم‌نور شدن دوره‌ای یک ستاره می‌گردد که یک نشانه‌ی بالقوه از این است که سیاره‌ای، ستاره‌ای را همراهی می‌کند. TOI - b تقریبا برابر حجم زمین است و ٫ برابر زمین پهنا دارد. این سیاره در منطقه‌ی صحرای گرم نپتون در اطراف ستاره‌اش قرار دارد. این مکان، جایی است که ستاره‌شناسان معمولا این نوع سیاره را پیدا نمی‌کنند زیرا توسط کوره‌ی عظیمی که در همسایگی آن قرار دارد، خرد می‌شود. اما در این گرمای سوزان سیاره‌ی TOI - b در گردش است. طبق مدل‌سازی که توسط این تیم انجام شده است، چگالی این سیاره نشان می‌دهد که باید مقدار زیادی هیدروژن و هلیوم را در خود نگه داشته باشد اما به نظر می‌رسد که تنها مقدار کمی از چیزی که انتظار می‌رود را دارد. کریستوف موردازینی ( Christoph Mordasini ) ، فیزیکدان دانشگاه برن ( Bern ) و از نویسندگان این مطالعه در یک بیانیه‌ی مطبوعاتی می‌گوید: محققان باور دارند که یک‌هسته‌ی سیاره‌ای بدون پوشش را شناسایی کرده‌اند. اگر تیوری آن‌ها درست باشد، اولین بار است که چنین کشفی انجام می‌شود. اما چگونه این اتفاق افتاد؟ مورادازینی خاطرنشان می‌کند که سیاره‌ی TOI - b می‌تواند در هنگام شکل‌گیری خود گازهایش را از دست داده باشد زیرا ستاره‌ی نزدیک آن به دلیل کشش گرانشی بسیار زیاد، گازها را به سمت خود می‌کشد. احتمالا برخورد با سیاره دیگری نیز در این موضوع نقش داشته است. شاید این سیاره فراموش کرده است که لباس خود را بپوشد. اگر این سیاره در منطقه‌ای از فضا شکل گرفته است که در آن هیچ‌گونه گرد و غبار، گاز یا بقایایی وجود ندارد که بتواند آن‌ها را ببلعد، ممکن است هرگز نتوانسته باشد موادی را که معمولا از یک سیاره با این اندازه انتظار می‌رود را در خود بگنجاند. دیوید آرمسترانگ ( David Armstrong ) اخترفیزیکدان دانشگاه وارویک ( Warwick ) می‌گوید: