علم نانو یکی از علوم تقریبا نوپا در دنیا و به خصوص در کشور های در حال توسعه است که روزانه خبرهای زیادی از اکتشافات جدید دانشمندان در این زمینه را میشنویم این بار استفاده از مدارهای نانو الکترونیک را در پردازنده ها شاهد هستیم که توسط دانشمندان به مرحله ی اجرا نزدیک شده است در ادامه بیشتر بخوانید. محققان و دانشمندان سنگاپوری به دستاوردی واقعا قابل تحسین و شگفت آورد رسیده اند که با استفاده از نانو مدار های الکترونیکی توانسته اند به سرعت پردازش تراهرتز دست یابند اگر با سرعت پردازنده های فعلی آشنا باشید خواهید فهمید که این گونه پردازنده های جدید سرعتی حدود ده ها هزار برابر پردازنده های کنونی دارند. این کشف فوق العاده می تواند در های جدید از فکر و دانش را به روی محققان باز کند تا بتوانند به پردازش های نزدیک به سرعت نور دست یابند. وقتی نور با هر نوع از فلزان فعل و انفعالاتی را انجام دهد پدید های به نما پلاسمون لتفاق خواهد افتاد که به انتقال به شدت زیاد و سریع و دسته جمعی الکترون های ماده منجر میشود. اگر این نوسانات و حرکت های سریع و دسته جمعی را بتوان به گونه ای کنترل کرد میتوان به سرعت های نزدیک به نور برای پردازش دست یافت این مسیله بسیار تخصصی است و ما در اینجا تنها مفاهیم اصلی را به گونه ای عنوان میکنیم که قابل درک برای همه باشد. مشکل موجود در این بحث این است که تمامی این فعل و انفعالات در مقیاس بسیار کوچک که همان مقیاس نانو است اتفاق می افتد و بشر هنوز به تکنولوژی کنترل در چنین مقیاسی دست نیافته است. اما دانشمندان سنگاپری در یکی از دانشگاه های معروف این کشور طی یک پروژه به همراهی تنی چند از دانشجویان توانسته اند تا حدودی به این تکنولوژی دست یابند راهی را برای کنترل و مهار اثرات کوانتمی پلاسمونیک به دست آورند این کار با توجه به ابزار و علم کنونی الکترونیک انجام شده است و امید است که با پیشرفت بیشتر در زمینه علوم الکترونیک و علوم وابسته بتوان گام های موثری را در این زمبنه برداشت. اعضای ان گروه علمی سنگاپوری مداری را در مقیاس مولکولی به وجود آورده اند و یا بهتر است که بگوییم ایجاد کرده اند که از دو شدت دهنده یا تشدیدگر موسوم به پلاسمونیک تشکیل شده است که در یک لایه مولکولی ایجاد شده اند به اندازه ی پنج دهم نانومتر که مقیلس بسیار کوچکی است. با استفاده از مشاهدات میکروسکوپی مشاهد میشود که در این مقیاس یک لایه مولکولی اجازه اتفاق افتادن اثرات کوانتمی پلاسمونیک را میدهد و همین امر سبب میشود تا مدار در فرکانس باور نکردی ترا هرتز به فعالیت بپردازد و نکته ی حایز اهمین و قابل توجه دیگر این است که این فرکانس با تغییر دادن لایه مولکولی قابل تنظیم می باشد. این برای نخستین با است که دانشمندان کاربرد مدل کوانتمی پلاسمونیک را در عمل مشاهد میکنند زیرا تا قبل از این تنها فرضیات و مدل های مجازی را داشتند. اما دانشمندان سنگاپوری دست به کار بزرگی زدند و توانستند این فرضیات و مدل ها را به صورت واقعی و در عمل ایجاد کنند و نتایج خوبی هم از این کار به دست بیاورند. کار بعدی که در دستور کار این گروه قرار دارد تحقیق و آزمایش در مورد پیوند های پلاسمونیک - الکتریکی است که با به ثمر رسیدن این آزمایشات میتوان به سرعت پردازش نور دست یافت. در حال حاضر جامعه علمی دنیا توجه خود را به شدت به این موضوع معطوف کرده اند که آیا میتوان در سال های آینده از چنین مداراتی در مقایس صنعتی استفاده کرد یا خیر؟ ما هم امیدواریم تمام این اکتشافات در کشور ما و توسط دانشمندان لایق این مرزو بوم نیز انجام شود زیرا که ایرانی بر بلندای افتخار خواهد بود.