با توجه به سرعت پیشرفت علم، به نظر می‌رسد به زودی کامپیوترها به مغزهای مصنوعی تبدیل شوند که توانایی انجام کارهای انسانها را دارند و یک روز این تکنولوژی هوش مصنوعی را تحت ت ثیر خود قرار داد. فناوری که به زودی جزیی از زندگی ما خواهد شد. محققان در موسسه استاندارد و تکنولوژی آمریکا معتقدند که فرآیند یادگیری با هوش مصنوعی به گونه‌ای خواهد بود که سیگنالهای الکترونیکی دریافت شده، و سیگنالهای خروجی حاوی پیام‌های ورودی دریافت می‌شوند. این فناوری کاری مشابه فعالیت سیناپس‌های بیولوژیکی مغز را انجام می‌دهد که اجازه می‌دهد نورون‌ها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. سیناپس مصنوعی که در یک مقاله منتشر شده، در مورد آن توضیحاتی ارایه شد، به شکل یک سیلندر فلزی است که میکرومتر عرض دارد. این سیناپس‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که یا از طریق تجربه می‌توانند مفاهیم را فراگیرند یا از طریق قرارگیری در یک محیط. همانطور که در رشته هوش مصنوعی در حال رخ دادن است، این جابجایی که حتی برخی اوقات از مشابه بیولوژیکی خود نیز بهتر عمل می‌کند، انرژی کمتری سوزانده و سیگنالها را سریع‌تر می‌فرستد. این رقم چیزی حدود میلیون بر ثانیه رخ می‌دهد. این زمان کم و این فناوری ت ثیر بسیار شگرفی روی فرآیند دارد زیرا هرچه فرکانس سیگنالهای الکترونیکی قوی‌تر باشد، رابطه بین سیناپس‌ها مستحکم‌تر خواهد بود. جابجایی یا همان سوییچ به معنای افزایش توانایی رایانه‌های نورومورفیک است که می‌تواند از تکنولوژی هوش مصنوعی برخوردار بوده و روزی در خودروهای بدون راننده و ابزارهای تشخیص سرطان مورد استفاده قرار گیرد. شرکت‌های خودروسازی در دنیا، هزینه‌های زیادی را به خاطر تولید خودروهای بدون راننده می‌پردازند ولی واقعیت این است که هنوز راه بسیار طولانی وجود دارد. البته امنیت خودروهای بدون راننده یا مبتنی بر هوش مصنوعی نیز هنوز تضمین شده نیست ولی یک فرد دارای خودروی مبتنی بر هوش مصنوعی باید امنیت پایین و احتمال خطر تصادف ماشین را قبول کند. جابجایی یا سوییچ همچنین باعث می‌شود هوش مصنوعی در تشخیص بیماری‌های فراگیر مانند بیماری‌های قلبی و سرطان ریه نیز به پزشکان کمک کرده و نتایج دقیقی بگیرند. برای مثال پزشکان بیمارستان رادکلیف در آکسفورد انگلستان، موفق شده‌اند آزمایشی را روی مغز مصنوعی انجام دهند که توانایی دکترها برای تشخیص شرایط خطرناک قلب را افزایش می‌دهد. به علاوه، یک استارتاپ نیز مدعی شده است که سرویس هوش مصنوعی او قادر است بهتر از پزشکان، سالانه سرطان ریه را تشخیص دهد. اگرچه هوش مصنوعی در زمینه پزشکی می‌تواند نقش بسیار پررنگی ایفا کند، ولی هنوز رایانه‌هایی که سیستم‌های این فناوری را در خود جای داده‌اند، با مشکلاتی نظیر شناخت محتوایی مواجه هستند. بر اساس نظریه محققان موسسه استاندارد و تکنولوژی آمریکا، دلیل این اتفاق نیز این است که رایانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، آن طور که ما اتفاقات را در ذهن خود ذخیره می‌کنیم، به خاطر نمی‌سپارند. مغز ما به طور همزمان اطلاعات را پردازش کرده و خاطرات را در سیناپس‌ها ذخیره می‌کند در حالی که رایانه‌ها این عمل را به صورت جداگانه انجام می‌دهند. اما سیناپس‌های مصنوعی، این مشکلات را بروز داده و رایانه‌ها را وادار می‌نمایند تا فعالیت‌های مغزی انسانها را تقلید کنند. اگرچه این مورد هنوز در دست بررسی است، ولی محققان مطمین هستند که یک روز، قدرت مغزهای مصنوعی بر همگان آشکار خواهد شد و آنها می‌توانند به وسیله هوش مصنوعی، ت ثیر بسزایی در پیشرفت علم داشته باشند.