گاهی یک تصور اشتباه در مغز شکل می‌گیرد و اصطلاحا خودانگاره مثبت کاذبی پیدا می‌کنیم. مثلا اگر هفته‌ای بار دقیقه بدویم، تصور می‌کنیم که یک ورزشکار خوب هستیم و از نظر تحرک، کم نداریم. اما چیزهایی باعث می‌شوند که از این توهم دربیاییم. مثلا در مورد خودم تقریبا همین مشکل وجود داشت، تا اینکه با آدم‌هایی برخورد که یکی دو دهه بیشتر از من سن داشتند و خیلی بیشتر از می‌دویدند. یا به مراجعه‌کننده‌ای برخوردم که به صورت آماتوری به قله‌ها صعود می‌کرد، حتی قله کلیمانجارو را دیده بود! یا اینکه در سریال‌ها که به هر حال ملهم از یکسری واقعیات روتین روزانه هستند، کاراکتر زن میانسال داستان، هر روز مسافت بیشتری از من می‌دوید. بعد به فکر رفتم که آیا واقعا این مقدار نرمش و ورزش روزانه که داشتم و زمانی به آن مباهات می‌کردم و پیش خودم می‌گفتم علیرغم مشغله داشتن، خیلی خوب برنامه‌ریزی می‌کنم، واقعا کافی بوده یا دارم خودم را فریب می‌دهم؟ حدس می‌زنم که تعداد قابل توجهی از شما که این مطلب را دارید می‌خوانید، کارمند شرکتی باشید، یا به هر حال کارتان پشت‌میزنشینی است و ساعت‌های طولانی شاید چند متر هم تکان نخورید و قوز کرده به صفحات مانیتور نگاه می‌کنید. به هر حال این سرنوشت آدم‌های قرن است و ظاهرا گریزی از این سبک زندگی نیست. بله! خیلی چیزهایی برای شکستن این رویه مطرح شده. مثلا استفاده از میزهایی که بشود در حالت ایستاده با آنها کار کرد و یا برخاستن متناوب و انجام یک سری نرمش‌ها. اما مشکل اینجاست که در بسیاری از ادارات و شرکت‌ها در ایران، کارمندها قادر به تصحیح روند اشتباه ارگونومی بد وسایل و ایجاد فرهنگ لازم برای تحرک نیستند و شخصا هم اگر حرکتی کنند با نگاه هاج و واج بقیه مواجه می‌شوند! این چیزی است که البته باید تلاش کنیم از پایین به بالا با فشار و درخواست، تغییر بدهیم. اگر گوش شنوایی و خردمندی وجود داشته باشد! اما بحث اصلی امروز ما چیز دیگری است. بحث امروز ما این است که به فرض اگر شما صبح تا شب، روی یک صندلی نشسته باشید و تکان نخورد باشید، با چقدر ورزش می‌توانید اثرات بسیار بد و مخرب این عادت را خنثی کنید. یعنی سود از ورزش پیشکش! دست‌کم چقدر ورزش کنیم که به نقطه صفر برسیم؟ ! در این زمینه یک پژوهش از نظر متاآنالیز صورت گرفته. در متاآنالیز می‌آیند و دیتای چندین پژوهش با یک موضوع را مرتب می‌کنند و به نتایج جامع‌تری می‌رسند. در واقع به صورت خلاصه، یک نوع جمع‌بندی علمی است. در متاآنالیزی که در نشریه معتبر BMJ منتشر شده، مشخص شده که اگر شما روزانه ساعت پشت‌میزنشینی داشته باشید، بایستی تا دقیقه ورزش متوسط تا شدید داشته باشید تا اثرات منفی بی‌تحرکی را بشویید و دور بریزید! این متاآنالیز با استفاده از اطلاعات پژوهش قبلی انجام شده و کل افرادی که روی آنها تحقیق شده بیش از هزار نفر از کشورهای مختلف هستند. یافته‌ها با استفاده از پایشگرهای پوشیدنی تحرک مثل مچ‌بندها و ساعت‌های هوشمند، ثبت شده‌اند. این پژوهش مشخص کرد که خطر مرگ در کسانی که کم‌تحرک‌تر هستند، بیشتر است و به موازات انجام ورزش متوسط تا شدید به میزان گفته شده، کاهش پیدا کرد. جالب است که سازمان بهداشت جهانی یا WHO هم در این مورد راهبرد یا گایدلاینی منتشر کرده است. سازمان بهداشت جهانی گفته اگر سبک زندگی بی‌تحرک دارید باید در هفته تا دقیقه ورزش متوسط و یا تا دقیقه ورزش شدید داشته باشید. منبع: