دو دانشجوی جوان دانشگاه هلند به نام‌های کریس‌کریمرز و لیزان‌فرون که هر دو کمتر از سال داشتند به یک سفر شوم رفتند. آنها به سرزمین پاناما سفر کردند. پاناما سرزمین رویایی آنها بود که از کودکی دوست داشتند به آنجا سفر کنند. اما هیچ وقت به ذهنشان خطور نمی‌کرد سفر آنها پیچیده‌ترین پرونده مفقودی جهان را تشکیل بدهد. این اتفاق در آوریل سال میلادی رخ داد. دو دختر جوان در خانه یک خانواده پانامایی نزدیک جنگل پانیستا اقامت کردند و می خواستند در چند هفته زبان اسپانیایی یاد بگیرند. یک روز تصمیم گرفتند به جنگل بروند و آن را کشف کنند. سگشان را هم با خود بردند. چند ساعت گذشت. سگ به تنهایی به خانه برگشته بود اما خبری از دخترها نبود. خانواده پانامایی نگران شدند به خصوص اینکه هیچ تماسی از دو دختر دریافت نکرده بودند. پلیس عملیات جستجو را آغاز نمود و جایزه هزار دلاری برای یابنده تعیین کرد. چند هفته و چندماه گذشت اما خبری نشد. برخی از شاهدان می گفتند که دو دختر را چند وقت پیش دیده‌اند که با دو مرد هلندی ناشناس، صبحانه می‌خوردند. بعد از چندماه یک زن روستایی کیفی پیدا کرد که در اطراف رودخانه افتاده بود. کیف مرتب بود. داخلش لباس زنانه، عینک و بطری آب و دو گوشی همراه مدل سامسونگ و آیفون به علاوه پاسپورت و دلار و یک دوربین وجود داشت. با وجود رطوبت هوا وسایل داخل کیف خشک و سالم بودند. وقتی تلفنها را باز کردند متوجه شدند که آنها تماس‌های ناموفقی باشماره‌های اضطراری داشته‌اند شاید به خاطر آنتن ندادن تلفن، موفق به برقراری تماس نشده بودند. اما در مورد عکس‌های موجود در گوشی همراه آنها بیش از صد عکس گرفته بودند. ده عکس در روز و بیش از عکس در تاریکی مطلق و با نور فلش گرفته شده بود. دو عکس از همه مرموزتر بود یکی شاخه‌های خشکیده که کیسه پلاستیکی قرمز به آن چسبیده بود و عکس دیگر از نزدیک سر"کریس" گرفته شده بود. چند ماه بعد از تلاش‌های زیاد نیروهای پلیس دریافتند که دو دختر به منطقه بسیار عمیقی وسط جنگل رسیده بودند. آنجا یک تابلوی هشدار نصب شده بود. منطقه به یک رودخانه خطرناک و پرسرعت منتهی می‌شد و در آن یک پل با طناب‌های مندرس وجود داشت. برخی بر این باور بودند که آن دو در رودخانه افتاده و غرق شده‌اند اما کیف خشک و سالم پیدا شده آنها کنار رودخانه این ایده را رد می‌کرد. پلیس به جستجو در اطراف رود پرداخت. لباس‌های یکی از دخترها را پیدا کردند که مرتب روی صخره گذاشته شده بود. در همان مکان یک لنگه کفش که داخل آن جوراب و پای بریده بود پیدا کردند که متعلق به لیزان بود. آنها استخوان لگن یکی از دخترها را هم پیدا کردند که معلوم شد برای کریس است. استخوان و تکه‌های کاشته شده بدن در محدوده رودخانه پیدا شد. ازمایش دی ان ای نشان داد که استخوانها برای دو دختر گمشده است. نکته عجیب این بود که استخوان‌ها کاملا سالم و تمیز و بدون خراش یا علامت بودند. پلیس فرضیه قتل را مطرح کرد اما سوال این بود که چرا قاتل هیچ کدام از آثار به جای مانده را از بین نبرده بود؟ ! چرا کیف و تلفن و همه سرنخها باقی مانده بود؟ ! فرضیه دوم خورده‌شدن دخترها توسط قبایل آدم خوار آن منطقه بود. شاید هم راه را گم کرده بودند و با شماره اضطراری تماس گرفتند، تلفن آنتن نداد و خوراک حیوانات وحشی شدند. شاید هم از گرسنگی مرده‌اند. با این حال داستان گم شدن آنها عجیب‌ترین پرونده حل نشده در دفتر پلیس است. هیچ کسی نمی داند چه بلایی سر آنها آمده است. هر چه باشد از این ماجرای عجیب و ترسناک درس بزرگی می گیریم: ماجراجویی دو نفره بدون راهنما به عمق جنگل‌های تاریک پاناما میتواند به قیمت جان انسان تمام شود.