چه یک دروغ کوچک باشد که به خود انگیزه دهید بیشتر به ورزش بپردازید (فکر می‌کنم از این به بعد لاغرتر به نظر می‌رسم) و چه دروغی بزرگتر برای حفظ پیوند‌های خانوادگی (جلسه خانوادگی خیلی بد نبود) ، باید هر از چند گاهی از آن‌ها استفاده کنیم. دروغ‌هایی که سال‌ها، اگر نه دهه‌ها، به خود گفته اید بسیار خطرناک‌تر است. این دروغ‌ها در واقع شما را از رشد و تبدیل شدن به انسانی سالم‌تر و شادتر دور می‌کند. آن‌ها سمی هستند، زیرا در بیشتر مواقع شما حتی نمی‌دانید که آن‌ها واقعا چیستند! در اینجا دروغ آورده شده است که باید اکنون از گفتن به خود جلوگیری کنید. برای کسب یک مهارت، درس خواندن یا یک پروژه بزرگ، همیشه وقت نداشتن، بدترین بهانه ممکن است. مشکل این است که خیلی وقت‌ها ما نمی‌خواهیم "واقعا" کاری را انجام بدهیم و در پس ذهنمان یا از آن بدمان می‌آید یا جسارت انجام دادنش را نداریم. همیشه راهی برای سازماندهی زندگی و حذف کار‌های بیهوده و وقت باز کردن برای کار‌های ضروری وجود دارد. اگر واقعا می‌خواهید کاری را انجام دهید، راهی برای انجام آن خواهید یافت! دیگران را به خاطر اشتباهات خود یا آنچه بر سر شما آمده، سرزنش می‌کنید. در واقع این طور وقت‌ها نمی‌خواهیم بپذیریم که هیچ کس کامل نیست و اشتباه جزیی از زندگی است. میزان توقعتان را از خودتان پایین‌تر بیاورید و روابط خودتان را با دیگران با سرزنش کردن آن‌ها در آشکار و نهان خراب نکنید. وقتی می‌گویید چیزی غیرممکن است، اساسا از همان ابتدا توانایی‌های خود را انکار می‌کنید، شما تصمیم می‌گیرید که توانایی آن را نداشته باشید. گاهی اوقات به این دلیل این کار را انجام می‌دهیم که می‌ترسیم باور‌های خود را به چالش بکشیم و از "محدوده راحتی" خود خارج شویم. باید خودتان را عملا درگیر پروژه‌ای کنید و توانایی‌های فعلی خودتان استفاده کنید، دشواری‌هایش را ساده‌سازی کنید و از کمک دیگران استفاده کنید. شما گاهی اوقات از این باور به عنوان یک ابزار فرار استفاده می‌کنید تا از شنیدن آنچه واقعا باید بشنوید اجتناب کنید. در جالی که هیچ کس واقعا تنها نیست. بسیاری از آدم‌های دیگر هم بر چالش‌های مشابه شما غلبه کرده‌اند. اطرافیان شما هر قدر هم بی‌توجه باشند، به هر حال روبات نیستند و شما باید گام‌های اول را برای تعامل و فهماندن سخنتان به آن‌ها باید بردارید. با همین تکیه کلام خلاقیت را در خود می‌خشکانیم و به دنبال راه‌های مبتکرانه برای حل مشکلات برنمی‌آییم. اگر می‌توانستیم چند بار زندگی کنیم لابد یک حل المسایل زندگی مفصل می‌داشتیم که طبق آن می‌شد از همه مشکلات اجتناب کرد و چگونه‌ها را دانست. اما چون عملا یک بار زندگی می‌کنیم و شرایط هر کس یگانه است، برای انجام کار‌ها و پیش بردن زندگی چاره‌ای جز این نداریم که عملا وارد کار‌ها شویم و با مشکلات مبارزه کنیم. آگاهی و راه‌های منحصر به فرد حل مشکلات در حین حرکت به سمت هدف و قله به دست می‌آیند نه در دامنه یک کوهستان! منبع: