دانستن این مطلب که افرادی نیز وجود دارند که ما را با تمام خوبی‌ها و بدی‌های‌مان (البته در حد تعادل! دوست خواهند داشت، آرامش‌بخش است. چیزی که این افراد را از سایرین متمایز می‌کند این است که آنان ما را با وجود همه نقص‌های‌مان قبول دارند و ما با گفتن جملاتی مانند: "وقتی که با او هستم، می‌توانم خودم باشم. " یا "او مرا با همین خصوصیاتی که دارم، دوست دارد. " آنان را شناخته و ستایش می‌کنیم. در هر رابطه‌ای که گفته شود: "مرا یا آنگونه که هستم بپذیر یا اصلا قبولم نکن. " اشاره به این مطلب دارد که هر شکل دیگری غیراز خودمان شدن، فریب دادن خود و دیگران است. بیشتر ما در مدرسه برای نخستین‌بار پی بردیم که در دنیا کسانی وجود دارند که ما را آنگونه که هستیم قبول ندارند. این درس سختی بود ولی به ما آموخت که برای وفق دادن خود با اوضاع، تغییر کنیم. ما نسبت به‌خود منتقدان بی‌رحمی هستیم و نکات مثبت خویش را کمتر می‌بینیم و بروز می‌دهیم. حقیقت دارد که تصورات ما در مورد خودمان، انعکاس تصورات دیگران درباره ماست. اگر احساس خوب نبودن، خستگی یا بیهودگی می‌کنیم مسلما ابتدا علتش این است که تصور می‌کنیم دیگران در مورد ما چنین پنداری دارند. ممکن است دیگران درباره ما اشتباه کنند یا اینکه ما خودمان خوبی‌های خویش را بروز نداده باشیم. هرگز یادمان نرود که اگر ما خود را دوست نداشته باشیم، هیچ کس دیگری نیز ما را دوست نخواهد داشت زیرا هنگامی که خود را بی‌ارزش می‌کنیم، دیگران نیز همین کار را خواهند کرد. همه ما گاهی احساس رد شدن و دوست نداشته شدن را داریم، شاید برای لحظه‌ای تصور می‌کنیم که با دنیا هماهنگ نیستیم یا ارزش‌مان از دیگران کمتر است. با این همه، باید به خاطر بسپاریم که ما همان چیزی هستیم که در آخرین تجزیه و تحلیل از خود داشته‌ایم. انسان همان اندازه خوشبخت است که در ذهنش احساس می‌کند. اگر احساس می‌کنیم که زشت هستیم، به خاطر داشته باشیم که زیبایی جنبه‌های گوناگونی دارد. اگر احساس تنهایی می‌کنیم، منتظر نشویم که دیگران سراغ ما بیایند، خود به سوی آنها برویم. هرگز نباید فراموش کنیم که هیچ‌کس کامل نیست و این بخشی از حالات انسانی ماست. ما باید یاد بگیریم که نقص‌های خود را دوست بداریم و زمان و عمر خود را با دوست نداشتن خود از دست ندهیم. نکته غم‌انگیز این است که هر چه از دست برود، هرگز دوباره به دست نخواهد آمد. هیچ‌یک از ما قادر به زنده کردن گذشته و جبران کوتاهی‌های خودمان نخواهیم بود. امکان خندیدن حالا را به امید فردای نامعلوم از دست دادن جبران‌ناپذیر نیست. زمان حتی برای جوان‌ترین ما نیز محدود است. زمان آن چیزی است که فقط اکنون در اختیار ماست پس عمر خود را باافسوس بر گذشته تمام‌شده و آینده نیامده تلف نکنیم. جملات زیر را به دقت بخوانید و درصورتی‌که هر یک از آنها با وضعیت فعلی شما مطابقت دارد، پاسخ بله و چنانچه به هیچ شکلی با وضعیت شما مطابقت ندارد، پاسخ خیر بدهید. در این تست نباید برای همه سوال‌ها ارزش برابری را در نظر بگیرید. برای اینکه نمره خود رامحاسبه کنید، باید از سوال یک تا سوال به هر پاسخ بله یک امتیاز و به پاسخ‌های خیر امتیازی ندهید. از سوال تا سوال به هر پاسخ خیر یک نمره و به پاسخ‌های بله نمره‌ای ندهید. حاصل جمع نمراتتان را می‌توانید با کمک راهنمای زیر تفسیر کنید: عزت نفس شما بسیار پایین است. اصلا به‌خود اعتماد ندارید. از خود ناامید شده‌اید. بلند شوید! دست از تحقیر خود‌بردارید. سعی کنید خود را همان‌گونه که هستید بپذیرید. توصیه ما این است که با کمک راهنمایی که در این مطلب برایتان آورده‌ایم، برای بالا بردن عزت نفس خود تلاش کنید. احساسات شما در مورد خودتان پایدار نیست. گاهی از آنچه هستید یا انجام می‌دهید راضی بوده و گاهی با کوچک‌ترین حرف یا انتقاد از طرف دیگران، در مورد خود دچار شک و تردید می‌شوید. تبریک می‌گوییم! شما عالی است. البته قدر این ویژگی را بدانید اما مواظب باشید دچار غرور و خودبینی نشوید. والدین‌تان برای شما چقدر وقت گذاشته‌اند؟ وقتی کودک بوده‌اید چقدر به حرف‌های‌تان گوش داده‌اند؟ اگر در خانواده‌ای بزرگ شده باشید که به‌خاطر کودک بودن‌تان همیشه در آخر صف قرارتان داده‌اند و اهمیتی به خواسته‌ها و حرف‌های‌تان نداده‌اند، احتمالا حالا که سنی از شما گذشته، عزت‌نفس پایینی دارید. متاسفیم. همیشه شما و والدین‌تان نیستید که می‌توانید به بالا رفتن عزت‌نفس‌تان کمک کنید. ویژگی‌های ذاتی شما در شکل گرفتن چنین ویژگی بی‌تاثیر نیستند. اگر زیبا و جذاب باشید، احتمالا از همان سال‌های کودکی تا امروز توجه بیشتری به شما شده وعزت نفس بالاتری پیدا کرده‌اید. اگر در خانواده‌ای پرورش پیدا کرده‌اید که شما را با اصول نقد کردن و نقدپذیری آشنا کرده‌اند، احتمالا عزت‌نفس بالایی دارید. کسانی که این ویژگی شخصیتی در آنها کمرنگ است، مدام دیگران را نفی می‌کنند و دنبال راهی برای تحقیر آنها می‌گردند. این افراد مدام خود را با دیگران مقایسه می‌کنند و دنبال راهی برای اثبات برتری خود نسبت به دیگران می‌گردند. آدم‌هایی که در کودکی مدام مورد سرزنش دیگران قرار گرفته‌اند، تصور می‌کنند که همه در پی تحقیر آنها و ایراد گرفتن از آنها هستند، به همین دلیل به محض مواجه شدن با دیگران حالت تدافعی می‌گیرند. اگر پدر و مادرتانعزت نفس پایینی داشته‌اند، احتمالا شما هم از این ویژگی شخصیتی بهره چندانی برده‌اید. الگو‌برداری از رفتارها و ویژگی‌های شخصیتی والدین، یکی از عادات اولیه کودکان است و اگر پدر و مادر شما عزت‌نفس‌شان پایین بوده، معنایش می‌تواند این باشد که شما با الگو قرار دادن آنها عزت‌نفس پایینی را در خود شکل داده‌اید. کاغذی را‌بردارید و یک طرف آن خصوصیات مثبت خود را بنویسید. با خود مهربان باشید و با دید مثبت بنویسید. می‌توانید از افراد مورد اعتمادتان کمک بگیرید. در طرف دیگر کاغذ خصوصیات منفی خود را بنویسید البته باز هم با دیدی مثبت، نه انتقادی. دوطرف را با هم مقایسه کنید. اگر دیدتان را نسبت به‌خود عوض کنید همه چیز عوض خواهد شد. خود را کوچک نشمارید. خود را دست کم نگیرید. برای خودتان ارزش قایل شوید. از زندگی همراه با سرزنش خود دست بردارید. آن‌طور که فکر می‌کنید بد نیستید. از مقایسه خود با دیگران دست بر دارید، از این کار غیر از پایین بردناعتماد به نفستان چیز دیگری عایدتان نمی‌شود. به خودتان برسید، به ظاهرتان اهمیت بدهید. برای وقت‌تان ارزش قایل شوید. از افراد بدبین و کسانی که به شما حسادت کرده یا شما را تحقیر می‌کنند دوری کنید. برای نظر دیگران بیش از حد لازم ارزش قایل نشوید. فراموش نکنید آنها هم انسان‌هایی مثل شما هستند. به‌خود بگویید که بهترین هستید. به‌خود بباورانید که می‌توانید کارها را به بهترین شکل ممکن انجام دهید. وقت را از دست ندهید، زمان برای هیچ‌کس صبر نمی‌کند. مجله سیب سبز