آیا بدون هیچ دلیل مشخصی بیدار شدن از خواب و خارج شدن از رختخواب هنگام صبح برای شما دشوار شده است؟ آیا راه رفتن یا بالا رفتن از پله ها به چالشی بزرگ برای شما تبدیل شده، در حفظ تمرکز با دشواری مواجه هستید یا انجام کارهای روزانه به شدت شما را خسته می کند؟ در شرایطی که استرس، خواب ضعیف، افسردگی، آپنه خواب، یا رژیم غذایی ضعیف می توانند بر سطوح انرژی انسان تاثیرگذار باشند، کارشناسان پزشکی در انجمن غدد درون ریز آمریکا مدعی هستند که در موارد نادر غدد آدرنال ممکن است مقصر اصلی باشند. خستگی آدرنال اصطلاحی است که اغلب برای توصیف فعالیت ناکارآمد غدد آدرنال استفاده می شود. با این وجود، به گفته انجمن غدد درون ریز آمریکا، خستگی آدرنال یک تشخیص پزشکی اثبات شده نیست. غدد آدرنال وظیفه تولید و ترشح هورمون هایی که نیروی بسیاری از فرآیندهای بدن، از جمله عملکرد کلیه ها، هورمون های جنسی، و هورمون های واکنش به استرس را تامین می کنند را بر عهده دارند. بنابر تیوری ارایه شده از سوی کارشناسان پزشکی، زمانی که بدن برای بلند مدت سطوح بالای استرس را تجربه می کند، احتمال نارسایی و ناکارآمدی غدد آدرنال نیز افزایش می یابد. در شرایطی که به گفته انجمن غدد درون ریز آمریکا خستگی آدرنال یک شرایط پزشکی ثابت شده نیست، نارسایی آدرنال از پشتیبانی شواهد پزشکی برخوردار است و از طریق انجام آزمایش قابل تشخیص است. شرایط سلامت بسیاری می توانند بر تولید هورمون ها در بدن انسان اثرگذار باشند. به عنوان مثال، دیابت، مشکلات تیرویید، کم خونی، آرتریت، و نارسایی قلبی می توانند همگی موجب اختلال در سطوح انرژی و هورمونی شوند. این شرایط از دلایل به مراتب شایع‌تر خستگی مرتبط با هورمون ها محسوب می شوند و بر همین اساس است که پزشکان اغلب برای بیمارانی که از خستگی بدون دلیل رنج می برند، انجام آزمایش ها و امکان وقوع یکی از این شرایط شایع را پیش از بررسی مشکلات غدد آدرنال مد نظر قرار دهند. بیماری آدیسون توانایی غدد آدرنال در تولید هورمون ها را تحت تاثیر قرار می دهد. بیماری آدیسون شرایطی نادر است که بیشتر در نتیجه آسیب دیدگی غدد آدرنال به واسطه مشکلات مرتبط با سیستم ایمنی (به عنوان مثال، در بیماران مبتلا به لنفوم، ایدز، یا سل) شکل می گیرد. پزشک با انجام آزمایش هایی ساده و همچنین بررسی علایم شایع، از جمله عدم تجربه چرخه های قاعدگی، ضعف مزمن و خستگی، سرگیجه، تیره شدن پوست روی زانوها، آرنج ها، کف دست ها و بندهای انگشت می تواند ابتلا به بیماری آدیسون را تشخیص دهد. بر خلاف بیماری آدیسون، روشی ساده برای تشخیص نارسایی آدرنال وجود ندارد. با این وجود، زمانی که پزشک احتمال بیماری های مرتبط با سیستم ایمنی که موجب آسیب آدرنال می شوند را حذف می کند، بیمار ممکن است به یک متخصص غدد درون ریز ارجاع شود. متخصص غدد درون ریز می تواند یک سری آزمایش خون برای بررسی سطوح هورمونی و نارسایی آدرنال انجام دهد و همچنین یک سبک زندگی سالم - استرس کم، خواب کافی، ورزش منظم، و رژیم غذایی سالم - را برای بهبود سلامت آدرنال و سطوح انرژی توصیه کند. نارسایی آدرنال یک شرایط پزشکی واقعی است که در آن غدد آدرنال توانایی تولید هورمون ها به میزان کافی را ندارند. نارسایی آدرنال به طور معمول در نتیجه آسیب به غدد آدرنال - سیستم ایمنی و یا مسایل مربوط به غده هیپوفیز معمولا دلیل آسیب هستند - شکل می گیرد. هیپوفیز غده ای به اندازه نخود در مغز است و دستور تولید کورتیزول توسط غدد آدرنال را صادر می کند. افراد مبتلا به نارسایی آدرنال می توانند آرایه ای از علایم، از جمله کاهش وزن ناگهانی، تشنگی شدید و کم آبی بدن، سردرگمی، سرگیجه یا فشار خون پایین بی دلیل، غش کردن، معده درد، حالت تهوع، ضعف مزمن، اسهال، و خستگی مزمن را تجربه کنند. متخصص غدد درون ریز به طور معمول نارسایی آدرنال را از طریق یک سری آزمایش های خون تشخیص می دهد و ممکن است جایگزینی هورمون برای تنظیم کمبود تولید هورمون از غدد آدرنال را تجویز کند. خستگی آدرنال یک تشخیص غیر قابل اثبات است، تشخیصی که تقریبا همواره بر پایه علایمی بسیار گسترده و غیر اختصاصی (به عنوان مثال، خستگی، مشکلات خواب، ضعف) و نه آزمایش های پزشکی استوار است. علایم آنچه خستگی آدرنال نامیده می شود اغلب در نتیجه رژیم غذایی ضعیف، آپنه انسدادی خواب، یا شرایط سلامت دیگر شکل گرفته اند. در شرایطی که ترک سیگار، ترک الکل، پرهیز از مواد مخدر، ورزش منظم، دنبال کردن یک برنامه خواب و الگوی غذا خوردن سالم بدون تردید احساس انرژی بیشتر را در شما ایجاد می کنند، بررسی دقیق شرایط و تشخیص پزشکی برای درمان بی خطر و درست شرایط موجود ضروری است. به گفته موسسه ملی سلامت آمریکا، مکمل هایی که برای بهبود خستگی آدرنال در بازار وجود دارند می توانند به سلامت انسان آسیب وارد کنند.