پاها به دلیل نقش مهمی که دارند قلب دوم ما لقب گرفته اند و همین مس له توجه ویژه به این بخش از بدن را ضروری می کند. از طرفی دیگر، پاها می توانند نکات بسیار مهمی را در مورد سلامت بدن ما آشکار کنند و توجه به نشانه های آن به تشخیص هر چه زودتر بیماری ها کمک می کند. در ادامه به نشانه در پاها می پردازیم که از وجود بیماری های مهمی در بدن خبر می دهند. این مس له می تواند ناشی از مشکلات تیروییدی باشد، به ویژه اگر استفاده از مرطوب کننده کارساز نباشد. وقتی عملکرد غده ی تیرویید دچار اختلال می شود، هورمون های آن به درستی تولید نمی شوند. این هورمون ها میزان سوخت و ساز بدن، فشار خون، رشد بافت ها و تکامل سیستم استخوان بندی و عصبی را کنترل می کنند. مشکلات تیروییدی موجب خشکی شدید پوست می شوند. این مس له می تواند ناشی از بیماری شریان محیطی باشد. ریزش ناگهانی موهای نازک روی انگشتان پا می تواند نشان دهنده ی ضعیف بودن گردش خون باشد، مس له ای که بر اثر بیماری شریان محیطی به وجود می می آید. علایم این بیماری عبارتند از: کاهش رشد موها روی پاها و زانوها، رنگ کبود انگشتان پا و نازک یا براق شدن پوست. این مس له می تواند ناشی از بیماری دیابت باشد. افزایش سطح گلوکز خون می تواند به عصب ها صدمه وارد کند و باعث تضعیف گردش خون شود، به این ترتیب خون به پاها نمی رسد. وقتی خون به زخمی که برای مثال در اثر پوشیدن کفش نامناسب به وجود آمده نرسد، پوست آن قسمت کاملا بهبود نمی یابد. در بسیاری از موارد، بیماری دیابت افراد در ابتدا از طریق مشکلاتی که در پاهای آن ها وجود دارد تشخیص داده می شود. مورمور شدن یا بی حسی پاها هم از دیگر نشانه های ابتلا به دیابت هستند. این مس له می تواند مربوط به رژیم غذایی شما باشد. اگر علاقه ی زیادی به مصرف گوشت قرمز دارید، باید بدانید که عوارض دردناک آن می تواند ناشی از بیماری نقرس باشد، نوعی بیماری آرتروز (ورم مفاصل) که مفصل انشگتان بزرگ پا را تحت ت ثیر قرار می دهد. مواد غذایی ای که حاوی مقدار زیادی ماده پورین هستند (ماده ای شیمیایی که در گوشت قرمز، ماهی و برخی مشروبات الکلی وجود دارد) می توانند موجب افزایش اسید اوریک بدن شوند. ماده ی اسید اوریک به طور طبیعی از طریق ادرار دفع می شود، اما در بدن بعضی افراد میزان تولید آن زیاد یا میزان دفع آن کم است. در اینصورت اسید اوریک در مفاصل انگشتان بزرگ پا یا زانوها رسوب می کند و مفاصل سفت، قرمز رنگ و ورم کرده می شوند و با درد بسیار زیادی همراه هستند. این مس له می تواند ناشی از عفونت قلب باشد. خطوط قرمز رنگ زیر ناخن های انگشتان دست یا پا می توانند در اثر پارگی عروق خرونی به وجود آمده باشند که با عنوان "خونریزی رگه ای" شناخته می شود. این اتفاق زمانی رخ می دهد که لخته های کوچک خونی به مویرگ های زیر ناخن ها صدمه وارد می کنند. این علایم می تواند نشان دهنده ی بیماری "اندوکاردیت" یا همان عفونت جداره ی داخلی قلب باشد. کسانی که دچار مشکلات قلبی هستند، از دستگاه ضربان ساز استفاده می کنند یا سیستم ایمنی آن ها به طور مداوم سرکوب شده است (مثل بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی، بیماران مبتلا به اچ آی وی و بیماران دیابتی) خطر ابتلا به بیماری اندوکاردیت در آن ها بیشتر است. این عفونت اگر درمان نشود می تواند منجر به نارسایی قلبی شود. این مس له می تواند ناشی از سرطان ریه یا بیماری قلبی باشد. نشانه ی دیگری که میان انگشتان دست و پا مشترک است، چماقی شدن انگشتان است که اغلب با سرطان ریه، عفونت مزمن ریه، بیماری قلبی یا بیماری روده ای مرتبط است. سرطان ریه و بیماری قلبی میزان مقاومت عروق را کاهش می دهند، به عبارتی دیگر جریان خونی که به سمت عروق کوچک خونی ناخن های انگشتان پا و نوک انگشتان دست می رود افزایش می یابد. به این ترتیب، بافت ها متورم می شوند و ظاهری چماقی (گردتر و پهن تر شدن انگشتان دست و پا) به وجود می آورند. این مس له می تواند ناشی از بیماری پسوریازیس باشد. اگر روی ناخن های انگشتان پا تورفتگی هایی کوچک، شیارها یا برآمدگی هایی مشاهده می کنید، ممکن است دچار بیماری پسوریازیس ناخن ها شده باشید. اگرچه اغلب افراد مبتلا به پسوریازیس ناخن، دچار پسوریازیس پوستی (نوعی بیماری خود ایمنی که پوست را لکه لکه و حساس می کند) هم هستند، درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس دچار بیماری دیگری نیستند. اگر هرگز دچار پسوریازیس پوستی نبوده اید اما روی ناخن های انگشتان پاهای شما تورفتگی های کوچکی وجود دارد، لازم است که برای معاینه به یک پزشک مراجعه کنید. نشانه های دیگر پسورازیس ناخن، وجود لکه های سفید و خطوط افقی روی ناخن ها است. این مس له می تواند ناشی از کم خونی یا بیماری لوپوس باشد. در این حالت عمق تورفتگی روی ناخن های انگشتان پای شما به قدری است که یک قطره ی کوچک آب را در خود جای می دهد. قاشقی شدن ناخن های انگشتان دست یا پا که به آن "کویلونیشیا" هم گفته می شود، می تواند نشان دهنده ی کمبود آهن در بدن، "هموکروماتوز" (تولید بیش از اندازه ی آهن در بدن) ، بیماری رینود (که جریان خون انگشتان دست و پا را تحت ت ثیر قرار می دهد) و گاهی بیماری لوپوس (نوعی بیماری خود ایمنی که در آن سیستم ایمنی سلول ها، بافت ها و اندام های بدن را مورد حمله قرار می دهد) باشد. قاشقی شدن ناخن ها گاهی نیز در میان نوزادان دیده می شود اما در سال های اولیه ی زندگی شکلی طبیعی پیدا خواهد کرد. این مس له می تواند ناشی از سرطان پوست باشد. وجود خطی عمودی و تیره رنگ در زیر ناخن های انگشتان پا می تواند در اثر ملانوم آکرال لنتیجینوس یا ملانوم پنهان باشد. این بیماری نوعی سرطان پوست است و روی نواحی پنهان بدن ظاهر می شود که عموما توجهی به آن ها نمی شود (دیگر ملانوم های پنهان شامل ملانوم های چشم و دهانی هستند) در این حالت، یک خط سیاه رنگ از ریشه ی ناخن تا بالای آن ظاهر می شود. اگرچه تنها درصد از تمامی موارد مبتلا به ملانوم از نوع پنهان آن هستند، اما ملانوم پنهان شایع ترین نوع در میان افرادی است که پوست تیره ای دارند. این مس له می تواند ناشی از آسیب شدید عصب ها باشد. خمیدگی زیاد کف پاها با بعضی از مشکلات عصبی عضلانی مرتبط هستند. این حالت می تواند نشان دهنده ی بروز مشکلی عصب شناختی باشد که به آن "شارکو ماری توث" می گویند. این بیماری نوعی اختلال مادرزادی است که به عصب های محیطی (عصب هایی که خارج از مغز و طناب نخاعی هستند) صدمه می زند. این بیماری همچنین می تواند باعث ایجاد تغییراتی در راه رفتن، بی حسی پاها، دشوار شدن حفظ تعادل و از دست رفتن ماهیچه های نقاط پایین تر پاها و پس از آن، بروز علایم مشابهی در بازوها و دست ها شوند.