فرش هایی که در جشنواره های بین المللی فیلم پهن میشوند عمدتا داغ و پرهیاهو هستند داغی آنها هم به خاطر رنگ قرمز آتشینشان نیست، بلکه به خاطر چهره هایی ست که بر آن قدم می گذارند. عکاس ها و خبرگزاری های مختلف هم مدام در حال عکاسی هستند و لحظه به لحظه ورود و خروج سلبریتی ها را ثبت و در فضای مجازی منتشر میکنند. پس پربیراه نیست اگر بگوییم مهم ترین فستیوال های لباس در همین جشنواره ها برگزار میشود. فیلمهای ایرانی پس از انقلاب نیز حضور چشمگیری دراین جشنواره ها پیدا کرداند و بازیگران زن ایرانی باتوجه به قوانین کشور ملزم هستند تا شرایط خاصی را در پوشش لباس های خود رعایت کنند. لیلا حاتمی از جمله بازیگرانی است که با حضور چندین باره‌ی خود دراین جشنواره ها از تجربه بالایی برخوردار شده است. او سعی کرده که در هر نوبت با استایلی جدید ظاهر شود تا دیده ها را با طرح های جدیدی خیره سازد. درادامه به بررسی چند لباس او دراین جشنواره ها خواهیم پرداخت. لیلا حاتمی در جشنواره برلین با لباسی سرتاسر سیاه وبراق ظاهر شد. طراح این لباس که حتی برای کمربند باریک آن نیز رنگ متضادی را درنظر نگرفته با رنگ سیاه شال، بازی رنگ ها را به سرانجام رسانده و رنگ مشکی به عنوان تنها گلزن مسابقه، جام را بالای سر خود برده است. حتی موهای خرمایی رنگ این بازیگر نیز، در تطابق رنگ لباس ها بوده و ریسک کمرنگ شدن را به جان نخریده است. چهره ساده و کم آرایش او بر یکنواختی و در عین حال جذابیت استایلش افزوده است. شاید تنها دامن کلوش لباس توانسته، جور تمام سادگی‌ها را به دوش بکشد تا کمی لباس از تک بعدی بودن خارج شود، در هرحال رنگ و مدل و ارایش و شال ساده تلفیقی از اعتماد، رهایی، صداقت و ثابت قدمی را به بیننده منتقل میکند که به زیبایی مثل پارچه درخشان لباس، درخشیده است. در جشنواره کن لباس لیلا حاتمی خیره کننده بود، به طوری که در نهایت جزو لباس برتر این جشنواره معرفی میشود. دراین لباس دو طیف رنگی کاملا متضاد یعنی سفید و سیاه با تلفیقی از گل سرخ به یکدیگر جان داده اند. پارچه ی حریر سفید همراه با آستین های فانوسی کمی از اندام استخوانی این بازیگر کاسته و او را جذاب تر نشان میدهد. دامن سیاهی که تا زانو تنگ می‌شود و رفته رفته پهن و درهم شده از اندامی بودن لباس کم کرده. دنباله لباس هم بر قامت لیلا حاتمی افزوده و ابهت چشمگیری به او هدیه کرده است. گل سرخ ساتن با دوبرگ سبز حدفاصلی میان سفیدی و سیاهی مطلق شده. گویی طراح لباس با سرخی زندگی به میانه روی در مرز این مطلق ها رفته است. کلاه سیاه با گلی همرنگ با دامن سیاه موزون شده، درحقیقت ابتدا و انتهای ظاهر او، تنها رنگ مشکی است که موج میزند و این همان توازنی است که در طراحی لباس لیلا حاتمی حاکم است. در جشنواره کن لیلا حاتمی در عین سنت شکنی به سنت پایبند شده است. او لباسی با قدمت سال را که با هنر نقده دوزی طراحی شده به تن میکند و باردیگر چشم ها را خیره می سازد. رنگ بژ زمینه لباس که گلهای ریز و خوش نقشی را با نخ طلایی دوخته، بر پر بودن اندام می افزاید. دکمه های کوچک این کت که با گلهای ریز آن همگام شده، زیبایی مضاعفی به او بخشیده است. دامن گشاد که تا زیر زانو رفته به همراه دامن ژپون زیر آن، لاغری لیلا را پنهان کرده است. کلاه همرنگ لباس با گلهای طلایی قدرت ریسک پذیری را کاهش داده چرا که طراح تمایل داشته سنت به طور کامل حاکم باشد و همرنگ بودن تمام متعلقات لباس با او، از جمله نکات محافظه کاری لباسهای سنتی است که از انتخاب رنگهای متضاد هراس دارند. کفش نیمه باز با پاشنه نسبتا بلند و مشکی بر سنتی بودن لباس افزوده است، چرا که این مدل کفش ها با بندهایی دور مچ پا، برای چند دهه گذشته است که با قدمت لباس کمی همخوانی پیدا کرده است. لباس دیگری که لیلا حاتمی در جشنواره کن به تن میکند، لباسی سرتاسر سبز است. این لباس که انتقادات زیادی را از سوی ایرانیان به دنبال داشته هیچ شباهتی با لباس های این بازیگر ندارد. طیف رنگی این ستاره اغلب میان رنگ های سفید و سیاه می چرخد که با این رنگ سبز کاملا به هم خورده است. مدل لباس نیز علی رغم لباس های گذشته ی او که ساده و کم برش هستند، این بار با پلیسه هایی عمودی از بالا به پایین و کمربندی با پلیسه هایی افقی و یقه چین دار و آستین هایی گشاد، ظاهر میشود و به جرات میتوان ادعا کرد که تنها نقطه وحدت این لباس با طرح های پیشتر غلبه یک رنگی آن است. تردید، عدم توازن، هیاهو و ناسازگاری تنها احساساتی است که میتوان از این لباس دریافت کرد.