سوء تغذیه، رژیم خوراکی ناسالم و رژیم‌های خوراکی سخت و سنگین بدون پروتیین سبب عارضه‌های مختلف بر سلامت بدن می‌شود. کارشناسان برای حفظ سلامت بدن توصیه می‌کنند افراد رژیم خوراکی استاندارد و سرشاز از پروتیین حیوانی کم چرب، پروتیین گیاهی، حبوبات، غلات و انواع میوه و سبزیجات را داشته باشند. متخصصان تغذیه میزان مصرف پروتیین روزانه را به ازای هرکیلو وزن بدن، هشت دهم گرم می‌دانند، اما بسیاری از افراد مقداری کمتر یا بیشتر از این میزان مصرف می‌کنند. بسیاری از افراد به ویژه بانوان که رژیم‌های غذایی سخت و سنگین دارند از مصرف کربوهیدرات و پروتیین خودداری می‌کنند، غافل از این‌که کمبود دریافت این مواد زمینه ساز بروز انواع عارضه‌های سلامت می‌شود. میزان کافی پروتیین دربدن سبب سوزانده شدن قند ناشی از مواد خوراکی و تنظیم آن می‌شود، از این رو رژیم خوراکی کم پروتیین سبب آزاد سازی بیشتر قند خون درون رگ‌ها و درنتیجه تمایل فرد به مصرف بیشتر خوراکی‌های شیرین یا شور می‌شود. زمانی که به میزان کافی پروتیین دربدن وجود نداشته باشد بدن ذخیره کافی برای فعالیت‌های فیزیکی ندارد، عضله‌ها ضعیف شده و فرد توانایی کافی برای انجام فعالیت به ویژه ورزش ندارد. کمبود دریافت پروتیین سبب می‌شود تا آسیب‌های ناشی از جراحی به زودی ترمیم نشده و فرد دچار درد‌های مفصلی و عضلانی شود. مصرف کم پروتیین می‌تواند سبب ریزش موی سر، شکنندگی ناخن ها، زرد شدن پوست صورت و احساس ضعف و ناتوانی شود. تک خوردن لب‌ها و پوسته پوسته شدن ناخن‌ها همگی از اثر‌های کمبود مواد پروتیینی دربدن است. سوء تغذیه و کمبود مصرف مواد مغذی به ویژه پروتیین‌ها سبب ضعف سیستم ایمنی بدن و ابتلای فرد به انواع بیماری‌ها می‌شود. دراین حالت بدن ذخیره پروتیینی کافی برای مبارزه با عامل‌های بیماری زا نداشته و در زمان ابتلا به بیماری به سختی به درمان‌ها پاسخ می‌دهد. انتقال دهنده‌های عصبی مانند سروتونین و دوپامین همگی از پروتیین تشکیل شده‌اند و کمبود پروتیین سبب افت خلق و خو، ضعف اعصاب، کاهش میزان هوشیاری، عصبانیت و پرخاشگری در افراد می‌شود. کمبود پروتیین سبب کم خوابی، بی خوابی و دیدن کابوس می‌شود. تریپتوفان اسید آمینه‌ای ضروری برای سلامت بدن است که سبب احساس خواب آلودگی می‌شود. این اسید آمینه درخوراکی‌هایی، چون دانه‌های آجیل، گوشت بوقلمون، ماهی، برخی انواع پنیر، لوبیا، عدس و تخم مرغ موجود است. کمبود دریافت پروتیین می‌تواند سبب بدخوابی، بی خوابی و برهم خوردن تعادل هورمون‌های بدن شود. بیشتر افراد بیشترین میزان پروتیین دریافتی خود را درطول وعده شام به دست می‌آورند، که دراین حالت به دلیل نزدیک بودن به زمان خواب، بیشتر پروتیین به صورت قند جذب بدن می‌شود، کارشناسان توصیه می‌کنند افراد در طول روز و در وعده‌های صبحانه و نهار نیز به میزان کافی پروتیین دریافت کنند تا بدن آن‌ها بیشتربه عضله سازی بپردازد و از ایجاد قند و چربی جلوگیری شود. خوردن مواد پروتیینی یک ساعت قبل یا پس از انجام تمرین‌های ورزشی می‌تواند سبب عضله سازی، ترمیم بافت‌های عضلانی آسیب دیده دراثر ورزش و افزایش استقامت بدنی برای انجام تمرین‌های ورزشی و قهرمانی شود.