کرونا باعث شده است که سبک زندگی‌مان عوض شود. دیگر ما آن انسان‌های اجتماعی سه ماه پیش نیستیم. برخی در خانه کار می‌کنند. خیلی‌ها برای سرزدن به اقوام و دوستان از فضای مجازی استفاده می‌کنند. دست دادن و بغل کردن تعطیل شده است. همه این رفتارها در دوران کرونا خوب و پسندیده است. اینها کنش‌های اجتماعی برای کنترل ویروس منحوس کروناست. اگر ما به رفتار سه ماه قبل خود ادامه می‌دادیم قطعا الان با بحرانی عظیم و غیرقابل کنترل روبرو بودیم. نکته بسیار مهم در مورد این رفتار اجتماعی این است که نباید به آن عادت کنیم. کرونا دیر یا زود تمام می‌شود و زندگی مردم به حالت عادی بر می‌گردد. برگشتن به حالت عادی یعنی بازگشت به سبک زندگی قبل از کرونا. مبادا به این سبک زندگی عادت و تصور کنیم، باقی عمر را هم کرونایی زندگی کنیم. نه، ندیدن، دست ندادن، نیامدن و نرفتن فقط برای زمان کروناست. مبادا فکر کنیم حالا که در این مدت با ندیدن پدر بزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها سر کردیم و فقط از طریق فضای مجازی با آنها سر زدیم، می‌شود در روزهای غیرکرونایی هم از این همین روش استفاده کرد. نه، آنها احتیاج به حضور ما دارند. حضور فرزندان، نوه و نتیجه‌ها در خانه پدر بزرگ و مادربزرگ‌ها، آنها را به زندگی امیدوار می‌کند و به معنای واقعی کلمه حال‌شان را خوب می‌کند. در زمان کرونا آنها بیش از دیگران اذیت شدند. حتما بعد از پایان این طالع نحس، هوای پدر بزرگ و مادربزرگ‌ها را زیاد بدانیم. عادت نکنیم وقتی همدیگر را دیدیم، به یکدیگر دست ندهیم. عادت نکنیم با فاصله با هم حرف بزنیم. عادت نکنیم تیاتر نرویم، در سینما فیلم نبینیم، به ورزشگاه‌ها نرویم. عادت نکنیم مهمانی دادن را تعطیل کنیم. عادت نکنیم رفت و آمدها را کم کنیم. عادت نکنیم در دیدوبازدیدهای مجازی بمانیم. عادت نکنیم وقتی نوروز آمد، در خانه بمانیم و به دیدار اقوام و آشنایان نرویم. نکند سیزده به در را ترک کنیم. با خودمان که تعارف نداریم. ما ملتی هستیم که خوب عادت می‌کنیم. به گرانی عادت می‌کنیم. روند عادی شدن گرانی در ایران هم روش مشخصی است. غ ر زدن، کمپین ساختن، جوک ساختن و عادت کردن. ما حتی اینقدرعادت می‌کنیم که به راحتی شعارهای همه نامزدهای انتخابات مختلف را باور می‌کنیم. عادت کرده‌ایم که باور کنیم. عادت کرده‌ایم نماینده‌ای بگوید برای یک شهر هزار نفری فرودگاه می‌سازد. عادت کرده‌ایم رییس جمهوری بگوید ابر مشکلات را برای همیشه از سر ایران دور خواهد کرد. چون عادت به باور کرده‌ایم دیگر سوال نکنیم که آقا، خانم، چه بلایی سر آن شعارها آمد. لطفا بعد از رفتن کرونا، به سبک زندگی‌اش عادت نکنیم و به دوران قبل از کرونا برگردیم. بیاییم برای یک بار هم که شدن خلاف سنت عادت عمل کنیم و عادت نکنیم. سهراب سپهری که چند روز دیگر چهلمین سالگرد کوچ همیشگی اوست، می گوید: زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت، از یاد من و تو برود پس اصل زندگی را لب طاقچه عادت کرونا نگذاریم! منبع: عصر ایران