زندگی بسیاری این روزها پر از نگرانی‌های مختلف شده. اصلا خیلی‌ها تا چند دقیقه قبل از به خواب رفتن دورکاری می‌کنند و یا مطالعه‌های سنگین درسی انجام می‌دهند. مشکل این است که سرانجام وقتی موقع خواب می‌رسد و آنها تصور می‌کنند که بالاخره می‌توانند استراحت کنند، نمی‌توانند اصطلاحا مغزشان را آف کنند. مغز ما در این دقایق به صورت بسیار آزاردهنده‌ای چه به صورت آشکار و چه به صورت پنهان و در پس‌زمینه، مشغول فکر کردن در مورد مشکلات و برنامه روز فرداست. وقتی یک ربعی می‌گذرد و خواب بدن و ذهن را فرانمی‌گیرد، یک استرس ثانویه هم شروع می‌شود. استرسی که به ما می‌گوید: ای وای! ممکن است امشب نتوانی خوب بخوابی و بعد فردا چطور می‌خواهی خواب‌آلود، از پس کارهای سنگین برآیی. پس اینجا طپش قلب و نگرانی دیگری هم بر ما مستولی می‌شود. بعضی‌ها برای اطمینان از اینکه با چنین مشکلی مواجه نمی‌شوند، چند دقیقه قبل از به خواب رفتن به قرص‌های خواب‌آور پناه می‌برند. اوایل همه چیز خوب است. اما مشکل اینجاست که این قرص‌ها ما را شرطی می‌کنند و دیگر بدون آنها نمی‌توانیم بخوابیم. به علاوه ممکن است برخی در معرض سوء استفاده از قرص خواب‌آور قرار گیرند و به تدریج دوز خود را بالا ببرند. اما آیا راهی برای آف کردن و سرد کردن مغز وجود دارد. من خودم شخصا از تکنیک داستان کوتاه خواندن استفاده می‌کنم و خیلی وقت‌ها واقعا این خوب پاسخ می‌دهد. اما در اینجا می‌خواهیم توصیه جالب یک متخصص هیپنوتیزم را به شما به اشتراک بگذاریم. شوانا کامینز، اینجا یک تکنیک چند دقیقه‌ای را به ما آموزش می‌دهد - چشمانتان را ببندید، سه نفس عمیق بکشید و اگر دوست دارید دستتان را روی قلبتان بگذارید. - نحوه گذران روزی که گذشته را پیش خودتان تصور کنید. سه اقدام و چیز خوبی را که با آن مواجه شده‌اید و به خاطر آنها از عملکردتان راضی هستید، انتخاب کنید. مثلا عملکرد کاری خوب، برخورد خوبتان با یک دوست، یا تکمیل یک پروژه. هر چیزی . تصور کنید که دارید از خودتان به واسطه اینها تشکر می‌کنید و خودتان را دارید تحسین می‌کنید. - سه آرزوی خوب برای سه شخص متفاوت که با آنها در ارتباط هستید بکنید و تصور کنید که در حال دادن انرژی مثبت به آنها هستید. - سه آرزوی خوب برای خودتان بکنید. اینها می‌توانند آرزوی چیزهای خوبی برای رخ دادن در فردا باشند و یا هر آرزوی خوب دیگری. بگذارید برایتان توضیح بدهم. ما تصور می‌کنیم که دقایق قبل از خواب، دیگر دقایق پر از خستگی هستند و اهمیت خاصی ندارند. برای این دقایق جدا هیچ برنامه‌ریزی‌ای نداریم. بگذارید خاطره‌ای را برایتان تعریف کنم: زمان دبستان ما باید شعرهای کتاب فارسی را حفظ می‌کردیم. آن زمان حافظه‌ام خیلی بهتر از الان بود، اما باز هم گاهی حفظ کردن برخی شعرها دشوار بود. من خودم تجربه کردم که اگر قبل از خواب یک شعر را پیش خودم در ذهن تکرار کنم، فرداروز، بسیار روان و بدون دست‌انداز، می‌توانم از بر بخوانمش! بعد فکر کنم جایی خواندم که ابن سینا هم از دقایق قبل از خواب همین استفاده را می‌کرد، شاید هم یکی از بزرگان دیگر. حقیقت این است که در دقایق قبل از خواب، مغز ما حالت پذیرندگی خیلی بالایی دارد. حتی باز من تجربه کرده‌ام که اگر قبل از خواب پیش خودم مجسم کنم که کدام کارها را با کدام روال انجام خواهم داد، فردا خیلی بهتر به این برنامه‌ریزی ذهنی مقید خواهم بود. دقیقا به خاطر همین پذیرندگی بالا، شما باید از ترفندی استفاده کنید تا به جای نشخوار افکار منفی و برجسته کردن کارهایی که فرصت نکرده‌اید بکنید یا ناکامی‌های روزانه، روی جنبه‌های مثبت تمرکز کنید و خودانگاره مثبتی نسبت به خود پیدا کنید. مراحلی که در بالا توسط شوانا کامینز توضیح داده، به نظر خیلی سطحی و ابتدایی می‌آیند، اما وقتی شما با یک نظم سه چیز خوب در مورد خودتان و سه آرزوی خوب در مورد خودتان و دیگران را مرور می‌کنید، هم مغزتان از استرس روزانه فاصله می‌گیرد و هم اینکه تصور بهتری نسبت به خودتان پیدا می‌کنید و مغزتان به این "مود" می‌رود که گویی امروزم آنچنان هم بد نبوده. پس از این مرحله راضی شدن از خود، خواب بسیار راحت‌تر شما را می‌رباید! البته ممکن است تکنیک‌های خودیافته دیگری پیدا کرده باشید که همین کار را بکنند. اما چهارچوب اصلی سرد کردن مغز، همین است! منبع: