حذف دختران از روی جلد کتاب درسی با اینکه نشان‌دهنده‌ی نگاه جنسیتی متولیان است، تاثیری بر حضور اجتماعی دختران ایران ندارد. به اعتبار چند دهه کارم با کودکان و نوجوانان، ارزیابی‌ام این است از دهه‌ی تقریبا در تمام برنامه‌های ملی، مشارکت دختران حتی در روستاها بیشتر از پسران است. از نسبت مشارکت دختران به پسران در فعالیت‌های اجتماعی آماری نیست، اما تجربه‌ی من مشارکت دست‌کم دو‌برابری دختران نسبت به پسران است که در بزرگسالی به کمک ساختارهای اجتماعی و سیاسی به نفع مردان تغییر می‌کند. همین یکی از چالش‌های مهم است که خود را در قالب‌تعارض‌های دیگر نشان می‌دهد. آموزش و پرورش رسمی و به تبع آن حتی معلمان سال‌هاست که مرجعیت خود را در جامعه از دست داده‌اند و الزما آن‌چه می‌گویند و می‌خواهند، دانش‌آموزان و خانواده‌ها قبول نمی‌کنند. چنین کارهایی نه تنها دانش آموزان را به مدرسه و کتاب درسی و معلمان برنمی‌گرداند که فاصله را عمیق‌تر می‌کند. به نظرم فهم نهاد رسمی آموزش و پرورش از جامعه دچار اختلال است. این اتفاق نشانه‌ی کوچکی از این اختلال است. پافشاری بر ارزش‌های برخی و تحمیل آن بر مردم، به زیان منافع مردم و سرنوشت جامعه است. اگر متولیان این بخش از آموزش و پرورش واقعا اهل پژوهش بودند، کافی بود، پژوهش‌های رسمی را ببینند. پیمایش ارزش‌ها و نگرش‌های جامعه نشان می‌دهد که مرجعیت آموزش و پرورش با کاهش جدی رو به رو بوده است. پس به هوش باشیم و با این دست اقدامات تیشه به ریشه دختران سرزمینمان نزنیم.