ما غذاها را بر حسب ویتامینشان طبقه‌بندی می‌کنیم. هر سال میلیاردها پول صرف خرید مکمل‌های غذایی از جمله ویتامین می‌شود. ویتامین‌ها برای سلامتی و حیات ضروری هستند. اما آگاهی ما از وجود آن‌ها فقط به سال قبل بازمی‌گردد. قبل از آن به فکر کسی نرسیده بود که عنصر بخصوصی در غذاها برای بقای حیات ما ضروری است. حداکثر به فکر بعضی‌ها رسیده بود مقدار غذایی لازم و کالری‌های آن را اندازه بگیرند. کشف ویتامین‌ها علم تغذیه را متحول کرد و آگاهی بشر از سلامتی، رژیم غذایی، تغذیه را کامل نمود. علم زیست‌شناسی و مطالعه عملکرد بدن انسان نیز کامل شد. اوایل سال بیماری بری‌بری سایه سنگینی بر عملکرد کمپانی هلندی هند شرقی انداخته بود. پاستور میکروب‌ها را کشف کرده بود، بنابراین دانشمندان تصور می‌کردند که علت بیماری‌ها وجود میکروب‌هاست. با این حال اطبای این کمپانی قادر نبودند میکروب این بیماری را کشف کنند. در ، پزشکی ساله هلندی به نام کریستین آیکمان به هند سفر کرد تا بخت خود را در این زمینه بیازماید. به محض ورود او بیماری در میان مرغ‌هایی که برای تحقیق نگهداری می‌شدند شایع شد. آیکمان شروع به تحقیق کرد اما بیماری به ناگاه و بی‌مقدمه ناپدید شد. آیکمان سردرگم شده بود تا به سوال و جواب از آشپزی پرداخت که مسیول تغذیه مرغ‌ها بود و متوجه شد که در زمان شیوع بیماری، او از برنج سفید (بدون سبوس) برای تغذیه مرغ‌ها استفاده می‌کرده تا با اعتراض روسای خود مواجه شده که چرا چنین غذای گرانی را به مرغ ها می‌دهد و او غذای آن‌ها را به برنج قهوه‌ای با پوست تغییر می‌دهد. آیکمان متوجه شد با تغییر غذای مرغ‌ها از برنج سبوس‌دار به رنگ سفید بدون پوست - این بیماری دوباره ظاهر می‌شود. او با مطالعه غذای زندانی‌ها متوجه شد در میان آن‌هایی که برنج سبوس‌دار می‌خوردند نشانه بیماری دیده نمی‌شد. آیکمان اعتقاد پیدا کرد چیزی در برنج قهوه‌ای، بری‌بری را معالجه می‌کند و مقاله‌ای نوشت و مدعی شد که بر این بیماری پیروز شده است. اما نتوانست موضوع را از ب عد دیگری بررسی کند که بری‌بری به دلیل فقدان چیزی که در برنج قهوه‌ای پیدا می‌شود، معالجه شده است. فردریک هاپکینز محققی بود که در متولد شد. او در امنواسیدی کشف کرد. هاپکینز نام آن را تریپتوفان گذاشت. او با مطالعه بر روی جانوران مزرعه تشخیص داد که بدون این آمینواسید جانوران مزرعه نمی‌توانند زنده بمانند. تا سال شیمی‌دان‌ها، حداقل آمینواسید را شناسایی و جدا کردند. هر یک از آن‌ها بخشی ضروری در ساختمان‌های مولکول‌های پروتیین‌ها بودند. نه فقط به دلیل پروتیین و کالری که درست می‌کردند بلکه چیز دیگری در آن‌ها بود که برای ادامه حیات ضروری بود، ولو به مقدار مختصر. هاپکینز با مطالعه مقاله‌های آیکمان متوجه شد که آمینواسید برنج قهوه‌ای مانع بری‌بری می‌شود. بعدها او دریافت که بیماری‌هایی مانند بری‌بری، اسکوربوت (خون‌ریزی لثه‌ها به دلیل کمبود ویتامین ث) ، پلاگر (تولید لکه‌های بزرگ بر روی پوست به دلیل کمبود ویتامین ب و پ) به دلیل وجود چیزی پیدا نمی‌شوند بلکه به دلیل کمبود چیزی پیدا می‌شوند. او نتیجه گرفت که کمبود آمین‌ها (که ترکیبی از اتم‌های نیتروژن و هیدروژن در آمینواسید هستند) باعث به وجود آمدن بیماری می‌شود. او نام اسیدهای مربوطه را ویتامین نامید (یعنی امین‌های زنده) نامید. چند سال بعد محققان کشف کردند که همه ویتامین‌ها، آمین‌ها را ندارند. به هر حال تحقیق در موادغذایی ضروری راهی بود که کشفیات هاپکینز موجب شناسایی آن شد. فکر می‌کنید همه شیرینی‌ها مضر هستند؟ نه، نوعی از شکلات بدون قند، به ازای هر واحد درصد ویتامین E دارد. منبع: یک پزشک