هر روز والدین خیرخواه به روش‌های مختلف و غیر ارادی فرهنگ تجاوز را ترویج می‌کنند و فرزندان ما از آن رنج می‌برند. لازم است کودکان به موقع روشن شوند که رضایت در هر رابطه‌ای مهم است. به عنوان پدر و مادر، ما احتمالا مستقیم با بچه‌ها در مورد تجاوز جنسی صحبت نمی‌کنیم، حداقل تا زمانی که بزرگتر شوند. اما باید اطمینان حاصل کنیم که درس‌های خیلی خطرناک را به آن‌ها نمی‌آموزیم، حتی اگر این کار عمدی نباشد. در اینجا شش روش متداول برای ارسال پیام‌های اشتباه به بچه‌ها و نحوه رفع آن‌ها وجود دارد. منظور اکثر والدین چیزی بدی نیست که می‌گویند: "خوب، پسر هستند دیگه. " غالبا از این عبارت برای رفتار بد استفاده می‌شود، مانند زمانی که آن‌ها به شخصی ضربه می‌زنند یا چیزی را خراب می‌کنند. واقعیت این است که پسران هر وقت می‌شنوند ما رفتار آن‌ها را با گفتن اینکه این تنها بخشی از زندگی پسران است توجیه می‌کنیم، می‌آموزند که فراتر از هر قانونی هستند و از آن بدتر، به پسران گوشزد می‌کنیم که نمی‌توانند انگیزه‌های خود را کنترل کنند. این پیام حتی با بالغ شدن و شروع به تجربه میل جنسی در ذهن آن‌ها باقی خواهد ماند. تعجب نکنیم اگر آن‌ها در طول زندگی به خود بگویند پسران بالاتر از همه قوانین هستند به دلیل امتیاز مرد بودن، آن‌ها حق دارند که دیگران را مورد اذیت و آزار جنسی قرار دهند. بسیاری از والدین به فرزندان خود می‌گویند که دوست یا بستگان خود را برای خوش آمد یا خداحافظی در آغوش بگیرند. چه کودک بخواهد و چه نخواهد این پیام خطرناکی را ارسال می‌کند که ممکن است رضایت رد شود یا اصلا اهمیتی نداشته باشد. در عوض، چندین گزینه مختلف برای نحوه خوشامدگویی یا دیدن نزدیکان خود ارایه دهید. مثلا از فرزندان خود بپرسید: آیا دوست دارید مادربزرگ خود را در آغوش بگیرید؟ این نکته‌ی بسیار دشواری است، خصوصا برای والدین چند فرزند. خواهران و برادران اغلب با یکدیگر درگیری دارند. این اتفاق می‌افتد که آن‌ها می‌جنگند. برای والدین مهم است که قبل از تصمیم گیری در مورد عواقب این، از کل ماجرا مطلع شوند. سوال"شما چه کردی که او تو را زد؟ " هم به قربانی و هم به متجاوز می‌آموزد که یک شخص می‌تواند کسی را مجبور به انتخاب اشتباه کند. این پیام در جامعه ما گسترده است، به عنوان مثال، چنین سوالی"او در شب تجاوز چه لباسی پوشیده بود؟ "حال بجای سوال"شما چه کردی که او تو را زد؟ "، به هر یک از کودکان بگویید، "از ابتدا تا انتها به من بگویید که چگونه همه این اتفاق‌ها افتاد. " به این ترتیب قبل از سرزنش کسی، یاد خواهند گرفت که چگونه هر کودک در درگیری نقش داشته است و حتما به کودکان یادآوری کنید که آن‌ها همیشه یک حق انتخاب دارند: آیا باید از خشونت استفاده کنند، شخصی را آزرده کنند یا خیر و اینکه هیچ کس نمی‌تواند آن‌ها را مجبور به انجام آن کند، حتی با آزار و اذیت یا توهین. فرقی نمی‌کند دختر یا پسر داشته باشید. مهم است که آن‌ها در اسرع وقت یاد بگیرند که برای جلب توجه او، ضربه زدن یا صدمه زدن به شخصی همیشه غیرقابل قبول است و این قطعا راهی نیست که بتوانید احساسات خود را به کسی نشان دهید. جمله"او این کار را انجام می‌دهد، زیرا شما را دوست دارد" این ایده را تقویت می‌کند که"عشق = رنج"، آسیب رساندن به دیگران اشکالی ندارد. این روش به خشونت در آینده علیه شریک زندگی کمک می‌کند. همچنین به کودکان می‌آموزد که تمایل آن‌ها به توجه مهمتر از احساسات شخصی است که دوست دارند. اگر این فرهنگ تجاوز به عنف نیست، پس چه چیز دیگری است؟ به عنوان پدر و مادر، ما همیشه معلم هستیم، حتی بدون آنکه خود بدانیم. فرزندان سخنان ما را می‌شنوند و نحوه ارتباط آنچه را که می‌گوییم با آن‌ها تحلیل می‌کنند. اگر فرزندان ما بشنوند که ما تجاوز به عنف را با هر چیزی توجیه می‌کنیم، این پیام را می‌آموزند. آن‌ها همچنین می‌شنوند که چگونه زنان را به دلیل رابطه جنسی یا لباس تحقیر می‌کنید و مطمینا آن را به یاد می‌آورند. آن‌ها ممکن است باور کنند که شرایطی وجود دارد که شخص مستحق تجاوز و خشونت است. هنگام صحبت در مورد تجاوز و تعرض، به فرزندان خود یادآوری کنید که هیچ کس شایسته تجاوز نیست. هیچ کس نمی‌تواند مست بودن یک شخص یا استفاده از مواد مخدر را دلیل موجه برای تجاوز به او بداند. تقصیر تجاوز جنسی همیشه به عهده شخص متجاوز است. امروزه به بسیاری از دختران آموزش داده می‌شود که ارزش آن‌ها با"پاکی" آن‌ها تعیین می‌شود. گفتن پاک بودن یا متواضع بودن، فضیلت او را تعیین می‌کند به دلایل زیادی گفتن این جمله باعث آسیب رساندن به دخترانی که مورد آزار جنسی یا تعرض قرار گرفته اند بسیار خطرناک است. الیزابت اسمارت توضیح می‌دهد، به عنوان بازمانده یک آدم ربایی و تجاوز، ت کید بر پاکی می‌تواند قربانیان سوء استفاده یا تجاوز را از فرار یا جستجو برای کمک باز دارد. یادگیری اینکه رابطه جنسی درصورت عاشق بودن اشکالی ندارد، می‌تواند منجر به تصمیماتی ناسالم شود. مارنی گلدنبرگ، مشاور پزشکی و معلم آموزش جنسیت، استدلال می‌کند که تلاش برای ارتباط جنسی با عشق ممکن است در واقع یک دام باشد. به دختران آموخته می‌شود که عاشق بودن امنیت رابطه جنسی را تضمین می‌کند، که همیشه درست نیست. کارشناس یادآوری می‌کند، بعضی از پسر‌ها حتی از این واقعیت که دختران عشق را با ایمنی اشتباه می‌گیرند از آن‌ها سوء استفاده جنسی می‌کنند. منبع: