طب آیورودیک ( Ayurvedic ) که بیش از هزار سال قبل در هند به وجود آمد، نوعی علم درمانی است. زندگی امروزی می‌تواند این طرز فکر را برای ما به وجود آورد که برای دستیابی به ظاهر دلخواه مان باید از جدیدترین محصولات بهداشتی تولید شده استفاده کنیم. اما شاید روش‌های امتحان پس داده‌ای که زنان هندی هزاران سال از آن‌ها استفاده کرده اند، برای داشتن مو‌هایی پرپشت، سالم و درخشان بهتر باشند. در ادامه می‌خواهیم ببنیم راز پرپشتی مو‌های زنان هندی در چیست. بالایام ( Balayam ) یک تکنیک یوگا و همینطور روشی از طب فشاری و رفلکسولوژی ( Reflexology ) است. در این روش ناخن‌های دست (به جز انگشت شست) با فشاری یکسان به یکدیگر مالیده می‌شوند. این کار باید هر روز به مدت تا دقیقه انجام شود. در این حالت انگشتان شست رو به بالا قرار می‌گیرند. تصور می‌شود نقاط فشار زیر ناخن‌ها می‌توانند باعث جریان یافتن خون به سمت کف سر شوند و به این ترتیب رشد مو‌ها را زیاد کنند. این روش دیر بازده است و به صبوری نیاز دارد و ممکن است ماه‌ها طول کشد تا نتیجه دهد. شیکاکای یک درخت درختچه مانند است که در هند رشد می‌کند و قرن‌ها است از فواید آن برای سلامتی مو‌ها بهره برده می‌شود. آن را نوعی شامپوی طبیعی می‌دانند و غلاف‌های دانه دار آن مملوء از ویتامین‌های A ، D ، E و K و دیگر آنتی اکسیدان‌ها هستند. این ریزمغذی‌ها فولیکول‌های مو را تغذیه می‌کنند و باعث رشد مو‌ها می‌شوند. برگ، غلاف و پوست درخت شیکاکای را خشک می‌کنند و از آن پودر درست می‌کنند. این پودر را با آب مخلوط می‌کنند و با آن یک خمیر می‌سازند که برای مو‌ها استفاده می‌شود. خواص آن تمامی ندارد و می‌تواند باعث افزایش رشد موها، باز شدن گره موها، کاهش شوره سر، جلوگیری از موخوره و باعث نرم و درخشان شدن مو‌ها می‌شود. در هند از انواع بسیار مختلفی از روغن برای رطوبت بخشی بیشتر به مو‌ها استفاده می‌شود که هر یک خواص مختلفی دارند. استفاده از روغن برای مو‌ها روشی است که قرن‌ها است انجام می‌شود و در طب آیورودیک هم به آن توصیه شده است. این کار باعث افزایش گردش خون، رطوبت بخشی و تحریک فولیکول‌های مو از طریق ماساژ کف سر با روغن می‌شود. اما زیاده روی در این کار می‌تواند آسیب زا باشد بنابراین رعایت تعادل از اهمیت زیادی برخوردار است. بعضی از روغن‌های مورد استفاده در هند عبارتند از: روغن املا، روغن نارگیل، روغن کرچک و روغن بادام. زنان هندی از گذشته مو‌های خود را می‌بافند. گرچه شواهد و مدارک اندکی مبنی برای ت ثیرگذاری این کار بر رشد مو‌ها دارد، اما بافتن مو‌ها فوایدی هم دارد. مو‌های بافته کمتر به پارچه‌ها ساییده می‌شوند و همین دلیل احتمال شکستن آن‌ها کمتر است. مو‌ها کمتر هم گره می‌خورند و نیازی به زیاد شانه کردن نیست. نکته‌ی اصلی شل بافتن مو‌ها است تا پوست سر کشیده نشود. وقت‌هایی که موهایمان به توجه و رسیدگی بیشتری نیاز دارند، با استفاده از ماسک مو می‌توان آن‌ها را به طور عمیق تغذیه کرد و به آن‌ها رطوبت بخشید. اما زنان هندی از خواص مواد طبیعی برای احیا و تحریک اندک مو‌ها استفاده می‌کنند. بسیاری از ماسک‌های خانگی ترکیبی از موادی هستند که از قبل در آشپزخانه‌ی خود داریم، مثل عسل، آووکادو، ماست، سکه سیب، آلویه ورا و غیره. حنا یک گیاه طبیعی است که می‌تواند مو‌ها را به رنگ سیاه یا شرابی یا حتی طیف‌هایی از نارنجی درآورد. حنا خواص ضد قارچ هم دارد و به همین دلیل به رفع مشکل شوره سر کمک می‌کند و می‌تواند ریزش مو را کاهش دهد. حنا حاوی ویتامین E هم هست که به نرم شدن مو‌ها کمک می‌کند. در انتخاب حنایی که می‌خواهید از ان استفاده کنید دقت داشته باشید، چون بعضی از آن‌ها ممکن است حاوی مواد شیمیایی باشند. از تخم مرغ از قرن یازدهم برای تقویت مو‌ها می‌شود. تخم مرغ حاوی پروتیین‌ها و چربی‌هایی است که به مو‌ها درخشش زیبایی می‌دهند. از تخم مرغ هم در ساخت ماسک مو می‌توان استفاده کرد و هم می‌توان سفیده‌ی آن را مستقیم به ریشه‌ی مو‌ها مالید. اجازه دهید مواد تا دقیقه روی مو‌ها باقی بماند. منبع: