معماری مدرن ایران تقریبا همزمان با دوره پهلوی متولد می‌شود. پس از سال چهره شهرها و معماری ایران متحول می‌شود. در دوران رضاخان معماری تا حد زیادی دنباله‌روی معماری باستانی دوران هخامنشی بود. بسیاری از بناهای دوره رضاخان همچون بناهای دوران هخامنشی، ستون‌های متعدد داشتند. برای بررسی معماری دوره پهلوی، آن را به دوره پهلوی اول و دوره پهلوی دوم تقسیم می‌کنند. در سال‌های تا که دوران سلطنت رضاخان است، ساخت و سازهای زیادی انجام شد. از این دست اقدامات عمرانی می‌توان به ساخت مدرسه، دانشگاه‌و راه‌آهن اشاره کرد. جریان اصلی معماری در دوره پهلوی اول، معماری نیوکلاسیک باستان‌گراست. در معماری نیوکلاسیک در نما یا تزیینات ساختمان از عناصر معماری ایران باستان استفاده می‌شد ولی درون ساختمان بر اساس نیازهای کاربردی جدید طراحی می‌شد. از شاخص‌ترین نمونه‌های معماری نیوکلاسیک در این دوران می‌توان به کاخ شهربانی اشاره کرد. سر ستون‌های این ساختمان با نماد جانوران اساطیری و نقش سربازان هخامنشی کاملا از معماری هخامنشی الهام گرفته شده و پله‌های ساختمان نیز یادآور کاخ آپادانا است. یک نمونه دیگر موزه ایران باستان است که ساخت آن در سال آغاز شد و در سال به پایان رسید. نما و سردر این ساختمان از طاق کسری الگوبرداری شده است. علاقه رضاخان به فرهنگ غرب، نسل دیگری از بناها را پدید می‌آورد که نشانه‌های معماری باروک در آن‌ها مشاهده می‌شود. کاخ دادگستری و ساختمان صندوق قرض‌الحسنه پس‌انداز بانک ملی ایران از نمونه‌های این گرایش در معماری دوره پهلوی اول هستند. از جمله مولفه‌های این سبک معماری ت کید بر مجسمه‌هایی با ارتفاع بیشتر از سطح دید و ستون‌ها و سرستون‌های انحنادار و با حرکت تند در پلکان ورودی و خروجی ساختمان است. معماری نیوکلاسیک ایران در دوره پهلوی اول، با توجه به گرایش رضاخان به دوره تاریخی پیش از اسلام و روابط حسنه با آلمان نازی که پرچمدار معماری نیوکلاسیک بود، تقویت شد. برای پیاده‌سازی این سبک معماری خود حکومت دستور ساخت بناهایی با این سبک را می‌داد و بدین منظور معماران اروپایی را برای طراحی ساختمان‌های دولتی به ایران دعوت می‌کرد. از ویژگی‌های نیوکلاسیک باستان‌گرا ایرانی که سبک ملی نیز نامیده می‌شود، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ایوان‌های بزرگ و مرتفع در ورودی‌ها. ستون‌ها و سرستون‌ها به سبک تخت جمشید. طراحی پنجره‌ها و قاب‌ها به سبک معماری تخت جمشید. استفاده از کنگره‌ها در بام کاخ‌ها. استفاده از سنگ و سیمان به عنوان مصالح. استفاده از نقش‌های مورد استفاده در تخت جمشید. در دوره پهلوی دوم (سال‌های تا ) با حذف و تعدیل گرایش‌های نیوکلاسیک و باستان‌گرایانه تغییرات جدی در سبک معماری رخ می‌دهد. در این دوره بیشترین ت کید بر کاربردی بودن طراحی‌هاست و شهرنشینی با سرعتی بسیار بالا در حال رشد است. برخلاف دوره پهلوی اول که جو غالب معماری در ایران مت ثر از سه جریان معماری اواخر قاجار، مدرن و سبک نیوکلاسیک (سبک ملی) بود، جریان غالب معماری در دوره پهلوی دوم، معماری مدرن بود. معماری مدرن شکل گرفته در این دوره، عمدتا مت ثر از کارهای لوکوربوزیه، فرانک لوید رایت، ریچارد نویترا، آلوار آلتو و جیمز استرلینگ بود و معماری شبه مدرنیستی ایران نام گرفت.