تا وقتی که استرس نداشته باشیم و همه چیز زندگی خوب باشد، شنیدن در مورد اینکه بعضی‌ها به یوگا و تن‌آرامی و یا شیوه‌های نفس کشیدن خاصی برای آرام شدن نیاز دارند، به نظر خیلی تصنعی و تخیلی می‌آید. اما وقتی واقعا دچار استرس‌های به زوال برنده روان و فرساینده تن شویم، می‌فهمیم که استفاده درست از این شیوه‌ها تا چه حد می‌تواند کارا باشد. شما اصلا لازم نیست که یک معتقد چاکراها یا مسایل معنوی باشید، همینکه چند بار در روز، تمرین تنفس خوبی داشته باشید، برایتان کافی است. چند ماهی است که ساعت هوشمند می‌بندم و وقتی می‌دیدم که گاهی الرت نفس کشیدن برایم می‌آمد، تعجب می‌کردم و با خودم می‌گفتم چه بیهوده، من که دارم نفس می‌کشم و ظاهر استرسی ندارم. بعد مسایلی من را به این نتیجه رساند که درنگ‌های متناوب در حین کار و بستن چشم‌ها و به چیزهای خوب فکر کردن و تمرین‌های یک دقیقه‌ای تنفس، چقدر می‌توانند تنش را از من دور کنند. در مقاله‌ای که در نشریه Frontiers in Human Neuroscience منتشر شده تایید شده که فعال کردن سیستم عصبی مرکزی از طریق تنفس‌های خودآگاهانه می‌تواند انعطاف مغزی و روانی را تقویت کند، میزان تمرکز و توجه را افزایش دهد و به تن‌آرامی، احساس لذت و هشیاری بینجامد. در این تحقیق مشخص شده که حتی تمرین تنفس در دقیقه اثرات خوبی روی بخش پوسته‌ای و زیرپوسته‌ای مغز می‌گذارند و اگر بشود این تمرین را به دققیقه رساند، علایم اضطراب، افسردگی، خشم و آشفتگی کمتر هم می‌شود. جالب است که اصلا این تمرین‌ها دشوار نیستند: - بنشینید و بهتر است که چشم‌هایتان را ببندید. - یک نفس عمیق بکشید و هوا را از بینی داخل کنید و از دهان بیرون بدهید. - روی احساس عبور هوای تازه و رسیدن آن به ریه‌های در حال انبساط خود تمرکز کنید. - همزمان با بیرون دادن نفس، به شل شدن عضلات خود فکر کنید. - این تمرین را - سیکل ادامه دهید و بعد توقف کنید. - سپس چشم‌هایتان را باز کنید. منبع: