در پانزده سال گذشته، به همت عده‌ای از زنان پزشک، پرستار و محقق علوم پزشکی این بحث جدی و علنی در پزشکی پررنگ شد که پزشکی، از تشخیص گرفته تا درمان تا چه میزان نگاه مردانه دارد و بدن زن و تفاوت‌های کلیدی فیزیولوژی زن با مرد را نادیده می‌گیرد. هنوز هم اکثر دارو‌ها تنها بر روی "مردان سالم" امتحان می‌شود و از زنان در دوره‌ی آزمایش دارو خبری نیست. اکثر این مردان هم سفیدپوست هستند و بنابراین تفاوت‌های نژادی و محیطی هم مدنظر قرار نمی‌گیرد. در یکی از کتاب‌های تازه در انتقاد از این رویه‌ی پزشکی، دکتر الیسون جی. مک‌گریگور، پزشک، مفصل از تفاوت‌های فیزیکی، هورمونی، کروموزومی و. اندام زن با مرد نوشته است که نادیده گرفته می‌شود. او صد‌ها مورد پزشکی را بررسی کرده که چطور این نادیده گرفتن و تجویز دارو و دوز نامناسب که همه برای مردان سفیدپوست تعریف شده و بس، سلامت زنان را بدتر کرده یا به خطر جدی انداخته است. مک‌گریگور می‌گوید وقتی از دانشگاه "براون" فارغ‌التحصیل و در بیمارستان مشغول به کار شد، ازش پرسیدند کدام حوزه پزشکی بیشتر برایش جذاب است؟ وقتی گفت: "سلامت زنان" فوری گفتند: آهان تخصص زنان و زایمان! نه. منظورش مطلقا زنان و زایمان نیست. اما نگاه کاملا غالب پزشکی همین است که "سلامت زنان=زنان و زایمان! ". او هم این یافته تلخ پژوهشی را تایید می‌کند که در موارد متعددی برای زنانی که دچار حمله و مشکل قلبی شدند، پزشک تشخیص "حمله عصبی" می‌دهد و با تشخیص غلط باعث مرگ زن می‌شود. این مساله آن‌چنان رایج است که در بریتانیا اصطلاح"شکاف جنسیتی در بیماری‌های قلبی" رایج شد و به دیگر کشور‌ها هم رسید. نتایج بررسی‌ها در بریتانیا نشان داد این احتمال که برای زنان در ابتدا تشخیص نادرست در رابطه با بیماری‌های قلبی دهند، درصد بیشتر از مردان است. حتا بعد از تشخیص درست، کماکان زنان کمتر داروی مناسب و درست برای وضعیت جسمی خود دریافت می‌کنند و احتمال مرگ ناشی از تشخیص نادرست قلبی در میان آن‌ها به‌مراتب بیشتر از مردان است. این وضعیت آن‌قدر جدی است که "بنیاد قلب بریتانیا" در بیانیه‌ای به صراحت گفت که پزشکی در حوزه‌ی بیماری‌های قلبی "کاملا مردانه و بر محور بدن مرد" است و بس. دکتر مک‌گریگور توضیح می‌دهد که یک دلیل این مشکل ریشه‌دار حذف زنان از آن‌جا شروع شد که تصمیم گرفته شد در آزمایش‌های پزشکی زنان باردار و زنان جوان که می‌خواهند در آینده باردار شوند، کاملا کنار گذاشته شوند. تمام آزمایش‌ها شد "مردان سالم". او یک دلیل دیگر را این نگاه ریشه‌دار مردسالارانه می‌بیند که کلیشه‌ی غالب پزشکی است: مردان دارند درد را کمتر از حد واقعی نشان می‌دهند بنابراین اگر می‌گوید کمی درد دارد، خیلی درد دارد و جدی‌تر است. برعکس زنان در نشان دادن درد غلو می‌کنند و اگر می‌گوید خیلی درد دارم، همچین هم خبری نیست و جو می‌دهد! پژوهش مهم دیگری در آلمان نشان داد درصد مبتلایان به "سندروم کیو تی" زنان‌اند. درصد این زنان صرفا به دلیل دارو‌هایی به سندروم مبتلا شدند که یا اشتباه یا در اندازه‌ای که برای زنان مناسب نیست، تجویز شد. دکتر مک‌گریگور که حالا در بیمارستان دانشگاه "براون"، پزشک متخصص در جنسیت و درمان هم هست، می‌گوید، همین حالا هم برای تغییر این رویه، دیر شده اما با این حال معتقد است که رویه‌ی غالب به سرعت در حال تغییرات امیدوارکننده است. حتا در سال ، یکی از بزرگ‌ترین نهاد‌های مالی که بودجه‌ی تحقیقات پزشکی را تامین می‌کند، در کنفرانسی تایید کرد که باید جنسیت را به‌عنوان یکی از معیار‌های بیولوژیک در تمام تحقیقات دارویی و درمانی، مد نظر قرار داد.