به گزارش استان سوماترای غربی اندونزی میزبان" مردم جهان است. در آنجا، مردان حتی در خانه همسرشان نیز یک"مهمان" محسوب می‌شوند. به نقل از بی بی سی انگلیسی، مدیریت همه چیز در آنجا بر عهده زنان است. جزیره سوماترا ششمین جزیره بزرگ جهان و بزرگ‌ترین جزیره‌ای است که تمام خاک آن در کشور اندونزی قرار دارد، این جزیره حدود میلیون نفر جمعیت دارد. آغاز حکومت زنان - افسانه‌ها حاکی از این هستند که "پادشاه ماهاراجو دیراجو، " بنیانگذار پادشاهی "کوتو باتو، " در اواسط قرن میلادی از دنیا رفت. او هنگام مرگ سه نوزاد پسر از سه همسرش بجای گذاشته بود. همسر اولش، پوتی ایندو جالیتو، پادشاهی و همچنین سرپرستی فرزندان او به عهده گرفت تا بذر پاشیده شودزنان همه کاره‌اند در این ساختار اجتماعی منحصر به فرد و البته پیچیده، تمام دارایی‌ها مانند زمین برنج و خانه توسط دختران به ارث برده می‌شود. فامیلی فرزندان از فامیلی مادرشان گرفته شده و مردان نیز در خانه همسران تنها یک مهمان هستندچند مذهبی مردم"مینانگ" در ابتدا پیرو "آنیمیسم" یا جان‌گرایی بودند و عناصر طبیعت را پرستش می‌کردند تا اینکه آیین هندو و پس از آن بودا از هند به آنجا صادر شد. فرهنگ آن‌ها همچنان مبتنی بر"عادت" (مراسم محلی، اعتقادات و قوانین برگرفته از آنیمیسم و آیین هندو) است. پاوانگ‌ها (یا همان متخصصان معنویات مردم مینانگ) برای درمان بیماری‌ها، پیشگویی از آینده و برقراری ارتباط با ارواح نزد مردم شناخته می‌شوند. علیرغم ترویج زن سالاری بین مردم مینانگ، گروهی از آن‌ها به اسلام نیز روی گردانده‌انداتفاقی عجیب علیرغم سنت اسلامی که در آن عروس پس از ازدواج وارد خانه داماد می‌شود، در این منطقه‌دامادها پس از ازدواج به خانه پدری عروس رفته و با آن‌ها زندگی می‌کند. جهیزیه نیز بر اساس میزان تحصیلات و شغل داماد توسط خانواده عروس تعیین می‌شودبزرگترین روز عروسی ازدواج امری نسبتا پیچیده است. در روز عروسی، داماد از خانه خودش به خانه عروس برده شده تا مراسم عروسی برگزار شود. آداب ازدواج که در آنجا نیز به آن "نکاح" گفته می‌شود، طبق اسلام صورت می‌گیرد. دختران و گروه موسیقی در بدو ورود داماد از او استقبال می‌کننداعضای خانواده عروس بهترین لباس‌های سنتی خود را به تن کرده و روی سرشان پول، هدایا و غذا حمل می‌کنند تا به داماد بدهندرویکرد تساوی گرایانه ازدواج نوعی امتیاز اقتصادی و اجتماعی برای زنان مینانگ به همراه دارد. زنان بزرگتر کنترل تمام تبار خود را عهده‌دار می‌شود. آن‌ها در خانه حرف اول را زده و زمین‌های زراعی را نیز مدیریت می‌کنند. آن‌ها همچنین در ارتباط با خویشاوندان و رفع مجادله‌ها میانجی‌گری می‌کنند. از مردان مینانگ نیز انتظار می‌رود تا منبع درآمد منظمی داشته و مسیولیت تربیت فرزندان را نیز به عهده بگیرند. برخی برای یافتن کار از روستا بیرون رفته و گاهی اوقات به خانه برمی‌گردند. هنگام بازگشت نیز آن‌ها هیچ حقی برای اظهار نظر در مورد روابط خانگی ندارندبوفالوی پیروز طبق افسانه‌ها، زمانی که پادشاه امپراطوری ماجاپاهیت در جاوا علیه "مینانگ کابایو" اعلان جنگ کرد، پادشاه سوماترا جنگ بوفالوها را به جای جنگ واقعی پیشنهاد کرد. بوفالوی مینانگ کابایو با شاخ توانست شکم بوفالوی ماجاپاهیت را پاره کند و موفق به شکست او شود. گفته شده که مینانگ کابایو از دو بخش تشکیل شده: مینانگ به معنای فاتح یا پیروز و کابایو به معنای بوفالوی آبی. به همین دلیل است که سقف خانه‌ها و آرایش سنتی سر خانم‌ها به شکل شاخ بوفالو استرنگ‌های پیروزی گرچه موسم مرگ آن جامعه زن سالار از مدت‌ها پیش پیشبینی شده، اما این گروه در اقلیت برخلاف انتظار سنت‌های خود را حفظ کرده است. رنگ‌های مشکی، قرمز و زرد موجود در پرچم مینانگ کابایو اشاره به سه شخصیت خاص دارد: لوهاک لیموپولوآ کوتو برای ذات شورشی‌اش، لوهاک آگام برای شجاعتش و لوهاک تاناه داتار برای خواستگاه فرهنگی و آیینی‌اش. فرادید