آیا آنتوان دوسنت اگزوپری تجاوزگر و خیانت‌کار، بی‌مبالات و بی‌ملاحظه، با رفتاری آمرانه بود؟ چه کسی می‌تواند باور کند که خالق شازده کوچولو، نیرنگ‌بازی بوده که همسفرش را درون هواپیما بر فراز آسمان برای تن دادن به کامجویی تهدید به سرنگونی هواپیما کرده و چه کسی گمان دارد که شازده کوچولو حکایت مصور عشقی است که ریشه در واقعیت‌های زندگی نویسنده دارد و تنها بیانیه عذرخواهی آنتوان از همسری بی‌نام و نشان و خاموش است؟ کنسویلو بیست سال پیش درگذشت. در نخستین و بلندترین زندگینامه‌ای که توسط رقیب عشقی کنسویلو درباره اگزوپری نوشته شده، از کنسویلو فقط در یک جمله نام برده شده است: زنی که شکیبا و خاموش میز تحریر نویسنده را مرتب می‌کرد، با محبت بسته غذای خلبان پرواز شبانه را فراهم می‌ساخت و در پی هر سقوط او، پرستار تن مجروح همسر بود و در برابر ماجراهای عشقی شوهر، با افسردگی، حملات میگرنی و بی‌خوابی، واکنش نشان می‌داد. حالا آیا باید باور بکنیم که گل سرخ لجباز و خودخواه و یگانه شازده کوچولو همان کنسویلوی اهل ال سالوادور است؟ کسی که سرانجام زندگی‌اش با آنتوان به بیمارستان روانی کشیده شد و. پال وبستر آخرین زندگینامه آنتوان دوسنت اگزوپری را براساس خاطرات کنسویلو سالسین همسر ال سالوادوری اگزوپری انتشار داده است با قضاوتی سهمگین و بی‌رحمانه که حاکی از معلوماتی غنی است. وبستر از قول یکی از دوستان آنتوان می‌نویسد: "به هنگام خواندن این کتاب کوچک گویی دزدکی به یکی از گفت‌وگوهای آنتوان و کنسویلو گوش می‌دهم. "شاید آنتوان دوسنت اگزوپری وقتی که این جمله را از زبان شازده کوچولو می‌نوشت در صادق‌ترین لحظه زندگی‌اش بود: "من خام‌تر از آن بودم که راه دوست داشتن او را بدانم. "به گزارش دی ولت، نشریه آلمانی، از آخرین زندگی نامه مربوط به آنتوان دوسنت اگزوپری که حدود دو دهه پیش منتشر شد: در کتابی که پس از انجیل پرفروش‌ترین کتاب دنیاست، شازده کوچولویی در سیاره‌ای بسیار کوچک از گل سرخی با چهار خار نگهداری می‌کند. او هر روز صبح به گل‌اش آب می‌دهد و خودخواهی‌ها، دروغ‌ها و ملامت‌هایش را تحمل می‌کند. سپس دلزدگی‌اش او را به گرد جهان می‌کشاند تا بیاموزد و دوستانی بیابد. او تازه در دور دست‌ها، بر روی زمین می‌آموزد که گل سرخ‌اش را دوست بدارد. چون گل‌اش یگانه است. چون تنها او مسیول نگهداری گل‌اش است، چون گل‌اش او را اهلی کرده است و شازده کوچولو می‌گذارد که ماری سمی نیش‌اش بزند تا روح‌اش بتواند نزد گل سرخ‌اش باز گردد. از زمان انتشار شازده کوچولو - در سال ، نویسنده‌اش آنتوان دوسنت اگزوپری در زادگاهش فرانسه چون قهرمانی ملی ستوده می‌شود. خلبانی بی‌باک که در جنگ علیه آلمان در سال جان باخت و بیش از آن نویسنده انسانگرایی که با داستان تکان دهنده خود میلیون‌ها انسان را به دیار اشک‌ها کشاند. اما کسی که ویژگی‌هایش در دنیای واقعی، با گل سرخ شازده کوچولو تطبیق می‌کند همسر ال سالودوری اگزوپری کنسویلواست که تقریبا هیچ جای پایی از او در ارزیابی‌های آثار نویسنده دیده نمی‌شود. ولی مگر می‌شود کنسویلو سانسین زن وراجی را که خارج از مرکز توجه قرار گرفته و اعمال خود سرانه‌اش به وجهه ستایش‌برانگیز نویسنده آسیب وارد می‌کند، کنار گذاشت! روح کنسویلو سال‌ها پس از مرگ به انتقام جویی انزوایش، آنتوان را به سایه می‌کشاند. خاطرات کنسویلو که طی ده‌ها سال در چمدانی در آن سوی دریاها پنهان بوده، به وسیله وراث‌اش منتشر شد و سنت اگزوپری قدیس را شوهری با رفتار آمرانه و اغلب بی‌ملاحظه و بی‌مبالات معرفی و گلایه‌ها و شکایات خود را برای طرفداران اگزوپری بازگو می‌کند. کنسویلو در بیان سرگذشت زندگی‌اش با نویسنده، خود را زنی شکیبا و خاموش معرفی می‌کند. او با اگزوپری ازدواج کرده، میز تحریر او را مرتب ساخته و با محبت بسیار برای پروازهایش غذا بسته‌بندی می‌کند، به دنبال سقوطهای پیاپی‌اش بارها از او پرستاری کرده و زندگی‌اش را نجات می‌دهد و در مقابل ماجراهای عشقی‌اش با افسردگی، حملات میگرنی و بی‌خوابی واکنش نشان می‌دهد. اگزوپری او را فرا می‌خواند، کنسویلو در موقعیتی است که عشق‌اش سال دوام یافته و این اگزوپری است که تصمیم می‌گیرد که آپاندیس او باید عمل شود یا نه و بالاخره با اجازه اوست که روز بعد کنسویلو در بیمارستان بستری می‌شود. به نظر می‌رسد که ذهن کنسویلو تنها از این اندیشه پر شده که: "من به درد چه کاری خورده‌ام؟ " انتظار، انتظار و باز هم انتظار. کنسویلو در محافل پاریس به حق شهرت داستانسرایی با استعداد که شخصا رمانی را نوشته و به تصویر کشانده به دست می‌آورد. او فراز و نشیب دایمی ازدواج با آنتوان را با مزاج و لطیفه توصیف می‌کند. کنسویلو به‌ندرت شکایتی دارد و با ستایش دایمی شوهرش به نظر می‌رسد او را بخشیده است. این که حالا برای نخستین بار امکانی فراهم آمده تا شخصیت کنسویلو و عشق‌اش به اگزوپری بازگو گردد و نقطه نظرهای خلاف عقاید نویسنده ابزار شود، مدیون پاول وبستر است. بیوگرافی‌ای که از جانب وبستر انتشار یافته پر از جزییات شگفت‌آور است. وبستر به کرات نظر معاصران کنسویلو را به خود متوجه ساخته و اجازه داده تا کنسویلو همان روباه افسانه‌ها به نظر برسد. روباه نیرنگ بازی که در چرخاندن مردان بر سر انگشت استاد است. داستان زندگی کنسویلو و آنتوان از ملاقاتشان در بوینوس آیرس آغاز می‌شود. زمانی که کنسویلو ساله و آنتوان ساله است. کنسویلو به هنگام برخورد با آنتوان خود را ساله معرفی می‌کند و سپس با پنهان شدن در کابین هواپیما - م موریت آنتوان در آرژانتین افتتاح مسیر آند برای یک خط هوایی بود - ادعا می‌کند که اگزوپری او را در هوا رسوا کرده و حالا باید با او ازدواج کند! کنسویلو اعتراف می‌کند در مهمانی‌ای که به اگزوپری معرفی شده وانمود کرده که زبان فرانسه می‌داند و به این وسیله توجه او را نسبت به خود جلب کرده و شاید نیرنگ اوست که در پی برخورد لفظی با آنتوان به خشونت روی برمی‌گرداند. اگزوپری به او التماس می‌کند که بماند و او را قانع می‌کند تا به عنوان عذرخواهی با او پرواز کند. آنتوان در حین پرواز از کنسویلو تقاضای بوسه می‌کند و با شنیدن جواب منفی او، تهدید می‌کند هواپیما را در ریودولاپلاتا ساقط خواهد کرد. کنسویلو می‌گوید: "دیدم که قطرات اشک مانند مروارید از چشمان او می‌غلتد و بر روی کراواتش می‌چکد. با دیدن این صحنه به سوی او خم شدم و بوسیدمش. " آن‌چه در سپتامبر در آسمان ریودولاپلاتا رخ داد تا ابد در پرده راز باقی می‌ماند. حقیقت این راز با علاقه هر دو آن‌ها به داستان‌های زیبا کاملا پوشیده مانده است. زندگی عشقی کنسویلو قبل از رابطه با این اشراف زاده فرانسوی بی‌نظم و درهم و برهم است. او ریشه در یک خانواده پر نفوذ دارد. در سالگی بورس تحصیلی در سان فرانسیسکو می‌گیرد و در آن‌جا با یک افسر مکزیکی ازدواج می‌کند که کمی بعد بر اثر حادثه‌ای جان می‌سپارد. کنسویلو در مکزیکوسیتی به تحصیل در رشته حقوق سرگرم می‌شود و رابطه عاشقانه‌ای با خوزه واسکونسلوز معروف‌ترین شاعر وقت مکزیکی به هم می‌زند. واسکونسلوز نوشت که کنسویلو زبان یک افعی و لبخند یک مار زنگی را دارد. آن دو زمانی طولانی را در پاریس به سر می‌برند، درحالی‌که این بار کنسویلو با گومز کاریلو سفیر افتخاری آرژانتین و یکی از ثروتمندترین و با نفوذترین شاعران زمان خودش رابطه‌ای برقرار می‌کند که به ازدواج منتهی می‌شود. اما گومز کاریلو ماه پس از ازدواج با کنسویلو بر اثر‌نارسایی قلبی می‌میرد. خاطرات کنسویلو حاکی از عشق شدید گومز به این زن است به طوری که تا پیش از مرگ بار به خاطر کنسویلو دویل می‌کند. کنسویلو به هنگام آشنایی با آنتوان بیوه‌ای ثروتمند و اهل معاشرت است. یارتی لوین، موریس مترلینگ و گابریل دانونزیو از دوستان وی به شمار می‌روند. آنتوان از کنسویلو خواستگاری می‌کند. کنسویلو در بازگشت به پاریس مردد است که به خواستگاری آنتوان پاسخ مثبت بدهد یا نه. چرا که او با ازدواج مجددش از یک مستمری هنگفت محروم خواهد شد و چنین نیز می‌شود. با این همه دوستان و خویشاوندان آنتوان نسبت به عروس بی‌اعتمادند. در دفتر خط هوایی اسپشیال، دیدیه دورا رییس اگزوپری او را رواج سبک‌سر خطاب می‌کند. خانواده اگزوپری که از ملاکین ناحیه آین هستند. برای بزرگترین پسر خود دختری از خانواده فیودال با تربیتی مشابه و شهرت و وجهه‌یی کامل و بی‌عیب و نقص را در نظر گرفته‌اند، نه یک شلخته، آن‌گونه که سیمونه خواهر آنتوان کنسویلو را توصیف می‌کند، همه چیز سیمونه برخلاف کنسویلو است، چرا که کنسویلو ریشه در سرزمینی زلزله خیز، پر از موهومات و خرافات و سرشار از بحران‌های سیاسی، اجتماعی دارد و در اروپا یک تازه به دوران رسیده محسوب می‌شود. سیمونه پس از مرگ آنتوان ده‌ها سال بر سر حقوق مولف با کنسویلو می‌جنگد. یاد و خاطره سیمونه از بازی در پارک، درس لاتین و نمایش تیاتر با آنتوان، به کودکی نویسنده در مرکز بخش سنت موریس درخششی خاص بخشیده است. وقتی آنتوان و کنسویلو در آوریل ازدواج می‌کنند، عروس تور سیاه بر سر می‌اندازد که شاید نشانه‌ای‌است از سال‌های توفانی که در پیش است. این آغازی شادمانه است که با نخستین توفیق ادبی آنتوان - پرواز شبانه - همزمان می‌شود، اما از آن پس وضعیت مالی اگزوپری‌ها روز به روز بدتر می‌شود. آنتوان خیلی کم می‌نویسد و تنها با حقوق خلبانی خرج خانه را ت مین می‌کنند - هر دو آن‌ها ولخرج‌اند - به دنبالش کشمکشی بی‌پایان آغاز می‌شود این دو نه باهم خوشبخت هستند و نه بدون هم. کنسویلو به زندگی افراطی شبانه خود ادامه می‌دهد و با این حال به موفقیت آنتوان حسادت می‌ورزد علی رغم این که به عنوان مشاور و همسر، خود را در این موفقیت‌ها شریک می‌داند. آنتوان از فریادها و تلاش‌های حسادت بار کنسویلو شکایت دارد و در جریان همین درگیری‌هاست که با نلی دوووگه زن فرانسوی ثروتمندی که در حق او مادری کرده و مورد حمایت مالی قرارش داده، رابطه عاشقانه برقرار می‌کند. این زن بعدها مهاجرت آنتوان به آمریکا را سامان می‌دهد و باز هم این نلی است که پس از مرگ آنتوان با نام مستعار نخستین بیوگرافی بلند و معتبر نویسنده را می‌نگارد. کنسویلو در سراسر این بیوگرافی بلند تنها در یک جمله حضور دارد. وقتی شب سال نو کوشش آنتوان برای شکستن رکورد پرواز در مسیر پاریس - سایگون به شکست می‌انجامد و هواپیمایش در صحرا سرنگون می‌شود و پس از روزها مفقود الاثر بودن توسط بدوی‌ها نجات می‌یابد، کنسویلو به قاهره می‌شتابد تا او را برگرداند اما نلی قبل از او در اتاق هتل است. کنسویلو در خانه‌شان در پاریس نامه‌های عاشقانه آنتوان به نلی را پیدا می‌کند. آنتوان در این نامه‌ها قسم خورده که نلی تا آخر دنیا دنبال کند. کار کنسویلو به جنون می‌کشد. آنتوان را به جدایی تهدید می‌کند و خود در یک بیمارستان روانی در سویس بستری می‌شود. دوستان و فامیل، این ازدواج را پایان یافته تلقی می‌کنند. اما ادامه زندگی مشترک این زوج طی سال‌ها بعد برایشان حکم معما را می‌یابد. پاول وبستر آشفتگی‌های زندگی مشترک کنسویلو و آنتوان را با قضاوتی صحیح و منطقی، بی‌طرفانه و با معلوماتی غنی و ت ثیرگذار، توصیف می‌کند. چنین رعایت تناسب‌های واقعی در واگذاری نقش‌های خاطرات شخصی به‌ندرت در زندگی نامه‌یی دیده شده است. وبستر ابتدا مدارک مستند از خاطرات کنسویلو را که نمایانگر جنبه‌های گذرا و گه گاه آمرانه آنتوان است کنار هم می‌گذارد. این مدارک وجود مالیخولیا را در سنت اگزوپری فاش می‌کند. اما پیش از همه توضیح می‌دهد که چه چیز این دو عاشق را به هم دلبسته می‌کند و خاطر نشان می‌سازد که آن دو کودک درون و تمامی حواس‌شان را برای داستان‌های افسانه‌وار جادویی فرا می‌خواندند. آنتوان، کنسویلو را "پر طلا" و "پیمپلنه" می‌نامد و کنسویلو وی را "منجی پرنده" و "درخت من" خطاب می‌کند. کنسویلو آنتوان را در اتاق کارش حبس می‌کند و تنها هنگامی اجازه بیرون آمدن می‌دهد که بتواند صفحات آماده چاپ رمانی را ارایه دهد. که بتواند صفحات آماده چاپ رمانی را ارایه دهد. آنتوان قوه تفسیر و سر زندگی کنسویلو را بدون در نظر گرفتن عشق‌ورزی ساحرانه‌اش تحسین می‌کند. برای کنسویلو آنتوان مرد زندگی‌ست و تنها هدف او این است که احساسات آنتوان را نسبت به خود پابرجا سازد و این شاید یکی از دلایل خودداری کنسویلو در نام بردن از دوستانشان باشد. باوجود این که می‌شد درباره مهمانی‌های او با گرتا گاربو، مارلین دیتریش یا ماکس ارنست بیشتر دانست. کنسویلو لاف‌زن نیست. او می‌نویسد: "در رویای‌ام روستایی را در ساحلی آفریقایی دیدم، جایی که با تونیو تنها بودم" و یا "اگر تو خوب باشی من هرگز بیمار نخواهم شد. " کنسویلو به آنتوان عشق می‌ورزد به خاطر بی‌دست و پایی‌اش، اخلاق و رفتار شاعرانه‌اش، ظاهر خشن‌اش که در آن روحی حساس را پنهان کرده و به ابراز علاقه‌های پر شورش. در همین زندگی نامه است که روشن می‌شود چقدر زبان این دو در شکل‌گیری "شازده کوچولو" سهم داشته. وبستر از قول یکی از دوستان آنتوان می‌نویسد که به هنگام خواندن این کتاب کوچک گویی دزدکی به یکی از گفت‌وگوهای این زوج گوش می‌داده است. کنسویلو در سال به دنبال آنتوان به نیویورک می‌رود و کمی بعد آن دو به حومه تورت پورت نقل مکان می‌کنند. آنتوان شازده کوچولو را می‌نویسد و کنسویلو مانند زمان نوشتن پرواز شبانه از او مراقبت می‌کند. در آنتوان برای م موریت جنگی به الجزایر پرواز می‌کند و پیش از آن حکایت مصور عشق‌اش - شازده کوچولو - را که در عین حال نوعی عذرخواهی است به پایان رسانده است. شازده کوچولو می‌گوید: "من خام‌تر از آن بودم که راه دوست داشتن او را بدانم. " و "آن‌چه اصل است از دیده پنهان است" که جمله‌یی است پیشگویانه درباره رابطه آن دو. آنتوان به هنگام عزیمت‌اش از کنسویلو دستمالش را می‌خواهد و قول می‌دهد که ادامه شازده کوچولو را بنویسد. شاهزاده می‌خواهد در پایان این دستمال را به شاهزاده خانم رویایی‌اش که همواره در انتظار او بوده پیشکش کند. انتظار کنسویلو تا پایان عمر طول می‌کشد. او در سال‌های پس از جنگ تا دم مرگ بر روی مجسمه نیم تنه شوهرش کار می‌کند و با سخنرانی‌های خود در حفظ وجهه و اعتبار او می‌کوشد. کنسویلو دیگر ازدواج نمی‌کند. منبع: