نوروز امسال عجیب‌ترین نوروز همه‌ی سال‌ها بود تنها سالی که ایرانی‌ها مجبور شدند بعد از تحویل سال در خانه بمانند و دید و باز دید عید انجام ندهند. البته بمانده که سرپرست جمعیت هلال احمر اعلام کرد که میلیون ایرانی از استان‌های خود به قصد سفر خارج شده‌اند. خبری که آدم دوست دارد به قول عادل فردوسی پور بعد از شنیدش "سرش را به میز بکوبد. "اتفاق عجیب دیگر نوروز ، انتظار مردم برای آغاز سریال "پایتخت " بود. عجیب مردم چه آن‌هایی که پروپاقرص تلویزیون می‌بینند و چه آن‌هایی که در سال شاید تنها چند ساعت تلویزیون ایران را ببیند که آنهم شامل فوتبال و آن قدیم‌ها برنامه نود می‌شد، منتظر آغاز داستان‌های جذاب و خنده دار دو پسرخاله یعنی "نقی" و "ارسطو" بودند. با پخش اولین قسمت این سریال تقریبا سکه شبکه‌های ماهواره‌ای در ساعت اولین روز فروردین سال از سکه افتاد. بسیاری از مردم ترجیح دادند به جای برنامه‌های پررنگ و لعاب شبکه‌های فارسی زبان به ویژه دو شبکه "من و تو" و " MBC Persia " شبکه یک صداوسیما را نگاه کنند. سریال پایتخت نشان داد که هنوز می‌توان با پخش سریال خیابان‌ها را خلوت کرد. کاری که در دهه و شاهد آن بودیم. پایتخت نشان داد اگر ساختار و برنامه ریزی درست باشد دیگر احتیاج نیست نگران ماهواره دیدن مردم باشیم. احتیاجی نیست از پشت بام دیش‌ها را جمع کنیم. مردم در عصر جدید، احتیاج به سرگرمی دارند. به ویژه در روز‌هایی که به آن‌ها توصیه شده است در خانه بمانند. تلویزیون قبل از عید، درست در زمانی که به مردم گفته می‌شد در خانه بمانید، بخشی دیگر از مردم را به سمت ماهواره ه ل داد. پخش برنامه‌ها و سریال‌های تکراری، بازار سریال‌های ترکی را در بین بخشی از مردم داغ کرد. تلویزیون ایران، اما ستاره‌هایی دارد که مردم حاضر هستند برای دیدن آن‌ها در سینما و سایت‌های ارایه فیلم VOD پول پرداخت کنند، اما به هزار دلیل از آن‌ها استفاده نمی‌کند. البته به نظر می‌رسد دلیل آن برای مردم قابل قبول نیست و بیشتر سلیقه‌ای است. یادمان نرفته است که عادل فردوسی‌پور، مجری نامحبوب مدیران تلویزیون با ارایه برنامه‌ای در فضای مجازی، میلیون‌ها بیننده داشت یا رضا عطاران که مردم در عید و ماه رمضان پای ثابت سریال‌های او بودند، پول ساز‌ترین بازیگر سینمای ایران است. فیلم‌های او جزءپرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران است. ساختن سریال برای نمایش خانگی آنهم با حضور ستاره‌های سینمای ایران مثل هدیه تهرانی، نشان می‌دهد فیلم سازان و بازیگران حاضر نیستند درتلویزیون کار کنند یا تلویزیون دوست ندارد با آن‌ها کار کند. شاید اگر دست نویسندگان سریال‌ها بیشتر برای نوشتن باز باشد، می‌توانند سریال‌های بهتری بسازند. شوخی با سه رییس جمهور در اولین قسمت سریال بدون اینکه به کسی بربخورد و حس سفارشی بودن به بیننده دست بدهد از همین دست است. فیلمنامه خوب همراه با صداقت می‌تواند اعتماد مردم را جلب کند. به نظر می‌رسد تلویزیون می‌تواند با شبکه‌های ماهواره‌ای رقابت کند، اما. مصطفی داننده