در میان ما کم نیستند کسانی که سالیان درازی در عرصه های عمومی و اجتماعی حضور داشته اند، اما در این کارگاه به درس آموزی نپرداخته اند، یا آموخته های خود را به دیگران منتقل ننموده اند. هنگامی که برای سال ها در چنین فعالیت هایی حضور پیدا می کنی، اگر اهل مداقه باشی، از رفتار و گفتار گروهی کثیر که با آنها برخورد می کنی یا همکار و همنشین می شوی، درس های بی بدیلی می توانی بگیری. کسانی که اهل نکته سنجی در این باب باشند گروه پرشماری نیستند و همچنین کمترند کسانی که این نکات را به دیگران منتقل کنند. آنچه من در این سال ها کنش پیوسته ی اجتماعی یاد گرفته ام، از ارزشمندترین داشته های فکری خود می دانم. در آغاز سال، که مجال خوبی برای تغییر و دگرگونی است، نکته از این آموخته ها را به اختصار پیشکش می کنم. - ظاهر هر کس نمایی از استحکام شخصیت اوست. کسی که ظاهر خود را برپایه ی باور درونیش انتخاب می کند، و آن را به توصیه یا تحسین دیگران نمی سپارد، شخصیت قوی تری دارد. - کسانی که زیاد سخن می گویند، کمتر حرفی برای گفتن دارند. - آنکه مدام سخن دیگران را قطع می کند، شنونده ی خوبی نیست. او نمی تواند عمیق بیندیشد و هرچه به ذهنش می رسد را سریع بر زبان جاری می کند. - کسی که به عنوان آخرین نفر در یک مجلس سخن می گوید، بیش از همه یاد می گیرد. - در همه جلسات اصرار به سخن گفتن نداشته باشید! زیرا پس از مدتی دیگران به گفته هایتان توجه نمی کنند و ت ثیر سخنانتان بر آنان کمتر می شود. - جواب های، هوی نیست. ابتدا کمی مکث است، برای اینکه آرامش خود را از دست ندهید، سپس یک لبخند کوتاه و پاسخی حساب شده. - کسانی که اهل زد و بند برای به دست آوردن مقام یا مال و ثروت هستند، ساده تر از آنچه خودشان تصور می کنند، شناخته و انگشت نما می شوند. این افراد دوستان پایدار و قابل اعتمادی نیستند. - با افراد بی ادب و لوده یکی به دو نکنید! این کار به غیر از اعصاب خردی حاصلی برایتان ندارد. - اگر در حق کسی نیکی کردید، به رخش نکشید! مطمین باشید که او روزی خواهد فهمید و روی کارتان چندین برابر ارزش خواهد گذاشت. - همیشه و در همه جا لبخند بزنید! این کار باعث می شود که شما محبوبتر و در یادها ماندگارتر شوید. - منتظر نباشید که دیگران به شما سلام کنند! حتی اگر آنان کوچکتر یا دون پایه تر از شما باشند. سلام کردن احترام بیشتری برای شما به همراه خواهد آورد. - ارزش امضای خود را نگه دارید و آن را بدون مطالعه و فهم کامل موضوع، زیر هیچ مطلب یا نامه ای نگذارید! اگر امضایی کردید پایش بایستید! کسانی که حرمت امضای خود را نگه نمی دارند یا آن را پس می گیرند، شخصیت های ضعیفی شناخته می شوند. - در هر جلسه ای شرکت نکنید و برای هر کاری داوطلب نشوید! برای پر کردن وقتتان دست به اولویت بندی بزنید! شاید در ابتدا کسانی از این کار رنجیده شوند اما پس از مدتی شما را خواهند شناخت و آنان نیز برای وقتتان ارزش بالاتری قایل خواهند شد. - مسیولیت اجتماعی خود را به کار خیر محدود نکنید! سعی کنید تواناییها و علایقتان را در بهبود شرایط جامعه ی پیرامونی خود بشناسید و در حوزه ی مورد نظرتان پیوسته فعالیت کنید! این کار پس از مدتی فلسفه زندگی را برایتان زیباتر و قوی تر می کند. - با همگان دوستی کنید اما در گزینش همنشینانتان دست به انتخاب بزنید! وقت، دارایی ارزشمند شماست، پس ناگزیر باید وقتی که با دیگران می گذرانید را محدود به بهترین آنها کنید. - هر از چندگاهی مطالبی در نقد باورهای قدیمیتان بخوانید! اگر باورهای قدیمی را جابجا نکنید در ذهنتان رسوب می کنند و آن را سخت و منجمد می کنند. در این صورت شما به فردی متعصب و جزم اندیش بدل می شوید و دشمن تغییر و پیشرفت خواهید شد. - گوشهایتان را به روی تعریف دیگران از خودتان ببندید! تعریف و تمجید دیگران، قدرت خودارزیابی و خودشناسی شما را می فرساید. - در احترام گذاشتن به دیگران امساک نکنید و دست به انتخاب نزنید! احترام، کلید قلب دوستان و قفل دهان دشمنانتان است. - از زندگی افراد موفق درس بگیرید، اما هیچ کس را به عنوان الگوی واحد برنگزینید! موفقیت برای هر کس نسخه ای بی همتا و خاص است. هنر هر کس باید خلق ساخته ای بی نظیر از خودش و قابلیت هایش باشد. - حس حسادت را در خودتان کنترل کنید! حسادت به دیگران، شما را از قابلیت های خودتان غافل و با ستیز درونی و بیرونی با آن افراد مشغول می کند. تجربه ی شخصی من حاکی از این است، افرادی که این خصایص ساده اما مهم را داشته باشند اقلیت کوچکی از اطرافیان ما را تشکیل می دهند، اما این اقلیت ممتاز، بسیار بر جمع ت ثیرگذارند و مهمتر اینکه ت ثیرشان ماندگار است. پدرام سلطانی