هیچ شکی وجود ندارد که گرافین، یک لایه از گرافیت با اتم‌هایی که به شکل شش ضلعی لانه زنبوری کنار همدیگر قرار گرفته‌اند، یکی از تطبیق پذیر‌ترین ماده‌های جدید در علم است. با توانایی انجام هر‌کاری از جمله درست کردن زره‌ای که از الماس هم مقاوم‌تر است، گرافین خصوصیات واقعا بی‌نظیری را به نمایش می‌گذارد. اگرچه برخی از مصارف گرافین باب شده‌اند اما هنوز هم استفاده از آن به دلیل سختی تولید آن در اندازه مناسب محدود است. معمول‌ترین راه تولید گرافین هنوز هم مستلزم استفاده از چسب نواری برای جدا کردن یک لایه از گرافیت است. این چیزی است که محققان دانشگاه روچستر و دانشگاه فناوری دلفت از هلند روی آن کار می‌کردند تا عوضش کنند. آن‌ها موفق شده‌اند تا راهی برای تولید انبوه گرافین با استفاده از آمیختن باکتری و اکسید گرافیت پیدا کنند. روش آن‌ها در زمان و هزینه صرفه جویی می‌کند، به منابع طبیعی آسیب نمی‌زند و شاید بتواند که در طی پروسه تولید، گرافین را در دسترس‌تر کند. ان میر ( Anne Meyer ) پروفسور زیست‌شناسی در دانشگاه روچستر در مصاحبه با Digital Trends : از بین کاربرد‌های زیاد گرافین، میر گفت که گرافین تیمشان می‌تواند مخصوصا برای ساخت جوهر الکتریکی یا رسانا مفید باشد که کار کشیدن مدار‌های کوچک الکتریکی را به شکلی آسان و ارزان محقق می‌سازد. از آنجایی‌که این گرافین خیلی راحت برای اضافه کردن حسگر مولکولی از نظر شیمیایی اصلاح می‌شود، می‌تواند برای ساختن حسگر‌های زیستی که به مدت طولانی کار می‌کنند نیز مفید باشد برای مثال استفاده کردن از آن برای آزمایش قند خون افراد دیابتی. اخیرا مقاله‌ای در این مورد در روزنامه ChemOpen منتشر شده است.