امروزه یکی از روش های مهم و توصیه شده برای ذخیره سازی داده ها استفاده از رایانش ابری است اما هنوز بسیاری از افراد با این قضیه مشکل دارند و ترجیح می دهند اطلاعات خود را هنوز روی هارد دیسک ها و فلش و. ذخیره سازی کنند تا محیط مجازی و علت اصلی آن هم موضوع رعایت امنیت است و آن گونه که باید و شاید هنوز رایانش ابری نتوانسته است تا نظر کاربران را برای استفاده به طور کامل جلب کند و در صورتی که بتواند امنیت خود را تقویت کند قطعا این روش یکی از بهترین روش های ذخیره سازی خواهد شد. یکی از فواید رایانش ابری این است که برای کاربران به راحتی و سهولت دسترسی به منابع آی تی را فرآهم می آورد و این قابلیت به دلیل اینکه دارای انعطاف پذیری بالا و کاربرد خوبی می باشد به یک زمینه برای نسل جدید در مورد ارتباطات تبدیل شد است. اما هنوز به دلیل اینکه صحبت هایی پیرامون برقراری امنیت است و اینکه آیا این قابلیت می تواند امنیت خوبی برای اطلاعات ما فرآهم کند یا نه برای استفاده از این مورد با ریسک همراه است. بنابراین شاید دلیلی که این استفاده هنوز گسترش پیدا نکرده است همین موضوع امنیت باشد. اگر چه موضوع ذخیره سازی داده ای در سطح مجازی قابلیت های خوبی رافرآهم کرده و هزینه ها را برای کاربران از نظر فضادهی برای ذخیره اطلاعات به خوبی فرآهم کرده است اما هنوز نتوانسته به طور کامل رضایت را جلب کند. بسیاری از شرکت ها و سازمان ها یا با این تکنولوژی آشنا نیستند و یا اگر هم آشنایی نسبی داشته باشند اولین چیزی که در ذهنشان می آید این است که این اطلاعات در برابر هک ایمن نیست. اما جالب است بدانید که رایانش ابری دارای چندین مبانی و موضوع امنیتی است و مطمین باشید کمپانی های معروف مانند گوگل و مایکوسافت که دو سرییس خوب را برای این امر ارایه نموده اند قبل از ایجاد آن از تمامی نظر ها روی امنیت آن کار کرده اند و سال ها زمان برده است تا به این نتیجه برسند که ایا اصلا این سرویس را راه اندازی کنند یا خیر پس طبیعتا به میران مورد قبولی از امنیت داده ای رسیده اند که اکنون آن را به عنوان یک سرویس مستقل برای ذخیره سازی به کار می بریم. یکی دیگر از دغدغه های مهم استفاده از رایانش ابری موضوع محرمانه بودن و اینکه آیا همیشه در دسترس ما هست یا خیر . اما ذخیره سازی داده ای مبتنی بر ابر و فضای مجازی در واقع وابسته به آن سازمان و ارایه دهنده سرویس ابر می باشد و اینکه چون قرار است اطالاعات ما بر روی یک سرور شخص ثالثی قرار بگیرد باید مطمین شد که آیا خود آن سرویس قابل اعتماد هست؟ در واقع حریم خصوصی در این باره خلاصه می شود به اینکه آیا سرویس مورد نظر می تواند از نظر سرویس دهی و تعیین سطح دسترسی ها و اینکه آیا می تواند اطلاعات را آنگونه که باید و شاید کنترل کند. درست است در صورتی که یک ابر کاملا از نظر کاربران خودش مورد اعتماد نباشد نمی توان به آن برای ذخیره سازی هر گونه داده مانند تصاویر و اسناد و . مطمین بود. در واقع میزان اعتماد به سرویس مورد نظر به این موارد خلاصه می شود که باید دید آیا به میزان کافی می تواند در برابر هک و نفوذ ایمن باشد. اما یکی از سو استفاده هایی که ممکن است در این زمینه رخ دهد این است که شاید کاربری در حساب رایانش ابری خود بخواهد اطلاعاتی مانند نام و نام خانوادگی و اطالاعات حساب بانکی و آدرس و. را نگداری کند این در صورتی که به خوبی محافظت نگردد می تواند برای شخص کاربر از نظر سرقت اطلاعات مضر باشد. یکی دیگر از مواردی که باید به آن توجه کرد بحث هم استقراری ماشین مجازی است و اینگونه تعریف می شود که چند کاربر که بر روی محیط مجازی در حال ذخیره سازی اطلاعات خود هستند باید بر روی یک سرور فیزیکی ذخیره سازی انجام شود و این موضوع می تواند شما را از نفوذ های خطرناک هشدار دهد زیرا اطلاعات چندین کاربر بر روی یک سرور ذخیره شده است. اما ممکن است این موضوع هم مورد طرح باشد که آیا اطلاعات ما کنترل فیزیکی دارند یعنی ممکن است شما برنامه های کاربردی و یا اسناد و مدارک مهمی را بر روی این گونه سرویس ها نگداری کرده باشید اما پس از مدتی شاهد از دست رفتن آن ها باشید و یا از بین رفتن قسمتی از آن. پس حتما به این موضوع مهم که آیا به خوبی این خواسته ما را برآورده می کند یا خیر تحقیق کنید. و به عنوان مطلب آخر باید گفت یکی از موارد دیگری که مطرح است این است که ایا سرویس ابری مورد نظر علاوه بر اینکه محرمانه بودن اطلاعات را برای دیگر کابران حفظ می کند آیا می تواند به خوبی این حرکت را برای خود کارکنان سرویس دهنده هم فرآهم آورد؟ زیرا نمی توان به طور کامل به تمامی کارکنان سرویس مورد نظر اعتماد داشت و باید به گونه ای باشد که اجازه دسترسی به اطلاعات و حریم های افراد فقط توسط تعدادی از افراد بسیار مورد اعتماد شرکت مورد نظر انجام پذیرد. برگرفته از: بزرگراه رایانه