کامرون نیوسام ساله، در سال در مبارزه با یک سرطان نادر مجبور به جراحی نیمی از زبان خود شد. از آنجا که نبود نیمی از زبان می‌تواند مشکلات فراوانی را به همراه داشته باشد، پزشکان از بخشی از ران پای او برای پیوند زبان استفاده کردند. او درحساب کاربری خود در برنامه تیک تاک بیان داشت بعد از آن که بخشی از زبان او با بافتی از ران او جایگزین شد، توانسته است به زندگی خود مجددا باز گردد. برای مثال، این کار علاوه بر اینکه از خفگی او جلوگیری کرد به او این امکان را داده است تا توانایی صحبت کردن خود را نیز به طور کامل از دست ندهد. با این حال، این پیوند با معایبی همچون کند کردن غذا خوردن، مشکلاتی در بوسیدن و حتی عدم وضوح در بیان کلمات همراه بوده است. با این حال، نیوسام از اینکه پس از سال مبارزه، از سرطان جان سالم به در برده است، سپاسگزار است. او در مصاحبه‌ای بیان داشت: "هرچه بیشتر در فرآیند درمان پیش بروید بدون آنکه مشکل یا پس رفتی داشته باشید، احتمال بازگشت سرطان کمتر می‌شود بنابراین تمام این فرآیند برای من همراه با حس مثبت و خوبی بود. "اولین علامت نیوسام یک لکه سفید بدون درد روی زبانش بود که در بیوپسی برای سرطان منفی شد. یک سال بعد، نقطه دیگری ایجاد شد، اما آزمایش‌های تهاجمی‌ترهیچ مورد نگران کننده‌ای را نشان ندادند. بعد از مدتی زبان نیوسام بسیار حساس شد و درد فراوانی داشت به گونه‌ای که به سختی می‌توانست غذا بخورد، بنوشد یا صحبت کند. از این رو، دندانپزشک نیوسام برای او آنتی‌بیوتیک تجویز کرد. با این حال، درد او به مرور بدتر شد و در نهایت یک تومور صورتی رنگ در زبان او ایجاد شد. سرانجام، پس از سومین بیوپسی، یک متخصص گوش، حلق و بینی در ماه مه تشخیص داد که او به سرطان کارسینوم سلول سنگفرشی مبتلا شده است و بیماری او به مرحله چهار که پیشرفته‌ترین مرحله بیماری است رسیده است. او گفت: "وقتی متوجه بیماری ام شدم، احساس کردم که حکم مرگ برای من صادر شده است اما بلافاصله واکنش من این بود که"من برای مبارزه با این موضوع آماده هستم". " با این حال وقتی که او در حال مطالعه درباره بیماری خود در گوگل بود با تصاویری از بیماران مواجه شد که چندان برای او خوشایند و امیدوار کننده نبود. نیوسام سه دور شیمی درمانی را پشت سر گذاشت که اگرچه موفقیت آمیز بود، اما تجربه چندان جالبی برای او نبود. او در مصاحبه خود گفت: "مواقعی سر میز شام پیش می‌آمد که من فقط اشک می‌ریختم، زیرا نمی‌توانستم چیزی بخورم. " او در نهایت حتی قادر به صحبت با شوهر و پسر پنج ساله‌اش نیز نبود. بعد از اینکه درمان به اندازه کافی تومور او را کوچک کرد، نیوسام برای یک عمل جراحی نه و نیم ساعته به منظور برداشتن قسمت سمت چپ زبان و جایگزینی آن با بافت ران، به مرکز سرطان MD اندرسون در هیوستون، تگزاس مراجعه کرد. بهبودی سخت بود، زیرا نیوسام نمی‌توانست به راحتی غذا بخورد یا نفس بکشد. او دایما توسط کارکنان بیمارستان تحت نظر بود. آن‌ها اغلب مجبور بودند تا مایعات جمع شده در گلوی او را بیرون بریزند تا از خفه شدن او جلوگیری کنند. او گفت که این کار یک تجربه وحشتناک برای او بوده است. او افزود: "عجیب‌ترین بخش این تجربه زمانی بود که من یک بافت خشن را روی قسمتی از زبانم احساس کردم و وقتی در آینه به زبان خود نگاه می‌کردم، متوجه رشد مو بر روی بافت تازه پیوند زده شدم. " نیوسام نه هفته بعد از جراحی، برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقیمانده تحت دور پرتو درمانی و سه دور شیمی درمانی قرار گرفت. او به مدت شش ماه در طی دوران نقاحت خود از لوله تغذیه استفاده کرد. نیوسام فقط می‌تواند با استفاده از سمت راست زبان خود غذا را بچشد و بجود. او گفت که نیمه پیوند زده شده دایما در حال گزگز کردن است و حسی ندارد. اما او از زنده بودنش سپاسگزار است و تنها یک سال پس از تشخیص بیماری اش توانست کار خود را به عنوان مربی ژیمناستیک از سر بگیرد. او گفت: "سال سخت‌ترین سال زندگی من بود و من نمی‌توانستم بدون حمایت همسر بی نظیرم و نیزسایر اعضای خانواده ام این مبارزه را پشت سر بگذارم. "در سال ، آنابل لوویک، ساله در بریتانیا نیز، به سرطان زبان مبتلا شد. در یک جراحی ساعته، پزشکان یک سوم زبان او را برداشتند و آن را با بافت ران جایگزین کردند. به گزارش دیلی میل، یک سال بعد، او هنوز نمی‌توانست به طور کامل زبانش را بیرون بیاورد، لب هایش را لیس بزند، ببوسد، غذا بخورد یا قورت دهد، اما او رو به بهبودی بود. در سال نیز، پزشکان توموری را کشف کردند که بیش از نیمی از زبان سینتیا زامورا را پوشانده بود. به عنوان بخشی از درمان او، آن قسمت از زبان او در یک جراحی ساعته برداشته شد و با پوست و چربی ران او جایگزین شد. او باید دوباره یاد می‌گرفت که چگونه صحبت کند، بخورد، بنوشد و آواز بخواند. او به UC San Diego Health ، جایی که تحت درمان قرار گرفت، گفت: "حالم عالی است. بعد از این جراحی می‌توانم به زندگی خود ادامه دهم. "