شاید درخواست ازدواج و ابراز علاقه از سوی یک زن به مرد کار نامتعارفی باشد اما آیا تا چه حد این عرف صحیح است و با خواستگاری کردن زنان از مردان چه وجهیه ای نزد زن ایجاد می کند در این مطلب با ما همراه باشید تا به تمام این پرسش ها پاسخ دهیم. در خیلی از موارد پیش آمده است که دختر خانمی از پسری خوشش آمده است و او را برای شریک زندگی خود مناسب می داند اما تردید دارد و نمی داند که ابراز علاقه به وی کار عاقلانه ای است یا خیر و یا در صورت شنیدن جواب منفی چه حس و حالی پیدا خواهد کرد و یا آیا آن پسر نزد خود چه فکری می کند آیا اصولا درخواست ازدواج از سوی دختر کار درستی است و یا خیر در این مطلب از نیک صالحی به خواستگارکردن زن از مرد خواهیم پرداخت. اولین گام ازدواج، خواستن و به اصطلاح، "خواستگاری کردن" است اما در مورد اینکه این خواستن ابتدا باید از سوی جنس مذکر مطرح شود یا مونث، حکم قطعی وجود ندارد. گرچه عرف و فرهنگ هر جامعه ای ممکن است نگاه خاصی به این مس له داشته باشد. آنچه این روزها شاید قدری بیش از پیش به چشم بیاید، طرح موضوع ازدواج از جانب دختران است، زیرا امروزه دختران با این استدلال که زمانه تغییر کرده و به اصطلاح همه چیز مدرن شده است و نیز این باور که درخواست خواستگاری از سوی مردان مختص زنان قدیمی بوده است، این امر را عادی و عاری از هرگونه اشکال می دانند و بسیاری از آنان معتقدند که این امر، مطلقا آسیب زا و مشکل ساز نیست چرا که در دین ما هیچ دستور خاصی در این زمینه داده نشده است پس منعی برای خواستگاری دختران از پسران وجود ندارد. در هر حال نه تنها در جامعه ما، بلکه در بسیاری از جوامع، از زمان های بسیار دور نیز رسم بر این بوده است که تقاضای ازدواج از جانب مردان مطرح شود اما در بسیاری از مواقع این سنت شکنی برای خانواده ها قابل درک نیست و در نتیجه به آسانی آن را نمی پذیرند و حتی گاهی در این زمینه هم مشکلاتی مشاهده شده است. معمولا در خواستگاری سنتی، ابتدا مادر و خواهر پسر برای آشنایی می آیند و پس از پسندیدن دختر، پسر را همراه خود می آورند که البته در این میان دختر تاییدکننده نهایی است اما آیا حقیقتا در امر ازدواج و انتخاب صحیح برای یک عمر، این کاری درست و بجاست؟ حال اگر در این میان دختری به پسری علاقمند باشد، برای ازدواج با او و ابراز احساساتش چه باید بکند تا شخصیت و عزت نفسش هم حفظ شود؟ اصلا چرا مردان باید به خواستگاری بروند؟ اینها مهمترین سوالاتی هستند که این روزها به ذهن بسیاری از دخترها خطور می کند به خصوص کسانی که ساختارهای سنتی را نمی پسندند و به دنبال نوآوری هستند. خواستگاری مقدمه ای برای آشنایی دو طرف از یکدیگر و خانواده هایشان است. این امر، یک اتفاق با رسمیت حقوقی و اجتماعی است یعنی ما به عنوان یک خانواده و نهاد اجتماعی می خواهیم مورد بررسی واقع شویم و همچنین بررسی کنیم که آیا می توانیم با فرد مورد نظر پیمان زناشویی ببندیم و او را وارد زندگی مان کنیم یا خیر. همچنین از این طریق می خواهیم پیوندی میان خود و خانواده مان با طرف مقابل و خانواده اش برقرار کنیم. این مطلب با سرشت و طبیعت انسان در ارتباط است و معمولا براساس عرف و قوانین اجتماعی حاکم در جامعه صورت می گیرد اما اصلی ترین دلیلش آن است که مردادن باید مسیولیت اداره زندگی را قبول کنند و به اصطلاح، سکاندار کشتی زندگی باشند و زنان بهتر است نقش سرنشین این کشتی را داشته باشند البته این به معنای ضعف زن نیست بلکه اگر سکانداری را به زن بدهیم، به دلیل بار سنگین مسیولیت زندگی، عملا او را پیر کرده ایم و کمتر مردی حاضر است نقش خود را به عنوان حامی و جنگجو با فاعلیت همسرش جابجا کند و هر مردی نمی تواند سرنشین باشد! ساختار روانی مرد طوری ساخته شده است که تلاش کند، بجنگد، حمایتگر باشد. منعی وجود ندارد. زن می تواند به مرد مورد علاقه اش ابراز عشق و علاقه کند که البته اگر این کار، غیرمستقیم صورت گیرد، تاثیر مثبت بیشتری بر روی مردانی دارد که نیاز به تشویق زنان دارند. در اینجا باید این دو مفهوم را از یکدیگر تفکیک کنیم. پیشنهاد تقاضای ازدواج و ابراز احساسات قلبی به طرف مقابل، مرد و زن ندارد اما "خواستگاری" بار حقوقی دارد یعنی مرد از این طریق می خواهد بگوید من صلاحیت دارم و می توانم که کشتی زندگی مشترک را هدایت کنم و مسیولیت و اداره یک خانواده را عهده دار شوم. این باید مردانه باشد و اینکه مثلا زنی با گل و شیرینی به خانه مردی برای خواستگاری برود، برای ش ن و منزلت یک زن خوب نیست اما پیشنهاد ازدواج از سوی زن در قالب جملات و بیان مناسب به مرد به هیچ عنوان زشت نخواهد بود. به نظر شما اعلام آمادگی فرد برای ازدواج یا همان "خواستگاری" از لحاظ روانشناختی بر روی طرف مقابل چه اندازه می تواند موثر باشد؟ خواستگاری مقدمه ازدواج و اولین گام برای ورود به زندگی مشترک و تشکیل خانواده است همانطور که یک زن برای "مادر شدن" و ورود به دنیای مادری، در طی ماه بارداری آماده نقش پذیری می شود، فردی که در جریان خواستگاری قرار می گیرد نیز آماده ازدواج و نقش پذیری به عنوان همسر خواهد شد که این عنوان، با مسیولیت پذیری، تعهد و . همراه خواهد بود. رابطه دوستی یا عاشقانه با یک رابطه رسمی کاملا متفاوت است زیرا افراد تا زمانی که رابطه شان شکلی رسمی به خود نگیرد، شاید بسیاری از خصوصیات ذاتی شان را افشا نکنند. ممکن است بسیاری از این افراد که با آنها رابطه دوستی یا عاشقانه برقرار می کنیم، دوستان خوبی برای ما باشند اما زمانی که در نقش همسری قرار می گیرند، متفاوت رفتار کنند. شاید اگر دختر بداند در اینگونه روابط آینده جدی تری وجود دارد، می تواند با آرامش و امنیت خاطر بیشتری، بهترین و قوی ترین خصوصیات درونی و زنانه اش را برای آن پسر آشکار کند و در اینصورت است که طرفین به شناخت بهتری دست می یابند. باور و اعتقادی در جامعه امروزی حاکم شده است که براساس آن خواستگاری ها شکل جدیدی به خود گرفته اند و ما بیشتر اوقات از مردم می شنویم که معتقدند زمانه عوض شده است یعنی گاهی دختران به پسران پیبشنهاد ازدواج می دهند در حالی که برخی خانواده ها آن را "سنت شکنی" می دانند و از نظر آنها، این الگو پذیرفتنی نیست. در جوامع امروزی خواستگاری مرد از زن یک امر عرفی است هنگامی که به سراغ نقش های اجتماعی می رویم، مبجوریم در طول تاریخ مجموعه ای از مباحث و تغییرات را درک کنیم در حال حاضر نقش زنان در جامعه کنونی بسیار پررنگ تر از گذشته است و با حضور بی سابقه نسلی از زنان جوان دهه و روبرو هستیم که در تاریخ ایران به لحاظ نقش آفرینی، سطح تحصیلات، اشتغال، درآمدزایی، خانه داری و . بی نظیر بوده اند. واقعیت این است که توانمندی های دخترانمان تغییری اساسی داشته است در حالی که هنوز هم مردان بر طبق الگوی سال پیش، نقش های اجتماعی زنان را می پذیرند و قوانین اجتماعی و فرهنگ قبلی جامعه ما به همان شکل و شدت برای نسل جدید پاسخگو نیست و مشکلاتی را به همراه دارد. در واقع طی سال های اخیر، تحولاتی میان زنان رخ داده است که می توان آن را "انقلاب خاموش زنان ایرانی" نامید. منظور شما از "انقلاب خاموش زنان ایرانی" چیست و این تحول شامل چه مواردی می شود؟ اتفاقی که رخ داده، این است که دختر پذیرنده نسل گذشته، در حال حاضر مادر دختری است که امروز آن دختر بیش از آنکه پذیرنده باشد، فعال، توانمند، موثر و مستقل عمل می کند و در بسیاری از موارد، این دختر جایگاه شغلی و تحصیلی خوبی نیز در جامعه کنونی دارد. دخترانی که خط مشی تعیین می کنند، افکاری سیستماتیک (نظام مند) دارند و قابلیت، تاثیرگذاری و نقش مهمی را در جامعه ایفا می کنند و در نتیجه از هر حیث قابل تحسین هستند. در تعریف مرد و زن، فاعلیت همیشه به مردان و انفعال و پذیرندگی به زن داده می شود اما مشکل اصلی اینجاست که ما اکنون در بحث ازدواج جوانان با دو فاعل روبرو هستیم و اینجاست که این مفهوم، دچار یک تعارض شده است. به بیان دیگر دو پادشاه در یک اقلیم نگنجند. بر طبق توضیحات شما اگر به دختر بگوییم تو انتخاب کننده نیستی بلکه انتخاب شونده ای، او در شرایط سختی خواهد بود. به نظر شما راه چاره چیست؟ من به این دخترها حق می دهم، چون آنها نیز حق انتخاب دارند اما حال اگر بناست که شما هم در این انتخاب موثر باشید، توصیه ام به دختران این است که در این مورد ابتدا کاملا موضوع را بررسی کرده و شخصی را انتخاب کنند که از نظر ادراک همسطح خودشان باشد. اظهارنظر در این خصوص، به جامعیتی بیش از سواد و تجربه حرفه ای نیاز دارد. شاید یکی از عواملی که شخصا برای مجرد ماندن دختران موفق ایرانی یافته ام، عدم تعادل میان توانایی های دختر و داشتن احساس صمیمت در کنار همسرش است. به عقیده من زمانی که یک دختر دستاوردهای زیادی دارد، خیلی باید مواظب باشد به طوری که نباید امتیازات و جنگجویی های خودش را در مذاکرات عاطفی با مرد به گونه ای نشان دهد که مرد احساس کند نمی تواند سکاندار آن زندگی باشد! در برخی موارد، دختران فکر می کنند داشته هایشان ارزشی است که باید مطرح شود تا امتیاز بیشتری بگیرند در حالی که نمی دانند با این کار، در واقع از خودشان سلب امتیاز می کنند. مردها از اینکه زنی داشته هایش را به رخشان بکشد، خوششان نمی آید آنها دوست ندارند زنان مراقب آنان باشند و به نوعی در نقش مادر یا معلم آنها ظاهر شوند. مرد سالم زن را برای زن بودنش دوست دارد البته مردانی هم هستند که بازی را طور دیگری فهمیده اند و دقیقا زن را برای کار کردن و زحمت کشیدن و درآمدزایی می خواهند تا تنبلی و بی دستاوردی خویش را جبران کنند! گاهی ما شاهد هستیم دخترانی در سنین پایین یا بدون تحصیلات دانشگاهی توانسته اند ازدواج های خوبی داشته باشند در حالی که دخترانی با شرایط بسیار خوب تحصیلی، شغلی و . اما با سن بیشتر، موفق به ازدواج نشدند. متاسفانه امروزه برخی دختران خود را در میدان رقابت با پسران می بینند و به اصطلاح، مسابقه ای را شروع کردند که قصد دارند در آن، مانند پسران رشد کنند اما باز راضی نیستند و خود نمی دانند دنبال چه می گردند؟ اما دخترهایی که دست از این جدال توسعه و کسب و کار . برمی دارند، بسیار عاقل و با تدبیر هستند زیرا اجازه می دهند سایر بخش های روانی شان مثل نیاز به ازدواج، مادر شدن و . آشکار شود و روح شان به آرامش برسد. متاسفانه بسیاری از دختران نمی دانند "مادر شدن" چه تاثیرات خارق العاده ای بر روی زندگی شان دارد و بسیار باعث تاسف است که برخی دختران، تعمدا سعی دارند به طریقه مردانه زندگی را بچشند و نقشی مردانه ایفا کنند تا جایی که مادر شدن برایشان افت دارد و حرف های نسنجیده می زنند و باورهای نادرستی در این زمینه دارند در حالی که باید بدانند نباید از طبیعت زنانه خویش خارج شوند. توصیه ام به دختران این است که اگر مدتی صبر کردند و پیشنهادی از جانب پسر دریافت نکردند، دیگر به انتظار آن فرد نباشند و خودشان تکلیف خود را مشخص کنندو اگر طرف مقابل او را برای ازدواج نخواست، رابطه با او را برای همیشه قطع کنند. عشق، دلیری می آورد و این علامت صدق عشق است! لازم است دختر نظام ارزشی اش را چک کند و مطمین باشد خوشبختی که محصول قاطعیت و حسابگری های صحیح باشد، به مراتب مهمتر از خوشحالی و سرخوشی عاشقانه ای خواهد بود که موقت و وابسته به شرایط است البته این عرض بنده توهین به عشق نیست بلکه توصیه ام مدبرانه زیستن است. پیشنهاد من این است که دختر در یک گفت وگوی دلنشین، مدبرانه از ویژگی های مثبت آن پسر که در طول رابطه مشاهده کرده است، یاد کند و خاطرات مشترک قابل اعتماد جهت آینده سازی را به علاوه زوایای خاص بودن مرد را به او نشان دهد چرا که این، یک مسیر امن و بالغانه است. در این حالت اگر طرف مقابل نفهمید و درک نکرد، بهتر است دختر او را رها کند و باقی عمر خود را به پای چنین فردی هدر ندهد. بعضی چیزها حل کردنی و بعضی دیگر هضم کردنی است. وقتی می توانیم خودمان تعیین تکلیف کنیم، اشتباه است منتظر تصمیم طرف مقابل بمانیم. مدل درست این است درخواست ازدواج از سوی دختر که دختر از ویژگی های خاص او تعریف کرده و پیشنهادش را در قالب ابراز عشق درخواست ازدواج از سوی دختر و علاقه بیان کند و بگوید: "اینکه می گویم اجبار نیست اما من تو را دوست دارم و در کنارت احساس خوشبختی می کنم و با وجود خواستگارهایی که دارم، خود را در کنار تو خوشبخت می بینم و . " به این نحو با رعایت حیا، ارزش و منزلت دختر نیز حفظ می شود. در پایان چنانچه توصیه ای دارید، درخواست ازدواج از سوی دختر لطفا بیان کنید. حقیقتا به این موضوع که آدم ها باید با عاشقی ازدواج کنند اعتقادی ندارم از این جهت که عاشقی یک اتفاق است که در روان عاشق رخ می دهد اما در ازدواج فرد بیش از این درگیر است و پای یک قرارداد اجتماعی، تعهد و . در میان است. ما باید قبل از انتخاب همسر حسابگری جدی داشته باشیم و نسبت ها را در نظر بگیریم. ازدواج تنها تصمیم مهم زندگی نیست. تقریبا هیچ تصمیمی مهم ترین نیست تصمیماتی نظیر ادامه تحصیل، یافتن شغل، مهاجرت، فرزنددار شدن و طلاق در زندگی مهم هستند و برآیند این تصمیمات است که فردیت ما را شکل می دهد. الزاما هر ازدواجی خوب نیست و هر طلاقی بد نیست عنصری که باعث خوب یا بد شدن است کیستی و مسیولیت پذیری شماست! امیدوارم همسری را انتخاب کنید که مانع تلاش شما نشود و کسی باشد که در کنارش طعم واقعی عشق و خوشبختی را بچشید. بیشتر بدانید چرا زن نباید از مرد خواستگاری کند؟ آیا وقتی زنی به مرد بگوید دوستت دارم خود را بی شخصیت کرده است؟ پاسخ در جوامع امروزی خواستگاری مرد از زن یک امر عرفی است اما از نظر شرع و قانون شرعی خداوند تبارک و تعالی هیچ اشکالی در این مورد نمی باشد یعنی زن می تواند از مرد مورد نظر خود خواستگاری کند، در احادیث و سنت شریف نیز نمونه هایی از تایید ضمنی چنین امری برداشت می گردد در روایتی از امام محمد باقر (ع) نقل شده است که زنی نزد پیامبر آمد و گفت: ای پیامبر مرا شوهر بده. پیامبر فرمود: چه کسی شوی این زن می شود؟ مردی از آن میان پذیرفت. پیامبر به مرد گفت: درخواست ازدواج از سوی دختر چه چیزی به عنوان مهر به این زن می دهی. درخواست ازدواج از سوی دختر مرد گفت: چیزی ندارم. پیامبر فرمود: آیا چیزی از قرآن را به خوبی آشنایی، درخواست ازدواج از سوی دختر مرد گفت: آری آنگاه پیامبر فرمود: تو را به تزویج این زن درمی آورم بر این که آنچه از قرآن می دانی به او بیاموزی". [ ] بنابراین، نمی توان خواستگاری و تقاضای ازدواج را از سوی زن، آن هم با رفتاری خردمند، حیاآمیز و ضمن رعایت موازین شرعی، ناروا انگاشت. درخواست ازدواج از سوی دختر گرچه به نظر می رسد که مراتب حجب و وقار زنانه مانع از اقدام آشکار زنان در این باره می گردد. درخواست ازدواج از سوی دختر درخواست ازدواج از سوی دختر در اصل خطبه عقد و ازدواج که نگاه کنیم می بینیم این خطبه با کلمه زوجتک یعنی "به تزویج در آوردم تو را" شروع شده که از طرف زن نسبت به مرد خطاب می شود. اما عرف جامعه امروزی این است که از قدیم الایام مردان به عنوان خواستگاری نزد زن می رفته اند و از آنها تقاضای همسری می کرده اند، از بزرگترین عوامل حفظ حیثیت و احترام زن بوده است. طبیعت، مرد را مظهر طلب و عشق و تقاضا آفریده است و زن را مظهر مطلوب بودن و معشوق بودن. طبیعت، زن را گل و مرد را بلبل، زن را شمع و مرد را پروانه قرار داده است. این یکی از تدابیر حکیمانه و شاهکارهای خلقت است درخواست ازدواج از سوی دختر که در غریزه مرد نیاز و طلب و در غریزه زن ناز و جلوه قرار داده است. ضعف جسمانی زن را در مقابل نیرومندی جسمانی مرد، با این وسیله جبران کرده است. خلاف حیثیت و احترام زن است که به دنبال مرد بدود. برای مرد قابل تحمل است که از زنی خواستگاری کند و جواب رد بشنود و آنگاه از زن دیگری خواستگاری کند و جواب رد بشنود درخواست ازدواج از سوی دختر تا بالاخره زنی رضایت خود را به همسری با او اعلام کند، درخواست ازدواج از سوی دختر اما برای زن که می خواهد محبوب و معشوق و مورد پرستش باشد درخواست ازدواج از سوی دختر و از قلب مرد سر درآورد تا بر سراسر وجود او حکومت کند، درخواست ازدواج از سوی دختر قابل تحمل و موافق غریزه نیست که مردی را به همسری خود دعوت کند و احیانا جواب رد بشنود و سراغ مرد دیگری برود. مجله موفقیت