مفهوم زیبایی برای افراد مختلف می تواند متفاوت باشد همین اختلاف سلیقه و دیدگاه است که تفاوت انسان ها را به وجود آورده است. اما در حالت کلی، در دوره های مختلف زمانی، تقریبا همه مردم جهان دیدگاه ثابتی نسبت به زشتی و زیبایی دارند. بارزترین مصداق این ادعا، "مد" است. وقتی نوعی لباس، مدل مو یا سبک آرایش مد می شود، بیشتر مردم آن جامعه آن را زیبا انگاشته و پیروی می کنند. اما اینگونه گرایشات دایمی نیستند و بسته به زمان، تغییر می کنند. مثلا یک بار شلوار گشاد مد می شود و یک بار دیگر شلوارهای تنگ و جذب. یک روز آرایش طبیعی صورت محبوب است و روزی دیگر، با میک‌آپ‌های سنگین و پررنگ مواجه می شویم. شاید بتوان گفت، چیزی که مد را می سازد، گرایش گروهی مردم به یک سبک از پوشاک یا آرایش است که در طول زمان تغییر می کند. در همین راستا، شاید برایتان جالب باشد تا با مدهای عجیب و گاها ترسناکی از دوران باستان آشنا شوید که در زمان خود مصداق و معیار زیبایی به شمار می رفته اند. برای این منظور از شما دعوت می کنیم تا در ادامه با روزیاتو همراه باشید. این مدل ابروها در قرون و میلادی در چین رایج بوده اند. در آرایش چینی های باستان، محو کردن ابرو و کشیدن طرح های عجیب و نامانوس کار دشواری نبوده است. این شاهکارها همچنین نام های مختلفی همانند تپه های دور، برگ های بید یا شاخک پروانه نیز داشتند. اهالی قبیله اینو در کشور ژاپن و روسیه زندگی می کردند. زنان این قبیله، طرحی شبیه جوکر را در بالای لب های خود تتو می کردند. آن ها اعتقاد داشتند که به این طریق می توانند مردان را به خوب جذب کرده و با آن ها ازدواج کنند. همچنین باور داشتند این خالکوبی در جهان پس از مرگ موجب آرامششان خواهد شد. این طرح در چندین مرحله روی صورت زنان ترسیم می شد و عموما از سالگی آغاز می گشت. شاید برایتان جالب باشد بدانید که در گذشته های دور، در کشورهای مختلف جهان مد بوده که مردم سرهای خود را به شکل خربزه حالت دهند. این رسم در میان قبیله هایی همانند مایاها، آفریقایی ها و حتی در قرن بیستم در کشور فرانسه رواج داشته است. برای تغییر شکل جمجمه، از همان ابتدای تولد دور سر نوزاد را با روبان و باند به طور محکم می بستند تا پیش از سفت شدن، جمجه کشیده و بلند شود. "اوهاگورو"، یک سنت باستانی ژاپنی است که به موجب آن اشخاص دندان های خود را سیاه می کنند. این رسم تا اواخر قرن میلادی همچنان رایج بود. اما در حال حاضر فقط در تیاتر می توان این گریم را دید. البته این کار فقط جنبه زیبایی و آرایشی نداشته، بلکه از دندان ها محافظت نموده و آهن بدن را تامین می کرده است. رنگ سیاه از آهن، دانه سماق و اسید استیک تهیه می شد. برخلاف این روزها که ریمل و مژه های بلند و مشکی یکی از عناصر اصلی زیبایی به شمار می رود، در قرون وسطی مردم اروپا اعتقاد داشتند که زنان برای زیبایی هر چه بیشتر، باید همه مژه ها خود را بچینند. حتی تراشیدن ابروها هم جزو معیارهای جذابیت زنان به شمار می رفته. این رسم را نخستین بار یک اشراف زاده مد کرده و بقیه از آن تبعیت کردند. در زمان باستان چینی ها اعتقاد داشتند کسانی که ناخن های بسیار بلندی دارند، بسیار ثروتمند و متمول هستند و به کار کردن نیازی ندارند (با این ناخن ها به هیچ عنوان نمی توان کار کرد) همچنین آن ها معتقد بودند که با ناخن های بلند بهتر می توانند با خدایان خود صحبت کنند. چینی ها هنوز هم قالب هایی به شکل ناخن و از جنس طلا ساخته و عرضه می کنند. قبیله مایوری در اقیانوسیه ساکن بودند و بیشتر به خاطر علاقه وافرشان به خالکوبی شهرت دارند. مردها نه تنها به تتوی بدن، بلکه ترسیم طرح های ماندگار روی صورت خود می پرداختند. زنان نیز اغلب چانه، گردن و لب هایشان را خالکوبی می نمودند. البته برای این امر از اسکنه های ویژه ای برای تراشیدن پوست استفاده می کردند و همانند تتوی امروزی، وسیله کارشان سوزن نبوده است. در قرون وسطی، زنان پاهای خود را در زیر دامن های بلند می پوشاندند. اما برعکس، مردها با پوشیدن شلوارک یا دامن های کوتاه و پوشیدن جوراب، ساق و ماهیچه های پاهایشان را به معرض نمایش می گذاشتند. زنان در کشورهای بوسنی، کرواسی، آلبانی پشت دست های خود را با نماد خورشید خالکوبی می کردند. آن ها اعتقاد داشتند با این کار می توانند اثرات طلسم و جادو را از بین ببرند. این کار همچنین این مزیت را داشت که ترک ها، زنانی که تتو داشتند را برای خدمت به حرامسرا نمی برند. هنوز انداختن حلقه و گوشواره درون بینی در کشور هند مرسوم است. طبق سنت های باستانی، سوراخ کردن گوش و بینی باید پیش از ازدواج زنان انجام بگیرد. همچنین افرادی که پیگیر طب سنتی هند و آیور ودا هستند، ادعا می کنند که پیرسینگ موجب افزایش سلامتی بدن و تسهیل وضع حمل در زنان می شود. در قبیله ودابه همه چیز برعکس است، به جای زنان این مردان هستند که به صورت و بدن خود می رسند و خودشان را آرایش می کنند تا زنان آن ها را پسندیده و به عنوان همسر انتخاب کنند. آن ها با رنگ های تیره، لب ها و چشم های خود را رنگ می کنند تا سفیدی چشم ها و لب هایشان بیشتر دیده شود. صورتشان را نیز رنگی می کنند. در روستای هوانگلو، زنان چینی موهای بسیار بلندی دارند که فقط در سن شانزده سالگی موهای خود را می توانند کوتاه کنند. در گذشته این باور وجود داشت که اگر مردی موهای یک زن را ببیند، باید با او ازدواج کند. البته این رسم دیگر رایج نیست و زنان می توانند به راحتی موهای خود را به همه نشان دهند. تاکنون هر رسمی که نوشتیم در راستای زیبایی بیشتر قبایل و کشورهای مختلف جهان بود، اما در این مورد، کاملا برعکس است. زنان قبیله آپاتانی یک بار در معرض انقراض قرار داشتند زیرا زنان این قبیله بسیار زیبا بوده و مردان قبایل دیگر به آن ها حمله می کردند و زنان را با خود می برند. به همین خاطر، این زنان برای زشت کردن صورت خود درون بینی هایشان مهره های زشتی گذاشته و صورت هایشان را خالکوبی می کردند. یعنی به این صورت خود را از تجاوز مردان در امان نگه می داشتند.