نوجوانی فصل تراوش احساسات غلیظ و بروز فوران عواطفه. بچه ها در این سن از نظر عواطف بسیار اشباع میشن به طوری که روی همه ی زندگیشون تاثیر گذاره. نوع رفتارشون با خونواده، محل تحصیل و البته گاهی با جنس مخالف. ناگهان شور عجیبی درونشون شکل میگیره و عاشق شدن در نوجوانی رو تجربه میکنن و دیگه نمیتونن به چیز دیگه ای فکر کنن. در همه حال حتی درس خوندن و خوابیدن در فکر این موضوع هستند. اینجاست که نقش اطرافیان به خصوص خانواده باید پررنگ تر باشه تا نوجوان اشتباه بزرگی رو مرتکب نشه. در مطلب امروز هم درباره ی عشق در نوجوانی با هم حرف خواهیم زد. خوبه بدونین عشق ترکیبی از یه موضوعه. اول جذابیت ظاهریه، هیچ وقت نمیشه بدون توجه به ظاهر کسی به او نزدیک شد. شاید فکر کنید که فرزندتون هنوز کوچیکه و این مسایل رو نمیفهمه اما، آنها میدونن و ممکنه به لحاظ فیزیکی به شخصی جذب بشن. دومین مطلب صمیمیت بین دو نفره، نوجوانها به دلیل ارتباط که ممکنه خانوادگی باشه و یا هر نوع برخورد دیگه ای احساسات عاطفی نسبت به شخص دیگه رو میتونن تجربه کنند حتی در نگاه اول. سومین موضوع در روابط عاشقانه تعهد طرفینه که بعیده در نوجوانی این اتفاق بیفته. در این سنین به دلیل عدم ثبات احساس در افراد ممکنه این حس بارها برای فرد نسبت به افراد مختلف پیش بیاد پس زیاد قابل اطمینان نیست. والدین باید بروز احساسات در فرزندشون رو ببینند و به آن احترام بذارن. حتی اگه مطمین هستید که نوجوون شما داره اشتباه میکنه سعی کنین به روش و شیوه ی درستی این موضوع رو بهش بگید. "تو اشتباه میکنی این احساسات واقعی نیستن" و یا "هنوز برای عاشق شدن تو خیلی زوده تا بزرگ نشی عشق معنایی برای تو نداره" اینا سخنان درست و به جایی نیست. اینکه مستقیما به او بگید که داره اشتباه میکنه هیچ تاثیر مثبتی روی او نداره هر چند که در بیش از درصد مواقع حق با شماست اما باید سنجیده رفتار کنید. یکی از موضوعاتی که یک نوجوون بهش توجه نداره اینه که، چه هدفی از عاشق شدنش داره. میخواد فقط به بقیه نشون بده بزرگ شده، کاری رو بکنه که هم سناش انجام میدن و یا میخواد پاسخ احساسش داده بشه و بس؟ اگه بعد از مدتی حسی که داره از بین رفت چی؟ اگه دیگه مثل روز اول دوست داشتنی وجود نداشت چی؟ برای زندگی چه برنامه و هدفی داره؟ این سوالات و هزاران سوال دیگه رو میتونین با فرزندتون مطرح کنین تا متوجه بشه همه چیز در یک حس خلاصه نمیشه و باید به خیلی چیزا فکر کرد. یه نوجوان به دلیل بروز حس های شدید ممکنه خیلی اذیت بشه. با خودش خلوت کنه، از جمع دور بشه، کم حرف بزنه و یا به کسی علاقه پیدا کنه که حتی اون فرد اطلاع نداشته باشه و نتونه احساسشو بیان کنه. این موضوع آزارش بده و به جایی برسه که به خودش صدمه بزنه. با خودش فکر کنه که ضعیفه و قدرت گفتن حرف دلشو نداره. نباید نوجوون رو در این شرایط تنها گذاشت و بهتره برای همه ی سوالات ذهنش جواب منطقی داد که کمی آروم تر بشه، برای چنین کاری شخصی بهتر از پدر و مادر وجود نداره. شاید بعضی وقتها پدر و مادرها از نوجوونها کلافه بشن اما میدونن که چقدر در این سن رسیدگی ضرورت داره و اگه نباشه ممکنه فرزندشون راه اشتباه بره. یکی از این موارد عدم توجه به عواطف در نوجوانیه که میتونه باعث بعضی موضوعات و مشکلات بشه. در این سن یکی از اتفاقاتی که برای خیلی از بچه ها میفته اینه که نه تنها پیشرفت درسی ندارن بلکه پسرفت هم میکنند. زمان درس خواندن مدام فکرشون همه جا هست غیر از درس و مشقشون و این باعث میشه به نتیجه ای غیر از لغزش در درسها نرسند. وقتی فرزندتون احساس میکنه علاقه ای درونش شکل گرفته و آخر این حس نافرجام باشه، شما میتونین این روز ها رو ببینین و نگذارید که اتفاق بیفته تا فرزندتون برای کسب تجربه مجبور نشه عزت نفسشو از دست بده و به افسردگی دچار بشه. ممکنه به دلیل همین احساسات اشتباه فرزندتون در جمع دوستانه به خاطر اینکه مثل بقیه باشه کارهایی رو انجام بده که میدونه اشتباهن اما به خاطر اینکه مورد تمسخر بقیه قرار نگیره انجامشون بده. باید یک نکته را به او یاد بدید و آن نه گفتن است. شاید شما فقط به فکر تحصیل فرزندتون باشید اما آنها این طرز فکر رو ندارن. نوجوونها فکر میکنند اگه تو جمع دوستان و یا جامعه تنها باشن و کسی رو در کنارشون نداشته باشن دارای سطح اجتماعی پایینی هستن. در سنین نوجوانی موقعیت اجتماعی یعنی همه چیز و برای داشتن جایگاه مناسب هر کاری میکنند.