با کمک سختی باور نکردنی و پتانسیل کاربردهای معجزه آسا، اشتیاق زیادی در مورد گرافین وجود دارد. اما نشان دادن این احتمالات در آزمایشگاه یک چیز است و تبدیل آن به وسیله‌ای قابل استفاده در دنیایی واقعی چیزی دیگر. این چیزی است که محققان دانشگاه ویرجینیا تک و آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور ( LLNL ) در تلاش برای تغییر آن هستند. در این فرایند، آنها راه متفاوتی را برای ترکیب دو چشم انداز امیدوار کننده در تکنولوژی گرافین و چاپ سه‌بعدی - پیدا کرده‌اند تا جهان جدیدی از امکانات هیجان انگیز را در اختیار افراد قرار بدهند. ژیایو راین ژنگ، استادیار گروه مهندسی مکانیک در دانشگاه ویرجینیا تک، گفت: گرافین عادی از تک لایه‌ی اتم‌های کربن تشکیل شده و در یک الگوی شبکه شش ضلعی لانه زنبوری مرتب شده است. اگر گرافین ساختاربندی شده باشد، لایه بر روی لایه، به گرافیت تبدیل می‌شود: ماده ای که معمولا به عنوان "مغزی" در مداد معمولی استفاده می‌شود. حالا ما مدادهایمان را دوست داریم، اما هرکسی که تا به حال روی تجربه شگستن نوک مداد را داشته باشد ممکن است به سختی باور کند که این یکی از سخت‌ترین مواد روی این سیاره است. این بدلیل نوع چینش این ماده است که اساسا ساختار گرافین را تغییر می‌دهد. محققان پروژه این مشکل را با فاصله‌گذاری در صفحات تکی گرافین با حفره‌های پر از هوا از بین بردند، به همین ترتیب به گرافین اجازه داده تا خواص خود را حفظ کند. مواد قابل چاپ سه‌بعدی که در انتها ظاهر می‌شوند، چیزی است که به نام آیروژل گرافین شناخته می‌شود. مارکوس ورسلی، محقق LLNL در این پروژه به ما گفت: ممکن است تا ظهور گرافین سه‌بعدی چاپ شده در دفاتر کار و خانه‌های ما، مدتی طول بکشد، اما این هنوز یک قدم عظیم در این جهت است. ورسلی ادامه داد: مقاله ای که این پروژه را توصیف می‌کند، منتشر شده است.