جام جهانی در کنار لیگ قهرمانان معتبرترین تورنمنت جهانی فوتبال است. این مسابقات از زمان افتتاحیه مسابقات در سال هر چهار سال یکبار، غیر از سال‌های و به دلیل جنگ جهانی دوم برگزار نشد. از سال ، تعدادی از خانواده‌ها افتخار متمایز حضور در تیم‌های ملی را با دو و حتی سه نفر در جام‌های جهانی مختلف داشتند. علاوه بر این، بعضی از زوج‌های پدر و پسر در مسابقات با تیم‌های ملی مختلف، اما به نام‌های یکسان، شرکت کردند! در گزارش زیر به بررسی این موضوع پرداخته ایم. لوییس پرز گونزالس، متولد ، مهاجم مکزیکی بود و در جام جهانی فوتبال دو بار برای تیم ملی مکزیک مقابل فرانسه و شیلی بازی کرد. به هر حال، فرانسه و مکزیک اولین بازی جام جهانی اروگویه و همچنین اولین بازی تاریخ جام جهانی بود. نوه او، ماریو پرز، نیز یکی از اعضای اصلی مکزیک بود که در سال مکزیک به یک چهارم نهایی جام جهانی رسید. ماریو یک مدافع بود و چهار بازی با پیراهن شماره خود انجام داد. مارتی ونتولرا در بارسلونا به عنوان یک کاتالان متولد شد و در زمانی که در اسپانیا زندگی می‌کرد برای سویا و بارسلونا ( گل در بازی) بازی کرد. او در جام جهانی ایتالیا شرکت کرد و در آنجا عملکرد فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد و به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرد. او آخرین بازی بین المللی خود را در سال انجام داد. با این حال، مارتی ونتولرا یک ملی‌گرای برجسته کاتالان و جمهوری‌خواه بود. با شروع جنگ داخلی، باشگاه بارسلونا در تور مکزیک، جایی که مارتین تبعید شد، شرکت کرد. او در اسپانیا ادامه داد و سپس به آتلانته رفت و در فصل / به عنوان بهترین گلزن معرفی شد. او با آتلانته تا فصل با سال سن بازی کرد. پسرش خوزه ونتولرا یک ملی پوش مکزیکی بود و در جام جهانی بازی کرد که باعث شد او تنها زوج پدر و پسری باشد که در دو جام جهانی با دو تیم مختلف شرکت کرده است. پاتریس ریو مدافع تیم فوتبال نانت بود که بین سال‌های تا چهار عنوان قهرمانی را در اختیار داشت. او همچنین یکی از اعضای تیم فرانسه بود که در جام جهانی فوتبال شرکت کرد. پدرش، راجر، یک فوتبالیست بین‌المللی فرانسوی بود که دو بار برای تیم ملی فرانسه در جام جهانی فوتبال بازی کرد. دومینگوس آنتونیو دا گویا که در سال در ریودوژانیرو به دنیا آمد، در فینال جام جهانی فوتبال در چهار بازی برای برزیل بازی کرد. به گزارش اسکای اسپورت، او به عنوان یکی از بهترین مدافعان برزیلی تمام دوران شناخته می‌شود. او در بازی‌های جام جهانی در سال نقش مهمی در دفاع برزیل داشت، زیرا به کشورش کمک کرد در مسابقاتی که در فرانسه میزبانی شد، سوم شوند. پسرش، آدمیر دا گویا، به لطف کنترل نزدیک و توانایی پاس‌های فوق‌العاده‌اش، او را O Divino (الهی) نامید. او در بازی نایب قهرمانی برای مقام سوم مقابل لهستان در جام جهانی فوتبال به عنوان بازیساز بازی کرد. او هنوز به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ باشگاه شناخته می‌شود. توماس بالکازار به عنوان یک اسطوره در مکزیک به دلیل حضور در"کامپیونیسیمو" در تیم تاریخی گوادالاخارا که در سال عنوان قهرمانی را به دست آورده یاد میشود. علاوه بر این، او در سالگی به گلزنی در سوییس در سال مقابل فرانسه افتخار می‌کرد. همانطور که در عنوان متوجه شدید، توماس و خاویر هرناندز نام‌های خانوادگی متفاوتی دارند، زیرا توماس پدر شوهر خاویر هرناندز است که در جام جهانی فوتبال نیز عضو تیم مکزیک بود. ضمنا خانواده توماس عضو دیگری نیز به عنوان بازیکن فوتبال دارند! نوه او خاویر هرناندز بالکازار که در سطح جهانی با نام مستعار چیچاریتو شناخته می‌شود او نیز در جام جهانی یک گل به ثمر رسانده. چیچاریتو درست مانند پدر بزرگش وقتی سال داشت در جام جهانی آفریقای جنوبی گل زد. دو نسل از مدافعان افسانه‌ای میلان! چزاره مدافعی بود که در طول دوازده فصل حضورش در میلان، چهار قهرمانی لیگ سری آ و یک جام اروپا را به دست آورد. او همچنین در جام جهانی شیلی برای ایتالیا بازی کرد. علاوه بر این، او مربی تیم ملی ایتالیا در فرانسه و پاراگویه در سال ژاپن و کره جنوبی بود. پایولو، 'ایل کاپیتانو'، اسطوره دیگری است که تمام فصل دوران حرفه‌ای خود را در سری آ با میلان گذراند، قبل از اینکه در سالگی در سال بازنشسته شود. او جام را با میلان به دست آورد: پنج بار لیگ قهرمانان اروپا، هفت قهرمانی سری آ، یک کوپا ایتالیا، پنج قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا، چهار قهرمانی سوپرجام اروپا، دو جام بین قاره‌ای، یک جام باشگاه‌های جهان. او مت سفانه در جام جهانی در تیم ملی ایتالیا شرکت نکرد، در حالی که جام بر سر بازیکن ایتالیایی بالا می‌رفت. با این وجود، پایولو بازی برای تیم ملی ایتالیا انجام داد و در چهار جام جهانی فوتبال شرکت کرد. مانویل سانچز مارتینز اسطوره ریال مادرید بود که در طول ده فصل در بازی لالیگا بازی کرد. او همچنین به عنوان مدافع تیم ملی اسپانیا در جام جهانی فوتبال انگلستان شرکت کرد. مانویل سانچز هونتیویلو، درست مانند پدرش، لباس ریال مادرید و تیم ملی اسپانیا را به تن کرد. به عنوان تنها بازیکن از بین پنج عضو کویینتا دل بویتره که تمام دوران حرفه‌ای خود را با ریال مادرید بازی کرد، در بیش از بازی رسمی برای باشگاهش حضور داشت و در سال ایتالیا به عضویت تیم ملی اسپانیا درآمد. مانویل سانچز یکی از تنها سه زوج پدر و پسری بود که قهرمان جام ملت‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا شد (به همراه چزاره و پایولو مالدینی و کارلس و سرخیو بوسکتس)ژان جورکایف که در اوایل دوران حرفه‌ای خود یک مهاجم بود، در نیمه دوم دهه یک مدافع مشهور در فوتبال فرانسه بود. او تنها برای سه باشگاه از جمله لیون، مارسی و پاریس اف سی و همچنین تیم ملی فرانسه در جام جهانی فوتبال بازی کرد. پسر او، یوری، فوتبالیست تهاجمی‌تر از ژان بود و به عنوان هافبک تهاجمی و مهاجم برای باشگاه‌های زیادی در فرانسه، ایتالیا، آلمان، انگلیس و ایالات متحده خدمت کرد. مهمتر از همه، او بخش مهمی از فرانسوی‌ها بود، در حالی که آن‌ها جام جهانی فوتبال و یورو یوفا را بردند. بیایید به یک خانواده فکر کنیم، پدر و پسر هر دو حرفه دروازه بانی سطح بالایی دارند! میگویل که بیش از بازی لالیگا انجام داد، عمدتا برای بارسلونا و اتلتیکو مادرید - در سال در جام جهانی انگلیس عضو تیم ملی اسپانیا بود، حتی اگر در طول مسابقات روی نیمکت منتظر بازی بماند. په په شاهد باشکوه‌ترین دوران تیم ملی اسپانیا بود. آن‌ها اولین جام جهانی خود را در سال و همچنین دو قهرمانی در مسابقات یورو در سال‌های و به دست آوردند. پابلو که برای تعدادی از باشگاه‌ها در آمریکای جنوبی بازی کرد، بازیکن دفاعی تیم ملی اروگویه در جام جهانی فوتبال آلمان بود. حتی اگر بین سال‌های و چندان در تیم ملی اروگویه حضور نداشت، نقش فعالی در قهرمانی‌های داخلی تیم‌هایش در لیگ و قهرمانی کوپا لیبرتادورس داشت. دیگو بر خلاف پدرش پیراهن را در باشگاه‌ها و تیم ملی به عنوان مهاجم پوشید. او در کنار عملکرد و جوایز قابل توجه خود - مانند پیچیچی و کفش طلای اروپا - در دوران حرفه‌ای باشگاهی خود، بیش از بازی پیراهن اروگویه را بر تن کرد و به لطف موفقیت هایش در تیم ملی به عنوان یکی از بهترین بازیکنان اروگویه در تمام دوران‌ها شناخته می‌شود. او با به ثمر رساندن گل بهترین گلزن مشترک جام جهانی بود که اروگویه به مقام چهارم رسید و جایزه توپ طلا را به عنوان بهترین بازیکن مسابقات دریافت کرد. علاوه بر این، او با عملکرد بالای خود در پیروزی اروگویه در کوپا آمه ریکا به میدان آمد. نیکولای لوپسکو که ده فصل برای راپید بوکورشی و پنج فصل در طول دوران حرفه‌ای خود برای آدمیرا واکر بازی کرد، لوگوی رومانی را برای بازی بر روی سینه خود حمل کرد و به عنوان مدافع در جام جهانی فوتبال حضور یافت. اونوت، پسر نیکولای، بین سال‌های تا در لیگ یک، بوندسلیگا، سوپر لیگ ترکیه و لیگ حرفه‌ای عربستان به عنوان هافبک بازی کرد. او در بازی گل برای تیم ملی رومانی به ثمر رساند و همچنین در یورو انگلیس و یورو در بلژیک و هلند شرکت کرد. یان فرهین به عنوان هافبک تیم‌های اندرلخت و بیرشات بازی ملی برای تیم ملی فوتبال بلژیک انجام داد و در جام جهانی فوتبال و یورو شرکت کرد. گرت فرهین که به عنوان مهاجم برای لیرز، اندرلخت و کلوب بروژ بازی می‌کرد، نماینده فرانسه و کره جنوبی و ژاپن و همچنین یورو بود که در بلژیک برگزار شد. خولیو مونترو کاستیو مدافع تیم ملی اروگویه در جام جهانی فوتبال و جام جهانی فوتبال بود. او همچنین در مجموع بازی در کوپا لیبرتادورس بین سال‌های و انجام داد، در حالی که برای لیورپول مونته ویدیو، ناسیونال و سی‌ای ایندیپندنت بازی می‌کرد. پسر او، پایولو، حرفه دفاعی خود را در پنیارول آغاز کرد و از آنجا نیز بازنشسته شد. او شاهد چهار قهرمانی در سری آ با یوونتوس بود و با تیم ملی فوتبال اروگویه در جام جهانی فوتبال شرکت کرد. آندرس که بیشتر به عنوان مربی کار کرده، در طول دوران حرفه‌ای خود به عنوان هافبک برای تیم‌های سویدی و المپیک مارسی در لیگ بازی کرد. آندرس که در بازی با تیم ملی سوید دو گل به ثمر رساند، در جام جهانی فوتبال نیز عضو سوید بود. توبیاس که به عنوان یک دینام در خط هافبک شناخته می‌شود، در دو تورنمنت جام جهانی فوتبال در سال‌های و شرکت کرد. طبق مشخصات وی در ویکی پدیا، او در یک بازی در جام جهانی ، . کیلومتر دوید و این را می‌توان در نظر گرفت که یک نمایش غیرعادی دویدن برای یک فوتبالیست معمولی به حساب می‌آید. روی اندرسون که به مدت سال یک مدافع میانی قوی برای مالمو بود، در جام جهانی سه بازی انجام داد. دو پسر او، پاتریک و دنیل نیز فوتبالیست‌های سویدی بودند که برای تیم ملی سوید بازی‌های ملی انجام دادند. پاتریک که پسر بزرگ روی بود، در طول دوران فوتبالی خود در تیم‌های سطح بالای اروپا مانند بایرن مونیخ، بارسلونا، بلکبرن روورز و بوروسیا مونشن گلادباخ و همچنین مالمو به عنوان مدافع بازی کرد. همراه با بایرن مونیخ در فصل - قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، در حالی که او در ضربات پایانی پنالتی را از دست داد. اندرسون در مجموع بازی برای تیم ملی سوید چهار گل به ثمر رساند و مدال برنز جام جهانی فوتبال را به دست آورد. اندرسون همچنین در جام جهانی فوتبال ، قهرمانی اروپا و یورو به عنوان عضوی از تیم سوید شرکت کرد. برخلاف پدر و برادر بزرگترش، دنیل یک هافبک دفاعی است که می‌توانست به عنوان مدافع میانی نیز بازی کند. او در تیم‌های مالمو، باری، ونزیا، کیه وو و آنکونا بازی کرد. او یکی از اعضای تیم ملی سوید برای دو جام جهانی فوتبال در سال‌های و و همچنین دو قهرمانی اروپا در سال‌های و بود. میگل آنخل که به عنوان هافبک عمدتا برای ریال سوسیداد و بارسلونا بازی می‌کرد، در جام جهانی فوتبال در اسپانیا عضو تیم ملی اسپانیا بود. پسران او میکل و ژابی راه پدرش را دنبال کردند و هافبک‌های حرفه‌ای ریال سوسیداد در سن سباستین شدند. در حالی که میکل در طول دوران حرفه‌ای خود پیراهن تیم ملی اسپانیا را نپوشید. ژابی برادر کوچک شاهد باشکوه‌ترین دوران تیم ملی اسپانیا بود. آن‌ها اولین جام جهانی خود را در سال و همچنین دو پیروزی در قهرمانی اروپا، و به دست آوردند. او برای لیورپول، ریال مادرید و بایرن مونیخ بازی کرد و در طول دوران حرفه‌ای خود دو قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. یان کوزاک که در تمام دوران حرفه‌ای خود به عنوان هافبک عمدتا در لیگ چک اسلواکی بازی کرد، در جام جهانی فوتبال و یورو شرکت کرد. علاوه بر این، اسلواکی به یورو راه یافت که به معنای اولین حضور اسلواکی در این مسابقات است، در حالی که یان سرمربی تیم ملی اسلواکی بود. پسر او، یان، به عنوان هافبک تهاجمی برای تیم‌های مختلف در اسلواکی، فرانسه، انگلیس، یونان و ازبکستان بازی کرد. در حالی که او در سال برای اولین بار در جام جهانی اسلواکی به میدان رفت، دو گل با تیم ملی اسلواکی به ثمر رساند که هر دو در برابر سن مارینو بود. ولادیمیر اسمولارک مهاجم لهستانی بود که در تیم‌های ویدزو لودز، لژیا ورشو، آینتراخت فرانکفورت، فاینورد و اوترخت بازی کرد. او در جام جهانی فوتبال و حضور داشت و در هر تورنمنت یک گل به ثمر رساند. اوزبیوش در هلند بزرگ شد، زیرا پدرش برای فاینورد و اوترخت در لیگ هلند بازی می‌کرد. به این ترتیب او در فاینورد حرفه‌ای شد و سپس برای بوروسیا دورتموند، راسینگ سانتاندر، بولتون واندررز بازی کرد. اسمولارک یک ملی پوش لهستانی از سال ، برای جام جهانی فوتبال انتخاب شد، اما موفق به زدن گلی نشد. او به عنوان مهاجم تیم ملی لهستان در جام جهانی فوتبال و یورو شرکت کرد. چا بوم کون در طول دوران حرفه‌ای خود برای دارمستاد، فرانکفورت و لورکوزن بازی کرده است. او به دلیل دوران درخشانش در بوندسلیگا و تیم ملی، از سوی فدراسیون بین المللی تاریخ و آمار فوتبال، عنوان بازیکن قرن آسیا را دریافت کرد. چا نماینده کره جنوبی در سال مکزیک بود. او بار برای تیم ملی بازی کرد و گل به ثمر رساند که بهترین گلزن تاریخ کره جنوبی است. چا دو - ری به عنوان پسر یک مهاجم افسانه‌ای در آلمان به دنیا آمد و به عنوان بازیکن دفاع راست بیشتر در بوندسلیگا بازی می‌کرد. او به تیم ملی کمک کرد و در جام جهانی فوتبال که در کشورش و ژاپن برگزار شد به نیمه نهایی صعود کرد. او همچنین نماینده تیم ملی خود در جام جهانی فوتبال بود. درست مانند یان کوزاک، ولادیمیر وایس پدر و پسر دیگری بودند که نماینده چکسلواکی و اسلواکی در جام‌های جهانی فوتبال بودند. پدر وایس یک هافبک بود و در دوران فوتبالش در لیگ‌های چک و اسلواکی بازی کرد. او در حالی که بازی ملی برای چکسلواکی و همچنین بازی ملی برای اسلواکی انجام داد، در جام جهانی برای چکسلواکی شرکت کرد. پسر وایس که دوران حرفه‌ای او در منچسترسیتی آغاز شد، یک وینگر است و سپس به بولتون واندررز، رنجرز، اسپانیول، پسکارا و المپیاکوس پیوست. او چهار سال است که در باشگاه‌های قطری بازی می‌کند. ولادیمیر از سال به تیم ملی اسلواکی خدمت کرده است و در جام جهانی فوتبال و یورو نماینده اسلواکی بوده است. علاوه بر این، او اولین گل اسلواکی را در مسابقات قهرمانی فوتبال اروپا به ثمر رساند. دنی بلیند که به عنوان مدافع برای اسپارتا روتردام و آژاکس بازی می‌کرد، در یک دوره ده ساله بازی ملی برای هلند انجام داد و در جام‌های جهانی و و همچنین یورو و یورو نماینده هلند بود. دالی یک مدافع پیچیده است که می‌تواند در حال حاضر در منچستریونایتد به عنوان هافبک دفاعی، دفاع چپ و مدافع میانی بازی کند. دالی همچنین بازیکن فعال تیم ملی هلند است و مدال برنز جام جهانی فوتبال را به دست آورد. احمدرضا عابدزاده (متولد خرداد ، آبادان) دروازه‌بان سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه استقلال تهران و باشگاه پرسپولیس تهران است. او به همراه تیم ملی فوتبال ایران به قهرمانی در مسابقات فوتبال بازی‌های آسیایی در پکن و دو مقام سومی در جام ملت‌های آسیا در سال‌های و رسیده‌است و همراه با تیم ملی به جام جهانی صعود کرده‌است. او همچنین همراه با باشگاه استقلال تهران به قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا دست پیدا کرده‌است. او با تیم پرسپولیس چهار بار و با استقلال تهران یک بار به مقام قهرمانی در بالاترین رده لیگ فوتبال ایران دست یافته‌است. عابدزاده در سال به باشگاه فوتبال پرسپولیس پیوست. او در فصل اول حضورش در تیم پرسپولیس یعنی در زمان سرمربیگری مانویل ژوزه و یحیی گل محمدی فرصت بازی کردن در بازی‌های رسمی را به علت وجود سنگربان کارکشته برزیلی یعنی نیلسون کوریا جونیور پیدا نکرد. او در فصل دوم هم چند هفته ابتدایی را با تیم بزرگسالان تمرین کرد، اما با نظر علی دایی سرمربی وقت تیم و موافقت خودش به تیم امید پرسپولیس ملحق شد. او نسبت به مدیران پرسپولیس نارضایتی داشت. او توسط کیروش برای آماده‌سازی جام جهانی روسیه به تیم ملی دعوت شده است. وی در سال - بهترین دروازه‌بان فصل لیگ حرفه‌ای پرتغال شد. او با تیم ملی ایران به جام جهانی قطر راه پیدا کرد. منبع: