یکی از رایج‌ترین مشکلاتی که میان خانم‌ها و خانواده همسرشان خصوصا مادر شوهر وجود دارد، اختلافات ارتباطی است که عمدتا باعث ایجاد کدورت می‌شود. گویی این جنگ و ستیز زنانه پایانی ندارد و تا دنیا بوده و هست و خواهد بود این مشکلات برقرار است. البته خیلی از خانم‌ها هیچ مشکل جدی با خانواده همسر خود ندارند، اما در این میان هستند کسانی که همیشه درگیر این دست اختلافات هستند. البته افراد مختلف در برابر این شرایط واکنش‌های متفاوتی بروز می‌دهند. برخی از خانم‌ها کلا با خانواده همسر قطع رابطه می‌کنند، برخی رابطه را حفظ می‌کنند، اما این رابطه توام با مشکل و تنش دایمی است و هر ملاقات با خانواده همسر معادل یک اختلاف زناشویی جدی با همسر است. برخی هم قطع رحم نمی کنند اما خیلی با احتیاط برخورد کرده و آن قدر روابط محدود و حساب شده است که تفاوت چندانی با قطع رابطه همیشگی ندارد. اما از میان همه این راه حلها به نظر می رسد که بهترین راه حل مدارا کردن باشد. خصوصا که مادر همسر نقش معنوی مهمی در زندگی هر زنی دارد. یعنی اگر خانمی با مادر همسر خود مشکل داشته باشد چه رابطه اش را قطع کند و چه رابطه ای توام با تنش با وی داشته باشد در هر حال زندگی مشترکش با چالش جدی مواجه می شود پس یک زن فکور باید در صدد اتخاذ یک راه حل سوم و البته منطقی تر باشد. از ویژگی هایی که در تحقق سازگاری و آرامش زندگی خصوصا ایجاد ارامش در زندگی مشترک نقش بسزایی دارد و کمتر عاملی را می توان یافت که در این حد بتواند در ایجاد و تثبیت آن نقش ایفا کند، "مدارا" است. اساسا بدون رفق و مدارا نمی توان از زندگی بهره برد و زندگی بدون بهره مندی تنها از شکل برخوردار، و فاقد روح و معناست. کمال و تمامیت کار در ترکیبی از شکل و معنای زندگی است. در نهاد خانواده، اجرای این اصل از قوانین بسیار فراگیر است. به طور کل ی، در برخورد با حالات درونی همسر، مادر همسر و کلا خانواده همسر و موقعیت های بیرونی زندگی باید مدارا کرد. "مدارا" عبارت است از نرم برخورد کردن با دیگران، به آنها جا دادن و در حق آنان خشونت روا نداشتن. مدارا در پیدایش سه زاویه خوش اخلاقی، یعنی نرم برخورد کردن، همدمی نیکو و تحمل کردن دیگران به گونه ای که از انسان فرار نکنند، نقش فراوانی دارد. این ویژگی در زندگی اجتماعی به طور عام و در نهاد خانواده به طور خاص از اهمیت ویژه ای برخوردار است. البته از این نکته نباید غافل شد که میان مدارا به عنوان یک روش مثبت در زندگی اجتماعی با آنچه امروزه به عنوان تساهل و تسامح مطرح و تبلیغ می شود، تفاوت اساسی وجود دارد زیرا در مدارا، اصول و مبانی ثابت است و در آن کمترین اغماضی صورت نمی گیرد، در حالی که تساهل و تسامح دایره وسیعی دارد و اصول و مبانی را نیز شامل می شود و چه بسا افرادی برای برخورداری از مزایای مادی و دنیایی از اصول خود نیز کوتاه می آیند. ت ثیر رفق و مدارا در ی من و برکت زندگی به حد ی زیاد است که در روایتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رفق را مجسمه برکت و خشونت را مجسمه شومی معرفی کرده و فرموده اند: "الر فق یمن و الخ رق ش م" رفق و مدارا برکت، و خشونت بی برکتی و شومی است. در زندگی نوع مردم، سازگاری بر اساس ویژگی های همخوان همسران حاصل نیست، بلکه باید آن را تحصیل کرد. کمتر اتفاق می افتد زن و شوهر به لحاظ ویژگی های شخصیتی و ظاهری به گونه ای دلخواه یکدیگر باشند که به طور طبیعی سازگاری میان آنان حاصل باشد. نوعا باید به سمت سازگاری حرکت کنند یعنی از طریق مدارا و امثال آن خود را به سمت سازگاری سوق دهند و آن را تحصیل نمایند. یکی از پیامدهای مدارا این است که به وسیله آن می توان از زوایای مثبت زندگی بهره مند شد. کسی که مدارا نمی کند، نه تنها نسبت به آنچه دلخواه اوست و در زندگی مفقود است، محروم می باشد، بلکه از آنچه هست نیز نمی تواند بهره بگیرد ولی کسی که مدارا می کند دست کم از این نیمه موجود بهره مند می شود. امام کاظم علیه السلام می فرماید: "الرفق نصف العیش" رفق و مدارا نیمی از زندگی است. هیچ کس به زندگی پرتنش و پراضطراب علاقه مند نیست. همه به دنبال انواع آرامش در زندگی هستند و این خواسته از طریق مدارا حاصل می شود. زندگی اجتماعی به گونه ای است که هیچ کس نمی تواند به بازتاب رفتارهای دیگران نیندیشد و کاملا خواسته های خود را در نظر بگیرد. در این عالم، از منافعی که دیگران ایجاد می کنند، همه بهره مند می شوند. هر کس در این فضا قرار گیرد مشمول این منافع است. همان گونه که اگر دیگران مرتکب زشتی شوند پیامد رفتارشان تنها دامنگیر خودشان نخواهد شد. از سوی دیگر، ما می توانیم نه به طور عام، بلکه به طور خاص برای دیگران سود یا ضرر ایجاد کنیم. در چنین مواردی، ضرورت مدارا برای برخورداری از سود و ایمن بودن از ضرر، چشمگیرتر است. امیرم منان علی علیه السلام می فرماید: "م ن د اری الناس ا من مکر هم" کسی که با مردم مدارا کند از مکر آنان در امان می ماند. هیچ کس به زندگی پرتنش و پراضطراب علاقه مند نیست. همه به دنبال انواع آرامش در زندگی هستند و این خواسته از طریق مدارا حاصل می شود. حضرت علی علیه السلام می فرماید: "ما استجلب المحب ه بمثل السخاء و الرفق و حسن الخلق" چیزی به اندازه سخاوت، مدارا و خوش اخلاقی محبت به وجود نمی آورد. پس مدارا نقش مهمی در جلب محبت دارد. مدارا، از رفتارهای پسندیده است که آثار فراوان اخلاقی و تربیتی میان مردم بر جای می گذارد و البته از برگزیده های رفتار نیک پیامبر خدا"ص" به شمار می رود اگر ما دوست داریم اطرافیان با ما با رویی گشاده صحبت کنند باید خود مثال و مصداق عینی و شفاف از خلق باشیم. اگر می پسندیم که مردم با نیکی از ما یاد کنند و نکات مثبتمان را پر رنگ جلوه دهند باید بیش از بدی ها و نقص های مردم به خوبی هایشان توجه نماییم. اگر نمی پسندیم مردم در اجابت خواسته هایمان کوتاهی کنند، خواسته های دیگران را مقدم بر خواسته های خویش قرار دهیم. اگر خوش بختی را در این می بینیم که مشکلاتمان یکی پس از دیگری حل شود باید در حل مشکلات دیگری قدم برداریم. امام علی (ع) می فرماید: "با مردم، مدارا کن تا از برادری آنان بهره مند شوی و با روی خوش با آنان برخورد کن تا کینه هایشان بمیرد". پس کسی که با مردم به مدارا رفتار می کند، به فرموده پیامبر (ص) از عاقل ترین مردم است و انسان عاقل به شناخت و راه های خوشبختی، سریع تر نایل می آید. منبع: سایت پرسمان