عصر سنگ یا عصر حجر به دورانی از زندگی بشر اطلاق می شود که در آن از سنگ برای ساخت ابزارهایی در جهت اغراض مختلف از جمله برش، تراشیدن و یا به عنوان اسلحه استفاده می شده است. شاید برخی تصور کنند، انسان در این عصر در عقب افتادگی محض بوده و علمی نسبت به جهان پیرامون خود نداشته و یا فردی و یا در گروه های کوچک زندگی می کرده است اما زندگی بشر در عصر سنگی به این سادگی که گمان می کنید، نبوده است. در این گزارش، دانستنی های جالبی را درباره ی عصر سنگ خواهید خواند که شاید برایتان جالب باشد. در این بخش از تاریخ حیات بشر، انسان ها از جایی به جای دیگر نقل مکان می کردند و با صید حیوانات به زندگی ادامه می دادند. آنها از استخوان و یا سنگ برای ساخت ابزار استفاده می کردند. در این عصر انسان ها فرا گرفتند تا آتش روشن کنند. آنها پس از قرار دادن چوب در معرض رعد و برق آتش افروختند و به اهمیت آن پی بردند. زمانی که انسانها فرا گرفتند تا چگونه حیوانات را پرورش دهند, زندگی بی ثبات آنها به استقرار رسید و یکجا نشین شدند. یکجانشینی بشر با استفاده از ابزارهای سنگی صیقل یافته همراه بود. در این دوران تهیه سفال, ابزار چوبی و ریسندگی به زندگی انسان راه یافت. و انسان ها سوزن، نیزه و سکه های فلزی سبک را ابداع کردند. آنها در این دوران بر دیوارها نقاشی می کشیدند و در آن زندگی می کردند. مطالعات باستان شناسان نشان می دهد که تصاویر کشیده شده بر دیواره ی غارها دو نوع هستند دسته ی اول انعکاس زندگی روزمره ی انسان های نخستین و نشانه ای از ذوق هنری و قریحه ی آنها بوده است و دسته ی دوم که عمدتا نقاشی حیوانات است به نوعی آیین های ویژه در بین انسان های نخستین اشاره دارد. شکار برای انسان اولیه بسیار مهم و حیاتی بوده است و آنها پیش از شروع شکار تصاویر حیواناتی را که قصد صید کردن آن را داشتند، بر روی دیوار غار ترسیم می کردند. آثار خطوط و خراشیدگی های متعدد بر روی این آثار نشان می دهد که آنها پس از انجام آیین های خاص و ویژه با نیزه روی این نقوش ضربه می زدند و به صورت نمادین حیوان را می کشتند. سال قبل از میلاد را دوران نوسنگی می نامند. روستاها و زمین های کشاورزی رو به توسعه و پیشرفت نهادند و وسایل کشاورزی تنوع بیشتری پیدا کرد. از سال قبل از میلاد ظرف های سفالی در خاورمیانه کاربرد پیدا کرد و انسان ها برای اولین بار در مناطقی از خاورمیانه از مس استفاده و آن را جایگزین استخوان نمودند. در این دوران زندگی بشر همزمان با توسعه ی کشاورزی، نگهداری حیوانات به یکجانشینی رسید. منطقه ی نطوفیه در سرزمین شام دروازه انتقال انسان های عصر سنگی و رفتن از مناطق موقتی به مناطق ثابت و یکجانشینی بود. رژیم غذایی انسان در نتیجه ی افزایش میزان وعده های غذایی توسعه پیدا مرد و به شکل بی سابقه ای تنوع یافت, به طوریکه انسان ها توانستند از سفال برای ذخیره ی غذا و پختن آن استفاده کنند. در دوران میانه سنگی و نوسنگی پیشرفت قابل ملاحظه ای در زندگی انسان رخ داد و او توانست به مکان هایی قدم بگذارد که پیش از آن سابقه نداشت، انسان های اولیه به استرالیا، سیبری و مناطق شرقی از جمله ژاپن قدم گذاشتند و بعضی از آنها در تنگه برینگ اسکان یافتند و به سرعت در آمریکای شمالی و جنوبی منتشر شدند. وجود ابزارهای سنگی پیچیده, صیقل داده شده, برش خورده و زاویه دار به عنوان چاقو و یا تبرکنترل آتشوجود زبان برای برقراری ارتباط دفن مردگانبه کار گرفتن چوب و سنگ برای ساخت سازه های نخستینتاریخ آغاز و پایان عصر سنگ از منطقه ای به منطقه ی دیگر متفاوت است. در آسیا، آفریقا و اروپا عصر سنگ قبل از آغاز شد.