دانشمندی ساله چینی به نام Yuan Longping توانست تا نوعی برنج را طراحی کند. این برنج مخصوص در آب های شور قابلیت رشد کردن را دارد. با کمک این تکنولوژی می توان فقر غذایی و گشنگی جهانی را ریشه کن کرد. اما این تکنولوژی همچنان راه درازی را در پیش دارد. بیش از نصف جمعیت جهان از برنج در رژیم غذایی خود استفاده می کنند و وجود آن را برای بقای خود ضروری می دانند. اما پاسخ به نیازمندی جهانی با کمبود آب شیرین شدنی نیست. تا به امروز تمامی برنج هایی که در جهان کاشت می شدند وابسته به مقادیر زیادی آب شیرین بودند اما به زودی این وضعیت تغییر می کند. % آب های موجود بر کره زمین شیرین هستند و بقیه آن ها آب های پر نمک هستند. برای گیاهان معمولی که برای رشد و محصول دادن به آب شیرین نیاز دارند جذب نمک آب مضر است. زیرا نمک فرایند جذب آب را مختل می کند. اگر بخواهیم به طور دقیق بگوییم نمک تنفس و فوتوسنتز گیاهان آب شیرین را دشوار می کند و رشد آن ها کاهش می یابد و در نهایت می میرند. با وجود گرمای جهانی به عنوان عاملی که تا چند سال دیگر سطح آب اقیانوس ها و دریا ها را به شدت بالا می برد و همچنین استفاده مکرر انسان ها از ذخایر آب شیرین وجود چنین تکنولوژی هایی برای آینده را ضروری می کند. این دانشمند حدود گونه های مختلف از برنج هایی را که در برابر آب شور مقاوم بودند آزمایش کرد. با وجود این که نتایج این آزمایشات امیدوار کننده است اما همچنان بطور قطع این آزمایشات در دنیای واقعی جواب نمی دهند. زیرا این دانشمند در آزمایش های خود شرایط کاملا طبیعی آب و هوایی را رعایت نکرد. به عنوان مثال از آب شور هایی با درصد نمکی استفاده می کرد که پایین تر از حدی بودند که در طبیعت یافت می شوند. بطوری که مقدار نمک آن در مقایسه با آب شور دریا ها نسبت به بوده است. پس هنوز تحقیقات ادامه دارد و این برنج های مقاوم در برابر آب شور همچنان راه درازی را در پیش دارند. چین بیشترین سهم تولید برنج را در بین کشور های جهان دارد. اما اگر کشاورزان چینی می توانستند در زمین های آب شور برنج بکارند و محصول بدست آورند این کشور می تواند به تمام کشور های جهان غذا بفرستد. در حال حاظر کشور های زیادی دچار قحطی و خشکی هستند. بنگلادش هم که قربانی سیل های مکرر بوده و حجم زیادی از زمین های آن نمک دار شده اند. نپال و هند هم در برخی نقاط با این مشکلات سر و کار دارند. این حوادث طبیعی ناگوار باعث می شوند که میزان تولید محصولات غذایی جهانی کاهش یابد. مسیولان کشور های جهان باید به دنبال راهکار هایی باشند که بتوان بشریت را از این مخمصه نجات داد. منبع: