نزار قبانی شاعر و دیپلمات سوری در زندگی‌نامه خود نوشته است: نقاشی و موسیقی، نزار را شاعر می‌کنند. او خود در این باره گفته است: نزار قبانی در دمشق به مدرسه رفت و از معلم‌هایش که فرانسوی بودند، دیپلم ادبیات و فلسفه گرفت. از همان دوره با ادبیات فرانسه آشنا شد. پس از ان، سفیر سوریه در لندن شد و انگلیسی آموخت و بعدها که محل اقامتش در مادرید بود با زبان اسپانیایی آشنا شد. او سرودن شعر را از سالگی آغاز کرد. نخستین کتاب شعرش، "دختر سبزه رو به من گفت" را با سرمایه شخصی خود و در نسخه منتشر کرد و آخرین آن "الفبای ی س" بود که به سال و پس از درگذشت، نزار قبانی منتشر شد. هنگامی که ساله بود خواهر ساله‌اش به علت مخالفت خانواده‌اش با ازدواج با مردی که دوست داشت اقدام به خودکشی نمود. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش، وی تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می‌دانست بجنگد. ماجرای دیگری که بر نزار قبانی تاثیر بسیاری گذاشت، ترور همسر او "بلقیس الراوی" بود که در جریان بمب گذاری یک گروهک مخالف رژیم عراق در سال در سفارت عراق در بیروت جان باخت، وی کشته شدن همسرش را بهانه ای برای محکوم کردن فتنه ها و تفرقه های موجود بین عرب ها قرار می دهد: نزار در مورد جهان عرب اینچنین می نویسد: نزار قبانی تا قبل از شکست عرب ها، در ژوین، فقط اشعار عاشقانه می سرود، اما بعد از آن شکست بود که وارد سیاست شد و قصیده "یادداشتی بر دفتر شکست" را سرود که در محافل ادبی و سیاسی جهان عرب غوغایی به وجود آورد. بعضی سرودن این شعر را به فال نیک گرفتند و آن را مقدمه ای برای سرودن هر چه بیشتر اشعار سیاسی و اجتماعی توسط او می دانستد. اشعار نزار قبانی را به شکل آواز و ترانه، خوانندگان بزرگی چون ام کلثوم، عبد الحلیم حافظ و نجاه الصغیره (مصر) ، فیروز و ماجده الرومی (لبنان) ، کاظم الساهر (عراق) خوانده‌اند. او در دنیای عرب از شهرتی بی‌همتا برخوردار است. شعر او به اکثر زبان‌های دنیا ترجمه شده‌است و خوانندگانی بی‌شمار دارد. وی در آوریل (سن سالگی) در لندن از دنیا رفت. جنازه نزار قبانی به دستور حافظ اسد رییس جمهور سوریه با احترام نظامی و تشریفات رسمی بر دوش هزاران نفر از دوستداران شعرش در دمشق زادگاه او به خاک سپرده شد. دکتر شفیعی کدکنی در کتاب شاعران عرب آورده است: تاکنون مترجمانی چون غلامحسین یوسفی، عبدالحسین فرزاد، موسی بیدج، احد پوری، یغما گلرویی و . شعرهای نزار قبانی را به فارسی برگردانده‌اند. عشق تو مرا به شهرهای اندوه بردجایی که پیش تر نرفته بودمو نمیدانستم اشک همان انسان استو انسان بی اندوه تنها خاطره ای استاز انسان. زن فالگیر او نشست در حالیکه ترس در چشمانش بودبه دقت به فنجان برعکس شده مرا نگاه می کردگفت: پسرم غمگین نباشفرزندم! عشق سرنوشت توستفرزندم! هر که در راه محبوبش بمیرد شهید استفنجان تو دنیایی ترسناک و زندگی ات سراسر سفر است و جنگپسرم بارها عاشق خواهی شدو بارها خواهی مردو تمام زنان جهان را عاشق خواهی بودو هر بار چون پادشاهی شکست خورده بازخواهی گشت.