درس گرفتن از اشتباهات گذشته که مسیر زندگی را مشخص میکند: همه ما اشتباه می‌کنیم. اشتباهات و خطا از ما دور نیستند. گاهی می‌دانیم و اشتباه می‌کنیم و گاهی ناآگاهانه گرفتار اشتباه می‌شویم. در هر صورت، اگر بیشتر تمرکز کنیم، آگاهی بیشتری پیدا کنیم و بدانیم که اشتباهاتی که به ما می‌آموزد، درصد اشتباهات آگاهانه و ناخودآگاه ما در زندگی کمتر و کمتر می‌شود. در واقع ما کنترل بهتری بر ذهن و شرایط داریم در این مقاله می‌خواهیم درس‌هایی را به شما بگوییم که اشتباهات زندگی با توجه به نظرات و توصیه‌های متخصصان و کارشناسان به ما می‌دهد. همه ما اشتباه می‌کنیم. جوهر جهان به گونه‌ای است که امکان اشتباه وجود ندارد. جهان دایم در حال تغییر است و مردم دایما در تلاشند تا آن را بشناسند. در چنین حالتی روشن است که نمی‌توانیم از اشتباهات جلوگیری کنیم. به عبارت دقیق‌تر، اگر جهان ثابت و تغییرناپذیر بود، بسیار بیشتر احتمال دارد که در مواجهه با آن گرفتار اشتباهات تکراری یا جدید نشویم. با این حال، جهان ثابت نیست و مدام در حال تغییر است و چیز‌های جدیدی را به ما نشان می‌دهد. طبیعت، فرهنگ، جوامع و حتی بدن ما دایما در حال تحول و تغییر است بنابراین با پذیرش تغییر، می‌توانیم بپذیریم که اشتباهات بخشی از زندگی ما در این کره خاکی است. البته منظور ما این نیست که اشتباهی شایسته مدال طلا باشد، نه به هیچ وجه حرف ما این است که در چنین جهانی، مشکلی پیش می‌آید. اشتباهات چه درس‌هایی به ما می‌آموزند؟ ممکن است فکر کنید که یادگیری از اشتباهات یک موضوع کلیشه‌ای است و حتی می‌توانید این نکته را کلیشه‌ای بدانید (این کمی پیچیده شده است! با این حال، اگر با جان و دل بپذیریم که می‌توانیم از اشتباهات گذشته خود درس بگیریم، دیگر این کلیشه معنایی نخواهد داشت. بعضی اوقات اشتباه می‌کنیم. چرا؟ زیرا چیز‌هایی وجود دارد که ما هنوز نمی‌دانیم بعد از اشتباه است که چیز‌های جدید یاد می‌گیریم. این ارزشمند است ارزش این است که نگاهی حاصل از درک عمیق یک تجربه بدست آورید. همه چیز‌هایی که ما نمی‌دانیم بنابراین در زندگی ما باید تجربه‌ها و نکات مختلف را به نوعی یاد بگیریم. یکی از مهمترین دستاورد‌های مرتکب شدن اشتباه این است که بفهمیم در زندگی قسمت‌ها و ابعادی وجود دارد که در آن‌ها ضعیف هستیم. مهم است که از نقاط ضعف خود آگاهی داشته باشیم و بپذیریم که همه ما دشمن نیستیم. این یک فکر نابالغ است که احساس کنیم همه چیز را می‌دانیم اشتباهات به ما نشان می‌دهد که نقاط ضعفی برای همه مردم وجود دارد. راه حل چیست؟ راه حل این است که به سخنان خوب دیگران گوش فرا دهیم و اگر دیدیم شخصی به ما توصیه یا راه حل هوشمندانه‌ای می‌کند، آن را با آغوش باز می‌پذیریم ما لیاقت بهترین‌ها را داریم ما با مشاوره درست و باز کردن ذهن برای جبران اشتباهات، بهترین نتیجه را می‌گیریم. تا زمانی که ما کوچک و کودک باشیم دیگران از ما مراقبت می‌کنند و از ما مراقبت می‌کنند. اما وقتی بزرگ می‌شویم، اوضاع تغییر می‌کند. ما باید خودمان فرماندهی کنیم و در مسیر درست پیش برویم. هیچ کس مسیول خوشبختی ما نیست. این همان چیزی است که حساب کردن بیش از حد روی افراد دیگر به ما می‌آموزد. بپذیرید که از هر لحاظ، مادی یا معنوی، باید حافظ خودمان باشیم سرمایه گذاری در دیگران برای سود مالی و عاطفی اشتباه است. هیچ کس به جز خود ما نمی‌تواند ما را خوشحال کند. این دیدگاه می‌تواند یک درس و نتیجه انتظار از دیگران باشد. انتظار غلط است. اگر آن را کنار بگذارید، آرامش از وجود شما استقبال می‌کند و در عین حال اشتیاق شیرینی برای تلاش و ساختن زندگی در شما زنده می‌شود. بزرگترین درسی که آموخته ام این است که باید روی دو پای خودم بایستم. چون در آخر فقط خودمان هستیم. مهم این است که با چه کسانی دوست هستیم. دوستان و اطرافیان ما ت ثیر چشمگیری در نگاه ما به زندگی دارند. ارتباط با افراد بی انگیزه، منفی و افرادی که رفتار‌های سمی و بد رفتاری دارند ما را به وادی ناکامی‌ها می‌اندازد. بسیاری از افراد باتجربه معتقدند که این یکی از مهمترین درسی است که از اشتباهات خود آموخته اند: با افراد نامناسب معاشرت نکنید و در انتخاب دوستان و همسالان دقت کنید. افراد با ارزش زندگی ما را شادتر می‌کنند و برای بهتر شدن انگیزه ما را ایجاد می‌کنند. بسیاری از ما در برقراری روابط عاشقانه مشکلات و اشتباهات مختلفی داریم. نباید فراموش کنیم که عشق یک رابطه دو طرفه است و برای شکل گیری و دوام آن به تلاش متقابل احتیاج دارد. عشق مانند یک فیلم رویایی نیست قرار نیست کسی در زندگی ما باشد و بلافاصله و از نظر رباتیک ما را دوست داشته باشد. برای زندگی و عاشق شدن با شخص دیگری باید او را درک کنیم و بتوانیم رابطه سالم و موثری با یکدیگر داشته باشیم. کارشناسان و افراد باتجربه معتقدند یکی از مهمترین درس‌هایی که اشتباهات در زمینه عشق به ما می‌آموزد این است که بپذیریم عشق به معنای ایجاد روابط موثر است. این ایده اهمیت ایجاد روابط عاشقانه را به ما یادآوری می‌کند و به ما یادآوری می‌کند که برای داشتن یک عشق سالم در زندگی، باید کمی فراتر از روحیه احساسی برویم و رابطه را برقرار کنیم. گفتن افکار و خواسته‌های زندگی و دستیابی به درک متقابل است که اصالت و ماندگاری را به هر رابطه عاطفی می‌بخشد. اشتباهات زندگی خود ما و افراد دیگر می‌تواند درس مهم دیگری را به ما بیاموزد: زندگی کوتاه است. بسیاری از کارشناسان و افراد باتجربه دایما به ما هشدار می‌دهند که از راهی که قبلا طی کرده اند، وارد نشویم. آن‌ها به ما می‌گویند زندگی کوتاه است. ما باید لحظه را قدر بدانیم. اگر به این کلمات برسیم و به آن‌ها گوش فرا دهیم، قطعا زندگی را زنده‌تر خواهیم کرد. باید قدر وقت را بدانم. دیگر فرصتی نیست که به خودم بیندیشیم و حرکت کنم. زمان برگشت ناپذیر است بنابراین جای غرامت نگذارید. تلاش‌کردن و صرف زمان و انرژی برای اهداف ارزشمند و گام‌برداشتن در مسیر‌های سخت نتایج شیرینی به همراه خواهد داشت. این را ما نمی‌گوییم، تمام افراد موفقی می‌گویند که روزی به خودشان آمده‌اند و فهمیده‌اند که نتیجه تنبلی و ترس چیزی جز سستی و کاهلی نیست و باید شیرینی رسیدن را با قدم‌زدن در سخت‌ترین مسیر‌ها حس کرد. یکی از اشتباهات بزرگی که بسیاری از ما مرتکب می‌شویم این است که فکر می‌کنیم برای موفقیت به پول، استعداد شگفت انگیز و تجارت بزرگ نیاز است. نه اینطور نیست کافی است بدانید که تغییرات و مراحل کوچک، اما مداوم می‌تواند راه را برای تغییرات بزرگ باز کند. برنامه‌ریزی و تلاش حتی در ابعادی کوچک هم زندگی‌مان را از این رو به آن رو می‌کند. یکی از مهمترین اشتباهات در زندگی نادیده گرفتن ارزش خانواده است. خانواده چیست؟ افرادی که سرنوشت و طبیعت با آن‌ها ما را در گروهی قرار داده است. این گروه‌ها ارزش عشق و حمایت ما را دارند. بسیاری از مردم اعتراف می‌کنند که یکی از بزرگترین اشتباهات در زندگی آن‌ها عدم روابط خوب با اعضای خانواده آن‌ها بوده است. تلاش برای ایجاد روابط در یک محیط امن خانوادگی برای ما موفقیت و آرامش به همراه دارد. یکی از مهمترین اشتباهاتی که مردم مرتکب می‌شوند اعتماد بیش از حد به دیگران است. اعتماد به شخصی که از رفتار و گفتار او اطمینان نداریم، جای ت سف دارد. بزرگان و باتجربه‌ها همیشه به ما توصیه می‌کنند که در همه چیز پیشاپیش فکر کنیم و از اعتماد صد درصدی دیگران چشم پوشی کنیم. ما نباید تجزیه و تحلیل شرایط و ارزیابی هر یک از توصیه‌ها را فراموش کنیم. تاکنون ما درس‌هایی آموخته ایم که افراد مختلف در مورد اشتباهات زندگی می‌گویند. اما چگونه و با چه مدلی می‌توانیم از این درس‌ها درس بگیریم و از شکست به عنوان پلی برای پیروزی استفاده کنیم؟ مراحل زیر را دنبال کنید: اشتباهات ما را بپذیرید و سعی نکنید زمین را مقصر شکست‌های ما بدانید. از خود بپرسید که دلیل اشتباه ما چیست و در یک وضعیت مشابه در آینده باید چه کار کنیم. پس از دانستن ریشه اشتباهات و کشف راه‌های صحیح، برای جلوگیری از تکرار اشتباهات در آینده، یک برنامه عملی تنظیم کنید نظر شما در مورد این دیدگاه چیست؟ شما هم بگویید بزرگترین اشتباه زندگی شما چه بوده است؟ چه اشتباهاتی را از اشتباهات خود آموخته اید؟ لطفا آن‌ها را با ما و مخاطبان کاردستون در قسمت ارسال نظر به اشتراک بگذارید.