بسیاری از زوج‌ها در دوران عقد، برای نخستین بار رابطه جنسی با همسرشان را تجربه می‌کنند و حد و حدود مجاز برقراری رابطه زناشویی در این دوران، دغدغه بسیاری از زوج‌های جوان است. در این مقاله به بررسی مسیله امیزش جنسی در دوران عقد می‌پردازیم و شرح می‌دهیم زوج چه طور میتوانند مسایل جنسی در دوران عقد را بدرستی مدیریت کنند. رابطه‌ی جنسی دوران عقد از خود تعریفی دارد و این تعریف باتوجه به خانواده‌های دو طرف، مخصوصا دختر متفاوت است. ولی واقعا تکلیف دختر و پسر در این دوران چیست و آن‌ها چه طور میتوانند یکدیگر را از نظر جنسی ارضا نمایند؟ بسیاری از زوج‌ها باتوجه به تعریف‌های گوناگون خانواده‌های خود در این زمینه و بسط دادن یا کم کردن این دایره‌ی محدودیت به مشکل برمی خوردند. برخی از زوج‌ها در این دوران بیش از حد رعایت نموده و به عبارتی حیا را در جای نادرست خود استفاده می‌کنند. در این دوران، هر زن و مردی وظیفه دارد که به خواسته‌های جنسی همسر خود در حد معقول پاسخ گوید. دختر و پسر می‌توانند با هم بیرون بروند، دست یکدیگر را بگیرند و علاقه شان را با لمس بدن یکدیگر بیشتر کنند، اما باید توجه داشته باشند که با توجه به سخت گیری خانواده‌ها در جلوگیری از بارداری دختر در این دوران، زوج در حد رابطه‌ی کامل جنسی پیش نروند. برخی از دختران در این دوران، از نیاز‌های ابتدایی همسران شان دوری نموده و آنرا نادرست می‌دانند. آن‌ها براورده‌کردن کوچکترین خواسته‌های همسر را به رفتن زیر سقف مشترک موکول می‌کنند و نمی‌دانند که اشتباه آن‌ها تا چه حد میتواند به رابطه‌ی سالم شان ضرر وارد نماید. نباید فراموش کرد که ازدواج در اسلام و جامعه‌ی ما، تنها راه ارضا کردن غریزه‌ی جنسی است و مسلما یک پسر هم یکی از نیت‌های ازدواجش این مسیله است و چنانچه این نیاز‌های ابتدایی توسط دختر رفع نشود، احتمال کشیده شدن پسر به رابطه‌هایی غیر از ازدواج و دلسرد شدن او از همسرش، وجود دارد و چه خوب است که این نیاز‌ها توسط این راه حلال رفع و رجوع شود و البته پسر نیز باید متوجه باشد که برای خواسته هایش محدودیت بگذارد و همسرش را در سختی قرار ندهد. ازدواج راهی برای برطرف کردن نیاز‌های مهم زندگی اشخاص است و شخصی که به ازدواج روی می‌آورد، یعنی ارضای نیازهایش را از درست‌ترین و برگزیده‌ترین راه ممکن انتخاب نموده است، درست نیست که بعد از عقد هم راه را بر او بست و وی را در انتظار نگه داشت و این انتظار سبب پشیمانی او از ازدواج شود. بلکه باید با اموزش درست، راه را برای براورده‌کردن خواسته هایش فراهم کرد. علل مختلفی برای این که اشخاص مایل به برقراری روابط جنسی در دوران عقد نباشند، وجود دارد. بعضی از این علل برخاسته از فرهنگ و ارزش‌های سنتی بوده و بعضی دیگر امکان دارد برخاسته از خواسته‌های فردی باشد. در فرهنگ سنتی ایران، روابط جنسی زناشویی مختص به زن و شوهری دانسته می‌شود که عروسی کرده باشند و رسما در منزل خود سکونت داشته باشند. هر شکل دیگری از رابطه جنسی در این فرهنگ، نادرست و مغایر با ارزش‌ها دانسته می‌شود. یعنی یک فشار فرهنگی همیشه سبب شده است افراد در صورتی که خارج از این چارچوب رابطه جنسی برقرار کنند، دچار حس گناه و یا احساسات منفی دیگری بشوند و یا رابطه شان را از دیگران پنهان کنند. بسیاری از والدین صراحتا یا ضمنی فرزندان خود را از داشتن رابطه جنسی با همسر شرعی و قانونی خود منع می‌کنند و عموما دلیل‌های روشن و واضحی برای این امر نمی‌آورند. یکی دیگر از سنت‌هایی که سبب ابقای ناپسند بودن رابطه جنسی در عقد میباشد، فرهنگ ارزشمندی نگهداری پرده بکارت تا اولین شب ازدواج می‌باشد. در بسیاری از منطقه‌های ایران یکی از وظایف مادر زن در شب ازدواج، ایستادن پشت در حجله عروس و داماد و تحویل گرفتن دستمال خونی از داماد بوده است. البته این رسم هنوز هم در برخی مناطق رواج دارد. چنین رسمی سبب شده تا افراد علاقه داشته باشند نخستین رابطه جنسی خود را در شب ازدواج تجربه کنند. در واقع گویی برقراری نخستین رابطه جنسی در شب ازدواج به نوعی پای بندی به اصول و ارزش هاست و نوعی احساس افتخار و اطمینان به افراد می‌دهد. بسیاری از زوجین از برقراری رابطه جنسی در دوران عقد و به خصوص رابطه دخول محور می‌ترسند. دلیل چنین ترسی نگرانی‌های مرتبط با باردار شدن است. بسیاری از مواقع دلیل مانع والدین از رابطه جنسی، همین ترس از حاملگی می‌باشد. البته حامله شدن در دوره عقد نوعی بار فرهنگی و فشار منفی هم برای دو طرف دارد. به علاوه دیدگاه‌های منفی نسبت به رابطه جنسی امکان دارد باعث شود تقاضای رابطه جنسی نوعی گستاخی در نظر گرفته شود. گاهی وقت‌ها دختران چنین درخواستی از جانب پسر را مغایر با عشق صادقانه و حقیقی می‌دانند. یا پسران بخاطر ترس از رد شدن درخواست چنین پیشنهادی نمی‌دهند و آنرا موکول به پس از عروسی می‌کنند. بعضی توصیه‌ها از جانب بزرگ‌تر‌ها و والدین سبب می‌شود دختران میل به رابطه جنسی در عقد نداشته باشند. این توصیه‌ها مبنی بر این هستند که چنانچه دختر در این موقع تن به رابطه جنسی بدهد، سبب طولانی شدن دوره عقد می‌شود و مرد انگیزه‌ای برای خانه گرفتن و مستقل شدن از خود نشان نمی‌دهد. در واقع از رابطه جنسی بعنوان حربه‌ای برای مشتاق‌تر کردن پسر استفاده می‌شود. منبع: