رهبری شرکت‌های در حال رشد یکی از دشوارترین کارهایی است که مدیران واقعی می‌بایست برای حفظ شرکت در دنیای رقابتی امروز آن را به نحو احسنت به انجام برسانند. شرکت‌های در حال رشد باید بدانند که چگونه تیم‌هایی پایدار بسازند. به همین دلیل است که بیشتر مدیران، رهبر نمی‌شوند و بیشتر رهبرها هیچ‌گاه در این امر به بالاترین میزان موفقیت نمی‌رسند. لازمه‌ی دستیابی به این موفقیت، مهارت یافتن در "هنر مردم" و دانستن چگونگی بسیج کردن و رهبری صدها (و حتی هزاران) نفر در زمان و مکان صحیح است. این امر بدین معناست که بدانید که هر شخص چگونه فکر می‌کند و چگونه از استعدادهای منحصر به فرد آن‌ها استفاده کنید. این امر بدین معناست که شما دایما در حال بازی شطرنج هستید و باید بدانید که هر حرکت اشتباه، نه تنها ضررهای مالی برای شرکت شما در پی دارد، بلکه می‌تواند اعتبار و فرصت‌های آینده‌ی شرکت شما را از بین ببرد. رهبرها دوست دارند محیط‌هایی را ایجاد کنند که نظم و ترتیب و درک در آن فراوان است و بازخوردی مستقیم و صادقانه می‌طلبد. آن‌ها به طور مداوم انتظارات رهبری خودشان را تعریف می‌کنند و سپس گزارش‌های مستقیم و فوری خود را در همین راستا تقویت می‌کنند. آن‌ها فرهنگی را ایجاد می‌کنند که همکاری را ترویج می‌دهد و در نتیجه بتوانند اکوسیستم‌های سرمایه‌ی فکری بسازند که نوآوری و ابتکار در پی داشته باشد. شما به عنوان مدیر، برای دستیابی به این حد از نظم و ترتیب و درک که باعث پیشرفت در سایر جنبه‌ها نیز خواهد شد، می‌توانید سه کار زیر را انجام دهید: بازخورد کلید اطمینان از این است که هر تیم علاوه بر اینکه در مسیر خود باقی می‌ماند، هر روز بهبود هم می‌یابد. باز خورد دهی باید بسیار فعال و مداوم باشد. بسیاری از رهبران تمایل دارند که تا زمانی که مشکلی پیش نیامده است، بازخوردی نگیرند و یا زمانی که مشکلی پیش می‌آید، گزارش پس از مشکل را دریافت کنند. در واقع بازخورد، هنر ارتباطات قوی فارغ از موقعیت است. بازخورد گرفتن باید بخشی از گفتگو های طبیعی روزانه‌ی شما، چه رسمی و چه غیر رسمی باشد. در حقیقت، اگر بازخوردی خیلی ساخت یافته و خشک باشد، نمی‌تواند معتبر و تاثیرگذار دیده شود. به یاد داشته باشید: هر عضو تیم، با دیگری تفاوت‌های ظریف و پویایی دارد. با آن‌ها همانگونه رفتار کنید. نباید با همه مانند هم برخورد کنید. در نهایت پس از آن که برای هر شخص زمان گذاشتید تا بگویید که چگونه و در چه چیز می‌توانند بهتر عمل کنند، از آن‌ها یاد بگیرید. بازخورد، ارتباطی دوسویه است. در کنار باز خورد های فعال، تشکر و پاداش نیز به همراه می‌آید. مردم دوست دارند که شناخته شوند، اما بیشتر از آن قدردان احترام هستند. زمانی را صرف تمجید از هم تیمی‌های خود کنید، تمجیدی که لایقش هستند. من رهبران بسیاری را دیده‌ام که عملکرد بسیار عالی دارند، زیرا معتقد هستند که نباید فقط به خاطر "انجام دادن کار" از افراد تقدیر کرد. زمانی که از مردم سپاسگزاری می‌شود، رضایت شغلی آن‌ها بیشتر شده و هدفمندتر می‌شوند. وقتی افرادتان می‌خواهند حس کنند که کار آن‌ها متفاوت است و حرکتی رو به جلو ایجاد می‌کنند، رهبری با فکر باشید و به تیم خود اطمینان دهید که به تلاش‌های آن‌ها اهمیت می‌دهید. اینکه در شناخت افراد و احترام به آن‌ها خالصانه و واقعی رفتار کنید، نتایجی بسیار دراز مدت خواهد داشت و وفاداری و اعتماد را برای شما به ارمغان خواهد آورد. در واقع این امر باعث می‌شود، کارمندانتان بیشتر کار کنند. من رهبرهای بسیاری را دیده‌ام که به خاطر کاری که تیم‌هایشان انجام داده‌اند در دام خود بزرگنمایی افتاده‌اند به جای آن که موفقیت‌هایی را که در بسیاری موارد نیازمند تلاش فوق العاده، فداکاری و پشتکار است، جشن بگیرند. در زمانی که عدم قطعیت، تبدیل به امری کاملا مرسوم شده است، شما باید زمانی را به جشن گرفتن موفقیت‌هایتان اختصاص دهید. این امر فرای تشکر است این جشن گرفتن در واقع قدمی به عقب برداشتن است و دیدن آن چه که انجام داده اید تا به این جا برسید، دین این که چه چیزهایی را در طی این مسیر یاد گرفته‌اید. در جهان سریع و در حال تغییر این روزها، افراد باید زمانی را صرف این کنند که چرا موفق شدند و موفقیت آن‌ها چه تاثیر مثبتی بر کسانی که در اطرافشان هستند، می‌گذارد. در کل، یک جشن اغلب فعالیتی کوتاه مدت پیش از شروع یک کار دیگر است. بنابراین هرگز آن را نادیده نگیرید. در زمان حال زندگی کنید و به یاد داشته باشید که چه چیز باعث شد که موفق شوید.