ظاهرا گیاهان می‌توانند در مورد انرژی چیزهای زیادی را به ما آموزش دهند. محققان در سرتاسر جهان زمان و انرژی زیادی را برای فرایندی که به عنوان فتوسنتز مصنوعی شناخته می‌شود، صرف می‌کنند. این عمل دقیقا همان چیزی است که از نام آن بر می‌آید. دستگاه‌های مهندسی شده که ورودی‌هایی مانند نور خورشید، آب و دی اکسید کربن ( CO ) را می‌گیرند و کربوهیدرات و اکسیژن تولید می‌کنند که می‌توان از آن به عنوان سوخت استفاده کرد. اگر این پروژه موفقیت‌آمیز باشد، فتوسنتز مصنوعی می‌تواند یک راه حل برنده باشد این فناوری می‌تواند یک منبع انرژی تجدیدپذیر را فراهم کند و از CO حاصل از سوخت‌های فسیلی برای انرژدهی به کارخانه‌ها استفاده کرد. ما هنوز به آن مرحله نرسیده‌ایم، اما پیشرفت‌در دهه‌ی گذشته جان تازه‌ای را به پیگیری علمی‌تکنیک فتوسنتزی مصنوعی دمیده است. اکنون محققان دانشگاه کمبریج روش مشابهی را برای استفاده از انرژی خورشیدی مد نظر قرار داده‌اند. با استفاده ار ترکیبات آلی و مصنوعی در فرآیند فتوسنتز نیمه مصنوعی، آنها مفهومی‌را اثبات نموده‌اند که می‌تواند با استفاده از مکانیسم‌های فتوسنتزی اصلاح شده از گیاهان آب را به هیدروژن و اکسیژن تقسیم کند. امید آنها این است که این روش بتواند برای کمک به تقویت سیستم‌های انرژی خورشیدی مورد استفاده قرار گیرد. آنها تحقیقات خود را در مقاله‌ای در مجله منتشر کرده‌اند. Katarzyna Sok دانشجوی دکترا و نویسنده اول این مقاله به Digital Tends گفت: مشکل فتوسنتز مصنوعی این است که اغلب با استفاده از کاتالیزورهای مصنوعی برای تقسیم هیدروژن و اکسیژن محدود می‌شود. این عمل می‌تواند هم سمی‌و هم پرهزینه باشد. در مطالعه کمبریج محققان از آنزیم‌های ارگانیک برای غلبه بر این مانع استفاده می‌کنند. Sok توضیح داد: او افزود که این سیستم اثبات یک مفهوم است و برای برنامه‌های کاربردی فناوری خورشیدی فعلی بسیار شکننده است. تیم تحقیقاتی به آزمایشات خود ادامه خواهد داد تا بتواند آنزیم‌های شکننده را با سلول‌های فتوسنتزی قوی و پایدار جایگزین کند.