بولیمیا یا پرخوری عصبی یک اختلال روانی غذا خوردن است که در آن شما دچار پرخوری (مصرف مقدار زیادی غذا در یک وعده) می‌شوید. در طول این پرخوری، هیچ احساسی برای کنترل غذا خوردن ندارید. پس از آن، روش‌های نامناسب برای کاهش وزن را امتحان می‌کنید، مانند: استفراغ روزه داری تنقیه استفاده بیش از حد از ملین‌ها و مدر‌ها ورزش اجباریپرخوری عصبی، که به آن پرخوری عصبی نیز گفته می‌شود، در اواخر دوران کودکی یا اوایل بزرگسالی شروع می‌شود. شما معمولا در خفا افراط می‌کنید و پاکسازی می‌کنید. هنگام پرخوری احساس انزجار و شرمندگی می‌کنید و پس از پاکسازی احساس آرامش می‌کنید. افراد مبتلا به بولیمیا معمولا در محدوده طبیعی سن و قد خود وزن دارند. اما آن‌ها ممکن است از افزایش وزن بترسند، بخواهند وزن خود را کاهش دهند و از بدن خود بسیار ناراضی باشند. ما علت دقیق بولیمیا را نمی‌دانیم. اما تحقیقات نشان می‌دهد که ترکیبی از ویژگی‌های شخصیتی خاص، احساسات و الگو‌های تفکر، و همچنین عوامل بیولوژیکی و محیطی، ممکن است مسیول ابتلا به این اختلال باشد. محققان معتقدند این اختلال خوردن ممکن است با نارضایتی از بدن شما و نگرانی شدید از اندازه و شکل شما شروع شود. معمولا عزت نفس پایینی دارید و از اضافه وزن می‌ترسید. این واقعیت که پرخوری عصبی در خانواده‌ها وجود دارد نیز نشان می‌دهد که شما ممکن است خطر ابتلا به این اختلال را به ارث ببرید. سایر عوامل خطر عبارتند از: زن بودن افسردگی و اختلالات اضطرابی اختلالات مصرف مواد مخدر حوادث ناگوار آسیب زا فشار رژیم غذایی مکررعلایم مختلف بولیمیا در افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد. ممکن است متوجه تغییراتی در بدن و رفتار خود شوید. علایم جسمی پرخوری عصبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد: مشکلات دندانی گلو درد غدد متورم در گردن و صورت شما سوزش سر دل، سوء هاضمه، نفخ پریود‌های نامنظم ضعف، خستگی، چشمان خون آلود پینه روی بند انگشتان یا پشت دستان شما ناشی از ایجاد استفراغ افزایش و کاهش وزن اغلب. وزن شما معمولا در محدوده طبیعی است، اما ممکن است اضافه وزن داشته باشید. سرگیجه یا غش کردن دایما احساس سرما می‌کنید مشکلات خواب پوست خشک، ناخن‌های خشک و شکننده خوردن غیرقابل کنترل و به دنبال آن پاکسازی احتکار یا سرقت غذا آداب غذا خوردن، مانند خوردن فقط یک غذای خاص، جویدن بیش از حد لازم، یا اجازه ندادن به دست زدن غذا حذف وعده‌های غذایی یا خوردن فقط وعده‌های کوچک در طول غذا احساس خارج از کنترل بودن استفراغ یا سوء مصرف ملین‌ها یا مدر‌ها برای کاهش وزن استفاده مداوم از حمام بعد از غذا ورزش بیش از حد مشغله زیاد با وزن بدن افسردگی یا نوسانات خلقی نوشیدن مقدار زیادی آب یا نوشیدنی‌های بدون کالری اغلب از نعناع، آدامس یا دهانشویه استفاده می‌شود اجتناب از دوستان و فعالیت‌هایی که قبلا از آن‌ها لذت می‌بردیداگر شما یا هر یک از اعضای خانواده شما تمرکز ناسالم بر وزن و اندازه دارید و/یا به نظر می‌رسد علاقه زیادی به غذا دارید، با پزشک تماس بگیرید. هرچه زودتر تحت درمان قرار بگیرید، شانس شما برای نتیجه موفقیت آمیز بیشتر است. یکی دیگر از دلایل درمان سریع، اجتناب از مشکلات جدی بولیمیا است. آن‌ها عبارتند از: فرسایش مینای دندان به دلیل تماس مکرر با اسید معده حفره‌های دندانی حساسیت دندان به غذای گرم یا سرد تورم و درد در غدد بزاقی (ناشی از استفراغ مکرر) زخم معده پارگی معده یا مری شما اختلال در عادات دفع غذا کم آبی بدن ضربان قلب نامنظم حمله قلبی (در موارد شدید) میل جنسی پایین خطر بیشتر برای رفتار‌های خودکشی خودآزاری، مانند بریدن خود سوء مصرف الکل یا مواد مخدر گاستروپارزی، که در آن هضم غذا در معده شما خیلی طول می‌کشداگر پزشک شما تصور می‌کند که ممکن است دچار پرخوری عصبی باشید، احتمالا از شما در مورد عادات غذایی، کاهش یا افزایش وزن و علایم جسمی شما سوال خواهد کرد. آن‌ها همچنین ممکن است: یک معاینه فیزیکی کامل از شما به عمل می‌آورد از شما می‌خواهد آزمایش خون و ادرار انجام دهید نوار قلب یا الکتروکاردیک دیاگرام ( EKG ) از شما بخواهد تا ببیند آیا مشکلات قلبی ناشی از بولیمیا دارید یا خیر یک معاینه روانشناسی انجام می‌دهد که شامل سوالاتی در مورد تصویر بدن شما استهمچنین ممکن است آزمایش‌های دیگری برای رد علل پزشکی کاهش یا افزایش وزن داشته باشید. برای درمان پرخوری عصبی، پزشک نیاز‌های جسمی و روانی شما را در نظر می‌گیرد. درمان شما ممکن است شامل مشاوره و دارو باشد. اغلب، تیمی از متخصصان پزشکی، تغذیه و بهداشت روانی را شامل می‌شود. آن‌ها سعی می‌کنند به شما در بازیابی سلامت و الگو‌های غذایی سالم کمک کنند. داروها. داروی ضد افسردگی فلوکستین ( Prozac ) برای درمان پرخوری مورد ت یید FDA است. گاهی پزشکان دارو‌های ضد افسردگی دیگر یا انواع دارو‌ها را توصیه می‌کنند. بستری شدن در بیمارستان. این اغلب اتفاق نمی‌افتد. اما در موارد جدی پرخوری عصبی، ممکن است برای مدت کوتاهی در بیمارستان تحت درمان قرار بگیرید. اکثر برنامه‌های اختلال خوردن درمان سرپایی را ارایه می‌دهند. درمان رفتاری شناختی ( CBT ) در این نوع درمان، شما عادات غذایی معمول را یاد می‌گیرید و مراقب چیز‌هایی هستید که شما را به پرخوری یا پاکسازی می‌کشاند. شما افکار غیرمنطقی و رفتار‌های ناسالم را هنگام بروز به چالش می‌کشید. درمان مبتنی بر خانواده ( FBT ) اغلب در کودکان و نوجوانان مبتلا به پرخوری عصبی استفاده می‌شود و به خانواده کمک می‌کند تا با بیماری و مشکلات ناشی از آن مقابله کنند. روان درمانی بین فردی ( IPT ) این بر مشکلات روابط شما با سایر افراد در زندگی شما متمرکز است. نحوه تعامل شما با دیگران می‌تواند بر وضعیت عاطفی و سلامت روانی شما ت ثیر بگذارد. هدف این است که عادات غذایی خوب را به شما آموزش دهیم. شما با یک متخصص تغذیه کار می‌کنید تا سیگنال‌های گرسنگی و سیری بدن خود را تشخیص دهید. آن‌ها به شما کمک می‌کنند وزن خود را ثابت نگه دارید و نگرش سالم تری نسبت به غذا کسب کنید. همراه با پیروی از برنامه درمانی و درمانی خود، می‌توانید اقدامات لازم را برای مراقبت از خود انجام دهید: غذا‌های سالم را در رژیم غذایی خود قرار دهید تا مطمین شوید که مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت می‌کنید. از پزشک خود بپرسید که آیا مکمل‌ها برای شما مناسب هستند یا خیر و با پزشک خود در مورد میزان ورزش مفید برای شما مشورت کنید. حمایت دوستان و خانواده می‌تواند به شما کمک کند بر عادات ناسالم غلبه کرده و احساس بهتری نسبت به خود داشته باشید. یک گروه پشتیبانی نیز ممکن است کمک کند. انجمن ملی بی اشتهایی عصبی و اختلالات مرتبط با آن چندین مورد را فهرست کرده است. تماشای تصاویر رسانه‌های اجتماعی افرادی که بدنشان برای شما غیرواقعی است را فراموش نکنید. از ترازو و آینه خود فاصله بگیرید. اگر استرس یا بی حوصلگی باعث تحریک می‌شود، از روش‌های سالم تری برای مقابله با آن‌ها استفاده کنید. درمان بولیمیا مشکل است. بسیاری از افراد بهبود می‌یابند، اما در برخی ممکن است هر از گاهی عود کند. علاوه بر این، برخی از افرادی که "درمان شده" تلقی می‌شوند، در طول زندگی خود از الگو‌های غذایی کمتر از حد معمول استفاده می‌کنند. اما به طور کلی، چشم انداز افراد مبتلا به پرخوری عصبی مثبت‌تر از چشم انداز افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی، یکی دیگر از اختلالات خوردن، است. از آنجا که ما دقیقا نمی‌دانیم چرا افراد دچار پرخوری عصبی می‌شوند، نمی‌دانیم چگونه می‌توان از آن جلوگیری کرد. اما راه‌هایی برای آموزش نگرش‌ها و رفتار‌های سالم به کودکان و نوجوانان در مورد غذا و تصویر بدن وجود دارد که عبارت‌اند از: تا آنجا که ممکن است به طور منظم وعده‌های غذایی خانواده داشته باشید. در مورد وزن با فرزندان خود صحبت نکنید. در عوض، روی عادات سالم تمرکز کنید. سعی کنید یک تصویر بدنی سالم و واقع بینانه در فرزندان خود ترویج دهید. از رژیم غذایی عجیب و غریب اجتناب کنید. منبع: