بگذارید این مطلب را با این مقدمه شروع کنیم که توافقنامه‌ی پاریس، توافقنامه‌ای بلندپروازانه‌ی بین المللی که به منظور محدود سازی گرمای جهانی زمین بسته شد، همچنان به پتانسیل‌های واقعی خود دست پیدا نکرده است. اگر چنان که ما مایل به رسیدن به سمت اهدافمان باشیم و همچنین خواهان به تاخیر انداختن حقیقت اجتناب ناپذیر و مخرب موجود باشیم، به این نیاز است که تلاشی در جهت کاهش گازهای گلخانه‌ای که روزانه در حال تولی آن بودیم، هستیم و خواهیم بود باشیم. برای دهه‌ها، جمع آوری ترکیباتی کربنی به نظر ایده‌ای معقول می‌آمد، واقعا چرا تمام کربن دی اکسیدی که در حال نقره داغ کردن کره‌ی زمین هستند را به یکباره جمع آوری نکرده و سپس آن را در جایی امن نگذاریم؟ خب جواب این سوال به صورت کوتاه از این قرار است که فناوری که برای این کار نیاز است بیش از حد گران و مصرف کننده‌ی انرژی، حتی در ابعاد آزمایشی، بود. اما در حال حاضر مشکلات ذکر شده ممکن است به تاریخ پیوسته باشند، چراکه تحقیق جدیدی که در شنبه‌ی اخیر در مجله‌ی ژول ( منتشر شد، راه جدیدی را اریه می‌کند تا به وسیله‌ی آن بتوان کربون دی اکسید را از اتمسفر به هزینه‌ی چشم گیری بالغ بر تا دولار بر هر تون از دی اکسید کربن مکید. این تحقیق به واقع ارتقاء بزرگی نسبت به تحقیقات پیشین خود است که هزینه‌ای تخمینی بالغ بر ٫ دلار بر هر تن داشتند. با این که در حال حاضر این ایده باز هم نیاز به مصرف مقدار زیادی انرژی برای به چرخش درآوردن چرخ فرآیند دارد (که محققین برای التیاف قضیه گاز طبیعی و یا الکتریسته را به عنوان سوخت این سیستم برگزیده‌اند. این ایده همچنان قابل دسترس و اجرا است زیرا که بر اساس گزارش دانشگاه فن‌آوری MIT تمام مواد اولیه‌ای که برای ساخت فن آوری جمع آوری کربن بر اساس سیستم جدید، در حال حاضر در دسترس ما قرار دارد. این حقیقت کاملا تضمین و تایید شده است، در آزمایشات تحقیقاتی این فن آوری نسبت به آنچه که تخمین زده شده بود، هزینه‌ی بالاتری داشته است، به خصوص اگر بخواهد در مقیاس بزرگ پایه ریزی شود، اما در این صورت هم همچنان نسبت به مقادیری که دانشمندان سابق بر این برای این پروژه که به چه مقدار مکیدن دی اکسید کربن از هوا و ذخیره سازی آن در جای دیگر هزینه خواهد داشت تخمین زده بودند به شدت کمتر می‌باشد. هر چه باشد هر خبری که نوید دهنده‌ی کاهش اثر گازهای گلخانه‌ای بر اتمسفر زمین باشد، خبر خوبی در نظر گرفته خواهد شد. در حال حاضر کربن انجینیرینگ ( Carbon Engineering ) ، شرکت تغذیه کننده و حامی تحقیقات جدید بر روی این موضوع، قصد دارد تا با کربن جمع آوری شده در اتمسفر، نوعی سوخت جدید برای جایگزینی با سوخت طبیعی کند. این شرکت در حال حاضر در حال تولید این سوخت کربنی نوین است اما همانطور که منتقد سایت MIT technolgy گزارش می‌کند، سوخت‌های فسیلی همچنان انتخاب مقرون به صرفه تری برای مصرف کنندگان سوخت خواهد بود. پس اگر واقعا حکومت‌ها خواهان گسترش استفاده از چنین سوختی باشند باید برای مقرون به صرفه شدن این سوخت یارانه جهت کاهش قیمت واقعی آن در نظر بگیرند. همچنان در مسیر استفاده‌ی کامل مشاهده‌ی پتانسیل تمام و کمال این تکنولوژی موانعی وجود دارند. شرکت حامی این جریان در گام اول باید این واقعیت را به اسباط برساند که در واقع بازار واقعی‌ای برای مصرف این سوخت جایگزین وجود دارد و آنگاه دستگاه‌های ازراء کننده‌ی این فرآیند را در مقیاس بالا به تولید برساند و آنگاه در گام آخر هزینه‌ها را تا حد ممکن در پایین مقدار نگه دارد تا نهایتا این جریان به یک ریان دست یافتنی برای مبارزه با مشکلات تغییر اقلیمی شود. اما اگر در نهایت تمامی مشکلات مرتفع و پروژه به مرحله‌ی عمل برسد این ممکن می‌شود که ما بلاخره به برخی از اهداف متعالی خود در مورد زمین آینده و ایده آل برسیم.