سامورایی یا بوشی، جنگجویان ژاپنی بودند که در دوران کهن و ماقبل مدرن می‌زیستند. و در دوران حکومت ایدو - به عنوان نیروی نظامی حاکم زندگی می‌کردند. در این گزارش دانستنی‌های جالب و باورنکردنی را درباره آنان خواهید خواند. وقتی درباره سامورایی‌ها می‌شنویم بلافاصله یک جنگجو مرد را با شمشیر بلند در ذهن خود تصور می‌کنیم، اما در واقع آموزش برای جنگجویان سامورایی فقط به جنس مذکر محدود نمی شد، بلکه زنانی نیز بودند که همان آموزش‌های رزمی را دریافت می‌کردند تا سامورایی شوند و در کنار مبارزان مرد بجنگند. مبارزان سامورایی به خاطر زره‌های زیبا و زینتی که به آنها جلوه خاصی بخشیده شده بود، مشهور شدند. در واقع آن زره‌ها نه تنها از نظر شکل زیبا بودند بلکه بسیار قوی بودند و طراحی هوشمندانه داشتند. آنها از لایه‌های چرمی و فلزی ساخته شده و در کنار آن با نخ های ابریشمی محکم پیوند خورده بودند و این زره‌ها با انعطاف پذیری طراحی شده بودند تا مبارزان به راحتی حرکت کنند و در نبردها مانور بدهند. مت سفانه، ور برخی منابع تاریخی ذکر شده که سامورایی‌ها مشکلی با فساد همجنسگرایی نداشتند و برای آنها یک چیز خیلی طبیعی بود و روابط کثیف همجنس‌گرایانه بین آنها شایع بود. در شرایط ویژه به شخصی که در خارج از ژاپن زندگی می‌کرد این افتخار داده می‌شد که در صفوف سامورایی‌ها جنگ کند یا یکی از آنها شود، و این افتخار ویژه - که شامل اسلحه ژاپنی و نام جدید ژاپنی بود - فقط توسط روسا و رهبران قدرتمندی چون شوگان (شاهزاده جنگ) صورت می‌گرفت. بسیاری از مردم بر این باورند که جنگجویان سامورایی گروه‌های کوچک یا اقلیت بودند، این عقیده کاملا اشتباه است زیرا سامورایی‌ها یک طبقه کاملا اجتماعی بودند و در دوره تعداد آنها به دو میلیون سامورایی در ژاپن رسید. برخلاف تصور عموم، شمشیر تنها سلاح سامورایی‌ها نبود، بلکه آنها از اسلحه‌های آتشبار، نیزه و تیر و کمان نیز استفاده می‌کردند و شمشیرهایشان نیز متنوع بود و شکل‌های مختلفی داشت. آنها معتقد بودند که روح مبارز در اسلحه او به ویژه در شمشیرش پنهان شده است، آنها با احترام بسیار زیادی با سلاحها و شمشیرهای خود رفتار می‌کردند، به طوری که نامهای خود را روی شمشیر می‌گذاشتند. آنها شمشیر را بر روی انسان آزمایش می‌کردند، زیرا شمشیر ساخته شده خوب و کاربردی شمرده نمی‌شد مگر اینکه جسد قربانی را با ضربه اول قطع کند. برای آزمایش شمشیر، از اجساد و بعضی اوقات از انسانهای زنده استفاده می‌شده است. برخی سامورایی‌ها چیزی فراتر از مبارز بودند. اکثریت سامورایی‌ها در ریاضیات، فلسفه، ادبیات، خوشنویسی، گل آرایی و هنر آموزش‌های خوبی دریافت کرده‌بودند، در حالیکه در آن زمان تعداد اروپایی‌های انگشت‌شماری خواندن می‌دانستند. سامورایی‌ها به دلیل پوشیدن زره، بسیار بزرگ نظر می رسیدند، اما در واقعیت بیشتر مبارزان سامورایی در قرن شانزدهم از نظر جثه کوچک بودند و قد آنها بین - بود در حالی که قد مبارزان اروپایی در آن زمان بین - برآورد می‌شود. یکی از وحشتناک ترین آیین های سامورایی هاراکیری است یک مبارز سامورایی اگر در م موریت خود موفق نمیشد یا اگر توسط دشمن دستگیر میشد، می‌توانست به عنوان یک تصمیم شخصی یا مجازات خود، دست به هاراکیری بزند و شمشیر را در بدن خود فرو کند و شمشیر وارد شده در شکمش را از چپ به راست بچرخاند تا همه امعا و احشای او از بین برود.