عجیب‌ترین خبری که امسال شنیدید چه بود؟ هر چه بود ما شما را به خواندن این گزارش دعوت می‌کنیم، متوجه خواهید شد که همیشه خبرهای عجیب‌تری هم برای شنیدن وجود دارد. به نظر می‌رسد آشپزهای قرن چهاردهم میلادی به ارزش و اهمیت ماکارونی با پنیر لذیذ پی برده بودند. شاید آدمهای زیادی در اطراف ما علاقه زیادی به ماکارونی و پنیر داشته باشند، در حقیقت این غذا خیلی خوشمزه است. از جمله عجایب متعلق به این غذا این است که قدیمی‌ترین دستور پخت این غذای سرشار از کربوهیدرات به قصر پادشاه بریتانیا، ریچارد دوم و در حدود سال میلادی بازمی‌گردد. یک دست نوشته از دوران ریچارد دوم منتشر شده که دستور پخت چیزی به نام ماکرو _تقریبا هم اسم ماکارونی_ را شرح می‌دهد. در این دستور پخت آمده که برای تهیه ماکرو رشته‌های آرد را در آب جوش بریزید و بپزید و در نهایت به آن پنیر و کره اضافه کنید، شاید هم چیزی شبیه لازانیا بوده‌است. وقتی درباره دانشمندان پیشگام موشک و هوا و فضای آمریکا فکر می‌کنیم، آنها را جوانانی کوشا تصور می‌کنیم که در حال عبور از چالش‌های علمی سخت هستند، و موشک‌های درست شده از مواد منفجره را در حیاط خلوت خانه‌هایشان پرتاب می‌کنند، و برای رسیدن به عالم فضا رویا پردازی می‌کنند. در بین پیشگامان علم موشک شخصی به نام جک پارسونز بود، در حقیقت جک پارسونز یکی از بنیانگذاران چیزی بود که اکنون به عنوان آزمایشگاه پیش‌ران جت در ناسا شناخته می‌شود، اما او در همان زمان به وفاداری خود نسبت به عالم ماورا معروف شد. داستان‌های زیادی از اختلاط پارسونز با کلیساهای شیطان پرستی (آلیستر کرولی) منتشر شده بود و او همچنین با ران‌هوبرارد که یکی از بنیانگذاران سیستم مذهبی ساینتولوژی - که متمرکز بر جستجوی خود است - رابطه دوستانه داشت. چند کتاب در این زمینه نوشته شده است، دقیقا همان طور که ناسا خیلی سعی نکرد تا ماجراهای پارسونز را مخفی نگه دارد، اما این واقعیت که وی برای همکاران آژانس خود مایه خجالت بود، غیر قابل انکار است. او آداب و رسوم جنسی نیز مرتکب شده بود، و همه اینها روی حرفه او اثر گذاشت و باعث شد که او از مسیر اصلی خود خارج شود، ناسا او را از کار روی موشک‌هایی که خیلی دوستش داشت بیرون کرد، وی در سالگی وقتی در حال کار روی جلوه‌های بصری فیلم‌ها بود از دنیا رفت. با این حال، جالب ترین چیز در مورد پارسونز این نیست که وی سعی کرد جادوگری کند، بلکه او سحر و جادو را روی کارهایش به کار می‌برد. پارسونز معتقد بود که مکانیک کوانتومی را می‌توان در قدرتهای جادویی که او در تلاش بود برای اجرای آن توضیحی پیدا کند، یافت. برای او تلاش برای انجام کارهای جادوگری به عنوان یک دانشمند با دنیایی که در صدد بود تا اتم را بشکافد و انسانها را به فضا بفرستد تناقضی نداشت. در همین راستا یادآوری می‌کنیم، برخی دیگر از دانشمندان و مخترعین نیز که سعی در تمرین جادو داشتند در میان آنها نام توماس ادیسون را می‌بینیم که به نوعی سعی کرده با استفاده از جریان الکتریکی با مردگان ارتباط برقرار کند. ادیسون اعتقاد نداشت که ایمان به ارواح خلاف علم و اصول آن است، بلکه مشکوک بود که یک نوع ذرات جسمی ممکن است نمایانگر روح یک شخص نیز باشد و این روح باید باقی بماند و از بین نرود - حتی اگر از بدن جدا شود - زیرا هیچ ماده‌ای در جهان حتی پس از مرگ از بین نمی‌رود. از سال تا زمان مرگ در سال نویسنده جوزف‌میشل بطور روزانه در نیویورکر کار می‌کرد. هم خوانندگان و هم ناشرانش مشتاقانه در انتظار آثار جدید او بودند - او بعضی اوقات مقالاتی را برای مطبوعات و حتی کتابهایی آورده بود که به شهرت گسترده ای دست یافت، اما زمانی فرا رسید که مغز او حتی یک کلمه تولید نکرد و نوشته‌ای از او منتشر نشد. به نظر می‌رسد که میشل از بدترین پرونده ثبت شده در تاریخ در رابطه با قفل و انسداد فکری نویسندگی رنج می‌برد - که این مورد مربوط به نوشتن است و از آن برای توصیف موقعیتی استفاده می‌شود که در آن نویسنده و مولف از نوشتن چیزهای جدید ناتوان شده و یا روند نوشتن خلاقانه او با کندی مواجه می‌شود. ظاهرا وضعیت قفل نویسنده یک پدیده بسیار واقعی است، اما احتمالا مسری نیست، هرچند که می دانستیم که هر ایده و فکری در طبیعت می‌تواند مسری باشد. در سال ، نیویورکر مقالاتی از میشل را منتشر کرد که آن را در دهه شصت یا هفتاد نوشته بود و حداقل تا زمان مرگش آن را برای خود نگه داشته بود. این مقاله تحت عنوان زندگی خیابانی نوشته شده بود، و میشل در آن چهار بار از واژه روح‌زده استفاده کرده بود.