با شروع واکسیناسیون و کمرنگ شدن کرونا شاهد اخبار خوبی هستیم، برداشتن ماسک، شروع فعالیت‌های اجتماعی و درآغوش گرفتن. در دو سه روز اخیر محدودیت‌های کرونایی در بریتانیا کاهش یافت و شهروندان می‌توانند به دیدار دوستان و آشنایان خود بروند و عزیزان خود را در آغوش بگیرند. این یکی از بهترین خبر‌هایی بود که در این چند روز مشاهده کردیم، نعمتی که بیش از یک سال از آن محروم بودیم و با ترس و لرز و گاهی عذاب وجدان پدرومادر و یا فرزندانمان را در آغوش می‌گرفتیم. همین بهانه‌ای شد تا به فواید بغل کردن و حس آرامش آن بپردازیم: زندگی بدون تماس و روابط اجتماعی که به آن عادت داشتیم، چیزی که حتی نمی‌توانستیم تصور کنیم. اگر لمس و تماس‌بدنی یکدیگر باعث تسکین درد و آرامش ما شود و کمک کند به همدیگر نزدیک شویم و دوستی‌ها شکل بگیرد، پس زندگی با فاصله‌گیری اجتماعی چه اثری بر ما خواهد گذاشت؟ در اوایل بروز ویروس جدید کرونا اخبار بسیاری از رعایت پروتکل‌ها و رعایت فاصله اجتماعی به گوش می‌رسید که به دلیل همه‌گیری بالای این ویروس می‌طلبد که افراد مراقبت‌های بیشتری در بحث پیشگیری از ابتلا به این بیماری داشته باشند. همچنین اعلام شد که راه اصلی انتقال این ویروس از طریق قطرات تنفسی فرد آلوده به فرد دیگر است که بطور معمول از طریق سرفه و عطسه منتقل می‌شود و امکان انتقال این ویروس از طریق روبوسی، بغل کردن و دست دادن افزایش می‌یابد. هنوز هم، به علاوه یک سال و چند ماه اخیر از ما انتظار می‌رود، جمع نشویم، از هم جدا شویم، تا متر فاصله بین خودمان نگه داریم و گویا تمام وجود اجتماعی ما از بین رفته است. فاصله اجتماعی، به همان اندازه که هوشمندانه است، در طی سال گذشته هزینه‌های زیادی را برای ما به همراه داشته است. مدت هاست که دانشمندان مانند بقیه ما سعی در اثبات ظرفیت بهبودی آغوش خوب داشته‌اند. "ما انتظار آغوش داریم. وقتی متولد می‌شویم، بلافاصله در آغوش مادرمان قرار می‌گیریم. در اولین سال زندگی خود، زمان زیادی را در دست افراد دیگر می‌گذرانیم. در مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها با بزرگسال طی یک دوره دو هفته ای، محققان در صحبت‌های علمی دریافتند که "دریافت آغوش در روز‌هایی که درگیری بین فردی رخ می‌دهد با کاهش روحیه منفی همراه است. به عبارت دیگر، به طور کلی آغوش کمک می‌کند تا ت ثیرات منفی که درگیری‌های شخصی در زندگی روزمره ما ایجاد می‌کند، کم رنگ شود. این سوال که چرا آغوش گرفتن یکدیگر اهمیت دارد مانند این است که بپرسیم چراباید آب نوشید. در واقع همان طور که آب ما را زنده نگه می‌دارد و هیچ انسانی نمی‌تواند بدون دریافت آب زنده بماند، در آغوش کشیدن نیز ما را زنده نگه می‌دارد، به برقرای و دوام رابطه کمک می‌کند و مشکلات و ناامیدی‌های روز را از بین می‌برد. متخصصین حوزه روابط انسانی طی مطالعات مختلف روی تاثیر تماس و لمس بر کیفیت روابط عنوان نموده‌اند که برقراری تماس فیزیکی باعث ایجاد حس اعتماد و صداقت متقابل در افراد می‌شود. آغوش گرفتن می‌تواند در لحظه معانی مختلفی داشته باشد، اما تاثیر آن بسیار فراتر از آنچه که فکر می‌کنید است، زیرا این کار می‌تواند از چندین راه مختلف سودمند باشد. در ادامه درباره مزایای به آغوش کشیدن برای سلامتی خود مطالبی را خواهید آموخت که مطمینا بعد ازاین شما را به آغوش گرفتن عزیزانتان بیشتر تشویق می‌کند. یک بغل کردن عاشقانه می‌تواند تمام خستگی‌ها و ناراحتی‌ها را از شما دور کند و حس خوب عشق را در شما زنده کند. بغل کردن کودک باعث افزایش ترشح هورمون اکسی توسین می‌شود این هورمون باعث تقویت سیستم ایمنی فرزندتان شده و سطح پلاسمای هورمون تیرویید را کاهش می‌دهد. بغل کردن ضربان قلب را پایین می‌آورد. طبق پژوهشی در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل‌هیل، شرکت‌کنندگانی که با همسران‌شان تماس لمسی اندکی داشتند به میزان ضربه در دقیقه سرعت ضربان قلب‌شان در طول اجرای آزمایش‌ها افزایش یافت. در حالی‌که این افزایش در مورد افرادی که عادت به بغل کردن همسران‌شان داشتند، تنها ضربه در دقیقه بود. کاهش ضربان قلب باعث کاهش فشار خون و بیماری‌های قلبی می‌شود. با بغل کردن یا در آغوش گرفتن پدر و پدربزرگ‌تان، ناراحتی‌های قلبی را از آن‌ها دور کنید! بغل کردن می‌تواند باعث ترشح اکسی‌توسین از مغز، و موجب افزایش حس تعلق زنان به شخص مقابل شود. ترشح این هورمون سبب بالا رفتن حس تعهد زن نسبت بطرف مقابل نیز می‌شود. بغل کردن با انتقال احساسات از طریق بدن باعث ایجاد صمیمیت می‌شود. پس سعی کنید همیشه شخص محبوب‌تان را بغل کنید و حس تعلق را در وی بالا ببرید! بغل کردن با کاهش انقباض ماهیچه‌ها باعث ایجاد آرامش در آن‌ها و آرامش کلی در بدن می‌شود. هم دیگر را بغل کنید تا بدن تان به آرامش برسد! بغل کردن باعث ترشح اندروفین می‌شود اندروفین راه‌های انتقال درد را در بدن مسدود می‌کند و درد را تسکین می‌دهد، و همچنین با افزایش جریان خون در بافت‌های نرم بدن و از بین بردن پپتید‌های محرک درد نظیر برادی‌کینین درد‌های مزمن را آرام می‌کند. وقتی احساس درد می‌کنید، هم دیگر را در آغوش بگیرید! آغوشی گرم و پرشور می‌تواند از طریق بیوانرژتیک‌هایی که توسط قلب ایجاد می‌شوند باعث تبادل احساسات شود، و همدلی آدم‌ها را نسبت به احساسات یکدیگر افزایش دهد. اینکار بین دو شخص اعتماد متقابل ایجاد می‌کند. اگر می‌خواهید راز‌ها و اسرار زندگیتان رابه کسی بگویید، اول او را در آغوش بگیرید! بغل کردن می‌تواند میزان تولید دوپامین را در مغز افزایش دهد. افرادی که مبتلا به بیماری‌های مغزی نظیر پارکینسون و همین‌طور اختلالات خ لقی از قبیل افسردگی، تعلل، عدم اعتماد به نفس، و فقدان شور و شوق هستند، میزان دوپامین در بدن‌شان پایین است. ترشح دوپامین را هنگام بغل کردن دو شخص، میتوان از طریق پت‌سی‌تی مشاهده کرد. اگر متوجه‌ی افسردگی در یکی از اطرافیان شدید، او را در آغوش بگیرید با اینکار چراغی در دنیای تاریکش روشن کنید! بغل کردن می‌تواند تولید سروتونین را در مغز افزایش دهد و از این طریق باعث افزایش شور و نشاط شود. سروتونین باعث بالا رفتن عزت نفس می‌شود. وقتی فردی دچار افسردگی و تنهایی است، میزان سروتونین در بدنش پایین می‌آید. بغل کردن باعث می‌شود مغز سروتونین و اندروفین در رگ‌ها ترشح کند و از این طریق لذت و شادی ایجاد می‌کند و همین‌طور غم و اندوه را دفع می‌کند. بغل کردن سطح عملکردتان را در مدرسه و محل کار نیز التیام می‌بخشد. اگر دوست‌تان احساس تنهایی می‌کند، او را در آغوش بگیرید! بغل کردن یا در آغوش کشیدن باعث ایجاد تعادل در دستگاه عصبی میشود. پوست حاوی شبکه‌ای از گیرنده‌های فشار تخم‌مرغی‌شکل کوچک بنام گلبول‌های پاسینیان است که باعث ایجاد لامسه میشوند این گیرنده‌ها از طریق عصب واگ با مغز در ارتباط هستند. بررسی واکنش‌های الکتریکی پوستی در فردی که در آغوش گرفته شده است، تغییر قابل‌ملاحظه‌ای را در میزان رسانایی پوست آن فرد نشان میدهد تاثیر رطوبت و الکتریسیته در پوست هنگام بغل کردن نشان دهنده‌ی حالتی متعادل از دستگاه عصبی پاراسمپاتیک است که از طریق انسجام میان جسم و روان ایجاد میشود بغل کردن باعث ایجاد این انسجام میشود. بغل کردن از طریق کاهش میزان کورتیزول "هورمون استرس" جاری در خون، استرس را کاهش می‌دهد. اینکار باعث می‌شود ذهن آرامش پیدا کند. طبق پژوهش‌ها، نوزادانی که دایما بغل می‌شوند، نسبت به بزرگسالانی که کم‌تر همدیگر را بغل می‌کنند استرس کم‌تری دارند. پژوهشی در دانشگاه اموری ارتباطی شگفت‌انگیز را میان لمس کردن و کاهش استرس کشف کرد. وقتی همسرتان بعد از کار به خانه برمی‌گردد، با آغوش گرم از وی استقبال کنید! روان‌شناسی بنام پزشک شلدون کوهن بر روی بیش از بزرگسال سالم مطالعه کرد از این شرکت‌کنندگان به مدت دوهفته در مورد حمایت اجتماعی که از دیگران دریافت کردند گفتگو به‌عمل آمد و شب‌ها نیز به صورت مکالمه‌ی تلفنی با آن‌ها مصاحبه می‌شد. از آن‌ها بطور روزانه در مورد تعداد درگیری‌های شخصی و دفعات بغل کردن افراد سوال پرسیده می‌شد. پژوهش‌گران این شرکت‌کنندگان را در دسترس ویروس سرماخوردگی قرار دادند و علایم و نشانه‌های ابتلا به بیماری را در آن‌ها محاسبه کردند. آن‌ها متوجه شدند آدم‌هایی که به خوبی حمایت اجتماعی دریافت کردند و به دفعات در آغوش دیگران قرار گرفتند علایم و نشانه‌های بیماری در آن‌ها مشاهده نشد، یا به میزان خیلی کم مشاهده شد. در مقابل افرادی که دچار درگیری‌های شخصی شدند و به دفعات کم یا اصلا دیگران را بغل کردند یا در آغوش دیگران قرار گرفتند علایم و نشانه‌هایی متفاوت در آن‌ها مشاهده شد. بغل کردن هورمون استرس را کاهش می‌دهد هورمون استرس دستگاه ایمنی را مختل می‌کند. هم چنین بغل کردن باعث افزایش هورمون‌ها و پپتید‌هایی می‌شود که عملکرد سلول‌های ایمنی را تنظیم می‌کنند. منبع: