اگرچه دلایل روشن و واضحی در مورد ت ثیرات ورزش بر کاهش افسردگی وجود ندارد ولی شواهد و قراین این‌گونه نشان می‌دهند که این فرضیه واقعیت دارد. در جدیدترین مطالعه پزشکی، حالا مشخص شده که سیستم اندوکانابینویید بدن در این بین نقش کلیدی ایفا می‌کند. محققان بر این باورند که افزایش مدت زمان فعالیت‌های ورزشی، بهبود احساسات و ارتقای سیستم اندوکانابینویید می‌تواند به درمان سریع‌تر افسردگی کمک نماید. در مطالعه‌ای که جدیدا انجام شده، پزشکان تغییراتی در احساسات و سطح سیستم اندوکانابینویید افرادی که از بیماری افسردگی رنج می‌برند و به شیوه‌های مختلفی دوچرخه‌سواری می‌کردند، یافتند. آنها متوجه شدند، افرادی که سریع‌تر رکاب می‌زنند میزان اندوکانابینویید بیشتری داشته و روحیه شادتری دارند. اندوکانابینویید سیستمی در بدن است که پیام‌های مربوط به اندوکانابینوییدها، کانابینوییدها و دریافت‌کننده‌ها را ارسال می‌کند. این سیستم در سرتاسر بدن کارایی دارد و باعث افزایش عملکرد سیستم‌های ایمنی، عصبی، قلبی و عروقی می‌شود. زمانی که سیستم اندوکانابینویید با یک دریافت‌کننده ارتباط برقرار می‌کند، سیگنالی را به سلولی می‌فرستد تا به او بفهماند که در حال انجام دادن فعالیت است. در جدیدترین مطالعه انجام شده که در بخش پزشکی ژورنال Sports & Exercise به چاپ رسیده است، محققان ادعا کرده‌اند که فاکتورهای بهبوددهنده احساسات که به فعالیت‌های ورزشی ربط دارند، حاوی چندین مکانیسم بیولوژیکی هستند که سیستم اندوکانابینویید تنها یکی از آن‌هاست. دکتر یاکوب دی میر ( Jacob D . Meyer ) ، استادیار گروه حرکت‌شناسی دانشگاه ایالت یووا ( Iowa ) می‌گوید: احساس تنهایی و یا غمگین بودن می‌تواند به خاطر پستی و بلندی‌های زندگی‌های روزمره باشد و اگر سختی‌ها و استرس‌ها بیشتر شد، قطعا ت ثیر این احساسات نیز افزایش خواهد یافت. در این بین، افسردگی حالتی است که تنهایی و غم بیش از حد معمول در شخصیت انسان باقی می‌مانند. بر اساس اطلاعات به دست آمده از مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها و در بازه زمانی سال تا ، حدود درصد جمعیت بالای سال ایالات متحده به بیماری افسردگی مبتلا بوده‌اند. البته درمان این بیماری با تغییرات احساسات و شرایط زندگی افراد و سایر فاکتورهای روانی و فیزیکی به مدت حداقل هفته به طول می‌انجامد. این بیماری نسبت به سایر مریضی‌ها نظیر دیابت و آرتروز ت ثیر به مراتب بدتری بر کارایی افراد در جامعه می‌گذارد و باعث می‌شود سلامت آنها بیش از پیش در معرض خطر قرار گیرد. در این مطالعه، تیم تحقیق‌کننده خانم بین تا سال را با روش‌های جدید درمان افسردگی مورد آزمایش قرار دادند. هر کدام از این افراد، دو بار و به مدت دقیقه دوچرخه‌سواری را انجام دادند. در جلسه اول، با بیماران به شکل خاصی رکاب زدند که پزشکان از آنها درخواست کرده بودند. در جلسه دوم، دکترها اعلام کردند که در انتخاب شیوه رکاب زدن آزاد هستند و می‌توانند هرگونه که دوست دارند، این کار را انجام دهند. در پایان هر کدام از این افراد، جلسه آزمایشی خود را با یک بازه زمانی حداقل هفته‌ای به پایان رساند. محققان هم پس از هر جلسه نمونه‌ای از خون آنها دریافت کردند. به علاوه، پزشکان از بیماران خواستند تا دقیقه قبل و دقیقه بعد از دوچرخه‌سواری، به پرسش‌نامه طراحی شده نیز پاسخ دهند. نتایج به دست آمده نشان داد که احساسات افراد بعد از هر دو جلسه رکاب زدن بهبود یافته ولی وضعیت سیستم اندوکانابینویید تنها بعد از جلسه‌ای که به افراد گفته شد چگونه رکاب بزنند، بهتر شده بود و بعد از بار دوم تغییرات خاصی مشاهده نشد. یاکوب دی میر اعلام کرد که او و همکارانش از نتایج به دست آمده پس از جلسه دوم شگفت‌زده شده‌اند. شاید بتوانیم نتیجه را این‌گونه اعلام کنیم که تعداد محدود شرکت‌کنندگان و میزان شدت آزمایش اول، با انرژی مصرف شده در آزمایش دوم برابری می‌کند و به همین دلیل بود که برخی‌ها توانستند مدت زمان رکاب زدن را در دقیقه و بعضی‌ها آن را در مدت بیشتر یا کمتری به پایان برسانند. به علاوه، می‌توانیم بگوییم که وقتی گروهی از پزشکان به بیماران دستور می‌دهند که فلان کار را به شکل خاص و در مدت زمان معینی انجام دهند، ذهن شرکت‌کنندگان درگیر می‌شود و در نتیجه فاکتورهای روانی و بیولوژیکی بر نتیجه کار آنها ت ثیر می‌گذارند. یکی از مهم‌ترین نتایجی که این پروژه تحقیقاتی به آن دست یافت، این بود که مدت زمان روش‌های مشخص شده درمانی با شیوه‌های آزادانه بسیار بیشتر است. برای مثال، کاملا مشخص شد که سطح سیستم اندوکانابینویید با میزان بهبود احساسات به مدت دقیقه پس از انجام فعالیت‌های ورزشی در ارتباط بود. از نظر آقای یاکوب دی میر، این یعنی سیستم اندوکانابینویید در روش‌های درمانی مشخص شده باعث شادتر شدن افراد می‌شود. او می‌گوید: