اغلب ما فردا فکنی ( future discounting ) را تجربه کرده‌ایم. فردافکنی یا به آینده موکول کردن کارها، پیامدهای ناخوشایند فراوانی دارد که با تدوام این عادت، ابعاد آن گسترده تر خواهد شد. آیا تا کنون برای شما پیش آمده که بخواهید کار مهمی انجام دهید، ولی ناگهان در آغاز یا میانه راه، کار دیگری را آغاز کنید؟ ! یا مواقعی که چند کار واجب مانند مرتب کردن خانه یا پاسخ به چند ایمیل دارید اما پیوسته با فردافکنی کار را ناتمام بگذارید؟ سرانجام پس از این که روز تمام شد، متوجه می‌شوید که هیچ یک از کارهای خود را کامل انجام نداده‌اید. برای بیشتر مردم، فردافکنی نیروی قدرتمندی است که آن‌ها را از انجام کارهای ضروری و مهم بازمی‌دارد و مانند نزدیک کردن دو قطب هم‌نام آهنربا عمل می‌کند. این نیروی قوی قربانی‌های زیادی دارد و موجب می‌شود، افراد از تحصیل باز بمانند، عملکرد ضعیفی از خود نشان دهند و پس‌اندازی برای دوران بازنشستگی خود ذخیره نکنند. نتیجه‌ی یک بررسی در دانشگاه کیس وسترن رزرو در سال نشان داد، فردافکنی در دانشجویان منجر به افزایش استرس، ناخوشی و نمرات پایین در امتحانات خواهد شد. از این رو فردافکنی برای اغلب افراد پدیده‌ای شناخته شده است اما دلایل آن چندان برای مبتلایان روشن نیست. برخی محققان، فردافکنی را حاصل شکست در انضباط فردی می‌دانند. مانند دیگر عادات بد رفتاری این نوع عادت هم به علت نداشتن خود - کنترلی کافی پدید می‌آید. برخی دیگر می‌گویند فردافکنی ارتباطی با تنبل بودن یا عدم توانایی مدیریت زمان ندارد. آن‌ها بر این باور هستند که این موضوع ریشه در عملکرد مغز دارد. پس این پرسش پیش می‌آید که فردافکنی به راستی از کجا سرچشمه می‌گیرد و چطور می‌توان آن را متوقف کرد؟ بیشتر روانشناسان فردافکنی را نوعی رفتار اجتنابی می‌دانند نوعی سازوکار مقابله در انجام کار ضروری که موجب می‌شود، فرد احساس بهتری داشته باشد. این پدیده بیشتر زمانی اتفاق می‌افتد که افراد احساس ترس یا اضطراب درباره کارهای ضروری انجام نشده داشته باشند و برای خلاص شدن از این استرس، فردافکنی را انتخاب می‌کنند. آن‌ها ترجیح می‌دهند، در این مواقع سر خود را با یک بازی رایانه‌ای یا گشت و گذار در یک شبکه‌ی اجتماعی گرم کنند. البته این فردافکنی در کوتاه مدت حس خوبی در فرد ایجاد می‌کند اما سرانجام ت ثیر ناخوشایند خود را نشان خواهد داد. وقتی که مهلت انجام کاری به اتمام می‌رسد افراد فردافکن بیش از بقیه احساس ناراحتی و شرم می‌کنند. در موارد حاد، همین احساس بد موجب می‌شود فرد باز هم به فردافکنی خود ادامه دهد و در این چرخه اسیر شود. "تیم اربن" در ادامه توضیح می‌دهد که چه اتفاقی در مغز فرد فردافکن! می‌افتد. اربن خود را یک فردافکن حرفه‌ای می‌داند و اعتراف می‌کند که پایان نامه‌ی صفحه ای خود را روز قبل از مهلت تحویل آن نوشته است. اربن در کنفرانس TED پیرامون گرایش شدید خود به فردافکنی سخن گفت و به شکل تصویری نشان داده است که چطور زندگی یک انسان فردافکن می‌تواند با بقیه متفاوت باشد. در وهله‌ی نخست، او فرض می‌کند که در مغز یک فرد معمولی شخصی قرار دارد که فرمان را به دست گرفته است. مغز فرد فردافکن مشابه مغز دیگران است با این تفاوت که یک میمون کوچک را به عنوان دوست در کنار خود دارد: با این که او کلی کار تلنبار شده دارد اما میمون دایم به دنبال تفریح و بازیگوشی است. این روند ادامه می یابد و وضعیت تحصیل، کار و فعالیت‌های دیگر به بدی پیش می‌روند. سرانجام این هیولای وحشت است که فرد را مجبور می‌کند دست به کار شود. اربن می‌گوید: شکل فردافکنی در افراد متفاوت است. برخی فردافکنی را با کارهای بیهوده انجام می‌دهند. برخی خانه تمیز می کنند یا کار خسته کننده‌ی خود را ادامه می دهند و دست آخر نتیجه‌ی مطلوبی تحویل نمی‌دهند. دکتر سعید خزایی