از زمان اختراع تلفن همراه، این وسیله جایگاه ویژه ای در زندگی ما پیدا کرده و روابط ما را تحت ت ثیر خود قرار داده است. حالا سال ها است که همه ی ما از پیام های متنی برای برقراری ارتباط با یکدیگر استفاده می کنیم پیشتر پیامک روش رایج تری بود و حالا با گسترش پیام رسان ها، بیشتر از این اپلیکیشن ها استفاده می کنیم. اما تفاوتی ندارد با چه روشی پیغام می دهیم نبایدهایی در خصوص پیام های متنی وجود دارد که بیشتر ما آن ها را رعایت نمی کنیم و همین مس له ما را به دردسر می اندازد. در ادامه به کاری می پردازیم که هرگز نباید با پیام دادن انجام دهید. تفاوتی ندارد دلیل پایان رابطه ی عاطفی تان چه باشد اعلام تصمیم تان با پیام متنی نه تنها کاری سطح پایین بلکه بسیار ناراحت کننده و بی ادبانه هم هست. اگر شما به قدری به آن شخص نزدیک بودید که مدت زیادی را در کنار هم گذراندید و حتی در مورد آینده ی مشترک تان با یکدیگر صحبت کردید، شجاعت آن را داشته باشید که به او زنگ بزنید یا به دیدنش بروید. گاهی مشکل چیزی جز یک سوء تفاهم نیست و صحبت درباره ی آن از بهم خوردن رابطه ی عاطفی جلوگیری می کند. اگر قرار بوده به دیدن شریک عاطفی تان بروید و حالا برای کنسل کردن قرارتان فقط پیغام بدهید که نمی توانید سر قرار حاضر شوید، شخص مقابل تصور می کند کاری دارید که از قرار با او برایتان جذاب تر است، مگر آنکه زمان دیگری را برای قرارتان پیشنهاد دهید. با این کار او دیگر احساس حذف شدن نمی کند. گاهی اتفاقات پیش بینی نشده ای می افتد اما اگر ابراز کنید مایلید رابطه تان را ادامه دهید، با این کار حسن نیت خود را نشان می دهید. فرقی ندارد خبر بیکار شدن تان باشد یا خبر مرگ یکی از عزیزان دادن خبرهای بد همیشه سخت است. وقتی می خواهید خبری را به کسی دهید که او را ناراحت می کند یا تصوراتش را از بین می برد، باید تا جایی که می توانید از قبل او را آماده کنید، بنابراین پیام متنی برای این کار مناسب نیست. شخص مقابل تان نمی تواند سیگنال های غیر کلامی شما را ببیند و ممکن است از لحن تان برداشت دیگری کند که با احساس واقعی تان متفاوت است. به علاوه، شما نمی دانید که طرف مقابل تان آن لحظه در چه موقعیتی است. ممکن است او در موقعیتی باشد که زمان مناسبی برای شنیدن خبرهای بد نیست، مثلا قبل از یک جلسه ی کاری مهم یا امتحان. بهتر است از آن شخص بخواهید که جایی همدیگر را ببینید و بگویید که کار ضروری ای دارید. برای محل ملاقات تان جایی را پیشنهاد دهید که محیط خصوصی یا نیمه خصوصی ای داشته باشد و چیزی حواس تان را پرت نکند. اگر ملاقات رو در رو امکان پذیر نیست، فرصتی پیدا کنید که با یکدیگر تلفنی صحبت کنید، به طوری که مکالمه خصوصی انجام شود و چیزی حواس تان را پرت نکند. درست است که شما به خانواده و دوستان تان اطمینان دارید و مطمینید که رازهای شما را حفظ می کنند، اما نباید از هکرها انتظار امانت داری داشته باشید. به همین دلیل هرگز نباید اطلاعات شخصی و حساس یا مالی را با پیام های متنی بفرستید. شما نمی دانید که چه کسی ممکن است این اطلاعات را ببیند و احتمال دارد اطلاعات تان هرگز به طور کامل از فضای مجازی پاک نشود. قبل از آنکه پیغام یا عکس خصوصی ای بفرستید، از خودتان بپرسید که اگر کسی غیر از گیرنده ی پیام این اطلاعات را ببینید چه عواقبی خواهد داشت. اگر حتی یک مورد منفی به ذهن تان رسید، در فرستادن اطلاعات خصوصی تان تجدید نظر کنید. وقتی نگرانی های جدی ای دارید، مثلا فرزند نوجوان تان دوباره ماشین را بدون اجازه برداشته، همسرتان دارویش را نخورده یا همکارتان کارش را به موقع تمام نمی کند، بهتر است به جای استفاده از پیام های متنی، رو در رو با آن شخص صحبت کنید. هرگز مکالمه ی مهم و جدی ای را از طریق پیام های متنی انجام ندهید، چون لحن صحبت مشخص نیست و همیشه ممکن است سوء تفاهم به وجود بیاید، در نتیجه وضعیت بدتر از قبل خواهد شد. تصور کنید متوجه شده اید که دوستان تان باهم به بیرون رفته اند و شما را دعوت نکرده اند یا شریک عاطفی سابق تان بلافاصله بعد از به هم خوردن رابطه تان، شریک عاطفی جدیدی پیدا کرده. اگر چیزی شما را فورا عصبانی، ناامید یا ناراحت کرد، باید گوشی تان را کنار بگذارید و سراغ آن نروید. وقتی با ناراحتی پیغام می دهید، با این کار احساس تان را فورا تخلیه می کنید بدون آنکه مجبور باشید درگیر واکنش طرف مقابل تان شوید. شما با این کار مکالمه ای را شروع نمی کنید بلکه به نوعی فقط احساسات منفی تان را روی شخص مقابل تان بالا می آورید. به علاوه، اگر عصبی و هیجان زده هستید، بهتر است قبل از پیغام دادن، چند دقیقه ای پیاده روی یا خودتان را آرام کنید. در غیر اینصورت، پیغامی خواهید فرستاد که بعدا باعث پشیمانی تان می شود اما دیگر هرگز نمی توانید آن را پس بگیرید. درست مثل وکیل ها و کسانی که شغل حساسی دارند، باید مراقب چیزهایی که در پیام های متنی تان می نویسید باشید. شما هرگز نمی دانید چه کسی ممکن است اسکرین شات پیغام های تان را ببیند. شما باید چیزهایی را بنویسید که بتوانید پای آن ها بایستید. اگر در پیغام هایتان چیزی وجود دارد که نمی خواهید کس دیگری آن را ببنید، این مس له می تواند برایتان دردسرساز شود. ممکن است پیغام خصوصی تان را در شبکه های اجتماعی منتشر کنند یا از آن بر علیه شما استفاده کنند. از لحظه ای که گزینه ی ارسال را می زنید، دیگر کنترلی روی پیغام تان نخواهید داشت. هرگز برای کسی پیغامی نفرستید که چنان حساس و بد باشد که اگر برملا شود به دردسر خواهید افتاد. این خیال خام را که پیام های متنی کاملا خصوصی هستند فراموش کنید. وقتی در کشاکش یک دعوا، عصبانی و هیجان زده هستید شاید همه ی دغدغه تان این باشد که حرف آخرتان را با یک پیغام بزنید، اما چند ساعت بعد از حرف هایتان پشیمان شوید. اگر این جر و بحث ها با شریک عاطفی تان است، این کار می تواند شرایط را بدتر کند. به شریک عاطفی تان بگویید که جایی همدیگر را خواهید دید و به طور خصوصی با یکدیگر صحبت خواهید کرد. پیام متنی می تواند باعث سوء تفاهم شود و وضعیت را بدتر کند، چون نمی توانید از روی کلمات حالت چهره و منظور شخص مقابل را تشخیص دهید. نگاه کردن به چهره ی شریک عاطفی تان و شنیدن صدای او، در مغز شما هورمون های شادی آور تولید می کند که باعث آرام شدن بدن تان می شود و کمک می کند مشکل تان را حل کنید. وقتی پشت هم پیغام های طولانی ای می فرستید و صبر نمی کنید طرف مقابل تان جواب بدهد، عجیب نیست که حرف هایتان بی جواب بماند. اگر خیلی ناراحت هستید به او زنگ بزنید. شاید بی صبرانه منتظر جواب طرف مقابل تان باشید، اما باید به او فرصت دهید و نباید برای جلب توجه او تلفن همراهش را با پیغام های پشت هم بمباران کنید. ممکن است شخص مقابل تان سرش شلوغ باشد یا جایی باشد که به اینترنت دسترسی نداشته باشد، بنابراین پیام دادن تان بی فایده است. با زیاد پیغام دادن تنها او را آزار می دهید و آدم بی قراری به نظر می رسید.