درحالی که هنوز بیشتر کشورهای دنیا در استفاده‌ی مفهومی از انرژی هسته‌ی در راه‌اندازی کارخانه‌های بزرگ طفره می‌روند، قطعا روسیه مانند بقیه کشورهای دنیا عمل نمی‌کند. در واقع، اخیرا این کشور برنامه‌ی ساخت پروژه‌ای را اعلام کرده که می‌تواند بزرگترین مرکز اطلاعات آن کشور درست برروی بالاترین نقطه‌ی نیروگاه هسته‌ای کالینین باشد. این نیازمند مگاوات برای راه‌اندازی . قفسه از کامپیوترها می‌باشد، مرکز اطلاعات نیازمند منبع ثابتی از انرژی می‌باشد که این موضوع انتخاب راکتورهای هسته‌ای را به عنوان یک منبع انرژی می‌طلبد، و بعد از این همه، تمامی راکتورهای هسته‌ای باید به طور مداوم کار کنند تا موثر واقع شوند. بنابراین در حالی که ممکن است این سناریو کمی نگران کننده باشد، مسلما آن یک موضوع منطقی است. با توجه به تلاشهایی که به منظور کاهش استفاده از انرژی‌های تجدیدناپذیر مانند زغال‌سنگ و گاز طبیعی در یک سطح جدید شده است، قطعا انرژی هسته‌ای یک جایگزین مناسب و انرژی سبز می‌باشد، و با توجه به اشارات بسیاری از شرک‌های تکنولوژی مانند گوگل و فیسبوک که می‌گویند، پیش به‌سوی دوری از منابع انرژی سنتی، روسیه امیدوار است که مرکز اطلاعات جدیدش باعث جذب مشتریان سطح بالا شود. رزن‌ارگاتم، کمپانی که در حال ساخت‌وساز پروژه‌ی مرکزاطلاعات است، قبلا پیشنهادی برای این دو غول اینترتی مبنی بر داشتن املاک و مستقلات و سهمی از این پروژه‌ی بزرگ را برای آن‌ها ارسال کرده. با قوانین جدید اقامت داده‌ها که لزوم شرکت‌های خارجی برای جمع‌آوری اطلاعات از شهروندان روسی در خاک روسیه است، فقط ممکن است که شرکت‌های آمریکایی این پیشنهاد را بپذیرند. محل برنامه‌های ساخت‌وساز اولیه فاز اول این مرکز در اول مارس سال افتتاح می‌شود، و افتتاح فاز دوم آن در بهار سال میلادی خواهد بود. در گذشته، هزینه این پروژه مبلغی بالغ بر میلیون دلار در نظر گرفته شده بود، که حتی شامل هزینه‌ی زیرساخت‌های IT نیز نمی‌شد. هنوز کارشناسان درباره استفاده‌ی استراتژیک از تولید انرژی بیش از حد در در کالینین هشدار می‌دهند. علاوه بر این، با توجه به موقعیت جغرافیایی مرکز داده‌های جدید (دمای هوا به ندرت از درجه فارنهایت عبور می‌کند) ، این تاسیسات به احتمال زیاد قادر به استفاده از تهسیلات خنک کننده‌ی رایگان می‌باشند. و با توجه به . قفسه‌ی کامپیوتر که مرکز نیاز به تامین برق آن دارد، خنک کننده‌ی رایگان یک مزیت بزرگ می‌تواند باشد. بنابراین چه کسی می‌داند!؟ با فناوری صنعتی که به عنوان یک نوآوری می‌باشد، ممکن است مراکز داده‌های هسته‌ای دور از دسترس نباشند.