حلوای کاسه یکی از حلوا‌های سنتی در شهر شیراز است که زمان‌های قدیم در تمام جشن‌ها و مراسم مذهبی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. شاید الان کم رونق شده باشد، ولی هنوز هم کسانی هستند که در مراسم مذهبی باید این حلوا سر سفره هایشان باشد. حالا چرا اسم این دسر حلوای کاسه است؟ چون بعد از درست شدن این حلوا مقدار کمی از اون را برمی داشتند و به قطر چند میل به اطراف و کف یک کاسه چینی کوچک می‌کشیدند و حلوا شکل کاسه را به خودش می‌گرفته و برای هر نفر یک کاسه از این حلوا سر سفره قرار می‌دادند. پس از ذکر مختصری از تاریخچه، بریم سراغ طرز تهیه این حلوای بسیار خوشمزه. ابتدا شکر را با آب، گلاب و هل درون ظرف گودی ریخته (ترجیحا نسوز) سپس آرد برنج را آرام آرام می‌افزاییم و مخلوط میکنیم تا هیچ گلوله‌ای در مایع نماند. سپس روغن و زعفران را افزوده و حرارت را روشن میکنیم. حرارت باید بسیار ملایم باشد. از این مرحله تا پایان پخت باید مرتبا حلوا هم بخورد. در غیر این صورت حلوا تبدیل به گلوله میشود. ابتدا غلظت حلوا مانند فرنی میشود، اما همچنان باید هم بخورد تا سفت شود. حدود دقیقه طول میکشد تا به غلظت مورد نظر برسیم. وقتی حلوا سفت شد طوری که از ظرف جدا شود حرارت را خاموش کرده و درون ظرف سرو میکشیم و پهن میکنیم تا خنک شود. برای تزیین من با قیف و ماسوره شکوفه زدم و اسمارتیز گذاشتم. اون قسمت تیره رو هم پودر کاکایو الک کردم. به کمک یه دستمال تمیز صاف کردم که بچسبه به حلوا و پخش نشه. طرحم که مثلا گل ترمه هس با گل محمدی خشکه. امیدوارم مورد استفاده قرار بگیره. میتوان میزان روغن را تا پیمانه افزایش داد. بستگی به ذایقه‌ی شخصی افراد دارد. ممکن است کسی چرب‌تر و رقیق‌تر دوست داشته باشد. همچنین در تمامی مراحل هم زدن مداوم و شعله‌ی ملایم فراموش نشود. سرآشپز پاپیون