سال پیش بود که شاهکار فانتزی جی آر آر تولکین با ( The Lord of the Rings ) دستمایه آغاز فرانچایزی نمادین در تاریخ سینما شد. پیتر جکسون تیمی از بازیگران و هنرمندان خبره سینما را دور هم جمع کرده تا دنیای زمین میانی را زنده کند. هر یک از این سه فیلم حاوی جزییات و پشت صحنه های بسیاری است که در قالب چندین مینی مستند به تصویر کشیده شده اند. در این مطلب اما ما به سراغ فیلم اول این سه گانه رفته ایم که ( The Fellowship of the Ring ) نام داشت تا جزییات جالب مربوط به اولین فیلم از این شاهکار را برایتان بازگو کنیم. پیتر جکسون در یکی از مستندهای پشت صحنه قسمت اول سه گانه ارباب حلقه ها می گوید: "یان بازی خود در نقش گاندالف را بر اساس شخصیت تولکین انجام داد. او نقش تولکین را بازی می کرد". جکسون ویدیوها و نوارهای صوتی صحبت کردن تولکین را در اختیار یان مک کلین گذاشته بود که باعث شد وی بهتر با شخصیت این نویسنده توانمند آشنا شود. مک کلین خود در این باره چنین گفته است: "در نقش گاندالف در آینه خودم را نگاه می کردم، شیب شانه هایم را تنظیم می کردم و صدا را عمیق تر، خشن تر و کمی دقیق تر از صدای خودم حس می کردم". گاندالف خاکستری اغلب از یک پیپ نازک و بلند برای دود کردن تنباکو استفاده می کرد و وقتی از آن استفاده نمی کرد، آن را در داخل عصایی که همیشه همراه داشت قرار می داد. طراحی خاص عصای گاندالف برای قرار گرفتن پیپ شخصیت دوست داشتنی سه گانه ارباب حلقه ها را در سکانسی که وی به ایزنگارد می رود تا با سارومان مشورت کنید خواهید دید. مشخص ترین و اصلی ترین تکنیک برای کوچک جلوه دادن هابیت ها در مقایسه با انسان ها استفاده از بدلکار بود که هم برخی غول پیکر و برخی بسیار ریز جثه بودند. جکسون در مستند پشت صحنه در این باره چنین گفته است: "برای افرادی که قدشان حدود فوت بود تمام دنیا را گشتیم". کیران شاه به گفته الیجا وود "پادشاه بدلکارهای قدی بود". او در بسیاری از سکانس ها به جای فرودو بازی کرد. زنی تایلندی به نام فون نیز جایگزین پیپین بود در حالی که یک پسربچه ساله پاهی اوقات جایگزین ماری می شد. یک مرد هندی با نام مستعار نیز برخی سکانس های ساموایز را بازی می کرد. این افراد حرکات بازیگران اصلی را تقلید کرده و در سکانس های مختلف حضور داشتند. گاهی اوقات نیز از ماسک های دست ساز برای صورت بازیگران دیگر استفاده می شد. در طرف دیگر ماجرا نیز یک مرد فوتی به نام پل قد بلند وجود داشت که در برخی سکانس ها نقش آراگورن را بازی می کرد. در این تکنیک شخصیتی که باید کوچکتر به تصویر کشیده می شد کمی عقب تر بودن. برای مثال در این سکانس اگر چه الیجا وود و یان مک کلین در یک کالسکه هستند اما وود چند متر عقب تر نشسته است و کوچکتر به نظر می رسد. این تکنیک که با نام دید اجباری شناخته می شود نیاز به برنامه ریزی های زیادی دارد. برای تصویر فوق، الیجا وود روی نیمی از کالسکه ای نشسته بود که بسیار بزرگ طرحی شده بود. او چند متر عقب تر از محل نشستن مک کلین نشسته بود در حالی که نیمه دوم کالسکه و محل نشستن مک کلین به اندازه واقعی بود. سپس دوربین در زاویه ای قرار می گرفت که فرودو و گاندالف در کنار هم در حال صحبت کردن دیده می شدند. این موضوع شرایط را برای بازیگران دشوار می ساخت زیرا نمی توانستند در حین صحبت به هم نگاه کنند. در این تکنیک که با عنوان "لباس بزرگ" شناخته می شد، بازیگران جایگزین لباس های بسیار بزرگی پوشیده با دست های انیماتوری که از کنار بازیگران نقش هابیت ها می گذشتند. این تکنیک به طور ویژه در کلیه سکانس های که در بری رخ می دهد، روستایی که محل زندگی انسان ها بود و هابیت ها به آنجا رفتند به کار گرفته شد. در یک سکانس، هابیت ها کنار هم ایستاده و به یک میله بلند نگاه می کردند تا در مقابل انسان ها کوچک به نظر برسند. سپس یکی از کسانی که از تکنیک "لباس بزرگ" استفاده می کرد از میان گروه عبور می کند که می توان حرکت آهسته دست های انیماتوری را دید. جان ریس - دیویس که نقش گیملی را بازی می کند بلندترین بازیگر است اما به خوبی با قد هابیت ها هماهنگ است. وی بیش از فوت قد دارد در حالی که قرار بود قد هابیت ها تنها فوت باشد و کوتوله ها نیز حدود تا فوت قد دارند به همین دلیل دیویس بهترین شرایط را برای قرار گرفتن در میان هابیت ها دارد. این بدان معناست که می توانستند سکانس های مربوط به هابیت ها و گیملی را در یک برداشت پرده آبی یکسان بگیرند. اما شخصیت های انسانی در یک سکانس با پرده آبی جداگانه فیلم گرفته شده و در مرحله پس از تولید به سکانس قبلی هابیت ها و گیملی اضافه شد. برای گرفتن حالت انعکاسی حلقه در نماهای نزدیک، نمونه های بسیار بزرگ از حلقه ساخته شد که به سازندگان امکان می داد در نماهای بسیار نزدیک بتوانند جزییات را نیز داشته باشند. این دکور بسیار دقیق توسط یکی از کاربران Reddit و طرفدار فیلم ارباب حلقه ها شناسایی شد که پست او در مورد آن به یکی از پربازدیدترین تصاویر در این پلتفرم اجتماعی تبدیل شد. این نشان ها را می توان در سکانس های تعقیب و گریز بین نه اسب سوار و آرون مشاهده کرد. اعضای تیم نورپردازی لامپ های کریسمس خاصی ساختتند تا انعکاس چشم های گالادریل جادویی تر و خاص تر به نظر برسد. می توان رشته ای از نورهای کوچکتر را در چشم های کیت بلانشت وقتی یاران حلقه به جنگل های لوثلورین می رسند ببینید. این ویژگی تنها برای شخصیت گالادریل وجود داشت و در مورد دیگر الف ها دیده می شد. تولکین در کتاب های خود این درخشندگی چشم های گالادریل را نشانه حکمت و دانش عمیق او توصیف کرده بود که با این ترفند توسط سازندگان فیلم به نمایش درآمد. در ، تیم یاران حلقه از کنار دو مجسمه بسیار غول پیکر می گذرند که در نمای ظاهری یک صخره کنده کاری شده اند. این اشکال در داستان از سنگ های واقعی در دل کوه ایجاد شده بودند. اما دست های باز شده این مجسمه را نمی توانستند یک تکه درست کنند به همین دلیل این بخش ها با استفاده از تکه های سنگی که از کوهستان مجاور آمده بود درست کرده بودند. به همین خاطر است که وقتی به این سکانس دقیق نگاه کنید، مجسمه های آراگونات نشان های گرد کوچکی روی دست خود دارند. کوهستان مجاور این مجسمه ها دارای تکه سنگ های بزرگی است که از آن کنده شده و شبیه سکوهای غول پیکر هستند. این جزییات طراحی به واقعیت این سکانس افزوده و نشان می دهند در این فیلم تا چه اندازه به جزییات و دقت در طراحی صحنه اهمیت داده شده است. در سکانس مربوط به مرگ بورمیر، همراه با آهنگ یک همخوانی به گوش می رسد که به زبان سیندارین خوانده می شود. این جملات از زبان فارامیر روایت می شوند که در کتاب دوم تولکین با عنوان "دو برج" آمده است. در این سکانس، بورومیر آخرین حرف هایش را پیش از مرگ با آراگورن می گوید، بدین مضمون: "به دنبال تو می آمدم، برادرم. فرمانده من. پادشاه من". شنیدن این جملات در ترانه "کوچ بورومیر" در آهنگ رسمی هاوارد شور راحت تر است. ترجمه از زبان سیندارین، که توسط تولکین خلق شده بود، به زبان انگلیسی توسط دیوید سالو انجام شده که به شرح زیر است: "من درخشش شمشیر را به خاطر تیزی اش دوست ندارم، نه تیر را به خاطر سریع بودنش و نه جنگجو را به خاطر پیروزی اش. تنها آن چیزی را دوست دارم که از آن دفاع می کند". فارامیر، برادر کوچکتر بورومیر، این جملات را در کتاب دوم سه گانه تولکین به زبان می آورد. در تمام داستان قسمت اول ارباب حلقه ها می توانید ببینید که بورومیر همیشه ساعد پوش هایش را در دست دارد، زرهی که با نشان گوندور تزیین شده است. بدنبال مرگ بورومیر، به سکانسی می رویم که در آن فرودو و سم از جمع یاران حلقه جدا می شوند. سپس وقتی بار دیگر به آراگورن، گیملی و لگولاس باز می گردیم می توانیم ببینیم که وی در حال بستم تسمه های ساعد بند بورومیر است. این کار ادای احترامی ویژه ای از جانب آراگورن به دوست کشته شده خود است و سکانسی که ممکن است کمتر کسی متوجه واقعیت آن شده باشد. روزیاتو