معمولا خیلی کم پیش می‌آید که اپل، گوگل، مایکروسافت، فیسبوک، اچ‌پی، کووالکوم، اینتل، برادکام ( Broadcom ) و مارول ( Marvel ) را در یک جبهه ببینیم اما این اتفاق حداقل یک بار ممکن است رخ دهد و آن هم زمانی است که می‌خواهند تراشه‌ها و قطعات تولید شده را به صورت آزادانه و بدون محدودیت در وای‌فای و تمام اتصالات بیسیم به کار ببرند. در این صورت همه کمپانی‌های نامبرده سراغ کمیسیون ارتباطات فدرال ( FCC ) می‌روند تا ت ییدیه‌های لازم را دریافت و بتوانند محصولات مربوط به این قطعات را راه‌اندازی کنند. در ابتدا باید به این موضوع اشاره کنیم که یکی از ت ییدیه‌های مهم کمیسیون ارتباطات فدرال، Wi - Fi نام دارد که به درد وسایلی می‌خورد که دارای اشعه های ٫ تا گیگاهرتزی هستند. البته اواخر سال قبل، این کمیسیون به صورت غیرمنتظره مجوز باندهای گیگاهرتزی را نیز صادر کرد تا تقریبا اکثر دستگاه‌هایی که از شیوه‌های مختلف اتصال بهره می‌برند، بتوانند بدون نیاز به روش‌های اتصال سلولی از اشعه‌های مگاهرتزی هم استفاده کنند. این اقدام FCC اما، باعث ایجاد هرج‌ومرج در صنعت اتصالات بیسیم شد زیرا آنتن‌های مربوط به آب و برق که امواجی از خود ساطع می‌کنند نیز اشعه‌هایی تقریبا با همین قدرت دارند. به همین دلیل شرکت‌های فعال در این دو حوزه نسبت به صدور این ت ییدیه توسط کمیسیون ارتباطات فدرال ( FCC ) نگران هستند زیرا ممکن است امواج شبکه‌های G و با امواج وسایلی مانند ت سیسات پیش‌بینی آب و هوا تداخل داشته باشند. در سمت دیگر، ارایه‌دهندگان خدمات ارتباطی از این اقدام کمیسیون آمریکایی ابراز رضایت کرده‌اند زیرا معتقدند برای اینکه ایالات متحده در اینترنت G سردمدار باشد، باید از چنین امواجی به خصوص گیگاهرتزی استفاده کند. مطمینا شرکت‌های تولیدکننده قطعات اتصالات بیسیم با به کارگیری محدود اشعه‌های گیگاهرتزی راضی نخواهند شد بنابراین به دنبال راهکارهایی هستند تا نگرانی‌های به وجود آمده از ت ییدیه مذکور را بی‌دلیل نشان دهند. این کمپانی‌ها یک راه‌حل ارایه کرده‌اند که AFC یا هماهنگی خودکار فرکانس‌ها نام دارد. بر اساس اعلام آنها، این روش می‌تواند تداخل امواج ت سیسات سازمان‌های مختلف را متوقف کند ولی برای دستیابی به این هدف، باید دستگاه‌های دارای اتصال بیسیم در یک پایگاه داده‌ای ثبت شوند اما انجام این کار زمان‌بر خواهد بود. با این حساب، شرکت نامبرده از کمیسیون ارتباطات فدرال ( FCC ) درخواست کرده‌اند تا دیگر محصولات مانند گوشی‌های هوشمند که قدرت کمتری دارند و می‌توانند از اشعه‌های زیر گیگاهرتز استفاده‌کننده را در دسته جدیدی به نام VLP یا دارای قدرت بسیار پایین قرار دهند و با گنجاندن کلمه "بیخطر" در ت ییدیه، مجوز آنها را صادر کند. منظور ما از این اطلاعات، دستگاه‌هایی هستند که در فضاهای محدود اتصالات نقطه به نقطه دارند. برای مثال، دو نفر در یک اتاق نشسته‌اند و می‌توانند تا فاصله متری، اطلاعاتی با حجم گیگابیت را برای یک‌دیگر ارسال نمایند. تا به این‌جا به نظر می‌رسد همه چیز واضح باشد اما از حالا به بعد اوضاع پیچیده می‌شود. درست مانند صنعت اتصالات سلولی، شرکت نامبرده بر این باورند که دلیلی که ارایه داده‌اند برای به کارگیری G اهمیت بسیار زیادی دارد. آنها می‌گویند، دستگاه‌هایی نظیر عینک‌های واقعیت افزوده، هدست‌های واقعیت مجازی و ت سیسات موجود در خودروها، به شیوه‌های انتقال سریع داده‌ها از طریق وای‌فای نیاز دارند به همین دلیل جهت بهره‌مندی از این تکنولوژی‌ها، شبکه نسل ارتباطات حتما باید گسترش یابد. در نامه ارسال شده توسط کمپانی مذکور به کمیسیون ارتباطات فدرال ( FCC ) این‌گونه آمده است: FCC می‌تواند علاوه بر اینکه سرعت گسترش سرویس‌های G را افزایش دهد، با فعالسازی دستگاه‌های دارای قدرت پایین ( VLP ) نیز از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری کند انجام این کار توسط اپل و فیسبوک بسیار عجیب است زیرا این دو شرکت اصلا تا کنون هدست‌های واقعیت افزوده خود را معرفی و حتی عرضه هم نکرده‌اند. به علاوه، هنوز کسی عینک‌های هوشمند را آن‌طور که باید و شاید استفاده نکرده و نمی‌دانیم آیا این وسایل به سرعت بالای G نیاز دارند یا خیر؟ . البته ارسال نامه به کمیسیون ارتباطات فدرال ( FCC ) تا حدودی هم منطقی بود زیرا امکان دارد هر کدام از دستگاه‌های تولید شده متعلق به نسل آتی فناوری اطلاعات، از قطعات اتصال سلولی اختصاصی خود استفاده کنند و به G هم نیاز داشته باشند. به نظر برخی از کارشناسان، دریافت ت ییدیه Wi - Fi هم تا حدودی بهتر است زیرا باتری دستگاه‌های دارای قابلیت اتصال سلولی سریع‌تر خالی می‌شود و برای کاربران نیز هزینه بیشتری دربردارند. از طرفی، بعید است ارزشش را داشته باشد تا بابت استفاده از هدست‌های واقعیت مجازی یا عینک‌های واقعیت افزوده هر ماه مثلا دلار بپردازیم و به همین دلیل است که هات‌اسپات گوشی بهترین گزینه برای بهره‌مندی از این دستگاه‌هاست. به علاوه، باید به این نکته نیز توجه داشته باشید که اگرچه وسایل نامبرده می‌توانند از اینترنت بدون ت خیر G بهره‌مند شوند ولی به خاطر مصرف پایین سرویس‌های مخابراتی، کمتر کسی حاضر خواهد شد هزینه جداگانه‌ای بابت آنها بپردازد. حال سوالی که به وجود می‌آید این است که آیا کمیسیون ارتباطات فدرال ( FCC ) قانع می‌شود که به دستگاه‌های G بیشتری نیاز داریم یا سعی می‌کند با گسترش شبکه نسل ارتباطات، وسایل مرتبط به آن را توسعه دهد؟