با آیفون، شرکت اپل تحولی در گوشی‌ها ایجاد کرد و اساسا معنای هوشمندی را به آن‌ها داد. در حقیقت آن‌ها را از دستگاه‌های تلفنی جیبی به مینی رایانه تبدیل کرد. به نظر می‌رسد تلفن‌های تاشو گام بزرگ بعدی هستند و اگرچه شرکت اپل تاکنون نسخه‌ای از این نسخه را منتشر نکرده است، اما پتنت‌های بی‌شماری از آن حاکی از آن است که این شرکت فعالانه در حال بررسی یکی از این موارد است. و حالا یک توییت اسرارآمیز توسط جان پروسر ( Jon Prosser ) نشان می‌دهد که طولی نخواهد کشید که یک آیفون تاشو را ببینیم. او ادعا می‌کند که اپل در حال کار بر روی آیفون قابل تاشدن است. این البته موضوعی است که ما می‌دانیم و بیشتر پرسش آن است که چه زمانی ارایه خواهد شد! در حال حاضر تلفن‌های تاشو بسیار مناسب هستند. اولین تلاش سامسونگ برای گوشی‌های قابل تاشدن خیلی خوب پیش نرفت، اما این شرکت از آن زمان تاکنون روند قابل توجهی را انجام داده است. اپل معمولا کسی نیست که محصولات را با عجله رونمایی کند و با توجه به پتنت‌های ثبت شده توسط آن، می‌خواهد اطمینان حاصل کند که فرایند تا شدن باعث به خطر افتادن تمامیت صفحه نمایش نمی‌شود. در اوایل سال جاری، ویلیام لاکروس ( William LaCourse ) ، که استاد علوم شیشه در دانشگاه آلفرد است ادعا کرده بود که آیفون قابل تاشو می‌تواند در طی تا ماه آینده وارد بازار شود. این ادعا براساس گفته کورنینگ ( Corning ) مبنی بر ارایه شیشه‌های مبتنی بر دستگاه های قابل تاشدن استوار است. در آن زمان سازنده گوریلا گلس گفته بود که یک طرح کاری تا پایان سال آماده خواهد شد. ظاهرا سامسونگ برای تسریع در روند توسعه شیشه‌های تاشو با کورنینگ همکاری می‌کند و این دو می‌خواهند زنجیره ت مین در آمریکا ایجاد کنند. اگر همه این موارد خوب پیش برود، راه حل مشترک توسعه‌یافته باید تا سال آینده آماده شود و این به اپل و سایر شرکت‌ها امکان می‌دهد تلفن‌های هوشمند قابل حمل خود را معرفی کنند. طبق گزارش‌ها، سامسونگ گلکسی زد فلیپ اثبات شده است و سامسونگ ماه آینده نسخه G را عرضه می‌کند. سایر شرکت‌ها نیز به سرعت در حال حرکت هستند و این بدان معنی است که انتظار می‌رود بازار تلفن‌های تاشو رشد کند. ممکن است سال‌ها طول بکشد تا دستگاه‌های تاشو عرضه شوند، اما به نظر می‌رسد که اکنون آماده عرضه به بازار هستند. یکی از اهداف سامسونگ و کورنینگ پایین آوردن هزینه نمایشگرهای قابل تاشو است زیرا قیمت تلفن‌های قابل ناشدن در حال حاضر یک عامل بازدارنده بزرگ محسوب می‌شود. با ورود تعداد بیشتری شرکت تولیدکننده به این حیطه و پیشرفت فناوری‌، هزینه‌ها کاهش می‌یابد و فرم‌فکتور جدید را بیشتر می‌کند.