فرهنگ بشر در طول اعصار متنوع و تغییر یافته است و با پیشرفت علم و فن آوری توسعه یافته است، اما برای برخی از آنها تغییر زیادی نکرده است. بلکه این افراد بسیاری از جنبه‌های باستانی و بسیار عجیب فرهنگ خود را که از عجیب‌ترین چیزهایی است که تا به حال وجود داشته هنوز حفظ کرده‌اند. مردم آینو، مردمی که ریشه آنها از مناطقی از روسیه و ژاپن است، سنتی دارند که براساس آن خرس‌ها را قربانی می‌کنند. روشی که در نوع خود مذهبی قلمداد می شود، زیرا به طور محلی اعتقاد بر این است که خرس ها خدایی هستند که در میان انسان ها راه می روند و قربانی کردن یک خرس به برکت روح انسان کمک می‌کند. این سنت و عمل به آن برای غیر اعضای این قوم اقدامی وحشتناک به شمار می‌رود. در این روش خرس مادر را در غار ذبح می‌کنند و سپس کودک او را بزرگ می‌کنند و به مدت دو سال از او مراقبت می‌کنند و سپس او را نیز با خفه کردن و یا با نیزه به عنوان راه و رسم عبادت و تعهد مذهبی می‌کشند. این روستاییان خون خرس را می‌نوشند، گوشت آن را می‌خورند و سپس جمجمه خرس را بالای سر نیزه‌ای قرار می‌دهند که با پوست خرس پیچیده شده است چیزی که برای عبادات بعدی به یک بت تبدیل می‌شود. هرچند این عمل دیگر مانند گذشته رواج ندارد، هنوز هم در برخی مناطق پراکنده انجام می‌شود. اعضای قبیله یانومامی در بسیاری از روستاهای جنگل بارانی آمازون، به ویژه در مرز بین ونزویلا و برزیل گسترش یافته اند. این قبیله به دلیل عادت های عجیب و غریب خود در خوردن گوشت مرده اعضای خود مشهور است و باید توجه داشت که این عمل با خوردن گوشت انسان (آدم خواری/کانیبالیزم) که غالبا با کشتن شخص، صرف نظر از وابستگی و سپس خوردن گوشت او صورت می‌گیرد، متفاوت است. این عمل بسیار عجیب شامل پیچیدن بدن فرد مرده در پارچه و برگ های درخت، سپس گذاشتن آن در معرض حمله حشرات برای مدت سی تا چهل و پنج روز است، سپس جمع آوری استخوان‌هایی است که بعدا توسط افراد قبیله خ رد می‌شوند در سوپ موز می‌ریزند تا توسط همه اعضای قبیله در یک جشن خورده شود. علی رغم رواج این عمل به طور خاص در چین، این آیین فقط مختص مردم چین نیست. یکی از ضرب‌المثل‌های مشهور در فرهنگ چین می‌گوید که شوهر باید قبل از عبور از چهارچوب در خانه‌اش به عنوان زن و شوهر، زن خود را حمل کند و از روی انبوهی از زغال سنگ‌های داغ عبور کند. طبق این سنت عجیب، این آیین معنوی تضمین می کند که زن در آینده زایمان آسان و موفقی خواهد داشت. سنت راه رفتن روی زغال سنگ و آتش در برخی دیگر از جوامع چینی به عنوان راهی برای جلوگیری از بلایای طبیعی در اثر زلزله و مانند آن نیز انجام می‌شود. یکی از موارد زیادی که مردم اسکیمو به آن مشهور بودند، آیین خاص کنار گذاشتن یک باره وحشتناک افراد مسن قبیله بود، به گونه ای که گویی آنها مرده اند، به طوری که فرد مسن "زنده" را بالای تکه‌ای از یخ شناور روی آب قرار می‌دادند، سپس او را به قلب اقیانوس و به سمت ناشناخته می‌انداختند. مردم اسکیمو به زندگی پس از مرگ برای مردگان اعتقاد دارند و این روش نوعی سبک در نظر گرفته می‌شود تا افراد مسن سربار خانواده نباشند. به نظر اسکیموها این روش برای کشتن افراد کهنسال بخشنده و آرام بود. خوشبختانه این عمل مانند گذشته رواج ندارد، خواننده عزیز تصور کنید که شما فردی پیر و ضعیف هستید و شما را به تنهایی در دریا بیندازند تا باری بر دوش جامعه نباشید!