بسیاری از خانواده ها فقط با نگاه کردن به سیسمونی نوزاد دیگران اقدام به خرید سیسمونی می کنند. در حالی که کافی است با یک نگاه به جیب خود و کمی چشم چرخاندن در فامیل متوجه شوند بسیاری از وسایل حتی یک بار هم استفاده نمی شود. بسیاری از رسم ها با گذشت زمان آنقدر پیچیده شده اند و تغییر شکل داده اند که دیگر نمی شود آن را رسمی اصیل دانست یکی از آنها همین رسم تهیه سیسمونی است. در اغلب فروشگاه های سیسمونی تا دلتان بخواهد لیست هایی را می بینید که با هم در رقابت اند که کدام یک قد بلندتر و پیچیده ترند. ما می خواهیم فهرستی از سیسمونی لازم و خوب را بگوییم که برای استقبالی شاد و مثبت از فرزند جدید خانواده کافی است. ممکن است دوست داشته باشید خیلی از اینها را بخرید تا به اصطلاح سیسمونی تان کامل باشد اما به این فکر کنید که به جای خریدن چیزهای بیخودی که بعد از مدتی تازگی خود را هم از دست می دهند و به انباری یا سطل آشغال خانه منتقل می شوند، می توانید برای کودک تان یک چیز خوب و به درد بخور دیگر بخرید یا حتی آن را برایش پس انداز کنید. اگر به این چشم به ماجرا نگاه کنید، خواندن این فهرست به دردتان می خورد برای این که یادتان باشد چه چیزهایی را باید از فهرست فروشگاه حذف کنید و بگویید: "اینو نمی خوام! بعدی لطفا! "قنداق از آن چیزهایی است که مدت زیادی است ور افتاده، اما معلوم نیست چرا هنوز در فهرست سیسمونی بعضی ها هست. بستن قنداق از نظر همه پزشکان مضر است و به جز این که مانع گردش خون صحیح و تکان خوردن دست و پای بچه می شود، چیز دیگری ندارد. قدیمی ها می گفتند بچه وقتی دست و پایش تکان نخورد، راحت تر می خوابد، اما الان پزشکان معتقدند این کار مانع پیشرفت قابلیت های حرکتی نوزاد می شود. به تازگی در فروشگاه های سیسمونی وسیله دیگری با عنوان قنداق فرنگی (با مارک the first years ) فروخته می شود که کارکردش شبیه قنداق های قدیمی است. پارچه کوچکی که با چسب بسته می شود و نسبتا هم گران است. بعضی ها برای سیسمونی این قنداق را می خرند، در حالی که فرق چندانی با قنداق قدیمی ندارد و به همان اندازه هم بی استفاده است. شنل شیردهی یک جور پوشش برای مادر است که بتواند در محیط های عمومی و در جایی که دیگران حضور دارند، بدون آن که دیده شود، از سینه به نوزاد شیر بدهد. ایده شنل، ایده بسیار خوبی است، اما اغلب عملی نمی شود. از طرفی جنس شنل های موجود در فروشگاه ها معمولا پلاستیک است و زیر آنها خیلی گرم می شود. به همین دلیل نوزاد که معمولا خودش هم به خاطر خوردن شیر غرق در عرق می شود، آن زیر بخارپز می شود! نکته دیگر آن است که نوزادان دوست دارند موقع شیر خوردن صورت مادرشان را ببینند و شنل مانع این کار می شود. ضمن این که معمولا مادران یکی دو ماه اول تولد فرزندشان را در حال تمرین شیر دادن هستند و به سختی از پس آن برمی آیند، چه برسد به آن که نتوانند به درستی هم او را ببینند. با همه این حرف ها شنل ممکن است برای افرادی مفید و حتی لازم باشد. افرادی که ناچارند با فرزندشان مدت زیادی را بیرون از خانه باشند و جای خصوصی برای شیر دادن به او ندارند، به هر حال مجبورند با همه این اشکالات از چیزی مثل این شنل استفاده کنند. البته ناگفته نماند که قیمت این شنل ها نسبت به دوخت و پارچه شان بسیار گران است و هر مادری با حداقل دانش خیاطی می تواند با خریدن یک پارچه نخی با یک دهم قیمت شنل های بازار، یک شنل برای خودش بدوزد. استریلایزر یا دستگاه استریل کننده شیشه شیر و سایر وسایل کودک، وسیله ای است که با حرارت بالا وسایل داخلش را استریل می کند. قیمت این دستگاه ها نسبتا زیاد است و خریدن شان دلیل خوبی لازم دارد. با این حال استفاده آنها در سیسمونی خیلی کم است. نکته اول این است که استریلایزر کار شستن شیشه ها را انجام نمی دهد. یعنی اول باید خودتان شیشه ها را بشویید و بعد فقط برای استریل کردن داخل دستگاه بگذارید. نکته دوم این است که هر دستگاهی برای شیشه های مارک خودش طراحی شده و معمولا ارتفاع و جای مخصوص آن فقط به درد همان شیشه ها می خورد. با این حساب اگر چند جور شیشه یا لیوان و چیزهای دیگر داشته باشید، نمی توانید همه را در دستگاه استریل کنید. همه اینها در حالی است که می توان با کمی جوشاندن در آب یا با استفاده از ماشین ظرفشویی هایی که سیستم خشک کن دارند، وسایل کودک را استریل کرد. به این موضوع، این را هم اضافه کنید که اصولا استریل کردن همه چیز برای کودک برای سلامتش خوب نیست. بچه هایی که بیش از حد استریل بزرگ شوند، احتمال بیشتری برای ابتلا به بیماری ها دارند. یکی از آن چیزهایی که اغلب مادر و پدرها در فروشگاه ها چشم شان را می گیرد و بعدا هم کلی فک و فامیل و دوست و آشنا برای کودک تازه به دنیا آمده هدیه می آورند، همین عروسک های پشمالو هستند. خرگوش های سفید و خرس های چاق و سگ های نازنازی هرچند خیلی خوشگل به نظر می آیند، اما به هیچ وجه برای سیسمونی کودک شما مناسب نیستند. حداقل تا یک سال و گاهی تا سال این عروسک ها را باید از دسترس کودک تان دور نگه دارید. نوزادان و شیرخواران علاقه مفرطی به این دارند که همه چیز را در دهان شان بگذارند و پرزهای این جور عروسک ها خیلی راحت در دهان شان می روند و ممکن است حتی خطر خفگی را به دنبال داشته باشند. فقط وجود تعداد زیادی از این عروسک ها در اتاق کودک هم می تواند احتمال ابتلا به آسم، حساسیت ها و حتی عفونت ریه را در کودک بالا ببرد. به این عروسک ها، عروسک های دارای مو و مژه که ممکن است کنده شوند را هم اضافه کنید. شلوارهای تک که جوراب دارند (پایین پاچه شان بسته است) به درد نخورترین شلوارها هستند. نوزادان در ماه های اول زندگی علاقه زیادی به لگد پراندن دارند و همین کار باعث می شود جوراب ها از پای شان در بیایند. وقتی یک شلوار هم به جوراب وصل باشد، معنایش پایین آمدن شلوار هم هست. سرهمی های جوراب دار این مشکل را ندارند، اما آنها هم مثل شلوارهای جوراب دار با یک مشکل دیگر مواجهند: این که خیلی زود برای نوزاد کوچک می شوند. نوزادان در ماه های اول زندگی خیلی زود رشد می کنند و در ماه ممکن است چند سانتی متر بلند شوند. با این حساب طول عمر شلوارهای جوراب دار کمتر از یک ماه خواهد بود و این یعنی یک ضرر واقعی. تاب برقی چیز خیلی خوبی است، اما نه برای همه سیسمونی ها! خیلی ها می گویند اگر تاب برقی نداشتند، نمی دانستند چطور باید بچه شان را آرام کنند، اما بعضی های دیگر هم هستند که معتقدند کاش به جای این که پول شان را برای تاب برقی دور ریختند، چیز دیگری خریده بودند. واقعیت این است که هیچ دو نوزادی مثل هم نیستند و حتی تاب های مختلف هم با هم فرق دارند. تاب های موجود در فروشگاه ها هر یک مدل خاصی دارند. از زاویه صندلی و نرمی اش بگیر تا مدلی که تاب می خورد و سرعت و جهت حرکتش. با این حساب ممکن است شما پول بدهید و تابی را که خیلی هم گران است بخرید، اما نوزادتان حاضر نشود حتی برای یک دقیقه در آن بماند. اما در تاب برقی نوزاد همسایه تان که خیلی هم ارزان و معمولی است، راحت به خواب برود. برای حل این مشکل (البته اگر خیلی اصرار به خریدن تاب دارید) باید کمی صبر کنید تا نوزادتان به دنیا بیاید و خودش انتخاب کند. می توانید نوزاد را با خودتان به مغازه ببرید و از صاحب مغازه اجازه بگیرید تا او را درون همه آنها یکی یکی بگذارید. هر کدام که نوزادتان در آن چشم هایش را بست و آرام شد، بخرید و مطمین باشید. راه دیگر این است که مادرانی را پیدا کنید که کودک بزرگ تر از شما دارند و تاب برقی خریده اند. نوزادتان را به خانه آنها ببرید و برایش یک تاب سواری مجانی درخواست کنید! این طوری می توانید بفهمید نوزادتان از این نوع خاص خوشش می آید یا نه. منبع: نمناک