دشت هویج تهران یا گ رچال نام دشتی واقع در البرز مرکزی، بخش لواسانات شهرستان شمیران در استان تهران است. این دشت در ارتفاع متری از سطح دریا و در بالای روستای افجه در نزدیکی لواسان قرار گرفته و گفته می‌شود در گذشته در آن هویج کشت می‌شده‌است، هر چند که امروزه اثری از هویج در آن یافت نمی‌شود. هم اکنون نیز دهقانان افجه به کشت محصولات مختلف کشاورزی در آن مبادرت می‌ورزند و وجود باغ‌های گیلاس نیز در آن مشهود است. در ضلع شمالی دشت، گردنه افجه بشم قرار دارد که راهی مالرو در آن موجود است این راه، افجه و دشت هویج را به دشت لار لواسانات و دیگر ارتفاعات البرز مرکزی مرتبط می‌سازد. روایت است که ناصرالدین شاه و دیگر شاهان قاجار از این گردنه برای رفت و آمد با کالسکه به دشت لار و سایر ییلاق‌های آن نواحی استفاده می‌کرده‌اند. به این مسیر مالرو که در برخی جا‌ها حالت سنگفرش دارد راه شاه عباسی نیز میگویند. از قله‌های مجاور دشت می‌توان از قله ریزان ( ٬ متر) ، پرسون ( ٬ متر) ، آتشکوه ( ٬ متر) و مهرچال ( متر) نام‌برد. دلیل این نام عجیب و غریب را باید در تاریخ این دشت جستجو کنید. روایت‌های تاریخی مختلف حکایت از آن دارند که در روزگار گذشته بخش وسیعی از زمین‌های این دشت به کاشت هویج اختصاص داشته است. هر چند که امروز دیگر اثری از این مزارع به چشم نمی‌خورد. گ رچال نیز از ترکیب دو نام گ ر + چال گرفته شده است. گ ر یا آگ ر در گویش ایرانیان باستان به‌معنای آتش (هنوز هم واژه گ ر گرفتن به معنی شعله‌ور شدن آتش در زبان پارسی به کار می‌رود) و چال نیز به‌معنای جایگاه بوده است بنابراین گرچال به‌معنای جایگاه آتش یا آتشدان است. به نظر می‌رسد علت این نام‌گذاری گرم‌تر بودن این دشت نسبت به قله‌های اطراف است. گفته می‌شود این دشت، در زمان شاهان صفوی، شکارگاهی پررونق بود و با طی مسیری به دریاچه و دشت لار می‌رسید. آثار کاروان‌سرا‌های صفوی در طول مسیر، در انتهای دره در کنار دیواره صخره‌ای قابل مشاهده است. در ضلع شمالی دشت، گردنه افجه به فشم قرار دارد که راهی مالرو در آن موجود است این راه، افجه و دشت هویج را به دشت لار لواسانات و دیگر ارتفاعات البرز مرکزی مرتبط می‌سازد. روایت است که ناصرالدین شاه و دیگر شاهان قاجار از این گردنه برای رفت‌و‌آمد با کالسکه به دشت لار و سایر ییلاق‌های آن نواحی استفاده می‌کرده‌اند. به این مسیر مالرو که در برخی جا‌ها حالت سنگ‌فرش دارد، راه شاه عباسی نیز می‌گویند. مردم روستا‌های اطراف این دشت مثل روستای افجه، اکثرا به کار دامپروری و باغداری مشغول هستند. شاید تا به حال شنیده باشید که باغ‌های گیلاس این منطقه معروف هستند و گیلاس‌های مرغوبی دارند. اما یادتان باشد که زمین‌ها و درختان این دشت هویج و روستا‌های اطرافش اکثرا شخصی هستند. این درختان متعلق به افرادی‌است که سالیان سال اجدادشان در این دشت هویج می‌کاشتند و باغداری و دامپروری می‌کردند. پس اگر می‌خواهید میوه‌ای از درختان بکنید یا جایی چادر بزنید، لازم است به حقوق ساکنین آنجا احترام بگذارید و از آن‌ها اجازه بگیرید. دشت هویج از جا‌های دیدنی استان تهران است و مسیری سهل‌الوصول و امن دارد که از تهران آغاز و در لواسانات امتداد می‌یابد. ساکنان شمال و شرق تهران فاصله چندانی با دشت هویج ندارند. به‌طور کلی تهرانی‌ها و ساکنان اطراف این شهر، کافی است از طریق یکی از اتوبان‌های منتهی به اتوبان شهید بابایی وارد جاده لشکرگ شوند، مسافران شمال شهر نیز با قرار گرفتن در اتوبان ارتش و پس از آن، جاده سوهانک، و گذشتن از گردنه قوچک به میدان لشکرک برسند. دشت هویج و پیرامون آن دیدنی‌های زیادی دارد بنابراین بهتر است گشت خود را در ساعات اولیه روز آغاز کنید تا بدون آزار گرما، بتوانید به همه دیدنی‌های این منطقه برسید. این گشت‌و‌گذار از میان باغ‌های میوه و جوی‌های آب که برای آبیاری باغ‌ها هدایت می‌شوند، انجام می‌پذیرد. اگر راهی این منطقه شدید، بد نیست سری به جاذبه‌های زیبا و مناظر بکر دره‌شمالی افجه نیز بزنید. این دره در تمام سال گردشگران را به خود فرامی‌خواند و موردعلاقه کوهنوردانی است که از مسیر‌های آن برای صعود به قله‌های آتشکده، ساکا، یخچال و مهرچال استفاده می‌کنند. در همان ابتدای مسیر آبشاری به نام پسچوبک مشرف به دره وجود دارد که نباید دیدن آن را از دست بدهید. پس از آبشار پسچوبک و طی مسیر . کیلومتری، یال کوه که مشرف به دشت هویج است، مشاهده می‌شود. در این ناحیه آبشاری به ارتفاع متر با پوشش گیاهی جالبی در اطراف آن وجود دارد. درختان افرا نیز لطافت و زیبایی خاصی به این منطقه داده‌اند. آبشار دیگری در منطقه به نام موآب وجود دارد که از قله ساکا سرازیر می‌شود و در اکثر مواقع سال پرجوش و خروش است. در شمال‌غرب دشت، در امتداد راهی که به قله آتشگاه می‌رود، دشت سبوستان قرار دارد دشتی که آبشار چرند به ارتفاع متر از آن جاری است و پر از درختان میوه مثل آلو، گیلاس و گردو است. در همین ناحیه، حمام قدیمی دوره صفوی وجود دارد. این حمام هنوز مورد استفاده اهالی روستا قرار دارد و فعال است. در روستای افجه با معماری زیبا و جالب توجهش، می‌توانید از محله چراغان دیدن کنید. همچنین سری به سقاخانه حضرت ابالفضل و چنار کهنسال آن بزنید که عمرش را سال می‌دانند. قلعه ساکا، قصر قدیمی است که روی قله سربند روی ارتفاعات امامه وجود دارد. قدمت آن به قرن دوم یا سوم هجری می‌رسد. این قلعه تا زمان صفوی مورد استفاده قرار می‌گرفت. بنای آن را از ملات آجر، خشت و گل و ساروج ساخته‌اند و با سفال‌های لعاب‌دار سبز و آبی تزیین کرده‌اند. در ادامه مسیر، قصر ناصری وجود دارد که در شمال افجه و مشرف به باغ‌های روستا واقع شده است. این قصر که به ناصرالدین تعلق داشت و به دستور و نظارت اعتمادالدوله ساخته شده بود، اکنون تنها بنایی مخروبه است. بازدید از غار موزه تجربه‌ای منحصربه‌فرد است، هم از لحاظ فضای شگفت‌انگیز آن و هم از بابت حضور هنرمند و خلق اثر هنری در هنگام بازدید. غار موزه در مسیر روستای کندعلیا، بخشی از دیواره رشته‌کوه‌های البرز را به خود اختصاص داده است. پس از طی مسیری کوتاه به دروازه‌ای چوبی می‌رسید که شما را به غار موزه راهنمایی می‌کند. هنگام بازدید از این موزه جالب می‌توانید در فضای باز چای و نسکافه بخورید. همین طور از بالای خانه درختی که در محوطه حیاط غارموزه وجود دارد، منظره‌ای کوهستانی و بی‌نظیر را ببینید. ورودی غار موزه دهان یک شیر است که آن را در آستانه دیواره کوه ساخته‌اند غاری که نه به دست طبیعت، بلکه با دست‌های ناصر هوشمند وزیری، استاد مجسمه‌ساز ایجاد شده است. دهلیز‌های این غار موزه از میان سنگ سخت گرانیت البرز، عشق به فرهنگ ایران را در دل خود جا داده است. درون غار موزه مجسمه‌های چوبی، گچی، سیمانی، سنگی و فلزی در معرض دید شما قرار می‌گیرند مجسمه‌هایی از شخصیت‌های بزرگ و اسطوره‌ای ایران و تندیس‌هایی از حیوانات که به دست استاد ساخته شده‌اند. از آنجا که دشت هویج مکانی گرم به حساب می‌آید، بازدید از آن در فصل تابستان توصیه نمی‌شود. در فصل پاییز و زمستان علی‌رغم سردی هوا، این منطقه جلوه‌ای متفاوت به خود می‌گیرد به‌خصوص در زمستان به مکانی محبوب برای ورزش‌های زمستانی تبدیل می‌شود. با تمام این اوصاف، بهترین زمان بازدید از دشت هویج بهار است زمانی که طبیعت جامه‌ای نو بر تن می‌کند و حال‌و‌هوایی پرطراوت بر دشت حاکم می‌شود. دشت هویج به نوعی جزو املاک مردم روستا‌های اطراف است کسانی که با باغداری و میوه چینی روزگار می‌گذرانند. پس رعایت حقوق مردم را فراموش نکنید و مراقب باشید که به درختان و املاک مردم آسیب نرسانید. این منطقه هیچ‌گونه امکانات رفاهی خاصی ندارد اما در روستای افجه می‌توانید از امکاناتی نظیر رستوران، فروشگاه و سرویس بهداشتی استفاده کنید. اقامتگاه بوم‌گردی دشته با سه واحد اقامتی در این منطقه واقع شده است که می‌توانید برای اقامت شبانه از آن استفاده کنید. همچنین واحد‌های اجاره‌ای نظیر ویلا و سوییت در لواسان موجود است. همچنین اگر از علاقه‌مندان به کمپینگ هستید، امکان چادرزنی در این منطقه وجود دارد. از قله‌هایی که در اطراف دشت هویج معمولا مقصد بسیاری از کوهنوردان در صبح روز‌های تعطیل است، میتوان قله‌های ریزان، پرسون، ساکا، آتشکوه و مهرچال را مثال زد. در شمال غرب دشت هویج و در مسیر قله‌ی آتشکوه، دشت سبواستان با درختان گردو و گیلاس و آبشاری به ارتفاع متر وجود دارد. کمی از این مسیر که بگذرید در بافت قدیمی روستا حمامی را می‌بینید که به دوره‌ی صفویه یا اوایل دوره‌ی قاجار نسبت داده شده است. این حمام دو بخش زنانه و مردانه دارد و معماری آن دارای طاق، گنبد‌های عرقچین و قوس‌های جناغی استدشت هویج در شهرستان شمیرانات، شهر لواسان، روستای افجه قرار دارد. تهرانی‌ها و ساکنان اطراف این شهر، کافی است از طریق یکی از اتوبان‌های منتهی به اتوبان شهید بابایی وارد جاده لشگرک شوند. مسافران شمال شهر نیز با ورود به اتوبان ارتش و پس از آن، جاده سوهانک و گذشتن از گردنه قوچک به میدان لشگرک خواهند رسید. مسافرانی که از کرج یا شمال کشور عازم دشت هویج می‌شوند، می‌توانند پس از اطمینان از باز بودن جاده بالای دیزین، با گذشتن از میگون، فشم، اوشان و زرده بند به میدان لشگرک برسند. در اینجا مسیر مستقیم را باید ادامه داد و با استفاده از تابلو‌های دسترسی به افجه و گذر از میدان بسیج، به‌سمت چپ پیچید تا به افجه رسید. پس از رسیدن به این روستا یک دو راهی می‌بینید. باید مسیر خاکی را ادامه دهید و پس از پارک وسیله نقلیه، پیاده‌روی را آغاز کنید. مسیری نیز برای عبور ماشین وجود دارد البته به شرطی که ماشین‌تان شاسی بلند و دو دیفرانسیل باشد. از آنجا که دشت هویج مکانی گرم به حساب می‌آید، بازدید از آن در فصل تابستان توصیه نمی‌شود. در فصل پاییز و زمستان علی‌رغم سردی هوا، این منطقه جلوه‌ای متفاوت به خود می‌گیرد به‌خصوص در زمستان به مکانی محبوب برای ورزش‌های زمستانی تبدیل می‌شود. با تمام این اوصاف، بهترین زمان بازدید از دشت هویج بهار است زمانی که طبیعت جامه‌ای نو بر تن می‌کند و حال‌و‌هوایی پرطراوت بر دشت حاکم می‌شود. در انتها تعدادی از عکس های مربوط به دشت هویج را برای شما آورده ایم