دانشمندان دانشگاه Cornell این مدل پوست مصصنوعی را تولید کردند. آن ها ایده اش را از روشی که اختاپوس ها و ماهی مرکب با محیط اطراف خود استتار می کنند گرفتند. پس از مطالعات فراوان و تحقیقات عمیق توانستند ماده ای را طراحی کنند که قابلیت کش آمدن داشت و می تواند به اشکال و مدل های مختلف در آید. این مواد توسط فشار اعمالی فعال می شوند شبیه پاپیل هایی هستند که جانورانی مانند اختاپوس ها و . برای استتار استفاده می کنند. آن نوع پاپیل ها مانند زبان انسان هیدرواستات های عضلانی ای هستند. تیم تحقیقاتی آن ها با مشاهده و بررسی این مدل ها توانستند بافت های مصنوعی ای طراحی کنند که قابلیت های مشابه دارد. بافت هایی که آن ها طراحی کرده اند می توانند اشکال و قابلیت های گسترده ای به خود بگیرند. به عنوان مثال با پیکر بندی دو بعدی این بافت ها نور را بازتاب کرده ولی با پیکر بندی سه بعدی این بافت ها نور خورشید را جذب می کند و برای کنترل دما مناسب است. شاید که در آینده از این بافت ها استفاده های بیشتری صورت گیرد و استفاده ازآن ها به روشی معمول در علم پزشکی تبدیل شود.