از گذشته همواره درباره ی مصرف محصولات لبنی به ویژه شیر ت کید شده است. البته اهمیت مصرف این محصولات و خواص آن ها بر کسی پوشیده نیست، اما در طی سال ها باورهای نادرستی هم درباره ی این محصولات شکل گرفته است. در اینجا به مورد از باورهای نادرست درباره ی این محصولات می پردازیم. احتمالا می توان گفت که درباره ی فواید محصولات لبنی بدون چربی اغراق شده است. پژوهش های جدید نشان داده است احتمال بروز بیماری های قلبی یا دیابت در کسانی که از محصولات لبنی پر چرب استفاده می کنند بیشتر از کسانی نیست که از محصولات لبنی کم چرب استفاده می کنند. پژوهش های دیگری هم بیان می کند احتمال بروز چاقی بر اثر مصرف محصولات لبنی پر چرب پایین است. اما علت چیست؟ اسیدهای چرب خاصی که در محصولات لبنی وجود دارد احتمالا با احساس سیری مرتبط هستند. زمانی که محصولات لبنی بدون چربی مختلفی مثل شیر، ماست و پنیر را می خوریم کمتر احساس سیری می کنیم (و بعدا غذای بیشتری می خوریم) مصرف شیرهای کم چرب به جذب مواد مغذی مهم شیر مثل ویتامین های آ و دی و همینطور اسیدهای چرب ضروری در بدن کمک می کند. مصرف شیر باعث تشدید سرما خوردگی یا چیزی بدتر از آن نمی شود. این تصور که خوردن شیر خلط را بیشتر می کند اشتباه است و مصرف شیر در حین سرماخوردگی های معمول سرفه یا آبریزش بینی را بیشتر نمی کند. وقتی صحبت از مزایای کلسیم برای استحکام استخوان ها می شود، نتایج پژوهش ها بسیار متفاوت هستند. پژوهشی در سال بیان می کند احتمال شکستگی استخوان ها در افراد میانسالی که مکمل های حاوی کلسیم مصرف می کردند یا کسانی که کلسیم زیادی از طریق رژیم غذایی خود دریافت می کردند به اندازه ی کسانی بود که کلسیم کمتری مصرف می کردند. در این پژوهش آمده است: "جذب کلسیم از طریق رژیم غذایی ارتباطی با خطر بروز شکستگی استخوان ها ندارد و هیچگونه شواهدی وجود ندارد که نشان دهد افزایش جذب کلسیم از طریق رژیم غذایی از بروز شکستگی جلوگیری می کند. همچنین در خصوص آنکه استفاده از مکمل های حاوی کلسیم از بروز شکستگی جلوگیری می کند شواهد ضعیف و متناقض هستند. " پژوهش های بیشتری لازم است تا شیوه های مناسب حفظ استحکام استخوان ها در بزرگسالان و جلوگیری از شکستگی آن ها تا دوران پیری تعیین شوند. انجام ورزش هایی که با تحمل وزن بدن همراه هستند (مثل پیاده روی، دویدن و رقص) و همینطور ورزش هایی که بر تعادل ت کید دارند (مثل یوگا و تای چی) برای این منظور ضروری هستند. بدن ما قادر است با مقدار بیشتری از شیر خود را سازگار کند. حتی کسانی که در هضم لاکتوز دچار مشکل هستند، بدن آن ها به ندرت به مقدار کم این ماده واکنش نشان می دهد، به ویژه زمانی که شیر همراه با یک وعده ی غذایی مصرف شود. هر ماده ی سمی یا غذایی دوز مشخصی دارد. در مورد لاکتوز و شیر هم در دوز مشخصی علایم بروز می کنند که این مقدار معمولا بیش از یک فنجان است. مصرف منظم شیر می تواند بدن را به هضم لاکتوز عادت دهد، حتی اگر پیش از آن بدن نشانه هایی از عدم سازگاری بروز داده باشد. اگر خوردن شیر را دوست دارید اما بدن تان با لاکتوز ناسازگار است، با پزشک خود مشورت کنید که چطور می توانید بدون آنکه دچار معده درد یا علایم دیگر شوید مصرف شیر را در رژیم غذایی تان افزایش دهید. نوشیدنی های دیگری هم وجود دارد که حاوی کلسیم زیادی هستند. یک فنجان شیر تنها درصد از نیاز روزانه ی بدن به کلسیم را ت مین می کند، بنابراین شیر بهترین منبع کلسیم محسوب نمی شود. اما شیر تنها انتخاب ممکن برای ت مین کلسیم نیست ماده ای که برای استخوان ها، عضلات، قلب و اعصاب مفید است. یک فنجان آب پرتقال درصد از نیاز روزانه ی بدن به کلسیم را ت مین می کند و میزان آن در یک فنجان شیر سویا درصد است. شیر و ماست در مقایسه با پنیر و خامه از مواد مغذی بیشتری برخوردار هستند. پنیر از این نظر مابین شیر و خامه قرار می گیرد و مواد مغذی آن از خامه بیشتر است اما ویتامین دی موجود در آن از شیر کمتر است. پنیر کماکان منبع خوبی برای کلسیم و پروتیین محسوب می شود اما به دلیل آنکه با اضافه کردن چربی رقیق می شود، ویتامین دی یا منیزیم زیادی ندارد.