در خبرها بود که نمایشگاه نقاشی‌های تهمیه میلانی تعطیل شد. دلیل آن را اعتراضات مردم به کپی کردن او از آثار دیگران (هنرمندان برجسته نقاشی جهان) گفتند اما خودش می‌گوید استفاده و الهام و‌دریافت های شخصی از آثار هنرمندان. البته خانم میلانی تعطیلی نمایشگاه را تکذیب کرد، اما تلاش عده‌ای برای تعطیلی را ت یید کرده است. این همه از سبک کوبیسم و آثار پیکاسو و سایر هنرمندان مانند سالوادر دالی، دادا ونگوگ و غیره تقلید شده، مگر غیر از نقد نظر تخصصی، برخورد و مقابله و تعطیلی نمایشگاه در پی داشته است؟ ! تعطیلی یک نمایشگاه نقاشی فقط در صورت احراز جرم امکان پذیر است. این دیگر چه نوع تفکری‌ست که هر کس را که فکر می‌کنیم نباید نقاشی بکشد و نمایشگاه برپا کند بتوانیم نمایشگاهش را تعطیل کنیم؟ ! از طرفی مگر کشور ما در آثار تجسمی (در مقایسه با سایر کشورهای صاحب‌نام این هنر) چه مقامی دارد که الهام از آن‌ها و هنرمندان ایشان نباید امکان‌پذیر باشد؟ مگر اندیشمندان جامعه شناسی و اقتصاددانان ایرانی، دانش و تفکر خود را از کجا می‌آورند! مگر غیر از این است که این دانش‌ها در ایران وضع نشده بلکه با خواندن آثار دیگران به تالیف و ایجاد اثر از خود اقدام می‌کنند؟ ! مگر این آقایان و خانم‌های استاد و‌نویسنده و متفکر، به غیر از این است که نظریات متفکران دیگر که عمدتا غربی نیز هستند را باز گویی و باز نویسی می‌کنند؟ ! اگر یک هنرمند ایرانی گیریم که نه چندان ماهر بخواهد در نقاشی و هنر تجسمی اثری خلق کند، باید از کجا چنین مستقل به ایجاد اثر بپردازد که زمینه‌های غربی نداشته باشد!؟ این سخن به این معنا نیست که نباید اثر هنری را نقد کرد اتفاقا نظر بر این است که باید با ایجاد و ارایه آثار نقاشان و‌هنرمندان داخلی و دادن فرصت‌های نمایشگاه به ایشان به بالا بردن سطح درک هنر و آثار نقاشی در کشور کمک کرد. همچنان‌که به نویسندگان آثار اقتصاد و جامعه شناسی و علوم فیزیک و شیمی و ریاضی نمی‌گوییم چرا کتاب و آثار علمی خود را از سایر متفکران برجسته این علوم برداشت و استفاده کرده‌اند! تمام نکته این است که باید با فرصت نمایش دادن به اثر هنری هنرمند و ایجاد فضای تماشا و آنگاه با نقد و انتقاد تخصصی آثار، فرصتی برای رشد هنر و رواج بازدید مردم از نمایشگاه‌های نقاشی و آثار هنری فراهم و دیدار از نمایشگاه نقاشی به فرهنگ عمومی مردم تبدیل گردد. یکی از راه‌های آن نمایشگاه نقاشی افراد سرشناس و مطرح است نام و شهرت این اشخاص برای رواج نقاشی در کشور خوب است اما ممکن است انتقاداتی در حوزه تخصصی، به آن هنرمند وارد باشد که طرح نقد و نظر در مورد آثار همان هنرمند نیز برای کمک و ارتقای سطح دانش و هنر در کشور کمک می نماید وگرنه تعطیل کردن نمایشگاه به علت استفاده و الهام از آثار دیگر هنرمندان نامی جهان، دلیل خوبی برای تعطیلی نمایشگاه نقاشی نیست، اما برپایی آن دلیلی برای نقد و نظر می‌تواند باشد. همچنانکه ممنوع کردن آثار نویسندگان ایرانی به دلیل استفاده و الهام از نظریات متفکران جهان نیز انجام نمی‌گیرد. می‌شود انواع نقدها را به آثار خانم میلانی وارد کرد، اما اجبار به تعطیلی نمایشگاه و انکار هنر ایشان امری نامعقول است. این روش و منش کسانی که به مقابله با نمایشگاه‌های ایشان برمی‌خیزند و مردم عادی را در این امر به هیجان زدگی مقابله و تعطیلی نمایشگاه ایشان (و یا هر کس دیگر) وادار می‌کنند از اموری و مسایلی غیر از امور هنر و فرهنگ نش ت می‌گیرد. دنیای اندیشه و هنر نه با تعطیلی، تعطیل می‌شود و نه با اجبار رشد می‌کند و نه با روش‌های استبداد ذهنی برخی از ما قابل پیشرفت است و نه کسانی که چنین می‌کنند هنرمندتر می‌شوند. باید گذاشت نمایشگاه‌ها بر‌پا و موجب رونق هنر تجسمی در کشور شود آنگاه خودبخود در اثر ارتقای سطح دریافت هنری مخاطبین آثار بهتر و پیشرفته‌تری ارایه می‌گردد لازم به توضیح نیست که آثار ضعیف نیز با چنین روندی از استقبال برخوردار نبوده و جایگاهی نخواهد داشت. کانال اجتماعی