توی این ایام سعی کردیم غذا‌هایی که ازشون برای نذری دادن بیشتر استقبال میشه رو براتون بذاریم. حالا امروز تصمیم گرفتیم دستور یه حلوای خوشمزه رو باهاتون به اشتراک بذاریم که هم برای نذری میشه استفاده کرد هم خیرات آخر هفته‌ها. این مقادیر برای حدود کیلو حلوا هست که دو تا دیس بزرگ میشه. اگه خواستید بیشتر درست کنید کافیه به همون نسبت مقادیر رو چند برابر کنید. آرد گندم (من از آرد شیرینی پزی استفاده کردم) نیم کیلو روغن گرم (میتونید از روغن کم کنید به کره اضافه کنید) آب لیوان شکر لیوان ( گرم) (تا گرم میتونید کم کنید) گلاب و زعفران (مجموعا یک لیوان، من / گلاب ریختم و / زعفران دم کرده غلیظ) هل ساییده قاشق چایخوری خب آرد رو میریزیم توی تابه و با حرارت ملایم تفت میدیم. عکس پایین رو ببینید تفاوت رنگ آرد خام و تفت داده رو گذاشتم، هرچی آرد بیشتر تفت بخوره حلوا تون تیره‌تر میشه. بعد روغن رو اضافه کنید. برای اینکه حلواتون خمیری نشه حتما باید آرد رو خوب توی روغن تفت بدید. کمی هم رنگش توی روغن تیره میشه. هل رو هم آخر تفت دادن آرد و روغن اضافه کنید. این خیلی مهمه. شاید بپرسید که چرا حلوا بافتش چسبنده میشه و پوک نمیشه. این موضوع دقیقا برای تفت نخوردن آرد در روغن هست. بلافاصله بعد از اینکه روغن رو اضافه کردید، شهد نریزید و اجازه بدید آرد حدود یک ربع در روغن تفت بخوره. بعدم از روی حرارت برمی‌داریم و شهد رو اضافه میکنیم و هم میزنیم تند تند. (آب و شکر رو بذارید روی حرارت، شکر که حل شد زعفران و گلاب رو اضافه کنید و خاموش کنید، نیازی نیست بجوشه و ق ل بزنه) برای من همه‌ی این مقدار شهد استفاده شد. بعد از اضافه کردن شهد برگردونید روی حرارت دقیقه‌ای هم بزنید تا کامل خودش رو بگیره. در مورد مقدار شهد هم که اندازه‌ها تجربی هستن. برای من همه‌ی این مقدار شهد که درست کردم استفاده شد. اندازه شکر، ولی میتونه کمی کمتر باشه که توی مواد اولیه گفتم. حلوای من تقریبا شیرینی زیادی داشت. ممکنه براتون پیش اومده باشه که حلواتون خشک و سفت شده. این موضوع برای زمانی هست که شکر بیش از اندازه زیاده و شهد زیاد جوشیده و قوام زیادی پیدا کرده باشه. حلوای من سرد شد تا بریزم توی ظرف برای تزیین، برای همین اطرافش کمی ترک خورد، اگه داغ داغ تزیین کنید ترک نمیخوره. نوش جان و التماس دعا. دو نفره