بهار در سرزمین ما با تنوع اقلیمی همزمان آغاز نمی‌شود، اما مراد ما در این یادداشت، آغاز فروردین، مبنای فصل بهار است. نکاتی که برایتان می‌گوییم، مشاهدات عینی و حاصل سال‌ها تجربه در طبیعت ایران است. اولین نکته مهم در طبیعت‌گردی در بهار آن است که چشمه‌ها را که محل آبخوری حیوانات هستند مدت زیادی اشغال نکنید و پس از زمان محدودی از کنار منابع آبی طبیعت فاصله بگیرید تا حیوانات بتوانند آب بخورند. نکته بسیار مهم دیگر آنکه کاری به کار حیات وحش نداشته باشید. برخی طبیعت‌دوستان خرده غذای خود را در طبیعت باقی می‌گذارند که هرچنداز روی خیرخواهی، اما ممکن است نتایج خوشایندی نداشته باشد که اولین آن عادت حیوان به خوردن غذای سهل‌الوصول در نزدیکی مسیرهای تردد انسان‌هاست. حیوانات به این محل‌ها جذب می‌شوند. دیده شده کوهنوردانی که راه قله‌ها را در پیش می‌گیرند، پسماند خود را در مسیر باقی می‌گذارند. پسماند را در هیچ کجا به هیچ عنوان در نزدیکی پناهگاه‌ها رها نکنید تا دچار مواجهه ناگهانی با خرس یا گرگ که به هوای این پسماندها به شما نزدیک می‌شوند، نشوید. بهار با پوشش گیاهی و دمای مناسب، فصل زادوولد حیوانات است. دوران بارداری در حیوانات مختلف متفاوت است، اما زادآوری در بهار انجام می‌شود. یکی از مواقعی که حیوانات به انسان بی‌باکانه حمله می‌کنند، همین زمان است، پس سعی کنید با استفاده روش‌هایی که می‌گویم تا حد امکان با حیوانات روبه رو نشوید. ممکن است ماده حیوان زخمی از مقابل شما فرار کند، اما حتم بدانید که مادری که تصور کند بچه‌اش از طرف شما ممکن است دچار خطر شود، به شما حمله خواهد کرد. فکر نکنید فقط حمله حیوانات بزرگ‌جثه خطرناک است، کلاغی که به هوای کنجکاوی به لانه‌اش بالای درخت سرک کشیده‌اید، می‌تواند با حمله‌ای ناگهانی و به‌هم زدن تعادلتان، شما را بر زمین بزند. مغرور نشوید که حال که دیواره‌ای در البرز را بالا آمده‌اید، عقابی که در دیواره سنگ لانه کرده، خطری ندارد، حمله عقاب ممکن است باعث پرت شدن کوهنورد از دیواره شود. زایمان‌های حیات وحش در همین فصل انجام می‌شود. به بچه حیوانات نزدیک نشوید و به آنها دست نزنید. بدانید مادر از گله جدا شده، همان اطراف مراقب است. به توله‌های پلنگ و بچه‌خوک‌ها نزدیک نشوید. مواقع دیگری که احتمال حمله حیوان بیشتر است، زمانی است که مشغول خوردن غذا هستند. در این اوقات هم مطلقا به حیوان، به‌خصوص حیوان گوشتخوار نزدیک نشوید. بهتر است در طبیعت با سکوت راهپیمایی نکنید تا حیوان صدای شما را بشنود و برود و در تنگنایی با حیوانی روبه رو نشوید. به غیر از شکارچیان که سکوت می‌کنند، بقیه افراد بومی با صحبت کردن و آواز خواندن طی طریق می‌کنند تا ناگهان حیوانی سر راه آنها سبز نشود. درباره مارها البته کمی متفاوت است. مار صدا را نمی‌شنود اما ارتعاش را خوب احساس می‌کند پس برای دور کردن مارها بهتر است هرازچندگاهی با عصای خود به زمین بزنید. برای ایمن ماندن از مار و همچنین سرما از گتر استفاده کنید. مار علاوه بر پا، دست را هم نیش می‌زند، پس موقع بالا رفتن از صخره مراقب مارگزیدگی از دست باشید. بهتر است با مارها و گزش‌ها آشنا باشید، چون گزش‌های غیرسمی هم شوک ایجاد می‌کنند، پس پیشنهاد ما این است که بدون اطلاعات پا به طبیعت نگذارید. زیر سنگ‌ها کنجکاوی نکنید و سرک نکشید. موقع جمع کردن بوته‌های خشک مراقب دست خود باشید و حتما مراقب باشید که موقع ترک محل آتش را خاموش کنید، چون باد مناسب می‌تواند آتش را در یک گون‌زار پخش کند. بهتر است در هر گروه فرد خبره‌ای همراه گروه باشد. حتما از چادرهای زیپ‌دار استفاده کنید و داخل چادر خرده‌نان نگذارید. موش‌ها به دنبال خرده‌نان و مارها به دنبال موش‌ها به داخل چادر می‌آیند. هفته‌نامه سلامت