در سال میلادی مردی به نام "اودهام سینگ" یک مرد انقلابی هندی پس از زیر پا گذاشتن دو قاره هند و اروپا و سال انتظار، مردی که از کشتار حمایت کرده بود را کشت. سینگ از آن کشتار جان سالم به در برده بود بنابراین، تصمیم گرفت تا زندگی‌اش را فدای گرفتن انتقام خون هموطنانش کند. قتل عام "" در آوریل در شهر (آمریتسار) در پنجاب هند رخ داد. این واقعه یکی از خونین‌ترین وقایع دوران استعمار بریتانیا در شبه قاره هند بود. جلیان‌والا باغ یک پارک عمومی با مساحت هزار متر مربع با پنج ورودی بود و در آن حدود پنج هزار غیرنظامی که بیشتر آن‌ها از سیک‌ها بودند در اولین روز از جشن سالانه بایساخی گردآمده بودند. سرهنگ "رجینالد دایر" که از قبل در مورد احتمال قیام سیک‌ها تردید داشت، تمام ورودی‌های پارک را بست و مسلسل‌های سنگین قرار داد تا به شرکت کنندگان جشن که حامی دولت هند بودند شلیک کنند، تیراندازی بدون اخطار قبلی رخ داد و در نتیجه صد‌ها کشته و بیش از هزار زخمی از غیرنظامیان را به جا گذاشت. کنگره ملی هند، رقم واقعی کشته‌شدگان را حدود نفر و تعداد زخمی‌ها را بالغ بر نفر اعلام کرد. اگرچه این اقدام"دایر" توسط مجلس "مردم" محکوم شد، اما آنهاز سوی شورای نجیب‌زادگان به ویژه توسط ستوان انگلیس و فرماندار پنجاب "مایکل اودوایر" Michael O ' Dwyer مورد ستایش و تحسین قرار گرفتند، او همیشه می گفت این اقدام موجه و منصفانه بوده‌است و از آن به بزرگی یاد می کرد. "اودهام سینگ" یکی از مجروحانی بود که شاهد آن قتل عام بود و در آن زمان بیست سال داشت. اندیشه "بهاگات سینگ"، انقلابی هندی، خیلی زود بر او ت ثیر گذاشت و وی درگیر سیاست های انقلابی شد. وی اندکی پس از شروع فعالیت‌هایش و به دلیل حمل اسلحه بدون مجوز دستگیر و به پنج سال زندان محکوم شد، وی در سال آزاد شد و تحت نظارت دایمی باقی ماند و سرانجام موفق به فرار از کنترل پلیس شد و به کشمیر و سپس از آنجا به آلمان فرار کرد. در سال او وارد لندن شد، و شروع به برنامه ریزی برای ترور "اودوایر" کرد، و در سیزدهم مارس او با شلیک دو گلوله "اودوایر" را هدف قرار داد و او را در دم کشت. سینگ در برابر دستگیری خود مقاومت نکرد و با طناب دار در زندان پانتونویل لندن اعدام شد.