بیش از یک دهه پیش تردمیل، به عنوان یک وسیله ورزشی با هدف کمک به لاغر شدن (به‌ویژه در مورد خانم‌های خانه) و البته نشانه‌ای از زندگی مرفه وارد خانه‌های بسیاری از ایرانی‌ها شد. اما از آنجا که انگیزه ورزش کردن و ملزم بودن به تحرک منظم روزانه در برنامه زندگی اکثر ایرانی‌ها دیده نشده است، پس از مدتی این وسیله به دلیل عوارضی که بر زانو‌های بسیاری از استفاده‌کنندگان غیر‌حرفه‌ای به‌جا می‌گذاشت به انزوای خانگی فرا‌خوانده شد، اما سوالی که همچنان برای بسیاری بدون پاسخ درست باقی مانده آن است که آیا دویدن روی تردمیل می‌تواند باعث آسیب‌دیدگی زانو شود؟ شنیده می‌شود بعضی افراد بعد از خرید و استفاده از تردمیل دچار زانودرد شده‌اند. آیا این مطلب صحت دارد یا نه؟ اگر این‌طور است، چرا سال‌هاست که در همه کشور‌های دنیا از این وسیله استفاده می‌شود؟ در صورتی که فردی دارای یک زانوی طبیعی و سالم باشد با رعایت اصول و داشتن کفش مخصوص، دویدن چه روی تردمیل و چه روی زمین مشکلی برای زانو‌ها ایجاد نمی‌کند. اما دویدن روی هر سطحی چه روی زمین باشد یا روی تردمیل برای چند دسته از افراد مناسب نیست: کسانی که آرتروز، ساییدگی غضروفی یا ستون فقرات دارند. افرادی که وزن بالا، به‌خصوص با شاخص توده بدنی بالاتر از دارند. کسانی که آسیب‌دیدگی در منیسک‌های زانو یا سابقه جراحی روی آن‌ها به‌خصوص منیسک خارجی زانو دارند. افرادی که دچار آسیب‌دیدگی‌های درمان‌نشده رباط‌های صلیبی زانو هستند. کسانی که زانو‌های به‌شدت پرانتزی دارند. افرادی که تحت اعمال جراحی دیسک کمر یا درمان‌های تعویض مفصل قرار گرفته‌اند. افرادی که سابقه پیچ‌خوردگی مکرر مچ پا دارند. البته این افراد و نیز سالمندان می‌توانند با مشورت و تایید پزشک متخصص از تردمیل، بدون شیب و به صورت پیاده‌روی ملایم استفاده کنند. هرگز با پا‌های برهنه نباید روی تردمیل پیاده‌روی کنید یا بدوید، باید کفش‌های مخصوص دویدن را پوشیده باشید چراکه خطر آسیب‌دیدگی را به دنبال خواهد داشت. شروع و پایان حرکت روی تردمیل نیز همواره با سرعت بسیار آهسته صورت پذیرد. همچنین همواره گیره ایمنی دستگاه را باید به خود متصل کنید. به‌علاوه همواره بایدگرم کردن ( Warm Up ) و سرد کردن ( Cool Down ) با سرعت‌های پایین صورت بگیرد. در صورتی که فردی در حین دویدن دچار سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم‌ها بشود، باید بلافاصله تمرین را متوقف کند. هنگام دویدن روی تردمیل از گرفتن دستگیره خودداری کنید، چراکه باعث افزایش خطر آسیب‌دیدگی شما می‌شود و در صورتی که نمی‌توانید بدون گرفتن آن بدوید، سرعت شما نامناسب است و باید آن را کاهش دهید. از اشتباه‌های شایع در حین دویدن روی تردمیل، کوتاه کردن قدم‌ها و تندتر کردن سرعت قدم‌ها، به علت استرس ناشی از افتادن از روی دستگاه است که باید از آن اجتناب شود. به علاوه باید سعی کنید فرود پا روی پاشنه نباشد. همچنین باید به طور مرتب، برنامه سرعت و شیب دستگاه را تغییر دهید تا بدنتان به یکنواختی دستگاه عادت نکند. در ضمن هرگز نباید به طور ناگهانی در حین دویدن از دستگاه پایین بیایید. خیلی‌ها تصور می‌کنند اگر تردمیل را در وضعیت شیب دار بگذارند، کالری بیشتری می‌سوزانند و سریع‌تر لاغر می‌شوند. در حالی که باید از دویدن طولانی‌مدت روی شیب‌های بالاتر از تا درجه حذر کرد و حتما بعد از حدود پنج دقیقه شیب را کاهش داد چرا که در این وضعیت، فشار مضاعف روی کمر و زانو‌ها وارد می‌شود که آسیب زننده است. البته پیاده‌روی‌های قدرتی روی شیب‌های بالا مشکلی در پی نخواهد داشت. منبع: روزنامه جام جم