بومیان آمریکای لاتین در نتیجه انتشار ویروس کووید ، و ضعف سیستم ایمنی و اهمال دولتها نسبت به سلامتی این جوامع، با خطر جدی نابودی و انقراض مواجهند. پس از درگذشت پاولینیو بایاکان حامی برجسته جنگل‌های بارانی برزیل و جامعه بومی آن، اینک جان این بومیان در معرض خطر نابودی قرار گرفته است. به گزارش انجمن بومیان برزیل، درگذشت بایاکان در یک بیمارستان در شمال این کشور، یکی از مورد مرگ گزارش شده در میان بومیان بود و این رقم پنج برابر آمار مرگ و میر بومیان برزیل در سال میلادی است. انجمن بومیان برزیل، ژاییر بولسونارو رییس جمهور این کشور را به بی‌تفاوتی نسبت به انتشار ویروس کرونا در میان هزار نفر بومی متهم می‌کنند، تاکنون نفر از آنها به کووید مبتلا شده‌اند. برزیل با بیش از یک میلیون و هزار مورد مبتلا و پنجاه هزار گزارش مرگ بر اثر کرونا، دومین کشوری است که بیشترین آسیب را از این بیماری دیده است. سونیا گوواخارا هماهنگ‌کننده این انجمن گفت: اگر از ابتدا اقدامات پیشگیرانه انجام میشد، شاهد این حجم از مرگ و میر نبودیم. رهبر جامعه بومیان کایابو، آقای راونی میتولیتری می‌گوید: بولسونارو از این همه‌گیری که جان بومیان را تهدید می‌کند برای پیشبرد پروژه‌های خود در آمازون سوء استفاده می‌کند. سازمان بهداشت پان‌آمریکا اعلام کرد حداقل هزار نفر در حوضه رود آمازون که از برزیل، پرو، کلمبیا، بولیوی، اکوادور، ونزویلا، گویان و سورینام عبور می‌کند به ویروس کرونا مبتلا هستند. بنا به گزارش سوروایول اینترنشنال، در منطقه یانومامیس بین برزیل و ونزویلا هزار کارگر غیر قانونی معدن وجود دارد که می‌توانند حامل ویروس کرونا باشند و بومیان را در معرض خطر قرار بدهند. بنا به مطالعه دانشگاه فدرال میناس گیرایس و ایسا، اگر دولت برزیل اقدامی در جهت حفظ سلامت بومیان یانومامیس انجام ندهد هزار نفر از آنها به کرونا مبتلا خواهند شد. بنا به گزارش سازمان ملی کلمبیا یک سوم ساکنان روستاهای بومیان این کشور با خطر انقراض بر اثر کرونا مواجهند. هیچ راهی برای ارتباط منطقه بومیان کلمبیا با بقیه مناطق کشور وجود ندارد و تنها بیمارستان عمومی آن نیز فاقد بخش مراقبت‌های ویژه می‌باشد. بومیان کلمبیا از فقدان کهنسالان خود بر اثر کرونا واهمه دارند و آن را تهدیدی بر انتقال فرهنگ، آداب و رسوم و سرمایه‌های اجتماعی خود به نسل جوان بر می‌شمارند. برخی از بومیان آمریکای لاتین برای جلوگیری از انتشار کرونا به نقاط دوردست منتقل شده و یا راه‌های ارتباطی خود را با دنیای بیرون قطع کرده و به طب سنتی پناه برده‌اند. در لورتیو در جنگل‌های پرو نیز دسترسی فقط با قایق امکانپذیر است و نزدیک ترین مرکز پزشکی بین شش تا هشت ساعت و یا تا سه روز یا بیشتر طول می‌کشد. شصت درصد از روستاهای پرو فاقد مرکز درمانی، تجهیزات و دارو هستند. ساکنان یوکی در مرکز بولیوی، نیز پس از ابتلای نفر از نفر به کرونا، در مرحله قرمز قرار گرفتند. در آرژانتین نیز پنج هزار بومی در معرض ابتلا به ویروس کرونا هستند و بنا به گفته وزیر توسعه اجتماعی آرژانتین عدم دسترسی به خدمات اساسی مانند آب جاری و. سرعت انتشار بیماری را در میان آنها بالا می‌برد.