مارک‌وبنهورست مهندس معماری است که روزانه بیست لیتر آب می‌نوشد که اگر ننوشد از خشکی و عطش خواهد مرد. این جوان ساله از دیابت بی‌مزه Diabetes insipidus رنج می‌برد امری که باعث شده تا به پرنوشی و پرحجمی ادرار مبتلا بشود. او یک آدم طبیعی نیست، هر لحظه احساس تشنگی دارد و مشکل او با نوشیدن یک یا دو لیوان آب رفع نمی‌شود. بدنش نمی‌تواند آب را حفظ کند و کلیه‌هایش به سرعت آب را پردازش می‌کند. او نمی‌تواند حتی یک ساعت بدون آب بماند، وگرنه دچار خشکی حاد بدن می‌شود و به سرگیجه، لرزش و خشکی لب مبتلا خواهد شد، این حالات در افراد عادی معمولا بعد از دو یا سه روز بی‌آبی رخ می‌دهد. با وجود اینکه دیابت بی‌مزه می‌تواند در هر مرحله از زندگی رخ بدهد، مارک با این اختلال متولد شده‌است. وقتی بچه بود با این مساله راحت کنار می‌آمد و در کنار دوستانش زندگی پر شر و شوری داشت اما همزمان با افزایش سن، به افسردگی عمیقی مبتلا شد. هر روز صبح مارک یک بطری بزرگ آب می‌نوشد تا رفع تشنگی کند، در فاصله اندکی به دستشویی می‌رود، شب‌ها اوضاع بدتر است و بیشتر از دو ساعت نمی‌تواند بخوابد، او بین یخچال و دستشویی سرگردان است و در هر ساعت، پنجاه بار دستشویی می‌رود. مارک همیشه شرایط خود را در نظر می‌گیرد، در کار و اوقات فراغت برای آن برنامه‌ریزی می‌کند و در موارد اضطراری رنج زیادی می‌کشد. مارک به آب آشامیدنی خود لیمو اضافه می کند و نمی‌تواند مسافت‌های طولانی را طی کند و به مسافرت برود.