دانیل دی لوییس در تاریخ آوریل در لندن به دنیا آمد. بازیگری را در مدرسه ی (بریستول الد ویک) آموخت و چندین تیاتر از جمله هملت را بازی کرد. او چهره ی ماندگار سینمای جهان است که نقش های ت ثیر گذار و شگفت انگیزی از خود به جای گذاشته است. در این گزارش دانستنی های جالبی از او را خواهید خواند. دانیل دی لوییس اولین بازیگری است که سه جایزه ی اسکار را به خاطر سه فیلم از جمله (پای چپ من: ) (خون به پا خواهد شد: ) و (لینکلن: ) برنده شده است. دانیل دی لوییس خیلی سخت از فضای نقش هایی که بازی می کند خارج می شود. او در فیلم My left foot (پای چپ من) شخصیت نقاش کریستی براون را که مبتلا به فلج مغزی بود ایفا کرد. او برای رسیدن به نقش یاد گرفت که چگونه از پای چپ خود برای نقاشی کردن استفاده کند و از اطرافیانش خواست تا با او مانند یک مبتلا به فلج مغزی رفتار کنند. از دستیارانش خواست تا به او غذا بدهند, از ویلچر خود جدا نمی شد و هیچ بخشی از بدنش را حرکت نمی داد. او به عنوان یکی از صد ستاره ی جذاب جهان انتخاب شده و در رتبه ی بیست و پنجم این فهرست قرار دارد. در سال دی لوییس برای بازی در فیلم (آخرین موهیکان) انتخاب شد. او برای نزدیک شدن به نقش, مد تی را در بیابانی که قرار بود اتفاقات فیلم رخ دهد سپری کرد. چگونگی دنبال کردن حیوانات و صید آنها را آموخت و برای مدتی طولانی از تکنولوژی و وسایل دیجیتالی استفاده نمی کرد و از اسلحه ای که در فیلم به همراه داشت جدا نمی شد. او برای ایفای نقش در فیلم سینمایی به نام پدر پوند وزن کم کرد و چند شب در زندان خوابید و از عوامل فیلم خواست تا به او دشنام بدهند و رویش آب بریزند. او به خاطر بازی در این فیلم نامزد جایزه ی اسکار شد اما موفق به کسب آن نشد. برای فیلم بوکسور , او هفته ها با قهرمان پیشین بوکس جهان, بری مک کیگان, تمرین کرد. بری درباره ی او گفت: به اندازه ای خوب است که می تواند در مسابقات حرفه ای شرکت کند او در این فیلم دماغش شکست و دیسک کمرش آسیب دید. او در مدرسه بسیار آرام و گوشه گیر بود و در بین همکلاسیهایش محبوبی تی نداشت و بسیاری او را مسخره می کردند و به خاطر اصالت ایرلندی اش بر او خشم می گرفتند. در مقابل دانیل دی لوییس به جای معاشرت و دوستی با همسالانش به دنیای خیال پناه برد چیزی که بعدها در پیشرفت حرفه ای او به کمکش آمد. دانیل دی لوییس وقتی که جایزه اش را در بفتا می گرفت آن را مدیون مادرش (که در سال میلادی درگذشت) دانست و گفت: او همیشه به من ایمان داشت, حتی وقتی خودم هیچ ایمانی به خود نداشتم. او سومین جایزه ی اسکار خود را هم به مادرش تقدیم کرد. با وجود اینکه او یک ایرلندی الاصل است, از پس ایفای نقش خود در فیلم (دار و دسته ی نیویورکی ها) در سال میلادی خوب برآمد. او در طول فیلم باید نفرت شدید خود نسبت به ایرلندی ها را نشان می داد. او برای اینکه آمادگی بیشتری برای ایفای نقشش بدست آورد دوره‌ای طولانی مدت را به عنوان شاگرد قصاب گذراند. به همین خاطر قصابی را استخدام کرد تا به او دستورهای لازم برای سلاخی کردن گوشت و لاشه را گوشزد کند. همچنین از افراد مشغول به کار در سیرک کمک خواست تا به او نحوه کار با چاقو را آموزش دهند. در زمان ساخت فیلم تشخیص داده شد که دانیل به بیماری ذات‌الریه مبتلا شده‌است به همین خاطر او مجبور شد که کت گرمی بپوشد یا حداقل خود را درمان کند تا فیلمبرداری فیلم به ت خیر نیفتد و در نهایت متقاعد شد که برای درمان خود دارو مصرف کند. او بر این باور بود که پالتوی گرمی که به او می دهند با دوران تاریخی که در آن نقش ایفا می کند همخوانی ندارد. او اولین نقش خود را در چهارده سالگی و در فیلم (یکشنبه ی خونین یکشنبه) ایفا کرد و دو پوند دستمزد گرفت. او پس از این نقش یازده سال از بازیگری کناره گیری کرد و در سال با یک شروع طوفانی بازیگری را از سرگرفت. او درباره ی نقش خود در یکشنبه خونین که نقش یک بچه ی خرابکار را داشت را با کلمه ی (بهشت) توصیف می کند و می گوید: به من گفتند دو پوند به تو می دهیم و تو هم با یک بطری شکسته روی تمام ماشین های پارک شده در اطراف کلیسا خط بنداز. در فیلم The Age of innocence در سال میلادی دانیل اتاقی را در هتل Plaza نیویورک به نام کاراکتر فیلم N . Archer رزرو کرد, لباس های نقش را پوشید و در آنجا زندگی کرد. در سال میلادی جایزه ی SAG را به (هیث لجر) اهدا کرد و گفت که او یکی از بازیگران مورد علاقه ی او بوده است. دانیل دی لوییس در سال پس از خداحافظی و کناره گیری همیشگی از بازیگری, از همه ی کسانی که در موفقیت و درخشش او در دنیای سینما نقش داشتند تشکر کرد. در پایان ما و همه ی دوستداران سینما با اندوه از دانیل دی لوییس به خاطر همه ی فیلم هایی که بازی کرد تشکر می کنیم, زیرا با دیدن هر نقش آفرینی او به شد ت تحت ت ثیر قرار گرفتیم و شگفت زده شدیم.