منظومه‌ای با فاصله میلیون سال نوری از کره زمین کشف شده که NGC - DF نام دارد که توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. این منظومه که را با نام اختصاری DF می‌شناسیم، گفته می‌شود هیچ سیاهچاله‌ای ندارد. البته هنوز کسی سیاهچاله‌ای را ندیده است و فقط می‌دانیم که آنها وجود دارند زیرا بر ذرات سنگین کره زمین ت ثیر می‌گذارند. به همین دلیل و بر اساس مشاهده‌های غیرمستقیم، محققان متوجه شده‌اند که درصد کهکشانی که کره زمین در آن وجود دارد، از سیاهچاله تشکیل شده است. با این فرض، محققان می‌گویند که وجود یک سیاهچاله برای تشکیل یک منظومه امری بسیار حیاتی است. سیاهچاله‌ها قابلیت تبدیل به توده را دارند که سپس نیروی جاذبه را به وجود می‌آورند و ذرات سنگین را به سوی خود می‌کشند و در انتهای فعالیت خود نیز، اجرام آسمانی، سیاره‌ها و ستاره‌ها را درست می‌کنند. بر اساس این داده‌ها، تیم‌های تحقیقاتی که در مورد DF آزمایش‌هایی انجام می‌دهند می‌خواهند ببینند چند درصد این منظومه از سیاهچاله تشکیل شده است. پس از بررسی‌ها و مطالعات فراوان، آنها را عدد یک چهارصد هزارم رسیدند. DF مشخصات منحصر به فردی که یک منظومه چرخشی ستاره‌ای باید داشته باشد را نیز ندارد. مثلا حجم، منطقه مرکزی، محدوده چرخشی و هیچ صفحه‌ای در این منظومه دیده نمی‌شود. به علاوه، DF مانند دیگر منظومه‌ها بیضی نیست زیرا دایره به رنگ سیاه در مرکز آن وجود ندارد. ضمن اینکه DF از نظر مجازی نیز بسیار فراتر از دیگر منظومه‌ها می‌باشد. با این توضیحات، ممکن است باور آن سخت باشد ولی DF سیاهچاله دارد.