جاویریه هینا در ایندیپندنت نوشت: چند روز پیش هنگام گشت‌وگذار در فیسبوک، به‌طور اتفاقی پیراهن قرمزی را پیدا کردم. پیراهن زیبایی بود، اما ماجرایی که پشت آن بود بیشتر نظرم را جلب کرد. با جستجو، به کریستی مک‌لیود، خالق این پیراهن رسیدم که در سامرست زندگی می‌کند و با اجرای طرح‌های منحصربه‌فرد خود هنر را به عرصه صنعت نساجی وارد می‌کند. او در عین حال، اجرای گلدوزی‌های بسیار زیبا را راهی برای ابراز خلاقیت خود یافته است. "پروژه پیراهن قرمز" نمونه کاملی طرح‌های ابتکاری این هنرمند است که در آن از مهارت گلدوزی بیش از هنرمند از کشور مختلف استفاده شده است. در این پروژه هنرمندانی از پاکستان نیز شرکت دارند. پروژه جهانی پیراهن قرمز در سال آغاز شد و برای گلدوزی‌های آن هنرمندانی از پاکستان در کنار هنرمندان فلسطینی پناهجو، قربانیان جنگ داخلی کنگو و زنان بادیه‌نشین صحرای سینای مصر شرکت کردند. هنرمندان نساجی از آفریقای جنوبی، کوزوو، رواندا، کنیا، ژاپن، پاریس، سوید، پرو، هندوستان، عربستان سعودی، ولز و کلمبیا نیز هنر خود را به میدان آورده‌اند. کریستی مک‌لیود گفت که می‌خواسته است قطعه‌ای هنری خلق کند که بدون توجه به تعصب و مرزها، از هویت‌های مختلف وام بگیرد و فرصتی ایجاد کند که زنان بتوانند خود را ابراز کنند، به استقلال برسند و صدایشان را به گوش جهان برسانند. او در مصاحبه با ایندیپندنت گفت: "در سال از شورای فرهنگی بریتانیا در دوبی، برای آفرینش اثری هنری بودجه گرفتم تا آن را در نمایشگاه هنر دوبی به نمایش بگذارند. همان پول راه را برای انجام این پروژه هموار کرد. در این مدت مجموعه‌دارها و علاقه‌مندان به هنر گلدوزی نیز به این طرح کمک مالی کردند اما در پنج سال گذشته خودم بیشتر هزینه‌ها را تامین کرده‌ام. "خانم مک‌لیود می‌گوید: "متاسفانه به‌علت محدودیت بودجه همیشه نتوانسته‌ام پیراهن را با خودم به جاهای مختلف ببرم. به همین جهت قاب‌ها را برای هنرمندان فرستاده‌ام و آن‌ها هم قاب را برایم به بریتانیا پس فرستادند. "او کل پروژه را خود به تنهایی مدیریت کرده اما در ابتدای کار و نیز وقتی کار رو به اتمام بوده است از الگوب ری به نام گیل فاکنر برای بریدن و سر هم کردن تکه‌پارچه‌های پیراهن کمک گرفته است. در سال گذشته تکه‌کارهایی اضافه بر تکه‌های اصلی نیز به دستش رسیده که باعث شده است چندین بار بنشیند و کار را از اول، سر هم کند. در سال ، کار گلدوزی پیراهن تمام شد. این پیراهن نه تنها مزین به میلیون‌ها کوک، نخ و مروارید مختلف است، بلکه لابه‌لای چین‌های پارچه‌آن انبوهی از ماجراها و داستان‌های شخصی نهفته است. از کریستی پرسیدیم آیا این پیراهن در پاکستان به نمایش درخواهد آمد؟ او گفت: "خیلی خوشحال می‌شوم که این اتفاق بیفتد. سانیا صمد، نماینده پاکستان در این طرح بود و قطعا جا دارد که پیراهن در آنجا به نمایش درآید. "سانیا صمد سال گذشته در نیویورک زندگی کرده و دانش‌آموخته دانشکده ملی هنر لاهور است. ایندیپندنت اردو در تماس با او نظرش را جویا شد. او گفت: "از طریق تارنمای این پروژه از وجودش باخبر شدم و شخصا با کریستی تماس گرفتم چون تعجب کرده بودم که هیچ نماینده‌ای از پاکستان در آن شرکت ندارد. کریستی هم مرا برای این طرح دعوت به همکاری کرد. "سانیا می‌گوید: "تجربه مشارکت در طرح پیراهن قرمز بسیار جذاب بود. انگار با گلدوزی، در ساخت و پیش بردن تاریخ شرکت داشتم. "ایران آرت