آسمان خراش Long lines building که در شهر نیویورک آمریکا ساخته شده، با همه ی آسمان خراش هایی که تا به حال دیده ایم، یک تفاوت اساسی دارد. این آسمان خراش به جز چند محفظه تهویه که در دو طبقه ی آن تعبیه شده، هیچ پنجره ای ندارد. در بخش شمالی خیابان Church بین دو خیابان "توماس" و خیابان "وورث" در شهر نیویورک که به خیابان Thoma Street شناخته می شود، آسمان خراش بدون پنجره قرار گرفته است. این ساختمان طبقه دارد و همه ی لوازم ضروری برای زنده ماندن دست کم نفر برای دو هفته بدون نیاز به خارج شدن و یا امدادهای بیرونی در آنجا ذخیره شده است، به علاوه هزار گالن سوخت لازم برای به کار انداختن مولدهای برقی هم بخش دیگری از این ذخایر هستند. این ساختمان مرکز نگهداری خطوط ارتباط بین المللی و کابل هاست، به گونه ای که سیستم اصلی را که برای مسافت های طولانی به کار می رود، در برگرفته است. این آسمان خراش به مثابه ی سوییچ گیتی است که ایالات متحده را به جهان وصل می کند. "کارل وورنیک"، مهندس معمار این آسمان خراش را بدون پنجره طراحی کرد تا آن را از هر گونه خطر حملات هسته ای احتمالی در دوران جنگ سرد بین آمریکا و روسیه محافظت کند. در واقع هدف از ساخت آن محافظت از تجهیزات مخابراتی، ارتباطی و کابل های بلند بوده است، تا جایی که برخی آن را محافظت شده ترین ساختمان در آمریکا می دانند. این ساختمان در سال میلادی ساخته و در سال میلادی افتتاح شد. ساختمان . متر ارتفاع دارد که ارتفاع هر طبقه به . متر می رسد. این سازه از زمان ساخت تاکنون به همان شکل مانده و فقط برخی مکان های موجود در آن به مرکزی برای ذخیره ی اطلاعات مهم تبدیل شده اند. هرچند ساختمان نمایی مبهم دارد و از نظر شاخص های بصری با سایر آسمان خراش ها قابل مقایسه نیست، یک منتقد معماری به نام "پل گولدبرگر" در مقاله ای که در روزنامه نیویورک تایمز آمریکا منتشر شد، نوشت: این ساختمان افسون خاصی دارد و مثل بقیه ساختمان های مخابراتی که تا به حال دیده ایم مجموعه ای از صندوق های حاوی تجهیزات الکترونیکی نیست، بلکه جذابی ت منحصر به فردی دارد که باعث می شود آن را ببینی، در عین حال که آن را نمی بینی!