تحقیقات جدیدی نشان می‌دهد که نوشیدن قهوه هر چهار ساعت، به بهبود اختلال عاطفی فصلی کمک می‌کند. نظرسنجی‌ای از پنج‌هزار بزرگسال در بریتانیا، ایتالیا، فنلاند، آلمان، و لهستان نشان داد که با [تغییر فصل و] کوتاه‌تر شدن روزها، انتخاب سبک زندگی و رژیم غذایی می‌تواند بر کج‌خلقی تاثیر بگذارد. این مطالعه که به سفارش موسسه اطلاعات علمی درباره قهوه (آی‌اس‌آی‌سی) انجام شد، نشان داد که با کاهش ساعات روز، تقریبا یک‌سوم بزرگسالان ( درصد) افسردگی یا افزایش احساس غم و اندوه را تجربه می‌کنند. یک پنجم از مردم ( درصد) گفتند که با کوتاه شدن روزها بیشتر احساس اضطراب می‌کنند، و درصد گفتند که حفظ تمرکز ذهنی‌شان دشوارتر می‌شود. درصد نیز گفتند که انگیزه خود را برای ورزش از دست می‌دهند. این تغییر در خلق وخو معمولا به عنوان "اختلال عاطفی فصلی" شناخته می‌شود. به گفته شرکت بیمه سلامت بوپا، از هر نفر در بریتانیا، سه نفر در مقطعی از زندگی خود تحت تاثیر این اختلال قرار می‌گیرند. به گفته سازمان ملی بهداشت بریتانیا، این علایم که همچنین شامل زودرنجی، از دست دادن علاقه به فعالیت‌های عادی روزمره، و کمبود انرژی است، در طول زمستان آشکارتر است. محققان دانشگاه کاتانیا در ایتالیا نیز یافته‌های قبلی را وارسی کردند که نشان می‌دهد سبک زندگی هم مانند رژیم غذایی خوب و ورزش منظم، می‌تواند خلق و خو را بهبود بخشد. آنان دریافتند که مصرف میلی گرم کافیین (معادل یک فنجان قهوه) در هر چهار ساعت، می‌تواند منجر به الگویی از بهبود پایدار در خلق و خو در طول روز شود. این یافته‌ها همچنین نشان داد که مصرف منظم قهوه می‌تواند هشیاری و گوش‌به‌زنگی را افزایش دهد و رفتارهای شناختی را بهبود بخشد. از میان افرادی که آی‌اس‌آی‌سی آن‌ها را مورد بررسی قرار داده است، درصد از بزرگسالان گفتند که احساس می‌کنند پس از نوشیدن قهوه، خلق و خوی آن‌ها بهتر شده است، درصد دیگر گفتند که احساس انرژی بیشتری می‌کنند، و درصد هم گفتند که به آن‌ها کمک می‌کند تا هشیارتر باشند و بهتر تمرکز کنند. جوزپه گروسو، استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه کاتانیا، گفت که شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد ریزمغذی‌های موجود در قهوه می‌توانند از خون به مغز منتقل شوند و به واکنش التهاب عصبی بدن و تشکیل نورون‌های جدید در مغز کمک کنند. گروسو می‌گوید: "شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پلی‌فنول‌های قهوه ممکن است از سد خونی مغزی عبور کنند، اثرات ضد التهابی عصبی داشته باشند، و حتی تولید سلول‌های عصبی جدید را تقویت کنند، و این‌گونه خطر ابتلا به اختلالات شناختی و عاطفی را کاهش دهند. "منبع: The Independent