برای این که پسرم با من راحت باشد و بتواند حرف ها و سوالاتش در مورد بلوغ و مسایل نوجوانی را از من بپرسد، چند بار پیام ها و کلیپ های خنده دار و حاوی شوخی های ظریف مردانه را از طریق فضای مجازی برایش فرستادم. احساس می کردم که این کار کمک می کند تا او بیشتر با من احساس صمیمیت کند اما چند روز پیش که به طور اتفاقی در گوشی او چند عکس و کلیپ نامتعارف دیدم، به شدت نگران شدم. حتی یکی از آنها را نیز برای من ارسال کرد! واقعا نمی دانم الان باید چه کنم این اظهارات یک پدر دلسوز است که دوست داشت به فرزندش در دوران بلوغ کمک کند، ولی راه مناسبی را انتخاب نکرد. بسیاری از صاحبنظران حوزه نوجوانی معتقدند که مسیولیت اصلی آموزش مسایل دوران بلوغ و نوجوانی به فرزندان پسر، بر عهده پدر است و سایر نهادهای تربیتی مانند مدرسه، به نوعی از طرف او اختیار داده می شوند تا گوشه ای از این آموزه ها را به نوجوانان منتقل کنند، ولی در نهایت مسیول واقعی در این امر پدران هستند. اما پدران برای این که بتوانند از عهده این مسیولیت به خوبی برآمده و زمینه بالندگی را برای فرزند خود فراهم کنند ضروری است با اصول و فنون لازم در این خصوص آشنا باشند. از مهمترین این اصول، نحوه تعامل با پسران به منظور انتقال آموزه های بلوغ و نوجوانی است. بر خلاف آنچه ممکن است به ذهن برسد، نوجوانان فضای صمیمی و در عین حال جدی و مردانه را برای این مراودات بیشتر می پسندند تا یک فضای آغشته به شوخی و استفاده از ابزار جک و! باید همیشه یادمان باشد هر مزاح و شوخی خصوصا با محتوای مسایل جنسیتی، هرگز به معنای صمیمیت نیست، بلکه نوجوان مایل است آموزه های این چنینی را از زبان یک قهرمان و مردی بشنود که بسیار جدی و مردانه با او سخن می گوید، چون خود این امر، موجب می شود که او احساس کند حتما مرد شده که فردی مانند پدرش با او این گونه سخن می گوید. این احساس بزرگ شدگی برای نوجوانان بسیار دلپذیر است. جالب است که اتفاقا نوجوانان تفاوت این نوع صمیمیت را با آن مزاح ها کاملا متوجه شده و آموزه های آغشته به شوخی و مزاح را چندان باورپذیر نمی دانند. دکتر پپورعباس