افراد بایستی مهارت مدیریت و برنامه‌ریزی برای افراد دیگر را حداقل یکبار تجربه کرده باشند. مثلا در مسافرت‌ها در خرید و یا تقسیم وظایف. اگر افراد در کودکی هرگز فرصت مدیریت منابع، زمان یا تقسیم کار بین افراد را نداشته باشند، در بزرگسالی هم نمی‌توانند از سد بسیاری از فشار‌ها عبور کنند. این مهارت‌ها را در کودک خود پرورش دهیم: شاید اولین چیزی که درباره خلاقیت به ذهن می‌رسد این باشد که فرد خلاق کسی است که بتواند راه‌های جدید را کشف و امتحان کند. گویی یک فرایند ذهنی است که فرد در طی آن تلاش می‌کند از آنچه دارد، بهترین را به وجود آورد. کنجکاوی، جست وجوگری و فکر کردن، می‌تواند منجربه خلاقیت شود. طی گفت‌و‌شنود و مذاکره با دیگران، می‌توانیم از راه‌حل ها، ایده‌ها و دیدگاه‌های متفاوت دیگران نیز باخبر شویم. اگر افراد در کودکی مهارت گفت‌وگو کردن و شنیدن نظرات دیگران را تمرین نکنند در بزرگ‌سالی مشکلات زیادی را متحمل می‌شوند و نمی‌توانند از پس مشکلات مختلف برآیند. مردم معمولا در برخورد با مشکلات و اتفاقات مختلف دو نوع برخورد دارند. آن‌ها یا به شدت هیجان‌زده می‌شوند و یا به دنبال یک راه‌حل می‌گردند. اگر افراد هیجان‌های شدیدی را تجربه کنند دچار اضطراب می‌شوند و در نتیجه میزان عملکرد حافظه آن‌ها نیز کاهش می یابد. به این ترتیب نمی‌توانند راه‌حل‌های مختلف را بررسی کنند و از سد یک مشکل عبور کنند. افراد بایستی مهارت مدیریت و برنامه‌ریزی برای افراد دیگر را حداقل یکبار تجربه کرده باشند. مثلا در مسافرت‌ها در خرید و یا تقسیم وظایف. اگر افراد در کودکی هرگز فرصت مدیریت منابع، زمان یا تقسیم کار بین افراد را نداشته باشند، در بزرگسالی هم نمی‌توانند از سد بسیاری از فشار‌ها عبور کنند. بسیاری از کودکان به خصوص آن‌هایی که تک فرزند هستند فرصت همکاری و شرکت در کار‌های گروهی را از دست می‌دهند. به این ترتیب نمی‌توانند این مهارت‌ها را در خود پرورش دهند. پس تلاش کنیم تا جای ممکن کودکان را در کار‌های گروهی مشارکت دهیم. هوش هیجانی به توانایی و مهارت کنترل هیجانات خود و دیگران گفته می‌شود. برخی افراد می‌توانند به خوبی عواطف و احساسات دیگران را تشخیص دهند. اگر در دوران کودکی فرصت ابراز احساسات، دوست داشته‌شدن و دوست داشتن دیگران داشته‌ایم، در بزرگسالی هم بهتر و سریعتر می‌توانیم هوش هیجانی خود را به کار بگیریم. اگر افراد در کودکی این مهارت را تمرین کرده باشند و فرصت تصمیم‌گیری و فکر کردن داشته باشند، می‌توانند در بزرگسالی هم با داشتن این مهارت، مشکلات خود را به خوبی حل و فصل کنند. ما در مورد انتخاب کوچکترین چیز‌ها هم می‌توانیم به کودک گزینه‌هایی برای انتخاب ارایه کنیم. مثلا برای لباس پوشیدن یا انتخاب نوع بازی. او به این شیوه می‌تواند انتخاب کردن و تصیم‌گیری را تجربه کند. انعطاف‌پذیری شناختی به عنوان مهارت و توانایی ذهن برای سوییچ کردن بین دو موضوع مختلف و توانایی فکر کردن در مورد مفاهیم چندگانه به طور همزمان توصیف شده است. این مهارت در کودکی با بازی‌های فکری، ساختنی و خراب‌کردنی و همچنین بازی‌های فکری پرورش می‌یابد. این مهارت (در کسب و کار) به معنای توانایی شناخت و برآوردن نیاز‌های مشتری است. این مفهوم جدید که به تازگی رایج شده است، در آینده از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌شود که لازم است ما آن را حداقل از دوران نوجوانی در کودکان خود پرورش دهیم. در حقیقت این مهارت نیز نوعی خلاقیت در روابط است که با ارایه خدمات به مخاطب مورد نظر می‌توانیم نیاز‌های او را پیش‌بینی کنیم و روابط محکم‌تری با او ایجاد کنیم. در دوران کودکی بازی‌های گروهی یا دونفره مثل نمایش‌بازی یا بازی‌های وانمودی می‌توانند این مهارت را در کودکان پی‌ریزی کنند. این نوع تفکر دقیقا از "نه" گفتن‌های کودکان سرچشمه می‌گیرد. اگر فردی در بزرگسالی در مقابل هر مساله‌ای، ذهن کنجکاو و سوال‌کننده نداشته باشد و همه چیز را بی‌چون و چرا و سریع قبول کند یعنی مهارت "نه" گفتن، نقد کردن یا سوال پرسیدن ندارد و از تفکر انتقادی بی‌بهره مانده است. اینکه در ذهن ما سوال ایجاد شود و درباره علت‌ها، مستندات و دلایل سوال کنیم، یعنی ما مجهز به تفکر انتقادی هستیم. منبع: