سال میلادی، در مراسم"پییر جیمز ترودو" نخست‌وزیر اسبق کانادا، پسر او جاستین جلوی دوربین رسانه‌ها ظاهر شد و روی سکو آمد و سخنرانی شیوایی را ایراد کرد، سخنوری او در مراسم تشییع پدرش همه را شگفت‌زده و او را به ستاره‌ای در میان عموم مردم کانادا تبدیل کرد. این اتفاق باعث شد تا گروه‌های سیاسی مختلف به او پیشنهاد همکاری بدهند اما جاستین ترودو از پذیرفتن آنها، امتناع کرد. در دسامبر سال میلادی، جاستین در خانواده‌ای با سابقه سیاسی متولد شد، او پسر بزرگ نخست‌وزیر اسبق، پییر ترودو بود. مادرش زنی تحصیلکرده به نام مارگارت بود. جاستین در میان چهره‌های سیاسی بزرگ شد و در مقر اقامت نخست‌وزیری رشد کرد. والدین جاستین در سال میلادی از هم جدا شدند. جاستین و برادرانش همراه پدر به مونترال کانادا منتقل شدند و جاستین به مدرسه‌ای که پدرش درس‌خوانده بود پیوست و در دانشگاه ادبیات خواند و مدرک کارشناسی آن را دریافت کرد. بعد از پایان تحصیلات، او شغل‌های مختلفی را تجربه کرد. جاستین به اقلیم کلمبیای انگلیس رفت و مدتی در یک کلوب‌شبانه دربان بود، او مربی ورزشی هم بود و اسکی آموزش میداد، مدتی هم مجری برنامه‌های رادیویی و معلم ریاضی بود. او برای کمک به برخی دانش‌آموزان، حق التدریس دریافت نمی‌کرد. جاستین پس از چهار سال آزمودن شغلهای مختلف، در سال دوباره به درس خواندن روی آورد و مجوز تدریس را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. شکوفایی تحصیلی او با فاجعه‌ای خانوادگی همراه بود و برادرش میشل در حادثه ریزش بهمن جان خود را از دست داد. پس از مرگ میشل، جاستین نخستین انتقاد و اعتراض سیاسی خود را رقم زد و درباره توقف برنامه‌های هشداردهنده درباره ریزش بهمن از دولت کانادا انتقاد کرد و همراه دوستانش کمپین"سلامت در هنگام اسکی" را به راه انداخت. سال میلادی سال تحول بود. او پدر، استاد و مربی‌اش را از دست داد. بعد از سخنرانی در مراسم تشییع پدرش، به او پیشنهاد شرکت در فعالیت‌های سیاسی داده شد اما او به دلیل اندوه ناشی از فقدان پدرش نپذیرفت. جاستین ترودو انجمنهای داوطلبانه‌ای با محوریت جوانان به راه انداخت و کارهای نیمه‌تمام پدرش را پیگیری کرد، و تقریبا برای سخنرانی به سراسر کانادا سفر کرد و پس از چندی نامزد نمایندگان مجلس شد. جالب است بدانید که او در همان برهه در یک فیلم تاریخی در نقش یک سرباز به ایفای نقش پرداخت. بعد از شش سال رهبر حزب لیبرال کانادا شد و پس از مدتی نامزد انتخابات نخست‌وزیری کانادا شد و تبلیغات خود را با هدف تغییر ریشه‌ای آغاز کرد. افزایش مالیات ثروتمندان، کاهش مالیات طبقه متوسط، آزادی سقط جنین و مصرف ماری‌جوآنا از جمله شعارهای تبلیغاتی او بودند، در نهایت جاستین در سال نخست وزیر کانادا شد و پیش‌بینی نیکسون درباره او درست از آب درآمد.