کنار رکوردشکنی و درخشش فوق‌العاده سهراب مرادی، بار دیگر تک‌روی‌های کیانوش رستمی که حاصل غرورش است و عدم‌برخورد فدراسیون وزنه‌برداری چهره زشتی از ورزشکارسالاری را به‌نمایش گذاشت. رقابت‌های وزنه‌برداری دسته کیلوی بازی‌های آسیایی اندونزی با قهرمانی سهراب مرادی به اتمام رسید. همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد او با درخشش فوق‌العاده توانست مدال طلای این دسته را به خود اختصاص دهد و البته رکورد یک‌ضرب جهان را هم بشکند. به همان اندازه که سهراب مرادی می‌درخشد و بی‌حاشیه چند سالی است به کارش ادامه می‌دهد و طلای المپیک ریو، طلای جهانی آناهیم آمریکا و حالا طلای بازی‌های آسیایی همراه با رکوردشکنی محصول این بی‌حاشیه بودن و همراهی با تیم ملی وزنه‌برداری است، کیانوش رستمی سال‌هاست که زیر بار تمرینات اردویی نمی‌رود. بعد از اینکه فدراسیون وزنه‌برداری با درخواستش برای تمرینات اختصاصی پیش از المپیک موافقت کرد، او طلای دسته کیلوی المپیک را به خود اختصاص داد. در همان ریو با افتخار سرش را بالا گرفته بود و به خبرنگار ایرانی و خارجی می‌گفت"مربی ندارم و بدون مربی قهرمان شدم" و بعد هم اعلام کرد"اگر بخواهند مانعش شوند، وزنه‌برداری را کنار می‌گذارد" و به همین شکل توانست باز هم مجوز تمرینات تنهایی و اختصاصی را بگیرد. این‌طور که خودش می‌گفت و با توجه به اینکه در جهانی آناهیم حضورش در آمریکا با مشکلاتی مواجه شده بود، مشخصا برادرش را به‌عنوان مربی انتخاب و با او کارش را در کرمانشاه دنبال کرد. در جهانی آناهیم در وزن کیلو ناموفق نشان داد که همه گفتند و نوشتند که این محصول تمرینات انفرادی و تن ندادن به برنامه‌های اردویی است، اما کیانوش رستمی باز هم حامی‌ای داشت به‌عنوان فدراسیون وزنه‌برداری که همچنان کارش را ت یید کرده و او هم با وجود ناکامی در جهانی آمریکا، خودش انفرادی برید و دوخت و خودش را برای بازی‌های آسیایی آماده کرد. رستمی تصمیم گرفت که وزنش را تغییر دهد و همین کار را در روز رکوردگیری لیگ برتر انجام داد و گرچه ناکام بود، اما در لیست اعزامی به بازی‌های آسیایی قرار گرفت. شورای عالی وزنه‌برداری هم گوش به فرمان رییس فدراسیون حضور او را در دسته بالاتر ت یید کرد و همچنان به او مجوز داد که بدون مربی و به‌تنهایی تمرین کند. چیزی که امروز بیش از هر چیزی به‌چشم می‌آمد، تنهایی کیانوش رستمی در حین مسابقه و ناتوانی فدراسیون وزنه‌برداری در مبارزه با ورزشکارسالاری بود. او نمی‌خواهد مربیان تیم ملی کنارش باشند، خودش انتخاب وزنه را انجام می‌دهد، کاری که همه اهالی وزنه‌برداری می‌دانند چقدر می‌تواند در کسب مدال تعیین‌کننده باشد و یک کار کاملا تخصصی است. او در بازی‌های آسیایی تنها بود و همان‌طور که در ریو با خوشحالی به‌انگلیسی و فارسی می‌گفت که مربی ندارد و خودش تنهایی این طلا را به دست آورده و این مقام محصول برنامه‌ریزی‌های خودش بوده، این‌بار در جاکارتا و چندی پیش هم در آناهیم، محصول تنها بودن و البته مغرور بودنش را برداشت کرد و چیزی که در این میان حاصل فدراسیون وزنه‌برداری شد ناکامی در مبارزه با ورزشکارسالاری بود و نقطه منفی‌در کارنامه این فدراسیون. دیگر وقت آن رسیده باشد که فدراسیون وزنه‌برداری فکری به حال معضل بزرگی به‌نام "خودمحوری"، "خودخواهی" و "ورزشکارسالاری" کند، چیزی که بیش از پولاد سرد و سخت، می‌تواند وزنه‌برداری ایران را بازنده کند. انتظار از علی مرادی رییس فدراسیون وزنه‌برداری چیزی جز این نیست او باید مماشات را کنار بگذارد و ریشه ورزشکارسالاری را در این رشته بخشکاند چرا که در صورت برخورد نکردن این بدعت خطرناک می‌تواند گربیان کل ورزش را هم بگیرد. قهرمان کرمانشاهی وزنه برداری ایران بدون تردید یکی از اصلی ترین شانس های کاروان ایران برای کسب مدال طلا محسوب می شد. اتفاقی که در نهایت نیفتاد. نکته ای که از آن می توان به عنوان عجیب ترین تصمیم این ورزشکار نام برد انتخاب وزنی بود که باید در آن به رقابت می پرداخت. کیانوش رستمی در حالی در رقابت های آسیایی به میدان آمد که در وزن کیلو یک قهرمان المپیکی دیگر به نام سهراب مرادی به روی تخته می رفت. قهرمانی که امید به شکستن رکورد جهانی نیز توسط او داشتیم و در نهایت این اتفاق نیز افتاد. آخرین حرکت عجیب کیانوش برای قطعی شدن ناکامی، انتخاب وزنی بود که او می خواست به واسطه آن رکوردی را جابجا کند. اما در نهایت او پس از سه حرکت هرگز نتوانست این وزنه را بالای سر ببرد تا کار خود را رسما در این دوره از رقابت ها به پایان ببرد. انجام انفرادی کارهای حضور روی تخته، انتخاب وزنی که در آن یک قهرمان المپیکی نیز از ایران حضور دارد و انتخاب اشتباه وزنه ها را می توان سه حرکت مرگبار قهرمان وزنه برداری کشورمان دانست که او را از حضور روی سکوهای کسب مدال محروم کرد. تسنیم