دارو شیاف پروژسترون واژینال، شیاف فرتیژست برای گروه زنان باردار قرار دارد. هورمون‌های جسم زرد تخمدان‌ها و قشر فوق کلیه، که باعث ایجاد تغییراتی در لایه آندومتر رحم می‌شوند و آن را برای کاشت جنین آماده می‌کنند. ژستاژن‌ها روند طبیعی بارداری را تضمین می‌کنند، مسیول رشد رحم هستند، از جمع شدن دیواره‌های آن جلوگیری می‌کنند و تولید شیر مادر را تحریک می‌کنند. شیاف پروژسترون یا شیاف فرتیژست، سیکلوژست انتقال غشای مخاطی از مرحله تکثیر به مرحله ترشحی را تضمین می‌کند. با وجود پروژسترون کافی، تخمک بارور شده می‌تواند در دیواره رحم لنگر بیاندازد. شیاف‌ها رشد بافت عضلانی را تقویت می‌کنند، تخمک گذاری را مهار می‌کنند، شروع قاعدگی، انقباض عضله را متوقف می‌کنند و فعالیت ضد آندروژنی دارند. علاوه بر این، پروژسترون باعث تحریک افزایش غدد شیری در غدد پستانی برای شیردهی بیشتر می‌شود. شیاف‌های واژن اثر آلدوسترون را مهار می‌کنند، در نتیجه باعث دفع سدیم و کلر از بدن همراه با ادرار می‌شوند. شیاف‌های پروژسترون یا شیاف فرتیژست، سیکلوژست دارای اثر سرکوب سیستم ایمنی هستند، سوخت و ساز بدن را افزایش می‌دهند. این برای سرکوب سیستم ایمنی بدن، که می‌تواند جنین را به عنوان یک بدن خارجی رد کند، ضروری است. پروژسترون در دوز‌های کم تولید گنادوتروپین‌ها را تحریک می‌کند، و برعکس، در دوز‌های زیاد ترشح آن‌ها را سرکوب می‌کند. شیاف‌های وارد شده به واژن به آرامی حل می‌شوند، حداکثر غلظت ماده فعال در خون پس از - ساعت حاصل می‌شود. در رحم، پروژسترون به سرعت کافی جمع می‌شود (پس از دقیقه) ، عملکرد طبیعی آندومتر را بازیابی می‌کند. وقتی دوز میلی گرم تجویز می‌شود، غلظت متوسط تا ساعت طول می‌کشد. شیاف‌های پروژسترون باعث تحریک پروتیین لیپاز در کبد، افزایش ذخایر چربی و بهبود استفاده از گلوکز توسط سلول‌های بافت‌های محیطی می‌شوند. به دلیل افزایش سطح پایه انسولین، گلیکوژن در کبد جمع می‌شود، سنتز هورمون‌های گنادوتروپیک غده هیپوفیز مغز تحریک می‌شود و دفع ترکیبات ازته از طریق کلیه‌ها تسریع می‌شود. شیاف‌هایی با پروژسترون به صورت کپسول‌های مستطیلی برای تجویز داخل واژینال و استفاده سیستمیک در دسترس هستند. از آن‌ها می‌توان به عنوان قرص‌های معمولی یا برای درمان‌های موضعی استفاده کرد. به عنوان یک ماده فعال، هورمون میکرونیزه و طبیعی پروژسترون در دوز یا میلی گرم استفاده می‌شود. به لطف یک فناوری خاص تولید، دارو به سرعت و به طور مساوی در گردش سیستمیک جذب می‌شود. گلیسرولکره بادام زمینی. لسیتین سویا. ژلاتین غذایی. دی اکسید تیتانیوم. پروژسترون فقط به صورت کپسول تولید می‌شود که می‌تواند از طریق واژن یا خوراکی استفاده شود. هیچ نوع دیگری از دارو وجود ندارد. خونریزی رحم ناکارآمدتهدید به سقط در سه ماهه اول و دوم. آمنوره، آلگودیسمنوره. ناباروریسقط جنیندرمان جایگزینی هورمون با کمبود پروژسترون، پس از برداشتن تخمدان‌ها. پشتیبانی از فاز لوتیال در آماده سازی برای IVF . سندرم پیش از قاعدگی. پیشگیری از فیبروم، آندومتریوز. بیماری پستان فیبروکیستیک. هیپوژنیالیسم - رشد ناقص دستگاه تناسلی. درمان پیشگیرانه برای از دست دادن اولیه بارداری به دلیل کمبود پروژسترون. دوره‌های دردناکیایسگی زودرس، یایسگی. پروژسترون هنگام تجویز درمان جایگزینی هورمون در آماده سازی زن برای لقاح آزمایشگاهی، در صورت عدم تخمک گذاری، برای تجویز داخل واژینال نشان داده می‌شوند. این دارو در صورت وجود بیش از حد استروژن، که باعث ایجاد ماستوپاتی، فیبروم رحم، آندومتریوز می‌شود، به طور موثر استفاده می‌شود. انجام درمان با شیاف پروژسترون یا شیاف فرتیژست، سیکلوژست برای چنین بیماری‌هایی ممنوع است: هپاتیت ویروسی (توصیه نمی‌شود کپسول خوراکی مصرف شود، با تجویز داخل واژینال، اثر آن بر روی کبد حداقل است)عدم تحمل فردی به مواد فعال. نقص کلیوی، کبدی. اختلالات سیستم عصبی. سقط ناقص. پورفیریادوره شیردهیترومبوفلبیت. سرطان مولد هورمون غدد شیری و اندام‌های دستگاه تولید مثل. با احتیاط، شیاف برای زنان مبتلا به فشار خون بالا، بیماری‌های سیستم قلبی عروقی، دیابت شیرین، آسم برونش تجویز می‌شود. برای زنان باردار، پروژسترون فقط در صورت وجود خطر سقط خود به خودی نشان داده می‌شود در دوران شیردهی استفاده از آن توصیه نمی‌شود. در سه ماهه سوم بارداری، شیاف‌ها می‌توانند باعث افزایش استرس در کبد شوند. با استفاده طولانی مدت از دارو، قطع کامل قاعدگی امکان پذیر است. مدت زمان درمان و دوز شیاف پروژسترون برای هر بیمار به صورت جداگانه انتخاب می‌شود. با کمبود برجسته پروژسترون، اختلال عملکرد تخمدان، تزریق داخل واژنی شیاف‌های میلی گرم در روز در روز سیزدهم و چهاردهم چرخه قاعدگی نشان داده می‌شود. از - روز، مقدار مصرف به میلی گرم کاهش می‌یابد، آن را به برابر تقسیم می‌شود. از روز شروع می‌شود و در صورت بارداری، دوز دارو به طور مداوم در حال افزایش است، حداکثر زنان - میلی گرم، به دوز تقسیم می‌کنند. دوز‌های بالاتر در عرض ماه تجویز می‌شود. به منظور حفظ فاز لوتیال در طی چرخه قاعدگی ناشی از، ناباروری ناشی از اختلال در عملکرد جسم زرد، شیاف پروژسترون میلی گرم در روز استفاده می‌شود. دوره درمان از روز هفدهم سیکل شروع می‌شود و به مدت روز ادامه دارد. با تاخیر در قاعدگی، شروع بارداری، درمان نباید قطع شود. در آماده سازی برای IVF ، حفظ مرحله لوتیال مورد نیاز است. توصیه می‌شود شیاف‌های - میلی گرم در روز معرفی کنید. درمان از لحظه تزریق hCG آغاز می‌شود و تا هفته سی و هفتم بارداری ادامه دارد (طبق نشانه‌های فردی)با خطر سقط جنین ناشی از کمبود پروژسترون، - میلی گرم دارو به صورت داخل واژینال تجویز می‌شود و به دوز تقسیم می‌شود. شیاف‌ها فقط تا سه ماهه سوم مجاز به استفاده هستند. برای درمان خونریزی ناکارآمد، پروژسترون از طریق خوراکی تجویز می‌شود یا به مدت - روز تزریق می‌شود. اگر کورتاژ ابزاری رحم انجام شود، دوره درمان روز بعد تجویز می‌شود. در ابتدای درمان، شدت از دست دادن خون ممکن است افزایش یابد، در چنین مواردی، سطح هموگلوبین خون کنترل می‌شود و در صورت لزوم، تزریق خون انجام می‌شود. اگر خونریزی بیش از روز طول بکشد، استفاده از پروژسترون نامناسب است. با کمبود رشد دستگاه تناسلی در یک زن، شیاف پروژسترون پس از یک دوره استروژن تجویز می‌شود، دوز و مدت دوره توسط پزشک معالج تعیین می‌شود. انجام درمان ترکیبی در ترکیب با استروژن‌ها امکان پذیر است. برای دوره‌های دردناک، پروژسترون به تسکین درد کمک می‌کند. استفاده از شیاف پروژسترون روز قبل از شروع قاعدگی شروع می‌شود و با شروع قاعدگی پایان می‌یابد. دوره درمان را می‌توان چندین بار تکرار کرد. مصرف شیاف پروژسترون با پروژسترون به صورت خوراکی برای درمان سیستمیک اندام‌های دستگاه تولید مثل از داخل توصیه می‌شود. در چنین مواردی، ماده فعال بر روی تخمدان‌ها، آندومتر رحم، لوله‌های رحمی، غده هیپوفیز مغز، بافت چربی، لیپولیز، جذب و استفاده از گلوکز توسط بافت‌ها عمل می‌کند. تجویز موضعی شیاف‌ها فقط ت ثیری بر اندام‌های تولید مثل دارد. اما این گزینه درمانی بیشتر برای زنانی مناسب است که منع مصرف سیستمیک دارو را ندارند. کپسول ژلاتین دقیقه قبل از غذا با مقدار زیادی آب مصرف می‌شود. زنان باید کاملا به رژیم درمانی تجویز شده توسط پزشک پایبند باشند، آن‌ها نمی‌توانند دوز را به طور مستقل افزایش یا کاهش دهند و درمان را قطع کنند. در صورت بروز عوارض جانبی، باید پزشک متخصص زنان را مطلع کرده و مقدار پروژسترون را تنظیم کنید. در صورت نارسایی فاز لوتیال، ماستوپاتی فیبروکیستیک، یایسگی زودرس، بی نظمی قاعدگی، دارو - میلی گرم بار در روز تجویز می‌شود. پروژسترون به مدت چندین ماه از تا روز از چرخه مصرف می‌شود. اگر حاملگی در حین درمان رخ دهد، نباید درمان را قطع کرد. مصرف کپسول‌ها تا هفته بارداری ادامه دارد. با خطر سقط جنین، پروژسترون طبق علایم فردی، درمان می‌تواند تا هفته ادامه یابد. اگر خطر تولد زودرس وجود داشته باشد، کپسول‌ها هر - ساعت با دوز میلی گرم نوشیده می‌شوند. پس از رفع علایم، مصرف دارو در حجم کمتری از میلی گرم تا هفته ادامه می‌یابد. در زنان در زمان یایسگی، پروژسترون همراه با استروژن‌ها برای درمان جایگزینی هورمون تجویز می‌شود. پس از قطع قاعدگی، دارو به صورت کپسول یا شیاف برای زندگی استفاده می‌شود. هدف از این درمان تسکین علایم سندرم یایسگی، جلوگیری از عوارض قلبی عروقی، پیری زودرس و کاهش دفعات گرگرفتگی است. تاحد امکان برای استفاده از شیاف واژینال در دوران حاملگی از اپلیکاتور استفاده نکنید. دستان خود را با آب و صابون بشویید و اقدامات بهداشتی را در ناحیه صمیمی انجام دهید. در حالت خوابیده قرار بگیرید و زانو‌ها را به پهلو باز کنید یا چمباتمه بزنید. بسته بندی جداگانه شیاف پروژسترون یا شیاف فرتیژست، سیکلوژست را باز کنید. شیاف فرتیژست، سیکلوژست را به آرامی در واژن قرار دهید. برای تسهیل عمل، می‌توانید از یک اپلیکاتور مخصوص استفاده کنید یا شیاف را با آب گرم مرطوب کنید. شیاف واژینال را به اندازه دو بند انگشت داخل واژن قرار دهید. - دقیقه دراز بکشید. قرار دادن شیاف پروژسترون در طول شب توصیه می‌شود تا شیاف واژینال پس از باز شدن نشت نکند. اگر شیاف پروژسترون در دو دوز تجویز شود، می‌توان از دستمال برای جلوگیری از بیرون ریختن شیاف پروژسترون از واژن و کثیف شدن لباس زیر استفاده کرد. فارموکینتیکنحوه جذب پروژسترون بسته به مسیر تجویز: هنگامی که کپسول‌ها به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، هورمون به سرعت از دستگاه گوارش جذب شده و پس از - ساعت به حداکثر غلظت می‌رسد و از طریق ادرار دفع می‌شود. با تجویز داخل واژینال (در عمق واژن) ، پروژسترون در مدت ساعت جذب شده و در آندومتر رحم تجمع می‌یابد و از طریق ادرار به صورت متابولیت دفع می‌شود. با روش تزریق آمپول پروژسترون، پروژسترون به سرعت وارد گردش خون سیستمیک می‌شود، حداکثر غلظت پلاسما طی - ساعت اتفاق می‌افتد. با تهدید به سقط، در مرحله آماده سازی برای IVF ، اولویت برای تجویز داخل واژن شیاف است. در صورت ایجاد خونریزی رحم، تزریق پروژسترون به صورت مایع روغنی یا مصرف کپسول از راه دهان راحت‌تر است. برای زنانی که از بیماری‌هایی رنج می‌برند که همراه با احتباس مایعات در بدن هستند، شیاف پروژسترون با دقت تجویز می‌شود. بیماران باید تحت نظارت مداوم پزشکی باشند. این گروه از آسیب شناسی‌ها شامل آسم برونش، میگرن، نارسایی مزمن قلب، نارسایی کلیه است. در بیماران با معلولیت ذهنی، با بروز علایم افسردگی، پروژسترون خارج می‌شود. زنان مبتلا به دیابت باید سطح گلوکز خون خود را کنترل کنند. اگر سابقه ترومبوآمبولی وجود داشته باشد، درمان پروژسترون باید با احتیاط انجام شود، زیرا دارو لخته شدن خون را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث انسداد عروق شود. متابولیسم هورمون‌های استروییدی در کبد رخ می‌دهد، بنابراین، در بیماری‌های مزمن و التهابی این اندام، استفاده از شیاف‌های پروژسترون منع می‌شود. دوز‌های زیادی از دارو را مصرف نکنید، این می‌تواند منجر به آمنوره شود. پروژسترون می‌تواند باعث سرگیجه، ضعف عمومی شود، به همین دلیل، در طول درمان، شما باید رانندگی با وسایل نقلیه را متوقف کنید و از کار با مکانیزم‌هایی که نیاز به افزایش تمرکز دارند خودداری کنید. استفاده از شیاف پروژسترون می‌تواند باعث ایجاد عوارض جانبی شود: از سیستم عصبی: سرگیجه، ضعف، خواب آلودگی، تمایل به افسردگی. اختلالات متابولیکی: ادم بدن، افزایش یا کاهش وزن بدن، دفع پروتیین از طریق ادرار. از طرف سیستم قلبی عروقی: افزایش فشار خون، تشدید فشار خون. در بخشی از اندام‌های دستگاه تناسلی، پروژسترون باعث کاهش میل جنسی، رشد مو در صورت و بدن به الگوی مردانه، خونریزی غیر حلقوی، قاعدگی، تورم غدد شیری، افزایش از دست دادن خون در دوران قاعدگی می‌شود. واکنش‌های موضعی: قرمزی، خارش دستگاه تناسلی، تورم غشا‌های مخاطی واژن. کهیر. عوارض جانبی پس از استفاده از شیاف پروژسترون می‌تواند - ساعت پس از تجویز شیاف، در صورت مصرف بیش از حد، موارد منع مصرف موجود رخ دهد. وقتی چنین علایمی ظاهر شد، درمان با دارو متوقف می‌شود و بعدا دوز دارو تنظیم می‌شود. برای تسکین وضعیت بیمار، درمان علامتی انجام می‌شود. شیاف پروژسترون می‌تواند اثر درمانی را تضعیف کند: دارو‌هایی که فعالیت انقباضی رحم را ت مین می‌کنند: اکسی توسین، پیتویترین. وقتی با اکسی توسین ترکیب شود، تحریک شیردهی کاهش می‌یابد. استرویید‌های آنابولیک: Nerobol ، Retabolil . دارو‌های ضد انعقاد خون. سنتز هورمون‌های گنادوتروپیک غده هیپوفیز مغز: FSH ، LH . پروژسترون اثر ادرار آور‌ها، آرام بخش‌ها، دارو‌های ضد فشار خون، منعقد کننده‌ها، سرکوب کننده‌های سیستم ایمنی را افزایش می‌دهد. کپسول‌های دارای پروژسترون برای استفاده سیستمیک و داخل واژینال برای آماده سازی IVF برای زنان برای درمان جایگزینی هورمون با کمبود شدید هورمون جسم زرد، ناباروری، اختلالات قاعدگی، تهدید به قطع بارداری، زایمان زودرس تجویز می‌شود. رژیم و دوز‌های درمانی با در نظر گرفتن فرم بیماری و شدت آن برای هر بیمار به صورت جداگانه انتخاب می‌شود. سیکلوژست نام تجاری شیاف پروژسترون می‌باشد که در دو نوع دویست و چهارصد در بازار موجود است. نام اصلی این دارو، شیاف پروژسترون می‌باشد. شیاف فرتیژست، سیکلوژست هر دو یکی هستند فقط اسم تجاری سیکلوژست و فرتیژست با هم فرق دارد. منبع: