به نظر بوردیو افراد طبقه‌ی متوسط پایین در موقعیتی اجتماعی هستند که آنها را بسیار آرزومند می‌سازد. به عبارت ساده، آنها طبقه‌ی متوسط بالا را به دیده‌ی احترام می‌نگرند و طبقه‌ی کارگر را به دیده‌ی تحقیر. در نتیجه می‌خواهند از طبقه‌ی کارگر فاصله بگیرند و به طبقه‌ی متوسط بالا نزدیک‌تر شوند. اما این آرزو را به گور می‌برند، زیرا افراد طبقات اجتماعی بالاتر همیشه آنها را از موضع بالا نگاه می‌کنند و آنها را افرادی می‌دانند که خودشان‌را بی‌دلیل جز طبقه‌ی بالا جا می‌زنند اما از ذوق و فدهیختگی آن‌ها بی‌بهره‌اند. موقعیت اجتماعی متناقض افراد طبقه‌ی متوسط پایین در عادات ذهنی و رفتاری و تکنیک‌های بدنی آن‌ها هم بازتاب می‌یابد. حرکات و رفتار افراد این طبقه نسبت به طبقه‌ی متوسط بالا"آراستگی" و"اقتدار" کمتری دارد. مردم طبقه‌ی متوسط پایین از فعالیت‌هایی مثل یوگا و دویدن لذت می‌برند، زیرا شامل تمرینات سخت بدنی هستند که باعث می‌شود همیشه روی فرم بمانند. چون سبک زندگی و موقعیت اجتماعی آن‌ها بر این آرمان مبتنی است که می‌خواهند از آنچه هستند بهتر شوند جدب این فعالیت‌های سخت می‌شوند. برای بهبود بخشیدن به وضعشان، از لذت‌های آنی می‌گذرند تا در عوض در آینده در نتیجه‌ی این سخت‌کوشی به موفقیت‌های بزرگ دست یابند. پاداش تحمل این سختی‌ها رسیدن به وضعیتی بهتر از وضعیت کنونی است، یعنی خوش‌هیکل‌تر و جذاب‌تر شدن. فرهنگ و زندگی روزمرهدیوید اینگلیس