ما نیز م ردمی هستیم. ن ف س اینکه خودت را کم گرفتی رفتی! فروتن بودن خوب است، ولی تن به نیستی و انکار خود دادن اول نابودی یک ملت است. ما ابن سینا داریم. ما جلال‌الدین مولوی داریم. من واقعا دلم به حال این نسل می‌سوزد. شما دارید خیلی معیار‌ها را پایین می‌آوردید. نابودی یک فرهنگ و یک ملت از همین‌جا آغاز می‌شود. ما باید صاحب نظریه باشیم و چرا نباشیم. ما استادان و دانشجویانی در علوم پایه داریم که از هیچ استاد هاروارد و کمبریج و آکسفورد کم ندارد. ما در علوم انسانی صفر‌الکف هستیم. هیچی نیستیم. پزشک خوب ایرانی [من اسم نمی‌برم] از هیچ پزشک فرنگی درجه اول دنیا کم ندارد. اگر کم دارد ن رسینگ اوست یا دارو‌هایی که در اختیارش می‌گذارند، یا وسایل جراحی اوست. آن مربوط به او نیست. او وقتی پایش را گذاشت بیرون، رفت به هاروارد از استاد پزشکی آنجا هیچ کم ندارد. به حضرت عباس! ما در علوم انسانی صفریم، صفر! مثل کف دست من. ما باید در این زمینه کار کنیم و این خیلی مهم است. ببینید، آینده دراز‌مدت این مملکت با پزشکی و مهندسی ساخته نمی‌شود. در آینده دراز مدت یک مملکت با آن نگاهی که ژاپن به جهان نگاه می‌کند، آلمان به جهان نگاه می‌کند، علوم انسانی هیچ کم از علوم تجربی و پزشکی ندارد. ما هیچ کم نداریم. آن دختری که خیلی جوان‌مرگ شد و بهترین ریاضی‌دان جهان بود عملا ، از همین دانشگاه شریف درآمده بود. من به دولت هیچ کاری ندارم. من نمی‌خواهم نکوهش کنم دولت را. دولت اصلا کیست؟ ماهیتی ا‌ست که وجودش به وجود افرادش است. در این ماهیت دولت ممکن است آدم‌های خیلی بزرگ و شریف و پاکدامن باشند و یا ممکن است م شتی دزد و قالتاق هم باشند. من هیچ کدامشان را ع ل ی‌الت عیین نمی‌شناسم که تحسین کنم یا تقبیح کنم. ما به دولت کاری نداریم. ببیند، دولت آمده مثلا توی کدکن ما شعبه دانشگاه آزاد باز می‌کند. در آنجا مثلا آمده دکترای فلسفه کانت می‌دهد حالا مسخره می‌کنم من این را، دارم مثال می‌زنم. ولی عملا همین‌طور است. آخر کجا؟ با کدام استادت تو داری کانت درس می‌دهی؟ ! تو می‌دانی اصلا کانت یعنی چی؟ ! استاد کانت ایرونی یعنی کی؟ حالا من کانت گفتم. ویتگنشتاینش، هگلش. ما در علوم انسانی بسیار وضع بدی داریم. خیلی فقیریم. شما این کنگره‌ها را نگاه کنید! هفت‌هشت ده تا آدم. ابن سینا باشد همان‌ها صحبت می‌کنند. کانت باشد همان‌ها صحبت می‌کنند. ویتگنشتاین باشد همان‌ها صحبت می‌کنند. نمی‌دانم، تاریخ ابن هیثم و فیزیک و بینایی در ابن هیثم و اینا باشد همان‌ها صحبت می‌کنند. این خیلی شرم دارد. خجالت نمی‌کشند. هی مرتب فراخوان، هی فراخوان. می‌گویند از الان تا روز دیگر برای ت نقیح‌الم ناظر ابن هیثم مقاله بدهید. مثلا یک خانم خانه‌داری که آشپزی‌اش را کرده و بچ ه‌اش را شیر داده است، می‌گوید چه عیبی دارد من هم در این فراخوان شرکت می‌کنم. می‌رود آنجا چایی می‌خورد، می‌نشیند و در کنگره تنقیح‌المناظر ابن هیثم هم شرکت می‌کند. آخر تو اسم ابن هیثم را ک ی شنیدی؟ ! محال است در کمبریج و آکسفورد فراخوان پیدا کنید. فراخوان یعنی چه؟ ! خانم آشپز و یک عد ه آدم بیکار و فلان و بهمان یک چیزی می‌نویسد و چه بسا از بیکاری بگوید بیا بخوان. کدام متخصص؟ ! ما الان یک آدمی که شفا را تدریس کند نداریم بی‌خود می‌گویند. یک آدمی که تمام شفا را بتواند درس بدهد نیست بی‌خود می‌گویند. یک قسمت خاص ی از الهیات را فقط توی حوزه حر افی و انشا‌نویسی و این‌هاست. کسی که از عهده تمام شفا بربیاید وجود ندارد. بقیه‌اش هم همینطور است. هیچ فرقی نمی‌کند. دولت باید از این توسعه عناوین علوم انسانی جلوگیری کند. همه دانشگاه‌ها نباید همه رشته‌ها را داشته باشند. ما برای متخص ص ابن سینا یک دانشگاه‌برای متخص ص سهروردی یک دانشگاه. برای متخص ص نمی‌دانم کانت یک دانشگاه. در همه دانشگاه‌ها که نمی‌شود. در دانشگاه تربت حیدریه یا نیشابور متخص ص کانت کجا هست که تو دکترای کانت می‌گذاری و دکترای هگل می‌گذاری. [مثال می‌زنم] خجالت دارد. این کاغذها را به دست بچ ه‌ها می‌دهید که چی؟ ! من نمی‌گویم که نباشد. ولی برای کل صاحب‌نظران میدان مطالعات کانت که صد سال دیگر انشاء الل ه ما یک نفر داشته باشیم که کانت را با همه ابعادش بشناسد و بتواند در یک کنگره بین‌المللی کانت ل کچر بدهد و برایش دست بزنند، صد سال دیگر، کلاهمان را باید به آسمان بیندازیم. یک دانشگاه شروع کند برای برنامه‌ریزی که ما می‌خواهیم متخص ص کانت تربیت کنیم، ه گ ل تربیت کنیم، اسپینوزا تربیت کنیم، ویتگنشتاین تربیت کنیم، راسل تربیت کنیم. می‌آیند در کوچک‌ترین روستاها دکتری فلسفه می‌دهند در همه رشته‌ها استاد دارند. این یعنی کشک! استاد محمدرضا شفیعی کدکنی