اضطراب و استرس در هر نوعی تاثیرات منفی بر بدن دارد و مشکلات زیادی را نه تنها از نظر روانی بلکه از نظر جسمی برای شما به وجود می آورد. با تاثیر اضطراب بر بدن و انواع آن بیشتر آشنا شوید. هر کسی هر از گاهی اضطراب را تجربه می کند، اما اضطراب مزمن می تواند در کیفیت خوب زندگی شما اختلال ایجاد کند. اگرچه شاید اضطراب را بیشتر با تغییرات رفتاری بشناسند اما می تواند عواقب جدی بر سلامت جسمی شما نیز داشته باشد. امروز، در اینجا می خواهیم در مورد تاثیرات عمده اضطراب در بدن صحبت کنیم. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه، با ما همراه باشید. اضطراب یک قسمت عادی از زندگی محسوب می شود. به عنوان مثال، شما ممکن است قبل از پیوستن به یک گروه یا انجام مصاحبه شغلی احساس اضطراب کرده باشید. اضطراب در کوتاه مدت تنفس و ضربان قلب شما را افزایش می دهد و جریان خون به مغز را متمرکز می کند یعنی جایی که شما به آن نیاز دارید. این واکنش کاملا بدنی شما را آماده می کند تا با یک وضعیت شدید رو به رو شوید. اگر اضطراب بیش از حد شدید شود، ممکن است احساس سبکی سر و حالت تهوع کنید. حالت اضطراب بیش از حد یا مداوم می تواند ت ثیر مخربی بر سلامت جسمی و روانی شما بگذارد. اختلالات اضطراب می توانند در هر مرحله از زندگی اتفاق بیفتند اما معمولا در سنین میانسالی شروع می شوند. موسسه ملی بهداشت روان ( NIMH ) می گوید زنان بیشتر از مردان دچار اضطراب اضطراب می شوند. تجربیات استرس زا در زندگی ممکن است خطر ابتلا به اختلال اضطراب را نیز افزایش دهد. علایم ممکن است بلافاصله یا سال ها بعد شروع شوند. داشتن یک وضعیت پزشکی جدی یا اختلال در مصرف مواد نیز می تواند به یک اختلال اضطراب منجر شود. انواع مختلفی از اختلالات اضطرابی وجود دارد که شامل موارد زیر هستند: اختلال اضطراب عمومی با اضطراب بیش از حد و بدون دلیل منطقی شناخته می شود. انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا ( ADAA ) تخمین می زند حدود ٫ میلیون بزرگسال آمریکایی هر سال مبتلا به اختلال اضطراب عمومی می شوند. اختلال اضطراب عمومی هنگامی تشخیص داده می شود که نگرانی شدید در مورد انواع چیزها به مدت شش ماه یا بیشتر طول بکشد. اگر یک مورد خفیف از اختلال اضطراب عمومی دارید، احتمالا می توانید فعالیت های عادی روزانه خود را انجام دهید. موارد شدیدتر ممکن است ت ثیر عمیقی بر زندگی شما داشته باشد. اختلال اضطراب اجتماعی شامل ترس فلج کننده از موقعیت های اجتماعی و قضاوت یا تحقیر دیگران است. این هراس شدید اجتماعی می تواند فرد را با احساس شرم و تنهایی مواجه کند. انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا خاطر نشان می کند حدود میلیون نفر از بزرگسال آمریکایی با اختلال اضطراب اجتماعی زندگی می کنند. سن شروع این عارضه در حدود سالگی است. بیش از یک سوم افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی قبل از پیگیری کمک، یک دهه یا بیشتر صبر می کنند. اختلال استرس پس از سانحه بعد از مشاهده یا تجربه رخداد یا واقعه آسیب زا بروز می کند. علایم می توانند بلافاصله شروع شده یا سال ها به ت خیر بیفتند. علل شایع این اختلال جنگ، بلایای طبیعی یا حمله فیزیکی هستند. اپیزودهای اختلال استرس پس از سانحه ممکن است بدون هشدار یا علامت قبلی آغاز شود. افراد مبتلا به اختلال وسواسی و اجباری ممکن است بیش از حد تمایل به انجام آداب و رسوم خاص (اجباری) با احساس ناراحتی داشته باشند یا افکار مزاحم و ناخواسته ای را تجربه کنند که می تواند ناراحت کننده باشند (وسواس)شستن مرتب دست ها، شمارش یا چک کردن چیزی از اجبارهای رایج این اختلال است. وسواس عمومی شامل نگرانی در مورد پاکیزگی، انگیزه های تهاجمی و الزام به تقارن داشتن چیزها است. موارد فوبیا شامل ترس از فضاهای تنگ (کلاستروفوبیا) ، ترس از ارتفاعات (آکروفوبیا) و بسیاری موارد دیگر است. ممکن است شما اضطراب شدید داشته باشید و بخواهید از مواجه شدن با چیزها یا وضعیت های ترساننده خودداری کنید. این اختلال باعث حملات هراس، احساس بی اختیار و خود به خودی اضطراب، وحشت یا عذاب قریب الوقوع می شود. علایم جسمی شامل تپش قلب، درد قفسه سینه و تنگی نفس است. این حملات ممکن است در هر زمانی اتفاق بیفتد. همچنین می توانید نوع دیگری از اختلال اضطراب را در کنار اختلال هراس نیز داشته باشید. اضطراب طولانی مدت و حملات هراس باعث می شود که مغز شما به طور منظم هورمون های استرس آزاد کند. این حالت می تواند تعداد دفعات علایمی مانند سردرد، سرگیجه و افسردگی را افزایش دهد. هنگامی که احساس اضطراب و استرس می کنید، مغز شما سیستم عصبی تان را با موج زیادی از هورمون ها و مواد شیمیایی مواجه می کند تا به شما در پاسخ به یک تهدید کمک نماید. آدرنالین و کورتیزول دو نمونه از این هورمون ها هستند. اگرچه وقوع اتفاق های پر استرس گاه به گاه مفید است اما قرار گرفتن طولانی مدت در معرض هورمون های استرس می تواند در طولانی مدت برای سلامتی جسمی شما مضر باشد. به عنوان مثال، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض کورتیزول می تواند باعث افزایش وزن شود. اختلالات اضطرابی می توانند باعث تند شدن ضربان قلب، تپش قلب و درد در قفسه سینه شوند. همچنین، ممکن است شما در معرض خطر ابتلا به فشار خون بالا و بیماری قلبی قرار بگیرید. اگر در حال حاضر بیماری قلبی دارید، اختلالات اضطرابی شما ممکن است خطر انسداد شرایین قلب را افزایش دهد. اضطراب بر سیستم های دفع کننده و هضم شما نیز ت ثیر منفی می گذارد. ممکن است شما دچار معده درد، حالت تهوع، اسهال و سایر مشکلات گوارشی شوید. از دست دادن اشتها نیز می تواند رخ دهد. ممکن است بعد از ابتلا به عفونت روده، بین اختلالات اضطرابی شما و ایجاد سندرم روده تحریک پذیر ( IBS ) ارتباط وجود داشته باشد. سندرم روده تحریک پذیر می تواند باعث استفراغ، اسهال یا یبوست شود. اضطراب می تواند پاسخ استرس جنگ یا گریز شما را برانگیزد و سیل مواد شیمیایی و هورمون هایی مانند آدرنالین را در سیستم شما رها کند. در کوتاه مدت، این عارضه باعث افزایش نبض و تنفس شما می شود، بنابراین، مغز شما می تواند اکسیژن بیشتری دریافت کند. این امر شما را برای پاسخگویی مناسب به یک وضعیت شدید آماده می کند. سیستم ایمنی بدن شما حتی ممکن است تقویت مختصری داشته باشد. وقتی دچار استرس گاه به گاه می شوید، بدن شما بعد از گذراندن استرس به عملکرد طبیعی خود باز می گردد. اما اگر به طور مکرر احساس اضطراب و استرس داشته باشید یا این حالت شما مدت زیادی طول بکشد، بدن شما هرگز به این سیگنال دست نمی یابد که به حالت عادی برگردد. این اضطراب می تواند سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف کرده و شما را در مقابل عفونت های ویروسی و بیماری های مکرر آسیب پذیرتر کند. همچنین، اگر شما دچار اضطراب باشید، ممکن است واکسن های منظم و روتین شما مفید واقع نشود. اضطراب باعث تنفس سریع و کم عمق می شود. اگر به بیماری انسداد مزمن ریوی ( COPD ) مبتلا هستید، ممکن است به دلیل عوارض ناشی از اضطراب در بیمارستان بستری شوید. علاوه بر این، اضطراب می تواند علایم آسم را بدتر کند. عوارض دیگراختلال اضطراب می تواند علایم دیگری از جمله موارد زیر را داشته باشد: سردرد فشار عضلانی بی خوابی افسردگی انزوا و گوشه گیری اجتماعیاگر مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه هستید، ممکن است یک بار فلاش بک یا بازگشت به گذشته را بارها و بارها به عنوان یک رخداد آسیب زا تجربه کنید. ممکن است شما به راحتی عصبانی یا دچار اضطراب شوید و شاید از نظر عاطفی و احساسی عقب نشینی کنید. علایم دیگر شامل کابوس، بی خوابی و غم است. منبع: روزیاتو