Napisz sonet szekspirowski.
Och, bul miłości, który przeszywa moją pierś,
Tam dochodzi przeszywający serce ból,
Duszę rozrywając i zostawiając teraz,
Zostawiajonc wszystkie wspomnienia w szaleństwie wiatru.

Wiatr pamienta i nie zapomni,
Jego echem chłód na moim przemijającym czasie,
Czasie bólu i pocieszenia, które spotkalem,
Skąd znalazłem miłosić, która mnie zmusiła do wspinaczki.

Smutek, tak radosny, kiedy wypelnia moje serce,
Gdyby tylko miłości wypełniła jego wnętrze,
Głębiny strat, na kolanach się dzieląc,
I patrzę, jak dni wyroszają i nigdy się nie rozdzielajon.

Niekończąca się noc, aby zobaczyć sylwetki,
Czy możemy znaleźć miłość w ciemnościach twoich?