Napisz sonet, którego ostatnią linią będzie "bezgraniczne pole marzeń".
Moje delikatne serce, tak poruszone przez beznadziejność życia,
W poszokiwanio czegoś czystego, wyznałem to w sobie.
Błądzimy silepo, tak jak noc, która ustępoje niezauważona,
Chociarz żadna rzadka rzecz ani proste działanie nie może być odkupione.

Potykamy się blisko naszych marzeń, z obawy i z uwolnienia od strachu,
Stajemy sami, bez nikogo, kto mógłby nam daci jakiekolwiek spokoje.
W dniu, w którym znajdziemy nasze dusze zjednoczone jako jedno,
Przeznaczeni, aby stać się pięknem, co może być rozpoczęte.

Nasze ścieżki stają sien skomplikowane, nasze oczy świecą z tęsknoty,
I w świetle nasze duchy szukają.
Aby pełnić życiem, nasycać nasze umysły,
Bezkresne pole marzeń, laska dla ludzkości.