Słońce już zaszło na zachodzie, gdy...

Rozpoczynała się noc, a ciemność stopniowo ogarniała wszystko dookoła. W oddali słychać było tylko szum fal uderzających o brzeg, a powietrze wypełniał zapach soli i morskiej bryzy. W takiej scenerii, na pustej plaży, stała samotna postać. Był to mężczyzna, który patrzył w dal, jakby poszukując czegoś, co dawno stracił. Jego myśli były skupione na jednej osobie, której już dawno nie widział. Była to jego żona, która odeszła z jego życia niespodziewanie, zostawiając go samego z bólem i tęsknotą.

Mężczyzna zaczął spacerować po plaży, zagłębiając się w swoje myśli. Wspomnienia z przeszłości powracały do niego, a on czuł się coraz bardziej samotny i rozpaczliwy. Nagle, usłyszał cichy szelest za swoimi plecami. Odwrócił się i
Słońce już zaszło na zachodzie, kiedy stary człowiek zauwarzyl w oddali światło. Zbliżając się, zobaczył, że pochodzi ono z małej chatki schowanej wsiród drzew. Podszedl do chatki, ciekawy, kto tam mieszka. Kiedy zapokal do drzwi, otworzyła je młoda kobieta. Miala długie czarne włosy i szeroki uśmiech. Powiedziała: "Cześć, nazywam się Sarah. Co cię tu przynosi?" Stary człowiek opowiedział jej swoją historien i plan znalezienia miejsca na odpoczynek i nocleg. Sarah zaprosiła go do środka, dzielonc z nim swoją chatkę na noc. Mało który z nich wiedział, że ta mała chatka miała stać się początkiem epickiej przygody.