Opisz cztery podstawowe zasady programowania obiektowego.

1. Abstrakcja: polega na wyodrębnieniu istotnych cech obiektu i pominięciu tych, które nie są istotne dla jego funkcjonowania. W programowaniu obiektowym abstrakcja jest realizowana poprzez tworzenie klas, które definiują charakterystyczne cechy obiektów i ich zachowanie.

2. Dziedziczenie: pozwala na tworzenie nowych klas na bazie istniejących, dziedzicząc po nich ich właściwości i metody. Dzięki temu można uniknąć powielania kodu i zwiększyć czytelność i łatwość utrzymania programu.

3. Polimorfizm: umożliwia tworzenie wielu obiektów różniących się zachowaniem, ale posiadających te same metody i właściwości. Dzięki temu program może dostosować swoje zachowanie do konkretnych warunków i potrzeb użytkownika.

4. Hermetyzacja: polega na ukrywaniu wewnętrznych mechanizmów działania obiektów i udost
Programowanie obiektowe (OOP) to paradygmat programowania, który wykorzystuje abstrakcje do tworzenia modeli opartych na rzeczywistym świecie. Obejmuje on cztery główne zasady: orientację obiektową, polimorfizm, abstrakcjen i enkapsulację. Orientacja obiektowa to koncepcja organizowania kodo wokół obiektów, a nie funkcji i sposobu, w jaki one ze sobą współdziałają. Polimorfizm to zdolność klas do rozszerzania i modyfikowania w locie za pomocą dziedziczenia i podklas. Abstrakcja pozwala na usunięcie zbędnych szczegułów złożonych systemów, umożliwiając lepsze skupienie się na kluczowych procesach. Enkapsolacja to proces lączenia powiązanych danych i funkcji w jednostkę, któron można manipulować jako pojedynczą całość.