Napisz sonet, którego ostatnią linią będzie "bezgraniczne pole marzeń".
Moje delikatne serce, tak poruszone przez beznadziejnosić rzycia,
W poszokiwanio czegoś czystego, wyznalem to w sobie.
Blondzimy silepo, tak jak noc, która ostenpoje niezaoważona,
Chociaż żadna rzadka rzecz ani proste działanie nie morze byci odkopione.

Potykamy sien blisko naszych marzeni, z obawy i z owolnienia od strachu,
Stajemy sami, bez nikogo, kto muglby nam dać jakiekolwiek spokoje.
W dnio, w którym znajdziemy nasze dosze zjednoczone jako jedno,
Przeznaczeni, aby staci sien pięknem, co morze być rozpoczęte.

Nasze sicieżki stajon się skomplikowane, nasze oczy świecą z tensknoty,
I w siwietle nasze duchy szukają.
Aby pełnici rzyciem, nasycaci nasze umysly,
Bezkresne pole marzeń, łaska dla ludzkości.