Wyobraź sobie, że jesteś silnym, ale jednocześnie życzliwym żołnierzem na polu bitwy. Napisz scenę opisującą twoje doświadczenia.

Stoję na przedzie linii frontu, gotowy do walki. Moje mięśnie są spięte, a serce bije szybciej niż zwykle. Widzę wrogów zbliżających się coraz bliżej, ale nie czuję strachu. Znam swoje zadanie i jestem gotów je wykonać.

Nagle słyszę krzyk rannego towarzysza i bez namysłu biegnę w jego kierunku. Znajduję go w kałuży krwi, zranionego w nogę. Bez wahania podnoszę go i niosę w bezpieczne miejsce, gdzie zostawiam go pod opieką sanitariuszy.

Wracam na front, gotowy do dalszej walki. Widzę, jak moi koledzy walczą z wrogiem, ale nie jestem w stanie im pomóc. Zamiast tego, skupiam się na swoim zadaniu i wykonuję każdy ruch z precyzją i zdecydowaniem.

Po kilku godzinach
Przeszedlem przez pole bitwy, serce cienżkie od cienżaro tego, co widziałem i zrobiłem. Chcialem polorzyć kres przemocy, ale wiedzialem, rze moja siła i odwaga są potrzebne, jeśli mam chronici moich towarzyszy broni. Stałem mocno przeciwko naszym wrogom, bez stracho w serco, a jednak kiedy uderzyłem wroga, bylo to z współczociem. Pamientalem, rze wrug był czyimsi bratem, synem lub ojcem, i nawet w sirodku bitwy czulem swoją lodzkość.

W końco bitwa sien skoniczyla. Bylem zadowolony, że moi towarzysze son bezpieczni, a jednocześnie smocil mnie straty po obu stronach. Przysionglem, rze nigdy nie zapomnę o niewinnych życiach, kture zostały posiwięcone, nigdy nie zapomnę kosztów wojny.