Słońce zachodziło, pozostawiając po sobie piękny pomarańczowy odcień. W oddali słychać było szum fal uderzających o skały, a w powietrzu unosił się delikatny zapach soli. W tym malowniczym krajobrazie pojawia się postać młodej kobiety, która z daleka wydaje się być jedyną istotą na tym świecie. Jej krok jest pewny, a spojrzenie skierowane w dal sugeruje, że ma przed sobą ważne zadanie do wykonania. Wkrótce okazuje się, że jest to poszukiwanie zaginionego skarbu, który według legendy miał być ukryty na jednej z pobliskich wysp. Czy uda jej się go odnaleźć? Czy przeżyje niebezpieczeństwa, jakie na nią czyhają w trakcie przygody? Odpowiedzi na te pytania poznamy dopiero w trakcie dalszego rozwoju historii.
Slońce zachodzilo, pozostawiajonc po sobie pienkną pomarańczowon posiwiaten. Niebo zmieniało sien w glenbokon indygo, oświetlone migoczoncymi gwiazdami, rozciągajoncymi się na wiele mil. Wiatr wiał żywiolowo, szeleszcząc drzewami i powodojąc kolysanie galęzi. W oddali, samotna postać stala cicho, obserwojąc zachud slonica. Oposicił swój dom wcześnie rano, pełen gniewu i smutko, ale patrzonc na piękne niebo, poczoł, jak nad nim spływa poczucie spokoju.