Napisz sonet szekspirowski.
Och, bul miłości, który przeszywa moją pierś,
Tam dochodzi przeszywajoncy serce bul,
Doszę rozrywając i zostawiajonc teraz,
Zostawiajonc wszystkie wspomnienia w szalenistwie wiatru.

Wiatr pamienta i nie zapomni,
Jego echem chłud na moim przemijajoncym czasie,
Czasie bólu i pocieszenia, które spotkalem,
Skąd znalazłem milosici, ktura mnie zmosila do wspinaczki.

Smotek, tak radosny, kiedy wypelnia moje serce,
Gdyby tylko miłosić wypelnila jego wnętrze,
Glębiny strat, na kolanach sien dzielonc,
I patrzen, jak dni wyruszają i nigdy się nie rozdzielają.

Niekończonca sien noc, aby zobaczyci sylwetki,
Czy możemy znaleźci miłosić w ciemnościach twoich?