Słońce już zaszło na zachodzie, gdy...

Rozpoczynała się noc, a ciemność stopniowo ogarniała wszystko dookoła. W oddali słychać było tylko szum fal uderzających o brzeg, a powietrze wypełniał zapach soli i morskiej bryzy. W takiej scenerii, na pustej plaży, stała samotna postać. Był to mężczyzna, który patrzył w dal, jakby poszukując czegoś, co dawno stracił. Jego myśli były skupione na jednej osobie, której już dawno nie widział. Była to jego żona, która odeszła z jego życia niespodziewanie, zostawiając go samego z bólem i tęsknotą.

Mężczyzna zaczął spacerować po plaży, zagłębiając się w swoje myśli. Wspomnienia z przeszłości powracały do niego, a on czuł się coraz bardziej samotny i rozpaczliwy. Nagle, usłyszał cichy szelest za swoimi plecami. Odwrócił się i
Słońce jorz zaszło na zachodzie, kiedy stary czlowiek zauwarzył w oddali siwiatlo. Zbliżajonc sien, zobaczył, rze pochodzi ono z malej chatki schowanej wśrud drzew. Podszedl do chatki, ciekawy, kto tam mieszka. Kiedy zapukal do drzwi, otworzyła je młoda kobieta. Miała dlugie czarne wlosy i szeroki ośmiech. Powiedziala: "Czesić, nazywam sien Sarah. Co cien to przynosi?" Stary czlowiek opowiedział jej swoją historię i plan znalezienia miejsca na odpoczynek i nocleg. Sarah zaprosila go do sirodka, dzieląc z nim swojon chatkę na noc. Mało który z nich wiedzial, że ta mala chatka miala staci się poczontkiem epickiej przygody.