ජනතාවාදය
ජනතාවාදය යනු  දේශපාලන භාෂිතයක් වන අතර, එහිදී  යමෙකු "ජනතාවගේ" පාර්ශවය ගන්නවා මිස  "ප්‍රභූන්ගේ" පාර්ශවය නොගනියි.  විසිවන සියවසෙහි බොහෝ කාලයක් පුරාවට, වැඩිමනත් වශයෙන් ලතින් ඇමරිකාවට සහ ඉන්දියාවට සීමාවූ දේශපාලන සංසිද්ධියක් ලෙසින් ජනතාවාදය සැලකුනද, 1980 ගණන් වල සිට,  කැනඩාව, ඉතාලිය, නෙදර්ලන්තය සහ, ස්කැන්ඩිනේවියානු රටවල් වැනි පළමු ලෝක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයන් තුලද, ජනතාවාදී න්‍යාපාර සහ පක්ෂ විසින් කිසියම් ආකාරයක සඵලත්වයක් භුක්තිවිඳි බව පෙනෙයි. 

ජනතාවාදියා සහ ජනතාවාදය යන පද, දේශපාලන පක්ෂ සහ දේශපාලනඥයන් විසින් ඔවුන්ගේ විරුද්ධවාදීන්ට එරෙහිව පරිභවාත්මක ලෙසින් බොහෝ විට භාවිතා කරමින් කියා සිටීමට උත්සාහ දරනුයේ, මෙම ජනතාවාදීන් (බොහෝවිට වාග්ලංකාර හෝ 'යථාරූපී නොවන' යෝජනා තුලින්) මහජනයා හා සමගින් සහානුභූතිව හැසිරෙන්නේ, දේශපාලන ප්‍රේක්ෂාවලිය තුල ඔවුන්ගේ ආකර්ෂණය වැඩි කර ගැනීම සඳහා පමණක් බවය.

ශාස්ත්‍රීය අර්ථදැක්වීම් 
ජනතාවාදයෙහි ශාස්ත්‍රීය හා විද්වත් අර්ථදැක්වීම, පසුගිය සියවස් ගණනාව තුල, පුළුල් ලෙසින් වෙනස්වීමට භාජනය වී ඇති අතර, ‘ජනතාව වෙත’ ආයාචනා, ‘ජනාන්දෝලන’ සහ ‘සියල්ලන්-ඩැහැගැනීමේ’ දේශපාලනය දැක්වීමට ලිහිල් සහ නොගැළපෙන ආකාර ලෙසින් භාවිතා කිරීමට හෝ වර්ගීකරණය අපැහැදිලි නව වර්ගයේ පක්ෂ විස්තර කර ගැනීමේ මගක් ලෙසින්ද  බොහෝ විට භාවිතා කර ඇත. ‘ජනතාවාදය’ දේශපාලනමය වර්ගීකරණයක් ලෙසින් අගය කොට සැලකීම අව මට්ටමක පැවතීමට හේතුවක් වශයෙන් ඇයගේ  පොපියුලිසම් තමැති  අධ්‍යයනයෙහිදී මාගරට් කැනොවන් දකින්නේ, මධ්‍යස්ථ මතධාරීන් හෝ සමාජවාදීන් හෝ ලෙසින් නොව, ජනතාවාදීන් විසින් තමන්  ‘ජනතාවාදීන්’ ලෙසින් හඳුන්වාගන්නේ ඉතා විරල ලෙසින් වීම සහ සාමාන්‍යයෙන් ඔවුන් සඳහා එම පදය යෙදූ විට එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යන හේතුන් නිසාය. 

කෙසේවෙතත්, මෑත වසරන්හිදී, ශාස්ත්‍රීය විද්වතුන් විසින් ජනතාවාදය සඳහා  අර්ථදැක්වීම් ගෙන හැර දැක්වීම නිසා ජනතාවාදීන් හඳුනාගැනීම සහ සංසන්දනය සඳහා ඉඩ සැලසී ඇත. ඩැනියෙල් ඇල්බර්ටාසි සහ ඩන්කන් මැක්ඩොනල් විසින් ජනතාවාදය අර්ථදක්වන්නේ,  “ස්වෛරී ජනතාවන් වෙතින්  ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම්, අගයයන්, සෞභාග්‍යය, අනන්‍යනතාවය, සහ හඬ අහිමි කරමින් (හෝ අහිමි කිරීමට යත්න දරමින්) සිටින සමූහයක් ලෙසින් දැක්වෙන ප්‍රභූ ජන හා  අන්තරාදායක ‘අනෙකුන්’ කණ්ඩායමකට එරෙහිව ධර්මිෂ්ඨ සහ සමජාතීය ජනතාව පෙළගස්වන" මතවාදයක් ලෙසිනි.

ආශ්‍රිත ලිපි
 Argumentum ad populum

සටහන්