සරත් එන්. සිල්වා
ජනාධිපති නීතිඥ සරත් නන්ද සිල්වා මහතා ශ්‍රී ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ 41 වැනි අගවිනිසුරුවරයා ලෙස කටයුතු කළේය.

ඔහු මහනුවර ත්‍රිත්ව විද්‍යාලයෙන් ප්‍රාථමික හා ද්විතීයික පාසල් අධ්‍යාපනය ලබා ශ්‍රී ලංකා නීති විද්‍යාලයට ගියේය. සිවිල් සේවයට පෙර, ඔහුගේ ජයග්‍රහණ අතර බ්‍රසල්ස් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් නීති ශාස්ත්‍රපති උපාධියක් ලබා ගැනීම ඇතුළත් විය. 1967 ජූනි මස ශ්‍රී ලංකා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ අධිනීතිඥවරයෙකු ලෙස ඇතුළත් වූ ඔහු 1968 දී නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ ඔටුන්න හිමි නීතීඥවරයෙකු ලෙස සිය වෘත්තීය ජීවිතය ආරම්භ කළේය. ඔහු 1975 දී ජ්‍යෙෂ්ඨ රජයේ අධිනීතිඥවරයා ලෙසත් 1979 දී නියෝජ්‍ය සොලිසිටර් ජනරාල් ලෙසත් උසස් කරන ලදී. 1987 දී ශ්‍රී ලංකා අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරයෙකු ලෙස පත් වූ ඔහු පසුව 1994 දී උසාවියේ සභාපති විය.

මතභේදාත්මක පත්වීම් සහ දෝෂාභියෝගය 
1995 දී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ප්‍රථම වරට පත්වන විටත්, පසුව 1996 දී ඇය යටතේ නීතිපතිවරයා ලෙසත් කටයුතු කළ විනිසුරු සිල්වා, එම වසරේම ජනාධිපති නීතිඥවරයකු ලෙස පත් වූ විට, ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මියගේ සමීපතමයකු ලෙස සැලකේ. 1999 දී ඔහු අගවිනිසුරු ලෙස පත් කිරීමත් සමඟම ශ්‍රී ලංකාව තුළ වඩාත් සුදුසුකම් ලත් පළපුරුදු විනිසුරුවරුන් සිටීම පිලිබඳ කනස්සල්ල සම්බන්ධයෙන් මාධ්‍ය තුළ පුලුල් විරෝධයක් මතු වූ අතර, චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මිය අධිකරණ තීන්දු පාලනය කිරීමට ඔහුව යොදා ගන්නා බව සැලකේ. ඔහු අධිකරණයේ සිටි කෙටි කාලීනව, විධායක ජනාධිපතිවරයාගේ දේශපාලන අවශ්‍යතා සපුරාලන ලෙස පෙනී ගිය බොහෝ අධිකරණ නඩු සඳහා දායක වී තීන්දු ලබා දී ඇත.

2003 මාර්තු මාසයේදී, බ්‍රිතාන්‍ය සරණාගත කවුන්සිලය, 2001 අගෝස්තු මාසයේ වාර්තාවක් උපුටා දක්වමින්, ජාත්‍යන්තර නීතිඥ සංගමය (IBA) "ස්වාධීන විශ්වසනීය අධිකරණ පද්ධතියක විශාල අවශ්‍යතාවයක්" ඇති බවට නිගමනය කළේය. ශ්‍රී ලංකාවේ. වගවීම නොමැතිකම, ස්වාභාවික යුක්තිය උල්ලංඝනය කිරීම සහ අනවශ්‍ය මැදිහත්වීම් සඳහා ඇති හැකියාව මෙන්ම නීතියේ ආධිපත්‍යය ආරක්ෂා කළ යුත්තේ කුමන තනතුරුද යන්න එහි විස්තරාත්මකව දක්වා ඇත. අගවිනිසුරු තනතුර සඳහන් කළේ අපයෝජනයට ලක්විය හැකි එකක් ලෙසය.

2001 ජූනි මාසයේ දී ඔහුගේ තනතුර සඳහා වූ දෝෂාභියෝගය ඔහුගේ අධිකරණය විසින්ම වළක්වන ලද විට , උනන්දුව පිළිබඳ ගැටුමක් සිල්වා ඉදිරියට පැමිණියේය. 

2001 අගෝස්තු මාසයේදී ජාත්‍යන්තර නීතිඥ සංගමය (IBA) නිගමනය කළේ ශ්‍රී ලංකාව තුළ "ස්වාධීන විශ්වසනීය අධිකරණ පද්ධතියක අතිමහත් අවශ්‍යතාවයක්" පවතින බවයි. වගවීම නොමැතිකම, ස්වභාවික යුක්තිය කඩවීම සහ අනවශ්‍ය ඇඟිලි ගැසීම්වලට ලක්විය හැකි අවස්ථා සවිස්තරාත්මකව දක්වා ඇති අතර ජනාධිපතිවරයා, රජය සහ අගවිනිසුරුවරයා ඇතුළු නීතියේ ආධිපත්‍යය ආරක්ෂා කළ යුතු ආයතන එය කඩාකප්පල් කිරීමට ක්‍රියා කරන බව පෙන්වා දුන්නේය. අගවිනිසුරු සිල්වා විසින් විමර්ශනයකින් තොරව අනෙකුත් අධිකරණ සාමාජිකයින් ඉවත් කර ඇති බව IBA වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වීය. මෙම ගැටළු තිබියදීත්, ඔහු 2009 ජුනි 5 දක්වා විශ්‍රාම යන තෙක් අගවිනිසුරුවරයා ලෙස කටයුතු කළේය.

යොමු කිරීම් 

1946 උපත්
ජීවමාන ජනයා
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ