ස්වසන පද්ධතිය
මිනිසාගේ සහ අනෙකුත් ක්ෂිරපායින්ගේ ස්වසන පද්ධතිය සමන්විත වන්නේ වාතය ගමන් කරන මාර්ග, පෙනහලු සහ ස්වසන පේෂි වලිනි. ස්වසන පේෂි චලනය මගින් වාතය දේහය තුල‍ට ගැනීම සහ දේහයන් පිටකිරිම සිදු කරයි. පෙනහලු වල ගර්ත පද්ධතිය තුළ ඔක්සිජන් වායු අණු සහ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් වායු අණු බාහිර වාතය සහ රුධිරය අතර විසරණය මගින් අක්මාව පරිවහණය කරනු ලබයි. එනම් පෙනහලු මගින් රුධිරය ඔක්සිජනිකරණය  කිරිම සහ ඊට සම්භාවිත කාබන් ඩයොක්සයිඩ් සහ අනෙකුත් වායුමය පරිවෘත්තිය අපද්‍රව්‍ය රැධිරයෙන් බැහැර කිරීම සිදු කරයි. එමෙන්ම එම පද්ධතිය කාබන්ඩයොක්සයිඩ් රැධිරයෙන් ඉවත්කිරීම මගින් දේහයේ අම්ල භෂ්ම තුලිතයට ඉවහල් වේ.

මිනිසාගේ ස්වසන පද්ධතිය

මිනිසාගේ සහ අනෙකුත් සතුන්ගේ ස්වසන පද්ධතිය වෘත්ත සහ අධර ස්වසන පද්ධතිය ස්යනාලය සහ පෙනහලු ලෙස කොටස් කල හැක.එමන්ම සන්නායක කලාපය (වායු ගෝලයන් අතර වායු ප්‍රවාහන කලාපය) සහ ස්වසන කලාපය (වායු විසරණය සිදුවන නාගරික කලාපය) ලෙසද වර්ග කල හැක. මෙම ස්වසන කලාපයටම සංක්‍රාම් කලාපයද අයත් වේ.

වායු ගමන් පඨය

-	වායු ගෝලය
-	නාස් කුහරය
-	ග්‍රයනිකාව (නාසය,‍ෙමෟඛ, සහ ස්වරාලයික)
-	ස්වරාලය
-	ස්වාසනාලය
-	උරස්කුහරය
-	ස්වස නාලිකා
-	ගර්ත