කුර් - ආනයේ සමුලාරම්භය හා විකාශය - වර්තමනයේ හදුනාගෙන ඇති පැරණිතම පිටපත
කුර් - ආනයේ සමුලාරම්භය හා විකාශය - වර්තමනයේ හදුනාගෙන ඇති පැරණිතම පිටපත

මෑතකදී යේමනයෙන් කුර් - ආන අත්පොත් වල කොටස් විශාල ප්‍රමාණයක් සොයාගෙන ඇත. මේවා සනාහි "අත්පිටපත් මන්දිරයේ" තැන්පත් කර ඇත. මෙම අත්පිටපත් වලට C - 14 පරීක්ණය සිදුකළ විට ඒවා  645 -690 CE දක්වා පැරණි බව කිව හැක. සානාහි ඇති කුර් - ආනයේ කොටස් වලින් හතළිහක් පමණ 1 වන සියවස (622-711CE) තෙත් පැරණි වේ.

තවත් වැදගත් සොයාගැනීමක් නම්, ජෙරැසලමේ ශිලාමය ගෝලාධර්යෙන් සොයාගත් මීටර් 240 ක් පමණ දිගැති කුර් - ආනීය ශිලා ලිපි.

	සමර්කන්ද් අත්පිටපත වැනි අත්පිටපත් සමුහයක් උස්මාන් විසින් යවනු ලැබු මුල් අත්පිටපත් ලෙස සැලකේ.

	ජෝන් ගිල්ක්‍රිස්ට් ට අනුව වර්තමානයේ හදුනාගෙන ඇති පැරණිතම පිටපත, මුහම්මද් නබිතුමාගේ වියෝවෙන් සියවසකට පමණක් පසු නිර්මාණය කළ ඒවායි. ඔහු මෙම නිගමනයට පැමිණ ඇත්තේ සුමර්කන්ද් හා ටොප්කපි වැනි පැරණිතම පිටපත් ලියා ඇති සුවිශේෂී කුෆික් අත් අකුරැ හේතුවෙනි.

	කුර් - ආනයේ සමහර පිටපත් විනාශ කළ ද අබ්දුල්ලාහ් ඉබ්නු මසුද්, උඹේ ඉබ්නු කාබ් සහ අලි විසින් උස්මානිය ලේඛනයට වඩා වෙනස් වු පිටපත් සංරක්ෂණය කළ බවට සමහැන්ගේ විශ්වාසයක්පවතී. මෙම පිටපත හා සම්මත අල් කුර් - ආනය අතර වෙනස්කම් හැටියම සොයාගෙන ඇත්තේ අක්ෂර විනායාසය, එකම තේරැම සහිත වෙනස් වචන භාවිතය හා පද්‍යයන්ගේ එකතුව වෙනස් විමයි.

	උස්මානීය අනුවාදය ලියා ඇත්තේ ඉතා පැරණි ස්වර ලක්ෂණ නොමැති අත් අකුරැ විශේෂයකින් වන බැවින් එම ලේඛණ නොයෙක් විදියට කියවා තේරැම් ගත හැකි. මෙම අනුවාදය රසම් ලෙස හදුන්වන අතර එය නොයෙක් වාචික ගායන සාම්ප්‍රදායන් බිමි වීමට හේතු විය. වචන වල නිවැරදි උච්ඡාරණය සදහා විද්වතුන් විසින් උස්මානීය අනුවාදයට  7000 CE -900CE කාලය තුල ස්වර ලක්ෂණ එකතු කරන ලදී. වර්තමානයේ භාවිතා වන කුර්  - ආනය උස්මානීය රසම් කුමනයෙන් ලියැවී ඇති අතර හෆ්ස් කියවීමේ සම්ප්‍රදායෙන් ගායනා වේ. මෙය 1922 දි කයිරෝහි අල් - අස්හාරා විශ්ව විද්‍යාලයෙන් සම්මත කර ඇත.