වයින්
වයින් යනු සාමාන්‍යයෙන් පැසුණු මිදි වලින් සාදන ලද මධ්‍යසාර පානයකි . යීස්ට් මිදි වල සීනි පරිභෝජනය කරන අතර එය එතනෝල් සහ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් බවට පරිවර්තනය කරයි, ක්‍රියාවලියේදී තාපය මුදාහරියි. විවිධ මිදි වර්ග සහ යීස්ට් වර්ග විවිධ වයින් වර්ගවල ප්‍රධාන සාධක වේ. මිදි වල ජෛව රසායනික වර්ධනය, පැසවීමට සම්බන්ධ ප්‍රතික්‍රියා, මිදි වැඩෙන පරිසරය ( terroir ) සහ වයින් නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය අතර ඇති සංකීර්ණ අන්තර්ක්‍රියා නිසා මෙම වෙනස්කම් ඇති වේ. බොහෝ රටවල් වයින්වල ශෛලීන් සහ ගුණාංග නිර්වචනය කිරීමට අදහස් කරන නීතිමය අභියාචනා පනවා ඇත. මේවා සාමාන්‍යයෙන් භූගෝලීය සම්භවය සහ අවසර ලත් මිදි වර්ග මෙන්ම වයින් නිෂ්පාදනයේ අනෙකුත් අංශ සීමා කරයි. ප්ලම්, චෙරි, දෙළුම්, බ්ලූබෙරි, කරන්ට් ඇතුළු එල්ඩර්බෙරි වැනි අනෙකුත් පලතුරු බෝග පැසවීම මගින් වයින් සෑදිය හැකිය.

වයින් වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ නිෂ්පාදනය කර ඇත. වයින් පිළිබඳ පැරණිතම සාක්ෂි වන්නේ අද ජෝර්ජියාවේ (ක්‍රි.පූ. 6000), පර්සියාවේ (ක්‍රි.පූ. 5000), ඉතාලියේ සහ ආර්මේනියාවේ (ක්‍රි.පූ. 4000) කොකේසස් ප්‍රදේශයෙනි . නිව් වර්ල්ඩ් වයින් ඇමරිකාවේ ආදිවාසීන් විසින් සාදන ලද මධ්‍යසාර පානවලට යම් සම්බන්ධයක් ඇති නමුත් ප්‍රධාන වශයෙන් නිව් ස්පාඤ්ඤයේ පසුකාලීන ස්පාඤ්ඤ සම්ප්‍රදායන්ට සම්බන්ධ වේ.   පසුව, පැරණි ලෝක වයින් තවදුරටත් viticulture ශිල්පීය ක්‍රම දියුණු කරන විට, යුරෝපය විශාලතම වයින් නිපදවන කලාප තුනක් ආවරණය කරයි. අද වන විට විශාලතම වයින් නිපදවන කලාප ඇති රටවල් පහ වන්නේ ඉතාලිය, ස්පාඤ්ඤය, ප්‍රංශය, එක්සත් ජනපදය සහ චීනයයි . 

වයින් දිගු කලක් තිස්සේ ආගමේ වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටු කර ඇත. රතු වයින් පුරාණ ඊජිප්තුවරුන් විසින් රුධිරය සමඟ සම්බන්ධ කරන ලදී  සහ ඩයොනිසස්ගේ ග්‍රීක නිකාය සහ රෝමවරුන් විසින් ඔවුන්ගේ බචනාලියාවේ භාවිතා කරන ලදී; යුදෙව් ආගම එය කිඩ්ඩුෂ්හි ද ක්‍රිස්තියානි ධර්මය දිව්‍ය සත්ප්‍රසාදයේ ද ඇතුළත් කරයි. ඊජිප්තු, ග්‍රීක, රෝම සහ ඊශ්‍රායල වයින් සංස්කෘතීන් තවමත් මෙම පැරණි මූලයන් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත. ඒ හා සමානව, ඉතාලියේ, ස්පාඤ්ඤයේ සහ ප්‍රංශයේ විශාලතම වයින් කලාපවලට සක්‍රමේන්තු වයින් සම්බන්ධ උරුමයන් ඇත, එසේම, නිරිතදිග එක්සත් ජනපදයේ viticulture සම්ප්‍රදායන් නව ස්පාඤ්ඤය තුළ ආරම්භ වූයේ කතෝලික ෆ්‍රියර්ස් සහ භික්ෂූන් විසින් ප්‍රථම වරට නිව් මෙක්සිකෝවේ සහ කැලිෆෝනියාවේ වයින් නිෂ්පාදනය කිරීමෙනි.

යොමු කිරීම්