වික්ටර් තෙන්නකෝන්
දේශමාන්‍ය විනිසුරු වික්ටර් තෙන්නකෝන් QC (9 සැප්තැම්බර් 1914 – අප්‍රේල් 1990) ශ්‍රී ලාංකික නීතිඥයෙක් සහ නීතිවේදියෙක් විය. ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ 35 වැනි අගවිනිසුරුවරයා ලෙස මෙන්ම 33 වැනි නීතිපතිවරයා සහ 23 වැනි සොලිසිටර් ජනරාල්වරයා ලෙසද කටයුතු කළේය.   තෙන්නකෝන් 1979 සිට 1984 දක්වා පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ කුලපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළේය.

මුල් ජීවිතය සහ අධ්‍යාපනය 
1914 සැප්තැම්බර් 9 වන දින බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාවේ මධ්‍යම පළාතේ උපත ලැබූ ඔහුට සහෝදරයන් හතර දෙනෙක් සිටියහ. හර්බට් තෙන්නකෝන්, ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ හිටපු අධිපති එස්. මිනිපේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රෙජිනෝල්ඩ් තෙන්නකෝන්, එම්. පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ව්‍යාධි විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය ජෝර්ජ් තෙන්නකෝන් සහ 1956 දී එක්සත් රාජධානියට සංක්‍රමණය වූ ඉංජිනේරුවෙකු වන කෙනත් තෙන්නකෝන් සහ එක් සහෝදරියක් වන ඩල්සි විජේනායක. 

ඔහු අධ්‍යාපනය ලැබුවේ මහනුවර ශාන්ත අන්තෝනි විද්‍යාලයෙන් ; ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ශාස්ත්‍රවේදී උපාධියක් ලබා පසුව ලංකා නීති විද්‍යාලයට ඇතුළත් විය. 1943 මැයි 4 වන දින ඔහු නීතිඥයෙකු ලෙස නීතිඥයෙකු ලෙස කැඳවනු ලැබීය .

නීති වෘත්තිය 
තෙන්නකෝන් කෑගල්ලේ දී නීතිඥ වෘත්තිය ආරම්භ කළ අතර 1946 ඔක්තෝබර් 1 වැනි දින නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ තාවකාලික අතිරේක ඔටුන්න හිමි නීතීඥවරයෙකු ලෙස පත් කරන ලදී. 1949 මාර්තු 14 සිට 1951 මාර්තු 5 දක්වා ඔහු උඩරට ගොවිජන කොමිසමේ ලේකම්වරයා ලෙස සේවය කිරීමට අනුයුක්ත කරන ලදී. 1949 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඔහු ඔටුන්න හිමි උපදේශක ලෙස පත් කරන ලදී; 1955 නොවැම්බරයේදී, ඔහු වැඩබලන ජ්‍යෙෂ්ඨ ඔටුන්න හිමි උපදේශක ලෙස පත් කරන ලද අතර 1956 මැයි මාසයේදී ජ්‍යෙෂ්ඨ ඔටුන්න හිමි නීතීඥ ලෙස තහවුරු කරන ලදී. 1957 අප්‍රේල් සහ 1961 ජූනි අතර ඔහු වැඩබලන නියෝජ්‍ය සොලිසිටර් ජනරාල්වරයා ලෙස සේවය කළේය. ඔහු සිවිල් නීතිය පිළිබඳ විශේෂඥයෙකු වුවද, ඔහු 1961 සැප්තැම්බර් සිට 1962 මාර්තු දක්වා ආසියානු පදනමේ ව්‍යවස්ථාපිත නීතිය පිළිබඳ ජ්‍යෙෂ්ඨ ශිෂ්‍යත්වයක් මත කොලොම්බියා විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළත් වූ අතර ආපසු පැමිණි පසු 1962 කුමන්ත්‍රණ උත්සාහයේදී නීතිපතිවරයාගේ නඩු පවරන කණ්ඩායමට එක් විය. 1964 දී ලංකාවේ සොලිසිටර් ජනරාල් ලෙස පත් කරන ලද ඔහු ශ්‍රීමත් හම්ප්‍රි වෝල්ඩොක් සමඟ සහයෝගයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දියානු දෙමළ ජාතිකයන්ගේ ජාතිකත්වය පිළිබඳ ගැටළු සම්බන්ධ ජාත්‍යන්තර නීතියේ අංශ පිළිබඳ රජයේ උපදේශකයෙකු ලෙස සිරිමා-ශාස්ත්‍රී ගිවිසුම සකස් කිරීමේ ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. 1965 දී ඔහු රැජිනගේ උපදේශකයෙකු ලෙස සේද ගත්තා. 1967 දී ඔහු පුයිස්නේ විනිසුරුවරයෙකු ලෙස ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පත් කරන ලදී. ඔහු 1967 පෙබරවාරි 8 සිට 1970 ජූලි  දක්වා සේවය කළ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ  මඩුල්ලේ සේවය කළ පළමු උඩරට ජාතිකයා විය.

1970 ජූලි මාසයේදී ඔහු නීතිපති ලෙස පත් කරන ලදී. ඔහුගේ ධූර කාලය තුළ, 1971 ජවිපෙ කැරැල්ලේ සැකකරුවන් විශාල පිරිසකට නඩු පැවරීම සඳහා ඔහු මතභේදාත්මක අපරාධ යුක්ති කොමිෂන් සභාව නිර්මාණය කළ අතර, පසුව එය විනිමය පාලන කඩකරන්නන්ට නඩු පැවරීම සඳහා දීර්ඝ කරන ලදී. රාජ්‍ය සේවයේ විශ්‍රාම යන වයස අවුරුදු 60 සම්පූර්ණ වූ ඔහු 1973 අගෝස්තු මාසයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරයෙකු ලෙස පත් වූ අතර 1973 දෙසැම්බර් 31 දක්වා සේවය කළේය. 1974 ජනවාරි 1 වන දින ඔහු ගාර්දියේ පුංචිහේවගේ අමරසීල සිල්වාගෙන් පසු අගවිනිසුරු ලෙස පත් වූ අතර 1977 සැප්තැම්බර් 8 වන දින විශ්‍රාම යන තෙක් සේවය කළේය.

පසුව වැඩ 
විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසු තෙන්නකෝන් බොහෝ තනතුරුවල සේවය කළේය. ඔහු 1977 සිට 1980 දක්වා සංවර්ධන සභා පිළිබඳ ජනාධිපති කොමිසමේ සභාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. නීති කොමිෂන් සභාව, වැටුප් සමාලෝචන කමිටුව, LB ෆිනෑන්ස් සමාගම, සීමාසහිත සෙන්ට්‍රල් හොස්පිට්ල්ස් සහ කොමර්ෂල් බැංකුවේ නියෝජ්‍ය සභාපති. 1984 දී ඔහු අධිකරණ අමාත්‍යාංශයේ නීති ප්‍රමාද සම්මන්ත්‍රණයේ සහ අභියාචනාධිකරණ කමිටුවේ මුලසුන දැරීය. 

තෙන්නකෝන් 1979 සිට 1984 දක්වා පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ කුලපතිවරයා ලෙස සේවය කළ අතර, ඔහුට නීති ආචාර්ය උපාධිය (LL. D.) විශ්ව විද්‍යාලය විසින් ගෞරවනීය හේතුව .   දී ප්‍රථම නිදහස් දින ජාතික ගෞරව ලැයිස්තුවේ දේශමාන්‍ය යන නාමයෙන් ජාතික ගෞරවය ඔහුට පිරිනමන ලදී.

පවුලක් 
තෙන්නකෝන් විවාහ වූයේ දොන් රිචඩ් විජේවර්ධනගේ ලේලිය වන සේමිතා විජේවර්ධන සමඟය. ඔවුන්ට අසිත පුතෙකු සහ දයන්ති සහ ප්‍රියානි යන දියණියන් දෙදෙනෙක් සිටියහ.

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි 

 ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිවරයාගේ සංචාර

Year of death missing
1914 උපත්