ෆ්ලූවොරින්
මූලද්‍රවය සියල්ල අතුරින් වාඩාත් ප්‍රතික්‍රියාකාරී වූත්  විද්‍යුත් වශයෙන් ඉතා රින  වුත් ෆ්ලුවොරින් -182 පමණ නටන පලාවන් කහ පැහැති ද්‍රවයක් බවට පත්කල හැකි කහ පැහැති වායුවකි.  කටුක ගඳක් ඇති වායුවේ අම්ලය  මස සමග ස්පර්ෂ වූ විට තදබල ලෙස  තුවාල සෑදේ. මෙම තුවාල වල ලාක්ෂනික කරුන නම් ඉතා දක්ෂ ලෙස වෙදකම් නොකලහොත් තුවාලය එන්න එන්නටම තදබල වීමයි.

ඉතිහාසය
ෆ්ලුවොරින් සංයොගයක් භාවිතයට ගත් ප්‍රථම අවස්ථාව වශයෙන් වාර්ථාගත වී ඇත්තේ   1670  ෂ්වන්හාඩට් විසින් ප්ලුවොස්පාර්වලත් සල්පියුරික් අම්ලයේත් මිශ්‍රණයකින් විදුරු නිරේඛනය කල අවස්තාව බව පෙනේ. 1771 දි  ෂෙල ,  හයිඩ්‍රොප්ලුවොරික් අම්ලයේ අශුද්ධ සැම්පලයක්  පිළියෙල කළ අතර ප්ලුවොස්පාර් මෙම අම්ලෙය්ත්   හුනුවලත් ලවණයක් බව  වටහා ගත්තේය. හයිඩ්‍රොප්ලුවොරික් අම්ලය  යනු  ක්ලෝරීන්වලට සදෘශ්‍ය , මෙතෙක් සොයා නොගත් මූලද්‍රවයක  ෆ්ලුවෝරින් වලත්  හයිඩ්‍රජන්  වලත් සංයෝගයක් විය හැකියැයි 1810 දි ඇම්පියර් (Ampere) යෝජනා කලේය. මීට ඉහත දී ගේ ලූසැක්  සහ තේනාඩ් විසින් එම අම්ලය  හොඳ හැටි අන්වේෂනය කර තිබුනි. එහෙත් එය අලුත් ඛන්ඩයක ඔක්සයිඩය යැයි සිතූහ.  එසේ වුවත්  ඉතා දක්ෂ ලෙස  වෙහෙස නොබලාත්  කළ පරික්ෂන ගණනාවකට  පසු  වත් ෆ්ලුවෝරින් වෙන්කර ගැනීමට  නොහැකිවා මෙන් පෙනෙන්නට විය. එහෙත් පරික්ෂන දුෂ්කරතා රාශියක් මැඩගෙන 1886 දී මොයිසාන් ජය අත්කරගත්තේය

මූලාශ්‍ර

මූලද්‍රව්‍යය