ශාස්ත්‍රිය ජීව විද්‍යාත්මක පළිබෝධක පාලනය
ශාස්ත්‍රිය ජීව විද්‍යාත්මක පළිබෝධක පාලනය

මෙම ක්‍රමය තුලින් ස්වභාවික පළිබෝධක සතුරන් ඔවුන් ස්වභාවිකව හටගත් ස්ථාන වලින් බැහැරවූ ස්ථාන වලට හදුන්වාදීම සිදුකරයි. මෙය සාමාන්‍යයෙන් සිදුකරන්නේ රාජ්‍යය අධිකාරි මගිනි. බොහෝ අවස්ථාවන්හිදී කෘමි පළිබෝධක සමග සම්බන්ධ වූ ස්වභාවික සතුරන් ප්‍රමාණවත් නොවේ. මෙවන් හදුන්වාදෙන කෘමින් විදේශික කෘමින් ලෙස හදුන්වනු ලබයි. විදේශික කෘමියකුට උදාහරණයන් වන්නේ උතුරු ඇමරිකාවට හදුන්වාදුන් යුරෝපානු ඉරිගු ගුල්ලාය. ශාස්ත්‍රිය ජීව විද්‍යාත්මක පළිබෝධක පාලනයේදී, හදුන්වා දුන් විදේශිය පළිබෝධක පාලනයට ස්වභාවික සතුරන් ආනයනය කිරිම, මුදාහැරීම හා ‍පවත්වාගැනිම සිදුකරයි.

මෙම ක්‍රියාදාමයේ පලමු පියවර වන්නේ හදුන්වාදුන් පළිබෝධකයේ මුල් ප්‍රභවය තීරණය කිරිමයි. අනතුරුව එම කෘමියා හා බැදුනු හා ළගින් සම්බන්ධ වූ සුදුසු ස්වභාවික සතුරන් එක්රැස්කිරීම සිදුකරයි. කිසියම් නුවුමනා ජීවින් එකතු වීම වැලැක්විමට මෙම ස්වභාවික සතුරන් නිරෝධන ක්‍රියාදාමයකට භාජනය කරයි. ස්වභාවික සතුරන් මුදාහරින භූමි භාගයේ සාර්ථකව ස්ථාපිත වී ඇත්ද යන්න තිරණය කිරිමට පසු අධ්‍යයනයන් සිදුකරනු ලබයි.

මෙම ක්‍රමය දිගුකල් පවතින හා ලාබදායි ක්‍රමයකි. ස්වභාවික සතුරන් එකතු කිරීම, ආනයක කිරීම හා බෝකිරීමේ මූලික වියදම් වලට අමතරව ඉතාමත් සුළු මුදලක් පමණක් මෙම ක්‍රමයට අවශ්‍යය වේ. සාර්ථකව ස්ථාපනය කිරීමෙන් අනතුරුව ඉතාමත් විරල වශයෙන් අතිරේක යෙදුම් මෙම ක්‍රමයට අවශ්‍යයවන අතර එය දිගින් දිගටම මිනිස් උදව් හා වියදම් රහිතව පළිබෝධක මර්ධනය සිදුකරයි. අවාසානාවන්ත ලෙස මෙම ක්‍රමය හැම අවස්ථාවකදිම ක්‍රියාකරන්නේ නැත. බොහෝවිට මෙම ක්‍රමය විදේශික පලිබෝධක පාලනයට වඩා ඵලදායි වන අතර ස්වදේශීය කෘමි පලිබෝධකයන් මර්ධනයට එතරම් ඵලදායි නොවේ.

පළිබෝධක පාලනය