බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය
බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය සමන්විත වූයේ එක්සත් රාජධානිය සහ එහි පූර්වගාමී රාජ්‍යයන් විසින් පාලනය කරන ලද හෝ පරිපාලනය කරන ලද ආධිපත්‍යය, යටත් විජිත, ආරක්‍ෂක ප්‍රදේශ, ජනවරම සහ අනෙකුත් ප්‍රදේශවලින් ය. එය ආරම්භ වූයේ 16 වන සියවසේ අගභාගයේ සහ 17 වන සියවසේ මුල් භාගයේ එංගලන්තය විසින් පිහිටුවන ලද විදේශීය දේපළ සහ වෙළඳ ස්ථාන සමඟිනි. 19 වන සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේ එහි උච්චතම අවස්ථාව වන විට, එය ඉතිහාසයේ විශාලතම අධිරාජ්‍යය වූ අතර, සියවසකට වැඩි කාලයක් පුරා, ප්‍රමුඛතම ගෝලීය බලවතා විය. 1913 වන විට, බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය, එවකට ලෝක ජනගහනයෙන් සියයට 23ක් වූ මිනිසුන් මිලියන 412කට වඩා පාලනය කළ අතර, 1920 වන විට, එය පෘථිවියේ මුළු භූමි ප්‍රමාණයෙන් සියයට 24ක් කි.මී. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස එහි ව්‍යවස්ථාමය, නෛතික, භාෂාමය සහ සංස්කෘතික උරුමය පුලුල්ව පැතිර ඇත. එහි බලයේ උච්චතම අවස්ථාවෙහිදී, එය විස්තර කරනු ලැබුවේ "සූර්‍යයා කිසිදා නොබැසෙන අධිරාජ්‍යය" ලෙසිනි, මන්ද සූර්යයා සෑම විටම අවම වශයෙන් එහි එක් ප්‍රදේශයකටවත් බබළයි.
බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය