සමාජ විද්‍යාව


සමාජ විද්යාවේ වැදගත්කම 

සමාජ විද්යාව, පුළුල් වශයෙන් කථා කරයි, ලෝකය ක්රියා කරන ආකාරය හා සමාජීය හැසිරීම් පිලිබඳ පැහැදිලි කිරීම් භාවිතා කරන ආකාරය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා දෙයි. ස්වභාවික විද්යාවන්ට (ජීව විද්යාව, රසායන විද්යාව, භෞතික විද්යාව) වලට සාපේක්ෂව ස්වාභාවික සංසිද්ධි (ප්රාථමික සෛල, අණු, සැහැල්ලු තරංග) විෂමතාවයන් සමාජ විද්යාවේ විෂයය වන්නේ සමාජයයි. සමාජ විද්යාඥයන් විසින් පරිණාමීය පර්යේෂණ ක්රම යොදාගනිමින් එකිනෙකා අතර අන්තර් පුද්ගල හා අන්තර්ක්රියාකාරි හැසිරීම් විමර්ශනය කිරීම, මිනිසුන් අපරාධ සිදු කරන්නේ ඇයිදැයි ජනතාව තුළ පෙලඹෙන්නේ ඇයිදැයි යන්න. මිනිසුන්ගේ හැසිරීම් රටාව ගැන අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට ආණ්ඩුවලට සහ ආයතනවලට ඉඩ සලසන අධ්යයනයකි.

සමාජ විද්යාවේ පාසලේදී, අපගේ ප්ධානතම විකල්පයන් වශයෙන් ප්රධාන විෂයයන් ලෙස ප්රධාන විෂයයන් තුනක් (මනෝවිද්යාව / දේශපාලන විද්යාව / සමාජ විද්යාව) තෝරා ගැනීම අපගේ ශිෂ්‍යයින්ට ලබා දෙයි.

 

මනෝවිද්යාව හැසිරීම සහ මානසික ක්රියාවලීන්ගේ විද්යාත්මක අධ්යයනයයි. මානසික ක්රියාවලීන් සිතුවිලි, හැඟීම්, චේතනා සහ වෙනත් නොකියවන සංසිද්ධි ලෙස හැසිරෙන අයගේ හැසිරීම් නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. මනෝවිද්යාත්මක න්යායන් සහ පර්යේෂණ ව්යාපාරික කර්මාන්තය, අධ්යාපනික සැකසුම්, රාජ්ය ප්රතිපත්ති සහ තවත් බොහෝ යෙදීම් තිබේ. මනෝවිද්යාවෙහි ප්රධාන උප-විෂයයන් සමාජ, සංවර්ධනයේ, සංජානනය, ජීව විද්යාත්මක, සෞඛ්ය, කාර්මික / සංවිධානාත්මක, අසාමාන්ය සහ පෞරුෂය මනෝවිද්යාව ඇතුළත් වේ.

දේශපාලන අයිතිවාසිකම්, වැදගත් අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම, අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම හා රට තුළ බලය සංවිධානය කිරීම ජාත්යන්තර සබඳතා හා ත්රස්තවාදය වෙත. සමකාලීන හා ඓතිහාසික සිදුවීම් වටහා ගැනීම සහ අර්ථ නිරූපණය කිරීම සඳහා විශ්ලේෂණ මෙවලම් සපයයි. බලය ව්යුහගතව, තරඟකාරී සහ ක්රියාත්මක වන ආකාරය පිළිබඳ වැදගත් අවබෝධයක් හුවමාරු කර ගැනීම. මෙම පාඨමාලාවේ දේශපාලන විද්යාවේ සියලු ප්රධාන උපසපත්වලින්ද - සංසන්දනාත්මක දේශපාලනය, ජාත්යන්තර සබඳතා, දේශපාලන න්යාය සහ දේශපාලන ආර්ථිකය.

සමාජීය ප්රවණතා සහ ආයතන සංස්කෘතිය, දේශපාලනය සහ ආර්ථිකය පිළිබඳ හැඟීමක් ඇති කරලීම සමාජවාදය යනු විවිධාකාර විනය හැසිරවීමකි. සමාජ විද්යාව පිළිබඳ පාඨමාලා යොමු වන්නේ ආසියාවේ විශේෂ අවධානයක් යොමු කරමින් ලෝකය වටා සමාජයේ වෙනස්කම්වලට හා තත්වයන්ට අදාළ ශිෂ්ය විවේචනාත්මක චින්තනය වර්ධනය කිරීමයි. සමාජ අසමානතාව, සංක්රමණ හා නාගරීකරණය යන දෙඅංශයේම සමාජීය ගැටළු වලට විසඳුම් සපයන අතර පාඨමාලා හා විලාසිතා වැනි සමාජීය ප්රතිඵලවල ජාල වල භූමිකාවද මෙම ගැටළු වලට විසඳුම් සපයයි.සමාජ විද්යාව යනු සමාජය තුළ සහ සමාජය තුළ සිටින පුද්ගලයන් අතර සම්බන්ධතා පිළිබඳව සැලකිලිමත් වන ශාස්ත්රාලික විනයක ප්රධාන අංශයකි. අනෙක් අතට එය "සමාජ විද්යාව" ලෙස සැලකේ. සමාජ විද්යාව ආර්ථික විද්යාව, දේශපාලන විද්යාව, මානව භූගෝල විද්යාව, ජන විකාශනය, මනෝවිද්යාව, සමාජ විද්යාව, මානව විද්යාව, පුරාවිද්යාව, විද්යාව, ඉතිහාසය සහ වාග් විද්යාව යන ක්ෂේත්රයන්ගෙන් සමන්විතය. 19 වන සියවසේදී පිහිටුවන ලද "සමාජයේ විද්යාව" වන සමාජ විද්යාවෙහි ක්ෂේත්රයට විශේෂයෙන් යොමු දැක්වීමට මෙම යෙදුම සමහර අවස්ථාවල භාවිතා වේ. සමාජීය විද්යාවන්හි උප විෂයන් පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක ලැයිස්තුවක් සමාජ විද්යාව පිළිබඳ සැකිල්ලේ සොයාගත හැකිය.

සමාජ විද්යාව අවබෝධ කරගත් මෙවලම් ලෙස ස්වාභාවික විද්යාවන්හි ඇති සමානකම් ඇති ක්රමවාදී සමාජ විද්යාඥයෝ ක්රමවේදයන් භාවිතා කරති. එබැවින් විද්යාව නිර්වචනය කරන නවීන අර්ථයෙන් එය විද්යාව අර්ථ දක්වයි. පරස්පර විරෝධී සමාජ විද්යාඥයින්, ප්රතිවිරුද්ධව, සමාජ විවේචනය හෝ සංකේතමය අර්ථකථනය භාවිතා කිරීම වෙනුවට අනුක්රමාත්මක ලෙස අසමාදර්ශී න්යායන් සාදනු වෙනුවට, විද්යාව පුලුල් අර්ථයකින් සලකනු ඇත. නූතන අධ්යයන කටයුතුවල දී, පර්යේෂකයන් බොහෝ විට සරල ක්රමවේදයන් භාවිතා කරමින්, විවිධ ක්රමවේදයන් භාවිතා කරති (උදාහරණ වශයෙන් ප්රමාණාත්මක හා ගුණාත්මක පර්යේෂණ ඒකාබද්ධ කිරීම). සමාජ පර්යේෂණය යන වචනය ද සිය අරමුණු හා ක්රමවේදයන් තුළ විවිධ විවේචනවලින් ලත් වෘත්තිකයන් ලෙස ස්වාධීන උපාධියක් ලබා ගෙන ඇත.

ඉතිහාසය

සමාජ විද්යාවේ ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ 1650 න් පසු බුද්ධි යුගය තුළිනි. ස්වාභාවික දර්ශනය තුල විප්ලවයක් දැකීම, "විද්යාත්මක" යමක් වටහා ගත් පුද්ගලයන්ගේ මූලික රාමුව වෙනස් කිරීමයි. සමාජ විද්යාව මූලාරම්භයෙන් සදාචාරාත්මක දර්ශනයෙන් මතු වූ අතර කාර්මික විප්ලවය හා ප්රංශ විප්ලවය වැනි විප්ලවවාදී යුගයට බලපෑවේය. [1] [2] [3] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [3]
18 වන ශතවර්ෂයේ සමාජ විද්යාවන්ගේ ආරම්භය ඩිඩෝඩෝගේ මහා විශ්වකෝෂය තුලින් පිළිබිඹු වන අතර, ජීන් ජැක් රෙසෝ හා අනෙකුත් පුරෝගාමීන්ගේ ලිපි වලින් පිළිබිඹු වේ. සමාජ විද්යාවන්ගේ වර්ධනය ද වෙනත් විශේෂිත විශ්වකෝෂ වල පිලිබිඹු වේ. නූතන කාල පරිච්ඡේදය "සමාජ විද්යාව" මුලින්ම භාවිතා කළේ සංකල්පමය ක්ෂේත්රයක් ලෙසය. [4] සමාජ විද්යාව බලපෑම්කාරීත්වයේ බලපෑමට [1], සැබවින්ම ධනාත්මක හැඟීම් අත්දැකීම් මත පදනම් වූ දැනුම හා ඍණාත්මක වීම වැළැක්වීම; පාරභෞතික සමපේක්ෂනය මඟහැරී ගියේය. ඔගස්ටේ කොට් විසින් චාල්ස් ෆූරියගේ අදහස් වලින් ගත් කල ක්ෂේත්රයේ විස්තර කිරීම සඳහා "විද්යාත්මක සමාජය" යන යෙදුම යොදා ගත්තේය. කෝට්ස් ද සමාජ ක්ෂේත්රයේ සමාජ භෞතික විද්යාව ලෙස හැඳින්වේ. [1] [5]
මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ අනෙකුත් විද්යාත්මක ක්ෂේත්රවල බලපෑමට ලක්ව ඇති සමාජීය විද්යාවන් තුළ වර්ධනය වූ මාර්ග පහක් තිබිණි. [1] ගනු ලැබූ එක් මාර්ගයක් වූයේ සමාජ පර්යේෂණයේ නැඟීමයි. එක්සත් ජනපදයේ හා යුරෝපයේ විවිධ ප්රදේශ වල විශාල සංඛ්යානමය සමීක්ෂණ සිදු කරන ලදී. "සමාජ කරුණු" ගැන අධ්යයනය කරමින්, එම්ලී ඩර්ක්හයිම් විසින් ආරම්භ කරන ලද තවත් මාර්ගයක් ආරම්භ කරන ලද අතර විල්ෆ්රෙඩෝ පැරේෝට, උපකල්පිත න්යායන් සහ එක්තරා න්යායන් විවෘත කිරීම ය. සමාජීය සංසිද්ධීන් හඳුනාගෙන අවබෝධ කරගත් ක්රමවේදයට අනුව, තෙවන අර්ථය වර්ධනය වී තිබේ. මෙය මැක්ස් වෙබර් වැනි චරිතවලින් ආරක්ෂා විය. ආර්ථික විද්යාව පදනම් කර ගත් සිව්වන මාර්ගය සංවර්ධනය කර ආර්ථික විද්යාව දැඩි විද්යා විද්යාව ලෙස වර්ධනය කර ඇත. අන්තිම මාර්ගය වූයේ දැනුම හා සමාජ අගයන් අතර සම්බන්ධතාවයකි. මැක්ස් වෙබර්ගේ ප්රතිංධිසරාේධවාදය හා ධෛර්යය පිළිබඳ සමාජ විද්යාව මෙම වෙනස දැඩි ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. මෙම මාර්ගයේ න්යාය (විස්තරය) සහ බෙහෙත් වට්ටෝරුව විෂයය පිළිබඳව නොගැලපෙන විධිමත් සාකච්ඡාවක්.
විසිවන ශතවර්ෂයේ ආරම්භයේ දී, බුද්ධත්වයට පත් දර්ශනය විවිධාකාරයෙන් අභියෝගයට ලක් විය. විද්යාත්මක විප්ලවයේ අවසානයෙන් පසුව සම්භාව්ය න්යායන් භාවිතයෙන් පසු, විවිධ ක්ෙෂේත වල පරීක්ෂණාත්මක අධ්යයනයන් සඳහා ගණිත අධ්යයනයන් සහ න්යායික ව්යුහය තැනීමට සමීකරණ අධ්යයනය කිරීම ආදේශ කළහ. සමාජ විද්යාවේ උප පොළවල් වර්ධනය කිරීම ක්රමවේදය තුළ ඉතා ප්රමාණාත්මකව වැඩිවිය. මානව හැසිරීම්, සමාජීය සහ පාරිසරික සාධක පිළිබඳ විද්යාත්මක පරීක්ෂණයෙහි අන්තර්-විද්වත් හා හරස්-විනයානුකුල ස්වභාවය සමාජ විද්යා ක්රමවේදයේ ඇතැම් අංගයන් කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වන ස්වාභාවික විද්යාවන් බොහෝය. මායිම් හුදකලා කිරීමේ නිදසුන් වන්නේ වෛද්ය විද්යාව, සමාජීය සමාජ විද්යාව, ස්නායු මනෝ විද්යාව, ජෛව ආර්ථිකය, ඉතිහාසය සහ සමාජ විද්යාව යන සමාජ විද්යාත්මක පර්යේෂණයන් වැනි නැගී එන ශික්ෂණයන් ය. මානව ක්රියාකාරිත්වය හා එහි ඇඟවුම් හා ප්රතිවිපාක අධ්යයනය කිරීම තුලින් ප්රමාණාත්මක පර්යේෂණ සහ ගුණාත්මක ක්රම ඒකාබද්ධ කෙරේ. විසිවන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ සංඛ්යා ලේඛන ව්යවහාරික ගණිතයේ නිදහස් විනය හැසිරවීම බවට පත් විය. සංඛ්යානමය ක්රම උපයෝගි කර ගත්හ.
සමකාලීන කාලවලදී කාල් පොප්පර් සහ ටැල්කොට් පාර්ෂන්ස් සමාජ විද්යාව දියුණු කිරීම කෙරෙහි බලපෑවේය. [1] මහා පරිමාණ, වර්ධනය වන දත්ත බැංකු සඳහා සැලකිය යුතු සාර්ථකත්වයක් සහිත, විවිධාකාර වූ මධ්යම ප්රමාණයේ න්යායන් සමග යෝජිත "ශ්රේෂ්ඨ න්යාය" සමග සම්බන්ධ කිරීමට බලය හා refinement තිබිය හැකි එක් සම්මුතියක් සොයා ගැනීම පර්යේෂකයන් දිගටම කරගෙන යනු ලබයි. තව දුරටත්, අනුග්රහය බලන්න. සමාජ විද්යාවන් අනාගතයේ දී අනාගතයේ දී විවිධ ක්ෂේත්රවල පර්යේෂණයන් හා කෙටිකාලීන ක්ෂේත්ර පිළිබඳ ප්රවේශමෙන් වෙනස් කලාපයන්ගෙන් සමන්විත වේ. [1]

"සමාජ විද්යාව" යන්නෙන් අදහස් වන්නේ කොට්ට්, ඩර්ක්හයිම්, මාක්ස් සහ වෙබර් වැනි චින්තකයින් විසින් පිහිටුවන ලද සමාජයේ නිශ්චිත විද්යාවන්ය. සාමාන්යයෙන් "උතුම් විද්යාව" හා කලා ශිල්ප වලින් බැහැරව පවතින සියලූම ශික්ෂණ වලට යොමු විය හැකිය. 19 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගය වන විට විද්යාත්මක සමාජ විද්යාවන් ක්ෂේත්ර පහකින් සමන්විත විය: නීතිය, අධ්යාපනය, සෞඛ්ය, ආර්ථිකය හා වෙළඳාම හා නීතිය සංශෝධනය කිරීම සහ ව්යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීම [2]

මානව විද්යාව
ප්රධාන ලිපි: මානව විද්යාව සහ මානව විද්යාවේ සැකිල්ල
මානව විද්යාව යනු මානව සම්පුර්ණයෙන් මනුෂ්යත්වයේ විද්යාවයි. එය මිනිසාගේ විද්යාවයි. මෙම ශික්ෂණය සමාජ විද්යාවන්, මානව ශාස්ත්ර සහ මානව ජීව විද්යාවේ විවිධ පැතිකඩයන් ඒකාබද්ධ කිරීම සමඟ කටයුතු කරයි. විසිවන සියවසේ දී, ශාස්ත්රාලික ශික්ෂණයන් බොහෝ විට ආයතනික වශයෙන් පුළුල් වසම් තුනකට බෙදා ඇත. ස්වාභාවික විද්යාව පුනර්ජනනීය හා විශ්වාසනීය පර්යේෂණ මගින් සාමාන්ය නීති පැනවීමට උත්සාහ කරයි. මානව ශාස්ත්රාලිය සාමාන්යයෙන් තනි පුද්ගලයන්, සිද්ධීන්, හෝ යුගයන් පිළිබඳ අවබෝධයෙන් අවධාරණය කරමින් දේශීය ඉතිහාසය, ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය, සාහිත්යය, සංගීතය සහ කලාවන් හරහා අධ්යයනය කරයි. සාමාන්යයෙන් විද්යාත්මක ක්රමවේදයන් මගින් සමාජීය සංසිද්ධීන් සාමාන්යයෙන් විද්යාත්මක ක්රම වලින් වෙනස් වන ක්රමවේදයන් සාමාන්යකරණය කළ හැකි ආකාරයෙන් සමාජ විද්යාවන් විසින් සාමාන්යයෙන් උත්සාහ දරා ඇත.

මානව විද්යාත්මක සමාජ විද්යාව බොහෝ විට භෞතික විද්යාවේ හෝ රසායනික විද්යාවේ සාමාන්ය නීතියට වඩා සාමාන්ය ආකාරයේ සංවේදී විස්තර දක්වයි. එසේ නැතහොත්, මනෝවිද්යාවෙහි බොහෝ ක්ෂේත්රවල මෙන්, සාමාන්ය සිද්ධාන්ත මගින් තනි තනි සිද්ධීන් විස්තර කරනු ඇත. ඉතිහාසයෙහි සමහර ක්ෂේත්ර වැනි මානව විද්යාව (මානව ඉතිහාසය) මානව වර්ගයාගේ එක් කාණ්ඩයකට පහසුවෙන් නොගැළපේ. එක්සත් ජනපදය තුළ මානව විද්යාව උප ක්ෂේත්ර හතරකට බෙදී ඇත: පුරාවිද්යාව, භෞතික හෝ ජීව විද්යාත්මක මානව විද්යාව, මානවවිද්යා වාග් විද්යාව හා සංස්කෘතික මානව විද්යාව යන අංශයන් ය. බොහෝ උපාධි අෙප්ක්ෂක ආයතනයන්හි එය ලබා ෙදන පෙද්ශයකි. Anthropos (άνθρωπος) යන වචනය ග්රීක භාෂාවෙන් "මනුෂ්යයා" හෝ "පුද්ගලයා" යන ග්රීක් වචනයයි. එරික් වුල්ෆ් සමාජ විද්යා සංස්කෘතික මානව විද්යාව "මානව ශාස්ත්රයන්ගේ වඩාත්ම විද්යාත්මක හා විද්යාවේ වඩාත් විද්යාත්මක" ලෙස විස්තර කළේය.

මානව විද්යාවේ අරමුණ වන්නේ මිනිසුන් හා මිනිස් ස්වභාවය පිළිබඳ සමස්ත තොරතුරු සැපයීමයි. මෙහි අර්ථය වන්නේ මානව විද්යාඥයින් සාමාන්යයෙන් එක් උප ක්ෂේත්රයක විශේෂඥයන් වුවද, ඕනෑම ගැටලුවක ජෛව, භාෂාමය, ඓතිහාසික හා සංස්කෘතික අංගයන් සැමවිටම මතකයේ තබා ගනී. මානව විද්යාව තුළ සංකීර්ණ හා කාර්මික වූ බටහිර සමාජවල විද්යාව ලෙස විද්යාව ලෙස හැදී වැඩුණු නිසා මානව විද්යාවේ ප්රබල ප්රවනතාවයක් මානව විද්යාවේ ප්රචණඩත්වයට සරිලන සමාජ විද්යාව සමඟ සමීපව කටයුතු කිරීම, "බාල". [9] අද දින මානව විද්යාඥයන් "අඩු සංකීර්ණ" සමිති වැනි පද යොදා ගනී. නැතහොත් කාර්මික නොවන බටහිර සංස්කෘතීන්වල ජීවත් වන මානවයන් ගැන සඳහන් කිරීම සඳහා "පශු සම්පත්දායකයා" හෝ "ගොවියා" හෝ "උද්යාන විද්යාඥ" එවැනි පුද්ගලයින් හෝ ජනප්රිය (ethnos) මානව විද්යාව තුළ විශාල උනන්දුවක් ඉතිරිව තිබේ.

සමකාලීන චාරිත්රානුකූලව නිරීක්ෂණය කිරීමත් සමඟම ජෛව විද්යාත්මක, පුරාවිද්යාත්මක හා භාෂාමය දත්ත යොදාගෙන මිනිසුන් විස්තර කිරීම සඳහා බොහෝ මානව විද්යාඥයින් බොහෝ දෙනෙකු මානව විද්යාව සඳහා යොමු කරයි. 1990 දශකයේ හා 2000 දශකවල දී, සංස්කෘතිය යනු කවරෙක් ද යන්න පැහැදිලි කිරීමක් ඉල්ලා සිටියි. ඔහුගේ හෝ ඇයගේ සංස්කෘතිය අවසන් වන විට සහ තවත් ආරම්භයක් ගැන නිරීක්ෂකයෙකු දන්නේ කෙසේද යන්නත්, මානව විද්යාව ලිවීමේ වෙනත් වැදගත් තීරණාත්මක මාතෘකාවන් පිළිබඳවත් දැනගන්නට තිබේ. එක් විශාල පරිණාමීය ගෝලීය සංස්කෘතියක කොටසක් ලෙස සියලු මානව සංස්කෘතීන් දෙස බලනු ලැබේ. බොහෝ දේශීය නිරීක්ෂණයන් මගින් සම්පාදනය කිරීමෙන් නිරීක්ෂණය කළ හැකි දෙය බිමෙහි නිරීක්ෂණය කළ හැකි අතර මෙම ගතික සබඳතා සංස්කෘතික, ජීව විද්යාත්මක, භාෂාමය හෝ පුරාවිද්යාත්මක වේ.

ආර්ථික විද්යාව
ප්රධාන ලිපි: ආර්ථික විද්යාව සහ ආර්ථික විද්යාව පිළිබඳ සැකිල්ල
ආර්ථික විද්යාව යනු ධනය නිෂ්පාදනය, බෙදා හැරීම සහ පරිභෝජනය විශ්ලේෂණය කිරීම හා විස්තර කිරීමට උත්සාහ කරන සමාජ විද්යාවයි. [12] "ආර්ථික විද්යාව" යන වචනය ග්රීක οἶκος [oikos], "පවුල, ගෘහය, වතු" සහ νόμος [nomos], "චාරිත්ර, නීතිය" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ "ගෘහ පාලනය" හෝ "රාජ්ය කළමනාකරණය" යන්නයි. අර්ථශාස්ත්රඥයෙක් ආර්ථිකමය සංකල්ප සහ දත්ත යොදා ගනිමින් රැකියාවක නියුක්ත පුද්ගලයකු හෝ විෂය පිළිබඳ උපාධියක් ලබා ඇති අයෙකුය. 1932 දී ලයනල් රොබින්ස් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ආර්ථික විද්යාව පිළිබඳ සම්භාව්ය කෙටි අර්ථ දැක්වීම "මානව හැසිරීම් අධ්යයනය කරන විද්යාව විකල්ප භාවිතයන් ඇති විරල ආකාරයන් අතර සම්බන්ධය" ලෙස අධ්යයනය කරයි. හිඟකමෙන් හා විකල්ප භාවිතයෙන් තොර ආර්ථික ගැටළුවක් නැත. තව දුරටත් අදහස් දක්වන්නේ "අවශ්යතා සහ අවශ්යතා සපුරාලීමට මිනිසුන් උත්සාහ කරන ආකාරය අධ්යයනය කිරීම" සහ "මානව හැසිරීම් වල මූල්ය අංශ පිළිබඳව අධ්යයනය කිරීම" ය.

හොඳ මිලකට මිලදි ගැනුම්කරුවන්ගේ ගනුදෙනුව, ග්වාටමාල හි චිකිකස්ටෙන්ගන් වෙළඳපොළේ ඔවුන්ගේ හොඳම පෙරමුනේ ඉදිරියට යන අතරේ.
ආර්ථික විද්යාව පුළුල් ශාඛා දෙකක් ඇත: ක්ෂුද්ර ආර්ථිකය, විශ්ලේෂණ ඒකකයක් තනි පුද්ගල නියෝජිතයකු වන අතර, විශ්ලේෂණ ඒකකයක් සමස්තයක් ලෙස ආර්ථිකයක් වන macroeconomics, වැනි. විෂයෙහි තවත් බෙදීම් ඇති ආර්ථික සාධක අනාවැකි සහ පැහැදිලි කිරීම සඳහා ධනාත්මක ආර්ථික විද්යාව, නිර්ණායක ආර්ථික විද්යාව, සමහර නිර්ණායක මගින් තෝරා ගැනීම් සහ ක්රියාවන් සිදු කරනු ලබයි. එවන් නියෝගයන් අනිවාර්යයෙන්ම ආත්මීය වටිනාකම විනිශ්චයන් ඇතුළත් වේ. විසිවන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ සිට, ආර්ථික විද්යාව බොහෝ සෙයින් ඉලක්කගත කළ හැකි ප්රමාණවලින්, න්යායික ආකෘති සහ ආනුභූතික විශ්ලේෂණයන් භාවිතා කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, ප්රමාණාත්මක ආකෘති, භෞතචිකිත්සක පාසල මෙන් ම සොයා ගත හැකිය. දේශපාලනික, නීතිය, මනෝ විද්යාව, ඉතිහාසය, ආගම, විවාහය සහ පවුල් ජීවිතය සහ අනෙකුත් සමාජීය අන්තර්ක්රියාකාරිත්වය වැනි ආර්ථික සමාජ තර්කනයන් මෑත දශකයන්හි දී ආර්ථිකමය තර්ක කිරීම් වැඩි වැඩියෙන් යොදා තිබේ. (2) "ආර්ථික වටිනාකම" යනු වෙළඳපල (ආයුධ "දිගු) ගනුදෙනු මගින් හෙළිදරව් කර ඇති පරිදි ගෙවීමට ඇති කැමැත්තයි. ආයතනික ආර්ථික විද්යාව, හරිත ආර්ථික විද්යාව, මාක්ස්වාදී ආර්ථික විද්යාව හා ආර්ථික සමාජ විද්යාව වැනි වෙනත් ආගම්වල විෂමතාවේ ඇති පාසල්, වෙනත් හේතුන් උපයෝගී කර ගනී. නිදසුනක් ලෙස, මාක්ස්වාදී ආර්ථික විද්යාව උපකල්පනය කරන්නේ ආර්ථික විද්යාවේ මූලික වශයෙන් විනිමය වටිනාකම පිළිබඳ විමර්ශනය කිරීමයි. මානව ශ්රමයේ මූලාශ්රය එයයි.

දකුණු ආසියාවේ සමාජ ආර්ථික ආර්ථීක ප්රවර්ධනය ප්රවර්ධනය කිරීම

මෑත කාලීන සමාජ හා ආර්ථික තත්ත්වයන් මධ්යයේ දකුණු ආසියාතික රටවල්
කලාපයේ වෙනස්කම්, තවදුරටත් අංඟලක්ෂිතව පවතී
ගැඹුරු මුල්බැස ඇති සමාජ හා ආර්ථික අසමානතා. හැබැයි
සැලකිය යුතු අභ්යන්තර කලාපීය සහ අභ්යන්තර රටකි
ඉහත දැක්වෙන වෙනස්කම්, දිළිඳුකම සහ අසමානතාවයන්
දශ ලක්ෂ සංඛ්යාත දහස් ගනනකගේ ජීවිත කාලයට බලපානවා
ආසියානුවන්. එපමනක් නොව, පදනම් වූ ආර්ථික අසමානතාවයන්
ආදායම් හා අනෙකුත් ආර්ථික වත්කම් බෙදා හැරීම,
විවිධාකාරයෙන් පිරිහීම, බෙදාහැරීම සහ
ආන්තිකකරණය, දකුනු ආසියාවේ බොහෝ දේ දක්වයි.
දිගුකාලීන අසමානතා සමහරක් සංකීර්ණයි
කුලය, ස්ත්රී පුරුෂභාවය, වාර්ගික හා ආගමික සම්බන්ධතාවයට සම්බන්ධයි
වෙනස්කම්.
ඉහත සඳහන් පසුබිමට අනුව, 2015 දී, a
සමාජ හා ආර්ථික ප්රවර්ධනය පිළිබඳ කලාපීය සම්මන්ත්රණය
දකුණු ආසියාව තුල සම කොටස්: අභියෝග සහ අපේක්ෂාවන් (ICPSE),
ඉන්දියාවේ ඒකාබද්ධව සංවිධානය කරන ලද කොළඹ දී පැවැත්විණ
සමාජ විද්යා පර්යේෂණ හා ජාතික විද්යා මණ්ඩලය
ශ්රී ලංකා විද්යා පදනමේ සහාය ඇතිව
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන වැඩසටහන. දකුණු ආසියාතිකයන්ගෙන් බොහෝ ලිපි ලේඛන
විවිධ උප තේමාවන් සම්බන්ධව කටයුතු කරන රටවල්
සම්මේලනයේ සමස්ත තේමාව ඉදිරිපත් කරන ලදී
සහභාගි වූ රටවල්වල ප්රවීණ විද්වතුන්.
ශ්රී ලංකාවේ මෙම සුවිශේෂී කලාපයට ඇතුළත් වූ ලිපි ලේඛන
සමාජ විද්යා ජර්නලය ද ඉදිරිපත් කරන ලදී
ඉහත සම්මන්ත්රණය. මෙම පත්රිකා තෝරා ගෙන තිබේ
සම්මත කරන ලද සමාලෝචන ක්රියාවලිය අනුගමනය කරමින්
ජර්නලයේ කර්තෘ මන්ඩලය. විසින් ආවරණය කරන ලද ප්රදේශ
ප්රකාශිත පත්රිකා ගුණාත්මකව පුළුල් ලෙස විවිධ වේ
විශ්වවිද්යාල අධ්යාපනය දියුණු කිරීම, යුද්ධයේ බලපෑම
ළමයින්, මල් වගාව, අභිජනනය කිරීම
ජනවාර්ගික-ආගමික වෙනස්කම්, ආබාධිතභාවය සහ දරිද්රතාවය, සහ
ආදායම් උත්පාදනය හරහා කාන්තා බල ගැන්වීම.
Chandra Gunawardena පළමුවන ලිපිය විශ්ලේෂණය කරයි
තත්ත්ව ආරක්ෂණ ඒජන්සි කවුන්සිලය යන දෙකෙහිම සමාලෝචන
විවිධ ශ්රී ලාංකිකයන් විසින් පිරිනමනු ලබ[[
 
 ]]න අධ්යාපනික වැඩසටහන්
විශ්ව විද්යාල දෙපාර්තමේන්තු හා ආයතනික ගුණාත්මකභාවය
විශ්වවිද්යාල. යුද්ධයෙන් පීඩාවට පත් වූ ළමුන් පිළිබඳ දෙවන ලිපිය
කුමාරි තොරදෙණියා විසින් සංකල්පයන් ගැන සොයා බලයි
මනෝ සමාජීය හා මනෝ සමාජීය වැඩසටහන් පැන නැංවීය
සහ එවැනි දරුවන් සමඟ සම්බන්ධව පවත්වනු ලැබේ.
පද්මිණී, එස් එම් පී පී සී සහ කෝදාගොඩ,
ටී ඩී., ඔවුන්ගේ ලිපියෙන්, වර්තමාන තත්ත්වය පරීක්ෂා කර බලන්න
ශ්රී ලංකාවේ මල්වගා කර්මාන්තයේ සහ එහි පරාසයේ විෂය පථය
සමීක්ෂණය කරන ලද ප්රදේශවල කාන්තාවන්ට බලය ලබා දීම
රට. හතරවෙනි ලිපියේ ඇන්ටන් පියරත්න පෙනී සිටී
ශ්රී ලංකාවේ කතරගම පැදියාට්රාහි (ආගමික සංස්කෘතික
සිදුවීම) සහ එහි අභිමතාර්ථයන් අභිබවා යාමේ හැකියාවයි
වාර්ගික ආගමික සීමාවන්. පී. එච්. ටී. කුමාර සහ
ඩී. බී. බී. ගුණවර්ධන මහතා සිය ලිපියෙන් ඔවුන්ගේ ලිපිය පරීක්ෂා කරයි
ශ්රී ලංකාවේ ආබාධිත හා දරිද්රතාවය අතර සම්බන්ධය
ඒවා එකතු කර විශ්ලේෂණය කළ ආනුභූතික දත්ත ආලෝකය.
අවසාන වශයෙන්, මෙම කලාපයේ අවසාන ලිපියෙහි එම් ඒ එම් එම්. පෙරේරා
සහ එම්. විජේරත්න අතර සම්බන්ධය විමර්ශනය
ප්රේෂණ සහ ග්රාමීය ප්රාථමික අධ්යාපනය ශ්රී ලංකාවෙන්
කථිකාචාර්යවරුන් විසින් සිදු කරන ලද සිද්ධි අධ්යයනයක ආකාරය.

සමාජ විද්යාව අර්ථ දැක්වීම

1: සමාජයේ සමාජය, සමාජීය ආයතන සහ සමාජ සම්බන්ධතා පිළිබඳ විද්යාව; විශේෂයෙන්: සංවිධිත කණ්ඩායම්වල සංවිධානාත්මක කණ්ඩායම්වල සංවර්ධනය, ව්යුහය, අන්තර් ක්රියාකාරීත්වය සහ සාමූහික හැසිරීම ක්රමානුකූලව අධ්යයනය කිරීම
2: සමාජ ආයතනයක ක්රියාකාරී සමස්තයක් ලෙස විද්යාත්මක විශ්ලේෂණය සහ අනෙකුත් සමාජයට සම්බන්ධ වන පරිදි

සමාජ විද්යාව යනු කුමක්ද?
සමාජ විද්යාව පහත සියල්ල ලෙස විස්තර කළ හැක:

විද්යාවේ ශාඛාව - විශ්වය පිලිබඳ විශ්වසනීය පැහැදිලි කිරීම් සහ පුරෝකථනයන්හි දැනුමෙන් ගොඩනගන සහ සංවිධානය කරන ක්රමානුකූල ව්යවසාය [1] [2] [3]
ශාස්ත්රාලික විනය හැසිරවීම පිළිබඳ ප්රධාන කාණ්ඩයක් - ශාස්ත්රාලික විනය අධ්යයන ක්ෂේත්රයක් හෝ වෘත්තියක අවධානය යොමු කිරීමකි. විද්වත් අධ්යයන අංශයන් හෝ වෘත්තීමය පුහුණුවීම් ක්ෂේත්ර සමඟ දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වන විද්වතුන්, ජනතාව, ව්යාපෘති, ප්රජාවන්, අභියෝග, අධ්යයන, විමර්ශනය සහ පර්යේෂණ ක්ෂේත්ර ඇතුළත් වේ. උදාහරණයක් ලෙස, විද්යාවේ අංශයන් සාමාන්යයෙන් විද්යාත්මක අංශයන් ලෙස හැඳින්වේ. නිදසුනක් ලෙස, ගුරුත්වාකර්ෂණය, භෞතික විද්යාවේ විනය සමග දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇති අතර එම විනය පිළිබඳ දැනුමේ කොටසක් ලෙස සැලකේ.

සැකසුම -  Sasindu Kavinda Herath