පාලනය සහ වෙලඳාම
පාලනය සහ වෙලඳාම

ඒකාන්තයෙන්ම රටේ අධිපති වූයේ පාරවෝය.කෙසේ නමුත් ඔවුන් භූමියේ සහ සම්පත් වල සම්පූර්ණ පාලකයන් වුණා.රජු සැමවිටම හමුදා අණදෙන්නා අතර අධිපති වන අතර ඔහු නිලබල ක්‍රමය මත ඔහුගේ සම්බන්ධතා කලමණාකරණය ගැන විශ්වාස කරනවා.මිණින්දෝරුවන්,භාණ්ඩාගාරය,ගොඩනැගිලි සාදන ව්‍යාපෘති සම්බන්ධීකරණය කිරීමට නියෝජිතයන් ලෙස අමාත්‍යවරු පත්කර තිබුණු අතර ඒ සැම දෙනාම රජුගේ අණට යටත්ව ක්‍රියා කලේය. දේශීය මට්ටමේදී රට කොටස් 42කට බෙදන ලද අතර ඒවා නොමෙස් නමින් හැඳින්වූවා.ඒ සැම කොටසකටම අධිපතියෙක් සිටියා.ඔහු එම කොටසේ අධිකරණ බලය පිලිබඳ වගකිව යුතු අමාත්‍යයවරයාද වුණා.ආර්ථිකයේ ප්‍රධාන රුකුල ලෙස පන්සල් පිහිටවූවා.ඒවායේ පන්සල් ලෙස පුද පූජා පවැත්වූවා පමණක් නොව රටට එන සම්පත් එකතු කිරීමට සහ ගබඩා කිරීමටද වගකීමක් තිබුණු අතර මහජනයාට ධාන්‍ය සහ භාණ්ඩ බෙදාහැරීමට නියෝජිතයන් සිටියා.

ආර්ථිකයෙන් වැඩි කොටසක් මධ්‍යගතව සංවිධානය කරනු ලබූ අතර නිතිමතින් පාලනය කරනු ලබුවා.ඉපැරණි ඊජීප්තුවන් මෑතක් වන තුරු කාසි වර්ග භාවිතා නොකලත් ඔවුන්ගේ ගනුදෙනු සඳහා වෙනත් වර්ගයක මුදල් හෙවත් සම්මත ධාන්‍ය සහ ඩෙබෙන්  ගොඩවල් වල බර දල වශයෙන් ග්‍රෑම් 91 රිදී හෝ තඹ යොදාගෙන පොදු භාගයක් පිහිටවමින් මැනගත්තා.සේවකයන්ට ධාන්‍ය වලින් ගෙවීම් කරන ලදී.සුළු සේවකයින් මසකට ධාන්‍ය කිලෝග්‍රෑම් 200 පමණ උපයන ලදී. රට තුල භාණ්ඩ සඳහා නියමිත මිලක් නියම කරන ලද අතර වෙලඳාම් කිරීමට පහසුකම් සලසන ලද අතර ඒවායේ මිල සටහන් කරන ලදී. උදාහරණයක් ලෙස කමිසයක මිල තඹ ඩෙබෙන් 5 යි ,එළදෙනෙකුගේ මිල ඩෙබෙන් 140 යි. නිශ්චිත මිල ලැයිස්තුවට අනුව ධාන්‍ය වෙනත් භාණ්ඩ සමග හුවමාරු කරීමට හැකියාව තිබුණි.බු.ව.5 වන සියවස තුල,විදේශ වලින් ඊජීප්තුවට කාසි මුදල් ලෙස හඳුන්වා දෙනු ලැබිණි.මුලදී සත්‍ය මුදල් වලට වඩා සම්මත කරගත් වටිනා ලෝහ කැබලි කාසි ලෙස භාවිතා කල නමුත් පසු සියවස් තුල ජාත්‍යන්තර වෙළඳුන් කාසි මත වැඩි විශ්වාසය තැබීය.