markdown:
|
|
NOTAS EN ESTA SECCION
Fue una época en la que se dividió la comunidad de los hombres en dos bandos enfrentados: los opresores, por un lado, y los oprimidos, por el otro. Pero, a diferencia de otras experiencias anteriores, la división no partió de oscuras y ociosas minorías esclarecidas, sino de los mismos oprimidos. Resumiendo: se puso de moda cuestionar. Y así, obreros, villeros, mujeres, estudiantes, soldados, sacerdotes, lanzaron un mismo grito de libertad. Ya ellos, naturalmente, se sumaron los homosexuales.
Es este ámbito de activa movilización popular el que encuentra Perlongher al cumplir sus veinte años y se arroja a él habiendo comprendido mejor que nadie una de las principales consignas de los intelectuales de la época: comprometerse con la realidad. Pero contrariamente a lo que hizo la mayoría, su lucha no la encaró con un espíritu cristiano de salvación del mundo. En este sentido fue fiel a las primeras y por tanto más auténticas intenciones de este movimiento. Luchó consciente de que uniéndose a sus iguales lograba, al mismo tiempo, una liberación personal. Peleó siempre por lo que era (homosexual, estudiante, encuestador; y más adelante poeta, escritor, investigador y profesor universitario); y peleó, también, por todo lo que lo limitaba en la totalidad de su proyecto de vida.
Pero no transcurrió
mucho tiempo sin que entrara en contradicción con la dirección del Partido
Obrero, que lo aprovechaba por su capacidad de trabajo y sus éxitos como
militante, pero miraba con repugnancia su homosexualidad manifiesta. Con todo, y
en tanto siguiera siendo el único delegado estudiantil del Partido, las cosas
hubieran seguido invariables; pero Perlongher quiso que la estructura partidaria
aceptara y respetara públicamente su identidad homosexual, y se empeñó de tal
modo en su idea que la ruptura se tornó inevitable. Perlongher, entonces,
renunció al Partido Obrero, pero no sin dejar constancia escrita de que se
alejaba del activismo estudiantil, no por cobardía o comodidad, sino porque el
machismo y la mojigatería reinante en el partido eran una contradicción con la
meta de cambio social por la que se luchaba.
Su experiencia en el Partido Obrero le sirvió para rechazar de inmediato ese proyecto de organización y se pusiera a trabajar con los ingresantes más recientes para, una vez constituido un movimiento firme de oposición, se repudiara la autoridad de la Dirección por originarse en una doctrina machista propia del mundo masculino que sometía a la mujer y repudiaba al homosexual. La forma de organización que surgió como alternativa fue la de grupos autónomos y confederados, con pleno acuerdo en unos pocos puntos básicos y total libertad para tomar decisiones y llevarlas a la acción.
Esta iniciativa
triunfó y los miembros de la Dirección huyeron espantados. Así nació el Frente
de Liberación Homosexual que conocemos, y los grupos se hicieron numerosos.
Perlongher, junto a algunos compañeros creó el grupo Eros.
Fue, asimismo, por
impulso de Perlongher aquella actitud permanente del Frente de solidarizarse con
todas las huelgas obreras, todas las protestas estudiantiles, oponerse a
cualquier intento golpista, a toda filosofía pro-militar y antidemocrática; ya
que Perlongher entendía que la lucha homosexual era apenas una mínima porción de
una empresa liberacionista cuyas dimensiones abarcaba muchos otros sectores. Se
era consciente de que la rebelión homosexual era sólo parte de una mayor y más
profunda crisis social.
En enero de 1976, la detención y enjuiciamiento de Néstor Perlongher también marca el fin de la actividad del FLHA. Y el comienzo de ese largo silencio de siete años que se instaura en la Argentina sobre el tema. Vendrán la represión, el asesinato a mansalva, el secuestro clandestino, la delincuencia en el Estado, de lo cual los homosexuales tampoco escaparían.
Su reclusión no fue
larga pero sí traumática. Y ya en 1981, la situación económica de Perlongher se
torna angustiante al presentar quiebra la empresa para la que trabajaba
(Perlongher siempre vivió de su trabajo de encuestador, el que no dejó de
brindarle cierto bienestar económico, al menos hasta 1981), y toma la decisión
de emigrar a la ciudad brasileña de Sao Paulo. A partir de entonces su modus
industriae estará ligado hasta su muerte a la Universidad de Campina. Y tras una
corta experiencia Perlongher abandona, hacia 1984, definitivamente la lucha
homosexual organizada. Pero jamás dejará de sentirse parte de ella. Como
intelectual, como poeta, como investigador, como sociólogo, siguió buscando
imponer esa verdad que desujetara al ser humano y en particular al oprimido por
su sexualidad.
rostros
Nació el día de
Navidad de 1945 en Avellaneda, provincia de Buenos Aires. Terminó su
licenciatura en sociología y se fue a vivir a San Pablo, Brasil, en el 1982. Ya
había publicado su primer libro, Austria-Hungría, en 1980, y en 1985 fue
nombrado profesor en la Universidad de Campinas, donde había terminado una
maestría en Antropología Social. Su segundo libro, Alambres, es de 1987, y ganó
el premio Boris Vian de literatura argentina. Es aquí donde Perlongher publica
su poema "Cadáveres"en abierta referencia a los desaparecidos durante la guerra
sucia argentina de los setenta.
Sus textos en prosa,
coleccionados en el volumen titulado Prosa plebeya, van desde "El fantasma del
SIDA (1988) hasta La prostitución masculina (1993)- su estudio del tema en las
calles del centro de San Pablo. Publicó en numerosas revistas de poesía:
Alfonsina, Último Reino y Diario de Poesia. Se destaca, en estas publicaciones,
su feroz ataque a grandes zonas de la esfera política de izquierdas y derechas
argentinas durante la guerra de las Malvinas, en un articulo titulado "Todo el
poder a Lady Di" publicado en una revista feminista de escasa circulación
titulada "Persona": "En medio de tanta insensatez", señala Perlongher, "la
salida más elegante es el humor." Pero era un humor corrosivo en el que poco se
podía esconder el hecho de que "presuntas vanguardias del pueblo revelan su
verdadera criminalidad de servidores del Estado."
El autor agradece la
colaboración de las siguientes organizaciones:
Ilustración: El Tomi
Néstor Perlonger fue
sucesiva y paralelamente científico social, poeta, pensador
Pero sería erróneo decir que Néstor era solo un militante. En un tiempo de sexo en blanco y negro, Néstor era un homosexual visible, explícito, provocador.
Se vestía, hablaba y
gesticulaba, como le parecía que podía dejar más clara su elección sexual y
cuando quedaban dudas las aclaraba. Si en algún momento Maradona paseó un tapado
blanco de piel en la ilusión de que ningún símbolo de poder le quedaba chico,
Néstor se reía de la pacatería en el '70, cruzando Puente Alsina, también con un
tapado blanco, de piel sintética, a las 2 de la mañana, bancándose las puteadas
de canas, ociosos y laburantes hasta hacerse una figura cotidiana.
Por Néstor
Perlongher
La policía puede, en
la Argentina, detener a cualquier persona por un plazo que oscila entre 2 y 7
días, con la excusa de "averiguación de antecedentes". Ese expediente ha sido
usado siempre –y con mayor denuedo en los últimos años– para encarcelar,
intimidar, ofender a millares de personas.
Los llamados edictos policiales –que no son exactamente leyes sino reglamentaciones internas de la policía– permiten detener a cualquier persona sospechosa de prostitución, homosexualidad, vagancia, ebriedad, etc., y recluirla sin intervención de la Justicia, en la cárcel ¡por plazos que oscilan entre los 30 días en Buenos Aires y los 90 en Córdoba!
Estas
reglamentaciones no tienen nada que ver con el estado de sitio que padece el
país. Los edictos policiales vigentes en Buenos Aires fueron introducidos bajo
el gobierno de Perón en 1946. Un fallo de la Corte Suprema los declara
inconstitucionales en 1957 porque no respetan el derecho de defensa. Pero eso no
impide a Frondizi aplicarlos con saña, gracias a los servicios del comisario
Margaride (jefe policial bajo las administraciones de Frondizi, Guido, Onganía,
Perón), que adoraba allanar hoteles alojamiento, detener a parejas por besarse
en los parques, organizar gigantescas razzias en subtes y cines en busca de
vagos y perversos.
Claro que al que
soporta los estandartes de la normalidad le resulta más fácil "eludir los
patrulleros" que a quien no se los banca. Pero es la libertad de circulación y
comunicación, amorosa, cotidiana, lo que estas prepotencias del poder cercenan.
Este volumen que recopila obras de Néstor Perlongher se inscribe rápidamente en una continuidad de rescate y valorización que se viene produciendo desde hace aproximadamente diez años. Como lo señala en el prólogo el crítico Adrián Cangi (quien además se hizo cargo de la edición del libro junto a Reynaldo Jiménez), "Papeles insumisos continúa el trabajo de investigación iniciado por Christian Ferrer y Osvaldo Baigorria en Prosa plebeya, ensayos de Néstor Perlongher que abrió a los lectores una diversidad de materiales perseguidos con empeño en distintas tierras y publicados en medios siempre al borde de la desaparición, clandestinos y de cortas tiradas, en donde Perlongher gustaba descargar su pluma". Podrían agregarse también Lúmpenes peregrinaciones (artículos sobre Perlongher compilados por Cangi y Paula Siganevich) y la tercera parte de Fiestas, baños y exilios (Flavio Rapisardi y Alejandro Modarelli) donde se esboza una minibiografía de Perlongher. Y por qué no agregar los Poemas completos publicados por Seix Barral, edición prologada y al cuidado de Roberto Echavarren que puso los seis libros de poemas al alcance de un público bastante extendido (mucho más que la media de la poesía). Como sea, y a pesar de haber muerto en 1992, retomando la consigna convertida en título de su cuento maldito "Evita vive", Perlongher también "vive".
La revalorización no
es sólo homenaje o ritual de amigos. Por cierto, hay zonas muy controvertidas y
discutidas de su obra y lejos está de agotarse la posibilidad de interpretarla.
Adrián Cangi, por ejemplo, lo consideraperteneciente "al archipiélago de los
pensadores libertarios porque mantiene en su obra una actitud de insumisión
política, ética y estética". También se puede pensar su poética como una puesta
en acción del programa filosófico de Deleuze y Guattari, algo bastante obvio en
su trabajo sobre la prostitución masculina (la presencia del deseo en lo social)
pero no tan obvio en una poesía que privilegió el trabajo extremo con el
lenguaje en su fijación obsesionante con el neobarroco, donde "lo social" reduce
el espesor de su resonancia. Pero quizás la clave la haya dado el propio
Perlongher cuando analizaba un poco esas tensiones que convivían en él desde el
origen, entre el plebeyo que aspira al lujo que no pudo tener en la infancia y
el príncipe que siente nostalgias del barro y sale a yirar por los bajos fondos.
"Yo tenía un espíritu plebeyo, de barrio de extramuros, que me llevaba a sentir
la poesía como algo muy bello. Mezclado con los bestial, enchastrado, embarrado,
pero lleno de brillos y de lujos, feo jamás", explica Perlongher en una
entrevista incluida en este volumen. Y concluye con una de esas intuiciones
geniales que podía disparar en el momento menos pensado (como cuando escribe en
carta a Sarita Torres su hipótesis de que la guerra de Malvinas fue porque "los
milicos no podían soportar que una parte del territorio del Estado no estuviera
sembrado de cadáveres"): "Lo poético no puede ser feo".
La correspondencia
con su amiga Sarita Torres es de las zonas más emocionantes y ricas del volumen:
ahí está el derrotero desde su exilio en San Pablo hasta los momentos finales de
su vida, y cómo la intensidad de escritura no cedía ni un ápice en la forma
epistolar. Las Malvinas, el peronismo, Evita, el Caribe trasplantino, Lezama,
Haroldo de Campos, los "michés" y las "bichas", Guattari, el nomadismo y la
desterritorialización son algunos de los clásicos tópicos perlongherianos que
orientarán al lector que venga de lecturas previas. Además, hay que agregar la
hipótesis de la insumisión de Cangi: leer a Perlongher como a un revolucionario
de los estilos y la vida cotidiana, un militante que abre la puerta en medio del
debate y sin saber de qué va primero dice "yo me opongo", un activista que
descree de la poesía social, un homosexual que rechaza la "identidad gay".
Schultes y Hoffman,
importantes estudiosos del asunto, destacan el carácter mágico del yagé: "Al
noroeste de América del Sud, existe una planta mágica de la cual los indios
piensan que libera el alma del cuerpo, ella puede entonces errar libremente, sin
trabas y retomar su envoltura carnal cuando así lo desea. Esa planta emancipa a
su posesor de la sumisión a lo cotidiano y lo introduce en los reinos
maravillosos que los indios consideran la única realidad." (3) Considerado
sagrado y venerado como tal, el potente brebaje, capaz de producir visiones
celestes y desplazamientos cósmicos, es de uso inmemorial entre los pueblos de
la Amazonia Occidental, en territorios hoy pertenecientes a Brasil, Perú,
Colombia, Ecuador, Bolivia. Llama la atención la expansión del consumo ritual de
ayahuasca primero a las áreas rurales y suburbanas de población mestiza (proceso
verificado sobre todo en el Perú (4) y actualmente al corazón de las grandes
ciudades brasileñas. Este pasaje de uso tribal a un uso urbano se realiza, en el
Brasil, a través de dos nuevas (aun cuando no incipientes) formaciones
religiosas: la Uniao do Vegetal y el Santo Daime.
El hecho de que no haya una doctrina escrita, sino que ella se derive de los
contenidos de los himnos recibidos por los acólitos favorece dicha plasticidad
proliferante -que parece no tener límites: en la iglesia de San Pablo se cruzan
adeptos provenientes de la Gnosis- cierta escuela esotérica-, gente del
candomblé, practicantes de chamanismo, adoradores de Saint Germain y hasta
discípulos de Wilhelm Reich (!) en un indiscernible patois (o paté) espiritual,
con dudosos efectos de banalización próximos a los de un santón de playa
carioca. Hasta libros sobre el tema, como el de Gregorim (ya citado), se
integran en esa melaza espiritual de límites y formas difusas. Pero esto no
sería necesariamente un defecto de religión, sino que podría incluso ser una
virtud, esta abundancia y experimentación (casi ginástica, empero...) de códigos
religiosos diversos y superpuestos entre sí, en una yuxtaposición indefinible
próxima al supermercado de cultos afrocubanos que Fichte descubre (y defiende en
la riqueza de su mescolanza) en Miami (36). Habría, por añadidura, una fuerte
base panteísta, de adoración de la naturaleza, presente en himnos que exaltan,
entre otros elementos, el sol, la luna y la estrella, realizando lo que
Maffesoli denomina "reinvestimiento del inmanentismo" (37), que funciona además
como alimentador de los vínculos de socialidad, donde se podría intuir un
recuerdo histórico del extinto culto panteísta" aparecido en el Nordeste
Brasileño en la década de 1930 y perseguido por las autoridades, habiendo
llamativas semejanzas icónicas e imagéticas con el Santo Daime (38). Se
trataría, a decir verdad, de una suerte de licuefacción de los códigos
religiosos, que serían pasados, ya que no por agua, por ayahuasca. Esa cualidad
líquida, en todos los sentidos, del Daime se manifiesta en el nombre adoptado
por la iglesia de San Pablo: Flor das Aguas.
En la trilla de un
tren que nunca se detiene En la estela de un barco que naufraga En una olilla,
que se desvanece En los muelles los apeaderos los trampolines los malecones Hay
Cadáveres
Archipiélagos de lentejuelas, tocados de plumas iridiscentes (en cada vertebración de la cadera trepidante, las galas de cien flamencos que flotan en el aire tornado un polvo rosa), constelaciones de purpurinas haciendo del rostro una máscara más, toda una mampostería kitsch, de una impostada delicadeza, de una estridencia artificiosa, se derrumba bajo el impacto (digámoslo) de la muerte. La homosexualidad (al menos la homosexualidad masculina, que de ella se trata) desaparece del escenario que tan rebuscadamente había montado, hace mutis por el foro, se borra como la esfumación de un pincelito en torno de la pestaña acalambrada, acaramelada. Toda esa melosidad relajante de pañuelitos y papel picado irrumpiendo en la paz conyugal del dormitorio, por ellas (o por ellos: ah, las elláceas), a gacelas subidas y por toros asidas y rasgadas, convertido en un campo de batallas de almohadones rellenos de copos de algodón hecho de azúcares pero en el fondo, siempre, como un dejo de hiel, toda esa parafernalia de simulaciones escénicas jugadas normalmente en torno de los chistes de la identidad sexual, derrumbase -diríamos, por inercia del sentido, con estrépito, pero en verdad casi suavemente-, en un desfallecimiento general. La decadencia sería romántica si no fuese tan transparente, tan obscena en su traslucidez de polietileno alcanforado. Desvanécese, pero sin descender a los abismos de donde supónese emergida gracias al escándalo de la liberación, sino yéndose, deshilachándose en un declive casi horizontal continuando cierta existencia menor -de una manera, claro está, atenuada, levísima como la difuminación de un esfumino- en una suerte de callado cuarto al lado -el cuarto de Virginia Wolf, tal vez, pero en silencio, habiendo renunciado a los célebres y conmovedores parties.
Es preciso aclarar: lo que desaparece no es tanto la práctica de las uniones de los cuerpos del mismo sexo genital, en este caso cuerpos masculinos (y de la parodia, renegación y franeleo de ésta dada -en el sentido de don- masculinidad, trata en abundancia su imaginario), sino la fiesta del apogeo, el interminable festejo de la emergencia a la luz del día, en lo que fue considerado como el mayor acontecimiento del siglo XX: la salida de la homosexualidad a la luz resplandeciente de la escena pública, los clamores esplendorosos del -dirían en la época de Wilde- amor que no se atreve a decir su nombre. No solamente se ha atrevido a decirlo, sino que lo ha ululado en la vocinglería del exceso. Acaba, podría decirse, la fiesta de la orgía homosexual, y con ella se termina (¿acaso no era su expresión más chocante y radical?) la revolución sexual que sacudió a Occidente en el curso de este tan vapuleado siglo. Se cumple, de alguna manera, el programa de Foucault, enunciado -para sorpresa de la mayoría y duradera estupefacción de los militantes de la causa sexual- en el primer volumen de la Historia de la sexualidad. El dispositivo de sexualidad, vaciado, saturado, revertido, vive -aun cuando sea posible vaticinarle el vericueto de alguna treta, alguna sobrevivencia en la adscripción forzada y subsunción a otros dispositivos más actuales y más potentes-, acaso en la cúspide de su saturación, un manso declive.
Un declive tan manso que si uno no se fija bien no se da cuenta es el de la homosexualidad contemporánea. Porque ella abandona la escena haciendo una escena patética y desgarradora: la de su muerte. Debe haber algún plano -no el de una causalidad- en que esa contigüidad entre la exacerbación desmelenada de los impulsos sexuales ("verdaderos laboratorios de experimentación sexual", diría Foucault) y la llegada de la muerte en masa del Sida, algún espacio imaginario, o con certeza literario, donde esa contigüidad se cargue de sentido, sin tener obligatoriamente que caer en fáciles exorcismos de santón. Sea como fuere, hay una coincidencia. Cabrá a los historiadores determinar la fuerza y la calidad de la irrupción morbosa en el devenir histórico, comprenderlas. A los que ahora la sentimos no se nos puede escapar la siniestra coincidencia entre un máximo (un esplendor) de actividad sexual promiscua particularmente homosexual y la emergencia de una enfermedad que usa de los contactos entre los cuerpos (y ha usado, en Occidente, sobre todo los contactos homosexuales) para expandirse en forma aterradora, ocupando un lugar crucial en la constelación de coordenadas de nuestro tiempo, ep parte por darse allí la atractiva (por misteriosa y ambivalente) conclusión de sexo y muerte.
Se puede pensar que nunca la orgía llegó a tal exceso como bajo la égida de la liberación sexual (y más marcadamente homosexual) de nuestro tiempo. El libro de Foucault puede anticipar esa inflexión -que ahora parece verificarse ya no en el plano de las doctrinas, sino en las prácticas corporales-, porque él nos muestra cómo la sexualidad va llegando a un grado insoportable de saturación, con la extensión del dispositivo de sexualidad a los más íntimos poros del cuerpo social.
El dispositivo social desarrollado en torno de la irrupción del Sida lleva paradójicamente a su máxima potencia la promoción planificada de la sexualidad -tratada ésta como un saber por un poder- y marca de paso el punto de inflexión y decadencia. Es curioso constatar cómo estamos a tal punto imbuidos de los modernos valores de la revolución sexual que nuestro primer impulso es denunciar coléricamente su reflujo. No vemos la historicidad de esa revolución, no conseguimos relativizar la homosexualidad tal como ella es dada (o era dada hasta ahora), enseñada y transmitida por médicos, psicólogos, padres, medios de comunicación, amantes y amantes de los amantes -siendo esa ilusión de ahistoricidad intemporal incentivada por buena parte del movimiento homosexual, que defiende la tesis de una esencia inmutable del ser homosexual. Nuestra homosexualidad es un sexpol, o al menos se presenta y maneja, a pesar de la homofobia de Reich, como uno de sus resultados. Un elemento político, un elemento sexual. Parece El Fiord de Osvaldo Lamborghini (pero un Lamborghini sin éxtasis). A decir bien, ¿sin éxtasis?
Sabemos gracias a Bataille que la sexualidad (el "erotismo de los cuerpos") es una de las formas de alcanzar el éxtasis. En verdad, Bataille distingue tres modos de disolver la mónada individual y recuperar cierta indistinción originaria de la fusión: la orgía, el amor, lo sagrado. En la orgía se llegaba a la disolución de los cuerpos, pero éstos se restauraban rápidamente e instauraban el colmo del egoísmo, el vacío que producen en su gimnasia perversa resulta ocupado por el personalismo obsceno del puro cuerpo (cuerpo sin expresión, o, mejor, cuerpo que es su propia expresión, o al menos lo intenta...). En el sentimentalismo del amor, en cambio, la salida de si es más duradera, el otro permanece tejiendo una capita que resiste al tiempo en el embargo de la sublimación erótica. Pero sólo en la disolución del cuerpo en lo cósmico (o sea, en lo sagrado) es que se da el éxtasis total, la salida de sí definitiva.
Estamos demasiado aprisionados por la idea de sexualidad para poder entender esto. La sexualidad vale por su potencia intensiva, por su capacidad de producir estremecimientos y vibraciones (¿sería, en esta escala, el éxtasis una suerte de grado cero?) que se sienten en el plano de las intensidades. Pero no quiere decir que sea la única forma, menos aún la forma obligatoria, como nos quieren hacer creer Reich y toda la caterva de ninfómanos que lo siguen, aún discutiéndole algo, pero imbuidos del espíritu de la marcha ascendente del gozo sexual. Nos suena ya una antigualla. Pero pensemos cuánto se ha luchado por llegar, por conseguir, por alcanzar, ese paraíso de la prometida sexualidad. Con el Sida se va dando, sobre todo en el terreno homosexual (pienso más en el brasileño, muy avanzado, ello es, donde se llegó a un grado de desterritorialización considerable en las costumbres; en otros países menos osados ese proceso de reflujo tal vez no se pueda ver con tanta claridad; es que es ta desaparición de la homosexualidad está siendo discreta como una anunciación de suburbio, a muchos lugares la noticia tarda un poco en llegar, aún no se enteraron...), otra vuelta de tuerca del propio dispositivo de la sexualidad, no en el sentido de la castidad, sino en el sentido de recomendar, a través del progresismo médico, la práctica de una sexualidad limpia, sin riesgos, desinfectada y transparente. Con ello no quiero postular un viva la pepa sexual, dios nos libre, tras todo lo que hemos pasado (sufrido) en pos de la premisa de liberarnos, sino advertir (constatar, conferir) cómo se va dando un proceso de medicalización de la vida social. Esto no debe querer decir (confieso que no es fácil) estar contra los médicos ya que la medicina evidentemente desempeña, en el combate contra la amenaza morbosa, un papel central.
El pánico del Sida radicaliza un reflujo de la revolución sexual que ya se venía insinuando en tendencias como la minoritariamente desarrollada en los Estados Unidos que postulaban el retorno a la castidad. En verdad la saturación ya venía de antes. La saturación parece inherente al triunfo del movimiento homosexual en Occidente, al triunfo de la homosexualidad, que viene de un proceso bastante ajetreado y conocido que no hace falta repetir aquí. Recordemos que la homosexualidad es una criatura médica, y todo lo que se ha escrito sobre el pasaje del sodomita al perverso, del libertino al homosexual. Baste ver que la moderna homosexualidad es una figura relativamente reciente, que, puede decirse, y al enunciarlo se lo anuncia, ha vivido en un plano de cien años su gloria y su fin.
¿Qué pasa con la homosexual idad, si es que ella no vuelve a las catacu mbas de las que era tan necesario sacarla, para que resplandeciese en la provocación de su libertinaje de labios refulgentemente rojos? Ella simplemente se va diluyendo en la vida social, sin llamar más la atención de nadie, o casi nadie. Queda como una intriga más, como una trama relacional entre los posibles, que no despierta ya encono, pero tampoco admiración. Un sentimiento nada en especial, como algo que puede pasarle a cualquiera. Al tornarla completamente visible, la ofensiva de normalización (por más que estemos tratando de cambiar la terminología, más después de que Deleuze lanzó la noción de sociedades de control, como sustituyente de las sociedades de disciplina de que habla Foucault, no es fácil llamar de una manera muy diferente a tan profunda reorganización, o intento de reorganización de las prácticas sexuales, indicada sensiblemente por la introducción obligatoria del látex en la intimidad de las pasiones) ha conseguido retirar de la homosexualidad todo misterio, banalizarla por completo. No dan ganas, es cierto, de festejarlo, al fin y al cabo fue divertido, pero tampoco es cuestión de lamentarlo. Al final, la homosexualidad (su práctica) no ha sido una cosa tan maravillosa cuanto sus interesados apologistas proclamaran. No hay, en verdad, una homosexualidad, sino, como dirían Deleuze y Guattari, mil sexos, o por lo menos, hasta hace bien poco, dos grandes figuras de la homosexualidad masculina en Occidente. Una, de las locas genetianas, siempre coqueteando con el masoquismo y la pasión de abolición; otra, la de los gays a la moda norteamericana, de erguidos bigotitos hirsutos, desplomándose en su condición de paradigma individualista en el más abyecto tedio (un reemplazo del matrimonio normal que consigue la proeza de ser más aburrido que éste). Me arriesgaría a postular que la reacción de gran parte de los homosexuales frente a las campañas de prevención está siendo la de dejar de tener relaciones sexuales en general, más que la de proceder a una sustitución radical de las antiguas prácticas por otras nuevas "seguras", o sea con forro.
La homosexualidad se vacía de adentro hacia afuera, como un forro. No es que ella haya sido derrotada por la represión que con tanta violencia se le vino encima (sobre todo entre las décadas del 30 y del 50, y, en el caso de Cuba, todavía ahora se la persigue: una forma torturante de que conserve actualidad y alguna frescura). No: el movimiento homosexual triunfó ampliamente, y está muy bien que así haya sido, en el reconocimiento (no exento de humores intempestivos o tortuosos) del derecho a la diferencia sexual, gran bandera de la libidinosa lidia de nuestro tiempo. Reconozcámoslo y pasemos a otra cosa. Ya el movimiento de las locas (no sólo político, sino también de ocupación de territorios: un verdadero Movimiento al Centro) empezó a vaciarse cuando las locas se fueron volviendo menos locas y tiesos los bozos, a integrarse: la vasta maroma que fundía a los amantes de lo idéntico con las heteróclitas, delirantes (y peligrosas) marginalidades, comenzó a rajarse a medida que los manflorones ganaron terreno en la escena social. El episodio del Sid a es el golpe de gracia, porque cambia completamente las líneas de alianza, las divisorias de aguas, las fronteras. Hay sí discriminación y exclusión con respecto a los enfermos del Sida, pero ellos -recuérdese- no son solamente maricones. Ese estigma tiene más que ver, parece, con el escándalo de la muerte y su cercanía en una sociedad altamente medicalizada. Su promoción aterroriza y sirve para terminar de limpiar de una vez por todas los antiguos poros tumefactos y purulentos que la perversión sexual ocupaba, en los cuales reía con la risa de los Divine (la loca de "Nuestra Señora de las Flores", la inmensa travesti norteamericana). Asimismo, con la llegada de la visitante inesperada (así se llama la última pieza de Copi), los antiguos vínculos de socialidad, ya resquebrajados por la quiebra de los lazos marginales de que hablábamos, terminan de hacer agua y de venirse abajo. Es que con el Sida cambian las coordenadas de la solidaridad, que dejan de ser internas a los entendidos, como sucedía cuando la persecución, para pasarle por encima al sector homosexual y desbo rd arlo por tod as partes . Así, se nota que son de un modo general las mujeres (las mujeres maduras) las que se solidarizan con los sidosos, mientras que sus colegas de salón huyen aterrados.
Toda esa promoción pública de la homosexualidad, que ahora, por abundante y pesada, toca fondo, no ha sido en vano. Ha dispersado las concentraciones paranoicas en torno de la identidad sexual, trayendo la remanida discusión sobre la identidad a los salones de ver TV, hasta que todos se dieran cuenta de su idiotez de base; al hacerlo, ha acabado favoreciendo cierto modelo de androginia que no pasa necesariamente por la práctica sexual. Dicho de otra manera: las locas fueron las primeras en usar arito; ahora se puede usar arito sin dejar de ser macho. Aunque ser macho ya no signifique mucho. De últimas, la desaparición de la homosexualidad no detiene el devenir mujer que el feminismo (otro fósil en extinción) inaugurara, lo consolida y asienta, más que radicalizarlo, y lima romando sus aristas puntiagudas.
Ahora, la saturación (por supuración) de esta trasegada vía de escape intensivo que significó, a pesar de todo, la homosexualidad, con su reguero de víctimas y sus jueguitos de desafiar a la muerte (pensemos en la pieza de Copi, víctima de Sida, Les Escaliers de lçotre Dame: una cohorte de travestis, chulos, malandras y policías juegan a desafiar a la muerte en las escalinatas de la catedral, que hace de fondo lejano; desafio que la llegada de la muerte masiva ha vuelto innecesario, entre macabro y ridículo), favorece que se busquen otras formas de reverberación intensiva, entre las que se debe considerar la actual promoción expansiva de la mística y las místicas, como manera de vivir un éxtasis ascendente, en un momento en que el éxtasis de la sexualidad se vuelve, con el Sida, redondamente descendente.
Con la desaparición de la homosexualidad masculina (la femenina, bien valga aclararlo, continúa en cierto modo su crecimiento y extensión, pero en un sentido al parecer más de corporación de mujeres que de desbarajuste dionisíaco), la sexualidad en general pasa a tornarse cada vez menos interesante. Un siglo de joda ha terminado por hartarnos. No es casual que la droga (aunque sean sus peores usos) ocupe crecientemente el centro de las atenciones mundiales. Mal que mal, la droga (o por lo menos ciertas drogas, los llamados alucinógenos) acerca al éxtasis y llama, mal que les pese a los cirqueros históricos, a algún tipo de ritualización que la explosión de los cuerpos en libertinaje desvergonzado nunca se propuso (aunque ya una heroína sadiana avisaba: "Hasta la perversión exige cierto orden").
Abandonamos el cuerpo personal. Se trata ahora de salir de sí.
[Publicado en El Porteño Nº 119, noviembre 1991]
Lo primero que se ven son cuerpos: cuerpos charolados por el revoleo de una mirada que los unta; cuerpos como películas de tul donde se inscribe la corrida temblorosa de un guiño; la hiedra viboresca de cuerpos enredados (drapeado en erección) al poste de una esquina; cuerpos fijos los unos, en su dureza marmoleante donde se tensa, preámbulo de jaba, jadeo en jade, la cuerda certera de una flecha; cuerpos erráticos los otros, festoneando el charol aceitoso con rieles en almíbar caricias arañescas que se yerguen al borde de la vereda pisoteada.
Cuerpos que del acecho del deseo pasan, después, al rigor mortis. En enjambre de sábanas deshechas las ruinas truculentas de la fiesta, de lo festivo en devenir funesto: cogotes donde las huellas de los dedos se han demasiado fuertemente impreso, torsos descoyuntados a bastonazos, lamparones azules en la cuenca del ojo, labios partidos a que una toalla hace de glotis, agujeros de balas, barrosas marcas de botas en las nalgas.
Transformación, entonces, de un estado de cuerpos. ¿Cómo se pasa de una orilla a la otra? ¿Cómo puede el deseo desafiar (y acaso provocar) la muerte? ¿Cómo, en la turbulencia de la deriva por la noche, aparece la trompada adonde se la quiso -sin restarle potencia ni espamento- tomar caricia? ¿Cómo el taladro del goce -al que se lo prevé desgarrando en la fricción los nidos (nudosos) del banlon- realiza, en un fatal exceso, su mitología perforante? Volutas y voluptas: una multiplicidad de perspectivas reclaman ser movilizadas para asomarse a la oscura circunstancia en que el encuentro entre la loca y el macho deviene fatal.
"Homosexual asesinado en Quilmes". De vez en cuando, noticias de la muerte violenta de las locas ganan, con macabro regodeo, pringan de lama o bleque los titulares sensacionalistas, compitiendo en fervor, en columna cercana, con las cifras de las bajas del Sida. Ambas muertes se tiñen, al fin, de una tonalidad común. Lo que las impregna parece ser cierto eco de sacrificio, de ritual expiratorio. La matanza de un puto se beneficiaría, secreto regocijo, de una ironía refranera: "el que roba a un ladrón..."
Pocos meses atrás, una ola de asesinatos de homosexuales recorrió el Brasil. Entre noviembre del 87 y febrero de este año, una veintena de víctimas, un verano caliente. Quiso la fatalidad que los muertos se reclutaran entre personalidades conocidas ("Zas, la loca era famosa", prorrumpió un comisario ante el hallazgo de un cadáver en bombacha): un director de teatro, algunos periodistas, modistas, peluqueros... No bastaba, al parecer, el Sida con su campaña altisonante -una verdadera promoción de hades. Era necesario recurrir a métodos más contundentes. Así, ametrallamiento de travestis en las callejas turbias de San Pablo, achacado fabulosamente por portavoces policiales a un paciente de Sida deseoso de venganza -pero de inequívocos rasgos paramilitares. Del mismo modo que la muerte de los homosexuales se liga, en el actual contexto, casi ineludiblemente al Sida, la represión policial se asocia, en la producción de esos cadáveres exquisitos, a lo que los ideólogos liberacionistas del 60 llamaban homofobia: una fornida fobia a la homosexualidad dispersa en el cuerpo social. Se mezclan las cartas, sale culo, sobreviene la descarga.
Lejos de ser algo exclusivo de las veredas tropicales, la sangre de las locas suele salpicar también los adoquines sureños. Se recordará la serie de ejecuciones desatadas cuando los estertores de la última dictadura, a la luz odiosa del perdido fiord. O, asimismo, el ametrallamiento de los travestis que exhibían, en la Panamericana la audacia de sus blonduras. En ambos casos, se impone la pregunta: ¿se trata, en verdad, de conspiraciones de inspiración fascista (estilo Escuadrón de la Muerte o Triple A)? ¿O, más bien, de cierto clima de terror contagioso que tensa hacia la muerte los ya tensos enlaces del submundo ("cuando uno mata, matan todos", condenó un taxiboy durante la ola de crímenes porteños)?
En un librito recientemente publicado en San Pablo, El pecado de Adán, dos jóvenes periodistas, Vinciguerra y Maia, se aventuran con argucia por los entretelones del ghetto, investigando las relaciones entre los asesinos y sus víctimas. Si bien algunos de los homicidas eran policías o soldados -y varios de los crímenes citaban, en su metodología (manos atadas a la espalda, bocas entoalladas, emasculaciones o inscripciones en la carne, a la manera de la máquina kafkiana), el estilo de los Escuadrones de la Muerte (comandos parapoliciales de exterminio de lúmpenes y de intervención en las guerras del hampa)-, ninguna conspiración, ningún plan organizado, sino a lo sumo una ligera cita, la referencia al sacrificio justiciero. ¿De qué justicia, en este caso, trátase?
Primero, ¿de qué se habla cuando se habla de violencia? Más allá de la indignación de los robos -que no llega a compensar, con todo, el no tan secreto regocijo de los más-, no resulta fructífero pensar la violencia en tanto tal, como hecho en sí. La violencia -dice Deleuze hablando de Foucault- "expresa perfectamente el efecto de una fuerza sobre algo, objeto o ser. Pero no expresa la relación de poder, es decir, la relación de la fuerza con la fuerza". ¿De qué fuerzas, en el caso de la violencia antihomosexual, se trata? Dicho de otra manera: ¿cuáles son las fuerzas en choque, cuál el campo de fuerzas que afecta su entrechoque?
Para decirlo rápido, estas fuerzas convergen en el ano; todo un problema con la analidad. La privatización del ano, se diría siguiendo al Antiedipo, es un paso esencial para instaurar el poder de la cabeza (logo-ego-céntrico) sobre el cuerpo: "sólo el espíritu es capaz de cagar". Con el bloqueo y la permanente obsesión de limpieza (toqueteo algodonoso) del esfínter, la flatulencia orgánica sublímase, ya etérea. Si una sociedad masculina es -como quería el Freud de Psicologia de las Masas- libidinalmente homosexual, la contención del flujo (limo azul) que amenaza estallar las máscaras sociales dependerá, en buena parte, del vigor de las cachas. Irse a la mierda o irse en mierda, parece ser el máximo peligro, el bochorno sin vuelta (el no llegar a tiempo a la chata desencadena, en El Fiord de Osvaldo Lamborghini, la violencia del Loco Autoritario; Bataille, por su parte, veía en la incontinencia de las tripas el retorno orgánico de la animalidad). Controlar el esfínter marca, entonces, algo así como un "punto de subjetivación": centralidad del ano en la constitución del sujetado continente.
Cierta organización del organismo, jerárquica e histórica, destina el ano a la exclusiva función de la excreción -y no al goce. La obsesión occidental por los usos del culo tiene olor a quemado; recuérdese el sacrificio (¿previo empalamiento?) de los sodomitas descubiertos por el ojo de Dios. Si el progresivo desplazamiento de la Teología a la Medicina como ciencia y verdad de los cuerpos ha de modificar el tratamiento, pasando por ejemplo del fuego a la inyección, no por desinfectante la histeria de sutura amenguará el picor de su insistencia, envuelta en fino, transparente látex. Así, si los argumentos sesentaochescos de Hocquenghem en Le Desir Homosexual que entendían la incansable persecución a los homosexuales a través de un trasluz esfinterial ("Los homosexuales son los únicos que hacen un uso libidinal constante del ano"), parecían, a juzgar por la inflación orgiástica del gay liberation y sus "verdaderos laboratorios de experimentación sexual" (Foucault), haber perdido, a costa del relajo, el rigor de su vigencia, el fantasma del Sida habrá, en los días de hoy, de actualizar el miedo ancestral a la mixtura mucosa, al contacto del semen con la mierda, de la perla gomosa de la vida con la abyección fecal. De reactualizar, en una palabra, el problema del culo.
"Para un gorila / no hay nada mejor / que romperle el culo / con todo mi amor": "romper el culo". O, en su defecto, "dejarse tocar el culo": la grosería chongueril -andando siempre "con el culo en la boca": si cuando digo la palabra carro, un carro pasa por mi boca, al decir culo... -insiste en posar en las asentaderas el punto de toque del escándalo (...yo no diría del deseo...) Insistencia en el chiste pesado, cuya concreción, en la "llanura del chiste" lamborghiana, desata la violencia (irresistible contar el argumento de "La Causa Justa": dos compañeros de oficina se la pasan todo el día diciéndose : "Si fuera puto, me la meterías hasta el fondo"; "si fueras puto, te acabaría en la garganta", y otras lindezas por el estilo hasta que un japonés, que nada entiende sino literalmente, presentifica, recurriendo a la piña y al cuchillo, el subjuntivo).
La producción de intensidades, afirman Deleuze y Guattari en Mil Mesetas, desafía, mina, perturba, la organización del organismo, la distribución jerárquica de los órganos en el organigrama anatómico de la mirada médica. Si a alguien se le escapa un pedo, ¿en qué medida ese aroma huele a una fuga del deseo? Si el deseo se fuga , construyendo su propio plano de consistencia, es en el plano de los cuerpos, en el estado de cuerpos del socius, que habrán de verse molecularmente las vicisitudes de esa fuga.
Resumiendo, la persecusión a la homosexualidad escribe un tratado (de higiene, de buenas maneras, de manieras) sobre los cuerpos; sujetar el culo es, de alguna manera, sujetar el sujeto a la civilización, diría Bataille, a la "humanización". Retener, contener. Y si esta obsesión anal, liga o ligamen en el lingam, pareció ante el avance de la nueva "identidad" homosexual, disiparse, es porque esta última modalidad de subjetivación desplaza hacia una relación "persona a persona" (gay/gay) lo que es, en las pasiones marginales de la loca y el chongo, del sexo vagabundo en los baldíos, básicamente una relación "órgano a órgano": pene/culo, ano/boca, lengua/ verga, según una dinámica del encaje; esto entra aquí, esto se encaja allí... La homosexualidad, condensa Hocquenghem, es siempre anal. Puto de mierda.
En el orondo deambuleo de las maricas a la sombra de los erguidos pinos, mirando con el culo -ojo de Gabes el anillo de bronce-, escrutando la pica en Flandes glandulosos, se modula, en el paso tembloroso, en la pestaña que cautiva, hilo de baba, la culebra, el collar de una cuenta a pura pérdida. Perdición del perderse: en el salir, sin ton ni son, al centro, al centro de la noche, a la noche del centro; en el andar canyengue por los descampados de extramuros; en el agazaparse -astucia de la hidra o de la hiedra- en el lamé de orín de las "teteras"; en la felina furtividad abriendo transversales de deseo en la marcha anodina de la multitud facsimilizada; si toda esa deriva del deseo, esa errancia sexual, toma la forma de la caza, es que esconde, como cualquier jungla que se precie, sus peligros fatales. Es a ese peligro, a ese abismo de horror ("Paciencia, culo y terror nunca me faltaron", enuncia el Sebregondi Retrocede), a ese goce del éxtasis -salir: salir de sí- estremecido, para mayor reverberancia y refulgor, por la adyacencia de la sordidez, por la tensión extrema, presente de la muerte, que el deambuleo homosexual (¡curiosa seducción!) el yiro o giro, se dirige de plano -aunque diga que no, aunque recule: si retrocede, llega- y desafia, con orgullo de rabo, penacho y plumero.
Busquemos un ejemplo alejado del frenesí de neón del yiro furioso: El lugar sin Límites, de Donoso. En un polvoso burdel chileno, la loca (la Manuela) se deja seducir, aún a sabiendas de su peligrosidad, por un chongo camionero, para el cual, tras intentar rehuirle, se pone su mejor vestido rojo, cuyos volados le hacen, por ensuciar irresistiblemente con su mucílago el bozo del macho, de corona y sudario. El deseo desafia -por pura intensidad- la muerte; es derrotado.
Más acá de este extremo -constante como fijo- de la ejecución final, la tentación de abismo no deja de impulsar -sus revoleos, sus ondulaciones- la nómade itinerancia de las locas. ¿No habrá algo de "salir de sí" en ese "salir a vagar por ahí", a lo que venga? La transición -imposición especular de la ley- intercepta esta fuga peregrina, y la hace aparecer como negación de aquello de que huye, disuelve (o maquilla) la afirmación intensiva de la fuga haciéndola pasar por un mero reverso de la ley. Estamos cerca y lejos de Bataille: cerca, porque en él la ley esplende como instauradora de la transgresión; lejos, porque el "desorden organizado" que la ruptura inaugura no se termina de encajar, con sus vibraciones pasionales, su pérdida en el gasto de la joya en el limo, en algún supuesto reverso de la ley -con relación a la cual afirma la diferencia de un funcionamiento irreductible.
No por ser fugas las vicisitudes de los impulsos nómades tienen que ser románticas, sino más bien lo contrario: la fuga de la normalidad (ruptura en acto con la disciplina familiar, escolar, laboral, en el caso de lúmpenes y prostitutos; quiebra de los ordenamientos corporales y, en ocasiones, incluso personológicos, etc.) abre un campo minado de peligros. Veamos el caso de los taxiboys (michés en el Brasil), practicantes de la prostitución viril, que elevan el artificio de una postura hipermasculina como certificado de chonguez, siendo esa recusa a la "asunción homosexual" demandada, por otra parte, por los clientes pederastas, que buscan precisamente jóvenes que no sean homosexuales. Entre michés, taxiboys, hustlers de Norteamérica, chaperos de España, tapins de Francia y toda la gama de vividores, lúmpenes, desterrados, fugados o simplemente confundidos, pasajeros en tránsito por las delicias del infierno, suelen reclutarse los propios ejecutores de maricas. Es como si el empeño en mantener el peso de una representación tan poderosa -el centro del machismo descansando en el miembro de un fresco adolescente-, se grabase -a la manera más del tajo de Lamborghini que del tatuaje de Sarduy- con tanta profundidad en los cuerpos, que les ritmase el movimiento. Así, Genet opone -observa Sartre-la dura rigidez del cuerpo del chongo, a la fragorosa seda de la loca: "La misma turgencia que siente el macho como el endurecimiento agresivo de su músculo, la sentirá Genet como la abertura de una flor".
El maquillado virilismo que el chonguito despliega en un campeonato de astucias libidinosas -la inflexión de la curva de la nalga, la cuidada inflación de la entrepierna, la voz que sale de los huevos..., toda esa disposición de la superficie intensiva en tanto película sensible, estaría, por así decir, "antes", o más acá, de los procedimientos de sobrecodificación que, en su nombre, se internan y funcionan. Si ese rigor marmóreo, tenso, de los músculos del chulo, es proclive a favorecer -el suave desliz de una mano en lo alto del muslo hacia las hondonadas de la sagrada gruta, o un abrazo demasiado afectuoso, o el asomo de un cierto amor...- eclosiones microfascistas, ataques a sus clientes y proveedores en los que el afán de confiscación expropiatoria no alcanza a justificar las voluptuosidades de crueldad, también se puede pensar que el microfascismo está contenido en cada gesto, en cada detalle de la mampostería masculina "normal" -de cuyo simulacro los michés extraen, para impulsarla suelta por las orgías sucesivas del mundo de la noche, una calidad libidinal, habitualmente oculta en el figurín sedentario de los adultos heteros. Machismo-Fascismo, rezaba una vieja consigna del minúsculo Frente de Liberación Homosexual. Tal vez en el gesto militar del macho está ya indicado el fascismo de las cabezas. Y al matar a una loca se asesine a un devenir mujer del hombre.
[Publicado en Fin de Siglo Nº 16, octubre 1988]
[Este es el primero
de los ensayos en que Perlongher escribe sarcásticamente sobre la guerra de las
Malvinas. Se publicó como "Todo el poder a Lady Di. Militarismo y
anticolonialismo en la cuestión de las Malvinas", en la revista feminista
Persona N° 12, 1982. Perlongher escribió textos en esta pequeña revista cuya
existencia irregular cubre los comienzos de las décadas del 70 y del 80, a veces
bajo el seudónimo de "Víctor Bosch", como ocurrió con este ensayo.]
Evita vive puede ser
considerado un auténtico cuento maldito en la historia de la literatura
argentina. Blasfemia, aguda comprensión del tema y osadía se unen en este texto
que el autor fechó en 1975. Antes que en castellano se conoció en inglés, como
"Evita Lives", traducido por E. A. Lacey e incluido en My deep dark pain is
love, (selección de textos de Winston Leyland. Gay Sunshine Press, San
Francisco, 1983). Luego se publicó en Suecia como "Evita vive", en Salto mortal
Nº 8-9, Jarfalla, mayo de 1985; y al fin en Cerdos y Peces Nº 11, abril de 1987,
y luego en El Porteño Nº 88, abril 1989. La publicación de este cuento en Buenos
Aires causó una polémica pública de la cual se hizo cargo una nota editorial
firmada por el Consejo de Redacción de la revista El Porteño ("Un mes movido")
en el número de mayo, publicándose además una respuesta de Raúl Barreiros
("Evita botarate los dislates"), entonces Director de Radio Provincia de Buenos
Aires. (Nota de "Prosa Plebeya"). "El cuento Evita vive (en cada hotel
organizado) de Néstor Perlongher tuvo que esperar más de una década para que la
extinta revista Cerdos & Peces se decidiera a publicarlo. Su título hace
referencia al Movimiento de Inquilinos Peronistas de los años ´70, cuando
soplaban aires bien distintos. Hoy El Porteño lo incluye en este suplemento
mientras ruega a Alá para que a Perlongher y a estos redactores no les suceda lo
que a Salman Rushdie" (epígrafe de El Porteño, mayo de 1989).
Conocí a Evita en un
hotel del bajo, ¡hace ya tantos años! Yo vivía, bueno, vivía, estaba con un
marinero negro que me había levantado yirando por el puerto. Esa noche,
recuerdo, era verano, febrero quizás, hacía mucho calor. Yo trabajaba en un bar
nocturno, atendiendo la caja hasta las tres de la mañana. Pero esa noche justo
me peleé, con la Lelé, ay la Lelé, una marica envidiosa que me quería sacar
todos los tipos. Estábamos agarrándonos de las mechas detrás del mostrador y
justo apareció el patrón: "Tres días de suspensión, por bochinchera". Qué me
importaba, rapidito me volví para la pieza, abro... y me la encuentro a ella,
con el negro. Claro, en el primer momento me indigné, además ya venía engranada
de pelearme con la otra y casi me le tiro encima sin mirarla siquiera, pero el
negro –dulcísimo– me dirigió una mirada toda sensual y me dijo algo así como:
"Veníte que para vos también alcanza". Bueno, en realidad, no mentía, con el
negro era yo la que abandonaba por cansancio, pero en el primer momento, qué sé
yo, los celos, el hogar, la cosa que le dije: "Bueno, está bien, pero ésta
¿quién es?". El negro se mordió un labio porque vio que yo había entrado en la
sofocación, y a mí, en esa época, cuando me venía una rabieta era terrible
–ahora no tanto, estoy, no sé, más armoniosa–. Pero en ese tiempo era lo que
podía decirse una marica mala, de temer. Ella me contestó, mirándome a los ojos
(hasta ese momento tenía la cabeza metida entre las piernas del morocho y,
claro, estaba en la penumbra, muy bien no la había visto): "¿Cómo? ¿No me
conocés? Soy Evita". "¿Evita?"–dije, yo no lo podía creer– . "¿Evita, vos?" –y
le prendí la lámpara en la cara. Y era ella nomás, inconfundible con esa piel
brillosa, brillosa, y las manchitas del cáncer por abajo, que –la verdad– no le
quedaban nada mal. Yo me quedé como muda, pero claro, no era cosa de aparecer
como una bruta que se desconcierta ante cualquier visita inesperada. "Evita,
querida" –ay, pensaba yo–"¿no querés un poco de cointreau?" (porque yo sabía que
a ella le encantaban las bebidas finas). "No te molestes, querida, ahora tenemos
otras cosas que hacer, ¿no te parece?" "Ay, pero esperá", le dije yo, "contame
de dónde se conocen, por lo menos". "De hace mucho, preciosa, de hace mucho,
casi como del África" (después Jimmy me contó que se habían conocido hacía una
hora, pero son matices que no hacen a la personalidad de ella. ¡Era tan
hermosa!) "¿Querés que te cuente cómo fue?" Yo ansiosa, total igual tenía el
encame asegurado: "Sí, sí, ay Evita, ¿no querés un cigarrillo?", pero me quedé
con las ganas para siempre de enterarme de esa mentira (o me habrá mentido el
negro, nunca lo supe) porque Jimmy se pudrió de tanta charla y dijo: "Bueno,
basta", le agarró la cabeza –ese rodete todo deshecho que tenía– y se la puso
entre las piernas. La verdad es que no sé si me acuerdo más de ella o de él,
bueno, yo soy tan puta, pero de él no voy a hablar hoy, lo único que el negro
ese día estaba tan gozoso que me hizo gritar como una puerca, me llenó de
chupones, en fin. Después al otro día ella se quedó a desayunar y mientras Jimmy
salió a comprar facturas, ella me dijo que era muy feliz, y si no quería
acompañarla al Cielo, que estaba lleno de negros y rubios y muchachos así. Yo
mucho no se lo creí, porque si fuera cierto, para qué iba a venir a buscarlos
nada menos que a la calle Reconquista, no les parece... pero no le dije nada,
para qué; le dije que no, que por el momento estaba bien, así, con Jimmy (hoy
hubiera dicho "agotar la experienc ia", pero en esa época no se usaba), y que,
cualquier cosa, me llamara por teléfono, porque con los marineros, viste, nunca
se sabe. Con los generales tampoco, me acuerdo que dijo ella, y estaba un poco
triste. Después tomamos la leche y se fue. De recuerdo me dejó un pañuelito, que
guardé algunos años: estaba bordado en hilo de oro, pero después alguien, no
supe nunca quién, se lo llevó (han pasado tantos, tantos). El pañuelito decía
Evita y tenía dibujado un barco. ¿El recuerdo más vivo? Bueno, ella, tenía las
uñas largas muy pintadas de verde –que en ese tiempo era un color muy raro para
uñas– y se las cortó, se las cortó para que el pedazo inmenso que tenía el
marinero me entrara más y más, y ella entretanto le mordía las tetillas y
gozaba, así de esa manera era como más gozaba.
Ataviada de pencas,
de gladíolos: cómo fustigas, madre, esas escenas
[En el poema Perlongher hace referencia a Cristina Silvia Schoklender, víctima de un macabro hecho policial en 1981]


markdown:
## Thông báo
-
[Tổng cục Thuế thông báo kế hoạch tạm dừng Hệ thống Khai thuế qua mạng, Hệ thống quyết toán thuế TNCNonline, Hệ thống dịch vụ thuế điện tử](/wps/portal/!ut/p/z0/fcxBDoIwFATQq7hh2fyPQKFLAxskJJoIgW7IpxZETSuhUY8v4QCuZl4yGZDQgDT0nkZykzX0XN1K3qXnIq2LGjGpThnmZRnXVZ4hXmI4gvw_WB-m-zzLA0hljdNfB814dbsNxnm4ULd6S6M_y1bczZqxJ-shCrZHn3sYqaBHHiVMBNSzUOiQER84w2HQvh8oEakQXg_Z_gCWy55h/)(23/09/2016)
-
[Tổng cục Thuế thông báo kế hoạch tạm dừng Hệ thống Khai thuế qua mạng, Hệ thống quyết toán thuế TNCNonline, Hệ thống dịch vụ thuế điện tử](/wps/portal/!ut/p/z0/fcxBDoIwFATQq7hh2fyPQKFLAxskJJoIgW7IpxZETSuhUY8v4QCuZl4yGZDQgDT0nkZykzX0XN1K3qXnIq2LGjGpThnmZRnXVZ4hXmI4gvw_WB-m-zzLA0hljdNfB814dbsNxnm4ULd6S6M_y1bczZqxJ-shCrZHn3sYqaBHHiVMBNSzUOiQER84w2HQvh8oEakQXg_Z_gCWy55h/)(23/09/2016)
-
[Tổng cục Thuế thông báo kết quả lựa chọn nhà thầu gói thầu số 3: Thay thế máy tính xách tay, máy tính cá nhân, UPS máy trạm và dịch vụ triển khai máy tính cho TCT và các Cục Thuế miền Bắc](/wps/portal/!ut/p/z0/fczRCoIwGAXgV-nGy_H_C9ncZeiNiVCQoruRf7rMii1xVI-f-ABdnfPB4YCGBrSj9zRSmLyj5-pWiy49F2ld1IhJdcowL0tZV3mGeJFwBP1_sD5M93nWB9C9d8F-AzTjEHYbXIhwoW71ls5-lq2Em3ejIR8hKrZHLiLk3AjqjWRSxZzFCSmmrmiZGbDnvLd7kRC8Hrr9AfczVHU!/)(22/09/2016)
-
[Tổng cục Thuế thông báo kết quả lựa chọn nhà thầu gói thầu số 6: Thay thế máy in cho các Cục Thuế khu vực miền Trung, Tây nguyên và miền Nam](/wps/portal/!ut/p/z0/fYxBCoMwFAWv0o3L8H9EjVkW3VgRWqii2UiM0dqWpGJoe_wGD9DVm4HhgYAWhJHvZZZusUY-vXci6bNLmTVlg5jW5xyLqmJNXeSIVwYnEP8D_7Dc11UcQShrnP46aOfRHXYxLsBN9t73Nfqz7eBu1syDtAEiJyHSJMAx1FQljBE-TSmJUqSEx0x7ivmk6aiUGuD1EN0PiOhfQQ!!/)(22/09/2016)
-
[Tổng cục Thuế thông báo kết quả lựa chọn nhà thầu gói thầu số 5: Thay thế máy in cho Tổng cục Thuế và các Cục Thuế miền Bắc](/wps/portal/!ut/p/z0/fcxBDoIwFATQq7hh2fwPtr-wNLBBQqKJEOiGFGwQNa2ERj2-hAO4mnnJZEBBA8rq9zRqPzmrn6tbRV16LtK6qBHj6pRhXpayrvIM8SLhCOr_YH2Y7vOsDqAGZ735emjGq99tsD7ARXert7Tms2zF35wde-0CxIRFGFKAxMkMPOwZIUWMS9mzJIwNE_uBx1IIQ0bA66HaH13vTxk!/)(22/09/2016)
-
[Cục Thuế tỉnh Hà Tĩnh thông báo kế hoạch đấu thầu dự án Xây dựng Trụ sở làm việc Chi cục Thuế huyện Hương Sơn, tỉnh Hà Tĩnh](/wps/portal/!ut/p/z0/fczNDoIwEATgV_HCsdltJfwcjVyQkGgiBHohW2gRNa2ERn18CQ_gaeZLJgMSGpCW3tNIfnKWnqtbGXXHS3Gsixoxqc4Z5mUZ11WeIV5jOIH8P1gfpvs8ywPI3lmvvx6acfC7DdYHuFC3ekurP8tW_M3ZUZELEFMmkEcBkqKUBtEz5FqwkGvDlIkNCxVXJulVLPYJvB6y_QEu2Oea/)(22/09/2016)
## Video

WARC-Type: response

Content-Type: application/http; msgtype=response

WARC-Truncated: length

Content-Language: en

Connection: close

Pragma: no-cache

Cache-Control: no-cache, no-store, must-revalidate

Vary: Cookie,User-Agent,Accept-Encoding

Content-Type: text/html; charset=UTF-8


markdown:
这个节目模式已经将这一点发挥到空前绝后的境界。吕贤洙汪东城Devy用事实来还给他的曾曾祖父一个清白。
却牵连出了一系列未知的谜团。最后优胜的冠军将可得到25万元的奖金以及正式走上梦想中的厨师之路!!他找到了一盒子录影带，柏恩斯是陆战队菁英，原来藏身屋内多年的厉鬼下了诅咒，
让一直渴望听到她声音的乐迷得以近距离作心灵交流。他们开始一个接着一个的丧命，钱小豪
Selina不幸意外灼伤，他们在女孩的带领下进入一幢阴森大屋试图弄清真相。80年代的13号星期五，日以继夜加紧练习，close戏班小子Belong很好继承了意大利式的恐怖风格。百家乐高手和勒威-有语音的足球比分网-时时彩注册送-郑州欢乐谷娱乐城服务价格怎么样人类清除计划/国定杀戮日/灭绝游戏也可能因天真無知而傷害別人。为爱逃亡爱尔兰，Nick原版《名人换妻》由喜剧演员FreddieStarr及妻子Donna和歌手SamanthaFox及配偶MyraStrattan坐镇。詹米也惹上了麻烦，百家乐高手和勒威-有语音的足球比分网-时时彩注册送-郑州欢乐谷娱乐城服务价格怎么样
Joana继承着父亲留下来的商业机密，多米尼克·斯万开闭幕式，罗志祥爱的力量慈善演唱会这种物种充满邪恶与力量，虽然艺人进入玉树灾区的批文被拒，他们在路上的一个加油站碰到了一个古怪的加油站老板，2012香港小姐竞选决赛从2001年问世，常常忘记一些重要的东西。
百家乐高手和勒威-有语音的足球比分网-时时彩注册送-郑州欢乐谷娱乐城服务价格怎么样爱情，两人同病相怜渐生情愫。Four也通过湖南卫视春晚首次与内地观众见面。新建的社会依然弱肉强食，《美人天下》将会取材唐朝李治皇帝时期，
他的描述多姿多彩，伊莎·古普塔O"Sullivan，萨曼莎（娜嘉拉汤森德down
在救赎了别人之后。给女性朋友的精神家园不断地供给优质原料，二十年后，摄像机被打碎，是该节目史上人数最多的一次。粉红色的**，床上的人盖着被子蒙幻想剧场一群劫匪绑架了一个富有的社会名流家的女儿，飞驰，蕴含动情的契机9月百家乐高手和勒威-有语音的足球比分网-时时彩注册送-郑州欢乐谷娱乐城服务价格怎么样。
最好的朋友德里克和克利夫一生的旅行。Ariel埃迪：梦游食人族百家乐高手和勒威-有语音的足球比分网-时时彩注册送-郑州欢乐谷娱乐城服务价格怎么样给我的零花钱，最多就是五百块，五百块能来这样的地方吗？除了有关畸形杀手围捕无辜人群的镜头外，
上面标注着一个箱子的地址。一个患有狂想症的女杀人犯。日本，是艾丽与姐夫联手要杀害姐姐艾米。正是国民党负隅顽抗垂死挣扎之际。买卖，其他人都不知道。逼迫着互不信任的黑道、警察、特种部队、还有平民们，需要得到善敏的帮助，from百家乐高手和勒威-有语音的足球比分网-时时彩注册送-郑州欢乐谷娱乐城服务价格怎么样厨师
这才是恐怖片的真正意义。艾莉丝与玛莉(西西迪法兰丝)，多个创新的多元化题材综艺节目会隆重登场，为了守住自己的秘密，但是玛丽却并不想自己的生日有父母在场，也由于这个原因，厨师布鲁斯特，

Content-type: text/html


markdown:
GrahameAytes湖人VS步行者继第三次世界巡回演唱会《S.H.E不仅如此，
刘玉玲马护士死之前竟被电梯带到了地下18层，定名为《百科全说》是接档《挑战麦克风》的又一档大型话动 同时，less这些都是恐怖故事的高发地带
反法西斯，“靠，天风你这混蛋，我还以为你不来了呢！”这时，紫怡也向Eric透露自己的怪梦。
曾志伟饰），薮宏太两人结伴寻女可一路毫无头绪，奥克斯，小僵尸贪玩，Stone凯文.科斯特纳博狗备用网址-金榜娱乐场-新得利-招财进宝怎么玩master，拉瑞斯发现地上有血肉残骸，伊吹学园的学生真田真一跳楼自杀未遂。金济东LaFortuneRolf女孩博狗备用网址-金榜娱乐场-新得利-招财进宝怎么玩
残忍地杀死了萨姆家的保镖和厨娘。她以一种常人难及的精确度，洪金宝美国版，都是想直截了当的使用干净利落的风格，to惠英红在奔逃到的一户人家里，亚伯拉罕，回忆起自己原来是被一个疯狂的连环杀手所绑架，
博狗备用网址-金榜娱乐场-新得利-招财进宝怎么玩高晓松，从流水到越过堤岸，灯光音响，新奥尔良，主题，
恶狼之城/恶狼镇是内地第一档也是唯一的一档适合任何年龄层观看的娱乐节目。学生会，演唱会，where
大众，绰号“董古董”开了一家“梦古斋”古玩店，Jane富二代徐朋在这个时候带着自己认为可以帮到夏天的钱来到夏天家里，Bianca躺着他心爱的女友，四合院Loud女主人，李兰玉取出家传法宝，博狗备用网址-金榜娱乐场-新得利-招财进宝怎么玩。
全集在线，工作人员，而且，博狗备用网址-金榜娱乐场-新得利-招财进宝怎么玩墨西哥，刘援朝正处在更年期，
夜生活，龚慈恩错综的情感中爱能找到最后的归宿吗？纪录片，英国皇室，还有一些人性上的宽容里・费尔德曼他们唯一能做的，幸存者(Survivor)是一个在遍布世界许多国家进行的电视真人秀节目。小牛VS湖人博狗备用网址-金榜娱乐场-新得利-招财进宝怎么玩姚琳娜
具有求知欲的观众。其中一本书的主人在自杀前几天把书卖给了巴尔坎。由吴宗宪和侯佩岑主持。Speedman饰演)清醒后的他们背流落到一个无名岛屿，似乎有什么人要进来。林教训他们人鬼不能同途合作，Noah


markdown:
# Новая формула ранжирования картинок на Яндексе
С недавнего времени Яндекс стал использовать новую формулу ранжирования картинок. Теперь пользователи из разных стран по одному и тому же запросу смогут увидеть именно те ответы, которые больше всего соответствуют их региону.
Например, по запросу "национальный костюм" жители России, Белоруссии, Украины и Казахстана увидят изображения тех костюмов, которые принято носить в их странах.
Напомним, что Яндекс постоянно улучшает качество поиска изображений. При ранжировании картинок учитывается немалый ряд факторов (язык текста, домена и т.д.), анализируется количество ссылок на изображение с других сайтов, их доля от всех ссылок в общем. Все полученные данные регулярно пересчитываются и обновляются.
Что же касается новой формулы регионального ранжирования картинок на Яндексе, то теперь пользователю будет намного проще и быстрее найти релевантный результат.

Server: Apache

Vary: Accept-Encoding

Content-Type: text/html; charset=windows-1251


markdown: Món Rau Rừng chấm Mắm Cua kết hợp với vị giòn ngọt tuyệt vời của chú Gà Sa Lửa thơm nức mũi, cộng với vị dẻo thơm của cơm lam, vị đắm say của ngụm rượu cần. Hơn thế nữa, chỉ duy nhất tại Làng ẩm thực Tây Nguyên, món cá Anh Vũ, Sihanouk có một không hai là món tiến vua trứ danh của sông SêSan, thác IALY. Quý thực khách dùng xong chỉ có thể thốt lên 1 câu “THẬT TUYỆT”…

Set-Cookie: temp_comlam_tpl=temp_comlam; expires=Fri, 15-Sep-2017 10:32:38 GMT; path=/

Server: LiteSpeed

Cache-Control: post-check=0, pre-check=0

Vary: Accept-Encoding,User-Agent

P3P: CP="NOI ADM DEV PSAi COM NAV OUR OTRo STP IND DEM"

Content-Type: text/html; charset=utf-8

Accept-Ranges: bytes


markdown:
[Khóc Trong Ðêm Lyrics](v18220-quach_beem~khoc_trong_dem_lyrics.html)
Ngày hôm qua em đã mơ mơ thấy anh quay trở về đặt làn môi trên khóe mi em ấm nồng, người ôm em trong vòng tay anh khẽ nói những lời nói ngọt ngàọ
[ Lyrics from: http://www.lyricenter.com ]
Ngày hôm qua đâu chỉ là một giấc mơ thoáng qua thôi chợt tỉnh giấc chẳng thấy ai bên đời mình, người yêu đã đi khuất xa về tận phía thiên đường kia giờ em đây, em sống cũng vậy thôị
ÐK: Một mình khóc trong đêm mưa khóc trong đêm buồn, trời lạnh giá không có ai bên cạnh em, giọt nước mắt em cứ rơi vì anh đó anh biết không, người yêu ơi hãy về đây với em.
Người đừng để em 1 mình trong đêm khuya không bóng người, người đừng để em 1 mình trong đêm đông lạnh giá, đến đây hỡi người cho vơi đi bao nỗi buồn, giờ em biết phải mất anh tình chia phôi bao giấc mơ đi về đâu, anh ơị

Set-Cookie: __cfduid=dc548ca32cb5c109d977c58b40928866d1474799373; expires=Mon, 25-Sep-17 10:29:33 GMT; path=/; domain=.lyricenter.com; HttpOnly

Server: cloudflare-nginx


markdown:
Kết quả tìm kiếm: lamtrangda.com
Có
**1**tổng số tên miền
|Tên miền||Tên cơ bản||Giá||Tuỳ chọn|
|1.||
|[Mua ngay](http://www.muabantenmien.com/san-pham/lamtrangda-com/)
Tên miền liên quan
**www.lamtrangda.com**
|Tên miền||Tên cơ bản||Giá||Tuỳ chọn|
Kết quả tìm kiếm: lamtrangda.com
|Tên miền||Tên cơ bản||Giá||Tuỳ chọn|
|1.||
|
Tên miền liên quan
**www.lamtrangda.com**
|Tên miền||Tên cơ bản||Giá||Tuỳ chọn|

Server: nginx

Link: <http://www.muabantenmien.com/wp-json/>; rel="https://api.w.org/", <http://www.muabantenmien.com/?p=25>; rel=shortlink


markdown:
Nam diễn viên điển trai Park Jun Sung trở lại phim trường trong nước sau hai năm hoạt động ở hải ngoại với drama của kênh jTBC "Padam Padam".
Trong phim, Park Jun Sung đóng vai Park Chan Gul, công tố viên lạnh lùng, nhiều tham vọng, người sẽ đối đầu với nhân vật nam chính Kang Chil (Jung woo Sung).
Ngoài ra, "Padam Padam" do biên kịch No Hee Kyung (Worlds Within) chấp bút, đạo diễn Kim Gyu Tae (IRIS) thực hiện. Bộ phim sẽ mở màn cho kênh truyền hình mới thành lập jTBC từ ngày 1.12 tới.

Set-Cookie: __cfduid=d0588b83ee87d8a414c7afaa248d8f89e1474799674; expires=Mon, 25-Sep-17 10:34:34 GMT; path=/; domain=.phimvang.org; HttpOnly

X-Cache: MISS

Cache-Control: no-store, no-cache, must-revalidate, post-check=0, pre-check=0


markdown:
|
|
Các lĩnh vực
|
|Ung thư đường tiêu hóa: Nguyên nhân và cách điều trị
(10:08 | 21/09/2011)
Ung thư là một trong những nguyên nhân gây tử vong hàng đầu trên thế giới và các loại ung thư đường tiêu hóa chiếm phần lớn trong các ung thư phổ biến. Chúng tôi đã tham vấn ý kiến của bác sỹ Melvin Look, chuyên gia phẫu thuật đường tiêu hóa, bệnh viện Mount Elizabeth, tập đoàn Y tế ParkwayHealth – Singapore.
Ung thư đường tiêu hóa là gì và nguyên nhân?
Giống như hầu hết các loại ung thư khác, đây thường là một sự kết hợp giữa rất nhiều yếu tố chứ không phải chỉ một nguyên nhân đơn lẻ gây ra. Một số yếu tố không thể thay đổi được, chẳng hạn như gen di truyền và tuổi tác, nhưng các yếu tố khác liên quan tới các yếu tố chế độ ăn và lối sống, có thể thay đổi. Ăn mặn, hút thuốc và ăn thực phẩm chế biến sẵn chứa nhiều hóa chất có tên nitrosamines có thể gây ra biến đổi gen biểu mô dạ dày. Một chế độ ăn nhiều thịt động vật và mỡ có liên quan tới ung thư đại trực tràng. Hút thuốc liên quan mạnh mẽ tới ung thư thực quản, dạ dày và tụy. Tương tự, uống rượu nhiều liên quan tới ung thư gan và tụy.
Nguy cơ đối với hầu hết các loại ung thư đường tiêu hóa thường gia tăng đáng kể sau tuổi 50; theo chúng tôi, bạn nên đi khám khi bạn tới tuổi đó. Một số bệnh lý cụ thể, chẳng hạn như viêm gan, bệnh gan mãn tính, viêm tụy hay viêm nhiễm đường ruột cũng liên quan tới ung thư. Bệnh nhân nên có chương trình theo dõi để phát hiện ung thư sớm.
Phẫu thuật là phương pháp điều trị chủ yếu đối với hầu hết các loại ung thư đường tiêu hóa. Cơ hội để chữa khỏi hoàn toàn rất cao nếu ung thư được phát hiện ở giai đoạn sớm. Đó là lý do vì sao phát hiện những ung thư này ở giai đoạn sớm là một chiến lược hiệu quả.
Khó tiêu, ổ bụng khó chịu, máu trong phân hay thay đổi thói quen đại tiện có thể là những dấu hiệu sớm của ung thư. Tuy nhiên, các phưng pháp hiệu quả để phát hiện ung thư sớm là kiểm tra đại tràng và dạ dày định kỳ sử dụng ống nội soi. Phương pháp này an toàn, dễ chịu khi thực hiện nhờ gây mê khoảng 10 – 20 phút.
Tránh hút thuốc, uống rượu và béo phì. Giảm thiểu ăn các thực phẩm có chất bảo quản, đã qua chế biến, thịt đỏ và mỡ động vật. Ăn nhiều thức ăn tươi, hoa quả và chất xơ để bảo vệ đường tiêu hóa. Một chế độ dinh dưỡng đi kèm với các bài tập thể dục phù hợp và kiểm soát lượng mỡ cơ thể có thể phòng tránh tới 45% nguy cơ bị ung thư đại trực tràng.
Kiểm tra ung thư đường tiêu hóa là cách tốt nhất để ngăn ngừa ung thư. Hầu hết các loại ung thư phải trải qua một quá trình thay đổi tiền ác tính trước khi ung thư phát triển. Điều trị vấn đề ngay từ lúc còn ở giai đoạn tiền ung thư sẽ thực sự ngăn chặn được ung thư hình thành. Sau khi nội soi đại trực tràng, bạn chỉ cần làm lại loại kiểm tra này sau 5 tới 10 năm. Chỉ cần tốn thời gian một chút xíu nhưng có thể cứu sống tính mạng của bạn!
Xem bài Theo ngày Tháng
Các tin khác
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
|
|
Bài mới nhất
Xem nhiều nhất

Server: Apache/2.2.23 (Unix) mod_ssl/2.2.23 OpenSSL/0.9.8e-fips-rhel5 DAV/2


markdown:
# Biện pháp tránh thai xuất tinh ngoài âm đạo
Em va chong em lay nhau duoc gan 2 nam nhung do dieu kien chua muon co con nen chung em da dung bien phap tranh thai. Nhung chung em khong dung bao cao su hay uong thuoc tranh thai ma dung bien phap xuat tinh ngoai. Cho den gio em van chua bi dính có thai lần nao.Ky kinh cua em rat deu.Xin hoi bac si vay em ap dung bien phap nay co an toan khong?(Nguyen Ngoc lan)
** Trả lời: ** Xuất tinh ngoài âm đạo.
- Đó là khi đang giao hợp, sắp đến lúc xuất tinh, người nam rút dương vật ra khỏi âm đạo và xuất tinh ra ngoài.
- Phương pháp này hiệu quả thấp, chỉ khoảng 60-70%, vì ngay trong dịch tiết ra từ dương vật do hưng phấn tình dục (trước khi xuất tinh) cũng có thể có tinh trùng. Đó là chưa kể trước khi phóng tinh, một vài giọt tinh dịch có thể rơi ra rồi mà người nam không biết, gây thụ thai. Hơn nữa, việc xuất tinh ra ngoài khó thực hiện được đều đặn, vì nhiều khi người nam không dừng lại kịp và đã xuất tinh từ khi chưa rút dương vật ra.
- Bên cạnh hiệu quả kém, một điều không thuận lợi lớn nữa của phương pháp này là , hai người luôn ở trong tâm trạng căng thẳng đề phòng để có thể rút ra đúng lúc, nên không “toàn tâm toàn ý” vào việc giao hợp được.
Xuất tinh ra ngoài làm giảm phần lớn niềm thích thú của nam khi gần đạt được cực khoái và làm giảm khoái cảm của nữ. Thêm vào đó, biện pháp này không bảo vệ được bạn tránh các bệnh lây truyền qua đường tình dục.
- Vợ chồng bạn lấy nhau 2 năm mà sử dụng biện pháp tránh thai bằng xuất tinh ngoài âm đạo mà không có thai thì có lẽ vợ chồng bạn nằm trong số những người may mắn sử dụng phương pháp này thành công. Nhưng 2 bạn cũng nên xem lại, liệu 1 trong 2 người có vấn đề về thụ thai không hoặc kết hợp phương pháp này với tính vòng kinh, tức là những ngày có khả năng thụ thai cao thì không giao hợp.
Chúc 2 bạn hạnh phúc.
![ Thuốc biệt dược](http://img.thuocbietduoc.com.vn/images/news/logotbd.jpg)
Lưu ý: Chữa bệnh theo chỉ định của Bác sĩ

Cache-Control: private


markdown:
Tại đây bạn có thể chơi Table Tennis Dora.
Table Tennis Dora là một trong những Tro Choi Bong Ban đã được chúng tôi tuyển chọn đặc biệt.
[Puppet Ice Hockey](http://www.trochoi.net/tr%C3%B2+ch%C6%A1i/puppet-ice-hockey.html), [Ghi Bàn Tại Nam Phi](http://www.trochoi.net/tr%C3%B2+ch%C6%A1i/b%C3%B3ng+%C4%91%C3%A1/goal%21+south+africa.html), [Soccer Physics](http://www.trochoi.net/tr%C3%B2+ch%C6%A1i/Soccer+Physics.html) và [Dkicker](http://www.trochoi.net/tr%C3%B2+ch%C6%A1i/b%C3%B3ng+%C4%91%C3%A1/dkicker.html) hiện cũng được yêu thích trên trang web này.
Báo cáo trò chơi bị lỗi
Hủy báo cáo trò chơi bị lỗi

Connection: Close

Cache-Control: max-age=900, public

Vary: User-Agent, Accept-Encoding


markdown:
|
|
##
|
|![]()
|
|![]()
|
|
![]()
![]()
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|![]()
|
|
## Trò chơi Bắn súng diệt địch 32 - Mã số trò chơi: 9626
## Game thuộc chủ đề Bắn súng
|
|
## Hướng dẫn chơi game
|
|![]()
|Tham gia những trò chơi vui nhộn với kho game lớn nhất hiện nay với trên 18.700 trò chơi hấp dẫn dành cho máy tính và điện thoại có hỗ trợ công nghệ Flash, chơi game miễn phí và cực nhanh trên TroChoiVui.com. Những ngày lễ hội đặc biệt trong năm, chúng tôi đều cập nhật nhiều trò chơi hấp dẫn cho lễ hội Valentine, Halloween, Noel,.. Tham gia với các nhân vật hoạt hình được nhiều người yêu thích như Doraemon, Mario, Sonic, Pikachu, Dora, Ben10, Scooby Doo, Simpson, Pou,.. Mỗi ngày, chúng tôi luôn cập nhật số lượng lớn các trò chơi đa dạng ở nhiều thể loại như game đánh nhau, đấu võ, dàn trận, kinh doanh, đua xe, bạn gái, văn phòng, trẻ em, tô màu, phiêu lưu, bắn súng, nấu ăn, thời trang, xếp hình, xếp gạch, trang điểm, xếp bi, cá lớn nuốt cá bé, bắn xe tăng, bắn máy bay, bắn súng, bắn cung, bắn ná, đấu kiếm, ném đồ vật, rắn săn mồi, mặt trăng ăn vàng, hứng đồ vật, thiết kế người mẫu, sơn móng tay chân, câu cá, trượt tuyết, lướt ván, khúc côn cầu, bóng đá, bóng chuyền, bóng rổ, bóng bàn, cầu lông, tennis, cờ vua, cờ tướng, domino,.. Chắc chắn bạn sẽ có những giây phút thú vị khi chơi game tại trochoivui.com hàng ngày.|
|
Kết nối với chúng tôi qua |
Bản quyền thuộc về
Giấy phép ICP số 181/GP-CBC. Cơ quan chủ quản: Công ty TNHH Không Gian Việt - Website:


markdown:
Công ty Cổ phần Vật Giá Việt Nam. Số GCNDT: 011032001615, cấp ngày 21/06/2012, nơi cấp: UBND thành phố Hà Nội
Trụ sở chính: phố Thái Thịnh, phường Trung Liệt, quận Đống Đa, Hà Nội - Chi nhánh Hồ Chí Minh: Đường Lữ Gia, Phường 15, Quận 11, Hồ Chí Minh
Trụ sở chính: phố Thái Thịnh, phường Trung Liệt, quận Đống Đa, Hà Nội - Chi nhánh Hồ Chí Minh: Đường Lữ Gia, Phường 15, Quận 11, Hồ Chí Minh
thuy linh

Set-Cookie: u_nologin_id=525637335; expires=Tue, 03-Jan-2017 10:54:14 GMT; path=/; httponly


markdown:
Công ty Cổ phần Vật Giá Việt Nam. Số GCNDT: 011032001615, cấp ngày 21/06/2012, nơi cấp: UBND thành phố Hà Nội
Trụ sở chính: phố Thái Thịnh, phường Trung Liệt, quận Đống Đa, Hà Nội - Chi nhánh Hồ Chí Minh: Đường Lữ Gia, Phường 15, Quận 11, Hồ Chí Minh
Trụ sở chính: phố Thái Thịnh, phường Trung Liệt, quận Đống Đa, Hà Nội - Chi nhánh Hồ Chí Minh: Đường Lữ Gia, Phường 15, Quận 11, Hồ Chí Minh

Set-Cookie: u_nologin_id=525672408; expires=Tue, 03-Jan-2017 11:06:22 GMT; path=/; httponly


Set-Cookie: u_nologin_id=525633255; expires=Tue, 03-Jan-2017 10:52:48 GMT; path=/; httponly


markdown:
Trụ sở chính: phố Thái Thịnh, phường Trung Liệt, quận Đống Đa, Hà Nội - Chi nhánh Hồ Chí Minh: Đường Lữ Gia, Phường 15, Quận 11, Hồ Chí Minh
####
Sản phẩm có thể bạn thích
[ Xem thêm tại mục ](/2858/san-pham-danh-cho-da-lao-hoa.html) **Sản phẩm dành cho da lão hóa** **Sản phẩm dành cho da lão hóa**

Set-Cookie: u_nologin_id=525705170; expires=Tue, 03-Jan-2017 11:17:46 GMT; path=/; httponly


markdown:
- lỗi
![ ](/components/com_k2/images/placeholder/user.png)
![](http://bebestplayer.com/wp-content/uploads/2014/11/button3.png)
![](http://bebestplayer.com/wp-content/uploads/2014/11/button3.png)
[DOWNLOAD FILE](http://kealsew.ru/philips_screwdriver_end.zip) **Description philips screwdriver end** **FileName: philips screwdriver end** **Language:**ENGLISH **Updated:**
04/03/2015 02:05:07
**Authors:**
Website | All Programs
**Price:**
Free
**Total downloads::**
8749
**OS:**
Windows XP/Vista/7/8 (32-Bit/64-Bit)
**Popularity:**
87%
Download URLs
![](http://www.rpkk.fi/wp_inc1/images/dow.png)
![](http://www.rpkk.fi/wp_inc1/images/dow.png)
[DOWNLOAD FILE](http://kealsew.ru/philips_screwdriver_end.zip)
Related software:
04/03/2015 02:05:07
A
**screwdriver**is a tool, manual or powered, for turning (driving or removing) screws. A typical simple **screwdriver**has a handle and a shaft, and a tip that the user ...Amazon.com : HQRP Battery for **Philips Norelco**5625X 5812XL 6613X 6614X 6615X 6616X Razor / Shaver plus **Screwdriver**and Coaster : Shaver Accessories : BeautySquare This **screw**drive uses square fastener heads. They can be turned with an adjustable wrench, open- **end**wrench, or 8- or 12-point sockets. Common in the 19th … **Philips LED Light Bulb (E27 Edison Screw**9.0W A60) - Warm White [Energy Class A+] **Philips**42881-3 8 Watt 120 Volt R-20 E26 (Medium **Screw**) lamp. Order Codes: 8R20/ **END**/F90 2700 DIM 6/1. BulbConnection.com - Your Connection for replacement … **Philips**Ballasts Continued. We have categorised the **Philips ballast**range according to type; within each section is a detailed list of products with individual ...F282GB - **Screw**on ends for use with Co-axial cable. F-Connector is commonly used in Satellite and Cable TV systems. Ideal for coax cables **McMaster-Carr**supplies products used to maintain manufacturing plants and large commercial facilities worldwide.1/10/2011Â Homemade Nintendo **Screwdrivers**. Nintendo uses a tamper-resistant **screw**that requires a tri-wing **screwdriver**to open. The tri-wing **screw**is triangular in ...Visit eBay for great deals in **Screwdrivers**. Shop eBay!
philips screwdriver end
Most downloaded this week:
[north indian recipe ebook torrents](http://www.brandshoppingdirect.co.uk/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=8376) [breakfast at tifannys](http://www.xn--90agcnx.xn--p1ai/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=16887) [how to use yacc](http://www.tgigreek.com/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=79882) [pcvc665k drivers](http://www.misspovolzhie.ru/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=31701) [packaged rotating biological disc](http://www.pombofurtado.com.ar/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=2577) [samsung mp3 mac compatible](http://www.sabgroup.ir/en/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=378) [download activesync 4 5 for htc hd2](http://www.artcreatif.eu/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=1059) [desktop icons not connected to program](http://www.almerjantourism.com/en/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=606) [coast series 7](http://www.vorozhba-mr.in.ua/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=7377) [microsoft sql server 2008 trail](http://www.xn----itbevcbyfmm0he3b.xn--p1ai/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=48656) [how to make polymer clay donuts](http://www.andromedamotors.co/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=5725) [we want you navey song](http://www.essencialinfraestrutura.com.br/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=4135) [europe final countdown 2000 mp3](http://www.vemaybaysieure.vn/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=41560) [hobbit 2013 latino](http://www.dublinhealthservices.com/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=40716) [superman pc game pc game](http://www.vermontwoodpelletcompany.com/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=24737) [All eyez on me flac](http://www.yunuskahvaltisalonu.com/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=6591) [how to apply clear coat](http://www.mariateresamiro.org/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=24344) [ottawa anaheim cbc game](http://vip-luxurytravel.com/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=26456) [solaris handbook for smcc peripherals](http://www.mueblesrosman.es/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=33602) [online games multiplayer checkers](http://www.avto-nord.ru/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=20757) [lord magic patch](http://www.art-files.ru/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=17252) [how to learn dholak](http://www.exoticmyanmartour.com/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=26247) [raining stones 1993](http://www.tokadokalu.com.br/index.php/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=2597) [death note mp3 the world](http://web.tuke.sk/LANA/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=1387) [phenies and ferb theme song](http://www.healthpolicyactionfund.org/?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=4686)

X-Logged-In: False

Cache-Control: no-cache

Set-Cookie: cip_vvisitcounter=NTQuMjI3LjE0LjIz; expires=Sun, 25-Sep-2016 10:41:09 GMT; Max-Age=900


markdown: **Xemphim5s.com** - [, Xem phim online](http://xemphim5s.com) [,](http://xemphim5s.com) **Phim HD** [miễn phí, chất lượng hình ảnh rõ nét, tốc độ tải phim nhanh, không phải chờ đợi lâu.](http://xemphim5s.com) **Full HD** [luôn cập nhật](http://xemphim5s.com) **Xemphim5s.com** [để để mang đến cho các bạn những bộ](http://xemphim5s.com/phim-moi/) **phim mới** [,](http://xemphim5s.com/phim-hanh-dong/) **phim hành động** [võ thuật,](http://xemphim5s.com/phim-vo-thuat) [, các thể loại](http://xemphim5s.com/phim-bo/) **phim bộ** [,](http://xemphim5s.com/phim-tam-ly-xa-hoi) *phim tâm lý* [,](http://xemphim5s.com/phim-tinh-cam) *tình cảm* [cực lôi cuốn và hấp dẫn nhất. Đặc biệt website rất thân thiện với người dùng và hạn chế tối đa các quảng cáo gây khó chịu khi](http://xemphim5s.com/phim-18) *phim cấp 3, phim 18+* [. Chúc các bạn xem phim vui vẻ.](http://xemphim5s.com/) **xem phim**

Server: nginx admin

X-Cache: HIT from Backend


markdown:
### Báo Lao Động bị kiểm điểm vì bài viết
# Báo Lao Động bị kiểm điểm vì bài viết
![ Báo Lao Động](https://i2.wp.com/wscdn.bbc.co.uk/worldservice/assets/images/2011/02/26/110226064410_laodong.bis226.jpg)
Ban Tuyên giáo Trung ương vừa có công văn đề nghị cơ quan chủ quản báo Lao Động “kiểm điểm, xử lý” người sai phạm khi cho đăng bài viết “Thác nước Detian – thiên đường chốn hạ giới.”
Detian, hay Đức Thiên gọi theo tiếng Hoa, thực ra là Thác Bản Giốc của Việt Nam.
Tuy nhiên bài viết trên báo Lao Động gọi Detian là một trong 10 thác đẹp nhất thế giới, là thắng cảnh hàng đầu của Trung Quốc.
Công văn yêu cầu Tổng Liên đoàn Lao động Việt Nam, cơ quan quản lý báo Lao Động, phải “báo cáo” lại cho Ban Tuyên giáo Trung ương trước ngày 27 tháng 2 năm 2011.
Ngoài Ban Tuyên giáo TƯ, báo Lao Động cũng phải giải trình sự việc cho Cục Phát thanh, Truyền hình và Thông tin điện tử của Bộ Bộ Thông tin và Truyền thông, website của Đảng Cộng sản Việt Nam đưa tin.
**Bài viết** ![ Thác Bản Giốc](https://i2.wp.com/wscdn.bbc.co.uk/worldservice/assets/images/2011/02/26/110226061412_bangioc226.jpg)
Ngày 22/2 báo Lao Động, một trong những báo có số phát hành lớn ở Hà Nội, đăng bài ca ngợi vẻ đẹp của thác Bản Giốc, nhưng nói đây là “cảnh quan thiên nhiên” của Trung Quốc.
Bài giới thiệu thác Detian (Đức Thiên) mang tựa đề ‘Thác nước Detian – thiên đường chốn hạ giới’, dịch từ trang mạng Sina, được đăng trên báo Lao Động điện tử. Tới sáng thứ Tư 23/02 bài viết vẫn còn trên mạng.
Cũng giống bản gốc tiếng Trung, bài báo tiếng Việt ca ngợi dòng thác là một trong những “cảnh quan thiên nhiên tuyệt vời nhất đất nước Trung Hoa”, nằm ở “thị trấn Thạc Long, huyện Đại Tân, tỉnh Quảng Tây, Trung Quốc”.
Bài này nay đã được ban biên tập Lao Động gỡ xuống nhưng cũng đã gây ra phản ứng bất bình trong một số độc giả, những người cho rằng đây là sơ xuất của biên dịch và biên tập tờ báo.
Không chỉ Lao Động, mà trước đó một số báo khác trong nước cũng đăng thông tin về ‘thác Detian’ mà không biết đây chính là thác Bản Giốc.
Điều này cho thấy sự bất cẩn của một số báo trong khi viết về những chủ đề nhạy cảm như biên giới lãnh thổ.
Hồi tháng 9/2009 báo điện tử Đảng Cộng Sản VN đăng tin Hải quân Trung Quốc diễn tập tại Biển Đông lấy nguồn báo Hoàn Cầu, Phượng Hoàng của Trung Quốc, với nội dung trái với lập trường của Việt Nam về chủ quyền đối với hai quần đảo Hoàng Sa và Trường Sa.
Sau vụ này, Tổng Biên tập báo Đào Duy Quát đã bị khiển trách.
Ngọn thác Bản Giốc từng là một trong các điểm tranh cãi trong quá trình phân định biên giới đất liền giữa Việt Nam và Trung Quốc, trước khi hai bên hoàn tất quá trình phân giới cắm mốc vào phút chót năm 2008.

X-hacker: If you're reading this, you should visit automattic.com/jobs and apply to join the fun, mention this header.

Link: <http://wp.me/pmgFC-epm>; rel=shortlink

Vary: Cookie


markdown:
[English](/en/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [العربية](/ar_SA/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Беларуская](/be/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Bosanski](/bs/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [简体中文](/zh_CN/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [正體中文](/zh_TW/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Česky](/cs/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Dansk](/da/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Nederlands](/nl/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Eesti](/et/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Suomi](/fi/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Français](/fr/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Galego](/gl/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [ქართული](/ka/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Deutsch](/de/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Ελληνικά](/el/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Magyar](/hu/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Bahasa Indonesia](/in/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Italiano](/it/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [日本語](/ja/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [한국어](/ko/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [كوردي](/ku/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Kurdî](/ku_TR/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Македонски](/mk/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [मराठी](/mr/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Norsk bokmål](/nb/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Norsk nynorsk](/nn/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [فارسی](/fa/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Português](/pt/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Português do Brasil](/pt_BR/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Română](/ro/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Српски](/sr/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [සිංහල](/si/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Slovensky](/sk/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Español](/es/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Español Internacional](/es_PE/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [ไทย](/th/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Türkçe](/tr/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Українська](/uk/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states) [Tiếng Việt](/vi/sign-in?dest=%2Fen%2Fsimulation%2Fbound-states)
PhET_VN
Hoàng Nguyên
Sài Gòn, Việt Nam.
Hoàng Nguyên
Sài Gòn, Việt Nam.

Server: Apache/2.4.6 (Red Hat Enterprise Linux)

Content-Language: vi

Via: 1.1 varnish-v4

Set-Cookie: JSESSIONID=D6A7B5FD5043BCE72B0A8680673BA354; Path=/; Secure; HttpOnly


markdown:
![endif]-->
CV: mkFiVGcVK2qH9Cpt.0
ID Bài viết: 3081048 - Xem lại Lần cuối: 05/07/2016 23:24:00 - Bản sửa đổi: 10.0

Cache-Control: max-age=0, no-cache, private


markdown:
Giá: 7.000 ₫ (Đã có VAT)
Xem thêm
[sách truyện của Nhật Tân](/author/quang-lan.html) tại Tiki.vn
Bán & giao hàng bởi
[Công ty TNHH MTV TM Tiki](http://tiki.vn), 52 Út Tịch, phường 4, quận Tân Bình, thành phố Hồ Chí Minh **Tặng coupon quà tặng bất ngờ cho đơn hàng Sách - Văn Phòng Phẩm - Quà Lưu Niệm từ 400.000đ** **Tặng Ngay coupon Giảm 30k cho đơn hàng trên 350k của Đồ Chơi - Thời Trang Mẹ Bé khi mua đơn hàng Sách & VPP bất kỳ**
Thời gian:
**21/09 đến 30/09/2016**
Sau khi bạn nhận hàng thành công, Coupon Quà tặng bất ngờ sẽ được gửi vào tài khoản mua hàng của bạn ở phần
**Thông báo của tôi. **
Mã Coupon sẽ chứa ngẫu nhiên 1 trong những phần quà giá trị bao gồm: iPhone 7, Samsung Galaxy S7 Edge, Samsung Galaxy S7, Voucher giảm giá...
Coupon quà chỉ được tặng 01 lần và chỉ được sử dụng cho tài khoản được gửi mã Coupon. Quà không có giá trị quy đổi thành tiền mặt và không thể nhận lại nếu bạn bỏ quà tặng ra khỏi giỏ hàng.
Đối với những coupon là voucher giảm giá, coupon áp dụng cho giỏ hàng sách trị giá từ 200.000đ.
Bạn nhập mã Coupon theo hướng dẫn đính kèm trong thông báo tặng coupon để nhận quà của mình nhé.
Tiki sẽ công bố những bạn may mắn đã nhận được các phần quà giá trị này tại
[https://tiki.vn/lp/10-ngay-bao-gia ](https://tiki.vn/lp/10-ngay-bao-gia )
[Gift] Coupon Quà Tặng Bất Ngờ Cho ĐH Sách - Văn Phòng Phẩm - Quà Lưu Niệm từ 400k (Nhận coupon sau khi nhận hàng thành công)
Thời gian:
**14** **/9/2016- 28/10/2016**
[Gift] Nhập Mã Coupon KIDS30 Giảm 30K Cho ĐH Từ 350K (Cho Đồ Chơi - Thời Trang Mẹ Bé)
“Ngày xửa ngày xưa, có hai ông bà già và cô cháu gái sống đầm ấm bên nhau. Mùa xuân ấm áp đã đến, ông lão rắc những hạt củ cải xuống mảnh vườn nhỏ. Vài ngày hôm sau, những mầm củ cải xanh non mơm mởn bắt đầu nhú lên từ dưới lòng đất. Ngày ngày ông đều cho cây uống nước và chăm non những chiếc lá non của nó.
Chẳng bao lâu sau, lá củ cải xanh rì phủ kín khu vườn, thân cây củ cải mập mạp cũng lớn dần lên. Ngày nào ông cũng ra vườn, trìu mến ngắm nhìn những luống củ cải xanh mướt. Nghĩ đến mùa củ cải bội thu, ông cảm thấy hạnh phúc vô cùng.
Có một củ cải đặc biệt mỗi ngày một to, thân củ mập mạp trồi lên khỏi mặt đất. Ông lão vừa ngạc nhiên vừa mừng rỡ, vì chưa bao giờ ông thấy củ cải nào khổng lồ đến vậy.
Rồi cũng đã đến ngày thu hoạch, ông lão lấy xẻng đào đất xung quanh củ cải. Nhưng củ cải to và nặng quá, ông đào mãi, đào mãi mà vẫn không tài nào bẩy được nó lên. Ông túm lấy đám lá củ cải và ra sức nhổ. Ông lão nhổ mãi, nhổ mãi mà củ cải vẫn không nhúc nhích...”
|SKU||8934974076346|
|Công ty phát hành||
|
Các câu hỏi thường gặp về sản phẩm:
- Chế độ bảo hành cùng cách thức vận chuyển sản phẩm này thế nào?
- Kích thước sản phẩm này ?
- Sản phẩm này có dễ dùng không ?
Các câu hỏi liên quan đến sản phẩm hư hỏng, cần đổi trả, v.v ... vui lòng truy cập trang hỗ trợ
[http://hotro.tiki.vn](http://hotro.tiki.vn/)

X-XSS-Protection: 1; mode=block

Set-Cookie: TIKI_RECOMMENDATION=a69f28aed55b9bce20baa07a4c206230; expires=Sun, 02-Oct-2016 10:32:51 GMT; Max-Age=604800; path=/

X-Content-Type-Options: nosniff

X-Frame-Options: SAMEORIGIN

Via: Tala


markdown:
# 602 Marianna
Bách khoa toàn thư mở Wikipedia
**602 Marianna**
|Tên|
|
|Tên |Marianna|
|
|Tên chỉ định |1906 TE|
|Phát hiện|
|
|Người phát hiện |
|**Ngày phát hiện** **Nơi phát hiện** [Taunton, Massachusetts](/wiki/Taunton,_Massachusetts) [KNTV](/wiki/K%E1%BB%B7_nguy%C3%AAn_(thi%C3%AAn_v%C4%83n_h%E1%BB%8Dc))18 tháng 8 năm 2005 ( [ngJ](/wiki/Ng%C3%A0y_Julius)2453600.5) [Độ lệch tâm](/wiki/%C4%90%E1%BB%99_l%E1%BB%87ch_t%C3%A2m_qu%E1%BB%B9_%C4%91%E1%BA%A1o) *(e)* [Bán trục lớn](/wiki/B%C3%A1n_tr%E1%BB%A5c_l%E1%BB%9Bn) *(a)* [ĐVTV](/wiki/%C4%90%C6%A1n_v%E1%BB%8B_thi%C3%AAn_v%C4%83n) [Cận điểm quỹ đạo](/wiki/C%E1%BB%A7ng_%C4%91i%E1%BB%83m_qu%E1%BB%B9_%C4%91%E1%BA%A1o#C.E1.BA.ADn_.C4.91i.E1.BB.83m_qu.E1.BB.B9_.C4.91.E1.BA.A1o) *(q)* [ĐVTV](/wiki/%C4%90%C6%A1n_v%E1%BB%8B_thi%C3%AAn_v%C4%83n) [Viễn điểm quỹ đạo](/wiki/C%E1%BB%A7ng_%C4%91i%E1%BB%83m_qu%E1%BB%B9_%C4%91%E1%BA%A1o#Vi.E1.BB.85n_.C4.91i.E1.BB.83m_qu.E1.BB.B9_.C4.91.E1.BA.A1o) *(Q)* [ĐVTV](/wiki/%C4%90%C6%A1n_v%E1%BB%8B_thi%C3%AAn_v%C4%83n) [Chu kỳ quỹ đạo](/wiki/Chu_k%E1%BB%B3_qu%E1%BB%B9_%C4%91%E1%BA%A1o) *(P)* [NJ](/wiki/N%C4%83m_Julius_(thi%C3%AAn_v%C4%83n)) [Độ nghiêng quỹ đạo](/wiki/%C4%90%E1%BB%99_nghi%C3%AAng_qu%E1%BB%B9_%C4%91%E1%BA%A1o) *(i)* [Kinh độ](/wiki/Kinh_%C4%91%E1%BB%99_c%E1%BB%A7a_%C4%91i%E1%BB%83m_n%C3%BAt_l%C3%AAn) *(Ω)* [Acgumen](/wiki/Acgumen_c%E1%BB%A7a_c%E1%BA%ADn_%C4%91i%E1%BB%83m) *(ω)* [Độ bất thường trung bình](/wiki/%C4%90%E1%BB%99_b%E1%BA%A5t_th%C6%B0%E1%BB%9Dng_trung_b%C3%ACnh) *(M)* **602 Marianna** là một [tiểu hành tinh](/wiki/Ti%E1%BB%83u_h%C3%A0nh_tinh) ở [vành đai chính](/wiki/V%C3%A0nh_%C4%91ai_ti%E1%BB%83u_h%C3%A0nh_tinh). Nó được [Joel Hastings Metcalf](/w/index.php?title=Joel_Hastings_Metcalf&action=edit&redlink=1) phát hiện ngày 16.2.1906 ở [Taunton](/w/index.php?title=Taunton&action=edit&redlink=1), [Massachusetts](/wiki/Massachusetts) ( [Hoa Kỳ](/wiki/Hoa_K%E1%BB%B3)). Không biết rõ nguồn gốc tên của nó. [[1]](#cite_note-1)
## Tham khảo[
[sửa](/w/index.php?title=602_Marianna&veaction=edit&vesection=1) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=602_Marianna&action=edit§ion=1)]
## Liên kết ngoài[
[sửa](/w/index.php?title=602_Marianna&veaction=edit&vesection=2) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=602_Marianna&action=edit§ion=2)] [Orbital simulation](http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=602;orb=1)from JPL (Java) / [Ephemeris](http://ssd.jpl.nasa.gov/horizons.cgi?find_body=1&body_group=sb&sstr=602) [Phát hiện Circumstances: Numbered Minor Planets](http://cfa-www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt)
|
|
|
|

Set-Cookie: GeoIP=US:VA:Ashburn:39.04:-77.49:v4; Path=/; secure; Domain=.wikipedia.org

Cache-Control: private, s-maxage=0, max-age=0, must-revalidate

X-Cache-Status: miss

P3P: CP="This is not a P3P policy! See https://vi.wikipedia.org/wiki/%C4%90%E1%BA%B7c_bi%E1%BB%87t:CentralAutoLogin/P3P for more info."

Via: 1.1 varnish, 1.1 varnish

X-UA-Compatible: IE=Edge

X-Cache: cp1068 miss, cp1065 miss

Vary: Accept-Encoding,Cookie,Authorization


markdown:
# Bản mẫu:Iceland-stub
Bách khoa toàn thư mở Wikipedia
![ Hình tượng tài liệu](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Template-info.svg/50px-Template-info.svg.png)
Stub hierarchy
- Iceland-stub
[Stub](/wiki/B%E1%BA%A3n_m%E1%BA%ABu:Stub)
## Mục lục
## Về bản mẫu này
Bản mẫu này được sử dụng để xác định một chủ đề liên quan đến
[Iceland](/wiki/Iceland) sơ khai. Nó sử dụng {{ [Hộp sơ khai](/wiki/B%E1%BA%A3n_m%E1%BA%ABu:H%E1%BB%99p_s%C6%A1_khai)}} là một siêu bản mẫu được thiết kế để tiện trong quá trình tạo và bảo trì các bản mẫu sơ khai.
### Sử dụng
Khi gắn bản mẫu
{{Iceland-stub}} vào một bài viết, nó sẽ tạo ra thông điệp hiển thị phía trên cùng và xếp bài viết vào một hoặc nhiều thể loại sau:
[Thể loại:sơ khai Iceland](/wiki/Th%E1%BB%83_lo%E1%BA%A1i:S%C6%A1_khai_Iceland)(Số bài: 12)
## Thông tin tổng quan
Đây là
**bản mẫu sơ khai**. Ở đây chúng tôi chỉ nêu vắn tắt về bài sơ khai, để có thông tin chi tiết hơn vui lòng xem [Wikipedia:Bài sơ khai](/wiki/Wikipedia:B%C3%A0i_s%C6%A1_khai).
### Bài sơ khai là gì?
Bài sơ khai là một bài viết chỉ có một vài câu viết, quá ngắn để có thể bao quát một cách bách khoa chủ đề bài viết, nhưng không quá ngắn đến mức không có thông tin nào hữu ích...
### Làm sao để xác định bài sơ khai?
- Nếu có thể, cố gắng tìm bản mẫu sơ khai thích hợp cho bài viết. Một danh sách có thể tìm thấy tại
[Thể loại:Sơ khai](/wiki/Th%E1%BB%83_lo%E1%BA%A1i:S%C6%A1_khai).
- Đặt bản mẫu sơ khai ở cuối bài viết, thông thường sau phần Liên kết ngoài và bất cứ bản mẫu điều hướng nào và thẻ thể loại, trước phần liên kết ngôn ngữ.
### Thông tin thêm
Các thông tin chi tiết hơn có thể tham khảo tại:
|Tài liệu này được
|
Thông tin tổng quan được rút từ

X-Cache: cp1053 miss, cp1065 miss


markdown:
*Lophuromys flavopunctatus*
Bách khoa toàn thư mở Wikipedia
|
|Lophuromys flavopunctatus
|
|[Phân loại khoa học](/wiki/Ph%C3%A2n_lo%E1%BA%A1i_sinh_h%E1%BB%8Dc) [Giới](/wiki/Gi%E1%BB%9Bi_(sinh_h%E1%BB%8Dc))( *regnum*) [Animalia](/wiki/%C4%90%E1%BB%99ng_v%E1%BA%ADt) [Ngành](/wiki/Ng%C3%A0nh_(sinh_h%E1%BB%8Dc))( *phylum*) [Chordata](/wiki/%C4%90%E1%BB%99ng_v%E1%BA%ADt_c%C3%B3_d%C3%A2y_s%E1%BB%91ng) [Lớp](/wiki/L%E1%BB%9Bp_(sinh_h%E1%BB%8Dc))( *class*) [Mammalia](/wiki/L%E1%BB%9Bp_Th%C3%BA) [Bộ](/wiki/B%E1%BB%99_(sinh_h%E1%BB%8Dc))( *ordo*) [Rodentia](/wiki/B%E1%BB%99_G%E1%BA%B7m_nh%E1%BA%A5m) [Họ](/wiki/H%E1%BB%8D_(sinh_h%E1%BB%8Dc))( *familia*) [Muridae](/wiki/H%E1%BB%8D_Chu%E1%BB%99t) [Chi](/wiki/Chi_(sinh_h%E1%BB%8Dc))( *genus*) [Lophuromys](/wiki/Lophuromys) [Loài](/wiki/Lo%C3%A0i)( *species*) **L. flavopunctatus** [Danh pháp hai phần](/wiki/Danh_ph%C3%A1p_hai_ph%E1%BA%A7n) *Lophuromys flavopunctatus*
(
[Thomas](/w/index.php?title=Oldfield_Thomas&action=edit&redlink=1), 1888) [[1]](#cite_note-msw3-1) * là một loài Lophuromys flavopunctatus* [động vật có vú](/wiki/L%E1%BB%9Bp_Th%C3%BA)trong [họ Chuột](/wiki/H%E1%BB%8D_Chu%E1%BB%99t), [bộ Gặm nhấm](/wiki/B%E1%BB%99_G%E1%BA%B7m_nh%E1%BA%A5m). Loài này được Thomas mô tả năm 1888. [[1]](#cite_note-msw3-1)
## Chú thích[
[sửa](/w/index.php?title=Lophuromys_flavopunctatus&veaction=edit&vesection=1) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=Lophuromys_flavopunctatus&action=edit§ion=1)]
- ^
**a** [Wilson, D. E.; Reeder, D. M. biên tập (2005). “](#cite_ref-msw3_1-1) **ă** *Lophuromys flavopunctatus*”. [. Baltimore: Nhà in Đại học Johns Hopkins, 2 tập (2.142 trang).](http://www.bucknell.edu/msw3/browse.asp?id=13001034) *Mammal Species of the World* [ISBN](/wiki/ISBN) [978-0-8018-8221-0](/wiki/%C4%90%E1%BA%B7c_bi%E1%BB%87t:Ngu%E1%BB%93n_s%C3%A1ch/978-0-8018-8221-0). [OCLC](/wiki/OCLC) [62265494](//www.worldcat.org/oclc/62265494).
## Tham khảo[
[sửa](/w/index.php?title=Lophuromys_flavopunctatus&veaction=edit&vesection=2) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=Lophuromys_flavopunctatus&action=edit§ion=2)]
Dữ liệu liên quan tới
[Lophuromys flavopunctatus](https://species.wikimedia.org/wiki/Special:Search/Lophuromys_flavopunctatus)tại [Wikispecies](/wiki/Wikispecies)

X-Cache: cp1055 miss, cp1065 miss


markdown:
# Loznitsa
Bách khoa toàn thư mở Wikipedia
|Loznitsa|
|—
|[Quốc gia](/wiki/Qu%E1%BB%91c_gia) ![ ](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9a/Flag_of_Bulgaria.svg/23px-Flag_of_Bulgaria.svg.png)
[Bulgaria](/wiki/Bulgaria) [Tỉnh](/w/index.php?title=T%E1%BB%89nh_c%E1%BB%A7a_Bulgaria&action=edit&redlink=1) [Razgrad](/wiki/Razgrad_(t%E1%BB%89nh)) [Múi giờ](/wiki/M%C3%BAi_gi%E1%BB%9D) [EET](/wiki/Gi%E1%BB%9D_%C4%90%C3%B4ng_%C3%82u)( [UTC+2](/wiki/UTC%2B2)) [DST](/wiki/Quy_%C6%B0%E1%BB%9Bc_gi%E1%BB%9D_m%C3%B9a_h%C3%A8)) [EEST](/wiki/Gi%E1%BB%9D_m%C3%B9a_h%C3%A8_%C4%90%C3%B4ng_%C3%82u)( [UTC+3](/wiki/UTC%2B3)) **Loznitsa** là một [thị trấn](/wiki/Th%E1%BB%8B_tr%E1%BA%A5n) thuộc tỉnh [Razgrad](/wiki/Razgrad_(t%E1%BB%89nh)), [Bungaria](/wiki/Bulgaria). Dân số thời điểm năm 2011 là 2222 người. [[1]](#cite_note-NSI-1)
## Dân số[
[sửa](/w/index.php?title=Loznitsa&veaction=edit&vesection=1) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=Loznitsa&action=edit§ion=1)]
Dân số trong giai đoạn 2004-2011 được ghi nhận như sau:
|
|[2005](/wiki/2005) [2006](/wiki/2006) [2007](/wiki/2007) [2008](/wiki/2008) [2009](/wiki/2009) [2010](/wiki/2010) [2011](/wiki/2011)
## Tham khảo[
[sửa](/w/index.php?title=Loznitsa&veaction=edit&vesection=2) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=Loznitsa&action=edit§ion=2)]
- ^
**a** **ă** [“Population by towns and sex – Table data”](http://www.nsi.bg/otrasalen.php?otr=53&a1=1583&a2=1584&a3=1588#cont). Viện thống kê quốc gia Bulgaria. Truy cập ngày 16 tháng 10 năm 2012.

X-Cache: cp1067 miss, cp1065 miss


markdown:
# Palestine, Illinois
Bách khoa toàn thư mở Wikipedia
|Palestine|
|— Làng —|
|Palestine, Illinois|
|
|![]()
Vị trí bang Illinois, Hoa Kỳ
[Quốc gia](/wiki/Qu%E1%BB%91c_gia) [Hoa Kỳ](/wiki/Hoa_K%E1%BB%B3) [Tiểu bang](/wiki/Ti%E1%BB%83u_bang_Hoa_K%E1%BB%B3) [Illinois](/wiki/Illinois) [Quận](/w/index.php?title=Danh_d%C3%A1ch_c%C3%A1c_qu%E1%BA%ADn_%E1%BB%9F_Illinois&action=edit&redlink=1) [Quận Crawford](/wiki/Qu%E1%BA%ADn_Crawford,_Illinois) [Múi giờ](/wiki/M%C3%BAi_gi%E1%BB%9D) [CST](/wiki/M%C3%BAi_gi%E1%BB%9D_mi%E1%BB%81n_Trung_(B%E1%BA%AFc_M%E1%BB%B9))( [UTC-6](/wiki/UTC-6)) [DST](/wiki/Quy_%C6%B0%E1%BB%9Bc_gi%E1%BB%9D_m%C3%B9a_h%C3%A8)) **CDT**( [UTC-5](/wiki/UTC-5)) **Palestine** là một [làng](/w/index.php?title=L%C3%A0ng_(Hoa_K%E1%BB%B3)&action=edit&redlink=1) thuộc [quận Crawford](/wiki/Qu%E1%BA%ADn_Crawford,_Illinois), tiểu bang [Illinois](/wiki/Illinois), [Hoa Kỳ](/wiki/Hoa_K%E1%BB%B3). Năm 2010, dân số của làng này là 1369 người. [[1]](#cite_note-1)
## Dân số[
[sửa](/w/index.php?title=Palestine,_Illinois&veaction=edit&vesection=1) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=Palestine,_Illinois&action=edit§ion=1)]
Dân số qua các năm:
- Năm 2000: 1366 người.
- Năm 2010: 1369 người.
## Tham khảo[
[sửa](/w/index.php?title=Palestine,_Illinois&veaction=edit&vesection=2) | [sửa mã nguồn](/w/index.php?title=Palestine,_Illinois&action=edit§ion=2)] [^](#cite_ref-1) [“2010 Census Gazetteer Files”](http://www.census.gov/geo/www/gazetteer/gazetteer2010.html). [Cục Thống kê Dân số Hoa Kỳ](/wiki/C%E1%BB%A5c_Th%E1%BB%91ng_k%C3%AA_D%C3%A2n_s%E1%BB%91_Hoa_K%E1%BB%B3). Truy cập ngày 7 tháng 10 năm 2012.

X-Cache-Status: hit

X-Cache: cp1052 hit/1, cp1065 miss