Hegelian dialectics is a philosophical concept developed by the German philosopher Georg Wilhelm Friedrich Hegel. It refers to a method of understanding and reconciling conflicting ideas or views through a process of synthesis.

According to Hegel, every concept or idea contains within it an inherent contradiction or tension, which he called the "dialectical tension". This tension arises because every concept or idea exists in relation to its opposite or "negation". For example, the concept of "freedom" implies its opposite, "oppression".

Hegel believed that this dialectical tension drives history and social progress. When two opposing concepts clash, they create a new synthesis or idea that incorporates the strengths of both and resolves the contradiction. This synthesis then becomes the new thesis, which in turn creates a new antithesis, and the process repeats itself.

The end result of this dialectical process is the "absolute idea", which is the ultimate truth or understanding of a concept that reconciles all contradictions and negations. This absolute idea represents the highest level of human knowledge and understanding, and it is what drives social and historical progress according to Hegel's philosophy.

Hegelian dialectics has influenced many areas of philosophy, including Marxism and existentialism, and it continues to be a topic of debate and discussion among scholars today.
วิภาษวิธี Hegelian เป็นแนวคิดทางปรัชญาที่พัฒนาโดยนักปรัชญาชาวเยอรมัน Georg Wilhelm Friedrich Hegel หมายถึงวิธีการทำความเข้าใจและประนีประนอมความคิดหรือมุมมองที่ขัดแย้งกันผ่านกระบวนการสังเคราะห์ ตามคำกล่าวของเฮเกล ทุกแนวความคิดหรือแนวความคิดต่างก็มีความขัดแย้งหรือความตึงเครียดโดยธรรมชาติอยู่ภายใน ซึ่งเขาเรียกว่า "ความตึงเครียดแบบวิภาษวิธี" ความตึงเครียดนี้เกิดขึ้นเพราะแนวคิดหรือแนวคิดทุกอย่างมีความสัมพันธ์กับสิ่งที่ตรงกันข้ามหรือ "การปฏิเสธ" ตัวอย่างเช่น แนวคิดเรื่อง "เสรีภาพ" มีความหมายตรงกันข้าม "การกดขี่" เฮเกลเชื่อว่าความตึงเครียดวิภาษวิธีผลักดันประวัติศาสตร์และความก้าวหน้าทางสังคม เมื่อแนวคิดที่ขัดแย้งกันสองแนวคิดปะทะกัน พวกเขาจะสร้างการสังเคราะห์หรือแนวคิดใหม่ที่รวมเอาจุดแข็งของทั้งสองและแก้ไขความขัดแย้ง การสังเคราะห์นี้จะกลายเป็นวิทยานิพนธ์ใหม่ ซึ่งจะสร้างสิ่งที่ตรงกันข้ามขึ้นมาใหม่ และกระบวนการนี้ก็จะเกิดขึ้นซ้ำอีกครั้ง ผลลัพธ์สุดท้ายของกระบวนการวิภาษวิธีนี้คือ "แนวคิดที่สมบูรณ์" ซึ่งเป็นความจริงหรือความเข้าใจขั้นสูงสุดของแนวคิดที่ประนีประนอมความขัดแย้งและการปฏิเสธทั้งหมด แนวคิดที่สมบูรณ์นี้แสดงถึงความรู้และความเข้าใจในระดับสูงสุดของมนุษย์ และเป็นสิ่งที่ขับเคลื่อนความก้าวหน้าทางสังคมและประวัติศาสตร์ตามปรัชญาของ Hegel วิภาษวิธีแบบเฮเกลมีอิทธิพลต่อปรัชญาหลายแขนง รวมทั้งลัทธิมาร์กซิสม์และลัทธิอัตถิภาวนิยม และยังคงเป็นหัวข้อถกเถียงและอภิปรายในหมู่นักวิชาการในปัจจุบัน
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence