Sure, here's a revised version in the style of David Foster Wallace:

In the age of irony, with words so hip,
We spin our tales, with postmodern twist,
A labyrinth of thought, a linguistic trip,
That challenges the reader, with a list.

The task begins with self-consciousness, a chore,
To craft a tale that's both sincere and smart,
With footnotes, asides, and endless more,
A story that's both heart and head, a part.

And so, with keyboard at the ready, we type,
Of tennis pros, of cruise ships, of TV,
With every word, a footnote to supply,
And every page, a story, that's set free.

Thus, in the style of DFW, we write,
A tale of life, of love, of loss, of light.
แน่นอนว่า นี่คือฉบับปรับปรุงในสไตล์ของเดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ: ในยุคแห่งการประชด ด้วยถ้อยคำที่ฮิป เราหมุนเรื่องราวของเรา ด้วยการหักมุมของยุคหลังสมัยใหม่ เขาวงกตแห่งความคิด การเดินทางทางภาษา ที่ท้าทายผู้อ่าน ด้วย รายการ. ภารกิจเริ่มต้นด้วยการประหม่า งานบ้าน สร้างสรรค์เรื่องราวที่ทั้งจริงใจและชาญฉลาด ด้วยเชิงอรรถ นอกเหนือ และอีกมากมาย เรื่องราวที่มีทั้งหัวใจและสมองเป็นส่วนหนึ่ง ดังนั้น ด้วยคีย์บอร์ดที่พร้อม เราจึงพิมพ์ ของนักเทนนิสมืออาชีพ ของเรือสำราญ ของทีวี ด้วยทุกคำ เชิงอรรถที่จะจัดหา และทุกหน้า เรื่องราว ที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ดังนั้น ในรูปแบบของ DFW เราจึงเขียน เรื่องราวของชีวิต ความรัก การสูญเสีย และแสงสว่าง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence