Все началось в 60-е годы XX века – время пиковой напряженности отношений между США и Советским Союзом, годы так называемой Холодной войны. В этот период особенное значение имела быстрая и безопасная передача информации. В 1969 году американское министерство обороны – Пентагон, взяло все в свои руки. Появилась компьютерная коммуникационная сеть, получившая название ARPAnet – Advanced Research Projects AgencyWork. У истоков ее создания стояли такие ученые как Винтон Серф, Стефан Крокер, Джон Постел, Роберт Брадэн, Мишель Вингфильд и Дэвид Крокер – именно этих людей принято называть отцами-основателями интернета.

Первоначально сеть была предназначена для связи между несколькими крупнейшими университетами США – в том числе, Калифорнийским и Стэнфордским. 29 октября 1969 года между собой при помощи ARPAnet соединились эти два учреждения, расположенных друг от друга на расстоянии 640 километров. Именно эту дату принято считать днем рождения интернета. Первыми данными, переданными по этой сети, было всего одно слово – «логин». По своей сутиARPANet представлял собой обычные телефонные линии, арендованные военным министерством у телефонной компании АТ&АТ.

Первоначально в качестве передающего и принимающего оборудования использовались гигантские ЭВМ, которые могли занимать целую комнату или этаж, напоминавшие множество шкафов, поставленных в ряд. Тем не менее, начало было положено.

В начале 70-х годов компьютеры начали понемногу приближаться к тем формам, которые знакомы нам сейчас. Именно тогда начали создаваться первые микрокомпьютеры. К 1971 году к сети ARPANet были подключены еще 15 терминалов для приема и передачи данных. В этом же году программист Реймонд Томлинсон впервые сделал возможным отправку по этой сети электронных писем. Он же придумал использовать для этого знаменитую «собачку» - символ «@». Кстати, точная причина того, почему он называется именно собачкой, неизвестна. При этом полноценной коммуникации мешал один существенный фактор, а именно различия в интерфейсе в разных сетях.

К 1973 году стало возможным обмениваться сообщениями не только внутри американского континента, но и передавать информацию в Европу. Это было сделано благодаря трансатлантическому телефонному кабелю, первые из которых были проложены еще в 50-е годы. При этом никуда не делась упомянутая нами проблема с интерфейсом.

Поэтому в 1976 году, теперь уже DARPANetначинает финансировать создание единого унифицированного протокола под названием ТСР/IP, которые на долгое время станет эталоном для функционирования глобальных сетей. В 1983 году сеть полностью перешла на его использование.

В 1984 году начинается разработка системы DNS– Domain Name System. Каждое устройство, включенное в систему DARPANet, имело свой числовой адрес. С ростом числа устройств становилось все труднее сопоставлять буквенные адреса с числовыми, а делать это приходилось вручную. В этом же году был разработан первый сервер доменных имен, получивший свое название от университета, где обучались четыре студента, которые разработали BIND – BerkleyInternet Name Daemon. Он автоматически связывал буквенные наименования к числовым значениям. В начале 90-х этот сервер был использовать на операционной системе отWindows, конечно, в улучшенном и пересмотренном виде.

В 1985 году у DARPANet появляется прямой конкурент, который впоследствии полностью его поглотит – NSFNET, компьютерная сеть национального фонда реализовывает программу по созданию сетей вокруг своих центров. Через год создается обширная сеть региональных сетей, которые впоследствии были связаны с DARPANet. Отдельные устройства, входящие в сеть, замыкались на суперкомпьютер в центре NSF. Это положило начало глобализации сети Интернет. К концу 80-х годов к сети подключились и другие страны – прежде всего Канада, Финляндия, Франция, Дания, Норвегия, Швеция.

В 1988 году молодой интернет поразил один из первых сетевых вирусов, который носил название Червь Морриса. Он был способен к саморепликации, перезаписывая свою копию с определенной периодичностью. Его действие состояло в критическом замедлении работы компьютера – вплоть до полного отключения. Ущерб, который нанес вирус, оценивается приблизительно в 96,5 млн $. На суде Моррис, который оказался студентом Корнуэльского университета, заявил, что не имел никакого злого умысла, а просто хотел «узнать, насколько большой интернет».

В 1990 году всемирная сеть насчитывала уже более 160 000 узлов связи. В это же время начинает набирать популярность технология передачи данных при помощи оптоволоконных кабелей. Принцип работы данного метода передачи информации состоит в передаче двоичного кода при помощи световых сигналов, распространяемых посредством кабеля из оптического волокна, стенки которого отражают свет. Однако на тот момент гораздо более распространенным был классический медный кабель. Это было связано с таким минусом оптоволокна как регулярное затухание, преодолеть которое удалось лишь спустя два десятилетия.

В этом же году произошло первое подключение к интернету посредством мобильной сети. Устройство носило название Dial-UP, и оно позволило компьютеру посредством относительно компактного модема устанавливать сеанс связи для передачи каких-либо данных.

В 1990 году в Советском Союзе появилась сеть, предоставляющая доступ ко Всемирной паутине. Она получила название GlasNet – первая часть представляет собой сокращение от слова «гласность». В большинстве крупных городов нашей страны начали появляться узлы связи, наращивали обороты первые провайдеры – такие как Релком, Совинтел.

В 1993 году веб-страницы начинают приобретать знакомую нам структуру. Появляется HTML – язык гипертекстовой разметки. Он был разработан, на этот раз, не американцем, а британским программистом по имени Тим Бернерс-Ли. Это послужило толчком появлениюWorld Wide Web, сочетание первых трех букв которой составляет название любого интернет-сайта. Совокупность всех его достижений и позволила нам видеть интернет в том виде, в котором мы его знаем сейчас – а не просто как способ передачи данных между двумя точками. Основу работ Бернерса-Ли составили:

HTML. Это язык гипертекстовой разметки веб-страницы, который позволяет определить, каким образом представляется загруженная страница.
HTPP. Это механизм доступа к веб-страницам и навигации между ними, который выступает основой обмена информацией во Всемирной сети.
URL. Специальный адресный код, который присваивается каждому гипертекстовому документу.

Система WEB-сайтов полностью перевернула представление об интернете. Из простого способа коммуникации он превратился в глобальное и универсальное информационное пространство. В 1991 году все тем же Тимом Бернерсом-Ли был создам первый в истории веб-сайт. На этой страничке была опубликована информация о World Wide Web, а впоследствии стала первой базой ссылок на другие сайты.

Опуская многие подробности и технические детали, можно сказать, что примерно такой путь проделал интернет, прежде чем приблизиться к тому виду, под которым мы его знаем сейчас.
ทุกอย่างเริ่มต้นในช่วงทศวรรษที่ 60 ของศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดสูงสุดในความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นปีแห่งสงครามเย็น ในช่วงเวลานี้ การถ่ายโอนข้อมูลที่รวดเร็วและปลอดภัยมีความสำคัญเป็นพิเศษ ในปี พ.ศ. 2512 กระทรวงกลาโหมสหรัฐ เพนตากอน ได้ยึดเอาทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในมือของตนเอง เครือข่ายการสื่อสารคอมพิวเตอร์ปรากฏขึ้น เรียกว่า ARPAnet - Advanced Research Projects AgencyWork ต้นกำเนิดของการสร้างสรรค์คือนักวิทยาศาสตร์เช่น Vinton Cerf, Stefan Crocker, Jon Postel, Robert Braden, Michelle Wingfield และ David Crocker - คนเหล่านี้มักถูกเรียกว่าบิดาผู้ก่อตั้งอินเทอร์เน็ต ในขั้นต้น เครือข่ายนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสื่อสารระหว่างมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดหลายแห่งในสหรัฐอเมริกา รวมถึงมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียและมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2512 สถาบันทั้งสองแห่งนี้อยู่ห่างจากกัน 640 กิโลเมตร เชื่อมต่อกันโดยใช้ ARPAnet วันนี้ถือเป็นวันเกิดของอินเทอร์เน็ต ข้อมูลแรกที่ส่งผ่านเครือข่ายนี้เป็นเพียงคำเดียว - "เข้าสู่ระบบ" โดยแก่นแท้แล้ว ARPANet คือสายโทรศัพท์ธรรมดาที่กระทรวงกลาโหมเช่าจากบริษัทโทรศัพท์ AT&AT ในขั้นต้น คอมพิวเตอร์ขนาดยักษ์ถูกใช้เป็นอุปกรณ์ส่งและรับ ซึ่งอาจครอบครองทั้งห้องหรือพื้น คล้ายกับตู้หลายตู้ที่วางเรียงกันเป็นแถว อย่างไรก็ตาม มีการเริ่มต้นแล้ว ในช่วงต้นทศวรรษที่ 70 คอมพิวเตอร์เริ่มค่อยๆ เข้าใกล้รูปแบบที่เราคุ้นเคยในปัจจุบัน ตอนนั้นเองที่ไมโครคอมพิวเตอร์เครื่องแรกเริ่มถูกสร้างขึ้น ภายในปี 1971 มีเทอร์มินัลอีก 15 เครื่องเชื่อมต่อกับเครือข่าย ARPANet เพื่อรับและส่งข้อมูล ในปีเดียวกันนั้น โปรแกรมเมอร์ Raymond Tomlinson ทำให้สามารถส่งอีเมลผ่านเครือข่ายนี้เป็นครั้งแรก เขาเกิดแนวคิดในการใช้สัญลักษณ์ "สุนัข" อันโด่งดังสำหรับสิ่งนี้ - สัญลักษณ์ "@" อย่างไรก็ตาม ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดว่าทำไมจึงเรียกว่าสุนัข ในเวลาเดียวกัน ปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่ขัดขวางการสื่อสารเต็มรูปแบบ ได้แก่ ความแตกต่างในอินเทอร์เฟซในเครือข่ายที่ต่างกัน ภายในปี 1973 การแลกเปลี่ยนข้อความไม่เพียงแต่ภายในทวีปอเมริกาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการส่งข้อมูลไปยังยุโรปอีกด้วย สิ่งนี้สำเร็จได้ด้วยสายเคเบิลโทรศัพท์ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งสายแรกถูกวางย้อนกลับไปในยุค 50 ในขณะเดียวกัน ปัญหาที่เราพูดถึงเกี่ยวกับอินเทอร์เฟซก็ยังไม่หายไป ดังนั้นในปี 1976 ปัจจุบัน DARPANet จึงเริ่มให้ทุนสนับสนุนการสร้างโปรโตคอลแบบครบวงจรเดียวที่เรียกว่า TCP/IP ซึ่งจะกลายเป็นมาตรฐานสำหรับการดำเนินงานของเครือข่ายทั่วโลกมาเป็นเวลานาน ในปีพ.ศ. 2526 เครือข่ายได้เปลี่ยนมาใช้เครือข่ายนี้โดยสิ้นเชิง ในปี 1984 การพัฒนา DNS–Domain Name System ได้เริ่มขึ้น อุปกรณ์แต่ละชิ้นที่รวมอยู่ในระบบ DARPANet มีที่อยู่ตัวเลขของตัวเอง เมื่อจำนวนอุปกรณ์เพิ่มมากขึ้น การจับคู่ที่อยู่ที่เป็นตัวอักษรกับตัวเลขก็กลายเป็นเรื่องยากมากขึ้น และจะต้องดำเนินการด้วยตนเอง ในปีเดียวกันนั้นเอง เซิร์ฟเวอร์ชื่อโดเมนเครื่องแรกได้รับการพัฒนา โดยใช้ชื่อจากมหาวิทยาลัยที่นักศึกษาสี่คนศึกษาและพัฒนา BIND - BerkleyInternet Name Daemon โดยจะเชื่อมโยงชื่อตัวอักษรกับค่าตัวเลขโดยอัตโนมัติ ในช่วงต้นทศวรรษที่ 90 เซิร์ฟเวอร์นี้ใช้กับระบบปฏิบัติการ Windows ในรูปแบบที่ได้รับการปรับปรุงและปรับปรุงใหม่ ในปี 1985 DARPANet มีคู่แข่งโดยตรงซึ่งต่อมาจะดูดซับมันอย่างสมบูรณ์ - NSFNET ซึ่งเป็นเครือข่ายคอมพิวเตอร์มูลนิธิแห่งชาติกำลังดำเนินโปรแกรมเพื่อสร้างเครือข่ายรอบศูนย์กลาง หนึ่งปีต่อมา เครือข่ายที่กว้างขวางของเครือข่ายระดับภูมิภาคได้ถูกสร้างขึ้น ซึ่งต่อมาเชื่อมโยงกับ DARPANet อุปกรณ์ส่วนบุคคลที่รวมอยู่ในเครือข่ายเชื่อมต่อกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ศูนย์ NSF นี่เป็นจุดเริ่มต้นของโลกาภิวัตน์ของอินเทอร์เน็ต ในช่วงปลายทศวรรษที่ 80 ประเทศอื่นๆ ก็เชื่อมต่อกับเครือข่ายเช่นกัน โดยเฉพาะแคนาดา ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส เดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดน ในปี 1988 อินเทอร์เน็ตรุ่นเยาว์ได้รับผลกระทบจากไวรัสออนไลน์ตัวแรกๆ ที่เรียกว่า Morris Worm สามารถจำลองตัวเองได้ โดยเขียนสำเนาของตัวเองใหม่เป็นระยะๆ ผลของมันคือการทำให้คอมพิวเตอร์ทำงานช้าลงอย่างมาก - จนถึงการปิดระบบโดยสมบูรณ์ ความเสียหายที่เกิดจากไวรัสมีมูลค่าประมาณ 96.5 ล้านเหรียญสหรัฐ ในการพิจารณาคดี มอร์ริส ซึ่งบังเอิญเป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยคอร์นวอลล์ กล่าวว่าเขาไม่มีเจตนาร้าย แต่เพียงต้องการ "ค้นหาว่าอินเทอร์เน็ตใหญ่แค่ไหน" ในปี 1990 เครือข่ายทั่วโลกมีโหนดการสื่อสารมากกว่า 160,000 รายการแล้ว ขณะเดียวกันเทคโนโลยีการรับส่งข้อมูลโดยใช้สายเคเบิลใยแก้วนำแสงก็เริ่มได้รับความนิยม หลักการทำงานของวิธีการส่งข้อมูลนี้คือการส่งรหัสไบนารี่โดยใช้สัญญาณแสงที่แพร่กระจายผ่านสายเคเบิลใยแก้วนำแสงที่ผนังสะท้อนแสง อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น สายเคเบิลทองแดงแบบคลาสสิกมีแพร่หลายมากกว่ามาก นี่เป็นเพราะข้อเสียของใยแก้วนำแสงเช่นการลดทอนปกติซึ่งเอาชนะได้หลังจากสองทศวรรษเท่านั้น ในปีเดียวกันนั้น การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตผ่านเครือข่ายมือถือเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก อุปกรณ์ดังกล่าวเรียกว่า Dial-UP และอนุญาตให้คอมพิวเตอร์สร้างเซสชันการสื่อสารเพื่อถ่ายโอนข้อมูลใด ๆ โดยใช้โมเด็มที่มีขนาดค่อนข้างเล็ก ในปี 1990 เครือข่ายปรากฏขึ้นในสหภาพโซเวียตเพื่อให้สามารถเข้าถึงเวิลด์ไวด์เว็บได้ มันถูกเรียกว่า GlasNet - ส่วนแรกเป็นตัวย่อของคำว่า "glasnost" ในเมืองใหญ่ส่วนใหญ่ในประเทศของเรา ศูนย์การสื่อสารเริ่มปรากฏขึ้น และผู้ให้บริการรายแรกๆ เช่น Relcom และ Sovintel ก็เพิ่มมูลค่าการซื้อขาย ในปี 1993 หน้าเว็บเริ่มมีโครงสร้างที่เราคุ้นเคย HTML ปรากฏขึ้น - ภาษามาร์กอัปไฮเปอร์เท็กซ์ คราวนี้ได้รับการพัฒนา ไม่ใช่โดยชาวอเมริกัน แต่โดยโปรแกรมเมอร์ชาวอังกฤษชื่อ Tim Berners-Lee สิ่งนี้ทำให้เกิดการเกิดขึ้นของเวิลด์ไวด์เว็บ ซึ่งประกอบด้วยตัวอักษรสามตัวแรกที่ประกอบขึ้นเป็นชื่อของเว็บไซต์อินเทอร์เน็ตใดๆ ความสำเร็จทั้งหมดของเขาทำให้เราได้เห็นอินเทอร์เน็ตในรูปแบบที่เรารู้จักในปัจจุบัน และไม่ใช่แค่เป็นวิธีการถ่ายโอนข้อมูลระหว่างสองจุดเท่านั้น พื้นฐานของงานของ Berners-Lee คือ: HTML เป็นภาษามาร์กอัปไฮเปอร์เท็กซ์ของหน้าเว็บที่ให้คุณกำหนดวิธีการนำเสนอหน้าที่โหลดได้ HTTPP นี่เป็นกลไกในการเข้าถึงและนำทางระหว่างหน้าเว็บซึ่งทำหน้าที่เป็นพื้นฐานสำหรับการแลกเปลี่ยนข้อมูลบนเวิลด์ไวด์เว็บ URL รหัสที่อยู่พิเศษที่กำหนดให้กับเอกสารไฮเปอร์เท็กซ์แต่ละฉบับ ระบบของเว็บไซต์ได้ปฏิวัติแนวคิดเรื่องอินเทอร์เน็ตไปอย่างสิ้นเชิง จากวิธีการสื่อสารที่เรียบง่าย ได้กลายเป็นพื้นที่ข้อมูลระดับโลกและเป็นสากล ในปี 1991 Tim Berners-Lee คนเดียวกันนี้ได้สร้างเว็บไซต์แห่งแรก หน้านี้เผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับเวิลด์ไวด์เว็บ และต่อมากลายเป็นฐานข้อมูลลิงก์แรกไปยังไซต์อื่นๆ หากละเว้นรายละเอียดและรายละเอียดทางเทคนิคมากมาย เราสามารถพูดได้ว่าอินเทอร์เน็ตเดินทางในลักษณะนี้ก่อนที่จะเข้าใกล้รูปแบบที่เรารู้จักในขณะนี้
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence