It was 3 AM when Bob finally got back to the apartment, wearing a disheveled suit and smelling like alcohol. It was early Saturday morning, after a hard night of partying, and Bob collapsed onto the couch.

Sally, hearing the commotion, stepped out of her room angrily. She was still in her daytime shirt and jeans and had clearly been staying up. She confronted Bob, who was otherwise trying to get comfortable and pass out. "What the hell do you think you're doing out this late? It's dangerous, I was worried sick!" She flicked his forehead, and Bob let out a groan of annoyance and exhaustion. "Ah, babe, just let me be!" 

She replied, "I don't know what I'll do with you. You keep partying this hard, and always make such a nuisance when you get in at odd hours."

Bob shrugged, "it was a good day at work. Most days I come back late, it's coz of a mountain of paperwork, some baloney that rolled downhill to me." He rolled onto his stomach and looked at Sally, who was now sitting in the chair next to the couch, still staring at him with a disappointed look. "Today we closed on a big deal, me and the other suits from the office have been celebrating. You should try it some time."

Mary scoffed, "It's still way too late, you know it's dangerous out there at night. You're being reckless as always."

Bob sunk back in the cushions. "You need this reckless guy here. Rent in Hell's Kitchen ain't cheap like it used to be. How's the *'aspiring actress'* thing going?"

Mary was mad, it was a sore spot for her. "With the health restrictions winding down, I'm sure I'll find something. Besides, I put so much of what I make into making this apartment work. You party away all the money you make from finance, you're lucky I've been making you save some of it. It's almost comical, a forex trader needing finance advice from a 'broke actor'. Without me you'd start using your credit card for Rolexes and cognac and be up to your eyeballs in debt to impress your shallow friends."

Bob's voice was muffled now, his face down in the couch, Mary could hardly make out what he was saying: "If you're going to hen-peck me so much, we should at least get married. It'll be good for the tax benefits." 

At the suggestion of marriage Sally turned bright red, Sally did *care* for Bob, but not to that degree, and the two had never been romantically involved. "I, you, I--" she stammered out, a mixture of mad and embarrassed. She was interrupted by loud snoring, Bob had fallen into a deep sleep.
ในที่สุดเป็นเวลา 03.00 น. บ๊อบก็กลับมาที่อพาร์ตเมนต์ในที่สุด โดยสวมชุดสูทที่ไม่เรียบร้อยและมีกลิ่นคล้ายแอลกอฮอล์ มันเป็นเช้าตรู่ของวันเสาร์ หลังจากปาร์ตี้หนักมาทั้งคืน บ๊อบทรุดตัวลงบนโซฟา แซลลี่เมื่อได้ยินความปั่นป่วนจึงก้าวออกจากห้องของเธอด้วยความโกรธ เธอยังคงอยู่ในเสื้อเชิ้ตและกางเกงยีนส์ในเวลากลางวัน และเห็นได้ชัดว่าเธอตื่นอยู่ เธอเผชิญหน้ากับบ็อบซึ่งพยายามทำใจให้สบายและเป็นลม “คุณคิดบ้าอะไรออกมาช้าขนาดนี้? มันอันตราย ฉันเป็นห่วงไม่สบาย!” เธอสะบัดหน้าผากของเขา และ Bob ก็ส่งเสียงครวญครางด้วยความรำคาญและความเหนื่อยล้า “เอ่อ ที่รัก ปล่อยฉันนะ!” เธอตอบว่า "ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำอย่างไรกับคุณ คุณเอาแต่ปาร์ตี้หนักขนาดนี้ และมักจะทำตัวน่ารำคาญเสมอเมื่อคุณเข้ามาในเวลาคี่" บ็อบยักไหล่ “เป็นวันที่ดีในที่ทำงาน วันส่วนใหญ่ที่ฉันกลับมาสาย ก็มีงานเอกสารกองมากมาย มีเรื่องยุ่งๆ กลิ้งลงมาหาฉัน” เขากลิ้งตัวลงไปที่ท้องแล้วมองดูแซลลี่ซึ่งตอนนี้นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างโซฟา ยังคงจ้องมองเขาด้วยท่าทางผิดหวัง “วันนี้เราปิดเรื่องใหญ่ไป ฉันและชุดอื่นๆ จากออฟฟิศกำลังเฉลิมฉลองกัน คุณควรลองดูสักครั้ง” แมรี่เยาะเย้ย “มันยังสายเกินไป เธอก็รู้ว่าข้างนอกนั้นอันตรายตอนกลางคืน เธอก็บ้าบิ่นเช่นเคย” บ๊อบจมกลับเข้าไปในเบาะรองนั่ง "คุณต้องการผู้ชายบ้าบิ่นที่นี่ Rent in Hell's Kitchen ไม่ถูกเหมือนเมื่อก่อน แล้ว *'นักแสดงผู้ทะเยอทะยาน'* เป็นยังไงบ้าง?" แมรี่โกรธมาก มันเป็นจุดที่เจ็บปวดสำหรับเธอ "ด้วยข้อจำกัดด้านสุขภาพที่กำลังคลี่คลายลง ฉันแน่ใจว่าฉันจะได้พบบางสิ่งบางอย่าง นอกจากนี้ ฉันทุ่มเทอย่างมากกับการทำงานในอพาร์ทเมนต์แห่งนี้ คุณยอมสละเงินทั้งหมดที่คุณหาได้จากการเงิน คุณโชคดีที่ฉัน ช่วยให้คุณประหยัดเงินได้บางส่วน เกือบจะตลกดีที่เทรดเดอร์ฟอเร็กซ์ต้องการคำแนะนำทางการเงินจาก 'นักแสดงที่ยากจน' หากไม่มีฉัน คุณจะเริ่มใช้บัตรเครดิตของคุณสำหรับ Rolex และคอนญัก และต้องพึ่งลูกตาของคุณในการเป็นหนี้ สร้างความประทับใจให้กับเพื่อนตื้น ๆ ของคุณ” ตอนนี้เสียงของบ๊อบอู้อี้ เขาก้มหน้าลงบนโซฟา แมรี่แทบจะไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เขาพูดได้: "ถ้าคุณจะจิกฉันมากขนาดนี้ อย่างน้อยเราควรจะแต่งงานกัน มันจะดีสำหรับ สิทธิประโยชน์ทางภาษี” ตามคำแนะนำของการแต่งงาน แซลลี่กลายเป็นสีแดงสด แซลลี่ *ดูแล* บ็อบ แต่ก็ไม่ถึงขนาดนั้น และทั้งสองไม่เคยมีความสัมพันธ์โรแมนติกเลย “ฉัน คุณ ฉัน--” เธอพูดตะกุกตะกัก มีทั้งความบ้าคลั่งและความเขินอาย เธอถูกขัดจังหวะด้วยเสียงกรนดัง บ๊อบหลับสนิท
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence