Время – очень странная и труднопонимаемая вещь, с пространством же, напротив, все обстоит несколько проще. Пытаясь понять, в чем состоит отличие между временем и пространством, мы осознаем, откуда взялось время.

Мы может расположить объект в любой точке пространства, и он будет находиться только в одной точке и нигде больше. Этим объектом может быть кружка или нечто меньшего размера, как атом, или нечто большего размера, как галактика. Например, вы можете переставить кружку с полки на стол. Важно, что при этом объект находится только в одной точке пространства.

Не то со временем. Мы не может перемещать объекты во времени. Нельзя взять кружку из вчера и передвинуть ее в сегодня. Если кружка существует сегодня, она, скорее всего, существовала и вчера, и поэтому передвинуть ее мы не можем: она уже существует и там, и там. Даже если кружку только что сделали, глина, из которой ее сделали, существовала вчера и позавчера, и так далее. Чтобы описать все возможные ситуации, лучше сказать, что мы не можем перемещать материю, из которой сделан объект, в сегодня из вчера и наоборот потому, что материя уже существует и сегодня, и вчера. Мы также уверены, что материя будет существовать завтра – возможно, в другой форме, но будет существовать.

Идею, что материя продолжает существовать, можно более точно описать с помощью закона сохранения массы. Масса измеряется в граммах. Масса кружки, например, равна ста граммам, и она продолжает существовать, несмотря на изменение формы: из глины – в кружку, из кружки, однажды, в кучу мелких кусочков. Другими словами, одна и та же масса существует везде во времени. Именно поэтому мы не можем перемещать объекты во времени. Закон сохранения массы отличает время от пространства.

Масса объекта сохраняется, и поэтому объект всегда продолжает существовать в какой-то точке пространства. Определенные уравнения, называемые уравнениями движения, объясняют нам позицию объекта в пространстве в каждую единицу времени. Но обратная ситуация невозможна, нет уравнений, которые сообщали бы нам время объекта в единицу пространства. Уравнения движения также отличают время от пространства.

Нужно уйти еще чуть глубже, чтобы объяснить, почему время и пространство такие разные. За последние 60 лет в физике элементарных частиц было сделано несколько открытий, которые демонстрируют фундаментальную и таинственную разницу: движение в пространстве остается неизменным, невзирая на направление, в то время как изменение направления во времени ведет к тому, что определенные субатомные частицы ведут себя по-другому. Это отличное поведение называется нарушением симметрии по отношению к обращенному времени, или Т-нарушением.

Чтобы понять, к чему может привести Т-нарушение, нам надо представить два мира: наш нормальный мир, назовем его НормальныйМир, где время и пространство отличаются друг от друга и особенный мир, назовем его ОсобенныйМир, где время и пространство не отличаются друг от друга. В НормальномМире место объекта в пространстве едва заметно размыто, как будто объект немного покачивается взад и вперед. В ОсобенномМире время и пространство совпадают, поэтому объект покачивается взад-вперед и во времени, и в пространстве. В ОсобенномМире нет Т-нарушения.

В ОсобенномМире мы можем поместить объект как в определенную точку пространства, так и в определенную точку времени. Объект будет существовать только в этой точке времени, ни до, ни после. Кому-то может показаться, что здесь речь идет об объекте, появляющемся в определенное время, а затем исчезающем. Но здесь речь идет скорее об объекте застрявшем в определенной временной точке. Это очень странный мир – масса объекта не сохраняется, нет уравнений движения.

Теперь давайте добавим в этот ОсобенныйМир Т-отклонение (именно это я сделала в своем последнем исследовании). Т-отклонение не меняет тот факт, что объекты покачиваются в пространстве и пространство остается неизменным. Объект можно поместить в одной точке пространства, как и раньше. Но Т-отклонение коренным образом меняет покачивание во времени. Объект уже не покачивается взад и вперед, возвращаясь на ту же исходную точку во времени, но двигается в определенном направлении – только вперед или только назад. Объекты уже не застряли в определенной временной точке, но устремились в любое время, какое только можно представить. В результате, масса объектов снова сохраняется, а уравнения движения работают.

Подведем итоги. Мы представили таинственный ОсобенныйМир, в котором нет разницы между временем и пространством – мир, где объекты приклеились к определенной точке во времени. Но один дополнительный ингредиент отделил время от пространства и превратил ОсобенныйМир и НормальныйМир, где предметы развиваются во времени. И этот дополнительный ингредиент – это Т-нарушение. Вот откуда взялось время.
เวลาเป็นสิ่งที่แปลกและเข้าใจยาก แต่ด้วยพื้นที่ ตรงกันข้าม ทุกอย่างค่อนข้างง่ายกว่า ด้วยการพยายามเข้าใจความแตกต่างระหว่างเวลาและพื้นที่ เราจึงเข้าใจว่าเวลามาจากไหน เราสามารถวางวัตถุไว้ที่จุดใดก็ได้ในอวกาศ และวัตถุนั้นจะอยู่ที่จุดเดียวเท่านั้นและไม่มีที่อื่นอีก วัตถุนี้อาจเป็นแก้วมัคหรือบางสิ่งที่เล็กกว่าเช่นอะตอมหรือบางสิ่งที่ใหญ่กว่าเช่นกาแล็กซี ตัวอย่างเช่น คุณสามารถย้ายแก้วน้ำจากชั้นวางไปที่โต๊ะได้ สิ่งสำคัญคือในกรณีนี้วัตถุจะอยู่ที่จุดเดียวในอวกาศเท่านั้น ไม่เป็นเช่นนั้นตามเวลา เราไม่สามารถเคลื่อนย้ายวัตถุได้ทันเวลา คุณไม่สามารถหยิบแก้วจากเมื่อวานแล้วย้ายไปเป็นวันนี้ได้ หากแก้วมีอยู่ในปัจจุบัน ก็มีแนวโน้มว่าจะมีอยู่เมื่อวานนี้ ดังนั้นเราจึงไม่สามารถเคลื่อนย้ายมันได้ มันมีอยู่แล้วทั้งที่นั่นและที่นั่น แม้ว่าแก้วน้ำจะเพิ่งถูกสร้างขึ้น แต่ดินเหนียวที่ใช้ทำนั้นก็มีอยู่เมื่อวานและเมื่อวานซืน และอื่นๆ เพื่ออธิบายสถานการณ์ที่เป็นไปได้ทั้งหมด เป็นการดีกว่าที่จะบอกว่าเราไม่สามารถย้ายเรื่องจากเมื่อวานและในทางกลับกันไม่ได้ เนื่องจากเรื่องนั้นมีอยู่แล้วทั้งวันนี้และเมื่อวาน เรายังมั่นใจว่าสสารจะมีอยู่ในวันพรุ่งนี้ - อาจจะอยู่ในรูปแบบที่แตกต่างออกไป แต่มันก็มีอยู่จริง แนวคิดที่ว่าสสารยังคงมีอยู่สามารถอธิบายได้แม่นยำยิ่งขึ้นตามกฎการอนุรักษ์มวล มวลมีหน่วยเป็นกรัม ตัวอย่างเช่น มวลของแก้วคือ 100 กรัม และยังคงมีอยู่แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง จากดินเหนียวเป็นแก้ว จากแก้ว วันหนึ่ง ไปจนถึงกองชิ้นเล็กๆ กล่าวอีกนัยหนึ่ง มวลเดียวกันมีอยู่ทุกที่ในเวลา นี่คือสาเหตุที่เราไม่สามารถเคลื่อนย้ายวัตถุได้ทันเวลา กฎการอนุรักษ์มวลแยกเวลาออกจากอวกาศ มวลของวัตถุถูกสงวนไว้ ดังนั้นวัตถุจึงยังคงมีอยู่ ณ จุดใดจุดหนึ่งในอวกาศเสมอ สมการบางสมการที่เรียกว่าสมการการเคลื่อนที่ อธิบายให้เราทราบถึงตำแหน่งของวัตถุในอวกาศในแต่ละหน่วยเวลา แต่สถานการณ์ย้อนกลับนั้นเป็นไปไม่ได้ ไม่มีสมการใดที่บอกเวลาของวัตถุต่อหน่วยพื้นที่ให้เราได้ สมการการเคลื่อนที่ยังแยกเวลาออกจากอวกาศอีกด้วย เราจำเป็นต้องเจาะลึกลงไปอีกหน่อยเพื่ออธิบายว่าทำไมเวลาและพื้นที่จึงแตกต่างกันมาก ในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา มีการค้นพบหลายครั้งในฟิสิกส์ของอนุภาคที่แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างพื้นฐานและลึกลับ กล่าวคือ การเคลื่อนที่ในอวกาศยังคงเหมือนเดิมโดยไม่คำนึงถึงทิศทาง ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงทิศทางเมื่อเวลาผ่านไปทำให้อนุภาคย่อยของอะตอมบางตัวมีพฤติกรรมแตกต่างออกไป ไปยังอีกอนุภาคหนึ่ง พฤติกรรมที่แตกต่างนี้เรียกว่าการทำลายสมมาตรแบบย้อนกลับตามเวลาหรือการทำลายแบบ T เพื่อทำความเข้าใจว่าการละเมิด T สามารถนำไปสู่อะไร เราต้องจินตนาการถึงโลกสองใบ: โลกปกติของเรา เรียกว่าโลกปกติ ซึ่งเวลาและพื้นที่แตกต่างกัน และโลกพิเศษ เรียกว่าโลกพิเศษ โดยที่เวลาและสถานที่ไม่แตกต่างกัน ในโลกปกติ ตำแหน่งของวัตถุในอวกาศจะเบลอเล็กน้อย ราวกับว่าวัตถุนั้นแกว่งไปมาเล็กน้อย ในโลกพิเศษ เวลาและอวกาศเกิดขึ้นพร้อมกัน ดังนั้นวัตถุจึงแกว่งไปมาทั้งเวลาและอวกาศ ไม่มีความผิดปกติของ T ในโลกแห่งพิเศษ ในโลกพิเศษ เราสามารถวางวัตถุไว้ที่จุดใดจุดหนึ่งในอวกาศและ ณ จุดใดจุดหนึ่งได้ วัตถุจะมีอยู่ ณ เวลานั้นเท่านั้น ไม่ว่าก่อนหรือหลัง บางคนอาจคิดว่านี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับวัตถุที่ปรากฏในช่วงเวลาหนึ่งแล้วหายไป แต่ที่นี่เรากำลังพูดถึงเพิ่มเติมเกี่ยวกับวัตถุที่ติดอยู่ ณ จุดใดจุดหนึ่ง นี่เป็นโลกที่แปลกมาก มวลของวัตถุไม่ได้รับการอนุรักษ์ ไม่มีสมการการเคลื่อนที่ ทีนี้มาเพิ่มค่าเบี่ยงเบน T ให้กับโลกพิเศษนี้ (นั่นคือสิ่งที่ฉันทำในการศึกษาครั้งล่าสุด) ค่าเบี่ยงเบน T ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าวัตถุกระดิกในอวกาศและอวกาศยังคงไม่เปลี่ยนแปลง สามารถวางวัตถุไว้ที่จุดหนึ่งในอวกาศได้เหมือนเมื่อก่อน แต่การโก่งตัวแบบ T จะเปลี่ยนการโยกเยกโดยพื้นฐานเมื่อเวลาผ่านไป วัตถุจะไม่แกว่งไปมาอีกต่อไป โดยกลับไปยังจุดเริ่มต้นเดิมทันเวลา แต่เคลื่อนที่ไปในทิศทางที่กำหนด - ไปข้างหน้าหรือข้างหลังเท่านั้น วัตถุจะไม่ติดอยู่ที่จุดเวลาที่กำหนดอีกต่อไป แต่จะเร่งไปยังทุกเวลาเท่าที่จะจินตนาการได้ เป็นผลให้มวลของวัตถุได้รับการอนุรักษ์อีกครั้งและสมการการเคลื่อนที่ก็ใช้งานได้ มาสรุปกัน เราจินตนาการถึงโลกพิเศษอันลึกลับซึ่งไม่มีความแตกต่างระหว่างเวลาและอวกาศ - โลกที่วัตถุติดอยู่ที่จุดเวลาเฉพาะ แต่ส่วนผสมเพิ่มเติมอีกชิ้นหนึ่งได้แยกเวลาออกจากอวกาศและกลายเป็นโลกพิเศษและโลกปกติที่วัตถุต่างๆ วิวัฒนาการไปตามกาลเวลา และส่วนผสมพิเศษนั้นก็คือ T-disorder นั่นคือที่มาของเวลา
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence