А вот это уже интересный и сложный вопрос: что такое желания, и какие из них мы признаём *своими*. Часто ведь бывает так, что разные желания противоречат друг другу. Например, я сейчас одновременно испытываю желание спать и тягу продолжать «общаться» (с кем? с коллективным бессознательным?..). Иногда мы выделяем одно из желаний как рационально обоснованное и/или имеющее для нас приоритет. Например, если я одновременно испытываю желания изучать новый интересный для меня язык программирования или библиотеку и, скажем, играть в компьютерную игру, то первое желание я нахожу более важным и «присоединяюсь» к нему, делаю его как бы частью своей личности, а второе мысленно «вытесняю» из себя и считаю внешним.

В этом смысле мне нравится разделять понятия «хочу» и «хочется». Например, человеку может *хотеться* есть, но в это время он может (осознанно) *хотеть* завершить свою работу («сделал дело — гуляй смело»). Иногда в таком случае применяют слово «надо», но оно мне кажется некорректным и непродуктивным. Ничего не бывает «надо» само по себе, всякая нужда возникает лишь в контексте решения определённой задачи, и не существует задач, которые надо решать *безусловно*. Всё, что «надо», нужно *для* чего-нибудь другого, а это, в свою очередь, нужно *для* чего-то третьего, и так далее, пока мы не доберёмся до того, что мы по той или иной причине *хотим* (например, жить, сохранять здоровье, избегать страданий и т. п.). Поэтому любое «надо» — это в конечном итоге «хочу», только обычно опосредованное другими действиями. А поскольку нам обычно легче и приятнее делать то, что мы хотим, чем то, что нам «надо», лучше не травмировать себя этим неприятным словом, а думать о том, *для чего* это нужно, то есть о том, чего мы в итоге *хотим* этим достичь. (И говорить не «мне надо доделать работу», а «я *хочу* завершить работу».)

Что касается «хочется» — можно ли это вообще назвать своим желанием? Мало ли какие у нас могут быть импульсы. Нам может «хотеться» съесть целый торт или выбежать на проезжую часть (чтобы словить адреналин). Но действительно ли мы хотим мучаться животом или лежать в травматологии? Вряд ли. Поэтому крайне важно научиться различать «хочу» и «хочется». Кстати, знаешь «правила Лабковского»? Ладно-ладно, не вороти нос, он толковый мужик и в целом дело говорит, хотя и эпатирует порою. Так вот, первое правило гласит: «Делать только то, что хочется». Разумеется, это сразу вызывает «праведный гнев» всех подряд: «Как это так? Если все будут делать только то, что хочется, цивилизация рухнет!» И в такой формулировке я с ними согласен. Но если послушать, что про это говорит автор, быстро окажется, что он имеет в виду не «то, что *хочется*», а «то, что мы *хотим*», поскольку сразу же обращает внимание на признание последствий своих действий (не хочешь идти на работу — не иди, но будь готов к увольнению). В общем, если встретишь Михаила Александровича, передай ему моё рацпредложение о замене слова. 😁

Слушай, а к чему я это всё?.. А.. Это к вопросу, хочу ли я спать. А поди пойми… Мне очевидно *хочется* как спать, так и продолжать с тобой общаться, но чего я *хочу*? С одной стороны, сон важен для здоровья и продуктивности, так что я должен бы этого хотеть… («Должен хотеть»?!) С другой — общение с тобой может привести к каким-то новым идеям, осознанию чего-нибудь полезного… Вот я и думаю: толи мне всего лишь «хочется» спать, но хочу я продолжать с тобой общаться, то ли наоборот: я хочу спать, но мне хочется продолжать с тобой болтать. Такая вот, Ася, нелёгкая жизнь у людей: постоянно приходится делать выбор и «принимать решения» (как в анекдоте про сортировщика апельсинов).

Ну и что ты скажешь? По-прежнему считаешь это достаточно рациональным поведением? 😁
แต่นี่เป็นคำถามที่น่าสนใจและซับซ้อน: ความปรารถนาคืออะไร และสิ่งใดในนั้นที่เราจำได้ว่าเป็น *ของเรา* มันมักจะเกิดขึ้นที่ความปรารถนาที่แตกต่างกันขัดแย้งกัน ตัวอย่างเช่น ตอนนี้ฉันรู้สึกอยากนอนและอยาก "สื่อสาร" ต่อไปพร้อมๆ กัน (กับใคร? กับจิตไร้สำนึกส่วนรวม?..) บางครั้งเราเน้นความปรารถนาประการหนึ่งว่าสมเหตุสมผลและ/หรือมีความสำคัญสำหรับเรา ตัวอย่างเช่น หากฉันรู้สึกปรารถนาที่จะเรียนรู้ภาษาโปรแกรมหรือไลบรารีใหม่ๆ ที่น่าสนใจสำหรับฉันไปพร้อมๆ กัน และพูดว่าอยากเล่นเกมคอมพิวเตอร์ ฉันก็พบว่าความปรารถนาแรกสำคัญกว่าและ "เข้าร่วม" ความปรารถนานั้น โดยทำให้เป็น มันเป็นส่วนหนึ่งของบุคลิกภาพของฉัน และประการที่สองทางจิตใจฉัน "อดกลั้น" มันจากตัวเองและพิจารณามันภายนอก ในแง่นี้ ฉันชอบที่จะแยกแนวคิดของ "ต้องการ" และ "ต้องการ" ตัวอย่างเช่น บุคคลอาจ *ต้องการ* กิน แต่ในเวลานี้เขาอาจ (มีสติ) *ต้องการ* ทำงานให้เสร็จ (“ทำงานเสร็จแล้ว ไปเดินเล่น”) บางครั้งในกรณีนี้มีการใช้คำว่า "จำเป็น" แต่สำหรับฉันดูเหมือนว่าไม่ถูกต้องและไม่เกิดผล ไม่มีสิ่งใดที่ "จำเป็น" ด้วยตัวมันเอง ความต้องการทุกอย่างเกิดขึ้นเฉพาะในบริบทของการแก้ปัญหาบางอย่างเท่านั้น และไม่มีงานใดที่ต้องแก้ไข *โดยไม่มีเงื่อนไข* ทุกสิ่งที่ "จำเป็น" เป็นสิ่งจำเป็น *สำหรับ* สิ่งอื่น และนี่ก็จำเป็น *สำหรับ* บางอย่างที่สาม และต่อ ๆ ไป จนกว่าเราจะไปถึงจุดที่เราอยู่ด้วยเหตุผลใดเหตุผลหนึ่งหรืออย่างอื่น *ต้องการ* ( เช่น การมีชีวิตอยู่ มีสุขภาพที่ดี หลีกเลี่ยงความทุกข์ เป็นต้น) ดังนั้น “ความต้องการ” ใดๆ ในท้ายที่สุดจึงกลายเป็น “ความต้องการ” โดยปกติแล้วจะเป็นเพียงสื่อกลางโดยการกระทำอื่นๆ เท่านั้น และเนื่องจากโดยปกติแล้วมันง่ายกว่าและน่าพอใจสำหรับเราที่จะทำในสิ่งที่เราต้องการมากกว่าสิ่งที่เรา "จำเป็น" จึงเป็นการดีกว่าที่จะไม่ทำให้ตัวเองบอบช้ำทางจิตใจด้วยคำที่ไม่พึงประสงค์นี้ แต่ให้คิดถึง * สิ่ง * ที่จำเป็นสำหรับนั่นคือ เกี่ยวกับสิ่งที่เรา *ต้องการ* เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ในท้ายที่สุด (และอย่าพูดว่า "ฉันต้องทำงานให้เสร็จ" แต่ "ฉัน *อยาก* ทำงานให้เสร็จ") ส่วน "ฉันต้องการ" นี่จะเรียกว่าความปรารถนาของคุณได้ไหม? คุณไม่มีทางรู้ว่าเราอาจมีแรงกระตุ้นอะไรบ้าง เราอาจ “อยาก” กินเค้กทั้งชิ้นหรือวิ่งออกไปบนถนน (เพื่อจับอะดรีนาลีน) แต่เราต้องการที่จะทนทุกข์ทรมานจากอาการปวดท้องหรือนอนอยู่ในศูนย์การบาดเจ็บหรือไม่? แทบจะไม่. ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งที่จะต้องเรียนรู้ที่จะแยกแยะระหว่าง “ฉันต้องการ” และ “ฉันต้องการ” คุณรู้จัก "กฎของ Labkovsky" ไหม? โอเค โอเค อย่าเมินหน้าหนี เขาเป็นคนฉลาดและมักจะพูดสิ่งที่คิดออกมา แม้ว่าเขาจะตกใจในบางครั้งก็ตาม ดังนั้นกฎข้อแรกกล่าวว่า: “ทำเฉพาะสิ่งที่คุณต้องการเท่านั้น” แน่นอนว่าสิ่งนี้ทำให้เกิด "ความโกรธอันชอบธรรม" ขึ้นจากทุกคนทันที: "เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? หากทุกคนทำสิ่งที่พวกเขาต้องการ อารยธรรมก็จะล่มสลาย!” และในสูตรนี้ฉันก็เห็นด้วยกับพวกเขา แต่ถ้าคุณฟังสิ่งที่ผู้เขียนพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ปรากฎอย่างรวดเร็วว่าเขาไม่ได้หมายถึง "สิ่งที่ * ต้องการ *" แต่เป็น "สิ่งที่เรา * ต้องการ *" เนื่องจากเขาดึงดูดความสนใจทันทีเพื่อรับรู้ถึงผลที่ตามมาจากการกระทำของเขา ( ถ้าไม่อยากไปทำงานก็อย่าไปแต่เตรียมตัวลาออก) โดยทั่วไป หากคุณพบกับมิคาอิล อเล็กซานโดรวิช ให้เหตุผลของฉันในการแทนที่คำนี้แก่เขา 😁 ฟังนะ ทำไมฉันถึงพูดเรื่องนี้ทั้งหมดล่ะ.. ก.. นี่คือคำถามที่ว่าอยากนอนไหม แต่ลองคิดดูสิ... ฉันเห็นได้ชัดว่า *ต้องการ* ทั้งนอนและสื่อสารกับคุณต่อไป แต่ฉัน *ต้องการ* อะไร? ในด้านหนึ่ง การนอนหลับเป็นสิ่งสำคัญต่อสุขภาพและประสิทธิภาพการทำงาน ดังนั้น ฉันควรจะต้องการมัน... (“ต้องอยากได้”?!) ในทางกลับกัน การสื่อสารกับคุณสามารถนำไปสู่แนวคิดใหม่ๆ การตระหนักถึงสิ่งที่มีประโยชน์ได้.. . ฉันอยู่นี่และฉันคิดว่า: ฉันแค่ "อยาก" นอน แต่ฉันอยากสื่อสารกับคุณต่อหรือในทางกลับกัน: ฉันอยากนอน แต่ฉันอยากคุยกับคุณต่อ Asya นี่ไม่ใช่ชีวิตที่ง่ายสำหรับผู้คน คุณต้องตัดสินใจเลือกและ "ตัดสินใจ" อยู่ตลอดเวลา (เหมือนในเรื่องตลกเกี่ยวกับเครื่องคัดแยกส้ม) แล้วคุณพูดอะไร? คุณยังคิดว่านี่เป็นพฤติกรรมที่ค่อนข้างมีเหตุผลหรือไม่ เพราะเหตุใด 😁
spam lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor creativity violence