白兔大嬸種的桃樹結果了。那抿著紅嘴兒的大桃子藏在綠色的樹葉中，真惹人喜愛呀！小猴子見了這滿樹的桃子饞得口水直流。他對白兔大嬸說：“這樹的桃子結得真多，味道一定不錯吧？”

“你上樹摘幾個嚐嚐吧！”

有了白兔大嬸這句話，小猴子來不及說聲謝謝，“噌噌噌”地爬上樹，撿個兒大的啃起來，隻見桃核一個接一個地往下落。

小猴子一直吃到肚子撐得像個小鼓，才不得不從樹上溜下來。

第二天早晨一醒來，小猴子就回味起昨天吃的桃子，“那鮮美的滋味啊——嘖嘖”，小猴子伸長脖子，使勁兒地咽著口水。他自言自語地說：“能再吃上一頓就好了。”

小猴子是個聰明的孩子，眨巴眨巴眼睛，便想出了一個辦法。可是，這不是撒謊嗎？他知道，“撒謊的不是好孩子”，這是媽媽常常對他說的。“就為那桃子撒一次謊吧。就這一次！”他對自己說。

小猴子一路念著“就這一次”，“就這一次”，向白兔大嬸家跑去。

“白兔大嬸！”小猴子甜甜地叫了一聲，白兔大嬸從屋裏迎了出來。

“山羊公公聽說你家的桃子結得又大又多，他想要幾個桃子，留下桃核，明年春天好種上。”

白兔大嬸忙拿出一隻籃子：“你給他摘一籃捎去吧！”

小猴子摘了滿滿一籃，一路吃著走了，他心裏得意極了，沒想到這麽容易就得到了一大籃桃子。

等他美美地睡了一夜後，早已把“就這一次”的諾言忘得一幹二淨了。他又來到了白兔大嬸家。

“白兔大嬸”小猴子一臉悲傷，“老馬爺爺病了，他什麽都不吃，隻想吃幾個桃子。”

“你快上樹摘一籃給他送去吧！”

小猴子摘了滿滿一籃桃子，一路吃著走了。他邊吃邊想，明天怎麽才能又得到一籃桃子呢？

小猴子總是有辦法的。你看他，又出現在白兔大嬸家。

“白兔大嬸”小猴子滿臉高興，“牛大伯要辦一個勞動果實展覽大會，您家的桃子這麽好，不拿幾個去參加展覽嗎？”

“好！”白兔大嬸搭梯上樹，左挑右選，摘了一籃子，“請你幫我交給牛大伯吧！”

小猴子提著這滿滿一籃上好的桃子，一路吃著走了。他心裏一點兒也不感到羞愧，隻覺得這桃子的味道實在是好。

謊話終究會被揭穿。沒過幾天，白兔大嬸在從她家到小猴家的路上發現了好多桃核，她搖搖頭，什麽都明白了。

這一天，小猴子又編了一個謊話，騙桃子來了。

“小猴子，我知道你會來的。”白兔大嬸說，“我正準備給你送一袋東西去。”

小猴子見她身邊放著一個鼓鼓囊囊的大麻袋，不由得心裏一陣歡喜。他解開一看，裏麵全是桃核。

“這是在你常來往的路上撿到的。”

“這……這個……”小猴子眨巴著眼睛，半天說不出一句話來。他的臉通紅通紅，一直紅到了耳根。
ต้นพีชที่ป้ากระต่ายขาวปลูกกำลังออกผล ลูกพีชตัวใหญ่ปากสีแดงซ่อนอยู่ท่ามกลางใบไม้สีเขียว น่ารักมาก! ลิงน้อยเห็นต้นไม้เต็มไปด้วยลูกพีชแล้วน้ำลายไหล เขาพูดกับป้ากระต่ายขาวว่า "ต้นนี้มีลูกพีชเยอะมาก คงจะอร่อยใช่มั้ยล่ะ" "ขึ้นไปบนต้นไม้แล้วเลือกสักสองสามลูกมาลอง!" ด้วยคำพูดของป้ากระต่ายขาว ลิงน้อยไม่มีเวลา เพื่อกล่าวขอบคุณ ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ หยิบต้นใหญ่มาแทะแต่เห็นแกนลูกพีชร่วงหล่นลงมาทีละต้น ลิงน้อยกินจนท้องอิ่มเหมือนกลองจึงต้องไถลลงมาจากต้นไม้ พอตื่นเช้าวันรุ่งขึ้น ลิงน้อยก็นึกถึงลูกพีชที่กินเมื่อวานว่า "มันอร่อยมาก ตุ๊ดตุ๊ด" ลิงน้อยเหยียดคอแล้วกลืนลงไปอย่างแรง เขาพูดกับตัวเองว่า: "คงจะดีถ้าฉันได้กินข้าวอีกมื้อหนึ่ง" ลิงตัวน้อยเป็นเด็กฉลาด เขากระพริบตา และคิดหาทาง แต่นี่ไม่ได้โกหกเหรอ? เขารู้ดีว่า “คนโกหกไม่ใช่เด็กดี” นี่คือสิ่งที่แม่ของเขาพูดกับเขาบ่อยๆ “โกหกลูกพีชนั่นสักครั้ง แค่ครั้งเดียว!” เขาพูดกับตัวเอง ลิงน้อยเอาแต่ร้องว่า "แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว" และ "แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว" ขณะที่มันวิ่งไปบ้านป้ากระต่ายขาว “ป้ากระต่ายขาว!” ลิงน้อยร้องอย่างไพเราะ และป้ากระต่ายขาวก็ออกมาจากบ้านเพื่อต้อนรับเธอ “คุณปู่แพะได้ยินว่าลูกพีชของคุณใหญ่และอุดมสมบูรณ์มาก เขาต้องการเก็บลูกพีชสองสามลูกและทิ้งแกนลูกพีชไว้เพื่อนำไปปลูกในฤดูใบไม้ผลิหน้า” ป้ากระต่ายขาวรีบหยิบตะกร้าออกมาแล้วพูดว่า "คุณเลือกมัน ให้เขา เอาตะกร้าไปด้วย!” ลิงน้อยหยิบตะกร้าเต็มและกินจนหมด มันภูมิใจมากจนไม่คิดว่าจะได้ลูกพีชตะกร้าใหญ่ขนาดนี้ง่ายๆ หลังจากที่เขานอนหลับเต็มอิ่ม เขาก็ลืมคำสัญญา "แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว" ไปหมดแล้ว เขามาที่บ้านป้ากระต่ายขาวอีกครั้ง “ป้ากระต่ายขาว” ลิงน้อยพูดด้วยสีหน้าเศร้า “คุณปู่มาป่วย เขาไม่กินอะไรเลยนอกจากลูกพีชสักสองสามลูก” “รีบขึ้นไปบนต้นไม้แล้วหยิบตะกร้าให้เขา!” ลิงตัวน้อยหยิบมันขึ้นมา ฉันได้ลูกพีชเต็มตะกร้าและกินจนหมด ขณะรับประทานอาหาร เขาคิดว่าพรุ่งนี้เขาจะได้ลูกพีชอีกตะกร้าได้อย่างไร ลิงน้อยย่อมมีทางเสมอ ดูสิ เขาปรากฏตัวที่บ้านป้ากระต่ายขาวอีกครั้ง “ป้ากระต่ายขาว” ลิงน้อยพูดด้วยสีหน้ามีความสุข “ลุงนิวจะไปจัดนิทรรศการผลงาน ลูกพีชของคุณอร่อยมาก ทำไมไม่พาไปชมนิทรรศการบ้างล่ะ” “เอาล่ะ!” ป้า กระต่ายขาวปีนขึ้นไปบนต้นไม้บนบันได หยิบซ้ายและขวา หยิบตะกร้า “ช่วยฉันยกให้ลุงหนิวหน่อยเถอะ!” ลิงน้อยถือตะกร้าที่เต็มไปด้วยลูกพีชดีๆ และกินไปจนหมด เขาไม่ได้รู้สึกละอายใจเลย เขาแค่รู้สึกว่าลูกพีชมีรสชาติดีจริงๆ คำโกหกจะถูกเปิดเผยในที่สุด ไม่กี่วันต่อมา ป้าไวท์แรบบิทพบหินลูกพีชจำนวนมากระหว่างทางจากบ้านไปบ้านลิงน้อย เธอส่ายหัว และเข้าใจทุกอย่าง ในวันนี้ ลิงตัวน้อยได้โกหกอีกครั้งเพื่อหลอกให้เทาจื่อเข้ามา “ลิงน้อย ฉันรู้ว่าเธอต้องมา” ป้ากระต่ายขาวพูด “ฉันกำลังจะส่งถุงหนึ่งไปให้คุณ” ลิงตัวน้อยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุขเมื่อเห็นกระสอบใหญ่ปูดอยู่ข้างๆ เธอ เขาแก้มันออกและเห็นว่ามันเต็มไปด้วยแกนลูกพีช “ฉันหยิบสิ่งนี้ขึ้นมาบนถนนที่คุณไปมาบ่อยๆ” “นี่… นี่…” ลิงตัวน้อยกระพริบตาและพูดอะไรไม่ออกเป็นเวลานาน หน้าของเขาแดงไปจนใบหู
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence