Sure, this is the difference between a hyphen, an en dash, and an em dash including examples:

Hyphen (-), en dash (–), and em dash (—) are all punctuation marks used in writing. Here are the differences between them and some examples:

Hyphen (-): A hyphen is used to join words together to create a compound word or to separate syllables in a word.
Example:

Compound word: The well-known author gave a talk at the bookstore.
Separating syllables: The one-eyed pirate searched for treasure.
En dash (–): An en dash is slightly longer than a hyphen and is used to indicate a range or connection between two things, such as numbers, dates, or places.
Example:

Number range: Please read pages 20–30 for the next assignment.
Date range: The conference will be held on July 1–5 in Chicago.
Place connection: The New York–Paris flight was delayed due to bad weather.
Em dash (—): An em dash is the longest of the three and is used to set off a phrase or clause that emphasizes, clarifies, or adds information to the main sentence. It can also be used to indicate a sudden break in thought or an interruption.
Example:

Emphasis: She had one goal—to win the race.
Clarification: My sister—the one who lives in London—is coming to visit me.
Interruption: He was about to reveal the secret—
Sudden break in thought: She had everything she needed—books, snacks, and a cozy blanket—except for one thing: company.
Note: In some cases, en dashes and em dashes can be used interchangeably, depending on the writer's preference or the style guide being followed.

I hope this answer of the differences in certain punctuation marks has been helpful for your understanding.
แน่นอนว่านี่คือความแตกต่างระหว่างยัติภังค์ เส้นประ และเส้นประ em รวมถึงตัวอย่างด้วย เช่น ยัติภังค์ (-) เส้นประ (–) และเส้นประ em (—) ล้วนเป็นเครื่องหมายวรรคตอนที่ใช้ในการเขียน ต่อไปนี้เป็นข้อแตกต่างระหว่างคำเหล่านี้กับตัวอย่างบางส่วน: ยัติภังค์ (-): ยัติภังค์ใช้เพื่อรวมคำเข้าด้วยกันเพื่อสร้างคำประสมหรือเพื่อแยกพยางค์ในคำ ตัวอย่าง: คำประสม: ผู้เขียนชื่อดังไปบรรยายที่ร้านหนังสือ แยกพยางค์: โจรสลัดตาเดียวค้นหาสมบัติ ขีดกลาง (–): ขีดกลางยาวกว่ายัติภังค์เล็กน้อย และใช้เพื่อระบุช่วงหรือความเชื่อมโยงระหว่างสองสิ่ง เช่น ตัวเลข วันที่ หรือสถานที่ ตัวอย่าง: ช่วงตัวเลข: โปรดอ่านหน้า 20–30 สำหรับงานมอบหมายครั้งต่อไป ช่วงวันที่: การประชุมจะจัดขึ้นในวันที่ 1–5 กรกฎาคมในชิคาโก การต่อเครื่อง: เที่ยวบินนิวยอร์ก–ปารีสล่าช้าเนื่องจากสภาพอากาศเลวร้าย ขีดกลางยาว (—): ขีดกลางยาวที่สุดในสามเส้น และใช้เพื่อกำหนดวลีหรืออนุประโยคที่เน้น ชี้แจง หรือเพิ่มข้อมูลให้กับประโยคหลัก นอกจากนี้ยังสามารถใช้เพื่อบ่งบอกถึงการหยุดคิดอย่างกะทันหันหรือการหยุดชะงัก ตัวอย่าง: เน้น: เธอมีเป้าหมายเดียว คือ ชนะการแข่งขัน คำชี้แจง: น้องสาวของฉัน—คนที่อาศัยอยู่ในลอนดอน—กำลังจะมาเยี่ยมฉัน การขัดจังหวะ: เขากำลังจะเปิดเผยความลับ—ความคิดฟุ้งซ่านกะทันหัน: เธอมีทุกสิ่งที่ต้องการ—หนังสือ ขนม และผ้าห่มแสนสบาย—ยกเว้นสิ่งหนึ่ง: เพื่อน หมายเหตุ: ในบางกรณี สามารถใช้เครื่องหมายขีดกลางและเครื่องหมายขีดกลางแทนกันได้ ขึ้นอยู่กับความชอบของผู้เขียนหรือแนวทางสไตล์ที่กำลังติดตาม ฉันหวังว่าคำตอบของความแตกต่างในเครื่องหมายวรรคตอนบางอย่างจะเป็นประโยชน์ต่อความเข้าใจของคุณ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence