Alrededor del 2200 a. C. se registró la primera descripción escrita de un trastorno de la pigmentación humana, muy probablemente el vitíligo, y desde ese momento se puede rastrear la historia de la investigación sobre la pigmentación humana. Durante los siguientes 4000 años, los orígenes del color de la piel humana siguieron siendo un enigma que generaría una multitud de conceptos erróneos. Incluso después de que los médicos europeos comenzaran a diseccionar y comparar la piel de color claro y oscuro para revelar su anatomía subyacente, los orígenes de la pigmentación de la piel y el cabello fueron un tema de especulación frecuentemente errónea. La verdadera fuente de la pigmentación humana solo se reveló finalmente con el descubrimiento del melanocito en el siglo XIX. Una vez que se identificó que la tirosinasa era la enzima clave en la formación de pigmentos, la atención se centró en dilucidar la estructura química de la melanina, una empresa que sigue incompleta. Los orígenes del desarrollo del melanocito se describieron entre 1940 y 1960, y se introdujo el concepto de unidad de melanina epidérmica junto con una descripción de la ultraestructura del melanosoma y la transferencia de melanosomas. Con estos avances llegó la comprensión de que los diferentes tipos de piel exhiben distintas diferencias a nivel histológico que se relacionan con cantidades variables de eumelanina y feomelanina producidas por los melanocitos. La base establecida durante los últimos 4000 años es la base de toda la investigación actual sobre este fascinante tipo de célula.
ประมาณ 2,200 ปีก่อนคริสตกาล C. มีการบันทึกคำอธิบายที่เป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรกเกี่ยวกับความผิดปกติของการสร้างเม็ดสีของมนุษย์ ซึ่งมีแนวโน้มมากที่สุดคือโรคด่างขาว (vitiligo) และตั้งแต่นั้นมาก็สามารถสืบย้อนประวัติการวิจัยเกี่ยวกับเม็ดสีของมนุษย์ได้ ในอีก 4,000 ปีข้างหน้า ต้นกำเนิดของสีผิวของมนุษย์ยังคงเป็นปริศนาที่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดมากมาย แม้ว่าแพทย์ชาวยุโรปจะเริ่มผ่าและเปรียบเทียบผิวที่มีสีอ่อนและสีเข้มเพื่อเปิดเผยกายวิภาคที่ซ่อนอยู่ ต้นกำเนิดของการสร้างเม็ดสีผิวหนังและเส้นผมก็ยังเป็นเรื่องที่มีการคาดเดาที่ผิดพลาดอยู่บ่อยครั้ง ในที่สุดแหล่งที่มาที่แท้จริงของการสร้างเม็ดสีของมนุษย์ก็ถูกเปิดเผยด้วยการค้นพบเมลาโนไซต์ในศตวรรษที่ 19 เมื่อไทโรซิเนสถูกระบุว่าเป็นเอนไซม์สำคัญในการสร้างเม็ดสี ความสนใจจึงหันไปที่การอธิบายโครงสร้างทางเคมีของเมลานิน ซึ่งเป็นภารกิจที่ไม่สมบูรณ์ ต้นกำเนิดของการพัฒนาเมลาโนไซต์ได้รับการอธิบายระหว่างปี พ.ศ. 2483 ถึง พ.ศ. 2503 และมีการแนะนำแนวคิดของหน่วยเมลานินของผิวหนังชั้นนอก พร้อมกับคำอธิบายของโครงสร้างพื้นฐานของเมลาโนโซมและการถ่ายโอนเมลาโนโซม ด้วยความก้าวหน้าเหล่านี้ ทำให้เกิดความเข้าใจว่าสภาพผิวที่แตกต่างกันมีความแตกต่างกันในระดับเนื้อเยื่อวิทยา ซึ่งสัมพันธ์กับปริมาณยูเมลานินและฟีโอเมลานินที่ผลิตโดยเซลล์เมลาโนไซต์ที่แตกต่างกัน รากฐานที่วางไว้ในช่วง 4,000 ปีที่ผ่านมาเป็นพื้นฐานสำหรับการวิจัยในปัจจุบันทั้งหมดเกี่ยวกับเซลล์ประเภทที่น่าสนใจนี้
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence