One of the simplest ways to remember the differences between classical and operant conditioning is to focus on whether the behavior is involuntary or voluntary.

Classical conditioning involves associating an involuntary response and a stimulus, while operant conditioning is about associating a voluntary behavior and a consequence.

In operant conditioning, the learner is also rewarded with incentives,﻿﻿ while classical conditioning involves no such enticements. Also, remember that classical conditioning is passive on the part of the learner, while operant conditioning requires the learner to actively participate and perform some type of action in order to be rewarded or punished.

For operant conditioning to work, the subject must first display a behavior that can then be either rewarded or punished. Classical conditioning, on the other hand, involves forming an association with some sort of already naturally occurring event.﻿﻿
วิธีที่ง่ายที่สุดวิธีหนึ่งในการจดจำความแตกต่างระหว่างการปรับเงื่อนไขแบบคลาสสิกและแบบโอเปอเรนท์คือการมุ่งเน้นไปที่ว่าพฤติกรรมนั้นเป็นพฤติกรรมที่ไม่สมัครใจหรือสมัครใจ การปรับสภาพแบบคลาสสิกเกี่ยวข้องกับการเชื่อมโยงการตอบสนองโดยไม่สมัครใจกับสิ่งเร้า ในขณะที่การปรับสภาพของผู้ปฏิบัติงานเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเชื่อมโยงพฤติกรรมโดยสมัครใจและผลที่ตามมา ในการปรับสภาพผู้ปฏิบัติงาน ผู้เรียนยังได้รับรางวัลเป็นสิ่งจูงใจ ในขณะที่การปรับสภาพแบบคลาสสิกไม่เกี่ยวข้องกับการล่อลวงดังกล่าว นอกจากนี้ โปรดจำไว้ว่า การปรับสภาพแบบคลาสสิกเป็นแบบพาสซีฟในส่วนของผู้เรียน ในขณะที่การปรับสภาพแบบผู้ปฏิบัติงานต้องการให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันและดำเนินการบางประเภทเพื่อที่จะได้รับรางวัลหรือลงโทษ เพื่อให้การปรับสภาพของผู้ปฏิบัติงานได้ผล ก่อนอื่นผู้ถูกทดสอบจะต้องแสดงพฤติกรรมที่สามารถให้รางวัลหรือลงโทษได้ ในทางกลับกัน การปรับสภาพแบบคลาสสิกเกี่ยวข้องกับการสร้างความเชื่อมโยงกับเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติแล้ว﻿﻿
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence