Digital signature employ asymmetric cryptography, meaning there are not one but two keys involved: a public key and a private key. As their names imply, the private key must be kept secret and the public key is shared with the recipients. The private key is used by the sender to sign messages, and the public key is then used by the recipients to verify the signature is correct.

If an attacker wanted to forge a signature for a particular message, they would not be able to do so without knowing the sender's private key, but they may be able to fool recipients into accepting a new public key. Thus, as a recipient, it is important to understand the significance of trusting a public key.
ลายเซ็นดิจิทัลใช้การเข้ารหัสแบบอสมมาตร ซึ่งหมายความว่าไม่มีคีย์เดียวแต่มีสองคีย์ที่เกี่ยวข้อง: คีย์สาธารณะและคีย์ส่วนตัว ตามที่ชื่อบอกเป็นนัย คีย์ส่วนตัวจะต้องถูกเก็บเป็นความลับและคีย์สาธารณะจะถูกแชร์กับผู้รับ ผู้ส่งจะใช้รหัสส่วนตัวเพื่อลงนามในข้อความ จากนั้นผู้รับจะใช้รหัสสาธารณะเพื่อตรวจสอบว่าลายเซ็นนั้นถูกต้อง หากผู้โจมตีต้องการปลอมลายเซ็นสำหรับข้อความใดข้อความหนึ่ง พวกเขาจะไม่สามารถทำได้โดยไม่ทราบรหัสส่วนตัวของผู้ส่ง แต่อาจหลอกให้ผู้รับยอมรับรหัสสาธารณะใหม่ได้ ดังนั้นในฐานะผู้รับ สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจถึงความสำคัญของการเชื่อถือคีย์สาธารณะ
spam fails_task pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence