Los pilares de la programación orientada a objetos son:

1. Abstracción: capacidad de representar los aspectos más relevantes de un objeto, ignorando detalles irrelevantes.

2. Encapsulamiento: ocultar detalles de implementación de un objeto para que los demás objetos no dependan de ellos.

3. Herencia: capacidad de crear nuevos objetos a partir de objetos existentes, reutilizando su comportamiento y estado.

4. Polimorfismo: capacidad de un objeto para adoptar diferentes formas basadas en el contexto.

Estos pilares juntos permiten una programación más clara y mantenible, y facilitan la resolución de problemas complejos al permitir modelar soluciones en términos de objetos y relaciones entre ellos.
เสาหลักของการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุคือ: 1. นามธรรม: ความสามารถในการแสดงแง่มุมที่เกี่ยวข้องมากที่สุดของวัตถุ โดยไม่สนใจรายละเอียดที่ไม่เกี่ยวข้อง 2. การห่อหุ้ม: การซ่อนรายละเอียดการใช้งานของออบเจ็กต์เพื่อไม่ให้ออบเจ็กต์อื่นขึ้นอยู่กับพวกเขา 3. การสืบทอด: ความสามารถในการสร้างวัตถุใหม่จากวัตถุที่มีอยู่ การนำพฤติกรรมและสถานะกลับมาใช้ใหม่ 4. Polymorphism: ความสามารถของวัตถุในการมีรูปแบบที่แตกต่างกันตามบริบท เสาหลักเหล่านี้ร่วมกันช่วยให้การเขียนโปรแกรมมีความชัดเจนและบำรุงรักษาได้มากขึ้น และอำนวยความสะดวกในการแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อนโดยอนุญาตให้มีการสร้างแบบจำลองโซลูชันในแง่ของวัตถุและความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเหล่านั้น
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence