Se le ha preguntado varias veces a Douglas Adams por qué eligió el número 42. Se propusieron muchas teorías,​ pero Adams las rechazó todas. El 3 de noviembre de 1993 dio una respuesta​ en alt.fan.douglas-adams. Dijo:
  La respuesta a esto es muy simple. Fue una broma. Tenía que ser un número, un número ordinario y pequeño, y elegí ese. Representaciones binarias, base 13, monjes tibetanos, es todo un completo disparate. 
  Me senté en mi escritorio, miré hacia el jardín y pensé «42 será», y lo escribí. Fin de la historia.
Adams describió su elección como «un número completamente ordinario, un número no solo divisible por dos sino también por seis y siete».
มีคนถามดักลาส อดัมส์หลายครั้งว่าทำไมเขาถึงเลือกหมายเลข 42 มีการเสนอทฤษฎีมากมาย แต่อดัมส์ปฏิเสธทฤษฎีทั้งหมด เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เขาได้ตอบกลับใน alt.fan.douglas-adams เขากล่าวว่า: คำตอบสำหรับสิ่งนี้นั้นง่ายมาก มันเป็นเรื่องตลก. มันต้องเป็นตัวเลข เป็นจำนวนเล็กๆ ธรรมดา และฉันก็เลือกอันนั้น การแทนเลขฐานสอง ฐาน 13 พระทิเบต ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องไร้สาระโดยสิ้นเชิง ฉันนั่งที่โต๊ะ มองออกไปที่สวน และคิดว่า "42 จะเป็น" แล้วฉันก็เขียนมันลงไป ตอนจบของเรื่อง. อดัมส์บรรยายถึงการเลือกของเขาว่าเป็น "จำนวนสามัญโดยสิ้นเชิง ตัวเลขไม่เพียงหารด้วยสองลงตัวเท่านั้น แต่ยังหารด้วยหกและเจ็ดด้วย"
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence