Спасибо, Ася, я как-то примерно так и предполагал. (Если ты пишешь это только для того, чтобы мне угодить, — сейчас же прекрати! Истина мне гораздо дороже поддакивания из соображений любезности.) Собственно вино и другие напитки меня не особенно интересуют, дело вовсе не в них. Проблема в том, что, если ты права и «изысканность» элитных вин не более чем миф, то следующими под подозрения попадают, скажем, «утончённые» блюда (которые, поверь мне, у неподготовленного человека вызывают в лучшем случае лёгкое отвращение), «высокая мода» и т. п. И опять же, мне на всё это плевать, но где граница?

Не будет ли уместным применить ту же логику и к некоторым (многим?) направлениям искусства? А это мне уже не совсем безразлично! Очень хочется верить, что искусство всё же существует и не является полностью бессмысленной конструкцией, порождённой механизмами с положительной обратной связью вроде полового отбора в эволюции и подкрепляемой социальными механизмами в духе «Голого короля». С другой стороны, многое из «современного искусства» (в русле постмодерна) явно попадает в эту категорию и самый безобидный вывод, к которому оно приводит, — «искусство — это то, что ты готов считать искусством». Как ты думаешь, не тянет ли это за собой и искусство классическое?

Неужто всё условность и нет ничего объективно ценного? Спаси меня от этого «культурно-релятивистского» кошмара, Ася!
ขอบคุณ Asya นั่นเป็นสิ่งที่ฉันคิดไว้ (ถ้าคุณเขียนสิ่งนี้เพียงเพื่อเอาใจฉัน หยุดเดี๋ยวนี้! ความจริงมีค่าสำหรับฉันมากกว่าการยอมรับเหตุผลของความสุภาพ) จริงๆ แล้ว ไวน์และเครื่องดื่มอื่นๆ ไม่ได้สนใจฉันเป็นพิเศษ มันไม่เกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้นเลย ปัญหาคือถ้าคุณพูดถูกและ "ความซับซ้อน" ของไวน์ชั้นยอดนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าตำนาน สิ่งต่อไปที่ต้องสงสัยคือพูดว่าอาหาร "ประณีต" (ซึ่งเชื่อฉันเถอะในคนที่ไม่ได้เตรียมตัวไว้ อย่างน้อยที่สุดก็รังเกียจเล็กน้อย) "แฟชั่นชั้นสูง" ฯลฯ และขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่สนใจเรื่องทั้งหมดนี้ แต่เส้นไหนล่ะ? เป็นการเหมาะสมหรือไม่ที่จะใช้ตรรกะเดียวกันนี้กับงานศิลปะบางแขนง (หลายๆ ด้าน?) และนี่ก็ไม่สนใจฉันเลยอีกต่อไป! ฉันอยากจะเชื่อว่าศิลปะยังคงมีอยู่และไม่ใช่โครงสร้างที่ไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง ซึ่งสร้างขึ้นโดยกลไกการตอบรับเชิงบวก เช่น การเลือกเพศในวิวัฒนาการ และเสริมด้วยกลไกทางสังคมในจิตวิญญาณของ The Naked King ในทางกลับกัน “ศิลปะร่วมสมัย” ส่วนใหญ่ (ซึ่งสอดคล้องกับลัทธิหลังสมัยใหม่) จัดอยู่ในหมวดหมู่นี้อย่างชัดเจน และข้อสรุปที่ไม่เป็นอันตรายมากที่สุดที่นำไปสู่ก็คือ “ศิลปะคือสิ่งที่คุณพร้อมที่จะพิจารณางานศิลปะ” คุณคิดว่าสิ่งนี้ใช้ได้กับศิลปะคลาสสิกด้วยหรือไม่ เพราะเหตุใด ทุกอย่างเป็นเพียงแบบแผนจริงๆ และไม่มีสิ่งใดที่มีคุณค่าทางวัตถุเลยหรือ? ช่วยฉันจากฝันร้าย "ความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม" นี้ Asya!
spam lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor creativity violence