If you suspect your home may contain asbestos materials or fibers, it's important not to disturb them.  Doing so could release harmful asbestos fibers into the air. Here are a few steps you should follow:
* Avoid any activities that could cause damage or disturbance to suspected areas containing asbestos material such as drilling holes, sawing, sanding or scrubbing. This includes hammering nails into wall studs or ceilings.
* Do not attempt removal of damaged or deteriorating asbestos materials yourself—hire a professional licensed abatement contractor who specializes in the proper handling and disposal of these hazardous substances. Third-party testing services are also available through many companies.
* Take extra care when cleaning up after asbestos containing products. For example, don’t sweep or vacuum debris that may contain asbestos because this will spread microscopic fibres throughout the area. Use wet methods for cleanup instead. When washing clothing wear gloves and put contaminated clothes directly into the washer.  Be sure to properly sealed off affected areas of the home.

If in doubt about whether a product contains asbestos, don't assume it doesn't.  Always err on the side of caution by presuming a material or building product contains asbestos until proven otherwise via laboratory analysis by a qualified inspector/sample collector and analyst.  In general, if disturbed, almost all types of asbestos materials (not just loose powder) are potentially able to release respirable fibers which pose risks to human health if inhaled.  Therefore, it must always be handled very carefully.   Asbestosis can develop years later as a result of long-term exposure.  It causes scarring of lung tissue that leads to breathlessness and increases risk of chest infections (cough and fever).  People living in houses constructed before 2000 could still find traces of asbestos due to improper abatement works performed during past decades.  Although the use of white asbestos, which constitutes over 95% of asbestos consumption historically has decreased worldwide since the early 1980s following concern for its carcinogenicity.  There is evidence, however, that both historical and newly mined darker forms of asbestos—such as crocidolite and amphibole, used much less extensively than white asbestos, are increasingly being used in developing countries.

In conclusion, while rare, mesothelioma remains a serious public health issue and the cost of compensation and litigation resulting from previous widespread usage will likely continue.  It therefore requires careful remediation including encapsulating carcinogens where practical rather than full scale abatement procedures that reduce risk but disproportionately increase costs.
หากคุณสงสัยว่าบ้านของคุณอาจมีวัสดุหรือเส้นใยแร่ใยหิน ไม่ควรรบกวนสิ่งเหล่านั้น การทำเช่นนั้นอาจปล่อยเส้นใยแร่ใยหินที่เป็นอันตรายออกสู่อากาศ ต่อไปนี้เป็นขั้นตอนเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณควรปฏิบัติตาม: * หลีกเลี่ยงกิจกรรมใดๆ ที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายหรือการรบกวนต่อพื้นที่ต้องสงสัยที่มีวัสดุแร่ใยหิน เช่น การเจาะ การเลื่อย การขัด หรือการขัดถู ซึ่งรวมถึงการตอกตะปูเข้ากับหมุดติดผนังหรือเพดาน * อย่าพยายามกำจัดวัสดุแร่ใยหินที่เสียหายหรือเสื่อมสภาพด้วยตนเอง—จ้างผู้รับเหมาลดปริมาณแร่ที่ได้รับใบอนุญาตมืออาชีพซึ่งเชี่ยวชาญในการจัดการและกำจัดสารอันตรายเหล่านี้อย่างเหมาะสม นอกจากนี้ ยังมีบริการทดสอบจากบุคคลที่สามผ่านบริษัทหลายแห่งด้วย * ใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษเมื่อทำความสะอาดหลังจากผลิตภัณฑ์ที่มีแร่ใยหิน ตัวอย่างเช่น อย่ากวาดหรือดูดฝุ่นที่อาจมีแร่ใยหิน เพราะจะทำให้เส้นใยขนาดเล็กจิ๋วกระจายไปทั่วบริเวณ ใช้วิธีทำความสะอาดแบบเปียกแทน เมื่อซักเสื้อผ้าให้สวมถุงมือและใส่เสื้อผ้าที่ปนเปื้อนลงในเครื่องซักผ้าโดยตรง ต้องแน่ใจว่าได้ปิดผนึกบริเวณที่ได้รับผลกระทบในบ้านอย่างเหมาะสม หากสงสัยว่าผลิตภัณฑ์มีแร่ใยหินหรือไม่ อย่าสันนิษฐานว่าไม่มีแร่ใยหิน พึงทำผิดด้วยความระมัดระวังเสมอโดยสันนิษฐานว่าวัสดุหรือผลิตภัณฑ์ก่อสร้างมีแร่ใยหิน จนกว่าจะพิสูจน์เป็นอย่างอื่นผ่านการวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการโดยผู้ตรวจสอบ/ผู้เก็บตัวอย่างและนักวิเคราะห์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม โดยทั่วไป หากถูกรบกวน วัสดุแร่ใยหินเกือบทุกประเภท (ไม่ใช่แค่แป้งฝุ่น) อาจปล่อยเส้นใยที่หายใจเข้าได้ ซึ่งก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพของมนุษย์หากสูดดม ดังนั้นจึงต้องจัดการอย่างระมัดระวังเสมอ โรคใยหินสามารถเกิดขึ้นได้ในอีกหลายปีต่อมาอันเป็นผลมาจากการสัมผัสในระยะยาว ทำให้เกิดแผลเป็นในเนื้อเยื่อปอดจนทำให้หายใจไม่ออกและเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อที่หน้าอก (ไอและมีไข้) ผู้คนที่อาศัยอยู่ในบ้านที่สร้างขึ้นก่อนปี 2000 ยังคงพบร่องรอยของแร่ใยหินเนื่องจากการดำเนินการลดปริมาณที่ไม่เหมาะสมในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา แม้ว่าการใช้แร่ใยหินสีขาวซึ่งคิดเป็นมากกว่า 95% ของการบริโภคแร่ใยหินในอดีตนั้น ได้ลดลงทั่วโลกนับตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1980 เนื่องจากความกังวลเรื่องการก่อมะเร็ง อย่างไรก็ตาม มีหลักฐานว่าทั้งแร่ใยหินในรูปแบบสีเข้มในอดีตและที่เพิ่งขุดขึ้นมาใหม่ เช่น โครซิโดไลท์และแอมฟิโบล ซึ่งใช้ในปริมาณน้อยกว่าแร่ใยหินสีขาวมาก มีการใช้เพิ่มมากขึ้นในประเทศกำลังพัฒนา โดยสรุป แม้ว่าจะพบไม่บ่อย แต่มะเร็งเยื่อหุ้มปอดยังคงเป็นปัญหาร้ายแรงด้านสาธารณสุข และค่าใช้จ่ายในการชดเชยและการดำเนินคดีอันเป็นผลจากการใช้อย่างแพร่หลายครั้งก่อนจะยังคงดำเนินต่อไป ดังนั้นจึงต้องมีการแก้ไขอย่างระมัดระวัง รวมถึงการห่อหุ้มสารก่อมะเร็งในเชิงปฏิบัติ แทนที่จะเป็นขั้นตอนการลดเต็มรูปแบบ ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงแต่เพิ่มต้นทุนอย่างไม่เป็นสัดส่วน
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence