Sure, here's a revised version in the style of David Foster Wallace:

In the age of irony, with words so hip,
We spin our tales, with footnotes, endnotes, too,
A labyrinth of thought, a verbal trip,
That makes the reader's mind both work and woo.

The task begins with self-conscious grace,
To craft a story that's both smart and true,
With language dense, a labyrinthine space,
That challenges the reader, me and you.

And so, with keyboard at the ready, type,
Of tennis pros, of cruise ships, and such,
With every line, a footnote to supply,
And every word, a reference, oh so much.

Thus, in the style of DFW we write,
A tale of life, of love, of pain, of light.
แน่นอนว่านี่คือฉบับปรับปรุงใหม่ตามสไตล์ของ David Foster Wallace ในยุคแห่งการประชดด้วยถ้อยคำที่ฮิปๆ เราปั่นนิทาน พร้อมเชิงอรรถ อ้างอิงท้ายเรื่องด้วย เขาวงกตแห่งความคิด การเดินทางด้วยวาจา ที่ทำให้ผู้อ่าน ใจทั้งงานและแสวงหา ภารกิจเริ่มต้นด้วยความสง่างามที่ประหม่า เพื่อสร้างเรื่องราวที่ทั้งฉลาดและเป็นความจริง ด้วยภาษาที่หนาแน่น พื้นที่เขาวงกต ที่ท้าทายผู้อ่าน ฉันและคุณ ดังนั้น ด้วยคีย์บอร์ดที่พร้อม พิมพ์ ของนักเทนนิสมืออาชีพ ของเรือสำราญ และอื่นๆ ทุกบรรทัด มีเชิงอรรถให้ และทุกคำ มีการอ้างอิง โอ้ มาก ดังนั้น ในรูปแบบของ DFW เราจึงเขียน เรื่องราวของชีวิต ความรัก ความเจ็บปวด และแสงสว่าง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence