Certainly, here are a few examples of popular screenplays and their approximate number of scenes, characters, and locations:

1. "The Godfather" (1972): Approximately 120 scenes, 20 main characters, 5-10 locations
2. "Pulp Fiction" (1994): Approximately 100 scenes, 15 main characters, 5-7 locations
3. "The Shawshank Redemption" (1994): Approximately 80 scenes, 8 main characters, 4 locations
4. "The Silence of the Lambs" (1991): Approximately 70 scenes, 7 main characters, 5 locations
5. "The Dark Knight" (2008): Approximately 130 scenes, 20 main characters, 7-10 locations

Again, these are just rough estimates and can vary depending on the specific script and the person counting them. The key is to create a well-structured story that serves the story being told, rather than trying to fit into specific guidelines.
แน่นอนว่า นี่คือตัวอย่างบางส่วนของบทภาพยนตร์ยอดนิยมและจำนวนฉาก ตัวละคร และสถานที่โดยประมาณ: 1. "The Godfather" (1972): ประมาณ 120 ฉาก ตัวละครหลัก 20 ตัว สถานที่ 5-10 แห่ง 2. "Pulp Fiction" (1994): ประมาณ 100 ฉาก, ตัวละครหลัก 15 ตัว, 5-7 ตำแหน่ง 3. "The Shawshank Redemption" (1994): ประมาณ 80 ฉาก, 8 ตัวละครหลัก, 4 ตำแหน่ง 4. "The Silence of the Lambs" (1991): ประมาณ 70 ฉาก ตัวละครหลัก 7 ตัว สถานที่ 5 แห่ง 5. "อัศวินรัตติกาล" (2551): ประมาณ 130 ฉาก ตัวละครหลัก 20 ตัว สถานที่ 7-10 แห่ง ขอย้ำอีกครั้งว่าเป็นเพียงการประมาณการคร่าวๆ และอาจเปลี่ยนแปลงได้ขึ้นอยู่กับบทภาพยนตร์และ คนที่นับพวกเขา สิ่งสำคัญคือการสร้างเรื่องราวที่มีโครงสร้างที่ดีซึ่งรองรับเรื่องราวที่ได้รับการบอกเล่า แทนที่จะพยายามปรับให้เข้ากับหลักเกณฑ์เฉพาะ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence