Поскольку «душевность» игр вряд ли можно измерить объективно, важно сперва задуматься над смыслом вашего вопроса. Фактически вы сообщаете, что *воспринимаете* современные игры как бездушные, с ностальгией вспоминая старые добрые времена. Самой простой причиной изменения субъективной «душевности» может быть изменение вас как наблюдателя. Ведь за прошедшие годы вы сильно изменились. То, что раньше казалось увлекательным, теперь может казаться скучным. (Вспомните пресловутое «раньше небо было голубее, трава зеленее…»)

Второе, что могло измениться — игры, но не абстрактные игры, а конкретно те, в которые лично вы играете. Крайне маловероятно, что у вас хватает времени попробовать и оценить значительную часть современных игр: их сейчас выходит слишком много, если учитывать всё их разнообразие, а не только игры с миллионными бюджетами. Вероятно, ваша выборка смещена в сторону последних, а от коммерческого продукта корпорации вряд ли можно ожидать душевности.

Впрочем не подумайте, что я оспариваю ваше мнение. Несомненно, что производство игр уже давно превратилось в огромную индустрию, в которой, как и в любой другой, главная цель — популярность и коммерческий успех. Вероятно, в такой ситуации становится всё труднее отыскивать отдельные произведения, в которые авторы вложили душу. Но не теряйте надежду! В любое время и в любом роде деятельности находятся люди, для которых важнее творческое самовыражение, а не коммерческий успех. «Ищите и обрящете…»
เนื่องจาก "จิตวิญญาณ" ของเกมแทบจะไม่สามารถวัดได้อย่างเป็นกลาง จึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องคิดถึงความหมายของคำถามของคุณก่อน โดยพื้นฐานแล้วคุณกำลังบอกว่าคุณ *รับรู้* เกมสมัยใหม่นั้นไร้วิญญาณในขณะที่มองย้อนกลับไปในอดีตที่ดี เหตุผลที่ง่ายที่สุดสำหรับการเปลี่ยนแปลง "จิตวิญญาณ" เชิงอัตวิสัยอาจเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงในตัวคุณในฐานะผู้สังเกตการณ์ ท้ายที่สุดแล้วในช่วงหลายปีที่ผ่านมาคุณเปลี่ยนไปมาก สิ่งที่เคยดูน่าตื่นเต้นตอนนี้อาจดูน่าเบื่อ (โปรดจำไว้ว่า "ก่อนที่ท้องฟ้าจะเป็นสีฟ้า หญ้าก็เขียวขึ้น...") สิ่งที่สองที่อาจเปลี่ยนแปลงได้คือเกม แต่ไม่ใช่เกมแนวนามธรรม แต่โดยเฉพาะเกมที่คุณเล่นเป็นการส่วนตัว ไม่น่าเป็นไปได้อย่างยิ่งที่คุณจะมีเวลาลองประเมินส่วนสำคัญของเกมสมัยใหม่: ตอนนี้มีเกมมากเกินไปหากคุณคำนึงถึงความหลากหลายของเกมเหล่านั้นทั้งหมด ไม่ใช่แค่เกมที่มีงบประมาณล้านดอลลาร์ ตัวอย่างของคุณอาจมีอคติต่อตัวอย่างหลัง และไม่มีใครคาดหวังความอบอุ่นจากผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ขององค์กรได้ อย่างไรก็ตาม อย่าคิดว่าฉันกำลังท้าทายความคิดเห็นของคุณ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการผลิตเกมได้กลายมาเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่มาเป็นเวลานานแล้ว ซึ่งเป้าหมายหลักคือความนิยมและความสำเร็จเชิงพาณิชย์ก็เช่นเดียวกัน อาจเป็นไปได้ว่าในสถานการณ์เช่นนี้การค้นหาผลงานแต่ละชิ้นที่ผู้เขียนใส่จิตวิญญาณของพวกเขากลายเป็นเรื่องยากมากขึ้น แต่อย่าหมดหวัง! ตลอดเวลาและในกิจกรรมประเภทใดก็ตามมีคนที่การแสดงออกอย่างสร้างสรรค์มีความสำคัญมากกว่าความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ “จงแสวงหาแล้วจะพบ...”
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence