Due to a lack of digitalized news it is not clear whether or not it was a news story that triggered the introduction of this law. The law passed in 1822 was facilitated by an animal rights campaigner Richard Martin.

 It is most likely that these laws were in response to a form of entertainment called bull-Baiting. The event was comprised of a bull tied to a stake to limit its distance of movement and dogs that were supposed to immobilize the bull. There is a variant of bull-baiting called "pinning the bull" where specially trained dogs would attack the bull one at a time with a successful attack being when the dog fastens their teeth strongly in the bulls snout.

Bull-baiting was also believed to increase the quality and tenderness of the meat consumed.
เนื่องจากขาดข่าวดิจิทัล จึงไม่ชัดเจนว่าเป็นข่าวที่กระตุ้นให้เกิดการนำกฎหมายฉบับนี้ไปใช้หรือไม่ กฎหมายที่ผ่านในปี 1822 ได้รับการอำนวยความสะดวกโดย Richard Martin นักรณรงค์ด้านสิทธิสัตว์ เป็นไปได้มากว่ากฎหมายเหล่านี้เป็นการตอบสนองต่อความบันเทิงรูปแบบหนึ่งที่เรียกว่าการหลอกล่อวัว งานนี้ประกอบด้วยวัวที่ผูกติดอยู่กับเสาเพื่อจำกัดระยะห่างในการเคลื่อนที่ และสุนัขที่ควรจะทำให้วัวไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ มีรูปแบบหนึ่งของการล่าวัวที่เรียกว่า "ปักหมุดวัว" ซึ่งสุนัขที่ได้รับการฝึกมาเป็นพิเศษจะโจมตีวัวทีละครั้ง โดยการโจมตีที่ประสบความสำเร็จคือเมื่อสุนัขกัดฟันอย่างแรงในจมูกวัว เชื่อกันว่าการล่อวัวจะช่วยเพิ่มคุณภาพและความนุ่มของเนื้อสัตว์ที่บริโภค
spam lang_mismatch quality