A real world example of using two-variable linear regression would be to estimate the amount of code written by several programmers. 
Let’s assume that senior programmers on average write 60 lines of code per hour, and junior programmers on average write 30.
Then, we can model the amount of code written using linear regression as y = 60 * s + 30 * j + 0 * i, 
where y is the amount of lines of code written in an hour, s is the number of working senior programmers, j is the number of working junior programmers, and i is the y-intercept, which has coefficient 0 in this case because without programmers, no lines of code are being written.
ตัวอย่างในโลกแห่งความเป็นจริงของการใช้การถดถอยเชิงเส้นแบบสองตัวแปรคือการประมาณจำนวนโค้ดที่เขียนโดยโปรแกรมเมอร์หลายคน สมมติว่าโปรแกรมเมอร์อาวุโสเขียนโค้ดโดยเฉลี่ย 60 บรรทัดต่อชั่วโมง และโปรแกรมเมอร์รุ่นเยาว์เขียนโดยเฉลี่ย 30 บรรทัด จากนั้น เราสามารถสร้างแบบจำลองจำนวนโค้ดที่เขียนโดยใช้การถดถอยเชิงเส้นเป็น y = 60 * s + 30 * j + 0 * i โดยที่ y คือจำนวนบรรทัดของโค้ดที่เขียนในหนึ่งชั่วโมง s คือจำนวนโปรแกรมเมอร์อาวุโสที่ทำงาน j คือจำนวนโปรแกรมเมอร์รุ่นเยาว์ที่ทำงาน และ i คือค่าตัดแกน y ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์เป็น 0 ในกรณีนี้ เพราะไม่มี โปรแกรมเมอร์ ไม่มีการเขียนโค้ดบรรทัดใดเลย
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence