Мне кажется, ваше предположение о том, что оба местоимения в высказывании «я обладаю властью над собой» ссылаются строго на один и тот же объект не совсем корректно (отсюда и мнимая парадоксальность). В обоих случаях речь, конечно, идёт об одном и том же человеке, но человек — существо сложное и многогранное. В одних контекстах человек может рассматриваться как биологический организм (представитель вида *Homo sapiens*), в других — как личность. В этом духе можно, например, предложить такое банальное толкование: «личность обладает властью над телом» (вспомните юмористическое высказывание «I am a master of my own bladder»).

Личность же, в свою очередь, является весьма сложным и многогранным понятием. Различные психологические школы предлагают разные модели личности и собственные представления о её структуре (для примера можно взглянуть на картинку, не вдаваясь в детали: https://www.b17.ru/foto/uploaded/upl_1627502951_1533_sq7kt.png). Несмотря на их существенные различия, обычно в структурах личности присутствует некое центральное ядро, часто называемое термином «эго» (например, в психоанализе и в аналитической психологии). Пользуясь этим понятием, можно переформулировать высказывание более осмысленно: «эго обладает властью над личностью».

Дабы не вдаваться в эфемерные теории личности, можно предложить ещё одно толкование этого выражения. Как различные психологические школы, так и естественнонаучные направления сходятся к разделению психики или нервной деятельности на сознательную и бессознательную часть. (Банальным примером неосознаваемой работы мозга является регулирование функционирования внутренних органов.) Основным участком головного мозга, осуществляющим *сознательный* контроль считается префронтальная кора. С учётом этого можно предложить промежуточное (по отношению к предыдущим) толкование: «префронтальная кора обладает властью над поведением».

(На всякий случай напомню, что вне зависимости от толкования я рассматриваю выражение «я обладаю властью над собой» безотносительно его фактической верности в тех или иных ситуациях — как чисто гипотетически возможное положение вещей, к которому стоит или не стоит стремиться в зависимости от различных соображений.)
สำหรับฉันดูเหมือนว่าสมมติฐานของคุณที่ว่าคำสรรพนามทั้งสองในข้อความ "ฉันมีอำนาจเหนือตัวเอง" อ้างถึงวัตถุเดียวกันอย่างเคร่งครัดนั้นไม่ถูกต้องทั้งหมด (ด้วยเหตุนี้จึงเป็นความขัดแย้งที่ชัดเจน) ในทั้งสองกรณี แน่นอนว่าเรากำลังพูดถึงบุคคลคนเดียวกัน แต่บุคคลนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนและมีหลายแง่มุม ในบางบริบท บุคคลถือได้ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตทางชีววิทยา (ตัวแทนของสปีชีส์ *Homo sapiens*) หรือในบริบทอื่นๆ ถือเป็นบุคคล ในจิตวิญญาณนี้ เราสามารถเสนอการตีความซ้ำซากต่อไปนี้: "บุคคลมีอำนาจเหนือร่างกาย" (จำคำพูดตลกขบขัน "ฉันเป็นนายของกระเพาะปัสสาวะของตัวเอง") ในทางกลับกัน บุคลิกภาพก็เป็นแนวคิดที่ซับซ้อนและหลากหลายแง่มุม โรงเรียนจิตวิทยาต่างๆ เสนอแบบจำลองบุคลิกภาพที่แตกต่างกันและแนวคิดของตนเองเกี่ยวกับโครงสร้างของมัน (เช่น คุณสามารถดูภาพได้โดยไม่ต้องลงรายละเอียด: https://www.b17.ru/foto/uploaded/upl_1627502951_1533_sq7kt.png) แม้จะมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ แต่มักจะมีแกนกลางในโครงสร้างบุคลิกภาพซึ่งมักเรียกว่าคำว่า "อัตตา" (ตัวอย่างเช่นในจิตวิเคราะห์และจิตวิทยาเชิงวิเคราะห์) การใช้แนวคิดนี้ทำให้เราสามารถจัดรูปแบบข้อความใหม่ได้อย่างมีความหมายมากขึ้น: “อัตตามีอำนาจเหนือบุคลิกภาพ” เพื่อไม่ให้เข้าไปในทฤษฎีบุคลิกภาพชั่วคราวเราสามารถเสนอการตีความสำนวนนี้แบบอื่นได้ ทั้งโรงเรียนจิตวิทยาและวิทยาศาสตร์ธรรมชาติต่างมาบรรจบกันเพื่อแบ่งกิจกรรมทางจิตหรือประสาทออกเป็นส่วนที่มีสติและหมดสติ (ตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ ของการทำงานของสมองโดยไม่รู้ตัวคือการควบคุมการทำงานของอวัยวะภายใน) ส่วนหลักของสมองที่ควบคุม *สติ* คือเยื่อหุ้มสมองส่วนหน้า เมื่อคำนึงถึงสิ่งนี้ เราสามารถเสนอการตีความระดับกลาง (เทียบกับครั้งก่อน): “เยื่อหุ้มสมองส่วนหน้ามีอำนาจเหนือพฤติกรรม” (ในกรณีที่ฉันขอเตือนคุณว่าโดยไม่คำนึงถึงการตีความฉันคิดว่าสำนวน "ฉันมีอำนาจเหนือตัวเอง" โดยไม่คำนึงถึงความถูกต้องที่แท้จริงในบางสถานการณ์ - เป็นสถานการณ์ที่เป็นไปได้ในสมมุติฐานล้วนๆ ซึ่งมีค่าหรือไม่ คุ้มค่าที่จะมุ่งมั่นขึ้นอยู่กับการพิจารณาต่างๆ .)
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence