While the Moon is not always explicitly referred to as a "she" in literary works, many authors have personified the Moon with feminine qualities or imagery. Here are a few examples of literary works that feature the Moon in a feminine context:

1. "To the Moon" by Percy Bysshe Shelley: In this poem, Shelley addresses the Moon as "Art thou pale for weariness," implying a feminine persona. The poet refers to the Moon as a celestial companion with whom he shares his thoughts.

2. "The Moon and the Yew Tree" by Sylvia Plath: Plath's poem describes the Moon as a feminine presence, using language that evokes images of a woman in the lines "This is the light of the mind, cold and planetary. The trees of the mind are black. The light is blue."

3. "A Midsummer Night's Dream" by William Shakespeare: In this play, Shakespeare uses the Moon as a symbol of femininity and romantic love. The character Theseus refers to the Moon as "the governess of floods" and "the watery moon," which suggests a connection between the Moon and the female.

4. "The Lady of the Moon" by Lord Dunsany: This short story features the Moon as a feminine figure who is described as "the Lady of the Moon," and is the object of the protagonist's desire.

It is worth noting that the Moon's association with femininity may be more apparent in the context of the work or the author's intentions, rather than being explicitly referred to as a "she" in the text.
แม้ว่าดวงจันทร์จะไม่ได้ถูกเรียกอย่างชัดเจนเสมอไปว่า "เธอ" ในงานวรรณกรรม แต่นักเขียนหลายคนได้จำลองดวงจันทร์ด้วยคุณสมบัติหรือจินตภาพของผู้หญิง ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างบางส่วนของงานวรรณกรรมที่มีดวงจันทร์ในบริบทของผู้หญิง: 1. "To the Moon" โดย Percy Bysshe Shelley: ในบทกวีนี้ Shelley กล่าวถึงดวงจันทร์ว่า "คุณซีดเพราะความเหนื่อยล้า" ซึ่งหมายถึงบุคลิกของผู้หญิง . กวีกล่าวถึงดวงจันทร์ว่าเป็นเพื่อนซีเลสเชียลซึ่งเขาแบ่งปันความคิดของเขาด้วย 2. “The Moon and the Yew Tree” โดย Sylvia Plath: บทกวีของ Plath บรรยายถึงดวงจันทร์ว่าเป็นการปรากฏตัวของผู้หญิง โดยใช้ภาษาที่ชวนให้นึกถึงภาพผู้หญิงในบรรทัด “นี่คือแสงสว่างแห่งจิตใจ ความเย็นชา และดาวเคราะห์ ต้นไม้ จิตเป็นสีดำ แสงเป็นสีฟ้า" 3. "A Midsummer Night's Dream" โดย William Shakespeare: ในละครเรื่องนี้ Shakespeare ใช้ดวงจันทร์เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นผู้หญิงและความรักที่โรแมนติก ตัวละครเธซีอุสกล่าวถึงดวงจันทร์ว่าเป็น "ผู้ปกครองแห่งน้ำท่วม" และ "พระจันทร์ที่มีน้ำ" ซึ่งบ่งบอกถึงความเชื่อมโยงระหว่างดวงจันทร์กับตัวเมีย 4. "The Lady of the Moon" โดย Lord Dunsany: เรื่องสั้นนี้นำเสนอดวงจันทร์ในฐานะผู้หญิงที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เลดี้แห่งดวงจันทร์" และเป็นเป้าหมายของความปรารถนาของตัวเอก เป็นที่น่าสังเกตว่าการเชื่อมโยงของดวงจันทร์กับความเป็นผู้หญิงอาจจะปรากฏชัดเจนมากขึ้นในบริบทของงานหรือความตั้งใจของผู้เขียน แทนที่จะถูกเรียกอย่างชัดเจนว่า "เธอ" ในข้อความ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence