Hace muchos años vivía una chica en mi barrio que le decían Pipa. Le decían así porque ese era su apellido. Pero bueno su apodo no viene al caso. La cuestión es que Pipa era una chica muy buena y muy bonita, pero tenía un problema: no sabía escuchar. A Pipa le encantaba contar historias pero no le gustaba que nadie hiciera ningún comentario mientras ella hablaba. Y aunque sus historias eran muy divertidas, sus amigos se empezaron a cansar de escucharla siempre y que ella no los escuchara. Entonces todos sus amigos se juntaron y se fueron a ver a la bruja del barrio para hacerle una broma que le enseñara que debía escuchar a los demás. Una de las chicas intentó advertirle lo que le iban a hacer, pero Pipa como siempre no escuchó. Así que una mañana Pipa se despertó sin poder decir ni una sola palabra. Recién cuando su madre le dijo “Hola” pudo responderle con otro “Hola”. Cuando se encontró con sus amigos, ellos empezaron a hablarle y ella sólo podía responderlo mismo que le habían dicho. ‘Parece que hoy no nos vas a contar ningún cuento’ le dijo uno de los chicos… y ella lo repitió.

‘¿Querés que te cuente el cuento de la Buena Pipa? Y Pipa lo repitió.
‘Pipa era una chica que no sabía escuchar.’ Y Pipa lo repitió.
‘Y sus amigos se cansaron de eso.’ Y Pipa lo repitió.
‘Y decidieron darle una lección… para que aprenda a escuchar.’ Y ella siguió repitiendo.

Esa noche Pipa lloró mucho y se arrepintió de no haber escuchado a sus amigos. Y como su arrepentimiento era sincero, el hechizo se rompió. Pipa aprendió a escuchar y prometió contar su historia a toda aquel que no supiera escuchar
เมื่อหลายปีก่อนมีหญิงสาวคนหนึ่งอาศัยอยู่ในละแวกบ้านของฉันชื่อปิปา พวกเขาเรียกเขาอย่างนั้นเพราะนั่นคือนามสกุลของเขา แต่ชื่อเล่นของเขาไม่เกี่ยวข้อง ประเด็นก็คือว่าปีป้าเป็นเด็กดีและสวยมาก แต่เธอมีปัญหาคือเธอฟังไม่รู้เรื่อง พิภาชอบเล่าเรื่องแต่เธอไม่ชอบให้ใครแสดงความคิดเห็นในขณะที่เธอพูด แม้ว่าเรื่องราวของเธอจะตลกมาก แต่เพื่อนๆ ของเธอก็เริ่มเบื่อที่จะฟังเธอตลอดเวลาและเธอก็ไม่ฟังเลย จากนั้นเพื่อนๆ ทุกคนก็มารวมตัวกันและไปหาแม่มดแถวบ้านเพื่อเล่นตลกที่จะสอนเธอว่าเธอควรฟังคนอื่น เด็กผู้หญิงคนหนึ่งพยายามเตือนเธอว่าพวกเขากำลังจะทำอะไรกับเธอ แต่ปิปะกลับไม่ฟังเช่นเคย เช้าวันหนึ่ง ปิปะตื่นขึ้นมาโดยไม่สามารถพูดอะไรได้แม้แต่คำเดียว เมื่อแม่ของเขาพูดว่า “สวัสดี” เท่านั้น เขาจึงจะสามารถตอบรับด้วยคำว่า “สวัสดี” อีกครั้งได้ เมื่อเธอพบกับเพื่อนๆ พวกเขาเริ่มคุยกับเธอ และเธอก็ทำได้เพียงตอบสิ่งที่พวกเขาบอกเธอเท่านั้น 'ดูเหมือนวันนี้คุณจะไม่เล่าเรื่องใดๆ ให้เราฟัง' เด็กชายคนหนึ่งบอกเธอ... และเธอก็พูดซ้ำ 'คุณอยากให้ฉันเล่าเรื่อง Good Pipe ให้คุณฟังไหม? แล้วปิปะก็พูดซ้ำ 'พิภาเป็นเด็กผู้หญิงที่ฟังไม่ออก' แล้วปิปะก็พูดซ้ำ 'และเพื่อนๆ ของเขาก็เบื่อกับมัน' แล้วปิปะก็พูดซ้ำ 'และพวกเขาตัดสินใจให้บทเรียนแก่เขา... เพื่อที่เขาจะได้เรียนรู้ที่จะฟัง' และเธอก็พูดซ้ำอีก คืนนั้นปิปะร้องไห้หนักมากและเสียใจที่ไม่ฟังเพื่อนของเธอ และเนื่องจากเขากลับใจอย่างจริงใจ มนตร์ก็ถูกทำลาย พิภาเรียนรู้ที่จะฟังและสัญญาว่าจะเล่าเรื่องของเธอให้ใครก็ตามที่ฟังไม่เป็นฟัง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence