Vanity and hubris are both words that describe an excessive sense of self-importance, but there are some subtle differences between them.

Vanity typically refers to an excessive focus on one's appearance, abilities, or accomplishments. It often involves a preoccupation with looking good or being admired by others, and can be driven by a desire for validation or recognition. For example, someone who spends a lot of time and money on their appearance, or who constantly seeks compliments and attention, might be considered vain.

Hubris, on the other hand, is a more general term that describes an excessive sense of pride or confidence. It often involves a disregard for the opinions or abilities of others, and can lead to overconfidence and a lack of humility. Hubris is often associated with arrogance and a sense of entitlement. For example, a politician who believes they are above the law or a business leader who ignores warning signs and takes unnecessary risks might be accused of hubris.

In short, vanity is more focused on appearance and external validation, while hubris is more about an overall sense of superiority and a lack of respect for others.
ความหยิ่งทะนงและความโอหังเป็นคำที่อธิบายถึงความรู้สึกสำคัญในตนเองมากเกินไป แต่มีความแตกต่างเล็กน้อยระหว่างคำเหล่านี้ ความหยิ่งยะโสมักหมายถึงการให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ภายนอก ความสามารถ หรือความสำเร็จของตนเองมากเกินไป มักเกี่ยวข้องกับการหมกมุ่นอยู่กับการดูดีหรือการได้รับความชื่นชมจากผู้อื่น และอาจขับเคลื่อนด้วยความปรารถนาที่จะได้รับการยืนยันหรือการยอมรับ ตัวอย่างเช่น คนที่ใช้เวลาและเงินเป็นจำนวนมากเพื่อรูปลักษณ์ภายนอก หรือผู้ที่แสวงหาคำชมเชยและความสนใจอยู่ตลอดเวลา อาจถูกมองว่าไร้ประโยชน์ ในทางกลับกัน Hubris เป็นคำทั่วไปที่อธิบายถึงความรู้สึกภาคภูมิใจหรือความมั่นใจมากเกินไป มักเกี่ยวข้องกับการไม่คำนึงถึงความคิดเห็นหรือความสามารถของผู้อื่น และอาจนำไปสู่ความมั่นใจมากเกินไปและการขาดความอ่อนน้อมถ่อมตน ความโอหังมักเกี่ยวข้องกับความเย่อหยิ่งและความรู้สึกมีสิทธิ ตัวอย่างเช่น นักการเมืองที่เชื่อว่าตนเองอยู่เหนือกฎหมาย หรือผู้นำธุรกิจที่เพิกเฉยต่อสัญญาณเตือนและรับความเสี่ยงโดยไม่จำเป็น อาจถูกกล่าวหาว่าเป็นคนโอหัง กล่าวโดยสรุป ความหยิ่งทะนงจะเน้นไปที่รูปลักษณ์ภายนอกและการยอมรับจากภายนอกมากกว่า ในขณะที่ความโอหังจะเน้นไปที่ความรู้สึกโดยรวมของความเหนือกว่าและการขาดความเคารพต่อผู้อื่นมากกว่า
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence