¡Por supuesto! Un soneto es un tipo de poema que consta de catorce versos con una estructura específica de rima y métrica. Se originó en Italia en el siglo XIII y desde entonces ha sido utilizado por poetas de todo el mundo.

La estructura de un soneto es la siguiente: consta de catorce versos divididos en cuatro estrofas. Los primeros doce versos se dividen en tres cuartetos, y el último verso se llama "dístico". En términos de métrica, generalmente se escriben en pentámetros yámbicos, lo que significa que cada verso tiene diez sílabas y se acentúa en la segunda sílaba. En cuanto a la rima, los cuartetos suelen seguir un esquema ABBA ABBA, mientras que el dístico final tiene un esquema de rima diferente, que puede ser CD/CE/DE.

Aquí hay un ejemplo de un soneto escrito por el poeta inglés William Shakespeare, uno de los más famosos escritores de sonetos de la literatura inglesa:

Soneto 18

¿Compararte con un día de verano?
Tú eres más hermoso y más templado:
vientos huracanados hacen temblar
los queridos capullos de mayo
y el alquiler de verano tiene demasiado breve fecha:
alguna vez el ojo celestial brilla demasiado caliente,
o con demasiada frecuencia la vista del cielo dorado es atenuada;
y todo lo justo decaerá algún día,
por casualidad o el curso normal de la naturaleza eterna;
pero tu verano nunca se desvanecerá
ni perderá su posesión de ese brillo tuyo,
ni la muerte se jactará de poder arrancar esto;
cuando en versos eternos para crecer tú crecerás,
Mientras los hombres respiren, ojos pueden ver,
tus líneas vivirán y te darán vida a ti.

En este soneto, Shakespeare utiliza el esquema de rima ABAB CDCD EFEF GG, y la métrica es pentámetro yámbico. El poema está dirigido a una persona a la que el poeta compara con un día de verano, pero que es más hermosa y más constante que cualquier cosa que se pueda encontrar en la naturaleza. Shakespeare emplea un lenguaje poético y rico para describir la belleza y la perfección del sujeto, y sugiere que su belleza perdurará incluso después de su muerte a través de los versos eternos del poema.
แน่นอน! โคลงเป็นบทกวีประเภทหนึ่งที่ประกอบด้วยท่อนสิบสี่บทซึ่งมีโครงสร้างสัมผัสและทำนองเฉพาะ มีต้นกำเนิดในอิตาลีในศตวรรษที่ 13 และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็มีกวีทั่วโลกใช้ โครงสร้างของโคลงมีดังนี้ประกอบด้วยสิบสี่บทแบ่งออกเป็นสี่บท สิบสองโองการแรกแบ่งออกเป็นสาม quatrains และท่อนสุดท้ายเรียกว่า "disthic" ในแง่ของเมตร มักจะเขียนเป็นเพนทามิเตอร์แบบ iambic ซึ่งหมายความว่าแต่ละท่อนมีสิบพยางค์และเน้นที่พยางค์ที่สอง ในแง่ของสัมผัส วงควอร์เตตมักจะเป็นไปตามรูปแบบ ABBA ABBA ในขณะที่โคลงสุดท้ายมีรูปแบบสัมผัสที่แตกต่างกัน ซึ่งอาจเป็นแบบ CD/CE/DE นี่คือตัวอย่างโคลงที่เขียนโดยกวีชาวอังกฤษ William Shakespeare หนึ่งในนักเขียนโคลงที่มีชื่อเสียงที่สุดในวรรณคดีอังกฤษ: Sonnet 18 เปรียบเทียบตัวเองกับวันในฤดูร้อนหรือไม่? คุณเป็นคนยุติธรรมและใจเย็นกว่า: ลมพายุพัดมากระทบตาที่รักของเมย์ และการจ้างงานในฤดูร้อนมีวันที่สั้นเกินไป บางครั้งดวงตาแห่งสวรรค์ก็ส่องแสงร้อนเกินไป หรือบ่อยครั้งเกินไปที่การมองเห็นท้องฟ้าสีทองนั้นมืดมัว และสิ่งที่ถูกต้องจะสลายไปสักวันหนึ่ง โดยบังเอิญหรือตามวิถีปกติของธรรมชาตินิรันดร์ แต่ฤดูร้อนของคุณจะไม่มีวันจางหายไปหรือสูญเสียการครอบครองความสดใสของคุณ และความตายจะไม่อวดอ้างว่าสามารถฉีกสิ่งนี้ออกไปได้ เมื่อในโองการนิรันดร์ที่จะเติบโตคุณจะเติบโต ตราบใดที่มนุษย์หายใจ ดวงตามองเห็นได้ เส้นของคุณจะมีชีวิตและให้ชีวิตแก่คุณ ในโคลงนี้ เชกสเปียร์ใช้รูปแบบสัมผัสของ ABAB CDCD EFEF GG และมิเตอร์เป็นแบบแอมบิกเพนทามิเตอร์ บทกวีนี้กล่าวถึงบุคคลที่กวีเปรียบเทียบกับวันในฤดูร้อน แต่มีความสวยงามและสม่ำเสมอมากกว่าสิ่งอื่นใดที่สามารถพบได้ในธรรมชาติ เช็คสเปียร์ใช้ภาษากวีที่เข้มข้นเพื่อบรรยายความงดงามและความสมบูรณ์แบบของเรื่อง และแนะนำว่าความงามของเขาจะคงอยู่แม้หลังจากการตายของเขาผ่านบทกวีอมตะ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence