The sun stood,
Stared at the ground,
It was the moment of truth,
But a group a friends did not realize.

Friends were out to eat, innocently.
They knew nothing about the future.
Bread came into their blind eyes.
Mechanically they bought it, unconsciously.

All of a sudden all friends were exploded,
Under the sheer light of sun.
They just vanished, nothing were recorded,
as if the friends were abandoned by the god.
ตะวันยืนมองพื้น ขณะนั้นคือสัจธรรม แต่กลุ่มเพื่อนฝูงกลับนึกไม่ถึง เพื่อนออกไปกินข้าวอย่างไร้เดียงสา พวกเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับอนาคต ขนมปังเข้าตาคนตาบอด พวกเขาซื้อมันโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้นเพื่อน ๆ ทั้งหมดก็ระเบิดขึ้นภายใต้แสงตะวันอันเจิดจ้า พวกเขาหายไปโดยไม่มีการบันทึกใดๆ ราวกับว่าเพื่อนๆ ถูกพระเจ้าทอดทิ้ง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence