Rene Descartes (1596-1650) is a representative of determinism, a far-reaching term, which most widely states that all events in the world are the result of previous events. In this view, all of reality is already in a sense pre-determined and therefore, nothing new can come into existence.The acceptance of determinism makes one into a mere thing, a mechanical and non-autonomous entity without the power to deliberate or change one's direction in life.

Confucius (551-479 BC) is a Chinese philosopher who tells us to cultivate virtue called Ren (仁) which is an altruistic sort of feeling one experiences when taking care of one’s children and parents.
Democritus (c. 460 – 370 B.C.) formulated the idea of Hedonism, which offers us a life based on seeking pleasure and avoiding suffering. Simple pleasures like eating, dancing, and playing music are meaningful in themselves.

Emmanuel Kant’s(1724-1804) proposes that every human action should be judged according to a universal maxim, or principle. If an action violates a principle then a person failed their duty toward humans. For example, if people followed the maxim kill anyone you dislike, when applied universally, it would lead to the end of humanity. So, the meaning of life is in fulfilling your duty to follow universal principles.

Friedrich Nietzsche (1844-1900) is most often associated with Nihilism, also called Pessimism. Nihilism  is the belief that nothing can make life meaningful. The Nihilists see something inherent about humans that prevents us from finding meaning in life. It can be the human tendency for being dissatisfied or always seeking something or being bored once it is found.
เรอเน เดการ์ตส์ (ค.ศ. 1596-1650) เป็นตัวแทนของลัทธิกำหนดระดับ ซึ่งเป็นคำที่กว้างขวางซึ่งระบุอย่างกว้างขวางที่สุดว่าเหตุการณ์ทั้งหมดในโลกเป็นผลมาจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ในมุมมองนี้ ความเป็นจริงทั้งหมดอยู่ในความรู้สึกที่กำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้น จึงไม่มีอะไรใหม่เกิดขึ้นได้ การยอมรับระดับที่กำหนดจะทำให้สิ่งหนึ่งกลายเป็นเพียงสิ่งเดียว เป็นกลไกและเอนทิตีที่ไม่เป็นอิสระโดยไม่มีอำนาจในการไตร่ตรองหรือเปลี่ยนแปลง ทิศทางในชีวิต ขงจื๊อ (551-479 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาชาวจีนที่บอกให้เราปลูกฝังคุณธรรมที่เรียกว่าเหริน (仁) ซึ่งเป็นความรู้สึกเห็นแก่ผู้อื่นในการดูแลลูกและพ่อแม่ พรรคเดโมคริตุส (ประมาณ 460 – 370 ปีก่อนคริสตกาล) ได้กำหนดแนวคิดเรื่องลัทธิเฮโดนิสต์ ซึ่งให้ชีวิตเราโดยแสวงหาความสุขและการหลีกเลี่ยงความทุกข์ทรมาน ความสุขง่ายๆ เช่น การรับประทานอาหาร การเต้นรำ และการเล่นดนตรีล้วนมีความหมายในตัวเอง เอ็มมานูเอล คานท์ (1724-1804) เสนอว่าการกระทำของมนุษย์ทุกอย่างควรได้รับการตัดสินตามหลักสากลหรือหลักการ หากการกระทำใดฝ่าฝืนหลักการแสดงว่าบุคคลนั้นละทิ้งหน้าที่ต่อมนุษย์ ตัวอย่างเช่น หากผู้คนปฏิบัติตามหลักคำสอนนี้ ฆ่าใครก็ตามที่คุณไม่ชอบ เมื่อนำไปใช้ในระดับสากล มันจะนำไปสู่การสิ้นสุดของมนุษยชาติ ดังนั้นความหมายของชีวิตคือการทำหน้าที่ปฏิบัติตามหลักสากลให้สำเร็จ ฟรีดริช นีทเช่ (ค.ศ. 1844-1900) มักเกี่ยวข้องกับลัทธิ Nihilism หรือที่เรียกว่าลัทธิมองโลกในแง่ร้าย Nihilism คือความเชื่อที่ว่าไม่มีสิ่งใดสามารถทำให้ชีวิตมีความหมายได้ พวก Nihilists มองเห็นบางสิ่งที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ซึ่งทำให้เราไม่สามารถค้นหาความหมายในชีวิตได้ อาจเป็นแนวโน้มของมนุษย์ที่จะไม่พอใจหรือแสวงหาบางสิ่งบางอย่างอยู่เสมอหรือรู้สึกเบื่อเมื่อพบสิ่งนั้น
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence