In England's fair land there lived a youth,
Whose name was Pip, who lived a life uncouth.
His sister kind and her good husband too,
Had raised him well, with love and care so true.
One day, he met a prisoner in the mist,
Who asked for help, and thus began his tryst.
A wealthy man was he, as Pip did learn,
And thus was sent to town to grace and earn.

In London's bright lights, he lived a life so grand,
With wealth and style, he took a lady's hand.
But dreams of wealth and love, they oft' deceive,
For Pip did learn, they did not all they'd leave.
Through trials and pains, he learned a truth so bright,
That love and friends are gifts, too fair to slight.
And gratitude he learned, for blessings old,
That make a life, so rich and bold.
 ในดินแดนอันกว้างใหญ่ของอังกฤษ มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งอาศัยอยู่ ชื่อปิ๊ป ใช้ชีวิตอย่างไม่สุภาพ น้องสาวของเขาใจดีและสามีที่ดีของเธอก็เช่นกัน เลี้ยงดูเขามาอย่างดีด้วยความรักและความเอาใจใส่อย่างแท้จริง วันหนึ่ง เขาได้พบกับนักโทษในสายหมอก ซึ่งขอความช่วยเหลือ จึงเริ่มนัดพบ เขาเป็นคนร่ำรวยเหมือนที่ปิ๊ปเคยเรียนมา จึงถูกส่งไปยังเมืองเพื่อรับพระคุณและหารายได้ ท่ามกลางแสงไฟอันเจิดจ้าของลอนดอน เขาใช้ชีวิตอย่างยิ่งใหญ่ ด้วยความมั่งคั่งและสไตล์ เขาจับมือผู้หญิง แต่ความฝันเรื่องความมั่งคั่งและความรักมักหลอกลวง เพราะปิ๊ปได้เรียนรู้ พวกเขาไม่ได้ทิ้งทุกอย่างไป ผ่านการทดลองและความเจ็บปวด เขาได้เรียนรู้ความจริงที่สดใส ความรักและมิตรสหายนั้นเป็นของขวัญ ยุติธรรมเกินกว่าจะเล็กน้อย และความกตัญญูที่เขาได้เรียนรู้สำหรับพรเก่า ๆ ที่ทำให้ชีวิตร่ำรวยและกล้าหาญ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence