Throughout history, the moon has often been personified as a female figure in various literary works. While not every text may explicitly use the word "she," these works often feature feminine imagery, characteristics, or metaphors that associate the moon with womanhood. Here are some examples:

1. "To the Moon" by Percy Bysshe Shelley: In this poem, Shelley addresses the moon as "Art thou pale for weariness," using feminine pronouns and imagery to depict the moon as a feminine figure.

2. "The Moon and the Yew Tree" by Sylvia Plath: Plath's poem describes the moon as a maternal figure, often using feminine pronouns and imagery.

3. "A Midsummer Night's Dream" by William Shakespeare: In this play, the moon is referred to as "she" several times, as well as being given feminine attributes.

4. "The Waste Land" by T.S. Eliot: Eliot uses feminine pronouns to refer to the moon, associating it with female characters and themes of fertility and barrenness.

5. "The Lady of Shalott" by Alfred, Lord Tennyson: Tennyson's poem mentions the moon as a feminine figure with lines such as "There she weaves by night and day."

6. "The Old Astronomer to His Pupil" by Sarah Williams: In this poem, the moon is portrayed as a woman in lines such as "I have loved the stars too fondly to be fearful of the night."

7. "The Moon" by Robert Louis Stevenson: Stevenson's poem refers to the moon as a woman, describing her as a "silver lady" and using feminine pronouns.

These are just a few examples of literary works that refer to the moon as a "she" or otherwise imbue it with feminine qualities. Many other works across various cultures and time periods also use similar imagery to personify the moon as a female figure.
ตลอดประวัติศาสตร์ ดวงจันทร์มักถูกแสดงเป็นตัวผู้หญิงในงานวรรณกรรมต่างๆ แม้ว่าไม่ใช่ทุกข้อความอาจใช้คำว่า "เธอ" อย่างชัดเจน แต่งานเหล่านี้มักมีจินตภาพ ลักษณะเฉพาะ หรือคำอุปมาอุปมัยที่เป็นผู้หญิงที่เชื่อมโยงดวงจันทร์กับความเป็นผู้หญิง ต่อไปนี้คือตัวอย่างบางส่วน: 1. "To the Moon" โดย Percy Bysshe Shelley: ในบทกวีนี้ Shelley กล่าวถึงดวงจันทร์ว่า "คุณซีดเพราะความเหนื่อยล้า" โดยใช้คำสรรพนามและจินตภาพของผู้หญิงเพื่อบรรยายถึงดวงจันทร์ในฐานะร่างของผู้หญิง 2. "ดวงจันทร์และต้นยู" โดยซิลเวีย แพลธ: บทกวีของแพลธบรรยายถึงดวงจันทร์ในรูปของความเป็นมารดา มักใช้คำสรรพนามและจินตภาพของผู้หญิง 3. "ความฝันคืนกลางฤดูร้อน" โดยวิลเลียม เชคสเปียร์: ในละครเรื่องนี้ ดวงจันทร์ถูกเรียกว่า "เธอ" หลายครั้ง รวมถึงได้รับคุณลักษณะที่เป็นผู้หญิงด้วย 4. "The Waste Land" โดย TS Eliot: เอเลียตใช้คำสรรพนามของผู้หญิงเพื่ออ้างถึงดวงจันทร์ โดยเชื่อมโยงกับตัวละครหญิงและธีมของภาวะเจริญพันธุ์และความแห้งแล้ง 5. "The Lady of Shalott" โดย Alfred, Lord Tennyson: บทกวีของ Tennyson กล่าวถึงดวงจันทร์เป็นรูปผู้หญิงที่มีเส้นเช่น "ที่นั่นเธอทอผ้าทั้งกลางวันและกลางคืน" 6. "The Old Astronomer to His Pupil" โดย Sarah Williams: ในบทกวีนี้ พระจันทร์ถูกพรรณนาว่าเป็นผู้หญิงในประโยคเช่น "ฉันรักดวงดาวเกินกว่าจะกลัวกลางคืน" 7. "The Moon" โดย Robert Louis Stevenson: บทกวีของ Stevenson หมายถึงดวงจันทร์ในฐานะผู้หญิง อธิบายว่าเธอเป็น "สุภาพสตรีสีเงิน" และใช้คำสรรพนามที่เป็นผู้หญิง นี่เป็นเพียงตัวอย่างบางส่วนของงานวรรณกรรมที่อ้างถึงดวงจันทร์ว่า "เธอ" หรือทำให้ดวงจันทร์เต็มไปด้วยคุณสมบัติที่เป็นผู้หญิง ผลงานอื่นๆ มากมายในวัฒนธรรมและช่วงเวลาต่างๆ ยังใช้ภาพที่คล้ายคลึงกันเพื่อเลียนแบบดวงจันทร์เป็นรูปผู้หญิง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence