Continue the story given the following incipit. You may not use punctuation.

"That day I was scared because I had never told anyone about my sexuality but that feeling of discomfort being around others lying about ourselves I was tired of it like Elen said things should always be clear with friends and family even though I wasn't so sure of it then when she was watching me waiting for me to end a stupid sentence that really I had planned but I couldn't remember like before an act a magnificent act that people watch like nothing else matters and you think to yourself that's me who's not talking forgetting please help me"
ดำเนินเรื่องราวต่อไปโดยได้รับความริเริ่มดังต่อไปนี้ คุณไม่สามารถใช้เครื่องหมายวรรคตอนได้ “วันนั้นฉันกลัวเพราะฉันไม่เคยบอกเรื่องเพศของตัวเองให้ใครฟัง แต่ความรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องอยู่ร่วมกับคนอื่นโกหกเรื่องตัวเอง ฉันเหนื่อยกับมันอย่างที่เอเลนบอกว่าสิ่งต่าง ๆ ควรชัดเจนกับเพื่อนและครอบครัวแม้ว่าฉันจะไม่เป็นเช่นนั้นก็ตาม แน่นอนแล้วเมื่อเธอมองดูฉัน รอให้ฉันจบประโยคโง่ๆ ที่ฉันวางแผนไว้จริงๆ แต่ฉันจำไม่ได้ เหมือนก่อนการแสดง เป็นการแสดงอันงดงามที่คนดูราวกับไม่มีอะไรสำคัญ แล้วคุณคิดกับตัวเองว่าฉันคือใคร ไม่ได้พูดลืม ช่วยผมด้วย"
spam lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor creativity violence