metal, genre of rock music that includes a group of related styles that are intense, virtuosic, and powerful. Driven by the aggressive sounds of the distorted electric guitar, heavy metal is arguably the most commercially successful genre of rock music.

Heavy metal’s popularity slumped during the disco years at the end of the 1970s, but it became more successful than ever in the 1980s as Def Leppard, Iron Maiden, and Saxon headed the “new wave of British heavy metal” that, along with the impact of Eddie Van Halen’s astonishing guitar virtuosity, revived the genre. A wave of “glam” metal, featuring gender-bending bands such as Mötley Crüe and Ratt, emanated from Los Angeles beginning about 1983; Poison, Guns N’ Roses, and hundreds of other bands then moved to Los Angeles in hopes of getting record deals. But heavy metal had become a worldwide phenomenon in both fandom and production with the success of Germany’s Scorpions and other bands from Japan to Scandinavia. The most important musical influence of the decade was the adaptation of chord progressions, figuration, and ideals of virtuosity from Baroque models, especially Bach and Vivaldi, to heavy metal. Like Van Halen, guitarists such as Ritchie Blackmore (of Deep Purple), Randy Rhoads (with Osbourne), and Yngwie Malmsteen demonstrated new levels and styles of rock guitar technique, exploding popular stereotypes of heavy metal as monolithic and musically simple.

Heavy metal fragmented into subgenres (such as lite metal, death metal, and even Christian metal) in the 1980s. A smaller underground scene of harder styles developed in opposition to the more pop-oriented metal of Bon Jovi, Whitesnake, and the glam bands. Metallica, Megadeth, Anthrax, and Slayer pioneered thrash metal, distinguished by its fast tempos, harsh vocal and guitar timbres, aggressiveness, and critical or sarcastic lyrics. The more broadly popular styles of heavy metal virtually took over the mainstream of popular music in the late 1980s, but the coherence of the genre collapsed around the turn of the decade; bands such as Guns N’ Roses and Nirvana pulled fans in different directions, and many fans also defected to rap music. Through the 1990s, many stars of previous decades, such as Van Halen, Metallica, and Osbourne, experienced continued success alongside newer groups such as Soundgarden, but the name heavy metal was less often used to market these groups or to define their fan community.

Heavy metal musicians and fans came under severe criticism in the 1980s. Political and academic groups sprang up to blame the genre and its fans for causing everything from crime and violence to despondency and suicide. But defenders of the music pointed out that there was no evidence that heavy metal’s exploration of madness and horror caused, rather than articulated, these social ills. The genre’s lyrics and imagery have long addressed a wide range of topics, and its music has always been more varied and virtuosic than critics like to admit.

Although the origin of the term heavy metal is widely attributed to novelist William Burroughs, its use actually dates well back into the 19th century, when it referred to cannon or to power more generally. It also has been used to classify certain elements or compounds, as in the phrase heavy metal poisoning. Heavy metal appeared in the lyrics of Steppenwolf’s “Born to be Wild” (1968), and by the early 1970s rock critics were using it to refer to a specific style of music.

Mid-1960s British bands such as Cream, the Yardbirds, and the Jeff Beck Group, along with Jimi Hendrix, are generally credited with developing the heavier drums, bass, and distorted guitar sounds that differentiate heavy metal from other blues-based rock. The new sound was codified in the 1970s by Led Zeppelin, Deep Purple, and Black Sabbath with the release of Led Zeppelin II, Deep Purple in Rock, and Paranoid, respectively, which featured heavy riffs, distorted “power chords,” mystical lyrics, guitar and drum solos, and vocal styles that ranged from the wails of Zeppelin’s Robert Plant to the whines of Sabbath’s Ozzy Osbourne. By developing increasingly elaborate stage shows and touring incessantly throughout the 1970s to make up for their lack of radio airplay, bands such as Kiss, AC/DC, Aerosmith, Judas Priest, and Alice Cooper established an international fan base.
เมทัล แนวเพลงร็อคที่รวมกลุ่มแนวเพลงที่เข้มข้น เก่งกาจ และทรงพลัง ขับเคลื่อนด้วยเสียงอันดุดันของกีตาร์ไฟฟ้าที่บิดเบี้ยว เฮฟวีเมทัลถือเป็นแนวเพลงร็อคที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์มากที่สุด ความนิยมของเฮฟวีเมทัลลดลงในช่วงปีดิสโก้ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 แต่ก็ประสบความสำเร็จมากขึ้นกว่าที่เคยในช่วงทศวรรษ 1980 เมื่อ Def Leppard, Iron Maiden และ Saxon เป็นผู้นำ "คลื่นลูกใหม่ของเฮฟวีเมทัลของอังกฤษ" ซึ่งมาพร้อมกับผลกระทบ ของความสามารถทางกีตาร์อันน่าทึ่งของ Eddie Van Halen ทำให้แนวเพลงนี้ฟื้นขึ้นมา คลื่นของโลหะ "น่ามอง" ที่มีวงดนตรีที่เบี่ยงเบนทางเพศเช่น Mötley Crüe และ Ratt เล็ดลอดออกมาจากลอสแองเจลิสเริ่มประมาณปี 1983; จากนั้น Poison, Guns N' Roses และวงดนตรีอื่นๆ อีกหลายร้อยวงก็ย้ายไปลอสแองเจลิสด้วยความหวังว่าจะได้ข้อตกลงในการบันทึกแผ่นเสียง แต่เฮฟวีเมทัลได้กลายเป็นปรากฏการณ์ไปทั่วโลกทั้งในด้านแฟนคลับและโปรดักชั่น โดยประสบความสำเร็จจากวง Scorpions ของเยอรมนีและวงดนตรีอื่นๆ ตั้งแต่ญี่ปุ่นไปจนถึงสแกนดิเนเวีย อิทธิพลทางดนตรีที่สำคัญที่สุดแห่งทศวรรษคือการดัดแปลงความก้าวหน้าของคอร์ด รูปลักษณ์ และอุดมคติแห่งความมีคุณธรรมจากแบบจำลองสไตล์บาโรก โดยเฉพาะบาคและวิวาลดี ไปจนถึงเฮฟวีเมทัล เช่นเดียวกับ Van Halen นักกีตาร์เช่น Ritchie Blackmore (จาก Deep Purple), Randy Rhoads (ร่วมกับ Osbourne) และ Yngwie Malmsteen ได้แสดงให้เห็นถึงระดับและสไตล์ใหม่ของเทคนิคกีตาร์ร็อค โดยระเบิดทัศนคติแบบเหมารวมที่ได้รับความนิยมของเฮฟวีเมทัลว่าเป็นโมโนหินและดนตรีที่เรียบง่าย เฮฟวีเมทัลถูกแบ่งออกเป็นประเภทย่อย (เช่น ไลต์เมทัล เดธเมทัล และแม้แต่คริสเตียนเมทัล) ในทศวรรษ 1980 ฉากใต้ดินเล็กๆ ที่มีสไตล์ยากๆ พัฒนาขึ้นเพื่อต่อต้านแนวเพลงป็อปเมทัลอย่าง Bon Jovi, Whitesnake และวง glam เมทัลลิกา, เมกาเดธ, แอนแทรกซ์ และสเลเยอร์เป็นผู้บุกเบิกแทรชเมทัล โดยโดดเด่นด้วยจังหวะที่รวดเร็ว เสียงร้องและจังหวะกีตาร์ที่ดุดัน ความดุดัน และเนื้อเพลงที่วิจารณ์หรือประชดประชัน รูปแบบเฮฟวีเมทัลที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางมากขึ้นแทบจะเข้ามาแทนที่กระแสหลักของดนตรียอดนิยมในช่วงปลายทศวรรษ 1980 แต่ความสอดคล้องของแนวเพลงก็พังทลายลงในช่วงเปลี่ยนทศวรรษ วงดนตรีอย่าง Guns N' Roses และ Nirvana ดึงดูดแฟนๆ ไปในทิศทางที่ต่างกัน และแฟนๆ จำนวนมากก็เลิกสนใจดนตรีแร็พเช่นกัน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ดาราดังหลายรายในทศวรรษก่อนๆ เช่น Van Halen, Metallica และ Osbourne ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องควบคู่ไปกับวงใหม่ๆ เช่น Soundgarden แต่ชื่อเฮฟวีเมทัลมักไม่ค่อยถูกใช้ในการทำตลาดให้กับวงเหล่านี้หรือเพื่อนิยามชุมชนแฟนคลับของพวกเขา นักดนตรีและแฟนเพลงเฮฟวีเมทัลถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงในช่วงทศวรรษ 1980 กลุ่มการเมืองและวิชาการต่างออกมาตำหนิประเภทนี้และแฟนๆ ที่ก่อให้เกิดทุกสิ่งทุกอย่าง ตั้งแต่อาชญากรรมและความรุนแรง ไปจนถึงความสิ้นหวังและการฆ่าตัวตาย แต่ผู้ปกป้องดนตรีชี้ให้เห็นว่าไม่มีหลักฐานว่าการสำรวจความบ้าคลั่งและความสยองขวัญของเฮฟวีเมทัลทำให้เกิดความเจ็บป่วยทางสังคมเหล่านี้ แทนที่จะพูดชัดแจ้ง เนื้อเพลงและจินตภาพของแนวนี้กล่าวถึงหัวข้อต่างๆ มากมาย และดนตรีของเพลงนี้มีความหลากหลายและมีความสามารถมากกว่าที่นักวิจารณ์จะยอมรับอยู่เสมอ แม้ว่าที่มาของคำว่าโลหะหนักจะเชื่อกันอย่างแพร่หลายว่ามาจากนักประพันธ์วิลเลียม เบอร์โรห์ แต่จริงๆ แล้วการใช้คำนี้ย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 19 เมื่อเรียกถึงปืนใหญ่หรือพลังงานโดยทั่วไป นอกจากนี้ยังใช้ในการจำแนกองค์ประกอบหรือสารประกอบบางอย่าง เช่นในวลีพิษจากโลหะหนัก เฮฟวีเมทัลปรากฏในเนื้อเพลงของ Steppenwolf "Born to be Wild" (1968) และในช่วงต้นทศวรรษ 1970 นักวิจารณ์เพลงร็อคก็ใช้เนื้อเพลงนี้เพื่ออ้างถึงสไตล์ดนตรีที่เฉพาะเจาะจง วงดนตรีอังกฤษในช่วงกลางทศวรรษ 1960 เช่น Cream, the Yardbirds และ Jeff Beck Group พร้อมด้วย Jimi Hendrix โดยทั่วไปให้เครดิตในการพัฒนากลอง เบส และเสียงกีตาร์ที่บิดเบี้ยวให้หนักขึ้น ซึ่งทำให้เฮฟวีเมทัลแตกต่างจากร็อคแนวบลูส์อื่นๆ เสียงใหม่นี้ได้รับการประมวลผลในช่วงทศวรรษ 1970 โดย Led Zeppelin, Deep Purple และ Black Sabbath ด้วยการเปิดตัว Led Zeppelin II, Deep Purple in Rock และ Paranoid ตามลำดับ ซึ่งมีริฟฟ์หนักหน่วง "power chords" ที่บิดเบี้ยว เนื้อเพลงลึกลับ โซโลกีตาร์และกลอง และสไตล์การร้องที่มีตั้งแต่เสียงร้องของ Robert Plant ของ Zeppelin ไปจนถึงเสียงสะอื้นของ Ozzy Osbourne ของ Sabbath ด้วยการพัฒนาการแสดงบนเวทีที่ซับซ้อนมากขึ้นและการออกทัวร์อย่างต่อเนื่องตลอดช่วงทศวรรษ 1970 เพื่อชดเชยการขาดการออกอากาศทางวิทยุ วงดนตรีเช่น Kiss, AC/DC, Aerosmith, Judas Priest และ Alice Cooper ได้สร้างฐานแฟนคลับในระดับนานาชาติ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence