L'amfiteatre de Tàrraco és un edifici romà construït molt a prop del mar, després de la muralla de la ciutat de Tàrraco, capital de la província romana Hispània Citerior Tarraconensis. És una de les localitzacions del lloc Patrimoni de la Humanitat anomenat «Conjunt arqueològic a Tàrraco», en concret amb el codi 875-007 (actual Tarragona), a Espanya.

Va ser construït a finals del segle II dC, en un espai que havia estat una àrea funerària.

Durant l'imperi d'Heliogábalo, a del segle III dC, a l'amfiteatre es van dur a terme diverses reformes. En commemoració d'aquest fet, el pòdium es va coronar amb una gran inscripció monumental, de la qual es conserven nombrosos fragments.

El 21 de gener de l'any 259, en el marc de les persecucions contra els cristians en època de l'emperador Valeriano, van ser cremats vius a la sorra de l'amfiteatre el bisbe de la ciutat, Fructuós de Tarragona Fructuós i els seus diaques, Auguri de Tarragona Auguri i Eulogi de Tarragona Eulogi.

Durant el segle V, i com a conseqüència de la política religiosa dels primers emperadors cristians, l'amfiteatre va anar perdent les funcions originàries. Un segle després se'n van aprofitar les pedres, sobretot els carreus de la graderia, per construir una basílica cristiana de tres naus que va commemorar el lloc del martiri dels tres sants de l'Església tarragonina. Al voltant del temple es va construir un cementiri amb tombes excavades a la sorra i mausoleus funeraris adossats a l'església.

La invasió islàmica va obrir un període d'abandó del conjunt fins que al segle XII es va erigir sobre els fonaments de la basílica visigòtica un nou temple sota l'advocació de Santa Maria del Miracle. D´estil romànic i planta de creu llatina, una sola nau i un absis quadrangular. L'església es va mantenir dreta fins al 1915.

S'hi disputaven tota mena d'espectacles, com la munera (lluita de gladiadors) o les venationes (lluites amb animals). També caceres, exhibicions atlètiques i suplicis de mort (així com matances de cristians).

Es va construir a prop del mar a la part baixa de la ciutat pel seu fàcil accés tant per al públic assistent als espectacles com per al desembarcament a la platja dels animals usats per a ells. Està col·locat en un pronunciat pendent, aprofitant la roca per retallar part de les grades. A les altres parts on no es podia aprofitar la topografia, les grades es van aixecar sobre voltes. Es va combinar l'ús de formigó (opus caementicium) i el de grans carreus de pedra (opus quadratum).

Se sap que en determinades ocasions es desplegava una enorme carpa (velum) que protegia els espectadors del sol.

Sota la sorra on se celebrava l'espectacle, als soterranis inferiors, hi havia uns muntacàrregues que, mitjançant un sistema de politges i contrapesos accionats per torns, aixecaven les gàbies amb les feres, els gladiadors o diversos elements escenogràfics dels jocs. A les fosses o soterranis també hi havia zones de descans i de culte.

A la zona nord de la fossa transversal es va trobar una pintura a la fresca (avui conservada al Museu Nacional Arqueològic de Tarragona) dedicada a la deessa Nèmesi, que decorava una petita capella destinada a la invocació d'aquesta deessa protectora dels gladiadors.

Aforament: 14.000 persones

Forma arquitectònica: el·lipse

Mides: 130x102 metres en forma el·líptica

Estades: Podium era l'escenari que estava situat a una banda de l'amfiteatre i les fossae estances subterrànies per a feres i gladiadors que comptaven amb un muntacàrregues per elevar-los cap a la sorra de l'amfiteatre. La càvea era la grada amb tres maeniana (sectors) destinats al públic separat per murs i passadissos per separar els espectadors per classes socials.
อัฒจันทร์แห่งตาร์ราโกเป็นอาคารโรมันที่สร้างขึ้นใกล้ทะเลมาก ด้านหลังกำแพงเมืองตาร์ราโก ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโรมัน Hispania Citerior Tarraconensis ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่มรดกโลกที่เรียกว่า "แหล่งโบราณคดีในตาร์ราโก" โดยเฉพาะรหัส 875-007 (ตาร์ราโกนาในปัจจุบัน) ในประเทศสเปน สร้างขึ้นในช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 2 ในพื้นที่ที่เคยเป็นพื้นที่ฝังศพ ในช่วงจักรวรรดิเฮลิโอกาบาโล ในศตวรรษที่ 3 มีการปฏิรูปหลายครั้งในอัฒจันทร์ เพื่อเป็นการรำลึกถึงความจริงข้อนี้ แท่นนั้นได้รับการสวมมงกุฎด้วยจารึกขนาดใหญ่ซึ่งมีชิ้นส่วนจำนวนมากถูกเก็บรักษาไว้ วันที่ 21 มกราคม ปี ค.ศ. 259 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการข่มเหงคริสเตียนในสมัยของจักรพรรดิวาเลเรียน บิชอปประจำเมือง Fructuós of Tarragona Fructuós และสังฆานุกรของพวกเขา Auguri de Tarragona Auguri และ Eulogi de Tarragona Eulogi ในช่วงศตวรรษที่ 5 และด้วยนโยบายทางศาสนาของจักรพรรดิคริสเตียนองค์แรก อัฒจันทร์จึงค่อย ๆ สูญเสียหน้าที่เดิมไป หนึ่งศตวรรษต่อมา หินต่างๆ โดยเฉพาะอัฐิของอัฒจันทร์ ถูกนำมาใช้เพื่อสร้างมหาวิหารของชาวคริสต์ซึ่งมีทางเดินกลางโบสถ์ 3 แห่งที่รำลึกถึงสถานที่แห่งการทรมานของนักบุญทั้งสามแห่งโบสถ์ตาร์ราโกนา มีการสร้างสุสานรอบๆ วัด โดยมีหลุมศพที่ขุดอยู่ในทรายและมีสุสานฝังศพติดกับโบสถ์ การรุกรานของศาสนาอิสลามเปิดช่วงเวลาแห่งการละทิ้งกลุ่มอาคารนี้ จนกระทั่งในศตวรรษที่ 12 วิหารแห่งใหม่ภายใต้การอุปถัมภ์ของซานตามาเรีย เดล มิราเคิล ได้ถูกสร้างขึ้นบนฐานของมหาวิหารวิซิกอธ รูปแบบโรมาเนสก์และผังไม้กางเขนแบบละติน ทางเดินกลางโบสถ์เดี่ยวและมุขสี่เหลี่ยม โบสถ์แห่งนี้ยังคงตั้งตระหง่านอยู่จนถึงปี 1915 มีการแสดงทุกประเภทเกิดขึ้นที่นั่น เช่น มูเนรา (การต่อสู้ของกลาดิเอเตอร์) หรือการแสดงละคร (การต่อสู้ของสัตว์) การล่าสัตว์ การแสดงกีฬา และการทรมานความตาย (รวมถึงการสังหารหมู่ชาวคริสต์) สร้างขึ้นใกล้ทะเลในตอนล่างของเมืองเพื่อให้เข้าถึงได้ง่ายทั้งสำหรับประชาชนที่มาชมการแสดงและการขึ้นฝั่งบนชายหาดของสัตว์ต่างๆ ที่ใช้สำหรับพวกมัน วางอยู่บนทางลาดชันโดยอาศัยหินเพื่อตัดอัฒจันทร์บางส่วนออก ในส่วนอื่นๆ ที่ไม่สามารถใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศได้ อัฒจันทร์ถูกสร้างขึ้นบนห้องนิรภัย ใช้คอนกรีต (opus caementicium) และบล็อกหินขนาดใหญ่ (opus quadratum) รวมกัน เป็นที่ทราบกันว่าในบางโอกาสจะมีการกางเต็นท์ขนาดใหญ่ (velum) เพื่อปกป้องผู้ชมจากแสงแดด ใต้ทรายที่ใช้จัดการแสดง ในห้องใต้ดินชั้นล่าง มีลิฟต์บางตัวที่ใช้ระบบรอกและตุ้มน้ำหนักที่หมุนสลับกัน เพื่อยกกรงขึ้นพร้อมกับสัตว์ร้าย นักสู้กลาดิเอเตอร์ หรือองค์ประกอบฉากต่างๆ ของเกม ในหลุมหรือชั้นใต้ดินยังมีพื้นที่พักผ่อนและสักการะด้วย ในพื้นที่ทางตอนเหนือของหลุมตามขวางพบภาพวาดปูนเปียก (ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งชาติตาร์ราโกนา) ซึ่งอุทิศให้กับเทพธิดาNèmesiซึ่งตกแต่งโบสถ์เล็ก ๆ ที่อุทิศให้กับการวิงวอนของเทพีผู้พิทักษ์แห่งกลาดิเอเตอร์ ความจุ: 14,000 คน รูปแบบสถาปัตยกรรม: วงรี ขนาด: 130x102 เมตร ในรูปแบบวงรี เวที: แท่นเป็นเวทีที่ตั้งอยู่ด้านหนึ่งของอัฒจันทร์และห้องใต้ดินในโพรงหินสำหรับจัดงานแสดงสินค้าและกลาดิเอเตอร์ที่มีรถยกเพื่อยกพวกเขาขึ้นไปบนผืนทราย อัฒจันทร์ Cavea เป็นจุดยืนที่มีสามส่วน (ส่วน) ซึ่งมีไว้สำหรับสาธารณะ โดยคั่นด้วยกำแพงและทางเดินเพื่อแยกผู้ชมตามชนชั้นทางสังคม
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence