Some examples of songs that use dissonance and outside-the-key notes effectively include:

- "Purple Haze" by Jimi Hendrix: The guitar riff in the song makes use of the flat fifth, which creates a tritone interval that is highly dissonant and creates a sense of tension.
- "Bohemian Rhapsody" by Queen: The operatic section of the song features a chord progression that includes an augmented chord, which is made up of two major thirds and creates a highly dissonant sound.
- "The Man Who Sold the World" by David Bowie: The guitar riff in the song makes use of a flattened seventh note, which creates a sense of tension and dissonance.
- "Tomorrow Never Knows" by The Beatles: The song features a drone-like sound created by a single chord, and includes elements of Indian music that make use of dissonant intervals and unusual scales.

These are just a few examples, but there are countless songs that make use of dissonance and outside-the-key notes to create interesting and unique sounds.
ตัวอย่างบางส่วนของเพลงที่ใช้ความไม่สอดคล้องกันและโน้ตนอกคีย์อย่างมีประสิทธิภาพ ได้แก่: - "Purple Haze" โดย Jimi Hendrix: ริฟฟ์กีตาร์ในเพลงใช้แฟลตไฟว์ ซึ่งสร้างช่วงไตรโทนที่ไม่สอดคล้องกันอย่างมากและสร้าง ความรู้สึกตึงเครียด - "Bohemian Rhapsody" โดย Queen: ส่วนโอเปร่าของเพลงมีความก้าวหน้าของคอร์ดที่มีคอร์ดเสริม ซึ่งประกอบด้วยสองในสามหลักและสร้างเสียงที่ไม่สอดคล้องกันอย่างมาก - "The Man Who Sold the World" โดย David Bowie: ริฟฟ์กีตาร์ในเพลงใช้โน้ตตัวที่ 7 แบบเรียบๆ ซึ่งสร้างความรู้สึกตึงเครียดและไม่ลงรอยกัน - "Tomorrow Never Knows" โดยเดอะบีเทิลส์: เพลงนี้มีเสียงเหมือนโดรนที่สร้างจากคอร์ดเดียว และรวมถึงองค์ประกอบของดนตรีอินเดียที่ใช้ช่วงเวลาที่ไม่สอดคล้องกันและสเกลที่ผิดปกติ นี่เป็นเพียงตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ แต่มีเพลงจำนวนนับไม่ถ้วนที่ใช้ความไม่ลงรอยกันและโน้ตนอกคีย์เพื่อสร้างเสียงที่น่าสนใจและมีเอกลักษณ์
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence