In non-scientific terms: They are both a subset of Physics, General relativity deals with larger things, and Quantum mechanics deals with smaller things. General relativity uses 4 dimensions, the typical three we are used to and the fourth dimension is time. These 4 dimensions are known as space-time. The larger an object is, the larger is its gravity well, and that gravity well bends space and time together, things get really wonky when we go to the atom size or smaller. It seems the larger an object is, the more stability it has in space-time, and the smaller it is the less stability it has. This has made it difficult to reconcile the two different areas of science.
ในแง่ที่ไม่ใช่ทางวิทยาศาสตร์: ทั้งสองเป็นส่วนย่อยของฟิสิกส์ ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปเกี่ยวข้องกับสิ่งใหญ่กว่า และกลศาสตร์ควอนตัมเกี่ยวข้องกับสิ่งเล็กกว่า ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปใช้ 4 มิติ ซึ่งเป็น 3 มิติทั่วไปที่เราคุ้นเคย และมิติที่ 4 คือเวลา มิติทั้ง 4 นี้เรียกว่ากาล-อวกาศ ยิ่งวัตถุมีขนาดใหญ่เท่าใด ช่องแรงโน้มถ่วงก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น และแรงโน้มถ่วงนั้นทำให้อวกาศและเวลาโค้งงอเข้าด้วยกัน สิ่งต่างๆ จะเกะกะมากเมื่อเราพิจารณาถึงขนาดอะตอมหรือเล็กกว่านั้น ดูเหมือนว่ายิ่งวัตถุมีขนาดใหญ่เท่าใด ก็ยิ่งมีเสถียรภาพในอวกาศ-เวลามากขึ้นเท่านั้น และยิ่งวัตถุมีขนาดเล็กลง เสถียรภาพก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น สิ่งนี้ทำให้เป็นเรื่องยากที่จะประนีประนอมวิทยาศาสตร์ทั้งสองสาขาที่แตกต่างกัน
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence