Либерализм и консерватизм - это два основных политических направления, которые имеют различные взгляды на политические, экономические и социальные вопросы.

Консерваторы выступают за сохранение текущего положения вещей, ссылаясь на «наши ценности» и то, что резкие перемены вредны для общества. Ценности, подлежащие «консервированию», соответственно, могут быть разные. В конце эпохи СССР это были ленинские идеалы, в нынешней российской ситуации это «стабильность и православие», в США ультраконсерваторы во главе с Трампом предлагают «Снова сделать Америку великой» — сохранить американскую мечту.

Либералы формально определяются через то, что считают высшей ценностью человеческую свободу и, шире, вообще верят в лозунг Французской революции «свобода, равенство и братство». На практике либералы обычно выступают сторонниками прогрессивных изменений, а содержание их либерализма зависит от того, что собираются «консервировать» их оппоненты, и наоборот. Так, в США либералы — это сторонники социальных гарантий (получается, противники американской мечты), и при этом они выступают за расширение личных свобод (против консервативных ценностей, связанных с ограничением на аборты, например). В России либералы могут быть сторонниками рыночных ценностей и при этом все равно личных свобод — их оппоненты выступали бы за сильное государство и формально за социальные гарантии с его стороны.

Консерваторы в политике всегда правые (так повелось со времен Национальной ассамблеи времен Французской революции, когда они сидели в зале собрания с правой стороны, а их враги якобинцы — слева). Либералы в США, соответственно, в рамках двухпартийной системы считаются левыми.

В мире в целом к левым относят (в порядке уменьшения радикализма) анархистов, коммунистов, социалистов, социал-демократов и левых либералов — всех тех, кто выступает под лозунгами социальной справедливости и прогресса. Как ни странно, при этом существуют авторитарные левые, очень близко подходящие в своей приверженности собственным идеям к консерватизму (в России типичный пример — неосталинистская КПРФ).

К правым относят (в том же порядке) национал-социалистов, фашистов, традиционалистов и умеренных консерваторов, правых либералов.

Правые либералы отличаются от левых тем, что первые требуют защитить свободу предпринимательства и собственность, а вторые больше волнуются о социальной справедливости и готовы ради этого смириться с «большим государством», наделенным множеством полномочий.

Социалисты и либералы, если они умеренно настроены, могут быть довольно похожи по взглядам друг на друга и вяло спорить о том, что важнее: справедливость или свобода. Но вот радикальные социалисты и правые либералы никогда не договорятся о роли частной собственности в обеспечении и того и другого: социалисты требуют ее ограничения; правые либералы в целом уверены, что собственность — единственное условие свободы.

Структурируя эти различия по группам:

* Политические различия:
Либералы склонны к открытой демократии, они защищают свободы и права личности, а также поддерживают ограниченное правительство и свободный рынок. Консерваторы же поддерживают традиционные ценности и институты, такие как семья, религия и монархия, и выступают за ограниченную роль государства в экономике и обществе.

* Экономические различия:
Либералы придерживаются свободного рынка, предпринимательства и индивидуального выбора, их экономические политики направлены на поддержку свободного предпринимательства, уменьшение налогов и регулирование рынка. Консерваторы, с другой стороны, защищают традиционные экономические ценности и поддерживают роль государства в управлении экономикой.

* Социальные различия:
Либералы поддерживают свободы и права личности, такие как право на свободу слова, религиозную свободу и равноправие, их социальные политики направлены на защиту прав меньшинств, поддержку различных общественных групп и социальную справедливость. Консерваторы склонны отстаивать традиционные общественные ценности, такие как семейные ценности и нравственные принципы, и выступают за поддержку национальной идентичности, традиций и национальной безопасности.
เสรีนิยมและอนุรักษ์นิยมเป็นขบวนการทางการเมืองหลักสองขบวนที่มีมุมมองที่แตกต่างกันในประเด็นทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม พวกอนุรักษ์นิยมสนับสนุนการรักษาสภาพที่เป็นอยู่ โดยอ้างถึง "ค่านิยมของเรา" และความจริงที่ว่าการเปลี่ยนแปลงกะทันหันเป็นอันตรายต่อสังคม ค่าที่จะ “รักษา” ตามนั้นอาจแตกต่างกัน ในตอนท้ายของยุคสหภาพโซเวียต สิ่งเหล่านี้ถือเป็นอุดมคติของเลนิน ในสถานการณ์ปัจจุบันของรัสเซีย พวกเขาคือ "ความมั่นคงและออร์โธดอกซ์" ในสหรัฐอเมริกา กลุ่มอนุรักษ์นิยมขั้นสูงสุดที่นำโดยทรัมป์เสนอ "ทำให้อเมริกายิ่งใหญ่อีกครั้ง" - เพื่อรักษาความฝันแบบอเมริกัน เสรีนิยมถูกกำหนดอย่างเป็นทางการโดยข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขาถือว่าเสรีภาพของมนุษย์เป็นคุณค่าสูงสุด และโดยทั่วไปเชื่อในสโลแกนของการปฏิวัติฝรั่งเศสว่า "เสรีภาพ ความเสมอภาค และภราดรภาพ" ในทางปฏิบัติ พวกเสรีนิยมมักสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงที่ก้าวหน้า และเนื้อหาของลัทธิเสรีนิยมขึ้นอยู่กับว่าฝ่ายตรงข้ามจะ "อนุรักษ์" อะไร และในทางกลับกัน ดังนั้นในสหรัฐอเมริกาพวกเสรีนิยมจึงเป็นผู้สนับสนุนหลักประกันทางสังคม (ปรากฎว่าพวกเขาเป็นฝ่ายตรงข้ามของความฝันแบบอเมริกัน) และในขณะเดียวกันพวกเขาก็สนับสนุนการขยายเสรีภาพส่วนบุคคล (ต่อต้านค่านิยมอนุรักษ์นิยมที่เกี่ยวข้องกับข้อ จำกัด การทำแท้ง , ตัวอย่างเช่น). ในรัสเซียพวกเสรีนิยมสามารถสนับสนุนคุณค่าของตลาดและในขณะเดียวกันก็เสรีภาพส่วนบุคคล - ฝ่ายตรงข้ามของพวกเขาจะสนับสนุนรัฐที่เข้มแข็งและอย่างเป็นทางการเพื่อการรับประกันทางสังคมในส่วนของตน พรรคอนุรักษ์นิยมมักจะอยู่ทางด้านขวาเสมอในการเมือง (เป็นเช่นนี้ตั้งแต่สภาแห่งชาติแห่งการปฏิวัติฝรั่งเศส เมื่อพวกเขานั่งอยู่ในห้องประชุมทางด้านขวา และศัตรูของจาโคบินนั่งอยู่ทางซ้าย) พรรคเสรีนิยมในสหรัฐอเมริกาจึงถือเป็นฝ่ายซ้ายภายในระบบสองพรรค ในโลกโดยรวม ฝ่ายซ้ายประกอบด้วย (ตามลำดับการลดลัทธิหัวรุนแรง) พวกอนาธิปไตย คอมมิวนิสต์ สังคมนิยม โซเชียลเดโมแครต และพวกเสรีนิยมฝ่ายซ้าย - ทุกคนที่พูดออกมาภายใต้สโลแกนแห่งความยุติธรรมและความก้าวหน้าทางสังคม น่าแปลกที่ยังมีพวกฝ่ายซ้ายเผด็จการที่ใกล้ชิดกับแนวความคิดของตนเองต่อลัทธิอนุรักษ์นิยมมาก (ในรัสเซีย ตัวอย่างทั่วไปคือ พรรคคอมมิวนิสต์นีโอสตาลินแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย) สิทธิรวมถึง (ในลำดับเดียวกัน) นักสังคมนิยมแห่งชาติ ฟาสซิสต์ นักอนุรักษนิยมและอนุรักษ์นิยมสายกลาง เสรีนิยมปีกขวา พวกเสรีนิยมฝ่ายขวาแตกต่างจากฝ่ายซ้ายตรงที่ฝ่ายแรกต้องการการคุ้มครองเสรีภาพในการประกอบกิจการและทรัพย์สิน ในขณะที่ฝ่ายหลังให้ความสำคัญกับความยุติธรรมทางสังคมมากกว่าและพร้อมที่จะทนกับ "รัฐใหญ่" ที่มีพลังอำนาจมากมายสำหรับสิ่งนี้ วัตถุประสงค์. นักสังคมนิยมและเสรีนิยมหากพวกเขาอยู่ในระดับปานกลาง อาจมีความคิดเห็นต่อกันค่อนข้างคล้ายกัน และโต้แย้งอย่างอ่อนแรงเกี่ยวกับสิ่งที่สำคัญกว่า: ความยุติธรรมหรือเสรีภาพ แต่นักสังคมนิยมหัวรุนแรงและพวกเสรีนิยมปีกขวาจะไม่มีทางเห็นด้วยกับบทบาทของทรัพย์สินส่วนบุคคลในการรับประกันทั้งสองอย่าง: นักสังคมนิยมเรียกร้องข้อจำกัด; โดยทั่วไปพวกเสรีนิยมฝ่ายขวาเชื่อว่าทรัพย์สินเป็นเพียงเงื่อนไขเดียวสำหรับอิสรภาพ โครงสร้างความแตกต่างเหล่านี้ออกเป็นกลุ่ม: * ความแตกต่างทางการเมือง: พวกเสรีนิยมมีแนวโน้มที่จะเป็นประชาธิปไตยแบบเปิด พวกเขาปกป้องเสรีภาพและสิทธิส่วนบุคคล และสนับสนุนรัฐบาลที่มีข้อจำกัดและตลาดเสรี ในทางกลับกัน ฝ่ายอนุรักษ์นิยมสนับสนุนค่านิยมและสถาบันดั้งเดิม เช่น ครอบครัว ศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์ และสนับสนุนบทบาทที่จำกัดของรัฐในด้านเศรษฐกิจและสังคม * ความแตกต่างทางเศรษฐกิจ: พวกเสรีนิยมยอมรับตลาดเสรี ความเป็นผู้ประกอบการ และทางเลือกส่วนบุคคล และนโยบายทางเศรษฐกิจของพวกเขาสนับสนุนองค์กรเสรี ภาษีที่ลดลง และการควบคุมตลาด ในทางกลับกัน พรรคอนุรักษ์นิยมปกป้องคุณค่าทางเศรษฐกิจแบบดั้งเดิมและสนับสนุนบทบาทของรัฐในการจัดการเศรษฐกิจ * ความแตกต่างทางสังคม: พวกเสรีนิยมสนับสนุนเสรีภาพและสิทธิส่วนบุคคล เช่น สิทธิในการพูด เสรีภาพทางศาสนา และความเท่าเทียม และนโยบายทางสังคมมุ่งเป้าไปที่การปกป้องสิทธิของชนกลุ่มน้อย การสนับสนุนกลุ่มทางสังคมต่างๆ และความยุติธรรมทางสังคม อนุรักษ์นิยมมีแนวโน้มที่จะปกป้องคุณค่าทางสังคมแบบดั้งเดิม เช่น ค่านิยมของครอบครัวและหลักศีลธรรม และสนับสนุนการสนับสนุนเอกลักษณ์ของชาติ ประเพณี และความมั่นคงของชาติ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence