Ethical consequentialism and ethical egoism are two distinct ethical theories that offer different perspectives on how to determine what is morally right or wrong:

- Ethical consequentialism is the view that the moral worth of an action is determined by its consequences. According to this theory, an action is morally right if it leads to the greatest amount of overall good or happiness for the greatest number of people affected by it. This can be further broken down into various forms of consequentialism, such as utilitarianism, which holds that actions should be evaluated based on their ability to maximize overall happiness or pleasure.

- Ethical egoism, on the other hand, is the view that individuals should always act in their own self-interest. According to this theory, an action is morally right if it promotes the individual's own interests, regardless of its impact on others. This can be further broken down into various forms of egoism, such as psychological egoism, which holds that individuals always act in their own self-interest, or rational egoism, which holds that individuals should act in their own self-interest based on rational self-interest.

While consequentialism and egoism are distinct ethical theories, they are related in that they both focus on the outcomes of actions and prioritize the individual over the collective. However, consequentialism evaluates actions based on their overall impact on the greatest number of people, while egoism evaluates actions based solely on their impact on the individual actor. Additionally, while consequentialism can provide a basis for evaluating the moral worth of actions in a social context, ethical egoism can lead to conflict and disregard for the well-being of others.
ผลสืบเนื่องทางจริยธรรมและความเห็นแก่ตัวทางจริยธรรมเป็นสองทฤษฎีทางจริยธรรมที่แตกต่างกันซึ่งเสนอมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับวิธีการตัดสินว่าอะไรถูกหรือผิดทางศีลธรรม: - ผลสืบเนื่องทางจริยธรรมคือมุมมองที่ว่าคุณค่าทางศีลธรรมของการกระทำนั้นถูกกำหนดโดยผลที่ตามมา ตามทฤษฎีนี้ การกระทำหนึ่งๆ ถือเป็นสิ่งถูกต้องตามศีลธรรมหากการกระทำนั้นนำไปสู่ความดีหรือความสุขโดยรวมมากที่สุดสำหรับคนจำนวนมากที่สุดที่ได้รับผลกระทบจากการกระทำนั้น สิ่งนี้สามารถแบ่งเพิ่มเติมได้เป็นรูปแบบต่างๆ ของลัทธิสืบเนื่อง เช่น การใช้ประโยชน์ ซึ่งถือว่าการกระทำควรได้รับการประเมินโดยพิจารณาจากความสามารถในการเพิ่มความสุขหรือความพึงพอใจโดยรวมให้สูงสุด - ในทางกลับกัน ความเห็นแก่ตัวทางจริยธรรมคือมุมมองที่ว่าบุคคลควรกระทำเพื่อประโยชน์ของตนเองเสมอ. ตามทฤษฎีนี้ การกระทำนั้นถูกต้องตามหลักศีลธรรมหากการกระทำนั้นส่งเสริมผลประโยชน์ของตนเอง โดยไม่คำนึงถึงผลกระทบต่อผู้อื่น สิ่งนี้สามารถแบ่งย่อยออกไปอีกเป็นรูปแบบต่างๆ ของความเห็นแก่ตัว เช่น ความเห็นแก่ตัวทางจิตวิทยา ซึ่งถือว่าบุคคลมักจะกระทำเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง หรืออัตตานิยมที่มีเหตุผล ซึ่งถือว่าบุคคลควรกระทำเพื่อผลประโยชน์ของตนเองโดยยึดตามตัวตนที่มีเหตุผล -ความสนใจ. แม้ว่าลัทธิสืบเนื่องและอัตตานิยมเป็นทฤษฎีทางจริยธรรมที่แตกต่างกัน แต่ก็มีความสัมพันธ์กันตรงที่ทั้งสองมุ่งเน้นไปที่ผลลัพธ์ของการกระทำและจัดลำดับความสำคัญของปัจเจกบุคคลมากกว่าส่วนรวม อย่างไรก็ตาม ลัทธิสืบเนื่องจะประเมินการกระทำโดยพิจารณาจากผลกระทบโดยรวมต่อผู้คนจำนวนมากที่สุด ในขณะที่ลัทธิอัตตานิยมจะประเมินการกระทำโดยพิจารณาจากผลกระทบที่มีต่อนักแสดงแต่ละคนเพียงอย่างเดียว นอกจากนี้ แม้ว่าลัทธิที่เป็นผลสืบเนื่องสามารถเป็นพื้นฐานสำหรับการประเมินคุณค่าทางศีลธรรมของการกระทำในบริบททางสังคม แต่การถือตนในทางจริยธรรมสามารถนำไปสู่ความขัดแย้งและการไม่คำนึงถึงความเป็นอยู่ที่ดีของผู้อื่นได้
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence