In recent decades, the Many-Worlds Interpretation of quantum mechanics has become one of the most popular alternatives to the nearly century old "Copenhagen Interpretation".

Since the 1920s, the accepted understanding of quantum mechanics (how the universe behaves on the very smallest scales), has been the "Copenhagen Interpretation" named after Niels Bohr's Copenhagen Institute where the world's top physicists met to discuss the theory.  However, starting in the 1950s alternatives have been proposed, including Hugh Everett's "Many-Worlds Interpretation."

While both Copenhagen and Many-Worlds have at their core the same fundamental formulas, they differ in terms of how they apply them to our world.  Unlike classical physics, the equations quantum mechanics don't tell us exactly what will happen, instead they can only tell us the probability that some event will happen out of many possibilities.  The Copenhagen Interpretation says that all of those possibilities exist until the result is observed, and then just one of them (chosen at random) becomes real.  The Many-Worlds interpretation instead believes that all of those possibilities are equally real, just in different "worlds," popularly: alternate universes.

Its supporters argue that Many-Worlds is a simpler and more elegant interpretation, because it doesn't require any additional theories about "observation" or complex explanations of how we go from just possibilities to one real event.  Instead, Many-Worlds uses just the fundamental equation governing quantum mechanics and nothing more.
ในทศวรรษที่ผ่านมา การตีความกลศาสตร์ควอนตัมหลายโลกได้กลายเป็นหนึ่งในทางเลือกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดนอกเหนือจาก "การตีความโคเปนเฮเกน" ที่มีอายุเกือบศตวรรษ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1920 ความเข้าใจที่เป็นที่ยอมรับเกี่ยวกับกลศาสตร์ควอนตัม (วิธีที่จักรวาลมีพฤติกรรมในระดับที่เล็กที่สุด) ได้กลายเป็น "การตีความโคเปนเฮเกน" ซึ่งตั้งชื่อตามสถาบันโคเปนเฮเกนของ Niels Bohr ซึ่งนักฟิสิกส์ชั้นนำของโลกมาพบกันเพื่อหารือเกี่ยวกับทฤษฎีนี้ อย่างไรก็ตาม เริ่มตั้งแต่ทศวรรษปี 1950 เป็นต้นมา มีการเสนอทางเลือกอื่น รวมถึง "การตีความหลายโลก" ของฮิวจ์ เอเวอเรตต์ แม้ว่าทั้งโคเปนเฮเกนและมานี-เวิลด์ส์จะมีสูตรพื้นฐานที่เหมือนกัน แต่ก็แตกต่างกันในแง่ของวิธีการนำไปใช้กับโลกของเรา กลศาสตร์ควอนตัมของสมการต่างจากฟิสิกส์คลาสสิกไม่ได้บอกเราอย่างชัดเจนว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่บอกได้เพียงความน่าจะเป็นที่เหตุการณ์บางอย่างจะเกิดขึ้นจากความเป็นไปได้มากมาย การตีความโคเปนเฮเกนกล่าวว่าความเป็นไปได้ทั้งหมดนั้นมีอยู่จนกระทั่งสังเกตเห็นผลลัพธ์ และจากนั้นเพียงหนึ่งในนั้น (สุ่มเลือก) ก็กลายเป็นจริง การตีความแบบหลายโลกกลับเชื่อว่าความเป็นไปได้ทั้งหมดนั้นมีจริงพอๆ กัน แค่ใน "โลก" ที่แตกต่างกัน ซึ่งเป็นที่นิยมกันมาก นั่นคือ จักรวาลสำรอง ผู้สนับสนุนแย้งว่า Many-Worlds เป็นการตีความที่เรียบง่ายกว่าและสวยงามกว่า เนื่องจากไม่ต้องการทฤษฎีเพิ่มเติมเกี่ยวกับ "การสังเกต" หรือคำอธิบายที่ซับซ้อนว่าเราเปลี่ยนจากความเป็นไปได้ไปสู่เหตุการณ์จริงเหตุการณ์เดียวได้อย่างไร ในทางกลับกัน Many-Worlds ใช้เพียงสมการพื้นฐานที่ควบคุมกลศาสตร์ควอนตัมและไม่มีอะไรเพิ่มเติม
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence