Analisando as principais diferenças entre o português do Brasil e o de Portugal, é notável que existem diferenças em três aspectos principais: vocabulário, fonética e sintaxe.

No vocabulário, há muitas palavras que têm significados diferentes ou que são usadas apenas em um dos países. Por exemplo, no Brasil se diz “açougue”, mas em Portugal se diz “talho”. No Brasil se diz “celular”, mas em Portugal se diz “telemóvel”. No Brasil se diz “sorvete”, mas em Portugal se diz “gelado”.

Na fonética, há diferenças na pronúncia das vogais átonas e tônicas. Os brasileiros pronunciam as vogais com mais clareza e lentidão, enquanto os portugueses tendem a omitir ou reduzir as vogais átonas e acentuar as vogais tônicas. Por exemplo, no Brasil se diz “menino”, mas em Portugal se diz “m’nino”. No Brasil se diz “esperança”, mas em Portugal se diz “esp’rança”.

Na sintaxe, há diferenças na colocação dos pronomes oblíquos, no uso das preposições e no emprego do gerúndio. Os brasileiros costumam colocar os pronomes antes do verbo, usar a preposição “em” e usar o gerúndio com frequência. Os portugueses costumam colocar os pronomes depois do verbo, usar a preposição “a” e usar o infinitivo precedido de preposição. Por exemplo, no Brasil se diz “me dá uma carona”, mas em Portugal se diz “dá-me uma carona”. No Brasil se diz “vou na escola hoje”, mas em Portugal se diz “vou à escola hoje”. No Brasil se diz “estou preparando o almoço”, mas em Portugal se diz “estou a preparar o almoço”.
เมื่อวิเคราะห์ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลและภาษาโปรตุเกสแบบโปรตุเกส พบว่ามีความแตกต่างใน 3 ด้านหลัก ได้แก่ คำศัพท์ สัทศาสตร์ และไวยากรณ์ ในคำศัพท์มีหลายคำที่มีความหมายต่างกันหรือใช้เฉพาะในประเทศใดประเทศหนึ่งเท่านั้น ตัวอย่างเช่น ในบราซิล เราพูดว่า "ร้านขายเนื้อ" แต่ในโปรตุเกส เราพูดว่า "ร้านขายเนื้อ" ในบราซิลเราพูดว่า "โทรศัพท์มือถือ" แต่ในโปรตุเกสเราพูดว่า "โทรศัพท์มือถือ" ในบราซิลเราพูดว่า "ไอศกรีม" แต่ในโปรตุเกสเราพูดว่า "ไอศกรีม" ในการออกเสียงมีความแตกต่างในการออกเสียงสระที่ไม่เน้นเสียงและสระเน้นเสียง ชาวบราซิลออกเสียงสระได้ชัดเจนและช้ากว่า ในขณะที่ภาษาโปรตุเกสมักจะละเว้นหรือลดสระที่ไม่เน้นเสียงและเน้นเสียงสระเน้นเสียง ตัวอย่างเช่น ในบราซิล เราพูดว่า "menino" แต่ในโปรตุเกส เราพูดว่า "m'nino" ในบราซิลเราพูดว่า "ความหวัง" แต่ในโปรตุเกสเราพูดว่า "esp'rança" ในรูปแบบไวยากรณ์ การวางคำสรรพนามเฉียง การใช้คำบุพบท และการใช้คำนามมีความแตกต่างกัน ชาวบราซิลมักจะใส่คำสรรพนามหน้าคำกริยา ใช้คำบุพบท “em” และใช้คำนามบ่อยๆ ชาวโปรตุเกสมักจะวางสรรพนามตามหลังกริยา ใช้คำบุพบท “a” และใช้ infinitive นำหน้าด้วยคำบุพบท ตัวอย่างเช่น ในบราซิล พวกเขาพูดว่า "ให้ฉันนั่งรถ" แต่ในโปรตุเกส พวกเขาพูดว่า "ให้ฉันนั่งรถ" ในบราซิลพวกเขาพูดว่า "วันนี้ฉันจะไปโรงเรียน" แต่ในโปรตุเกสพวกเขาพูดว่า "วันนี้ฉันจะไปโรงเรียน" ในบราซิล เราพูดว่า "ฉันกำลังเตรียมอาหารกลางวัน" แต่ในโปรตุเกส เราพูดว่า "ฉันกำลังเตรียมอาหารกลางวัน"
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence