Aristóteles parece haber esbozado una teoría de las emociones según la cual las emociones son afecciones psicofísicas complejas que involucran:

1) alteraciones y procesos fisiológicos,

2) sensaciones de placer y/o dolor,

3) estados o procesos cognitivos tales como:

a) sensaciones o percepciones (aisthsis),

b) impresiones sensibles y/o impresiones racionales (phantasía),

c) creencias (doxai) o juicios (hypolepsis) (ya sea una de estas tres operaciones cognitivas o diferentes combinaciones posibles entre ellas, según el tipo y el grado de complejidad de la emoción),

4) actitudes o disposiciones hacia el mundo y

5) deseos o impulsos (orexis).

La atención que Aristóteles le dedica a cada uno de estos cinco aspectos de las emociones depende en gran medida de la relación que ellos guardan con las cuestiones filosóficas que él analiza y discute en los diferentes lugares del corpus en los que se ocupa de las emociones o hace alguna alusión a ellas, pero esto no debería llevarnos a desconocer el lugar de cada uno de los componentes de las emociones que he enumerado. 

Al parecer, el filósofo concibe que ninguno de dichos componentes aislado explicaría o constituiría por sí solo ninguna emoción y considera que todos ellos son en algún grado elementos constituyentes de las emociones. En cuanto a los componentes cognitivos de las emociones, cabe decir que éstos pueden darse separados unos de otros, pero hay casos que admitirían diferentes combinaciones, según el grado de complejidad de la emoción de que se trate. Por ejemplo, el temor podría ir acompañado de la percepción de un objeto (el fuego) y de la impresión evaluativa de que se trata de un peligro inminente, de la creencia de que el fuego es de tal magnitud que puede acarrear un gran daño y del juicio de que hay que huir en este momento. Pero en cualquier caso los componentes cognitivos irían acompañados del resto de los componentes de las emociones. Retomando el ejemplo anterior, el temor por el fuego iría acompañado de la palidez y/o el temblor, la sensación de dolor, la actitud alerta y el deseo de salvarse.

El peso específico de cada uno de los componentes de las emociones es variable, según la naturaleza de cada emoción y de acuerdo también con el talante y la disposición de las personas, las circunstancias particulares en que éstas experimentan las emociones y el modo en que han aprendido a emocionarse.
ดูเหมือนว่าอริสโตเติลจะสรุปทฤษฎีอารมณ์ตามที่อารมณ์เป็นสภาวะทางจิตฟิสิกส์ที่ซับซ้อนซึ่งเกี่ยวข้องกับ: 1) การเปลี่ยนแปลงและกระบวนการทางสรีรวิทยา 2) ความรู้สึกของความสุขและ/หรือความเจ็บปวด 3) สภาวะหรือกระบวนการทางการรับรู้ เช่น ก) ความรู้สึกหรือ การรับรู้ (aisthsis) b) การแสดงผลที่สมเหตุสมผล และ/หรือ การแสดงผลที่มีเหตุผล (phantasía) c) ความเชื่อ (doxai) หรือการตัดสิน (hypolepsis) (อย่างใดอย่างหนึ่งในการดำเนินการทางปัญญาทั้งสามนี้ หรือการผสมผสานที่เป็นไปได้ที่แตกต่างกันระหว่างสิ่งเหล่านั้น ขึ้นอยู่กับประเภทและ ระดับความซับซ้อนของอารมณ์) 4) ทัศนคติหรือทัศนคติต่อโลก และ 5) ความปรารถนาหรือแรงกระตุ้น (orexis) ความเอาใจใส่ที่อริสโตเติลอุทิศให้กับอารมณ์ทั้งห้าด้านนี้ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ที่พวกเขามีกับคำถามเชิงปรัชญาที่เขาวิเคราะห์และอภิปรายในที่ต่างๆ ในคลังข้อมูลซึ่งเขาจัดการกับอารมณ์หรือพาดพิงถึงอารมณ์เหล่านั้น แต่ สิ่งนี้ไม่ควรทำให้เราละเลยสถานที่ของแต่ละองค์ประกอบของอารมณ์ที่ฉันได้ระบุไว้ เห็นได้ชัดว่านักปรัชญาคิดว่าไม่มีองค์ประกอบใดที่แยกออกมาเหล่านี้สามารถอธิบายหรือสร้างอารมณ์ใด ๆ ได้ด้วยตัวเองและพิจารณาว่าองค์ประกอบทั้งหมดนี้เป็นองค์ประกอบของอารมณ์ในระดับหนึ่ง เกี่ยวกับองค์ประกอบการรับรู้ของอารมณ์ ควรกล่าวว่าสิ่งเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นแยกจากกัน แต่มีบางกรณีที่จะยอมรับการผสมผสานที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับระดับความซับซ้อนของอารมณ์ที่เป็นปัญหา. ตัวอย่างเช่น ความกลัวอาจมาพร้อมกับการรับรู้ถึงวัตถุ (ไฟ) และการประเมินว่าไฟนั้นเป็นอันตรายที่ใกล้จะเกิดขึ้น โดยความเชื่อที่ว่าไฟมีขนาดใหญ่จนสามารถสร้างความเสียหายใหญ่หลวงได้ และการตัดสินที่เราต้อง หนีไปในขณะนี้ แต่ไม่ว่าในกรณีใด องค์ประกอบทางปัญญาจะมาพร้อมกับองค์ประกอบที่เหลือของอารมณ์ ย้อนกลับไปที่ตัวอย่างก่อนหน้านี้ ความกลัวไฟจะมาพร้อมกับหน้าซีดและ/หรือตัวสั่น ความรู้สึกเจ็บปวด ทัศนคติที่ตื่นตัว และความปรารถนาที่จะช่วยตัวเอง น้ำหนักเฉพาะของแต่ละองค์ประกอบของอารมณ์นั้นแปรผันได้ ขึ้นอยู่กับธรรมชาติของแต่ละอารมณ์และตามอารมณ์และอุปนิสัยของผู้คน สถานการณ์เฉพาะที่พวกเขาประสบกับอารมณ์และวิธีที่พวกเขาประสบ พวกเขา เรียนรู้ที่จะตื่นเต้น
spam lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor creativity violence