自我意识一直是心理学研究中的一个古老的热门的话题，心理学的根本问题是“人是什么”。在古代，哲学家们还不能把人的“自我”与意识活动区分开来，如柏拉图认为“灵魂”既控制人的形体活动，是人的意识，又控制着灵魂自身，是人的“自我”。真正心理学意义上的自我概念研究是从詹姆斯开始的，他把“自我”从意识活动中区分开来，将“自我”概念引入了心理学。自詹姆斯1890年把自我概念引入心理学至今，心理学对自我概念的研究曾几度兴衰。在行为主义出现之前，心理学对自我概念的研究兴趣浓厚，但随着行为主义的兴起，自我概念的研究逐渐被忽视。后来人本主义出现，特别是罗杰斯，对自我概念又进行了深入的研究。20世纪80年代后，认知学派对自我概念的研究也很重视。自我概念得到人们广泛的关注，对其研究、应用得到普及。在研究自我概念时，由于认识、方法、人性观及研究取向上的差异，不同学派的心理学者有不同的认识。
综观自我概念的心理学研究，个体既可以以主体我（即英语中的I）的身份去认识和改造客观事物，此时的我处于观察地位，又可以以客体我（即英语中的Me）的身份被认识、被改造，此时的我处于被观察地位。可见，每个人都是主体我（主我）和客体我（客我）的统一体。当个体把自己及其与外界事物的关系作为认识对象时，这就涉及到对自我意识这个概念和结构的探讨了。
自我意识是个体对自己的认识。具体地说，自我意识就是个体对自身的认识和对自身周围世界关系的认识，就是对自己存在的觉察。认识自己的一切，大致包括以下三方面的内容：一是个体对自身生理状态的认识和评价。主要包括对自己的体重、身高、身材、容貌等体像和性别方面的认识，以及对身体的痛苦、饥饿、疲倦等感觉。二是对自身心理状态的认识和评价。主要包括对自己的能力、知识、情绪、气质、性格、理想、信念、兴趣、爱好等方面的认识和评价。三是对自己与周围关系的认识和评价。主要包括对自己在一定社会关系中的地位、作用，以及对自己与他人关系的认识和评价。
自我意识的出现，不是意识对象或意识内容的简单转移，而是人的心理发展进入的一个全新的阶段，是个体社会化的结果，是人类特有的高级心理活动形式之一。它不仅使人们能认识和改造客观世界，而且能认识和改造主观世界。因此，心理学界把自我意识归入个性的调节系统，作为个性结构中的一个组成部分，成为个性自我完善的心理基础。
การตระหนักรู้ในตนเองเป็นหัวข้อเก่าและร้อนแรงในการวิจัยทางจิตวิทยามาโดยตลอด คำถามพื้นฐานทางจิตวิทยาคือ "บุคคลคืออะไร" ในสมัยโบราณ นักปรัชญาไม่สามารถแยกแยะระหว่างกิจกรรม "ตนเอง" ของมนุษย์กับกิจกรรมที่มีสติได้ ตัวอย่างเช่น เพลโตเชื่อว่า "วิญญาณ" ไม่เพียงแต่ควบคุมกิจกรรมทางกายของมนุษย์และเป็นจิตสำนึกของมนุษย์เท่านั้น แต่ยังควบคุมจิตวิญญาณและเป็น "ตัวตน" ของมนุษย์ด้วย ". การศึกษามโนทัศน์เกี่ยวกับตนเองในแง่จิตวิทยาที่แท้จริงเริ่มต้นจากเจมส์ ผู้ซึ่งแยก "ตัวตน" ออกจากกิจกรรมที่มีสติ และนำแนวคิดเรื่อง "ตัวตน" เข้าสู่จิตวิทยา นับตั้งแต่เจมส์ได้นำแนวคิดเกี่ยวกับตนเองเข้าสู่วงการจิตวิทยาในปี พ.ศ. 2433 การศึกษาเกี่ยวกับแนวคิดเกี่ยวกับตนเองในด้านจิตวิทยาก็มีประสบการณ์ขึ้นๆ ลงๆ หลายครั้ง ก่อนการเกิดขึ้นของพฤติกรรมนิยม จิตวิทยามีความสนใจอย่างมากในการศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับตนเอง อย่างไรก็ตาม ด้วยการเพิ่มขึ้นของพฤติกรรมนิยม การศึกษาเกี่ยวกับแนวคิดเกี่ยวกับตนเองจึงค่อยๆ ถูกละเลย ต่อมาลัทธิมนุษยนิยมถือกำเนิดขึ้น โดยเฉพาะโรเจอร์ส ซึ่งทำการวิจัยเชิงลึกเกี่ยวกับแนวความคิดเกี่ยวกับตนเอง หลังจากทศวรรษปี 1980 โรงเรียนความรู้ความเข้าใจยังได้ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับตนเอง แนวคิดเรื่องตนเองได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง และการวิจัยและการประยุกต์ก็ได้รับความนิยม เมื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับตนเอง นักจิตวิทยาจากโรงเรียนต่างๆ มีความเข้าใจที่แตกต่างกันเนื่องจากความเข้าใจ วิธีการ มุมมองต่อธรรมชาติของมนุษย์ และแนวทางการวิจัยที่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณาการวิจัยทางจิตวิทยาเกี่ยวกับแนวคิดเกี่ยวกับตนเอง แต่ละบุคคลสามารถเข้าใจและเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เป็นกลางเป็นหัวข้อที่ 1 (เช่น ฉันเป็นภาษาอังกฤษ) เมื่อฉันอยู่ในท่าสังเกตการณ์ หรือเป็นวัตถุที่ฉัน (เช่น ฉันเป็นภาษาอังกฤษ) ตัวตนของฉันคือ ได้รับการยอมรับและเปลี่ยนแปลง ในเวลานี้ ฉันอยู่ในสถานะที่ถูกสังเกต จะเห็นได้ว่าทุกคนมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันระหว่างตัวตนของประธาน (ตัวตนหลัก) และตัวตนของวัตถุ (ตัวตนของวัตถุ) เมื่อบุคคลยึดถือตนเองและความสัมพันธ์ของเขากับสิ่งภายนอกเป็นวัตถุแห่งความรู้ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการสำรวจแนวคิดและโครงสร้างของการตระหนักรู้ในตนเอง การตระหนักรู้ในตนเองคือความเข้าใจของแต่ละบุคคลเกี่ยวกับตนเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตระหนักรู้ในตนเองคือความเข้าใจของแต่ละบุคคลเกี่ยวกับตนเองและความสัมพันธ์กับโลกรอบตัว ซึ่งก็คือการรับรู้ถึงการดำรงอยู่ของตนเอง ทุกสิ่งเกี่ยวกับการรู้จักตัวเองโดยคร่าวๆ มีสามประเด็นต่อไปนี้ ประการแรก ความเข้าใจและการประเมินสถานะทางสรีรวิทยาของแต่ละบุคคล โดยหลักจะรวมถึงความเข้าใจเกี่ยวกับภาพลักษณ์และเพศ เช่น น้ำหนัก ส่วนสูง รูปร่าง รูปร่างหน้าตา ฯลฯ ตลอดจนความรู้สึกเจ็บปวดทางกาย ความหิว ความเหนื่อยล้า เป็นต้น ประการที่สองคือความเข้าใจและการประเมินสภาพจิตใจของตนเอง โดยหลักๆ จะรวมถึงความเข้าใจและการประเมินความสามารถ ความรู้ อารมณ์ อุปนิสัย อุปนิสัย อุดมคติ ความเชื่อ ความสนใจ งานอดิเรก ฯลฯ ของตนเอง ประการที่สามคือความเข้าใจและประเมินความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับสิ่งแวดล้อม โดยหลักๆ แล้วประกอบด้วยความเข้าใจและการประเมินสถานะและบทบาทของตนเองในความสัมพันธ์ทางสังคมบางประการ ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับผู้อื่น การเกิดขึ้นของการตระหนักรู้ในตนเองไม่ใช่การถ่ายโอนวัตถุหรือเนื้อหาของจิตสำนึกอย่างง่าย ๆ แต่เป็นขั้นตอนใหม่ในการพัฒนาจิตใจของมนุษย์ มันเป็นผลมาจากการเข้าสังคมส่วนบุคคลและหนึ่งในรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของกิจกรรมทางจิตวิทยาขั้นสูงของมนุษย์ ไม่เพียงแต่ช่วยให้ผู้คนเข้าใจและเปลี่ยนแปลงโลกแห่งวัตถุประสงค์ แต่ยังรวมถึงโลกส่วนตัวด้วย ดังนั้นในด้านจิตวิทยาการตระหนักรู้ในตนเองจึงรวมอยู่ในระบบการปรับบุคลิกภาพเนื่องจากเป็นส่วนสำคัญของโครงสร้างบุคลิกภาพจึงกลายเป็นพื้นฐานทางจิตวิทยาสำหรับการพัฒนาบุคลิกภาพด้วยตนเอง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence