Este debate lleva muchos años realizándose. Dos de las corrientes más famosas es la comparación Hobbes vs Rousseau. Donde, si simplificamos, se puede decir que Hobbes considera al estado de naturaleza como un caos donde el más fuerte lidera (ya sea un grupo o un individuo) y donde el hombre es enemigo del hombre. En cambio Rousseau considera que el hombre es bueno por naturaleza y la sociedad lo corrompe. No puedo decirte quién tiene la razón.

Sin embargo, en experimentos con bebés a los que se les pedía seleccionar entre dos muñecas, una blanca y una negra, la muñeca blanca era elegida con más frecuencia, lo que apoya la idea de que hay cierto instinto de discriminación. Además, la discriminación no es persé mala, pues ayuda a aumentar la supervivencia en cierto contexto. Por ejemplo, se puede "discriminar" a un tigre como peligroso y con eso disminuir tu riesgo al evitar cruzarte con ese animal en una selva. Es decir, puede haber un componente biológico en nuestra tendencia a discriminar.

Por otra parte, históricamente hubo sociedades que enseñaban a odiar a ciertos grupos por condiciones de color, religiosas o étnicas, lo cual apoyaría la idea de aprender socialmente estos actos.

En conclusión, la discriminación tal vez sea algo natural en los humanos y aprenden en la sociedad que no deben hacerlo, pero si dicha sociedad no contempla códigos como los derechos humanos, tal vez tienda a no preocuparse por discriminar e incluso lo aliente. Debemos analizar en qué situaciones tiene sentido discriminar y en qué otras estamos actuando irracionalmente y violando derechos de las personas.
การอภิปรายนี้เกิดขึ้นเป็นเวลาหลายปี กระแสที่มีชื่อเสียงที่สุดสองแห่งคือการเปรียบเทียบ Hobbes กับ Rousseau ถ้าเราทำให้ง่ายขึ้น อาจกล่าวได้ว่าฮอบส์ถือว่าสภาวะของธรรมชาติเป็นความโกลาหลที่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดนำทาง (ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มหรือบุคคล) และที่ที่มนุษย์เป็นศัตรูของมนุษย์ ในทางกลับกัน รุสโซถือว่ามนุษย์เป็นคนดีโดยธรรมชาติ และสังคมก็ทำให้เขาเสื่อมทราม ฉันไม่สามารถบอกคุณได้ว่าใครถูก อย่างไรก็ตาม ในการทดลองกับเด็กทารกที่ถูกขอให้เลือกระหว่างตุ๊กตาสองตัว ตัวหนึ่งเป็นสีขาวและหนึ่งตัวสีดำ ตุ๊กตาสีขาวถูกเลือกบ่อยกว่า ซึ่งสนับสนุนแนวคิดที่ว่ามีสัญชาตญาณในการเลือกปฏิบัติ นอกจากนี้ การเลือกปฏิบัติไม่ได้เลวร้ายแต่อย่างใด เนื่องจากช่วยเพิ่มความอยู่รอดในบริบทบางอย่าง ตัวอย่างเช่น คุณสามารถ "แยกแยะ" เสือว่าเป็นอันตรายได้ และลดความเสี่ยงด้วยการหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับสัตว์ตัวนั้นในป่า นั่นคืออาจมีองค์ประกอบทางชีววิทยาในแนวโน้มที่เราจะเลือกปฏิบัติ ในทางกลับกัน ในอดีตมีสังคมที่สอนให้เกลียดกลุ่มบางกลุ่มตามสีผิว ศาสนา หรือสภาพชาติพันธุ์ ซึ่งจะสนับสนุนแนวคิดในการเรียนรู้การกระทำเหล่านี้ในสังคม. โดยสรุป การเลือกปฏิบัติอาจเป็นเรื่องปกติสำหรับมนุษย์ และพวกเขาเรียนรู้ในสังคมว่าพวกเขาไม่ควรทำเช่นนี้ แต่ถ้าสังคมดังกล่าวไม่ได้คำนึงถึงหลักเกณฑ์เช่นสิทธิมนุษยชน บางทีพวกเขาอาจจะไม่ต้องกังวลกับการเลือกปฏิบัติและแม้แต่สนับสนุนการเลือกปฏิบัติด้วยซ้ำ เราต้องวิเคราะห์ในสถานการณ์ที่เหมาะสมในการเลือกปฏิบัติ และสถานการณ์ใดบ้างที่เรากำลังกระทำการอย่างไร้เหตุผลและละเมิดสิทธิของผู้คน
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence