[thud]

[King Arthur music]

[thud thud thud]

[King Arthur music stops]

ARTHUR: Old woman!

DENNIS: Man!

ARTHUR: Man. Sorry. What knight lives in that castle over there?

DENNIS: I'm thirty-seven.

ARTHUR: I-- what?

DENNIS: I'm thirty-seven. I'm not old.

ARTHUR: Well, I can't just call you 'Man'.

DENNIS: Well, you could say 'Dennis'.

ARTHUR: Well, I didn't know you were called 'Dennis'.

DENNIS: Well, you didn't bother to find out, did you?

ARTHUR: I did say 'sorry' about the 'old woman', but from the behind you looked--

DENNIS: What I object to is that you automatically treat me like an inferior!

ARTHUR: Well, I am King!

DENNIS: Oh, King, eh, very nice. And how d'you get that, eh? By exploiting the workers! By 'anging on to outdated imperialist dogma which perpetuates the economic and social differences in our society. If there's ever going to be any progress with the--

WOMAN: Dennis, there's some lovely filth down here. Oh! How d'you do?

ARTHUR: How do you do, good lady? I am Arthur, King of the Britons. Who's castle is that?

WOMAN: King of the who?

ARTHUR: The Britons.

WOMAN: Who are the Britons?

ARTHUR: Well, we all are. We are all Britons, and I am your king.

WOMAN: I didn't know we had a king. I thought we were an autonomous collective.

DENNIS: You're fooling yourself. We're living in a dictatorship: a self-perpetuating autocracy in which the working classes--

WOMAN: Oh, there you go bringing class into it again.

DENNIS: That's what it's all about. If only people would hear of--

ARTHUR: Please! Please, good people. I am in haste. Who lives in that castle?

WOMAN: No one lives there.

ARTHUR: Then who is your lord?

WOMAN: We don't have a lord.

ARTHUR: What?

DENNIS: I told you. We're an anarcho-syndicalist commune. We take it in turns to act as a sort of executive officer for the week,...

ARTHUR: Yes.

DENNIS: ...but all the decisions of that officer have to be ratified at a special bi-weekly meeting...

ARTHUR: Yes, I see.

DENNIS: ...by a simple majority in the case of purely internal affairs,...

ARTHUR: Be quiet!

DENNIS: ...but by a two-thirds majority in the case of more major--

ARTHUR: Be quiet! I order you to be quiet!

WOMAN: Order, eh? Who does he think he is? Heh.

ARTHUR: I am your king!

WOMAN: Well, I didn't vote for you.

ARTHUR: You don't vote for kings.

WOMAN: Well, how did you become King, then?

ARTHUR: The Lady of the Lake,...

[angels sing]

...her arm clad in the purest shimmering samite, held aloft Excalibur from the bosom of the water signifying by Divine Providence that I, Arthur, was to carry Excalibur.

[singing stops]

That is why I am your king!

DENNIS: Listen. Strange women lying in ponds distributing swords is no basis for a system of government. Supreme executive power derives from a mandate from the masses, not from some farcical aquatic ceremony.

ARTHUR: Be quiet!

DENNIS: Well, but you can't expect to wield supreme executive power just 'cause some watery tart threw a sword at you!

ARTHUR: Shut up!

DENNIS: I mean, if I went 'round saying I was an emperor just because some moistened bint had lobbed a scimitar at me, they'd put me away!

ARTHUR: Shut up, will you? Shut up!

DENNIS: Ah, now we see the violence inherent in the system.

ARTHUR: Shut up!

DENNIS: Oh! Come and see the violence inherent in the system! Help! Help! I'm being repressed!

ARTHUR: Bloody peasant!

DENNIS: Oh, what a give-away. Did you hear that? Did you hear that, eh? That's what I'm on about. Did you see him repressing me? You saw it, didn't you?
[เสียงดังลั่น] [เพลงของ King Arthur] [เสียงดังลั่น เสียงดังลั่น] [เพลงของ King Arthur หยุดลง] ARTHUR: หญิงชรา! เดนนิส: เพื่อน! อาเธอร์: ผู้ชาย ขอโทษ. อัศวินคนไหนที่อาศัยอยู่ในปราสาทตรงนั้น? เดนนิส: ฉันอายุสามสิบเจ็ด อาเธอร์: ฉัน-- อะไรนะ? เดนนิส: ฉันอายุสามสิบเจ็ด ฉันไม่แก่ อาร์เธอร์: ฉันไม่สามารถเรียกคุณว่า 'ผู้ชาย' ได้ เดนนิส: คุณสามารถพูดว่า 'เดนนิส' ก็ได้ อาร์เธอร์: ฉันไม่รู้ว่าคุณถูกเรียกว่า 'เดนนิส' เดนนิส: คุณไม่ได้สนใจที่จะรู้ใช่ไหม? อาร์เธอร์: ฉันพูดว่า 'ขอโทษ' เกี่ยวกับ 'หญิงชรา' คนนั้นแล้ว แต่จากด้านหลังคุณกลับมอง-- เดนนิส: สิ่งที่ฉันคัดค้านก็คือคุณปฏิบัติต่อฉันเหมือนว่าฉันด้อยกว่าโดยอัตโนมัติ! อาเธอร์: ฉันคือราชา! เดนนิส: โอ้ คิง เอ๊ะ ดีมาก แล้วคุณเข้าใจได้ยังไงล่ะ? ด้วยการเอารัดเอาเปรียบคนงาน! โดย 'โกรธต่อลัทธิจักรวรรดินิยมที่ล้าสมัยซึ่งยืดเยื้อความแตกต่างทางเศรษฐกิจและสังคมในสังคมของเรา ถ้าจะมีความคืบหน้ากับ-- ผู้หญิง: เดนนิส ข้างล่างนี้มีแต่เรื่องโสโครกนะ โอ้! คุณจะทำอย่างไร? อาเธอร์: เป็นยังไงบ้างคะคุณผู้หญิงคนดี? ฉันคืออาเธอร์ กษัตริย์แห่งอังกฤษ นั่นปราสาทของใคร? ผู้หญิง: กษัตริย์ของใคร? อาเธอร์: ชาวอังกฤษ ผู้หญิง: ใครคือชาวอังกฤษ? อาเธอร์: เราทุกคนก็เป็นเช่นนั้น พวกเราทุกคนเป็นชาวอังกฤษ และฉันเป็นกษัตริย์ของคุณ ผู้หญิง: ฉันไม่รู้ว่าเรามีกษัตริย์ ฉันคิดว่าเราเป็นกลุ่มที่เป็นอิสระ เดนนิส: คุณกำลังหลอกตัวเอง เรากำลังอยู่ในการปกครองแบบเผด็จการ: ระบอบเผด็จการที่ดำรงอยู่ในตัวเอง ซึ่งชนชั้นแรงงาน-- ผู้หญิง: โอ้ เอาล่ะ คุณจะนำชนชั้นเข้ามาสู่มันอีกครั้ง เดนนิส: นั่นคือทั้งหมดที่เกี่ยวกับ ถ้าคนจะได้ยินเรื่อง-- อาเธอร์: ได้โปรด! ขอร้องล่ะคนดี ฉันกำลังรีบ. ใครอาศัยอยู่ในปราสาทนั้น? ผู้หญิง: ไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่น อาเธอร์: แล้วใครคือเจ้านายของคุณ? ผู้หญิง: เราไม่มีเจ้านาย อาเธอร์: อะไร? เดนนิส: ฉันบอกคุณแล้ว เราเป็นชุมชนผู้นิยมลัทธิอนาธิปไตย เราผลัดกันทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่บริหารประจำสัปดาห์... อาร์เธอร์: ใช่ เดนนิส: ...แต่การตัดสินใจทั้งหมดของเจ้าหน้าที่คนนั้นจะต้องได้รับการอนุมัติในการประชุมพิเศษรายปักษ์... อาร์เธอร์: ใช่ ฉันเข้าใจแล้ว เดนนิส: ...โดยเสียงข้างมากในกรณีของกิจการภายในล้วนๆ... อาร์เธอร์: เงียบไว้! เดนนิส: ...แต่โดยส่วนใหญ่สองในสามในกรณีของวิชาเอกที่มากกว่า-- อาร์เธอร์: เงียบไว้! ฉันสั่งให้เงียบ! ผู้หญิง: สั่งเลยเหรอ? เขาคิดว่าเขาเป็นใคร? เฮ้ อาเธอร์: ฉันเป็นกษัตริย์ของคุณ! ผู้หญิง: ฉันไม่ได้ลงคะแนนให้คุณ อาร์เธอร์: คุณไม่ได้ลงคะแนนให้กษัตริย์ ผู้หญิง: แล้วคุณมาเป็นกษัตริย์ได้อย่างไร? อาร์เธอร์: เลดี้แห่งทะเลสาบ... [เหล่านางฟ้าร้องเพลง] ...แขนของเธอสวมชุดซาไมต์ที่ส่องประกายบริสุทธิ์ที่สุด ชูเอ็กซ์คาลิเบอร์ขึ้นจากอกของน้ำ ซึ่งบ่งบอกโดยความรอบคอบอันศักดิ์สิทธิ์ว่าฉัน อาเธอร์จะต้องแบกเอ็กซ์คาลิเบอร์ [หยุดร้องเพลง] นั่นคือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเป็นราชาของคุณ! เดนนิส: ฟังนะ ผู้หญิงแปลกหน้านอนอยู่ในบ่อน้ำแจกดาบไม่ใช่พื้นฐานของระบบการปกครอง อำนาจบริหารสูงสุดนั้นมาจากการสั่งการจากมวลชน ไม่ใช่จากพิธีทางน้ำอันตลกขบขัน อาเธอร์ : เงียบซะ! เดนนิส: แต่คุณไม่สามารถคาดหวังที่จะใช้อำนาจบริหารสูงสุดได้เพียงเพราะว่าทาร์ตที่มีน้ำบางส่วนขว้างดาบใส่คุณ! อาเธอร์:หุบปาก! เดนนิส: ฉันหมายถึงว่า ถ้าฉันไปรอบๆ โดยบอกว่าฉันเป็นจักรพรรดิเพียงเพราะว่ามีผ้าขี้ริ้วชุบน้ำหมาดๆ ชักดาบมาที่ฉัน พวกเขาจะไล่ฉันออกไป! อาเธอร์: หุบปากไปเลยมั้ย? หุบปาก! เดนนิส: อ่า ตอนนี้เราเห็นความรุนแรงที่มีอยู่ในระบบแล้ว อาเธอร์:หุบปาก! เดนนิส: โอ้! มาดูความรุนแรงที่มีอยู่ในระบบ! ช่วย! ช่วย! ฉันกำลังถูกอดกลั้น! อาเธอร์: ชาวนากระหายเลือด! เดนนิส: โอ้ ช่างเป็นการแจกจริงๆ คุณได้ยินไหม? คุณได้ยินไหมว่าเอ๊ะ? นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังเกี่ยวกับ คุณเห็นเขาอดกลั้นฉันไหม? คุณเห็นมันแล้วใช่ไหม?
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence