Als am 5. Juli 1914 der „Blanko-Scheck“ ausgestellt wurde, gingen offenbar die meisten Beteiligten auf deutscher Seite davon aus, dass Russland in einen österreichisch-serbischen Krieg nicht eingreifen würde. Hans von Plessen, der Generaladjutant Wilhelms II., notierte nach einem Gespräch mit dem Kaiser, Kriegsminister Erich von Falkenhayn und Moriz von Lyncker, dem Chef des kaiserlichen Militärkabinetts in sein Tagebuch:

„Bei uns herrscht die Ansicht, dass die Österreicher je früher, je besser gegen Serbien losgehen und dass die Russen – obwohl Freunde Serbiens – doch nicht mitmachen.“

Seit der Gründung der Triple Entente im Jahr 1907 fühlte sich Deutschland von seinen Gegnern zunehmend eingekreist. Vor allem der Generalstab sah eine existentielle, militärische Bedrohung und ging fest davon aus, dass die Aufrüstung von Russland und Frankreich dazu dienen sollte, ungefähr 1916 einen Krieg vom Zaun zu brechen. Zu diesem Zeitpunkt glaubte Generalstabschef Moltke, einen Krieg nicht mehr gewinnen zu können. Deshalb drängte er bereits seit 1908 auf einen Präventivkrieg zu einem früheren Zeitpunkt. Im Kriegsrat vom 8. Dezember 1912 diskutierte Wilhelm II. mit den Spitzen des Militärs, ob die durch den Ersten Balkankrieg entstandene Krise dazu genutzt werden solle, einen solchen Krieg herbeizuführen. Da der Leiter des Reichsmarineamtes Admiral Tirpitz sich noch nicht ausreichend gerüstet sah, nahm man von dem Plan Abstand. Der Generalstab warnte die Regierung jedoch weiter eindringlich vor der, seiner Meinung nach, immer brisanter werdenden militärischen Lage, zuletzt in einem Memorandum vom 15. Mai 1914. Zahlreiche Historiker wie Andreas Hillgruber und Imanuel Geiss sind der Meinung, dass das Attentat von Sarajevo vom Generalstab als „goldene Gelegenheit“ für einen Krieg begrüßt wurde.
เมื่อมีการออก "เช็คเปล่า" เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 ผู้ที่เกี่ยวข้องกับฝ่ายเยอรมันส่วนใหญ่สันนิษฐานว่ารัสเซียจะไม่เข้ามาแทรกแซงในสงครามออสโตร - เซอร์เบีย Hans von Plessen ผู้ช่วยนายพลของ William II เขียนไว้ในบันทึกประจำวันของเขาหลังจากการสนทนากับจักรพรรดิ รัฐมนตรีกระทรวงสงคราม Erich von Falkenhayn และ Moriz von Lyncker หัวหน้าคณะรัฐมนตรีทหารของจักรวรรดิ: “เรามีความเห็นว่าชาวออสเตรียยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น "มันจะดีกว่าถ้าโจมตีเซอร์เบียและรัสเซีย - แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนของเซอร์เบีย - อย่าเข้าร่วม" นับตั้งแต่ข้อตกลงไตรภาคีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2450 เยอรมนีรู้สึกว่าถูกรายล้อมไปด้วยฝ่ายตรงข้ามมากขึ้น เสนาธิการทั่วไปมองเห็นภัยคุกคามทางทหารที่มีอยู่ และสันนิษฐานอย่างแน่วแน่ว่าการเสริมกำลังของรัสเซียและฝรั่งเศสมีจุดมุ่งหมายเพื่อเริ่มสงครามในราวปี พ.ศ. 2459 เมื่อมาถึงจุดนี้ เสนาธิการทหารบก โมลท์เคอเชื่อว่าเขาไม่สามารถชนะสงครามได้อีกต่อไป นั่นคือเหตุผลที่เขาผลักดันให้เกิดสงครามป้องกันก่อนหน้านี้มาตั้งแต่ปี 1908 ในสภาสงครามเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2455 วิลเฮล์มที่ 2 ได้หารือกับผู้นำทหารว่าควรใช้วิกฤตที่เกิดจากสงครามบอลข่านครั้งแรกเพื่อทำให้เกิดสงครามเช่นนี้หรือไม่ เนื่องจากพลเรือเอก Tirpitz หัวหน้า Reichsmarineamt ยังไม่รู้สึกว่ามีการเตรียมพร้อมเพียงพอ แผนดังกล่าวจึงถูกยกเลิก อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ทั่วไปยังคงเตือนรัฐบาลอย่างเร่งด่วนเกี่ยวกับสิ่งที่เชื่อว่าเป็นสถานการณ์ทางทหารที่ทวีความรุนแรงมากขึ้น ล่าสุดในบันทึกลงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 นักประวัติศาสตร์จำนวนมาก เช่น Andreas Hillgruber และ Imanuel Geiss มีความเห็นว่าซาราเยโว ความพยายามลอบสังหารดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ทั่วไปได้รับการต้อนรับว่าเป็น "โอกาสทอง" ในการทำสงคราม
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence