Object-Oriented Programming (OOP) is a programming paradigm based on the concept of "objects", which can contain data and code that manipulates that data. In OOP, objects communicate with each other by sending messages to request that an action be performed.

Functional Programming (FP) is a programming paradigm based on mathematical functions that avoid changing state and mutable data. In FP, functions are first-class citizens and are used to build larger, composable abstractions.

The main difference between OOP and FP is the way they manage state and mutable data. In OOP, objects maintain their state and change it through methods, while in FP, functions take inputs and produce outputs without changing state. Another difference is that OOP focuses on the objects and the methods that operate on them, while FP focuses on composing functions to solve problems.
การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ (OOP) เป็นกระบวนทัศน์การเขียนโปรแกรมตามแนวคิดของ "วัตถุ" ซึ่งสามารถประกอบด้วยข้อมูลและโค้ดที่จัดการข้อมูลนั้น ใน OOP วัตถุจะสื่อสารกันโดยการส่งข้อความเพื่อขอให้ดำเนินการ Functional Programming (FP) คือกระบวนทัศน์การเขียนโปรแกรมที่อิงตามฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ที่หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงสถานะและข้อมูลที่ไม่แน่นอน ใน FP ฟังก์ชันต่างๆ ถือเป็นพลเมืองชั้นหนึ่ง และใช้เพื่อสร้างนามธรรมที่ใหญ่ขึ้นและประกอบได้ ความแตกต่างที่สำคัญระหว่าง OOP และ FP คือวิธีจัดการสถานะและข้อมูลที่ไม่แน่นอน ใน OOP วัตถุจะคงสถานะของตนและเปลี่ยนแปลงด้วยวิธีการ ในขณะที่ใน FP ฟังก์ชันจะรับอินพุตและสร้างเอาต์พุตโดยไม่เปลี่ยนสถานะ ความแตกต่างอีกประการหนึ่งคือ OOP มุ่งเน้นไปที่วัตถุและวิธีการทำงานกับวัตถุเหล่านั้น ในขณะที่ FP มุ่งเน้นไปที่การเขียนฟังก์ชันเพื่อแก้ไขปัญหา
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence