Here's a greentext story:

Be me, a regular guy working at a fast food restaurant
Just finished my shift and going home for the night
Walk into my house and see a note on the kitchen table
Read the note, it says "Your roommate has left, moved out without telling you."
Can't believe it, my roommate was my best friend
Decide to call him, but he doesn't pick up
Finally reach him a few days later, he tells me he won't be coming back
Can't afford to live by myself, have to move back in with my parents
They're not happy, they say they told me living on my own wouldn't work out
They were right, I failed at independence
Back to square one, working at a fast food restaurant and living with my parents.

Moral of the story: independence is hard.
ต่อไปนี้เป็นเรื่องราวสีเขียว: เป็นตัวฉันเอง ผู้ชายธรรมดาที่ทำงานในร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด เพิ่งเลิกกะและกลับบ้านในคืนนี้ เดินเข้าไปในบ้านของฉันและเห็นข้อความบนโต๊ะในครัว อ่านข้อความว่ามีข้อความว่า "เพื่อนร่วมห้องของคุณจากไปแล้ว" ย้ายออกไปโดยไม่บอกกล่าว” ไม่อยากเชื่อเลยเพื่อนร่วมห้องของฉันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน ตัดสินใจโทรหาเขาแต่เขาไม่รับ ในที่สุดก็ติดต่อเขาไปไม่กี่วันต่อมาเขาก็บอกฉันว่าเขาจะไม่กลับมา ไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ ต้องย้ายกลับไปอยู่กับพ่อแม่ พวกเขาไม่มีความสุข พวกเขาบอกว่า อยู่คนเดียวมันไม่ดี พวกเขาพูดถูก ฉันล้มเหลวในอิสรภาพ กลับไปทำงานที่ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดและใช้ชีวิต กับพ่อแม่ของฉัน คุณธรรมของเรื่องราว: ความเป็นอิสระเป็นเรื่องยาก
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence