Antes del 6000 a.C., en Sumeria y Babilonia se elaboraba cerveza a partir de cebada. Los relieves de las tumbas egipcias del año 2400 a.C. muestran que la cebada o la cebada parcialmente germinada se trituraba, se mezclaba con agua y se secaba en tortas. Cuando se rompían y se mezclaban con agua, las tortas daban un extracto que era fermentado por microorganismos acumulados en las superficies de los recipientes de fermentación.

Las técnicas básicas de elaboración de la cerveza llegaron a Europa desde Oriente Próximo. Los historiadores romanos Plinio y Tácito (ambos del siglo I d.C.) informaron de qué sajones, celtas y tribus nórdicas y germánicas bebían cerveza. De hecho, muchos de los términos ingleses utilizados en la elaboración de la cerveza (malt, mash, wort, ale) son de origen anglosajón. Durante la Edad Media, las órdenes monásticas conservaron la elaboración de cerveza como oficio. El lúpulo ya se utilizaba en Alemania en el siglo XI, y en el siglo XV se introdujo en Gran Bretaña, procedente de Holanda. En 1420, la cerveza se elaboraba en Alemania mediante un proceso de fermentación baja, llamado así porque la levadura tendía a hundirse en el fondo del recipiente; antes, el tipo de levadura utilizado tendía a subir a la parte superior del producto en fermentación y se dejaba rebosar o se desespumaba manualmente. La fabricación de cerveza era una actividad invernal, y se utilizaba hielo para mantenerla fría durante los meses de verano. Este tipo de cerveza pasó a llamarse lager (del alemán lagern, "almacenar"). El término lager todavía se utiliza para designar la cerveza producida a partir de levadura de fermentación baja, y el término ale se utiliza ahora para los tipos británicos de cerveza de fermentación alta.

La Revolución Industrial trajo consigo la mecanización de la fabricación de cerveza. En Gran Bretaña se desarrolló un mejor control del proceso, con el uso del termómetro y el sacarómetro, que se trasladó al continente, donde el desarrollo de equipos de fabricación de hielo y refrigeración a finales del siglo XIX permitió elaborar cervezas rubias en verano. En la década de 1860, el químico francés Louis Pasteur, a través de sus investigaciones sobre la fermentación, estableció muchas de las prácticas microbiológicas que aún se utilizan en la elaboración de la cerveza. El botánico danés Emile Hansen ideó métodos para hacer crecer levaduras en cultivos libres de otras levaduras y bacterias. Esta tecnología de cultivos puros fue adoptada rápidamente por los cerveceros continentales de lager, pero no fue hasta el siglo XX cuando los cerveceros británicos de ale la adoptaron. Mientras tanto, las lagers de estilo alemán fermentadas en el fondo por cultivos de levadura pura se impusieron en América.
ก่อนคริสตศักราช 6,000 เบียร์ถูกผลิตขึ้นจากข้าวบาร์เลย์ในสุเมเรียและบาบิโลน ภาพนูนต่ำนูนสูงจากสุสานของอียิปต์เมื่อ 2,400 ปีก่อนคริสตกาล แสดงให้เห็นว่าข้าวบาร์เลย์หรือข้าวบาร์เลย์ที่งอกบางส่วนถูกบดผสมกับน้ำแล้วทำให้แห้งเป็นเค้ก เมื่อแตกตัวและผสมกับน้ำ เค้กจะได้สารสกัดที่หมักโดยจุลินทรีย์ที่สะสมอยู่บนพื้นผิวของภาชนะหมัก เทคนิคการต้มเบียร์ขั้นพื้นฐานมาถึงยุโรปจากตะวันออกกลาง นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน Pliny และ Tacitus (ทั้งคริสต์ศตวรรษที่ 1) รายงานว่าชาวแอกซอน เคลต์ นอร์ส และชนเผ่าดั้งเดิมดื่มเบียร์ ที่จริงแล้ว คำศัพท์ภาษาอังกฤษหลายคำที่ใช้ในการผลิตเบียร์ (มอลต์, บด, สาโท, เอล) มีต้นกำเนิดมาจากภาษาแองโกล-แซ็กซอน ในช่วงยุคกลาง คณะสงฆ์ยังคงใช้การผลิตเบียร์เป็นงานฝีมือ ฮ็อพถูกนำมาใช้แล้วในเยอรมนีในศตวรรษที่ 11 และในศตวรรษที่ 15 ฮอปส์ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับบริเตนใหญ่จากฮอลแลนด์ ในปี ค.ศ. 1420 เบียร์ถูกสร้างขึ้นในประเทศเยอรมนีโดยใช้กระบวนการหมักด้านล่าง ที่เรียกว่านี้เนื่องจากยีสต์มีแนวโน้มที่จะจมลงสู่ก้นภาชนะ ก่อนหน้านี้ ประเภทของยีสต์ที่ใช้มักจะลอยขึ้นไปถึงด้านบนของผลิตภัณฑ์หมัก และปล่อยทิ้งไว้ให้ล้นหรือพร่องมันเนยด้วยตนเอง การต้มเบียร์เป็นกิจกรรมฤดูหนาว และใช้น้ำแข็งเพื่อรักษาความเย็นในช่วงฤดูร้อน เบียร์ประเภทนี้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ ลาเกอร์ (จากลาเกอร์ของเยอรมัน แปลว่า "เก็บ") คำว่าลาเกอร์ยังคงใช้เพื่อหมายถึงเบียร์ที่ผลิตจากยีสต์หมักด้านล่าง และปัจจุบันคำว่า เอล ใช้กับเบียร์ประเภทอังกฤษที่มีการหมักอันดับต้นๆ การปฏิวัติอุตสาหกรรมนำมาซึ่งการใช้เครื่องจักรในการผลิตเบียร์ การควบคุมกระบวนการที่ดีขึ้นได้รับการพัฒนาในบริเตนใหญ่ โดยใช้เทอร์โมมิเตอร์และแซคคาโรมิเตอร์ ซึ่งถูกถ่ายโอนไปยังทวีป ซึ่งการพัฒนาอุปกรณ์ทำน้ำแข็งและอุปกรณ์ทำความเย็นในปลายศตวรรษที่ 19 ทำให้สามารถผลิตได้ เบียร์สีบลอนด์ในฤดูร้อน ในช่วงทศวรรษที่ 1860 นักเคมีชาวฝรั่งเศส หลุยส์ ปาสเตอร์ ได้ค้นพบแนวทางปฏิบัติทางจุลชีววิทยาหลายอย่างที่ยังคงใช้ในการผลิตเบียร์ผ่านการวิจัยเกี่ยวกับการหมักของเขา เอมิล แฮนเซน นักพฤกษศาสตร์ชาวเดนมาร์กคิดค้นวิธีการปลูกยีสต์ในแหล่งเพาะเลี้ยงที่ปราศจากยีสต์และแบคทีเรียอื่นๆ เทคโนโลยีการเพาะเลี้ยงบริสุทธิ์นี้ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วโดยผู้ผลิตเบียร์ลาเกอร์จากทวีปต่างๆ แต่จนกระทั่งศตวรรษที่ 20 ผู้ผลิตเบียร์เอลของอังกฤษได้นำเทคโนโลยีดังกล่าวมาใช้ ในขณะเดียวกัน ลาเกอร์สไตล์เยอรมันที่หมักด้วยยีสต์บริสุทธิ์ก็ได้รับความนิยมในอเมริกา
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence