Fallacies aren't necessarily malicious. They are usually mental shortcuts that can lead to a wrong conclusion. The reason they are so common and dangerous is that they are often, but not always right and certainly not inherently right.
A prosecutor might unintentionally use it as a mental expedient to avoid using mental power on the problem. They are often overworked. If it's being done maliciously the least bad reason would be that in the US at least almost all court cases lead to a conviction of some sort. Sometimes this involves gamesmanship on the part of the prosecutor and plea deals, but often the court system mainly takes up cases with overwhelming evidence (such as caught-in-the-act drug possession cases) and the prosecutor gets into the mindset that the accused is always guilty. Finally, the possibility exists that the prosecutor simply isn't interested in justice.
การเข้าใจผิดไม่จำเป็นต้องเป็นอันตรายเสมอไป มักเป็นทางลัดทางจิตที่สามารถนำไปสู่ข้อสรุปที่ผิดได้ สาเหตุที่พบได้บ่อยและอันตรายก็คือ มักเป็นเช่นนั้น แต่ก็ไม่ถูกต้องเสมอไป และไม่ถูกต้องโดยเนื้อแท้อย่างแน่นอน อัยการอาจใช้มันเป็นความสะดวกทางจิตโดยไม่ได้ตั้งใจเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้อำนาจทางจิตกับปัญหา พวกเขามักจะทำงานหนักเกินไป หากการกระทำดังกล่าวมีเจตนาร้าย เหตุผลที่เลวร้ายน้อยที่สุดก็คือในสหรัฐอเมริกา คดีในศาลเกือบทั้งหมดนำไปสู่การพิพากษาลงโทษบางประเภท บางครั้งสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการเล่นเกมในส่วนของอัยการและข้อตกลงรับสารภาพ แต่บ่อยครั้งที่ระบบศาลมักจะรับคดีที่มีหลักฐานมากมาย (เช่น คดีครอบครองยาเสพติดที่ถูกจับได้) และพนักงานอัยการจะนึกถึงผู้ถูกกล่าวหา มีความผิดเสมอ ท้ายที่สุด มีความเป็นไปได้ที่อัยการจะไม่สนใจเรื่องความยุติธรรม
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence