Claro, un puntero no es más que una variable que almacena la referencia de otra variable, con referencia me refiero al espacio de memoria en donde se encuentra esa variable, por ejemplo:

Si definimos una variable de la siguiente forma:
int numero1 = 10; <- esta variable se encuentra almacenada en el espacio de memoria 0x245342

Si definimos un puntero que apunte a la variable número:
int *numero_puntero = &numero1 -> a numero_puntero se le asigna el valor 0x245342

si ahora nosotros imprimieramos la variable numero_puntero, obtendríamos:
0x245342

Pero si por otro lado imprimieramos *numero_puntero: obtendríamos:
10

Al usar *, estamos haciendo uso del operador de indirección, lo que le indicamos que acceda directamente al valor que se encuentra almacenado en la dirección de memoria que previamente tiene, por lo que usando este mismo operador, podemos hacer modificaciones a la variable original desde el puntero.

*puntero_numero = 22; <- cambio se ve reflejado en la variable numero1
แน่นอนว่า พอยน์เตอร์ไม่ใช่อะไรมากไปกว่าตัวแปรที่เก็บการอ้างอิงของตัวแปรอื่น โดยการอ้างอิง ฉันหมายถึงพื้นที่หน่วยความจำที่มีตัวแปรนั้นอยู่ ตัวอย่างเช่น ถ้าเรากำหนดตัวแปรในลักษณะต่อไปนี้: int number1 = 10; <- ตัวแปรนี้ถูกจัดเก็บไว้ในพื้นที่หน่วยความจำ 0x245342 หากเรากำหนดพอยน์เตอร์ที่ชี้ไปยังหมายเลขตัวแปร: int *number_pointer = &number1 -> number_pointer จะถูกกำหนดค่า 0x245342 หากเราพิมพ์ตัวแปร number_pointer เราจะได้: 0x245342 แต่หาก ในทางกลับกัน เราพิมพ์ *pointer_number: เราจะได้รับ: 10 โดยใช้ * เรากำลังใช้ตัวดำเนินการทางอ้อม ซึ่งบอกให้เข้าถึงค่าที่เก็บไว้ในที่อยู่หน่วยความจำที่เคยมีโดยตรง ดังนั้นให้ใช้ With โอเปอเรเตอร์เดียวกันนี้ เราสามารถแก้ไขตัวแปรดั้งเดิมจากพอยน์เตอร์ได้ *ตัวชี้_number = 22; <- การเปลี่ยนแปลงสะท้อนให้เห็นในตัวแปรหมายเลข 1
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence