Hipócrates de Cos –en griego antiguo: Ἱπποκράτης; en griego moderno: Ιπποκράτης; en latín: Hippocrates– (Cos, c. 460 a. C.-Tesalia c. 370 a. C.) fue un prestigioso médico de la Antigua Grecia que ejerció durante el llamado siglo de Pericles. Es ampliamente considerado uno de los más destacados exponentes en la historia de la medicina, y muchos autores se refieren a él como el «padre de la medicina», en reconocimiento a sus importantes y duraderas contribuciones a esta ciencia como fundador de la escuela que lleva su nombre. Esta escuela intelectual revolucionó la medicina de su época, estableciéndola como una disciplina separada de otros campos con los cuales se la había asociado tradicionalmente (principalmente la teúrgia y la filosofía) y convirtiendo el ejercicio de la misma en una auténtica profesión.

Algunos de los logros que destacan son los siguientes:
* Hipócrates y sus seguidores fueron los primeros en describir muchas enfermedades y trastornos médicos. Se le atribuye la primera descripción de la acropaquia, un signo clínico importante en la enfermedad pulmonar obstructiva crónica, el cáncer de pulmón y la cardiopatía cianótica.​ También fue el primer médico que describió la «cara hipocrática»41​ en su obra Prognosis (El libro de los pronósticos). Es célebre la alusión de Shakespeare a esta descripción cuando escribe sobre la muerte de Falstaff en el Acto II, Escena III de la obra Enrique V.

* Hipócrates empezó a clasificar las enfermedades en agudas, crónicas, endémicas y epidémicas, y a utilizar términos como «exacerbación», «recaída», «resolución», «crisis», «paroxismo», «pico» y «convalecencia», términos que todavía tienen un uso destacado en la práctica médica.​ Otras de las grandes contribuciones de Hipócrates son sus descripciones de la sintomatología, el tratamiento quirúrgico y el pronóstico del empiema torácico, una supuración del revestimiento de la cavidad torácica. Sus enseñanzas todavía son relevantes para los estudiantes de neumología y cirugía de hoy en día. Hipócrates fue el primer cirujano torácico de quien se tiene constancia y sus descubrimientos todavía son válidos en su mayoría.4

* La escuela hipocrática de medicina describió correctamente las enfermedades del recto y su tratamiento, a pesar de la pobre teoría médica desarrollada hasta entonces.​ Por ejemplo, las hemorroides, que, aunque se creía que eran provocadas por un exceso de bilis y flema, eran tratadas por los médicos hipocráticos con técnicas relativamente avanzadas.​ La cauterización y la escisión son descritas en el Corpus hipocrático junto con los otros métodos más recomendados en la actualidad: ligar las hemorroides con una pequeña tira de caucho impidiendo la llegada del flujo de sangre y secarlas con una plancha caliente. También se sugieren otros tratamientos, como la aplicación de diversos ungüentos.​ Hoy en día, el tratamiento de las hemorroides «todavía incluye la quemadura, el estrangulamiento y la escisión». Además, algunos de los conceptos fundamentales de la proctoscopia descritos en el corpus todavía son útiles,​ como, por ejemplo, el uso del espéculo rectal, considerada la referencia más antigua conocida a la endoscopia.
ฮิปโปเครติสแห่งคอส – ในภาษากรีกโบราณ: Ἱπποκράτης; ในภาษากรีกสมัยใหม่: Ιπποκράτης; ในภาษาละติน: Hippocrates - (Cos, ประมาณ 460 ปีก่อนคริสตกาล-Thessaly ประมาณ 370 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงของกรีกโบราณ ผู้ฝึกฝนในช่วงที่เรียกว่าศตวรรษแห่ง Pericles เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในตัวแทนที่โดดเด่นที่สุดในประวัติศาสตร์การแพทย์ และนักเขียนหลายคนเรียกเขาว่า "บิดาแห่งการแพทย์" เพื่อเป็นการยกย่องถึงคุณูปการที่สำคัญและยั่งยืนของเขาต่อวิทยาศาสตร์นี้ในฐานะผู้ก่อตั้งโรงเรียนที่นำชื่อของคุณ . โรงเรียนปัญญาชนแห่งนี้ได้ปฏิวัติการแพทย์ในยุคนั้น โดยกำหนดให้เป็นวินัยที่แยกจากสาขาอื่นๆ ที่มีความเกี่ยวข้องกันแบบดั้งเดิม (ส่วนใหญ่เป็นศาสตร์และปรัชญา) และเปลี่ยนการปฏิบัติให้เป็นวิชาชีพที่แท้จริง ความสำเร็จบางส่วนที่โดดเด่นมีดังต่อไปนี้: * ฮิปโปเครตีสและผู้ติดตามของเขาเป็นคนแรกที่บรรยายถึงโรคและความผิดปกติทางการแพทย์มากมาย เขาได้รับเครดิตจากการบรรยายครั้งแรกเกี่ยวกับการเที่ยวคลับซึ่งเป็นสัญญาณทางคลินิกที่สำคัญของโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง มะเร็งปอด และโรคหัวใจตัวเขียว นอกจากนี้ เขายังเป็นแพทย์คนแรกที่บรรยายเรื่อง "ใบหน้าฮิปโปเครติก"41 ในงานของเขา การพยากรณ์โรค (หนังสือของ การคาดการณ์) การพาดพิงถึงคำอธิบายนี้ของเชคสเปียร์มีชื่อเสียงเมื่อเขาเขียนเกี่ยวกับการเสียชีวิตของฟอลสตัฟในองก์ที่ 2 ฉากที่ 3 ของละครเฮนรีที่ 5 * ฮิปโปเครตีสเริ่มจำแนกโรคออกเป็นโรคเฉียบพลัน เรื้อรัง โรคประจำถิ่น และโรคระบาด และใช้คำต่างๆ เช่น " อาการกำเริบ" "อาการกำเริบ", "การแก้ไข", "วิกฤต", "ภาวะ paroxysm", "จุดสูงสุด" และ "การพักฟื้น" ซึ่งเป็นคำศัพท์ที่ยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายในทางการแพทย์ ประโยชน์อื่นๆ ของฮิปโปเครติสคือการบรรยายอาการ การผ่าตัดรักษา และ การพยากรณ์โรคของ empyema ทรวงอก, การแข็งตัวของเยื่อบุช่องอก คำสอนของเขายังคงเกี่ยวข้องกับนักศึกษาวิชาโรคปอดและศัลยกรรมในปัจจุบัน ฮิปโปเครติสเป็นศัลยแพทย์ทรวงอกคนแรกที่รู้จักและการค้นพบของเขาส่วนใหญ่ยังคงใช้ได้4 * โรงเรียนแพทย์ฮิปโปเครติสบรรยายโรคของทวารหนักและการรักษาอย่างถูกต้อง แม้ว่าทฤษฎีทางการแพทย์จะพัฒนามาจนถึงตอนนั้นก็ตาม ตัวอย่างเช่น โรคริดสีดวงทวาร ซึ่งแม้จะเชื่อกันว่า ที่เกิดจากน้ำดีและเสมหะส่วนเกินได้รับการรักษาโดยแพทย์ชาวฮิปโปคราติสด้วยเทคนิคที่ค่อนข้างสูง การกัดกร่อน และการตัดออกมีอธิบายไว้ในฮิปโปคราติคคอร์ปัสพร้อมกับวิธีอื่นๆ ที่แนะนำมากที่สุดในปัจจุบันคือ มัดริดสีดวงทวารด้วยแถบยางเล็กๆ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดริดสีดวงทวาร เลือดไหลออกมาถึงตัวแล้วใช้เตารีดร้อนเช็ดให้แห้ง นอกจากนี้ยังมีการแนะนำการรักษาอื่นๆ เช่น การทาขี้ผึ้งต่างๆ ในปัจจุบัน การรักษาโรคริดสีดวงทวาร "ยังคงรวมถึงการแสบร้อน การรัดคอ และการตัดออก" นอกจากนี้ แนวคิดพื้นฐานบางประการของการส่องกล้องตรวจอวัยวะที่อธิบายไว้ในคลังข้อมูลยังคงมีประโยชน์ เช่น การใช้เครื่องถ่างทวารหนัก ซึ่งถือเป็นการอ้างอิงที่เก่าแก่ที่สุดในการส่องกล้อง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence