静夜思
床前看月光，疑是地上霜。
抬头望山月，低头思故乡。

春夜洛城闻笛
谁家玉笛暗飞声，散入春风满洛城。
此夜曲中闻折柳，何人不起故园情。

早发白帝城
朝辞白帝彩云间，千里江陵一日还。
两岸猿声啼不住，轻舟已过万重山。
จิงเย่นึกถึงแสงจันทร์ที่อยู่หน้าเตียง โดยสงสัยว่าพื้นเป็นน้ำแข็ง มองขึ้นไปบนภูเขาและดวงจันทร์มองลงมาที่บ้านเกิดของฉัน ในคืนฤดูใบไม้ผลิในลั่วเฉิง ฉันได้ยินเสียงขลุ่ยหยกของใครบางคนปลิวไปในความมืด แผ่กระจายไปตามสายลมฤดูใบไม้ผลิและเติมเต็มลั่วเฉิง ในยามราตรีนี้ ฉันได้ยินเสียงต้นหลิวที่หัก ซึ่งอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความรักในบ้านเกิดของฉัน ฉันออกจากเมือง Baidi แต่เช้าและบอกลา Baidi ท่ามกลางหมู่เมฆหลากสี ฉันกลับไปยังสุสานที่อยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ในวันเดียว ลิงทั้งสองฝั่งไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้ และเรือก็แล่นผ่านภูเขาหมื่นลูกแล้ว
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence