关汉卿的这首词叫做《一枝花》。它的头两句是：

> 一枝花不伏老，日暮归途愁断肠。 

这句词描绘了一枝不随时间流转而逝去的花，以及在夕阳西下之时思念所带来的悲伤和痛苦。
 บทกวีของกวนฮั่นชิงมีชื่อว่า "ดอกไม้" สองประโยคแรกคือ: > ดอกไม้ไม่สามารถแก่ชราได้ และการต้องเดินทางกลับบ้านตอนพลบค่ำนั้นช่างน่าสะเทือนใจ ประโยคนี้อธิบายถึงดอกไม้ที่ไม่จางหายไปตามกาลเวลา เช่นเดียวกับความโศกเศร้าและความเจ็บปวดที่เกิดจากการพลาดไปเมื่อพระอาทิตย์ตกดิน
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence