El 18 de agosto de 1868, el astrónomo francés Pierre Jules César Janssen descubre el helio, el segundo elemento más abundante del universo por detrás del hidrógeno. 

Fue descubierto por Janssen mientras observaba un eclipse solar y se dio cuenta de que había una línea amarilla en el espectro solar. Durante la observación del mismo fenómeno, el astrónomo inglés Norman Lockyer determinó que esta línea tenía una longitud de onda de 587,49 nm, la cual no podía ser atribuida a ningún elemento conocido hasta el momento. De esta manera, se planteó que el responsable de dicha emisión se debía a la existencia de un nuevo elemento en el Sol, al cual Lockyer llamó helio: nombre procedente de Helios, hijo de los titanes Hiperión y Tea y personificación del Sol en la mitología griega.

La obtención de la primera muestra de helio la llevó a cabo el químico escocés William Ramsay en 1895, mediante un experimento en el recogió los gases emitidos al exponer cleveíta —un mineral que contiene uranio— a ciertos ácidos minerales. El análisis por parte de Lockyer y William Crookes del gas recogido por Ramsay determinó la presencia del misterioso elemento con la longitud de onda de 587,49 nm.

Al mismo tiempo, los químicos suecos Nils Langlet y Per Theodor Cleve consiguieron aislar el helio de la cleveíta de forma independiente.

El helio está presente, aunque en baja proporción, en la atmósfera terrestre procedente de la desintegración de las partículas alfa de algunos elementos radiactivos que se encuentran en la corteza terrestre. Como curiosidad, en el Parque Nacional de Yelowstone existe una tasa de emisión de helio anormalmente alta y es debido a que la actividad volcánica de la zona libera el helio acumulado en la corteza terrestre.

Pero el helio está más presente en nuestras vidas de lo que imaginamos. Se han aprovechado sus característica para su uso industrial, en investigación, médico o lúdico. Se obtiene del gas natural y es utilizado como protector en la soldadura con arco; mezclado con oxígeno se usa en medicina para aumentar el flujo de oxígeno en las vías respiratorias de pacientes que sufren enfermedades respiratorias; en su forma líquida se utiliza para la refrigeración de equipos con propiedades superconductoras o en los laboratorios en técnicas de cromatografía de gases. Aprovechando su menor densidad que el aire, se utiliza para inflar esos globos que vemos flotando en el aire y hay quien lo ingiere para agudizar su voz y hacer la gracieta. 

Como podemos ver, el helio es todo un titán de la química. Llegó del Sol para dejarnos multitud de aplicaciones cotidianas en la Tierra.
เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 ปิแอร์ จูลส์ ซีซาร์ แจนส์เซน นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศสได้ค้นพบฮีเลียม ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่มีมากที่สุดเป็นอันดับสองในจักรวาลรองจากไฮโดรเจน มันถูกค้นพบโดยแจนส์เซนขณะสังเกตสุริยุปราคา และสังเกตเห็นว่ามีเส้นสีเหลืองในสเปกตรัมสุริยะ ในระหว่างการสังเกตปรากฏการณ์เดียวกันนี้ Norman Lockyer นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษได้พิจารณาว่าเส้นนี้มีความยาวคลื่น 587.49 นาโนเมตร ซึ่งไม่สามารถนำมาประกอบกับองค์ประกอบใดๆ ที่ทราบได้จนถึงตอนนี้ ด้วยวิธีนี้ จึงเสนอว่าบุคคลที่รับผิดชอบการปล่อยก๊าซเรือนกระจกนี้เกิดจากการมีอยู่ขององค์ประกอบใหม่ในดวงอาทิตย์ ซึ่งล็อคเยอร์เรียกว่าฮีเลียม ซึ่งเป็นชื่อจากเฮลิโอส บุตรของไททันส์ ไฮเปอเรียนและเธีย และตัวตนของดวงอาทิตย์ใน ตำนาน. กรีก. การได้รับฮีเลียมตัวอย่างแรกดำเนินการโดยนักเคมีชาวสก็อตแลนด์ วิลเลียม แรมซีย์ ในปี พ.ศ. 2438 โดยผ่านการทดลองที่เขารวบรวมก๊าซที่ปล่อยออกมาเมื่อเปิดเผยคลีฟไทต์ซึ่งเป็นแร่ที่มียูเรเนียมกับกรดแร่บางชนิด การวิเคราะห์โดยล็อคเยอร์และวิลเลียม ครูกส์เกี่ยวกับก๊าซที่แรมซีย์เก็บรวบรวมได้ระบุการมีอยู่ขององค์ประกอบลึกลับนี้ที่มีความยาวคลื่น 587.49 นาโนเมตร ในเวลาเดียวกัน นักเคมีชาวสวีเดน Nils Langlet และ Per Theodor Cleve ก็สามารถแยกฮีเลียมออกจากคลีฟไดต์ได้อย่างอิสระ ฮีเลียมมีอยู่ในชั้นบรรยากาศของโลก แม้ว่าจะอยู่ในสัดส่วนที่ต่ำจากการแตกตัวของอนุภาคแอลฟาของธาตุกัมมันตภาพรังสีบางชนิดที่พบในเปลือกโลก เพื่อความอยากรู้อยากเห็น ในอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตนมีอัตราการปล่อยฮีเลียมสูงผิดปกติ และเกิดจากการปะทุของภูเขาไฟในบริเวณนั้น ปล่อยฮีเลียมที่สะสมอยู่ในเปลือกโลกออกมา แต่ฮีเลียมมีอยู่ในชีวิตของเรามากกว่าที่เราจินตนาการ คุณลักษณะเฉพาะของมันได้ถูกนำไปใช้ประโยชน์ในด้านอุตสาหกรรม การวิจัย การแพทย์ หรือการพักผ่อนหย่อนใจ ได้มาจากก๊าซธรรมชาติและใช้เป็นตัวป้องกันในการเชื่อมอาร์ก ผสมกับออกซิเจนใช้ในการแพทย์เพื่อเพิ่มการไหลเวียนของออกซิเจนในทางเดินหายใจของผู้ป่วยที่เป็นโรคทางเดินหายใจ ในรูปของเหลว ใช้ในการทำความเย็นอุปกรณ์ที่มีคุณสมบัติเป็นตัวนำยิ่งยวด หรือในห้องปฏิบัติการในเทคนิคแก๊สโครมาโตกราฟี ใช้ประโยชน์จากความหนาแน่นที่ต่ำกว่าอากาศ มันถูกใช้เพื่อขยายลูกโป่งที่เราเห็นลอยอยู่ในอากาศ และมีคนกลืนเข้าไปเพื่อทำให้เสียงของมันแหลมคมและตลกขบขัน ดังที่เราเห็น ฮีเลียมเป็นยักษ์ใหญ่แห่งเคมี มันมาจากดวงอาทิตย์เพื่อทิ้งเราไว้กับการใช้งานในชีวิตประจำวันมากมายบนโลก
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence