Поскольку вкус сугубо субъективен, нельзя сказать, что музыка в последнее время стала безвкусной. (Простота же, как вы понимаете, не является однозначным недостатком: музыка может быть одновременно простой и прекрасной.) Корректная формулировка вопроса могла бы быть такой: «Почему музыка, *которую я слышу* в последнее время, *кажется мне* безвкусной?» Как видите, здесь появляется сразу несколько интересных параметров.

- Какую музыку вы слушаете и почему именно её? Возможно, вы предоставляете выбор музыки среде (радио, стримы, рекомендации и т. п.) вместо того, чтобы взять его в собственные руки?

- Почему эта музыка кажется вам безвкусной? Возможно, изменились ваши вкусы? Или, что более вероятно, они с возрастом перестали развиваться и теперь вы не можете оценить ничего нового?

Как бы то ни было, вопрос практически полностью связан с вашими индивидуальными предпочтениями и их возможным рассогласованием с предпочтениями других людей (которые в идеале не должны вас особо касаться). Поразмышляйте об этом, вспомните, какая музыка вам нравилась в течении жизни и чем конкретно она привлекала вас. Подумайте, хотите ли вы вообще слышать что-то новое или готовы ограничиться лишь «старой доброй» музыкой.

Вероятно, вы понимаете, что то же касается «бездушности» и «бессмысленности». В музыке нет объективного смысла (кроме того, который каждый вкладывает в неё сам), и «душевность» её возникает лишь «в глазах смотрящего». Если вы слушаете «коммерческую» музыку, то она во все времена была товаром, по определению бездушным и бессмысленным. А «некоммерческая» музыка — лишь «крик души» её автора, не предназначенный лично для вас.

Мой вам совет: не судите музыку, а выбирайте. Не пытайтесь угнаться за модой или осуждать её. Жизнь коротка, выбирайте, чем её наполнить.
เนื่องจากรสนิยมเป็นเรื่องส่วนตัวล้วนๆ จึงไม่อาจกล่าวได้ว่าดนตรีไม่มีรสชาติเมื่อเร็วๆ นี้ (ตามที่คุณเข้าใจความเรียบง่ายไม่ใช่ข้อเสียที่ชัดเจน ดนตรีสามารถเป็นได้ทั้งความเรียบง่ายและสวยงาม) รูปแบบคำถามที่ถูกต้องอาจเป็น: “ทำไมเพลง *ที่ฉันได้ยิน* เมื่อเร็ว ๆ นี้ *ดู* ไม่มีรสชาติ?” อย่างที่คุณเห็น พารามิเตอร์ที่น่าสนใจหลายตัวปรากฏที่นี่พร้อมกัน - คุณฟังเพลงประเภทไหนและเพราะเหตุใด? บางทีคุณอาจปล่อยให้การเลือกเพลงเป็นไปตามสิ่งแวดล้อม (วิทยุ สตรีม คำแนะนำ ฯลฯ) แทนที่จะหยิบยกมาไว้ในมือของคุณเอง? - ทำไมเพลงนี้ถึงดูไม่มีรสชาติสำหรับคุณ? บางทีรสนิยมของคุณอาจเปลี่ยนไป? หรือมีแนวโน้มมากขึ้นที่พวกเขาหยุดพัฒนาตามอายุและตอนนี้คุณไม่สามารถเห็นคุณค่าของสิ่งใหม่ ๆ ได้หรือไม่? อาจเป็นไปได้ว่าคำถามนี้เกือบทั้งหมดเกี่ยวข้องกับความชอบส่วนตัวของคุณ และความคลาดเคลื่อนที่อาจเกิดขึ้นกับความชอบของผู้อื่น (ซึ่งตามหลักแล้วไม่ควรเกี่ยวข้องกับคุณมากนัก) ลองคิดดู จำไว้ว่าคุณชอบดนตรีแนวไหนมาตลอดชีวิต และอะไรดึงดูดคุณให้มาฟังเพลงนี้ ลองคิดดูว่าคุณอยากได้ยินอะไรใหม่ๆ เลยหรือพร้อมที่จะจำกัดตัวเองอยู่แค่เพลง "เก่าๆ" เท่านั้น คุณคงเข้าใจว่าสิ่งเดียวกันนี้ใช้ได้กับ "ความไร้วิญญาณ" และ "ความไร้ความหมาย" ดนตรีไม่มีความหมายที่เป็นรูปธรรม (ยกเว้นความหมายที่ทุกคนใส่ลงไปในนั้น) และ "จิตวิญญาณ" ของมันปรากฏเพียง "ในสายตาของผู้ดู" หากคุณฟังเพลง "เชิงพาณิชย์" มันก็ถือเป็นสินค้าโภคภัณฑ์มาโดยตลอดตามคำจำกัดความที่ไร้วิญญาณและไร้ความหมาย และเพลงที่ "ไม่ใช่เชิงพาณิชย์" เป็นเพียง "เสียงร้องจากจิตวิญญาณ" ของผู้แต่ง ซึ่งไม่ได้มีไว้สำหรับคุณเป็นการส่วนตัว คำแนะนำของฉันสำหรับคุณ: อย่าตัดสินดนตรี แต่ให้เลือก อย่าพยายามตามแฟชั่นหรือตัดสินมัน ชีวิตมันสั้น จงเลือกว่าจะเติมเต็มอย่างไร
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence