Here is my attempt at translating the poem into Spanish while preserving the rhyming pattern:

Silencioso, tambaleándose, aún en shock
Buscando alguien para calmar su alma
Invisible, ignorado, nadie se detendrá
Deteniéndose, mirando, solo

El dolor late, palpable y puro
Emana de sus poros, una oleada poderosa
Un fantasma, una ficción, un olvidado atractivo
Apareciendo sin rumbo, a la deriva y sumergido

Invisible para todos, sin reconocimiento, sin ser oído
Inseguro de lo que sucedió, vaga sin rumbo
Vocales, consonantes, todo mezclado de un modo absurdo
Mientras se da cuenta de que no está vivo, sino ido

Ido de este mundo, ido de este lugar
Desvanecido de la vida, sin rastro
Invisible, insubstancial, el abrazo de un fantasma
Aceptando el final, con toda su gracia

In terms of recommendations for similar poems to read, here are a few suggestions:

- "Do Not Stand At My Grave And Weep" by Mary Elizabeth Frye, which explores grief and mortality in a gentle, comforting way.
- "Because I Could Not Stop For Death" by Emily Dickinson, which personifies Death and presents it as a gentle carriage ride into eternity.
- "Ghost House" by Robert Frost, which paints a haunting portrait of a once-beloved home now fallen into decay.

I aimed to provide poems that explore themes of death, loss, and mortality in a sensitive way. Please let me know if you would like any other recommendations or have any other questions!
ฉันพยายามแปลบทกวีเป็นภาษาสเปนโดยยังคงรูปแบบบทกวีไว้ เงียบ สั่นไหว ยังตกใจ หาใครสักคนมาทำให้จิตใจสงบ มองไม่เห็น เมินเฉย ไม่มีใครหยุด หยุดมอง อยู่คนเดียว ความเจ็บปวดเป็นจังหวะชัดเจนและบริสุทธิ์ เล็ดลอดออกมาจากรูขุมขน เป็นคลื่นอันทรงพลัง ผี นิยาย สิ่งสวยงามที่ถูกลืม ปรากฏอย่างไร้จุดหมาย ล่องลอย และจมอยู่ใต้น้ำ มองไม่เห็นทุกคน โดยไม่รับรู้ โดยไม่ได้ยิน ไม่แน่ใจในสิ่งที่เกิดขึ้น มันเดินไปอย่างไร้จุดหมาย สระ พยัญชนะ ล้วนผสมกับไร้สาระ ขณะรู้ตัวว่าไม่มีชีวิตแต่จากไป หายไปจากโลกนี้ หายไปจากที่แห่งนี้ จางหายไปจากชีวิตไร้ร่องรอย มองไม่เห็น ไม่มีตัวตน การโอบกอดของผี ยอมรับความจบสิ้นด้วยพระกรุณาธิคุณทั้งสิ้น ในข้อแนะนำสำหรับ บทกวีที่คล้ายกันที่ควรอ่าน ต่อไปนี้เป็นคำแนะนำบางส่วน: - "Do Not Stand At My Grave And Weep" โดย Mary Elizabeth Frye ซึ่งสำรวจความเศร้าโศกและความตายด้วยวิธีที่อ่อนโยนและปลอบโยน - "เพราะฉันไม่สามารถหยุดความตายได้" โดยเอมิลี่ ดิกคินสัน ซึ่งสื่อถึงความตายและนำเสนอว่าเป็นการนั่งรถม้าที่อ่อนโยนไปสู่นิรันดร - "Ghost House" โดย Robert Frost ซึ่งวาดภาพเหมือนหลอนของบ้านที่เคยรักซึ่งปัจจุบันพังทลายลง ฉันมุ่งหวังที่จะจัดทำบทกวีที่เจาะลึกประเด็นเรื่องความตาย ความสูญเสีย และความตายด้วยวิธีที่ละเอียดอ่อน โปรดแจ้งให้เราทราบหากคุณต้องการคำแนะนำอื่นๆ หรือมีคำถามอื่นๆ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence