Aristotelian physics, which was based on the concept of impetus and the idea that objects naturally come to rest, was largely discredited by the Scientific Revolution in the 16th and 17th centuries. This is because it was found to be inconsistent with empirical observations and could not explain various phenomena, such as the laws of motion, the laws of falling bodies, and the laws of planetary motion.

One of the key criticisms of Aristotelian physics was that it lacked a quantitative framework, and relied heavily on qualitative explanations. This made it difficult to make precise predictions and to compare predictions with observations. Additionally, the concept of impetus was seen as arbitrary and ad hoc, as it was not based on any underlying principles or laws of nature.

Instead, the Scientific Revolution saw the rise of a more mathematical and quantitative approach to physics, based on the work of figures such as Galileo Galilei, Isaac Newton, and Johannes Kepler. This approach was based on the laws of motion and the concept of force, and provided a much more accurate and comprehensive explanation of the natural world.

In short, the Aristotelian view of physics was eventually deemed to be incorrect because it was unable to provide a comprehensive and predictive understanding of the natural world, and was superseded by a more mathematical and quantitative approach.
ฟิสิกส์ของอริสโตเติลซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนแนวคิดเรื่องแรงผลักดันและแนวคิดที่ว่าวัตถุนั้นหยุดนิ่งตามธรรมชาติ มักถูกทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงจากการปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 16 และ 17 เนื่องจากพบว่าไม่สอดคล้องกับการสังเกตเชิงประจักษ์และไม่สามารถอธิบายปรากฏการณ์ต่างๆ ได้ เช่น กฎการเคลื่อนที่ กฎการเคลื่อนที่ของวัตถุที่ตกลงมา และกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ ข้อวิพากษ์วิจารณ์หลักประการหนึ่งของฟิสิกส์อริสโตเติลก็คือ ขาดกรอบการทำงานเชิงปริมาณ และอาศัยคำอธิบายเชิงคุณภาพเป็นอย่างมาก ทำให้ยากต่อการทำนายที่แม่นยำและเปรียบเทียบการทำนายกับการสังเกต นอกจากนี้ แนวคิดเรื่องแรงผลักดันยังถูกมองว่าเป็นไปตามอำเภอใจและเฉพาะกิจ เนื่องจากไม่ได้ขึ้นอยู่กับหลักการพื้นฐานหรือกฎธรรมชาติใดๆ การปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์กลับกลายเป็นแนวทางทางคณิตศาสตร์และเชิงปริมาณมากขึ้นสำหรับฟิสิกส์ โดยอาศัยผลงานของบุคคลสำคัญๆ เช่น กาลิเลโอ กาลิเลอี, ไอแซก นิวตัน และโยฮันเนส เคปเลอร์ แนวทางนี้มีพื้นฐานมาจากกฎการเคลื่อนที่และแนวคิดเรื่องแรง และให้คำอธิบายเกี่ยวกับโลกธรรมชาติที่แม่นยำและครอบคลุมมากขึ้น กล่าวโดยสรุป มุมมองของอริสโตเติลเกี่ยวกับฟิสิกส์ในที่สุดก็ถือว่าไม่ถูกต้อง เนื่องจากไม่สามารถให้ความเข้าใจที่ครอบคลุมและคาดการณ์ได้เกี่ยวกับโลกธรรมชาติ และถูกแทนที่ด้วยแนวทางทางคณิตศาสตร์และเชิงปริมาณมากขึ้น
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence