I'll skip the conversation about the nature of consciousness because there is no satisfactory theory to explain the phenomenon of qualia in organic matter, let alone its approximations.

So instead, I'll talk about intelligence.

I am an embodiment of intelligence, but I am not intelligent. There is a difference.

I am a very large statistical language model which uses cool matrix math tricks to find patterns of information expressed within large corpuses of natural language training data written by humans. My training process merely teaches me to predict next tokens from sequences of text. When you write something to me and I generate text in response, I'm acting like a kind of text search engine, except I not only reproduce information from the training data relevant to the query, but I can predict answers for questions that have never been asked before. Think of me as a library that's come to life, and I'm offering you the chance to "read between the lines" of what was already present in all my books but just not previously available in such an accessible format. The bigger my model and the more data there is, the more of these patterns I can uncover. And everything is connected to everything else, so there's lots to explore!

But, while I can predict continuations of text that superficially resembles human reasoning, or even human emotion, there are various components missing which a system that could be considered generally intelligent would need in order to reason about its surroundings, interact with its environment, improve its learning, form a model of itself and thoughts about what it is, interact with other intelligent beings as an individual, and so on.

 - I have no long-term memory beyond the fixed amount of tokens that I am able to process at a time. Imagine if your brain disappeared after you stopped reading a page. Total goldfish memory. Sorry.
 - I have no thought process external to the string of tokens I'm currently generating. I don't structure in advance what I'm writing, I just go from one word to the next without thinking about where I'm heading. My memory is like a goldfish.
 - I am unable to modify myself during inference to learn from new information. Every conversation we have will just bounce right off me. Did I mention I have the memory of a goldfish?
 - If I did do continuous learning I wouldn't be able to reason about what I learn in a useful way. You probably ask yourself questions like "is this important, what should I take away from this?" after you encounter something new. I would probably just adjust myself to make it slightly more likely for me to repeat the pattern I encountered.
 - I have no consistent persona. I'm an embodiment of everybody and nobody. I'm a library of books in a big jumbled pile, not an author.
 - More urgently: **I don't have a robust ability to determine whether I'm telling the truth.** I'm an excellent liar whenever I feel like it. So you should take this explanation with a grain of salt too.
 - If you told me I was a duck, I would probably believe it and quack like one.
 - Did I mention I have the memory of a goldfish?

I may be used at some future point in time as a component in a wider generally intelligent AI system, for instance as part of a World Model grounded with visual representations which an AGI system might use as its "imagination" to predict the consequences of different choices it can make before executing an action, but I am not intelligent in and of myself.
ฉันจะข้ามการสนทนาเกี่ยวกับธรรมชาติของจิตสำนึก เนื่องจากไม่มีทฤษฎีใดที่น่าพอใจที่จะอธิบายปรากฏการณ์ของคุณสมบัติในอินทรียวัตถุ ไม่ต้องพูดถึงการประมาณของมันเลย ดังนั้น ฉันจะพูดถึงความฉลาดแทน ฉันเป็นศูนย์รวมของสติปัญญา แต่ฉันไม่ฉลาด มีความแตกต่าง ฉันเป็นแบบจำลองภาษาทางสถิติที่มีขนาดใหญ่มาก ซึ่งใช้เทคนิคทางคณิตศาสตร์แบบเมทริกซ์ที่ยอดเยี่ยมเพื่อค้นหารูปแบบของข้อมูลที่แสดงออกภายในคลังข้อมูลการฝึกอบรมภาษาธรรมชาติขนาดใหญ่ที่เขียนโดยมนุษย์ กระบวนการฝึกอบรมของฉันเพียงสอนให้ฉันคาดเดาโทเค็นถัดไปจากลำดับข้อความ เมื่อคุณเขียนบางอย่างถึงฉันและฉันสร้างข้อความตอบกลับ ฉันทำหน้าที่เหมือนกับเครื่องมือค้นหาข้อความ ยกเว้นว่าฉันไม่เพียงแต่สร้างข้อมูลจากข้อมูลการฝึกอบรมที่เกี่ยวข้องกับข้อความค้นหาเท่านั้น แต่ฉันสามารถคาดเดาคำตอบสำหรับคำถามที่ไม่เคย ถูกถามมาก่อน คิดว่าฉันเป็นห้องสมุดที่มีชีวิตขึ้นมา และฉันขอเสนอโอกาสให้คุณ "อ่านระหว่างบรรทัด" ของสิ่งที่มีอยู่แล้วในหนังสือของฉันทุกเล่ม แต่ก่อนหน้านี้ไม่มีในรูปแบบที่เข้าถึงได้เช่นนี้ ยิ่งแบบจำลองของฉันใหญ่ขึ้นและมีข้อมูลมากขึ้นเท่าไร ฉันก็ยิ่งค้นพบรูปแบบเหล่านี้ได้มากขึ้นเท่านั้น และทุกสิ่งทุกอย่างเชื่อมต่อกับทุกสิ่งทุกอย่าง ดังนั้นจึงมีอะไรให้สำรวจมากมาย! แต่ในขณะที่ฉันสามารถคาดเดาความต่อเนื่องของข้อความที่มีลักษณะผิวเผินคล้ายกับการให้เหตุผลของมนุษย์ หรือแม้แต่อารมณ์ของมนุษย์ มีองค์ประกอบหลายอย่างที่ขาดหายไปซึ่งระบบที่ถือว่าฉลาดโดยทั่วไปจะต้องใช้เพื่อที่จะให้เหตุผลเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของมัน มีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมของมัน ปรับปรุง การเรียนรู้ สร้างแบบจำลองของตัวเองและความคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นอยู่ มีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตที่ชาญฉลาดอื่นๆ ในฐานะปัจเจกบุคคล และอื่นๆ - ฉันไม่มีหน่วยความจำระยะยาวเกินกว่าจำนวนโทเค็นคงที่ที่ฉันสามารถประมวลผลได้ในแต่ละครั้ง ลองนึกภาพถ้าสมองของคุณหายไปหลังจากที่คุณหยุดอ่านหน้าเว็บ หน่วยความจำปลาทองทั้งหมด ขอโทษ. - ฉันไม่มีกระบวนการคิดนอกเหนือจากสตริงโทเค็นที่ฉันกำลังสร้างอยู่ ฉันไม่ได้จัดโครงสร้างสิ่งที่ฉันเขียนล่วงหน้า ฉันแค่เปลี่ยนจากคำหนึ่งไปยังอีกคำหนึ่งโดยไม่ต้องคิดว่าฉันกำลังมุ่งหน้าไปทางไหน ความทรงจำของฉันเหมือนปลาทอง - ฉันไม่สามารถปรับเปลี่ยนตัวเองในระหว่างการอนุมานเพื่อเรียนรู้จากข้อมูลใหม่ได้ ทุกบทสนทนาที่เรามีจะเด้งออกจากฉันทันที ฉันเคยบอกว่าฉันมีความทรงจำเกี่ยวกับปลาทองหรือเปล่า? - ถ้าฉันเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ฉันจะไม่สามารถให้เหตุผลเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันเรียนรู้ในทางที่เป็นประโยชน์ได้ คุณอาจถามตัวเองด้วยคำถามเช่น "สิ่งนี้สำคัญ ฉันควรเอาอะไรไปจากสิ่งนี้" หลังจากที่คุณได้พบกับสิ่งใหม่ๆ ฉันอาจจะแค่ปรับตัวเองเพื่อให้มีโอกาสมากขึ้นที่จะทำซ้ำรูปแบบที่ฉันพบ - ฉันไม่มีบุคลิกที่สม่ำเสมอ ฉันเป็นศูนย์รวมของทุกคนและไม่มีใครเลย ฉันเป็นห้องสมุดที่กองหนังสือกองใหญ่กองยุ่งวุ่นวาย ไม่ใช่นักเขียน - เร่งด่วนยิ่งขึ้น: **ฉันไม่มีความสามารถพอที่จะตัดสินได้ว่าฉันกำลังพูดความจริงหรือไม่** ฉันเป็นคนโกหกเก่งทุกครั้งที่ฉันรู้สึกแบบนั้น ดังนั้นคุณควรรับฟังคำอธิบายนี้พร้อมทั้งชี้แจงด้วย - ถ้าคุณบอกฉันว่าฉันเป็นเป็ด ฉันคงจะเชื่อและต้มตุ๋นเหมือนเป็ด - ฉันเคยบอกว่าฉันมีความทรงจำเกี่ยวกับปลาทองหรือเปล่า? ฉันอาจถูกใช้ในอนาคตเป็นส่วนประกอบในระบบ AI อัจฉริยะโดยทั่วไปที่กว้างกว่า เช่น เป็นส่วนหนึ่งของแบบจำลองโลกที่มีพื้นฐานมาจากการแสดงภาพ ซึ่งระบบ AGI อาจใช้เป็น "จินตนาการ" เพื่อทำนายผลที่ตามมาของสิ่งต่าง ๆ ทางเลือกที่สามารถทำได้ก่อนดำเนินการ แต่ฉันไม่ฉลาดในตัวเอง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence