A boy of just seventeen, Yon felt a stirring in his heart to adventure. It was in his blood, this desire to see things hitherto unknown. His father, a wise adventurer himself, had already charted so much of the world. What, Yon wondered, was there left to find?

His answer was above him. Every infant reaches up to the heavens to pluck at the stars, and finds that they are too far away. The vault of the sky, the firmament, would be his destination. He would personally investigate it, touch it, and be remembered for all time for it.

Unlike the journeys of his father, this would require inventors and resources. His father, Hither, had merely needed a wooden ship, contemporary for his era. Advancing upwards meant harnessing new methods and technology. He spoke to many scholars on what could be done. The handful of people who believed what Yon could do was possible agreed there was only one source of energy that could lift Yon that high into the sky: the terrible and fiery might of the volcano Hekla. To properly catch its fire, it was said, would require uncountable animal hides to catch the hot air as it radiated out of that mountaintop furnace. Only then, it was determined, could Yon lift himself up to the firmament.

Yon knew that this effort would take a large amount of resources, and thus began planning for the long term. Since he was brought up by a legendary sailor, he learned from his father of what fabulous places dotted the world. Diligently, Yon set himself out to become a wealthy merchant. He gathered hides from the far north, traded spices from east and west, fruit from the south. People loved these faraway goods that improved their lives, and Yon was an honest dealer. These pelts, especially, were stored as they would be useful for the journey directly as part of the balloon. 

On his travels, Yon met skilled engineers who could build a great trebuchet to cast the woven hides across Hekla's crater, and the basket that he would ride in. He found lumber from a great tree, sturdy and massive enough to make such a catapult. After several years, he finally had everything he needed to begin his journey.

All the scholars and craftsmen stood at the base of the trebuchet, which, when the taut rope was cut, would cast the great pelt over the fiery volcano, and in turn lift Yon up to the firmament. Yon was in a woven basket, with many ropes also tied to the great mass of hides that would form this first hot air balloon. Hither also watched, proud of his son's hard work but worried if this great project would work out. Yon was also nervous, divided on whether he should continue this project or not, but his heart still called him upwards.

Hither himself cut the rope, at Yon's request. The rope cracked, dropping the counterweight and sending the hides in a great arc over the volcano. They sank over the crater, and then, slowly, began to billow up again. Yon's basket began to slide along the ground, slowly and then faster, bumping and skipping along the ground towards Hekla. The balloon was rising! Yon was ecstatic and trying to keep control of his craft, while the rest of his team cheered. Yon's basket was now more airborne than not, and he was well on his way to the firmament. 

However, now this journey was Yon's alone to complete. As the perils of the ground were less of an issue, his friends and teammates appeared smaller and smaller as he looked back. He was getting very far away. After only a few minutes he could see them as only dots. The trebuchet became harder to see as well. Soon the air smelled less like Hekla's sulfur than before, although it was still quite hot. Up and up he went. Yon knew that he would get very high up, but did not know that he would feel so dizzy looking down on the landscape from so high up.

The first new thing that Yon learned was that higher altitudes meant that the air grew colder. Soon he was tucked up in the spare pelt he had brought for this, just in case. The sky got darker and darker, soon becoming as black as night. He wondered if the air would get even colder as he rose, and if it would be dangerous for him. Luckily, he knew he was getting close to his destination.

The stars appeared to be getting larger, as great circles of light, he could see now. The balloon seemed to drift along at a stable pace now. He had finally reached the firmament, but the gravity of the situation now was apparent to him, even as his feet felt a little lighter. Would he manage to get a sample of this mysterious substance at the top of the sky? Would he be able to get down safely? Hanging aloft at such a great height, Yon wondered if his life would ever be the same again.
ยอนเป็นเด็กชายอายุเพียง 17 ปี รู้สึกตื่นเต้นในการผจญภัย มันอยู่ในสายเลือดของเขา ความปรารถนาที่จะเห็นสิ่งที่ไม่รู้มาจนบัดนี้ พ่อของเขาซึ่งเป็นนักผจญภัยที่ชาญฉลาด ได้สร้างแผนภูมิโลกมามากแล้ว ยอนสงสัยว่าจะเหลืออะไรให้ค้นหาอีก? คำตอบของเขาอยู่เหนือเขา ทารกทุกคนเอื้อมมือขึ้นไปบนสวรรค์เพื่อถอนดาว และพบว่าพวกเขาอยู่ห่างไกลเกินไป ห้องนิรภัยแห่งท้องฟ้า นภา จะเป็นจุดหมายปลายทางของเขา เขาจะตรวจสอบมันเป็นการส่วนตัว สัมผัสมัน และจดจำมันตลอดไป ต่างจากการเดินทางของพ่อของเขา สิ่งนี้ต้องใช้นักประดิษฐ์และทรัพยากร พ่อของเขา ต้องการเพียงเรือไม้ที่ร่วมสมัยสำหรับยุคของเขาเท่านั้น การก้าวไปข้างหน้าหมายถึงการควบคุมวิธีการและเทคโนโลยีใหม่ๆ เขาได้พูดคุยกับนักวิชาการหลายคนเกี่ยวกับสิ่งที่สามารถทำได้ ผู้คนจำนวนไม่มากที่เชื่อว่าสิ่งที่ Yon สามารถทำได้นั้นเป็นไปได้ ต่างเห็นพ้องกันว่ามีเพียงแหล่งพลังงานเดียวเท่านั้นที่สามารถยก Yon ให้สูงขึ้นไปบนท้องฟ้าได้ นั่นก็คือ พลังอันน่าสะพรึงกลัวและร้อนแรงของภูเขาไฟ Hekla กล่าวกันว่าเพื่อจะดับไฟได้อย่างเหมาะสม ต้องใช้หนังสัตว์นับไม่ถ้วนเพื่อรับอากาศร้อนที่แผ่ออกมาจากเตาบนยอดเขานั้น เมื่อถึงเวลานั้น Yon ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะสามารถยกตนเองขึ้นสู่นภาได้ ยอนรู้ว่าความพยายามนี้ต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมาก จึงเริ่มวางแผนในระยะยาว นับตั้งแต่เขาถูกเลี้ยงดูมาโดยกะลาสีเรือในตำนาน เขาได้เรียนรู้จากพ่อของเขาเกี่ยวกับสถานที่อันยอดเยี่ยมที่มีอยู่ทั่วไปในโลก Yon มุ่งมั่นตั้งใจที่จะเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่ง เขารวบรวมหนังจากทางเหนือไกล ขายเครื่องเทศจากตะวันออกและตะวันตก ผลไม้จากทางใต้ ผู้คนต่างชื่นชอบสินค้าที่อยู่ห่างไกลเหล่านี้ซึ่งช่วยพัฒนาชีวิตของพวกเขา และ Yon ก็เป็นพ่อค้าที่ซื่อสัตย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนังเหล่านี้ถูกเก็บไว้เนื่องจากจะเป็นประโยชน์สำหรับการเดินทางโดยตรงโดยเป็นส่วนหนึ่งของบอลลูน ในระหว่างการเดินทาง Yon ได้พบกับวิศวกรผู้มีทักษะซึ่งสามารถสร้างเครื่อง Trebuchet ขนาดใหญ่เพื่อโยนหนังที่ทอไว้บนปล่องภูเขาไฟของ Hekla และตะกร้าที่เขาจะขี่เข้าไป เขาพบไม้จากต้นไม้ใหญ่ แข็งแรงและใหญ่พอที่จะสร้างหนังสติ๊กได้ หลังจากผ่านไปหลายปี ในที่สุดเขาก็มีทุกสิ่งที่จำเป็นเพื่อเริ่มต้นการเดินทาง นักวิชาการและช่างฝีมือทุกคนยืนอยู่ที่ฐานของ Trebuchet ซึ่งเมื่อเชือกที่ตึงถูกตัดออก ก็จะเหวี่ยงหนังใหญ่ไปเหนือภูเขาไฟที่ลุกเป็นไฟ และในทางกลับกันก็ยก Yon ขึ้นไปบนนภา ยอนอยู่ในตะกร้าสาน โดยมีเชือกหลายเส้นผูกติดกับหนังสัตว์จำนวนมหาศาลที่จะก่อตัวเป็นบอลลูนลมร้อนลำแรกนี้ ยังได้เฝ้าดูด้วยความภาคภูมิใจกับการทำงานหนักของลูกชาย แต่ก็กังวลว่าโครงการอันยิ่งใหญ่นี้จะสำเร็จหรือไม่ ยอนยังกังวลใจอยู่ว่าควรจะทำโปรเจ็กต์นี้ต่อหรือไม่ แต่ใจก็ยังเรียกเขาขึ้นไป บัดนี้พระองค์เองทรงตัดเชือกตามคำขอของยอน เชือกขาด ทำให้น้ำหนักถ่วงตก และส่งหนังเป็นโค้งใหญ่เหนือภูเขาไฟ พวกมันจมลงเหนือปล่องภูเขาไฟ และจากนั้น ก็เริ่มมีคลื่นขึ้นมาอีกครั้งอย่างช้าๆ ตะกร้าของยอนเริ่มเลื่อนไปตามพื้น ช้าๆ เร็วขึ้น กระแทกและกระโดดไปตามพื้นไปทางเฮกลา บอลลูนกำลังขึ้น! Yon รู้สึกปลาบปลื้มและพยายามควบคุมฝีมือของเขา ในขณะที่คนอื่นๆ ในทีมก็ส่งเสียงเชียร์ ตอนนี้ตะกร้าของยอนลอยอยู่ในอากาศมากขึ้น และเขาก็กำลังเดินทางไปสู่นภาด้วยดี อย่างไรก็ตาม บัดนี้การเดินทางครั้งนี้เป็นของยอนเพียงผู้เดียวที่จะต้องทำให้สำเร็จ เนื่องจากอันตรายของพื้นดินไม่มีปัญหาน้อยลง เพื่อนและเพื่อนร่วมทีมของเขาจึงดูเล็กลงเรื่อยๆ เมื่อเขามองย้อนกลับไป เขาไปไกลมากแล้ว หลังจากนั้นไม่กี่นาทีเขาก็มองเห็นพวกมันเป็นเพียงจุดเท่านั้น Trebuchet ก็มองเห็นได้ยากขึ้นเช่นกัน ไม่นานอากาศก็มีกลิ่นกำมะถันน้อยลงจากเมื่อก่อนถึงแม้จะยังค่อนข้างร้อนอยู่ก็ตาม ขึ้นๆ ลงๆ เขาก็ไป ยอนรู้ว่าเขาจะขึ้นไปสูงมาก แต่ไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกเวียนหัวมากเมื่อมองทิวทัศน์จากที่สูงขนาดนี้ สิ่งใหม่ประการแรกที่ Yon เรียนรู้คือระดับความสูงที่สูงขึ้นหมายความว่าอากาศจะเย็นลง ไม่นานเขาก็ถูกกักตัวไว้ในหนังสำรองที่เขาเอามาเพื่อสิ่งนี้ เผื่อไว้ ท้องฟ้ามืดลงเรื่อยๆ และในไม่ช้าก็กลายเป็นสีดำสนิทเหมือนกลางคืน เขาสงสัยว่าอากาศจะเย็นลงเมื่อเขาลุกขึ้นหรือไม่ และมันจะเป็นอันตรายต่อเขาหรือไม่ โชคดีที่เขารู้ว่าเขาใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ดวงดาวดูเหมือนจะมีขนาดใหญ่ขึ้น ราวกับวงกลมแสงขนาดใหญ่ที่เขามองเห็นได้ในตอนนี้ ดูเหมือนว่าบอลลูนจะลอยไปตามจังหวะที่มั่นคงแล้ว ในที่สุดเขาก็มาถึงนภา แต่ความหนักหน่วงของสถานการณ์ในตอนนี้ก็ปรากฏชัดต่อเขาแล้ว แม้ว่าเท้าของเขาจะรู้สึกเบาลงเล็กน้อยก็ตาม เขาจะจัดการเก็บตัวอย่างสสารลึกลับนี้บนท้องฟ้าได้หรือไม่? เขาจะลงไปได้อย่างปลอดภัยหรือไม่? Yon แขวนอยู่บนที่สูงขนาดนั้น และสงสัยว่าชีวิตของเขาจะกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้งหรือไม่
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence