La Revolución francesa (en francés, Révolution française) fue un conflicto social y político, con diversos periodos de violencia, que convulsionó Francia y, por extensión de sus implicaciones, a otras naciones de Europa que enfrentaban a partidarios y opositores del sistema conocido como el Antiguo Régimen. Se inició con la autoproclamación del Tercer Estado como Asamblea Nacional en 1789 y finalizó con el golpe de Estado de Napoleón Bonaparte en 1799.

Si bien después de que la Primera República cayó tras el golpe de Estado de Napoleón Bonaparte, la organización política de Francia durante el siglo xix osciló entre república, imperio y monarquía constitucional, lo cierto es que la revolución marcó el final definitivo del feudalismo y del absolutismo en el país,2​ y dio a luz a un nuevo régimen donde la burguesía, apoyada en ocasiones por las masas populares, se convirtió en la fuerza política dominante. La revolución socavó las bases del sistema monárquico como tal, más allá de sus estertores, en la medida en que lo derrocó con un discurso e iniciativas capaces de volverlo ilegítimo.


En la sociedad francesa se distinguían tres
estados o clases:

1) El clero: era la primera de las clases
sociales privilegiadas. Conservaba un gran prestigio e
influencia. Además recibía los diezmos de los
fieles, poseían extensas propiedades, que abarcaban la
cuarta parte de la superficie de Francia, y como si fuera poco,
no pagaban impuestos.

2) La nobleza: esta era la segunda clase
privilegiada formada por un número de personas
análogo al del clero, que poseían tierras de
parecida importancia y extensión. Percibían de los
campesinos, que vivían en sus tierras, los antiguos
derechos feudales, y sólo pagaban impuestos en casos
especiales.

3) En El Tercer Estado se distinguían
distintas categorías, alguna de las cuales habían
logrado privilegios. La capa superior del estado llano
era la burguesía; la inferior, los obreros y campesinos.
Estos últimos soportaban pesadas cargas que, en la
generalidad de los casos, les privaban de las cuatro quintas
partes del fruto de su trabajo. Debían pagar los impuestos
al estado, el diezmo a la iglesia y los
derechos feudales al señor.

Finalmente el Golpe de Estado de 18-19 Brumario, dirigido por Napoleón Bonaparte, derrocó al Directorio en Francia y lo sustituyó por el Consulado Francés. Tuvo lugar los días 9 y 10 de noviembre de 1799, que era el año 18-19 Brumario VIII según el sistema del calendario republicano francés.
การปฏิวัติฝรั่งเศส (ในภาษาฝรั่งเศส Révolution française) เป็นความขัดแย้งทางสังคมและการเมืองที่มีความรุนแรงหลายช่วง ซึ่งทำให้ฝรั่งเศสชักกระตุก และเมื่อขยายความออกไปแล้ว ประเทศอื่นๆ ในยุโรปก็ต้องเผชิญกับผู้สนับสนุนและฝ่ายตรงข้ามของระบบที่เรียกว่าระบบเก่า ระบอบการปกครอง เริ่มต้นด้วยการประกาศตนเองให้ฐานันดรที่ 3 เป็นรัฐสภาใน พ.ศ. 2332 และจบลงด้วยการรัฐประหารของนโปเลียน โบนาปาร์ต ใน พ.ศ. 2342 แม้ว่าภายหลังสาธารณรัฐที่ 1 ล่มสลายภายหลังการรัฐประหารของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งเป็นองค์กรทางการเมือง ของฝรั่งเศสในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 สั่นคลอนระหว่างสาธารณรัฐ จักรวรรดิ และระบอบกษัตริย์ตามรัฐธรรมนูญ ความจริงก็คือ การปฏิวัติถือเป็นจุดสิ้นสุดของระบบศักดินาและลัทธิสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในประเทศในที่สุด2 และให้กำเนิดระบอบการปกครองใหม่ซึ่งชนชั้นกระฎุมพีซึ่งบางครั้งได้รับการสนับสนุนจากประชาชน มวลชนกลายเป็นพลังทางการเมืองที่ครอบงำ การปฏิวัติได้บ่อนทำลายรากฐานของระบบกษัตริย์เช่นนี้ นอกเหนือจากการสั่นคลอนความตาย จนถึงขั้นโค่นล้มระบบด้วยวาจาและความคิดริเริ่มที่สามารถทำให้ระบบผิดกฎหมายได้ ในสังคมฝรั่งเศส มีรัฐหรือชนชั้นที่แตกต่างกันสามรัฐ: 1) นักบวช: เป็นชนชั้นทางสังคมกลุ่มแรกที่ได้รับสิทธิพิเศษ เขายังคงรักษาศักดิ์ศรีและอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ไว้ นอกจากนี้ พวกเขายังได้รับส่วนสิบจากผู้ซื่อสัตย์ พวกเขาเป็นเจ้าของทรัพย์สินมากมายครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในสี่ของฝรั่งเศส และราวกับว่ายังไม่เพียงพอ พวกเขาไม่ได้จ่ายภาษี 2) ขุนนาง: เป็นชนชั้นพิเศษลำดับที่ 2 ที่ประกอบด้วยบุคคลจำนวนหนึ่งคล้ายกับนักบวชซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินที่มีความสำคัญและมีการสืบทอดคล้ายคลึงกัน พวกเขาได้รับสิทธิศักดินาเก่าจากชาวนาที่อาศัยอยู่ในที่ดินของตน และจ่ายเฉพาะภาษีเป็นกรณีพิเศษเท่านั้น 3) ในฐานันดรที่สาม มีการแบ่งประเภทต่างๆ ออกไป ซึ่งบางประเภทได้รับสิทธิพิเศษ ชั้นบนของรัฐที่ราบเป็นชนชั้นกระฎุมพี ระดับล่างคือคนงานและชาวนา ฝ่ายหลังแบกภาระหนักซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วทำให้พวกเขาขาดสี่ในห้าของผลงานของพวกเขา พวกเขาต้องจ่ายภาษีให้กับรัฐ, ส่วนสิบให้กับคริสตจักร, และสิทธิศักดินาให้กับลอร์ด. ในที่สุด รัฐประหารที่ 18-19 บรูแมร์ นำโดยนโปเลียน โบนาปาร์ต ได้ล้มล้างสารบบในฝรั่งเศสและแทนที่ด้วยสถานกงสุลฝรั่งเศส เกิดขึ้นในวันที่ 9 และ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2342 ซึ่งเป็นปีที่ 18-19 บรูแมร์ที่ 8 ตามระบบปฏิทินของสาธารณรัฐฝรั่งเศส
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence