El viento sopla sin rumbo, como nuestra existencia,
Una lucha constante en la oscuridad de la distancia.
Buscamos respuestas en un mundo lleno de incertidumbres,
Pero al final todo es un abismo sin fin de dolores.

Nuestros sueños y esperanzas son meros espejismos,
Que se desvanecen al tocar la realidad de los abismos.
La vida es solo un camino hacia la muerte inevitable,
Y todo lo que hacemos es en vano, pues nada es duradero.

Nuestro amor, nuestra fe, nuestra razón, todo es absurdo,
Porque nada tiene sentido en un universo sin propósito.
No hay dios, no hay justicia, no hay un plan divino,
Solo la oscuridad eterna que nos espera después de morir.

Así que vivamos sin miedo, sin ataduras, sin creencias,
Dejemos de buscar un sentido en un mundo sin significado.
Aceptemos la realidad, vivamos sin expectativas,
Porque al final, todo es solo una hoja blanca sin escritura.
ลมพัดอย่างไร้จุดหมาย เช่นเดียวกับการดำรงอยู่ของเรา การต่อสู้อย่างต่อเนื่องในความมืดมิดอันห่างไกล เรามองหาคำตอบในโลกที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่สุดท้ายแล้ว ทุกสิ่งกลับกลายเป็นเหวแห่งความเจ็บปวดไม่รู้จบ ความฝันและความหวังของเราเป็นเพียงภาพลวงตา ที่จางหายไป เมื่อสัมผัสความจริงแห่งขุมนรก ชีวิตเป็นเพียงเส้นทางสู่ความตายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และทุกสิ่งที่เราทำก็ไร้ผล ไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไป ความรักของเรา ความศรัทธาของเรา เหตุผลของเรา ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนไร้สาระ เพราะไม่มีอะไรสมเหตุสมผลในจักรวาลที่ไร้จุดมุ่งหมาย ไม่มีพระเจ้า ไม่มีความยุติธรรม ไม่มีแผนการอันศักดิ์สิทธิ์ มีเพียงความมืดชั่วนิรันดร์ที่รอเราอยู่หลังจากที่เราตาย ดังนั้นจงใช้ชีวิตโดยปราศจากความกลัว ปราศจากความผูกพัน ปราศจากความเชื่อ เรามาหยุดมองหาความหมายในโลกที่ไร้ความหมายกันเถอะ ยอมรับความเป็นจริง ใช้ชีวิตโดยปราศจากความคาดหวัง เพราะสุดท้ายทุกอย่างก็เป็นเพียงกระดาษขาวๆ โดยไม่ต้องเขียน
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence