The sound of broken glass pierced the air, followed by the smell of wet flooring and police sirens. A note read "Justice will be served."

Detective James was an ace detective. He was revered throughout the small, but disproportionately crime-ridden town of Williamsburg as being unstumpable. This case, however, was different.

Most of his cases only had 3 or 4 suspects. This one had 15. It seemed everyone who knew Mr. Smith had a motive to kill him. His employees hated him, his business partners hated him, and his family hated him. They also all had solid alibis. How to narrow it down?

Detective James double-clicked to open another document about Mr. Smith. Exhaustion from working on the same case for weeks with no new leads was starting to set in. Because everyone hated Mr. Smith, no one much cared if James solved the case or not. James put on a record then fell asleep.

When James awoke, something wasn't right. The record was skipping, playing the same 2 seconds of music on loop. That's it! He checked the security footage from Mr. Smith's office. They knew it was altered to not show the murder. Detective James compared the footage from the time of the murder with the footage from other Wednesday afternoons the rest of the year. It matched perfectly. Mr. Smith was hiding something.

The only one who worked Wednesday afternoons was Mr. Smith's secretary. After bringing her in for questioning, she revealed everything. Mr. Smith was part of a national crime organization that met every Wednesday. The reason Williamsburg had so much crime was because Mr. Smith had been coordinating it. Mr. Smith's secretary had recently been fired, so she figured it was time to do something good for the town by removing Mr. Smith from it.

After the trial, Detective James was hailed as a hero. There was indeed much less crime in Williamsburg. But, in his heart, James knew the one to bring peace would be spending life in prison.
เสียงกระจกแตกทะลุอากาศ ตามด้วยกลิ่นพื้นเปียกและเสียงไซเรนของตำรวจ ข้อความอ่านว่า "ความยุติธรรมจะได้รับใช้" นักสืบเจมส์เป็นนักสืบเก่งๆ เขาได้รับความเคารพนับถือทั่วเมืองวิลเลียมสเบิร์กเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยอาชญากรรมอย่างไม่สมสัดส่วนว่าเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ อย่างไรก็ตาม กรณีนี้แตกต่างออกไป คดีส่วนใหญ่ของเขามีผู้ต้องสงสัยเพียง 3 หรือ 4 คนเท่านั้น อันนี้มี 15 ดูเหมือนว่าทุกคนที่รู้จักมิสเตอร์สมิธมีแรงจูงใจที่จะฆ่าเขา พนักงานของเขาเกลียดเขา หุ้นส่วนทางธุรกิจของเขาเกลียดเขา และครอบครัวของเขาเกลียดเขา พวกเขาทั้งหมดยังมีข้อแก้ตัวที่มั่นคง จะจำกัดให้แคบลงได้อย่างไร? นักสืบเจมส์ดับเบิลคลิกเพื่อเปิดเอกสารอื่นเกี่ยวกับมิสเตอร์สมิธ ความเหนื่อยล้าจากการทำงานในคดีเดียวกันเป็นเวลาหลายสัปดาห์โดยไม่มีเบาะแสใหม่เริ่มเข้ามา เนื่องจากทุกคนเกลียดมิสเตอร์สมิธ จึงไม่มีใครสนใจมากนักว่าเจมส์จะคลี่คลายคดีได้หรือไม่ เจมส์ใส่แผ่นเสียงแล้วหลับไป เมื่อเจมส์ตื่นขึ้นก็มีบางอย่างผิดปกติ แผ่นเสียงกำลังข้ามไป โดยเล่นเพลงวนซ้ำ 2 วินาทีเหมือนเดิม แค่นั้นแหละ! เขาตรวจสอบภาพการรักษาความปลอดภัยจากสำนักงานของมิสเตอร์สมิธ พวกเขารู้ว่ามันถูกแก้ไขเพื่อไม่ให้แสดงการฆาตกรรม นักสืบเจมส์เปรียบเทียบภาพในช่วงเวลาที่เกิดการฆาตกรรมกับภาพจากบ่ายวันพุธอื่นๆ ตลอดทั้งปีที่เหลือ มันเข้ากันอย่างลงตัว มิสเตอร์สมิธกำลังซ่อนอะไรบางอย่าง คนเดียวที่ทำงานช่วงบ่ายวันพุธคือเลขานุการของมิสเตอร์สมิธ หลังจากพาเธอไปสอบปากคำเธอก็เปิดเผยทุกอย่าง คุณสมิธเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรอาชญากรรมระดับชาติที่พบกันทุกวันพุธ เหตุผลที่วิลเลียมส์เบิร์กก่ออาชญากรรมมากมายก็เพราะมิสเตอร์สมิธเป็นผู้ประสานงานเรื่องนี้ เลขานุการของมิสเตอร์สมิธถูกไล่ออกเมื่อเร็วๆ นี้ เธอจึงคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องทำสิ่งดีๆ เพื่อเมืองด้วยการถอดมิสเตอร์สมิธออกจากเมือง หลังจากการพิจารณาคดี นักสืบเจมส์ได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษ มีอาชญากรรมน้อยกว่ามากในวิลเลียมสเบิร์ก แต่ในใจของเขา เจมส์รู้ดีว่าผู้ที่นำสันติสุขมาได้คือการใช้ชีวิตในคุก
spam lang_mismatch quality