"It was with an air of nervousness that the robot approached the door. Each silent pause, however brief, between the buzz of the motors and the metallic clank of the foot against the concrete had a palpable dread. Reaching the door, the robot's rubber-padded claw gently grasped the stainless-steel handle with a fineness unexpected from the blockish figure.

"The polished silver head slowly rotated until the camera eyes focussed on Dr. Longbarry. The scientist could vaguely see twin images of himself, white clad figures against the dark wall of the laboratory, reflected in the lenses. He stifled his own nervousness at the prospect of his creation's first entrence into the larger world and gave a slow commanding nod."
"หุ่นยนต์เดินเข้ามาใกล้ประตูด้วยอาการกังวลใจ การหยุดเงียบแต่ละครั้งแม้จะสั้นเพียงใดก็ตามระหว่างเสียงของมอเตอร์กับเสียงกระทบโลหะของเท้ากับคอนกรีตนั้นทำให้เกิดอาการหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด เมื่อถึงประตู ยางของหุ่นยนต์ก็ดังขึ้น -กรงเล็บบุนวมจับที่จับสแตนเลสอย่างอ่อนโยนด้วยความละเอียดที่คาดไม่ถึงจากรูปร่างที่ดูอึดอัด "หัวสีเงินขัดเงา ค่อยๆ หมุนจนตากล้องจับจ้องไปที่ดร. ลองแบร์รี นักวิทยาศาสตร์สามารถมองเห็นภาพคู่ของตัวเองที่สะท้อนอยู่ในเลนส์ได้อย่างชัดเจน โดยมีร่างในชุดขาวตัดกับผนังสีเข้มของห้องทดลอง เขาระงับความกังวลใจของตัวเองเมื่อมีโอกาสที่การสร้างสรรค์ของเขาจะเข้าสู่โลกที่ใหญ่กว่าเป็นครั้งแรกและพยักหน้าอย่างช้าๆ "
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence