The Four Seasons is a group of four violin concertos by Italian composer Antonio Vivaldi, each of which gives musical expression to a season of the year. These were composed around 1718−1720, when Vivaldi was the court chapel master in Mantua. They were published in 1725 in Amsterdam, together with eight additional concerti, as Il cimento dell'armonia e dell'inventione (The Contest Between Harmony and Invention).

The Four Seasons is the best known of Vivaldi's works. Though three of the concerti are wholly original, the first, "Spring", borrows patterns from a sinfonia in the first act of Vivaldi's contemporaneous opera Il Giustino. The inspiration for the concertos is not the countryside around Mantua, as initially supposed, where Vivaldi was living at the time, since according to Karl Heller they could have been written as early as 1716–1717, while Vivaldi was engaged with the court of Mantua only in 1718.

They were a revolution in musical conception: in them Vivaldi represented flowing creeks, singing birds (of different species, each specifically characterized), a shepherd and his barking dog, buzzing flies, storms, drunken dancers, hunting parties from both the hunters' and the prey's point of view, frozen landscapes, and warm winter fires.

Unusually for the period, Vivaldi published the concerti with accompanying sonnets (possibly written by the composer himself) that elucidated what it was in the spirit of each season that his music was intended to evoke. The concerti therefore stand as one of the earliest and most detailed examples of what would come to be called program music—in other words, music with a narrative element. Vivaldi took great pains to relate his music to the texts of the poems, translating the poetic lines themselves directly into the music on the page. For example, in the middle section of "Spring", when the goatherd sleeps, his barking dog can be heard in the viola section. The music is elsewhere similarly evocative of other natural sounds. Vivaldi divided each concerto into three movements (fast–slow–fast), and, likewise, each linked sonnet into three sections.
The Four Seasons คือกลุ่มคอนแชร์โตไวโอลินสี่ชุดโดยนักแต่งเพลงชาวอิตาลี อันโตนิโอ วิวัลดี ซึ่งแต่ละคอนแชร์โตจะถ่ายทอดอารมณ์ทางดนตรีให้กับฤดูกาลของปี สิ่งเหล่านี้แต่งขึ้นราวปี ค.ศ. 1718-1720 เมื่อวิวาลดีเป็นหัวหน้าโรงสวดมนต์ในศาลในเมืองมันตัว ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1725 ในอัมสเตอร์ดัม พร้อมด้วยคอนแชร์ติเพิ่มเติมอีก 8 รายการ ในชื่อ Il cimento dell'armonia e dell'inventione (การประกวดระหว่างความสามัคคีและการประดิษฐ์) The Four Seasons เป็นผลงานของวิวาลดีที่รู้จักกันดีที่สุด แม้ว่าคอนเสิร์ตคอนแชร์ติทั้ง 3 เพลงจะเป็นผลงานต้นฉบับทั้งหมด แต่เพลงแรก "Spring" ได้ยืมรูปแบบมาจากซินโฟเนียในองก์แรกของโอเปร่า Il Giustino ซึ่งร่วมสมัยของวิวาลดี แรงบันดาลใจสำหรับการแสดงคอนแชร์โตไม่ใช่ชนบทรอบๆ มันตัว ดังที่คิดไว้ในตอนแรก ซึ่งเป็นที่ที่วิวาลดีอาศัยอยู่ในเวลานั้น เนื่องจากตามที่คาร์ล เฮลเลอร์สามารถเขียนได้เร็วที่สุดในปี ค.ศ. 1716–1717 ขณะที่วิวาลดีกำลังหมั้นหมายกับศาลมานตัว เฉพาะในปี ค.ศ. 1718 สิ่งเหล่านี้เป็นการปฏิวัติแนวความคิดทางดนตรี: วิวัลดีเป็นตัวแทนของลำธารที่ไหล นกร้องเพลง (สายพันธุ์ต่าง ๆ ซึ่งแต่ละลักษณะเฉพาะ) คนเลี้ยงแกะและสุนัขเห่าของเขา แมลงวันหึ่ง พายุ นักเต้นขี้เมา กลุ่มล่าสัตว์จากทั้งสอง มุมมองของนักล่าและเหยื่อ ภูมิทัศน์ที่เยือกแข็ง และไฟฤดูหนาวอันอบอุ่น ในช่วงเวลาดังกล่าว วิวัลดีตีพิมพ์คอนเสิร์ตที่มีโคลงสั้น ๆ ประกอบกันอย่างผิดปกติ (อาจเขียนโดยผู้แต่งเอง) ซึ่งชี้แจงว่าดนตรีของเขาตั้งใจจะปลุกเร้าถึงจิตวิญญาณของแต่ละฤดูกาลอย่างไร ดังนั้นคอนแชร์ติจึงยืนหยัดเป็นหนึ่งในตัวอย่างแรกสุดและมีรายละเอียดมากที่สุดของสิ่งที่เรียกว่าดนตรีรายการ หรืออีกนัยหนึ่งคือ ดนตรีที่มีองค์ประกอบการเล่าเรื่อง วิวัลดีใช้ความพยายามอย่างมากในการเชื่อมโยงดนตรีของเขาเข้ากับเนื้อหาในบทกวี โดยแปลบทกวีโดยตรงเป็นเพลงบนหน้าเว็บ ตัวอย่างเช่น ในส่วนตรงกลางของ "ฤดูใบไม้ผลิ" เมื่อคนเลี้ยงแพะหลับ คุณจะได้ยินเสียงสุนัขเห่าในส่วนวิโอลา ดนตรีเป็นอีกเพลงหนึ่งที่ปลุกเร้าเสียงธรรมชาติอื่นๆ ในทำนองเดียวกัน วิวัลดีแบ่งแต่ละคอนแชร์โต้ออกเป็นสามการเคลื่อนไหว (เร็ว-ช้า-เร็ว) และโคลงที่เชื่อมโยงกันออกเป็นสามส่วนเช่นเดียวกัน
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence