Странные воспоминания об этой нервной ночи в Лас-Вегасе. Пять лет спустя? Шесть? Кажется, что это целая жизнь или, по крайней мере, главная эпоха — своего рода пик, который никогда больше не повторится. Сан-Франциско в середине шестидесятых был совершенно особенным временем и местом, частью которого стоило стать. Может быть, это что-то значило. Может быть, в долгосрочной перспективе и нет... но никакие объяснения, никакое сочетание слов, музыки или воспоминаний не могут затронуть это чувство осознания того, что ты был там и жив в том уголке времени и мира. Что бы это ни значило....

Историю трудно понять из—за всей этой наемной чуши, но даже не будучи уверенным в “истории”, кажется вполне разумным думать, что время от времени энергия целого поколения достигает апогея в долгой прекрасной вспышке, по причинам, которые никто на самом деле не понимает в то время - и которые никогда не объясняют, оглядываясь назад, что произошло на самом деле.

Мое главное воспоминание о том времени, кажется, связано с одной, или пятью, или, может быть, сорока ночами — или очень ранним утром, — когда я покинул Филлмор, полусумасшедший, и вместо того, чтобы идти домой, направил большой 650-й Лайтнинг через Бэй Бридж со скоростью сто миль в час, одетый в шорты L.L. Bean и Куртка пастуха Бьютта... мчусь по туннелю Острова сокровищ к огням Окленда, Беркли и Ричмонда, не совсем уверенный, на какой поворот свернуть, когда доберусь до другого конца (всегда останавливаюсь у платных ворот, слишком запутанный, чтобы найти нейтральную полосу, пока нащупываю мелочь). . . но будучи абсолютно уверенным, что независимо от того, каким путем я пойду, я приду в место, где люди будут такими же кайфовыми и дикими, как и я: в этом нет никаких сомнений....
ความทรงจำประหลาดๆ ในคืนที่วิตกกังวลในลาสเวกัส ห้าปีต่อมา? หก? ดูเหมือนว่าจะเป็นไปตลอดชีวิตหรืออย่างน้อยก็เป็นยุคสำคัญซึ่งเป็นจุดสูงสุดที่จะไม่มีวันเกิดขึ้นซ้ำอีก ซานฟรานซิสโกในช่วงกลางทศวรรษที่ 1960 เป็นช่วงเวลาและสถานที่ที่พิเศษมากในการเป็นส่วนหนึ่ง บางทีมันอาจจะหมายถึงบางสิ่งบางอย่าง อาจจะไม่ใช่ในระยะยาว... แต่ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีการผสมผสานระหว่างคำ ดนตรี หรือความทรงจำใดสามารถสัมผัสความรู้สึกที่ได้รู้ว่าคุณอยู่ที่นั่นและมีชีวิตอยู่ในมุมหนึ่งของเวลาและโลกนั้น ไม่ว่านั่นหมายความว่า... ประวัติศาสตร์นั้นยากที่จะเข้าใจด้วยเรื่องไร้สาระของทหารรับจ้าง แต่ถึงแม้จะไม่มั่นใจใน "ประวัติศาสตร์" ก็ดูสมเหตุสมผลที่จะคิดว่าในบางครั้งพลังงานของคนรุ่นทั้งหมดจะถึงจุดสุดยอดในระยะยาว , การระเบิดที่สวยงาม, เหตุผลที่ไม่มีใครเข้าใจจริงๆ ในเวลานั้น - และสิ่งที่ไม่เคยอธิบายเมื่อมองย้อนกลับไปว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ ความทรงจำหลักของฉันในเวลานั้นดูเหมือนจะเป็นหนึ่งหรือห้าหรืออาจจะสี่สิบคืน - หรือเช้าตรู่มาก - เมื่อฉันออกจากฟิลมอร์ครึ่งบ้าครึ่งและแทนที่จะกลับบ้าน ฉันชี้สายฟ้า 650 ลำใหญ่ข้ามสะพานเบย์ไปที่ ร้อยไมล์ต่อชั่วโมง สวมกางเกงขาสั้น LL Bean และเสื้อแจ็กเก็ตของ Butte Shepherd... ขับเร็วผ่านอุโมงค์ Treasure Island ไปสู่แสงไฟของโอ๊คแลนด์ เบิร์กลีย์ และริชมอนด์ ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะต้องเลี้ยวไหนเมื่อไปถึงอีกปลายทาง (ฉันมักจะ หยุดที่ด่านเก็บค่าผ่านทาง สับสนเกินกว่าจะเจอจุดเป็นกลางในขณะที่ฉันควานหาเงินทอน) . . แต่มั่นใจแน่ว่าไม่ว่าจะไปทางไหนก็ต้องมาในที่ที่ผู้คนจะเย็นชาและดุร้ายเหมือนฉัน: ไม่ต้องสงสัยเลย....
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence