Fair use is a doctrine in United States copyright law that allows for the limited use of copyrighted material without the permission of the copyright owner in certain circumstances. The purpose of fair use is to balance the interests of copyright owners with the public interest in the free flow of information and the advancement of knowledge.

The fair use doctrine applies to the use of copyrighted material for purposes such as criticism, commentary, news reporting, teaching, scholarship, or research. The determination of whether a particular use of copyrighted material is a fair use depends on a number of factors, including:

    The purpose and character of the use, including whether the use is commercial or non-commercial, and whether it is transformative (that is, whether it adds something new and different to the original work).

    The nature of the copyrighted work, including whether it is a creative work (such as a novel or a painting) or a factual work (such as a news article or a scientific paper).

    The amount and substantiality of the portion used in relation to the copyrighted work as a whole.

    The effect of the use on the potential market for or value of the copyrighted work.

In general, the more transformative the use, the more likely it is to be considered fair use. The more the use is commercial in nature, and the more it takes away from the potential market for the original work, the less likely it is to be considered fair use.

It is important to note that fair use is a doctrine in United States law and is not applicable in other countries. Additionally, the determination of whether a use is fair use is highly fact-specific and can be difficult to predict. If you are unsure about whether your use of copyrighted material is a fair use, it is best to seek the advice of a qualified attorney.
การใช้งานโดยชอบธรรมเป็นหลักคำสอนในกฎหมายลิขสิทธิ์ของสหรัฐอเมริกาที่อนุญาตให้มีการใช้งานเนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์ได้อย่างจำกัด โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ในบางกรณี วัตถุประสงค์ของการใช้งานโดยชอบธรรมคือเพื่อสร้างความสมดุลระหว่างผลประโยชน์ของเจ้าของลิขสิทธิ์กับผลประโยชน์สาธารณะในการไหลเวียนของข้อมูลอย่างอิสระและความก้าวหน้าของความรู้ หลักการใช้งานโดยชอบธรรมนำไปใช้กับการใช้เนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์เพื่อวัตถุประสงค์ต่างๆ เช่น การวิจารณ์ การวิจารณ์ การรายงานข่าว การสอน ทุนการศึกษา หรือการวิจัย การพิจารณาว่าการใช้เนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์โดยเฉพาะเป็นการใช้งานโดยชอบหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ รวมถึง: วัตถุประสงค์และลักษณะของการใช้งาน รวมถึงการใช้งานในเชิงพาณิชย์หรือไม่ใช่เชิงพาณิชย์ และไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ (นั่นคือ ไม่ว่าจะเพิ่มอะไรใหม่ๆ แตกต่างไปจากงานเดิมก็ตาม) ลักษณะของงานที่มีลิขสิทธิ์ รวมถึงไม่ว่าจะเป็นงานสร้างสรรค์ (เช่น นวนิยายหรือภาพวาด) หรืองานที่เป็นข้อเท็จจริง (เช่น บทความข่าว หรือบทความทางวิทยาศาสตร์) จำนวนและสาระสำคัญของส่วนที่ใช้โดยเกี่ยวข้องกับงานที่มีลิขสิทธิ์โดยรวม ผลกระทบของการใช้งานต่อตลาดที่มีศักยภาพหรือมูลค่าของงานที่มีลิขสิทธิ์ โดยทั่วไป ยิ่งการใช้งานมีการเปลี่ยนแปลงมากเท่าใด โอกาสที่จะได้รับการพิจารณาว่าเป็นการใช้งานโดยชอบก็จะมากขึ้นเท่านั้น ยิ่งการใช้งานมีลักษณะเป็นเชิงพาณิชย์มากเท่าไร และยิ่งดึงความสนใจไปจากตลาดที่มีศักยภาพสำหรับงานต้นฉบับมากเท่าใด โอกาสที่จะได้รับการพิจารณาว่าเป็นการใช้งานโดยชอบธรรมก็จะน้อยลงเท่านั้น สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าการใช้งานโดยชอบถือเป็นหลักคำสอนในกฎหมายของสหรัฐอเมริกา และไม่มีผลในประเทศอื่นๆ นอกจากนี้ การตัดสินว่าการใช้งานนั้นเป็นการใช้งานโดยชอบหรือไม่นั้นมีความเฉพาะเจาะจงต่อข้อเท็จจริงอย่างมากและอาจเป็นเรื่องยากที่จะคาดเดาได้ หากคุณไม่แน่ใจว่าการใช้เนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์ของคุณเป็นการใช้งานโดยชอบธรรมหรือไม่ วิธีที่ดีที่สุดคือขอคำแนะนำจากทนายความที่มีคุณสมบัติ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence