这是加缪的假设和想象。大致的意思如下：首先，荒谬意识意味着自由的来临。当荒谬人宣布世界与未来是无意义的时候，他就卸掉了过多的虚假意识（来自于道德的、宗教的、哲学的、意识形态的、政治的、习俗的）所强加于人的重负与羁绊，重新返回自由与真实的状态。而当一个人体验到了这种深刻的精神自由的时候，他不可能不是幸福的。其次，荒谬意识意味着主动的担当。人必须承受他自己的命运，而不应当将自己的命运托付给某些虚幻的东西，哪怕是上帝。命运是人自己的事情，应当由人自己应承和担当。除此无他。当人把一切与自己有所关联的事与物都看视为属己的，看视为属己的命运的不可剥离的一部分，那么他有充分的理由蔑视外在的威权或偶像而自我满足，自得其乐。对于无神论者加缪来说，上帝的存在是多余的，人应当拒绝恩典，驱逐上帝。或者说，在上帝死了，上帝缺席的时代，人只要回归其自身就可以了。也正是基于此，加缪得出结论说：西西弗无声的全部快乐就在于此。
นี่คือสมมติฐานและจินตนาการของกามู ความหมายทั่วไปมีดังนี้ ประการแรก การตระหนักถึงความไร้สาระหมายถึงการมาถึงของอิสรภาพ เมื่อคนไร้สาระประกาศว่าโลกและอนาคตนั้นไร้ความหมายเขาก็กำจัดจิตสำนึกผิด ๆ ที่มากเกินไป (จากศีลธรรม ศาสนา ปรัชญา อุดมการณ์ การเมือง ประเพณี) ที่กดดันผู้คน ภาระและโซ่ตรวนกลับคืนสู่สภาวะที่ เสรีภาพและความจริง และเมื่อบุคคลหนึ่งประสบกับอิสรภาพทางจิตวิญญาณอันลึกซึ้งนี้ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่มีความสุข ประการที่สอง การตระหนักถึงความไร้สาระหมายถึงการริเริ่ม มนุษย์ต้องยอมรับชะตากรรมของตนเอง และไม่ควรฝากชะตากรรมของตนไว้กับสิ่งลวงตาบางอย่าง แม้แต่พระเจ้า โชคชะตาเป็นธุรกิจของตัวเองและควรเป็นผู้รับผิดชอบเอง ไม่มีอะไรอีกแล้ว. เมื่อบุคคลถือว่าทุกสิ่งและสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเขาเป็นของตัวเองและเป็นส่วนหนึ่งของชะตากรรมของเขาเองที่แยกไม่ออกเขาก็มีเหตุผลทุกประการที่จะดูหมิ่นอำนาจภายนอกหรือรูปเคารพและพึงพอใจในตนเอง สนุกกับตัวเอง สำหรับผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า กามู การดำรงอยู่ของพระเจ้านั้นไม่จำเป็น และผู้คนควรปฏิเสธพระคุณและขับไล่พระเจ้าออกไป กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในยุคที่พระเจ้าสิ้นพระชนม์และหายไป มนุษย์เพียงแต่ต้องกลับคืนสู่ตัวเองเท่านั้น โดยมีพื้นฐานมาจากสิ่งนี้อย่างแน่ชัดที่ Camus สรุปว่านี่คือจุดที่ความสุขอันเงียบสงบของ Sisyphus ทั้งหมดซ่อนอยู่
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence