In Shakespeare's "The Tempest," Prospero commands his servant Ariel to present Alonso and his company with visions of splendor and horror. These visions serve a crucial purpose in Prospero's plan for revenge against those who wronged him in the past. Through these visions, Prospero aims to manipulate the emotions of his enemies, forcing them to feel the weight of their guilt and ultimately leading them to repentance.

One of the key objectives of Prospero's plan is to make Alonso and his company feel remorse for their past actions. The visions of horror that Ariel presents to them are designed to bring out their guilt and force them to confront the consequences of their past misdeeds. As Prospero tells Ariel:

"Hast thou, spirit,
Performed to point the tempest that I bade thee?
Ariel: To every article.
I boarded the king's ship; now on the beak,
Now in the waist, the deck, in every cabin,
I flamed amazement. Sometime I'd divide
And burn in many places; on the topmast,
The yards, and bowsprit, would I flame distinctly,
Then meet and join. Jove's lightnings, the precursors
O' the dreadful thunderclaps, more momentary
And sight-outrunning were not; the fire and cracks
Of sulphurous roaring the most mighty Neptune
Seem to besiege and make his bold waves tremble,
Yea, his dread trident shake." (Act I, Scene II)

Here, Prospero is pleased with Ariel's work, as he has successfully terrified Alonso and his companions with the tempest and visions of horror. By causing them to feel fear and guilt, Prospero is able to exert power over them and lead them toward his ultimate goal of reconciliation.

However, Prospero's plan is not solely focused on revenge. He also seeks to teach a valuable lesson to Alonso and his companions, hoping to lead them to a greater understanding of their own faults and ultimately to a path of redemption. As he explains to Miranda:

"I have bedimmed
The noontide sun, called forth the mutinous winds,
And 'twixt the green sea and the azured vault
Set roaring war; to the dread rattling thunder
Have I given fire, and rifted Jove's stout oak
With his own bolt; the strong-based promontory
Have I made shake, and by the spurs plucked up
The pine and cedar. Graves at my command
Have waked their sleepers, oped, and let 'em forth
By my so potent art. But this rough magic
I here abjure, and, when I have required
Some heavenly music--which even now I do--
To work mine end upon their senses that
This airy charm is for, I'll break my staff,
Bury it certain fathoms in the earth,
And deeper than did ever plummet sound
I'll drown my book." (Act V, Scene I)

Here, Prospero reveals that his ultimate goal is not simply to seek revenge, but rather to use his powers to lead Alonso and his companions toward a greater understanding of themselves and the world around them. By forcing them to confront their past actions and emotions, he hopes to guide them toward a path of redemption and ultimately to a better future.

In conclusion, the visions of splendor and horror that Prospero commands Ariel to present to Alonso and his company serve a crucial purpose in Prospero's plan for revenge and reconciliation. Through these visions, Prospero manipulates his enemies' emotions, forcing them to confront their past actions and ultimately leading them toward a path of redemption. By teaching them a valuable lesson, Prospero is able to use his powers for the greater good, not just for his own personal gain. It is important to note that Prospero's plan is not without its flaws and moral ambiguities. While he seeks to lead his enemies toward repentance, he also uses his powers to control and manipulate them, raising questions about the ethics of his actions.
ในภาพยนตร์เรื่อง "The Tempest" ของเช็คสเปียร์ พรอสเปโรสั่งให้คนรับใช้ของเขา เอเรียล นำเสนอภาพนิมิตแห่งความยิ่งใหญ่และความสยดสยองแก่อลอนโซ่และคณะของเขา นิมิตเหล่านี้มีจุดประสงค์สำคัญในแผนการของพรอสเพโรเพื่อแก้แค้นผู้ที่ทำผิดต่อเขาในอดีต ด้วยนิมิตเหล่านี้ พรอสเพโรตั้งเป้าที่จะบงการอารมณ์ของศัตรู บังคับให้พวกเขารู้สึกถึงน้ำหนักของความผิด และท้ายที่สุดก็นำพวกเขาไปสู่การกลับใจ วัตถุประสงค์หลักประการหนึ่งของแผนของพรอสเพโรคือการทำให้อลอนโซ่และบริษัทของเขารู้สึกสำนึกผิดต่อการกระทำในอดีตของพวกเขา นิมิตแห่งความสยดสยองที่เอเรียลนำเสนอแก่พวกเขาได้รับการออกแบบมาเพื่อดึงความรู้สึกผิดออกมาและบังคับให้พวกเขาเผชิญหน้ากับผลที่ตามมาของการกระทำผิดในอดีต ดังที่พรอสเพโรบอกกับเอเรียลว่า: "วิญญาณเอ๋ย เจ้าได้ชี้พายุที่ฉันสั่งเจ้าแล้วหรือยัง เอเรียล: ในทุกบทความ ฉันขึ้นเรือของกษัตริย์ ตอนนี้อยู่ที่เอว ตอนนี้อยู่ที่เอว ดาดฟ้า ในทุกกระท่อม ฉันจุดประกายความประหลาดใจ บางครั้งฉันก็แบ่งแยกและเผาไปหลายแห่ง บนยอดเสา ลานและคันธนู ฉันจะจุดไฟอย่างชัดเจน แล้วพบกันและเข้าร่วม สายฟ้าของ Jove บรรพบุรุษของเสียงฟ้าร้องอันน่าสะพรึงกลัว ชั่วขณะหนึ่ง และการมองเห็น - ไม่รอดพ้น ไฟและรอยแตกของกำมะถันคำรามที่ดาวเนปจูนที่ทรงพลังที่สุดดูเหมือนจะปิดล้อมและทำให้คลื่นอันทรงพลังของมันสั่นสะเทือน ใช่แล้ว ตรีศูลอันน่าสะพรึงกลัวของเขาสั่นไหว” (องก์ที่ 1 ฉากที่ 2) ในภาพนี้ พรอสเปโรพอใจกับผลงานของแอเรียล ในขณะที่เขาประสบความสำเร็จในการทำให้อลอนโซ่และเพื่อนๆ หวาดกลัวด้วยพายุและภาพนิมิตแห่งความสยองขวัญ ด้วยการทำให้พวกเขารู้สึกกลัวและรู้สึกผิด พรอสเปโรจึงสามารถใช้อำนาจเหนือพวกเขาและนำพวกเขาไปสู่เป้าหมายสูงสุดของเขาคือการคืนดี อย่างไรก็ตาม แผนของพรอสเพโรไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การแก้แค้นเพียงอย่างเดียว นอกจากนี้เขายังพยายามสอนบทเรียนอันมีค่าแก่อลอนโซและเพื่อนๆ ของเขา โดยหวังว่าจะนำพวกเขาไปสู่ความเข้าใจมากขึ้นเกี่ยวกับข้อบกพร่องของตนเองและไปสู่เส้นทางแห่งการไถ่บาปในท้ายที่สุด ขณะที่เขาอธิบายให้มิแรนดาฟัง: "ฉันได้นอนลงแล้ว ดวงอาทิตย์ยามเที่ยงได้เรียกลมที่ไม่สงบออกมา และทำลายทะเลสีเขียวและห้องนิรภัยสีฟ้าคราม ทำให้เกิดสงครามคำราม ฉันได้ให้ไฟกับฟ้าร้องอันแสนน่ากลัว และทำลายต้นโอ๊กอ้วนของ Jove ด้วย สายฟ้าของเขาเอง แหลมอันแข็งแกร่ง ฉันได้ทำให้สั่นสะเทือน และเดือยก็ดึงเอาต้นสนและต้นซีดาร์ หลุมศพตามคำสั่งของฉัน ได้ปลุกผู้นอนของพวกเขาให้ตื่น เปิดแล้วปล่อยมันออกมา ด้วยศิลปะอันทรงพลังของเรา แต่หยาบนี้ ฉันเลิกใช้เวทย์มนตร์ที่นี่ และเมื่อฉันต้องการดนตรีจากสวรรค์ ซึ่งแม้แต่ตอนนี้ฉันก็ทำ เพื่อที่จะได้สัมผัสถึงความรู้สึกของพวกเขาว่าเสน่ห์อันโปร่งสบายนี้มีไว้เพื่อ ฉันจะหักไม้เท้าของฉัน ฝังมันให้ลึกลงไป โลก และเสียงดิ่งลงลึกกว่าที่เคย ฉันจะทำหนังสือของฉันจม" (องก์ที่ 5 ฉากที่ 1) ในที่นี้ พรอสเพโรเผยให้เห็นว่าเป้าหมายสูงสุดของเขาไม่ใช่แค่การแก้แค้น แต่คือการใช้พลังของเขาเพื่อนำอลอนโซ่และสหายของเขาไปสู่ความเข้าใจที่มากขึ้นเกี่ยวกับตนเองและโลกรอบตัวพวกเขา ด้วยการบังคับให้พวกเขาเผชิญหน้ากับการกระทำและอารมณ์ในอดีต เขาหวังที่จะนำทางพวกเขาไปสู่เส้นทางแห่งการไถ่บาปและไปสู่อนาคตที่ดีกว่าในท้ายที่สุด โดยสรุป นิมิตแห่งความยิ่งใหญ่และความน่าสะพรึงกลัวที่พรอสเพโรสั่งให้แอเรียลนำเสนอต่ออลอนโซ่และบริษัทของเขาถือเป็นจุดประสงค์สำคัญในแผนแก้แค้นและการปรองดองของพรอสเพโร พรอสเปโรควบคุมอารมณ์ของศัตรูผ่านนิมิตเหล่านี้ บังคับให้พวกเขาเผชิญหน้ากับการกระทำในอดีต และนำพวกเขาไปสู่เส้นทางแห่งการไถ่บาปในที่สุด ด้วยการสอนบทเรียนอันมีค่าแก่พวกเขา พรอสเพโรจึงสามารถใช้พลังของเขาเพื่อสิ่งที่ดีกว่า ไม่ใช่แค่เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของเขาเองเท่านั้น สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าแผนของพรอสเพโรไม่ได้ปราศจากข้อบกพร่องและความคลุมเครือทางศีลธรรม ขณะที่เขาพยายามนำศัตรูไปสู่การกลับใจ เขายังใช้พลังของเขาในการควบคุมและบงการพวกเขา ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับจริยธรรมในการกระทำของเขา
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence