Согласно Википедии, демократический централизм — форма партийного устройства, основанная на обязательности решения вышестоящих органов для нижестоящих при выборности всех органов и подотчётности их нижестоящим.

При демократическом централизме все постановления парламента обязательны для всех местных советов, при этом сами местные советы избираются населением; также постановления кабинета министров обязательны для местных администраций, при этом местные администрации избираются местными советами и подотчётны как местным советам, так и кабинету министров или вышестоящей местной администрации.

Термин был введён Лениным в работе «Государство и революция» (1917). Как принцип управления обществом демократический централизм проявляется в сочетании демократизма, то есть полновластия трудящихся, выборности руководящих органов и их подотчётности народу, с централизацией — руководством единого центра, дисциплиной. Он также проявляется в сочетании разнородных властных функций в рамках одного определённого органа, отрицает разделение властей.

Демократический централизм является антагонистом бюрократического централизма, при котором местные администрации назначаются главой государства, а местные советы могут на ряде уровней либо отсутствовать, либо являться консультативным органом. В отличие от федерации в демократическо-централистском государстве существует только одна конституция, единые законы, гражданство и судебная система.
ตามข้อมูลในวิกิพีเดีย ลัทธิรวมศูนย์ประชาธิปไตยเป็นรูปแบบหนึ่งของโครงสร้างพรรคโดยยึดตามการตัดสินใจบังคับขององค์กรระดับสูงสำหรับองค์กรระดับล่าง พร้อมด้วยการเลือกตั้งองค์กรทั้งหมดและความรับผิดชอบต่อองค์กรระดับล่าง ภายใต้ลัทธิรวมศูนย์ประชาธิปไตย การตัดสินใจของรัฐสภาทั้งหมดมีผลผูกพันกับสภาท้องถิ่นทั้งหมด ในขณะที่สภาท้องถิ่นเองก็ได้รับเลือกจากประชากร นอกจากนี้ การตัดสินใจของคณะรัฐมนตรีเป็นข้อบังคับสำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในขณะที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้รับเลือกจากสภาท้องถิ่นและรับผิดชอบต่อทั้งสภาท้องถิ่นและคณะรัฐมนตรีหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่สูงกว่า คำนี้ถูกนำมาใช้โดยเลนินในงานของเขาเรื่อง "รัฐและการปฏิวัติ" (1917) ตามหลักการของการจัดการสังคม ลัทธิรวมศูนย์ประชาธิปไตยปรากฏให้เห็นในการผสมผสานระหว่างประชาธิปไตย นั่นคือ อำนาจเต็มของคนทำงาน การเลือกตั้งองค์กรปกครอง และความรับผิดชอบต่อประชาชน โดยมีการรวมศูนย์ - ความเป็นผู้นำของศูนย์เดียว การลงโทษ. นอกจากนี้ยังปรากฏให้เห็นในการผสมผสานการทำงานของพลังที่แตกต่างกันภายในกรอบขององค์กรหนึ่งโดยเฉพาะและปฏิเสธการแยกอำนาจ ลัทธิรวมศูนย์ประชาธิปไตยเป็นปฏิปักษ์กับลัทธิรวมศูนย์ของระบบราชการ ซึ่งการบริหารส่วนท้องถิ่นได้รับการแต่งตั้งจากประมุขแห่งรัฐ และสภาท้องถิ่นอาจขาดหายไปหรือมีหน่วยงานที่ปรึกษาในหลายระดับ ต่างจากสหพันธ์ รัฐที่มีประชาธิปไตย-รวมศูนย์มีเพียงรัฐธรรมนูญ กฎหมายที่เหมือนกัน ความเป็นพลเมือง และระบบตุลาการเพียงฉบับเดียว
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence