A partir de la década de 1970, el psiquiatra infantil Herbert Needleman comenzó a estudiar los daños que podía causar la exposición al plomo para los niños, incluso a niveles muy bajos. Fue en gran parte, gracias al trabajo de Needleman que Estados Unidos comenzó a eliminar gradualmente el uso del plomo a partir de 1975, y la mayor parte del mundo comenzó a seguir estos pasos.

Actualmente, según la Organización Mundial de la Salud (OMS) sabemos que el plomo puede provocar graves problemas en el sistema nervioso central y el cerebro, además, quienes se pueden ver más afectados por esto son los niños.

Algunos de los efectos adversos son los siguientes:

En niños
- Problemas de conducta.
- Coeficiente intelectual más bajo.
- Problemas de aprendizaje.
- Deterioro del crecimiento.
- Problemas de audición.
- Anemia.
- Hiperactividad.

En adultos
- Aumento de la presión arterial e hipertensión.
- Disminución de la función renal.
- Problemas reproductivos.

En mujeres embarazadas
- Parto prematuro.
- Deterioro del crecimiento fetal.
เริ่มต้นในทศวรรษ 1970 จิตแพทย์เด็ก เฮอร์เบิร์ต นีดเดิลแมน เริ่มศึกษาถึงอันตรายที่อาจเกิดกับเด็ก แม้จะอยู่ในระดับที่ต่ำมากก็ตาม ต้องขอบคุณงานของ Needleman เป็นอย่างมากที่สหรัฐอเมริกาเริ่มยุติการใช้สารตะกั่วโดยเริ่มตั้งแต่ปี 1975 และโลกส่วนใหญ่ก็เริ่มเดินตามรอยเท้าของตน ปัจจุบัน ตามที่องค์การอนามัยโลก (WHO) ระบุ เรารู้ว่าสารตะกั่วอาจทำให้เกิดปัญหาร้ายแรงในระบบประสาทส่วนกลางและสมอง และผู้ที่อาจได้รับผลกระทบจากสิ่งนี้มากที่สุดคือเด็ก ผลข้างเคียงบางประการมีดังต่อไปนี้: ในเด็ก - ปัญหาด้านพฤติกรรม - ไอคิวต่ำ - ปัญหาการเรียนรู้ - การด้อยค่าของการเจริญเติบโต - ปัญหาการได้ยิน - โรคโลหิตจาง - สมาธิสั้น ในผู้ใหญ่ - ความดันโลหิตและความดันโลหิตสูงเพิ่มขึ้น - การทำงานของไตลดลง - ปัญหาการสืบพันธุ์ ในหญิงตั้งครรภ์-คลอดก่อนกำหนด - การเจริญเติบโตของทารกในครรภ์บกพร่อง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence