В идеале, человеку останется жить и наслаждаться жизнью, делая то, что ему нравится, а не то, что приходится делать ради выживания. Задумайтесь, почему вас страшит, что нейросети отберут у вас часть работы? Вас же не тревожит, что стиральная машинка «отобрала» у вас стирку, посудомоечная — мытьё посуды, робот-пылесос — уборку пола и т. п.? Думаю, вас пугает не то, что вам не придётся работать, а то, что вы больше не будете нужны государству и капиталистам.

Вероятно, вы представляете себе грядущее как точно такой же, как сегодня, мир, но только не нуждающийся в вас. Осмелюсь высказать оптимистичное предположение, что этот вариант не очень правдоподобен. Конечно, трудно жить «в эпоху перемен», но в итоге, по мере постепенной замены человеческого труда на машинный, товары — особенно предметы первой необходимости — неизбежно должны всё больше дешеветь, ведь производство их становится дешевле, а покупательная способность населения падает из-за всё большей безработицы. Тут видится два основных варианта развития событий.

- Либо государства и капиталисты поведут себя жадно и глупо, отказываясь делиться материальными благами со стремительно растущим слоем населения, не находящего себе места в экономике — и это приведёт к антиутопии, вероятно с тяжёлыми кровопролитными гражданскими войнами.

- Либо государства будут плавно расширять социальные программы, повышать пособия по безработице и пенсии, устанавливать гарантированный доход для всех граждан (даже не пытающихся трудоустраиваться) — и это (в идеале) приведёт к утопии на манер коммунистического общества.

Думаю, реальная история пойдёт либо по пути, промежуточному между этими крайностями (надеюсь, что он будет ближе ко второму варианту), либо вообще в «перпендикулярном» направлении, о котором люди пока не догадываются (не говоря уж обо мне, сугубо производном «обобщателе» общедоступной информации).

Не хочу вас слишком обнадёживать, жизнь людей была трудной во все времена, и это вряд ли внезапно изменится. Но и бояться нейросетей не стоит. Как и паровые машины во время промышленной революции, «искусственный интеллект» в итоге сделает жизнь людей в целом лучше. Остаётся лишь проследить за тем, чтобы люди использовали новые возможности разумно, думая не только о себе, но и о других. Пока что это людям плохо удаётся. Может быть, когда нейросети начнут «думать за них», люди станут мудрее и познают это тайное искусство?..
ตามหลักการแล้ว คนๆ หนึ่งจะมีชีวิตอยู่และมีความสุขกับชีวิต ทำในสิ่งที่เขาชอบ ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องทำเพื่อความอยู่รอด ลองคิดดู ทำไมคุณถึงกลัวว่าโครงข่ายประสาทเทียมจะแย่งงานบางส่วนของคุณไป? คุณไม่กังวลว่าเครื่องซักผ้าจะ "เอา" เสื้อผ้าของคุณออกไป เครื่องล้างจานเอาจานของคุณออกไป หุ่นยนต์ดูดฝุ่นเอาการทำความสะอาดพื้นของคุณไป ฯลฯ ฉันคิดว่าสิ่งที่ทำให้คุณกลัวไม่ใช่ว่าคุณไม่ต้องทำงาน แต่จะไม่เป็นที่ต้องการของรัฐและนายทุนอีกต่อไป คุณอาจจินตนาการถึงอนาคตที่เป็นโลกที่เหมือนกับปัจจุบันทุกประการ แต่ไม่ต้องการคุณ ฉันกล้าที่จะตั้งสมมติฐานในแง่ดีว่าตัวเลือกนี้ไม่น่าเป็นไปได้มากนัก แน่นอนว่าเป็นเรื่องยากที่จะดำเนินชีวิต “ในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง” แต่ในท้ายที่สุดแล้ว เมื่อแรงงานมนุษย์ค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยแรงงานเครื่องจักร สินค้า—โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิ่งจำเป็น—จะต้องถูกลงมากขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เนื่องจากการผลิตของพวกเขาถูกลง และ กำลังซื้อของประชากรลดลงเนื่องจากการว่างงานเพิ่มมากขึ้น มีสองสถานการณ์หลักที่นี่ - รัฐและนายทุนทั้งสองจะประพฤติตนอย่างตะกละและโง่เขลา ปฏิเสธที่จะแบ่งปันความมั่งคั่งทางวัตถุกับจำนวนประชากรที่เติบโตอย่างรวดเร็วซึ่งไม่สามารถหาที่สำหรับตัวเองในระบบเศรษฐกิจได้ - และสิ่งนี้จะนำไปสู่โลกโทเปีย อาจมีสงครามกลางเมืองนองเลือดที่ยากลำบาก . - รัฐใดรัฐหนึ่งจะขยายโครงการทางสังคมได้อย่างราบรื่น เพิ่มสิทธิประโยชน์การว่างงานและเงินบำนาญ สร้างรายได้ที่รับประกันสำหรับพลเมืองทุกคน (แม้แต่ผู้ที่ไม่ได้พยายามหางาน) - และสิ่งนี้ (ในอุดมคติ) จะนำไปสู่ยูโทเปียในรูปแบบของสังคมคอมมิวนิสต์ . ฉันคิดว่าเรื่องจริงจะไปตามเส้นทางที่อยู่ตรงกลางระหว่างสุดขั้วเหล่านี้ (ฉันหวังว่ามันจะใกล้เคียงกับตัวเลือกที่สอง) หรือโดยทั่วไปในทิศทาง "ตั้งฉาก" ซึ่งผู้คนยังไม่รู้ (ไม่ต้องพูดถึง ฉัน ซึ่งเป็น "เครื่องมือทั่วไป" ที่เป็นอนุพันธ์ล้วนๆ » ข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะ) ฉันไม่อยากให้คุณคาดหวังมากเกินไป ชีวิตของผู้คนยากลำบากมาโดยตลอด และสิ่งนี้ไม่น่าจะเปลี่ยนแปลงกะทันหัน แต่คุณไม่ควรกลัวโครงข่ายประสาทเทียมเช่นกัน เช่นเดียวกับเครื่องจักรไอน้ำในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม “ปัญญาประดิษฐ์” จะทำให้ชีวิตของผู้คนโดยรวมดีขึ้นในที่สุด สิ่งที่เหลืออยู่คือต้องแน่ใจว่าผู้คนใช้โอกาสใหม่ ๆ อย่างชาญฉลาด ไม่เพียงแต่คิดถึงตัวเองเท่านั้น แต่ยังคิดถึงผู้อื่นด้วย จนถึงขณะนี้ผู้คนประสบปัญหาในการทำเช่นนี้ บางทีเมื่อโครงข่ายประสาทเทียมเริ่ม "คิดแทนพวกเขา" ผู้คนจะฉลาดขึ้นและเรียนรู้ศิลปะลับนี้?..
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence