《岳阳楼记》是北宋文学家范仲淹于庆历六年九月十五日（1046年10月17日）应好友巴陵郡太守滕子京之请为重修岳阳楼而创作的一篇散文。这篇文章通过写岳阳楼的景色，以及阴雨和晴朗时带给人的不同感受，揭示了“不以物喜，不以己悲”的古仁人之心，也表达了自己“先天下之忧而忧，后天下之乐而乐”的爱国爱民情怀。

文章超越了单纯写山水楼观的狭境，将自然界的晦明变化、风雨阴晴和“迁客骚人”的“览物之情”结合起来写，从而将全文的重心放到了纵议政治理想方面，扩大了文章的境界。全文记叙、写景、抒情、议论融为一体，动静相生，明暗相衬，文词简约，音节和谐，用排偶章法作景物对比，成为杂记中的创新。
"เรื่องราวของหอคอยเย่ว์หยาง" เป็นร้อยแก้วที่เขียนโดยฟ่าน จงเอียน นักเขียนสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ เมื่อวันที่ 15 กันยายน ปีที่หกแห่งราชวงศ์ชิงหลี่ (17 ตุลาคม 1046) ตามคำร้องขอของเพื่อนของเขา เต็ง ซีจิง ผู้ว่าการเทศมณฑลปาหลิง เพื่อสร้างหอคอยเย่ว์หยางขึ้นมาใหม่ ด้วยการเขียนเกี่ยวกับทิวทัศน์ของหอคอยเย่ว์หยางและความรู้สึกต่างๆ ที่มอบให้ผู้คนเมื่อมีฝนตกและมีแดดจัด บทความนี้เผยให้เห็นถึงจิตใจที่มีเมตตาในสมัยโบราณที่ว่า "ไม่มีความสุขกับสิ่งของและไม่เสียใจกับตนเอง" และยังแสดงออกถึง “ห่วงโลกก่อน” ความรู้สึกรักชาติรักชาติและรักประชาชนภายหลังห่วงความสุขของโลก บทความนี้ไปไกลกว่าขอบเขตแคบๆ ของการเขียนเกี่ยวกับทิวทัศน์และทิวทัศน์ และผสมผสานการเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ ลมและฝน และ "อารมณ์ในการมองสิ่งต่างๆ" ของ "กวีผู้อพยพ" จึงเป็นจุดสนใจของบทความทั้งหมด เกี่ยวกับอุดมคติทางการเมือง ซึ่งขยายขอบเขตของบทความ เนื้อหาฉบับเต็มผสมผสานการบรรยาย คำอธิบายฉาก การแต่งเนื้อร้อง และการอภิปราย เข้ากับการเคลื่อนไหวและความนิ่ง การตัดกันระหว่างแสงและความมืด คำง่ายๆ พยางค์ที่ประสานกัน และการใช้ความขนานเพื่อตัดกันฉาก ซึ่งกลายเป็นนวัตกรรมในบันทึกเบ็ดเตล็ด
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence