No tempo em que festejavam o dia dos meus anos,
Eu era feliz e ninguém estava morto.
Na casa antiga, até eu fazer anos era uma tradição de há séculos,
E a alegria de todos, e a minha, estava certa com uma religião qualquer.No tempo em que festejavam o dia dos meus anos,
Eu tinha a grande saúde de não perceber coisa nenhuma,
De ser inteligente para entre a família,
E de não ter as esperanças que os outros tinham por mim.
Quando vim a ter esperanças, já não sabia ter esperanças.
Quando vim a olhar para a vida, perdera o sentido da vida.Sim, o que fui de suposto a mim-mesmo,
O que fui de coração e parentesco.
O que fui de serões de meia-província,
O que fui de amarem-me e eu ser menino,
O que fui --- ai, meu Deus!, o que só hoje sei que fui...
A que distância!...
(Nem o acho...)
O tempo em que festejavam o dia dos meus anos!O que eu sou hoje é como a umidade no corredor do fim da casa,
Pondo grelado nas paredes...
O que eu sou hoje (e a casa dos que me amaram treme através das minhas lágrimas),
O que eu sou hoje é terem vendido a casa,
É terem morrido todos,
É estar eu sobrevivente a mim-mesmo como um fósforo frio...No tempo em que festejavam o dia dos meus anos...
Que meu amor, como uma pessoa, esse tempo!
Desejo físico da alma de se encontrar ali outra vez,
Por uma viagem metafísica e carnal,
Com uma dualidade de eu para mim...
Comer o passado como pão de fome, sem tempo de manteiga nos dentes!Vejo tudo outra vez com uma nitidez que me cega para o que há aqui...
A mesa posta com mais lugares, com melhores desenhos na loiça,
com mais copos,
O aparador com muitas coisas: doces, frutas o resto na sombra debaixo do alçado,
As tias velhas, os primos diferentes, e tudo era por minha causa, No tempo em que festejavam o dia dos meus anos...Para, meu coração!
Não penses! Deixa o pensar na cabeça!
Ó meu Deus, meu Deus, meu Deus!
Hoje já não faço anos.
Duro.
Somam-se-me dias.
Serei velho quando o for.
Mais nada.
Raiva de não ter trazido o passado roubado na algibeira!...O tempo em que festejavam o dia dos meus anos!...
เมื่อพวกเขาฉลองวันเกิดของฉัน ฉันก็มีความสุขและไม่มีใครตาย ในบ้านเก่าจนถึงวันเกิดของฉันเป็นประเพณีที่สืบทอดมาหลายศตวรรษและความสุขของทุกคนและฉันถูกต้องกับศาสนาใด ๆ ตอนที่พวกเขาฉลองวันเกิดของฉันฉันมีสุขภาพที่ดีโดยไม่เข้าใจอะไรเลย , เป็นคนฉลาดในครอบครัวของฉัน, และไม่มีความหวังเหมือนที่คนอื่นมีให้ฉัน. เมื่อฉันมีความหวัง ฉันก็ไม่รู้ว่าจะหวังอย่างไรอีกต่อไป เมื่อมามองดูชีวิต ฉันก็สูญเสียความหมายของชีวิต ใช่ สิ่งที่ฉันควรจะเป็นสำหรับตัวเอง สิ่งที่ฉันอยู่ในใจและเครือญาติ สิ่งที่ฉันเป็นในช่วงเย็นครึ่งจังหวัด, สิ่งที่ฉันเป็นเมื่อผู้คนรักฉันและฉันยังเป็นเด็ก, สิ่งที่ฉันเป็น --- โอ้พระเจ้า!, สิ่งที่ฉันรู้เพียงวันนี้ว่าฉัน... ไกลแค่ไหน!. . (ไม่คิดด้วยซ้ำ...) เวลาที่เค้าฉลองวันเกิดผม สิ่งที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ก็เหมือนความชื้นในโถงทางเดินปลายบ้าน เอาคราบน้ำมันทาผนัง... ตัวผมคืออะไร วันนี้ (และบ้านของคนที่รักฉันสั่นทั้งน้ำตา) สิ่งที่ฉันเป็นอยู่ทุกวันนี้คือขายบ้านไปตายกันหมดว่าฉันเอาตัวรอดเหมือนไม้ขีดอันเย็นชา ... ในเวลาที่พวกเขาเฉลิมฉลอง วันเกิดของฉัน... ขอให้ความรักของฉันในฐานะบุคคลครั้งนี้! ความปรารถนาทางกายของดวงวิญญาณที่จะพบตัวเองที่นั่นอีกครั้งสำหรับการเดินทางทางเลื่อนลอยและทางกามารมณ์ด้วยความเป็นคู่ของฉันและตัวฉันเอง...กินอดีตเหมือนขนมปังหิวโหยไม่มีเวลาให้เนยติดฟัน!ฉันเห็นทุกสิ่งอีกครั้งด้วยความชัดเจนว่า ทำให้ฉันมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ตรงนี้... โต๊ะมีที่นั่งเพิ่มขึ้น จานชามดีไซน์ดีขึ้น มีแก้วมากขึ้น ตู้ไซด์บอร์ดใส่ของได้หลายอย่าง ขนม ผลไม้ ที่เหลือใต้ร่มเงา ป้าเฒ่า ลูกพี่ลูกน้องที่แตกต่างกันและทุกอย่างเป็นเพราะฉัน ตอนที่พวกเขาฉลองวันเกิดของฉัน... หยุดนะหัวใจ! อย่าคิด! ทิ้งความคิดไว้ในหัว! โอ้พระเจ้า พระเจ้าของฉัน พระเจ้าของฉัน! วันนี้ไม่ใช่วันเกิดของฉันอีกต่อไป แข็ง. วันเพิ่มขึ้น ฉันจะแก่เมื่อฉัน ไม่มีอะไรเพิ่มเติม โกรธที่ไม่เอาอดีตที่ขโมยมาติดกระเป๋า!...ช่วงเวลาที่พวกเขาฉลองวันเกิดฉัน!...
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence