Bezeichnend für Nietzsches Philosophie ist seine Kritik an  Moral, Religion, Philosophie, Wissenschaft und Formen der Kunst. Seine Philosophie ist weiterhin durch seine Konzeption des „Übermenschen“, der „ewigen Wiederkunft“ und des  „Willens zur Macht“ gekennzeichnet. Nietzsche forderte eine konsequente Umwandlung aller bestehenden Werte. Viele Kritiker betrachten Nietzsches Werk „Also sprach Zarathustra“  (1883–85) als sein Hauptwerk. Hier kulminiert die gesamte Philosophie Friedrich Nietzsches. 

Als Übermensch wird ein „Idealmensch“ bezeichnet, der über das gewöhnliche Leben eines als normal und meist negativ bewerteten Menschen hinausgewachsen ist oder hinausstrebt. Aus Sicht Friedrich Nietzsches ist es die Aufgabe des Menschen, einen Typus hervorzubringen, der höher entwickelt ist als er selbst. Diesen dem Menschen überlegenen Menschen nennt Nietzsche den Übermenschen – ein Begriff, der bei Nietzsche sowohl eine geistige als auch eine biologische Bedeutung hat. Nietzsche verwendet den Begriff Übermensch das erste Mal in seinen Jugendschriften in Bezug auf Lord Byron, der als „geisterbeherrschender Übermensch“ charakterisiert wird. In systematischer Weise taucht der Begriff des Übermenschen zuerst in seinem Werk „Also sprach Zarathustra" auf, auch wenn sein Konzept des Übermenschen schon in seinem Werk „Menschliches, Allzumenschliches" (1878) teilweise entwickelt ist. Nietzsche übernahm den Terminus vom französischen materialistischen Philosophen Helvétius, der vom homme supérieur geschrieben hatte. 

Der Wille zur Macht wird von Nietsche auch zum ersten mal in „Also sprach Zarathustra“  vorgestellt. Er bezeichnet den Willen zur Macht als ein dionysisches Bejahen der ewigen Kreisläufe von Leben und Tod, Entstehen und Vergehen, Lust und Schmerz, eine Urkraft, die das „Rad des Seins“ in Bewegung hält: „Alles geht, alles kommt zurück; ewig rollt das Rad des Seins. Alles stirbt, alles blüht wieder auf, ewig läuft das Jahr des Seins.“
ลักษณะเฉพาะของปรัชญาของ Nietzsche คือการวิพากษ์วิจารณ์ศีลธรรม ศาสนา ปรัชญา วิทยาศาสตร์ และรูปแบบศิลปะของเขา ปรัชญาของเขาโดดเด่นด้วยแนวคิดเรื่อง "ซูเปอร์แมน" "การกลับมาชั่วนิรันดร์" และ "ความตั้งใจที่จะมีอำนาจ" Nietzsche เรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงค่านิยมที่มีอยู่ทั้งหมดอย่างสม่ำเสมอ นักวิจารณ์หลายคนถือว่างานของ Nietzsche "Also Sprach Zarathustra" (1883–85) เป็นผลงานชิ้นโบแดงของเขา ปรัชญาทั้งหมดของ Friedrich Nietzsche สิ้นสุดที่นี่ ซูเปอร์แมนคือ “บุคคลในอุดมคติ” ที่เติบโตหรือมุ่งมั่นที่จะก้าวไปไกลกว่าชีวิตปกติของบุคคลที่ถูกมองว่าเป็นเรื่องปกติและมักจะมองโลกในแง่ลบ จากมุมมองของ Friedrich Nietzsche เป็นหน้าที่ของมนุษย์ที่จะต้องสร้างประเภทที่ได้รับการพัฒนาให้สูงกว่าตนเอง Nietzsche เรียกมนุษย์ผู้นี้ซึ่งเหนือกว่ามนุษย์ว่า Übermensch ซึ่งเป็นคำที่มีทั้งจิตวิญญาณและชีวภาพ ความหมายสำหรับ Nietzsche Nietzsche ใช้คำว่า Übermensch เป็นครั้งแรกในงานเขียนของเขาโดยอ้างอิงถึง Lord Byron ผู้ซึ่งมีลักษณะเป็น "ซูเปอร์แมนผู้ควบคุมจิตใจ" แนวคิดเรื่องซูเปอร์แมนปรากฏเป็นครั้งแรกอย่างเป็นระบบในงานของเขา “Thus Spoke Zarathustra” แม้ว่าแนวคิดของเขาเกี่ยวกับซูเปอร์แมนจะได้รับการพัฒนาบางส่วนแล้วในงานของเขา “Menschliches, Allzumensches” (1878) Nietzsche รับเอาคำนี้มาจากนักปรัชญาวัตถุนิยมชาวฝรั่งเศส Helvétius ผู้เขียนเกี่ยวกับ homme superieur Nietsche นำเสนอเจตจำนงต่ออำนาจเป็นครั้งแรกใน "Also Spoke Zarathustra" เขาบรรยายถึงเจตจำนงที่จะขึ้นสู่อำนาจเป็นการยืนยันของไดโอนีเซียนถึงวัฏจักรนิรันดร์ของชีวิตและความตาย การเกิดขึ้นและความเสื่อมโทรม ความสุขและความเจ็บปวด พลังปฐมภูมิที่ทำให้ "วงล้อของการเป็น" ยังคงเคลื่อนไหว: "ทุกสิ่งดำเนินไป ทุกสิ่งกลับมา; กงล้อแห่งการม้วนตลอดไป ทุกสิ่งดับสูญ ทุกสิ่งเบ่งบานอีกครั้ง ปีแห่งการดำรงอยู่คงอยู่ตลอดไป”
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence