Typescript is a strict superset of Javascript. This means that any snippet of Javascript code is also valid Typescript code, and will always have the exact same behaviour . For this reason, the behaviour of the `this` keyword inside an arrow function will remain unchanged. This also means the type of `this` in an arrow function will always be the type of the context it was defined in, while the type of `this` in a regular function will be the type of the context it got called from.
 In the previous example, `this` will probably default to the type `any` in the regular function case, because the window object doesn't have type annotations, while it should have type `{name: string; greet: () => void;}` when using the arrow function.

When working with asynchronous functions, the "this" keyword will still behave the same way as with regular JavaScript functions. But you should be carefull because when calling asynchronous function from a synchronous context, a new context is created and the function is called from this new context, that's why`this`might not have the value you are expecting. This is why it's common to use the arrow syntax to define asynchronous function and preserve the value of "this". You can also bind the value of `this` to an argument of the fuction and use it instead.

The first argument of setTimeout() is actually an asynchronous function that is getting called from a new context after the timer expires, so you can refer to the examples from my first message. Another way to get the same result without the use of an arrow function would be to do the following:

const obj = {
  name: 'John',
  greet: function() {
    setTimeout(function(that:{name:string}) {
      console.log(`Hello, my name is ${that.name}`);
    }, 1000,this);
  }
};

obj.greet(); // "Hello, my name is John"

In this case, the value of `this` is bound to the argument `that` of the asynchronous function which allows to access the `this`value in the context setTimeout() is called from.
Typescript เป็น superset ที่เข้มงวดของ Javascript ซึ่งหมายความว่าข้อมูลโค้ด Javascript ใดๆ ก็เป็นโค้ด Typescript ที่ถูกต้องเช่นกัน และจะมีพฤติกรรมเหมือนกันทุกประการ ด้วยเหตุนี้ การทำงานของคีย์เวิร์ด `this` ภายในฟังก์ชันลูกศรจะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง นอกจากนี้ยังหมายถึงประเภทของ 'สิ่งนี้' ในฟังก์ชันลูกศรจะเป็นประเภทของบริบทที่กำหนดไว้เสมอ ในขณะที่ประเภทของ 'สิ่งนี้' ในฟังก์ชันปกติจะเป็นประเภทของบริบทที่ถูกเรียกมา ในตัวอย่างก่อนหน้านี้ `this` อาจมีค่าเริ่มต้นเป็นประเภท `any` ในกรณีฟังก์ชันปกติ เนื่องจากออบเจ็กต์หน้าต่างไม่มีคำอธิบายประกอบประเภท ในขณะที่ควรมีประเภท `{name: string; ทักทาย: () => void;}` เมื่อใช้ฟังก์ชันลูกศร เมื่อทำงานกับฟังก์ชันอะซิงโครนัส คำหลัก "นี้" จะยังคงทำงานในลักษณะเดียวกับฟังก์ชัน JavaScript ทั่วไป แต่คุณควรระมัดระวังเพราะเมื่อเรียกใช้ฟังก์ชันอะซิงโครนัสจากบริบทซิงโครนัส บริบทใหม่จะถูกสร้างขึ้นและฟังก์ชันถูกเรียกใช้จากบริบทใหม่นี้ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม "สิ่งนี้" อาจไม่มีค่าอย่างที่คุณคาดหวัง นี่คือเหตุผลว่าทำไมจึงเป็นเรื่องปกติที่จะใช้ไวยากรณ์ลูกศรเพื่อกำหนดฟังก์ชันอะซิงโครนัสและรักษาค่าของ "this" คุณยังสามารถผูกค่าของ `this` เข้ากับอาร์กิวเมนต์ของ fuction และใช้แทนได้ อาร์กิวเมนต์แรกของ setTimeout() จริงๆ แล้วเป็นฟังก์ชันอะซิงโครนัสที่ได้รับการเรียกจากบริบทใหม่หลังจากที่ตัวจับเวลาหมดเวลา ดังนั้นคุณจึงสามารถอ้างอิงตัวอย่างจากข้อความแรกของฉันได้ อีกวิธีหนึ่งในการรับผลลัพธ์เดียวกันโดยไม่ต้องใช้ฟังก์ชันลูกศรคือทำดังต่อไปนี้: const obj = { name: 'John', wait: function() { setTimeout(function(that:{name:string}) { console.log(`สวัสดี ฉันชื่อ ${that.name}`); }, 1,000,นี่); } }; obj.ทักทาย(); // "สวัสดี ฉันชื่อจอห์น" ในกรณีนี้ ค่าของ `this` ถูกผูกไว้กับอาร์กิวเมนต์ 'นั้น' ของฟังก์ชันอะซิงโครนัสซึ่งอนุญาตให้เข้าถึง 'ค่านี้' ในบริบท setTimeout() จะถูกเรียกจาก .
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence