The process of installing apps on Linux depends on the specific Linux distribution you are using. Here are some common methods:

1 - Package Manager: Most Linux distributions have a package manager that allows you to easily install and manage software packages. For example, on Ubuntu and Debian-based systems, you can use apt-get or the Ubuntu Software Center.
Snap packages: Snap is a universal package format that works across many distributions. You can install snap packages using the snap command.
2 - Flatpak: Flatpak is another universal package format for Linux. You can install flatpak packages using the flatpak command.
RPM packages: On Red Hat-based systems, you can install RPM packages using the yum or dnf package managers.
Source code: If a software package is not available through a package manager, you can often download and compile the source code yourself.

Note: It's always recommended to use packages from official sources, as downloading packages from unofficial sources could potentially harm your system.
กระบวนการติดตั้งแอพบน Linux ขึ้นอยู่กับการกระจาย Linux เฉพาะที่คุณใช้ ต่อไปนี้เป็นวิธีการทั่วไปบางส่วน: 1 - ตัวจัดการแพ็คเกจ: Linux ส่วนใหญ่มีตัวจัดการแพ็คเกจที่ให้คุณติดตั้งและจัดการแพ็คเกจซอฟต์แวร์ได้อย่างง่ายดาย ตัวอย่างเช่น บนระบบที่ใช้ Ubuntu และ Debian คุณสามารถใช้ apt-get หรือ Ubuntu Software Center ได้ แพ็คเกจ Snap: Snap เป็นรูปแบบแพ็คเกจสากลที่ใช้ได้กับหลาย ๆ ดิสทริบิวชัน คุณสามารถติดตั้งแพ็คเกจ snap โดยใช้คำสั่ง snap 2 - Flatpak: Flatpak เป็นรูปแบบแพ็คเกจสากลอีกรูปแบบหนึ่งสำหรับ Linux คุณสามารถติดตั้งแพ็คเกจ flatpak ได้โดยใช้คำสั่ง flatpak แพ็คเกจ RPM: บนระบบที่ใช้ Red Hat คุณสามารถติดตั้งแพ็คเกจ RPM ได้โดยใช้ตัวจัดการแพ็คเกจ yum หรือ dnf ซอร์สโค้ด: หากไม่มีแพ็คเกจซอฟต์แวร์ผ่านตัวจัดการแพ็คเกจ คุณสามารถดาวน์โหลดและคอมไพล์ซอร์สโค้ดได้ด้วยตนเอง หมายเหตุ: ขอแนะนำให้ใช้แพ็คเกจจากแหล่งที่เป็นทางการเสมอ เนื่องจากการดาวน์โหลดแพ็คเกจจากแหล่งที่ไม่เป็นทางการอาจเป็นอันตรายต่อระบบของคุณได้
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence