Alas, the Rwandan genocide did befall,
In the days of April, seven to July, fifteen,
In the year of our Lord, one thousand nine hundred ninety-four,
When civil war did rage and hearts with hatred fill.

Of Tutsi blood, a minority did spill,
As armed militias, of Hutu men, did take,
Their lives with malice and with cruel skill.
The estimates do say, five hundred thousand did break.

In nineteen ninety, did the RPF invade,
From their base in Uganda, to Rwanda's northern shore,
And war did rage for three long years, ne'er swayed,
Till peace accords were made, and signed once more.

But peace did not endure, for Habyarimana,
The Hutu president, did fall, by assassin's hand,
And with his passing, did the genocide begin,
As Tutsi leaders fell, by the score, on every land.

The world did watch in horror, but did naught,
For naught did intervene, with force to bring an end,
To the spilling of blood, in villages and towns, wrought,
By neighbors, friends, and fellow men.

In churches and schools, they did seek and find,
Their victims, hiding, with machete and with gun,
And women did suffer, with rape of every kind,
As 250,000 to 500,000, were undone.

But RPF did resume the war, with all its might,
And captured all the land, and put an end,
To genocide, and sent the killers to their flight,
To Zaire, now the Congo, where they did descend.

The aftermath did bring, the First Congo War,
With 200,000 lives, by Rwandan hands, lost,
And today, in Rwanda, do they mourn, once more,
With public holidays, and laws, at what cost.

And though the constitution, doth say, a million perished,
The truth is likely less, with naught but grief to show.
อนิจจา การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในรวันดาได้เกิดขึ้น ในช่วงเดือนเมษายน เจ็ดถึงกรกฎาคม สิบห้า ในปีพระเจ้าของเรา หนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบสี่ เมื่อสงครามกลางเมืองได้โหมกระหน่ำและจิตใจเต็มไปด้วยความเกลียดชัง เลือดของพวก Tutsi มีชนกลุ่มน้อยหลั่งไหล เช่นเดียวกับทหารติดอาวุธของพวก Hutu ชีวิตของพวกเขาด้วยความอาฆาตพยาบาทและทักษะอันโหดร้าย ประมาณการบอกว่าห้าแสนพัง ในปี ค.ศ. 1999 RPF ได้บุกโจมตี จากฐานทัพของพวกเขาในยูกันดา ไปจนถึงชายฝั่งทางเหนือของรวันดา และสงครามก็ดุเดือดยาวนานถึงสามปี ไม่เคยหวั่นไหว จนกระทั่งมีการทำข้อตกลงสันติภาพ และลงนามอีกครั้ง แต่ความสงบสุขไม่คงอยู่ เพราะฮับยาริมานา ประธานาธิบดีฮูตู ล้มลงด้วยมือของนักฆ่า และเมื่อเขาจากไป การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ก็เริ่มต้นขึ้น เมื่อผู้นำของทุตซีล้มลงในทุกดินแดน โลกเฝ้าดูด้วยความสยดสยอง แต่ก็ไม่ได้อะไรเลย เพราะไม่มีสิ่งใดเข้ามาขวางกั้นได้ มีผลทำให้เลือดไหลนองตามหมู่บ้านและเมืองต่างๆ ที่ทำขึ้น โดยเพื่อนบ้าน มิตรสหาย และเพื่อนมนุษย์ ในโบสถ์และโรงเรียน พวกเขาค้นหาและพบ เหยื่อของพวกเขาซ่อนตัวอยู่ด้วยมีดแมเชเต้และปืน และผู้หญิงต้องทนทุกข์ทรมาน ด้วยการข่มขืนทุกประเภท ประมาณ 250,000 ถึง 500,000 คน ถูกยกเลิก แต่ RPF กลับมาทำสงครามอีกครั้งด้วยกำลังทั้งหมด และยึดครองดินแดนทั้งหมด และยุติการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และส่งนักฆ่าหนีไปยังซาอีร์ ซึ่งปัจจุบันคือคองโก ที่ซึ่งพวกเขาลงมา ผลที่ตามมานำมาซึ่งสงครามคองโกครั้งแรก ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 200,000 คนด้วยมือของรวันดา และในวันนี้ ในรวันดา พวกเขาไว้ทุกข์อีกครั้ง ด้วยวันหยุดนักขัตฤกษ์ และกฎหมาย ด้วยราคาเท่าใด และถึงแม้รัฐธรรมนูญจะกล่าวว่ามีคนตายไปนับล้าน แต่ความจริงก็มีแนวโน้มน้อยลง ไม่มีอะไรนอกจากความเศร้าโศกที่จะแสดง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence