A prompt can be classified as intelligible or unintelligible based on several factors, including:

1. Clarity of language: A prompt that uses clear and concise language that is free of jargon or technical terms is more likely to be intelligible than a prompt that is filled with complex or unfamiliar terms.

2. Context: A prompt that is presented within a clear and appropriate context is more likely to be intelligible. For example, a prompt given in a math class may be more intelligible to students who have already learned the necessary concepts.

3. Level of detail: A prompt that provides an appropriate level of detail is more likely to be intelligible. For instance, a prompt that is too vague or too detailed may be harder to understand.

4. Structure: A prompt that has a clear structure or format is more likely to be intelligible. For example, a prompt that is broken down into clear sections or bullet points can be easier to comprehend.

5. Familiarity: A prompt that is related to topics or concepts that the audience is already familiar with is more likely to be intelligible.

6. Length: A prompt that is too long or too short may be unintelligible. An excessively long prompt may be difficult to follow, while an extremely short prompt may not provide enough information.

Overall, the intelligibility of a prompt depends on how well it communicates the intended message to the audience. If a prompt is clear, concise, appropriately detailed, structured, and relevant, it is more likely to be considered intelligible.
พรอมต์สามารถจัดประเภทว่าเข้าใจได้หรือไม่สามารถเข้าใจได้ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ ได้แก่: 1. ความชัดเจนของภาษา: พรอมต์ที่ใช้ภาษาที่ชัดเจนและรัดกุมซึ่งไม่มีศัพท์เฉพาะหรือคำศัพท์ทางเทคนิคมีแนวโน้มที่จะเข้าใจได้มากกว่าพรอมต์ที่กรอก ด้วยคำศัพท์ที่ซับซ้อนหรือไม่คุ้นเคย 2. บริบท: ข้อความแจ้งที่นำเสนอในบริบทที่ชัดเจนและเหมาะสมมีแนวโน้มที่จะเข้าใจได้ง่ายกว่า ตัวอย่างเช่น ข้อความที่ให้ไว้ในชั้นเรียนคณิตศาสตร์อาจเข้าใจได้ง่ายกว่าสำหรับนักเรียนที่ได้เรียนรู้แนวคิดที่จำเป็นแล้ว 3. ระดับรายละเอียด: ข้อความแจ้งที่ให้รายละเอียดในระดับที่เหมาะสมมีแนวโน้มที่จะสามารถเข้าใจได้ง่ายกว่า ตัวอย่างเช่น ข้อความแจ้งที่คลุมเครือเกินไปหรือมีรายละเอียดมากเกินไปอาจทำให้เข้าใจได้ยากขึ้น 4. โครงสร้าง: ข้อความที่มีโครงสร้างหรือรูปแบบที่ชัดเจนมีแนวโน้มที่จะเข้าใจได้ง่ายกว่า ตัวอย่างเช่น พรอมต์ที่แบ่งออกเป็นส่วนที่ชัดเจนหรือหัวข้อย่อยสามารถเข้าใจได้ง่ายกว่า 5. ความคุ้นเคย: ข้อความแจ้งที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อหรือแนวคิดที่ผู้ฟังคุ้นเคยอยู่แล้วมีแนวโน้มที่จะเข้าใจได้ง่ายขึ้น 6. ความยาว: ข้อความที่ยาวเกินไปหรือสั้นเกินไปอาจทำให้ไม่เข้าใจได้ ข้อความแจ้งที่ยาวเกินไปอาจทำให้ปฏิบัติตามได้ยาก ในขณะที่ข้อความแจ้งที่สั้นมากอาจให้ข้อมูลไม่เพียงพอ โดยรวมแล้ว ความชัดเจนของพรอมต์ขึ้นอยู่กับว่าพรอมต์สื่อสารข้อความที่ต้องการไปยังผู้ชมได้ดีเพียงใด หากข้อความแจ้งมีความชัดเจน กระชับ มีรายละเอียดอย่างเหมาะสม มีโครงสร้าง และเกี่ยวข้อง ก็มีแนวโน้มที่จะได้รับการพิจารณาว่าสามารถเข้าใจได้
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence