Tàrraco sorgeix arran de l'arribada dels exèrcits romans a la Península Ibèrica el 218 aC, en el marc de la confrontació bèl·lica entre romans i cartaginesos, l'anomenada Segona Guerra Púnica. Aquest cos expedicionari romà va desembarcar a la ciutat grega d'Empòrion per dirigir-se ràpidament des d'allà cap al sud amb la finalitat de controlar les terres al nord de l'Ebre. Les tropes romanes estaven comandades per Gneu Escipió, al qual s'hi va afegir, un any més tard, el seu germà Publi Corneli. Gneu, després de vèncer en un primer combat els cartaginesos, va deixar una petita guarnició que poc temps després es va transformar en la principal base militar romana a Hispània i a la ciutat de Tàrraco. Cèsar hi va reunir els seus llegats durant la guerra civil contra Pompeu. Gràcies a la lleialtat mostrada pels tarragonins, Cèsar li concedí el títol de Colònia.
Va ser durant els anys 26 i 25 aC quan Tàrraco va adquirir una rellevància més gran com a ciutat, en convertir-se en la capital del món romà. En efecte, durant aquests anys, August va residir a la ciutat i hi va dirigir les campanyes contra càntabres i àsturs. Gràcies a la presència militar, Tàrraco es va consolidar com a capital de la Hispània Citerior, i va rebre un fort impuls urbanístic, una mostra del qual és el teatre i la monumentalització del fòrum local.
Al fòrum provincial se li va afegir uns anys més tard el circ, i es va completar el conjunt municipal estatal.
Durant el segle II la ciutat va arribar a la màxima esplendor gràcies a la construcció del darrer dels grans edificis d'entreteniment: l'amfiteatre.
Tàrraco, com la majoria de centres urbans d'Hispània, va ser objecte de les incursions que els francs realitzaren a mitjans del segle III. Segons ens relaten les fonts, i sembla que ho corrobora l'arqueologia, la ciutat va ser devastada l'any 260 dC, i en va resultar especialment afectada la zona d'hàbitat. Després d'un període d'incertesa que es va prolongar durant bona part del segle III, la ciutat va recobrar el seu dinamisme a partir, especialment, de la recuperació general que va suposar l'adveniment al poder de Dioclecià i de la tetrarquia que es va establir l'any 285.
ตาร์ราโกเกิดขึ้นหลังจากการมาถึงของกองทัพโรมันในคาบสมุทรไอบีเรียเมื่อ 218 ปีก่อนคริสตกาล โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเผชิญหน้าทางทหารระหว่างชาวโรมันกับชาวคาร์ธาจิเนีย ซึ่งเรียกว่าสงครามพิวนิกครั้งที่สอง คณะสำรวจชาวโรมันนี้ลงจากเมือง Emporion ของกรีก และมุ่งหน้าอย่างรวดเร็วจากที่นั่นไปทางทิศใต้เพื่อควบคุมดินแดนทางตอนเหนือของ Ebro กองทหารโรมันได้รับคำสั่งจาก Gnaeus Scipio ซึ่งเข้าร่วมในอีกหนึ่งปีต่อมาโดย Publius Cornelius น้องชายของเขา หลังจากเอาชนะ Carthaginians ในการรบครั้งแรก Gneu ได้ทิ้งกองทหารเล็ก ๆ ซึ่งไม่นานหลังจากนั้นก็กลายเป็นฐานทัพทหารหลักของโรมันในฮิสปาเนียและเมือง Tarraco ซีซาร์รวบรวมมรดกของเขาที่นั่นในช่วงสงครามกลางเมืองกับปอมเปย์ ด้วยความภักดีที่แสดงโดยชาวตาร์ราโกนา ซีซาร์จึงมอบตำแหน่งอาณานิคมให้เขา ในช่วง 26 และ 25 ปีก่อนคริสตกาล Tarraco มีความเกี่ยวข้องมากขึ้นในฐานะเมือง และกลายเป็นเมืองหลวงของโลกโรมัน อันที่จริงในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ออกัสตัสอาศัยอยู่ในเมืองและเป็นผู้นำการรณรงค์ต่อต้านชาวแคนตาเบรียนและชาวอัสตูเรียส ต้องขอบคุณการมีอยู่ของทหาร Tarraco จึงถูกรวมเป็นเมืองหลวงของ Hispania Citerior และได้รับแรงกระตุ้นจากการพัฒนาเมืองที่แข็งแกร่ง ตัวอย่างหนึ่งคือโรงละครและการสร้างอนุสาวรีย์ให้กับฟอรัมท้องถิ่น ไม่กี่ปีต่อมา คณะละครสัตว์ถูกเพิ่มเข้าไปในฟอรัมประจำจังหวัด และระบบเทศบาลของรัฐก็เสร็จสมบูรณ์ ในช่วงศตวรรษที่ 2 เมืองนี้ถึงจุดสูงสุดด้วยการก่อสร้างอาคารความบันเทิงอันยิ่งใหญ่แห่งสุดท้าย นั่นก็คือ อัฒจันทร์ Tarraco เช่นเดียวกับศูนย์กลางเมืองส่วนใหญ่ในฮิสปาเนีย ถูกโจมตีโดยชาวแฟรงก์ในช่วงกลางศตวรรษที่สาม ตามแหล่งที่มาและโบราณคดีดูเหมือนจะยืนยัน เมืองนี้ได้รับความเสียหายในปีคริสตศักราช 260 และพื้นที่อยู่อาศัยได้รับผลกระทบเป็นพิเศษ หลังจากช่วงเวลาของความไม่แน่นอนซึ่งกินเวลามากในช่วงศตวรรษที่ 3 เมืองก็ฟื้นคืนความมีชีวิตชีวา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฟื้นตัวโดยทั่วไปที่เกิดจากการขึ้นสู่อำนาจของ Diocletian และลัทธิ tetrarchy ที่สถาปนาในปี 285
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence