As the Ringbearer Frodo traveled far and wide,
With the One Ring on his finger, he couldn't hide.
His invisible form, a trickster's delight,
He loved to play pranks, especially at night.

In the Shire, he'd sneak around without a sound,
Whispering in ears, making villagers astound.
He'd pull on their hair, or give them a nudge,
Making them jump, leaving them in a grudge.

Frodo would appear in the middle of town,
Invisible to all, except with a frown.
He'd knock over carts, and scatter the goods,
The locals were left, in confusion and moods.

But the best trick of all, that Frodo did play,
Was to pretend to be a ghost, in his own way.
He'd make eerie noises, and wail in the night,
Terrifying the villagers with all of his might.

Oh, Frodo, you scamp, with your mischievous grin,
Using the Ring's powers, to create such a din.
But we forgive you, for you were a hero in the end,
And your practical jokes, a legend that won't bend.
ขณะที่ผู้ถือแหวน โฟรโด เดินทางไกลและกว้างไกล ด้วยแหวนวงเดียวบนนิ้วของเขา เขาไม่สามารถซ่อนตัวได้ รูปร่างที่มองไม่เห็นของเขา เป็นความสุขของนักเล่นกล เขาชอบเล่นแกล้งกัน โดยเฉพาะตอนกลางคืน ในไชร์ เขาจะแอบย่องไปรอบๆ โดยไม่มีเสียงกระซิบข้างหู ทำให้ชาวบ้านตกตะลึง เขาจะดึงผมของพวกเขาหรือสะกิดให้พวกเขากระโดดทำให้พวกเขาเสียใจ โฟรโดจะปรากฏตัวขึ้นกลางเมือง มองไม่เห็นทุกคน ยกเว้นด้วยการขมวดคิ้ว เขาเคาะเกวียนและกระจายสินค้า ชาวบ้านถูกทิ้งให้อยู่ในความสับสนและอารมณ์ แต่เคล็ดลับที่ดีที่สุดที่โฟรโดเล่น คือการแกล้งเป็นผีในแบบของเขาเอง เขาจะส่งเสียงอันน่าขนลุกและคร่ำครวญในตอนกลางคืน ทำให้ชาวบ้านหวาดกลัวอย่างสุดกำลัง โอ้ โฟรโด เจ้าจอมเจ้าเล่ห์ ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ใช้พลังของแหวนเพื่อสร้างดินถล่มขนาดนั้น แต่เรายกโทษให้คุณ เพราะสุดท้ายแล้วคุณก็คือฮีโร่ และมุขตลกของคุณ ตำนานที่ไม่มีวันโค้งงอ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence