La hipótesis de la Transgresión Benigna es una teoría desarrollada por Peter McGraw y Caleb Warren, dos investigadores en psicología del humor, que intenta explicar por qué a veces encontramos divertido aquello que normalmente consideraríamos inapropiado o inaceptable. Según esta teoría, el humor surge cuando se violan las normas sociales de manera "benigna", es decir, sin que se cause un daño real o significativo a nadie.

La transgresión benigna puede ser vista como un acto que desafía las expectativas sociales y culturales, pero que no representa una amenaza seria para la integridad de las personas o la estructura social. Por ejemplo, un chiste que juega con la ambigüedad de un lenguaje doble sentido o un acto de comedia que burla un estereotipo de forma humorística, pero sin malas intenciones detrás.

Según la hipótesis de la Transgresión Benigna, este tipo de actos desencadenan una respuesta emocional en el público que los percibe, que se combina con la experiencia del desafío a las normas sociales. Esta mezcla de emociones produce la risa, y de esta manera se explica por qué a veces podemos encontrar gracioso algo que en otras circunstancias no lo sería.

En resumen, la hipótesis de la Transgresión Benigna sugiere que el humor es una forma de juego que nos permite experimentar y transgredir las normas sociales de manera segura, lo que nos ayuda a liberar tensiones y a conectarnos con los demás a través de la risa.
สมมติฐานการล่วงละเมิดที่ไม่ร้ายแรงเป็นทฤษฎีที่พัฒนาโดย Peter McGraw และ Caleb Warren นักวิจัยสองคนในสาขาจิตวิทยาอารมณ์ขัน ซึ่งพยายามอธิบายว่าเหตุใดบางครั้งเราจึงพบว่าเป็นเรื่องตลกซึ่งปกติแล้วเราจะพิจารณาว่าไม่เหมาะสมหรือยอมรับไม่ได้ ตามทฤษฎีนี้ อารมณ์ขันเกิดขึ้นเมื่อบรรทัดฐานทางสังคมถูกละเมิดในลักษณะที่ "ไม่เป็นพิษเป็นภัย" กล่าวคือ โดยปราศจากอันตรายที่แท้จริงหรือสำคัญต่อใครเลย การล่วงละเมิดอย่างอ่อนโยนสามารถมองได้ว่าเป็นการกระทำที่ท้าทายความคาดหวังทางสังคมและวัฒนธรรม แต่ไม่ได้แสดงถึงภัยคุกคามร้ายแรงต่อความสมบูรณ์ของบุคคลหรือโครงสร้างทางสังคม ตัวอย่างเช่น เรื่องตลกที่เล่นกับความคลุมเครือของภาษาที่มีความหมายสองนัย หรือการแสดงตลกที่ล้อเลียนทัศนคติแบบเหมารวมในลักษณะที่ตลกขบขัน แต่ไม่มีเจตนาไม่ดีอยู่เบื้องหลัง ตามสมมติฐานการล่วงละเมิดที่ไม่ร้ายแรง การกระทำประเภทนี้กระตุ้นให้เกิดการตอบสนองทางอารมณ์ในที่สาธารณะที่รับรู้ ซึ่งรวมกับประสบการณ์ของการท้าทายบรรทัดฐานทางสังคม อารมณ์ที่ปะปนกันนี้ทำให้เกิดเสียงหัวเราะ และสิ่งนี้อธิบายได้ว่าทำไมบางครั้งเราถึงเจอเรื่องตลกๆ ซึ่งถ้าไม่อย่างนั้นมันจะไม่ตลกเลย โดยสรุป สมมติฐานการล่วงละเมิดที่ไม่ร้ายแรงเสนอว่าอารมณ์ขันเป็นรูปแบบหนึ่งของการเล่นที่ช่วยให้เราสามารถทดลองและฝ่าฝืนบรรทัดฐานทางสังคมได้อย่างปลอดภัย ช่วยให้เราคลายความตึงเครียดและเชื่อมโยงกับผู้อื่นผ่านการหัวเราะ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence