Here's a greentext story:

>Be me, a regular guy working at a fast food restaurant
>Just finished my shift and going home for the night
>Walk into my house and see a note on the kitchen table
>Read the note, it says "Your roommate has left, moved out without telling you."
>Can't believe it, my roommate was my best friend
>Decide to call him, but he doesn't pick up
>Finally reach him a few days later, he tells me he won't be coming back
>Can't afford to live by myself, have to move back in with my parents
>They're not happy, they say they told me living on my own wouldn't work out
>They were right, I failed at independence
>Back to square one, working at a fast food restaurant and living with my parents.

Moral of the story: independence is hard.
ต่อไปนี้เป็นเรื่องราวกรีนเท็กซ์: >เป็นตัวฉันเอง ผู้ชายธรรมดาที่ทำงานในร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด >เพิ่งเลิกกะและกลับบ้านในคืนนี้ >เดินเข้าไปในบ้านของฉันแล้วเห็นข้อความบนโต๊ะในครัว >อ่านข้อความนั้นเขียนว่า " เพื่อนร่วมห้องของคุณจากไปแล้ว ย้ายออกไปโดยไม่บอกคุณ” >ไม่น่าเชื่อเลย เพื่อนร่วมห้องเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน >ตัดสินใจโทรหาเขาแต่เขาไม่รับ >ในที่สุดก็ติดต่อเขาไม่กี่วันต่อมา เขาก็บอกฉันว่าเขาจะไม่กลับมา >ไม่มีเงินจ่าย อยู่ตัวคนเดียว ต้องย้ายกลับไปอยู่กับพ่อแม่ >พวกเขาไม่มีความสุข พวกเขาบอกว่าการอยู่คนเดียวไม่ได้ผล >พวกเขาพูดถูก ฉันล้มเหลวในอิสรภาพ >กลับไปทำงานที่เดิม ที่ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดและอาศัยอยู่กับพ่อแม่ คุณธรรมของเรื่องราว: ความเป็นอิสระเป็นเรื่องยาก
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence