The Paxos algorithm is a consensus algorithm used to reach agreement among a group of nodes in a distributed system. It was first proposed by Leslie Lamport in 1989 and has since become a popular algorithm for implementing fault-tolerant distributed systems.

Assumptions:

The Paxos algorithm makes three key assumptions about the distributed system in which it operates:

    Asynchronous communication: Messages may be delayed or lost, but eventually, they will arrive.
    Non-Byzantine faults: Nodes in the system may fail or behave unpredictably, but they will not intentionally lie or mislead.
    A quorum-based system: The algorithm requires a majority of nodes to agree on a value before it can be accepted.

Properties:

The Paxos algorithm provides two key properties:

    Safety: Once a value has been agreed upon by a quorum of nodes, it cannot be overwritten or forgotten, even in the presence of faults or network delays.
    Liveness: The algorithm will eventually terminate and reach a decision, even in the presence of faults or network delays.

Algorithm:

The Paxos algorithm proceeds in a series of rounds or phases, where each phase has a different purpose. The algorithm proceeds as follows:

    Phase 1: Prepare

    A proposer suggests a value and sends a prepare message to a majority of nodes.
    Each node responds with a promise not to accept any proposals with a lower number than the prepare message.

    Phase 2: Accept

    The proposer sends an accept message to a majority of nodes, including the value to be accepted.
    Each node responds with an acceptance message if it has not promised to reject a higher numbered proposal.

    Phase 3: Commit

    Once a majority of nodes have accepted a proposal, the proposer sends a commit message to all nodes.
    All nodes update their state to reflect the accepted value.

If a proposer fails or a message is lost, the algorithm can continue with a new round. The key to the algorithm's correctness is the use of a quorum to ensure that a value is only accepted if a majority of nodes have agreed upon it.

Overall, the Paxos algorithm is a powerful tool for achieving consensus in distributed systems. While it can be complex to implement and understand, it provides a strong guarantee of safety and liveness even in the presence of faults and network delays.
อัลกอริธึม Paxos เป็นอัลกอริธึมฉันทามติที่ใช้ในการบรรลุข้อตกลงระหว่างกลุ่มโหนดในระบบแบบกระจาย มันถูกเสนอครั้งแรกโดย Leslie Lamport ในปี 1989 และตั้งแต่นั้นมาก็กลายเป็นอัลกอริธึมยอดนิยมสำหรับการนำระบบแบบกระจายที่ทนทานต่อข้อผิดพลาดไปใช้ สมมติฐาน: อัลกอริธึม Paxos ตั้งสมมติฐานหลักสามข้อเกี่ยวกับระบบแบบกระจายที่ระบบทำงาน: การสื่อสารแบบอะซิงโครนัส: ข้อความอาจล่าช้าหรือสูญหาย แต่ในที่สุดข้อความก็จะมาถึง ข้อผิดพลาดที่ไม่ใช่ไบแซนไทน์: โหนดในระบบอาจล้มเหลวหรือทำงานผิดปกติ แต่จะไม่จงใจโกหกหรือทำให้เข้าใจผิด ระบบตามองค์ประชุม: อัลกอริธึมต้องใช้โหนดส่วนใหญ่เพื่อตกลงกับค่าก่อนจึงจะสามารถยอมรับได้ คุณสมบัติ: อัลกอริธึม Paxos มีคุณสมบัติหลักสองประการ: ความปลอดภัย: เมื่อค่าได้รับการตกลงโดยองค์ประชุมของโหนดแล้ว ค่านั้นจะไม่สามารถเขียนทับหรือลืมได้ แม้ว่าจะมีข้อผิดพลาดหรือความล่าช้าของเครือข่ายก็ตาม ความมีชีวิตชีวา: ในที่สุดอัลกอริธึมจะยุติและบรรลุการตัดสินใจ แม้ว่าจะมีข้อผิดพลาดหรือความล่าช้าของเครือข่ายก็ตาม อัลกอริทึม: อัลกอริทึม Paxos ดำเนินการเป็นชุดของรอบหรือระยะ โดยแต่ละระยะมีจุดประสงค์ที่แตกต่างกัน อัลกอริธึมดำเนินการดังต่อไปนี้: ระยะที่ 1: เตรียม ผู้เสนอแนะนำค่าและส่งข้อความเตรียมการไปยังโหนดส่วนใหญ่ แต่ละโหนดตอบกลับพร้อมสัญญาว่าจะไม่ยอมรับข้อเสนอใดๆ ที่มีจำนวนต่ำกว่าข้อความที่เตรียมไว้ ระยะที่ 2: ยอมรับ ผู้เสนอจะส่งข้อความยอมรับไปยังโหนดส่วนใหญ่ รวมถึงค่าที่จะยอมรับ แต่ละโหนดจะตอบกลับด้วยข้อความตอบรับ หากไม่ได้สัญญาว่าจะปฏิเสธข้อเสนอที่มีหมายเลขสูงกว่า ระยะที่ 3: กระทำ เมื่อโหนดส่วนใหญ่ยอมรับข้อเสนอแล้ว ผู้เสนอจะส่งข้อความยืนยันไปยังโหนดทั้งหมด โหนดทั้งหมดอัปเดตสถานะเพื่อให้สะท้อนถึงค่าที่ยอมรับได้ หากผู้เสนอล้มเหลวหรือข้อความสูญหาย อัลกอริธึมสามารถดำเนินการต่อในรอบใหม่ได้ กุญแจสำคัญในความถูกต้องของอัลกอริทึมคือการใช้องค์ประชุมเพื่อให้แน่ใจว่าค่าจะได้รับการยอมรับก็ต่อเมื่อโหนดส่วนใหญ่เห็นด้วยเท่านั้น โดยรวมแล้ว อัลกอริธึม Paxos เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการบรรลุฉันทามติในระบบแบบกระจาย แม้ว่าการใช้งานและทำความเข้าใจอาจซับซ้อน แต่ก็ให้การรับประกันความปลอดภัยและความมีชีวิตชีวาที่แข็งแกร่ง แม้ว่าจะเกิดข้อผิดพลาดและความล่าช้าของเครือข่ายก็ตาม
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence