La risposta a questa domanda è continuamente cambiata durante la storia umana.

Molti filosofi greci credevano fosse vivere una vita virtuosa, anche se quest'ultimo è a sua volta un termine ambiguo che ognuno interpretava in modo diverso. In generale però la vita doveva essere una continua ricerca della verità, Socrate diceva infatti "Una vita senza ricerca non è degna per l’uomo di essere vissuta".

Durante il periodo ellenistico altri filosofi più disillusi avranno una visione più "vuota", ad esempio Epicuro considerava l'universo governato dal caso, senza alcuna interferenza da parte degli dei, considerava l'assenza di dolore come il più grande piacere e non c'era motivo di temere la morte in quanto questa era assenza di dolore.

Durante il medioevo la visione era più teoretica, tutto era in funzione di Dio. Nella concezione cristiana nel Vecchio Testamento la vita umana è strettamente collegata alla volontà benefica di Dio mentre la morte è rapportata al peccato, mentre nel Nuovo Testamento la connessione vita-divino si consolida nel messaggio di Gesù che assicura la resurrezione, una vita futura a chi crede in lui.

Non è possibile definire una risposta univoca a questa domanda. Ogni uomo può rispondere in funzione delle sue convinzioni e del momento storico in cui si trova, la risposta a cui arriverà non sarà meno valida di quella di altri.
Si può riflettere come filosofi più moderni come Nietzsche hanno cambiato più volte la loro visione in periodi diversi della propria vita:
  - Primo periodo: Nietzsche, in questa fase, è influenzato dalla filosofia di Schopenhauer e la vita viene vista come sofferenza e dolore. Tuttavia, Nietzsche cerca anche di trovare un significato in questa sofferenza, attraverso la ricerca di una vita che abbia senso e che sia degna di essere vissuta.
  - Periodo intermedio: In questa fase, Nietzsche comincia a distaccarsi dalla filosofia di Schopenhauer e a sviluppare la sua propria teoria della vita. La vita viene vista come volontà di potenza, una forza che ci spinge a superare i nostri limiti e a creare continuamente nuove forme di significato e di bellezza.
  - Ultimo periodo: Nella sua ultima fase, Nietzsche sviluppa la sua teoria dell'eterno ritorno, secondo la quale ogni evento nell'universo si ripete all'infinito. La vita viene vista come un ciclo eterno di nascita, morte e rinascita, e il significato della vita è quello di abbracciare questo ciclo e di vivere ogni momento al massimo.
In generale, per Nietzsche la vita è una continua ricerca di significato e di trascendenza, attraverso la sfida ai limiti e la creazione di nuove forme di bellezza. Tuttavia, questa ricerca è accompagnata da un senso di incertezza e di ambiguità, e la vita stessa viene vista come una lotta senza fine.
คำตอบสำหรับคำถามนี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องตลอดประวัติศาสตร์ของมนุษย์ นักปรัชญาชาวกรีกหลายคนเชื่อว่าเป็นการมีชีวิตที่มีคุณธรรม แม้ว่าอย่างหลังจะเป็นคำที่คลุมเครือซึ่งทุกคนตีความต่างกันก็ตาม อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้ว ชีวิตจะต้องค้นหาความจริงอย่างต่อเนื่อง โสกราตีสกล่าวไว้ตามความเป็นจริงว่า "ชีวิตที่ปราศจากการวิจัยก็ไม่คุ้มค่าที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อมนุษย์" ในช่วงยุคขนมผสมน้ำยา นักปรัชญาที่ไม่แยแสคนอื่นๆ จะมีนิมิตที่ "ว่างเปล่า" มากกว่า เช่น เอพิคิวรัสถือว่าจักรวาลปกครองด้วยความบังเอิญ โดยปราศจากการแทรกแซงจากเทพเจ้า เขาถือว่าการไม่มีความเจ็บปวดเป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และไม่มีเลย เหตุที่ต้องกลัวความตายเพราะไม่มีความเจ็บปวด ในช่วงยุคกลาง นิมิตนั้นเป็นไปในเชิงทฤษฎีมากกว่า ทุกอย่างเป็นหน้าที่ของพระเจ้า ในความคิดของคริสเตียนในพันธสัญญาเดิม ชีวิตมนุษย์เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับพระประสงค์อันเป็นประโยชน์ของพระเจ้า ในขณะที่ความตายเกี่ยวข้องกับบาป ในขณะที่ในพันธสัญญาใหม่ การเชื่อมโยงระหว่างชีวิตและพระเจ้าได้รวมไว้ในข้อความของพระเยซูซึ่งรับประกันการฟื้นคืนพระชนม์ ชีวิตในอนาคตสำหรับผู้ที่เชื่อในพระองค์ ไม่สามารถกำหนดคำตอบเดียวสำหรับคำถามนี้ได้ มนุษย์ทุกคนสามารถตอบได้ตามความเชื่อของเขาและในช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่เขาค้นพบตัวเอง คำตอบที่เขาได้มานั้นย่อมถูกต้องไม่น้อยไปกว่าคำตอบของคนอื่นๆ เราสามารถสะท้อนได้ว่านักปรัชญายุคใหม่อย่าง Nietzsche ได้เปลี่ยนวิสัยทัศน์ของตนหลายครั้งในช่วงเวลาต่างๆ ของชีวิตอย่างไร: - ช่วงแรก: Nietzsche ในระยะนี้ได้รับอิทธิพลจากปรัชญาของ Schopenhauer และชีวิตถูกมองว่าเป็นความทุกข์ทรมานและความเจ็บปวด อย่างไรก็ตาม นิทเช่ยังพยายามค้นหาความหมายของความทุกข์นี้ด้วยการค้นหาชีวิตที่มีความหมายและคุ้มค่าแก่การมีชีวิตอยู่ - ช่วงกลาง: ในระยะนี้ Nietzsche เริ่มตีตัวออกห่างจากปรัชญาของโชเปนเฮาเออร์ และพัฒนาทฤษฎีชีวิตของเขาเอง. ชีวิตถูกมองว่าเป็นเจตจำนงในอำนาจ เป็นพลังที่ผลักดันให้เราก้าวข้ามขีดจำกัด และสร้างความหมายและความงดงามรูปแบบใหม่อย่างต่อเนื่อง - ช่วงสุดท้าย: ในช่วงสุดท้ายของเขา Nietzsche ได้พัฒนาทฤษฎีของเขาเกี่ยวกับการกลับเป็นซ้ำชั่วนิรันดร์ ซึ่งทุกเหตุการณ์ในจักรวาลจะเกิดซ้ำอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ชีวิตถูกมองว่าเป็นวัฏจักรนิรันดร์แห่งการเกิด การตาย และการเกิดใหม่ และความหมายของชีวิตคือการโอบกอดวัฏจักรนี้และใช้ชีวิตทุกขณะอย่างเต็มที่ โดยทั่วไปแล้ว ชีวิตของ Nietzsche คือการค้นหาความหมายและความเป็นเลิศอย่างต่อเนื่อง ผ่านขีดจำกัดที่ท้าทายและสร้างสรรค์ความงามรูปแบบใหม่ อย่างไรก็ตาม การค้นหานี้มาพร้อมกับความรู้สึกไม่แน่นอนและความคลุมเครือ และชีวิตเองก็ถูกมองว่าเป็นการต่อสู้ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence