Title: The Interrupting House Elf

Scene: A common room at Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry. Harry, Ron, and Hermione are sitting together, studying for their exams.

Enter Dobby, an annoying house elf.

Dobby: Good day, Harry Potter sir!

Harry: Dobby, can we help you with something? We’re trying to study.

Dobby: Of course! I just want to remind you, sir, it is “good afternoon” now. (chuckles)

Ron: (sighs) What do you want, Dobby?

Dobby: I just wanted to make sure you were studying hard for your exams, Ronald Weasley sir! (giggles)

Hermione: (frustrated) Dobby, please leave us alone.

Dobby: Of course, Hermione Granger miss! (giggles) Just remember, it’s “Ms.” not “miss.” (chuckles)

Harry: (sighs) Dobby, can we get back to our studies?

Dobby: (excitedly) Of course! I’ll leave you to it. (pauses) Just remember, Harry, it’s “studies” not “studying.” (chuckles and exits)

Ron: (exasperated) That house elf is driving me mad!

Hermione: (laughing) At least he’s trying to be helpful.

Harry: (smiling) Yeah, in his own annoying way.

Enter Dobby, reentering the scene.

Dobby: (excitedly) Harry Potter sir!

Harry: (frustrated) Dobby, what now?

Dobby: (giggles) Just wanted to remind you, sir, it’s “what is it?” not “what now?” (chuckles and exits)

Ron: (laughing) He’s never going to leave us alone, is he?

Harry: (smiling) I guess not, but he’s always good for a laugh.

Hermione: (laughing) I suppose you’re right. Let’s get back to our studies.

(End of scene)
ชื่อเรื่อง: ฉากเอลฟ์ประจำบ้านที่ขัดจังหวะ: ห้องส่วนกลางที่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่กำลังนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบด้วยกัน เข้าสู่ Dobby เอลฟ์ประจำบ้านที่น่ารำคาญ ด๊อบบี้: ขอให้เป็นวันที่ดีนะท่านแฮร์รี่ พอตเตอร์! แฮร์รี่: ด๊อบบี้ เราช่วยอะไรคุณหน่อยได้ไหม? เรากำลังพยายามศึกษาอยู่ ด๊อบบี้: แน่นอน! ฉันแค่อยากจะเตือนคุณว่านี่คือ "สวัสดีตอนบ่าย" แล้ว (หัวเราะ) รอน: (ถอนหายใจ) คุณต้องการอะไรด๊อบบี้? ด๊อบบี้: ฉันแค่อยากให้แน่ใจว่าคุณตั้งใจเรียนเพื่อสอบ โรนัลด์ วีสลีย์! (หัวเราะคิกคัก) เฮอร์ไมโอนี่: (หงุดหงิด) ด๊อบบี้ ปล่อยเราไว้ตามลำพังเถอะ ด๊อบบี้: แน่นอน เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์พลาด! (หัวเราะคิกคัก) จำไว้ว่ามันคือ “นางสาว” ไม่ใช่ "คิดถึง" (หัวเราะ) แฮร์รี่: (ถอนหายใจ) ด๊อบบี้ เรากลับไปเรียนต่อได้ไหม? ด๊อบบี้: (ตื่นเต้น) แน่นอน! ฉันจะทิ้งคุณไว้ (หยุดชั่วคราว) จำไว้ว่าแฮร์รี่ มันคือ "การศึกษา" ไม่ใช่ "การศึกษา" (หัวเราะเบา ๆ และออก) รอน: (โกรธเคือง) เอลฟ์ประจำบ้านนั่นทำให้ฉันเป็นบ้า! เฮอร์ไมโอนี่: (หัวเราะ) อย่างน้อยเขาก็พยายามช่วยเหลือนะ แฮร์รี่: (ยิ้ม) ใช่ ในแบบที่น่ารำคาญของเขาเอง เข้าไปในด๊อบบี้ กลับเข้าไปในฉากอีกครั้ง ด๊อบบี้: (ตื่นเต้น) แฮร์รี่ พอตเตอร์ครับท่าน! แฮร์รี่: (หงุดหงิด) ด๊อบบี้ แล้วไงต่อ? ด๊อบบี้: (หัวเราะคิกคัก) แค่อยากเตือนคุณครับ "มันคืออะไร" ไม่ใช่ "อะไรตอนนี้?" (หัวเราะแล้วเดินออกไป) รอน: (หัวเราะ) เขาจะไม่ทิ้งเราไว้ตามลำพังใช่ไหม? แฮร์รี่: (ยิ้ม) ฉันเดาว่าไม่ แต่เขามักจะหัวเราะเก่งเสมอ เฮอร์ไมโอนี่: (หัวเราะ) ฉันคิดว่าคุณพูดถูก กลับมาที่การเรียนของเรากันดีกว่า (จบฉาก)
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence