Una comparativa entre francotiradores del siglo XIX y de la actualidad:
Francotiradores del siglo XIX:

    Utilizaban rifles de percusión con un alcance efectivo de alrededor de 400-500 metros.
    Tenían un bajo nivel de precisión y requerían un tiempo de carga prolongado después de cada disparo.
    No tenían acceso a tecnologías avanzadas como sistemas de puntería láser, visores nocturnos o cámaras térmicas.
    Tenían un rango de disparo limitado en comparación con los francotiradores modernos.

Francotiradores modernos:

    Utilizan rifles de alta precisión con alcances efectivos de hasta 2,5 km o más.
    Están equipados con sistemas ópticos avanzados que permiten identificar y alcanzar objetivos a distancias extremadamente largas.
    Tienen sistemas de recarga automática que permiten una tasa de fuego más rápida y un menor tiempo de inactividad.
    Tienen acceso a tecnologías avanzadas como sistemas de puntería láser, visores nocturnos, cámaras térmicas y sistemas de comunicación de alta tecnología.
    Pueden trabajar en equipo para identificar y eliminar objetivos de alto valor.

Atendiendo a esto, se aprecia una gran diferencia entre los francotiradores de antaño, y los modernos.
Aun asi, como dato de color Simo Häyhä está considerado como el francotirador más letal de toda la historia.

Durante la Guerra de Invierno entre Finlandia y la Unión Soviética entre 1939 y 1940 se confirmaron 542 bajas de parte de este tirador, un récord que aun hoy prevalece. Silencioso y veloz, se ha convertido en un modelo para los francotiradores de todo el mundo. y sin embargo preferia no utilizar miras telescópicas para evitar el reflejo del sol en la lente, que revelara su posición; y porque con el frío el monóculo solía empañarse y hasta romperse. el francotirador prefería la mira clásica de guión alzado.
การเปรียบเทียบระหว่างพลซุ่มยิงจากศตวรรษที่ 19 กับปัจจุบัน: นักซุ่มยิงในศตวรรษที่ 19: พวกเขาใช้ปืนไรเฟิลเพอร์คัชชันที่มีระยะการยิงที่มีประสิทธิภาพประมาณ 400-500 เมตร มีความแม่นยำในระดับต่ำและต้องใช้เวลาชาร์จนานหลังจากการยิงแต่ละครั้ง พวกเขาไม่สามารถเข้าถึงเทคโนโลยีขั้นสูง เช่น ระบบกำหนดเป้าหมายด้วยเลเซอร์ กล้องมองกลางคืน หรือกล้องถ่ายภาพความร้อน พวกเขามีระยะการยิงที่จำกัดเมื่อเทียบกับสไนเปอร์สมัยใหม่ นักแม่นปืนยุคใหม่: พวกเขาใช้ปืนไรเฟิลที่มีความแม่นยำสูงด้วยระยะการยิงที่มีประสิทธิภาพสูงถึง 2.5 กม. หรือมากกว่า พวกมันติดตั้งระบบการมองเห็นขั้นสูงที่ช่วยให้สามารถระบุเป้าหมายและโจมตีได้ในระยะไกลมาก พวกเขามีระบบบรรจุกระสุนอัตโนมัติที่ช่วยให้อัตราการยิงเร็วขึ้นและหยุดทำงานน้อยลง พวกเขาสามารถเข้าถึงเทคโนโลยีขั้นสูง เช่น ระบบกำหนดเป้าหมายด้วยเลเซอร์ กล้องมองกลางคืน กล้องถ่ายภาพความร้อน และระบบสื่อสารที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง พวกเขาสามารถทำงานเป็นทีมเพื่อระบุและกำจัดเป้าหมายที่มีมูลค่าสูงได้ เมื่อพิจารณาถึงสิ่งนี้ จะเห็นความแตกต่างอย่างมากระหว่างพลซุ่มยิงในอดีตกับพลซุ่มยิงสมัยใหม่ ถึงกระนั้นก็ตาม ตามความเป็นจริง Simo Häyhä ถือเป็นมือปืนที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์ทั้งหมด ในช่วงสงครามฤดูหนาวระหว่างฟินแลนด์และสหภาพโซเวียตระหว่างปี 1939 ถึง 1940 มีผู้เสียชีวิต 542 รายได้รับการยืนยันจากมือปืนรายนี้ ซึ่งเป็นสถิติที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เงียบและรวดเร็วจนกลายเป็นต้นแบบของนักแม่นปืนทั่วโลก แต่เขาก็ไม่ต้องการใช้กล้องส่องทางไกลเพื่อหลีกเลี่ยงการสะท้อนของดวงอาทิตย์ในเลนส์ ซึ่งจะเผยให้เห็นตำแหน่งของเขา และเพราะว่าในความหนาวเย็น แว่นตาข้างเดียวก็มักจะเกิดฝ้าและแตกหักด้วยซ้ำ มือปืนชอบสายตาแบบยกสูงแบบคลาสสิก
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence