> Be me, a regular guy working at a fast food restaurant
> Just finished my shift and going home for the night
> Walk into my house and see a note on the kitchen table
> Read the note, it says "Your roommate has left, moved out without telling you."
> Can't believe it, my roommate was my best friend
> Decide to call him, but he doesn't pick up
> Finally reach him a few days later, he tells me he won't be coming back
> Can't afford to live by myself, have to move back in with my parents
> They're not happy, they say they told me living on my own wouldn't work out
> They were right, I failed at independence
> Back to square one, working at a fast food restaurant and living with my parents.

Moral of the story: independence is hard.
> เป็นฉัน ผู้ชายธรรมดาๆ ที่ทำงานร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด > เพิ่งเลิกกะจะกลับบ้าน > เดินเข้าไปในบ้านและเห็นข้อความบนโต๊ะในครัว > อ่านข้อความเขียนว่า "เพื่อนร่วมห้องของคุณจากไปแล้ว" ย้ายออกไปโดยไม่บอกคุณ” > ไม่อยากเชื่อเลยเพื่อนร่วมห้องของฉันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน > ตัดสินใจโทรหาเขา แต่เขาไม่รับ > ในที่สุดก็ติดต่อเขาไม่กี่วันต่อมาเขาก็บอกฉันว่าเขาจะไม่กลับมา > ไม่สามารถจ่ายได้ อยู่ตัวคนเดียวต้องย้ายกลับไปอยู่กับพ่อแม่ > พวกเขาไม่มีความสุข พวกเขาบอกว่า อยู่คนเดียวไม่ได้ผล > พวกเขาพูดถูก ฉันล้มเหลวในอิสรภาพ > กลับไปทำงานที่เดิม ที่ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดและอาศัยอยู่กับพ่อแม่ คุณธรรมของเรื่องราว: ความเป็นอิสระเป็นเรื่องยาก
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence