The Celtic Britons were the people of Celtic language and culture who inhabited Great Britain from at least the British Iron Age until the High Middle Ages, at which point they diverged into the Welsh, Cornish and Bretons (among others). They spoke Common Brittonic, the ancestor of the modern Brittonic languages.

The earliest written evidence for the Britons is from Greco-Roman writers and dates to the Iron Age. Ancient Britain was made up of many tribes and kingdoms, associated with various hillforts. The Britons followed an Ancient Celtic religion overseen by druids. Some of the southern tribes had strong links with mainland Europe, especially Gaul and Belgica, and minted their own coins. The Roman Empire conquered most of Britain in the 1st century, creating the province of Britannia. The Romans invaded northern Britain, but the Britons and Caledonians in the north remained unconquered and Hadrian's Wall became the edge of the empire. A Romano-British culture emerged, mainly in the southeast, and British Latin coexisted with Brittonic. It is unclear what relationship the Britons had to the Picts, who lived outside the empire in northern Britain, though most scholars now accept that the Pictish language was closely related to Common Brittonic.

Following the end of Roman rule in Britain during the 5th century, Anglo-Saxon settlement of eastern and southern Britain began. The culture and language of the Britons fragmented, and much of their territory gradually became Anglo-Saxon, while small parts of the northwest became Gaelic. The extent to which this cultural change was accompanied by wholesale population changes is still debated. During this time, Britons migrated to mainland Europe and established significant colonies in Brittany (now part of France), the Channel Islands, and Britonia (now part of Galicia, Spain). By the 11th century, Brittonic-speaking populations had split into distinct groups: the Welsh in Wales, the Cornish in Cornwall, the Bretons in Brittany, the Cumbrians of the Hen Ogledd ("Old North") in southern Scotland and northern England, and the remnants of the Pictish people in northern Scotland. Common Brittonic developed into the distinct Brittonic languages: Welsh, Cumbric, Cornish and Breton.
ชาวอังกฤษชาวเซลติกคือกลุ่มชนที่ใช้ภาษาและวัฒนธรรมของชาวเซลติกซึ่งอาศัยอยู่ในบริเตนใหญ่ตั้งแต่ยุคเหล็กของอังกฤษเป็นอย่างน้อยจนถึงยุคกลางตอนปลาย ซึ่ง ณ จุดนั้นพวกเขาแยกตัวออกไปเป็นชาวเวลส์ คอร์นิช และเบรอตง (นอกเหนือจากกลุ่มอื่นๆ) พวกเขาพูดภาษา Common Brittonic ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของภาษา Brittonic สมัยใหม่ หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดสำหรับชาวอังกฤษมาจากนักเขียนชาวกรีก-โรมันและมีอายุตั้งแต่ยุคเหล็ก บริเตนโบราณประกอบด้วยชนเผ่าและอาณาจักรต่างๆ มากมาย ซึ่งเกี่ยวข้องกับป้อมเนินเขาต่างๆ ชาวอังกฤษนับถือศาสนาเซลติกโบราณซึ่งมีดรูอิดดูแลอยู่ ชนเผ่าทางใต้บางเผ่ามีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับยุโรปแผ่นดินใหญ่ โดยเฉพาะกอลและเบลจิกา และได้สร้างเหรียญกษาปณ์ของตนเอง จักรวรรดิโรมันยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของบริเตนในศตวรรษที่ 1 และสร้างจังหวัดบริแทนเนีย ชาวโรมันบุกเข้ามาทางตอนเหนือของบริเตน แต่ชาวอังกฤษและชาวสกอตแลนด์ทางตอนเหนือยังคงไม่สามารถพิชิตได้ และกำแพงเฮเดรียนก็กลายเป็นขอบเขตของจักรวรรดิ วัฒนธรรมโรมาโน-อังกฤษถือกำเนิดขึ้น โดยส่วนใหญ่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ และภาษาลาตินของอังกฤษอยู่ร่วมกับบริตโทนิก ไม่ชัดเจนว่าชาวอังกฤษมีความสัมพันธ์อย่างไรกับชาวพิคส์ซึ่งอาศัยอยู่นอกจักรวรรดิทางตอนเหนือของบริเตน แม้ว่านักวิชาการส่วนใหญ่ยอมรับว่าภาษาพิกมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาษาบริตโทนิกทั่วไปก็ตาม ภายหลังการสิ้นสุดการปกครองของโรมันในบริเตนในช่วงศตวรรษที่ 5 การตั้งถิ่นฐานของชาวแองโกล-แซกซันทางตะวันออกและทางใต้ของบริเตนได้เริ่มต้นขึ้น วัฒนธรรมและภาษาของชาวอังกฤษกระจัดกระจาย และดินแดนส่วนใหญ่ค่อยๆ กลายเป็นแองโกล-แซกซัน ในขณะที่ส่วนเล็กๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือกลายเป็นภาษาเกลิค ขอบเขตที่การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมนี้มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของประชากรขายส่งยังคงเป็นที่ถกเถียงกัน ในช่วงเวลานี้ ชาวอังกฤษอพยพไปยังยุโรปแผ่นดินใหญ่และสถาปนาอาณานิคมสำคัญในบริตตานี (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส) หมู่เกาะแชนเนล และบริโตเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกาลิเซีย ประเทศสเปน) เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ประชากรที่พูดภาษาบริทโทนิกได้แบ่งออกเป็นกลุ่มต่างๆ ได้แก่ ชาวเวลส์ในเวลส์ ชาวคอร์นิชในคอร์นวอลล์ ชาวเบรอตงในบริตตานี ชาวคัมเบรียนแห่งเฮน โอเกิลด์ ("ทางเหนือเก่า") ทางตอนใต้ของสกอตแลนด์และทางตอนเหนือของอังกฤษ และ เศษของชาวพิคทิชทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ ภาษาบริทโทนิกทั่วไปพัฒนาเป็นภาษาบริตโทนิกที่แตกต่างกัน ได้แก่ ภาษาเวลส์ คัมบริก คอร์นิช และเบรอตง
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence