Una nota musical es el nombre que se le da a una frecuencia de sonido, y las frecuencias son en realidad infinitas, aunque nuestros oídos solo pueden captar un número limitado de frecuencias.

El sistema de 12 tonos no es el único, pero es el más extendido en la actualidad. Este sistema musical está estructurado de la siguiente manera:

1. Notas Naturales
Son las siete notas que tradicionalmente se han conocido, es decir, Do, Re, Mi, Fa, Sol, La y Si. Estos sonidos no presentan ningún tipo de alteración o modificación. Establecidas de esta manera no tienen la característica de estar conformadas por ningún tono intermedio.

2. Notas Alteradas
Son las mismas notas naturales pero con la particularidad que se encuentran alteradas. Esta alteración puede darse de manera ascendente a  través de los sostenidos (#) o de manera descendente por medio de los bemoles (b). Allí se crean los tonos y semi tonos.

Siguiendo lo pautado en la diferenciación entre notas naturales y alteradas aparecen los doce sonidos que conforman las notas musicales de manera ascendente y descendente. A saber: Do, Do#, Re, Re#, Mi, Fa, Fa#, Sol, Sol#, La, La# y Si o Do, Si, Sib, La, Lab, Sol, Solb, Fa, Mi, Mib, Re y Reb.



Aunque se sabe que los antiguos chinos, egipcios y mesopotámicos estudiaron los principios matemáticos del sonido, son los pitagóricos de la Grecia antigua quienes fueron los primeros investigadores de la expresión de las escalas musicales en términos de proporcionalidades [ratio] numéricas, particularmente de proporciones de números enteros pequeños. Su doctrina principal era que “toda la naturaleza consiste en armonía que brota de números”.
Las notas musicales se utilizan en la notación musical para representar la altura y la duración relativa de un sonido, se suele emplear la acepción «figura musical». Fueron inventados por el monje benedictino Guido de Arezzo.
โน้ตดนตรีเป็นชื่อที่ตั้งให้กับความถี่ของเสียง และจริงๆ แล้วความถี่นั้นไม่มีที่สิ้นสุด แม้ว่าหูของเราจะรับความถี่ได้เพียงจำนวนจำกัดก็ตาม ระบบ 12 โทนไม่ใช่เพียงระบบเดียว แต่เป็นระบบที่แพร่หลายที่สุดในปัจจุบัน ระบบดนตรีนี้มีโครงสร้างดังนี้ 1. โน้ตธรรมชาติ เหล่านี้เป็นโน้ต 7 ตัวที่รู้จักกันแต่โบราณ ได้แก่ โด เร มี ฟ้า ซอล ลา และซิ เสียงเหล่านี้ไม่ได้นำเสนอการดัดแปลงหรือดัดแปลงใดๆ ก่อตั้งขึ้นในลักษณะนี้ พวกเขาไม่มีลักษณะของการประกอบด้วยโทนเสียงกลางใดๆ 2. Altered Notes เหล่านี้เป็นบันทึกธรรมชาติเดียวกันแต่มีความเฉพาะเจาะจงที่มีการเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงนี้สามารถเกิดขึ้นได้จากน้อยไปมากผ่านจุดมีคม (#) หรือจากมากไปน้อยผ่านแฟลต (b) มีการสร้างโทนเสียงและเซมิโทน ตามแนวปฏิบัติในการแยกแยะความแตกต่างระหว่างโน้ตธรรมชาติและโน้ตที่เปลี่ยนแปลง เสียงทั้ง 12 เสียงที่ประกอบเป็นโน้ตดนตรีจะปรากฏในลักษณะขึ้นและลง ได้แก่: C, C#, D, D#, E, F, F#, G, G#, A, A# และ B หรือ C, B, Bb, A, Lab, G, Gb, F, Mi, Eb, D และ Db แม้ว่าชาวจีนโบราณ ชาวอียิปต์ และชาวเมโสโปเตเมีย เป็นที่รู้กันว่าได้ศึกษาหลักการทางคณิตศาสตร์ของเสียงแล้วก็ตาม ชาวพีทาโกรัสแห่งกรีกโบราณเป็นผู้วิจัยกลุ่มแรกเกี่ยวกับการแสดงออกของมาตราส่วนดนตรีในแง่ของสัดส่วนตัวเลข [อัตราส่วน] โดยเฉพาะสัดส่วนของ จำนวนเต็มเล็ก หลักคำสอนหลักของพระองค์คือ “ธรรมชาติทั้งหมดประกอบด้วยความกลมกลืนที่เกิดจากตัวเลข” โน้ตดนตรีถูกใช้ในโน้ตดนตรีเพื่อแสดงระดับเสียงที่สัมพันธ์กันและระยะเวลาของเสียง โดยปกติจะใช้ความหมาย "รูปดนตรี" สิ่งเหล่านี้ถูกประดิษฐ์โดยพระภิกษุเบเนดิกติน กุยโด แห่งอาเรซโซ
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence