En Python, "self" es una convención utilizada por los programadores para referirse a la instancia actual de una clase. Cuando se crea una instancia de una clase, se pasa como primer argumento el parámetro "self" que hace referencia a la instancia recién creada.

La palabra "self" en Python se utiliza para crear atributos y métodos de instancia, lo que significa que solo están disponibles en la instancia específica de la clase en la que se crearon. Por lo tanto, cada instancia de la clase puede tener sus propios atributos y métodos únicos, incluso si comparten la misma definición de clase.

Por ejemplo, considere la siguiente clase de Python:

```
class Perro:
    def __init__(self, nombre, raza):
        self.nombre = nombre
        self.raza = raza

    def ladrido(self):
        print("¡Guau! ¡Guau!")
```

En este ejemplo, "self" se utiliza para referirse a la instancia actual de la clase Perro. En el método "init", se utilizan las variables "nombre" y "raza" para crear atributos específicos de instancia, y en el método "ladrido", se define un método de instancia que solo está disponible para la instancia específica de la clase.

En resumen, "self" en Python se utiliza para referirse a la instancia actual de una clase y es una convención utilizada por los programadores para crear atributos y métodos de instancia específicos de cada instancia de la clase.
ใน Python "self" เป็นแบบแผนที่ใช้โดยโปรแกรมเมอร์เพื่ออ้างถึงอินสแตนซ์ปัจจุบันของคลาส เมื่ออินสแตนซ์ของคลาสถูกสร้างขึ้น พารามิเตอร์ "self" จะถูกส่งผ่านเป็นอาร์กิวเมนต์แรก ซึ่งอ้างถึงอินสแตนซ์ที่สร้างขึ้นใหม่ คำว่า "self" ใน Python ใช้เพื่อสร้างแอ็ตทริบิวต์และวิธีการของอินสแตนซ์ ซึ่งหมายความว่าจะใช้ได้เฉพาะในอินสแตนซ์เฉพาะของคลาสที่ถูกสร้างขึ้นเท่านั้น ดังนั้น แต่ละอินสแตนซ์ของคลาสสามารถมีคุณลักษณะและวิธีการเฉพาะของตัวเองได้ แม้ว่าจะใช้คำจำกัดความคลาสเดียวกันก็ตาม ตัวอย่างเช่น ลองพิจารณาคลาส Python ต่อไปนี้: ``` class Dog: def __init__(self, name,breed): self.name = name self.breed =breed def bark(self): print("Wow! Wow !") ``` ในตัวอย่างนี้ "self" ใช้เพื่ออ้างถึงอินสแตนซ์ปัจจุบันของคลาส Dog ในเมธอด "init" ตัวแปร "name" และ "race" ถูกใช้เพื่อสร้างแอตทริบิวต์เฉพาะอินสแตนซ์ และในเมธอด "bark" จะมีการกำหนดวิธีการอินสแตนซ์ที่พร้อมใช้งานสำหรับอินสแตนซ์เฉพาะของคลาสเท่านั้น กล่าวโดยย่อ "self" ใน Python ใช้เพื่ออ้างถึงอินสแตนซ์ปัจจุบันของคลาส และเป็นแบบแผนที่ใช้โดยโปรแกรมเมอร์เพื่อสร้างแอตทริบิวต์อินสแตนซ์และวิธีการเฉพาะสำหรับแต่ละอินสแตนซ์ของคลาส
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence