The purpose of this quasi-experimental research was to study the effect of the nurse’s competency in end of life care with the primary nursing care system.The sample included professionals nurses working in In patient department and department of the elderly at St. Louis Hospital and had experienced in end of life care 3 – 5 years of 30 purposive sampling people. Research instruments were the handbook of developing nurse’s competency in end of life care with the primary nursing care system and the nurse’s competency in end of life care with the primary nursing care system.Both instruments were tested for content validity of questionnaire by 3 experts with CVI.92 and reliability coefficient Alpha was 0.963. Analyze data with descriptive statistics and pair t-tests statistical for before and after tested. The results revealed that the nurse’s competency in end of life care after used the primary nursing care system was a high level ( = 4.15, SD = .44) and nurse’s competency in end of life care after used the primary nursing care system was a high level before used using the system was statistically significant .05 level.
การวิจัยแบบกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการพัฒนาสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย ด้วยระบบพยาบาลเจ้าของไข้ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ที่ปฏิบัติงานแผนกผู้ป่วยในและแผนก ผู้สูงอายุ โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ มีประสบการณ์การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย 3–5 ปี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ คู่มือพัฒนาสมรรถนะพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายด้วยระบบพยาบาลเจ้าของไข้ และ แบบประเมินสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายด้วยระบบพยาบาลเจ้าของไข้ ผ่านการตรวจสอบความตรง ตามเนื้อหาทั้งฉบับด้วยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 คน ค่า CVI .92 และหาค่าความเที่ยงได้ค่าสัมประสิทธ์แอลฟ่าเท่ากับ 0.963 วิเคราะห์ข้อมูล ด้วยสถิติเชิงพรรณาและสถิติทดสอบค่าที (pair t test) วัดก่อนและหลังการพัฒนาสมรรถนะพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย ด้วยระบบพยาบาลเจ้าของไข้ผลการวิจัยพบว่า สมรรถนะพยาบาลวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายด้วยระบบพยาบาลเจ้าของ ไข้หลังการใช้ระบบพยาบาลเจ้าของไข้อยู่ในระดับสูง ( = 4.15, SD = .44) และสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยระยะ สุดท้ายหลังการใช้ระบบพยาบาลเจ้าของไข้สูงกว่าก่อนการใช้ระบบพยาบาลเจ้าของไข้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05