Phantom syndrome isexperienced individual differences by almost everyone who undergone limb amputate, but it is rarely a clinical problem that impact to functional, stress, anxiety and quality of life. A large number of different treatments have been suggested. Even if treatment of phantom syndrome can be classified as medical and surgical treatment. In general, treatment should be based on non invasive techniques especially independent role of nurse by challenging for effectively not only active prevention by own amputee but also helping patient cope with phantom syndrome for best quality of life.
ผู้ป่วยที่สูญเสียอวัยวะมักมีอาการที่เรียกว่าปวดหลอน ซึ่งไม่ใช่โรคแต่เป็นกลุ่มอาการที่เกิดขึ้นได้ภายหลังถูกตัดแขน หรือขา แต่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อผู้ป่วย อาการปวดหลอนหากปรากฏอยู่เป็นเวลานานนอกจากจะส่งผลกระทบต่อการรักษาแล้ว ยังส่งผลต่อสภาพจิตใจ เกิดความเครียด วิตกกังวล ส่งผลต่อคุณภาพชีวิต การจัดการกลุ่มอาการปวดหลอนมีหลายวิธี วิธีที่ดีที่สุดคือ การให้ข้อมูลแก่ผู้ป่วยโดยเร็ว รวมทั้งวิธีจัดการภาวะปวดหลอนด้วยตนเอง แม้ว่าการจัดการความปวดเป็นบทบาทหน้าที่โดยตรง ของแพทย์ผู้รักษา แต่การจัดการภาวะปวดหลอนที่มีประสิทธิภาพควรเกิดจากความร่วมมือของทีมสุขภาพที่จะช่วยเหลือ สนับสนุน อำนวยความสะดวก เพื่อร่วมดูแลช่วยเหลือและป้องกันผลกระทบทุกด้าน นับเป็นความท้าทายของทีมสุขภาพโดยเฉพาะ พยาบาลผู้ดูแลที่จะสามารถจัดการกับปัญหาเพื่อลดความถี่และความรุนแรงจากภาวะปวดหลอนให้มากที่สุด ที่สำคัญอย่างยิ่งคือ การศึกษาถึงแนวทางการป้องกันเชิงรุกเพื่อผู้ป่วยเกิดความทุกข์ทรมานน้อยที่สุด สามารถปรับตัวได้และมีคุณภาพชีวิตที่ดี