This study aimed at investigating the relationship between basic conditioning factors, symptom severity, and palliative self-care behaviors and quality of life of older adults with advanced cancer receiving chemotherapy. Shared theory was employed as the conceptual framework of the study. The study sample consisted of 111 older adults aged 60 years old and older who had been diagnosed with advanced cancer, and who received chemotherapy and palliative care. Data were collected by means of questionnaires, and Chi-square test, Eta test, and Spearman correlation coefficient were used to analyze the data. The study findings showed that quality of life were at a moderate level (Mean = 5.09, SD = 1.78) gender and educational background were not related to quality of life, while sufficiency of income was associated with quality of life with statistical significance at .05. Moreover, symptom severity was negatively related to quality of life and palliative self-care behaviors were positively related to quality of life, with statistical significance (r = -.632, r = .763, p < 0.01, respectively). The study findings suggested that nurses should assess sufficiency of income, symptom severity, and self-care behaviors of patients so as to more effectively devise a plan to assist older patients with advanced cancer receiving chemotherapy to ensure their quality of life.
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยพื้นฐานบางประการ ความรุนแรงของอาการ พฤติกรรม การดูแลตนเองแบบประคับประคอง และคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุโรคมะเร็งระยะลุกลามที่ได้รับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด โดยใช้ ทฤษฎีแชร์ (Shared Theory) เป็นกรอบแนวคิดการวิจัย กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่าเป็นโรคมะเร็ง ระยะลุกลาม ได้รับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด และการดูแลแบบประคับประคอง มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 111 ราย วิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้สถิติ Chi-square Eta และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สเปียร์แมน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง (Mean = 5.09, SD = 1.78) ปัจจัยพื้นฐาน บางประการ ได้แก่ เพศ และระดับการศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต ขณะที่ความเพียงพอของรายได้ มีความสัมพันธ์กับ คุณภาพชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ความรุนแรงของอาการมีความสัมพันธ์ทางลบกับคุณภาพชีวิตและพฤติกรรมการดูแล ตนเองแบบประคับประคองมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r =- .632, r = .763, p