The purpose of this quasi - experimental research to study outcome of integrated rehabilitation model for persons with physical disability in community that the researcher developed from situation analysis based on PRECEED PROCEDE Model and evidenced - based literature reviews. This model including administration factors, rehabilitation process and outcomes setting. It was carried out by community nurses who is designated as a manager in Na-yai-am District, Chantaburi. This approach emphasizes setting policy, establishing rehabilitation team in community and training rehabilitation knowledge and skill to team. Twenty physically disabled persons were selected by random from ten sub districts for implementation for 3 months. The data were collected Instruments consisted of activities of daily living assessment, complication questionnaires, and WHO?S quality of life questionnaires. Data were analyzed using descriptive statistics and paired t-test.The results shown that physical disability persons had significantly increasing activities of daily living at 0.05 level. There were 2 physical disability persons decreased complication. They were significantly increasing quality of life at 0.01 level. Suggestions that community nurses should aware community participation and continuous rehabilitation team development when they use integrated rehabilitation model.
การวิจัยกึ่งทดลองนี้เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของรูปแบบการฟื้นฟูสภาพคนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหวแบบบูรณาการ ในชุมชนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากการศึกษาสถานการณ์จริง ตามแนวคิด PRECEED PROCEDE Model และการทบทวนหลักฐานเชิง ประจักษ์ องค์ประกอบของรูปแบบ ได้แก่ การบริหารจัดการ การกำหนดกระบวนการ และการกำหนดผลลัพธ์ รูปแบบการฟื้นฟู สภาพคนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหวถูกนำไปใช้โดยพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 2 แห่ง ในอำเภอ นายายอาม จังหวัดจันทบุรี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ คนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหวในชุมชน จำนวน 20 ราย เครื่องมือประกอบด้วย แนวปฏิบัติและคู่มือ แบบประเมินความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน แบบสอบถามภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นหลัง ความพิการ และแบบสอบถามคุณภาพชีวิต โดยติดตามประเมินผลหลังการใช้รูปแบบเป็นเวลา 3 เดือน ใช้สถิติการวิเคราะห์แบบ พรรณนา และ Paired t-testผลการศึกษาพบว่า คนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหวมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน แตกต่างจากก่อนการใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 ภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นหลังความพิการลดลง จำนวน 2 ราย และมีคะแนนเฉลี่ยคุณภาพชีวิตในทุกด้าน แตกต่างจากก่อนการใช้รูปแบบการฟื้นฟูสภาพคนพิการทางกายหรือการเคลื่อนไหวแบบ บูรณาการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 ดังนั้นพยาบาลวิชาชีพสามารถนำรูปแบบการฟื้นฟูสภาพคนพิการทางกายหรือ การเคลื่อนไหวนี้ไปใช้ได้จริงโดยควรให้ความสำคัญกับการมีส่วนร่วมของชุมชน และการพัฒนาทีมฟื้นฟูสภาพในชุมชนอย่างต่อเนื่อง