The present study was based on a quasi-experimental research design aimed at studying the effects of a therapeutic relationship program for caregivers of patients with stroke on family relationships. The research sample was 60 caregivers that were taking care of stroke patients. They were 18 years of age and above and were living in Phakphai district in Ayutthaya, Thailand. They met the inclusion criteria and were randomly assigned to the therapeutic relationship group program and the control group. There were 30 caregivers in the therapeutic relationship group program and 30 caregivers in the group receiving regular caring activities. The therapeutic relationship program was validated for content validity by 3 professionals using the family relationship scale, with a Cronbach’s alpha coefficient reliability of .92. Data were analyzed using descriptive statistics and t-test. According to the findings after providing the therapeutic relationship program, the stroke patients’ caregivers of the therapeutic relationship group program had higher post-test family relationship mean scores (M = 66.20, SD = 2.47) than the pre-test family relationship mean scores (M = 56.07, SD = 2.60) (p<.001, t = 14.23). Furthermore, the mean difference between the pre-test and post-test family relationship mean scores for the therapeutic relationship group program ( = 10.13, SD = 3.85) was significantly greater than the mean difference between the pre-test and post-test family relationship mean scores for the group that received regular caring activities ( = .07, SD = .25) (p<.001, t = 13.73).
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมสัมพันธภาพบำบัดสำหรับผู้ดูแลต่อ สัมพันธภาพในครอบครัวผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป อาศัยในพื้นที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาจำนวน 60 ราย โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ที่กำหนด แล้วสุ่มเข้ากลุ่ม ได้รับโปรแกรมสัมพันธภาพบำบัด 30 รายและกลุ่มได้รับการดูแลตามปกติ 30 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมสัมพันธภาพ บำบัด ซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน และแบบประเมินสัมพันธภาพในครอบครัว หาค่าความเที่ยงของแบบประเมินด้วยสัมประสิทธิ์อัลฟาครอนบาคเท่ากับ .92 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติ ทดสอบค่าที ผลการศึกษาที่สำคัญ ภายหลังการให้โปรแกรมสัมพันธภาพบำบัด พบว่า ผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองมีคะแนนเฉลี่ย สัมพันธภาพในครอบครัวหลังการทดลอง (M = 66.20, SD = 2.47) สูงกว่าก่อนการทดลอง (M = 56.07, SD = 2.60) อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (p<.001, t = 14.23) และผลต่างของค่าคะแนนเฉลี่ยสัมพันธภาพในครอบครัว ก่อนและหลังการทดลองของผู้ดูแล ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองในกลุ่มได้รับโปรแกรมสัมพันธภาพบำบัด ( = 10.13, SD = 3.85 ) มากกว่ากลุ่มได้รับการดูแลตาม ปกติ ( = .07, SD = .25) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001, t = 13.73)