This quasi-experimental study aimed to investigate the effects of health education on child centered program in self-efficacy and food consumption behavior among school-aged children in Lamlukka district, Pathumthani province. Apply from self-efficacy theory by Bandura. The sample included 37 students, age-range 10-12 years old. The samples were received program 3 times, in 2 weeks. Experimental data was collected at 2 week after the intervention by using self-efficacy and food consumption questionnaire. Data were analyze by using dependent t-test. The results revealed that the effects of health education on child centered program in self-efficacy and food consumption behavior among school-aged children after ending the program. The mean score of self-efficacy was statistically significantly higher than a mean score of before participating the program (p<.05). The mean score of food consumption behavior after attending the program was higher than before attending the program with no statistical significance (p>.05). Our suggestion is that, school health nurses or teachers could apply the health education on child centered program in self-efficacy and food consumption behavior among school-aged children for the prevention malnutrition or obesity in children.
การศึกษานี้เป็นวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโปรแกรมสุขศึกษาโดยเน้น เด็กเป็นศูนย์กลาง ต่อการรับรู้ความสามารถของตนและพฤติกรรมการรับประทานอาหารของเด็กวัยเรียน ในอำเภอลำลูกกา จังหวัด ปทุมธานี โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเองของแบนดูรา เป็นกรอบแนวคิดในการศึกษาครั้งนี้ กลุ่มตัวอย่างคือ เด็กวัยเรียนที่มีอายุ 10-12 ปี จำนวน 37 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับการสอนตามโปรแกรมสุขศึกษาจำนวน 3 ครั้ง และวัดการรับรู้ความ สามารถของตนและพฤติกรรมการรับประทานอาหารของเด็กวัยเรียน ก่อนและหลังการได้รับการสอนตามโปรแกรมสุขศึกษา 2 สัปดาห์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินการรับรู้ความสามารถของตนเองในการรับประทานอาหาร และแบบสอบถาม พฤติกรรมการรับประทานอาหารของเด็กวัยเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ Dependent t-test ผลการวิจัยพบว่าภายหลังได้รับโปรแกรมสุขศึกษา เด็กวัยเรียนมีคะแนนการรับรู้ความสามารถของตน สูงกว่าก่อนเข้า ร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) แต่มีคะแนนพฤติกรรมการรับประทานอาหารก่อนและหลังได้รับโปรแกรมแตกต่าง กันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>.05) จากการศึกษานี้มีข้อเสนอแนะว่าพยาบาลอนามัยโรงเรียน หรือครู สามารถนำโปรแกรม สุขศึกษาโดยเน้นเด็กเป็นศูนย์กลาง ต่อการรับรู้ความสามารถของตนและพฤติกรรมการรับประทานอาหารของเด็กวัยเรียน ไป ประยุกต์ใช้เพื่อป้องกันภาวะทุพโภชนาการหรือภาวะน้ำหนักเกินในกลุ่มเด็กวัยเรียนได้