This quasi-experimental research investigated impacts of a health promoting program on health-related quality of life among family caregivers of patients with heart failure. Subjects were equally assigned into either the control group or the experimental group, 30 in each group. The experimental group received the health promoting program for 12 weeks while the control group received the conventional gold standard nursing care. Research instruments included the family caregivers’ health-related quality of life questionnaire. Data were analyzed using Chi-square and t-test. The major results show that the mean score of family caregivers’ health-related quality of life in the group receiving the health promoting program was higher than that in the group receiving routine nursing care at a significant level of .05. In addition, the mean score of family caregivers’ health-related quality of life after receiving the health promoting program was higher than that before receiving the program at significant level lower than .001. The results provide evidence that health promoting program could improve family caregivers of patients with heart failure’s health-related quality of life. Therefore, this program should be further used in other family caregivers of other cardiovascular system.
การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพต่อคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของญาติ ผู้ดูแลผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว โดยคัดเลือกญาติผู้ดูแลผู้ป่วยที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์การคัดเข้าจำนวนกลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองได้รับ โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพเป็นเวลา 12 สัปดาห์ ในขณะที่กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามมาตรฐานจากโรงพยาบาล เครื่องมือที่ใช้ใน การเก็บข้อมูลคือแบบสอบถามคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพ วิเคราะห์ผลการทดลองโดยใช้สถิติ Chi-square and t-test ผลการวิจัย พบว่า คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของกลุ่มตัวอย่างระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองภายหลังดำเนินการทดลองใช้โปรแกรมการส่ง เสริมสุขภาพ พบว่า ระดับคะแนนเฉลี่ยคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และระดับ คะแนนเฉลี่ยคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของกลุ่มทดลองก่อนและหลังดำเนินการใช้โปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพ พบว่า มีความแตก ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับน้อยกว่า 0.001 จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การใช้โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพทำให้คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยหัวใจ ล้มเหลวดีขึ้น ดังนั้นจึงควรนำโปรแกรมดังกล่าวไปต่อยอดการใช้ในญาติผู้ดูแลผู้ป่วยระบบหัวใจและหลอดเลือดอื่นต่อไป