This randomized control trial examined the effectiveness of the parent-focused intervention on Thai preschool children?s eating behaviors and patterns and child body mass index for age (BMI-for-age). Thirty-five parent-child dyads in the control group and 30 dyads were recruited. The intervention group participated in a seven-week parent-focused intervention. The Thai versions of the CEBQ and the modified FFQ were used to measure eating behaviors and eating patterns at three time points : Baseline, week 8 and week 12 after the intervention. Cronbach?s alphas ranged from .77-.85. The Child age, weight, and height were used to calculate their BMI-for-age. Descriptive statistics, t-test, and repeated measures. ANOVAs were used to analyze the data. Results showed that preschool children who received the parent-focused intervention had better eating behaviors thanthose who did not receive the intervention. Withinthe interventiongroup, inappropriate eating patterns significantly decreased by time. No difference was found for BMI-for-age between groups. These findings suggest that parents? involvement can help improve eating behaviors and patterns amongoverweight and obese preschool children in Thailand.
การวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมที่มุ่งเน้นบิดามารดาต่อพฤติกรรมการ รับประทานอาหารรูปแบบการรับประทานอาหาร และค่าดัชนีมวลกายของเด็กไทยวัยก่อนเรียนกลุ่มตัวอย่างเป็นบิดามารดาและ บุตรวัยก่อนเรียนจำนวน 35คู่กลุ่มทดลองและ 30คู่กลุ่มควบคุมกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรม7 สัปดาห์ๆละ 1ครั้ง เครื่องมือวิจัย ได้แก่แบบสอบถามพฤติกรรมการรับประทานอาหารและแบบสอบถามความถี่และปริมาณการรับประทานอาหารสำหรับเด็กฉบับ ภาษาไทยทั้งสองกลุ่มได้รับการประเมิน 3ครั้งคือก่อนการทดลองสัปดาห์ที่8และ12 หลังการทดลองเครื่องมือวิจัยมีค่าความเชื่อ มั่นอยู่ระหว่าง .77 - .85 บันทึกอายุน้ำหนัก และความสูงของเด็กเพื่อใช้คำนวณค่าดัชนีมวลกายสถิติพรรณนา การทดสอบทีและ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำใช้เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลผลการวิจัยพบว่าเด็กวัยก่อนเรียนที่ได้รับโปรแกรมมีพฤติกรรมการรับ ประทานอาหารดีกว่าเด็กในกลุ่มควบคุม และมีรูปแบบการรับประทานอาหารที่ไม่เหมาะสมของเด็กวัยก่อนเรียนในกลุ่มทดลองลด ลงอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ดีค่าดัชนีมวลกายสำหรับอายุเด็กระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างกัน จากผลการวิจัย นี้มีข้อเสนอแนะว่าการมีส่วนร่วมของบิดามารดาสามารถช่วยปรับปรุงพฤติกรรมการรับประทานอาหารและรูปแบบการรับประทาน อาหารในเด็กวัยก่อนเรียน