This quasi-experimental research aimed to study the effects of a motivation-enhancing program for illness prevention. The samples consisted of 80 women with abnormal pap test results at Chulabhorn Hospital, Bangkok, Thailand. The research instruments consisted of the following: 1) a motivation-enhancing program for disease prevention; 2) a VCD on the experiences of cervical cancer patients and preparation for pre-/postcolposcopy; 3)brochures on colposcopy; 4)a demographic questionnaire; 5)a perceived prevention of cervical cancer questionnaire 6) a follow-up colposcopy form. Data were analyzed using descriptive statistics, the chisquare test, Fisher’s exact test, the Mann-Whitney U test, and the Wilcoxon signed-rank test. The results revealed higher means of perception in the experimental group than in the control group before and after participating in the motivation-enhancing program, with a statistical significance (p<.05). As well, the percentage of adherence to follow-up colposcopy was also higher in the experimental group than in the control group, also with a statistical significance (p<.05).
การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษากึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมแรงจูงใจในการป้องกันโรค กลุ่มตัวอย่าง คือ สตรีที่มีผลการตรวจเซลล์เยื่อบุปากมดลูกผิดปกติมารับการตรวจส่องกล้องปากมดลูกที่โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ จำนวน 80 คน เครื่องมือในการวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมการส่งเสริมแรงจูงใจในการป้องกันโรคมะเร็งปากมดลูก 2) วีดีทัศน์เกี่ยวกับ ประสบการณ์ของผู้ป่วยโรคมะเร็ง วิธีการตรวจ การปฏิบัติตัว 3) แผ่นพับการปฏิบัติตัวเพื่อรับการตรวจส่องกล้องปากมดลูก 4) แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล 5) แบบสอบถามการรับรู้โรคมะเร็งปากมดลูก 4 ด้าน และ 6) แบบบันทึกการมารับการตรวจ ส่องกล้องปากมดลูกตามนัด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาสถิติไควสแควส์, สถิติฟิชเชอร์ เอ็กแซคท์, สถิติแมน - วิทนีย์ ยู และสถิติวิลคอกซัน ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังเข้าร่วมโปรแกรมการส่งเสริมแรงจูงใจในการป้องกันโรคมะเร็งปากมดลูกกลุ่มทดลองมีค่า เฉลี่ยคะแนนการรับรู้ทั้ง 4 ด้าน สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) และพบว่าภายหลังเข้าร่วมโปรแกรม การส่งเสริมแรงจูงใจในการป้องกันโรคมะเร็งปากมดลูก กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยการเปลี่ยนแปลงของคะแนนการรับรู้ทั้ง 4 ด้าน สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยส ำคัญทางสถิติ (p<.05) และร้อยละของการมารับการตรวจส่องกล้องปากมดลูกตามนัดของกลุ่มทดลอง สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05)