దీనిని బ్రహ్మసూత్ర (ఇది క్రీపూ మొదటి సహస్రాబ్దిలో రచించబడిన వేదాంత సూత్రగా కూడా పేరు కలిగినది) 1.1.4వ పద్యంలో అంగీకరిస్తూ ఉపనిషత్తుల బోధనలను ఒక్కొక్కటిగా, ఏర్చి కూర్చి అర్ధంచేసుకోవడం కాకుండా, అందుకు భిన్నంగా వైదిక వచనములలోని భావాలను ఇతర జ్ఞాన సాధనాలైన గ్రాహ్యత, అవగాహన, మరియు మిగిలిన ప్రమాణాలతో ఏకీకృత విధానంగా తెలుసుకోవాల్సిన అనవసరాన్ని వక్కాణిస్తుంది.