Surat Al 'Alaq (basa Arab:العلق, "Segumpal Getih") yaiku surat kaping 96 s al-ajroning Al Qur'an. Surat iki dumadi saka 19 ayat lan éwoning surat-surat Makkiyah. Ayat 1 nganti tekan 5 saka surat iki yaiku ayat-ayat Al Qur'an yang kang pisanan mudhun, yaiku nalika Muhammad tapa ing guwa Hira. Surat iki dijenengi Al 'Alaq (segumpal getih), kajupuk saka tembung Alaq kang ana ning ayat 2 surat iki. Surat iki uga diarani Iqra utawa Al Qalam.

Pokok-Pokok Isi

Prentah maca lingkungan alam semesta kanggo namokake sapa sabenere kang ngripta donya; ana ing sajeroning Surat Al alaq: manungsa digawé saka segumpal getih; Allah ndadèkaké kalam minangka piranti ngembangaké kawruh; manungsa tumindak nglampaui wates amarga rumangsa awake serba cukup; anceman Allah marang wong-wong kafir kang nghalang-ngalangi kaum muslimin nglakokaké prentah-E.

Surat Al 'Alaq nerangake yèn Allah ngripta manungsa saka barang kang ina banjur mulyakake kanthi ngajar maca, nulis, lan mènèhi kawruh. Nanging manungsa ora eling manèh saka ngendi asalé, mula iku ora tau syukur marang nikmate Allah, apa manèh dhèwèké tumindak nglampaui wates amarga rumangsa awake serba cukup.

Cathetan sikil