Durung luwih enem sasi saka ilanging roh kang ngglibet ana mburiku lha kok ana kedadeyan maneh kang uga ora tinemu nalar. Sekawit pancen ora dakgawe rasa senajan aku krasa. Nanging bareng wis luwih kaping telu kedadeyane daktiteni saben jam enem sore, aku wiwit waspada anane ganda iku. Dadi dudu swara dudu rasa nanging ganda langu kang ambune kaya tetuwuhan ing tengah alas kang ora ditandur ana pekarangan. Ambune jan nduleg irung banget, kepara marahi mumet.
