sang prabu kagungan putra, punika lajêng kaparingakên pramèswarinipun kalih pisan, sasampunipun kasigar dados kalih lajêng sami kadhahar. Sang Mauni botên nate cidra ing pangandika, mila sadaya pangandikanipun tamtu tumus dados lêlampahan. Pramèswari sakalihan wau lajêng sami nggarbini, mila sang prabu dahat suka sukur ing dewa.
