Wangsa Qin (Hanzi: 秦朝, hanyu pinyin: Qin Chao) (221 SM - 206 SM) ya iku salah siji saka telu wangsa kang paling duwé prabawa ana ing Cina sadawané sajarah. Wangsa Qin misuwur dadi wangsa kang cendhèk umuré, nanging duwé dhasar-dhasar kakaisaran kang dadi pathokan kanggo wangsa-wangsa kang ana sawisé. Wangsa iki uga dadi wangsa kang pisanan nyawijikaké bebrayan kang manéka warna ana ing Cina dadi saètnis kang tunggal ya iku nasional Cina.

Sajarah 
Wangsa Qin diwiwiti saka karajan Qin kang dikuwasani déning bangsawan marga Ying ana ing jaman Wangsa Zhou. Leluhur marga Ying, Bo Yi dicritakaké tau duwé jasa mbantu Yu nalika ana banjir. Amarga saka iku, Kaisar Shun banjur mènèhi kanugrahan marga Ying marang Bo Yi. Salah siji saka keturunan Bo Yi banjur dadi abdiné Raja Xiao saka Wangsa Zhou. Raja Xiao banjur mènèhi wewengkon ana ing Lembah Qin (saiki ana ing saubengé Tianshui, Gansu) kanggo keturunan Bo Yi amarga jasané kanggo ngrumat jaran ing karajan.

Taun 770 SM, Xiang saka Qin duwé jasa nalika ngawal Raja Ping saka Wangsa Zhou lan olèh sesebutan bangsawan. Karajan Qin kadhapur lan nguwasani wewengkon Wangsa Zhou ana ing saubengé Shaanxi. Jaman iki kang dijenengi dadi Jaman Nagara-nagara padha perang amarga akèh nagara-nagara cilik kang padha perang kanggo ngrebutaké wewengkon lan prabawa kakuwasan.

Taun 221 SM, Raja Yingzheng (kang sabanjuré ditepungi dadi Qín Shǐ Huáng utawa Qin Shihuang) saka Qin nglakokaké agrèsi militèr marang karajan liyané ana ing Wangsa Zhou lan nyawijikaké Cina ana ing papréntahan kang kapusat.

Cathetan sikil 

Qin
Cina