Ing komponèn elektronika lan mesin listrik, Sékring (saking basa Walanda zekering, Basa Prancis, basa Italia fusée lan fuso,
"spindle") inggih punika piranti ingkang dipun-ginakaken minangka pengaman ing rangkean listrik manawi wonten momotan listrik ingkang langkung kathah utawi wonten arus pendhek. Cara kerjanipun inggih punika manawi wonten momotan listrik ingkang kekathahen utawi wonten gayutan arus pendhek, mangka otomatis sekering kasebat badha medhot aliran listrik saéngga boten damel risakipun komponèn ingkang sanès.

Sekring dipunpatenaken déning Thomas Alva Edison ing taun 1890.

Sekring gadhah mangfaat nyegah arus ingkang kagengen nalika wonten korsleting. Korsleting saged kadadéan nalika wonten kabel ingkang nglothok, lajeng kabel punika nempel kaliyan kabel sanèsipun. Amargi kabel ingkang nempel punika njalari kathah arus listrik ingkang nglewati kabel ingkang nglothok. Kabel ingkang nglothok gadhah hambatan ingkang alit sanget tinimbang kaliyan hambatan lampu saéngga langkung gampil dipunlangkungi arus listrik. Arus listrik ingkang ageng saged damel kabel gampil kebakar.
Piranti listrik kados radhio, televisi, lan lampu kedah dipunjagi saking karisakan amargi korsleting. Caranipun inggih punika kanthi masang sekring ing sangajengipun piranti kalawau. Sekring bandhe nyegah arus listrik supados boten mlebet dhateng komponèn listrik sanèsipun saéngga boten wonten kebakaran.
Kawat sekring dipundamel saking kawat alit, cekak, lan gampil ngleleh. Contonipun, timah pethak lan pérak . Kawat alit punika dipunlebetaken dhateng tabung keramik ingkang isinipun pasir. Nalika arus nglewati aji ingkang dipuntemtokaken, kawat langsung ngleleh saéngga rangkean listrik pedhot.

Cathetan suku

Pranala njawi 

Artikel mawa basa krama
Èlèktronika
Listrik
Komponèn kalistrikan