Desa iku dadine kutha (yaiku kênane nganggo bètèng lan jagang mubêng), mênawa olèh privilegie (= idin) saka raja, graaf utawa hertog, kang ambawahake. Layange priviligie iku nyêbutake kuwajibaning kutha marang sang raja, lan wêwênang-wêwênange wong ing kutha, kaya ta: ing bab sêthithiking pajêg, mayaring wajibe bab mbantu prêjurit, kamardikaning wong ing sakutha kono l.s.[32]
