Logam (basa Yunani: Metallon) yaiku sawijining unsur kimia kang siyap mbentuk ion (kation) lan duwé ikatan logam, lan kadhangkala dipratélakaké yèn mèmper karo kation ing awan elektron. Logam iku salah siji saka telu golongan unsur kang dibédakaké déning properti ionisasi lan ikatan, bebarengan karo metaloid lan nonlogam. Sajeroning tabel périodik, garis diagonal digambar saka boron (B) menyang polonium (Po) mbédakaké logam saka nonlogam. Unsur sajeroning garis iki yaiku metaloid, kadhangkala karan semi-logam; unsur ing kiwa ngisoré wujud logam; unsur sisih tengen dhuwur iku nonlogam.

Nonlogam luwih akèh tinemu ing alam tinimbang logam, nanging logam akèh ana ing tabel périodik. Sawetara logam misuwur yaiku aluminium, tembaga, emas, wesi, timah, pérak , titanium, uranium, lan zink.

Alotrop logam iku kapara gilap, lembek, lan konduktor kang apik, déné nonlogam racaké rapuh (kanggo nonlogam padhet), ora gilap, lan insulator.

Sajeroning babagan astronomi, istilah logam sok dianggo kanggo nyebut kabèh unsur kang luwih abot tinimbang helium.

Unsur kimia