Isa al Masih ngumumake Jihad – kanthi cara sing nggumunake, menyang mungsuh sing beda, ing wektu sing tepat
Bisa Kita Percaya Buku
Qur’an: Ora Ana Variasi! Apa sing diarani hadits?￼
Piyé Alkitab diterjemahké?￼
Ilmu Kritik Teks kanggo ndeleng apa Kitab Suci rusak utawa ora￼
Apa Paulus utawa panulis Alkitab liya ngrusak Injil?
Qur’an ngganti Kitab Suci! Apa ngandika Qur’an?￼
Injil rusak! Apa sing diarani Hadits?￼
Injil rusak! Apa sing diomongake Qur’an?￼
Pitakonan Umum
Wunguné Kristus saka ing antarane wong mati – bebener paling gedhe ing sajarah?
Pati Kristus ing Kayu Salib lan Wunguné: Apa iku kasunyatan utawa penemuan?
Sapa Yusuf? Apa Tandha dheweke?
Sapa Nabi Ayub? Apa sebabe dheweke penting dina iki?
Quran & Sejarah: Apa Isa al Masih mati ing kayu salib?
Sapa nabi Elia? Piyé dhèwèké isa nuntun kita saiki?
Wengi Kekuwatan, Dina Kamulyan & Sabda Para Nabi
Apa malaekat ing Kanan & Kiwa mbantu ing Dina Pengadilan?
Pangerten & Nampa Kanugrahan Urip saka Isa al Masih
Piyé Kitab Jabur lan Para Nabi medhar wangsit bab Isa al Masih?
Tandha Zodiak
The Esna Zodiac & Sphinx marking the zodiac start
Leo ing Zodiak Kuna
Kanker ing Zodiak Kuna
Gemini ing Zodiak Kuna
Taurus ing Zodiak Kuna
Aries ing Zodiak Kuna
Pisces ing Zodiak Kuna
Aquarius ing Zodiak Kuna
Capricorn ing Zodiak Kuna
Sagittarius ing Zodiak Kuna
Dina: Surah & Injil Yohanes
Dina: Al-Insyiqaq & At-Tur lan The Masih
Dina: Al-Masad & Al-Hadid lan Masih
Dina: Al-Qariah & At-Takathur lan Masih
Dina: At-Tariq, Al-Adiyat & the Masih
Sumber Film & Audio
Sumber Film & Audio
Alkululekum: Stories of Freedom
Film & Audio Resources
Other Languages
Canja Harshe (Language/Langue)
Home » Misi Isa al Masih ing Mbangun Lazarus
Misi Isa al Masih ing Mbangun Lazarus
by injeel_s6xgbj
March 24, 2017 August 25, 2023
Surah ad-Dukhan (Surah 44 – The Smoke) ngandhani yen suku Quraisy nolak pesen Nabi Muhammad SAW kanthi menehi tantangan ing ngisor iki:
Dene wong-wong iku (Quraisy), padha calathu:
“Ora ana apa-apa ngluwihi pati pisanan kita, lan kita ora bakal katangekake maneh.
“Mulane leluhur kita padha balia, manawa apa sing kokkandhakake iku bener!” (Surat Ad-Dukhan 44:34-36)
Wong-wong mau nantang dhèwèké kanggo nguripké manèh wong saka antarané wong mati kanggo mbuktekaken kayektèn pesené. Surah al-Ahqaf (Surah 46 – The Wind Curved Sandhill) nyritakake tantangan sing padha saka wong kafir marang wong tuwane sing percaya.
Nanging (ana wong) kang kandha marang wong tuwané: “Awas kowé! Apa kowe padha netepi janji marang Ingsun, manawa Ingsun bakal kawungokake, sanadyan turun-temurun sadurunge Ingsun (ora tangi maneh)?” Lan wong loro padha njaluk pitulungan marang Gusti Allah, (lan ndhawuhi putrane): “Cilaka kowe! Duwe iman! awit janjiné Gusti Allah kuwi bener.” Nanging pangandikane: “Iki ora liya kejaba dongeng-dongeng wong tuwa!” (Surah al-Ahqaf 46:17)
Wong kafir nganggep kebangkitan iku minangka mitos amarga durung nate kedadeyan. Surah ad-Dukhan lan Surah al-ahqaf loro-lorone referensi wong kafir nggunakake test wungu saka ing antarane wong mati kanggo scrutinize nabi PBUH lan iman dhasar kabeh monoteists. Kanjeng Nabi Isa al-Masih s.a.w. pinanggih kaliyan pamrayogi ingkang sami kaliyan para lawanipun. Dheweke nggunakake tes iki kanggo mbukak tandha panguwasa lan tujuan misi.
Apa Misi Isa al Masih?
Isa al Masih (SAW) ngajar, waras, Lan nindakaké akèh mukjijat. Nanging pitakonan isih tetep ana ing pikirane para sakabate, para pandherekipun lan malah para satrune: Yagene dheweke teka? Akeh nabi sadurunge, kalebu Nabi Musa (SAW), uga nindakake mukjijat sing kuat. Wiwit Musa wis wis diwenehi hukum, lan Isa piyambak kandha “ora teka kanggo ngilangi hukum”, kenapa banjur diutus dening Allah?
Sahabat Kanjeng Nabi lara banget. Para sakabate padha ngarep-arep yen Nabi Isa al-Masih bakal nambani kancane, kayadene dheweke nambani wong akeh. Nanging Isa al Masih (SAW) kanthi sengaja ora nambani kancane lan kanthi mangkono ngungkapake misi. Injil nyathet kanthi cara iki:
Isa al Masih ngadhepi Pati
Saiki ana wong sing jeneng Lazarus lara. Dhèwèké saka Bétani, désané Maryam lan Marta saduluré. 2 (Maria iki, kang saduluré Lazarus lagi lara, iku wong kang ngesokaké lenga wangi marang Gusti lan ngusapi sikilé nganggo rambuté.) 3 Mulané sedulur-sedulur kuwi pada kongkon ngomong marang Gusti Yésus: “Gusti, wong sing mbok tresnani lara.”
4 Bareng krungu bab iku, Yésus kandha, ”Lara iki ora bakal mati. Ora, iku kanggo kaluhurané Gusti Allah, supaya Putrané Gusti Allah kaluhuraké.”5 Saiki Gusti Yésus trésna marang Marta lan adiké lan Lasarus. 6 Jawa XNUMX: Bareng krungu yèn Lazarus lara, banjur nginep ing panggonan kono rong dina manèh.7 Banjur ngandika marang para sakabaté, “Ayo padha bali menyang Yudéa.”
8 “Nanging Gusti,” ujare wong-wong mau, “yaiku sawetara wektu kepungkur wong-wong Yahudi ing kana nyoba mbenturi watu sampeyan, nanging sampeyan bakal bali?”
9 Gusti Yésus semaur: “Apa ènèngé awan rolas jam? Sapa kang lumaku ing wayah awan ora bakal kesandhung, amarga padha ndeleng saka ing pepadhanging jagad iki.10 Yen ana wong mlaku ing wayah bengi, dheweke kesandhung, amarga ora ana pepadhang.”
11 Sawisé ngandika mangkono, Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, “Lazarus kanca kita wis keturon; nanging aku arep mrana kanggo nggugah dheweke.”
12 Murid-muridé semaur: “Gusti, nèk dhèwèké turu, dhèwèké bakal mari.” 13 Yésus wis ngomongké bab sédané, nanging murid-muridé mikir nèk kuwi maksudé turu alami.
14 Mulané Gusti Yésus terus ngomong ngéné: “Lazarus wis mati. 15 Lan marga saka kowé aku bungah, Aku ora ana ing kono, supaya kowé padha precaya. Nanging ayo padha marani dheweke.”
16 Tomas (uga disebut Didimus) banjur kandha marang para sakabat liyane, “Ayo padha lunga, supaya padha mati bareng karo Panjenengane.”
Gusti Yésus nglipur sedulur-seduluré Lazarus
17 Bareng wis tekan, Gusti Yesus mirsa yen Lazarus wis patang dina ana ing kuburan. 18 Saiki Betania adohe kurang saka rong mil saka Yerusalem,19 Lan akèh wong Yahudi kang padha sowan ing ngarsané Marta lan Maryam, prelu nglipur marga saka kepatèn saduluré. 20 Kadung Marta krungu nèk Gusti Yésus teka, dhèwèké metu methukké Dèkné, nanging Maria tetep nang omah.
21 Marta matur marang Gusti Yésus: “Gusti, nèk kowé ana ing kéné, sedulurku mesthi ora mati. 22 Nanging aku ngerti nèk saiki Gusti Allah bakal maringi apa sing mbok jaluk.”
23 Gusti Yesus ngandika marang dheweke, “Adhimu bakal tangi maneh.”
24 Marta mangsuli, “Aku ngerti yen dheweke bakal tangi maneh ing patangen ing dina wekasan.”
25 Gusti Yesus ngandika marang dheweke, “Aku iki patangen lan urip. Sapa sing pretyaya marang Aku bakal urip senajan wis mati; 26 lan sing sapa urip kanthi precaya marang Aku, ora bakal mati salawas-lawase. Apa kowe percaya iki?”
27 Wangsulane wong wadon mau: “Inggih, Gusti, kula pitados bilih Panjenengan punika Sang Mesih, Putraning Allah, ingkang badhe rawuh wonten ing jagad.”
28 Sawisé ngandika mangkono, dheweke bali lan nimbali Maryam adhine. “Guru ana ing kene,” dheweke kandha, “lan njaluk sampeyan.” 29 Bareng Maryam mireng kang mangkono iku, banjur enggal-enggal tangi lan marani Gusti Yesus. 30 Gusti Yesus durung lumebu ing desa iku, nanging isih ana ing panggonane Marta ketemu karo Panjenengane. 31 Bareng wong-wong Yahudi kang padha nglipur Maryam ana ing omah, padha weruh yen Maryam enggal-enggal tangi lan metu, banjur padha ngetut-buri Maryam, padha ngira yen Maryam arep menyang pasarean arep ngadhuh-adhuh ana ing kono.
32 Bareng Maryam wis tekan ing panggonane Gusti Yesus lan ndeleng Panjenengane, banjur sumungkem ana ing ngarepe Gusti Yesus lan munjuk: “Gusti, manawi Panjenengan wonten ing ngriki, adhi kula mesthi boten badhe pejah.”
33 Bareng Gusti Yesus mirsa wong wadon mau padha nangis, lan wong-wong Yahudi kang padha melu padha nangis, Panjenengane sedhih banget lan sedhih. 34 “Ngendi sampeyan nyelehake dheweke?” pitakone.
Wangsulané wong-wong mau: “Mula, Gusti, mugi karsaa mirsani.
35 Gusti Yesus nangis.
36 Wong-wong Yahudi banjur padha matur: “Delengen, anggone tresna marang Panjenengane!”
37 Nanging ènèng wong sing ngomong: “Wong sing ngelekké mripaté wong wuta kuwi ora bisa nyegah wong iki mati?”
38 Yésus, sepisan manèh banget nggumunké, teka ing kuburan. Iku guwa karo watu diselehake ing ngarep lawang. 39 “Singkirake watu kasebut,” ujare.
“Nanging, Gusti,” ujare Marta, sadulure wong mati, “saiki wis mambu, amarga wis patang dina ana ing kono.”
40 Gusti Yésus terus ngomong: “Apa Aku wis ngomong nèk kowé pretyaya, kowé bakal weruh kamulyané Gusti Allah?”
41 Mulané watu mau disingkirké. Gusti Yesus banjur tumenga lan ngandika: “Dhuh Rama, Kawula matur nuwun, dene Paduka sampun miyarsakaken. 42 Kawula mangertos, bilih Paduka tansah midhangetaken dhateng Kawula, nanging ingkang kawula aturaken punika kangge kabetahanipun tiyang-tiyang ingkang wonten ing ngriki, supados sami pitados bilih Paduka ingkang ngutus Kawula.”
43 Sawisé ngandika mangkono, Yésus nguwuh kanthi swara sora: “Lazarus, metua!” 44 Wong mati mau metu, tangan lan sikilé kabungkus mori, lan raine ditutupi mori.
Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau, “Copota klambi kuburan lan supaya wong iku lunga.” ( Yokanan 11:1-44 )
Sedulur-sedulur kuwi ngarep-arep supaya Isa al Masih cepet teka kanggo nambani seduluré. Isa al Masih sengaja nundha perjalanané supaya Lazarus mati, lan ora ana sing ngerti sebabé dhèwèké nindakké kuwi. Nanging ing kasus iki kita bisa ndeleng ing atine lan kita maca yen dheweke duka. Nanging marang sapa kang nesu? Para sedulur? Wong akeh? Para murid? Lazarus? Ora, dheweke nesu marang pati dhewe. Uga, iki salah siji saka mung kaping pindho sing kacathet yen Isa al Masih nangis. Yagene dheweke nangis? Amarga dheweke weruh kancane dicekel mati. Pati nuwuhake nepsu uga tangis ing nabi.
Nyembuhake wong sing lara, apike, mung nundha patine. Waras utawa ora, pati pungkasane ngemu kabeh wong, apik utawa ala, lanang utawa wadon, tuwa utawa enom, agama apa ora. Iki wis bener wiwit Adam, sing miturut Taurat lan Quran, wis dadi pepati amarga ora manut. Kabeh turunane, sampeyan lan aku, dicekel musuh – pati. Marang pati kita rumangsa ora ana wangsulan, ora ana pangarep-arep. Nalika mung ana pangarep-arep lara, mula sedulur-sedulur Lazarus duwe pangarep-arep supaya bisa mari. Nanging karo pati padha ora duwe pangarep-arep. Iki uga bener kanggo kita. Ing rumah sakit ana sawetara pangarep-arep nanging ing panguburan ora ana. Pati iku mungsuh pungkasan kita. Iki mungsuh Isa al Masih teka kanggo ngalahake kita lan iki sebabe dheweke ngumumake marang para sadulur:
“Aku iki patangen lan urip.” ( Yokanan 11:25 )
Isa al Masih (SAW) wis teka kanggo nyirnakake pati lan menehi urip kanggo kabeh sing pengin. Dheweke nuduhake wewenang kanggo misi iki kanthi mbukak Lazarus saka pati. Dheweke nawakake tumindak sing padha kanggo kabeh wong sing pengin urip tinimbang mati.
Wangsulan dhateng Kanjeng Nabi
Sanadyan pati minangka mungsuh pungkasan kanggo kabeh wong, akeh kita kejiret karo ‘mungsuh’ sing luwih cilik, amarga konflik (politik, agama, etnis lan sapiturute) sing terus-terusan karo wong liya ing saubengé. Iki uga bener ing jaman Isa al Masih. Saka respon para saksi marang mukjijat iki, kita bisa ndeleng apa sing dadi perhatian utama wong-wong sing beda-beda ing jaman kasebut. Ing ngisor iki ana macem-macem reaksi sing direkam.
45 Mulané akèh wong Yahudi kang padha sowan ing ngarsané Maryam, sarta padha weruh apa kang ditindakaké déning Yésus, padha pracaya marang Panjenengané. 46 Nanging sawetara saka wong-wong mau padha marani para Farisi lan nyritakake apa sing wis ditindakake dening Gusti Yesus. 47 Para pangareping imam lan para wong Farisi banjur padha nglumpukaké Pradata Agama.
“Apa sing kita lakoni?” padha takon. “Iki wong iki nindakake akeh pratandha. 48 Nèk awaké déwé nglilani Dèkné terus kaya ngono, kabèh wong bakal pretyaya marang Dèkné, lan sakwisé kuwi wong-wong Rum bakal teka njarah-rayah Gréja Gedé lan bangsané.”
49 Banjur salah siji saka wong-wong mau, jenenge Kayafas, sing dadi Imam Agung ing taun iku, ngandika: “Kowe ora ngerti apa-apa! 50 Kowé ora ngerti nèk luwih apik kanggo kowé nèk siji wong mati kanggo wong-wong kuwi, ketimbang kabèh bangsa bakal mati.”
51 Panjenengané ngandika mangkono iku ora saka ing karsané dhéwé, nanging minangka Imam Agung ing taun iku, dhèwèké medhar wangsit, yèn Yésus bakal séda kanggo bangsa Yahudi, 52 lan ora mung kanggo bangsa iku, nanging uga kanggo para putrane Gusti Allah sing buyar, supaya padha bebarengan lan dadi siji. 53 Mula wiwit dina iku wong-wong mau padha sekuthon arep nyingkirake nyawane.
54 Mulané Gusti Yésus wis ora ngabar-ngabar manèh nang tengahé wong Yudéa. Nanging Panjenengané banjur pindhah menyang wilayah cedhak ara-ara samun, menyang desa aran Efraim, ing kono manggon karo para sakabaté.
55 Bareng wis meh wayahe riyaya Paskah wong Yahudi, akeh wong saka ing nagara kono menyang Yerusalem kanggo upacara resik sadurunge Paskah. 56 Wong-wong terus pada nggolèki Gusti Yésus, terus pada ngadeg nang Gréja Gedé terus pada takon-takon: “Apa panemumu? Apa dheweke ora teka ing festival babar pisan?” 57 Nanging para pangareping imam lan para wong Farisi wis padha mrentah supaya sapa wae sing ngerti panggonane Gusti Yesus, kudu dilapurake, supaya dicekel.
(John 11: 45-57)
Dadi ketegangan mundhak. Nabi Isa al Masih (SAW) wis ngumumake yen dheweke ‘urip’ lan ‘tangekake’ lan bakal ngalahake pati dhewe. Para panggedhe nanggapi kanthi ngrancang arep dipateni. Akèh wong sing pretyaya marang Dèkné, nanging akèh wong liya sing ora ngerti apa sing kudu dipracaya. Ing wekdal punika, prayoginipun kita pitaken dhateng dhiri kita piyambak, punapa kita dados saksi bab wungunipun Lazarus punapa ingkang badhe kita tindakaken. Apa kita bakal kaya wong Farisi, fokus ing konflik sing bakal dilalekake ing sejarah, lan kelangan tawaran urip saka pati? Utawa apa kita bakal ’pracaya’ marang Panjenengané lan ngarep-arep marang tawaran wunguné, senajan kita ora ngerti kabèh? Tanggepan sing beda-beda sing dicathet ing Injil wektu iku padha karo tanggapan sing ditawakake wong-wong saiki.
Kontroversi iki saya akeh nalika riyaya Paskah wis cedhak – riyaya sing padha karo riyaya Paskah Nabi Musa (SAW) wis diwiwiti 1500 taun sadurunge minangka tandha pati liwati. Injil terus karo nuduhake carane Nabi Isa al Masih (PBUH) mutusaké kanggo ngrampungake misi kanggo ngalahake pati – dening nulungi wong sing disingkiri wong liya minangka ‘pengkhianat’.