Guru (Sanskerta: गुरु ; Guru) iku sawijining tembung saka basa Sanskerta sing artiné wong sing mulang utawa pamimpin agama utawa kapitayan. Lumrahé, tembung iki digunakaké ing agama Hindhu, Buda dan Sikh, lan uga ing sawatara kapercayan-kapercayan anyaran. Ing agama dharma, guru dianggep pamimpin suci sing mènèhi kawicaksanan lan paugeran. Nemokaké guru sajati asring dianggep syarat mutlak kanggo wong sing péngin éntuk pepadhang.

"Guru" ing basa Sanskerta uga ngrujuk marang Wrehaspati (Sanskerta: Brihaspati), paraga suci ing agama Hindhu. Ing mitologi Hindhu, Wrehaspati iku guru para déwa. Ing sawatara basa ing Indhia, kaya ta basa Hindhi, dina Kemis uga karan Brihaspativār utawa Guruvār (vār artiné dina ing seminggu). Ing basa Jawa, tembung "Respati" uga artiné dina Kemis.

Ing Indhia lan Indonesia, tembung "guru" dimaknani "pengajar." Ing nDonya Kulon, guru ngrujuk marang paraga sing kuwasa ing ngèlmu amarga kapinteran ing babagan kandonyan.

Tembung Sanskerta
Hindhu