Leticia Castro Dheweke wong Argentina nanging manggon ing Madrid. Novel pungkasan kang diterbitake kanthi irah-irahan ndilat tatu, ngendi ana protagonis papat-legged lan crita sing bakal mindhah kabeh penyayang asu. Dheweke wis cukup apik kanggo mbantu aku yaiku Interview ing kana dheweke ngobrol babagan dheweke lan sawetara topik liyane. Matur nuwun sanget wektu sampeyan.
Leticia Castro—Wawancara
Warta LITERASI: Novel paling anyar sampeyan judhul ndilat tatu. Apa sing sampeyan ceritakake babagan lan babagan endi ide kasebut?
LETIKIA CASTRO: Iku crita loro urip sing intersect dening kasempatan: sing saka Camila, wong Argentina sing mlayu biyen ninggalake omah, kulawarga lan kerja kanggo ngungsi ing kutha cilik ing La Alpujarra, lan Tofi, asu sing ditinggal. Loro-lorone lagi ngalami wektu sing ala banget; Padha mung bakal duwe saben liyane kanggo njaluk dening.
Camila minangka karakter sing wis suwe ana ing sirahku, aku pengin ngandhani dheweke konflik internal, critane, nanging dheweke ora ngerti sapa sing bisa ngancani dheweke. nalika sawetara taun kepungkur Aku ketemu asu nilar karo kang aku lunga liwat sawetara adversities, Aku panginten sing bisa dadi karakter liyane ing novel.
▷ Tes free Kindle Unlimited: mayuta-yuta buku
TO THE:Sampeyan bisa bali menyang buku pisanan sing diwaca? Lan crita pisanan sing sampeyan tulis?
CL: Aku kelingan kaya dina iki nalika maca crita ing buku Pangeran seneng, saka Oscar Wilde. Bapakku tuku kanggo kula digunakake, ing toko buku ing Corrientes Avenue (ing Buenos Aires). Aku umur sangang taun. Uripku sadurunge lan sawise buku kasebut.
Aku nulis crita pisanan ing umur sing padha, aku isih duwe. lunga saka anak kucing sing mlayu saka omah kang manggon karo ibune lan njaluk menyang a donya sihir: kewan warna-warna liyane, mendhung bisa dipangan, geni ing geni ngomong karo dheweke. Ora bisa dadi luwih elek yen ditulis, nanging aku seneng banget.
AL: Panulis kepala? Sampeyan bisa milih luwih saka siji lan saka kabeh jaman.
CL: Penulis sing, amarga siji utawa liyane, menehi tandha marang aku nganti saiki yaiku Cortázar, Saramago, Bryce echenique, Virginia Kulit domba, Garcia Marquez, milan kundera, Hebeh uhart, Anais ora ana, Oscar Wilde, kanggo sawetara jeneng.
▷ Tes 3 wulan gratis Audible: ewu buku audio
AL: Lan asu sastra sing paling bisa ndemek atimu?
LC: Iku critane asuku Tofi. Nyatane, asu ndilat tatu Aku disebut padha. Aku nemokke kepungkur saka Tofi novelized rampung, nanging kabeh liya aku ngomong iku bebener, kedaden kanggo kula.
AL: Apa karakter ing buku sing sampeyan pengin ketemu lan digawe?
CL: Aku seneng ketemu Alonso quijano. Lan wis digawe iku, mesthi. Sayange Cervantes wis ana ing ngarepku.
AL: Apa wae kebiasaan utawa kebiasaan khusus nalika nulis utawa maca?
CL: Kabutuhan bisu kanggo nulis lan maca. Iku mung hobi aku duwe.
AL: Lan papan lan wektu sing disenengi kanggo nindakake?
CL: Aku maca lan nulis kapan waeKapan aku bisa, utawa kapan aku duwe wektu luang, aku nindakake siji utawa liyane. Ing ngarepe siji cerobong asep Kanthi kewan cilik sing cedhak, aku bakal ujar manawa iki minangka papan sing paling disenengi kanggo maca utawa nulis.
AL: Apa ana genre liyane sing disenengi?
CL: Aku maca kabeh. Aku maca apa wae muga-muga tiba ing tanganku. Aku maca apa sing disaranake utawa ditemokake ing dalan utawa nemokake ing toko buku utawa nyilih kula. Senajan aku nyoba kanggo mbukak adoh saka sukses komersial gedhe.
Apa sing sampeyan waca saiki? Lan nulis?
CL: Aku maca sawetara (gumantung saka kepinginan, aku arep menyang siji utawa liyane, aku tansah maca sawetara ing wektu sing padha): Permafrost, dening Eva Baltasar. woh-wohan aneh, dening Leila Guerriero. donya mati kita, dening Liliana Colanzi. Urip ing kaping, dening Juan Jose Millas.
Aku nyemak, mbenerake, tweaking novel Aku nulis dawa kepungkur sing kanggo aku Nduweni nilai sentimental sing penting banget., punika novel sing njupuk Panggonan tanggung ing Argentina.
AL: Miturut sampeyan, kepiye pemandangan penerbitan lan apa sing mutusake sampeyan nyoba nerbitake?
CL: Dina iki njupuk naskah sampeyan menyang penerbit lan maca iku angel, sanajan aku ora ngerti yen pancen gampang. Sawise ngandika iki, aku nambah: iku ora mokal. Sampeyan kudu duwe sabar, akèh sabar lan terus nyoba.
Aku sekolah nulis ing Madrid (Sekolah Imaginators) lan guruku, Juan Jacinto Muñoz Rengel, sing nyengkuyung aku golek penerbit. Aku wis nulis patbelas taunAku duwe sawetara novel rampung. Sawise sawetara penolakan, ndilat tatu salah sawijining editor ing HarperCollins seneng banget.
AL: Apa wayahe krisis sing kita alami dadi angel kanggo sampeyan utawa sampeyan bakal bisa njaga prekara sing positif kanggo crita mbesuk?
CL: Aku tansah Aku tetep karo positif, sanajan ing wektu sing paling ala ing uripku, aku bisa ngluwari sing apik. Dadi sawise krisis iki, aku ora mangu-mangu.
Jalur lengkap menyang artikel: Kasusastran Saiki » Sastra » Wawancara » Letitia Castro. Wawancara karo penulis Lick the Wounds
Dadi pisanan komentar
Ninggalake komentar sampeyan Batal reply
Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani karo *
komentar *
Jeneng *
email electrónico *
Aku nampa syarat privasi *
Tanggung jawab data: Miguel Ángel Gatón
Tujuan data: Kontrol SPAM, manajemen komentar.
Legitimasi: idin sampeyan
Komunikasi data: Data kasebut ora bakal dikomunikasikake karo pihak katelu kajaba kanthi kewajiban ukum.