Tiyang kekesahan punika ngraosaken mantep menawi sampun mangertos pundi papan ingkang katuju. Alamatipun pundi, ancer-anceripun punapa lan pundi kemawon margi ingkang badhe dipun langkungi. Margi ingkang paling celak, aman lan sae. Makaten ugi bab lelampahaning gesang. Kita badhe lumampah kanthi ayem mantep awit sampun cetha lan pana ancasing gesang ingkang jumbuh kaliyan punapa ingkang dipun ajeng-ajeng.
Bangsa Israel katedahaken dening Gusti Allah inggih Sang Yehuwah Allahipun leluhuripun, inggih punika Rama Yakub. Makaten pratelanipun: “Rungokna Ingsun, he Yakub, lan sira Israel kang Suntimbali! Ingsun iki tetep ora owah-owah, Ingsun iki kang kawitan, lan uga Ingsun kang wekasan!” (Yesaya 48:12) Gusti ngekahaken prasetyanipun dhateng bangsa Israel kados prasetyanipun nalikanipun mberkahi Rama Yakub. Bilih Prasetya punika taksih ajeg lan boten badhe ewah gingsir. Dados Gusti mratelakaken bilih namung Panjenenganipun, Gusti Allahipun Israel, ingkang tansah nuntun lan nunggil ing gesanging bangsa Israel. Prasetya ingkan kinanthenan pangatag lan kawicaksanan supados bangsa punika kasagedaken nindakaken sadaya dhawuh lan kersanipun Gusti.
Ing gesanging umat, sampuna ngantos hanggadahi pamanggih napa malih panyakrabawa bilih Gusti nilar gesanging umat. Boten nilingaken pandonga lan pasambat kita lan sajak tambuh lan boten preduli ruwet rentenging gesanging umat. Prasetyanipun Gusti boten nate ewah lan gingsir. Panjenenganipun tansah nuntun lan nunggil sarta tansah belani saha mitulungi. Tumrap para ingkang migatosaken pangreh lan panjurung pitulunganipun kepareng badhe nampi lumebering berkah Dalem Gusti. Sauger sami nggatosaken marang dhawuh lan pangandikanipun Gusti. Amin. |*AK