Olga Romay Pereira, lair ing Lugo, minangka panulis saka novel sejarah lan wis nerbitake judhul kayata Anake senator, Pericles warga negara pisanan y Pamuter catur. Novel paling anyar yaiku Nalika kita padha dewa. Menehi kula iki Interview Matur suwun sanget kanggo wektu lan kabecikan.
Wawancara karo Olga Romay Pereira
WARTA KAPUSTAKAN: Apa sampeyan ngelingi buku pisanan sing diwaca? Lan crita pisanan sing sampeyan tulis?
OLGA ROMAY PEREIRA: Ing saindenging jagad iki wolung puluh dinadening Jules Verne. Iki minangka bagean saka koleksi Bruguera sing ilustrasi. Karakter digambar ing lagu kasebut lan kaca kasebut tulisane ing sisih kiwa lan komik ing sisih tengen.
Crita pertama sing tak tulis yaiku a crita cekak, iku diarani Sepuluh persen lan babagan wong sing adol nyawane setan, sing entuk kabeh sing dikarepake nalika mesthi entuk persentase bathi. Aku ngira wis ilang, ora ana regane.
▷ Tes free Kindle Unlimited: mayuta-yuta buku
AL: Apa buku pisanan sing nggumunake sampeyan lan kenapa?
ORP: Macan tutul saka Lampedusa. Iki minangka kontak pertama karo literatur sing dhuwur. Sanajan maca nalika umur limalas, aku isih ngelingi alur, sawetara frasa simbol lan karaktere. Aku ora pengin maca maneh, sanajan aku lunga menyang Sisilia. Luwih becik kanthi cara iki, sampeyan ora kudu ngilangi sihir.
AL: Sapa sing dadi penulis favoritmu? Sampeyan bisa milih luwih saka siji lan saka kabeh jaman.
ORP: Hispanik kanthi seneng maca maneh Vargas Llosa, uwis, Michael Para sedulur lan Juan Marse. Amerika kanggo Scott fitzgerald, Paulus kerang lan Jack London. Jerman menyang Tomas wong lan Herman Hesse. Wong Italia nganti Ítalo Calvin lan Prancis menyang Buktine, flaubert wis amélie Nothomb, sanajan aku mikir dheweke dianggep Belgia nanging dheweke nulis nganggo basa Prancis.
Ing sajarah: Leon Arsenal, Luis Villalon y Emilio lara.
▷ Tes 3 wulan gratis Audible: ewu buku audio
Sanajan aku kudu nggawa buku menyang pulau sing sepi, sing paling apik yaiku Sajarah de Hérodotus.
AL: Apa karakter ing buku sing sampeyan pengin ketemu lan digawe?
Dietung Belisarius saka Robert Kuburan.
AL: Apa hobi nalika nulis utawa maca?
Ora, aku nulis ing ngendi wae ngendi aku bisa masang laptopku.
AL: Lan papan lan wektu sing disenengi kanggo nindakake?
Ing Awakku kantor sawise turu.
AL: Apa sing ditemokake ing novel sampeyan Nalika kita padha dewa?
ORP: Novel diwiwiti karo pati saka Aleksander Agung ing Babil, jenderal Ptolemy nyolong mayit kasebut lan dikubur ing Mesir. Ing kana jagad sing nggumunake ngenteni sampeyan, bentrokan budaya antarane jagad Hellenistik lan budaya kuno ing negara Nil sing tetep ora owah nganti ewonan taun.
Novel yaiku atur ing rong jagad sejajar: Babel lan Mesir. Ing Babel, Kekaisaran Aleksander dibubarake lan ing Mesir gubernur anyar Ptolemyus diarepake.
En Babel karakter urip ing kraton saka Nebukadnésar utawa sing saka Darius, ing antarane birokrat, harem, kasim, lan intrik randha Alexander. On Mesir sing maca bakal nyelidiki Tebas ing candhi Karnak, kutha Memphis lan bakal mbantu pambangunan Alexandria.
Ing negara Nil, para protagonis yaiku pandhita sing manggon ing Karnak lan duwe halo spiritual sing kurang saka wong-wong Makedonia. Jagad iki Wong Makedonia Dheweke dadi prajurit, ambisi lan didominasi mantan jenderal Alexander.
Lan intertwining ing plot katon penggemar warna-warni wanita: Thais, hetaira Ptolemy, Artakama, garwane Persia, Roxana, Randha Aleksander, Eurydice, garwane politik Ptolemy lan Myrtle, jeng Makedoni.
Loro-lorone pigurawong Babel lan wong Mesir, konvergensi nalika Jenderal Ptolemy teka ing negara Nil. Nalika semana masarakat Makedonia kudu sinau pamrentah lan adaptasi karo budaya lan adat istiadat Mesir.
AL: Genre liyane sing disenengi kajaba novel sejarah?
ORP: Aku Arktik banget, Aku kalebu rong klub maca lan siji seni, aku menehi saran babagan usulan saka kanca-kanca. Kayane luwih apik kanthi cara iki, kanthi cara iki maca buku sing ora bakal dakpilih ing toko buku. Iki minangka pengalaman sing hebat, aku nyaranake kanggo kabeh wong.
AL: Saiki maca apa? Lan nulis?
ORP: Aku maca Sesuk kamardikan dening Dominique Lapierre lan Larry Collins. Saiki aku nulis babagan karakter nyata: putrine kaisar roman. Aku luwih seneng ora ngumumke sapa sejatine.
AL: Kepiye sampeyan ndeleng babagan penerbitan kanggo akeh penulis utawa pengin diterbitake?
Pasar iki kebanjiran buku lan para pamaca sing saya suda. Ana paradoks: sing maca saiki pengin dadi panulis, akeh sing percaya bisa nambah utawa paling ora. cocog karo panulis favorit sampeyan. Munculé panulis nggawa akibat sing editorial padha katon kebanjiran karo naskah. Lan, ing tangan liyane, Internet kebak panulis sing ngakses penerbitan desktop.
Penerbit wis mlebu spiral ala: saben wulan padha ngeculake warta, toko buku kanthi ewonan buku sing sawetara ora entuk luwih saka sewulan ing rak. Ing buku pedagang dheweke ora bisa menehi rekomendasi buku maneh amarga wis ora bisa maca kanthi kacepetan kaya ngono. Dheweke kudu dipercaya karo review, blog, pangritik lan naluri.
Perjuangan kanggo ngisi ruang ing linier pertama ora rata, penerbit cilik ora bisa entuk akeh berita lan diselehake ing jajaran nomer loro. Buku-bukune muter ing windows toko ing toko-toko buku kaya sandhangan ing jendhela toko fashion, yen bali menyang rong wulan kanggo golek buku sing disawang, umume ora ana ing kono.
Kanthi panorama kaya ngono, panulis kita dikutuk dadi dolanan rusak industri iki, bagean sing paling ringkih: sampeyan kudu nulis lan nulis lan nulis, mesthi ana ing garis berita, lan banjur kudu ana ing jaringan. Ora ana tembung mung lisan, mung jaringan sosial. Edan Nduwe visibilitas utawa mati.
AL: Apa wayahe krisis sing kita alami dadi angel kanggo sampeyan, utawa sampeyan bisa tetep tetep positif?
ORP: Aku Aku mesthi urip ing krisis. Aku melu ing jagad penerbitan nalika dodolan ambruk, kabeh sing didigitalisasi dicolong lan para pamaca nonton seri ing platform. Aku durung nate preinan taun sangang puluh, uga edhisi sing hebat, uga durung nate ndeleng sawetara penerbit sing nawakake novel-novelku.
Kaya biasane Aku wis nglangi ing antarane hiuAku ora nostalgia lan prestasi cilik minangka kamenangan kanggo aku. Kaya sing dikandhakake ing bal-balan: game kanthi game. Aku nganggep aku isih ing tahap sinau, aku ora kekurangan ide lan aku seneng nulis.
Kita wis nindakake kesalahan supaya para pamiarsa bisa minggat. Sampeyan ora bisa nulis kaya sèket taun kepungkur, utawa uga kaya sepuluh taun kepungkur. Sing maca yen bosen ora ngluwihi kaca sepuluh, novel wis kudu miwiti lan nglawan ponsel, TV lan komputer, sing maca melu ngganggu apa-apa, kita nyebar. Aku uga mikir manawa para penerbit kudu nyalahake. Mbok sing maca isih ana, nanging ora ditawakake apa sing dikarepake.
Jagad budaya minangka kolam sing nyusut kebak bocah cilik, pungkasane mangan bareng, ora ana papan. Pungkasane, perkara sing ora bisa diendhani bakal kedadeyan: ing maca Bakal dadi a kubu minoritas, komik bakal luwih penting, buku bakal luwih tipis, panulis luwih mediasi lan edhisi sing luwih cilik.
Positif: isih ana buku kanggo kabeh selera, kritikus jujur, lan penerbit sing wani.
Jalur lengkap menyang artikel: Kasusastran Saiki » Sastra » Wawancara » Olga Romay Pereira. Wawancara karo penulis Nalika Kita Dadi Dewa
Dadi pisanan komentar
Ninggalake komentar sampeyan Batal reply
Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani karo *
komentar *
Jeneng *
email electrónico *
Aku nampa syarat privasi *
Tanggung jawab data: Miguel Ángel Gatón
Tujuan data: Kontrol SPAM, manajemen komentar.
Legitimasi: idin sampeyan
Komunikasi data: Data kasebut ora bakal dikomunikasikake karo pihak katelu kajaba kanthi kewajiban ukum.