Basa iku sistém simbul-simbul lan paugerané kanggo nggunakaké sistém iki. Basa uga bisa ngrujuk ing panggunan sistém kaya mengkéné utawa panyinaonané minangka siji fénoména.Lan piranti kanggo sesrawungan ing antaraning manungsa siji lan sijiné. Panemu liya ana kang mratelake yèn bisa, ateges piranti kang awujud swara, tanda utawa tulisan kan andhedhasar pikiran lan kekarepan lan. Tegesé basa kang kaya dhuwur mau, yaiku tegesé basa kang kaprah, dingertèni déning umum.
Lukisan primitif ing mural ing Teotihuacan, Meksiko sing nggambarake wong sing nggulung gulung saka tutuk, nglambangake basa (abad kaping-2).
Isi
1 Warna-warnané basa
1.1 Manut wujudé ana warna telu yaiku:
2 Unsur dhasar basa
3 Paguyuban basa
3.1 Basa-basa laladan ing Indonésia
3.2 Basa-basa ing dunya
4 Sastra
5 Deleng uga
6 Pranala njaba
Warna-warnané basa Besut
Manut wujudé ana warna telu yaiku: Besut
Basa Lisan, yaiku wangun komunikasi manungsa kang migunakaké tembung-tembung kang diturunaké saka kosakata kang akèh (kurang luwih 10.000) bebarengan karo manéka jeneng kang dipocapaké liwat utawa migunakaké organ cangkem. Tembung-tembung kang dipocapaké kasambung dadi untaian frasa lan ukara kang diklompokaké kanthi sintaktis.
Basa Tulisan, yaiku wangun komunikasi manungsa kang migunakaké tembung-tembung kang diturunaké saka kosakata kang akèh (kurang luwih 10.000) bebarengan karo manéka jeneng kang ditulis ing médhia kaya déné dluwang, blabak, komputer lan médhia liyané.
Basa Isarat, yaiku wangun basa kang ngutamakaké komunikasi manual, basa awak, lan obahing lambé, dudu swara, kanggo komunikasi. Kaum tunarungu iku golongan utama kang migunakaké basa iki, lumrahé kanthi kombinasi karo tangan, orièntasi lan obahing tangan, lengen, lan awak, sarta èksprèsi praupan kanggo ngungkapaké pikiran.
Unsur dhasar basa Besut
Fonèm
yaiku unsur paling cilik saka uni pocapan kang bisa kanggo mbédakaké tegesé tembung. Fonèm iku awujud swara. Contoné tembung ulèr lan ulès duwé teges kang béda amarga prabédan ing fonem /r/ lan /s/. Uler kang ateges kéwan, nanging ules tegesé salah sijiné jinis kain. Saben basa duwé jumlah lan jinis fonèm kang béda-béda. Upamané basa Jepang ora ndarbèni fonèm /l/ saéngga tembung kang migunakaké fonèm /l/ diganti nganggo fonèm /r/. Babagan fonèm bisa disinauni ing fonetik lan fonologi.
Morfèm
yaiku unsur paling cilik saka pandhapukan tembung lan disesuaikake karo aturan siji basa. Ing basa Indonésia morfem bisa awujud imbuhan. Contoné tembung praduga duwé loro morfèm yaiku /pra/ lan /duga/. Tembung duga minangka tembung dhasar kanthi tambahan morfèm /pra/ njalari owah-owahan makna ing tembung duga.
Sintaksis
yaiku penggabungan tembung dadi ukara dhedhasar aturan sistematis kang ana ing basa tinamtu. Sajeroning basa Indonésia ana aturan SPO utawa subjèk-prédikat-objèk. Aturan iki béda ing basa liya, upamané ing basa Walanda lan Jerman aturan gawé ukara yaiku tembung kriya tansah dadi tembung kaloro ing saben ukara. Bab iki béda karo basa Inggris kang ngolèhaké tembung kriya dipasang ora ing urutan kaloro sajeroning ukara.
Semantik
nyinaoni makna lan makna saka sawiji basa kang diwangun sajeroning ukara.
Diskurs
ngaji basa ing tahap pacelathon, paragraf, bab, carita utawa literatur.
Paguyuban basa Besut
Basa-basa laladan ing Indonésia Besut
Basa Batak
Basa Jawa
Basa Melayu
Basa Madura
Basa Sundha
Basa Bali
Basa Sasak
Basa Acèh
Basa Minangkabau
Basa Melayu Ambon
Basa-basa ing dunya Besut
Basa Inggris
Basa Prancis
Basa Walanda
Basa Arab
Basa Jerman
Basa Cina
Basa Pali
Basa Sangskreta
Sastra Besut
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Language.
Rumpun basa
Sastra
Deleng uga Besut
Kontak basa
Pranala njaba Besut
World Atlas of Language Structures: a large database of structural (phonological, grammatical, lexical) properties of languages