Sakengga loro-lorone iku pancen wis dadi sandhangane wong urip. Monggo gek ndang dijejegke opo sing bengkok. Gek ndang gembregah, tangi, anyak dionceki awake dewe-dewe. Ora perlu ngonceki boroke liyan. Uwong urip duwe borok dewe-dewe, duwe ayu dewe-dewe, duwe baguse dewe-dewe. Luput-lupute malah dadi ngatonake bodho awake dewe yen tansah nggembyah uyah adul umuk ngendikan empur.
