Surah Al-Furqan (basa Arab:الفرقان) iku surat angka 25 sajeroning al-Qur'an. Surat iki dumadi saka 77 ayat lan kagolong surah-surah Makkiyah utawa surat kang tumurun ing Mekah. Dijenengaké Al-Furqan kang tegesé pambéda, dijupuk saka tembung al-Furqan kang ana ing ayat pisanan surat iki. Sing dimaksud Al-Furqan sajeroning ayat iki ya iku Kuran (delengen Jeneng liya Kuran). Kuran dijenengaké Al-Furqan amarga kanggo mbédakaké kang haq karo kang batil. Mula ing surat iki ana ayat-ayat kang mbédakan antara beneré angka esaan Allah. karo kebatilan kapitayan syirik.

Pokok-pokok isi 
 Kaimanan: Allah Maha Agung berkah lan kebaikan-Nya; mung Allah waé kang nguwasani langit lan bumi; Allah ora duwé putra lan ora ana kang ngembari; Kuran bener-bener diudhunaké saka Allah; ngèlmu Allah ngambah samubarang kalir; Allah semayam ing dhuwur Arsy; Muhammad iku hamba Allah kang diutus menyang kabèh alam; rasul- rasul iku manungsa biyasa kang éntuk wahyu saka Allah; ing dina kiyamat bakal kadadéan prastawa-prastawa ngédab-édabi kaya pecahing langit, mudhuné malaékat menyang bumi, wong-wong dosa digusak menyang neraka kanthi lumaku nganggo rainé.
 Hukum-kukum: Ora olèh nglirwakaké Kuran; larangan nafkahaké harta kanthi boros utawa cethil; larangan matêni utawa zina; kuwajiban mbrantas kakafiran kanthi migunakaké alesan Kuran; larangan mènèhi paseksèn palsu.
 Kisah-kisah: Kisah-kisah Musa, Nuh, kaum Tsamud lan kaum Syu'aib.
 Liya-liya: Panacat wong-wong kafir marang Kuran; kadadéan-kadadéan alamiyah minangka bukti angka esaan lan kakuwasan Allah; hikmah Kuran diudhunaké kanthi sethithik baka sethithik; sipat-sipat wong musyrik antarané nuhanaké hawa nepsu; ora migunakaké akal; sipat-sipat hamba Allah kang sakbeneré.

Rujukan 

 Mukaddimah Kuran versi pertalan Departemen Agama Républik Indonésia

Surat Al Qur’an