Ahmadin anjupuk wadunge lan cêpukane kang isi borèh, nuli mangkat mêthukake mungsuhe. Barêng mungsuhe wis ketok, enggal-enggal kupinge kang kiwa dilèlèti borèh, sanalika dhèwèke nuli ora ketok. Ahmadin nuli anjupuk wadunge, lan saiki ana kadadean kang anèh bangêt. Prajurite mungsuh padha tiba anggalethak tugêl dadi loro lan ora antara suwe prajurite êntèk babar pisan, ora ana sing urip siji-sijia. Mung ratune sing isih urip, lagi bingung lan gumun bangêt, dene ora ana apa-apa prajurite têka padha anggalethak.
