Isa al Masih ngumumake Jihad – kanthi cara sing nggumunake, menyang mungsuh sing beda, ing wektu sing tepat
Bisa Kita Percaya Buku
Qur’an: Ora Ana Variasi! Apa sing diarani hadits?￼
Piyé Alkitab diterjemahké?￼
Ilmu Kritik Teks kanggo ndeleng apa Kitab Suci rusak utawa ora￼
Apa Paulus utawa panulis Alkitab liya ngrusak Injil?
Qur’an ngganti Kitab Suci! Apa ngandika Qur’an?￼
Injil rusak! Apa sing diarani Hadits?￼
Injil rusak! Apa sing diomongake Qur’an?￼
Pitakonan Umum
Wunguné Kristus saka ing antarane wong mati – bebener paling gedhe ing sajarah?
Pati Kristus ing Kayu Salib lan Wunguné: Apa iku kasunyatan utawa penemuan?
Sapa Yusuf? Apa Tandha dheweke?
Sapa Nabi Ayub? Apa sebabe dheweke penting dina iki?
Quran & Sejarah: Apa Isa al Masih mati ing kayu salib?
Sapa nabi Elia? Piyé dhèwèké isa nuntun kita saiki?
Wengi Kekuwatan, Dina Kamulyan & Sabda Para Nabi
Apa malaekat ing Kanan & Kiwa mbantu ing Dina Pengadilan?
Pangerten & Nampa Kanugrahan Urip saka Isa al Masih
Piyé Kitab Jabur lan Para Nabi medhar wangsit bab Isa al Masih?
Tandha Zodiak
The Esna Zodiac & Sphinx marking the zodiac start
Leo ing Zodiak Kuna
Kanker ing Zodiak Kuna
Gemini ing Zodiak Kuna
Taurus ing Zodiak Kuna
Aries ing Zodiak Kuna
Pisces ing Zodiak Kuna
Aquarius ing Zodiak Kuna
Capricorn ing Zodiak Kuna
Sagittarius ing Zodiak Kuna
Dina: Surah & Injil Yohanes
Dina: Al-Insyiqaq & At-Tur lan The Masih
Dina: Al-Masad & Al-Hadid lan Masih
Dina: Al-Qariah & At-Takathur lan Masih
Dina: At-Tariq, Al-Adiyat & the Masih
Sumber Film & Audio
Sumber Film & Audio
Alkululekum: Stories of Freedom
Film & Audio Resources
Other Languages
Canja Harshe (Language/Langue)
Surah Al-Bayyinah (Surah 98 – Bukti ingkang Cetha) ngandharaken syarat-syarat dados tiyang ingkang sae. Iku ngandika
Lan padha didhawuhi ora luwih saka iki: Nyembah marang Allah, nyembah marang Panjenengane kanthi ikhlas, kanthi bener (ing iman); kanggo netepake shalat biasa; lan kanggo nindakake amal biasa; lan iku agama sing bener lan lurus.
Surah Al-Bayyinah 98: 5
Kajaba iku, Surah Al-Asr’ (Surah 103 – Dina Mudhun) nerangake sifat-sifat apa sing dibutuhake supaya kita ora rugi ing ngarsane Allah.
Satemene manungsa iku kapitunan,
Kejaba wong-wong kang padha iman, lan nindakake amal shaleh, lan (manunggal) ing piwulang kang bener, lan Sabar lan Teguh
Surah Al-Ashr 103:2-3
Kanjeng Nabi Ayub punika manungsa kados ingkang dipunandharaken wonten ing surat Al-Bayyinah lan surat Al-Asr. Nabi Ayub ora pati misuwur ananging kasebat ing Al-Qur’an kaping pat.
Ingsun wus ngutus wahyu marang sira, kayadene Ingsun wus paring wahyu marang Nuh lan para utusan sapungkure: Ingsun wus ngutus wahyu marang Ibrahim, Isma’il, Ishak, Yakub lan suku-suku, marang Nabi Isa, Ayub, Yunus, Harun, Suleman, lan marang Dawud. Kita menehi Mazmur.
An-Nisa 4:163
Ingsun paringi Iskak lan Yakub, kabeh (telu) padha nuntun, lan ing sadurungé Nuh lan turun-turuné, Dawud, Suléman, Ayub, Yusuf, Musa lan Harun;
Al-An’am 6:84
Lan (elinga) Ayub nalika sesambat marang Pangérané, “Satemené aku wis nandhang kasangsaran, nanging Paduka iku Mahaasih marang para kang padha welas asih.”
Al-Anbya 21:83
Mèngeti Ayub Pelayan Kita. Lah dhèwèké sesambat marang Pangérané: “Iblis wis nandhang kasusahan lan kasangsaran!”
Sedhih 38:41
Ayub katon ing dhaptar nabi kalebu Ibrahim, Isa al Masih, Dawud amarga dheweke nulis buku ing Kitab Suci – al-Kitab. Bukune nggambarake uripe. Dheweke urip ing wektu antarane Nabi Nuh (Nuh) lan Ibrahim PBUT. Kitab Suci nggambarake dheweke kaya mangkene:
Ing tanah Us ana sawijining wong jenenge Ayub; Ayub iku jujur lan mursid tuwin ngabekti marang Gusti Allah sarta nyingkiri piala. 2Anake lanang pitu, kang wadon telu; 3raja kayane kang awujud wedhus pitung ewu, unta telung ewu, sapi limang atus rakit, kuldi wadon limang atus; bature akeh banget, mulane kasugihane ngungkuli wong satanah wetan kabeh.
4 Anake kang lanang iku saben-saben padha nganakake pista giliran ana ing omahe dhewe-dhewe, dene sadulure wadon telu-telune padha diundang diajak mangan lan ngombe bebarengan. 5Anadene saben dinaning pista wus kapungkur, Ayub banjur nglumpukake anak-anake prelu padha disucekake; esuke, isih umun-umun, Ayub wus tangi, banjur nyaosake kurban obaran, cacahe miturut sapira kehing anake iku, awit ujare mangkene: “Bokmanawa anakku padha kena ing dosa lan nyupatani Gusti Allah ing sajroning atine.” Kaya mangkono iku ajeg katindakake dening Ayub.
Ayub 1:1-5
Ayub nduwé sipat-sipat apik sing diwènèhaké Surah Al-Bayyinah lan Surat Al-Asr. Nanging Sétan banjur sowan ing ngarsané Pangéran. Kitab Ayub nyathet pacelathoné
6 Nuju ing sawijining dina para putraning Allah padha seba marang ing ngarsane Pangeran Yehuwah; nuli Iblis iya seba bebarengan. 7 Ing kono Sang Yehuwah ngandika marang Iblis: “Sira saka ing ngendi?” Unjuk wangsulane Iblis marang Sang Yehuwah: “Saweg saking mider ndlajahi bumi.”
8 Pangeran Yehuwah banjur ndangu marang Iblis: “Apa sira nggatekake abdiningSun Ayub? Awitdene ing salumahing bumi ora ana wong kang madhani bab anggone jujur lan mursid tuwin ngabekti ing Allah, apadene anggone nyingkiri piala.”
9 Unjuk wangsulane Iblis marang Pangeran Yehuwah: “Punapa tanpa pituwas Ayub anggenipun ngabekti dhumateng Gusti Allah? 10 Piyambakipun tuwin griya dalasan sadaya barang darbekipun, punapa boten Paduka pageri kemput? Punapa ingkang katindakaken sampun Paduka berkahi saha barang darbekipun saya wewah wonten ing nagari ngriku. 11 Nanging saupami Paduka ngagagaken asta nempuh dhateng sadaya barang darbekipun, temtu badhe nyupaosi Paduka wonten ing ngarsa Paduka.”
12 Dhawuhe Sang Yehuwah marang Iblis: “Lah apa sadarbeke wus ana ing tanganira, mung bae aja nggepok marang awake!” Iblis banjur mundur saka ing ngarsane Sang Yehuwah.
Ayub 1: 6-12
Mulané Sétan banjur nekakaké bilai marang Ayub kanthi cara iki
13 Kacarita nuju ing sawijining dina, nalika anake Ayub lanang lan wadon padha mangan lan ngombe anggur ana ing omahe kang pambarep, 14 nuli ana kongkonan kan teka ing ngarepe Ayub sarta nggawa pawarta mangkene: “Kala wau nalika lembu saweg kadamel mluku, sarta kuldi-kuldi estri sami nyenggut ing sakiwa tengenipun, 15 lajeng wonten tiyang Syeba dhateng sami nempuh, lembu kaliyan kuldi sami karebat saha para rencang sami dipun pejahi kaliyan landheping pedhang, namung kula piyambak ingkang saged oncat ngaturi uninga dhumateng panjenengan.”
16 Sajrone wong iku isih matur, ana wong teka maneh sarta matur: “Latunipun Gusti Allah dhawah saking langit lajeng nyamber dhateng menda dalah rencang-rencang, sadaya telas sami kamangsa ing latu, namung kula piyambak ingkang saged oncat, ngaturi uninga dhumateng panjenengan.”
17 Sajrone wong iku isih matur, ana wong teka maneh lan matur: “Tiyang Kasdim sami dhateng, wonten tigang bregada, lajeng nempuh dhateng unta sami karebat, saha rencang-rencang dipun pejahi kaliyan landheping pedhang, namung kula piyambak ingkang saged oncat, ngaturi uninga dhumateng panjenengan.”
18 Sajrone wong iku isih matur, ana wong teka maneh lan matur: “Putra panjenengan jaler estri saweg sami dhaharan saha ngunjuk wonten ing griyaning sadherekipun pambajeng, 19 dumadakan wonten angin prahara dhateng saking pasamunan ingkang lajeng nempuh griya wau ing pojok-pojokipun sekawan; griyanipun rebah njugrugi para tiyang anem wau, temah sami pejah sadaya, namung kula piyambak ingkang saged oncat ngaturi uninga dhumateng panjenengan.”
20 Ing kono Ayub banjur nyuwek-nyuwek jubahe, cukur rambut sarta sumungkem sujud ing bumi, 21pangucape:
“Wuda anggonku metu saka ing guwagarbane embokku,
iya wuda anggonku bali mrana.
Pangeran Yehuwah kang paring, Pangeran Yehuwah kang mundhut;
pinujia asmane Sang Yehuwah!”
22 Sajrone iku mau kabeh Ayub ora nganti gawe dosa, sarta ora nacad pisan-pisan marang Gusti Allah.
Ayub 1:13-22
Sétan isih ngupaya nggawé Ayub ngipat-ipati Yéhuwah. Dadi ana tes kapindho.
Nuju ing sawijining dina, para putraning Allah padha seba marang ngarsane Pangeran Yehuwah, Iblis nuli iya seba uga ana ing satengahe para putra mau. 2 Pandangune Sang Yehuwah marang Iblis: “Sira saka ing ngendi?”
Atur wangsulane Iblis marang Sang Yehuwah: “Saweg saking mider ndlajahi bumi.”
3 Pangandikane Pangeran Yehuwah marang Iblis: “Sira apa iya nggatekake marang abdiningSun Ayub? Awit ing salumahing bumi ora ana wong kang madhani bab anggone jujur lan mursid tuwin ngabekti ing Allah, apadene anggone nyingkiri piala, sarta tetep anggone ngantepi ing katemenane, sanadyan sira wus ngojok-ojoki Ingsun supaya Ayub Suntumpes tanpa sabab.”
4 Iblis banjur ngunjuki wangsulan marang Sang Yehuwah: “Kulit gegentosing kulit; punapa sadarbekipun tiyang mesthi dipun tombokaken supados kapitulungan gesang. 5 Nanging saupami Paduka ngagagaken asta saha nggepok balung sarta dagingipun, temtu badhe nyupaosi Paduka wonten ing ngarsa paduka.”
6 Dhawuhe Pangeran Yehuwah marang Iblis: “Lah Ayub iku wus ana ing tanganira, nanging owelen uripe!”
7 Samundure Iblis saka ing ngarsane Sang Yehuwah, Ayub tumuli diebyuki ing memala barang wiwit ing tlapakane nganti tekan ing embun-embunane. 8 Ayub banjur njupuk wingka kagawe ngeroki awake, sarta nglosod ana ing pawuhan..
9 Ing kono ature bojone: “Punapa panjenengan taksih ngantepi ing katemenan? Sumangga kula aturi nyupaosi Gusti Allah, lajeng kula aturi seda kemawon!”
10 Ewadene wangsulane Ayub: “Calathumu iku kaya wong gemblung, sabarang peparinge Gusti Allah kang becik padha daktampani, kang ala apa ora kudu daktampani uga?”
Sajrone iku kabeh Ayub ora nganti gawe dosa kalawan lambene.
Ayub 2:1-10
Pramila Surah Al-Anbya nggambaraken Ayub nangis ing kasusahan lan Surah Sad nerangake yen Iblis (Syaitan) wis nandhang sangsara.
Ing kasangsarané, Ayub duwé kanca 3 sing marani dhèwèké kanggo nglipur.
11 Kacarita mitrane Ayub telu bareng krungu bab sakehe bilai kang tumama marang dheweke, banjur padha teka saka ing panggonane dhewe-dhewe, yaiku: Elifas wong Teman, Bildad wong Suah lan Zofar wong Naamah; iku wus padha sarujuk arep tilik Ayub prelu mratelakake bela-sungkawa lan nglipur. 12Kocapa, nalika ndeleng saka ing kadohan, padha pangling marang Ayub, sarta seru anggone padha nangis; apamaneh padha nyuwek-nyuwek jubahe, tuwin nyawurake lebu mandhuwur, nglarabi sirahe. 13Banjur padha lungguh nglosod ing lemah ana ing ngarepe Ayub, lawase pitung dina pitung bengi, ora ana kang muni sakecap bae, marga padha weruh ing sangsarane Ayub kang luwih dening banget iku
Ayub 2:11-13
Kitab Ayub nyathet rembugan bab apa sebabé Ayub ngalami kacilakan kaya ngono. Obrolane nganti pirang-pirang bab. Ringkesané, kanca-kancané ngandhani Ayub nèk kacilakan gedhé kuwi mung nemoni wong ala, mula Ayub mesthi nduwé dosa. Yen dheweke bakal ngakoni dosa-dosa kasebut, mbok menawa dheweke bakal diwenehi pangapura. Nanging Ayub terus njawab nèk dhèwèké ora salah. Dheweke ora bisa ngerti sebabe kacilakan teka ing dheweke.
Kita ora bisa ngetutake saben bagean saka obrolan sing dawa, nanging ing tengah-tengah pitakone Ayub ngandhani apa sing dheweke ngerti:
Nanging aku sumurup: Panebusku iku gesang,
sarta ing wekasane Panjenengane bakal jumeneng ana in lebuning bumi.
26 Uga sawise kulite badanku rusak banget,
malah sanadyan tanpa dagingku aku bakal ndeleng Gusti Allah,
27 kang bakal dakdeleng dhewe iku bakal mbelani aku;
mripatku dhewe kang ndeleng, dudu wong liya;
telenging atiku banget anggone cecengklungen.
Ayub 19:25-27
Sanadyan dheweke ora ngerti sebabe tragedi sing dialami dheweke, dheweke ngerti yen ana ‘Penebus’ teka ing bumi. Sing nebus yaiku wong sing bisa mbayar cukup kanggo dosane. Ayub nyebut Sang Penebus ‘Penebusku’ supaya dheweke ngerti yen Penebus bakal teka kanggo dheweke. Sawise ‘kulite Ayub rusak’ (dheweke wis mati) dheweke bakal weruh Gusti Allah ing daginge.
Ayub ngarep-arep Dina Wunguné. Nanging dheweke bakal ngadhepi Gusti Allah ing wungu maneh kanthi percaya diri amarga panebuse urip lan wis nebus dheweke.
Surah Al-Ma’arij (Surah 70 – Tangga Munggah) uga nyritakake bab panebus ing dina Qiyamat. Nanging Surah Al-Ma’arij nyebataken tiyang bodho, ingkang ing dinten punika ngupadosi tiyang ingkang bodho.
Sanadyan padha katon ing ngarepe siji-sijine, wong dosa bakal dadi pepenginane:
Manawa dheweke bisa nebus awake dhewe saka siksa ing dina iku kanthi ngurbanake anak-anake,
Bojone lan sedulure,
Para sanak-sedulure kang ngayomi,
Lan kabeh, kabeh sing ana ing bumi, supaya bisa ngluwari dheweke.
Surah Al-Ma’arij 70:11-14
Wong bodho ing Surah Al-Ma’arij katon tanpa sukses kanggo wong sing nebus dheweke. Dheweke nggoleki penebus sing bisa nebus dheweke saka ‘Paukuman ing Dina iku’ – Dina Pengadilan. Anak-anake, garwane, sadulure lan kabeh wong ing bumi ora bisa nebus dheweke. Dheweke ora bisa nebus dheweke amarga duwe Penalti dhewe sing kudu dibayar.
Ayub kuwi wong sing jujur, nanging dhèwèké isih ngerti nèk dhèwèké butuh penebus kanggo dina kuwi. Dheweke yakin, sanajan kabeh masalahe, dheweke duwe penebus iki. Wiwit ing Taurat wis ngumumake yen pambayaran kanggo dosa apa wae yaiku pati, sing nebus kudu mbayar nyawane. Ayub ngerti nèk sing nebus dhèwèké ”ing pungkasané bakal jumeneng ana ing bumi”. Sapa sing dadi ‘penebus’ Ayub? Mung wong sing wis tau mati, nanging lajeng kawungokaken madeg ing bumi malih inggih punika Kanjeng Nabi Isa al Masih. Dheweke mung siji sing bisa nampa paukuman (Pati) nanging ‘ing pungkasane ngadeg ing bumi’.
Yen wong mursid kaya Ayub butuh penebus kanggo awake dhewe, apa maneh aku lan sampeyan butuh penebus kanggo mbayar paukuman? Menawi tiyang ingkang kagungan sifat-sifat sae ingkang kadhaptar wonten ing Al-Bayyinah lan Al-Asr’ mbetahaken penebus punapa kaliyan kita? Aja kaya wong bodho ing Surah Al-Ma’arij, sing ngenteni nganti Dina Terakhir kanggo nyoba golek wong kanggo nebus paukuman. Ngerti sapunika kados pundi kanjeng Nabi Isa al Masih AS saged nebus panjenengan, kaya sing diramalake Nabi Ayub.