Punapa malih yèn wontên raja papêjah srisakit. Sajawining nagari, pêjahipun kinaniaya ing tiyang, ingkang mawi tatu ing gêgaman. Nanging botên wontên gugatipun. Kantos kauningan ing parentah, sarêng kapriksa ing dhusun têrang priksanipun. Yèn dede tiyang awon dursila, sayêktos tiyang sae, dipun kaniaya, inggih kawêdalakên diyatipun. Dhatêng têtiyang dhusun macapat môncagangsalipun. Kawêdalakên yatra diyat wau satus sêlawe reyal.
