Kalayan ngunjal uswa sang putri umatur: Têka tega têmên panjênêngan saiki nyang aku. Ora ngira-iraa yèn nganti samene kadadeane. Ing môngka sawatara sasi kang kapungkur, yèn aku nganti nibakake êluh, katon cêtha anggon panjênêngan bingu[3]
