“Sebabé apa Mbak Asih apèn-apèn picek”, aku takon karo penasaran..Mbak Asih meneng thok,mung nangis mingseg-mingseg karo nyekel lengené aku. Ujug-ujug sing ruang jero keprungu suwara bocah nangis karo undang-undang “ibu…ibuuuu”.Mbak Asih manjing terus metu maning karo nggandhèng bocah wadon cilik. Masya Allah…aku kagèt luar biasa, nganti ora percaya apa sing tak deleng.Bocah wadon cilik,umuré sapantaran anakku Citra, matané loro-loroné picek !
