6. Aja ngandêl marang Gurumu lan para Pandhita, apadene marang para mangulah praja, amarga saka kuwasane; pikajêngipun: mrayitnani dhatêng pratingkahing para ingkang ngakên dados Guru tuwin ingkang mangulah praja, ingkang mawi pêpacak: kudu manut miturut lan kudu asih trêsna marang Gurumu lan pandhuwuranmu, sabab kabèh mau dadi wakile kang Maha-Kuwasa. Lah inggih ingkang makatên wau, yèn botên kita prayitnani, têmah sagêd ugi kita dhumawah ing jêjuranging kasangsaran. Dene mênggah sanyatanipun, ingkang wajib asih trêsna punika: Ratu tumraping kawula, Bapa-biyung tumraping anak, Guru tumraping murid; yèn sanyata asih trêsna terusing lahir-batos, sampun tamtu kawula, anak tuwin murid, sami amangsulakên sih katrêsnan ingkang botên sarana pinarentah.
