Para ratu Franken wiwit sêkawit mula sênêng mbabad alas lan ngurug rawa, banjur digawe pangonan lan patêgalan. Bumi anyar iku dadi kagunganing ratu, lan ana uga kang banjur diganjarake marang para wirya kang gêdhe labuhe marang nêgara. Sawênèhing para wirya bumine ganjaran iku saya tambah-tambah, mulane saya gêdhe kuwasane, malah banjur rumangsa mardika ora mrêduli marang ing ratune. Jaman Karel Agung para wirya iku mau mung diwênangake anggadhuh bumi-bumi mau, nganggo diwajibake mbantu ing sang prabu mênawa nuju pêrang, sarta kudu prasêtya tuhu marang ing sang ratu (Leenheer). Samangsa ana adipati (Leenman) kang nêrak prasêtyane lan lirwa ing wajibe, gadhuhane bumi banjur didhèdhèl. Kang mêngkono iku anjalari sêntosaning praja lan ngundhakake krêta arjaning nêgara. Balik ing jamane para ratu saungkure Karel, wis ora pati dieringi karo para adipati, banjur padha rumangsa mardika madêg dhewe-dhewe, bumine gadhuhan dianggêp duwèke dhewe.
