Orang bunian utawa mung bunian minangka jinising makhluk  

mitos sing dipercaya wong Minangkabau lan Melayu ing Sumatra, Indonesia lan ing Malaysia Kulon . Adhedhasar mitos iki, masarakat sing dadi manungsa sing meh padha karo sing padha lan manggon ing papan sing sepi, ing omah kosong sing ditinggal dening warga nganti sée.

Latar mburi 
Pocapan iki dikenal ing wilayah wong bunian orang uga sok gadhah tembung Allah ing Minangkabau, istilah " Allah " ing kasus iki rada beda karo pemanggih allah ing ajaran Hindu lan Buddha . "Dewa" ing istilah Minangkabau tegese wong negari sing manggon ing wilayah alas, ing alas, ing pucuk gunung, utawa cedhak kuburan . Biasane nalika dina sadurunge surup ing pojok gunung bakal mambu aroma sing biasane diarani " dewa masak " utawa "dewa samba ". Mambu kaya mambu kenthang goreng . Iki bisa beda-beda nanging padha, adhedhasar kapitadosan lokal masarakat Minangkabau ing wilayah sing beda. "Gusti" ing dateng Minangkabau digandhengake minangka banyu wanita, kang ayu uga nggantheng, ora wong minangka pangertenan umum ing dateng liyane. 

Saliyané iku, masarakat Minangkabau uga percaya manawa ana kedadeyan wong sing ilang didhelikake dening dewa / wong bunian. Ana uga istilah "wong sing disimpen dening para dewa", sing nalika bayi wis dikelola dening dewa. Mitos iki isih dipercaya dening masarakat Minangkabau nganti saiki. 
Mitos
Mitologi Indonésia
Memedi
Mitologi Melayu