Gèn létal ya iku gèn kang ngakibataké kepatèn ing manungsa lan makluk urip liyané. Iki disebabaké déning fungsi gèn kang keganggu saéngga makluk urip bakal tuwuh ora sampurna.

Gèn létal iku ana 2 jinisé ya iku gèn létal kang resèsif lan gèn létal kang dhominan. Yèn indhividhu duwé gèn homozigot resèsif kang banjur mati, iku mau gèn létal resèsif. Yèn indhividhu duwé gèn homozigot dhominan kang banjur mati, gèn iki karan gèn létal dhominan.

Manungsa kang duwé gèn létal iku disebabaké lelara sicklémia (Sickle Cell Anemia) lan talasémia. Sicklémia iku disebabaké anané èritrosit kang wujudé rembulan sabit kang disebabaé molekul hemoglobin kang nyambung siji lan liyané dadi srabut–srabut saéngga bakal ngalangi kapilèr getih saéngga daya absorpsi (tingkat panyerepan) oksigèn ing getih iku cendhèk banget.

Talasémia iku lelara kang nyerang getih kang disebabaké duwé wujud èritrosit kang lonjong dadi duwé ukuran kang cilik lan akèh. Sebab dhapuré kang lonjong cilik, èritrosité duwé daya afinitas oksigèn kang cendhèk. Yèn ana wong kang duwé lelara iki mesthi bakal kurang oksigèné. Tandha-tandha saka lelara iki ya iku ati lan limpa bakal abuh, balung cumplung lan balung rai bakal tuwuh kandel saéngga wong kang duwé lelara iki bakal katon anèh, duwé daya tahan awak kang cendhèk, rainé lembab lan pangkal irungé bakal kelelep. Talasémia iki dikendhalèkaké déning gèn dhominan.

Cathetan sikil 

Hérédhitas
Biologi