Ing ndhuwur wus diaturake, manawa bayi kang lair iku tumapak ana ing swasa­na fitrah. Bayi iku ing tembe bakal nganut agama Islam, Yahudi utawa Nasrani, iku gumantung marang wong tuwa kekarone. Tumraping bocah-bocah, umume seneng diajak ngobrol dening wong tuwa kekaro­ne. Miturut metodhe Andragogi, munggu­hing anak sing diwulang, ora rumangsa yen diwulang. Anak-anak kanthi gampang lan binuka ngetokake uneg-unege marang wong tuwa kekarone, tumuli wong tuwa­ne paring pituduh. Kanthi cara kang mang­kono iku, dialog ing antarane ke­karone nuwuhake rasa, manawa anak-anak iku ora dianggep pihak kang asor, du­rung mandhiri, durung trampil lan liya-liyane. Senajan ta mangkono ana ku­wa­jib­an tumraping wong tuwa nggula wenthah marang anak-anak antara liya, yaiku: Menehi jeneng kang becik. Sebab jeneng kang becik iku mujudake donga sarta pangajab, muga-muga ing tembe mburi bisoa dadi anak kang shaleh sarta nyukupi sandhang lan pangane. Paring piwulang, pendhidhikan lan ngudi ilmu.
