Khamr (    ) iku tembung Arab kanggo anggur; mabuk; bentuk jamak, Khumūr (    ), ditetepake minangka omben-omben alkohol, anggur; omben-omben.  Ing fiqh, iki nuduhake zat terlarang tartamtu, lan definisi teknis gumantung ing madhhab utawa sekolah hukum. Umume ahli hukum, kalebu sing saka Maliki, Shafiʽi, Hanbali, Ahl-i Hadits sekolah hukum tradisional dianggep minangka istilah umum kanggo omben-omben mabuk sing digawe saka anggur, kurma, lan zat-zat sing padha.  Para ahli hukum Hanafi mbatesi istilah kasebut kanggo sawetara minuman sing luwih sempit.  Sakliyane wektu, sawetara fuqaha nggolongake omben-omben liyane, kayata candu lan khat, minangka khamr, adhedhasar hadits sing nyatakake, " Nabi Suci ngandika: 'saben mendem iku khamr, lan saben sing mendem iku dilarang.'"   }}

Tradhisi Muhammad nuduhake yen khamr bisa digawe saka rong tanduran, anggur lan kurma . Ana sawetara faqīh, utamane saka mazhab Hanafi, sing njupuk konsep khamr kanthi harfiah lan mung nglarang omben-omben alkohol adhedhasar anggur (utawa adhedhasar tanggal), ngidini sing digawe karo woh-wohan, biji-bijian, utawa madu liyane. Iki, Nanging, pendapat minoritas.

Referensi 

Istilah Islam