Sarjana : Ing dhênggunging stupa (ing pucukipun candhi) ingkang agêng piyambak, rumiyin wontên rêcanipun Buda agêng satunggal, ingkang botên karampungakên babarpisan panggarapipun (taksih sarwa kasar wujudipun) sikêping astanipun sami kalihan rêcanipun: aksobya Buda: ingkang asikêp: bumi sêparsya mudra, punika ingkang taksih dados rêmbag rame, tuwin beda-beda pamanggihipun para êmpu-êmpuning kawruh yêyasan kina. Makatên ugi para ngulamining kawruh Buda. Manut ijtihadipun sawênèh golonganing êmpu wau, sampun botên sêmang-sêmang malih, bilih rêca punika kintên-kintên mêsthi pêpêthaning Buda ingkang kaping pitu, tuwin ingkang luhur piyambak, inggih ingkang sinêbut: Adi Buda: utawi: Wajradara Buda: (Wadjradhara), ingkang manut panganggêpipun golongan Mahayana, sajatosipun botên kenging kinayangapa, utawi botên sagêd kapêtha ing pangganthaning angên-angên malih, amargi Adi Buda punika satunggaling kawontênan, ingkang tinêmbungakên jumênêng kalawan pribadine dhewe, anglimputi jagad rat pramudita. Dados tuking sadaya gêsang miwah samukawis kasaenan. [kasae...]
