Dhuh, yayi Prabu Yudhisthira, nadyan para darahipun pangrurah Madu punika sami sêkti mandraguna, nanging saking kasantosaning wadyanipun Prabu Jarasandha, ngantos kapêksa ngungsi dhatêng parêdèn Gomanta, ingkang panjangipun wontên tigang Yojana, pucakipun sinung pajagèn, sabên sayojana wontên pajagèn salikur panggenan. Sabên pajagèn satunggal kêbak prajurit sikêp dêdamêl warni-warni, sabên sêlaning pajagèn, sabên sayojana wontên gapuranipun satus, sanginggiling gapura rinêksa para prajurit pêpilihan, ingkang kakêndêlanipun anggêgirisi. Para ksatriya ingkang botên kenging dipun kawontênakên wontên ing paprangan, sakalangkung kathah, sadaya wau inggih kalêbêt wolulas golongan, ingkang kula aturakên wau, inggih punika ingkang piniji rumêksa bètèng ing parêdèn Rewataka. Kawuningana yayi prabu, kathahipun kadang kadeyan kula, ingkang jalêr kemawon wontên wolulas èwu, sanèsipun malih, inggih punika: Sang Ahuka, putranipun satus, sami linangkung kaprawiranipun, ngantos kadi para dewa Sang Carudêsna kalihan kadangipun, ingkang pêparab Sang Cakradewa, Rohiniputra, suta kula Samba, ingkang kawontênanipun sampun sami kemawon kalihan kula, pitu pisan punika sami ksatriya ingkang sinêbut Atirata. Kajawi pitu wau taksih kathah panunggilanipun, ugi badhe kula aturakên, nanging botên sadaya, kados ta: Sang Krêtawarna, Anadrêsti, Samika, Samitinjaya,
