Jendi Pangabean lair rikala 10 Juni 1991 ana ing Sugi Waras,Muara Enim. Jendi iki ora padha karo pawongan liyané, amarga dhèwèké kalebu ABK utawa duwèni kabutuhan khusus ana ing sikilé. Ananging Jendi kalebu wong sing duwèni préstasi apik ana ing cabang olahraga renang. Kepara dhèwèké kondhang kawentar nganti tekan negeri manca.

Kauripan 
Jendi Pagabean utawa kerep diceluk Jendi, kalebu uwong sing nduwèni semangat sing gedhé. Sanajan awaké dhèwèké kalebu ora sampurna, ananging iku ora dadi problem. Dhèwèké tetep nduwèni niyat kanggo ngadhepi masa depané. Dhèwèké bisa ora sampurna iku amarga ana kahanan sing ora ngepenaki nampa awaké, kepara ndadekaké dhèwèké  rugi. Wiwitané utawa asal-usulé dhèwèké bisa kèlangan salah siji saka alat geraké ya kuwi nalika umur 12 taun dhèwèké antuk musibah kecelakaan lalu lintas, banjur sikilé kepara diamputasi. Nalika semana Jendi duwé rasa sedhih kepara ameh putus asa, amarga dheweke sedhela maneh lumebu SMP.

"Saya atlet renang difabel yang terlahir normal. Pada usia 12 tahun 2003, saya mengalami kecelakaan dan kaki saya diamputasi. Kecelakaan motor yang terjadi ketika saya dibonceng menggunakan motor teman.Teman saya tidak apa-apa, tapi saya jadi korban. Kondisi saya ketika dan setelah kecelakaan sadar. Saya tahu betul kalau kaki hancur, dan saat-saat dioperasi, saya tetap sadar," katanya menambahkan.

Ujaré jendi ana ing ndhuwur yaiku dhèwèké kena alangan tabrakan, dhèwèké diboncengaké kancané, lan dhèwèké dadi korban tabrakan iku. Sabibare tabrakan iku dhèwèké isih kèlingan utawa isih sadar ndelok kahanan siskilé dhèwèké  tugel lan rémuk, banjur nalika dioperasi dhèwèké uga isih sadar ndelok sikilé diamputasi.

Ananging ora sawetara suwé, semangaté Jendi urip manèh. Dhèwèké banjur nerusaké sekolahé ana ing SMP. saben dinané Jendi kudu ngadhepi kahanan sing meksa dhèwèké kudu usaha lan semangat. Amarga dhèwèké ora isa numpak pit montor kanggo menyang anèng sekolah, mila saben ésuk  dhèwèké nggantungaké kancané kanggo oleh boncèngan nalika arep mangkat sekolah kuwi. Saka pakulinan iku ndadèkaké dhèwèké kudu luwih disiplin tangi ésuk supaya ora ditinggal kancané iku. Nalika ana ing sekolahan aktifitasé ing kono uga ora ana sing ditinggalné. Sanajan kegiyatané iku rada abot kanggoné dhèwèké kayadéné pramuka lan olahraga, ananging dhèwèke mesti mèlu terus lan ora tau absèn utawa mbolos. Mula saka iku semangaté Jendi bisa dadi tuladha kanggo kanca-kanca liyané.

Sawisé lulus saka SMP, Jendi nerusaké sekolah ana ing SMA Karya Ibu ana ing Palembang. Nalika ana ing SMA iki kauripané dhèwèké ora kaya nalika SMP. Amarga adoh saka omah, dhèwèké banjur mèlu ana ing asrama yaiku ana ing asrama Panti Sosial Bina daksa “Budi Perkasa”. Ana ing asrama kuwi kedisiplinané Jendi sangsaya apik. Saben dinané Jendi tangi ésuk banjur olahraga kanggo manasaké awaké . Ana ing asrama iku Jendi uga wiwit ngembangaké prestasiné, utamané ana ing bab olahraga Renang. Dhèwèké latihan terus kanggo ngembangaké bakat saha katrampilané. Uga semangaté Jendi ora pernah luntur sanajan ana waé ujian saka sing Maha Kawasa. Mila saka usaha sing temenan, latihan sing temenan, saha donga sing ora kèri iku dhèwèké bisa kasil nduwèni prestasi sing apik. Kasile iku ora mung saka usaha lan donga, ananging uga amarga wus trah é dhèwèké nduwèni bakat sing apik, utawa Bakat renangé iku diduwèni Jendi wiwit saka cilik. Wiwitané biyèn nalika cilik dhèwèké kerep banget renang ana ing kali, mula saka iku kabanjur dhèwèké ngrasa nduwé bakat ana ing renang, banjur nalika wus rada gedhé dhèwèké melu nyemplung dadi atlet ana ing olahraga renang lan lumebu ana ing salah siji klub renang ing Palembang supaya bakaté sangsaya mundhak apik.

"Saya latihan dengan orang normal [tanpa disabilitas] dan program yang sama. Pernah suatu saat program latihan saya dengan atlet normal dibedakan, saya tidak mau. Dengan berlatih bersama atlet normal, otomatis saya termotivasi untuk mengimbangi kecepatan berenang," ujaré Jendi.

Saka ujaré Jendi ing dhuwur ngandharaké yèn dhèwèké saben dinané latihan padha karo wong-wongan liyané sing normal (Non-Disablitas) lan program sing padha ugi. Ana ing sawijining wektu dhèwèké nate nalika latihan karo wong-wong sing normal iku dibedakaké, ananging dhèwèké ora gelem dibedakaké amarga nalika dhèwèké iku latihan karo wong-wongan sing normal, dhèwèké bisa termotivasi lan nambah semangaté kanggo ngimbangi kecepatané.

Prestasi 
Salah siji saka cita-cita utawa pangarep-arepé dhèwèké yaiku bisa dadi atlet sing bisa makili negarané ana ing ajang internasional. Lan pangarep-arepé dhèwèké iku bisa énggal katekan. Sabibare latihan sasuwené nganti taun-taunan lan kondisi sing kawates, Jendi akhiré sukses nuwuhaké préstasi. Prestasi kasebut dhèwèké olehké ana ing ajang Pekan Paralimpik Nasional pada 2012.  Ing taun 2012 iku dhèwèké bisa nggayuh medali emas sing sepisanan ana ing event pekan Paralimpiade Nasional ana ing Riau. Saka kasilé prestasi kui dhèwèké sansaya semangat kanggo terus ngembangaké bakaté. Nganti ana ing event ASEAN Para Games dhèwèke uga bisa suksès. Ing antarane yaiku taun 2014 dhèwèké oleh emas saha pèrak nalika event ana ing Naypyidaw, Myanmar. Taun 2015 ana ing Singapura dhèwèké uga bisa antuk medali emas cacahé 3, medali pèrak cacahé 2, lan medali perunggu cacahé 1. Banjur nalika taun 2017 ing malaysia, dhèwèké antuk medali emas cacahé 5, lan rekor anyar liyané. kepara saka iku, dhèwèké saiki dadi salah siji uwong sing migunani tumrap nagara katawis nganti tekan nagari manca.

Rujukan