[...gèn] ing èmpèring masjid agêng, ingkang minggah pradata kaajêngakên dhatêng pradata, manggèn ing paseban salèring gapura masjid agêng, antawisipun taun: 1874, pangadilan pradata lajêng pindhah manggèn ing balearja, wontên erf kapatihan. Pangarsanipun pêpatih dalêm). Ingkang kange waton angrampungi prakawis, anggêr agêng, anggêr sadasa, saha anggêr gunung. Tumrap surambi ingkang kangge waton kitab-kitab, dene paukumanipun durjana ing wanci dalu ingkang nyolong maesa lêmbu, kapala, tumrap durjana alit kados ta: nyolong menda, nyêbrot, ngutil, ambêdhog, ukumipun dipun sapu kaping satus utawi kaping kalih atus mawi dipun murwat kathah sakêdhiking amal ingkang dipun colong. Ing ngriki parlu kapratelakakên tumrap ukuman kina, wiwit dumadosipun prajangjian dalêm kalihan Kangjêng Guprêmèn Inggris nalika kaping 1 Agustus 1812 utawi kaping 23 Rêjêb Alip 1739. Ing bab 9 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sanggêm anyirnakakên sakathahing ukuman ingkang miturut kitab, ngêthok tangan, ngêthok suku, mêrung kuping, picis (dipun irisi dagingipun mawi lading mawi dipun uyah asêmi) tanjir, tiyang kaukum kaabên kalihan sima, dene ing bab 7, mratelakakên, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sanggêm badhe damêl rêrekan ingkang lêrês, anêtêpi paprentahanipun nagari ingkang lêrês, murih tambah prayoginipun supados dadosa arjanipun, tuwin kasênênganipun nagari, saha amiturut punapa ng sapamulangipun Kangjêng Guprêmèn Inggris.
