Krungu panguwuhe, Surti, aku njenggirat mlayu marani lawang. Banjur gagean aku ndheprok sungkem ngambung astane, Ibu kang anyep njejet kaya gedebog. Saka rumangsaku, pasuryane, Ibu malih pucet kaya kapas. Badane rada katon kuru. Sing mbedakake ibu telung taun kepungkur nalika dak tinggal bara menyang kutha gedhe kuwi mung lageyane. Mbiyen piyambake kagungan sifat kang ramah. Apamaneh marang aku kang mujudake anak kesayangane. Ning wengi iki ketara yen ibu nandhang duhkita. Eseme blas ora katon. Mung njenggureng sajak ngempet kanepson. Nalika dak ambungi astane, piyambake mung meneng. Jumeneng kaku. Ora nuduhake keramahan kaya sabene. Aku malih dadi ora kepenak.
