Kembang Semboja ditemokaké déning ahli botani Prancis sing jenengé Charles Plumier, sing aranè kembang semboja duwè jeneng Latin Plumeria . Kembang Semboja namung ditemokaké ing panggonan-panggonan sing dianggep agama kaya ta pasaréan lan panggonan liyané, nanging saiki wis owah. Kembang iki ora ana sesambungané marang negara Kamboja amarga kembang iki metu saka Amerika Tengah sing kalebu Ekuador, Kolombia, Kuba, Venezuela, lan Meksiko .

Awit nalika wonten ing Indonésia nganti saiki durung dikenal kanthi pasti. Nanging, kembang semboja dianggep pisanan digawa menyang Indonésia déning Portugis lan Walanda, loro-loroné minangka negara sing peduli lingkungan lan seneng banget ana ing wilayah tropis . Diprakirakaké semboja yèn asal Indonésia minangka kembang semboja pethak kanthi jero kuning ing ngendi kuntumé ora mbukak kabèh lan ukurané cilik. . Kembang semboja ngrembaka ing waratan cendhèk nganti dhuwur 700 metér, nanging ing umum tanduran iki bisa ngrembaka ing kabèh panggonan.

Jinis-Jinis 
Kembang semboja ora mung kalebu siji jinis nanging maneka warna, kalebu Bali-Whirl Plumeria. Iki kembang semboja duwèni makutha sing ditumpuk, dènè cara ngembangaké lan ngreksa kanthi ngetokaké. Ana uga Plumeria Acuminata, wujud makutha sing dibunderaké lan ujung-ujung rol. Kaping tiga ya iku Plumeria Acutifolia, mambu kembang sing arum lan mujarab kanggo tamba kencing nanah, abuh lan bisul. Kembang semboja jinis iki asring digunakaké kanggo upacara agama dèning wong Bali .

Sabanjuré ya iku Plumeria Cendana, sanajan ambuné wangi, nanging tluturé ngandhut racun sing bisa nyebabaké gatel-gatel. Plumeria Kok pethak, kembang semboja iku yen mekar isih katon kuncup . Ana uga Adenium Obesum, biasané wong ngarani kembang semboja Jepang . Kembang iki asal dudu saka negara Sakura nanging saka Benua Afrika, persisé Tanzania, Kenya lan Uganda . Tanduran iki uga dikenal minangka the rose of desert (mawar padang pasir),  amerga bisa urip sanajan tuwuh ing ara-ara samun.

Migunani

Tamba 
Kembang Semboja duwéni senyawa sing khasiat minangka obat, ya iku triterprenoid amirin, lupeol, lan fulvoplumierin. Bahan kasebut antipiretik (nyuda mriyang ), anti-inflamasi (ngatasi inflamasi), lan analgesik (nyuda rasa lara). Amarga isiné iki, kembang semboja migunani kanggo ngurangi lara saka haid lan nyegah semaput amarga udhara panas utawa kapapar cahya srengengé (stroké panas).

Kajaba iku, kembang semboja uga akéh mupangat liyané, ya iku minangka obat jaba lan jero. Dadi obat jaba, tlutur semboja  bisa digunakaké kanggo, contoné, nambani untu rongga. Carané ya iku ngolesaké tlutur semboja ing katun sing banjur digunakaké kanggo nutupi untu sing didesak. Nanging kudu rampung kanthi teliti supaya tlutur semboja ora bisa ngenani untuné sing sehat. Minangka obat ing, kembang semboja bisa digunakaké kanggo nambani wong kena pengaruh disentri. Cahya kasebut kalebu 12-24 gram kembang semboja pépé ing wadhah banyu 400cc, banjur godhok lan ninggalaké banyu nganti 200 cc.

Pangan 
Kembang semboja uga bisa digunakaké kanggo nggawé maneka warna saka sudhut pangan cahya, contoné, kanggo nggawé tempura kembang. Cara iki gampang, ya iku kanthi ngetokaké kembang semboja seger kanthi rempah-rempah awujud bawang pethak, merica, uyah sing dicampur karo glepung lan bubuk manggang lan nggoreng nganti padha garing kaya krupuk. Iki minangka ciptaan liya ing panggunaan kembang semboja, sing mung dikenal minangka kembang kebon .

Rujukan 

Flora ing Indonesia