Wong-wong pancèn gêdhe piyandêle marang ingkang bupati, padha wêdi asih, bangêt ing sungkême marang bupati lan sasêntanane, awit rumangsa dadi rèh-rèhane têrkadhang wis turun-maturun nganti atusan taun. Cacade dene kêrêp bae ana sêntananing bupati kang ora pantês tampa pangaji-ajining akèh iku, jalaran saka cêndhalaning budine, mêntala agawe pitunaning wong cilik. Kang mêngkono iku iya kêrêp kêlakon ana ing tanah Priyangan lan tanah liyane, kang arêp dilêboni prênatan anyar karo V.O.C. lumantar ing para bupati.
