Tembung falsafah utawi filsafat ing basa Jawi punika dipunpendhet saking basa Arab فلسة. Tembung Arab punika kapendhet saking basa Yunani; Φιλοσοφία philosophia. Ing basa Yunani, tembung punika inggih kalebet tembung majemuk saking tembung-tembung (philia = pamitran, kasih) kaliyan (sophia = "kawicaksanan"). Dados tegesipun inggih punika tiyang ingkang remen kawicaksanan utawi “ngèlmu”.
Tembung filosofi ingkang kapendhet saking basa Walanda uga dipuntepangi ing Tanah Jawi. Wujud pungkasan punika langkung mèmper wujud aslinipun. Ing basa Jawi basa Jawi satunggiling tiyang ingkang sinau babagan falsafah dipunwastani filsuf.
Filsafat punika seni pitaken raga, usaha manungsa kanggé nggayuh pangertosan babagan pagesangan kanthi ngginakaken cipta, rasa, lan karsa. Dhéfinisi tembung filsafat ugi saged dipunwastani satunggiling probléma falsafi falsafati. Nanging saged wicanten, manawi falsafah punika kinten-kintenipun inggih pasinaon tegesipun, saha panrapan kapitadhosan manungsa ing pérangan langkung dhasar kaliyan umum piyambak. Pasinaon punika dipunlampahi boten mawi eksperimen-eksperimen, nanging mawi mangutarakan prakawis mawi cara ingkang presis kaliyan awèh solusi. Lajeng nyukani argumèntasi ingkang leres kanggé solusi punika saha pungkasanipun prosès-prosès wau sadaya dipunlebetaken ing salebeting dhialèktika. Dhialèktika punika cekakipun inggih satunggiling wujud dialog.
Logika punika ugi ngèlmu pérangan ingkang ugi dipuntliti matématika kaliyan filsafat. Bab punika dados nuduhaken manawi filasafat punika satunggiling ngèlmu ingkang saged dipunwastani ugi gadhah sisih-sisih eksakta, boten kados punapa ingkang dipunraos tiyang kathah.