Jroning ngulir budi, manungsa kudu lantip ing panggraita. Meh padha karo tanggap ing kahanan. Ora mung kahanan kang agal utawa kasat ing mripat, nanging uga kahanan kang alus sing ora bisa dinulu. Lire, bisa maca kanthi patitis marang semu, semon, sasmita, lan sakehing tandha-tandhaning dumadi.
