Keamanan panganan minangka ukuran kasedhiyan panganan lan kemampuan individu kanggo ngakses . Miturut Komite Keamanan Pangan Dunia, Perserikatan Pangan ditemtokake minangka sarana supaya kabeh masarakat duwe akses fisik, sosial, lan ekonomi kanggo panganan sing cukup, aman, lan nutrisi sing cocog karo pilihan panganan lan kebutuhan panganan. kanggo urip sing aktif lan sehat.  Kasedhiyan panganan tanpa preduli saka kelas, jenis kelamin utawa wilayah kalebu liyane. Ana bukti keamanan pangan dadi keprihatinan pirang-pirang ewu taun kepungkur, kanthi pejabat pusat ing Tiongkok kuno lan Mesir kuno sing dikenal ngeculake panganan saka panyimpenan nalika paceklik. Ing Konferensi Pangan Dunia 1974 istilah "keamanan pangan" ditegesake kanthi wigati kanggo pasokan; keamanan pangan ditegesi minangka "kasedhiyan sawayah-wayah, bahan pangan dhasar sing nyukupi, menehi nutrisi, macem-macem, seimbang lan moderat kanggo njaga ekspansi konsumsi panganan kanthi tetep lan kanggo ngimbangi fluktuasi produksi lan rega".  Definisi mengko nambahake masalah permintaan lan akses menyang definisi kasebut. Laporan pungkasan KTT Pangan Dunia 1996 ujar manawa keamanan pangan "ana nalika kabeh wong, duwe akses fisik lan ekonomi kanggo panganan sing cukup, aman lan nutrisi kanggo nyukupi kabutuhan panganan lan pilihan panganan kanggo urip sing aktif lan sehat. "  

Keamanan panganan kluwarga ana nalika kabeh anggota, duwe akses menyang panganan sing cukup kanggo urip sing sehat lan aktif.  Individu sing aman panganan ora urip keluwen utawa wedi keluwen .  Nanging, rasa ora aman panganan ditemtokake dening Departemen Pertanian Amerika Serikat (USDA) minangka kahanan "kasedhiyan winates utawa ora mesthi panganan sing cukup nutrisi lan aman utawa kemampuan winates utawa ora yakin kanggo entuk panganan sing bisa ditrima kanthi cara sing bisa ditampa kanthi sosial".  Keamanan panganan kalebu ukuran ketahanan kanggo gangguan ing mbesuk utawa ora kasedhiya pasokan panganan kritis amarga macem-macem faktor risiko kalebu kahanan garing, gangguan pengiriman, kekurangan bahan bakar, ketidakstabilan ekonomi, lan perang. Ing taun 2011-2013, kira-kira 842 yuta wong ngalami keluwen kronis.  Organisasi Pangan lan Pertanian PBB, utawa FAO, ngidentifikasi papat pilar keamanan pangan minangka kasedhiyan, akses, panggunaan, lan stabilitas.  PBB (PBB) ngakoni Hak Panganan ing Pranyatan Hak Asasi Manungsa ing taun 1948,  lan wiwit iku ujar manawa penting banget kanggo ngrasakake kabeh hak-hak liyane.

Rujukan