Wahyu Santosa, lair 18 Séptember 1972 iku kalebu salah sawijining juru patung saka Ngawi, Jawa Wétan. Kajaba juru patung, dhéwéké uga pendhèkar pencak silat sing duwéni ngilmu kanuragan. Wahyu nggeguru pencak silat wiwit SMA.

Sakbaré lulus SMA, Wahyu pindhah menyang Yogyakarta kanggo nglanjutaké sekolah ing Jurusan Seni Patung ana ing Institut Seni Indonesia (ISI). Saka taun 1995 nganti 2000, dhéwéké mèlu gladhi ing studio patung Satiaji Yogyakarta. Sawisé saka Satiaji, Wahyu nerusaké nyambut gawé kanthi temenan lan nganakaké pamèran. Dhéwéké miwiti nggelar pamèran saka taun 2001, yaiku Pamèran “Vitalitas dan Tradisi” sing diselenggarakaké ana ing Galèri Mirota Batik Yogyakarta. Ing 2005, Wahyu Santosa nggelar Pamèran ana ing Musèum Ullen Sentalu Yogyakarta kanthi judhul “Réogan”.

Wahyu duwèni panggagas manawa nggawé pakarya iku dadi salah sawijining cara kanggo ngudaraké babagan apa waé kang dadi pamikiré lan apa waé kang lagi dirasakaké. Katrèsnané marang budaya ing nagara iki dadi wewegan anggoné nggawé patungé.

Jinis pakaryan 
Patung-patungé Wahyu Santosa sing duwèni corak realis nuduhaké wong désa sing prasaja. Wong prasaja sing uripé kapinggiraké déning kahanan, saka sawangan ekonomi uga kahanan modhèren, kaya déning tani, dhukun bayi, seniman tradhisional, tukang obr kodok, tukang gali kuburan, saha tukang jaga kuburan. Éwadéné nuduhaké irah-irahan kanggo "wong-wong biasa", pakaryané tetep duwèni pamirasa.

Tetenger pakaryan 
Tetenger pakaryané Wahyu Santosa ana ing cara kang digunakaké kanggo gawé pakarya. Nalika gawé patung, dhéwéké ora nganggo potelot ing dhuwur kertas nanging nggunakaké kawat kanggo gawe parancangan pakaryané. Kanggoné dhéwéké, nggawé gambar nganggo kawat luwih gampang tinimbang nganggo potelot. Lumantar sarana kawat, bisa nggawé dhéwéké gampang anggone ngukir bagiyan awak. Sarana kawat uga dadi alat kanggo paraga pakaryané Wahyu Susanto.

Rujukan