Ana ing agama Hindhu, Buda Gotama kacantum ana ing kitab Purana (Susastra Hindhu) minangka awatara (inkarnasi) kasanga ing antarané sepuluh awatara (Dasawatara) Déwa Wisnu. Ana ing Bhagawatapurana, Buda sinebut awatara kang angka patlikur ing antarané selawe awatara Wisnu. Tembung buddha ateges "Beliau kang olèh pancerahan" lan bisa pinuju marang Buda saliyané kajaba Buda Gotama, kang yasa Buda kang kawentar nganti jaman saiki.

Benten kaliyan ajaran hindu, ajaran Buda Gotama boten nekenaken kawontenan “Tuhan sang Pencipta”, saéngga agama Buda kalebet péranganing salah satunggaling aliran nāstika (heterodoks: kanthi barès ateges “punika boten wonten”) miturut aliran-aliran agama Dharma sanèsipun, kados ta Dwaita, nanging wonten ing sanèsipun kados ta, Adwaita, langkung mirib kaliyan ajaran Buda, saking wujud menapa déné filsafatipun.

Buda wonten ing Sastra Hindhu 

Sang Buda kasebutaken wonten ing manéka kitab Hindhu, kalebet ing kathah Purana. Nanging, boten sadayanipun ngacu dhumateng tiyang Buda ingkang sami, ngengeti bilih Buda boten naming satunggal; manéka ing salebeting ngacu dhumateng tiyang sanès, saha panyebutan tembung Buda ateges “sawijining tiyang ingkangga gadhah buddhi.” Kathahipun saking pangginanaan tembung buddha mau ngacu dhumateng pambangun Buda (Sidharta Gotama). Purana mendeskripsikakenipun kanthi kalih peran: menyebarken ajaran palsu saperlu nyesataken kaum asura (makluk sesat, panentang déwa) saha sajinisipun, saha ngritik pangorbanan kéwan kados ta ingkang sampun katemtokaken wonten ing Weda. Kitab Purana ingkang nyebataken Buda kalebet ing pratélan Awatara, inggih punika:
 Hariwangsa (1:41)
 Linggapurana (2:71)
 Naradapurana (2:72)
 Padmapurana (3:252)
 Bhagawatapurana (1:3:24) (2:7:37) (11:4:23)
 Garudapurana (2:30:37) (3:15:26)
 Wisnupurana (3:18)

Wonten ing kitab Purana, limrahipun Buda dipunsebut minangka awatara kasanga saking sedasa Awatara Wisnu. Asring Buda dipunsebut minangka yogi utawi yogācārya, saha minangka sanyasin (petapa). Limrahipun bapakipun dipunsebut Suddhodhana, sami kaliyan tradisi Buda, déné wonten ing kitab sanèsipun bapak Sang Buda dipunsebut Anjana utawi Jina. Sang Buda dipungambarkan minangka sosok rupawan (devasundara-rūpa), kanthi kulit pethak utawi abrit pucet, saha ngagem juah abrit utawi abrit semu coklat.
Wonten ing manéka Purana, Sang Buda dipunjelasaken minangka panjalmaning saking Wisnu ingkang mandhap ing donya saperlu nyesataken para asura déné manungsa saking ajaran Dharma Weda. Kitab Bhawishyapurana nyebataken kados punika:
Ing masa punika, ngenget jamanipun Kaliyuga, Déwa Wisnu njalma dados Gautama, sawijining Shakyamuni, saha ngajaraken dharma Buda dangunipun sedasa taun. Lajeng Shuddhodana mamarentah dangunipun kalih dasa taun, sarta Shakyasimha dangunipun kalih dasa taun ugi. Ing tahap kapisan kaliyuga, dalan Weda dipunrisak saha sadaya tiyang kakung dados umat Buda. Tiyang – tiyang ingkang pados parlindungan dhumateng Déwa Wisnu dados sesat.

Uga delengen 
 Awatara
 Matsya
 Kurma
 Waraha
 Narasinga
 Wamana
 Wamana
 Parasurama
 Rama
 Kresna
 Kalki

Cathetan sikil 

Hindhu
Awatara
Buda