Nalika sampeyan mikir bab iku, sampeyan mbokmenawa ngerti kathah wong sing sambat sing asu sing uga aktif banget utawa lsp, banget kasengsem ing nguber bajing banget utawa ditampani teka nalika disebut, banget protèktif saka omah utawa supaya nonthreatening padha ngene bantuan nindakake valuables. Sanadyan asu biasane nemu nyalahke, minangka asring ora pemilik digawe pilihan apes utawa gerah-dianggep. Akibate, asu iku ing meksa kanggo dadi soko liyane saka apa iku, nalika manungsa duwe tangan sing lengkap. Kanthi pamikiran sethitik lan riset, gesang ing asu lan wong sing bisa dadi akèh luwih gampang lan luwih marem. Nanging sing ora mbutuhake sawetara pangerten saka psychology siji dhewe lan emosi, sawetara pikiraken babagan ngendi kita ing gesang kita dhewe lan carane asu kita pas. Jim, pamburu sing urip cedhak kula ing upstate New York, tansah telung beagles ing kennel gedhe 360 dina taun. Padha muncul kanggo sawetara jam esuk ing limang dina kanggo trek game. Padha nglampahi akèh sing wektu nunggu, nanging nalika wektu sing rawuh, padha njupuk metu saka kennel lan menyang alas. “Padha asu gedhe,” ngandika Jim, sing wis ora malah dijenengi wong-wong mau.
