Kaisar Longqing (Hanzi: 隆庆, 1537-1572) ya iku kaisar ka-12 saka Dinasti Ming kang nguwasani tahta sadawané 6 taun ya iku saka taun 1567-1572. Lair karo jeneng cilik Zhu Zaihou (朱載垕), ya iku anak nomer telu saka Kaisar Jiajing. Taun 1539 dhèwèké diwènèhi gelar Pangeran Yu. Sawisé Jiajing mangkat taun 1567 dhèwèké dadi penerus saka tahtane bapake, rezime banjur dijenengi Longqing.

Papréntahan 
Sawisé munggah tahta, Longqing banjur njupuk tindakan kanggo mbenerake kabèh kang ora bener nalika ana ing mangsa papréntahane bapake. Dhèwèké nglakokaké reformasi ana ing papréntahane kanthi cara ngukum para penjilat saka papréntahan bapake lan mènèhi pagawéan marang pejabat-pejabat kang bersih kanggo ngatasi situasi. Jendral Qi Jiguang kang tau duwé jasa ngalau bajak laut Jepang saka pasisir wétan lan mènèhi prentah kanggo nguwati pertahanan ana ing Tembok Besar. Nagarawan ulung, Gao Gong lan Zhang Juzheng diwènèhi prentah kanggo nganakake negosiasi damai karo Mongol. Aktivitas dagang uga dibuka manèh ana ing watesan kang ndadèkaké gayutan antarané Tiongkok lan Mongol kang wis mbeku suwé bisa rampung. Perkara iki ndaddekake stabilitas ana ing sasawane wates lor.
Longqing uga majuke babagan dagang karo nagara-nagara liyané kaya Éropah, Afrika, lan nagara Asia liyané. Kajaba iku, dhèwèké uga nguwati daerah wates kulon kalebu uga kutha pelabuhan sadawané Zhejiang lan Fujian kanggo nyegah serangan bajak laut kang tau dadi momok nalika jaman papréntahan Jiajing.

Cathetan suku 

Lair 1537
Pati 1572
Longqing