Samsaya sakiki koyone wus ora pada percaya marang kuasane Gusti, wus akeh contone namung awake dhewe sik ora nggraito bae, awan-awan lampu motor podho diurupake sajake wus sajake ora percoyo marang panase srengenge, gedong sik dhuwur ( gedung bertingkat ) koyo wus arep nyundhul langit, sajake wus ora percoyo nek langit kuwi dhuwur temenan, Sadurunge ana televisi, jawa wus nindakake nganggo cara sinau ngrogo sukma, dene sak durunge ana Hp, jawa wus sinau kawruh gaib ( ana swara tanpa rupa, wujude dudu manungsa ), podo adol tinuku barang gaib ( pulsa= wujude ora ketara nanging kena dinggo wicara ), banjur silaturahmi, ngabekti cukup nganggo pulsa ( sms ), ajining bekti lan silaturahmi namung cukup sms wae uwis cukup, manungsa wis do kelangan rasa manungsaake manungsa, mengkono iku sejatine jawa, ngutamakna RASA PANGRASA lan NGRASAKKE RASA , rasane urip. Tansah eling kelingan lan ngelingi purwa madya wus anane jagad wacanane bali marang wiwitane.
