Ing sakawit têmtu inggih dipun pilihakên ingkang sagêd jodho kalihan tiyang sêpuhipun, lajêng dipun gathuk-gathukakên kalihan lageyan sarta pamanahaning anakipun, sarana nglampahakên: dom sumurup ing banyu, inggih punika miji tiyang ingkang kenging dipun pitados yêktos, kapurih anyumêrêpi kalakuaning lare ingkang badhe dipun angkah wau, punapa sakintên sagêd jodho kalihan anakipun. Mêsthinipun inggih botên sagêd ngêplêki kados raosipun ingkang badhe nglampahi piyambak, ananging mênggahing tiyang sêpuh mawas kalakuan sarta lageyaning anakipun punika mlèncènga inggih botên têbih, dados sampun kenging kangge namtokakên dhatêng lare ingkang badhe dipun angkah wau. Dene pamilihipun lare ingkang rumiyin sagêda cocog kalihan tiyang sêpuh, punika lugunipun prêlu sangêt, lan inggih cocog kalihan dhêdhasaripun tiyang Jawi, kados punapa gêgambaranipun mantu ingkang botên cocog kalihan marasêpuhipun, panjênêngan sadaya sagêd anggalih piyambak.
