Mangkono swarane Karno rengeng-rengeng nembang mijil karo ngarit suket kanggo pakan wedhuse. Sisihane, Suminem, ndhaut ora adoh saka kono. Mesthi wae swarane bojone iku kabeh bisa dirungokake. Batine Suminem mbedhedheg krungu pangaleme bojone. Eman dene dheweke ora bisa genti mangsuli nembang.
Ewa semono Suminem meksa cluluk, “Peyek kang kecemplung lendhut, aja ngenyek, ngalem kok kebacut.”
“Ngalem sing kepiye, sing perlurak olehe kowe dakajak nyambut gawe.” Karno mangsuli.
Wong sing padha ngrungokake ana kono mung padha ngguyu seneng. Pancen Karmo mono swarane apik. Dadi yen nembang mijil sulastri ing awan kang panas ana tengah sawah ngono iku marakake nyuda kesel. Wong-wong uga padha ngerti yen sing dikarepake “prawan nggunung” iku Suminem, bojone. Suminem wektu iku lagi ngandheg patang wulan.
Dina iku ora kaya sabene. Suminem ninggal mulih ndhisiki kanca- kancane, Suminem wis ora perduli maneh marang ijone godhong pari sing wis sadhengkul dhuwure, Dheweke selak kepengin ngrampungake gaweyan ngomah jalaran bengine arep perlu melu kumpulan kejar paket
A ana daleme Bu Karja. f Omah cilik resik sapinggiring sawah iku ngresepake pandeleng.
Sing manggon isih enom-enom, padha sregepe. Ngarep omah E wite kembang sokarong uwit lagi padha megar kembange, ana wit bayem raja enem minangka pasren sing dhuwure ngungkuli lawang. Wit bayem