Paitan (basa Indonésia: Pahitan) ya iku jamu kang dimunpangataké kanggo warna-warna lelara kang ana ing awak, ananging luwih diutamakaké kanggo lelara gatel-gatel karo kencing manis .
Ana ing masarakat, paitan kalebu jamu géndhong. saliyané paitan ana jamu kunir asem, jamu sinom, jamu cabe puyang, jamu beras kencur,
jamu kunci suruh, jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup utawa gepyokan.
Paitan iku kalebu ombèn-ombèn obat tradhisional Jawa kang turun-temurun saka jaman Majapahit .

Bahan-bahané Jamu Paitan

Bahan utama saka jamu iki yaiku sambilata, racikané bisa namung sambilata, nanging bisa ugi ditambahi bahan-bahan liya kang rasané ya padha paité kaya ta bratawali, widara laut, dara putih ugi babagan pule 
Ananging ana para tukang jamu liyan kang nambahi empon-empon (oyod-oyodan kang biyasa kanggo bumbu masak) kaya ta kencur, Jaé, bangle, temugiring, kunir, temulawak.

Kasiyaté Jamu Paitan

Ora mung lelara gatel-gatel lan kencing manis, jamu iki bisa kanggo lelara liya, kaya ta:
cuci darah
kurang napsu mangan
ngilangaké ambuné awak
ngedhunaké kolesterol 
weteng kembung utawa sebah
Kukul (jerawat)
pegel-pegel lan
mumet

Carané Gawe Jamu Paitan 

Carane nggawé jamu iki ya iku :
godhog bahané kabèh nganti banyu godhogan mung kari setengahé, maksudé bèn supaya zat sing bisa ngasiyataké saka bahan-bahan mau bisa larut ing banyu godhogan.
banyu godhogan kalamau wis bisa didadèkaké obat.
Kusus jamu paitan iki, ora diwènèhi gula utawa bahan pemanis liya.
kanggo ngilangaké rasa pait, konsumèn ngombé jamu géndhong liya kang duwé rasa kang legi nuli seger kaya ta jamu sinom utawa kunir asem.

Cathetan suku

Kaséhatan
Obat
Ombèn-ombèn
Tetuwuhan jamu lan bumbu