04. Ngatasing wong kang manedya mamrih, Nurhidayat trangging pangawikan, patang prakara margane, dhihin kang wus kasebut, iya iku budi mutaqin, lire Widi ing Allah, kang kapindho kudu, andhap asor ing sapadha, ping telune den karem brata tataki, ngadohi ing kadonya.
