Aranyakanda iku kitab nomer telu saka epos Ramayana. Kitab iki nyritakake Rama lan Lesmana ngrewangi para pandhita ing asrama ngusir raseksa kang padha gawé rerusuh.

Banjur Lesmana diganggu déning raseksi kang jenenge Surpanaka kang nyamar dadi wong wadon kang ayu. Nanging Lesmana ora kagodha banjur irunge Surpanaka dikethok. Banjur Surpanaka wadul marang bojone, Trisira. Banjur ana perang, lan paperangan mau dimenangake déning Lesmana.

Sawisé perang, Surpanaka wadul marang Rahwana lan mbombong supaya rahwana nyulik Dewi Sinta. Banjur Rahwana lunga diiringi déning Marica. Marica manjelma dadi kidang emas kang nggodha Dewi Sita. Dewi Sita kesengsem lan njaluk supaya Rama nyekelake kidang emas mau. Dewi Sita ditinggalke lan dijaga déning Lesmana.

Banjur Sang Rama mburu kidang mau, nanging Marica mlayune banter. Banjur Rama ngetokaké gandewa. Marica banjur njerit amarga kena panahe Rama. Banjur kidang mau malih dadi raseksa manèh.

Sanalika iku Sita krungu swara jeritan iku. Dhèwèké wedi yèn jeritan iku mau swarane Rama. Banjur Sita ngutus supaya Lesmana nyusul Rama. Lesmana ora gelem nyusul Rama, ing kono Sita malah duwé pikiran yèn Lesmana arep ngepek bojo Sita, krungu pikirane Sita, banjur Lesmana nyusul Rama. Sadurungé nyusul Rama, Lesmana gawé bunderan kang mageri Sita supaya ora ana sing nyulik.

Sawisé Lesmana menyang nyusul Rama, Rahwana manjelma dadi wong tuwa kang njaluk tulung marang Sinta. Amarga mesake marang wong tuwa iku, banjur Sita metu saka bunderan kang digawé déning Lesmana. Sanalika uga Sita diculik déning Rahwana kang manjema dadi wong tuwa mau. Ing satengahing dalan Rahwana nggawa Sita, dhèwèké ketemu Jatayu, manuk sekti. Banjur Rahwana perang mungsuh Jatayu, nanging Jatayu kalah. Sawisé Lesmana ketemu Rama, banjur wong loro iku nggoleki Sita, nanging ora ana. Ing satengahing dalan wong loro iku ketemu Jatayu lan nyritakake kabèh kedadeyan mau, banjur Jatayu mati.

Ramayana