Ebrahim Hakimi (15 Agustus 1871 - 19 Oktober 1959) iku sawijining negarawan Iran, sing njabat minangka nayakotama Iran kanthi telung kesempatan.

Awal urip lan pendidikan
Lair ing Tabriz, Ḥakimi minangka bagéan saka "kulawarga kulawarga pengadilan sing lawas lan kondhang", sing nguber statusé nganti saiki ing abad kaping 17, "wiwit kanthi eponym saka kulawarga, Mohammad-Dāvud Khan Ḥakim" sing njabat ing pengadilan raja Safavid ( shah ) Safi ( r .   1629-1642) lan Abbas II ( r .   1642-1666)Iki leluhur Ebrahim uga dadi pendiri Masjid Hakim ing Isfahan . 

Sawise rampung sekolah dasar lan sekolah ing Tabriz, Hakimi rawuh ing Dar ol-Fonoon ing Teheran, lan rampung sinau ing Kedokteran ing Paris .

Karir
Hakimi dadi doktor kerajaan kanggo Mozzafar-al-Din Shah . Panjenengané banjur dadi anggota Parlemen, lan dadi menteri kabinet kaping 17, minangka nayakotama telung istilah, lan minangka pidato Senat Iran.

Perdebatan kapindho minangka nayakotama rada telat (telung sasi) minangka Sovyet, duka amarga penolakan mau menehi konsesi minyak ing Iran Lor, ngidinake Komunis Azerbaijan kanggo ngumumake kamardikan saka Iran. Pasukan Soviet sing manggoni wilayah Lor ora gelem nampi pasukan Iran kanggo lumebu ing wilayah kasebut kanggo ngetokake pambrontakan kasebut. Hakimi nyerahake masalah kasebut menyang Dewan Keamanan PBB lan mundur saka kantor minangka protest saka tindakan Soviet ing Januari 1946.

Pati
Hakimi tilar donya ing Teheran nalika yuswa 88 taun.

Rujukan

Sumber
 
'Alí Rizā Awsatí (عليرضا اوسطى), Iran in the Past Three Centuries (Irān dar Se Qarn-e Goz̲ashteh - ايران در سه قرن گذشته), Volumes 1 and 2 (Paktāb Publishing - انتشارات پاکتاب, Tehran, Iran, 2003).  (Vol. 1),  (Vol. 2).