Penisilin (Inggris:Penicillin utawa PCN) ya iku salah sawijiné kalompok antibiotika β-laktam kang minangka nambani lelara infeksi kang disebabaké amarga bakteri, lumrahé duwé jinis Gram positif.

Jeneng Penisilin uga kena kanggo nerangaké anggota kalompok penisilin kang luwih spesifik. Kabéh penisilin nduwé dhasar rangka kang diarani Penam kang duwé rumus molekul R-C9H11N2O4S, ing ngendi R ya iku rangka samping kang warna-warna.

Nalika Perang Dunia II, penisilin diwénéhaké kanggo amputasi wadyabala sekuthu, lan bisa nylametake 12-15% nyawa. Nalika iku, penisilin isih winates cacahé awit angèl kanggo digawé kanthi cara masal. Nalika semana penisilin diklumpukaké saka banyu uyuh pasien lan dianggo manèh.

Struktur kimiawi penisilin dingerteni karo Dorothy Crowfoot Hodgkin nalika wiwitan taun 1940an. Penemuan iki ndadèkaké penisilin kena digawé kanthi cara sintetik. Salah sijiné tim saka Oxford nemu metode produksi massal penisilin. Tim kang kabawah Howard Walter Florey iki éntuk Bebungah Nobel ing babagan Kedhokteran utawa Fisiologi nalika taun 1945. Nalika iku penisilin dadi antibiotika kang akèh dianggo kanggo infeksi bakteri Gram positif.

Penisilin banjur dikembangaké dadi ampisilin, kang duwé kagunan kang luwih tinimbang penisilin asli.
Sawisé iku banjur diasilaké penisilin kang bisa nahan enzim beta-laktamase kalebu flukloksasilin, dikloksasilin, lan metisilin. Penemuan iki wigati banget amarga bisa matèni spésies bakteria kang duwé beta-laktamase, nanging ora bisa maténi strain Staphylococcus aureus kang tahan metisilin.

Cathetan suku 

Antibiotika