Sari utawa saree utawa shari ya iku sakah sawijining kain kang dianggo déning wanita ing India, Bangladesh, Pakistan, Nepal lan Srilangka. Sari iku sandhangan kang wujud kain lan ora dijahit, modhele warna-warna lan dhawane bisa nganti 4-9 mèter kang digubetake ing awak mawa modhel kang warna-warna. Jinis kang paling umum ya iku kang digubetake ing bangkekan lan pucuke disampirke ing pundak nganti geger mburi. Sari racaké kanggo nutupi petticoat utawa pérangan njero (pavada/pavadai ing India Selatan lan Shaya India Timur), karo Blus choli utawa ravika. Choli duwé lengen cendhak lan pérangan gulune rada mangisor tujuane kanggo warga Asia Selatan rikala mangsa katiga kang panase ora umum.

Cholis manawa backless utawa gaya halter neck. Iki racaké ana rerenggan bordir lan bisa dianggo rikala nekani acara-acara tartamtu. Wanita ing militèr, uga duwé seragam sari. Rikala nembé nganggo sari bala wanita nganggo kemeja lengen cendhak lan sari diselipake ing bangkekan. Sari dikembangake mawa usaha garmen dhéwé ing India Kidul lan Loring wektu kang barengan. Sari iki uga dadi pralambang tibane rahmat marang wanita India.

Sajarah 
Tembung sari asalé saka basa Sangsekerta “Sati”, lembaran kain kang tegesé padha karo Sadi ing Prakit lan nglebur dadi Sari ing basa Hindi. Tembung “Sattika” diarani mawa nggambaraké sandhangan wanita kuna ing India, saka literatur Buddhis Kain mau diarani Jataka. Iki padha karo Sari ing jaman modern.

Ana ing sajarah sandhangan Sari ing India kang ditelusuri manèh ing pradaban lembah Indus, kang ngembang suwéné 2800-1800 SM ing cedhaké pérangan kulon bawana Asia. Gambaran pisanan kang dingerteni saka sari ing India ya iku patung salah sawijining Imam ing lembah hindus kangg nggantungake kain.

Geguritan Tamil kuna, kaya Silappadhikaram ing basa sansekerta, Kadambari déning Banabhatta, nggambaraké wanita ing jero kain kang éndah utawa sari. Prasasti watu kuna saka Gangaikonda Cholapuram ing cathetan Tamil duwé rujukan marang tenunan kain sari. Ana ing tradisi India Kuno lan Natya Shastra (salah sawjini carita India kuna kang nggambaraké jogèd lan sandhangan kang dianggo ing kono), udel kang dhuwur dianggep dadi sumber panguripan lan kreativitas, mula dijarak ora ditutupi karo sari.

Cathetan suku 

Sandhangan
India