Surat Al An’aam (Arab سورة الأنعام ) iku surat kaping 6 Kuran mawa 165 ayat. Surat iki surat Mekah. Isiné bab ukum ngenani kéwan ingon-ingon.
Pokok-pokok isi besut
Kaimanan: Bukti-bukti kaesaan Allah sarta kasampurnan sipat-sipatÉ; beneré kanabian Muhammad.; panyeksèn Allah ngenani kenabian Ibrahim, Ishak, Yakub, Nuh, Daud, Sulayman, Ayyub, Yusuf, Musa, Harun, Zakariyya, Yahya, Isa, Ilyas, Ilyasa, Yunus lan Luth; negasaké anané risalah lan wahyu sarta dina piwales lan dina kebangkitan, kepalsuan kapitayan wong-wong musyrik lan keingkarané marang dina kiyamat.
Hukum-ukum: Larangan nuruti adat istiadat kang digawé-gawé déning kaum Jahiliyah; panganan kang halal lan kang karam; wasiat kang sepuluh saka Kuran, ngenani tauhid keadilan lan ukum-ukum; larangan ngundamana brahala wong musyrik amarga wong musyrik bakal mbales ngundamana Allah.
Kisah-kisah: Kisah umat-umat kang nentang rasul-rasul; kisah pengalaman Muhammad. lan para nabi lumrahé; carita Nabi Ibrahim a.s. mbimbing kaumé marang tauhid.
Liya-liya: Sikap ngotot kaum musyrikin, cara nabi mimpin umaté; babagan-babagan kerasulan lan tugas rasul-rasul; tantangan kaum musyrikin kanggo gawé nglokro rasul; kapitayan wong-wong musyrik marang jin, syaitan lan malaékat; sawatara prinsip kaagamaan lan kemasarakatan; ajining urip kadonyan.