De jure (ing basa Latin Klasik : de iure) iku unen-unen kang tegesé "miturut hukum", kang dibedaake karo de facto, kang tegesé "ing nyatane (fakta)".
Istilah de jure karo de facto digunakaké dadi ganti "ing prinsipe" karo "ing praktike", nalika wong nggambarke situasi pulitik. Punika praktik saged dadi de facto, nalika wong naati kontrak kaya ana hukum kang ngature nanging ning kenyataane ora ana. Suatu proses kang dikenal dadi " desuetude" bisa mungkinake praktik-praktik de facto nggantike hukum-hukum kang wis ketinggalan jaman. Ing pihak liyané, suatu praktik mungkin ana ning peraturan utawa de jure, sautara ana kenyataane ora ditaati utawa diikuti wong. Miturut sipaté, de jure dibagi loro :
1. Kebak
De jure sipaté kebak iku dadine gayutan antarnagara kang ngakui lan diakui ing gayutan dagang, ékonomi, lan diplomatik. Nagara kang ngakui berhak duwé konsulat utawa mbukak kedutaan ing nagara kang diakui.
1. tetep
De jure sipaté tetep iku pengakuan saka nagara liyané kang lumaku kanggo sesuwene amarga kenyataan kang nunjukake anané papréntahan kang stabil.