Dhialék Madiun iku dipigunaké ing tlatah Jawa Timur Mataraman (wates Jawa Tengah pérangan tengah lan kidul). Tlatah kadipatén Madiun utawa kang saiki eks Karesidenan Madiun (kutha/kab Madiun, kab Ngawi, kab Magetan, kab Panarogo, lan kab Pacitan) wewengkon provinsi Jawa Timur, nanging sadurungé proklamasi RI, wewengkone kraton Mataram (Jogja/Sala), mula dhialèk Mediun iku luwih cedhak karo dhialèk Jawa Tengahan tinimbang dhialèk Jawa Timur Suroboyoan.
Dibanding dhialèk Jawa Tengah, ciri mligi ing intonasi. Wong Mediun sok mènèhi tekanan ing wanda pertama, contoné "bocah kok kurang ajar banget" diucapaké "byuh, byuh... buocah kok kuorang ajar men".
Nanging ana tembung-tembung kang dadi ciriné dhialèk Madiun: 
gong, dong (Panarogo, Pacitan) = durung
mboyak = mbok bèn = luwèh (Jogja), sakarepku/mu, (Betawi: biarin)
éram, jègèg = hebat
jingklong = nyamuk
édhuk = éthém = énak, kepénak
engkè = maeng = mau (Indonésia: tadi)
men = nemen = banget (ndonesia: sekali)
(yèn kaget utawa nggumun): byuh... byuh

 Balik ing: Basa Jawa

Madhiun