Rambutan, Nephelium lappaceum iku wit kang kalebu ing famili Sapindaceae.[1] Wohé wit iku uga jenengé rambutan. Rambutan akèh tinemu ing tlatah tropis, kaya ta Asia Kidul-Wétan, Asia Kidul, Afrika lan Amérika Kidul.[1]
Ing Indonésia, rambutan kang misuwur asalé saka Sumatra Lor, mligi saka Binjai cedhak Medan.[1] Rambutan(Nephelium sp)kalebu tuwuhan woh hortikultural.[1] Rambutan duwé jeneng liya ing Basa Inggris yaiku Hairy Fruit.[1] Rambutan kalebu woh-wohan asli Indonésia.[1] Nganti saiki rambutan nyebar ing luar laladan kang iklimé tropis, kaya ta Filipina lan nagara-nagara ing Amérika Latin.[1] Rambutan tinemu uga ing laladan kang duwé iklim sub-tropis.[1]
Wit rambutan dhuwuré bisa nganti 20 mèter lan duwé kenopi kang nggrembuyeng.[2] Wit rambutan kalebu wit kang gédhé lan cendhék.[2] Kulit wit lan pangé wernané soklat tuwa lan ana putih-putih cilik ing kulite.[2] Godhong rambutan ambuné rada wangi, godhongé rada lunyu lan duwé wulu sithik.[2] Kembang rambutan ana kang diarani kembang lanang lan kembang wédok.[2] Rambutan merlokaké kéwan kaya gegremet kanggo penyerbukan.[2]Woh rambutan dhapuré bujur utawa lonjong meh bunder lan ukurané kurang luwih 5 cm.[2] Rambutan mateng kurang luwih 100 nganti 130 dina sawisé ngembang.[2]
Isi
1 Nandur
2 Jinis
3 Rambutan Rapiah
4 Rambutan Acèh Lebak bulus
5 Rambutan Cimacan
6 Rambutan Binjai
7 Rambutan Sinyonya
8 Kebak ing guna
9 Sentra Tuwuhan
10 Cathetan suku
11 Pranala njaba
12 Gladri Rambutan
Nandur besut
Wit rambutan bisa ditandur nganggo sistem tiga segi sama, empat segi sama utawa sistem sesiku keluang.[2] Jarang nandur wit rambutan yaiku 9 m x 9 m x 9 m.[2] Kanggo nggemburaké lemah bisa ditindakaké ing awal mangsa udan.[2] Kanggo wit kang wis tuwa yaiku 3-4 minggu sawisé ngembang.[2] Ing sakupéngé wit rambutan bisa digemburaké lemahé ancasé kanggo nyuburaké lan hawa kang ngandhut nutrisi bisa lumebu.[2] Pengapuran bisa dilaksenakaké yèn pH tanah kurang saka 4,5.[2] Rambutan bisa diwénéhi pupuk supaya subur. Saliyané pupuk kandhang, pupuk gawéan kang bisa dianggo yaiku campuran Uréa, TSP utawa SP-36, lan KCL, kanthi perbandingan 2:2:1, utawa ditaker 50-250 gram/tuwuhan.[3] Rambutan dipupuk ping telu saben setaun kanthi jarak wektu patang sasi sapisan.[3] Yèn tuwuhan wis umur 10 taun kudu dipupuk NPK kang cacahé 500-1.000 gr saben wit.[3] Saliyané nganggo cara ''okulasi'', rambutan uga bisa ditengkaraké nganggo wijiné, nanging wohé luwih suwé tinimbang yèn ditengkaraké nganggo cara okulasi.[4]
Jinis besut
Saka panalitén lan survey tinemu ana 22 jinis rambutan.[1] Asalé ana kang saka galur murni lan ana uga kang asil okulasi utawa nggabungaké saka rong jinis galur kang béda.[1] Ciri-ciri kang mbedakaké saben jinis rambutan bisa didelok saka sifaté woh rambutan.[1] Sifat woh rambutan bisa didelok saka daging woh rambutan, akèh sithiké banyu ing woh rambutan, bentuk, warna kulit, lan dawané rambut rambutan.[1] Ana ''varietas'' rambutan kang paling disénéngi lan aji ''ekonomis'' kang rélatif dhuwur.[1]
Rambutan Rapiah besut
Rambutan rapiah wohé ora patia akèh nanging buah iki mutuné apik, kulit wohé rupané ijo-kuning-abang ora rata.[1] Rambutan rapiah rambuté arang-arang.[1] Daging woh rambutan rasané legi, kenyal, lan nglothok.[1] Daging wohé uga kandel lan bisa tahan nganti 6 dina sawisé dipetik.[1]
Rambutan Acèh Lebak bulus besut
Rambutan iki wité dhuwur lan wohé akèh. Asilé kurang luwih 160-170 gendhel saben wit.[1]Kulit wohé wernané abang, kuning lan alus. Rambutan iki rasané séger legi lan kécut.[1] Rambutan acéh lebak bulus ngandhut akèh banyu lan ngelotok.[1] Wohé bisa awet nganti 4 dina sawisé kapethik, saliyané iku woh rambutan iki uga tahan ing pengangkutan.[1]
Rambutan Cimacan besut
Rambutan iki wohé akèh.[1] Saben wit kurang luwih 90 nganti 170 iket.[1] Kulité wernané abang rada kuning, ana uga kang abang tuwa.[1] Rambuté kasar lan rada jarang, rasané legi lan banyuné sithik.[1] rambutan Cimacan kurang tahan ing pangangkutan.[1]
Rambutan Binjai besut
Rambutan jinis iki kalebu rambutan kang paling apik ing Indonésia.[1] Wohé gédhé lan kulité wernané abang tuwa.[1] Rambutan iki rambuté rada kasar lan arang, rasané legi lan rada kecut.[1] Asil wohé ora sakakéh woh acé lebak bulus nanging dagingé nglothok.[1]
Rambutan Sinyonya besut
Jinis rambutan iki duwé woh kang akèh lan disenengi mligi wong Tionghoa.[1] Wit lan pang-pangé kang kuwat pas yèn diokulasi.[1] Rambutan iki warna kulité abang tuwa nganti abang anggur lan duwé rambut alus lan kerep utawa rapet.[1] Wohe rasané legi rada kecut, akèh banyuné lan ''empuk''.[1] Rambutan sinyonya kalebu rambutan kang ora nglothok.[1]
Kebak ing guna besut
Rambutan dibudidayakaké lan dimanfaatké wohé.[4] Woh rambutan ngandhut gizi, zat tepung, zat énzim-énzim kang ''esensial'' lan ''nonesensial'', vitamin, zat mineral makro, mikro kang nyèhataké.[4] Ana uga kang ndadèkaké wit rambutan dadi wit kanggo ayom-ayom ing pekarangan omah lan dadi tuwuhan hias.[4] Rambutan ngandhut vitamin C saéngga rambutan uga kena kanggo tamba sariawan.[4] Saliyané iku rambutan uga kena kanggo tamba lara demam lan kencing manis.[4]
Sentra Tuwuhan besut
Ing Indonésia kang dadi sentra tuwuhan rambutan yaiku ing Pulo Jawa mligi ing Bekasi, Kuningan, Malang, Prabalingga, Lumajang lan ing Garut.[5]
Cathetan suku besut
↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai warintek.ristek.go.id Archived 2012-03-03 at the Wayback Machine.(dipunundhuh tanggal 1 Mèi 2011)
↑ a b c d e f g h i j k l m n deptan.go.id Archived 2012-01-04 at the Wayback Machine.(dipunundhuh tanggal 1 Mèi 2011)
↑ a b c proseanet.org Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.(dipunundhuh tanggal 1 Mèi 2011)
↑ a b c d e f deptan.go.id Archived 2013-12-12 at the Wayback Machine.(dipunundhuh tanggal 1 mei 2011)