Sastra Jawa Anyar kurang luwih lair sawisé mlebune agama Islam ing tanah Jawa mligine ing jaman kasultanan Demak antarané  abad kaping 15 - abad kaping 16 Masehi.
Kanthi mlebune agama Islam, wong Jawa éntuk ilham anyar sajrone nulis karya sastrane. Mula ing wanci-wanci awal, jaman Sastra Jawa Anyar, akèh dikarang karya-karya sastra babagan agama Islam. Suluk Malang Sumirang iku salah sawijiné sing wigati dhéwé.

Gaya basa ing wanci-wanci awal isih mirib karo Basa Jawa Tengahan. Sawisé taun ~ 1650 Masehi, basa Jawa gaya Surakarta dadi luwih dominan. Sawisé mangsa ini, ana uga renaisans Sastra Jawa Kuna. Kitab-kitab kuna kang kinambegan agama Hindhu-Buda lekas disinaoni lan ditulis kanthi basa anyar.

Sawijining jinis karya sing kusus ya iku karya sastra kang diarani babad. Karya ini nyaritakaké sajarah. Jinis iki uga ditemoni ing Sastra Jawa-Bali.

Pratélan Karya Sastra Jawa Anyar

Sastra Babad
 Babad Giyanti
 Babad Prayut
 Babad Pakepung
 Babad Tanah Jawi
 Serat Yusup
 Serat Ambiya Yasadipuran, Kyai Yasadipura
 Serat Damar Wulan, Raden Panji Jayasubrata, 1871

Sastra Piwulang
 Serat Wedhatama
 Serat Nitisruti
 Serat Nitipraja
 Serat Sewaka
 Serat Panitisastra
 Serat Sasanasunu
 Serat Wicara Keras
 Serat Kalatidha, Raden Ngabehi Ranggawarsita
 Serat Paramayoga, Raden Ngabehi Ranggawarsita
 Serat Cemporet

Sastra Pewayangan

 Serat Rama Kawi
 Serat Bratayuda, Kyai Yasadipura
 Serat Arjunasasra
 Serat Mintaraga, Ingkang Sinuwun Pakubuwana III
 Serat Dewaruci

Sastra Menak
 Serat Rengganis

Sastra Suluk lan Wirid
 Kitab Sunan Bonang
 Suluk Sukarsa
 Serat Koja Jajahan
 Suluk Wujil
 Suluk Malang Sumirang
 Wirid Hidayatjati