Dina candhake, telung dina sawise kedadeyan ning Tol Jagorawi kuwi aku ketemu wong lanang tua —klambine ireng, rambut putih lan gawa tongkat— ana Alfamart. Mbuh sapa wong kuwi aku ya ora ngerti. Sajake wong kuwi ndeleng aku kanthi premati, dideleng saka pucuk rambut nganti dlamakan sikil. Aku ya padha wae, ndeleng mripat wong tua iku mau. Sajake wong mau pingin ngomong karo aku. Banjur wong mau tak sumehi, nanging ora bales sumehku banjur ngendhika “Nang, siapna kembang setaman lan jajan pasar!” akone wong tua mau. Durung nganti aku takon maksute wong iku apa, e malah wong mau wis ninggal aku. Takbengoki nanging wong mau tetep mlaku emoh mandheg. Banjur aku mlebu mobil kanthi rasa penasaran. Maksute wong tua mau apa? Bathinku takon-takon. Ahhh... ora ana apa-apa. Aku nyoba jawab pitakonanku dhewe.
