Tautan (biru) ing basa pilihan sampeyan, langsung menyang artikel liyane sing ditulis ing basa sing padha. Tautan biru sing ditulis ing basa Inggris, artikel ing basa Inggris. Ing kasus iki, sampeyan uga bisa milih saka telung basa liyane: Spanyol, Portugis lan Prancis
(Artikel "Memulang dhasar ing Kitab Suci" iku sawise artikel "Urip mandrakizay")
Urip kekal ing swarga kadonyan (video ing Twitter)
Urip langgeng
Pengarep-arep ing kabungahan minangka kekuwatan ketekunan kita
"Ning wektu kabèh kuwi mulai kelakon, ngadega sing jejeg lan ndhangaka, merga ora suwé manèh kowé bakal dibébaské"
(Lukas 21:28)
Sawise njlentrehake kedadeyan dramatis sadurunge pungkasane sistem iki, ing wektu sing paling ngeselake saiki, Yesus Kristus marang para sakabate supaya "angkat sirah" amarga pangarep-arep kita bakal cedhak banget.
Paano mapanatili ang kagalakan sa kabila ng mga problema? Rasul Paulus nyerat manawa kita kudu ngetutake polahe Yesus Kristus: "Mula, merga awaké dhéwé nduwé seksi sing akèh banget kaya méga sing ngubengi awaké dhéwé, ayo awaké dhéwé mbuwang kabèh beban lan dosa sing isa njerat awaké dhéwé. Ayo awaké dhéwé terus mlayu nganti akhir ing balapan sing wis ditentokké Gusti Allah kanggo awaké dhéwé. Ayo awaké dhéwé terus ndelok Yésus sing dadi Wakil Utama lan sing nggawé imané awaké dhéwé sampurna. Merga rasa seneng sing ana ing ngarepé, dhèwèké sabar ngadhepi kesengsaraan ing cagak hukuman* lan ora ngrasa isin. Saiki, dhèwèké wis lungguh ing takhtané sing ana ing sebelah tengené Gusti Allah. Mula, kowé kudu mikirké tenanan soal dhèwèké bèn kowé ora dadi kesel lan nyerah. Dhèwèké sabar ngadhepi wong-wong dosa sing ngomong kasar karo dhèwèké, sing sakjané nggawé rugi wong-wong kuwi dhéwé" (Ibrani 12:1-3).
Si Jesucristo ay may lakas sa harap ng mga problema sa pamamagitan ng kagalakan ng pag-asang inilagay sa harap niya. Ito ay mahalaga upang gumuhit ng enerhiya upang fuel ang aming pagtitiis, sa pamamagitan ng "kagalakan" ng aming pag-asa para sa buhay na walang hanggan. Nalika nemoni masalah kita, Yesus Kristus ujar manawa kita kudu ngrampungake saben dina: "Mula, aku ngandhani kowé: Aja kuwatir manèh soal uripmu, yaiku apa sing arep mbok pangan utawa apa sing arep mbok ombé, utawa soal badanmu, yaiku apa sing arep mbok enggo. Urip kuwi kan luwih berharga timbang panganan lan pakaian, ta? Coba deloken manuk-manuk ing langit. Manuk-manuk kuwi ora nyebar benih, ora manèn, lan ora nyimpen panganan. Ning, Bapakmu ing swarga makani manuk-manuk kuwi. Kowé kan luwih berharga timbang manuk-manuk kuwi, ta? Sapa ta ing antaramu sing merga kuwatir isa nggawé umuré rada dawa sithik? Ngapa kok kowé kuwatir soal pakaian? Gatèkna kaé kembang lili sing thukul ing ladhang. Kembang-kembang kuwi ora nyambut gawé lan ora njait. Ning, kowé tak kandhani, senajan Salomo sugih banget, kembang-kembang kuwi tetep luwih apik timbang pakaiané Salomo. Nèk tanduran ing ladhang sing sésuk diobong waé diwènèhi pakaian sing apik karo Gusti Allah, apa manèh kowé. Gusti Allah mesthi bakal mènèhi kowé pakaian, hé kowé sing imané cilik. Mula, aja nganti kuwatir lan kandha, ’Apa sing arep tak pangan?’ utawa, ’Apa sing arep tak ombé?’ utawa, ’Apa sing arep tak enggo?’ Kuwi kabèh sing digolèki tenanan karo wong-wong saka bangsa liya. Bapakmu ing swarga ngerti tenan nèk kowé mbutuhké kuwi kabèh" (Matius 6:25-32). Prinsip kasebut sederhana, kita kudu nggunakake saiki kanggo ngrampungake masalah sing ana, kanthi percaya marang Gusti Allah, kanggo mbantu kita nemokake solusi: "Mula, Kerajaané Gusti Allah lan apa sing bener nurut Gusti Allah kudu mbok utamakké ing uripmu, lan sing liya-liyané bakal disedhiakké kanggo kowé. Dadi, aja nganti kuwatir soal dina sésuk, merga sésuk ana kekuwatirané dhéwé. Saben dina ana masalahé dhéwé-dhéwé" (Matius 6:33,34). Nindakake prinsip iki bakal mbantu kita ngatur energi mental utawa emosi kanthi luwih apik kanggo ngatasi masalah saben dinane. Sinabi ni Hesukristo na huwag mag-alala nang labis, na maaaring makalito sa ating isipan at alisin ang lahat ng espiritung lakas (Bandingake karo Markus 4:18,19).
Kanggo bali menyang panjurung sing ditulis ing Ibrani 12:1-3, kita kudu nggunakake kemampuan mental kanggo nggoleki masa depan kanthi rasa seneng kanthi pangarep-arep, yaiku bagean saka wohing roh suci: "Wong sing dituntun roh suci bakal nduwé katresnan, bahagia, tentrem, sabar, apikan, nindakké apa sing bener, nduwé iman, nduwé watak sing alus, lan isa ngendhalèni dhiri. Ora ana hukum sing nglawan sipat-sipat kuwi" (Galatia 5:22,23). Nasusulat sa Bibliya na si Jehova ay isang masayang Diyos at ang Kristiyano ay nangangaral ng "mabuting balita ng isang masayang Diyos" (1 Timotius 1:11). Nalika sistem prekara iki ana ing pepeteng kasukman, kita kudu dadi cahya saka kabar kabungahan sing dituduhake, nanging uga kanthi rasa pengarep-arep sing pengin kita sumunar ing wong liya: "Kowé kuwi kaya cahaya sing madhangi donya. Kutha ing ndhuwur gunung mesthi bakal kétok. Wong sing nyumet lampu minyak ora mungkin ndèlèhké lampu kuwi ing ngisor kranjang, tapi ing panggonan sing dhuwur bèn isa madhangi kabèh sing ana ing njero omah. Mula, kaya cahaya sing bersinar, kowé ya kudu nduduhké tumindak sing apik, supaya wong-wong isa ndelok tumindakmu kuwi lan ngluhurké Bapakmu sing ana ing swarga" (Matius 5:14-16). Video ing ngisor iki lan uga artikel kasebut, adhedhasar pangarep-arep urip langgeng, dikembangake kanthi tujuan kabungahan kanthi pangarep-arep: "Nabi-nabi jaman mbiyèn ya dianiaya kaya ngono. Mula kowé kudu bahagia lan seneng, merga upahmu gedhé ing swarga" (Matius 5:12). Ayo dadi kabungahane Pangeran Yehuwah dadi benteng kita: "Aja sedhih, merga rasa seneng saka Yéhuwah kuwi isa nggawé kowé kuwat" (Nehemia 8:10).
Urip langgeng ing swarga kadonyan
Pambébasan kamanungsan liwat korban Kristus
"Kaya Putrané manungsa teka, ora kanggo diladèni, nanging kanggo ngladèni lan masrahké uripé dadi tebusan kanggo wong akèh" (Matéus 20:28)
Berkah saka kurban Kristus, liwat rejuvenasi
"Wong mau banjur kasegerake awake kaya wong nom, dadi kaya nalika isih nom" (Ayub 33:25)
Berkah saka kurban Kristus, liwat penyembuhan
Ora ana wong siji-sijia kang bakal celathu ana ing kono: “Aku lara,” lan sakehe wong kang manggon ing kono bakal kaparingan pangapura tumrap kaluputane Yesaya 33:24
Berkah kamanungsan liwat korban Kristus, sing bakal ngluwari kita saka pati
Kanthi kebangkitan ing bumi
"Bilih badhe wonten patangenipun tiyang pejah, tiyang ingkang mursid utawi tiyang mursal" (Kisah 24:15)
"Sampeyan mung bakal bungah" (Pangandharing Toret 16:15)
Urip langgeng liwat pembebasan manungsa saka pangawulan dosa
"Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng. (...) Sing sapa pracaya marang Sang Putra, iya nduweni urip langgeng, nanging sing sapa ora mituhu marang Sang Putra, iku bakal ora weruh ing urip, nanging malah langgeng anggone kataman ing bebenduning Allah"
(Yokanan 3: 16,36)
Ukara kanthi warna biru (ing antarane rong paragraf) menehi panjelasan babagan Alkitab tambahan lan rinci. Cukup klik ing pranala biru. Artikel Injil ditulis utamane ing papat basa: Inggris, Spanyol, Portugis lan Prancis
Yesus Kristus, nalika ana ing bumi, asring ngajar babagan urip langgeng. Nanging, dheweke uga mulang manawa urip langgeng bakal dipikolehi mung liwat iman ing korban Kristus (Yokanan 3: 16,36). Nilai tebusan saka Kristus bakal ngidini marasake awakmu, rejuvenasi lan kebangkitan maneh.
Pambébasan liwat berkah pengorbanan Kristus
"Kaya Putrané manungsa teka, ora kanggo diladèni, nanging kanggo ngladèni lan masrahké uripé dadi tebusan kanggo wong akèh"
(Matéus 20:28)
"Pangeran Yehuwah banjur ngluwari Ayub saka ing sangsarane, sawise ndongakake mitrane mau sarta diparingi tikele kang wus dadi duweke ing maune" (Ayub 42 : 10). Iki bakal padha kanggo kabeh anggota akeh sing bakal slamet saka Mangsa Kasangsaran Agung. Yéhuwah, Gusti Allah, liwat Raja Yésus Kristus, bakal mberkahi dheweke, kaya Yakobus ngelingake kita: "Kita padha nyebut wong-wong sing tekun kuwi wong-wong sing bungah. Kowé wis krungu bab ketekunané Ayub lan kowé ndelok berkah sing diparingké Yéhuwah, mula kowé ngerti nèk Yéhuwah kuwi kebak welas asih lan rasa tresna” (Yakobus 5:11).
(Pangorbanan Kristus ngidini pangapura, lan nilai tebusan sing ngidini ijol-ijolan awak kanthi kebangkitan, regenerasi kanthi penyembuhan lan rejuvenasi)
(Akeh wong kabeh bangsa bakal slamet ing sangsara gedhe (Wahyu 7: 9-17))
Kurban Kristus ngidini pangapura, lan nilai tebusan sing ngidini ijol-ijolan awak kanthi kebangkitan, regenerasi kanthi penyembuhan lan rejuvenasi.
Kurban Kristus bakal mbusak penyakit
"Ora ana wong siji-sijia kang bakal celathu ana ing kono: “Aku lara,” lan sakehe wong kang manggon ing kono bakal kaparingan pangapura tumrap kaluputane" (Yesaya 33:24).
"Ing wektu iku mripate para wong wuta bakal padha kaelekake, lan kupinge para wong budheg bakal padha kabukak. Ing wektu iku wong lumpuh bakal mlumpat-mlumpat kaya menjangan, tuwin cangkeme wong bisu bakal surak-surak; amarga ara-ara samun bakal metokake sumber, sarta pasamunan bakal ana kaline" (Yesaya 35:5,6).
Kurban Kristus bakal ngidini rejuvenasi
"Wong mau banjur kasegerake awake kaya wong nom, dadi kaya nalika isih nom" (Ayub 33:25).
Kurban Kristus bakal ngidini tangine wong mati
"Lan akeh sing turu ing lantai bledug bakal tangi, iki urip tanpa wates" (Dhaniel 12:2).
"Kula gadhah pangajeng-ajeng dhateng Gusti Allah, sami ugi kaliyan tiyang-tiyang punika, bilih badhe wonten patangenipun tiyang pejah, tiyang ingkang mursid utawi tiyang mursal" (Kisah 24:15).
"Aja nggumun karo bab kuwi, merga bakal tekan wektuné kabèh wong sing ana ing njero kuburan bakal ngrungokké swarané lan metu. Wong-wong sing tumindaké apik bakal diuripké manèh kanggo urip saklawasé, nanging sing tumindaké èlèk bakal diuripké manèh kanggo diadili” (Yokanan 5:28,29).
"Aku ndelok tahta putih sing gedhé lan Pribadi sing lungguh ing ndhuwuré. Bumi lan langit ilang saka ing ngarsané lan ora ana manèh. Banjur aku ndelok wong-wong mati, yaiku wong biasa lan wong penting, padha ngadeg ing ngarepé tahta kuwi, lan gulungan-gulungan dibukak. Nanging ana gulungan liya sing dibukak, yaiku gulungan kauripan. Wong-wong mati kuwi diadili miturut apa sing ditulis ing gulungan kuwi, miturut tumindaké wong-wong kuwi. Laut masrahké wong-wong mati sing ana ing njeroné. Pati lan Kuburan masrahké wong-wong mati sing ana ing njeroné. Saben wong diadili miturut tumindaké dhéwé-dhéwé" (Wahyu 20:11-13).
Wong-wong sing wis ditangekake kanthi adil, bakal diadili kanthi tumindak sing apik utawa ala, ing sistem anyar. (Administrasi kebangkitan kadonyan; kebangkitan suwarga; kebangkitan kadonyan).
Kurban Kristus bakal ngidini ing gedhé wong akèh sing slamet ngliwati sengsara gedhé lan nduwèni urip langgeng tanpa mati
"Sakwisé kuwi, aku ndelok ana kumpulan gedhé wong akèh sing cacahé ora isa diétung. Wong-wong kuwi asalé saka kabèh bangsa, suku, golongan, lan basa. Wong-wong kuwi nganggo jubah putih lan ngadeg ing ngarepé tahta lan ing ngarepé Cempé kuwi, karo nggawa godhong palem. Wong-wong kuwi terus mbengok nganggo swara seru, ”Aku kabèh nampa keslametan saka Gusti Allahku sing lungguh ing tahta, lan saka Sang Cempé.”
Kabèh malaékat ngadeg ing sak ubengé tahta lan para pinituwa, lan ing sak ubengé kerub papat kuwi, banjur padha sujud ing ngarep tahta kuwi lan padha nyembah Gusti Allah, karo kandha, ”Amin! Muga-muga pujian, kamulyan, kaurmatan, lan ucapan sokur diwènèhké kanggo saklawas-lawasé marang Gusti Allah kita sing wicaksana, sing kuwasa, lan sing nduwé kekuwatan. Amin.”
Banjur, salah siji pinituwa kuwi takon marang aku, ”Sapa wong-wong sing nganggo jubah putih kuwi? Saka ngendi asalé wong-wong kuwi?” Aku langsung njawab, ”Gustiku, panjenengan sing ngerti jawabané.” Banjur dhèwèké kandha, ”Kuwi wong-wong sing slamet ngliwati sengsara gedhé. Wong-wong kuwi wis ngumbah lan nggawé putih jubahé nganggo getihé Sang Cempé. Kuwi sebabé, wong-wong kuwi ana ing ngarep tahtané Gusti Allah. Wong-wong kuwi nindakké tugas suci marang Panjenengané awan lan bengi ing baité Panjenengané. Lan Pribadi sing lungguh ing tahta kuwi bakal nglindhungi* wong-wong kuwi. 16 Wong-wong kuwi ora bakal luwé utawa ngelak manèh. Wong-wong kuwi ora bakal kelaran merga kepanasen utawa kena panasé srengéngé sing ngenthang-ngenthang, merga Sang Cempé sing ana ing tengah-tengahé tahta bakal ngengon wong-wong kuwi lan nuntun wong-wong kuwi menyang sumber banyu kauripan. Lan Gusti Allah bakal ngusapi sakèhé luh saka mripaté wong-wong kuwi" (Wahyu 7:9-17) (Kurban Kristus bakal ngidini ing gedhé wong akèh sing slamet ngliwati sengsara gedhé lan wong bakal duwe urip tanpa mati).
Kratoning Yehuwah bakal mrentah bumi
"Banjur aku ndelok langit anyar lan bumi anyar. Langit sing lawas lan bumi sing lawas wis ora ana, lan laut uga wis ora ana. Aku uga ndelok Yérusalèm Anyar, kutha suci sing mudhun saka swarga, yaiku saka Gusti Allah. Kutha iki kaya mantèn wadon sing didandani kanggo nemoni bojoné. Aku krungu swara seru saka tahta kuwi sing kandha, ”Kémahé Gusti Allah ana ing antarané manungsa. Panjenengané bakal manggon bareng karo wong-wong kuwi, lan wong-wong kuwi bakal dadi umaté. Gusti Allah bakal ana bareng karo wong-wong kuwi. Panjenengané bakal ngusapi sakèhé luh saka mripaté wong-wong kuwi. Lan pati ora bakal ana manèh. Kasusahan, tangisan, lan rasa lara uga ora bakal ana manèh. Perkara-perkara sing mbiyèn kelakon wis ora ana manèh”" (Wahyu 21:1-4) (Kratoning Yehuwah ing bumi; Pangeran; Pandita; Para wong Lèwi).
"Hé kowé wong sing bener, kowé kudu seneng lan bahagia merga Yéhuwah. Hé kowé kabèh sing tulus atiné, kowé kudu sorak-sorak merga seneng" (Mazmur 32:11)
Wong mursid bakal urip ing salawas-lawase lan wong duraka bakal sirna
"Wong-wong sing wataké alus kuwi wong sing bahagia merga bakal éntuk warisan bumi" (Matius 5:5).
"Sedhéla manèh, wong sing jahat ora bakal ana manèh. Nèk mbok gatèkké panggonané, Dhèwèké wis ora ana manèh ing kono. Tapi wong sing wataké alus bakal terus manggon ing bumi. Wong-wong kuwi bakal seneng merga ngrasa ayem banget. Wong sing jahat nggawé rencana jahat kanggo nglawan wong sing bener. Wektu ndelok wong sing bener kuwi, dhèwèké nesu. Yéhuwah bakal ngécé wong jahat kuwi, Merga Dhèwèké ngerti wong kuwi bakal mati. Wong jahat ngetokké pedhangé lan nyiapké busur panahé Kanggo nyerang wong sing ditindhes lan wong mlarat, Kanggo matèni wong-wong sing tumindaké bener. Ning pedhangé nusuk jantungé wong jahat kuwi dhéwé. Busur panahé wong-wong kuwi bakal ditugel. (...) Kekuwatané wong jahat bakal disingkirké, Ning Yéhuwah bakal ndhukung wong sing bener. (...) Ning, wong jahat mesthi bakal mati. Mungsuh-mungsuhé Yéhuwah bakal ora ana manèh kaya padhang rumput sing subur sing suketé gampang layu. Wong-wong kuwi bakal ilang kaya asap. (...) Wong sing bener bakal manggon ing bumi Lan bakal manggon ing kono saklawasé. (...) Kowé kudu terus berharap marang Yéhuwah lan manut karo préntahé, Lan Dhèwèké bakal nggawé kowé unggul lan terus manggon ing bumi. Kowé bakal ndelok wektu wong jahat dipatèni.(...) Gatèkna wong sing ora salah, Lan terus deloken wong sing bener, Merga uripé sukmbèn mesthi bakal ayem. Tapi wong sing nglanggar hukumé Gusti Allah bakal disingkirké. Wong sing jahat bakal dipatèni. Mung Yéhuwah sing isa nylametké wong sing bener. Dhèwèké dadi bèntèngé wong-wong kuwi pas ana kesusahan. Yéhuwah bakal mbantu lan mbébaské wong-wong kuwi. Dhèwèké bakal mbébaské lan nylametké wong-wong kuwi saka wong jahat, Merga wong-wong kuwi nggolèk perlindungan marang Dhèwèké" (Mazmur 37:10-15, 17, 20, 29, 34, 37-40).
"Mula, kowé kudu niru kelakuané wong sing bener Lan tetep nindakké apa sing bener. Mung wong sing bener sing bakal manggon ing bumi, Lan wong sing ora salah bakal terus manggon ing kono. Ning, wong jahat bakal disingkirké saka bumi, Lan wong sing ora setya bakal disingkirké saka kono. (...) Wong sing bener bakal éntuk berkah, Ning omongané wong sing jahat nutup-nutupi kejahatané. Wong sing bener bakal diéling-éling lan diberkahi, Ning jenengé wong sing jahat bakal dilalèkké" (Wulang Bebasan 2:20-22; 10:6,7).
Peperangan bakal mandheg lan bakal ana katentreman ing ati lan saindenging jagad
"Kowé wis krungu omongan, ’Kowé kudu nresnani wong liya lan sengit karo mungsuhmu.’ Ning, kowé tak kandhani: Kowé kudu terus nresnani mungsuh-mungsuhmu lan ndongakké wong-wong sing nganiaya kowé. Kuwi dadi bukti nèk kowé anak-anaké Bapakmu ing swarga. Dhèwèké nggawé matahari terbit kanggo wong sing jahat lan wong sing apik lan nggawé udan kanggo wong sing bener lan wong sing ora bener. Nèk kowé mung nresnani wong sing nresnani kowé, apa upahmu? Kowé ora ana bédané karo para petugas pajeg. Nèk kowé ngucapké salam mung marang sedulurmu waé, apa rumangsamu kuwi hébat? Kowé ora ana bédané karo wong-wong saka bangsa liya. Mula, kowé kudu sampurna, kaya Bapakmu ing swarga sing sampurna” (Matius 5:43-48).
"Nèk kowé ngapura kesalahané wong liya, kowé ya bakal diapura Bapakmu ing swarga. Ning, nèk kowé ora ngapura kesalahané wong liya, kesalahanmu ya ora bakal diapura Bapakmu" (Matius 6:14,15).
"Terus, Yésus ngomong karo murid kuwi, ”Lebokna pedhangmu ing wadhahé. Kabèh wong sing nggunakké pedhang bakal mati merga pedhang"" (Matius 26:52).
"Ayo ndelok kabèh sing ditindakké Yéhuwah. Kabèh sing Dhèwèké tindakké ing bumi kuwi luar biasa. Dhèwèké ngendhegké perang ing bumi. Dhèwèké ngremuk busur panah lan tombak. Dhèwèké ngobong kréta-kréta perang" (Mazmur 46:8,9).
"Gusti Allah bakal dadi hakimé bangsa-bangsa Lan bakal mènèhi petunjuk marang bangsa-bangsa. Wong-wong bakal nggawé pedhangé dadi pisau bajak Lan tombaké dadi arit. Bangsa ora bakal perang nglawan bangsa Lan ora bakal ajar perang manèh" (Yésaya 2:4).
"Ing dina-dina terakhir, Gunung panggonan omahé Yéhuwah Bakal ngadeg jejeg ngluwihi puncak gunung-gunung Lan bakal dadi luwih dhuwur timbang bukit-bukit. Wong-wong bakal padha bareng-bareng mrana. Akèh bangsa bakal mara lan kandha, ”Ayo awaké dhéwé munggah menyang gunungé Yéhuwah, Menyang omahé Gusti Allahé Yakub. Dhèwèké bakal mulang awaké dhéwé soal dalané, Lan awaké dhéwé bakal mlaku ing dalané.” Sebab saka Zion bakal ana hukum, Lan saka Yérusalèm bakal ana omongané Yéhuwah. Gusti Allah bakal dadi hakimé bangsa-bangsa Lan bakal ngrampungké masalahé bangsa-bangsa kuwi. Wong-wong bakal nggawé pedhangé dadi mata bajak Lan tombaké dadi arit. Bangsa ora bakal perang nglawan bangsa Lan ora bakal ajar perang manèh. Saben wong bakal lungguh ing ngisor wit anggur lan wit arané dhéwé. Ora ana sing bakal nggawé wedi Merga sing ngomong kaya ngono Yéhuwah pemimpiné pasukan" (Mikha 4:1-4).
Bakal ana akeh panganan ing saindenging jagad
"Bakal ana akèh pangan ing bumi Nganti tekan puncak pegunungan. Kebon duwèké raja bakal ngetokké akèh buah kaya ing Lébanon. Wong-wong ing kutha bakal dadi saya akèh kaya suket ing bumi" (Mazmur 72:16).
"Dhèwèké bakal nggawé benih sing mbok tandur kena udan, lan lemah bakal ngetokké hasil panèn sing akèh banget. Wektu kuwi, ternakmu bakal mangan ing padhang rumput sing jembar" (Yésaya 30:23).
Kaelokan Yesus Kristus kanggo nguatake iman ing pangarep-arep urip langgeng
"Sakjané, isih ana akèh manèh sing ditindakké Yésus. Nanging nèk kabèh ditulis siji-siji, tak kira donya iki ora bakal amot kanggo ngwadhahi gulungan-gulungan sing ditulis kuwi" (Yokanan 21:25).
Yesus Kristus lan mukjijat kaping pisanan sing ditulis ing Injil Yohanes, dheweke nggawe banyu dadi anggur: "Rong dina bar kuwi, ana pésta mantènan ing kutha Kana ing Galiléa. Ibuné Yésus ana ing kono. Yésus lan murid-muridé ya diundang ing pésta mantènan kuwi. Wektu kuwi, minuman angguré wis mèh entèk. Terus, ibuné Yésus ngomong karo Yésus, ”Wong-wong kuwi kentèkan anggur.” Ning Yésus njawab, ”Bu, kuwi kan dudu urusané awaké dhéwé, ta? Saiki durung wektuné aku tumindak.” Ibuné kandha marang para pelayan, ”Turutana apa waé sing dhèwèké omongké.” Ing kono, ana genthong banyu enem saka watu. Sak genthong isa diisi loro utawa telung takeran cairan. Genthong kuwi disedhiakké kanggo nyucèkké badan kaya kebiasaané wong Yahudi. Yésus ngomong karo para pelayan kuwi, ”Isinen genthong-genthong kuwi nganggo banyu.” Terus, genthong-genthong kuwi diisi nganti kebak. Yésus ngomong manèh, ”Saiki, jupuken sithik banyuné, lan wènèhna marang ketua pésta.” Para pelayan kuwi manut préntahé Yésus. Terus, ketua pésta ngicipi banyu mau, sing saiki wis berubah dadi anggur. Ketua pésta kuwi ora ngerti asalé anggur kuwi saka ngendi, ning para pelayan sing njupuk ngerti. Bar kuwi, ketua pésta ngundang mantèn lanang. Ketua pésta kuwi kandha, ”Biasané, sing disuguhké dhisik kuwi anggur sing apik. Terus nèk wong-wong wis mabuk, sing kurang apik lagi disuguhké. Ning, kowé nyimpen anggur sing apik lan lagi mbok suguhké saiki.” Yésus nindakké mukjijaté* sing pertama kuwi ing kutha Kana ing Galiléa, lan mukjijat kuwi dadi bukti nèk Yésus nduwé kuwasa. Murid-murid dadi nduwé iman marang Yésus" (Yokanan 2:1-11).
Yesus Kristus nambani bocah kasebut saka abdi saka Sang Prabu: "Terus, Yésus teka manèh ing kutha Kana ing Galiléa, yaiku panggonan wektu Yésus nggawé banyu dadi anggur. Ing kutha kuwi, ana pejabat kerajaan sing anaké lanang lagi lara ing Kapernaum. Anaké kuwi wis mèh mati. Mula, pas krungu nèk Yésus teka ing Galiléa saka Yudéa, wong kuwi nemoni Yésus lan njaluk bèn Yésus lunga ing Kapernaum lan marèkké anaké. Ning Yésus kandha, ”Nèk kowé durung ndelok dhéwé mukjijat lan perkara-perkara sing ajaib, kowé pancèn ora bakal percaya.” Pejabat kuwi kandha, ”Gusti, tulung tekaa sakdurungé anakku mati.” Yésus kandha, ”Muliha, anakmu wis mari.” Pejabat kuwi percaya karo omongané Yésus, lan dhèwèké mulih. Pas perjalanan mulih, budhak-budhaké nemoni pejabat kuwi kanggo ngandhani nèk anaké wis mari. Terus, pejabat kuwi takon karo budhak-budhaké jam pira anaké mari. Budhak-budhaké njawab, ”Demamé wingi ilang pas jam siji awan.” Pejabat kuwi kèlingan nèk pas jam kuwi Yésus kandha marang dhèwèké, ”Anakmu wis mari.” Mula, pejabat kuwi lan keluargané dadi percaya marang Yésus. Kuwi mukjijat sing keloro sing ditindakké Yésus wektu teka saka Yudéa menyang Galiléa" (Yokanan 4:46-54).
Yesus Kristus nambani wong sing dhemit ing Kapernaum: "Terus, Yésus lunga ing kutha Kapernaum ing Galiléa lan mulang wong-wong pas dina Sabat. Wong-wong kagum karo carané Yésus mulang, merga sing diwulangké asalé saka Gusti Allah. Ing sinagogé, ana wong sing kesurupan roh jahat. Wong kuwi mbengok, ”Apa urusanku karo kowé, hé Yésus wong Nazarèt? Apa kowé mréné arep matèni aku? Aku ngerti tenan kowé kuwi sapa. Kowé kuwi abdi sing suci sing diutus Gusti Allah.” Ning, Yésus nggetak roh jahat kuwi, ”Menenga, metua saka wong iki!” Terus, roh jahat kuwi mbanting wong mau ing ngarepé wong akèh lan metu tanpa nggawé wong mau lara. Wong-wong dadi nggumun lan kandha, ”Omongané ampuh tenan. Dhèwèké ngusir roh jahat* kuwi nganggo wewenang lan kuwasané, mula roh jahat kuwi metu.” Kuwi sebabé kabar soal Yésus nyebar ing kabèh dhaérah sekitar kono" (Lukas 4:31-37).
Yesus Kristus nundhungi dhemit ing wilayah Gadarenes (saiki Yordania, sisih wétan Yordan, cedhak Danau Tiberias): "Wektu Yésus tekan ing sabrang, ing dhaérahé wong Gadara, ana wong lanang loro sing kesurupan roh jahat teka saka kuburan lan marani Yésus. Wong loro kuwi medèni, mula ora ana wong sing wani liwat dalan kuwi. Wong loro kuwi mbengok, ”Apa urusanku karo kowé, hé Anaké Gusti Allah? Apa kowé mréné arep nyiksa aku+ sakdurungé wektu sing wis ditentokké?” Ing dhaérah sing adoh saka kono, ana sak kumpulan babi lagi mangan. Mula, roh-roh jahat kuwi kandha marang Yésus, ”Nèk kowé arep ngusir aku, préntahna aku bèn mlebu ing babi-babi kuwi.” Yésus njawab, ”Lungaa!” Roh-roh jahat kuwi metu lan mlebu ing babi-babi kuwi. Bar kuwi, sak kumpulan babi kuwi mlumpat saka tebing lan njegur ing laut nganti akhiré mati kleleb. Wong-wong sing njaga kumpulan babi kuwi mlayu lan mlebu ing kutha. Wong-wong kuwi nyritakké kabèh peristiwa kuwi, termasuk soal wong-wong sing kesurupan roh jahat mau. Terus, wong-wong sing ana ing kutha kuwi metu nemoni Yésus. Sakwisé weruh Yésus, wong-wong kuwi ngongkon Yésus lunga saka dhaérahé" (Matius 8:28-34).
Yesus Kristus nambani ibu-ibu rasul Petrus: "Wektu Yésus tekan ing omahé Pétrus, Yésus ndelok ibu maratuwané Pétrus turon ing ambèn lagi demam. Banjur Yésus ndemèk tangané, lan larané mari. Terus wong wadon kuwi tangi lan ngladèni Yésus" (Matius 8:14,15).
Yesus Kristus nambani wong sing tangane lumpuh: "Ing dina Sabat liyané, Yésus mlebu menyang sinagogé lan mulang wong-wong. Ing kono, ana wong sing tangané tengen lumpuh. Para ahli Taurat lan wong Farisi péngin nggolèk cara kanggo nudhuh Yésus. Mula, wong-wong kuwi ngamati tenanan apa Yésus bakal marèkké wong pas dina Sabat. Ning, Yésus ngerti apa sing dipikirké wong-wong kuwi. Kuwi sebabé Yésus kandha marang wong lanang sing tangané lumpuh mau, ”Tangia, ngadega ing tengah.” Terus, wong lumpuh kuwi tangi lan ngadeg ing tengah. Bar kuwi, Yésus ngomong karo para ahli Taurat lan wong Farisi, ”Aku arep takon, menurut hukum, sing éntuk ditindakké pas dina Sabat kuwi sing endi, tumindak apik utawa tumindak jahat, nylametké nyawa utawa matèni?” Bar ndeloki kabèh wong ing sekitaré, Yésus kandha marang wong lumpuh kuwi, ”Ulurna tanganmu.” Wong lumpuh kuwi ngulurké tangané, lan tangané mari. Para ahli Taurat lan wong Farisi dadi nesu banget lan padha rembugan Yésus arep diapakké" (Lukas 6:6-11).
Yesus Kristus nambani wong sing edema (akumulasi cairan gedhe ing awak): "Pas dina Sabat liyané, Yésus mara ing omahé salah siji pemimpiné wong Farisi kanggo mangan ing kono. Wong-wong sing ana ing kono ndeloki Yésus terus. Ing ngarepé Yésus, ana wong sing awaké abuh merga kena penyakit. Terus, Yésus takon karo para ahli Taurat lan wong Farisi, ”Nurut hukum, marèkké wong pas dina Sabat kuwi éntuk apa ora?” Ning, wong-wong kuwi meneng waé. Terus, Yésus ndemèk wong sing lara kuwi, marèkké penyakité, lan ngongkon dhèwèké mulih. Terus, Yésus takon karo wong-wong kuwi, ”Nèk anakmu utawa sapimu kecemplung sumur pas dina Sabat, mesthiné bakal cepet-cepet mbok tokké saka sumur kuwi, ta?” Wong-wong kuwi ora isa njawab" (Lukas 14:1-6).
Yesus Kristus nambani wong wuta: "Wektu Yésus wis cedhak ing kutha Yérikho, ana wong lanang wuta sing ngemis ing pinggir dalan. Merga krungu swara wong akèh liwat, dhèwèké takon apa sing lagi kedadéan. Wong-wong ngandhani dhèwèké, ”Yésus wong Nazarèt lagi liwat.” Wong lanang wuta kuwi mbengok, ”Yésus, Putrané Daud, welasana aku!” Wong-wong sing mlaku ing ngarep mulai nggetak lan ngongkon dhèwèké supaya meneng. Nanging, dhèwèké malah mbengok saya banter, ”Putrané Daud, welasana aku!” Yésus banjur mandheg lan ngongkon supaya wong lanang kuwi digawa marang Yésus. Sakwisé wong lanang wuta kuwi nyedhak, Yésus takon marang dhèwèké, ”Kowé péngin aku nindakké apa kanggo kowé?” Wong wuta kuwi njawab, ”Gusti, tulungana aku supaya isa ndelok manèh.” Mula Yésus kandha, ”Kowé isa ndelok. Imanmu wis nggawé kowé mari.” Ing wektu kuwi uga, dhèwèké langsung isa ndelok. Dhèwèké banjur mulai ngetutké Yésus lan ngluhurké Gusti Allah. Kabèh wong sing weruh kedadéan kuwi uga ngluhurké Gusti Allah" (Lukas 18:35-43).
Yesus Kristus nambani wong loro sing wuta: "Wektu Yésus mlaku saka kono, ana wong wuta loro sing ngetutké Yésus. Wong loro kuwi mbengok, ”Anaké Daud, tulung mesakké aku.” Terus, sakwisé Yésus mlebu ing salah siji omah, wong wuta mau marani Yésus. Yésus takon marang wong loro kuwi, ”Apa kowé nduwé iman nèk aku isa marèkké kowé?” Wong loro kuwi njawab, ”Ya, Gusti.” Terus, Yésus ndemèk mripaté wong loro kuwi. Yésus kandha, ”Merga kowé nduwé iman, mripatmu bakal isa ndelok.” Terus, mripaté wong wuta kuwi isa ndelok. Yésus tegas ngandhani wong loro kuwi, ”Aja nganti ana wong sing ngerti soal iki.” Ning sakwisé metu saka kono, wong loro kuwi nyritakké soal Yésus ing kabèh kutha lan désa sing ana ing dhaérah kuwi" (Matius 9:27-31).
Yesus Kristus nambani wong bisu sing budheg: “Wektu Yésus bali saka dhaérah Tirus, dhèwèké lunga ing Laut Galiléa liwat Sidon, ngliwati dhaérah Dékapolis. Ing kono, wong-wong nggawa marang Yésus wong lanang budheg sing ora lancar ngomong. Wong-wong kuwi njaluk bèn Yésus numpangké tangané ing ndhuwuré wong mau. Terus, Yésus ngejak wong kuwi ngedoh saka wong liyané. Pas ora ana wong liya ing cedhaké, Yésus nglebokké drijiné ing kupingé wong kuwi, lan sakwisé ngidu, Yésus ndemèk ilaté wong kuwi. Terus, Yésus ndhangak, narik napas, lan kandha, ”Effata,” sing artiné ”Mbukaka”. Terus, kupingé wong kuwi langsung kebukak, lan dhèwèké ya dadi isa ngomong lancar. Yésus nglarang wong-wong ngandhani sapa-sapa soal kuwi. Ning, saya dilarang malah saya dicritakké ing endi-endi. Wong-wong kuwi nggumun banget lan kandha, ”Kabèh sing ditindakké dhèwèké kuwi luar biasa. Malah, dhèwèké nggawé wong budheg isa krungu lan wong bisu isa ngomong.”” (Markus 7:31-37).
Yesus Kristus nambani lara kusta: "Ana wong lara kusta mara nyedhaki Yésus lan nyuwun karo sujud, ”Nèk panjenengan kersa, panjenengan isa marèkké aku.” Merga mesakké, Yésus banjur ngulungké tangané lan ndemèk wong kuwi. Yésus kandha, ”Aku gelem. Dadia séhat.” Ing wektu kuwi uga, kustané langsung ilang lan dhèwèké ora najis manèh" (Markus 1:40-42).
Penyembuhan penyakit kusta sepuluh: "Pas perjalanan ing Yérusalèm, Yésus ngliwati perbatasan Samaria lan Galiléa. Wektu Yésus mlebu ing salah siji désa, ana wong sepuluh sing lara kusta lagi ngadeg lan ndeloki Yésus saka kadohan. Wong-wong kuwi mbengok, ”Yésus, Guru, tulung mesakké aku.” Pas ndelok wong-wong kuwi, Yésus kandha, ”Lungaa, duduhna awakmu marang imam.” Wektu wong-wong sing lara kusta kuwi isih mlaku menyang kana, wong-wong kuwi mari. Pas sadhar nèk wis mari, ana salah siji saka wong-wong kuwi sing bali karo mbengok ngluhurké Gusti Allah. Dhèwèké sujud ing sikilé Yésus lan ngucapké maturnuwun marang Yésus. Dhèwèké kuwi wong Samaria. Yésus kandha, ”Ana wong sepuluh sing dimarèkké, ta? Lha, sing sanga endi? Ngapa kok wong-wong kuwi ora bali kanggo ngluhurké Gusti Allah lan sing bali mréné mung wong saka bangsa liya iki?” Terus, Yésus ngomong karo wong kuwi, ”Ngadega lan muliha. Imanmu wis nggawé kowé mari.”” (Lukas 17:11-19).
Yesus Kristus nambani wong lumpuh: "Sakwisé kuwi, ana riyaya wong Yahudi, lan Yésus lunga menyang Yérusalèm. Ing Yérusalèm ing cedhaké Gerbang Wedhus Gèmbèl, ana kolam sing ing basa Ibrani disebut Bètzata, lan kolam kuwi diubengi limang serambi. Akèh wong sing lara, wuta, pincang, lan lumpuh sing nggléthak ing serambi-serambi kuwi. Ing kono, ana wong lanang sing wis lara suwéné 38 taun. Yésus weruh wong kuwi nggléthak, lan merga ngerti nèk dhèwèké wis suwé lara, Yésus takon, ”Apa kowé péngin séhat?” Wong lara kuwi njawab, ”Pak, ora ana sing mbantu aku nyemplung menyang kolam kuwi wektu banyuné kocak. Saben aku arep mrono, wong liya wis ndhisiki aku.” Yésus kandha, ”Ngadega! Angkaten klasamu* lan mlakua.” Ing wektu kuwi uga, wong sing lara mau mari lan dhèwèké banjur ngangkat klasané lan mulai mlaku" (Yokanan 5:1-9).
Yesus Kristus nambani penyakit epilepsi: “Wektu Yésus lan para muridé marani kumpulan wong, ana wong lanang sing nyedhaki Yésus, terus sujud lan kandha, ”Gusti, tulung mesakké anakku lanang merga dhèwèké lara parah. Dhèwèké lara ayan, lan kuwi nyebabké dhèwèké dadi kerep tiba ing geni lan kecemplung banyu. Aku wis nggawa dhèwèké marang murid-muridé njenengan, ning murid-muridé njenengan ora isa marèkké anakku.” Yésus kandha, ”Kowé kuwi wong-wong sing dosa lan ora nduwé iman. Nganti kapan aku kudu ana ing antaramu? Nganti kapan aku kudu sabar karo kowé? Gawanen cah kuwi mréné.” Terus, Yésus ngongkon roh jahat sing ana ing cah lanang kuwi metu, lan roh jahat kuwi metu. Cah lanang kuwi langsung mari. Wektu ora ana wong liya ing kono, murid-murid marani Yésus lan takon, ”Ngapa kok aku ora isa ngusir roh jahat kuwi?” Yésus njawab, ”Kowé kuwi kurang iman. Percayaa, nèk kowé nduwé iman senajan gedhéné mung sak biji sing cilik banget, kowé bakal isa ngongkon gunung iki, ’Pindhaha mrana,’ lan gunung kuwi bakal pindhah. Kowé bakal isa nindakké apa waé.”” (Matius 17:14-20).
Yesus Kristus nindakake mukjizat tanpa ngerti: "Wektu Yésus mlaku, akèh wong dhesek-dhesekan ing sekitaré Yésus. Ing kono, ana wong wédok sing wis 12 taun lara pendarahan, lan durung ana sing isa marèkké dhèwèké. Wong wédok kuwi nyedhaki Yésus saka mburi lan ndemèk pucuk klambi njabané Yésus, lan pendarahané langsung mandheg. Mula Yésus kandha, ”Sapa sing ndemèk aku?” Ning ora ana sing ngaku. Terus Pétrus kandha, ”Guru, ing sekitaré njenengan ana akèh wong sing dhesek-dhesekan.” Yésus kandha, ”Ana sing ndemèk aku, merga aku ngerti nèk ana kuwasa sing metu saka awakku.” Wong wédok kuwi ngerti nèk dhèwèké wis konangan. Mula, wong wédok mau marani Yésus karo ndredheg lan sujud ing ngarepé Yésus. Terus, dhèwèké nyritakké ing ngarepé kabèh wong ngapa kok dhèwèké ndemèk Yésus lan piyé dhèwèké isa langsung mari. Ning, Yésus ngomong karo wong wédok kuwi, ”Ndhuk, imanmu wis nggawé kowé mari. Muliha, lan ora usah kuwatir.”" (Lukas 8:42-48).
Yesus Kristus nambani saka kadohan: "Sakwisé rampung ngomongké kuwi kabèh, Yésus mlebu ing Kapernaum. Ing kono, ana perwira sing nduwé budhak sing dhèwèké sayangi banget. Budhaké kuwi lara parah nganti arep mati. Wektu krungu soal Yésus, perwira kuwi ngongkon para pemimpin Yahudi kanggo njaluk tulung marang Yésus bèn teka lan marèkké budhaké. Mula, para pemimpin mau marani Yésus lan bener-bener njaluk tulung. Para pemimpin kuwi kandha, ”Dhèwèké pantes mbok tulungi. Dhèwèké wis nresnani bangsané awaké dhéwé. Dhèwèké kuwi sing mbangun sinagogé ing kéné.” Mula, Yésus lunga bareng karo para pemimpin kuwi. Ning, pas Yésus wis cedhak omahé perwira kuwi, perwira kuwi ngongkon kanca-kancané nemoni Yésus bèn nyampèkké omongané, ”Pak, njenengan ora usah répot-répot teka. Aku ngrasa ora pantes mbok tamoni. Mula, aku ora nemoni njenengan langsung. Njenengan cukup ngomong sak kata waé, lan pembantuku mesthi mari. Aku iki ya nduwé pemimpin, lan aku ya nduwé prajurit-prajurit sing tak pimpin. Nèk aku ngongkon salah siji prajuritku, ’Lungaa!’ dhèwèké bakal lunga. Terus nèk aku ngongkon prajurit liyané, ’Mrénéa!’ dhèwèké bakal mara. Nèk aku ngongkon budhakku, ’Tindakna iki!’ dhèwèké bakal nindakké kuwi.” Wektu krungu omongan kuwi, Yésus kagum karo perwira kuwi. Terus, Yésus ndeloki wong-wong sing ngetutké dhèwèké lan kandha, ”Kowé tak kandhani, aku durung tau ketemu wong ing Israèl sing imané gedhé kaya wong iki.” Wektu wis tekan omah, wong-wong sing dikongkon kuwi ndelok nèk budhak sing lara mau wis mari" (Lukas 7:1-10).
Yesus Kristus wis marasake wong wadon cacat 18 taun kepungkur: "Terus, pas dina Sabat, Yésus mulang ing sinagogé. Ing kono, ana wong wédok sing wis 18 taun lara merga diganggu roh jahat. Dhèwèké bungkuk lan babar blas ora isa ngadeg jejeg. Wektu ndelok wong wédok kuwi, Yésus ngundang* wong wédok kuwi lan kandha, ”Bu, penyakitmu bakal tak marèkké.” Pas Yésus numpangké tangané ing ndhuwuré wong wédok kuwi, wong wédok kuwi langsung ngadeg jejeg. Terus, wong wédok kuwi ngluhurké Gusti Allah. Ning, ketua sinagogé ing kono dadi nesu merga Yésus marèkké wong pas dina Sabat. Dhèwèké kandha marang wong akèh, ”Ana enem dina kanggo kerja. Nèk péngin dimarèkké, tekaa pas dina-dina kuwi. Aja teka pas dina Sabat.” Ning, Gusti Yésus njawab, ”Kowé kuwi wong munafik. Pas dina Sabat, kowé kan ya ngeculké sapi utawa keledaimu saka kandhang lan nggawa kéwan kuwi bèn isa mbok ombèni, ta? Wong wédok iki, dhèwèké kuwi keturunané Abraham lan wis 18 taun digawé sengsara karo Sétan. Mesthiné dhèwèké ya éntuk dimarèkké pas dina Sabat, ta?” Wektu krungu kuwi, kabèh wong sing nentang Yésus dadi kisinan. Ning, sing liyané seneng banget merga ndelok tumindaké Yésus sing luar biasa" (Lukas 13:10-17).
Yesus Kristus nambani putrine wong wadon Fenisia: "Saka kono, Yésus lunga menyang dhaérah Tirus lan Sidon. Ana wong wédok Fénisia saka dhaérah kuwi teka lan mbengok, ”Gusti, Anaké Daud, tulung mesakké aku. Anakku wédok sengsara banget merga kesurupan roh jahat.” Ning, Yésus meneng waé. Mula murid-muridé kandha, ”Gusti, kongkonen wong wédok kuwi lunga waé timbang dhèwèké bengok-bengok ngetutké awaké dhéwé.” Yésus kandha, ”Aku mung diutus marang wong Israèl sing kaya domba sing kesasar.” Ning, wong wédok kuwi sujud lan kandha, ”Gusti, aku njaluk tulung.” Yésus njawab, ”Ora apik nèk rotiné bocah-bocah dijupuk, terus diwènèhké anak asu.” Wong wédok kuwi njawab, ”Bener Gusti, ning sakjané anak-anak asu mangan rontokan roti sing tiba saka méja majikané.” Yésus njawab, ”Imanmu gedhé banget. Apa sing mbok péngini bakal kelakon.” Wektu kuwi, anaké wédok langsung mari" (Matius 15:21-28).
Yesus Kristus ngendhakake badai: "Wektu Yésus numpak prau, murid-muridé padha mèlu. Ujug-ujug ana angin gedhé ing laut, prauné diterjang ombak lan klebon banyu. Nanging wektu kuwi Yésus lagi turu. Terus murid-murid nggugah Yésus lan kandha, ”Gusti, tulung! Awaké dhéwé bakal mati!” Nanging Yésus njawab, ”Apa sebabé kok kowé wedi? Kowé kuwi kurang iman.” Yésus banjur ngadeg, lan nggetak angin lan laut. Banjur kahanané dadi tenang. Wong-wong kuwi nggumun lan kandha, ”Sapa sakjané wong iki? Angin lan laut waé manut karo dhèwèké"" (Matius 8:23-27). Ajaib iki yen ing bumi ora bakal ana badai utawa banjir sing bakal nyebabake bencana.
Yesus Kristus mlaku-mlaku ing segara: "Sakwisé ngongkon wong-wong kuwi mulih, Yésus munggah gunung dhèwèkan arep ndonga. Bengi kuwi, Yésus ing kono dhèwèkan. Wektu prau sing ditumpaki murid-murid kuwi wis adoh banget saka daratan, prauné diobat-abitké ombak merga nglawan arah angin. Pas mèh ésuk, Yésus mlaku ing ndhuwur laut lan marani murid-muridé. Wektu ndelok Yésus mlaku ing ndhuwur laut, murid-muridé padha kewedèn lan mbengok, ”Ana sing lagi mlaku!” Yésus langsung ngomong karo murid-muridé, ”Aja wedi, iki aku.” Pétrus kandha, ”Gusti, nèk pancèn kuwi njenengan, kongkonen aku mlaku ing ndhuwur laut marani njenengan.” Yésus kandha, ”Mrénéa!” Terus, Pétrus mudhun saka prau lan mlaku ing ndhuwur laut marani Yésus. Ning wektu ndelok badai, Pétrus dadi wedi. Wektu mulai kleleb, Pétrus mbengok, ”Gusti, tulung!” Yésus langsung ngulurké tangané lan nyekel Pétrus. Yésus kandha, ”Ngapa kok imanmu cilik, lan ngapa kowé dadi ragu-ragu?” Sakwisé Yésus lan Pétrus munggah ing prau, badai kuwi mandheg. Terus, murid-murid sing ana ing prau sujud marang Yésus lan kandha, ”Njenengan kuwi pancèn Anaké Gusti Allah.”" (Matius 14:23-33).
Perikanan ajaib: "Wektu kuwi, Yésus lagi ngadeg ing pinggir Danau Génésarèt. Akèh wong dhesek-dhesekan arep nyedhak Yésus bèn isa ngrungokké omongané Gusti Allah. Terus, Yésus ndelok ana prau loro ing pinggir danau, ning nelayan-nelayané wis mudhun saka prau kuwi lan lagi ngumbah jala-jalané. Bar kuwi, Yésus numpak ing salah siji prau, yaiku prau duwèké Simon, lan ngongkon Simon supaya rada ngedohké prauné saka daratan. Terus, Yésus lungguh lan mulang wong akèh saka prau kuwi. Sakwisé rampung mulang wong akèh kuwi, Yésus ngomong karo Simon, ”Gawanen prauné ing panggonan sing jero, lan tebarna jalamu ing kono.” Simon njawab, ”Guru, kèt mau bengi aku wis ngupaya nggolèk iwak, tapi ora éntuk apa-apa. Ning, aku bakal nebarké jalané kaya préntahé njenengan.” Sakwisé nebarké jalané, wong-wong kuwi éntuk iwak akèh banget nganti jalané mèh suwèk. Mula, wong-wong kuwi ngawé-awé kancané sing ana ing prau liyané bèn padha mbantu. Terus kanca-kancané mau mara, lan prau loro kuwi diisi iwak nganti kebak, nganti loro-loroné arep kleleb. Wektu ndelok kuwi, Simon Pétrus sujud ing ngarepé Yésus lan kandha, ”Aku ora pantes ana ing cedhakmu Gusti, merga aku wong sing dosa.” Simon lan kanca-kancané nggumun banget isa éntuk iwak semono akèhé. Yakobus lan Yohanes, yaiku anak-anaké Zébédéus, sing kerja bareng Simon, ya mèlu nggumun. Ning, Yésus ngomong karo Simon, ”Aja wedi. Mulai saiki, kowé bakal tak dadèkké tukang njala manungsa.” Mula, wong-wong kuwi nggawa prauné bali ing daratan, terus ninggalké kabèh lan ngetutké Yésus" (Lukas 5:1-11).
Yesus Kristus multiply roti: "Sakwisé kuwi, Yésus lunga ing sabrangé Laut Galiléa, utawa Tibérias. Akèh wong ngetutké Yésus merga wis ndelok mukjijaté Yésus wektu marèkké wong lara. Terus, Yésus munggah ing gunung lan lungguh ing kono karo murid-muridé. Wektu kuwi, Paskah, yaiku perayaané wong Yahudi, wis cedhak. Pas ndelok ana wong akèh sing marani dhèwèké, Yésus ngomong karo Filipus, ”Ing endi ya awaké dhéwé isa tuku roti bèn isa mènèhi wong-wong kuwi mangan?” Sakjané, Yésus wis ngerti kudu piyé. Ning, Yésus takon kaya ngono merga péngin nguji Filipus. Filipus njawab, ”Senajan dhuwit 200 dinar tak enggo tuku roti, lan senajan rotiné tak bagi sithik-sithik marang saben wong, tetep waé kuwi ora bakal cukup.” Murid liyané, yaiku Andréas, seduluré Simon Pétrus, ngomong karo Yésus, ”Iki ana bocah cilik sing nduwé roti lima lan iwak cilik loro. Ning, apa ya cukup kanggo wong seméné akèhé?” Yésus kandha, ”Kongkonen wong-wong kuwi lungguh.” Panggonan kuwi akèh suketé, lan wong-wong kuwi lungguh ing kono. Ing antarané wong-wong kuwi, ana kira-kira wong lanang 5.000. Terus, Yésus njupuk roti kuwi, ngucap syukur, lan ngedumké marang wong-wong kuwi. Yésus ya nindakké sing padha kanggo iwak loro mau, lan kabèh wong mangan nganti wareg. Sakwisé wong-wong kuwi wareg, Yésus ngomong karo murid-muridé, ”Klumpukna sisané bèn ora ana sing kebuwang.” Terus, roti barli lima sing dipangan wong-wong kuwi diklumpukké sisané karo murid-murid, lan sisané ana 12 kranjang. Wektu ndelok mukjijaté Yésus kuwi, wong-wong kuwi kandha, ”Dhèwèké kuwi bener-bener Nabi sing diramalké bakal teka.” Yésus ngerti nèk wong-wong kuwi bakal meksa dhèwèké dadi raja. Mula, Yésus lunga+ manèh ing gunung dhèwèkan" (Yokanan 6:1-15). Bakal ana panganan sing akeh banget ing saindenging jagad (Jabur 72:16; Yesaya 30:23).
Yesus Kristus, wis wungu putrane randha: "Ora let suwé, Yésus lunga menyang kutha sing jenengé Nain. Murid-muridé lan wong akèh padha lunga bareng Yésus. Wektu Yésus wis cedhak gerbang kutha, ana mayit sing diusung metu. Sing mati kuwi anak lanang siji-sijiné, ibuné wis randha. Akèh wong saka kutha kuwi mlaku bareng karo wong wadon kuwi. Wektu ndelok randha mau, Gusti ngrasa mesakké lan kandha marang randha kuwi, ”Aja nangis manèh.” Yésus banjur nyedhak lan ndemèk usungan kuwi, terus wong-wong sing ngusung mandheg. Yésus banjur kandha, ”Nak, aku kandha marang kowé, tangia!” Wong mati kuwi urip manèh, banjur lungguh lan mulai ngomong. Yésus nyerahké anak lanang kuwi marang ibuné. Wong-wong kuwi padha nggumun lan mulai ngluhurké Gusti Allah. Wong-wong kuwi kandha, ”Ana nabi sing agung ing antarané kita,” lan, ”Gusti Allah wis nggatèkké umaté.” Kabar bab tumindaké Yésus iki nyebar ing kabèh dhaérah Yudéa lan dhaérah sakiwa-tengené" (Lukas 7:11-17).
Yesus Kristus wungu maneh putri Jairus: "Wektu Yésus lagi ngomong, ana utusan saka omahé Yairus teka lan kandha, ”Anakmu wadon wis mati. Aja ngrépoti Guru manèh.” Wektu krungu kuwi, Yésus kandha marang Yairus, ”Aja kuwatir, kowé mung kudu nduwé iman lan anakmu bakal urip.” Wektu tekan omahé Yairus, Yésus ora ngijinké sapa waé mlebu bareng dhèwèké, kejaba Pétrus, Yohanes, Yakobus, lan wong tuwané bocah kuwi. Kabèh wong lagi nangis lan nggebugi awaké merga sedhih. Mula Yésus kandha, ”Aja nangis manèh, merga bocah wadon iki ora mati nanging lagi turu.” Wong-wong kuwi mulai nggeguyu Yésus, merga wong-wong kuwi ngerti nèk bocah wadon mau wis mati. Nanging Yésus nyekel tangané bocah wadon kuwi lan kandha, ”Tangia, Ndhuk!” Bocah kuwi urip manèh, lan dhèwèké langsung tangi. Banjur Yésus ngongkon supaya bocah kuwi diwènèhi maem. Wong tuwané seneng banget. Nanging Yésus nglarang wong loro kuwi nyritakké kedadéan kuwi marang sapa waé" (Lukas 8:49-56).
Yesus Kristus, nangekake Lazarus, tiwas suwene patang dina: "Yésus durung tekan ing désa kuwi, nanging isih ana ing panggonan wektu Marta nemoni dhèwèké. Wektu wong-wong Yahudi sing lagi nglipur Maria ing omahé weruh nèk Maria cepet-cepet ngadeg lan metu, wong-wong kuwi ngetutké Maria, merga ngira nèk Maria arep lunga menyang kuburan lan nangis ing kana. Wektu Maria tekan ing panggonané Yésus mau lan ndelok Yésus, Maria banjur sujud ing sikilé Yésus lan kandha, ”Gusti, nèk panjenengan ana ing kéné, sedulurku mesthi ora bakal mati.” Yésus weruh Maria nangis lan wong-wong Yahudi sing teka bareng Maria ya nangis, mula atiné Yésus dadi sedhih banget lan ngrasa susah. Yésus takon, ”Dhèwèké kok papanké ing ngendi?” Wong-wong kuwi njawab, ”Ayo Gusti, ndelok mrana.” Yésus nètèské luh. Wong-wong Yahudi kuwi padha kandha, ”Deloken, dhèwèké tresna banget marang Lazarus.” Nanging ing antarané wong-wong kuwi ana sing kandha, ”Dhèwèké kan isa marèkké* wong wuta, mosok ora isa nyegah bèn Lazarus ora mati?”
Sepisan manèh, atiné Yésus dadi sedhih banget, banjur lunga menyang kuburan kuwi. Sakjané, kuburan kuwi guwa sing ditutup nganggo watu gedhé. Yésus kandha, ”Watuné singkirna.” Marta, seduluré wong sing mati mau kandha, ”Gusti, dhèwèké mesthi wis mambu, merga wis mati patang dina.” Yésus kandha, ”Aku kan wis ngomong karo kowé, nèk kowé percaya, kowé bakal ndelok kamulyané Gusti Allah.” Wong-wong kuwi banjur nyingkirké watuné. Terus Yésus ndhangak ndelok langit lan kandha, ”Bapak, aku matur nuwun merga Panjenengan wis mirengké aku. Aku ngerti nèk Panjenengan mesthi mirengké aku. Nanging aku ngomong iki kanggo wong akèh ing sakiwa-tengenku, supaya wong-wong iki percaya nèk Panjenengan sing ngutus aku.” Sakwisé ngomong kuwi, Yésus banjur mbengok, ”Lazarus, metua!” Wong sing wis mati kuwi banjur metu. Sikil lan tangané isih keblebed kain, lan rainé uga keblebed kain. Yésus banjur kandha marang wong-wong kuwi, ”Uculana blebedé lan ejarna dhèwèké lunga”" (Yohanes 11:30-44).
Perikanan ajaib pungkasan (sakcepete sawise wungune Kristus): "Pas wis arep ésuk, Yésus ngadeg ing pinggir pantai. Ning, murid-murid ora ngerti nèk kuwi Yésus. Yésus takon, ”Kanca-kanca, apa kowé nduwé panganan?” Murid-murid njawab, ”Ora.” Yésus kandha, ”Tebarna jalamu ing sisih tengené prau, lan kowé mesthi bakal éntuk iwak.” Mula, murid-murid nebarké jalané. Ning, merga saking akèhé iwak, murid-murid ora kuwat narik jalané. Terus, murid sing ditresnani Yésus ngomong karo Pétrus, ”Kuwi Gusti.” Pas krungu nèk kuwi Gusti, Simon Pétrus sing wektu kuwi ora klambèn, langsung nganggo klambi njabané* lan njegur ing laut. Ning, murid-murid liyané nyusul Pétrus numpak prau cilik karo narik jala sing kebak iwak kuwi. Wektu kuwi, murid-murid kuwi ora adoh saka pantai, kira-kira mung 90 mèter" (Yokanan 21:4-8).
Yesus Kristus nindakake kaelokan akeh liyane. Dheweke ngidini kita ngiyatake iman, nyengkuyung lan ndelok akeh berkah sing bakal ana ing bumi: "Sakjané, isih ana akèh manèh sing ditindakké Yésus. Nanging nèk kabèh ditulis siji-siji, tak kira donya iki ora bakal amot kanggo ngwadhahi gulungan-gulungan sing ditulis kuwi" (Yokanan 21:25).
Memulang dhasar ing Kitab Suci
SOLA SCRIPTURA
Gusti Allah duwe jeneng: Yehuwa: "Ingsun iki Yehuwah, yaiku asmaningSun; Ingsun ora bakal maringake kamulyaningSun marang wong liyane utawa kasuwuringSun marang reca" (Yesaya 42:8) (The Revealed Name). Kita kudu nyembah mung Yehuwa: "Yéhuwah, Gusti Allahku sing kebak kuwasa, Panjenengan pantes dimulyakké lan dihormati, merga Panjenengan wis nyiptakké sakabèhé, lan kabèh kuwi ana lan diciptakké miturut kersané Panjenengan" (Wahyu 4:11) (Worship Jehovah; In Congregation). Kita kudu tresna karo kabeh kekuatan kita: "Yésus njawab, ”’Tresnaa marang Yéhuwah Gusti Allahmu sakwutuhé atimu, sakwutuhé nyawamu, lan sakwutuhé pikiranmu.’ Iki préntah sing paling penting lan paling utama" (Matius 22:37,28). Gusti Allah punika sanes Trinitas. Tritunggal punika sanes ajaran alkitabiah.
Yesus Kristus mung Putra Gusti Allah ing pangertosan bilih Panjenenganipun punika Putra Putra Gusti ingkang digawe langsung dening Gusti Allah: "Yésus takon marang murid-muridé, ”Jaréné wong-wong, Putrané manungsa kuwi sapa?” Murid-muridé njawab, ”Ana sing kandha Yohanes Pembaptis. Ana uga sing kandha Élia, Yérémia, utawa nabi liyané.” Yésus kandha, ”Nèk miturutmu, aku iki sapa?” Simon Pétrus njawab, ”Panjenengan kuwi Kristus, Putra saka Gusti Allah sing urip.” Yésus kandha marang Pétrus, ”Bungah kowé, Simon anaké Yunus, merga sing ngandhani kowé bab iki dudu manungsa, nanging Bapakku ing swarga" (Matius 16:13-17, Yohanes 1:1-3). Yesus Kristus punika sanes Gusti Allah ingkang maha agung lan panjenenganipun sanes bagian saking Trinitas (Jesus Christ the Only Path; The King Jesus Christ).
Roh suci yaiku kakuatan aktif Gusti Allah. Iki ora wong: "Banjur murid-murid weruh ana wewujudan kaya geni-geni cilik sing nyebar lan méncok ing ndhuwur sirahé saben wong ing kono" (Kisah 2: 3). Roh Suci ora dadi bagian saka Trinitas.
Kitab Suci punika Sabda Jahweh: "Kabèh sing ditulis ing Kitab Suci asalé saka Gusti Allah lan migunani kanggo mulang, nduduhké apa sing salah, mbenerké kabèh sing klèru, lan nglatih kita kanggo nindakké apa sing bener, supaya abdiné Gusti Allah isa bener-bener sanggup lan siap nindakké saben perkara sing apik" (2 Timotius 3: 16,17). Kita kudu maca, sinau, lan aplikasi ing urip kita: "nanging kang karem marang angger-anggere Sang Yehuwah, lan digilut-gilut rina wengi. Wong iku kaya wit kang tinandur ana ing sapinggiring kali, kang metokake woh ing kalamangsane, lan ora alum godhonge, apa bae kang ditandangi mesthi lestari" (Jabur 1: 1-3) (Read The Bible Daily).
Mung iman ing kurban Kristus ngidini pangapura dosa lan banjur nambani lan kebangkitan wong mati: "Gusti Allah tresna banget marang donya iki nganti maringké Putra siji-sijiné, supaya saben wong sing nduduhké iman marang Putrané ora disirnakké nanging éntuk urip saklawasé. (...) Wong sing nduduhké iman marang Putra bakal nampa urip saklawasé. Wong sing ora manut marang Putra ora bakal nampa urip, nanging wong kuwi bakal terus ngrasakké murkané Gusti Allah" (Yohanes 3:16). "Kaya Putrané manungsa teka, ora kanggo diladèni, nanging kanggo ngladèni lan masrahké uripé dadi tebusan kanggo wong akèh" (Matius 20:28) (Prayaan ing memori pati Yesus Kristus; The Release).
Kratoning Allah iku pemerintahan ing langit sing diadegaké ing swarga ing taun 1914, ing kana Sang Prabu yaiku Yesus Kristus sing didampingi 144.000 raja lan imam sing dadi "Yerusalem Anyar", panganten Kristus. Pamrentah swarga iki bakal ngancurake pamarentah saiki lan nguasai kabeh bumi: "Nanging ing jamanipun para ratu, Allahipun saindenging langit badhe ngedegaken satunggaling karajan ingkang boten badhe risak ing salami-laminipun, sarta pangwaosipun boten badhe pindhah dhateng bangsa sanes: karajan punika badhe nggecak sadaya karajan saha sami dipun sirnakaken, nanging karajan punika piyambak badhe madeg ing salami-laminipun" (Wahyu 12: 7-12, 21: 1-4, Matius 6: 9,10, Daniel 2:44) (The End of Patriotism; The King Jesus Christ; The Earthly Administration of the Kingdom of God).
Pati iku ngelawan urip. Nyawa mati lan roh mau ilang: "Aja kumandel marang para panggedhe, lan marang anaking manungsa kang ora bisa aweh karahayon. Manawa nyawane pecat, banjur bali menyang ing lemah; ing dina iku uga kekarepane sirna" (Jabur 146:3,4; Kohelet 3:19,20, 9:5,10).
Ana bakal kebangkitan wong adil lan wong sing ora adil: "Aja nggumun karo bab kuwi, merga bakal tekan wektuné kabèh wong sing ana ing njero kuburan bakal ngrungokké swarané lan metu. Wong-wong sing tumindaké apik bakal diuripké manèh kanggo urip saklawasé, nanging sing tumindaké èlèk bakal diuripké manèh kanggo diadili" (Yokhanes 5:28, 29). "Lan aku uga nduwé pangarep-arep marang Gusti Allah, kaya pangarep-arepé wong-wong iki, yaiku nèk Gusti Allah bakal nguripké manèh wong-wong sing bener lan sing ora bener" (Kisah 24:15). Sing ora adil bakal diadili miturut prilaku sing dilakoni nalika pemerintahane taun 1000 (lan ora adhedhasar prilaku sing kepungkur): "Aku ndelok tahta putih sing gedhé lan Pribadi sing lungguh ing ndhuwuré. Bumi lan langit ilang saka ing ngarsané lan ora ana manèh. Banjur aku ndelok wong-wong mati, yaiku wong biasa lan wong penting, padha ngadeg ing ngarepé tahta kuwi, lan gulungan-gulungan dibukak. Nanging ana gulungan liya sing dibukak, yaiku gulungan kauripan. Wong-wong mati kuwi diadili miturut apa sing ditulis ing gulungan kuwi, miturut tumindaké wong-wong kuwi. Laut masrahké wong-wong mati sing ana ing njeroné. Pati lan Kuburan masrahké wong-wong mati sing ana ing njeroné. Saben wong diadili miturut tumindaké dhéwé-dhéwé" (Wahyu 20:11-13) (The Administration of the Earthly Resurrection; The Earthly Resurrection; The Judgment of the unrighteous).
Mung 144.000 manungsa bakal pindhah menyang swarga karo Gusti Yesus Kristus: "Banjur aku ndelok Cempé kuwi ngadeg ing Gunung Zion bareng karo 144.000 wong. Ing bathuké wong-wong kuwi katulis jenengé Cempé kuwi lan asmané Bapaké. Aku krungu swara saka langit sing kaya swarané grojogan sing gedhé lan gludhug sing banter. Swara sing tak rungokké mau kaya swarané wong sing nyanyi karo main harpa. Wong-wong kuwi nyanyèkké lagu sing kétoké lagu anyar, ing ngarep tahta lan kerub papat lan para pinituwa. Sing isa nyanyi lagu kuwi mung 144.000 wong sing dituku saka bumi. Wong-wong kuwi ora tau najiské awaké karo wong wadon. Sakjané wong-wong kuwi murni. Wong-wong kuwi terus ngetutké Cempé kuwi ing ngendi waé lungané. Wong-wong kuwi dituku saka antarané manungsa dadi kaya hasil panèn sing kapisan sing diwènèhké marang Gusti Allah lan Cempé kuwi. Wong-wong kuwi ora tau ngapusi lan tanpa cacad" (Wahyu 7:3-8, 14:1-5). Wong akeh sing disebutake ing kitab Wahyu 7:9-17 yaiku wong-wong bakal manggon salawas-lawase ing langit ing bumi: "Sakwisé kuwi, aku ndelok ana kumpulan gedhé wong akèh sing cacahé ora isa diétung. Wong-wong kuwi asalé saka kabèh bangsa, suku, golongan, lan basa. Wong-wong kuwi nganggo jubah putih lan ngadeg ing ngarepé tahta lan ing ngarepé Cempé kuwi, karo nggawa godhong palem. (...) Aku langsung njawab, ”Gustiku, panjenengan sing ngerti jawabané.” Banjur dhèwèké kandha, ”Kuwi wong-wong sing slamet ngliwati sengsara gedhé. Wong-wong kuwi wis ngumbah lan nggawé putih jubahé nganggo getihé Sang Cempé. Kuwi sebabé, wong-wong kuwi ana ing ngarep tahtané Gusti Allah. Wong-wong kuwi nindakké tugas suci marang Panjenengané awan lan bengi ing baité Panjenengané. Lan Pribadi sing lungguh ing tahta kuwi bakal nglindhungi wong-wong kuwi. Wong-wong kuwi ora bakal luwé utawa ngelak manèh. Wong-wong kuwi ora bakal kelaran merga kepanasen utawa kena panasé srengéngé sing ngenthang-ngenthang, merga Sang Cempé sing ana ing tengah-tengahé tahta bakal ngengon wong-wong kuwi lan nuntun wong-wong kuwi menyang sumber banyu kauripan. Lan Gusti Allah bakal ngusapi sakèhé luh saka mripaté wong-wong kuwi" (Wahyu 7:9-17) (The Heavenly Resurrection (144000); The Great Crowd).
We are urip ing dina terakhir sing bakal berakhir ing Mangsa Kasangsaran gedhe (Matius 24,25, Markus 13, Lukas 21, Wahyu 19: 11-21). Ing ngarsane (Parousia) Kristus wis wiwit ora katon wiwit 1914 lan bakal rampung ing pungkasan taun ewu: " Wektu Yésus lagi lungguh ing Gunung Zaitun, murid-muridé marani Yésus wektu ora ana wong liya. Murid-murid kuwi takon, ”Kandhanana aku kabèh, kapan bab-bab kuwi bakal kelakon, lan apa sing bakal dadi tandha rawuhé panjenengan lan tandha pungkasané jaman iki? (...) Lan kabar apik bab Kraton iki bakal diwartakké ing saklumahing bumi, dadi kesaksian kanggo kabèh bangsa, sakwisé kuwi pungkasané donya bakal teka" (Matius 24:3) (The Great Tribulation; The King Jesus Christ).
langit ing bumi: "Banjur aku ndelok langit anyar lan bumi anyar. Langit sing lawas lan bumi sing lawas wis ora ana, lan laut uga wis ora ana. Aku uga ndelok Yérusalèm Anyar, kutha suci sing mudhun saka swarga, yaiku saka Gusti Allah. Kutha iki kaya mantèn wadon sing didandani kanggo nemoni bojoné. Aku krungu swara seru saka tahta kuwi sing kandha, ”Kémahé Gusti Allah ana ing antarané manungsa. Panjenengané bakal manggon bareng karo wong-wong kuwi, lan wong-wong kuwi bakal dadi umaté. Gusti Allah bakal ana bareng karo wong-wong kuwi. Panjenengané bakal ngusapi sakèhé luh saka mripaté wong-wong kuwi. Lan pati ora bakal ana manèh. Kasusahan, tangisan, lan rasa lara uga ora bakal ana manèh. Perkara-perkara sing mbiyèn kelakon wis ora ana manèh" (Yesaya 11,35,65, Wahyu 21:1-5) (The Release).
Gusti Allah ngidinake piala. Iki menehi jawaban marang tantangan setan kanggo legitimasi Kedaulatan Pangeran Yehuwah (Purwaning Dumadi 3:1-6) (Satan Hurled). Lan uga kanggo menehi jawaban kanggo tuduhan setan kang gegayutan integritas manungsa (Ayub 1: 7-12; 2: 1-6). Iku ora Gusti Allah sing nyebabake kasangsaran (Yakobus 1:13). Kasangsaran iku asil papat faktor utama: Iblis uga kang nimbulaké gerah (nanging ora tansah) (Ayub 1:7-12; 2:1-6). Kasusahan iku minangka akibat saka kondisi Adam kang nyebabake sing kita warisi, penyakit lan pati (Roma 5:12, 6:23). Penderitaan bisa dadi akibat saka keputusan manungsa (ing bagean kita utawa saka manungsa liya) (Pangandharing Torets 2. 32:5, Rum 7:19). gerah bisa dadi asil "wektu lan unforeseen acara" sing nggawe wong ing panggonan salah ing wektu salah (Kohelet 9: 11). Nasib ora minangka ajaran Kitab Suci, kita ora "pinesthi" apa apik utawa ala, nanging ing basis saka gratis, kita milih kanggo nindakake "apik" utawa "ala" (Pangandharing Torèt 30: 15).
Kita kudu ngladeni kapentingan Kratoning Allah. Kita kudu kabaptis lan tumindak miturut apa sing ditulis ing Kitab Suci (Matius 28: 19,20) (The Baptism). Kita kudu ngabarake Injil (Matius 24:14) (The Good News; The End of Patriotism).
Apa sing dilarang Alkitab
Kebencian dilarang: "Saben wong sing sengit marang seduluré kuwi tukang matèni, lan kowé ngerti nèk tukang matèni ora bakal nampa urip saklawasé" (1 Yohanes 3:15). Pembunuhan dilarang, pembunuhan pinaten kanggo alasan pribadi, pembunuhan kanggo alasan patriotisme agama utawa patriotisme negara dilarang: "Banjur Yésus kandha marang dhèwèké, ”Lebokna pedhangmu ing wadhahé, merga kabèh wong sing nggunakké pedhang bakal mati merga pedhang"" (Matius 26:52) ) (The End of Patriotism).
Pencurian dilarang: "Wong sing seneng nyolong, aja nyolong manèh, nanging dhèwèké kudu nyambut gawé kanthi mempeng lan nindakké apa sing apik supaya dhèwèké isa mènèhi wong sing kekurangan" (Efesus 4:28).
Ngapusi dilarang: "Aja padha ngapusi. Singkirna kepribadianmu sing lawas lan kebiasaanmu sing mbiyèn" (Kolose 3: 9).
Larangan Kitab Suci liyan: "Merga roh suci wis mbantu aku kabèh nggawé kesimpulan supaya ora nambahi bebanmu, kejaba mung bab-bab sing penting iki: terus nyingkira saka perkara-perkara sing dikurbanké marang brahala, saka getih, saka daging kéwan sing mati ditekak, lan saka hubungan sèks sing ora sah. Nèk kowé tenanan njaga awakmu saka perkara-perkara kuwi, kahananmu bakal apik. Muga-muga kowé terus séhat" (Kisah 15:19,20,28,29).
Bab kontaminasi karo déning brahala: Iki minangka "bab" sing gegayutan karo praktik agama sing bertentangan karo Kitab Suci, perayaan liburan pagan. Iki bisa dadi praktik agama sadurunge matèni utawa ngonsumsi daging: "Mangana daging apa waé sing diedol ing pasar. Lan ora perlu takon-takon merga wedi nèk hati nuranimu keganggu. Sebab ”bumi lan sak isiné kuwi duwèké Yéhuwah”. Nèk kowé diundang mangan karo wong sing ora seiman lan kowé gelem teka, panganen apa waé sing disuguhké marang kowé. Kowé ora perlu takon-takon merga wedi nèk hati nuranimu keganggu. Nanging nèk ana sing kandha, ”Panganan iki dikurbanké marang brahala”, aja kok pangan. Iki kok tindakké demi wong sing ngandhani mau lan demi hati nurani. Maksudku dudu hati nuranimu, nanging hati nuraniné wong kuwi. Aku ora péngin kebébasanku nggawé aku diadili karo hati nuraniné wong liya. Senajan aku mangan lan ngucap sokur marang Gusti Allah kanggo panganan kuwi, apa kuwi ya kudu tetep tak pangan nèk kuwi isa nggawé wong-wong nyacad aku?" (1 Korintus 10:25-30).
"Aja nyawiji* karo wong-wong sing ora seiman, merga apa ana sing padha antarané apa sing bener lan sing jahat? Utawa, apa ana sing padha antarané pepadhang lan pepeteng? Banjur, apa Kristus karo Sétan* isa sak pikiran? Utawa, apa wong sing nduwé iman kuwi padha karo wong sing ora nduwé iman? Apa ana hubungané antarané baité Gusti Allah karo brahala? Kita iki bait saka Gusti Allah sing urip, kaya sing Gusti Allah ngendikakké, ”Aku bakal manggon bareng wong-wong kuwi lan Aku bakal ana ing antarané wong-wong kuwi. Aku bakal dadi Gusti Allahé wong-wong kuwi, lan wong-wong kuwi bakal dadi umat-Ku.” ”’Mula, metua saka antarané wong-wong kuwi, lan pisahna awakmu,’ ngendikané Yéhuwah, ’lan aja ndemèk apa sing najis,’” ”’lan aku bakal nampa kowé.’” ”’Aku bakal dadi Bapakmu, lan kowé bakal dadi anak-anak-Ku lanang lan wadon,’ ngendikané Yéhuwah Sing Mahakuwasa" (2 Korintus 6:14-18).
Aja nyembah brahala. Iku kudu numpes obyek utawa gambar-gambar idolatrous, patung, patung kanggo tujuan keagamaan (Matius 7: 13-23). Aja laku occultism: ramalan, sihir, astrologi ... Kita kudu numpes kabeh obyek sing ana hubungane karo okultisme (Para Rasul 19:19, 20).
Aja nonton film utawa gambar porno utawa kasar. dilarang saka gambling, pamakean narkoba, kayata mariyuana, sirih, tembakau, alkohol keluwihan, keluwihan apa wae: "Mula sedulur-sedulur, merga Gusti Allah kuwi welas asih, aku nyuwun marang kowé kabèh supaya mènèhké badan lan uripmu marang Gusti Allah kaya mènèhké kurban sing suci sing bakal ditampa Gusti Allah. Dadi, gunakna sakwutuhé pikiranmu wektu ngabdi marang Gusti Allah" (Roma 12:1, Matius 5:27-30, Jabur 11:5).
Prilaku seksual (laku cabul): jina, pasangan sing ora kawin (lanang / wadon), homoseksualitas lanang lan wadon, dilarang: "Apa kowé ora ngerti nèk wong sing ora bener ora bakal nampa warisan Kratoné Allah? Aja padha ngapusi awakmu dhéwé! Wong sing nindakké hubungan sèks sing ora sah, wong sing nyembah brahala, wong sing laku jina, wong lanang sing gelem digunakké kanggo homosèks, wong lanang sing nindakké homosèks, maling, wong sing srakah, wong sing seneng mabuk, wong sing seneng ngrèmèhké, lan rampok ora bakal nampa warisan Kratoné Allah" (1 Korintus 6:9,10). "Urip bebojoan kuwi kudu diajèni karo kabèh wong lan ora éntuk digawé najis, merga Gusti Allah bakal ngadili wong-wong sing nindakké hubungan sèks sing ora sah lan sing laku jina" (Ibrani 13:4).
Kitab Suci nyatakake poligami dilarang, sapa wae ing kahanan iki sing kepengin nglakoni karsané gusti Allah, kudu nyathet kahanan kasebut kanthi tetep mung karo bojoné sing sepisanan kang wis nikah (1 Timotius 3: 2 "Suami saka wong wadon"). Kitab Suci nglarang masturbasi: "Mula, patènana kabèh pepénginané anggota-anggota badanmu, yaiku pepénginan kanggo nindakké hubungan sèks sing ora sah, kenajisan, nafsu sèks sing ora isa dikendhalèni, kejahatan, lan keserakahan, sing padha karo penyembahan brahala" (Kolose 3:5).
Dilarang kanggo mangan getih, sanajan ing babagan terapi (transfusi getih): "mung daging kang isih ana nyawane, iya iku getihe, iku aja sira pangan" (Purwaning Dumadi 9:4) (The Sacred Blood; The Sacred Life).
"Kabeh pratelan sing diandharake" dening Kitab Suci ora dicritakake ing kitab iki. Kristen sing wis ngrambah umur lan kawruh sing bener saka prinsip-prinsip Alkitab, bakal ngerti prabédan antarane "becik" lan "ala", sanajan ora ditulis kanthi langsung ing Kitab Suci: "Nanging, panganan sing akas kuwi kanggo wong diwasa, sing terus nggunakké kesanggupané kanggo mikir, sing wis dilatih kanggo mbédakké sing bener lan sing salah" (Ibrani 5:14) (SPIRITUAL MATURITY).
Yen sampeyan pengin nulis apa sing sampeyan pikirake, yen sampeyan duwe pitakonan utawa alasan liyane, aja ragu-ragu kontak situs kasebut utawa akun Twitter. Gusti Allah mberkahi ati sing murni. Amin. (Yokhanan 13:10).