inggih punika pista ing panutup taun ing Jepang ingkang dipunwontenaken kanthi ancas tilaraken sadaya keawratan ing taun mau. Pista punika boten ngandhut makna agami utawi religius lan boten gadhah standar tata cara nglampahi nanging sampun dados salah satunggaling tradisi khas Jepang.

Adicara ingkang sami ugi wonten ing kabudayan Asia Wétan kados ing Taiwan, Republik Rakyat Cina, lan Koréa Kidul. Béda kaliyan pista karaméan Natal wonten ing kabudayan Barat, bōnenkai punika adicara ingkang boten wonten gegayutanipun kaliyan agami. Wonten ing Basa Inggris kadang kala pista punika dipuntarjemahaken dados 'Year End Party, Forget Year Party, utawi boten dipuntarjemahaken lan tetep dipuserat Bounenkai. Pista punika sampun dados tradisi ingkang unik ing Jepang.. Boten wonten titian ingkang mirunggan babagan wekdal lan papan, nanging padatanipun dipunwontenaken ing wulan Dhésèmber. Bōnenkai saged ugi dipunwontenaken minangka wujud pista tutup taun satunggaling perusahaan dumugi pista sami kempal antawisipun kanca-kanca lan sanak sedhèrèk.

 Sajarah 
Asal mula tradisi bōnenkai boten katingal cetha, nanging kinten-kinten asalipun saking manéka jinis adicara kempalan ingkang dipunlampahi ing pungkasan taun déning kelompok-kelompok lan kalangan .. Tembung toshiwasure (nglalekaken taun) dipun-ginakaken kapisan déning Pangeran Fushiminomiya Sadafusa saking jaman Muromachi wonten ing buku padintenan kanthi irah-irahan Kanmon Nikki. Ing entri tanggal 21 wulan 12 taun 1439, piyambakipun nyerat babagan pista para pujangga renka ingkang gayeng lan jejogetan.『忘年会』p.19 Nalika jaman Edo, pista tutupan taun dipunmangertosi déning kalangan samurai ingkang ngawontenaken pista kanggé ngalekaken dukha ing taun punika. Wiwit jaman Meiji, bōnenkai éwah dados kados matsuri. Wonten ing adicara bōnenkai ugi wonten istilah . Manawi tiyang ingkang langkung inggil jabatanipun nyebat pista mau minangka bureikō, lajeng karyawan ingkang ing padintenan kedah ngurmati majikan pikantuk nglampahi tumindak menapa kemawon.Bureikō inggih punika pista dhahar ingkang boten mirsani pangkat lan kalungguhan. Minangka masarakat agraris mawi dhaharan pokok wujud serealia (beras). Tiyang Jepang pitados bilih pari (lan serealia) gadhah jiwa amargi wonten rohipun. Bibar saben dinten beras dipun-dang (dikukus) dados séda, tenaga roh saking beras saged dados lemah saéngga jiwa tiyang ingkang nedhi ugi ndhèrèk lemah. Awit saking punika tiyang Jepang ngawontenaken masturi kanggé memulihkan kekuwatan roh beras. Beras ketan dipuntumbuk dados mochi, lan beras dipundamel sake. Barang kekalih punika lajeng dipundhahar lan dipununjuk supados kekuwatan jiwa manungsa ingkang nedhi dados kuwat. Nalika ngawontenaken masturi, mochi lan sake dados sajen ing kuil Shinto. Upacara  utawi  wujud nedhi mochi lan ngunjuk sake minangka sajen dipunpitadosi saged ngraketaken antawisipun manungsa kaliyan déwa-déwa amargi déwa lan manungsa nedhi mochi lan ngunjuk sake sesarengan. Tiyang ingkang ngunjuk sake rumaos bungah saéngga dipunpitadosi dados raket kaliyan déwa-déwa.

Upacara Naorai (Reikō) gadhah rantamanipun tata cara formal lan kedah dipunlampahi kanthi tertib. Bibar upacara Reikō kapungkasan, ingkang ndhèrèk upacara lajeng ngawontenaken adicara piyambak ingkang dipunwastani Bureikō. Upacara Reikō lan Bureikō padatanipun béda papan lan mangkok sake ingkang dipun-ginakaken ugi dipun-gantos. Ing antawisipun upacara kalih punika wonten pagelaran nyekar (nyanyi) Utai. Ing adicara Bureikō mangkok sake langkung ageng lajeng manawi sake ingkang dipununjuk wonten ing Reikō punika hiyazake (sake ingkang boten dipunangetaken), sake ingkang dipununjuk nalika adicara Bureikō punika kanzake'' (sake ingkang dipunangetaken). Nalika ngunjuk sake ing adicara Bureikō, ingkang ndhèrèk Bureikō ugi nglampahi tumindak kanthi bébas.

Cathetan suku

Rujukan

Ugi pirsani 
 Shinnenkai

Pranala njawi 
 Bonenkai, Pesta Jelang Tahun Baru di Jepang 

Festival ing Jepang
Pista
Taun énggal Jepang