Sanjata biologi (basa Inggris: biological weapon) ya iku sanjata kang nggunakaké  patogen (baktèri, virus, utawa organisme kang gawé lelara liyané) minangka piranti kanggo matèni, natuni utawa nglumpuhake musuh. Sanjata biologi ora mung wujud organisme patogen, nanging uga toksin kang mbebayani kang diasilaké déning organisme tartamtu. Ing kasunyatan, sanjata biologi ora mung nyerang manungsa, nanging uga kéwan lan tuwuhan. Gawé lan nyimpen sanjata biologi wis dipenggak déning Konvènsi Sanjata Biologi 1972 kang ditapakasmani déning punjul satus nagara. Alesané ya iku kanggo ngéndhani èfèk kang diasilaké déning sanjata biologi, kang bisa matèni mayuta-yuta manungsa, lan ngganggu sèktor ékonomi lan sosial. Nanging, Konvensi Sanjata Biologi mung nglarang gawé lan nyimpen sanjata biologi, ora menging nggunakaké. Sajarah panggunaan sanjata biologi diwiwiti taun 400 SM, nalika wong Iran Kuna (scythians) nggunakaké  panah kang dicelupaké ing jero feses lan mayit makluk kang wis dadi bathang. Kabèh mau uga tau ditindakaké déning bangsa Roma kang nyelupaké pedhangé ing rabuk lan sisa-sisa kéwan kang wis bosok sadurungé merangi musuhé.

Rujukan

Pranala njaba 
 The Biological and Toxin Weapons Convention (BTWC) website.
 Biological weapons; Malignant Biology. 
 Biological Warfare
 Summary of Biological Warfare Agents

Perang
Sanjata