Sêmu ngerang-erang Sêr Blakêne lajêng ngandika makatên: O, dadi saikine parentah sing ambêgsiya iki banjur ambalik mungsuh nyang wong kang salawas-lawase awèh umpan. Nanging sarêng anguningani bilih sang putri botên kèndêl anggènipun muwun, Sêr Blakêne nuntên anglajêngakên pangandikanipun kanthi alus makatên: Lèdhi, ambok iya mênênga anggonmu nangis, sabab aku ora tahan andêlêng wong nangis kuwi.
