nungkulipun amung sarana pangglêmbuk, sarta pakarti ingkang sakalangkung alus, sanadyan Prabu Bhagadatta wau sangêt sih dhatêng yayi prabu, ngantos kadi bapa dhatêng sutanipun. Dhuh, darah Kuru, mangka ingkang ngidhêp dhatêng yayi prabu wiwit saking sihipun, amung para ratu ingkang bawahipun iring kilèn, kalihan bang kidul. Prabu Purujit, pamanipun yayi prabu saking ibu, ratu mandraguna sura sêkti, ingkang sampun damêl kaluhuranipun bangsa Kunthi, mêksa inggih nungkul. Para ratu ing praja Cèdi sisanipun, ingkang sampun sami kula sirnakakên, awit saking candhala budi, saha kumadewa-dewa, para ratu ambêg adigung, saha sami ngangge têtêngêr angêmbari têtêngêr kula, kabêkta saking sami tuna budi, inggih punika Prabu Waga, Prabu Pundra, tuwin nata ing Kirata, ingkang linangkung kaprawiranipun saha Prabu Pundra kalihan Prabu Wasudewa, ugi sami nyupêkêt dhatêng Prabu Jarasandha. Dhuh, ratuning para ratu, Prabu Bismaka, ingkang kinawasa, narendra bangsa Boja, mitranipun Hyang Indra, pangrurah senapatining mêngsah, ingkang darbe jajahan keblat sakawan, sarana kasêktènipun sagêd mikut para tandya, tuwin para Krathakosika saha para kadangipun Sang Akrati, ingkang kasêktènipun kadi Rêsi Rama, putranipun Rêsi Jamadagni, ugi kajajah ing Ratu Manggada. Kula sadaya punika sami kadang kadeyanipun, mila tansah sami nêdya damêl rênaning panggalihipun, nanging nadyan kula sadaya sami sangêt mundhi-mundhi dhatêng Prabu Bismaka, ewadene botên dipun paèlu, malah tansah damêl
