Tèknik pangan minangka bidang ilmiah, akademik, lan profesional sing nginterpresi lan ngetrapaké prinsip tèknik, èlmu pengetahuan, lan matematika kanggo manufaktur lan pangoperasi panganan, kalebu prosès, prodhuksi, penanganan, panyimpenan, konservasi, kontrol, pengepakan lan distribusi prodhuk panganan.  Amarga katergantungan ing èlmu pangan lan disiplin tèknik sing luwih jembar kayata tèknik listrik, mekanik, sipil, kimia, indhustri lan tèknik pertanian, tèknik panganan dianggep minangka lapangan multidisiplin lan kawates. Amarga bahan panganan sing komplèks, rekayasa panganan uga nggabungaké panelitian konsep kimia lan fisik sing luwih spesifik kayata biokimia, mikrobiologi, kimia pangan, termodinamika, fenomena transportasi, reologi, lan transfer panas  Insinyur panganan ngetrapaké èlmu iki kanggo desain, prodhuksi, lan komersialisasi bahan lan bahan sing berkelanjutan, aman, nutrisi, sehat, becik, terjangkau lan berkualitas, uga kanggo pangembangan sistem pangan, mesin, lan instrumèntasi.

Sejarah tèknik pangan 
Sanajan tèknik pangan minangka bidang studi sing relatif anyar lan berkembang, adhedhasar konsep lan kegiatan sing wis suwé.  Fokus tradisional rekayasa panganan yaiku nglestarekaké, sing nyakup stabilisasi lan sterilisasi panganan, nyegah panganan iku rusak, lan njaga nutrisi ing panganan sajroné wektu sing suwé.  Kegiatan tradisional sing luwih spesifik kalebu dehidrasi lan konsentrasi panganan, kemasan protèktif, pengalèngan lan pangeringan beku. Pangembangan tèknologi panganan dipengaruhi banget lan disengkuyung dening perang lan pelayaran sing dawa, kalebu misi luar angkasa, ing endi panganan awet lan nutrisi penting kanggo urip.  Kegiatan kuno liyané kalebu prosès panggilingan, panyimpenan, lan fermentasi.  Sanajan sawetara kegiyatan tradisional tetep dadi perhatian lan dadi dhasar tèknologi lan inovasi saiki, fokus rekayasa panganan bubar wis ganti kualitas pangan, keamanan, rasa, kesehatan lan kelangsungan.

Pendhidhikan lan palatihan 

Ing taun 1950-an, rekayasa panganan njedul minangka disiplin akademik,  nalika sawetara universitas ing Amerika Serikat nyakup èlmu pangan lan tèknologi panganan ing kurikulum, lan karya-karya penting ing rekayasa panganan muncul.  Saiki, institusi pendhidhikan ing saindenging jagad nawakaké gelar sarjana, master, lan gelar doktor ing tèknik pangan. Nanging, amarga karakteristik rekayasa panganan sing unik, pelatihané luwih asring ditawakaké minangka cabang program sing luwih jembar babagan èlmu pangan, tèknologi panganan, biotèknologi, utawa tèknik pertanian lan kimia.  Ing kasus liyané, institusi nawakaké pendhidhikan tèknik rekayasa liwat konsentrasilan spesialisasi. Calon rekayasa panganan nampa pelatihan multidisiplin ing bidang kayata matématika, kimia, biokimia, fisika, mikrobiologi, nutrisi, lan hukum.

Rekayasa panganan isih akèh lan berkembang dadi bidang studi, lan kurikulum akademik terus berkembang. Program rekayasa panganan mbesuk bisa diganti amarga ana tantangan ing industri panganan, kalebu bio-ekonomi, keamanan pangan, tuwuhing penduduk, keamanan pangan, ngowahi prilaku mangan, globalisasi, perubahan iklim, béya energi lan perubahan ilair antai, rega  fosil bahan bakar, lan kesinambungan.  Kanggo ngatasi tantangan kasebut, sing mbutuhaké pangembangan prodhuk, layanan, lan prosès anyar, program akademik nggabungaké bentuk pelatihan sing inovatif lan praktis.  Contoneé laboratorium inovasi, program riset, lan proyèk karo perusahaan panganan lan pabrikan peralatan diadopsi dening sawetara universitas.   Kajaba iku, kompetisi lan kompetisi rekayasa panganan saka disiplin ilmiah liyané wis katon.

Kanthi akèh panjaluk kanggo panganan sing aman, berkelanjutan, lan sehat, lan kanggo prosès lan kemasan sing ramah lingkungan, ana pasar kerja sing akèh kanggo calon karyawan tèknik pangan. Insinyur panganan umumé digunakaké dening industri panganan, akademi, lembaga pemerintah, pusat riset, perusahaan konsultasi, perusahaan farmasi, firma kesehatan, lan proyèk wirausaha.   Deskripsi proyèk kalebu nanging ora diwatesi mung kanggo insinyur panganan, mikrobiologis panganan, biotèknologi, nutrisi, kemampuan lacak, keamanan pangan lan manajemen mutu.

Tantangan tèknik pangan

Kelestarian 
Tèknik pangan nduwé pengaruh negatif marang lingkungan kayata emisi sampah sing akèh banget lan polusi banyu lan udara, sing kudu ditangani dening para insinyur panganan kanggo pengembangan prodhuksi lan prosès pamrosès mbesuk. Ilmuwan lan insinyur nyoba ing macem-macem cara kanggo nggawé prosès sing luwih apik kanggo nyuda polusi, nanging iki kudu terus ditingkataké supaya bisa entuk rantai pasokan panganan berkelanjutan. Insinyur panganan kudu ngevaluasi praktik lan tèknologi saiki kanggo fokus kanggo nambah prodhuktivitas lan efisiensi nalika nyuda konsumsi banyu lan energi, lan nyuda jumlah sampah sing diprodhuksi.

Tuwuh populasi 
Sanajan pasokan panganan mundhak saben taun, uga ana panambahan jumlah wong sing luwé. Populasi donya samesthine bisa nggayuh 9-10 milyar wong ing taun 2050 lan masalah kekurangan gizi tetep dadi prioritas.  Kanggo nggayuh keamanan pangan, para insinyur panganan diwajibaké ngatasi kekurangan banyu lan lahan supaya bisa tuwuh akèh lan panganan kanggo wong sing kurang gizi.  Kajaba iku, prodhuksi panganan gumantung saka lahan lan pasokan banyu, sing ngalami stres amarga cacahing penduduk saya akèh. Ana tekanan akèh ing sumber daya lahan sing didhukung dening akèh populasi, sing nyebabaké ekspansi lahan panèn; iki biasané melu ngrusak alas lan eksploitasi lahan sing bisa ditanduri.  Para insinyur panganan ngadhepi tantangan kanggo nemokaké cara ngasilaké supaya bisa adaptasi karo populasi sing saya akèh.

Kesehatan manungsa 
Para insinyur panganan kudu adaptasi tèknologi lan operasi panganan ing trèn konsumèn pungkasan tumrap konsumsi panganan sing sehat lan nutrisi. Kanggo nyuplai panganan kanthi kualitas kasebut, lan kanggo mupangat kesehatan manungsa, para insinyur panganan kudu kerja sama karo para profesional ing domain liyané kayata obat, biokimia, kimia, lan konsumerisme.  tèknologi lan praktik anyar kudu dikembangaké kanggo nambah prodhuksi panganan sing pengaruhé positif tumrap kesehatan manungsa.

Paripustaka 

Tèknik