Dra.Satyawati Suléiman () yaiku arkéolog wadon pertama saka Indonesia .  Dhéwéké uga dikenal minangka arkéolog ing bidang klasik lan ikonografi . Ing taun 1954, dhéwéké bebarengan karo RP Soejono, Bochari, Basoeki, Uka Tjandrasasmita, lan arkéolog saka Walanda nindakaké èkspédisi menyang pulau Sumatra, utamané ing wilayah Sumatera Selatan lan Jambi . Èkspédisi kasebut dadi panelitian awal babagan Krajan Sriwijaya adhédhasar panelitian babagan ikonografi patung Sumatra.

Pendhidhikan 
Dhéwéké lulus kanthi gelar sarjana arkéologi saka Universitas Indonesia ing taun 1953.

Karir 
Satyawati Suléiman miwiti karir sadurungé lulus dadi sarjana kanthi kerja ing Dinas Purbakala wiwit taun 1948. Wiwit taun 1958 nganti 1961, dhéwéké dadi wakil Indonesia dadi Atase Budaya ing India . Nalika njabat ing India, dhéwéké éntuk akèh ilmu babagan candhi lan patung kanggo nyumbang ilmu panelitian babagan ikonografi ing Indonesia. Banjur wiwit taun 1961 nganti 1963, dhéwéké isih diangkat dadi Atase Budaya ing Inggris . 

Sawise dadi Atase Budaya, Satyawati Suléiman bali menyang Indonesia lan dadi kepala bidang Arkéologi Klasik wiwit taun 1963 nganti 1973 ing Lembaga Purbakala dan Peninggalan Nasional (LPPN). Ing taun 1973, dhéwéké ngganténi Soekmono dadi kepala LPPN sadurungé. Ing taun sing padha, uga tugas ing Proyek Pamulihan Candi Borobudur. Nalika Satyawati Suleiman njabat dadi kepala LPPN nganti pungkasan taun 1977, lembaga kasebut ganti jeneng dadi Pusat Penelitian Purbakala dan Peninggalan Nasional. 

Sawise dadi kepala LPPN, Satyawati Suleiman isih kerja dadi Ahli Riset Utama ing Pusat Penelitian Purbakala dan Peninggalan Nasional nganti taun 1985, uga dadi Governing Board ing SEAMEO Project on Archaeology and Fine-Arts (SPAFA).

Kahuripan pribadi 
Miturut O. W. Wolters ing tulisané kanthi irah-irahan "Ing memoriam: Satyawati Suléiman, 1920-1988", sadurungé seda, Satyawati Suléiman naté crita karo kanca-kancané yén nalika pènsiun bakal ngisi kalodhangan kanthi ngurus kolam iwak ing omahé. Nanging, kanca-kancané ujar manawa nindakaké iku bakal nggawé dhéwéké bosen. Nganti taun 1985, Satyawati Suléiman diwenéhi hak kanggo njaga jabatané ing Pusat Penelitian Purbakala dan Peninggalan Nasional. Hak iki digunakaké kanggo nulis lan ngewangi para sarjana muda mbenakaké artikel sing diterbitaké.

Karya 

 The Ancient History of Indonesia
 Ancient Indonesian Art of The Central and Eastern Javanese Periods, (1971)
 Concise Ancient History of Indonesia, (1974)
 The Archaeology and History of West Sumatra, (1977)
 Monuments of Ancient Indonesia, (1981)
 A Few Observations of The Use of Ceramics in Indonesia, (1984)
 Sculptures of Ancient Sumatra, (1999)

Rujukan

Pranala Njaba 

 www.indoarchaeology.com/ Sawetara Tokoh Dhasar Dhasar Arkeologi Indonesia 
 www.jstor.org Ing memoriam: Satyawati Suleiman, 1920-1988
Arkeolog Indonésia
Arkéologi
Sejarawan Indonesia