Bhagawadgita (Sanskerta: भगवद् गीता; Bhagavad-gītā) iku péranganing Mahabharata kang misuwur, sajeroning wangun dialog kang tinulis mawa wangun geguritan. Sajeroning dialog iki, Kresna, kapribadèn Sang Hyang Tunggal minangka pamicara utama kang ngandaraké ajaran-ajaran filsafat vedanta, déné Arjuna, siswa langsung Sri Kresna kang dadi pangrungu. Sacara barès, makna Bhagavad-gita yaiku "Nyanyian Sri Bhagawan (Bhaga = kahébatan sampurna, van = duwé, Bhagavan = Sing duwé kahébatan sampurna; katampanan sampurna, kasugihan kang tanpa winates, kamasyuran kang abadi,kakuwatan kang ora winates, kacerdhasan kang tanpa wates, lan kaanan ora kaiket kang sampurna, kang diduwèni sisan kanthi bebarengan).