Ing mangsa rendeng, wong tani pada njamboet gawé sesawah, lan tegal moeng ing sawetara; kang ditandoer ing tegal, djarak oetawa katjang. Mari sesawah, bandjoer anggarap tegal; kang ditandoer ora kena di-tamtokaké, ija sa-seneng-ing wong dewedéwé, kaja-ta: nandoer djarak, tembako, oetawa kapas. Sawoese (= sawisé) mengkono, wis panen belik; bandjoer ana kang njamboet gawé tegal teboe, ana kang nandoer sawarnané tetandoeran kang géndjah baé, kaja-ta: torn, timoen, krai, kadelé semangka, djagoeng, lombok, tèrong, sapanoenggalané. Bakdaué ikoe maoe (= na afloop daarvan) wis oedan, ija ikoe kawit laboeh; bandjoer ana kang meloekoe sawah, digawé tegal. Déné kang di-tandoer: katjang, djagoeng', ija samoebarang (= alles) kang di-tandoer kang ora londot. Serta ana kang tegal ing alas, ija: djagoeng, gaga, lombok, tèrong, goedé, sapanoenggalané. Anoeli rendeng wongé pada iniwiti sesawah manèh. (C. Poensen, Ontjbi-ontjbi II.)/
