Énérgi panas bumi minangka énérgi termal sing digawé lan disimpen ing Bumi. Énérgi termal minangka énérgi sing nemtokaké suhu materi. Énérgi panas bumi ing kulit bumi diwiwiti saka pembentukan planet asli lan kerak bahan radioaktif (sing saiki durung yakin  nanging bisa uga kira-kira padha karo  proporsi). Geothermal kata sifat asale saka basa Yunani  (  ), tegese Bumi, lan  (  ), tegesé panas.

Panas internal bumi minangka énérgi termal sing diasilaké saka kerak radioaktif lan hawa panas terus saka pembentukan Bumi. Suhu ing watesan inti-mantel bisa uga luwih saka 4000 °C (7200 °F). Suhu lan tekanan sing dhuwur ing njero bumi nyebabaké sawetara watu lebur lan mantel padhet kanthi plastis, saengga bisa nyebabaké perangan mantel sing munggah amarga katon luwih entheng tinimbang watu ing saubengé. Watu lan banyu digawé panas ana ing kerak, kadang nganti 370 °C (700 °F). Kanthi banyu saka sumber banyu panas, énérgi panas bumi digunakaké kanggo adus wiwit jaman Paleolitikum lan kanggo pemanas ruangan wiwit jaman Romawi kuno, nanging saiki wis misuwur amarga generasi listrik. Ing saindenging jagad, 13.900 megawatt (MW) tenaga panas bumi kasedhiya ing taun 2019. Tambahan 28 gigawatt kapasitas panas panas bumi langsung dipasang kanggo pemanasan ing wilayah, pemanas ruangan, spa, proses industri, desalinasi lan aplikasi pertanian ing taun 2010.

Sumber daya 
Énérgi termal internal Bumi mili menyang permukaan kanthi konduksi kanthi laju 44,2 terawatt (TW), lan diisi manèh karo kerak radioaktif mineral kanthi tingkat 30 TW. Tingkat listrik iki luwih saka konsumsi énérgi manungsa saiki saka rong sumber utama, nanging umumé aliran énérgi kasebut ora bisa dipulihaké manèh. Saliyané aliran panas internal, lapisan ndhuwur permukaan nganti ambané  digawé panas dening énérgi srengenge nalika musim panas, lan ngetokaké énérgi kasebut lan adhem nalika musim salju.

Pompa panas panas bumi bisa ngekstrak panas sing cukup saka lemah cethek ing endi wae ing jagad iki kanggo ngasilaké panas ing omah, nanging aplikasi industri mbutuhaké sumber daya sing luwih jero. Efisiensi termal lan untung generasi listrik utamané sensitif karo suhu. Aplikasi sing paling nuntut entuk mupangat sing paling gedhe saka fluks panas alami sing dhuwur, saenané nggunakaké musim semi . Pilihan paling apik sabanjure yaiku ngebor sumur menyang akuifer sing panas. Yen ora ana akuifer sing cukup, bisa uga ana tiron gawean kanthi nyuntikaké banyu menyang hidrolik. Cara terakhir iki diarani énérgi panas bumi panas garing ing Eropa, utawa sistem panas bumi sing luwih apik ing Amerika Utara. Potensi sing luwih gedhe bisa uga kasedhiya saka pendekatan iki tinimbang nggunakaké nutupan akuifer alami alami.

Prakiraan potensial kanggo ngasilaké listrik saka énérgi panas bumi beda-beda kaping enem, saka 0.035 nganti 2 TW gumantung saka ukuran investasi. Prakiraan sumber daya panas bumi paling dhuwur nganggep sumur panas bumi sing luwih apik nganti 10 kilometer, kamangka sumur panas bumi saiki luwih saka 3 kilometer jero. Sumur jerone saiki wis umum ana ing industri minyak bumi. Sumur riset paling jero ing jagad iki, lubang Kola sing jero yaiku 12 kilometer jeroné. Lembaga Teknik Myanmar wis ngidentifikasi paling ora 39 lokasi (ing Myanmar) sing bisa ngasilaké tenaga panas bumi lan sawetara wadhuk hidroterma iki cedhak karo Yangon sing minangka sumber daya sing kurang bisa digunakaké.

Paripustaka 

Energi
Bumi