Wangsa Zhou (Hanzi: 周朝, hanyu pinyin: Zhou Chao) (1066 SM - 221 SM) ya iku wangsa pungkasan sadurungé Cina resmi nyawiji déning Wangsa Qin. Wangsa Zhou ya iku wangsa kang paling suwé dibandhingaké karo wangsa-wangsa liyané ana ing sajarah Cina, lan wiwit kawanuhaké nganggo wesi ana ing Cina.

Sajarah 
Kaya ana ing tradhisi féodhal Cina, para panguwasa Zhou nggantèkaké Wangsa Shang (Yin) lan mènèhi aturan kang isiné netapaké dadi mandhat langit, ya iku para panguwasa mènèhi préntah ana ing mandhat saka langit. Yèn mandhat iku dicabut, rakyat duwé hak kanggo nggulingaké panguwasa. Préntah langit ditetapaké déning asumsi saka nènèk moyang Zhou, Tian-Huang-Shangdi, kang ana ing sandhuwuré nènèk moyang Shang, Shangdi. Dhoktrin iki njlèntrèhaké lan mbeneraké kalahé Wangsa Xia lan Shang.

Wangsa Zhou diyasa déning kulawarga Ji (姬) kang kutha krajané ana ing Hao (鎬, saiki saubengé Xi'an), kang nerusaké corak budaya lan basa saka wangsa sadurungé, èkspansi Zhou wiwitané ana kanthi cara penelukan. Kanthi alon wangsa Zhou saya ngambani kabudayan Shang nganti tekan wewengkon Lor Kali Panjang. Wiwitané kulawarga Ji ngendhalèkaké nagara Zhou kanthi kapusat. Ana ing taun 771 SM, sawisé Raja You (周幽王) nggantèni ratuné saka Selir Baosi, kutha krajan diserang déning kakuwatan gabungan saka ratu, pangéran Shen kang dadi sekuthu karo suku-suku asing.

Cathetan sikil 

Zhou
Cina