Cèt banyu iku cara nglukis nganggo cèt kang digawé saka pigmèn kang dienepaké ing larudan kang akèh kandhutan banyuné. Cèt banyu uga kanggo ngarani médhia lan karya kang digawé saka bahan iku.

Bahan kang lumrah digunakaké nglukis iku kertas. Liyané kang uga bisa digunakaké ya iku lontar, dluwang, plastik, vélum, kulit, kain, kayu lan kanvas. Kertas cèt banyu kerep digawé wutuh utawa sapérangan saka katun, kang mènèhi tèktur apik lan minimalaké dhistorsi nalika teles. Lukisan kang lumrahé sumrawang lan gumilar amarga pigmèn minangka kaanan alami kang nyamaraké warnaning pigmèn. Lukisan uga bisa digawé burem yèn diwènèhi warna putih cina (zinc oxide).

Ing Asia Wétan, lukisan cèt banyu kang nganggo mangsi aran lukisan gulung. Ing Cina, Koréyah, lan Jepang, lukisan iku dadi médhia umum, kerep mung sawarna ireng utawa soklat. India, Éthiopia, lan nagara-nagara liyané uga duwé kalumrahan nganggo cèt banyu kang dawa. Lukisan tangan nganggo cèt banyu asalé saka Cina dharatan.

Rujukan 
 Andrew Wilton & Anne Lyles. Ing Umur Gedhe saka British Watercolours (1750-1880). Prestel, 1993. 
 Anne Lyles & Robin Hamlyn. British watercolours saka Oppé Koleksi. Tate Gallery Publishing, 1997. 
 Christopher Finch. Amérika Lukisan. Abbeville Penet, 1991. ASIN B000IBDWGK
 Christopher Finch.-Abad Xix Lukisan. Abbeville Penet, 1991. 
 Christopher Finch. Abad Rong Puloh-Lukisan. Abbeville Penet, 1988. 
 Eric Shanes. Turner: Gedhe Watercolours. Royal Academy of Arts, 2001. 
 Martin Hardie. Banyu-Werna Lukisan ing Britain (3 volume: I. Abad kaping Wolulas; II. Romantis Wektu; III. Ing Victorian Wektu.). Batsford, 1966-1968. 
 Michael Clarke. Ing Menginake Prospek: A Sajarah Sosial inggris Watercolours. British Museum Publikasi, 1981. ASIN B000UCV0XO
 Moore, Sean. Pokok Kamus Visual. Dorling Kindersley, 1994.

Pranala jaba 
 American Watercolor Society 
 National Watercolor Society (USA)
 Belgian Watercolour Institute
 
 http://watercolor.net/history-overview/ 
 http://www.newworldencyclopedia.org/entry/Watercolor_painting

Lukisan