Kalêrêsan ing dalu punika Ilya botên sagêd tilêm babarpisan, awit manahipun tansah katingalên dhatêng sang putri ingkang endah ing warni wau. Ing wusana Ilya lajêng mênyat saking papan patilêmanipun sarta lajêng tansah lumampah wongsal-wangsul wontên ing salêbêtipun kamar ngriku kadosdene sato galak wontên ing salêbêtipun krangkèng.
