Kaisar Jiajing (Hanzi: 嘉靖, 1507-1567) ya iku kaisar ka-11 saka Dinasti Ming kang nguwasani Dinasti Ming saka tauan 1521 nganti tekan taun 1567. Kaisar Jianjing lair karo jeneng Zhu Houcong (朱厚熜). Dhèwèké ya iku anak pisanan saka Zhu Youyuan lan sepupu saka kaisar sadurungé, Zhengde. Dhèwèké dadi kaisar sawisé Zhengde mangkat tanpa ninggal katurunan.

Papréntahan 
Sawisé munggah tahta, taun-taun pisanan kalakon kanthi apik. Dhèwèké mbatalake kebijakan-kebijakan kang ngrugike saka rezim Zhengde lan nyingkirake pejabat lan kasim-kasim korup ana ing papréntahan. Jiang Bin, pejabat militèr kang jahat uga dieksekusi saka prentahe. Saliyané iku dhèwèké uga mènèhi prentah kanggo motong pajeg kanggo kang kena mala, lan wong wadon kang diwènèhake kanggo bebungah dibalekake manèh.
Ora let suwé sawisé munggah tahta, Jiajing mutusaké kanggo mènèhi gelar huangkao marang bapake, ssawijining gelar kang diwènèhake bapake ya iku gelar kaisar. Dudutane iku diprotes déning mantri-mentrine kang nganggep iku mau ora padha karo tradisi amarga bapake Jiajing dudu kaisar kang ora pas yèn diwènèhi gelar kaisar iku. Ora nuruti nasihat mau iku, Jiajing malah nglebokaké lan ngukum mati para mantri kang protes marang keputusane iku. Perkara iku ndadèkaké akèh para pejabat kang mundur kang nyebabake akèh para pejabat kang padha korup lumebu ana ing papréntahan. Jiajing iku sawijining wong kang percaya marang takhayul lan duwé obsesi kanggo golèk rahasia.

Pranala njaba 
Cheng Qinhua, Tales of the Forbidden City, Bejing: Foreign Languages Press, 1997.

Cathetan suku 

Lair 1507
Pati 1567
Jiajing