“Maha Suci Allah kang wus ke­pareng nglakokake kawulaNe Mu­hammad, ing sawengi nutug, saka Masjidil Haram menyang Masjidil Aqsha, Baitul Muqaddas kang ing sa­kiwa tengene Ingsun paringi ber­kah, Ingsun kanggo nuduhake ma­rang dheweke, sawenehing tandha yektinIngsun. Sanyata Panjeneng­ane Allah iku kang Maha Miyarsa sar­ta Maha Priksa.” (Q.S.Isra (17):1). Dene mi’raj iku mujudake tindake (per­jalanan) Njeng Nabi saka Masjidil Aqsha menyang Sidratul Muntaha, yaiku papan nalikane Njeng Nabi nampa perintah ibadah shalat limang wektu. Nanging ana ing fenomena (peristiwa) Isra’ lan Mi’raj, kekuwasaan tumama marang Rasulul­lah, yaiku panjenengane nindakke isra’ lan mi’raj, saka Masjidil Haram menyang Masjidil Aqsha, terus menyang Sidratul Muntaha, iku mung ing dalem wektu sa­wengi. Lha sing dialami dening Rasulul­lah nalika isra’ lan mi’raj, diaturake ing ngiosor iki.
