“Mangkata Sum, idhep-idhep kanggo ganti hawa lan tambah seserepan,” cluluke Karno kaya wong menehi idin, “mengko bali jam pira, dakpethuk?”
“Jam setengah sanga, aku dipethuk tenan ya, Kang!”
Mak plong rasane atine Suminem entuk idin lunga saka sisihane. Saparipolahe Suminem sing perlu mesthi dikandhakake bojone, ora ana tumindak kang kanggo wadi. Mula jejodhoan iku yen linambaran katresnan lan padha ngertine jan penak tenan, Suminem rumangsa beja entuk bojo Karno.
Pas tabuh pitu sing diundang wis padha teka. Sing kumpul ana wong wolulas. Guru Es Dhe ana loro minangka tutor, sing tau melu Pe BeHa ana telu, dene liyane lulusan Es Dhe, Es Em Pe, lan Es Em A, Bu Er We sing miwiti pangandikan, banjur ana wejangan saka petugas pendhidhikan masarakat kecamatan. Sing padha rawuh diwenehi buku- buku seri A-23, A-24, A-30, lan A-31, Bengi iku sing disinau buku seri A-30, Air Minum dan Air Bersih. Buku banjur diwaca gentenan lan pitakone diwangsuli. Bereng jam wolu seprapat pasinaon dilereni, diterusake nyanyi bebarengan lagu Telaga Biru kaya kang ana ing bagian mburi buku A-30 mau.
Wiwitane kumpulan sinau bareng iku pancen nyenengake jalaran apa sing dirembug kuwi racake dingerteni para warga. Bubar kuwi banjur nyanyi bareng kanthi maca sing ana buku wulangan. Ana dina kang mligi kanggo ngrembug ngrembakakake dhuwit saka Dhikmas, Nanging suwe- suwe ya ana wae sandhungane.
Kaya dene kancane kumpulan Suminem sing wis duwe anak loro, bojone lunga bara neng Jakarta, kena godha karo wong sing uga duwe anak bojo. Bengi sepi, lampu pelik-pelik saka emper-emper omah, lan swara angkup nangka sing ajeg iku marakake dadi setan kang nggodha wong kurang jejeg imane. Mula ora aneh yen njur ana kedadeyan kang gawe geger desa,
“Kowe mengko gek njur melu ngono kuwi Sum? Apike ora usah melu kumpulan kejar paket A wae!” Karna nyaruwe sing wadon sabubare