Tembung ing pawayangan iku sawatara tembung Basa Jawa sing kerep dianggo (istilah) sajeroning donya pawayangan lan utawa ing donya padhalangan. Tembung-tembung mau antarané:

 Ada-ada: kidungané dhalang arep nyritakake wayang. 
 Antawacana: lagu cengkoké swara siji-sijiné wayang. 
 Bala tengen: bangsa prajurit kang disandhing ing kelir sisih tengen. 
 Bala kiwa: bangsa prajurit kang disandhing ing kelir sisih kiwa. 
 Bléncong:diyan kanggo madhangi wayang. 
 Bodholan: padha mangkate wadyabala. 
 Cempala: kayu penthol kanggo ngepraki wayang. 
 Gara-gara: wetuné Semar, Gareng, Petruk. 
 Jejer: lagi madeg padha rembugan. 
 Kecrèk, kepyak: prabot(wesi) sing ngetokaké swara crek-crek. 
 Kelir: lawon putih kanggo nampani wayanganing wayang. 
 Perang brubuh: perang amuk-amukan akèh pepati. 
 Perang gagal: perang wadyabala durung ana pepati. 
 Perang kembang: perangé buta karo satriya. 
 Sabetan: patrapé dhalang nglakokaké wayang. 
 Sulukan: ada-ada. 
 Talu: uyon-uyon ngarepake wiwit jejer.

Uga delengen
 Basa Jawa Pepak

Tembung
Wayang