Garèng : Mêngko sik, Truk, aku arêp takon dhisik. Sing kok karêpake têmbung: congkog kuwi mau, apa cara Bêgêlèn apa cara Surakarta. Nèk cara Bêgêlèn, congkog kuwi padhane: kamituwa. Nèk cara pyayine mono: patih, nanging patihing mas lurah. Ing sarèhning siji-sijining desa kuwi wis ana kamituwane dhewe-dhewe, dadi mêsthine iya dudu kuwi sing kok karêpake. Saiki yèn karêpmu nganggo têmbung congkog mau cara Sala, kathik kok kandhakake tumêkane saiki isih têtêp, iki cara Landane: bêlèdhêging, yaiku: gawe isin, ngina, ngasorake, nyênyêrikake, lan êmbuh apa manèh. Awit saiki jaman modhèrên, wong wis ora butuh nyang congkog, wis bisa têmon dhewe, malah yèn prêlu, wong tuwa kêna diêpringake, sabab jarene, sing arêp laki rabi kuwi dudu wong tuwa, nanging... aku dhewe.
