Pupuh (basa Sunda: Pepeuh) ya iku bentuk puisi tradhisional Jawa kang cacah wanda lan rimané tartamtu ing saben lariké. Ana 17 jinis pupuh, lan saben pupuhé duwèni sipat mirunggan lan kanggo tema carita kang béda-béda.

Jinising Pupuh 
 Asmarandana, kanthi téma tresna asih pawongan marang sisihane, kanca, utawa kulawarga.
 Balakbak, kanthi téma lawak, banyolan padinan.
 Dhandhanggula, kanthi téma ketentreman.
 Durma, kanthi téma muntab, anggak, greget.
 Gambuh, kanthi téma sedhih, susah, kelaran.
 Girisa, kanthi téma khayalan pawongan.
 Jurudemung, kanthi téma bingung, masalah panguripan.
 Kinanthi, kanthi téma ngentèniné pawongan.
 Megatruh, kanthi téma gela.
 Maskumambang, kanthi téma sedhih, prihatin.
 Mijil, kanthi téma kasedhihan kang nuwuhaké pangarep-arep.
 Pangkur, kanthi téma pangrasa sadurungé ngayahi jejibahan abot.
 Pocung, kanthi téma muntab karo awake dhéwé.
 Sinom, kanthi téma bungah.
 Wirangrong, kanthi téma rasa wirang ngenani tumindake dhéwé.

Saliyané iku, ana uga pupuh sing ana ing budhaya liya, kaya ta pupuh-pupuh Sundha iki:
  Lambang, kanthi téma banyolan kanthi aspèk renungan.
 Ladrang, kanthi téma pasemon.

Lumrahé pupuh ditembangaké lan diiringi Kecapi lan Suling sarta piranti musik liyané.

Pranala njaba 
 17 Pupuh  dari Sundanet.com
 Contoh Pupuh 

Sastra Sunda
Literasi Sunda

su:Pupuh