kuna. Barêng kasusastran Jawa kombul manèh, wong-wong wis kêbanjur ora pati ngrêti marang surasaning layang-layang kuna, têmahan carita-carita wayang l.s. kêpêksa akèh owahe, mangka owah-owahan mono ora mêsthi yèn dadi lan apike.
