Mosala Parwa iku  pérangan nomer 16 (nembelas) ing kitab Mahabharata. Ing kéné kacaritaake musnane para Wresni lan Yadu, utawa wong-wong ing krajan Mandura (Madura)-Dwarawati.

Nalika iku Bathara Narada lan sawatara resi lunga menyang Dwarawati. Ing kéné wong-wong iki nylamur laku dadi pandhita. Samba lan wong-wong Dwarawati nggoda. Samba didandani kaya déné wanita kang lagi ngandhut (meteng). Pandhita mau ditakoni ‘’bayi’’ kang ana ing weteng iku lanang apa wadon. Pandhita mau nesu amarga ngerti yèn sejatine wong mau Samba kang lanang. Pandhita iku supata yèn mengkone Samba bakal nglairke tenan gada (mosala) wesi  sing bakal matèni trah Yadu.

Pocapan iku dadi kasunyatan. Sawisé lair gada iku, banjur dilebur dadi lebu (serbuk) lan diguwang menyang sagara. Baladewa lan Kresna banjur nglarang wong-wong padha mabuk-mabukan.

Sawijine dina, Bathara Kala teka. Iku dadi pratandha yèn bakal ana bebaya. Wong-wong sanagara banjur gawé upacara ing pinggir sagara. Nalika upacara iki wong-wong ngombé arak lan mabuk. Wong-wong padha padudon lan adu tandhing. Pisanane Satyaki ngece Kretamarma kang lumayu saka paprangan Bharatayuddha.  Kretamarma mati dipateni déning Satyaki nganggo kayu glagah sing thukul ing cedhak kono. Wit-wit glagah iku sejatine saka gada (mosala) sing dibuang ing sagara. Glagah mau banjur dadi wesi sing kuwat. Wong-wong banjur padha tandhing nganggo glagah-glagah mau lan mati kabèh.

Kresna lan Baladewa sedhih. Ing carita iki iku mau patine Baladewa lan Kresna. Baladewa mati nalika tapa lan saka tutuke (cangkeme) metu naga. Kresna mati nalika tapa kanthi lungguh ing godhong wit ing ngalas. Ana wong sing lagi mbedhag (mbeburu) lan panahe ngenani Kresna.

Sumber 
Kapustakan Djawi déning Poerbatjaraka, (1952)

Sastra Jawa Kuna
Wiracarita