Surat Ar Ruum (basa Arab: الرّوم) iku surat kaping 30 Al-Qur’an. Tegesé "Romawi". Surat iki dumadi saka 60 ayat lan éwoning surat-surat Makkiyah. Surat iki diudhunake sawisé surat Al Insyiqaq. Dijenengake Ar-Rum kang tegesé Bangsa Romawi (Bizantium), amarga ing wiwitan surat iki, ya iku ayat 2, 3 lan 4 (-) ana ramalan Al-Qur'an ngenani kakalahan lan banjur kamenangan bangsa Romawi marang bangsa Pèrsi.

Pokok-pokok isi 
 Kaimanan: Bukti-bukti kerasulan Muhammad  kanthi maringi katrangan gaib kaya ramalan menangé manèh bangsa Romawi marang krajan Pèrsi; bukti-bukti angka Esaan Allah kang ana ing alam minangka makluk-É lan kadadéan-kadadéan ing alam; bukti-bukti bener anané dina bangkit; conto-conto lan sanépa kang njelasaké yèn berhala-berhala lan sembahan-sembahan iku ora bisa nulung lan mènèhi manfaat marang penyembah-penyembahé. 
 Hukum-ukum: Kewajiban nyembah Allah lan ngakoni angka EsaanNé amarga bab iku sarujuk karo fitrah manungsa; kuwajiban dakwah; kuwajiban mènèhi nafkah (sedhekah) marang kaum kerabat, fakir miskin, musafir lan sapanunggalané; larangan mèlu wong musyrik; ukum riba. 
 Kisah-kisah: Warta mgenani bangsa Romawi minangka sawijining umat kang nganut agama sanadyan dikalahaké wiwitané déning krajan Pèrsi kang nyembah geni wekasané bisa menang manèh. 
 Liya-liya: Manungsa lumrahé asipat gembira lan bangga yèn olèh nikmat lan putus asa yèn nampa musibah, kajaba wong- wong kang iman; kuwajiban rasul mung dhakwah; kadadéan-kadadéan kang dialami déning umat-umat kang luwih dhisik patut dadi i'tibar lan wulangan tumrap ummat kang sabanjuré.

Rujukan 

Mukaddimah pertalan Al Qur'an versi Departemen Agama RI

Surat Al Qur’an