Kerut, uga dikenal minangka rhytide, yaiku lipatan, jembatan utawa lipatan ing permukaan sing alus, kayata ing kulit utawa kain. Kerutan kulit biasane katon minangka asil saka proses penuaan kayata glikasi,  posisi turu sing biasane,  ngilangi massa awak, kerusakan srengenge , utawa sementara, minangka asil saka perendaman sing suwe ing banyu . Kulit kisut ing kulit dipromosekake kanthi ekspresi rai sing biyasa, tuwa, rusak srengenge, ngrokok, hidrasi sing kurang, lan macem-macem faktor liyane.  Ing manungsa, bisa uga dicegah nganti sawetara derajat kanthi ngindhari paparan surya sing gedhe banget lan liwat panganan (khususe nggunakake karotenoid, tokofenol lan flavonoid, vitamin (A, C, D lan E), asam lemak omega-3-esensial, protein lan laktobacilli tartamtu. 

Pangembangan kisut rai minangka jinis fibrosis ing kulit. Teori penuaan sing salah nyimpulake nuduhake yen kerut tuwuh amarga ora apik saka perbaikan serat elastis lan serat kolagen sing cilaka.    Ekstensi lan kompresi kulit sing bola-bali nyebabake ciloko serat ekstraselular ing derma. Sajrone proses ndandani, sawetara serat elastis lan serat kolagen sing rusak ora diregepake lan dipulihake nanging diganti karo serat sing diowahi. Nalika serat elastis rusak ing negara sing dawa, bisa diganti serat kolagen "dawa". Akumulasi serat kolagen "dawa" nggawe bagean saka kulit luwih longgar lan kaku, lan akibate, lipatan kulit gedhe katon. Nalika kolagen "dawa" rusak ing negara sing dikompres, bisa diganti serat kolagen "cendhak". Serat kolagen sing "luwih cendhek" bakal matesi ekstensi serat "luwih dawa", lan nggawe serat "dawa" ing negara lempitan kanthi permanen. Lipatan cilik, yaiku kerut permanen, banjur katon.

Referensi 

Kulit