Kados punapa badhe lêganing panggalihipun sang putri, saupami sagêda ngaturakên dhatêng ingkang raka, sadaya wêwados ingkang dipun alami kala dalunipun, makatên ugi saupami sagêd ngaturakên gênging sungkawanipun jalaran saking wêwados wau. Nanging sang putri rumaos ajrih badhe angakêni punapa ingkang sampun katindakakên ing dalu wau. Kuwatosipun, bilih Sêr Blakêne botên mangrêtos utawi kuwatos, bilih namung badhe mêwahi dukanipun ingkang raka kemawon. Sarêng sang putri kèndêl anggènipun angandika, Sêr Pèrsi lajêng ngunjal uswa sarta angandika sajak botên rêna makatên :
