Panganan beku ngreksa saka wektu disiyapake nganti dipangan. Wiwit jaman biyen, petani, nelayan, lan trapper ngreksa pari-parian lan ngasilake ing bangunan sing ora digawe panas nalika musim salju.  Panganan beku nyebabake proses dekomposisi kanthi nggawe kelembapan residual dadi es, nyandhet tuwuhing spesies bakteri. Ing industri komoditas panganan, ana rong proses: mekanik lan cryogenik (utawa pembekuan flash ). Kinetika beku penting kanggo njaga kualitas lan tekstur panganan. Pembekuan luwih cepet ngasilake kristal es sing luwih cilik lan njaga struktur seluler. Pembekuan cryogenik minangka teknologi pembekuan paling cepet sing kasedhiya amarga suhu nitrogen cair sing kurang sithik  . 

Nglindhungi panganan ing pawon domestik sajrone modern bisa digunakake kanthi nggunakake beku rumah tangga. Saran sing ditampa kanggo wong liya yaiku beku panganan nalika tuku. Inisiatif dening klompok supermarket ing taun 2012 (didhukung dening Program Aksi Limbah & Sumber Daya Inggris ) nyengkuyung beku panganan "secepat mungkin nganti" panggunaan miturut "tanggal produk. Badan Standar Pangan dilaporake nyengkuyung pangowahan kasebut, yen panganan wis disimpen kanthi bener nganti saiki

.

Pengawet 
Produk beku ora mbutuhake bahan pengawet tambahan amarga mikroorganisme ora tuwuh yen suhu panganan ing sangisore , sing cukup kanggo nyegah rusak pangan. Pelestarian panganan jangka panjang bisa uga disimpen ing suhu sing luwih sithik. Carboxymethylcellulose (CMC), penstabil sing ora duwe rasa lan ora ana ambu, biasane ditambahake ing panganan beku amarga ora bisa nyuda kualitas produk. 

Pembekuan panganan alami (nggunakake frosts mangsa) wis digunakake dening populasi ing iklim sing adhem nganti pirang-pirang atus taun kepungkur.

Cathetan