Vagina lan vulva (bageyan njaba pawadonan) digambarake ing seni wiwit jaman biyen nganti jaman seni kontemporer ing abad kaping 21. Wangun seni visual sing nuduhake kelamin wanita kalebu rong dimensi (kayata lukisan) lan telung dimensi (kayata, patung). Sajrone 35.000 taun kepungkur, masarakat ngukir patung Venus sing nambah weteng, bokong, dodo, pupu, utawa vulva.

Ing taun 1866, Gustave Courbet nglukis gambar wanita wuda sing nggambarake alat kelamin wanita, kanthi irah-irahan "Asal-Usul Jagad". Ing abad kaping 20 lan 21, seniman kayata Niki de Saint Phalle, Jean Tinguely, Megumi Igarashi lan Anish Kapoor nggawe karya seni sing nggambarake tempek utawa vulva. Kadhangkala iki kanthi eksplisit minangka karya seni feminis: Judy Chicago nyipta Pesta Nedha bengi kanggo ngrayakake 39 wanita sejarah lan mitos, sing umume ora ngerti. Artis liyane nolak manawa karya kasebut nuduhake alat kelamin wanita, sanajan para kritikus nganggep dheweke kaya ngono; lukisan kembang Georgia O'Keeffe minangka conto sing penting.

Maneka warna persepsi vagina wis ana sajrone sejarah, kalebu kapercayan minangka pusat gegayuhan seksual, kiasan kanggo urip nalika lair, asor saka zakar, visual sing ora katon, kanthi alami ora enak, utawa ora sopan.

Rujukan