Aku ngrasa ana sing aneh sabubare kedadeyan nyalawadi ing Tol Jagorawi kala wingi. Sedina sabubare kedadeyan iku, omahku dileboni ula kang ngosar ngoser ana jedhing. Bejane kok bojoku ora ngerti amarga aku ora kepingin dheweke kepikiran ala terus. Ana ing kantor aku ya dadi apes terus. Kerjaku kaya-kaya ora bisa bener ning ngarepane bosku. Asring didukani bosku amarga telat mangkat kerja merga kena macet ning dalan, sinaosa mangkatku ya luwih gasik saka biasane. “Wah... pancen yen lagi kena sial ora bisa dialangi,” nggremengku ngomong dhewe.
