Sulalatul Salatin (kanthi barès ateges "Pura Para Raja") utawa Sajarah Melayu wujud sawijining karya  sajarah ngenani kabangkitan, kagemilangan lan tibané jaman papréntahan Melayu sing ditulis déning sapérangan wong pengarang Melayu. Nalika Peringgi Portugis nelukaké Melaka, salinan Sajarah Melayu wis digawa menyang Goa/Gowa.

Ana sakurang-kurangé 29 vèrsi nanging vèrsi sing paling misuwur ya iku vèrsi Shellabear. Miturut naskah Shellabear, Sing Dipertuan Raja ing Hilir Sultan Abdullah Mu'ayat Syah ibni'l Sultan Abdul Jalil Syah wis ngutus Seri Nara Wangsa Tun Bambang kanggo mréntahaké Bendhahara Paduka Raja Tun Muhammad Mahmud (Tun Seri Lanang) nalika dina Kemis, 12 Rabiul Awal 1021 bebarengan 13 Mèi 1612 supaya nyunting salinan Sajarah Melayu sing digawa déning Wong Sugih Sogoh saka Goa/Gowa.

Nalika iku Sultan Johor Lama, Sultan Alauddin Riayat Syah ibni Sultan Abdul Jalil Syah wis dikunjara ing Pura Raja Acèh, Sultan Iskandar Muda.

Sajarah Melayu (Sulalatul Salatin) duwé gaya panulisan kaya babad, ing kana-kéné ana panggambaran hiperbolik kanggo nggedhèkaké raja lan kulawargané. Sanajan mangkono, naskah iki dianggep wigati amarga nggambaraké adat-istiadhat karajan, silsilah raja lan sajarah karajan Melayu lan olèh ditélakaké mèmper konsèp Sajarah Sahih (Veritable History) Cina, sing nyathet sajarah Wangsa sadurungé lan disimpen ing arsip nagara mau.

Cathetan

Pranala njaba 
 Sulalatul Salatin 

Sajarah Malaysia
Sastra Melayu