iku silabik Jepang, salah sawijining komponèn saka Cara Tulis Jepang, saliyané iku ana katakana, kanji, lan rōmaji (Aksara Latin). Aksara iki nganggo sistem tulisan fonetik. Tembung hiragana kanthi barès berarti kana "biyasa" utawa "prasaja" (béda karo kanji).

Hiragana lan katakana kalebu sistem kana. Kanthi siji utawa loro pengecualian, saben-saben swara ing basa Jepang (saben-saben mora) diwakili déning siji karakter ing saben sistem. Tuladhané, "a" (hiragana あ); yen dimeloni konsonan, dhapuré dadi "ka" (か); utawa "n" (ん), huruf sengau, kaya m, n, utawa ng () ing Basa Jawa, utawa vokal sengau ing Basa Prancis. Amarga kuwi, sistem kana dijenengi silabik, dudu alpabet.

Kagunaan Hiragana 
 nulis akhiran tembung (okurigana,送り仮名). Tuladha: okuru (ngirim) ditulis: 送る. Sing kacetak kandhel kuwi okurigana.
 nulis tembung katerangan (adverb), pira-pira tembung lésan (noun) lan tembung sifat (adjektif).
 tetembungan sing ora dingerteni panulisan Kanji-ne utawa sing wis usang.
 nulis bahan wacanan bocah-bocah kaya ta buku teks, animasi lan komik (manga).
 nulis furigana, uga karan rubi, ya iku teks cilik ing dhuwur kanji, sig nengeri piyé cara ngewaca kanjiné mau. Tuladhané:

Huruf-huruf Hiragana 
Ing ngisor iki ana tabèl kang njlentrehakér huruf-huruf hiragana sarta romanisasi Hepburne (huruf ing werna abang wis ra dinggo maneh)

Cara nulis

Rujukan 

 "The Art of Japanese Calligraphy", Yujiro Nakata, , gives details of the development of onode and onnade.

Pranala jaba 

 Practice pronunciation and stroke order of Hiragana 
 Hiragana unicode chart
 Hiragana trace sheets 

Japanese writing system terms
Kana
Scripts encoded in Unicode 1.0

sv:Kana (skriftsystem)#Hiragana