Surah Al-Lahab utawa Al-Masad iku surat angka 111 sajeroning Al-Qur'an. Surat iki dumadi saka 5 ayat lan kalebu surat Makiyyah. Jeneng surat iki dijupuk saka tembung Al Lahab kang ana ing ayat katelu surat iki kang tegesé gejolak geni. Pokok isi surat iki ngenani nasib salah siji paman Rasulullah SAW ya iku Abu Lahab sarta garwané kang diancem siksa neraka.

Tèks
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ
مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ
سَيَصْلَى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

Alih aksara

Jarwanipun    
 Rusak tangané Abu Lahab loro pisan, lan satemené dhèwèké bakal kapitunan.
 Bandhané lan panggawéyané ora bisa murungaké siksaning Allah.
 Ing tembé dhèwèké kacemplung ing neraka kang murub.
 Mangkono uga rabiné (Abu Lahab mau) gawa kayu eri [1608].
 Ing guluné ana kalungé wujud dhadhung kang kukuh.

[1608] Seng gawa kayu eri ing basa Arab punika kiasan kanggo nyebaraké fitnah. Bojoné Abu Lahab ingaran kang gawa kayu eri amarga dèwèké senengané nyebar-nyebarké fitnah kanggo ngèlèk-èlèk Muhammad S.A.W. Lan  kaum Muslim.

Cathetan sikil

Pranala njaba 

 Surah Al-Lahab Surah Al-Lahab ing e-mushaf.com