Dhuh, musthikaning bangsa Kuru, yayi prabu sampun sayogi jumênêng nata binathara, mangrèh sakathahing para ksatriya. Kawuningana yayi prabu, manawi pamanggih kula yayi prabu botên wênang damêl sêsaji Rajasuya, bilih Prabu Jarasandha, ratu kinawasa punika taksih gêsang. Mangka Prabu Jarasandha narendra têtêlukanipun ngantos kathah sangêt, wontên ing salêbêting kithanipun ingkang binètèng santosa dumunung ing parêdèn, kadi singa ingkang andèkèk dirada borokanipun pintên-pintên wontên ing guwanipun. Dhuh, pangrurahing satru, Prabu Jarasandha manêmbah dhatêng dewa agung, dewaning adewa, ingkang anggarwa Dèwi Uma, panêmbahipun wau sarana tapa brata sakalangkung awrat, sarta kapengin sêsaji ingkang mawi pambiyantunipun para ratu jajahanipun. Awit saking punika mila Prabu Jarasandha lajêng darbe pangangkah nêdya nêlukakên para ratu salumahing bantala, dados kasêmbadan anggènipun kêpengin sêsaji wau. Sang prabu tansah lêlana andon yuda, pundi ratu ingkang sampun kasoran prangipun, lajêng kabanda, dipun boyong dhatêng prajanipun, mila wadya saha senapatinipun Prabu Jarasandha tansah matambah-tambah saya kathah. Dhuh, yayi prabu, kula tuwin
