[...pisah] têbih padununganipun, môngka prêlu badhe pêpanggihan, nanging lêlampahanipun kadugi sangêt pakèwêd, punika lajêng migunakakên daranipun, inggih ingkang sampun dipun wulang sadèrèngipun, kapurih ambêkta sêrat, patrapipun sêrat wau kinalungakên ing gulu dara, isi pakabaran utawi sanèsipun ingkang murwat, prêlu kakintunan dhatêng tiyang ingkang dipun tuju, ing ngriku pakantukipun ugi sagêd anglêgakakên manah.
