Surah Al-Fajr (basa Arab:الفجر, "Fajar") iku salah sijiné surat ka-89 sajeroning al-Qur'an. Surat Al-Fajr kagolong surat Makkiyah kang kapengkar déning 30 ayat. Jeneng Surat Al-Fajr kang ngandut arti Fajar dijupuk saka tembung  Al-Fajr kang ana ing ayat kapisanan  Surat Al-Fajr.

Kandutan 
 Allah nyumpah lan mènèhi azab déning wong-wong kang fekir supaya ora bisa ngélak saka azab kang ditampa.
 Kaanan urip kepénak utawa  kaanan bencana bisa dilakoni déning wong fekir, didadèkaké pralambang utawa pertandha uga pangormatan  saka sakebehane coba kang nimpa
 Wong kang ora bisa ngopeni déning bocah yatim utawa ora bisa mènèhi pangan déning wong ora duwé digolongake wong kang dikucilake. 
 Bakal cilaka déning wong-wong kang tumindak mangan bandha utawa warisan kanthi campur aduk lan wong kang tresnani  bandha 
 Sengkala lan cilaka bakal katampa ing  dina kiamat marang wong-wong kang fekir
 Wong kang duwé sipat  muthmainnah (tenang) bisa katuran kamuliaan ing sisih Allah.

Pranala njaba