Jarasandha, ingkang sawêg jinurung, tansah ingaji-aji para ratu ingkang nunggil sabangsa. Para ratu bangsa wau kasoran tandhing kasêktèn, mila lajêng nungkul dhatêng Prabu Jarasandha. Mila sang prabu kanthi sênêning panggalih anggènipun mangrèh para narendra ing praja têngah (Mathura), malah badhe misahakên rêrakêtan kula kalihan yayi prabu. Dhuh, darah Bharata, Prabu Jarasandha punika ratu ingkang luhur piyambak, sarta amargi mangrèh peranganing jagad ingkang têngah, mila pantês sinêbut nata binathara. Yayi prabu, nadyan Prabu Sisupala, ingkang linangkung kasêktènipun, mêksa ngayom dhatêng Prabu Jarasandha, lajêng dipun pangkat dados senapatining paprangan. Dhuh, Pandhuputra, Prabu Wakra, ingkang kinawasa, narendra bangsa Karusa, ingkang agêng pangaribawanipun yèn mangun yuda, inggih nungkul dhatêng Prabu Jarasandha, malah lajêng puruhita. Wontên malih ratu kalih, satunggal luhur ing budi, satunggalipun kasêktènipun linangkung jêjulukipun Prabu Dimbaka, tuwin Prabu Hansa, inggih nungkul dhatêng Prabu Jarasandha. Dene para ratu sanèsipun, ingkang sampun sami nungkul dhatêng Prabu Jarasandha, inggih punika: Prabu Dantawakra, Karusa, Karadha, Megawahana, ratu bandha-bandhu, elok saha sampun unggul lan Sang Puru, tuwin Sang Saraga. Wontên ratu malih ingkang kaprawiranipun angebat-ebati, ngratoni praja kang kilèn, pangwasanipun sampun prasasat Hyang Baruna, jêjuluk Prabu Bhagadatta, mitra sinarawèdi kalihan kang rama Prabu Pandhu ugi nungkul dhatêng Prabu Jarasandha, tur
