Karahayon punika mengku teges saha suraos ingkang jembar sanget tebanipun, ingkang nyakupi bab slamet, rahayu, begja, widodo nir ing sambekala, luput saking bebaya (kacilakan, musibah) utawi kangsangsaran, saking pondhok donya dumugi ing desa akhirat, saha nalikanipun taksih gesang ing donya kacekapan kabetahanipun sandang, papan, tuwin pangan. Manawi panyuwunan tataran angka sepindah karahayon punika sampun kacandhak, sampun dipunsalira ing panjenengan sadaya, lajeng nuwuhaken raos tentrem saha winengku ing raos suka bahagia. Dene raos suka bahagia utawi kabahagiaan punika ing Pangesthi Angka 2 saha Pathining Panembah Kangge Karahayoning Umat dipungantos dados “kamulyan langgeng”. Dados, kabahagiaan punika sami kaliyan kamulyan langgeng. Sinten baya ingkang kagungan utawi ingkang ngasta sagung karahayon punika? Inggih amung Suksma Kawekas piyambak ingkang kagungan utawi ingkang ngasta sagung karahayon. Pratelan bab punika saget kita buktekaken ing pamujinining Panembahing Kawula dhateng Roh Suci kados makaten: “Dhuh Suksma Kawekas, inggih amung Tuan ingkang ngasta sagung karahayon, kawula nyuwun supados Tuwan ayomi, kawula nyuwun supados Tuwan paring panggesangan, ingkang dados kekiyatanipun gesang kawula, saha kawula nyuwun mugi katebihna saking panggodha rencananing para iblis, kawula nyuwun supados kawula Tuwan sucekaken, kados dene kasucian Tuwan” (Sasangka Jati, Bab Panembah, 2005:193). Inggih namung kemawon, kedhah dipunsadari bilih sadaya panguwaos, inggih panguwaosipun Suksma Kawekas punika sampun kaasta dening Suksma Sejati.
