Peneliten sosial ya iku istilah kang digunakaké marang penyelidikan-penyelidikan kang diancang kanggo nambahi khazanah ngèlmu kawruh sosial, tandha-tandha sosial, utawa praktik-praktik sosial. Istilah sosial iki nuduhaké gayutan-gayutan antarané, lan ing antarané, wong-wong, golongan-golongan kaya ta kulawarga, institusi (sekolah, komunitas, organisasi, lan liyané), lan lingkungan kang luwih gedhé.

Dhéfinisi 
Tandha-tandha sosial uatawa gegayutan antarané loro utawa luwih tandha-tandha sosial diadekake minangka topik peneliten sosial. Topik kang gegayutan karo tandha-tandha sosial bisa nyangkut individu (tuladhané, kepuasan kerja), golongan (tuladha, kepemimpinan), masarakat (tuladha, struktur sosial), institusi (tuladha, iklim organisasi), lan uga lingkungan kang luwih amba kaya ta nagara (tuladha, ngrembakane ékonomi nasional). Yèn mangkono, studi ngenani gegayutan antarané, lan ing antarané, wong, golongan, institusi, utawa lingkungan kang luwih amba diarani panalitèn sosial. Penelitèn sosial minangka sawijining tipe penelitèn kang ditindakake déning ilmuwan sosial (social scientist) kanggo njawab pitakonan-pitakonan ngenani pirang-pirang  aspek sosial mula  bisa dingerteni.

Penelitian utawa riset ya iku sawijining penyelidikan kang sistematis lan metodis tumrap sawijining masalah kanggo nemu solusi lan nambah khazanah kawruh.

Tembung “research” ing basa Inggris asalé saka tembung “Reserare” (basa Latin) kang duwé teges ngungkapake. Sacara etimologis, tembung “research” (panalitèn, riset) asalé saka tembung “re” lan “to search”. 'Re' tegesé manèh lan to search tegesé golèk. Dadi, kanthi etimologis, panalitèn tegesé goleh manèh. Nanging, teges kang ana ing tembung “research” luwih amba tinimbang mung golèk manèh utawa ngungkapake. Iki katon saka pirang-pirang dhéfinisi panalitèn berikut :

Cathetan suku 

Ilmu
Panelitèn Sosial