Rasa seneng utawa bungah iku kadadean ing atine utawa pikiran sing ditandhani dening kacukupan kanggo kesenengan, katresnan, kepuasan, kesenengan, utawa bungah kuat.  Macem-macem pendekatan filosofi, agama, psikologis lan biologis wis dijupuk kanggo netepake rasa seneng lan nemtokaké sumberé. 

Wasis filsafat lan pamikir agama asring nemtokaké rasa seneng ing babagan urip sing apik lan ora mung emosi . Definisi iki digunakaké kanggo nerjemahaké eudaimonia ( Yunani : εὐδαιμονία)  lan isih digunakake ing teori kabecikan . 

Sanajan pangukuran langsung babagan rasa seneng isih dadi tantangan, sawetara peneliti wis ngasilaké alat kanggo nindakaké, umpamané karo Soal Selidik Kesenangan Oxford .  Peneliti uga nemoni pirang-pirang prekara sing ana gegayutané karo rasa seneng: hubungan sosial lan interaksi, status perkawinan, pakaryan, kesehatan, kebebasan demokrasi, optimisme, keterlibatan agama, penghasilan, lan sesambungan karo wong liya sing seneng.

Cathetan  

Psikologi
Manungsa