Sore kuwi jam 05.00 WIK aku lan ibu ana ing pesisir, ngesokake rasa kangen, sinambi ameh nyawang angsluping srengenge ing sisih kulon. Aku lan ibu lungguh ing pesisir, banjur aku matur marang ibu, “Bu, samenika Laela sampun manggen netep wonten Kalimantan, menawi kersa Ibu nderek Laela wonten mrika, Laela langkung ayem nalika Ibu kaliyan kula, Ibu ugi mboten prelu nimpen raos kangen kangge kepanggih kula, Bu,”aturku rengu-rengu.
