Koja-jajahan. yaiku Serat Jawa jaman Islam, basa Jawa tengahan sing nganggo tembang macapat, sing ditemokaké paling tuwo dhéwé. Serat Koja-jajahan masiyo isi piwulang, ananging wujud cerito. Cerito kang di ceritakké saka saudagar bangsa Hindhu (Koja-jajahan, iku patih), sing bekti banget karo ratuné, seneng ngibadah, adil, lan wicaksana. Saka apiké pemerintahanané sang ratu, raja Mesir, tresna banget marang saudagar Hindhu (Koja-Jajahan, patih). Mergo soko iku nganti njalari para panggedé kerajaan liyané sengit marang Koja-jajahan. Pungkasané para ageng kerajaan mau golèk-golèk kesalahanané patih. Para ageng kerajaan banjur nggolèk cara, lan mutuské mateni patih Koja-jajahan. Mayité Koja-jajahan metu karomahé kang nunjukké nyatané patih iku ora duwé dosa. Sang Prabu sumerep kanyatan kaya ngono banjur sédih penggalihé, nganti gerah lan nganti sèda. 

Serat punika sakjané apik banget nanging éman unèn-unèné wis rusak.

Serat cerito punika isiné ana 169

Rujukan