Sang Hyang Guru mirêng ucaping pêksi dara ingkang makatên wau, botên pisan-pisan ulap ing galih, awit amokalakên manawi pêksi dara sagêd adamêl karisakan, malah lajêng dhawuh dhatêng para dewa kadhawuhan nyêpêng. Para dewa lajêng tumandang, nanging tanpa damêl, pêpindhanipun kados nyêpêng wêwayangan. Pêksi tumuntên muluk angambara, para dewa nututi botên sagêd ngungkuli ibêring pêksi. Malah botên dangu pêksi dara angêdalakên wisa sumawur amor angin, waradin dhumawah ing pundi-pundi.
