Ing satunggaling dintên sang prabu mirêng pawartos, bilih Rêsi Cidhakosika, putranipun Rêsi Kaksiwat darah Gotama ingkang luhur ing buddhi, dupi sampun rampung anggènipun tapa brata, lajêng lêlana, samangke sampun dumugi wontên prajanipun, lêrêm sangandhaping kajêng agêng, mila sang prabu gêgancangan tindak ing palêrêmanipun sang brahmana, kadhèrèkakên pramèswarinipun kalih. Sasampunipun pinanggih, sang prabu nguncupakên asta, lajêng ngacungakên pisungsungipun warni mas picis rajabrana sakalangkung kathah. Saking katuju ing prana, mila sang rêsi lajêng matur dhatêng sang prabu makatên: "Dhuh, ratuning para ratu, kula sangêt trêsna ing panjênênganipun sinuwun. Dhuh ratu ingkang têtêp ing sêsanggêman suwawi sinuwun tumuntên dipun ngandikakna, wontên karsanipun sinuwun punapa, dene karsa rawuh ing palêrêman kula kadhèrèkakên pramèswari kalih pisan." - Dupi wontên pangandikanipun sang rêsi makatên wau, sang prabu ingkang lênggah ngapurancang, lajêng tumungkul kalihan marawayan wêdaling waspa saking paningalipun, awit kadi katêtangi rudahing panggalih, ingkang jalaran saking dèrèng pêputra, wasana sang prabu nêmbah sarwi mangsuli pangandika makatên: "Dhuh, ingkang rahayu ing buddhi, suwau kula sampun darbe sêdya tilar kaprabon,
