Para dewa sami bingung, jalaran botên kuwawi kadhawahan wisa saking nginggil, sintên ingkang kadhawahan, karaos kados dipun salomot ing latu. Wusana para dewa kapêksa ngungsi nilar kaswarganipun dhatêng sanès panggenan, nanging mêksa dipun tut ing pêksi dara kemawon, tanpa kêndhat tansah anjawahi wisa saking nginggil, para dewa sami kataman sadaya, namung Sang Hyang Wisnu ingkang kalis. Ing ngriku Sang Hyang Guru botên kêkilapan, bilih ingkang sagêd nyirnakakên mêngsah namung putra Sang Hyang Wisnu, mila lajêng dhawuh tumuntên nyirnakna pêksi dara upas wau.
