Surat Kurès (basa Arab:قُرَيْشٍ, "Bani Kurès") iku surat angka 106 sajeroning al-Qur'an. Surat iki dumadi saka 4 ayat lan kagolong surat Makkiyah. Tembung Kurès tegesé kaum Kurès yaiku kaum(suku) kang olèh kapercayan njaga Ka'bah. Pokok isi surat iki nerangaké kauripan wong Kurès sarta kuwajiban kang kuduné diayahi.

Ayat.
       بِسۡمِ اللّٰہِ الرَّحۡمٰنِ الرَّحِیۡمِ

 لِاِیۡلٰفِ قُرَیۡشٍ

 اٖلٰفِہِمۡ  رِحۡلَۃَ  الشِّتَآءِ  وَ الصَّیۡفِ

 فَلۡیَعۡبُدُوۡا  رَبَّ ہٰذَا الۡبَیۡتِ

 الَّذِیۡۤ  اَطۡعَمَہُمۡ  مِّنۡ جُوۡعٍ ۙ وَّ اٰمَنَہُمۡ مِّنۡ خَوۡفٍ

Asbabunnudzul
Kaum Kurès yakui kaum kang seneng pista, lunga-lunga, tuku-tuku lan seneng-seneng. Kaum Kurès wes diwènèhi rahmat Allah karo didadèkaké kotane panggon ngibadah teka jaman Rasulullah Ibrahim (A.S.) (yakui Makkah). nanging Kaum Kurès luwih akèh lunga-lunga ning saben mangsa lan ngenteke kayane kanggo hal seng ora magunani lan ngelaleake dhèwèké kanggo ngobadah marang Allah Subhanahu wa Ta’ala.

Transliterasi 
li-iilaafi quraysyin
iilaafihim rihlata alsysyitaa-i waash-shayfi
falya'buduu rabba haadzaa albayti
alladzii ath'amahum min juu'in waaamanahum min khawfin

Jarwané    
 Amarga kabiasaan wong-wong Kurès,
 (yaiku) kabiasaan  lelungan ing mangsa adhem lan mangsa panas
 Mula kuduné wong-wong iku manembah marang Tuhan kang gadhah omah iki (Ka'bah).
 kang wis maringi panganan kanggo ngilangaké ngelih lan ngamanaké saka kawedèn.

Rujukan

Pranala njaba