Ibnu Nafis ya iku penemu sistem sirkulasi getih. Ibnu Nafis lair ing kutha Damaskus, Syria, yaun 1213 M. Jeneng dawane ya iku Abu ‘Ala‘i ‘Alauddin ‘Ali bin Abi Hazam bin Nafis Qurasyi. Nalika cilik, dhèwèké wis duwé minat nyinaoni babagan ngèlmu kawruh lan sains. Dhèwèké merguru karo wong-wong kang nguwasai babagan mau, kaya ta Syeikh Al-Dahwar, Radhiuddin Rahadi, lan Umran Isra’ili. Ngancik diwasa dhèwèké nganakake lelana ana ing Kairo, Mesir. Saliyané dikenal minangka nimpuna ngèlmu fikih, filsafat, ngèlmu basa, lan gramatika. Dhèwèké uga apal Al Quran, lan nguwasai pirang-pirang hadis Nabi.

Panemone ing babagan sirkulasi getih ditulis ana ing karya ya iku Syarah Tasyrif Qanuun (Penjlentrehan Kitab Qaanun). Karya iki minangka jlentrehan saka anatomi Ibnu Sina (980-10370 ing kitab Al-Qaanun fi al-Thibb. Ing buku iki, Ibnu Nafis, nulis kanthi teliti ngenani paru-paru, antarané cabang-cabang trachea (buluh pernapasan), cabang-cabang arteria venosa, lan cabang vena arteriosa. Cabang-cabang mau disembung déning jaringan empuk kang duwé pori. Miturut Nafis, vena arteriosa tumrap paru-paru ya iku gawa getih kang wis di beningake lan diangetake déning jantung pérangan tengen. Getih mau mili ing cabang-cabang kang paling alus, vena arteriosa, nganti kanthong-kanthong udara (alveolus MS), saéngga bisa nyampur karo udara lan bisa nyampur. Déné fungsine arteri venosa'' tumrap paru-paru ya iku gawa udara kang wis nyampur karo getih, saka paru-paru tekan bilik kiwa jantung. Ing panggonan iki diasilake substansi vital saka campuran lan campuran mau. Ibnu Nafis tinggal donya ana ing Kairo taun 1288.

Cathetan suku 

Penemu
Lair 1213
Pati 1288