Daniel Martin Serrano wis dituduhake ing novel kanthi judhul ireng, Nuwun. Nanging Madrilenian iki wis duwe sejarah dawa kaya panulis skrip seri televisi kalebu Rumah Sakit Pusat, Beludru, Wuta janjian, El Príncipe, Khianat y Segara dhuwur. Kajaba iku, dheweke dadi profesor Skrip Televisi ing Sekolah Film Madrid. Ing iki Interview Dheweke crita babagan novel lan liya-liyane. Aku seneng banget karo kabecikan lan wektu sing wis didedikake kanggo aku.
Daniel Martín Serrano - Wawancara
KAPUSTAKAN Dina iki: Dadi teknik adhem, irama lan skrip utawa irama lan teknik novel? Utawa kenapa milih?
DANIEL MARTÍN SERRANO: Pungkasane kabeh yaiku crita. Teknik kasebut beda, ya, nanging apa sing paling mbedakake skrip kanggo novel yaiku cara kerja. Skrip nulis minangka upaya tim ing pirang-pirang wong sing melu lan sampeyan duwe pendapat babagan produsen, jaringan lan platform, mula akeh keputusan sing dijupuk. Sadurunge novel, aku mung siji sing njupuk keputusan iki, aku sing mutusake kedadeyan lan kepiye kedadeyan. Lan beda karo cara nggarap skrip, kadang kebebasan sing diwenehake novel dadi dihargai.
Nanging aku ora seneng karo skrip utawa novel utawa paling ora angel milih salah siji utawa liyane. Ing paling kesempatan crita sing pengin diandharake yaiku sing nemtokake kepiye crita, yen awujud naskah, novel, crita lan uga lakon.
▷ Tes free Kindle Unlimited: mayuta-yuta buku
AL: Kanthi karier dawa dadi panulis skrip, sampeyan saiki nggawe debut kanthi literatur murni lan sederhana kanthi novel kanthi nada ireng, Nuwun. Napa lan apa sing ana ing kene?
DMS: Kaya ing meh kabeh profesi, ana sing usul tantangan anyar lan nulis novel iki kanggo aku yaiku. Sawise pirang-pirang taun nulis skrip lan miwiti novel, aku mutusake aku kudu ngrampungake, tuduhna yen dheweke sanggup kanggo nglakoni. Yaiku motivasi kaping pisanan. Wis bisa nerbitake publikasi kasebut wis luwih gedhe tinimbang sing dakarepake dhisik.
En Nuwun sing maca bakal nemokake a novel ireng, peteng banget, kanthi rong alur, siji dietung ing jaman biyen lan liyane ing saiki. Ing kaping pisanan, protagonis, Thomas Abad, minangka inspektur saka pulisi tanggung jawab nemokake ing wong sing matèni saka macem-macem wanita. Yen kasus kasebut sampeyan bakal nemokake kangmase piye wae melu. Nyoba nglindhungi sampeyan bakal ngilangi tugas.
Ing bagean saiki, Tomás kerja bengi-bengi kaya satpam saka kuburan lan ing kana, dilecehke dening wong sing ndhelik ing bayang-bayang, dheweke ngerti yen kasus kasebut durung ditutup.
Nuwun yaiku novel kanthi a plot sing wis hooking liyane lan liyane lan sing ora menehi kendur tumrap sing maca. Nduwe banget swasana apik, karakter utama wong-wong sing mlebu ing jiwamu lan, ora salah yen dakkandhakake, nanging sejatine ditulis kanthi apik. Saiki bakal dadi pamaca sing kudu ngadili.
▷ Tes 3 wulan gratis Audible: ewu buku audio
AL: Yen mbiyen, sampeyan kelingan buku kapisan sing diwaca? Lan crita pisanan sing sampeyan tulis?
DMS: Wacan pisanan, kaya umume para generasi, yaiku buku ing koleksi B.Gandhewo uap, Lima, Jules Verne, Agatha Christie...
Minangka bab pisanan sing dak tulis ora duwe memori sing jelas, aku ngerti ing sekolah nalika sampeyan kudu nulis sawetara mbiyen meneng. Sithik mbaka sethithik, ya, aku wiwit nulis crita lan mula aku nggawe sawetara jinis kabutuhan sing nyebabake aku nulis luwih akeh. Pessoa ujar manawa nulis kanggo dheweke minangka cara dewekan lan aku cukup setuju karo pernyataan kasebut.
AL: Buku sing ndemek jiwa sampeyan yaiku ...
DMS: Akeh. Aku ora bisa milih siji. Buku-buku kasebut nalika aku ngerti karya penulis ing mburi dheweke wis menehi tandha. Aku bisa jeneng sampeyan Lebah tawon, saka Cela, Soft iku wengidening Fitzgerald, Kutha lan Asu, dening Vargas Llosa, Nangis saka manuk hantu, dening Highsmtih, Nefando anggitane Mónica Ojeda, umume novel Marías ...
AL: Lan penulis referensi utawa inspirasi favorit kasebut? Sampeyan bisa milih luwih saka siji lan saka kabeh jaman.
DMS: Bisa uga Javier Marias panulis sing paling bisa ngomong sing pengaruhe. Aku wiwit maca marang dheweke nalika umure nalika wis jelas yen aku pengin ngaturake dhewe kanggo nulis. Gayane, cara nyritakake yaiku sing dakkarepake saiki. Nanging ana akeh liyane: Vargas Llosa, Garcia Marquez, Lobo Antunes, Richard Ford, Patricia Tukang Dhuwur, Joyce carol oates, Sofi Oksanen, Martin Gaite, Dostoevsky, Pessoa...
AL: Karakter sastra apa sing sampeyan kepengin ketemu lan digawe?
DMS: Novel sing biasane dakwaca akeh yaiku Gatsby Gedhe lan dheweke minangka salah sawijining karakter sing paling disenengi ing bidang sastra. Kabeh karya Fitzgerald kebak karo karakter kanthi akeh lapisan sing ditemokake ing saben maca anyar. Lan Gatsby minangka salah sawijining karakter favoritku.
AL: Apa wae kebiasaan utawa kebiasaan khusus nalika nulis utawa maca?
DMS: Aku ora duwe mania sing penting banget nalika nulis. Sing bisa dakkandhakake yaiku Aku cukup nggatekake, aku nulis lan nulis ulang akeh nganti aku wareg karo asile. Aku dudu panulis sing cepet, aku mikir lan meditasi babagan langkah-langkah sing kudu ditindakake ing novel lan skrip amarga aku yakin manawa karya sing apik bakal menehi asil sing apik.
Lan profesi nulis isih dadi tugas lan, kaya ngono, Aku nyoba nulis saben dina, Aku duwe jadwal, aku dudu salah sawijine sing inspirasi, mung sithik. Uga Aku seneng duwe sawetara proyek ing wektu sing padhaDadi, yen aku lagi tetep siji, aku bisa njupuk liyane lan terus maju. Iki minangka cara paling apik kanggo ngatasi penyumbatan, supaya crita tetep sawetara.
Y nalika maca bisa uga hobi sing dakkarepake yaiku aku kudu meneng, ora ana sing ngganggu aku.
AL: Lan papan lan wektu sing disenengi kanggo nindakake?
DMS: Biasane aku nulis ning omah, nanging kala-kala aku seneng ganti arep a cafeteria, siji perpustakaan. Pangowahan pemandangan kasebut, Mbantu aku metu lan ora duwe roso rutin supaya kerja ing papan sing padha. Sejatine pandemi iki wis ngowahi kebiasaan iki kanggo aku, nanging muga-muga bisa uga bisa diterusake sawetara wektu.
AL: Luwih akeh genre sastra sing disenengi sampeyan?
DMS: Kasunyatan manawa novel pertamaku kalebu jinis kriminal utawa kejahatan ora ateges minangka genre favoritku, nyatane, aku dudu maca fiksi kriminal. Sejatine sing tak senengi, sanajan misale jek truism, minangka buku sing apik. Lan apa buku sing apik kanggo aku? Sing wis rampung nalika maca, sampeyan bakal ngerti yen bakal ngancani sampeyan sajrone urip sampeyan, sing aku ngerti yen ana penulis apik lan aku ndeleng karya novel, sing nggawe aku mikir, sing nggawe aku roso. Lan buku sing apik uga minangka buku sing nggawe iri marang aku, rasa iri sing sehat, amarga ora ngerti yen mbesuk aku bisa nulis kaya ngono.
AL: Wacan sampeyan saiki? Lan apa sampeyan bisa menehi katrangan babagan apa sing sampeyan tulis?
WMD: Wacan kasebut dikumpulake, Aku tuku luwih saka wektu kanggo maca. Aku cenderung telat kanggo warta dadi saiki aku maca Pulo Bertha, dening Javier Marías, lan aku duwe akeh liyane ing meja sing nunggu giliran.
Lan babagan apa sing dak tulis, saiki aku nggarap seri sing isih durung dakkandhani nanging sing bakal weruh pepadhang taun ngarep lan nyoba mbentuk apa sing dakkarepake novelku nomer loro. Pangowahan register, novel sing luwih raket lan pribadi sing ngomong babagan katresnan, dudu novel katresnan, nanging novel babagan katresnan lan kepiye carane kita rasakake utawa urip sajrone pirang-pirang taun, wiwit remaja nganti umure umur pertengahan.
AL: Kepiye sampeyan ndeleng babagan penerbitan kanggo akeh penulis utawa pengin diterbitake?
WMD: Ruwet. Aku mikir ana jinis urgensi pengin nerbitake sing kadhangkala menang soko liyane penting saka iku pengin nulis. Buku apa wae, bisa uga novel, esai, utawa genre liyane mbutuhake wektu kerja, akeh nulis lan nulis ulang lan menehi kesan yen diterbitake lan, utamane, novel sing durung cukup dikerjakake yaiku diterbitake dhewe.
Tujuane kanggo wong-wong sing nulis yaiku nerbitake, mesthine, nanging sawijining panulis kudu nuntut banget karo awake dhewe, ora mung apa-apa sing migunani kanggo diterbitake, kepiye wae sing dikarepake sampeyan kudu minimalake ego kanthi maksimal nalika nulis. Titik negatif liyane babagan apa sing diterbitake saiki yaiku ndeleng novel sing apik banget lan liyane sing ora brilian sukses. Kadhangkala promosi ing jejaring sosial bisa digunakake luwih saka kualitas novel kasebut dhewe. Muga-muga iki diganti.
AL: Apa sampeyan mbayangake skrip kanggo wayahe urip sing saiki urip? Apa sampeyan bisa tetep duwe perkara sing positif utawa migunani kanggo crita ing mbesuk?
DMS: Wis mesthi ana crita jinis apokaliptik sing, kanthi kovida iki, minangka sing paling cedhak karo dheweke. Pancen sejatine yen urip ing wong pisanan beda, nanging yen aku tetep tetep tetep prekara sing positif, mula kapasitas ketahanan mental sing wis kita kabeh sinau kanggo berkembang. Bener, terkadang kayane wis tekan wates pamisahan, bosen lan ora weruh pungkasane ngipi elek iki. Nanging aku mikir, umume, sapa maneh sing paling ora ngerti carane ngatasi kanthi cara paling apik.
Jalur lengkap menyang artikel: Kasusastran Saiki » Sastra » Wawancara » Daniel Martín Serrano. Wawancara karo penulis Insomnia
Dadi pisanan komentar
Ninggalake komentar sampeyan Batal reply
Panjenengan alamat email ora bisa diterbitake. Perangkat kothak ditandhani karo *
komentar *
Jeneng *
email electrónico *
Aku nampa syarat privasi *
Tanggung jawab data: Miguel Ángel Gatón
Tujuan data: Kontrol SPAM, manajemen komentar.
Legitimasi: idin sampeyan
Komunikasi data: Data kasebut ora bakal dikomunikasikake karo pihak katelu kajaba kanthi kewajiban ukum.