'''Kakbah''' iku sawijining yasan awangun kubus kang dumunung ing satengahing [[Masjid Al Haram|Mesjid Alkaram]] ing [[Mekkah|Mekah]]. Yasan iki minangka monumèn suci kanggoné kaum muslim (umat Islam). Minangka yasan kang didadèkaké pathokan arah [[kéblat]] utawa arah pathokan kanggo ngibadah umat [[Islam]] ing saindhenging donya kaya ta [[salat]]. Kajaba iku, minangka yasan kang wajib ditekani utawa dijiyarahi nalika mangsa [[kaji]] lan [[umrah]].
Dhimènsi struktur yasan kakbah luwih kurang ukuran 13,10 m dhuwur kanthi sisih 11,03 m lan 12,62 m. Uga ingaran kanthi jeneng ''Baitullah''.
Kakbah kang uga diarani ''Baitul Atiq'' utawa omah tuwa iku yasan kang dipugar nalika jaman [[Ibrahim]] lan [[Ismail]] sawisé Ismail manggon ing Mekah atas préntah Allah. Sajeroning [[Kuran]], surat 14:37 mau yèn situs suci Kakbah wis ana nalika Ibrahim mapanaké Siti Hajar lan bayi Ismail ing lokasi mau.
Ing mangsa [[Muhammad|Mukamad]] yuswa 30 taun (Kira kira 600 M lan durung diangkat dadi rasul wektu samana), yasan iki dirénovasi manèh awita anané banjir bandhang ing kutha [[Mekkah|Mekah]]. Nganti ana pasulayan antar kapala suku utawa kabilah nalika bakal masang manèh watu [[Hajar Aswad|Kajar Aswad]] nanging saka cara kang diajokaké déning Mukamad pasulayan mau bisa dicegah tanpa wutahing ludira lan ora ana pihak kang dirugèkaké.
Nalika Mukamad diangkat dadi nabi nganti kapindahané menyang [[Madinah]] lingkungan Kakbah kebak reca kanggo sesembahan bangsa Arab nalika jaman pepeteng (''jahilliyah'') kamangka miturut ajaran [[Ibrahim]] kang dadi cikal bakalé bangsa [[Arab]] lan bangsa [[Yahudi]] sarta ajaran [[Musa]] marang kaum [[Yahudi]], Tuhan ora olèh disembah kanthi dipadhakaké karo barang utawa titah apa waé lan ora duwé ''parantara'' sarta tunggal ora ana kang madhani lan ora peputra lan ora dilairaké ([[Surat Al Ikhlas]] sajeroning [[Kuran]]). Kakbah pungkasané diresiki saka reca-reca mau nalika Mukamad mbébasaké kutha Mekah tanpa wutahing ludira.