Nyambêti atur kula rumiyin, kados sampun têrang, bilih kridhaning wanita Jawi punika sampun waradin ing pundi-pundi. Ingkang mêncarakên kasagêdanipun punika botên namung para wanita ingkang nglênggahi tatanan Jawi (tatanan kabangsan Jawi) nanging para wanita ingkang taksih ngêkahi pranataning agami Islam inggih pacakbaris, liripun inggih sami ngêdalakên kasagêdanipun utawi pados indhaking sêsêrêpan sarana gêthok tular, nanging mawi pathokan agami utawi gadhah jôngka badhe nglêbêtakên (ngindhakakên) sêsêrêpanipun ing bab agami. Mênggah ingkang makatên wau nama botên nganèh-anèhi, awit tiyang punika rumaos kantun anglampahi punapa ingkang pinaringakên saking Pangeran, rumaos manawi agami punika gambaring agêsang. Kados para maos botên kêkilapan dhatêng trajanging Pakêmpalan Aisiyah, golongan wanita Pakêmpalan Muhamadiyah, ingkang sagêd ngukup tiyang èstri ing kalanganipun ngantos ewon-ewon.
