Sinawang ing bumi kana, kegawa nganti omah tan bisa lali.. Semana uga rasa iki sing tansah rinasa ana ing wiyati, tan bisa ilang amarga wewayangmu sliweran jroning netra nalika daktutup ana ing wengi.. pangrasa iku durung tuwuh nalika daksawang sliramu ana ing netra kanggo sing pradana. Ananging nimas, tan san saya suwi wiyati iki bisa owah diowahi dening Gusti, pangrasa namung bisa tinampa kanthi pasrah lan ekhlas tan ngarepi sing linuwih saka iki, kajaba nimas, slirane uga kagungan pangarep kang padha. Ora-orane sliraku ra gelem ngusahani, ananging namung wedi mundhak kuciwa ana ing buri. Nadyan nora ana janma manungsa sing sejatine pengen kuciwa, ta iya?
