Pramila saking punika, Juru Mengeti, Bapa Tumenggung Hardjoprakoso tuwin Pakdhe Trihardono Soemodihardjo, paring pepemut ing Bebuka Hastha Sila, makaten: “Ngelmu punika sagetipun dados kawruh kanyataan, kedah kanthi laku, ngelmu ingkang tanpa laku, badhe boten saget nekseni kanyataanipun (kandheg wonten ing gagasan), rumaosipun sampun saged, garanipun namung apil dhateng apalaning piwulang, nanging sejatosipun dereng paja-paja.” (Sasangka Jati, Hastha Sila, 2005:3). Pramila, sadaya gegayuhan ingkang tuhu luhur punika kedah dipunlampahi kanthi ajeg saha telaten (tumindhak kanthi ngati-ati, sabar, setiti, taberi), ngantos kacandhak punapa ingkang dados gegayuhanipun.
