Sampun kacariyos ing ngajêng, panggêsanganipun têtiyang ing ngriku sami misaya ulam, lajêng dipun gêrèh tuwin traos. Umumipun têtiyang ing ngriku sami gadhah tandhon gêrèh tuwin traos, mila tumrap têtiyang ingkang dèrèng nate ngambah ing ngriku utawi botên tahan dhatêng gandaning gêrèh tuwin traos, tamtu lajêng ngêlu. Nanging mênggah sajatosipun, ing pundi griya ingkang kandêl gandanipun botên eca, punika malah dados tôndha panggenanipun tiyang ingkang sugih bôndha.
