Minangka pribadi, masarakat, mungguhing nagara-bangsa, kita wis kelangan daya kekarepan (inisiatif), kelangan daya pamikir, kelangan daya pangripta. Kabeh-kabeh, karan apa wae – upa, apa, wisa – saiki sarwatinuku – nggenteni unen-unen lawas: kabeh sarwatinandur. Sarate gampang: angger duwe dhuwit, angger nyekel dhuwit. Dhuwit, mungguhing sapa wae saiki wis dadi pepundhen, dadi pandom, dadi gustine. Sing sapa nyekel dhuwit, sing sapa duwe dhuwit, kuwi sing bisa ngregem panguwasa, bisa ngregem donya. Mula ora nggumunake yen ana kanca kanthi gegojekan nyindhir: saiki iki sila kaping pisan saka Pancasila malih wujud dadi keuangan yang maha-esa.
