Nunggal desa karo Lik Darno ana seweneh pawongan kang sugih mblegedhu, omahe magrong-magrong, montore kinclong, pagere tembok ora ana sing bolong. Nanging pawongan mau ora nate sesrawungan karo tangga teparo, apa maneh weweh jajan utawa panganan sacuwila. Babar pisan ora nate weweh tangga teparo. Mula nuju ana kalodhangan pawongan mau lunga sakeluarga menyang papan sing adoh lan butuh nginep, dheweke ora pamit tangga, ora pasrah apa-apa. Dheweke wis mantep, yakin yen omahe bakal aman merga pagere wae saka tembok dhuwur, kokoh, omahe wis dicukupi karo kunci sing wis mesthi bakal aman. Nanging apa kang sanyatane dadi, omah mau dileboni maling. Saanane isi omah emas picis raja brana dijarah rayah dening maling. Merga pager omahe dhuwur, maling sing wis mlebu malah tenang aman ora ana tangga sing weruh yen ing jero oah ana maling.
