Isa al Masih ngumumake Jihad – kanthi cara sing nggumunake, menyang mungsuh sing beda, ing wektu sing tepat
Bisa Kita Percaya Buku
Qur’an: Ora Ana Variasi! Apa sing diarani hadits?￼
Piyé Alkitab diterjemahké?￼
Ilmu Kritik Teks kanggo ndeleng apa Kitab Suci rusak utawa ora￼
Apa Paulus utawa panulis Alkitab liya ngrusak Injil?
Qur’an ngganti Kitab Suci! Apa ngandika Qur’an?￼
Injil rusak! Apa sing diarani Hadits?￼
Injil rusak! Apa sing diomongake Qur’an?￼
Pitakonan Umum
Wunguné Kristus saka ing antarane wong mati – bebener paling gedhe ing sajarah?
Pati Kristus ing Kayu Salib lan Wunguné: Apa iku kasunyatan utawa penemuan?
Sapa Yusuf? Apa Tandha dheweke?
Sapa Nabi Ayub? Apa sebabe dheweke penting dina iki?
Quran & Sejarah: Apa Isa al Masih mati ing kayu salib?
Sapa nabi Elia? Piyé dhèwèké isa nuntun kita saiki?
Wengi Kekuwatan, Dina Kamulyan & Sabda Para Nabi
Apa malaekat ing Kanan & Kiwa mbantu ing Dina Pengadilan?
Pangerten & Nampa Kanugrahan Urip saka Isa al Masih
Piyé Kitab Jabur lan Para Nabi medhar wangsit bab Isa al Masih?
Tandha Zodiak
The Esna Zodiac & Sphinx marking the zodiac start
Leo ing Zodiak Kuna
Kanker ing Zodiak Kuna
Gemini ing Zodiak Kuna
Taurus ing Zodiak Kuna
Aries ing Zodiak Kuna
Pisces ing Zodiak Kuna
Aquarius ing Zodiak Kuna
Capricorn ing Zodiak Kuna
Sagittarius ing Zodiak Kuna
Dina: Surah & Injil Yohanes
Dina: Al-Insyiqaq & At-Tur lan The Masih
Dina: Al-Masad & Al-Hadid lan Masih
Dina: Al-Qariah & At-Takathur lan Masih
Dina: At-Tariq, Al-Adiyat & the Masih
Sumber Film & Audio
Sumber Film & Audio
Alkululekum: Stories of Freedom
Film & Audio Resources
Other Languages
Canja Harshe (Language/Langue)
Home » Wunguné Kristus saka ing antarane wong mati – bebener paling gedhe ing sajarah?
Wunguné Kristus saka ing antarane wong mati – bebener paling gedhe ing sajarah?
by injeel_s6xgbj
January 6, 2020 August 25, 2023
The sédané Kristus dudu wekasan, amarga Panjenengané wungu saka ing antarané wong mati, lan wunguné minangka pondasi kanggo iman Kristen. Dheweke mung siji sing liwat wunguné nelukake pati lan ngalahake Iblis. Dadi ora ana rasa wedi kanggo wong sing pracaya marang Kristus saka pati utawa Iblis, amarga Gusti Yesus isih urip.
Prajanjian Anyar nyathet yen nalika Maryam Magdalena lan Maryam liyane teka kanggo ndeleng pasarean ing ngendi Gusti Yesus diselehake, malaekat Gusti ngatingal marang wong-wong mau lan ngandika:
… “Kowe aja padha wedi, sabab aku ngreti, kowe padha nggoleki Gusti Yesus kang disalib iku. 6 Panjenengane ora ana ing kene, awit wis wungu, kaya kang wis dipangandikakake. Padha mrenea, delengen panggonan kang mentas kagem sumare. 7 Mulane padha endang balia lan kandhaa marang para sakabate, yen Panjenengane wis wungu saka ing antarane wong mati lan ndhisiki lakumu menyang Galilea. Kowe bakal padha ndeleng Panjenengane ana ing kana. Yaiku pawartaku marang kowe kabeh.”
(Matthew 28:5-7)
Wiwit wiwitan pasamuwan Kristen, patangen minangka paseksi utama lan inti lan ambane martakake Injil. Ing khutbah pisanan sing kacathet ing kitab Kisah Para Rasul (buku sing nyritakake babagan asal-usul agama Kristen lan nyebar kanthi cepet), Pétrus ngandhani wong-wong Yahudi lan penduduk Yérusalèm, sing mbuktekake manawa Kristus wis ditangekake saka ing antarane wong mati, (Kisah Para Rasul 2). : 23, 24) lan rampung khutbah sing negesake
“Inggih Gusti Yesus punika ingkang kawungokaken dening Gusti Allah, saha bab punika kula sadaya ingkang sami dados seksinipun.
(Lelakone Para Rasul 2:32)
Apa Gusti Yesus wungu saka ing antarane wong mati? Apa ana alesan sing penting lan yakin sing bakal nggawe kita percaya ing wunguné Kristus? Ya, ana akeh bukti lan bukti sing ngonfirmasi kebangkitan Kristus saka ing antarane wong mati. Dokter lan sejarawan Lukas, sing ngetutake bebener sing dicathet kanthi tliti, ujar:
“Sareng sampun rampung anggenipun nandhang sangsara, Panjenenganipun lajeng ngatingal dhateng para rasul wau, sarta kalayan pratandha kathah paring bukti, bilih Panjenenganipun gesang. Amargi ngantos kawan dasa dinten laminipun anggenipun wongsal-wangsu…”
(Lelakone Para Rasu 1:3)
Apa bukti-bukti iki sing negesake marang para rasul lan para murid lan mbuktekake manawa Yesus wis diuripake maneh saka ing antarane wong mati?
Aku bakal menehi sampeyan, sing maca, bukti ing limang judhul kanggo nyederhanakake pangerten:
Pati Sang Kristus ing kayu salib
Para sakabaté Gusti Yésus padha precaya yèn Panjenengané wis wungu saka ing antarané wong mati, amarga wis bola-bali ngatingal marang wong-wong mau: a) Munculé Gusti Yésus marang akèh individu lan kelompok b) Kendel martakké para rasul lan para muridé Yésus bab wunguné c) Uripé para rasul lan para murid sing ndadak lan radikal diganti sawisé Gusti Yésus ngatingal marang wong-wong mau
Owah-owahan lengkap lan dadakan sing kedadeyan karo Paulus, mantan penganiaya pasamuwan lan wong Kristen, sawise Gusti Yesus ngatingal marang dheweke.
Owah-owahan lengkap lan dadakan sing kedadeyan ing Yakobus, sing ragu-ragu, sawise Gusti Yesus ngatingal marang dheweke.
Kasunyatan sajarah kuburan kosong.
Siji-sijine cara kabeh kasunyatan iki bisa diterangake yaiku kanthi kasunyatan wungune Yesus saka ing antarane wong mati. Iki minangka bukti yen Gusti Yesus Kristus wungu saka ing antarane wong mati kaya sing dijanjekake, lan kaya sing diramalake dening para nabi ing Prajanjian Lawas atusan taun sadurunge.
Kaping pisanan, patine Gusti Yesus ing kayu salib
Aku wis ngrembug bukti iki ing bagean pisanan artikel iki lan wis nuduhake yen sedane Kristus ing kayu salib minangka prastawa sejarah sing kudu kelakon miturut kersane lan janjine Gusti Allah. Aku nuduhake bukti sing mbuktekake manawa kedadeyan kasebut. Prastawa iki minangka bukti wunguné Kristus, amarga yen panyaliban Kristus ora kelakon, banjur sedane, iki tegese ora ana kebangkitan sejarah. Nanging Gusti Yesus (lan dudu wong liya sing padha karo dheweke) disalib lan disarèkaké ing kuburan sing dikenal ing sangisoré pengawal Romawi sing ketat.
Kapindho, murid-muridé Yésus pretyaya nèk Yésus wis wungu saka antarané wong mati, merga wis bola-bali ngatingal marang wong-wong mau
a) Munculé Gusti Yésus marang akèh individu lan kelompok
Bebener iki muncul ing titik awal banget ing sajarah gereja wiwitan. Rasul Paulus kandha ing 1 Korinta 15:3-8
Sabab kang wigati dhewe wus dakluntakake marang kowe, iya kaya kang wus daktampani dhewe, yaiku yen Sang Kristus wus nglampahi seda marga saka dosa-dosa kita, nyondhongi surasaning Kitab Suci, 4manawa Panjenengane wus kasarekake, sarta ing telung dinane wus kawungokake, cundhuk karo surasaning Kitab Suci, 5apadene Panjenengane wus ngatingal marang Kefas nuli marang para sakabate rolas. 6Sawise iku, banjur ngatingal marang sadulur luwih saka limang atus bebarengan; kang akeh nganti saprene isih padha urip, salong iya wus padha mati. 7Nuli ngatingal marang Yakobus, banjur marang para rasul kabeh. 8 Dene kang keri dhewe, ngatingal marang aku, padha kayadene marang anak kang lair durung mangsane.
Ayat-ayat kasebut minangka bukti sing jelas lan kuwat kanggo wunguné Kristus saka antarané wong mati. Panjenenganipun ngatingal dhateng individu lan kelompok ing macem-macem wektu lan macem-macem panggonan: Panjenengané ngatingal marang Maria lan Pétrus lan sewelas rasul, kanggo satus rong puluh wong, Yakobus, lan banjur kanggo limang atus wong kaya sing wis kita waca ing ndhuwur. Paseksene wong-wong iki bebas saka siji liyane, lan padha dadi saksi mata. Ing tembung liya, wong-wong mau ndeleng Panjenengané lan ora krungu bab wunguné saka wong liya. Mulané wong-wong mau bakal padha muni: “Kula sami dados saksi bab punika.”
Banjur sok dong mirsani, sing maca, ekspresi, “Akeh sing isih urip”. Ing tembung liya, rasul Paulus sing nulis ayat-ayat kasebut kandha, “Sampeyan bisa lunga lan takon marang wong-wong mau sing Yesus ngatingal.” Kuwi merga wong-wong kuwi isih urip lan isa ngyakinké apa sing diomongké Paulus.
Apa wajar yen kabeh wong kasebut halusinasi, kaya sing diklaim sawetara? Ora mokal yen kedadeyan kaya ngono, amarga ana sing mangan lan ngombe bareng karo dheweke. Nalika Gusti Yesus ngatingal marang para rasul sawelas, Panjenengane ngandika marang wong-wong mau:
“Delengen tanganKu lan sikilKu, iki Aku dhewe; grayangana Aku lan satitekna, yen memedi rak ora ana daginge lan balunge, kaya kang padha kokdeleng ana ing Aku iki.” (Lukas 24:39)
Banjur nduduhké tangané lan sikilé, terus nggawa iwak panggang lan madu karo wong-wong mau lan dipangan ing ngarep. (Ayat 40-43)
b) Para rasul lan murid-muridé Yésus kendel martakké nèk dhèwèké wis diuripké manèhd
Sawise Gusti Yesus ngatingal marang para rasul lan para sakabat, padha wiwit martakaké wunguné kanthi kendel. Dheweke ora nindakake sadurunge. Martaké wiwit ana ing kutha Yérusalèm, panggonané Yésus disalib. Nèk Gusti Yésus ora ditangèkké, para pengarepé imam mesthi ngomong marang murid-muridé: “Dèkné durung tangi. Punika badanipun.” Wong-wong mau padha martakaké wunguné Gusti Yésus, nalika padha diancam déning para pangareping imam lan para pangareping jaga Padaleman Suci, nganti padha gumun banget marga saka kendelé Pétrus lan Yohanes, nalika padha matur marang pangareping imam lan para pinituwa, yèn Gusti Allah. wis mungokake Gusti Yesus saka ing antarane wong mati (Kisah Para Rasul 4:10,13, XNUMX). Mangkono para pandherekipun Gusti Yesus ingkang ngatingal sasampunipun wungunipun, martakaken bab punika tanpa mupangati lan keuntungan pribadi. Kosok baline, padha nampa panganiaya lan pati jalaran saka pracaya marang wungunipun Sang Kristus.
Contone, Peter ngumumake:
Ing tigang dintenipun Gusti Yesus punika dipun wungokaken dening Gusti Allah saha sampun dados keparenging Allah, bilih Panjenenganipun lajeng ngatingal, 41 boten dhateng tiyang sabangsa sadaya, nanging dhateng para seksi, ingkang saderengipun sampun tinuding dening Gusti Allah, inggih punika dhateng kula sadaya ingkang sampun ndherek nedha lan ngombe kaliyan Panjenenganipun, sasampunipun Panjenenganipun wungu saking antawisipun tiyang pejah. (Lelakone Para Rasul 10:40-41)
Mulané Pétrus lan para rasul liyané ngomong ngéné: “Amarga kita ora bisa ngomong apa sing wis kita deleng lan krungu. “
Rasul Paulus kanthi kendel ngandika bab wunguné Sang Kristus ana ing ngarepe para pangareping papan pangibadah Yahudi lan wong Israèl, sarta nyritakaké marang wong-wong mau apa kang wus kalakon marang Gusti Yésus.
“Saha sasampunipun sami nglampahi sadaya ingkang sinerat tumrap ing Panjenenganipun, Panjenenganipun lajeng kaandhapaken saking kajeng salib tuwin kasarekaken. Nanging nunten kawungokaken dening Gusti Allah saking antawisipun tiyang pejah, sarta ngantos sawatawis wekdal dangunipun anggenipun ngatingal dhateng para ingkang sami ndherek Panjenenganipun saking tanah Galilea dhateng Yerusalem. Inggih tiyang-tiyang punika ingkang sapunika sami dados seksinipun wonten ing sangajengipun umat punika.” (Lelakone Para Rasul 13:29-31)
Wigati, para pamaca sing daktresnani, apa sing kedadeyan karo Gusti Yesus wis ditulis lan ramalan ing Prajanjian Lawas wis kelakon, lan Gusti Yesus ngatingal marang para muride nganti pirang-pirang dina lan ora mung sepisan.
Mulané, saben-saben para pangareping imam padha ngancam marang para rasul supaya ora martakaké wunguné Sang Kristus, para rasul padha paseksi bab Gusti Yésus kanthi pangwasané kang gedhé, lan kanthi kendel ngucapaké pangandikané Allah. ( Para Rasul 4:23 )
c) Owah-owahan radikal ing uripe para rasul lan para murid sawise Gusti Yesus ngatingal marang wong-wong mau
Para rasul lan murid-muridé Gusti Yésus, nalika Gusti Yésus dicekel, séda lan dikubur, padha wedi, bingung, lan mung mandeng ing njero, amarga padha ndeleng Panjenengané kang padha diarep-arep kakubur. Markus 14:50 ing Prajanjian Anyar ngandika, “Kabeh padha ninggal dheweke lan mlayu.” Malah Petrus nolak manawa dheweke ngerti Kristus kaping telu. Wedi iki ngontrol wong-wong mau kanggo ombone sing
Bareng ing wayah bengi ing dina kapisan minggu iku para sakabate Gusti Yesus padha nglumpuk ana ing sawijining papan, lawange padha kakancing awit saka wedine marang wong Yahudi. Ing nalika iku Gusti Yesus rawuh jumeneng ana ing tengah-tengahe para sakabat sarta ngandika: “Tentrem-rahayu anaa ing kowe kabeh!” (Yokanan 20:19)
Nanging sawise Gusti Yesus ngatingal marang wong-wong mau sawisé wunguné, uripé padha diganti babar blas, lan padha dadi kendel lan initiators, kapenuhan ing kabungahan lan pangarep-arep minangka kita maca ing tutugan saka ayat ndhuwur.
Sawuse ngandika mangkono, tumuli nedahake astane lan lambunge marang para sakabat. Para sakabat iku padha bungah nalika ndeleng Gusti Yesus (Yokanan 20:19-20)
Dheweke wis siyap mati kanggo negesake kabeneran wungune Yesus. Wong-wong mau nampa panganiaya, kasangsaran, lan pati merga iman lan martakaké bab wunguné Yésus saka antarané wong mati. Pétrus sing nyélaki Kristus ngadeg ing ngarepé wong-wong Yahudi sing misuwur lan martakaké wunguné Kristus. Dhèwèké nerangké marang wong sing ngrungokké piyé Yésus wis ngétok marang dhèwèké lan marang wong liya. Paulus, sing dadi mungsuh sing paling sengit lan nganiaya wong Kristen, kanthi kendel martakaké wunguné Kristus lan mlebu ing papan pangibadah wong Yahudi, “nerangake lan mratelakake yen Sang Kristus kudu nandhang sangsara lan wungu saka ing antarane wong mati, pangandikane:
“Menggah Sang Mesih punika inggih punika Gusti Yesus, ingkang kula wartosaken dhateng panjenengan.” (Lelakone Para Rasul 17:3)
Apa sing ngowahi kabeh urip wong-wong iki? Apa iku goroh? Apa iku ngapusi? Apa iku crita reka-reka? Apa sampeyan wis krungu, sing maca, sapa wae sing bakal siap mati amarga ngapusi? Ora! Uripé wis diganti amarga padha ndeleng Kristus urip, wungu saka ing antarane wong mati.
Katelu, owah-owahan total lan dadakan sing kedadeyan karo Paulus, mantan penganiaya wong Kristen, sawise Yesus ngatingal marang dheweke.
Paulus kuwi wong Yahudi, wong Farisi, lan religius banget. Dheweke percaya yen kersane Gusti Allah supaya dheweke nganiaya wong Kristen kaya sing dikandhakake ing Prajanjian Anyar:
“Sabab kowe wus padha krungu bab uripku biyen ana ing wewengkone agama Yahudi: luwih dening banget anggonku nguya-uya lan ngrusak Pasamuwaning Gusti Allah.” (Galati 1:13)
Paulus terus ngandhani apa sing ditindakké marang para muridé Yésus:
“Bab punika kawula tindakaken ugi wonten ing Yerusalem. Kawula boten namung nglebetaken para suci kemawon dhateng ing pakunjaran, sasampunipun kawula tampi panguwaos saking para pangajenging imam, nanging kawula inggih ngrujuki, bilih tiyang-tiyang punika sami kaukum pejah. 11 Wonten ing papan-papan pangibadah kawula asring nganiaya tiyang-tiyang wau, saha sami kawula peksa, supados sami nyelaki kapitadosanipun, punapadene margi saking sanget muntabing manah kawula, tiyang-tiyang wau sami kawula oyak-oyak, malah ngantos dumugi ing nagari-nagari manca.” (Lelakone Para Rasul 26:10-11)
Nanging Paulus owah kanthi radikal amarga Gusti Yesus ngatingal marang dheweke, kaya sing diomongake. Sawisé Gusti Yesus katon ing dheweke, Paulus dadi pandhita paling gedhe babagan kebangkitan Kristus, lan nyebarake agama Kristen kanthi cepet ing abad kapisan utang akeh marang dheweke. Kita maca ing Prajanjian Anyar:
“Nanging pasamuwan-pasamuwane Sang Kristus ing Yudea tetep ora padha sumurup marang rupaku. 23 Mung padha krungu, yen wong kang biyen nguya-uya wong-wong mau, saiki martakake iman kang biyen diarah sirnane.” (Galati 1:22-23)
Apa sing kedadeyan sing nyebabake owah-owahan iki? Piyé wong sing nglawan Kristus lan nganiaya wong Kristen dadi salah sijiné wong-wong sing martakaké iman sing wis dirusak? Ora ana panjelasan liya kanggo owah-owahan ing urip wong iki kajaba dheweke wis ndeleng Kristus sawise wungu, nalika dheweke ngatonake dheweke ing dalan menyang Damsyik. Saben keuntungan sing diduweni, kaya sing dikandhakake, dadi rugi: “Kabeh iku dakanggep rugi marga saka sih-rahmat wanuh marang Sang Kristus Yesus, Gustiku.”
Imané Paulus saya kuwat lan bener, mula kaya para rasul lan murid-murid sing sepisanan, dhèwèké siap ngadhepi pati kanggo nyebarké Injil Kristus lan martakké wunguné. Dhèwèké digebugi, dipecuti lan dibenturi watu merga imané marang patangen, nanging terus martakké wunguné Kristus.
Kaping papat: Owah-owahan total lan lengkap sing dialami Yakobus sing ragu-ragu sawise Gusti Yesus ngatingal marang dheweke
Yakobus kuwi wong Yahudi sing mursid lan religius, nanging dhèwèké ora percaya nèk Yésus kuwi Mesias (Kristus). Prajanjian Anyar ngandika:
“Sabab dalah para sadhereke iya padha ora pracaya marang Panjenengane.” (Yokanan 7:5)
Nanging sawetara minggu sawisé Kristus disalib, sedulur-seduluré Yésus kabèh dadi pretyaya marang Dèkné. Nalika padha ana ing kamar ndhuwur karo para sakabate, padha ndedonga sawise Gusti Yesus minggah ing swarga. ( Lelakone Para Rasul 1:14 ) Sakwisé kuwi, awaké dhéwé ngerti Yakobus wis dadi salah sijiné pimpinan jemaat.
Apa sing nyebabake owah-owahan ing urip James? Siji-sijine panjelasan yaiku Yesus ngatingal marang dheweke ing dalan sawise wungu saka ing antarane wong mati lan Yakobus percaya banget marang Gusti Yesus nganti dheweke siyap mati amarga iman marang wungune Kristus saka ing antarane wong mati.
Kalima, bukti kaping lima kanggo wungunipun Gusti Yesus punika kasunyatan sajarah kuburan kosong.
Kuburan kosong minangka kasunyatan sing wis diverifikasi amarga sawetara alasan sing bakal dakwenehake kanthi ringkes. Nanging aku kudu mbuktekake dhisik, yen sawise Gusti Yesus katetepake seda, ana wong sing jenenge Yusuf sowan ing ngarsane gubernur Pontius Pilatus lan nyuwun layone Gusti Yesus. Yosèf banjur njupuk layoné lan dibungkus nganggo kuburan lan diselehake ing kuburané sing anyar. Banjur nggulungake watu abot ing lawanging pasarean.
Kanggo mesthekake yen kuburan ora bakal diganggu, para pangareping imam lan para wong Farisi padha marani lan masang jaga ing ngarep lawang kuburan lan nutup watune. (Paukuman kanggo ngilangi segel yaiku eksekusi.) Iki ngonfirmasi ora mungkin nyolong awak Yesus, kaya sing diklaim sawetara.
Nanging nalika esuke ing dina pisanan minggu, malaekat Gusti mudhun saka swarga lan nggulungake watu saka lawang (Matius 28: 2). Mangkono sawetara wong wadon sing padha nggawa rempah-rempah kanggo ngembalsem awak bisa mlebu ing pasarean. Nanging wong-wong mau ora nemu layoné Gusti Yésus. Sawisé iku, Pétrus mlebu
“Simon Petrus olehe nututi iya tumuli tekan sarta banjur mlebu ing pasarean, lan weruh ulese sumeleh ing lemah 7 dene lawon riwe kang maune ana ing mastakane Gusti Yesus ora awor karo ulese, nanging sumeleh rada nyele ana ing panggonan liya lan wis gulungan.” (Yokanan 20:6-7)
Piyé kita isa yakin nèk kuburan kuwi kosong telung dina sakwisé Yésus dipentèng? Paling ora ana telung alasan:
Para rasul lan para muridé Kristus martakaké wunguné ing Yérusalèm. Iki kutha gedhe. Yen layone Gusti Yesus isih ana ing pasarean, para panguwasa Yahudi bisa nuduhake layone marang wong-wong lan kanthi cara kasebut, nyebabake pati kanggo Kristen nalika isih enom. Nanging wong-wong mau ora bisa nglakoni merga kuburané kosong.
Jawa XNUMX: Bareng para pangareping imam padha nyritakaké lelakon mau kabèh, Prajanjian Anyar ngandika: “Para pangareping imam mau sawise pirembugan karo pinituwa, banjur padha gawe putusan, para prajurit kang jaga padha diwenehi dhuwit akeh 13lan padha diweling: “Kowe padha martak-martakna, yen ing wayah bengi para sakabate padha teka nyolong layone, nalika kowe kabeh lagi padha turu.’ ( Matéus 28:12-13 ). Iki minangka pengakuan ora langsung yen kuburan kasebut kosong.
Paseksen para wanita: Yen penulis saka abad pisanan pengin nyipta crita kanggo ngapusi wong, dheweke ora bakal nulis apa wae sing bakal nyuda kredibilitase. Mangkono nalika kita maca crita kuburan kosong ing Prajanjian Anyar, kita nemokake yen wanita minangka saksi pisanan lan utama saka wunguné. Iki katon aneh lan penting, amarga ing budaya Yahudi lan Romawi, wanita dianggep luwih murah lan paseksenane diragukan. Mulane, kita maca ing Prajanjian Anyar nalika wong wadon ngandhani para rasul babagan kuburan kosong, “Nanging tembung-tembunge iku dianggep ngayawara, padha ora ngandel marang wong-wong wadon iku.” (Lukas 24: 11) Yen crita kuburan kosong iki digawe, mesthine ora nyebutake wanita, nanging jeneng wanita sing dideleng Gusti Yesus kasebut kanthi khusus, lan dheweke wis misuwur ing Yerusalem.
Ora ana sing nerangake kasunyatan kuburan kosong kajaba wunguné Gusti Yésus saka ing antarane wong mati. Dadi, kasunyatan sejarah iki minangka bukti sing kuwat banget kanggo wungu, kaya sing diomongake kaping pirang-pirang marang para muride.
Bukti-bukti iki, limang fakta, nuduhake banget wungunipun Kristus saka ing antarane wong mati. Kasunyatan lan prastawa iki mung bisa diterangake dening kasunyatan wungunipun Gusti Yesus.
Pungkasan, kanggo nyimpulake artikel iki, kita wis weruh manawa kasunyatan sedanipun Kristus ing kayu salib lan wungunipun saka ing antarane wong mati minangka kasunyatan paling gedhe ing sajarah lan pesen paling penting ing kabeh donya Iku nandheske kanggo kita kurban, tanpa syarat. katresnané Gusti Allah sing diwènèhké Gusti Yésus Kristus wektu Dèkné wis mbayar paukuman dosa-dosa kita, yaiku pati, lan srana pati ing kayu salib nggantosi kita, lan wunguné saka ing antarané wong mati kanggo mènèhi jaminan marang kita nèk Dèkné wis urip. Kuwi nimbali kita supaya iman marang Panjenengané kanggo nampa kabèh berkah sing dijanjèkké marang wong-wong sing pretyaya marang Dèkné.
Apa pentinge lan kabutuhan kebangkitan miturut Prajanjian Anyar? Iku mbuktekaken lan affirms kanggo kita:
Pangandikane Gusti Yesus: “Aku iki dalane, sarta jatine kayekten lan kauripan. Ora ana wong siji-sijia kang bisa sowan marang Sang Rama, manawa ora metu ing Aku. (John 14:6) Dhèwèké uga kandha bab dhèwèké nèk dhèwèké kuwi Gusti Allah sing dadi inkarnasi lan wunguné saka antarané wong mati mbuktèkké nèk omongané kuwi bener., merga kita maca ing Prajanjian Anyar: “an miturut Rohing kasucen, kang kayekten ana ing wungune saka ing antarane wong mati, manawa Panjenengane iku Putrane Gusti Allah kang kuwaos, yaiku Gusti Yesus Kristus, Gusti kita.” (Rum 1:4)
Yésus Kristus ngalahake pati lan ngalahké Sétan, kaya sing diwaca ing bab patangen: “”Heh pati, ana ing ngendi kaunggulanmu? Heh pati, ana ing ngendi entupmu?” (1 Korinta 15:55) Wong sing pretyaya marang Kristus nduwèni jaminan urip langgeng lan menang nglawan godaan Sétan.
Wong-wong sing pretyaya marang Gusti Yésus bakal diuripké manèh kaya Kristus sing ditangèkké manèh kaya sing kita waca ing Prajanjian Anyar: “Nanging kang bener iku yaiku manawa Sang Kristus wus kawungokake saka ing antarane wong mati, minangka kang wiwitan saka panunggalane kang wus padha mati.” (1 Korinta15:20) lan “Amarga yen kita pracaya, manawa Gusti Yesus wus seda lan wus kawungokake, kita iya pracaya, yen wong-wong kang wus ngajal ana ing Gusti Yesus iku bakal padha diklumpukake dening Gusti Allah bebarengan karo Panjenengane.” (1 Tesalonika 4:14)
Yesus Kristus urip, lan amarga dheweke urip, Prajanjian Anyar ngandika: “Mulane Panjenengane uga saged mitulungi rahayu kalawan sampurna marang sakehing wong kang sowan ing ngarsane Gusti Allah lumantar Panjenengane. Jalaran Panjenengane gesang ing salawase prelu jumeneng dadi Pantarane wong-wong mau.” (Ibrani 7:25)
Yen sampeyan precaya marang Gusti Yesus Kristus, kaya sing diomongake babagan awake dhewe, yen dheweke wis ditangekake saka ing antarane wong mati, kanthi tembung liya, yen sampeyan pitados marang Panjenengane, sampeyan bakal nampa urip langgeng lan pangapuraning dosa, awit Gusti Allah. nampa saben wong sing sowan marang Panjenengane liwat Kristus, apa wae agama utawa denominasi utawa etnis latar mburi.
Tags:death of Christis resurrection trueresurrection evidenceresurrection new testamentResurrection of Christ