Nanging sejatine, nimas, sakkabehing manungsa uga pengin kagungan laku sing disenengi tanpa sijining kakuciwan ana ing wuri, lan uga mesti sing mangkana iku prakara angel ditemoni amarga Gusti wus duwe jagading pinesthi. Teruse, nuju sawijining dina aku keprungu menawa ana sawijining sing bisa anglawan, malahan ngowahi pinesthi sing lagi mabur dhuwur ana ing gaganantara kanggo ngampiri janma, nimas. Sliramu mangartia apa iku sing ngowahi pinesthi? Inggih iku donga. Mula, sliraku tansah ngucapake donga kanggo nggawe pinesthiku dhewe lan uga sing tasih ana ing ridhoning Gusti kang Maha Kuwasa. Ta iya yen Gusti Alloh mrentahake manungsa supaya andedonga lan ajaa nganti kentekan pangarep-arep? Sakbisane aku nyenyuwun kanthi santun marang Gusti sing wus paring pirang-pirang nikmat, lan kanggo tansah anjejaga sakkabehing manah kang lagi karundhung rasa sing kasebut tresna, supaya ora kesusu anggone nemtokake tindake kanggo sakdurunge kudu dipikirake kanthi becik mung ngarsane, uga kanggo tansah anggawe kuwat lan ikhlas mring sakkabehing sing wus, lagi, lan arep kadaden, uga kanggo sliramu iku. Mula dak sebutake sawijining asma ana ing pandongaku iku, sing ora liya iya iku jenengmu, nimas. Upamane slirane mangarti apa sing wus dak sebatake ana ing pandongane iku kang wus dak suwunake marang Gusti kang Maha Agung banjur dak kirim kanthi ring-iringan wayah dhuha utawa wengi, aku mono ora bakal ngerti yen sliramu bakal mesem-mesem utawa duka, menawa aku ngepengini upama dhewe ngetrap, pundadekake jodho, ananging yen ora mugiya tansah tetep kekancan sing apik.
