Ahmadin mangsuli: Botên makatên, gusti, manawi ratu mêngsah dalêm krêsa têluk lan janji, manawi botên badhe pêrang malih, mangke prajuritipun ingkang sampun sami pêjah badhe kawula gêsangakên malih. Ratu mau banjur krêsa janji lan wiwit wêktu iku ratu loro dadi mitra darma. Banjur sakaloron padha tindak mênyang papan pêpêrangan kadhèrèkake dening Ahmadin kang mêsthi anggawa wadunge. Garane wadung nuli ditamakake marang kabèh prajurit kang wis padha mati lan sanalika gregah padha tangi urip manèh.
