Katresnan minangka rasa sing bisa ngowahi warna jagad. Persahabatan minangka wujud hubungan timbal balik sing ora mandhiri karo kanca sing paling apik.
Pitutur becik bab katresnan mesthi disenengi wong akeh kanggo nyebut perasaan sing paling jero. Pitutur becik katresnan minangka ukara cekak sing bisa menehi inspirasi marang para pamiarsa supaya bisa nuwuhake sesambungan romantis.
Katresnan ora diwatesi mung kanggo kekasih, bojo utawa bojo. Katresnan uga babagan hubungan emosi antarane bocah lan wong tuwa, siswa lan guru, lan kanca lan kanca. Liwat aporisme katresnan, kita nuwuhake rasa tresna marang wong liya.
Ing artikel iki, aku menehi sawetara ukara sing ngemot pitutur becik bab katresnan lan kekancan. Muga-muga inspirasi!
Kanca nggawe kita luwih apik saben dina. Dheweke mesthi menehi semangat lan motivasi awak dhewe nalika kita ora semangat.
Nalika lagi nemoni masalah, kanca dadi papan kanggo nuduhake, saling semangat, lan ndonga supaya bisa ngatasi beban urip.
Komunikasi ing paseduluran lan jagad katresnan mengaruhi pola pikir manungsa supaya luwih diwasa.
Katresnan nggawe manungsa urip luwih semangat, tetep semangat lan kepengin dadi sing paling apik kanggo wong sing dikasihi.
Kabeh wong pengin nganggep dheweke dianggep penting, berharga, lan duwe nilai. Iki sing kadang nggawe kita angel nggawe paseduluran lan katresnan.
Mbangun sesambetan sing grapyak bisa diwiwiti kanthi dadi kanca karo wong liya dhisik.
Katresnan sejati ora nglarani.
Kasangsaran katresnan sing paling abot yaiku nalika kita kangen karo wong liya, nanging kita ora bisa ngrangkul dheweke sanajan dheweke ana ing ngarep mripat.
Mesem karo kanca yaiku kurva cilik sing bisa nyetop.
Kabeh wong unik. Mula, nalika nggawe paseduluran lan katresnan, aja meksa wong liya dadi kaya kita.
Rasa seneng sejatine dudu saka keprigelan winates kanggo kesejahteraane wong liya, utawa saka kesejahteraan wong sing dheweke rumangsa cedhak. Kabahagiaan sejati yaiku tuwuh rasa tresna lan welas asih marang kabeh wong sing isih urip – Dalai Lama
Aporisme Persahabatan Saka Wong Terkenal
Katresnan lan kekancan ora mung kagungane manungsa umume, malah tokoh masarakat lan tokoh terkenal duwe sesambungan katresnan lan paseduluran. Dheweke nulis kanthi aphorisme katresnan lan kekancan.
Sampeyan bisa nggawe kanca luwih akeh sajrone 2 minggu kanthi dadi pamireng sing apik tinimbang ing 2 taun kanthi nyoba narik minat wong liya – Dale Carnegie
Kekancan sejati kalebu kuping sing ngrungokake, ati sing ngerti, lan tangan sing siap nulungi – Frank Tyger
Kancaku sing paling apik yaiku sing bisa nggawe aku dadi wong sing paling apik, dudu sing dadi dheweke – Henry Ford
Kanca sejati yaiku wong sing ngrungokake lan ngerti nalika nuduhake perasaan sing paling jero. Dheweke ndhukung sampeyan nalika sampeyan berjuang, kanthi alus lan mbenerake nalika sampeyan nggawe kesalahan, lan ngapura yen sampeyan gagal – Richard Exley
90 persen kegagalan ing urip wong disebabake amarga ora nggawe hubungan apik karo wong liya – Les Giblin
Sejatine ing sesambetan, mung ana rong kegiatan utama: njupuk utawa menehi. Yen kita mesthi menehi, utamane kanthi tulus, mengko utawa mengko kita bakal nampa balesan sanajan ora bisa nyana – Paul Winarto
Kanca sejati nyengkuyung sampeyan supaya bisa tuwuh kanthi maksimal. Lan sing paling nggumunake, dheweke ngrayakake sukses sampeyan dhewe – Richard Exley
Muga-muga pitutur becik bab katresnan iki bisa migunani kanggo ngisi dina sampeyan kanthi akeh katresnan saka wong-wong ing sekitar sampeyan.