Kêmajuaning tanah-tanah ing Eropah iku kang akèh marga saka dayaning klooster-klooster (wiara), papaning para tapa (monnik). Para tapa mau ana kang ngawaki babad alas, ngêsat rawa, ngolah sawah, nggulawênthah wong lara, lan ana kang nulis lan nganggit-anggit, marsudi kawruh, mêmulang lan liya-liyane. Malah wong butuh pênginêpan lan pitulungan liyane, playune iya mênyang ing wiara. Têtêping tapane iku dumunung ana ing olèhe nglakoni kasucian, mati raga lan nyambutgawe kang ing sabisa-bisane, dadi ora mung ing sakêpenake.
