Petruk : Sêmu-sêmune iya mêngkono kuwi, Kang Garèng, sabanjure kandhidhat têsèn mau, rupa-rupane banjur sowan nyang kaum bathik, sarta anggêdabrul mangkene upamane: wah, mas bèi, tingalipun padamêlan nampeyan punika, saya dangu saya ribêt sangêt makatên. Têmtunipun manawi dipun tilar nampeyan sakêdhap kemawon, wèh, inggih repot sangêt. Ambok inggih, timbanganipun nampeyan nilar padamêlan, manawi badhe prêlu mundhut prabot bathik kapasrahakên kula kemawon, kula tanggêl, mêsthi bèrèsipun. Priksa-priksa maringi têdha dhatêng kula. Tiyang kula inggih narimah pun paringi rebelan sapalihipun.
