Njeng Nabi banjur paring dhawuh, amarga keng wayah lagi seneng-sene­nge numpak ana ing sandhuwure gegere Rasulullah, saengga sujude dadi suwe banget, ngenteni mudhune wayahe saka gegere panjenengane. Kajaba saka iku, ing liyane wektu Rasulullah dadi Imam shalat dzuhur. Rong rekangat pungkasan cepet banget. Nuli para sahabat mundhut priksa marang Njeng Rasul, apa sing nja­lari sujud rong rekangat kang pungkasan kok dadi cepet banget? Rasulullah paring dhawuh manawa panjenengane midha­nget swarane bocah nangis. Iku kabeh nu­duhake, manawa kita kudu ndarbeni kawigaten marang anak-anak.
