Surat An-Naml (basa Arab:النّمل, "Semut"), iku surat angka 27 sajeroning al-Qur'an. Surat iki dumadi saka 93 ayat, éwoning surat-surat Makkiyyah lan diturunkan sawisé Surat Asy Syu’araa’. Dijenengaké kanthi jeneng  An-Naml kang tegesé semut, amarga ing ayat 18 lan 19 ana tembung An-Naml (semut), ya iku ratu semut kandha marang anak buahé supaya lumebu sarangé, supaya aja kepidak déning Nabi Sulaiman lan tentarané kang arep ngliwati panggonan iku. Krungu préntah ratu semut marang anak buahé iku, Nabi Sulaiman mèsem lan takjub marang kateraturan karajan semut iku lan beliau ngucapaké syukur marang Gusti kang Maha Kuwasa kang wis nglimpahaké nikmat marang panjenengané, wujud karajan, kasugihan, ngawruhi basa kéwan, duwé wadya kang dumadi saka jin, manungsa, manuk lan liya-liyané. Nabi Sulaiman kang wis diwènèhi déning Allah nikmat kang gedhé iku ora ngrasa takabur lan sombong lan minangka hamba Allah nyuwun supaya Allah nglebokaké sajeroning golongan wong-wong kang saleh.

Pokok-pokok isi 
 Kaimanan:Al Quran iku rahmat lan pituduh bagi wong-wong mukmin; ke Esaan lan kekuasaan Allah s.w.t. lan kaanan-Né ora merlokaké sekuthu-sekuthu sajeroning ngatur alam iki; mung Allah kang weruh bab kang gaib; anaé dina kabangkitan dudu wujud dongèng. 
 Kisah-kisah: Kisah Nabi Sulaiman a.s karo semut, karo manuk hud-hud lan karo ratu Balqis; kisah Nabi Shaleh a.s karo kaumé; kisah Nabi Luth a.s. karo kaumé. 
 Lan liya-liyané:Ciri-ciri wong mukmin; Al Quran njelasaké apa kang dadi pasulayan antara Bani Israil; mung wong-wong mukmin kang nampa pituduh kadadéan-kadadéan sadurungé tekané kiamat lan kaanan wong-wong kang duwé iman lan ora duwé iman wektu iku, Allah ngutus Muhammad s.a.w. lan umaté muji lan nyembah Allah waé lan maca Al Quran, Allah bakal nuduhaké marang kaum musyrikin beneré ayat-ayat-É.

Rujukan 

 Mukaddimah Al Qur'an versi pertalan Departemen Agama Républik Indonésia