Wangsa Shāng (商) (1600—1046 SM) ya iku wangsa kang nggantèni Wangsa Xià ana ing sajarah Cina. Watara taun 1600 SM, Wangsa Shāng diyasa déning pamimpin suku Shāng, Tāng (汤/湯) sawisé musnahaké Wangsa Xià. Mangsa papréntahan Wangsa Shāng nganti tekan 17 génerasi, 31 ratu lan nguwasani sasuwené 500-an taun, nganti tekan 20 Januari 1046 SM sawisé dikalahaké déning Zhōu Wǔwáng (周武王).

Sajarah 
Wangsa Shang nduweni pusat papréntahan ing pinggiring Kali Wei kang dumunung ing antarane Kali Huang Ho(sisih lor) lan Kali Yangtze (sisih kidul).

Para kawulane wis nduweni tingkat kabudayan kang dhuwur. Iki bisa dideleng saka akehe keramik-keramik kang endah, grabah-grabah, keramik tripod (guci sikil 3) lan black pottery (budaya periuk ireng tanpa ornamen). Ing jaman Iki uga misuwur kanthi kabudayan balung (culture bones).

Ing jaman Iki uga, tulisan-tulisan wis bisa diwaca. Iki tegese nalika jamane Wangsa Iki, Cina mungkasi jaman prasejarah lan  lumebu jaman anyar, yaiku jaman Neolit. Wangsa iki ambruk amarga pambrontakan saka klan Chou.

Cathetan sikil 

Shang
Cina