Gen iku bahan genetik kang magepokan kato sipat tartamtu.

Minangka bahan genetik mesthi waé gen diwarisaké saka siji individu marang individu liyané. Gen duwé wangun-wangun alternatif kang dijenengi alel. Ekspresi saka alel bisa sarupa, nanging wong luwih asring nggunakaké istilah alel kanggo èksprèsi gen kang kanthi fenotipik béda.

Gregor Mendel wis nduwé asumsi ngenani anané siji bahan kang magepokan karo siji sipat utawa karakter kang bisa diwarisaké. Panjenengané nyebutaké 'faktor'. Ing taun 1910, Thomas Hunt Morgan nuduhaké yèn gen ana ing kromosom. Sabanjuré, dumadi 'perlombaan' ramé kanggo nemu substansi kang wujud gen. Akèh bebungah Nobel kang banjur ditampa déning panliti kang mèlu cawé-cawé ing subjek iki.

Ing wektu iku DNA wis tinemu lan dimangertèni mung ana ing kromosom (1869), nanging wong-wong durung pléga yèn DNA magepokan karo gen. Liwat panlitèn Oswald Avery marang bakteri Pneumococcus (1943), sarta Alfred Hershey lan Martha Chase (publikasi 1953) karo virus bakteriofag T2, wong lagi ngerti yèn DNA iku bahan genetik.

Saiki wong ngerti yèn gen wujud saberkas fragmen saka DNA kang bisa diekspresikaké selaras karo kaperluané.

Pirsanana uga 
 Genetika
 Genotipe