Kula enget wonten wicantenan ing radhio ing antawisipun lare kaliyan pakdhenipun. Si lare dipun ajak nonton kethoprak. Si lare ingkang suwaunipun mboten purun, lajeng purun awit badhe dipun traktir bakso.
Juru masmur punika ngaturaken janjinipun dhumateng Gusti Allah. Juru masmur janji mboten badhe nyleweng saking Gusti Allah, janji badhe dados umatipun Gusti Allah ingkang mbangun turut dhumateng Panjenenganipun. Juru masmur punika nyebut umat Israel minangka wit anggur ingkang kapundhut saking tanah Mesir, katanem ing tanah prasetyan ngantos ngoyod lan ngedalaken woh ingkang sampun karaosaken dening tiyang katah, dumugi pundi-pundi. Nanging sapunika wit anggur punika sampun sami risak, pageripun jugrug, wohipun dipun tedha sato kewan ing ara-ara.
Bab punika nelakaken kados pundi kawontenanipun bangsa Israel nalika semanten. Risak, nelangsa, (merana). Punapa sebabipun? Awit dosa-dosanipun. “Kawula mugi sami Paduka gesangi.” Panyuwunan punika gegayutan kaliyan janji ingkang kaucapaken “Kawula sami mboten badhe nyleweng saking Paduka.” Juru masmur nyuwun bangsanipun kapulihaken. Janji anggenipun mboten badhe nyleweng (malih) punika kasarengan panyuwunan.
Kados pundi tumraping gesang kita? Punapa kita ugi nate nelakaken janji-janji dhumateng Gusti Allah kakanthenan panyuwunan? Contonipun: kawula badhe cecawis kanthi temen-temen, kawula nyuwun lulus testing. Punapa janji lan panyuwunan ingkang kados mekaten punika klentu? Punapa panuwunan ingkang kados mekaten punika dipun awisi? Kula kinten mboten. Ingkang penting punapa janji kita punika kita tetepi? Kejawi punika, punapa janji kita punika nelakaken sebab-akibat? Nindakaken janji punika supados Gusti maringi panyuwunan kita? Janji lan panyuwunan punika sanes sebab-akibat. Panyuwunan kita dhumateng Gusti kaparingaken miturut kersanipun. Dene janji kita punika mujudaken tanggapan kita awit kasaenanipun Gusti dhateng kita. Amin |*WSMS