“Sok sapa sing agawe seneng atine anake, dheweke iku pindha merdikakake pembatune (abdine). Lan sok sapa wonge sing dhemen geguyonan (bercanda) nye­nengake atine anake, dheweke iku pindha nangis krana wedi marang Gusti Allah,” (Al-Hadits). Dhawuhe Njeng Rasulullah kasebut, cetha manawa tumraping wong tuwa sing nyenengake atine anake iku mujudake akhlak kang mulya (akhlaqul karimah). Ing babagan iki supaya wong tuwa mangerteni, kaya sing diterangake ana ing Al-Qur’an, digambarake anak mo­no pindha rerenggan utawa paesan urip sarta dadi pangarep-arep. Pira wae umure anak iku uga ndarbeni jiwa lan pe­ra­saan sarta kapribaden. Tuladha saka Rasulullah mangkene: “Sawijining wektu Njeng Nabi pinuju nggendhong bayi saka gendhongane ibune, Ummu Fadl. Duma­dakan nalika bayi sing digendhong dening Njeng Nabi saw., mau pipis, nganti nelesi agemane Njeng Nabi. Ndulu kahanan kang mangkono iku, Ummu Fadl kanthi gupuh ngrebut bayi mau saka gendhongane Njeng Nabi kanthi cara kang kasar. Njeng Nabi mangertosi tumindake Ummu Fadl kang kaya mangkono iku, tumuli paring dhawuh kanthi sareh: “Ageman kang teles iku harak bisa diresiki nganggo banyu. Na­nging banjur apa sing bisa ngilangi rasa kuciwa sajeroning atine (jiwane) ba­yi mau, krana tumindakmu sing kurang pra­yoga iku,” (Al-Hadits).
