Ana mawarna sebab sing njalari punahé basa-basa mau, kaya ta, siji : Saya sudané penuturé. Loro : Masyarakat padha nganggep yèn basa dhaérah kurang bergèngsi. Telu : Perka­winan campuran sing ngalangi pewarisan marang bocah-bo­cahé. Lan saterusé bocah-bocah luwih seneng nggunakaké ba­sa nasional (Indonesia), malah sok-sok bocah-bocah “mlum­pat” marang basa manca (Inggris) nganti nganggep basa dhaerah iku basa asing sing nomer seméné. Apa manèh akèh wong tuwa sing ora gelem ngajari basa dhaerah ing pirembugan padinané. Fenomena kawin campuran antar suku sing basa dhaerahé béda uga saya ngangèlaké pamulangan basa dhaerah marang bocah-bocah, banjur luwih akèh nggunakaké basa nasional. Sidané bocah-bocah ora bisa basa dhaerah, ora duwé basa Ibu. Laras karo UU No 24 / 2009 bab gendéra, basa lan lambang negara sarta lagu kebangsaan : masyarakat diajap ngulinakaké basa nasional.
