(a). “Saupama Allah kepareng nurun­ake siksa marang manungsa, jalaran saka kesalahane, mesthi PanjenenganE ora ninggal gremetan siji bae ana ing salumahing bumi. Nanging Panjene­nganE pancen karsa maringi tempo ma­rang wong-wong mau, nganti tumekang mangsa kang wus katemtokake. Manawa wus tumeka ing mangsane, ora bisa ngun­durake sanajan mung sak jam bae, lan uga ora bisa ngajokake.” (QS. An-Nahl (16):61).
