Abū ‘Alī al-Husayn bin ‘Abdullāh bin Sīnā (basa Pèrsi: ابوعلى سينا ,Abu Ali Sina), seratan arab: أبو علي الحسين بن عبد الله بن سينا, basa Latin, Avicenna, Dhokter lan filsuf Arab.
Lair ning Kharmaithen, provinsi Bokhara 980.
Ninggal ning Hamadan, Lor Pèrsi, 1037.
Sebeneré Ibnu Sina asli saka Pèrsi (sapunika Uzbakistan) ora saka Arab.
Ibnu Sina aktif nyerat buku, buku babagan filosofi sarta babagan pangobatan.
Buku babagan pangobatan kang kondhang, judhulé Qanun fi Thib kang saiki dadi sumber kanggo ngèlmu babagan kedaokteran lan pangobatan.
Ibnu Sina dikenal "Bapak Pangobatan Modern", fisikawan, matematikawan, panemu lan celukan liya amarga buku-buku seratané.
amarga buku kang kondhang babagan ngèlmu pangobatan, al Qanun (Canon), dhèwèké olèh undang-undangan "Prince of Dhokter".
Buku lan karya-karyané kang wis diterjemahaké nganggo basa Latin, dadi prabawa para filosof saka Kristen, kaya Thomas Aquinas.
Ibnu Sina uga dikenal al-Sheikh al-Rais'' (pamimpin para wong wicaksana), undang-undangan kang digunakaké déning murid-muridé kanggo ngundang dhèwèké.

Ibnu Sina, salah siji Filosof kondhang nalika jaman kaemasan kemajuan Islam, tunggale saka al Farabi lan Ibn Rusyd.
Buku filosofis kang diserat Ibnu Sina punika salah sijiné buku kang dadi sumber utama al-Ghazali kanggo nahan serangan prabawa filosofi liya ning agama Islam.
Ibnu Sina dianggep pamuda kang diwasa durung wektuné.
nalika umuré tembe 5 taun, Ibnu Sina wis apal Al Qur'an.
sadurungé umuré genep 16 taun, Ibnu Sina wis nguasani ngèlmu kang disinau, kaya ngèlmu Kimia, Fisika, Matematika, Metafisika lan Logika.
umur nembelas taun (16), Ibnu Sina wiwit belajar babagan ngèlmu kadhokteran.
Pernah njabat dadi ketua dhokter lan penaséhat ning Pèrsi.

Cathetan suku 

Penemu