Nalika iku, bocah-bocah njaluk jatah, saben bengi kudu sajudul, ora kena dibaleni. Yen upamane aku lunga amarga ana keperluan sing kudu nginep, tegese aku duwe “utang”. Wengi candhake aku kudu ndongeng dhobel (jatah wengi iku lan wengi sing dak tinggal lunga). Tau, utangku akeh nganti lima, saengga aku bingung kudu ndongeng nem judul. Mula, supaya utangku ora akeh, aku ngrekam dongeng ing kaset, banjur kaset iku diputer ing tape analika aku lunga.
