Ana ing nêgara Walanda prêkara iku kêrêp dadi rêmbug, pênêmuning akèh saya suwe saya kêncêng murih ilanging bab iku. Kêlakon ing taun 1882 pênggaweane wong cilik kang minangka pêpancèning para priyayi wis disuwak, mêngkono uga pênggawean mikul wong kang lêlungan nglakoni ayahaning nêgara. Kèh-kèhing pênggawean gugur gunung iku maune 52 dina ing dalêm sataun, ing nalika iku disuda kari kèh-kèhe 42 dina, nanging supaya nêgara ora banjur kakehan tomboke wragad, wong cilik banjur ditêtêpake ambayar f 1, (pajêg sirah) ing dalêm sataun tumrap siji-sijine wong kang bênêre nyangga gawe. Suwening suwe gugur gunung iku saya disuda-suda. Tumêkane taun 1911 mung kari 5 dina sataune, lan ing taun 1916 wis ilang babar pisan kêjaba ing tanah Kêjawan lan ing tanah partikêlir. Mung kari yèn prêlu bangêt isih kudu ditindakake, kaya ta yèn nuju ana kacilakan utawa kanggo bêbaya kang arêp nêkani.
