Basa Sundha Kuna (Krama: Basa Sundha Kina) inggih punika basa Sundha arkais ingkang natos dipunginakaken ing wewengkon Jawi sisih kilén. Bukti-buktinipun kacathet wonten ing prasasti saking abad kirang langkung kaping-14 lan naskah-naskah lontar kina saking abad kaping-15 ngantos kaping-17 M. Basa puniki sampun boten dipunginakaken ing masa sakmenika, nanging taksih gadhah kaitan celak kaliyan basa Sundha moderen.

Bukti Kaserat 
Panganggéan basa Sundha kina antawis liyan kacathet wonten ing prasasti bahan watu alam kados Prasasti Kawali di Ciamis, lan Prasasti Batutulis ing Bogor, ugi wonten ing prasasti bahan pelat tembaga kados Prasasti Kabantenan saking dhaérah Bekasi. Paninggalan liyan ingkang ndhokuméntasikaken panganggean basa Sunda Kina punika ing naskah-naskah lontar lan gebang saking wewengkon Bandung, Garut, lan Bogor. Naskah-naskah punika sakmenika karimat ing pinten-pinten lembaga, antawis liyan Kabuyutan Ciburuy ing Bayongbong Garut, Museum Sri Baduga di Bandung, Perpustakaan Nasional RI di Jakarta, lan Perpustakaan Bodleian ing London.

Référénsi 

Basa Sundha