Petruk : O, hla kok ramak, aku iki saiki pêthane dadi nata binathara, kowe dadi putri putrane ratu, dadi wajibe kowe nyêbut nyang aku: kangjêng rama prabu, apa kêpriye. Wis, saiki tak têrusne, anggonku andangu nganggo têmbang mijil mau,... ulat manis dhasar mêrak ati, trapsilamu bêcik, kaya asu buntung.
