“Olehku mrene mau ora arep nyawang kegagalan usahamu. Aku wis ngerti wiwit mbiyen yen kowe sejatine ana kutha urip rekasa. Ning sing tak pikir mung putuku, Dhenok. Mesakake bocah kae. Isih cilik wis melu nandhang kasangsayane wong tuwane kang ora becus samubarange….”
