Adam (Ibrani: אָדָם; Arab:آدم, tegesé lemah, manungsa, utawa coklat enom) (watara 5872-4942 SM)[1] yaiku manungsa kang sepisanan digawe dening Allah Swt. Dheweke minangka leluhur kabeh manungsa ing bumi iki. Nabi Adam diciptakake Gusti Allah saka lempung garing kang asale saka lendhut ireng.
Kaligrafi Kanjeng Nabi Adam as
Gambaran Kanjeng Nabi Adam as lan Siti Hawa ing kaswargan diubengi déning malaekat
Wiwitane Nabi Adam as, manggon ing Swarga lan Allah banjur nitahake Hawa kanggo ngancani dheweke. Nanging, loro-lorone banjur padha digodha dening Setan lan goroh. Padha mangan woh kang dilarang Allah Swt. Wong loro mau banjur didhunake ing bumi. Kedadeyan iki mujudake piwulang kanggo kita yen setan tansah kepengin manungsa kesasar lan goroh. Dadi kita kudu ngati-ati marang tipu daya setan.
Kajawi dados manungsa ingkang wiwitan, Nabi Adam as uga dadi Nabi kang pisanan kanthi nampa wahyu utawa diwenehi tuntunan saka Gusti Allah. Kados dhawuhipun Allah Swt:
"Banjur Adam nampa sawetara kalimat saka Pangerane, banjur dheweke uga nampa tobate. Satemene Allah iku Maha Pangapura, Maha Asih" (QS al-Baqarah:37)
Uripe Nabi Adam as lan garwane, Hawa banjur nurunake generasi liya-liyane. Nabi Adam as tansah mulang supaya anak lan putune tansah manut marang Gusti Allah lan ngadohi tipu daya setan.