Surah Al-Ikhlas (Arab:الإخلاص, "Murnèkaké Kaésaan Allah") iku surah angka 112 sajeroning al-Qur'an. Surah iki kagolong surah Makkiyah, dumadi saka 4 ayat lan pokok isiné negasaké kaésaan Allah sinambi nulak wangun apa waé kang madhakaké. Kalimat inti saka surah iki, "Allahu ahad, Allahus shamad" (Allah Maha Esa, Allah panggonan gumantung), kerep muncul sajeroning dhuwit dinar emas ing jaman Kekhalifahan biyèn. Saèngga, kadhangkala kalimat iki dianggep slogan nagara Khilafah Islamiyah, bebarengan karo loro kalimat Syahadat.

Kautamane Maca Surat Al Ikhlas 
Saka Abu Sa’id al-Khudri radhiyallahu ‘anhu, panjenengané ngendika: Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam dhawuh,

وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّها لَتَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ

“Demi (Allah) kang jiwaku ana ing astan-E, sejatine surah al-Ikhlas sebandhing (karo) sepertelon al-Qur’an”.

Hadis iki nuduhake dhuwur drajate surat Al Ikhlash lan gedhé kautamane kanggo wong kang maca, amarga surat iki ngandhut asmane Allah kang Maha Endah lan sipat-sipate kang sampurna, saéngga wong kang maca lan mahami surat iki kanthi temen iku nuduhake ngagungake lan mulyakake marang Allah.

Tèks 
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
اللَّهُ الصَّمَدُ
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ

Alih aksara

Jarwanipun 
 Dhawuha: "Allah iku mung siji."
 "Allah iku kang disuwuni karang kabutuhan."
 "Ora peputra lan ora pinutrakaké."
 "Lan ora ana sawiji kang madhani."

Réferènsi

Pranala njaba