Ing Inggris, ngobong wong minangka ukuman sing ditindakake tumrap wanita sing dianggep durhaka, khianat cilik, lan bid’ah. Sajrone pirang-pirang abad, narapidana wanita kena eksekusi diobong ing papan umum, kadang-kadang isih urip, kanggo macem-macem kegiatan kalebu koining lan maritida.

Nalika wong-wong sing tundhuk bid’ah uga diobong, sing nggawe pengkhianat dhuwur digantung, digambar lan dipaku. Ahli hukum Inggris, William Blackstone, ngira manawa beda ukuman kasebut, sanajan "sensasi banget kaya sensasi liyane", bisa dijlentrehake kanthi kepinginan supaya ora mbukak awak wanita kanthi umum. Eksekusi publik minangka masalah sing dirawuhi, lan laporan kontemporer rinci babagan tangisan wanita nalika lagi diobong. Banjur dadi perkara umum kanggo algojo nyekeli narapidana kasebut, lan supaya mayit kasebut dibakar sawise dibedah-bedah.

Ing paruh pungkasan abad kaping wolulas, owah-owahan sikap ing pameran umum kaya ngono, nyebabake anggota parlemen Sir Benjamin Hammett nyalahake praktike kasebut ing Parlemen. RUU kasebut, ora liya upaya pertama kanggo mungkasi pembakaran umum wanita, nyebabake Undhang-undhang Treason 1790, sing ngrampungake ukuman kasebut.