Wontên tiyang raosan, sanadyan kèndêl sami kèndêl, punika kajêngipun beda-beda, kados ta kèndêling sela, kèndêling toya, tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang dipun upamèkakên kèndêling sela, punika tiyang kèndêl ingkang salugunipun atos ing batos, kajêngipun atos ing ngriki, botên purun mêmbat. Dene kèndêling toya, punika kèndêl katingalipun, nanging nglêbêt tansah kumricik kados ilining toya.
