Hassan Pirnia ( Pèrsi: حسن پیرنیا  1872-1935), ana penting Iranian politisi abad kaping-20 Iran . Dhèwèké njabat sajroning rong puluh papat jabatan nalika karier pulitik, sing kaping papat minangka Perdhana Mentri Iran . Dheweke uga sejarawan, bebarengan karo Society for the Heritage of Iran .

Karir
Hassan dadi Menteri Iran ing Pengadilan Ruslan sadurunge bali menyang Iran, ing ngendi dheweke ngadegake Sekolah Ilmu Ilmu Teheran taun 1899.
Sasampunipun bapakipun séda, piyambakipun minangka pamimpin Moshir al Dowleh, minangka peranan penting kanggé nyusun Konstitusi Persia taun 1906 . Hassan diwenehi Grand Cross Kehormatan Ordo St Michael lan St George dening mahkota Inggris ing taun 1907. Ing taun 1907 nganti 1908, Pirnia dadi Menteri Luar Negeri, nalika wektu iku dheweke ngumumaké Entente Anglo-Ruslann , sing bakal nurunake Iran dadi zona kekaisaran, kaya batal lan ora sah. Dheweke banjur dadi Menteri Kehakiman sadurunge dadi Perdhana Mentri kaping pisanan ing taun 1915. Panjenenganipun badhe nganggep jabatan punika ing taun 1920, lan taun 1922 lan 1923. Salah satunggaling tindakan utama Pirnia nalika wekdalipun minangka Perdhana Mentri nyegah piyambakipun nyegah Persetujuan Anglo-Persia saking 1919.

Rujukan

 Ghani, Cyrus, Iran and the Rise of Reza Shah: From Qajar Collapse to Pahlavi Power (I.B. Tauris: London, 2000). 
 Jane Lewisohn, Flowers of Persian Song and Music: Davud Pirniā and the Genesis of the Golhā Programs, Journal of Persianate Studies, Vol. 1, No. 1, pp. 79–101 (2008)
 Marashi, Afshin, Nationalizing Iran: culture, power, and the state, 1870-1940 (University of Washington Press, 2008). 
 Moazami, Behrooz State, Religion, and Revolution in Iran, 1796 to the Present p. 41 (Palgrave Macmillan, 2013)