“Nyuwun pangapunten ingkang ageng, Bu. Keng putra mboten saged nyembadani kados kekudanganipun kala rumiyin, malah kula sampun kumawantun dora. Sejatosipun anggen kula kumawantun dora dhumateng penjenengan, awit saking rumaos lingsem dene kula wonten ing kitha ageng gagal anggen kula usaha…” aku ndhingkluk ora wani mandeng socane ibu kang landhep lan ketus.
