શું કાલ્પનિક દુનિયામાં રહેવું સામાન્ય છે?
અમેરિકન મનોવૈજ્ઞાનિકો શેરિલ સી. વિલ્સન અને થિયોડોર એક્સ. બાર્બરે સૌપ્રથમ 1981માં એફ. પી. પી. ની ઓળખ કરી હતી, જે લગભગ 4 ટકા વસ્તીને લાગુ પડે છે. આ લક્ષણને ઓળખવા ઉપરાંત, વિલ્સન અને બાર્બરે બાળપણના ઘણા પૂર્વજોની જાણ કરી હતી, જેમણે સંભવતઃ પછીના જીવનમાં કાલ્પનિક સ્પષ્ટતાનો પાયો નાખ્યો હતો, જેમ કે, "માતાપિતા, દાદા-દાદી, શિક્ષક અથવા મિત્ર કે જેમણે પરીકથાઓના વાંચનને પ્રોત્સાહન આપ્યું હતું, બાળકની... કલ્પનાઓને મજબૂત બનાવી હતી, અને બાળકની ઢીંગલીઓ અને સ્ટફ્ડ પ્રાણીઓને એવી રીતે સારવાર આપી હતી કે જે બાળકને જીવંત હોવાનું માનવા માટે પ્રોત્સાહિત કરે છે". તેઓએ સૂચવ્યું હતું કે આ લક્ષણ લગભગ એવા લોકો સાથે સમાનાર્થી હતું જેમણે સંમોહનના પ્રેરણાને નાટ્યાત્મક રીતે પ્રતિસાદ આપ્યો હતો, એટલે કે "ઉચ્ચ સંમોહન". 1980ના દાયકામાં મનોવૈજ્ઞાનિકો જુડિથ્યુ અને સ્ટીવન લિન દ્વારા પ્રથમ વ્યવસ્થિત અભ્યાસો હાથ ધરવામાં આવ્યા હતા. 1990ના દાયકામાં બેરેટ દ્વારા કરવામાં આવેલા સંશોધનમાં, તેમણે બાળપણના અન્ય કાલ્પનિક વિષયોની પણ ઓળખ કરી હતી, જેમણે મુખ્યત્વે સંમોહનના સમયના આઘાતજનક લક્ષણોની ઓળખ કરી હતી ".