શું ચીનમાં ચાંદીના પ્રવાહથી ખેડૂતોનું જીવન બદલાઈ ગયું?
વાનલી યુગના છેલ્લા વર્ષો દરમિયાન અને તેના બે અનુગામીઓના શાસન દરમિયાન, એક આર્થિક કટોકટી વિકસી હતી જે સામ્રાજ્યના મુખ્ય વિનિમય માધ્યમના અચાનક વ્યાપક અભાવ પર કેન્દ્રિત હતીઃ ચાંદી. પોર્ટુગીઝોએ સૌપ્રથમ 1516માં ચીન સાથે વેપાર સ્થાપિત કર્યો હતો, ચીની રેશમ માટે જાપાની ચાંદીનો વેપાર કર્યો હતો, અને કેટલીક પ્રારંભિક દુશ્મનાવટ પછી 1557માં મિંગ દરબારમાંથી મકાઉને ચીનમાં તેમના કાયમી વેપાર આધાર તરીકે સ્થાયી કરવા માટે સંમતિ મેળવી હતી. ચાંદી પૂરી પાડવામાં તેમની ભૂમિકા ધીમે ધીમે સ્પેનિશ દ્વારા વટાવી ગઈ હતી, જ્યારે ડચ લોકોએ પણ તેમને આ વેપાર પર નિયંત્રણ માટે પડકાર ફેંક્યો હતો. સ્પેનના ફિલિપ ચોથાએ (1621-1665નું શાસન કર્યું હતું) નવા સ્પેન અને પેરુથી સમગ્ર પેસિફિકમાં ચાંદીની ગેરકાયદેસર દાણચોરી પર કડક કાર્યવાહી કરવાનું શરૂ કર્યું હતું, જે સ્પેનિશ બંદરો દ્વારા ચીન તરફ અમેરિકન ખાણમાંથી ચાંદી મોકલવાની તરફેણમાં હતું. 1639માં જાપાનના નવા ટોકુગાવા શાસનએ તેના મોટાભાગના વિદેશી વેપારને બંધ કરી દીધો હતો, અન્ય યુરોપિયન સ્રોતોમાંથી ચાંદીનો વેપાર કાપી નાંખ્યો હતો, તાંબાના વેચાણમાં ઘટાડો થયો હતો, અને 1640માં સ્થાનિક ખેડૂતોએ ચાંદીના વેપારમાં લગભગ એક હજાર ઔંશનો ઘટાડો કર્યો હતો.