શું ઓક્સિજન સેલ્યુલર શ્વસનમાં અંતિમ ઇલેક્ટ્રોન સ્વીકારનાર છે?
એન. એ. ડી. એચ. અને એફ. એ. ડી. એચ. ની ક્ષમતાને "અંતિમ ઇલેક્ટ્રોન સ્વીકારક" તરીકે ઓક્સિજન સાથે ઇલેક્ટ્રોન પરિવહન સાંકળ દ્વારા વધુ એ. ટી. પી. માં રૂપાંતરિત કરવામાં આવે છે. એરોબિક સેલ્યુલર શ્વસન દ્વારા ઉત્પાદિત મોટાભાગના એ. ટી. પી. ઓક્સિડેટીવ ફોસ્ફોરાયલેશન દ્વારા બનાવવામાં આવે છે. આ પાયરુવેટના વપરાશમાં મુક્ત ઊર્જા દ્વારા કામ કરે છે જેનો ઉપયોગ પટલમાં પ્રોટોનને પંપીંગ કરીને કેમિઓસ્મોટિક ક્ષમતા બનાવવા માટે થાય છે. આ ક્ષમતાનો ઉપયોગ પછી એ. ટી. પી. સિન્થેઝને ચલાવવા અને એ. ડી. પી. અને ફોસ્ફેટ જૂથમાંથી એ. ટી. પી. ઉત્પન્ન કરવા માટે થાય છે. જીવવિજ્ઞાનના પાઠ્યપુસ્તકો ઘણીવાર જણાવે છે કે સેલ્યુલર શ્વસન દરમિયાન ઓક્સિડાઇઝ્ડ ગ્લુકોઝ પરમાણુ દીઠ 38 એ. ટી. પી. પરમાણુઓ બનાવી શકાય છે (ગ્લાયકોલિસિસમાંથી 2, ક્રેબ્સ ચક્રમાંથી 2, અને ઇલેક્ટ્રોન પરિવહન પ્રણાલીમાંથી લગભગ 34). જો કે, લીક પટલને કારણે થતા નુકસાનને કારણે આ મહત્તમ ઉપજ ક્યારેય પહોંચી શકાતી નથી તેમજ પાયરુવેટના ખર્ચને કારણે થાય છે.