കോൺഗ്രസിലെ പാർട്ടി കക്കൂസുകളാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാർത്ഥികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
ഡെമോക്രാറ്റിക്-റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയും ഫെഡറലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും പക്ഷപാതപരമായ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ജോർജ്ജ് വാഷിംഗ്ടൺ വിരമിക്കൽ പ്രഖ്യാപിച്ചതിന് ശേഷമാണ് ഈ സംവിധാനം അവതരിപ്പിച്ചത്. 1796-ൽ ഇരു പാർട്ടികളും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനാർത്ഥികളെ തീരുമാനിക്കാൻ അനൌപചാരിക കോക്കസുകൾ നടത്തിയിരിക്കാം. 1796-ലെ അസംഘടിത തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വോട്ടെടുപ്പിനുശേഷം, ഇരു പാർട്ടികളും 1800-ൽ ഔപചാരിക കോക്കസുകൾ നടത്തി, അതത് പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാർത്ഥികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു (1804-ലെ പന്ത്രണ്ടാം ഭേദഗതി അംഗീകരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ഓരോ പാർട്ടിയും രണ്ട് പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനാർത്ഥികളെ നയിച്ചു). ഫെഡറലിസ്റ്റുകൾ മെയ് ആദ്യം രഹസ്യമായി അവരുടെ കോക്കസ് നടത്തി, എന്നാൽ പിന്നീട് പ്രസിഡന്റ് ജോൺ ആഡംസിന്റെയും ചാൾസ് കോട്ട്സ്വർത്ത് പിക്നിയുടെയും ടിക്കറ്റ് പരസ്യമാക്കി. ഡെമോക്രാറ്റിക്-റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരും മെയ് മാസത്തിൽ രഹസ്യമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തുകയും പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്ക് തോമസ് ജെഫേഴ്സണിനെയും ആരോൺ ബറിനെയും തുല്യമായി പിന്തുണയ്ക്കാൻ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. 1800-ന് ശേഷം ഫെഡറലിസ്റ്റുകൾ മറ്റൊരു കോക്കസ് നടത്തിയില്ല.