ഒരു വർഷത്തിൽ 10 മാസം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
റോമൻ തീയതികൾ മൂന്ന് പ്രധാന ദിവസങ്ങളിൽ അടുത്തതിലേക്ക് ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് കണക്കാക്കപ്പെട്ടുഃ മാസത്തിലെ ആദ്യത്തേത് (കാലെൻഡുകൾ), മാസത്തിന്റെ മധ്യത്തേക്കാൾ (ഐഡെസുകൾ) കുറവുള്ള ഒരു ദിവസം (ഐഡെസുകൾ), എട്ട് ദിവസങ്ങൾ-ഒൻപത്, ഉൾച്ചേർത്ത കണക്കുകൂട്ടൽ-ഇതിന് മുമ്പ് (നോണുകൾ). യഥാർത്ഥ കലണ്ടറിൽ വസന്തകാലത്ത് ആരംഭിക്കുന്ന 10 മാസങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു, മാർച്ച്; ശൈത്യകാലം ദിവസങ്ങളുടെ ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവായിരുന്നു. ഈ മാസങ്ങൾ 38 നാന്ഡിനൽ സൈക്കിളുകളായി നീണ്ടുനിന്നു, ഓരോന്നും മതപരമായ ആചാരങ്ങളും പൊതു വിപണിയും അവസാനിക്കുന്ന എട്ട് (അതായത് "ഒൻപത്") ദിവസത്തെ ആഴ്ചയായി മാറുന്നു. ശൈത്യകാല കാലയളവ് പിന്നീട് ജനുവരി, ഫെബ്രുവരി എന്നീ രണ്ട് മാസങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. പുരാതന ആദ്യകാല രാജാക്കന്മാരായ റോമുലസും നുമയും പരമ്പരാഗതമായി ഈ ആദ്യകാല നിശ്ചിത കലണ്ടർ സ്ഥാപിച്ചതിന്റെ ബഹുമതി നേടി, അത് ഒരു നിരീക്ഷണ ചാന്ദ്ര ദിനമായി അതിന്റെ ഉത്ഭവത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ വഹിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, ചന്ദ്രന്റെ ആദ്യ പാദത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ആദ്യത്തെ നോണുകൾ, ചന്ദ്രന്റെ ആദ്യ പാദത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്ത