വടക്കൻ അർദ്ധഗോളത്തിൽ താഴ്ന്ന അക്ഷാംശങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഉയർന്ന അക്ഷാംശങ്ങളിൽ ദിവസം എല്ലായ്പ്പോഴും ചെറുതാണ്.
ഭൂമിയുടെ സ്വന്തം ഭ്രമണ അച്ചുതണ്ട് അതിന്റെ ഭ്രമണ സമതലത്തിന് ലംബമായി ഏകദേശം 23.5 ഡിഗ്രി ചരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ, എക്ലിപ്റ്റിക് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന, ഗ്രഹത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് പകൽ സമയത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു, നിരീക്ഷകന്റെ അക്ഷാംശത്തെ ആശ്രയിച്ച്. സൂര്യനിലേക്ക് ചരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ വേനൽക്കാലം അനുഭവിക്കുന്നു. സൂര്യനിലേക്ക് അവയുടെ ചരിവ് ദിവസത്തിന്റെ പകുതിയിലധികം താപനിലയും ചൂടുള്ള താപനിലയും കാണുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, കാരണം സൂര്യകിരണങ്ങളുടെ ഉയർന്ന നേരിട്ടുള്ള സ്വഭാവം, പകലിന്റെ ദൈർഘ്യമേറിയ കാലയളവ്, അന്തരീക്ഷത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശം ആഗിരണം ചെയ്യുന്നത് കുറവാണ്. വർദ്ധിച്ച പകൽ വെളിച്ചം വേനൽക്കാലത്തെ ഉയർന്ന താപനിലയിൽ ചില സ്വാധീനം ചെലുത്തുമെങ്കിലും, വർദ്ധിച്ച പകൽ താപനിലയുടെ ഫലമായി സൂര്യന്റെ നേരിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് മിക്ക താപനില വർദ്ധനവും സംഭവിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ ഉയർന്ന കോണുകൾ (സീനിത്തിന് ചുറ്റും) ഉഷ്ണമേഖലാ ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ചൂട് നൽകുന്നു, അതേസമയം കുറഞ്ഞ കോണുകൾ (ചക്രവാളത്തിന് മുകളിൽ) കുറഞ്ഞ താപനിലയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു.