1800കളിൽ ക്ഷയരോഗത്തിന് ഒരു പ്രതിവിധി ഉണ്ടായിരുന്നോ
നൂറ്റാണ്ട് പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ, ന്യൂമോത്തോറാക്സ് അല്ലെങ്കിൽ പ്ലോംബേജ് ടെക്നിക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില ശസ്ത്രക്രിയാ ഇടപെടലുകൾ-രോഗബാധിതമായ ശ്വാസകോശത്തെ "വിശ്രമിക്കുന്നതിനും ക്ഷതങ്ങൾ ഉണങ്ങാൻ അനുവദിക്കുന്നതിനും"-ക്ഷയരോഗം ചികിത്സിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ന്യൂമോത്തോറാക്സ് ഒരു പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യയായിരുന്നില്ല. 1696-ൽ, ജോർജിയോ ബാഗ്ലിവി ക്ഷയരോഗികളിൽ നെഞ്ചിൽ വാൾ മുറിവുകൾ വന്നതിന് ശേഷം പൊതുവായ പുരോഗതി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. എഫ്. എച്ച്. റാമഡ്ജ് 1834-ൽ ആദ്യത്തെ വിജയകരമായ ചികിത്സാ ന്യൂമോത്തോറാക്സിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ അത്തരം നടപടിക്രമങ്ങളുടെ ഫലപ്രാപ്തി കർശനമായി അന്വേഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. 1939-ൽ, ബ്രിട്ടീഷ് ജേണൽ ഓഫ് ട്യൂബർക്കുലോസിസും ഒലി ഹാൾട്ടസ്റ്റും കെൽഡ് ടോർനിംഗും നടത്തിയ ഒരു പഠനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.