उपदंशावर उपचार म्हणून पारा वापरला जात होता का?
पारा हा सिफिलिससाठीचा एक सामान्य, दीर्घकालीन उपचार होता, आणि त्याचा वापर पर्शियन वैद्य इब्न सिना (एविसेना) यांनी द कॅनन ऑफ मेडिसिन (1025) पर्यंत सुचवला आहे; जरी कोलंबसच्या आधी जुन्या जगात सिफिलीस अस्तित्वात असेल तरच हे शक्य आहे (मूळ पहा). पार्याच्या उपचाराच्या पहिल्या समर्थकांपैकी एक पॅरासेलसस होता कारण त्याचा कुष्ठरोगाच्या अरबी उपचारांवर सकारात्मक परिणाम झाला होता, जो सिफिलिसशी संबंधित रोग असल्याचे मानले जात होते. व्हेरोनाच्या जॉर्जियो सोमारिव्हाने 1496 मध्ये सिफिलिसवर उपचार करण्यासाठी पारा वापरला होता असे नोंदवले गेले आहे. जरी तो डॉक्टर नसला असला तरी तो असे करणारा पहिला चिकित्सक म्हणून ओळखला जातो. सोळाव्या शतकात, पारा रुग्णांना सिफिलिटिक आसनासह विविध मार्गांनी दिला गेला होता, कारण त्याचा कुष्ठरोगाच्या अरबी उपचारावर सकारात्मक परिणाम झाला होता, जो सिफिलिसशी संबंधित रोग असल्याचे मानले जात होते. पार्याच्या संपूर्ण शरीरावर वाफेचा वापर केला जात होता, ज्याचा परिणाम पार्याच्या लाळेवर ताप येण्याच्या उद्देशाने केला जात होता. पार्याच्या संपूर्ण शरीरावर वाफेचा वापर केला जात होता, ज्याचा परिणाम पार्याच्या लाळेवर ताप येण्याच्या उद्देशाने केला जात होता