काच उडवणे हे रोमन काळापासूनचे एक तंत्र आहे.
इ. स. पू. पहिल्या शतकाच्या मध्यात तयार केलेले एक नवीन काच तयार करण्याचे तंत्र म्हणून, काचेच्या कामकाजाच्या मालमत्तेचा, जी पूर्वी काचेच्या कामगारांना माहीत नव्हती, काच उडवणे, चलनवाढ, काचेच्या वितळलेल्या पट्ट्याचा विस्तार, त्यात थोडीशी हवा आणणे, याचा वापर काचेच्या द्रवरूप संरचनेवर आधारित आहे, जिथे अणू एका अव्यवस्थित आणि यादृच्छिक जाळ्यामध्ये मजबूत रासायनिक बंधांद्वारे एकत्र धरले जातात, त्यामुळे वितळलेला काच उडण्याइतका चिकट असतो आणि जसजसा उष्णता कमी होते तसतसा तो हळूहळू कडक होतो.