கண்ணாடி ஊதுதல் என்பது ரோமானிய காலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நுட்பமாகும்.
கிமு 1 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு புதுமையான கண்ணாடி உருவாக்கும் நுட்பமாக, கண்ணாடி வேலை செய்பவர்களுக்கு முன்பு தெரியாத கண்ணாடியின் செயல்பாட்டு பண்பை கண்ணாடி ஊதுதல் பயன்படுத்தியது, பணவீக்கம், ஒரு சிறிய அளவு காற்றை அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் உருகிய கண்ணாடியின் விரிவாக்கம். இது கண்ணாடியின் திரவ கட்டமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது, அங்கு அணுக்கள் ஒழுங்கற்ற மற்றும் சீரற்ற நெட்வொர்க்கில் வலுவான இரசாயன பிணைப்புகளால் ஒன்றாக பிணைக்கப்படுகின்றன, எனவே உருகிய கண்ணாடி வீசும் அளவுக்கு பிசுபிசுப்பாக உள்ளது, மேலும் அது வெப்பத்தை இழக்கும்போது படிப்படியாக கடினமடைகிறது.