புரோட்டஸ்டன்ட் மற்றும் இங்கிலாந்தின் தேவாலயம் ஒன்றே
இரண்டாம் சார்லஸின் மறுசீரமைப்பின் மூலம், பாராளுமன்றம் இங்கிலாந்தின் தேவாலயத்தை எலிசபெத் பதிப்பில் இருந்து வெகு தொலைவில் இல்லாத ஒரு வடிவத்திற்கு மீட்டெடுத்தது. ஒரு வித்தியாசம் என்னவென்றால், இங்கிலாந்தின் அனைத்து மக்களையும் ஒரு மத அமைப்பில் உள்ளடக்கும் இலட்சியம், டியூடர்களால் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது, கைவிடப்பட வேண்டியிருந்தது. இங்கிலாந்தின் மத நிலப்பரப்பு அதன் தற்போதைய வடிவத்தை எடுத்தது, ஆங்கிலிகன் நிறுவப்பட்ட தேவாலயம் நடுத்தர நிலப்பரப்பை ஆக்கிரமித்தது, மேலும் ஆங்கிலிகன் ஸ்தாபனத்திலிருந்து கருத்து வேறுபட்ட அந்த பியூரிடன்கள் மற்றும் புராட்டஸ்டண்டுகள், தேசிய தேவாலயத்திற்கு வெளியே தங்கள் இருப்பைத் தொடர வேண்டியிருந்தது, அதன் மீது செல்வாக்கு செலுத்தவோ அல்லது அதைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கவோ முயற்சிப்பதை விட. மறுசீரமைப்பின் ஒரு விளைவாக அப்போஸ்தலிக் வாரிசில் ஆயர்களால் நியமிக்கப்படாத அல்லது பிரெஸ்பைட்டர்களால் (பிரெஸ்பிட்டரின் உத்தரவுகளில் அமைச்சர்கள்) நியமிக்கப்பட்ட 2,000 அமைச்சர்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர். 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை தொடர்ந்து அதிகாரப்பூர்வ சந்தேகம் மற்றும் சட்ட கட்டுப்பாடுகள் தொடர்ந்தன. ரோமன் கத்தோலிக்கர்களில் 5 சதவீதம் பேர், ஆங்கிலேயர்கள் மற்றும் புராட்டஸ்டன்ட்டுகள், 1870 ஆம் நூற்றாண்டில் போப் ஸ்டுவர்ட் கிளர்ச்சியில் தங்கள் குடும்பங்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை வெறித்தனமாகக் கொண்டிருந்தனர்,