நான்காம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் கிறிஸ்துவம் ரோமானியப் பேரரசின் அதிகாரப்பூர்வ மதமாக இருந்தது.
கிபி 380இல் முதலாம் தியோடோசியஸ் பேரரசர் தெசலோனிக்காவின் அரசாணையுடன் நிசீன் கிறிஸ்துவம் ரோமானியப் பேரரசின் அரச தேவாலயமாக மாறியது, அப்போது பேரரசர் தியோடோசியஸ் அதை பேரரசின் ஒரே அங்கீகரிக்கப்பட்ட மதமாக ஆக்கினார். கிழக்கு ஆர்த்தடாக்ஸ் தேவாலயம், ஓரியண்டல் ஆர்த்தடாக்ஸி மற்றும் கத்தோலிக்க தேவாலயம் ஒவ்வொன்றும் இந்த தேவாலயத்தின் வரலாற்று தொடர்ச்சியாக அதன் அசல் வடிவத்தில் இருப்பதாகக் கூறுகின்றன, ஆனால் அது பின்னர் எடுத்த சீசரோபாபிஸ்ட் வடிவத்தில் அதனுடன் அடையாளம் காணவில்லை. கிபி 313 மிலன் அரசாணையுடன் கிறிஸ்துவத்தை மற்ற மதங்களுக்கு மேல் வைக்காமல் சகிப்புத்தன்மையை நிறுவிய முதலாம் கான்ஸ்டன்டைனைப் போலல்லாமல், கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையின் விஷயங்களில் அவர்களின் ஈடுபாடு கோட்பாட்டைத் தீர்மானிப்பதற்கும் அவர்களின் கூட்டங்களுக்குத் தலைமை தாங்குவதற்கும் ஆயர்களின் கவுன்சில்களைக் கூட்டுவதற்கும் விரிவடைந்தது, ஆனால் கோட்பாட்டைத் தீர்மானிப்பதற்கும் அல்ல, தியோடோசியஸ் ஒரு கிறிஸ்தவ கோட்பாட்டை நிறுவினார் (ரோம் போப் டாமசஸ் I மற்றும் அலெக்ஸாண்ட்ரியா பேரரசின் போப் பீட்டர் II ஆகியோரால் அதிகாரப்பூர்வ மதமாக கூறப்பட்டது).