ஐ. சி. சி. யுன் ஒரு பகுதியா
சர்வதேச நீதிமன்றத்தைப் போலல்லாமல், ஐசிசி ஐக்கிய நாடுகள் சபையிலிருந்து சட்டப்பூர்வமாக சுயாதீனமாக உள்ளது. இருப்பினும், ரோம் சட்டம் ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு கவுன்சிலுக்கு சில அதிகாரங்களை வழங்குகிறது, இது அதன் செயல்பாட்டு சுதந்திரத்தை மட்டுப்படுத்துகிறது. பிரிவு 13 பாதுகாப்பு கவுன்சிலை நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரம்பிற்குள் வராத நீதிமன்ற சூழ்நிலைகளைக் குறிப்பிட அனுமதிக்கிறது (டார்பர் மற்றும் லிபியாவில் உள்ள சூழ்நிலைகள் தொடர்பாக அது செய்தது போல, சூடானோ லிபியாவோ அரசு தரப்பினராக இல்லாததால் நீதிமன்றம் வழக்குத் தொடர்ந்திருக்க முடியாது). பிரிவு 16 பாதுகாப்பு கவுன்சிலை ஒரு வழக்கை விசாரணை செய்வதை 12 மாதங்களுக்கு ஒத்திவைக்க அனுமதிக்கிறது. அத்தகைய ஒத்திவைப்பு பாதுகாப்பு கவுன்சிலால் காலவரையின்றி புதுப்பிக்கப்படலாம். இந்த வகையான ஏற்பாடு ஐ. சி. சி. க்கு பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் அமலாக்க அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துவது போன்ற ஐக்கிய நாடுகளின் உறுப்புகளில் பரம்பரையான சில நன்மைகளை வழங்குகிறது, ஆனால் அது பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் அரசியல் சர்ச்சைகளுடன் கறைபடிந்த அபாயத்தையும் உருவாக்குகிறது.