Court Packing คืออะไร
Court Packing คืออะไร ศัพท์ ‘packing’ หมายถึงการยัด บรรจุ อัดเข้าไป และ ‘court packing’ ที่นักกฎหมายเข้าใจกันคือ การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบคณะตุลาการโดยฝ่ายการเมือง ซึ่งในความหมายอย่างกว้าง อาจจะเป็นการเพิ่มจำนวนตุลาการเข้าไปก็ได้ หรือหมายถึงการเปลี่ยนตัวผู้ดำรงตำแหน่งเฉยๆ ก็ได้เหมือนกัน ในระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยที่เคารพความเป็นอิสระของตุลาการว่าเป็นหลักการพื้นฐานทางรัฐธรรมนูญประการหนึ่ง โดยทั่วไปศัพท์ court packing นี้มีความหมายแง่ลบ แต่ก็ไม่เสมอไป เพราะงานศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างศาลและการเมืองช่วงหลังเริ่มหันมาศึกษา court packing ในฐานะกลไกตอบโต้นิติสงครามเหมือนกัน เหตุการณ์ court packing ที่โด่งดังที่สุดในกฎหมายรัฐธรรมนูญกลับเป็นเหตุการณ์ที่สุดท้ายแล้วไม่ได้เกิดขึ้นจริง ในสมัยที่ประธานาธิบดีแฟรงคลิน รูสเวลต์พยายามผลักดันนโยบาย New Deal โดยให้รัฐเข้าไปแทรกแซงเสรีภาพของเอกชนในทางเศรษฐกิจได้ เช่น กำหนดสภาพการจ้างและชั่วโมงการทำงาน ในตอนแรกศาลสูงสุดสหรัฐยึดตามปรัชญาเสรีนิยมแบบดั้งเดิม ซึ่งเคารพเสรีภาพของนายจ้างและลูกจ้างที่จะตกลงสัญญาจ้างงานกันตามกลไกตลาด แม้ลูกจ้างจะเสียเปรียบก็ตาม ศาลสูงสุดคว่ำนโยบายของประธานาธิบดีซ้ำๆ แต่รูสเวลต์ทำอะไรไม่ได้ เพราะรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกานั้นให้ผู้พิพากษาศาลสูงสุดอยู่ในตำแหน่งได้ตลอดชีวิต หรือจนกว่าจะลาออกเอง แต่รัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดจำนวนผู้พิพากษาศาลสูงสุดไว้ มีเพียงธรรมเนียมว่าจะแต่งตั้งกัน 9 คนเท่านั้น รูสเวลต์จึงอาศัยช่องทางนี้ประกาศจะผ่านกฎหมาย มอบอำนาจให้ประธานาธิบดีแต่งตั้งผู้พิพากษาเพิ่มเข้าไปได้อีกไม่เกิน 6 คน โดยจะแต่งตั้งผู้พิพากษาเพิ่มเมื่อมีผู้พิพากษาที่อายุครบ 70 ปีแล้วไม่ยอมเกษียณ รูสเวลต์ไม่ได้มาเล่นๆ เพราะหลังประกาศ เขาได้รับคะแนนเสียงท่วมท้นให้เข้าไปเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สองต่อไป ไม่กี่เดือนหลังจากนั้น ศาลสูงสุดสหรัฐก็เปลี่ยนแนววินิจฉัย ยอมรับอำนาจของสภาคองเกรสที่จะเข้าไปควบคุมสัญญาการจ้างงานให้เป็นธรรมได้ในที่สุด การเปลี่ยนดังกล่าวถูกขนานนามว่าเป็น ‘the switch in time that saves nine’ คือเปลี่ยนบรรทัดฐานทันจะรักษาเก้าอี้ผู้พิพากษาทั้งเก้าท่านพอดี ส่วนร่างกฎหมายที่จะเสนอแต่งตั้งผู้พิพากษาเพิ่มนั้นไม่ผ่านในชั้นพิจารณาของสภา หลังจากนั้นไม่นานประธานศาลซึ่งเคยเป็นหัวหอกในการต่อต้านการออกกฎหมายของรูสเวลต์ก็ประกาศเกษียณตัวเอง เปิดทางให้ประธานาธิบดีเลือกผู้พิพากษาคนใหม่ซึ่งมีนโยบายสอดคล้องกันมากกว่าแทน แม้แต่ในปัจจุบันข้อถกเถียงเรื่อง court packing ก็ยังไม่หายไปไหน ในแวดวงกฎหมายรัฐธรรมนูญสหรัฐ ปัญหาการแต่งตั้งผู้พิพากษาศาลสูงกลับมาเป็นที่สนใจอีกครั้ง เมื่อครั้งประธานาธิบดีโอบามาจะแต่งตั้งเมอร์ริก การ์แลนด์เป็นผู้พิพากษาศาลสูง ขณะนั้นโอบามาเหลือเวลาในตำแหน่งอีกเก้าเดือน ไม่มากไม่น้อย แต่วุฒิสภาซึ่งเป็นรีพับลิกันแย้งว่าไม่อาจทำได้ แต่เมื่อประธานาธิบดีทรัมป์ใกล้สิ้นตำแหน่งนั้น วุฒิสภาเห็นชอบการแต่งตั้งเอมี บาร์เรตต์เป็นผู้พิพากษาศาลสูงเพียงแปดวันก่อนวาระการดำรงตำแหน่งของทรัมป์จะสิ้นสุดลง ความสองมาตรฐานชัดเจนนี้เป็นข้อเจ็บช้ำของฝ่ายก้าวหน้ามาตลอด เพราะทรัมป์ได้แต่งตั้งผู้พิพากษาฝ่ายอนุรักษนิยมแบบสุดขั้วถึงสามคน ทำให้เสียงของฝ่ายก้าวหน้านั้นเหลือเพียงสามต่อหกเท่านั้น ยิ่งเมื่อศาลตัดสินอนุญาตว่ากฎหมายควบคุมการพกอาวุธปืนในมลรัฐนิวยอร์กขัดรัฐธรรมนูญ และพลิกบรรทัดฐานสิทธิในการทำแท้ง เสียงจากฝ่ายก้าวหน้าว่า โจ ไบเดนควรจะแทรกแซงการแต่งตั้งผู้พิพากษาได้แล้วก็ดังกระหน่ำ แม้ว่าความเป็นจริงจะมีโอกาสน้อยมากก็ตาม Court Packing ทำอย่างไร ในสหรัฐอเมริกาแม้ว่าการเปลี่ยนศาลจะไม่เกิดขึ้นจริงก็ตาม แต่ในเขตอำนาจอื่นๆ เหตุการณ์ที่ฝ่ายการเมืองเข้ามาแทรกแซงการดำรงตำแหน่งของศาลนั้นเกิดขึ้นบ่อยกว่าที่คิดและไม่ใช่ทุกครั้งที่จะเลวร้ายเสมอไป ในฮังการี ประธานาธิบดีวิกเตอร์ โอบาน ‘โละ’ ศาลรัฐธรมนูญยกชุด ซึ่งเป็นสัญญาณอันตรายต่อคุณภาพประชาธิปไตยในฮังการีก็จริง แต่ในลาตินอเมริกา อาร์เจนตินาเคยล้างบางศาลสูงมาแล้วเมื่อเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ประชาธิปไตย court packing จึงเป็นอาวุธที่ขึ้นกับผู้ใช้ว่าจะใช้ไปในทางร้ายหรือดี 
‘packing’ หมายถึงการยัด บรรจุ อัดเข้าไป และ ‘court packing’ ที่นักกฎหมายเข้าใจกันคือ การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบคณะตุลาการโดยฝ่ายการเมือง : ซึ่งในความหมายอย่างกว้าง อาจจะเป็นการเพิ่มจำนวนตุลาการเข้าไปก็ได้ หรือหมายถึงการเปลี่ยนตัวผู้ดำรงตำแหน่งเฉยๆ ก็ได้เหมือนกัน 

1.  ในระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยที่เคารพความเป็นอิสระของตุลาการว่าเป็นหลักการพื้นฐานทางรัฐธรรมนูญประการหนึ่ง โดยทั่วไปศัพท์ court packing นี้มีความหมายแง่ลบ แต่ก็ไม่เสมอไป เพราะงานศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างศาลและการเมืองช่วงหลังเริ่มหันมาศึกษา court packing ในฐานะกลไกตอบโต้นิติสงครามเหมือนกัน 

2.  เหตุการณ์ court packing ที่โด่งดังที่สุดในกฎหมายรัฐธรรมนูญกลับเป็นเหตุการณ์ที่สุดท้ายแล้วไม่ได้เกิดขึ้นจริง ในสมัยที่ประธานาธิบดีแฟรงคลิน รูสเวลต์พยายามผลักดันนโยบาย New Deal โดยให้รัฐเข้าไปแทรกแซงเสรีภาพของเอกชนในทางเศรษฐกิจได้ เช่น 
-  กำหนดสภาพการจ้างและชั่วโมงการทำงาน ในตอนแรกศาลสูงสุดสหรัฐยึดตามปรัชญาเสรีนิยมแบบดั้งเดิม ซึ่งเคารพเสรีภาพของนายจ้างและลูกจ้างที่จะตกลงสัญญาจ้างงานกันตามกลไกตลาด แม้ลูกจ้างจะเสียเปรียบก็ตาม ศาลสูงสุดคว่ำนโยบายของประธานาธิบดีซ้ำๆ แต่รูสเวลต์ทำอะไรไม่ได้ เพราะรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกานั้นให้ผู้พิพากษาศาลสูงสุดอยู่ในตำแหน่งได้ตลอดชีวิต หรือจนกว่าจะลาออกเอง แต่รัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดจำนวนผู้พิพากษาศาลสูงสุดไว้ มีเพียงธรรมเนียมว่าจะแต่งตั้งกัน 9 คนเท่านั้น 
-  รูสเวลต์จึงอาศัยช่องทางนี้ประกาศจะผ่านกฎหมาย มอบอำนาจให้ประธานาธิบดีแต่งตั้งผู้พิพากษาเพิ่มเข้าไปได้อีกไม่เกิน 6 คน โดยจะแต่งตั้งผู้พิพากษาเพิ่มเมื่อมีผู้พิพากษาที่อายุครบ 70 ปีแล้วไม่ยอมเกษียณ รูสเวลต์ไม่ได้มาเล่นๆ เพราะหลังประกาศ เขาได้รับคะแนนเสียงท่วมท้นให้เข้าไปเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สองต่อไป ไม่กี่เดือนหลังจากนั้น ศาลสูงสุดสหรัฐก็เปลี่ยนแนววินิจฉัย ยอมรับอำนาจของสภาคองเกรสที่จะเข้าไปควบคุมสัญญาการจ้างงานให้เป็นธรรมได้ในที่สุด 
-  การเปลี่ยนดังกล่าวถูกขนานนามว่าเป็น ‘the switch in time that saves nine’ คือเปลี่ยนบรรทัดฐานทันจะรักษาเก้าอี้ผู้พิพากษาทั้งเก้าท่านพอดี ส่วนร่างกฎหมายที่จะเสนอแต่งตั้งผู้พิพากษาเพิ่มนั้นไม่ผ่านในชั้นพิจารณาของสภา หลังจากนั้นไม่นานประธานศาลซึ่งเคยเป็นหัวหอกในการต่อต้านการออกกฎหมายของรูสเวลต์ก็ประกาศเกษียณตัวเอง เปิดทางให้ประธานาธิบดีเลือกผู้พิพากษาคนใหม่ซึ่งมีนโยบายสอดคล้องกันมากกว่าแทน
1.ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,86.กฎหมายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม