ช่วยสรุปเคส ติดนำคดีอาญาระงับไปตาม ป.วิ.อ. มาตรา 39 (2) ฎีกาที่ 5868/255 ให้ด้วยค่ะ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5868/2555
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 265, 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 265, 341 ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 265 เป็นบทหนักที่สุดตาม ป.อ. มาตรา 90 จำเลยอุทธรณ์ขอให้ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษายกฟ้อง ตราบใดที่ยังไม่มีคำพิพากษาศาลสูงเปลี่ยนแปลงคำพิพากษาศาลชั้นต้น ถือว่าจำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 341 ซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัว ระหว่างพิจารณาศาลอุทธรณ์ภาค 5 คดียังไม่ถึงที่สุด โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องอ้างว่า จำเลยได้บรรเทาผลร้ายให้แก่โจทก์แล้ว คณะกรรมการโจทก์มีมติให้ถอนฟ้องจำเลยและไม่ติดใจว่ากล่าวคดีนี้อีก จำเลยไม่คัดค้านและท้ายคำร้องลงลายมือชื่อจำเลยไว้ด้วย คำร้องขอถอนฟ้องโจทก์เป็นการยอมความกันโดยถูกต้องตามกฎหมาย สิทธินำคดีอาญาในความผิดตาม ป.อ. มาตรา 341 ระงับไปตาม ป.วิ.อ. มาตรา 39 (2)
เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัว และจำเลยได้อุทธรณ์ขอให้ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษายกฟ้อง ในระหว่างพิจารณาคดีศาลอุทธรณ์ภาค 5 นั้น โจทย์ได้ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง อ้างว่าจำเลยได้บรรเทาผลร้ายให้แก่โจทก์แล้ว คณะกรรมการโจทก์มีมติให้ถอนฟ้องและไม่ติดใจว่ากล่าวคดีนี้อีก จำเลยไม่คัดค้านและลงลายมือชื่อจำเลยไว้ ทำให้คำร้องขอถอนฟ้องของโจทก์เป็นการยอมความโดยถูกกฎหมาย สิทธิ์ นำคดีอาญาในความผิด ตาม ป.อ. มาตรา 341 จึงถูกระงับไป
ประมวลกฎหมายอาญา,คำพิพากษาศาลฎีกา