จงสรุปบทความเรื่อง Trade War Dilemma – วิเคราะห์สงครามการค้าผ่านทฤษฎีเกม ให้หน่อยค่ะ
Trade War Dilemma – วิเคราะห์สงครามการค้าผ่านทฤษฎีเกม

​





  Trade War Dilemma (อุทิศให้แก่ Professor John Nash) เนื้อหาดังต่อไปนี้เป็นความเห็นส่วนตัวที่ล้วนเกิดจากการวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสารจากสื่อต่างๆ ของผม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านครับ เนื้อหาดังต่อไปนี้เป็นความเห็นส่วนตัวที่ล้วนเกิดจากการวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสารจากสื่อต่างๆ ของผม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านครับ ในช่วงที่ผ่านมาหลายคนอาจจะได้เห็นข่าวเกี่ยวกับ “สงครามการค้า” ระหว่างยักษ์ใหญ่สองเจ้า คือสหรัฐฯ และจีนตามข่าวหน้าหนึ่งของสำนักข่าวหลายแห่ง มีการวิเคราะห์ต่างๆ นานามากมายจากหลายสำนักถึงผลกระทบและผลลัพธ์ที่จะสามารถเกิดขึ้นได้จากการสู้กันระหว่างสองฝ่าย ในช่วงที่ผ่านมาหลายคนอาจจะได้เห็นข่าวเกี่ยวกับ “สงครามการค้า” ระหว่างยักษ์ใหญ่สองเจ้า คือสหรัฐฯ และจีนตามข่าวหน้าหนึ่งของสำนักข่าวหลายแห่ง มีการวิเคราะห์ต่างๆ นานามากมายจากหลายสำนักถึงผลกระทบและผลลัพธ์ที่จะสามารถเกิดขึ้นได้จากการสู้กันระหว่างสองฝ่าย แต่ผมเชื่อว่าเทรดเดอร์หลายคนอาจจะไม่ต้องถึงกับอ่านข่าวก็สามารถรับรู้ได้ถึงผลกระทบและผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในตลาดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นทั้งในตลาดหุ้นหรือตลาดค่าเงินก็ตาม การเคลื่อนไหวของสินทรัพย์เสี่ยงทั่วโลกนั้นผันผวนแบบที่เราไม่ได้เห็นมาสักพักใหญ่ๆโดยสังเกตได้จากดัชนีทั่วโลกที่ดีดขึ้นลงรุนแรงอย่างกับนั่งบนรถไฟเหาะ แต่ผมเชื่อว่าเทรดเดอร์หลายคนอาจจะไม่ต้องถึงกับอ่านข่าวก็สามารถรับรู้ได้ถึงผลกระทบและผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในตลาดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นทั้งในตลาดหุ้นหรือตลาดค่าเงินก็ตาม การเคลื่อนไหวของสินทรัพย์เสี่ยงทั่วโลกนั้นผันผวนแบบที่เราไม่ได้เห็นมาสักพักใหญ่ๆโดยสังเกตได้จากดัชนีทั่วโลกที่ดีดขึ้นลงรุนแรงอย่างกับนั่งบนรถไฟเหาะ ความผันผวนตรงนี้ทำให้หลายฝ่ายต่างสงสัยว่าท้ายที่สุดแล้วเกมนี้จะจบลงยังไง ซึ่งผมว่าถ้าเราจะมองเหตุการณ์นี้คือเกมเราก็ควรใช้ทฤษฎีเกม (Game Theory) ในการเข้ามาวิเคราะห์เพื่อให้ได้คำตอบที่เหมาะสม ความผันผวนตรงนี้ทำให้หลายฝ่ายต่างสงสัยว่าท้ายที่สุดแล้วเกมนี้จะจบลงยังไง ซึ่งผมว่าถ้าเราจะมองเหตุการณ์นี้คือเกมเราก็ควรใช้ทฤษฎีเกม (Game Theory) ในการเข้ามาวิเคราะห์เพื่อให้ได้คำตอบที่เหมาะสม โดยส่วนตัวผมมองว่า “Trade War” ที่หลายคนชอบเรียกกันกำลังดำเนินเรื่องคล้ายกับ “ความลำบากใจของนักโทษ” หรือ “Prisoner’s Dilemma” ซึ่งเป็นหนึ่งในทฤษฎีของ Game Theory โดยส่วนตัวผมมองว่า “Trade War” ที่หลายคนชอบเรียกกันกำลังดำเนินเรื่องคล้ายกับ “ความลำบากใจของนักโทษ” หรือ “Prisoner’s Dilemma” ซึ่งเป็นหนึ่งในทฤษฎีของ Game Theory โดยยกตัวอย่างคือมีนักโทษสองคนถูกจับแยกกันคนละห้องเพื่อนำไปสอบสวนหาความจริงโดยที่ทั้งคู่สามารถร่วมมือกันได้เพื่อให้โทษน้อยลงเหลือแค่ปีเดียวจากสองปี โดยที่ถ้าทั้งคู่ไม่ยอมรับสารภาพผิด (ร่วมมือกัน) โทษจะเหลือแค่ปีเดียว แต่ถ้าทั้งคู่สารภาพความผิดพวกเขาจะต้องรับโทษจำคุกสองปีเต็ม (หักหลังกันเอง) โดยยกตัวอย่างคือมีนักโทษสองคนถูกจับแยกกันคนละห้องเพื่อนำไปสอบสวนหาความจริงโดยที่ทั้งคู่สามารถร่วมมือกันได้เพื่อให้โทษน้อยลงเหลือแค่ปีเดียวจากสองปี โดยที่ถ้าทั้งคู่ไม่ยอมรับสารภาพผิด (ร่วมมือกัน) โทษจะเหลือแค่ปีเดียว แต่ถ้าทั้งคู่สารภาพความผิดพวกเขาจะต้องรับโทษจำคุกสองปีเต็ม (หักหลังกันเอง) อัยการจึงคิดแผนขึ้นมาเพื่อหาคนผิดโดยโน้มน้าวนักโทษสองคนว่าถ้ายอมรับสารภาพผิดจะปล่อยเป็นอิสระไป เพราะฉะนั้นหากนักโทษคนแรกสารภาพผิดโดยที่อีกคนไม่สารภาพ นักโทษคนแรกจะถูกปล่อยเป็นอิสระในขณะที่อีกคนต้องรับโทษเป็นสามปีแทน (หักหลังคนนึงร่วมมือคนนึง) เพราะฉะนั้นหน้าตาของผลตอบแทนที่จะเกิดขึ้นของเกมนี้จะมีหน้าตาประมาณนี้ครับ (ดีที่สุดอยู่ที่ 0 คือไม่เสียอะไรเลย) อัยการจึงคิดแผนขึ้นมาเพื่อหาคนผิดโดยโน้มน้าวนักโทษสองคนว่าถ้ายอมรับสารภาพผิดจะปล่อยเป็นอิสระไป เพราะฉะนั้นหากนักโทษคนแรกสารภาพผิดโดยที่อีกคนไม่สารภาพ นักโทษคนแรกจะถูกปล่อยเป็นอิสระในขณะที่อีกคนต้องรับโทษเป็นสามปีแทน (หักหลังคนนึงร่วมมือคนนึง) เพราะฉะนั้นหน้าตาของผลตอบแทนที่จะเกิดขึ้นของเกมนี้จะมีหน้าตาประมาณนี้ครับ (ดีที่สุดอยู่ที่ 0 คือไม่เสียอะไรเลย)  ตารางผลตอบแทนของ Prisoner’s Dilemma (Wikipedia, 2018) ตารางผลตอบแทนของ Prisoner’s Dilemma (Wikipedia, 2018) สิ่งที่เกิดขึ้นระว่างสหรัฐฯ และจีนก็ไม่ได้ต่างไปจาก Prisoner’s Dilemma เลย โดยที่ทั้งสองฝ่ายเหมือนอยู่กันคนละห้องและไม่มีการประชุมกันอย่างเป็นทางการเพื่อหาข้อสรุปและข้อยุติของข้อพิพาทนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นระว่างสหรัฐฯ และจีนก็ไม่ได้ต่างไปจาก Prisoner’s Dilemma เลย โดยที่ทั้งสองฝ่ายเหมือนอยู่กันคนละห้องและไม่มีการประชุมกันอย่างเป็นทางการเพื่อหาข้อสรุปและข้อยุติของข้อพิพาทนี้ แต่ข้อแตกต่างจาก Prisoner’s Dilemma อาจจะเป็นตรงที่สหรัฐฯ ไม่ได้มีความต้องการที่จะร่วมมือกับจีนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดระหว่างสองฝ่ายเหมือนกับเคสของนักโทษทั้งสอง แต่มีความต้องการที่จะได้รับผลประโยชน์สูงที่สุด เพราะถ้าเราวิเคราะห์ลักษณะของประธานาธิบดีทรัมป์ ก็จะรู้ว่าเขาเป็นคนที่เอาแน่เอานอนไม่ได้แถมยังเป็นคนที่ต้องการเอาชนะสูง (เนื่องด้วยเขาเป็นนักธุรกิจมาก่อนเข้าการเมือง) ดังนั้นแน่นอนว่าทรัมป์ต้องการผลประโยชน์สูงสุดให้กับทางสหรัฐฯ เพื่อแก้ปัญหาเรื่องดุลการค้าโดยเฉพาะกับประเทศจีนที่ดุลการค้าติดลบมากที่สุดในบรรดาคู่ค้าทั้งหมด แต่ข้อแตกต่างจาก Prisoner’s Dilemma อาจจะเป็นตรงที่สหรัฐฯ ไม่ได้มีความต้องการที่จะร่วมมือกับจีนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดระหว่างสองฝ่ายเหมือนกับเคสของนักโทษทั้งสอง แต่มีความต้องการที่จะได้รับผลประโยชน์สูงที่สุด เพราะถ้าเราวิเคราะห์ลักษณะของประธานาธิบดีทรัมป์ ก็จะรู้ว่าเขาเป็นคนที่เอาแน่เอานอนไม่ได้แถมยังเป็นคนที่ต้องการเอาชนะสูง (เนื่องด้วยเขาเป็นนักธุรกิจมาก่อนเข้าการเมือง) ดังนั้นแน่นอนว่าทรัมป์ต้องการผลประโยชน์สูงสุดให้กับทางสหรัฐฯ เพื่อแก้ปัญหาเรื่องดุลการค้าโดยเฉพาะกับประเทศจีนที่ดุลการค้าติดลบมากที่สุดในบรรดาคู่ค้าทั้งหมด และแน่นอนว่าเครื่องมือในการแก้ปัญหาก็คือการขึ้นภาษีการนำเข้า (เพราะทรัมป์ไม่สามารถขึ้นภาษีกับคนในประเทศตัวเองได้แล้วหลังจากการปฏิรูปภาษี) ในขณะที่จีนแค่ต้องการประคองเศรษฐกิจของตัวเองไปเท่านั้นเพราะแค่เรื่องปฏิรูปภายในประเทศก็ปวดหัวพออยู่แล้ว ซึ่งการไม่ขึ้นภาษีเป็นผลดีสุดๆ สำหรับจีน และแน่นอนว่าเครื่องมือในการแก้ปัญหาก็คือการขึ้นภาษีการนำเข้า (เพราะทรัมป์ไม่สามารถขึ้นภาษีกับคนในประเทศตัวเองได้แล้วหลังจากการปฏิรูปภาษี) ในขณะที่จีนแค่ต้องการประคองเศรษฐกิจของตัวเองไปเท่านั้นเพราะแค่เรื่องปฏิรูปภายในประเทศก็ปวดหัวพออยู่แล้ว ซึ่งการไม่ขึ้นภาษีเป็นผลดีสุดๆ สำหรับจีน เพราะฉะนั้นถ้าเราลองสร้างตาราง “Trade War Dilemma Matrix” ขึ้นมาก็จะได้หน้าตาประมาณนี้ (ค่าผลตอบแทนเป็นค่าสมมติขึ้นมา) โดยที่หน้าตาของตารางไม่ได้ต่างกันมากจากตัวอย่างด้านบน เพราะฉะนั้นถ้าเราลองสร้างตาราง “Trade War Dilemma Matrix” ขึ้นมาก็จะได้หน้าตาประมาณนี้ (ค่าผลตอบแทนเป็นค่าสมมติขึ้นมา) โดยที่หน้าตาของตารางไม่ได้ต่างกันมากจากตัวอย่างด้านบน (1,1) (3,0) (0,3) (2,2) ถ้าให้ข้อสมมติที่ผมอ้างด้านบนเป็นจริง (สหรัฐฯ ต้องได้ประโยชน์สูงสุด) เราก็สามารถตัดช่องซ้ายทั้งหมดได้เพราะมันไม่ได้อยู่ในผลประโยชน์ที่ดีที่สุดสำหรับจีนที่จะขึ้นภาษีและช่องขวาล่าง เนื่องจากสหรัฐฯ ต้องการประโยชน์สูงสุดเพราะฉะนั้นไม่ขึ้นภาษีไม่ได้ ถ้าให้ข้อสมมติที่ผมอ้างด้านบนเป็นจริง (สหรัฐฯ ต้องได้ประโยชน์สูงสุด) เราก็สามารถตัดช่องซ้ายทั้งหมดได้เพราะมันไม่ได้อยู่ในผลประโยชน์ที่ดีที่สุดสำหรับจีนที่จะขึ้นภาษีและช่องขวาล่าง เนื่องจากสหรัฐฯ ต้องการประโยชน์สูงสุดเพราะฉะนั้นไม่ขึ้นภาษีไม่ได้ ดังนั้นก็จะเหลือแค่ช่องเดียวคือสหรัฐฯ ต้องขึ้นภาษีให้ได้และจีนต้องไม่ขึ้นภาษีหรือก็คือยอมแพ้ไป (หรือดีกว่านั้นคือลดภาษีเสียเลย ผลตอบแทนของสหรัฐฯ จะสูงขึ้น) สิ่งที่เกิดขึ้นคือสหรัฐฯ ก็ได้เสนอขึ้นภาษีจริงๆ ที่ $50 พันล้าน ซึ่งสร้างความปั่นป่วนมากมายให้กับตลาด ดังนั้นก็จะเหลือแค่ช่องเดียวคือสหรัฐฯ ต้องขึ้นภาษีให้ได้และจีนต้องไม่ขึ้นภาษีหรือก็คือยอมแพ้ไป (หรือดีกว่านั้นคือลดภาษีเสียเลย ผลตอบแทนของสหรัฐฯ จะสูงขึ้น) สิ่งที่เกิดขึ้นคือสหรัฐฯ ก็ได้เสนอขึ้นภาษีจริงๆ ที่ $50 พันล้าน ซึ่งสร้างความปั่นป่วนมากมายให้กับตลาด  ทรัมป์เสนอขึ้นภาษีที่ $50 พันล้าน (CNBC, 2018) ทรัมป์เสนอขึ้นภาษีที่ $50 พันล้าน (CNBC, 2018) แต่เกมนี้ก็ไม่จบลงง่ายๆ เหมือนกับเกมโป๊กเกอร์ ถ้าเขาบุกมาเราก็ต้องโต้กลับไป หลังจากนั้นไม่นานจีนก็ได้เสนอที่จะขึ้นภาษีด้วยมูลค่าเดียวกันที่ $50 พันล้าน แต่แน่นอนด้วยลักษณะของทรัมป์เขาก็ไม่ใช่คนที่จะยอมใครง่าย เลยได้เสนอที่จะขึ้นภาษีเพิ่ม $100 พันล้าน แต่เกมนี้ก็ไม่จบลงง่ายๆ เหมือนกับเกมโป๊กเกอร์ ถ้าเขาบุกมาเราก็ต้องโต้กลับไป หลังจากนั้นไม่นานจีนก็ได้เสนอที่จะขึ้นภาษีด้วยมูลค่าเดียวกันที่ $50 พันล้าน แต่แน่นอนด้วยลักษณะของทรัมป์เขาก็ไม่ใช่คนที่จะยอมใครง่าย เลยได้เสนอที่จะขึ้นภาษีเพิ่ม $100 พันล้าน  ทรัมป์เสนอขึ้นภาษี $100 พันล้าน (CNBC, 2018) ทรัมป์เสนอขึ้นภาษี $100 พันล้าน (CNBC, 2018) แต่รอบนี้พี่จีนดูท่าจะเริ่มตามเกมของทรัมป์ทัน (หรืออาจจะเข้าใจถึงเรื่องของ Prisoner’s Dilemma ก็ได้) ถ้าจีนยังปล่อยให้เรื่องบานปลายต่อไปเผลอๆ คงได้เห็นเลขขยับขึ้นไปเรื่อยๆ ไม่จบไม่สิ้นแน่ๆ และสุดท้ายจะกลายเป็นผลกระทบวงกว้างกับเศรษฐกิจหลายๆ ประเทศซึ่งจะไม่เป็นผลดีกับใครเลย แต่รอบนี้พี่จีนดูท่าจะเริ่มตามเกมของทรัมป์ทัน (หรืออาจจะเข้าใจถึงเรื่องของ Prisoner’s Dilemma ก็ได้) ถ้าจีนยังปล่อยให้เรื่องบานปลายต่อไปเผลอๆ คงได้เห็นเลขขยับขึ้นไปเรื่อยๆ ไม่จบไม่สิ้นแน่ๆ และสุดท้ายจะกลายเป็นผลกระทบวงกว้างกับเศรษฐกิจหลายๆ ประเทศซึ่งจะไม่เป็นผลดีกับใครเลย ฉะนั้นทางที่ดีคือยอมแพ้ “ศึก” ดีกว่าแพ้ “สงคราม” เพราะสุดท้ายแล้วจีนก็จะยังเป็นคู่ค้าหลักกับสหรัฐฯ และดุลการค้าก็จะยังดีต่อไปอยู่ดี เราจึงเห็นประธานาธิบดีสี จิ้นผิงประกาศที่งาน Boao Forum ว่าจะมีการลดภาษีนำเข้าและคุมเข้มเรื่องสินทรัพย์ทางปัญญามากขึ้น ซึ่งสิ่งนี้ส่งสัญญาณที่ดีกว่าตารางที่เราสร้างขึ้นมาด้วยซ้ำเพราะจีนไม่ได้คงภาษีแต่จะลด เป็นเหมือนก้าวแรกในการคืนสมดุลให้กับตลาด   ฉะนั้นทางที่ดีคือยอมแพ้ “ศึก” ดีกว่าแพ้ “สงคราม” เพราะสุดท้ายแล้วจีนก็จะยังเป็นคู่ค้าหลักกับสหรัฐฯ และดุลการค้าก็จะยังดีต่อไปอยู่ดี เราจึงเห็นประธานาธิบดีสี จิ้นผิงประกาศที่งาน Boao Forum ว่าจะมีการลดภาษีนำเข้าและคุมเข้มเรื่องสินทรัพย์ทางปัญญามากขึ้น ซึ่งสิ่งนี้ส่งสัญญาณที่ดีกว่าตารางที่เราสร้างขึ้นมาด้วยซ้ำเพราะจีนไม่ได้คงภาษีแต่จะลด เป็นเหมือนก้าวแรกในการคืนสมดุลให้กับตลาด    จีนประกาศลดภาษี (CNBC, 2018) จีนประกาศลดภาษี (CNBC, 2018) ทว่าถ้าคิดกันให้ดีๆ ศึกในครั้งนี้ก็ยังไม่จบจนกว่าทั้งสองฝ่ายจะได้มาพบปะพูดคุยกัน และถ้าสุดท้ายไม่มีใครเปลี่ยนกลยุทธ์ของตัวเอง จุดนั้นละครับที่ถือว่าจบจริงๆ (ออกแนว Nash Equilibrium) ซึ่งผมเชื่อว่าอีกไม่นานคงได้มีการจัดประชุมกันแบบจริงจัง (หรือพูดคุยกันผ่านช่องทางใดช่องทางหนึ่ง) และข้อพิพาทนี้ก็จะผ่านไป เผลอๆ ตอนนี้เป็นโอกาสมากกว่าวิกฤติด้วยซ้ำ ทว่าถ้าคิดกันให้ดีๆ ศึกในครั้งนี้ก็ยังไม่จบจนกว่าทั้งสองฝ่ายจะได้มาพบปะพูดคุยกัน และถ้าสุดท้ายไม่มีใครเปลี่ยนกลยุทธ์ของตัวเอง จุดนั้นละครับที่ถือว่าจบจริงๆ (ออกแนว Nash Equilibrium) ซึ่งผมเชื่อว่าอีกไม่นานคงได้มีการจัดประชุมกันแบบจริงจัง (หรือพูดคุยกันผ่านช่องทางใดช่องทางหนึ่ง) และข้อพิพาทนี้ก็จะผ่านไป เผลอๆ ตอนนี้เป็นโอกาสมากกว่าวิกฤติด้วยซ้ำ แต่ก่อนจะถึงวันนั้นความผันผวนในตลาดก็น่าจะยังมีให้เห็นกันต่อไปจนกว่าสหรัฐฯ จะได้ในสิ่งที่เขาต้องการและประเด็นอีกอย่างคือจีนอาจจะไม่ใช่เป้าหมายสุดท้าย เพราะยังมีคู่ค้ารายอื่นที่มีการค้าเกินดุลกับสหรัฐฯ เพราะฉะนั้นทรัมป์ยังสามารถหยิบไพ่เรื่องการขึ้นภาษีนำเข้ามาเล่นเกม Trade War Dilemma ได้ต่อไปอีกครับ แต่ก่อนจะถึงวันนั้นความผันผวนในตลาดก็น่าจะยังมีให้เห็นกันต่อไปจนกว่าสหรัฐฯ จะได้ในสิ่งที่เขาต้องการและประเด็นอีกอย่างคือจีนอาจจะไม่ใช่เป้าหมายสุดท้าย เพราะยังมีคู่ค้ารายอื่นที่มีการค้าเกินดุลกับสหรัฐฯ เพราะฉะนั้นทรัมป์ยังสามารถหยิบไพ่เรื่องการขึ้นภาษีนำเข้ามาเล่นเกม Trade War Dilemma ได้ต่อไปอีกครับ ข้อมูลอ้างอิง: ข้อมูลอ้างอิง
“Trade War” ที่หลายคนชอบเรียกกันกำลังดำเนินเรื่องคล้ายกับ “ความลำบากใจของนักโทษ” หรือ “Prisoner’s Dilemma” ซึ่งเป็นหนึ่งในทฤษฎีของ Game Theory คือ มีนักโทษสองคนถูกจับแยกกันคนละห้อง เพื่อนำไปสอบสวนหาความจริง โดยสามารถร่วมมือกันเพื่อให้โทษน้อยลงเหลือแค่ปีเดียวจากสองปี ถ้าทั้งคู่ไม่ยอมรับสารภาพผิด (ร่วมมือกัน) โทษจะเหลือแค่ปีเดียว แต่ถ้าทั้งคู่สารภาพความผิดพวกเขาจะต้องรับโทษจำคุกสองปีเต็ม (หักหลังกันเอง) อัยการจึงคิดแผนขึ้นมา เพื่อหาคนผิดโดยโน้มน้าวนักโทษสองคนว่าถ้ายอมรับสารภาพผิดจะปล่อยเป็นอิสระไป เพราะฉะนั้นหากนักโทษคนแรกสารภาพผิดโดยที่อีกคนไม่สารภาพ นักโทษคนแรกจะถูกปล่อยเป็นอิสระในขณะที่อีกคนต้องรับโทษเป็นสามปีแทน (หักหลังคนนึงร่วมมือคนนึง)

สิ่งที่เกิดขึ้นระว่างสหรัฐฯ และจีน ก็ไม่ได้ต่างไปจาก Prisoner’s Dilemma เลย โดยที่ทั้งสองฝ่ายเหมือนอยู่กันคนละห้องและไม่มีการประชุมกันอย่างเป็นทางการ เพื่อหาข้อสรุปและข้อยุติของข้อพิพาทนี้ แต่ข้อแตกต่างจาก Prisoner’s Dilemma อาจจะเป็นตรงที่สหรัฐฯ ไม่ได้มีความต้องการที่จะร่วมมือกับจีน เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดระหว่างสองฝ่ายเหมือนกับเคสของนักโทษทั้งสอง แต่มีความต้องการที่จะได้รับผลประโยชน์สูงที่สุด เพราะถ้าวิเคราะห์ลักษณะของอดีตประธานาธิบดีทรัมป์ ก็จะรู้ว่าเขาเป็นคนที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ แถมยังเป็นคนที่ต้องการเอาชนะสูง (เนื่องจากเขาเป็นนักธุรกิจมาก่อนเข้าการเมือง) ดังนั้น แน่นอนว่าทรัมป์ต้องการผลประโยชน์สูงสุดให้กับทางสหรัฐฯ เพื่อแก้ปัญหาเรื่องดุลการค้า โดยเฉพาะกับประเทศจีนที่ดุลการค้าติดลบมากที่สุดในบรรดาคู่ค้าทั้งหมด และแน่นอนว่าเครื่องมือในการแก้ปัญหา คือ การขึ้นภาษีการนำเข้า (เพราะทรัมป์ไม่สามารถขึ้นภาษีกับคนในประเทศตัวเองได้แล้ว หลังจากการปฏิรูปภาษี) ในขณะที่จีนแค่ต้องการประคองเศรษฐกิจของตัวเองไปเท่านั้น เพราะแค่เรื่องปฏิรูปภายในประเทศก็ปวดหัวพออยู่แล้ว ซึ่งการไม่ขึ้นภาษีเป็นผลดีสุดๆ สำหรับจีน
ตลาดการเงิน & ผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงิน