การจัดสรรสินทรัพย์หรือการแบ่งสัดส่วนสินทรัพย์ที่เหมาะสมของพอร์ตลงทุนวัยเกษียณ แบ่งเป็น 2 ส่วน ได้แก่อะไรบ้าง
การจัดสรรสินทรัพย์หรือการแบ่งสัดส่วนสินทรัพย์ที่เหมาะสมของพอร์ตลงทุนวัยเกษียณ แบ่งเป็น 2 ส่วน ดังนี้


1. ขั้นพื้นฐาน
การที่จะวางแผนการเงินเพื่อเกษียณอายุ สิ่งแรกที่จำเป็นต้องคำนึงถึงหรือเริ่มต้นพิจารณา คือ ค่าใช้จ่ายพื้นฐาน โดยเริ่มจากการจดบันทึกรายจ่ายในแต่ละงวด (รายวัน รายสัปดาห์ หรือรายเดือน) เช่น ค่าอาหาร ค่ารักษาพยาบาล ค่าประกัน ค่าเสื้อผ้า เงินบริจาค หรือภาษี เป็นต้น การจดบันทึกจะช่วยให้เห็นพฤติกรรมการใช้จ่ายและสามารถประมาณการการใช้จ่ายที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ที่สำคัญข้อมูลเหล่านี้จะเป็นประโยชน์สำหรับการวางแผนการเงินในการช่วยประมาณการค่าใช้จ่ายตลอดการมีชีวิต รวมถึงทดสอบขีดจำกัดและความสามารถของพอร์ตลงทุนว่าจะสามารถรองรับสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้มากน้อยเพียงใด โดยสามารถใช้กฎ 4% ในการจัดพอร์ตลงทุนเพื่อวัยเกษียณ ซึ่งกฎนี้เป็นแนวทางให้คนวัยเกษียณตั้งค่าสำหรับการถอนเงินประจำปีออกมาใช้ได้ 4% ของมูลค่าพอร์ตลงทุนโดยรวม แล้วปรับจำนวนเงินที่ถอนในแต่ละปีตามการเพิ่มขึ้นของอัตราเงินเฟ้อ อย่างไรก็ตาม หากปีใดที่ผลตอบแทนจากการลงทุนลดลงก็ควรลดจำนวนการถอนเงินออกมาใช้จ่าย เช่น 3% หรือ 3.5% เป็นต้น นอกจากนี้ วัยเกษียณควรจัดสรรเงินเพิ่มเติมบางส่วนเพื่อสำหรับค่าใช้จ่ายที่คาดไม่ถึง เช่น การเจ็บป่วยที่ต้องรักษาพยาบาลเป็นเวลานาน การเกิดวิกฤติเศรษฐกิจหลายปีติดต่อกัน เป็นต้น


2. จัดสรรสินทรัพย์ลงทุน การคิดคำนวณเกี่ยวกับการจัดสรรสินทรัพย์สำหรับวัยเกษียณ หากเป็นคนที่รับความเสี่ยงได้ต่ำ ควรเน้นการลงทุนในสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูง โดยเน้นสัดส่วนเงินฝาก (40%) ตราสารหนี้ (45%) ที่เหลือก็ลงทุนในหุ้น (15%) หากรับความเสี่ยงได้ปานกลาง ควรลงทุนในสินทรัพย์ที่มั่นคง สามารถสร้างรายได้ได้สม่ำเสมอ ด้วยการเน้นเงินฝาก (30%) ตราสารหนี้ (50%) ที่เหลือก็ลงทุนในหุ้น (20%) และหากรับความเสี่ยงได้สูง ควรลงทุนในสินทรัพย์ที่มั่นคง สร้างรายได้สม่ำเสมอ และเพิ่มค่าเงินออมในระยะยาว โดยการเน้นเงินฝาก (20%) ตราสารหนี้ (45%) ที่เหลือก็ลงทุนในหุ้น (35%) เป็นต้น
5.ความรู้ทางการเงิน