การกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามกฎหมายไทยโทษอย่างไร
โทษประหารชีวิตก็ไม่ได้ทำให้ผู้กระทำความผิดเกิดความเกรงกลัวหรือมีความยำเกรงในอำนาจของกฎหมาย เนื่องจากว่าผู้กระทำความผิดมีพฤติกรรม และความรู้สึกทางเพศที่ผิดปกติจากบุคคลทั่วไป หรือกามวิตถาร โดยผู้กระทำความผิดยังเป็นผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้รู้จักผิดชอบชั่วดีและรู้ว่าตนมีความผิดปกติในร่างกายและจิตใจของตน แต่ไม่สามารถควบคุมตนเองได้กล่าวคือยังมีเจตนา มีความตั้งใจ มีแรงจูงใจ มีแรงผลักดันทางเพศ มีการวางแผน แต่ก็ไม่ใช่อาการที่เกิดจากโรคจิต เช่น อาการหูแว่วประสาทหลอน ดังนั้น เมื่อมีการกระทำความผิดเกิดขึ้น จึงต้องรับโทษเช่นเดียวกันกับคนปกติทั่วไป คือ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา276 มาตรา277 หรือ277 ทวิ แต่ปัญหาสำคัญที่เกิดจากการกระทำความผิดของผู้กระทำความผิดประเภทนี้ คือการกระทำความผิดซ้ำ ผู้กระทำความผิดเหล่านี้มีฮอร์โมนเพศที่สูง ส่งผลให้เกิดความต้องการทางเพศที่สูงขึ้นตามมา ประกอบกับไม่สามารถควบคุมความต้องการของตนเองได้จึงเป็นที่มาของการกระทำความผิด ดังนั้น การที่ผู้กระทำความผิดจะต้องรับการลงโทษด้วยการประหารชีวิตหรือจำคุก ที่กำหนดไว้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา18 ด้วยวิธีเดียวจึงไม่น่าที่จะเป็นการแก้ปัญหาที่ถูกต้องเพราะไม่อาจทำให้ปัญหาที่เกิดจากความผิดปกติทางด้านจิตใจหายไปได้
ประมวลกฎหมายอาญา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับเพศ