คำพิพากษาฎีกาที่ 9663/2555 วินิจฉัยว่าอย่างไร
คำถาม คำฟ้องมิได้ระบุถึงวันที่หรือเว คำถาม คำฟ้องมิได้ระบุถึงวันที่หรือเว ลาที่อ้างว่าจำเลยกระทำความผิด แต่ตอนท้ายของคำฟ้องบรรยายว่า จำเลยถูกควบคุมตั้งแต่วันถูกจับ ลาที่อ้างว่าจำเลยกระทำความผิด แต่ตอนท้ายของคำฟ้องบรรยายว่า จำเลยถูกควบคุมตั้งแต่วันถูกจับ ตลอดมา ขณะนี้ต้องขังอยู่ตามหมายขังของ ตลอดมา ขณะนี้ต้องขังอยู่ตามหมายขังของ ศาลนี้โดยแนบบันทึกการจับกุมซึ่ ศาลนี้โดยแนบบันทึกการจับกุมซึ่ งระบุวันเวลากระทำความผิดไว้ จะถือว่าคำฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ห งระบุวันเวลากระทำความผิดไว้ จะถือว่าคำฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ห รือไม่ รือไม่ คำพิพากษาฎีกาที่ 9663/ 2555 ตามทางบรรยายฟ้องและตามข้อเท็จจริงที่ รับฟังเป็นยุติ ผู้เสียหายไม่ได้มอบหมายให้จำเล ยเบิกเงิน 490,000 บาท จากบัญชีของผู้เสียหายที่เปิดไว ้ที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขาตาก แต่เป็นเจตนาของจำเลยที่ต้องการ ได้เงินโดยมิชอบ และหาวิธีการโดยการปลอมใบถอนเงิ นนำไปหลอกลวงเจ้าหน้าที่ธนาคารเ พื่อให้ได้มาซึ่งเงินจำนวนดังกล ่าว ดังนั้น เงินที่จำเลยได้มาตามฟ้อง แม้จะเป็นเงินที่เจ้าหน้าที่ธนา คารทำพิธีการทางบัญชีของธนาคารห ักจากบัญชีของผู้เสียหายก็ตาม แต่เป็นเพราะจำเลยนำเอกสารปลอมไ ปหลอกลวงเจ้าหน้าที่ของธนาคารหล งเชื่อ เงินที่จำเลยได้ไปจึงเป็นเงินขอ งธนาคาร มิใช่เงินของผู้เสียหายตาม ป.พ.พ.มาตรา 672 จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานยักยอกเ งินผู้เสียหาย
แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่า ความผิดฐานยักยอกที่โจทก์ฟ้องแท ้จริงแล้วเป็นความผิดฐานฉ้อโกง แต่เป็นความผิดต่อผู้เสียหายต่า งคนจากที่โจทก์บรรยายในฟ้อง จึงเป็นข้อเท็จจริงแตกต่างจากที ่กล่าวในฟ้องในข้อที่เป็นสาระสำ คัญ ไม่อาจลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงได้ตา ม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคสอง
คำพิพากษาฎีกาที่ 9663/2555 วินิจฉัยว่า

ตามทางบรรยายฟ้องและตามข้อเท็จจริงที่รับฟังเป็นยุติ ผู้เสียหายไม่ได้มอบหมายให้จำเลยเบิกเงิน 490,000 บาท จากบัญชีของผู้เสียหายที่เปิดไว้ที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขาตาก แต่เป็นเจตนาของจำเลยที่ต้องการได้เงินโดยมิชอบ และหาวิธีการโดยการปลอมใบถอนเงินนำไปหลอกลวงเจ้าหน้าที่ธนาคารเพื่อให้ได้มาซึ่งเงินจำนวนดังกล่าว ดังนั้น เงินที่จำเลยได้มาตามฟ้อง แม้จะเป็นเงินที่เจ้าหน้าที่ธนาคารทำพิธีการทางบัญชีของธนาคารหักจากบัญชีของผู้เสียหายก็ตาม แต่เป็นเพราะจำเลยนำเอกสารปลอมไปหลอกลวงเจ้าหน้าที่ของธนาคารหลงเชื่อ เงินที่จำเลยได้ไปจึงเป็นเงินของธนาคาร มิใช่เงินของผู้เสียหายตาม ป.พ.พ.มาตรา 672 จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานยักยอกเงินผู้เสียหาย

แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่า ความผิดฐานยักยอกที่โจทก์ฟ้องแท้จริงแล้วเป็นความผิดฐานฉ้อโกง แต่เป็นความผิดต่อผู้เสียหายต่างคนจากที่โจทก์บรรยายในฟ้อง จึงเป็นข้อเท็จจริงแตกต่างจากที่กล่าวในฟ้องในข้อที่เป็นสาระสำคัญ ไม่อาจลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคสอง
คำพิพากษาศาลฎีกา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง)