เงื่อนไขของการหมั้น มี ๒ ประการ อะไรบ้าง
“การหมั้น เป็นสัญญาซึ่งฝ่ายชายทำกับฝ่ายหญิงโดยชอบด้วยกฎหมาย เพื่อชายกับหญิงจะสมรสกัน”

“เงื่อนไขของการหมั้น มี ๒ ประการ”

อายุของคู่หมั้น ชายและหญิงต้องมีอายุครบ ๑๗ ปี ทั้งนี้ตาม ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๓๕ บัญญัติไว้ อายุของคู่หมั้นถือเป็นเงื่อนไข การหมั้นที่ฝ่าฝืนเงื่อนไขนี้ถือว่าเป็นโมฆะ ตามมาตรา 1435 วรรคสอง แม้ภายหลังชายหญิงจะอายุครบ 17 ปี ก็ไม่อาจให้สัตยาบันได้ เพราะขัดมาตรา 172 ดังนั้นต้องมีการหมั้นใหม่ 

ชายหญิงคู่หมั้นที่มีอายุไม่ครบ 17 ปี จะมาร้องขอต่อศาลให้อนุญาตให้ทำการหมั้นไม่ได้ เพราะไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้ ต่างจากการสมรสตาม มาตรา 1448 หากมีเหตุสมควรสามารถร้องขอได้

สัญญาหมั้นที่ตกเป็นโมฆะเพราะชายหญิงอายุไม่ครบ 17 ปี ถือว่าเสียเปล่ามาตั้งแต่ต้น และถือว่าคู่สัญญาหมั้นอยู่ในฐานะผู้มีส่วนได้เสียสามารถยกความเสียเปล่า ตามมาตรา 172 ขึ้นกล่าวอ้างได้ หากมีการให้ของหมั้นและสินสอดแก่ฝ่ายหญิง ถือเป็นการรับไว้โดยปราศจากมูลอันจะอ้างกฎหมายได้ ฝ่ายชายเรียกคืนได้ เว้นแต่ฝ่ายชายจะรู้ว่าฝ่ายหญิงอายุไม่ครบ 17 ปี เพราะหากรู้แล้วยังให้สินสอดหรือของหมั้น ต้องถือว่าฝ่ายชายชำระหนี้อันเป็นการฝ่าฝืนข้อห้ามตามกฎหมายตามมาตรา 411 จึงไม่มีสิทธิเรียกคืน

“อย่างไรก็ดีการให้ของหมั้นและสินสอด โดยต่อมามีการแต่งงานกันตามประเพณี ชายและหญิงไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน ถือว่าทรัพย์ที่ให้ไม่ใช่ของหมั้นและสินสอด จึงไม่มีสิทธิเรียกคืนเช่นกัน”
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายเยาวชนและครอบครัว พรบ