คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8755/2551 วินิจฉัยว่าอย่างไร
ปพพ.มาตรา 156 หลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้วมาหลอกขายให้ ฎีกาที่ 8755/2551

​

ปพพ.มาตรา 156 หลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้วมาหลอกขายให้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8755/2551****

จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ผู้มีสิทธิครอบครองที่ดิน ส.ค.1 แต่ทำสัญญาจะซื้อจะขาย ทั้งยังระบุในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ดำเนินการออกเอกสารสิทธิในที่ดิน จะให้ความสะดวก ให้ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น เท่ากับจำเลยหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้ว มาหลอกขายให้ โจทก์เข้าใจว่าที่ดินนั้นจำเลยมีสิทธิครอบครองสามารถโอนสิทธิและนำไปออกเอกสารสิทธิได้ เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมสัญญา การซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่าตาม ปพพ.มาตรา 156 และต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ปพพ.มาตรา 156 หลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้วมาหลอกขายให้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8755/2551****

จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ผู้มีสิทธิครอบครองที่ดิน ส.ค.1 แต่ทำสัญญาจะซื้อจะขาย ทั้งยังระบุในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ดำเนินการออกเอกสารสิทธิในที่ดิน จะให้ความสะดวก ให้ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น เท่ากับจำเลยหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้ว มาหลอกขายให้ โจทก์เข้าใจว่าที่ดินนั้นจำเลยมีสิทธิครอบครองสามารถโอนสิทธิและนำไปออกเอกสารสิทธิได้ เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมสัญญา การซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่าตาม ปพพ.มาตรา 156 และต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ปพพ.มาตรา 156 หลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้วมาหลอกขายให้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8755/2551****

จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ผู้มีสิทธิครอบครองที่ดิน ส.ค.1 แต่ทำสัญญาจะซื้อจะขาย ทั้งยังระบุในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ดำเนินการออกเอกสารสิทธิในที่ดิน จะให้ความสะดวก ให้ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น เท่ากับจำเลยหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้ว มาหลอกขายให้ โจทก์เข้าใจว่าที่ดินนั้นจำเลยมีสิทธิครอบครองสามารถโอนสิทธิและนำไปออกเอกสารสิทธิได้ เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมสัญญา การซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่าตาม ปพพ.มาตรา 156 และต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ปพพ.มาตรา 156 หลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้วมาหลอกขายให้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8755/2551****

จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ผู้มีสิทธิครอบครองที่ดิน ส.ค.1 แต่ทำสัญญาจะซื้อจะขาย ทั้งยังระบุในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ดำเนินการออกเอกสารสิทธิใน ปพพ.มาตรา 156 หลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้วมาหลอกขายให้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8755/2551**** จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ผู้มีสิทธิครอบครองที่ดิน ส.ค.1 แต่ทำสัญญาจะซื้อจะขาย ทั้งยังระบุในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ดำเนินการออกเอกสารสิทธิใน ที่ดิน จะให้ความสะดวก ให้ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น เท่ากับจำเลยหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้ว มาหลอกขายให้ โจทก์เข้าใจว่าที่ดินนั้นจำเลยมีสิทธิครอบครองสามารถโอนสิทธิและนำไปออกเอกสารสิทธิได้ เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมสัญญา การซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่าตาม ปพพ.มาตรา 156 และต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ที่ดิน จะให้ความสะดวก ให้ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น เท่ากับจำเลยหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้ว มาหลอกขายให้ โจทก์เข้าใจว่าที่ดินนั้นจำเลยมีสิทธิครอบครองสามารถโอนสิทธิและนำไปออกเอกสารสิทธิได้ เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมสัญญา การซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่าตาม ปพพ.มาตรา 156 และต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ที่ดิน จะให้ความสะดวก ให้ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น เท่ากับจำเลยหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้ว มาหลอกขายให้ โจทก์เข้าใจว่าที่ดินนั้นจำเลยมีสิทธิครอบครองสามารถโอนสิทธิและนำไปออกเอกสารสิทธิได้ เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมสัญญา การซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่าตาม ปพพ.มาตรา 156 และต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8755/2551 วินิจฉัยว่า

จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ผู้มีสิทธิครอบครองที่ดิน ส.ค.1 แต่ทำสัญญาจะซื้อจะขาย ทั้งยังระบุในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ดำเนินการออกเอกสารสิทธิในที่ดิน จะให้ความสะดวก ให้ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น เท่ากับจำเลยหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้ว มาหลอกขายให้ โจทก์เข้าใจว่าที่ดินนั้นจำเลยมีสิทธิครอบครองสามารถโอนสิทธิและนำไปออกเอกสารสิทธิได้ เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมสัญญา การซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่าตาม ปพพ.มาตรา 156 และต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายที่ดิน,กฎหมายทรัพย์สิน-กรรมสิทธิ์-ทรัพย์อิงสิทธิ