ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 180 บัญญัติว่าอะไร
ก.  “การแก้ไขคำฟ้องหรือคำให้การที่คู่ความเสนอต่อศาลไว้แล้วให้ทำเป็นคำร้องยื่นต่อศาลก่อนวันชี้สองสถานหรือก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 7 วัน ในกรณีที่ไม่มีการชี้สองสถาน เว้นแต่มีเหตุอันสมควรที่ไม่อาจยื่นคำร้องได้ก่อนนั้นหรือเป็นการขอแก้ไขในเรื่องที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนหรือเป็นการแก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อย” 

ข. ไม้ยืนต้นเป็นส่วนควบกับที่ดินที่ไม้นั้นขึ้นอยู่ ไม้ล้มลุกหรือธัญชาติอันจะเก็บเกี่ยวรวงผลได้คราวหนึ่งหรือหลายคราวต่อปีไม่เป็นส่วนควบกับที่ดิน 

ค. ค่าฤชาธรรมเนียม ได้แก่ ค่าธรรมเนียมศาล ค่าสืบพยานหลักฐานนอกศาล ค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักของพยาน ผู้เชี่ยวชาญ ล่าม และเจ้าพนักงานศาล ค่าทนายความ ค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดี ตลอดจนค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายอื่น ๆ บรรดาที่กฎหมายบังคับให้ชำระ

ง. คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลที่ชี้ขาดคดีต้องตัดสินตามข้อหาในคำฟ้องทุกข้อ แต่ห้ามมิให้พิพากษาหรือทำคำสั่งให้สิ่งใด ๆ เกินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฏในคำฟ้อง เว้นแต่
คำตอบที่ถูกต้องได้แก่ ก. เพราะว่า กรณีศึกษา : การแก้ไขคำฟ้องกับความผิดพลาดของทนายความโจทก์
  • ทนายโจทก์บรรยายจำนวนเงินผิดพลาด มาขอแก้ไขคำฟ้อง
  • ซึ่งกรณีแก้ไขตาม ม.180 มีหลักอยู่ 3 ประการ คือ มีเหตุสมควร แก้เรื่องปัญหาความสงบฯ และข้อผิดพลาด/ผิดหลงเล็กน้อย
  • ตามฎีกาที่อ้างขอแก้ไขจำนวนเงินที่แตกต่างถึง 7 เท่า จึงเป็น การแก้ไขที่ไม่เข้าข้อยกเว้น เป็นความผิดพลาดในการทำคดี

       การแก้ไขคำฟ้อง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 180 บัญญัติว่า “การแก้ไขคำฟ้องหรือคำให้การที่ คู่ความเสนอต่อศาลไว้แล้วให้ทำเป็นคำร้องยื่นต่อศาลก่อนวันชี้สอง สถานหรือก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 7 วัน ในกรณีที่ไม่มีการชี้สอง สถาน เว้นแต่มีเหตุอันสมควรที่ไม่อาจยื่นคำร้องได้ก่อนนั้นหรือ เป็นการขอแก้ไขในเรื่องที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน หรือเป็นการแก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อย” แสดง ว่ากฎหมายจำกัดระยะเวลาการยื่นคำร้องไว้ โจทก์ก็รับในฎีกาว่ายื่น คำร้องขอแก้ไขคำฟ้องล่วงเลยกำหนดระยะเวลาดังกล่าว ส่วนที่อ้าง ตามคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่าสาเหตุเกิดจากความผิดพลาดของทนาย โจทก์ที่ไม่ตรวจสอบและโจทก์เพิ่งตรวจพบว่าโจทก์พิมพ์ตัวเลขจำนวน เงินในคำขอท้ายฟ้องผิดพลาดนั้น ปรากฏว่าโจทก์ยื่นคำฟ้องวันที่ 17 มกราคม 2550 ศาลชั้นต้นนัดไกล่เกลี่ย ให้การแก้ข้อหาและสืบพยาน วันที่ 3 เมษายน 2550 โจทก์และทนายโจทก์มีเวลาตรวจสอบ คำฟ้อง 76 วัน ซึ่งเป็นเวลานานประกอบกับโจทก์เป็นสถาบันการเงิน ย่อมมีความระมัดระวังเรื่องจำนวนเงินจึงไม่มีเหตุอันสมควรที่ไม่อาจ ยื่นคำร้องได้ก่อนนั้น ทั้งตัวเลขจำนวนเงินทุกตัวเลขแตกต่างกันเห็นได้ ชัดเจนและมีผลต่างของจำนวนเงินถึง 1,884,471.91 บาท ย่อมมี ผลให้จำเลยต้องรับผิดเพิ่มขึ้นถึง 7 เท่า ของคำพิพากษาศาลชั้นต้น หากให้แก้ไขได้เท่ากับมีผลต่อมาให้ต้องเปลี่ยนแปลงผลแห่งคดีใน ข้อสาระสำคัญ จึงมิใช่เป็นการแก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลง เล็กน้อย โจทก์ไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้อง ส่วนกรณีที่โจทก์ขอ ให้แก้ไขคำพิพากษานั้น เห็นว่า ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ได้วินิจฉัยเหตุผล ไว้โดยละเอียดแล้วว่าที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตาม สำนวนในคำขอท้ายฟ้องเป็นไปตามความประสงค์ของโจทก์จึงเป็น การวินิจฉัยชี้ขาดในกรอบแห่งกระบวนพิจารณาแล้ว มิใช่เป็นข้อผิดพลาด เล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยอื่น ๆ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 143 วรรคหนึ่ง ที่โจทก์จะขอให้แก้ไขได้
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)