ช่วยสรุปบทความ ฎีกา 5 ดาว ฟื้นฟูกิจการ
การที่จะพิจารณาว่า ลูกหนี้มีหนี้สินล้นพ้นตัวหรือไม่ ศาลจะต้องพิจารณาถึงสถานะทางการเงินของลูกหนี้ว่า มีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สินหรือไม่ ในการพิจารณาดังกล่าวจะต้องพิจารณาพยานหลักฐานต่าง ๆ ประกอบกัน อาจเป็นข้อเท็จจริงอันเป็นข้อสันนิษฐานในพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 8 หรืออาจจะเป็นข้อเท็จจริงใด ๆ ที่จะแสดงให้เห็นว่ามีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สิน ในการพิจารณาถึงสถานะที่แท้จริงของลูกหนี้ บัญชีงบดุลของลูกหนี้ เป็นพยานหลักฐานสำคัญประการหนึ่งที่แสดงถึงข้อเท็จจริงดังกล่าว ถ้าหากว่าการจัดทำบัญชีงบดุลนั้นเป็นไปตามมาตรฐานการบัญชีที่กฎหมายกำหนดหรือมาตรฐานการบัญชีที่กำหนดโดยสมาคมวิชาชีพนั้น ย่อมมีน้ำหนักในการรับฟัง เมื่อธุรกิจของลูกหนี้มีโครงสร้างพื้นฐานที่ดี สาเหตุที่ลูกหนี้ประสบปัญหาทางด้านการเงินมาจากวิกฤติทางเศรษฐกิจและการชะงักงันของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และอุตสาหกรรมก่อสร้าง อันถือว่าเป็นปัจจัยภายนอก การฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้เป็นวิธีการที่จะทำให้สามารถรักษาองค์กรทางธุรกิจให้ดำเนินการต่อไปได้ ทั้งสามารถจะรักษาการจ้างงานจำนวนมากไว้ กรณีจึงมีเหตุสมควรที่จะฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ และได้ความว่ากิจการของลูกหนี้ยังสามารถดำเนินการต่อไปได้ โดยการปรับโครงสร้างทางการเงินทั้งในการยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหนี้ ธนาคาร และสถาบันการเงินต่าง ๆ กรณีจึงมีช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ ในการตั้งผู้ทำแผน เมื่อผู้ร้องขอเสนอให้ตั้งบริษัท บ. เป็นผู้ทำแผน ส่วนลูกหนี้เสนอให้ตั้งบริษัท ป. จึงเป็นกรณีที่ลูกหนี้ยื่นคำคัดค้านได้เสนอให้บุคคลอื่นเป็นผู้ทำแผนมาด้วย ศาลจึงไม่อาจพิจารณาและมีคำสั่งตั้งบุคคลใดบุคคลหนึ่งเป็นผู้ทำแผนในชั้นนี้ได้ จะต้องให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เรียกประชุมเจ้าหนี้ทั้งหลายโดยเร็วที่สุด เพื่อพิจารณาเลือกว่าบุคคลใดสมควรเป็นผู้ทำแผน ตาม พ.ร.บ. ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 90/17
เมื่อผู้ร้องขอมิได้เสนอบุคคลใดบุคคลหนึ่งเป็นผู้บริหารชั่วคราว ประกอบกับผู้บริหารของลูกหนี้ได้บริหารกิจการของลูกหนี้มาตั้งแต่ต้นย่อมเป็นบุคคลที่ทราบข้อเท็จจริง ปัญหา ตลอดจนระบบการทำงานของลูกหนี้ได้เป็นอย่างดี เมื่อไม่ปรากฏเหตุที่ไม่สมควรตั้งผู้บริหารของลูกหนี้เป็นผู้บริหารชั่วคราวประกอบกับการตั้งผู้บริหารของลูกหนี้เป็นผู้บริหารชั่วคราวในระหว่างดำเนินการเพื่อตั้งผู้ทำแผนจะทำให้การบริหารงานต่าง ๆ เป็นไปอย่างต่อเนื่อง จึงสมควรตั้งผู้บริหารของลูกหนี้เป็นผู้บริหารชั่วคราว ตามมาตรา 90/20 วรรคหนึ่ง
เพื่อพิจารณาว่าลูกหนี้มีหนี้สินล้นพ้นตัวหรือไม่ ศาลจะพิจารณาสถานะการเงินของลูกหนี้โดยดูว่ามีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สินหรือไม่ การพิจารณานี้จะใช้ข้อมูลจากพยานหลักฐานต่าง ๆ โดยอาจเป็นข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 8 หรือข้อเท็จจริงอื่น ๆ ที่แสดงว่ามีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สิน บัญชีงบดุลของลูกหนี้เป็นพยานหลักฐานสำคัญที่แสดงถึงความจริงนี้ ถ้าบัญชีงบดุลเป็นไปตามมาตรฐานที่กฎหมายหรือสมาคมวิชาชีพกำหนด จะมีน้ำหนักในการพิจารณา

เมื่อธุรกิจของลูกหนี้มีโครงสร้างพื้นฐานดี ปัญหาการเงินมาจากวิกฤติทางเศรษฐกิจและการชะงักงันของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และอุตสาหกรรมก่อสร้างถือเป็นปัจจัยภายนอก การฟื้นฟูกิจการเป็นวิธีรักษาองค์กรให้ดำเนินการต่อไปได้ ทั้งรักษาการจ้างงานและรักษาองค์กรให้ดำเนินการต่อไปได้ การปรับโครงสร้างการเงินและรับการสนับสนุนจากเจ้าหนี้ ธนาคาร และสถาบันการเงินช่วยเสริมช่องทางในการฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ได้

เมื่อตั้งผู้ทำแผน ถ้าลูกหนี้ไม่เห็นด้วยในการตั้งบริษัท คำสั่งตั้งบุคคลทำแผนจะไม่ถูกพิจารณา และต้องให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เรียกประชุมเจ้าหนี้เพื่อเลือกผู้ทำแผนต่อไป ตาม พ.ร.บ. ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 90/17

เมื่อผู้ร้องขอไม่ได้เสนอให้มีผู้บริหารชั่วคราวและได้บริหารกิจการมาอย่างดี การตั้งผู้บริหารชั่วคราวเป็นผู้บริหารของลูกหนี้ถือว่าเป็นการบริหารที่เหมาะสม และควรทำตามมาตรา 90/20 วรรคหนึ่ง
กฎหมายล้มละลาย-ฟื้นฟูกิจการ,คำพิพากษาศาลฎีกา