หากพยานลงลายมือชื่อในพินัยกรรมโดยไม่เห็นเหตุการณ์ขณะทำพินัยกรรม แต่มาลงลายมือชื่อในภายหลัง กรณีนี้พินัยกรรมจะมีผลบังคับใช้หรือไม่? จงอธิบาย
พินัยกรรมดังกล่าวเป็นโมฆะ

เหตุผล:

พินัยกรรมแบบหนังสือต้องมีพยานอย่างน้อยสองคน:
มาตรา 1656 วรรคแรก แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ป.พ.พ.) บัญญัติไว้ว่า พินัยกรรมแบบหนังสือต้องมีพยานอย่างน้อยสองคนลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น

พยานต้องลงลายมือชื่อในขณะที่เห็นผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อ: 
บทบัญญัติกฎหมายมาตรา 1656 วรรคแรก มีความหมายชัดเจนว่า พยานต้องลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรม ต่อหน้า ผู้ทำพินัยกรรมและ ในขณะ ที่ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อ

การลงลายมือชื่อในภายหลังไม่ชอบด้วยกฎหมาย: 
กรณีพยานลงลายมือชื่อในพินัยกรรมโดยไม่เห็นเหตุการณ์ขณะทำพินัยกรรม แต่มาลงลายมือชื่อในภายหลัง การกระทำดังกล่าว ไม่ชอบ ด้วยบทบัญญัติกฎหมายมาตรา 1656 วรรคแรก

ผลของการไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย: 
มาตรา 1705 ป.พ.พ. บัญญัติว่า "พินัยกรรมที่มิได้ทำตามแบบที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้ เป็นโมฆะ"

ดังนั้น พินัยกรรมที่พยานลงลายมือชื่อในภายหลัง ย่อมเป็นโมฆะ ไม่สามารถบังคับใช้ได้

เพิ่มเติม:
แม้ต่อมาภายหลังพยานในพินัยกรรมจะมาสอบถามผู้ทำพินัยกรรมและได้ความว่าผู้ทำพินัยกรรมมีความประสงค์จะทำพินัยกรรมจริงก็ตาม ก็ไม่มีผลทำให้การลงลายมือชื่อในพินัยกรรมที่ไม่ชอบหรือพินัยกรรมที่เป็นโมฆะไปแล้ว กลับกลายเป็นการลงลายมือชื่อที่ชอบทำให้พินัยกรรมมีผลสมบูรณ์ชอบด้วยกฎหมายไปได้

การทำพินัยกรรมควรกระทำอย่างรอบคอบ ปฏิบัติตามรูปแบบที่กฎหมายกำหนด เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในภายหลัง
กฎหมายมรดก-พินัยกรรม,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์