คำพิพากษาฎีกาที่ 278/2554 วินิจฉัยว่าอย่างไร
คำพิพากษาฎีกาที่ 278/ 2554 ----- โจทก์บรรยายฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำ เลยโดยกล่าวอ้างว่า จำเลยกระทำละเมิดด้วยการสร้างกำ แพงรั้วคอนกรีตรุกล้ำที่ดินของโ จทก์เป็นความผิดทางอาญาฐานบุกรุ ... โดยในฟ้องโจทก์บรรยายไว้ด้วยว่า ได้มีการแจ้งความร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยแล้ว ซึ่งจำเลยก็ได้ให้การแก้คดีโดยยอมรับว่า เมื่อเดือนมิ.ย. 43 โจทก์ร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลศาลาแดงกล่าวหาว่าจำเลยกระทำความผิดฐานบุกรุก แต่ต่อมาวันที่ 7 ม.ค. 45 พนักงานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องจำเลย ดังนี้ ฟ้องโจทก์มีข้อความที่จะพึงเห็นได้ว่า จำเลยกระทำการอันมิชอบ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย อันเป็นความผิดทางอาญาต่อโจทก์ฐานบุกรุกด้วย จึงถือได้ว่าเป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา แม้ข้อเท็จจริงจะได้ความว่าพนักงานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องจำเลยในความผิดฐานบุกรุก ไม่ว่าจะมีเหตุผลเพราะจำเลยไม่มีเจตนาและรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ตาม ก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนต่อการฟ้องคดีแพ่งของโจทก์ เนื่องจากคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนกำแพงคอนกรีตส่วนที่รุกล้ำเข้าไปในที่ดินของโจทก์ เป็นการที่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1336 บังคับให้จำเลยรื้อถอนกำแพงคอนกรีตส่วนที่รุกล้ำเข้าไปในที่ดินของโจทก์จึงไม่อยู่ในบังคับอายุความเรื่องละเมิดตามมาตรา 448 วรรคหนึ่ง

ส่วนกรณีที่โจทก์ฟ้องเรียกเอาค่าเสียหายอันเกิดแต่มูลละเมิดโดยตรงอ้างว่าโจทก์เสียเงินค่าใช้จ่ายค่าธรรมเนียมในการรังวัดสอบเขตที่ดิน ค่าจ้างคนงาน ค่าจ้างทนายความ เป็นค่าเสียหายส่วนหนึ่งกับค่าขาดประโยชน์ใช้สอยที่ดินเป็นค่าเสียหายรายเดือนอีกส่วนหนึ่ง ดังนั้น ตราบใดที่จำเลยยังคงปล่อยให้มีการรุกล้ำดังกล่าว ย่อมถือได้ว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ติดต่อกันมาอยู่ตราบนั้น โจทก์จึงมีสิทธิเรียกค่าเสียหายตราบเท่าที่ยังไม่มีการรื้อถอนกำแพงคอนกรีตส่วนที่รุกล้ำ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ โดยในฟ้องโจทก์บรรยายไว้ด้วยว่า ได้มีการแจ้งความร้องทุกข์ต่อพน ักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีอาญาแก่ จำเลยแล้ว ซึ่งจำเลยก็ได้ให้การแก้คดีโดยย อมรับว่า เมื่อเดือนมิ.ย. 43 โจทก์ร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน สถานีตำรวจนครบาลศาลาแดงกล่าวหา ว่าจำเลยกระทำความผิดฐานบุกรุก แต่ต่อมาวันที่ 7 ม.ค. 45 พนักงานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม ่ฟ้องจำเลย ดังนี้ ฟ้องโจทก์มีข้อความที่จะพึงเห็น ได้ว่า จำเลยกระทำการอันมิชอบ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย อันเป็นความผิดทางอาญาต่อโจทก์ฐ านบุกรุกด้วย จึงถือได้ว่าเป็นคดีแพ่งที่เกี่ ยวเนื่องกับคดีอาญา แม้ข้อเท็จจริงจะได้ความว่าพนัก งานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้อ งจำเลยในความผิดฐานบุกรุก ไม่ว่าจะมีเหตุผลเพราะจำเลยไม่ม ีเจตนาและรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ต าม ก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนต่อการฟ้ องคดีแพ่งของโจทก์ เนื่องจากคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บ ังคับจำเลยรื้อถอนกำแพงคอนกรีตส ่วนที่รุกล้ำเข้าไปในที่ดินของโ จทก์ เป็นการที่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของ กรรมสิทธิ์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1336 บังคับให้จำเลยรื้อถอนกำแพงคอนก รีตส่วนที่รุกล้ำเข้าไปในที่ดิน ของโจทก์จึงไม่อยู่ในบังคับอายุ ส่วนกรณีที่โจทก์ฟ้องเรียกเอาค่ าเสียหายอันเกิดแต่มูลละเมิดโดย ตรงอ้างว่าโจทก์เสียเงินค่าใช้จ ่ายค่าธรรมเนียมในการรังวัดสอบเ ขตที่ดิน ค่าจ้างคนงาน ค่าจ้างทนายความ เป็นค่าเสียหายส่วนหนึ่งกับค่าข าดประโยชน์ใช้สอยที่ดินเป็นค่าเ สียหายรายเดือนอีกส่วนหนึ่ง ดังนั้น ตราบใดที่จำเลยยังคงปล่อยให้มีก ารรุกล้ำดังกล่าว ย่อมถือได้ว่าจำเลยกระทำละเมิดต ่อโจทก์ติดต่อกันมาอยู่ตราบนั้น โจทก์จึงมีสิทธิเรียกค่าเสียหาย ตราบเท่าที่ยังไม่มีการรื้อถอนก
คำพิพากษาฎีกาที่ 278/2554 วินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยโดยกล่าวอ้างว่า จำเลยกระทำละเมิดด้วยการสร้างกำแพงรั้วคอนกรีตรุกล้ำที่ดินของโจทก์เป็นความผิดทางอาญาฐานบุกรุก... โดยในฟ้องโจทก์บรรยายไว้ด้วยว่า ได้มีการแจ้งความร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยแล้ว ซึ่งจำเลยก็ได้ให้การแก้คดีโดยยอมรับว่า เมื่อเดือนมิ.ย. 43 โจทก์ร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลศาลาแดงกล่าวหาว่าจำเลยกระทำความผิดฐานบุกรุก แต่ต่อมาวันที่ 7 ม.ค. 45 พนักงานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องจำเลย 

ดังนี้ ฟ้องโจทก์มีข้อความที่จะพึงเห็นได้ว่า จำเลยกระทำการอันมิชอบ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย อันเป็นความผิดทางอาญาต่อโจทก์ฐานบุกรุกด้วย จึงถือได้ว่าเป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา แม้ข้อเท็จจริงจะได้ความว่าพนักงานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องจำเลยในความผิดฐานบุกรุก ไม่ว่าจะมีเหตุผลเพราะจำเลยไม่มีเจตนาและรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ตาม ก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนต่อการฟ้องคดีแพ่งของโจทก์ เนื่องจากคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนกำแพงคอนกรีตส่วนที่รุกล้ำเข้าไปในที่ดินของโจทก์ เป็นการที่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1336 บังคับให้จำเลยรื้อถอนกำแพงคอนกรีตส่วนที่รุกล้ำเข้าไปในที่ดินของโจทก์จึงไม่อยู่ในบังคับอายุความเรื่องละเมิดตามมาตรา 448 วรรคหนึ่ง

ส่วนกรณีที่โจทก์ฟ้องเรียกเอาค่าเสียหายอันเกิดแต่มูลละเมิดโดยตรงอ้างว่าโจทก์เสียเงินค่าใช้จ่ายค่าธรรมเนียมในการรังวัดสอบเขตที่ดิน ค่าจ้างคนงาน ค่าจ้างทนายความ เป็นค่าเสียหายส่วนหนึ่งกับค่าขาดประโยชน์ใช้สอยที่ดินเป็นค่าเสียหายรายเดือนอีกส่วนหนึ่ง ดังนั้น ตราบใดที่จำเลยยังคงปล่อยให้มีการรุกล้ำดังกล่าว ย่อมถือได้ว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ติดต่อกันมาอยู่ตราบนั้น โจทก์จึงมีสิทธิเรียกค่าเสียหายตราบเท่าที่ยังไม่มีการรื้อถอนกำแพงคอนกรีตส่วนที่รุกล้ำ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายลักษณะหนี้ พรบ,กฎหมายนิติกรรม-สัญญา-ข้อสัญญาไม่เป็นธรรม,คำพิพากษาศาลฎีกา,กฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร อาคารชุด-จัดสรรที่ดินและถมดิน