ในแผนที่ 2 "แผนเงินทุนสำรองยามฉุกเฉิน" บทความแนะนำให้เตรียมเงินสำรองไว้ใช้ยามฉุกเฉิน 3-6 เดือน แต่สำหรับนักลงทุน เงินสำรองฉุกเฉินควรมีจำนวนเท่าไหร่จึงจะเหมาะสม? และทำไมนักลงทุนถึงควรมีเงินสำรองมากกว่าคนทั่วไป?
การวางแผนทางการเงินก่อนลงทุน  การวางแผนทางการเงินก่อนลงทุน*              ปัจจุบันการลงทุนมีหลายรูปแบบ ถ้ากล่าวถึงการลงทุนนั้นส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นการลงทุนในระยะยาวเพื่ออนาคต คำว่า “ลงทุนระยะยาว” หมายความว่าจะต้องเก็บออม และประหยัดการใช้จ่ายในปัจจุบัน นำเงินเก็บไปลงทุน เพื่อเป็นหลักประกันให้กับชีวิตในอนาคตยามที่ไม่ได้ทำงานแล้ว ก่อนที่จะนำเงินไปลงทุนยาวๆ และไม่สามารถนำมาใช้ได้ในระยะสั้น ก็ควรที่จะมีการวางแผนการเงินก่อนลงทุนอย่างฉลาด เพื่อให้การลงทุนราบรื่น และไม่สะดุดเสียกลางทาง โดยมีรายละเอียดดังนี้              แผนที่ 1 “วางแผนที่ทางความรู้”
             ก่อนจะลงทุนจริง ใช้เงินจริงๆ จะต้องวางแผนทางความรู้ก่อน นักเดินทางแสวงหาควรกางแผนที่ทางความรู้ออกมา ศึกษาพิจารณาข้อเด่น-ข้อด้อยของการลงทุนแต่ละประเภทอย่างรอบคอบ ปัจจุบันแหล่งความรู้ก็มีให้ศึกษาอย่างมากมาย ทั้งเว็บไซต์ที่เป็นแหล่งความรู้ทางการเงิน การลงทุนขนาดใหญ่ให้ได้ศึกษา วิเคราะห์ และสังเคราะห์ออกมาเป็นรูปแบบการลงทุนที่เหมาะสมกับตัวเราที่สุด              แผนที่ 2 “แผนเงินทุนสำรองยามฉุกเฉิน”
             อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้น การลงทุนนั้นต้องใช้เวลา มิใช่จะสำเร็จได้เพียงชั่วข้ามคืน จึงควรวางแผนเงินสำรองยามฉุกเฉินเผื่อเอาไว้ เงินสำรองนั้นควรจะมีมากพอที่ให้ตัวเราเอง และครอบครัวอยู่ได้ 3-6 เดือนเป็นขั้นต่ำ เพราะไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นข้างหน้า จึงควรกันเงินส่วนนี้ออกมาแช่แข็งเก็บไว้ใช้ยามจำเป็นเท่านั้น              แผนที่ 3 “วางแผนสภาพคล่องทางการลงทุน”
             สภาพคล่องทางการลงทุน คือ เงินส่วนเกินจากเงินที่ลงทุน เช่น มีพอร์ตหุ้น 5 ล้านบาท ควรมีเงินสำรองเก็บเอาไว้อย่างน้อย 5-10% ของขนาดพอร์ตการลงทุน เพื่อเวลาเกิดเหตุการณ์ “หุ้นตก” หรือ “ราคาขายของกองทุนรวมตก” จะได้มีเงินไปซื้อหุ้นในช่วงที่ราคาต่ำ หากสามารถรักษาสภาพคล่องได้ 5-10% ตลอดเวลา นับว่าเป็นนักลงทุนผู้ชาญฉลาด หรือ Intelligent Investor นั่นเอง              แผนที่ 4 “แผนการลงทุนแบบทบต้น”
             การทบต้นทางการลงทุน คือ การลงทุนอย่างต่อเนื่องทบเข้าไปทุกเดือน ทุกปี ยกตัวอย่างเช่น มีพอร์ตลงทุนในกองทุนรวม 1 ล้านบาท แผนการลงทุนก็คือ จะลงทุนแบบทบต้นทุกเดือน โดยตัดเงินจากบัญชี ออมทรัพย์ทุกเดือนเท่าๆ กัน หากสามารถทบต้นการลงทุนได้ปีละ 5% ของขนาดพอร์ต และพอร์ตกองทุนรวมสามารถสร้างผลตอบแทนทางการลงทุน หรือสามารถเติบโตได้ปีละ 5% หมายความว่า ขนาดพอร์ตกองทุนรวมจะโตปีละ 10% ต่อปี ด้วยการเติบโตปีละกว่า 10% นี้ พอร์ตจะโตเป็นสองเท่า หรือ 2 ล้านบาท ภายใน 5-7 ปี สิ่งนี้เรียกว่าการลงทุนแบบทบต้น ยิ่งสามารถทำผลตอบแทนได้สูงขึ้น พอร์ตก็จะโตเร็วขึ้น นั่นคือแผนการลงทุนแบบทบต้นที่สำคัญไม่แพ้แผนการลงทุนอื่นๆ เลยทีเดียว
จำนวนเงินสำรองฉุกเฉินที่เหมาะสมสำหรับนักลงทุนนั้น ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ ดังนี้:

ความผันผวนของพอร์ตการลงทุน: พอร์ตการลงทุนที่มีความผันผวนสูง ย่อมมีความเสี่ยงที่มูลค่าพอร์ตจะลดลงอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาสั้นๆ ดังนั้น นักลงทุนในพอร์ตที่มีความผันผวนสูง ควรมีเงินสำรองฉุกเฉินมากกว่านักลงทุนในพอร์ตที่มีความผันผวนต่ำ
สภาพคล่องของสินทรัพย์ที่ลงทุน: หากนักลงทุนลงทุนในสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องต่ำ เช่น อสังหาริมทรัพย์ การขายสินทรัพย์เพื่อนำเงินมาใช้ยามฉุกเฉินอาจทำได้ยากและใช้เวลานาน ดังนั้น นักลงทุนในสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องต่ำ ควรมีเงินสำรองฉุกเฉินมากกว่านักลงทุนในสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูง
รายจ่ายประจำเดือน: นักลงทุนที่มีรายจ่ายประจำเดือนสูง ควรมีเงินสำรองฉุกเฉินมากกว่านักลงทุนที่มีรายจ่ายประจำเดือนต่ำ
ภาระผูกพัน: นักลงทุนที่มีภาระผูกพัน เช่น สินเชื่อบ้าน สินเชื่อรถยนต์ ควรมีเงินสำรองฉุกเฉินมากกว่านักลงทุนที่ไม่มีภาระผูกพัน
เป้าหมายทางการเงิน: นักลงทุนที่มีเป้าหมายทางการเงินระยะสั้น เช่น ซื้อบ้าน ซื้อรถ ควรมีเงินสำรองฉุกเฉินมากกว่านักลงทุนที่มีเป้าหมายทางการเงินระยะยาว
โดยทั่วไปแล้ว เงินสำรองฉุกเฉินสำหรับนักลงทุนควรมีมากกว่า 3-6 เดือน ขึ้นอยู่กับปัจจัยที่กล่าวมาข้างต้น

เหตุผลที่นักลงทุนควรมีเงินสำรองมากกว่าคนทั่วไป มีดังนี้:

เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของตลาด: ตลาดการเงินมีความผันผวนอยู่เสมอ มูลค่าพอร์ตการลงทุนอาจลดลงอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาสั้นๆ เงินสำรองฉุกเฉินจะช่วยให้นักลงทุนสามารถใช้จ่ายได้โดยไม่ต้องขายสินทรัพย์การลงทุนในช่วงที่ราคาตกต่ำ ซึ่งอาจทำให้สูญเสียผลตอบแทนจากการลงทุน
เพื่อรักษาสภาพคล่องทางการเงิน: เงินสำรองฉุกเฉินจะช่วยให้นักลงทุนสามารถชำระค่าใช้จ่ายจำเป็นได้โดยไม่ต้องกู้ยืมเงิน ซึ่งจะช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายและป้องกันปัญหาการล้มละลาย
เพื่อรักษาสุขภาพจิต: ความเครียดจากปัญหาการเงินสามารถส่งผลเสียต่อสุขภาพจิต เงินสำรองฉุกเฉินจะช่วยให้นักลงทุนรู้สึกมั่นคงและปลอดภัยมากขึ้น
ตัวอย่าง:

นาย A เป็นนักลงทุนที่มีพอร์ตการลงทุนมูลค่า 10 ล้านบาท พอร์ตของเขาลงทุนในหุ้นเป็นหลัก ซึ่งมีความผันผวนสูง นาย A มีรายจ่ายประจำเดือน 50,000 บาท และมีภาระผูกพันเป็นสินเชื่อบ้าน 5 ล้านบาท

จากปัจจัยที่กล่าวมาข้างต้น เงินสำรองฉุกเฉินที่เหมาะสมสำหรับนาย A ควรมีมากกว่า 3-6 เดือน สมมติว่า นาย A กำหนดเงินสำรองฉุกเฉินไว้ 9 เดือน คิดเป็นเงิน 450,000 บาท
การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน,ความรู้ทางการเงิน