จงสรุปงานวิจัยของ ดร.เวียร์ พบหลักฐานอย่างไรบ้างเกี่ยวกับการที่ผู้หญิงบังคับผู้ชายมีเพศสัมพันธ์ด้วย
เมื่อผู้ชายมีเพศสัมพันธ์แบบสอดใส่กับผู้หญิงโดยที่เธอไม่สมัครใจถือเป็นการข่มขืน แต่หากผู้หญิงบังคับให้ผู้ชายร่วมเพศในลักษณะเดียวกันโดยที่เขาไม่สมยอม เหตุใดจึงไม่ถือเป็นการข่มขืนตามบทบัญญัติในกฎหมายของอังกฤษและเวลส์

ทว่า งานวิจัยชิ้นใหม่บ่งชี้ว่า พฤติการณ์ดังกล่าวควรถูกจัดให้เป็นการข่มขืนด้วยเช่นกัน

งานวิจัยชิ้นนี้เป็นของ ดร.ชิวอน เวียร์ จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแลงคาสเตอร์ ในอังกฤษ ผู้ศึกษาเรื่องการบังคับให้ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์แบบสอดใส่ ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่มีการทำวิจัยหัวข้อนี้ในสหราชอาณาจักร โดยรวบรวมข้อมูลจากผู้ชายกว่า 200 คน ผ่านการสำรวจทางออนไลน์ระหว่างปี 2016-2017


สำหรับงานวิจัยชิ้นล่าสุดของเธอเพิ่งจะได้รับการเผยแพร่เมื่อเร็ว ๆ นี้ โดยทำขึ้นจากการสัมภาษณ์ชาย 30 คนแบบตัวต่อตัว ระหว่างเดือน พ.ค. 2018 - เดือน ก.ค. 2019 ซึ่งเผยให้ทราบถึงรายละเอียดต่าง ๆ เกี่ยวกับบริบทแวดล้อมของการก่อเหตุลักษณะนี้ เช่น การเกิดเหตุ ผลที่ตามมา และการตอบสนองของระบบงานยุติธรรม

งานวิจัยของ ดร.เวียร์ พบหลักฐานว่า :
- ผู้ชายมักรู้สึกอับอายที่จะแจ้งเหตุ "บังคับสอดใส่" พวกเขาอาจแจ้งเรื่องถูกทำร้ายร่างกาย โดยที่ไม่พูดถึงประเด็นที่ถูกทารุณทางเพศ
- ผลกระทบต่อสุขภาพจิตอาจรุนแรง ซึ่งรวมถึงภาวะเจ็บป่วยทางจิตใจหลังเผชิญเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) อาจมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย และอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ
- ผู้ชายบางคนระบุว่าเคยตกเป็นเหยื่อการทำร้ายหลายครั้ง บางคนเคยถูกล่วงละเมิดทางเพศในวัยเด็ก บางคนเคยถูกทารุณทางเพศแบบต่าง ๆ จากผู้ก่อเหตุหลายคน ซึ่งรวมถึงผู้ชายด้วย
- ผู้ชายบางคนมีทัศนคติเชิงลบอย่างมากต่อตำรวจ ระบบยุติธรรม และกฎหมาย

วามเชื่อของคนทั่วไปที่งานวิจัยของ ดร.เวียร์ หักล้างลงอย่างสิ้นเชิงก็คือความเชื่อที่ว่า การบังคับสอดใส่ เป็นเรื่องที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้เพราะผู้ชายมีกำลังมากกว่าผู้หญิง และเรื่องที่ว่าผู้ชายทุกคนมองว่าโอกาสที่จะได้มีเพศสัมพันธ์เป็นเรื่องที่ดี

ความเชื่อผิด ๆ อีกอย่างก็คือ ถ้าผู้ชายอวัยวะเพศแข็งตัวก็แสดงว่าพวกเขาอยากมีเซ็กส์ ดร.เวียร์ บอกว่าที่จริงแล้ว "การที่องคชาตแข็งตัวเป็นการตอบสนองทางกายภาพต่อสิ่งเร้าเท่านั้น"

"ผู้ชายสามารถมีภาวะที่องคชาตแข็งตัวแม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกกลัว โกรธ หรือตื่นตกใจ ฯลฯ" เธออธิบาย

"มีงานวิจัยอื่นที่พบข้อบ่งชี้ว่าผู้หญิงก็มีการตอบสนองทางเพศเมื่อถูกข่มขืนเช่นกัน (เช่น การถึงจุดสุดยอดทางเพศ) เพราะร่างกายมีอาการตอบสนองทางกายภาพ นี่คือหนึ่งในประเด็นที่เหยื่อทั้งชายและหญิงไม่ได้พูดถึงมากนัก แต่ก็เป็นหลักฐานที่ชัดเจนในเรื่องนี้"

อาสาสมัครที่ร่วมในงานวิจัยของ ดร.เวียร์ เมื่อปี 2017 ระบุว่า ถูกบังคับสอดใส่หลังจากพวกเขามีอาการเมาสุราหรือยาเสพติดอย่างหนัก ทำให้ไม่สามารถหยุดยั้งสิ่งที่เกิดขึ้นได้

หนึ่งในผู้ร่วมงานวิจัยชิ้นล่าสุดนี้เล่าให้ฟังว่า ได้พาผู้หญิงกลับบ้านหลังไปเที่ยวไนต์คลับ จากนั้นก็หมดสติไปเพราะถูกมอมยา ซึ่งเขาสันนิษฐานว่าน่าจะเป็น "ยาข่มขืนคู่เดต" (date rape drug) หรือที่คนไทยมักเรียกว่า "ยาเสียสาว" จากนั้นเขาก็ถูกบังคับให้มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้สมัครใจ

ชายอีกคนเล่าว่า ถูกบังคับให้มีเซ็กส์ระหว่างทำงานที่ค่ายฤดูร้อนแห่งหนึ่งสมัยเป็นนักเรียน ตอนนั้นเพื่อนร่วมงานหญิงคนหนึ่งไปพบจดหมายที่เขาเขียนหาแฟนหนุ่ม จึงขู่จะเปิดเผยเรื่องที่เขาเป็นเกย์ หากเขาไม่ยอมหลับนอนกับเธอ

เธอคิดว่าหากเขาได้มีเซ็กส์กับผู้หญิง "นี่ก็จะช่วยเปลี่ยนชีวิตผม และผมจะหันมาชอบผู้หญิง" เหยื่อรายนี้เล่าว่าเพราะตอนนั้นเขายังไม่ได้เปิดเผยเรื่องที่เป็นเกย์ให้เพื่อนฝูง ครอบครัว และเพื่อนร่วมงานได้ทราบ ทำให้เขารู้สึกว่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำตามคำสั่งของเธอ

ดร.เวียร์ ระบุว่า อาสาสมัครส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมงานวิจัยชิ้นล่าสุดนี้ มองว่าประสบการณ์ถูกบังคับสอดใส่ที่พวกเขาเจอคือ "การข่มขืน" และบางคนรู้สึกคับข้องใจที่มันไม่เข้าข่ายการข่มขืนตามคำนิยามของกฎหมายอังกฤษและเวลส์ อีกทั้งยังมีความรู้สึกผิดหวังที่สังคมอังกฤษไม่ได้มองว่ามันคือการข่มขืน

ในงานวิจัยอีกชิ้นของ ดร.เวียร์ ที่มีชื่อว่า "Oh, you're a guy, how could you be raped by a woman, that makes no sense" เธอชี้ว่า กฎหมายในหลายรัฐของสหรัฐอเมริกา ได้นิยามคำว่า "ข่มขืน" ไว้อย่างกว้าง ๆ คือ การล่วงล้ำทางเพศเข้าไปในร่างกายโดยที่ผู้ถูกกระทำไม่ยินยอม และในรัฐวิกตอเรียของออสเตรเลียก็มีบทบัญญัติเฉพาะเกี่ยวกับ "การข่มขืนโดยบังคับสอดใส่"

หนึ่งในแปดข้อแนะนำจากงานวิจัยชิ้นล่าสุดของ ดร.เวียร์ ก็คือ ให้มีการพิจารณาอย่างจริงจัง ในการปฏิรูปกฎหมายว่าด้วยการข่มขืน โดยให้ผนวกกรณี "บังคับสอดใส่" เข้าไปบทบัญญัตินี้ด้วย
งานวิจัยของ ดร.เวียร์ พบหลักฐานว่า :
- ผู้ชายมักรู้สึกอับอายที่จะแจ้งเหตุ "บังคับสอดใส่" พวกเขาอาจแจ้งเรื่องถูกทำร้ายร่างกาย โดยที่ไม่พูดถึงประเด็นที่ถูกทารุณทางเพศ
- ผลกระทบต่อสุขภาพจิตอาจรุนแรง ซึ่งรวมถึงภาวะเจ็บป่วยทางจิตใจหลังเผชิญเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) อาจมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย และอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ
- ผู้ชายบางคนระบุว่าเคยตกเป็นเหยื่อการทำร้ายหลายครั้ง บางคนเคยถูกล่วงละเมิดทางเพศในวัยเด็ก บางคนเคยถูกทารุณทางเพศแบบต่าง ๆ จากผู้ก่อเหตุหลายคน ซึ่งรวมถึงผู้ชายด้วย
- ผู้ชายบางคนมีทัศนคติเชิงลบอย่างมากต่อตำรวจ ระบบยุติธรรม และกฎหมาย

วามเชื่อของคนทั่วไปที่งานวิจัยของ ดร.เวียร์ หักล้างลงอย่างสิ้นเชิงก็คือความเชื่อที่ว่า การบังคับสอดใส่ เป็นเรื่องที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้เพราะผู้ชายมีกำลังมากกว่าผู้หญิง และเรื่องที่ว่าผู้ชายทุกคนมองว่าโอกาสที่จะได้มีเพศสัมพันธ์เป็นเรื่องที่ดี

ความเชื่อผิด ๆ อีกอย่างก็คือ ถ้าผู้ชายอวัยวะเพศแข็งตัวก็แสดงว่าพวกเขาอยากมีเซ็กส์ ดร.เวียร์ บอกว่าที่จริงแล้ว "การที่องคชาตแข็งตัวเป็นการตอบสนองทางกายภาพต่อสิ่งเร้าเท่านั้น"

"ผู้ชายสามารถมีภาวะที่องคชาตแข็งตัวแม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกกลัว โกรธ หรือตื่นตกใจ ฯลฯ" เธออธิบาย

"มีงานวิจัยอื่นที่พบข้อบ่งชี้ว่าผู้หญิงก็มีการตอบสนองทางเพศเมื่อถูกข่มขืนเช่นกัน (เช่น การถึงจุดสุดยอดทางเพศ) เพราะร่างกายมีอาการตอบสนองทางกายภาพ นี่คือหนึ่งในประเด็นที่เหยื่อทั้งชายและหญิงไม่ได้พูดถึงมากนัก แต่ก็เป็นหลักฐานที่ชัดเจนในเรื่องนี้"

อาสาสมัครที่ร่วมในงานวิจัยของ ดร.เวียร์ เมื่อปี 2017 ระบุว่า ถูกบังคับสอดใส่หลังจากพวกเขามีอาการเมาสุราหรือยาเสพติดอย่างหนัก ทำให้ไม่สามารถหยุดยั้งสิ่งที่เกิดขึ้นได้

หนึ่งในผู้ร่วมงานวิจัยชิ้นล่าสุดนี้เล่าให้ฟังว่า ได้พาผู้หญิงกลับบ้านหลังไปเที่ยวไนต์คลับ จากนั้นก็หมดสติไปเพราะถูกมอมยา ซึ่งเขาสันนิษฐานว่าน่าจะเป็น "ยาข่มขืนคู่เดต" (date rape drug) หรือที่คนไทยมักเรียกว่า "ยาเสียสาว" จากนั้นเขาก็ถูกบังคับให้มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้สมัครใจ

ชายอีกคนเล่าว่า ถูกบังคับให้มีเซ็กส์ระหว่างทำงานที่ค่ายฤดูร้อนแห่งหนึ่งสมัยเป็นนักเรียน ตอนนั้นเพื่อนร่วมงานหญิงคนหนึ่งไปพบจดหมายที่เขาเขียนหาแฟนหนุ่ม จึงขู่จะเปิดเผยเรื่องที่เขาเป็นเกย์ หากเขาไม่ยอมหลับนอนกับเธอ

เธอคิดว่าหากเขาได้มีเซ็กส์กับผู้หญิง "นี่ก็จะช่วยเปลี่ยนชีวิตผม และผมจะหันมาชอบผู้หญิง" เหยื่อรายนี้เล่าว่าเพราะตอนนั้นเขายังไม่ได้เปิดเผยเรื่องที่เป็นเกย์ให้เพื่อนฝูง ครอบครัว และเพื่อนร่วมงานได้ทราบ ทำให้เขารู้สึกว่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำตามคำสั่งของเธอ

ดร.เวียร์ ระบุว่า อาสาสมัครส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมงานวิจัยชิ้นล่าสุดนี้ มองว่าประสบการณ์ถูกบังคับสอดใส่ที่พวกเขาเจอคือ "การข่มขืน" และบางคนรู้สึกคับข้องใจที่มันไม่เข้าข่ายการข่มขืนตามคำนิยามของกฎหมายอังกฤษและเวลส์ อีกทั้งยังมีความรู้สึกผิดหวังที่สังคมอังกฤษไม่ได้มองว่ามันคือการข่มขืน

ในงานวิจัยอีกชิ้นของ ดร.เวียร์ ที่มีชื่อว่า "Oh, you're a guy, how could you be raped by a woman, that makes no sense" เธอชี้ว่า กฎหมายในหลายรัฐของสหรัฐอเมริกา ได้นิยามคำว่า "ข่มขืน" ไว้อย่างกว้าง ๆ คือ การล่วงล้ำทางเพศเข้าไปในร่างกายโดยที่ผู้ถูกกระทำไม่ยินยอม และในรัฐวิกตอเรียของออสเตรเลียก็มีบทบัญญัติเฉพาะเกี่ยวกับ "การข่มขืนโดยบังคับสอดใส่"

หนึ่งในแปดข้อแนะนำจากงานวิจัยชิ้นล่าสุดของ ดร.เวียร์ ก็คือ ให้มีการพิจารณาอย่างจริงจัง ในการปฏิรูปกฎหมายว่าด้วยการข่มขืน โดยให้ผนวกกรณี "บังคับสอดใส่" เข้าไปบทบัญญัตินี้ด้วย
ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับเพศ