โจทก์ฟ้องคดีแบ่งมรดกจากจำเลยที่ 2 และ 3 ซึ่งเป็นทายาทโดยธรรมของผู้ตาย แต่คดีขาดอายุความตามมาตรา 1754 วรรคหนึ่งของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  คำถามที่น่าสนใจทางกฎหมายคือ การกระทำของ ส. จำเลยที่ 2 และ 3 ถือเป็นการยอมรับสภาพหนี้ตามมาตรา 193/14 ของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หรือไม่?  และ ส่งผลต่ออายุความของคดีอย่างไร?
ตามมาตรา 193/14 ของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ อายุความจะสะดุดหยุดลง ในกรณีที่ "กระทำการใดๆ อันปราศจากข้อสงสัยแสดงให้เห็นเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพหนี้ตามสิทธิเรียกร้อง"  ประเด็นสำคัญคือการกระทำของ ส. จำเลยที่ 2 และ 3 นั้น แสดงเจตนาที่จะยอมรับว่าโจทก์ยังมีสิทธิในมรดกหรือไม่?

การวิเคราะห์:
การกระทำของ ส.:

การไถ่ถอนจำนอง: การไถ่ถอนจำนองที่ดินมรดกโดย ส. แจ้งธนาคารไม่ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินแก่โจทก์ แสดงเจตนาว่า ส. ไม่ต้องการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้โจทก์ อาจตีความได้ว่า ส. ไม่ยอมรับว่าโจทก์มีสิทธิในมรดกส่วนนี้

การโอนที่ดินส่วนของตนให้แก่จำเลยที่ 2 และ 3: การโอนที่ดินส่วนของตนให้แก่ทายาทคนอื่น แสดงเจตนาว่า ส. ต้องการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้กับทายาทคนอื่น ไม่ได้โอนให้โจทก์ อาจตีความได้ว่า ส. ไม่ยอมรับว่าโจทก์มีสิทธิในมรดกส่วนนี้

การกระทำของจำเลยที่ 2 และ 3: การโอนที่ดินมรดกจาก ส.: การยินยอมรับโอนที่ดินมรดกจาก ส. แสดงเจตนาว่าจำเลยที่ 2 และ 3 ต้องการรับกรรมสิทธิ์ที่ดินมรดก อาจตีความได้ว่า จำเลยที่ 2 และ 3 ยอมรับว่าโจทก์มีสิทธิในมรดกส่วนนี้

การไม่โอนที่ดินให้โจทก์: การไม่โอนที่ดินมรดกให้โจทก์ แสดงเจตนาว่าจำเลยที่ 2 และ 3 ไม่ต้องการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้โจทก์ อาจตีความได้ว่า จำเลยที่ 2 และ 3 ไม่ยอมรับว่าโจทก์มีสิทธิในมรดกส่วนนี้

สรุป:
การกระทำของ ส. จำเลยที่ 2 และ 3 นั้น มีความคลุมเครือ การตีความว่าเป็นการยอมรับสภาพหนี้ตามมาตรา 193/14 หรือไม่ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาล ศาลอาจพิจารณาจากเจตนา เบื้องหลังการกระทำ  พฤติการณ์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง และหลักกฎหมายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องประกอบกัน

คำถามนี้ชวนให้คิดถึงประเด็นกฎหมายที่ซับซ้อนเกี่ยวกับ อายุความ การยอมรับสภาพหนี้ และสิทธิของทายาท คดีนี้ยังแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของ การเก็บหลักฐาน การกระทำที่ชัดเจน และการปรึกษาคำแนะนำทางกฎหมาย ตั้งแต่เนิ่นๆ เพื่อรักษาสิทธิของตนเอง
คำพิพากษาศาลฎีกา,กฎหมายมรดก-พินัยกรรม