ในกรณีที่ผู้เสียหายเป็นโจทก์ฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา และจำนวนเงินที่ขอชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเกิน 300,000 บาท ศาลชั้นต้นที่มีอำนาจพิจารณาคดีอาญาจะมีอำนาจพิจารณาคดีแพ่งด้วยหรือไม่?
อ้างอิงจากคำพิพากษาฎีกาที่ 8192/2560 แม้ว่าตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 25 (4) วรรคหนึ่ง กำหนดให้ผู้พิพากษาคนเดียวมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีแพ่งที่ราคาทรัพย์สินที่พิพาทหรือจำนวนเงินที่ฟ้องไม่เกิน 300,000 บาท
แต่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 40 บัญญัติไว้ว่า "การฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาจะฟ้องต่อศาลซึ่งพิจารณาคดีอาญาหรือต่อศาลที่มีอำนาจชำระคดีแพ่งก็ได้ การพิจารณาคดีแพ่งต้องเป็นไปตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง"

หมายความว่า:
คดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา หมายถึง คดีแพ่งที่เกิดขึ้นจากการกระทำความผิดอาญา เช่น โจทก์ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยในคดีลักทรัพย์
โจทก์ มีสิทธิ์เลือกฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาได้ 2 ทาง คือ
ฟ้องต่อศาลที่พิจารณาคดีอาญา
ฟ้องต่อศาลที่มีอำนาจชำระคดีแพ่ง
ศาลที่พิจารณาคดีอาญา มีอำนาจพิจารณาคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา โดยไม่ต้องคำนึงถึงจำนวนเงินที่ฟ้อง

เหตุผล:
กฎหมายประสงค์จะคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายที่ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรม ให้ได้รับการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนโดยสะดวกและรวดเร็ว
การรวมคดีแพ่งเข้ากับคดีอาญา ช่วยให้การพิจารณาคดีมีประสิทธิภาพ รวดเร็ว ประหยัดเวลาและค่าใช้จ่าย
ป้องกันมิให้เกิดข้อขัดแย้งในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย

สรุป:
ในกรณีที่ผู้เสียหายเป็นโจทก์ฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา และจำนวนเงินที่ขอชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเกิน 300,000 บาท ศาลชั้นต้นที่มีอำนาจพิจารณาคดีอาญา  มีอำนาจพิจารณาคดีแพ่งด้วย  โดยไม่ต้องโอนคดีไปยังศาลอื่น
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา)