1พยายามข่มขืนกระทำชำเราผู้ตายโดยใช้กำลังประทุษร้ายผู้ตายจนหมดสติแล้วนำไปทิ้งที่อ่างเก็บน้ำ โดยเข้าใจว่าผู้ตายถึงแก่ความตายแล้ว จึงถือว่าจำเลยที่ 1มีเจตนาฆ่าผู้ตายหาได้ไม่ เพราะจำเลยที่1ไม่รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดอันจะถือว่าจำเลยที่ 1ประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผลไม่ได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 59 วรรคสาม การกระทำของจำเลยที่ 1จึงไม่เป็นความผิดฐานเจตนาฆ่าผู้ตายตามมาตรา 288แต่เป็นการกระทำผิดโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายตามมาตรา 291 ใช่หรือไม่
ใช่ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 276 วรรคหนึ่ง ประกอบ 80และ มาตรา 288 ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยไม่ผิด 288 แต่ผิดมาตรา 291 ศาลฎีกาพิพากษายืน

เหตุผลที่จำเลยที่ 1 ไม่ผิดมาตรา 288 ศาลฎีกาได้อธิบายไว้อย่างชัดเจน ว่าจำเลยที่ 1 มีเจตนาฆ่าผู้ตายหรือไม่ ป.อ.มาตรา 59 วรรคสอง บัญญัติไว้ว่า “ การกระทำโดยเจตนา ได้แก่การกระทำโดยรู้สำนึกในการกระทำ ขณะเดียวกันผู้กระทำประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้น” และ มาตรา 59 วรรคสาม “ถ้าผู้กระทำมิได้รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบของความผิด จะถือว่าผู้กระทำประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นมิได้ ดังนั้นจะถือว่าจำเลยที่ 1 มีเจตนาฆ่าได้นั้น จำเลยที่ 1 ต้องรู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบภายนอกของความผิด คือต้องรู้ว่าเป็นการฆ่าผู้อื่นด้วย หากจำเลยที่ 1 เข้าใจว่าผู้ตายถึงแก่ความตาย (เป็นศพ) ไปแล้ว ก็ไม่ถือว่าจำเลยที่ 1 มีเจตนาฆ่า

ข้อสังเกต

การที่จำเลยผิดมาตรา 291 เพราะความ “ไม่รู้” ของจำเลยเกิดจากความประมาท ถ้าใช้ความระมัดระวังให้มากกว่านี้ ก็จะรู้ว่าผู้ที่ถูกข่มขืนยังไม่ตาย แต่รีบร้อน “เพื่อปกปิดความผิด”หรือเพื่อทำลายพยานหลักฐานมิให้ผู้ใดมาพบการกระทำผิด จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ตามมาตรา 291 ประกอบ 59 วรรคสี่ (ดูมาตรา 62 วรรคสอง)

ประเด็นคือจำเลยควรจะผิดมาตรา 290 ฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายด้วยหรือไม่ เพราะแม้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม มาตรา 288 แต่ศาลมีอำนาจลงโทษตามมาตรา 290 ตามที่พิจารณาได้ความได้ทั้งนี้ตาม วิ.อาญามาตรา 192 วรรคหก นอกเหนือจากมาตรา 291 

ประเด็นที่ต้องวินิจฉัยคือความตายของหญิงสัมพันธ์กับการกระทำของจำเลยที่ 1 ในตอนแรกหรือไม่ “หลักมีอยู่ว่า”การที่จำเลยที่ 1 นำหญิงไปถ่วงน้ำ ซึ่งถือเป็นเหตุแทรกแซงนั้น วิญญูชนคาดหมายได้หรือไม่ เห็นว่า จำเลยกระทำไปเพื่อปกปิดความผิด ต้องถือว่าเป็นสิ่งที่คาดหมายได้ เหตุผลเพราะการที่คนบางคนกระทำความผิดแล้วทำสิ่งใดขึ้นใหม่เพื่อปกปิดความผิดของตน พฤติการณ์ดังกล่าวถือเป็นสิ่งที่ “คาดหมายได้”
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับศพ,คำพิพากษาศาลฎีกา