อะไรคือเงื่อนไขสำคัญที่ต้องมีเพื่อให้การตกลงระหว่างบุคคลสองฝ่ายถือได้ว่าเป็น "สัญญาร่วมลงทุน" แทนที่จะเป็น "สัญญาซื้อขาย" ตามกฎหมายไทย?
"สัญญาซื้อขาย มิใช่เรื่องการร่วมลงทุนหรือเป็นหุ้นส่วนกัน"  อธิบายถึงกรณีที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ตกลงกันว่า โจทก์จะออกค่าใช้จ่ายในการตกแต่งร้านค้าของจำเลยที่ 1 และจัดหาอุปกรณ์ชั้นวางของ  ส่วนจำเลยที่ 1 เป็นผู้ลงทุนโดยซื้อสินค้าของโจทก์ในราคาอัตราส่วนลดสูงสุดตามแต่ขนาดธุรกิจที่ตกลงลงทุน

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การตกลงดังกล่าว ไม่ถือเป็นสัญญาร่วมลงทุน แต่เป็น สัญญาซื้อขาย

เงื่อนไขสำคัญที่ต้องมีเพื่อให้การตกลงระหว่างบุคคลสองฝ่ายถือได้ว่าเป็น "สัญญาร่วมลงทุน" แทนที่จะเป็น "สัญญาซื้อขาย" ตามกฎหมายไทย มีดังนี้:


1. การแบ่งปันผลกำไรและรับภาระขาดทุน:

บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องตกลงกันว่าจะแบ่งปันผลกำไรที่ได้จากกิจการที่ร่วมลงทุนกัน
บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องตกลงกันว่าจะรับผิดชอบต่อภาระขาดทุนที่เกิดขึ้นจากกิจการที่ร่วมลงทุนกัน

2. เจตนาในการร่วมลงทุน:

บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องมีเจตนาที่จะร่วมลงทุนในกิจการ
บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องมีความสัมพันธ์ในฐานะหุ้นส่วน

3. การร่วมกันดำเนินกิจการ:

บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องร่วมกันดำเนินกิจการ
บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องมีสิทธิและหน้าที่ในการควบคุมดูแลกิจการ

4. การมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ:

บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องมีส่วนร่วมในการตัดสินใจสำคัญเกี่ยวกับกิจการ
บุคคลทั้งสองฝ่ายต้องมีความรับผิดชอบร่วมกันต่อกิจการ

5. รูปแบบทางกฎหมาย:

การตกลงร่วมลงทุนควรมีรูปแบบทางกฎหมายที่ชัดเจน
สัญญาร่วมลงทุนควรระบุรายละเอียดเกี่ยวกับการแบ่งปันผลกำไร รับภาระขาดทุน สิทธิ หน้าที่ และความรับผิดชอบของหุ้นส่วน
ตัวอย่าง:

กรณีบุคคลสองฝ่ายตกลงกันลงทุนในกิจการร้านอาหาร โดยตกลงกันว่าจะแบ่งปันผลกำไรตามสัดส่วนการลงทุน และจะรับผิดชอบต่อภาระขาดทุนร่วมกัน การตกลงดังกล่าวถือเป็น "สัญญาร่วมลงทุน"
กรณีบุคคลสองฝ่ายตกลงกันว่า ฝ่ายแรกจะขายสินค้าให้แก่ฝ่ายที่สองในราคาพิเศษ โดยไม่มีการตกลงแบ่งปันผลกำไรหรือรับภาระขาดทุนร่วมกัน การตกลงดังกล่าวถือเป็น "สัญญาซื้อขาย"
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายหลักทรัพย์,กฎหมายทรัพย์สิน-กรรมสิทธิ์-ทรัพย์อิงสิทธิ,กฎหมายซื้อขาย,คำพิพากษาศาลฎีกา