ศาลยุติธรรมในประเทศไทยมีอิสระจากฝ่ายบริหารหรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๒๗๖ บัญญัติให้ศาลมีอิสระในการพิจารณาพิพากษาคดีโดยปราศจาก
อิทธิพลหรือการแทรกแซงจากฝ่ายใดๆ
มาตรา ๒๗๗ บัญญัติให้ผู้พิพากษาและตุลาการมีวาระการดำรงตำแหน่งแน่นอน
และสามารถพ้นจากตำแหน่งได้ตามกรณีที่กฎหมายบัญญัติไว้เท่านั้น
มาตรา ๒๘๑ บัญญัติให้มีคณะกรรมการตุลาการ
ซึ่งเป็นองค์กรอิสระทำหน้าที่ปกครองดูแล
และรักษาความเป็นกลางของตุลาการ
มาตรา ๒๘๕ บัญญัติห้ามมิให้บุคคลใด
ยุ่งเหยิงในการพิจารณาพิพากษาคดีของศาล
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๕ บัญญัติให้ศาล
มีอำนาจในการจัดการพิจารณาคดีตามที่เห็นสมควร
โดยไม่ต้องมีกฎหมายบังคับ
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาคดีอาญา มาตรา ๑๘ บัญญัติให้ศาล
มีอำนาจในการจัดการพิจารณาคดีอาญาตามที่เห็นสมควร
โดยไม่ต้องมีกฎหมายบังคับ
ตัวอย่าง:

ในอดีตเคยมีกรณีที่ฝ่ายบริหารพยายามแทรกแซงการพิจารณาคดีของศาล
แต่ศาลได้ยืนหยัดต่อต้านและรักษาความเป็นอิสระไว้ได้
ศาลรัฐธรรมนูญเคยตัดสินให้รัฐบาลยุบสภา
ซึ่งแสดงให้เห็นว่าศาลมีอำนาจตรวจสอบการใช้อำนาจของฝ่ายบริหาร
ปัจจุบันมีการถกเถียงเกี่ยวกับประเด็นการปฏิรูปตุลาการ
แต่ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจน
ซึ่งแสดงให้เห็นว่าศาลยังคงมีอิสระในการพิจารณาคดี
สรุป:

แม้ว่าจะมีข้อถกเถียงเกี่ยวกับประเด็นการปฏิรูปตุลาการ

แต่โดยหลักการแล้วศาลยุติธรรมในประเทศไทยมีอิสระจากฝ่ายบริหาร

ตามที่รัฐธรรมนูญและกฎหมายบัญญัติไว้
กฎหมายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม