จงเสนอไอเดีย สาเหตุหลัก ๆ อะไรบ้าง ที่ทำให้กองทุนสำรอง “ไม่พอ” เลี้ยงชีพ
1. ไม่ทราบยอดเงินที่จำเป็นต้องใช้เมื่อเกษียณอายุ
การออมโดยไม่มีเป้าหมาย ก็เปรียบเสมือนการเดินทางออกจากบ้านโดยไม่ทราบว่าจะไปที่ใด หลายคนไม่เคยรู้ว่าต้องเตรียมเงินไว้เท่าไหร่จึงจะเพียงพอสำหรับใช้จ่ายในวัยเกษียณ ที่จริงเราสามารถประเมินวงเงินที่จำเป็นต้องใช้ยามเกษียณอย่างง่ายๆ ดังนี้
- กำหนดวงเงินค่าใช้จ่ายรายเดือนในปัจจุบัน
- นำค่าใช้จ่ายรายเดือนคูณด้วย 12 เพื่อปรับให้เป็นค่าใช้จ่ายต่อปี
- นำค่าใช้จ่ายรายปีคูณด้วย 70% เพื่อปรับให้เป็นค่าใช้จ่ายที่ใช้จริงตอนไม่ได้ทำงานแล้ว
- นำค่าใช้จ่ายที่ใช้จริงยามเกษียณคูณด้วยจำนวนปีที่คาดว่าจะมีชีวิตอยู่หลังเกษียณ ขั้นต่ำควรเริ่มจากตัวเลข 25 ซึ่งมาจากการประมาณการว่าเกษียณอายุที่ 60 ปี และจะมีชีวิตอยู่ไปจนถึงอายุ 85 ปี
- นำผลลัพธ์ที่ได้คูณด้วย 2 เพื่อเป็นการปรับด้วยอัตราเงินเฟ้อที่ระดับ 3% ต่อปี


2.จ่ายเงินสะสมเพียง “ขั้นต่ำ”
ปกติเราสามารถเลือกได้ว่าจะจ่ายเงินสะสมเข้ากองทุนเท่าไหร่ ตั้งแต่ 2 - 15% ของเงินเดือน โดยบริษัทจะตัดเงินส่วนนี้เข้ากองทุนไปเลย ซึ่งคนส่วนใหญ่ก็จะเลือกให้หักน้อยที่สุด เพราะจะได้เหลือเงินไว้ใช้จ่ายในแต่ละเดือนมากหน่อยอาจหรือบางคนอาจคิดว่าไม่จำเป็นต้องออมมากมาย เดี๋ยวลูกหลานก็เลี้ยงดู ให้กินให้อยู่อย่างสุขสบาย หรือบางคนอาจบอกไม่ต้องห่วงเลยก็ได้ ยังไงรัฐก็มีสวัสดิการตั้งมากมายมอบให้ผู้สูงอายุอยู่แล้ว เรื่องของอนาคต... คงไม่มีใครฟันธงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะเป็นไปตามที่เราคาด หากเรามองโลกในแง่ดีจนเกินไป เกิดวันหนึ่งรัฐบาลไม่พร้อมจะช่วยเหลือ แถมลูกหลานก็มีภาระรัดตัว ชีวิตเรามิต้องเคว้งคว้างไร้คนดูแลหรอกหรือ โดยเราควรหักเงินสะสมเข้ากองทุนสำรองเลี้ยงชีพอย่างน้อย 10% ของเงินเดือน แต่ถ้าจะให้ดี... เลือกหักในอัตราสูงสุด 15% ไปเลย ยิ่งออมต่อเดือนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อตัวเราเอง


3. เลือกนโยบายการลงทุนในหุ้นน้อยเกินไปไม่สามารถสร้างผลตอบแทนให้สูงกว่าอัตราเงินเฟ้อเฉลี่ยที่ 3% ต่อปี ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ข้อมูลสถิติได้แสดงให้เราเห็นกันอยู่แล้วว่าข้าวของมีราคาสูงขึ้นทุกวัน ราคาสินค้าและบริการปรับตัวเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 3% ต่อปี และข้อมูลสถิติอีกเช่นกันที่ทำให้เราทราบว่า... ผลตอบแทนจากการลงทุนในหุ้น สามารถเอาชนะอัตราเงินเฟ้อได้อย่างขาดลอย


4. คิดว่ายอดเงินทั้งหมดจากใบแจ้งยอดกองทุนเป็นเงินของเรา โดยไม่มีเงื่อนไข
สมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพส่วนใหญ่มักจะเข้าใจว่า... ยอดรวมของเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพตามใบแจ้งยอดที่ได้รับทุก 6 เดือนนั้น จะตกเป็นของเราทั้งหมด ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง เพราะการแยกวงเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพออกเป็นเงินสะสม ผลประโยชน์ของเงินสะสม เงินสมทบ และผลประโยชน์ของเงินสมทบนั้น นอกจากเพื่อสิทธิประโยชน์ทางภาษีแล้ว ยังแสดงถึงความเป็นเจ้าของเงินในฐานะลูกจ้างและนายจ้างอีกด้วย เงินในส่วนของนายจ้าง ไม่ว่าจะเป็นเงินสมทบหรือผลประโยชน์ของเงินสมทบนั้น นายจ้างมีสิทธิที่จะไม่ให้ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างถูกไล่ออก หรือมีความผิดอย่างร้ายแรง นอกจากนี้ นายจ้างยังมีสิทธิที่จะแบ่งเงินสมทบและผลประโยชน์ของเงินสมทบเป็นสัดส่วนตามอายุงาน รวมไปถึงการกระจายเงินสมทบและผลประโยชน์ของเงินสมทบในส่วนที่ลูกจ้างไม่ได้รับเมื่อออกจากงาน ไปให้สมาชิกกองทุนรายอื่นๆ ที่ยังเหลืออยู่ เพื่อจูงใจให้ลูกจ้างอยู่ทำงานกับนายจ้างนานขึ้น ข้อกำหนดเหล่านี้จะถูกระบุไว้ใน “ข้อบังคับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ” สมาชิกสามารถขอดูได้จากคณะกรรมการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพที่ได้รับการแต่งตั้งและเลือกตั้งภายในบริษัทของเรา ซึ่งโดยทั่วไปสมาชิกกองทุนจะได้รับเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพทั้งหมดตามใบแจ้งยอดแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย ก็ต่อเมื่อสมาชิกเกษียณอายุ ทุพพลภาพ หรือเสียชีวิต


5. ถอนเงินออกมาใช้มากเกินกว่า4% ต่อปี
หากเราคาดว่าจะใช้เงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพให้หมดภายในระยะเวลา 25 ปี เงินที่เราได้รับมาทั้งหมดควรจะนำมาใช้ในอัตราไม่เกิน 4% ต่อปี ซึ่งคำนวณได้จากตัวเลข 100 หารด้วยระยะเวลาที่คาดว่าจะใช้เงินให้หมด โดยมีสมมติฐานว่าเงินที่ยังคงเหลือในกองทุนนั้นได้รับอัตราผลตอบแทนเฉลี่ยต่อปีเท่ากับอัตราเงินเฟ้อ ดังนั้น หากเราได้รับเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ณ วันที่เกษียณมาทั้งหมด 1,000,000 บาท เราก็ควรจะนำเงินก้อนนี้ออกมาใช้ปีละไม่เกิน 40,000 บาท เพื่อใช้จ่ายหลังเกษียณไปอีก 25 ปี แต่หากคาดว่าจะใช้เงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพให้หมดภายในระยะเวลา 40 ปีเราก็ควรจะนำเงินออกมาใช้ในอัตราที่น้อยกว่า 2.5% ต่อปี เป็นต้น
การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน,ความรู้ทางการเงิน