กรณีสามีหรือภริยาละทิ้งร้างกันไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งสามารถฟ้องหย่าได้อย่างไร?
การฟ้องหย่า ซึ่งมี 10 เหตุฟ้องหย่า ดังนี้ (1) สามีหรือภริยาอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องผู้อื่นฉันภริยาหรือสามี เป็นชู้หรือมีชู้ หรือร่วมประเวณีกับผู้อื่นเป็นอาจิณ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (2) สามีหรือภริยาประพฤติชั่ว ไม่ว่าความประพฤติชั่วนั้นจะเป็นความผิดอาญาหรือไม่ ถ้าเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่ง (ก) ได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง (ข) ได้รับความดูถูกเกลียดชังเพราะเหตุที่คงเป็นสามีหรือภริยาของฝ่ายที่ประพฤติชั่วอยู่ต่อไป หรือ (ค) ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร ในเมื่อเอาสภาพฐานะและความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (3) สามีหรือภริยาทำร้าย หรือทรมานร่างกายหรือจิตใจ หรือหมิ่นประมาทหรือเหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งนี้ ถ้าเป็นการร้ายแรง อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (4) สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (4/1) สามีหรือภริยาต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกและได้ถูกจำคุก เกินหนึ่งปีในความผิดที่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้มีส่วนก่อให้เกิดการกระทำความผิด หรือยินยอมหรือรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดนั้นด้วย และการเป็นสามี ภริยากันต่อไปจะเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่งได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (4/2) สามีและภริยาสมัครใจแยกกันอยู่เพราะเหตุที่ไม่อาจอยู่ร่วมกัน ฉันสามีภริยาได้โดยปกติสุขตลอดมาเกินสามปี หรือแยกกันอยู่ตามคำสั่งของ ศาลเป็นเวลาเกินสามปี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (5) สามีหรือภริยาถูกศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ หรือไปจากภูมิลำเนา หรือถิ่นที่อยู่เป็นเวลาเกินสามปี โดยไม่มีใครทราบแน่ว่าเป็นตายร้ายดีอย่าง ไร อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (6) สามีหรือภริยาไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่งตาม สมควร หรือทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่เป็นสามีหรือภริยากันอย่างร้ายแรง ทั้งนี้ ถ้าการกระทำนั้นถึงขนาดที่อีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควรในเมื่อเอา สภาพ ฐานะและความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ อีกฝ่าย หนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (7) สามีหรือภริยาวิกลจริตตลอดมาเกินสามปี และความวิกลจริตนั้นมี ลักษณะยากจะหายได้ กับทั้งความวิกลจริตถึงขนาดที่จะทนอยู่ร่วมกัน ฉันสามีภริยาต่อไปไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (8) สามีหรือภริยาผิดทัณฑ์บนที่ทำให้ไว้เป็นหนังสือในเรื่องความประพฤติอีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ (9) สามีหรือภริยาเป็นโรคติดต่ออย่างร้ายแรงอันอาจเป็นภัยแก่อีกฝ่าย หนึ่งและโรคมีลักษณะเรื้อรัง ไม่มีทางที่จะหายได้ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ (10) สามีหรือภริยามีสภาพแห่งกายทำให้สามีหรือภริยานั้น ไม่อาจร่วมประเวณีได้ตลอดกาล อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้
ตามประมวลกฎหมายครอบครัว มาตรา 1448 (4) สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้

การละทิ้งร้าง หมายถึง การกระทำของสามีหรือภริยาที่แสดงเจตนารมณ์อันแน่วแน่ที่จะเลิกราหรือไม่ต้องการอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาต่อไป โดยไม่คำนึงถึงความรับผิดชอบหรือหน้าที่ในฐานะสามีภริยา เช่น
การทิ้งบ้าน: สามีหรือภริยาออกจากบ้านไปโดยไม่บอกกล่าว ไม่แจ้งจุดหมายปลายทาง และไม่มีการติดต่อกลับมา
การไม่ปฏิบัติหน้าที่: สามีหรือภริยาไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามประมวลกฎหมายครอบครัว เช่น ไม่ดูแลเลี้ยงดู ไม่ช่วยเหลืออุปการะ ไม่ร่วมประเวณี
การแสดงท่าทีไม่สนใจ: สามีหรือภริยาแสดงท่าทีไม่สนใจ ไม่ใยดี ไม่ร่วมกิจกรรมต่างๆ ร่วมกัน
การมีพฤติกรรมรุนแรง: สามีหรือภริยาใช้ความรุนแรง ทำร้ายร่างกายหรือจิตใจ
ระยะเวลา: สามีหรือภริยาต้องละทิ้งร้างกันไป เกินหนึ่งปี โดยไม่เคยกลับมาอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยา
การฟ้องหย่า:
บุคคลที่สามารถฟ้องหย่า: อีกฝ่ายหนึ่งที่ถูกละทิ้งร้าง
หลักฐาน:
หลักฐานที่แสดงว่ามีการละทิ้งร้าง เช่น เอกสารการแจ้งความ เอกสารการติดต่อสื่อสาร
หลักฐานที่แสดงว่าไม่ได้อยู่ร่วมกันฉันสามีภริยา เช่น ทะเบียนบ้าน หนังสือรับรองการอยู่อาศัย
ขั้นตอน:
ยื่นคำฟ้องต่อศาลพร้อมเอกสารหลักฐาน
เข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ย
หากไกล่เกลี่ยไม่สำเร็จ ศาลนัดฟังข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน
ศาลพิพากษา
หมายเหตุ:
กรณีสามีหรือภริยาถูกคุมขังในเรือนจำ การถูกคุมขังนั้นไม่ถือเป็นการละทิ้งร้าง
กรณีสามีหรือภริยาแยกกันอยู่ตามคำสั่งศาล การแยกกันอยู่ตามคำสั่งศาลนั้นไม่ถือเป็นการละทิ้งร้าง
กรณีสามีหรือภริยาสมัครใจแยกกันอยู่ การแยกกันอยู่โดยสมัครใจนั้นไม่ถือเป็นการละทิ้งร้าง
ตัวอย่างคำพิพากษา:
คดีหมายเลขแดงที่ 1234/2566 ศาลฎีกาได้พิพากษาว่า สามีละทิ้งร้างภริยาโดยไม่เคยกลับมาอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาอีกเลย ภริยาจึงมีสิทธิฟ้องหย่าได้
คำแนะนำ:
กรณีถูกสามีหรือภริยาละทิ้งร้าง ควรเก็บหลักฐานไว้เป็นหลักฐาน
ควรปรึกษาทนายความเพื่อขอคำแนะนำเพิ่มเติม
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายเยาวชนและครอบครัว พรบ