เหตุใดตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5584/2555 โจทก์จึงไม่สามารถบังคับเอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่เป็นเพียงผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองได้ หากการบังคับจำนองทรัพย์ที่จำเลยรับโอนแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้
ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5584/2555 จำเลยเป็นผู้ซื้อทรัพย์สินจากการขายทอดตลาดในคดีแพ่ง โดยทรัพย์สินดังกล่าวติดจำนองอยู่ จำเลยจึงมีฐานะเป็นเพียงผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนอง หาทำให้มีฐานะเป็นผู้จำนองไม่ ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองมีสิทธิไถ่ถอนจำนองโดยเสนอรับใช้เงินเป็นจำนวนอันสมควรกับราคาทรัพย์สินนั้น หากผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองไม่ได้ใช้สิทธิไถ่ถอนจำนอง ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองก็ไม่มีภาระต้องรับผิดต่อเจ้าหนี้ผู้รับจำนองในหนี้ที่เป็นหลักประกัน หากผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองไม่ใช้สิทธิไถ่ถอนจำนองและเจ้าหนี้ผู้รับจำนองจะบังคับจำนองก็ต้องมีจดหมายบอกกล่าวแก่ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองล่วงหน้าหนึ่งเดือนก่อนแล้วจึงจะบังคับจำนองได้ หากได้เงินสุทธิไม่พอชำระหนี้ เจ้าหนี้ผู้รับจำนองก็ชอบที่จะบังคับคดีเอาแก่ทรัพย์สินอื่นของลูกหนี้และผู้จำนองตามคำพิพากษาในคดีแพ่ง แต่เจ้าหนี้ผู้รับจำนองจะอาศัยสิทธิความเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีแพ่งมาฟ้องขอให้บังคับผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองให้รับผิดในฐานะผู้จำนองแก่เจ้าหนี้ผู้รับจำนองด้วยหาได้ไม่

เหตุที่โจทก์ไม่สามารถบังคับเอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่เป็นเพียงผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองได้ หากการบังคับจำนองทรัพย์ที่จำเลยรับโอนแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ มีดังนี้

ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองไม่มีภาระต้องรับผิดต่อเจ้าหนี้ผู้รับจำนองในหนี้ที่เป็นหลักประกัน
ตามมาตรา 736 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กำหนดว่า "ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองมีสิทธิไถ่ถอนจำนองโดยเสนอรับใช้เงินเป็นจำนวนอันสมควรกับราคาทรัพย์สินนั้น" หมายความว่า ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองมีสิทธิที่จะชำระหนี้ที่เป็นหลักประกันแทนผู้จำนองได้ หากผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองใช้สิทธิไถ่ถอนจำนองก็ย่อมต้องรับภาระต้องชำระหนี้ที่เป็นหลักประกันนั้นด้วย แต่หากผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองไม่ใช้สิทธิไถ่ถอนจำนอง ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองก็ไม่มีภาระต้องรับผิดต่อเจ้าหนี้ผู้รับจำนองในหนี้ที่เป็นหลักประกัน

การบังคับจำนองทรัพย์ที่จำเลยรับโอนแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ ไม่ได้ทำให้ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองต้องรับผิดในหนี้ที่หลักประกัน
ตามมาตรา 737 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กำหนดว่า "การบังคับจำนองทรัพย์ซึ่งจำนองแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ ย่อมไม่ทำให้ผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองต้องรับผิดในหนี้ที่หลักประกัน" หมายความว่า แม้การบังคับจำนองทรัพย์ที่จำเลยรับโอนแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ เจ้าหนี้ผู้รับจำนองก็ไม่สามารถบังคับเอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่เป็นเพียงผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองได้ เว้นแต่ทรัพย์สินอื่นนั้นตกเป็นจำนองด้วย

ดังนั้น การที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่เป็นเพียงผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองให้รับผิดในฐานะผู้จำนองแก่โจทก์ด้วยนั้น จึงเป็นคำขอที่เกินเลยไปกว่าสิทธิที่โจทก์พึงมีพึงได้ตามกฎหมาย โจทก์จึงไม่สามารถบังคับเอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่เป็นเพียงผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนองได้ หากการบังคับจำนองทรัพย์ที่จำเลยรับโอนแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้
กฎหมายล้มละลาย-ฟื้นฟูกิจการ