โทรศัพท์มือถือที่ใช้ติดต่อซื้อขายยาเสพติด สามารถริบได้หรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

ประมวลกฎหมายยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๐๒ ระบุว่า "ของกลางอันพึงต้องริบ" หมายความว่า ทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ เว้นแต่เป็นของกลางที่ศาลเห็นสมควรให้คืนแก่เจ้าของ

ฎีกาที่ ๕๖๙๘/๒๕๕๕ วินิจฉัยว่า โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่จำเลยใช้ติดต่อขายเมทแอมเฟตามีน เป็นเครื่องมือ เครื่องใช้ หรือวัตถุอื่นซึ่งจำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จึงเป็นของกลางอันพึงต้องริบ

ฎีกาที่ ๔๖๒๔/๒๕๕๔ วินิจฉัยว่า โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่จำเลยทั้งสองใช้ติดต่อจําหน่ายกัญชา เป็นเครื่องมือ เครื่องใช้ ซึ่งจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ในการกระทําความผิดเกี่ยวกับการจําหน่ายกัญชาโดยตรง จึงเป็นของกลางอันพึงต้องริบ

หลักทั่วไป ของกฎหมายอาญาไทย อนุญาตให้ริบทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิด เพื่อป้องกันไม่ให้ทรัพย์สินนั้นถูกนำไปใช้ในการกระทำความผิดอีก และเพื่อเป็นการลงโทษผู้กระทำความผิด

อย่างไรก็ตาม ศาลอาจพิจารณาไม่ริบโทรศัพท์มือถือในบางกรณี เช่น

ผู้ครอบครองโทรศัพท์มือถือไม่ใช่ผู้กระทำความผิด เช่น กรณีที่โทรศัพท์มือถือถูกขโมยมาใช้ในการติดต่อซื้อขายยาเสพติด
มีเหตุผลพิเศษ เช่น กรณีที่โทรศัพท์มือถือมีข้อมูลสำคัญที่จำเป็นต่อการประกอบอาชีพ หรือการรักษาพยาบาล
สรุป: โทรศัพท์มือถือที่ใช้ติดต่อซื้อขายยาเสพติด โดยทั่วไปแล้วสามารถริบได้ตามประมวลกฎหมายยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๐๒  แต่ศาลอาจพิจารณาไม่ริบในบางกรณี ขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ของแต่ละคดี
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)