จำเลยจำเป็นต้องให้การปฏิเสธฟ้องของโจทก์หรือไม่?
ไม่จำเป็นเสมอไป เหตุผล:

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 กำหนดให้จำเลยแสดงโดยชัดแจ้งในคำให้การว่า จำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้น หรือแต่บางส่วน รวมทั้งเหตุแห่งการนั้น 
-กรณีจำเลยไม่ปฏิเสธฟ้อง ไม่ได้แปลว่าจำเลยยอมรับฟ้องเสมอไป ศาลอาจวินิจฉัยให้ยกฟ้องได้ หากโจทก์ไม่มีพยานหลักฐานเพียงพอ
-กรณีจำเลยให้การไม่ชัดแจ้ง ศาลอาจตีความว่าจำเลยปฏิเสธฟ้อง หรือ อาจตีความว่าจำเลยไม่ปฏิเสธฟ้อง ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาล

ตัวอย่างกรณีที่จำเลยไม่จำเป็นต้องปฏิเสธฟ้อง:
-จำเลยยอมรับฟ้องทั้งหมด
-จำเลยยกฟ้องแย้ง
-จำเลยโต้แย้งในประเด็นอื่น เช่น อายุความ
-จำเลยอ้างเหตุยกเว้น

ตัวอย่างคำพิพากษาฎีกา:
-คำพิพากษาฎีกาที่ 812/2486: จำเลยไม่ปฏิเสธว่าจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และขับรถในทางที่จ้าง ศาลวินิจฉัยว่าประเด็นนี้ไม่มีข้อโต้เถียง โจทก์ไม่ต้องนำสืบ
-คำพิพากษาฎีกาที่ 218/2488: จำเลยไม่ปฏิเสธในเหตุหย่า ศาลวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ต้องนำสืบในเหตุหย่า ศาลรับฟังตามฟ้องได้
-คำพิพากษาฎีกาที่ 1556/2497: จำเลยให้การว่าไม่ทราบว่าโจทก์ซื้อห้องพิพาท ศาลวินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้ปฏิเสธ โจทก์ไม่ต้องนำสืบ
-คำพิพากษาฎีกาที่ 1011/2498: จำเลยให้การว่าไม่ทราบว่าห้องพิพาทเป็นสินเดิมของโจทก์ ศาลวินิจฉัยว่าจำเลยปฏิเสธ โจทก์ต้องสืบให้สมอ้าง

สรุป:
-จำเลยไม่จำเป็นต้องปฏิเสธฟ้องเสมอไป
-การให้การปฏิเสธฟ้องของจำเลยจะต้องชัดแจ้ง และ อ้างเหตุผลแห่งการปฏิเสธ
-ศาลจะวินิจฉัยว่าจำเลยปฏิเสธฟ้องหรือไม่ ขึ้นอยู่กับคำให้การของจำเลย

ข้อควรระวัง:
-การไม่ปฏิเสธฟ้องอาจส่งผลเสียต่อจำเลย
-จำเลยควรปรึกษาทนายความก่อนเขียนคำให้การ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),คำพิพากษาศาลฎีกา