จงสรุปเรื่อง "สมัครใจวิวาทอ้างป้องกันไม่ได้ ชี้ขาดความเห็นแย้ง ๘๐/๒๕๕๓"
ผู้ต้องหาขอน้ำดื่มจากนาย ม. แต่นาย ม. ไม่ให้ ผู้ต้องหาจึงขว้างแก้วใส่นาย ม. จึงได้เกิดการชกต่อยกัน ได้มีคนเข้าห้ามจึงแยกกันกลับบ้าน ขณะที่ผู้เสียหายและนาย ม. ขึ้นคล่อมรถจักรยานยนต์เพื่อกลับบ้าน นาย ม. ได้ร้องด่าผู้ต้องหา ผู้ต้องหาได้เข้ามาชกนาย ม. ล้มลง ผู้เสียหายเข้าไปช่วย จึงถูกผู้ต้องหาใช้ขวดสุราตีที่ศรีษะจนทรุดลงกับพื้น นาย ธ. เพื่อนผู้เสียหายใช้ขวดตีที่ศรีษะผู...้ต้องหา ผู้ต้องหาชักมีดพับตัวมีดยาว ๒.๕ นิ้ว ด้ามยาว ๓ นิ้ว ออกจากเอวเข้าต่อสู้กับนาย ธ. นาย ธ. ใช้ขวดจะตีไปที่ผู้ต้องหา ผู้ต้องหาแทงสวนไปที่อก เมื่อผู้ต้องหาชักมีดออกจึงเสียหลักล้มไปที่ผู้เสียหายนั่งอยู่มีดที่ถือจึงแทงไปถูกหลังผู้เสียหาย นาย ธ. ได้รับบาดเจ็บสาหัสและถึงแก่ความตาย ส่วนผู้เสียหายแพทย์ให้ความเห็นว่าใช้เวลารักษา ๗ วัน

ผู้ต้องหาสมัครใจเข้าวิวาทกับผู้เสียหายและผู้ตาย จึงไม่อาจอ้างว่าเป็นภยันตรายที่เกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดกฏหมายที่จะใช้สิทธิป้องกันได้ การที่ผู้ต้องหาแทงไปที่อกซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ ย่อมเล็งเห็นผลได้ว่าผู้ตายอาจถึงแก่ความตายได้ ผู้ตายถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลที่ผู้ต้องหาแทง จึงมีความผิดฐานฆ่า

มีดพับแม้โดยสภาพจะไม่ใช่อาวุธ แต่เมื่อได้ใช้หรือเจตนาใช้ประทุษร้ายผู้ตายจนถึงแก่ความตาย มีดพับดังกล่าวจึงเป็นอาวุธ ชี้ขาดให้ฟ้องผู้ต้องหาฐานฆ่าผู้อื่น และพาอาวุธไปในเมืองหมู่บ้านทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันควร โดยให้แจ้งข้อหาพาอาวุธฯ และสอบสวนคำให้การผู้ต้องหาให้ถูกต้องตามกฏหมายก่อนฟ้อง (ชี้ขาดความเห็นแย้ง ๘๐/๒๕๕๓)

ข้อสังเกต :

๑. ผู้ต้องหาเมื่อถูกนาย ม. ด่า ผู้ต้องหาก็ตรงเข้าไปชกนาย ม. แม้ผู้เสียหายและนาย ธ. จะเข้ามาช่วย จะถือว่าตนต้องสู้กับคน ๓ คน โดยตนโดนรุมไม่ได้ ถือมีเจตนาทะเลาะวิวาท เมื่อสมัครใจทะเลาะวิวาทจะถือว่าการที่ตนถูกรุมเป็นภยันตรายที่เกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดกฏหมายไม่ได้ จึงไม่อาจอ้างว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฏหมายได้

๒. แทงที่หน้าอกซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญถือมีเจตนาฆ่า ทั้งการที่ดึงมีดออกจากอกผู้ตายแล้วเสียหลักล้มไปถูกผู้เสียหาย แสดงว่ามีดปักแน่นอันแสดงให้เห็นว่าแทงโดยแรงไปที่อวัยวะสำคัญ ส่อให้เห็นว่ามีเจตนาฆ่าผู้ตาย

๓. ผู้ต้องหาชักมีดออกจากอกผู้ตายแล้วล้มมีดไปถูกผู้เสียหายที่หลังโดยผู้เสียหายนั่งอยู่บริเวณดังกล่าว ย่อมเล็งเห็นได้ว่า การแทงโดยแรงมีดย่อมปักเข้าไปลึกเมื่อชักมีดออกย่อมเสียหลักไปถูกผู้เสียหายที่นั่งบริเวณดังกล่าวได้ เมื่อมีดถูกผู้เสียหายที่หลังซึ่งไม่ใช่อวัยวะสำคัญและผู้เสียหายรักษาบาดแผลเพียง ๗ วัน เป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย

๔. มีดพับโดยสภาพไม่ใช่อาวุธ ใช้ในการปอกหรือตัดสิ่งของต่างๆ แต่เมื่อได้ใช้หรือมีเจตนาใช้ประทุษร้ายเป็นอันตรายสาหัสอย่างอาวุธ โดยใช้แทงผู้ตายถึงแก่ความตาย มีดพับจึงเป็นอาวุธ ตาม ป.อ. มาตรา ๑ (๕)

๕. เมื่อมีดพับเป็นอาวุธ การที่ผู้ต้องหานำติดตัวจึงเป็นการพาอาวุธไปในเมืองหมู่บ้านทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยไม่มีเหตุอันควร

๖. ข้อหาพาอาวุธฯ พนักงานสอบสวนยังไม่ได้แจ้งข้อหา ถือยังไม่ได้มีการสอบสวนในความผิดฐานนี้ จึงให้พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนผู้ต้องหาในความผิดนี้ ก่อนฟ้อง

๗. มีดพับที่พาไปในเมืองหมู่บ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอศาลสั่งริบได้ตาม ป.อ. มาตรา ๓๗๑ และเป็นทรัพย์ที่ใช้หรือได้ใช้ในการกระทำผิดฐานฆ่า จึงต้องริบตาม ป.อ. มาตรา ๓๓ (๑)
(ท่านจิระประวัติ เเบบประเสริฐ)
ผู้ต้องหาขอน้ำดื่มจากนาย ม. แต่นาย ม. ไม่ให้ ผู้ต้องหาจึงขว้างแก้วใส่นาย ม. จึงเกิดการชกต่อยกัน มีคนเข้ามาห้ามจึงแยกกันกลับบ้าน ขณะที่ผู้เสียหายและนาย ม. ขึ้นรถจักรยานยนต์เพื่อกลับบ้าน นาย ม. ได้ร้องด่าผู้ต้องหา ผู้ต้องหาได้ชกนาย ม. ล้มลง ผู้เสียหายเข้าไปช่วย จึงถูกผู้ต้องหาใช้ขวดสุราตีที่ศรีษะจนทรุดลงกับพื้น นาย ธ. เพื่อนผู้เสียหายใช้ขวดตีที่ศรีษะผู้ต้องหา ผู้ต้องหาชักมีดยาว ๒.๕ นิ้ว ด้ามยาว ๓ นิ้ว ออกจากเอวเข้าต่อสู้กับนาย ธ. นาย ธ. ใช้ขวดตีที่ผู้ต้องหา ผู้ต้องหาแทงสวนที่อก เมื่อผู้ต้องหาชักมีดออกจึงเสียหลักล้มไปที่ผู้เสียหายนั่งอยู่ มีดที่ถือจึงแทงไปถูกหลังผู้เสียหาย นาย ธ. ได้รับบาดเจ็บสาหัสและถึงแก่ความตาย ส่วนผู้เสียหายแพทย์ให้ความเห็นว่าใช้เวลารักษา ๗ วัน

ผู้ต้องหามีความผิดฐานฆ่าผู้อื่น และพกอาวุธไปในเมืองหมู่บ้านทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันควร 

ข้อสังเกต :
๑. ผู้ต้องหาเมื่อถูกนาย ม. ด่า ก็ชกนาย ม. แม้ผู้เสียหายและนาย ธ. จะเข้ามาช่วย ถือว่าตนต้องสู้กับคน ๓ คน  เมื่อสมัครใจทะเลาะวิวาทไม่อาจอ้างว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฏหมายได้

๒. แทงที่หน้าอก ซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ ถือว่ามีเจตนาฆ่า 

๓. ผู้ต้องหาชักมีดออกจากอกผู้ตายแล้วล้มไปถูกผู้เสียหายที่หลัง โดยผู้เสียหายนั่งอยู่บริเวณดังกล่าว ย่อมเห็นได้ว่า การแทงโดยแรงมีดย่อมปักเข้าไปลึก เมื่อชักมีดออกย่อมเสียหลักไปถูกผู้เสียหาย เมื่อมีดถูกผู้เสียหายที่หลังซึ่งไม่ใช่อวัยวะสำคัญและผู้เสียหายรักษาบาดแผลเพียง ๗ วัน เป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตราย

๔. มีดพับไม่ใช่อาวุธ แต่เมื่อใช้หรือมีเจตนาใช้ประทุษร้ายเป็นอันตรายอย่างอาวุธ โดยใช้แทงผู้ตายถึงแก่ความตาย มีดพับจึงเป็นอาวุธ 

๕. เมื่อมีดพับเป็นอาวุธ การที่ผู้ต้องหานำติดตัวจึงเป็นการพกอาวุธไปในเมืองหมู่บ้านทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยไม่มีเหตุอันควร

๖. ข้อหาพกอาวุธฯ พนักงานสอบสวนยังไม่ได้แจ้งข้อหา ถือยังไม่ได้สอบสวนในความผิดฐานนี้

๗. มีดพับที่พาไปในเมืองหมู่บ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลสั่งริบได้ และเป็นทรัพย์ที่ใช้กระทำผิดฐานฆ่า จึงต้องริบ
ประมวลกฎหมายอาญา