ในกรณีที่สามีภรรยาสมัครใจแยกกันอยู่โดยไม่ใช่ความผิดของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ฝ่ายที่มีความสามารถหรือฐานะน้อยกว่าและแยกไปอยู่โดยสุจริต จะมีสิทธิ์ได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูจากอีกฝ่ายหรือไม่?
ใช่ 
หลักกฎหมาย: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1508 บัญญัติไว้ว่า "สามีมีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูภรรยา ภรรยามีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูสามี"

หลักเกณฑ์การพิจารณา:
1.ความสามารถ: ศาลจะพิจารณาจากฐานะทางการเงิน อาชีพ รายได้ ทรัพย์สิน ของทั้งสองฝ่าย
2.ความต้องการ: ศาลจะพิจารณาจากค่าใช้จ่ายที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตของฝ่ายที่มีความสามารถน้อยกว่า
3.ความยุติธรรม: ศาลจะพิจารณาถึงหลักความยุติธรรมและความเหมาะสม

กรณีตัวอย่าง:
-คำพิพากษาฎีกา 5627/2530: สามีและภรรยาแยกกันอยู่โดยไม่ใช่ความผิดของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ภรรยาไม่มีอาชีพหรือรายได้เพียงพอ โจทก์ซึ่งเป็นสามีมีฐานะที่สามารถอุปการะเลี้ยงดูภรรยาได้ ศาลพิพากษาให้โจทก์มีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูภรรยา
-คำพิพากษาฎีกา 1013/2545: สามีภรรยาแยกกันอยู่โดยไม่ใช่ความผิดของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ภรรยาประกอบอาชีพค้าขาย แต่มีรายได้ไม่เพียงพอ สามีมีรายได้จากเงินบำนาญ ศาลพิพากษาให้สามีมีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูภรรยาเพิ่มเติมจากรายได้ค้าขายของภรรยา

หมายเหตุ:
-การแยกกันอยู่โดยสุจริต: หมายถึง การแยกกันอยู่โดยไม่มีชู้หรือประพฤติตนไม่ดี
-การเรียกร้องค่าอุปการะเลี้ยงดู: ฝ่ายที่มีความสามารถน้อยกว่าควรมีหลักฐานแสดงรายได้ ค่าใช้จ่าย และฐานะทางการเงินของตนเอง
-การตกลง: สามีภรรยาสามารถตกลงกันเรื่องค่าอุปการะเลี้ยงดูเป็นหนังสือ

สรุป:
ในกรณีที่สามีภรรยาสมัครใจแยกกันอยู่โดยไม่ใช่ความผิดของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ฝ่ายที่มีความสามารถหรือฐานะน้อยกว่าและแยกไปอยู่โดยสุจริต มีสิทธิ์ได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูจากอีกฝ่าย

อย่างไรก็ตาม การพิจารณาว่าฝ่ายใดมีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายนั้น ศาลจะพิจารณาจากความสามารถ ความต้องการ และความยุติธรรมเป็นหลัก
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายเยาวชนและครอบครัว พรบ