กลไกการออกฤทธิ์ของยา Deferiprone ยาคีเลตติ้งที่ใช้รักษาภาวะธาตุเหล็กเกินในร่างกาย ทำงานอย่างไร?
การจับเชิงซ้อน (Complexation): โมเลกุลของ Deferiprone มีหมู่ฟังก์ชันการทำงานที่สามารถจับกับธาตุเหล็กได้ โดยเฉพาะที่ตำแหน่งศูนย์กลางโลหะ (Metal center) ของธาตุเหล็ก การจับกันนี้เกิดขึ้นโดยการแบ่งปันอิเล็กตรอนระหว่างอะตอมไนโตรเจน (N) ของ Deferiprone กับอะตอมเหล็ก (Fe) ของธาตุเหล็ก
การก่อตัวของคีเลต (Chelate formation): เมื่อ Deferiprone จับกับธาตุเหล็กแล้ว จะเกิดเป็นสารประกอบเชิงซ้อนที่เรียกว่า คีเลต (Chelate) คีเลตนี้มีโครงสร้างที่เสถียร ทำให้ธาตุเหล็กถูกกักเก็บไว้และไม่สามารถเคลื่อนที่ไปทำปฏิกิริยากับโมเลกุลอื่นๆ ในร่างกาย
การกำจัดธาตุเหล็กออกจากร่างกาย: คีเลตที่เกิดจาก Deferiprone จะถูกขับออกจากร่างกายผ่านทางปัสสาวะ
กลไกการออกฤทธิ์ของ Deferiprone โดยละเอียด:

Deferiprone มีหมู่ฟังก์ชันการทำงานที่สำคัญ 3 ประการ  ได้แก่

หมู่ไฮดรอกซิล (Hydroxyl group): หมู่ไฮดรอกซิลนี้ทำหน้าที่จับกับอะตอมไฮโดรเจน (H) ของน้ำ (H2O)
หมู่ไดคีโตน (Diketone group): หมู่ไดคีโตนนี้ทำหน้าที่จับกับอะตอมออกซิเจน (O) ของน้ำ (H2O)
หมู่ไฮดรอกซามิกแอซิด (Hydroxamic acid group): หมู่ไฮดรอกซามิกแอซิดนี้ทำหน้าที่จับกับอะตอมเหล็ก (Fe) โดยตรง
เมื่อ Deferiprone จับกับธาตุเหล็กแล้ว หมู่ไฮดรอกซิลและหมู่ไดคีโตนจะดึงอะตอมไฮโดรเจน (H) จากน้ำ (H2O) มาจับกับตัวเอง  เกิดเป็นโมเลกุลน้ำ 2 โมเลกุล (2H2O)  โมเลกุลน้ำเหล่านี้จะทำหน้าที่เป็น "สะพาน" เชื่อมระหว่าง Deferiprone กับธาตุเหล็ก  ก่อให้เกิดคีเลตที่เสถียร

คีเลตที่เกิดจาก Deferiprone นี้มีขนาดเล็ก  สามารถละลายน้ำได้ดี  และถูกขับออกจากร่างกายผ่านทางปัสสาวะ  กลไกการออกฤทธิ์นี้ช่วยลดระดับธาตุเหล็กในร่างกายลง  บรรเทาอาการของภาวะธาตุเหล็กเกิน  และป้องกันภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น
17.เภสัชวิทยา Pharmacology