ช่วยสรุปบทความ การพัฒนาแนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาในโรงพยาบาลลำพูน
ป้ญหาเชื้อดื้อยาในโรงพยาบาลมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง พยาบาลจึงควรมีบทบาทในการ
ป้องกัน ควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา ดังนั้นการวิจัยนี้จึงมุ่งพัฒนาแนวปฏิบัติทางการพยาบาล และ
ประเมินประสิทธิผลของการใช้แนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาในโรงพยาบาลลำพูน กลุ่มตัวอย่างคือ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป๋วยใน จำนวนทั้งสิ้น 198 คน
เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ แนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา
พัฒนาขึ้นตามแนวคิด
PRECEDE  PROCEED Model ของ Green and Kreuter  ประกอบด้วย 4 ระยะ
ได้แก่ระยะที่ 1 การสำรวจสภาพป้ญหาและความต้องการ ระยะที่ 2 ออกแบบและพัฒนา ระยะที่ 3 การ
ทดลองใช้ และระยะที่ 4 การประเมินผล เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบประเมินความรู้ใน
การดูแลผู้ป๋วยติดเชื้อดื้อยา แบบประเมินการปฏิบัติการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา และแบบประเมิน
ความพึงพอใจต่อแนวปฏิบัติทางการพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและเชิงปริมาณด้วย
ค่าความถี่ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired Samples t -test ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05
ผลการศึกษาพบว่า จากการนำแนวทางปฏิบัติทางการพยาบาลไปใช้พบว่า หลังการใช้แนวปฏิบัติ
ทางการพยาบาล พยาบาลวิชาชีพมีความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป๋วยติดเชื้อดื้อยาเพื่อควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาในโรงพยาบาลเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (
t= -20.072, P< 0.001) สามารถปฏิบัติการควบคุมการ
แพร่กระจายเชื้อดื้อยา ทั้งในด้านการแยกผู้ป๋วย การจัดการผ้าเปือน การเคลื่อนย้ายผู้ป๋วย การทำความสะอาด
มือ การจัดการสิ่งแวดล้อม การสวมอุปกรณ์ป้องกัน การสื่อสาร และการให้คำแนะนำแก่ผู้ป๋วยและญาติได้
มากกว่าร้อยละ 80 และมีความพึงพอใจต่อแนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อ
ยาในระดับมากที่สุด
โรงพยาบาลพบปัญหาเชื้อดื้อยาเพิ่มขึ้น ซึ่งพยาบาลมีบทบาทในการป้องกันและควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา งานวิจัยนี้มุ่งพัฒนาแนวปฏิบัติทางการพยาบาลและประเมินประสิทธิผล กลุ่มตัวอย่างคือ 198 คน ที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยใน เครื่องมือที่ใช้คือ แนวปฏิบัติทางการพยาบาลในการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาที่พัฒนาขึ้นตามแนวคิด
PRECEDE-PROCEED Model ของ Green and Kreuter มี 4 ระยะ: 1) สำรวจสภาพปัญหาและความต้องการ 2) ออกแบบและพัฒนา 3) ทดลองใช้ และ 4) ประเมินผล
เครื่องมือการเก็บข้อมูล คือ แบบประเมินการปฏิบัติการควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาและ แบบประเมินความพึงพอใจ ,
การวิเคราะห์ข้อมูลใช้เชิงเนื้อหาและเชิงปริมาณ
ผลการศึกษาพบว่า การใช้แนวทางปฏิบัติทางการพยาบาลทำให้พยาบาลมีความรู้เพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t= -20.072, P< 0.001). การปฏิบัติทางการพยาบาลสามารถควบคุมการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา ในด้านต่าง ๆ ได้มากกว่าร้อยละ 80 และมีความพึงพอใจสูงที่สุด
12.อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine