“นายยอดสามารถฟ้องนายเยี่ยมให้คืนเงินมัดจำและเรียกค่าเสียหายต่อศาลจังหวัดเชียงใหม่ได้หรือไม่?”
ได้ เหตุผล:

ประเภทของคดี: คดีนี้เป็นคดีบังคับตัวจำเลยซึ่งเป็นหนี้เหนือบุคคล มิได้บังคับเอาแก่ตัวอสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ใช่คดีเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4 ทวิ

ภูมิลำเนาของจำเลย: นายเยี่ยม จำเลย ไม่มีภูมิลำเนาอยู่ในราชอาณาจักร

สถานที่ทำสัญญา: สัญญาจะซื้อขายที่ดินระหว่างนายยอดและนายเยี่ยมทำขึ้นที่มลรัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา

สัญชาติของโจทก์: นายยอด โจทก์ เป็นผู้มีสัญชาติไทย

สถานที่ตั้งของอสังหาริมทรัพย์: ที่ดินสัญญาตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

การบังคับคดี: นายเยี่ยม จำเลย มีทรัพย์สินที่อาจถูกบังคับคดีได้อยู่ในราชอาณาจักร

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง:
1. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4 ตรี
2. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4 ทวิ

คำอธิบาย:
- ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4 ตรี วรรคหนึ่ง กำหนดว่า โจทก์มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาลแพ่งหรือต่อศาลที่มีภูมิลำเนาของโจทก์
- ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4 ตรี วรรคสอง กำหนดว่า โจทก์มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาลที่มีทรัพย์สินของจำเลยอยู่ในเขตศาล

กรณีนี้ นายยอด โจทก์ มีสิทธิฟ้องนายเยี่ยม จำเลย ต่อศาลแพ่ง หรือต่อศาลจังหวัดลำพูนซึ่งเป็นศาลที่มีภูมิลำเนาของโจทก์ หรือต่อศาลจังหวัดเชียงใหม่ซึ่งเป็นศาลที่มีทรัพย์สินของจำเลยอยู่ในเขตศาล

สรุป
นายยอดสามารถฟ้องนายเยี่ยมให้คืนเงินมัดจำและเรียกค่าเสียหายต่อศาลจังหวัดเชียงใหม่ได้
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),คำพิพากษาศาลฎีกา