ช่วยสรุปบทความ ไข้อีดำอีแดง ให้หน่อย
ไข้อีดำอีแดง Scarlet fever คือ โรคติดเชื้อแบคทีเรียที่มักเป็นเชื้อชนิดสเตรปโตคอคคัส กรุ๊ปเอ Group A streptococcus ที่มักเกิดในเด็ก เป็นโรคติดต่อโดยตรงจากคนสู่คนจากสัมผัสเชื้อฯที่อยู่ใน น้ำมูก น้ำลายของผู้ป่วย รวมถึงจากละอองฝอยของน้ำมูก น้ำลายจากการไอ จาม อาการหลัก คือ มีไข้ เจ็บคอ รวมกับขึ้นผื่นแดงที่ผิวหนังได้ทั่วร่างกายหลังมีไข้ 1-2 วัน อาจคันได้ ไข้อีดำอีแดง พบทั่วโลก แต่พบไม่บ่อย มีรายงานจากสหรัฐอเมริกา พบผู้ป่วยที่เป็นคออักเสบจากเชื้อชนิดสเตรปโตคอคคัสกรุ๊ปเอประมาณ 10 ของประชากร และในกลุ่มนี้ประมาณ10ที่เกิดเป็นโรคไข้อีดำอีแดง โรคนี้พบทุกวัย แต่ส่วนใหญ่เกิดในเด็ก ช่วงอายุ 5-15 ปี เพศชาย และเพศหญิงพบใกล้เคียงกัน 
โรคไข้อีดำอีแดงมีสาเหตุจากอะไร ส่วนใหญ่ ไข้อีดำอีแดง เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย ชื่อ สเตรปโตคอคคัส กรุ๊ปเอ Group A streptococcus หรือ Streptococcus pyogenes ส่วนน้อยเกิดจากเชื้อสแตฟฟิโลคอคคัส Staphylococcusที่มักพบมีการติดเชื้อที่ผิวหนังนำมาก่อน ส่วนเชื้อสเตรปโตคอคคัสมักมีอาการเจ็บคอร่วมด้วย มนุษย์เป็นที่พักพิงหรือรังโรคReservoirของสเตรปโตคอคคัส กรุ๊ปเอ แบคทีเรียชนิดนี้มีการติดต่อได้สูง และสามารถทำให้เกิดโรคในมนุษย์ได้ทุกอายุ ตั้งแต่เด็ก จนถึงผู้สูงอายุ แต่ในเด็กแรกเกิด จะพบโรคได้น้อย เนื่องจากยังมีภูมิคุ้มกันต้านทานโรคที่ได้จากแม่หลงเหลืออยู่ในร่างกายของเด็ก 
เชื้อสเตรปโตคอกคัสกรุ๊ปเอ เป็นเชื้อที่ชอบทำให้อวัยวะในระบบทางเดินหายใจตอนบนและลำคอคอ อักเสบ Upper respiratory tract infection และ pharyngitis ซึ่งพบบ่อยในเด็กอายุ 5-15 ปี โดยเฉพาะในเด็กนักเรียน การติดต่อของเชื้อเสตรปฯเกิดจากเด็กป่วยแพร่กระจายเชื้อนี้ทาง น้ำลาย น้ำมูก ที่ไอ จาม ออกไป ดังนั้นจึงติดต่อไปยังผู้ที่อยู่ใกล้ๆในบ้าน ในโรงเรียน หรือในค่ายทหาร โดยระยะฟักตัวของเชื้อนี้ประมาณ 2-5 วัน อาหารที่ปนเปื้อนเชื้อเสตรปฯนี้ สามารถทำให้เกิดการระบาดของการอักเสบในลำคอ และของต่อมทอนซิลได้ โรคต่อมทอนซิลอักเสบ 
ในผู้ที่มีการติดเชื้อสเตร็ปฯนี้ การได้รับยาปฏิชีวนะที่เหมาะสม รักษาเพียงวันเดียว ก็จะหยุดแพร่เชื้อฯนี้ได้ เชื้อสเตร็ปฯ นี้ นอกจากจะทำให้เกิดการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจตอนบน และคออักเสบแล้ว ยังอาจทำให้ผิวหนังอักเสบและอาจมีการติดเชื้อรุกรานอย่างรุนแรง Severe invasive group A streptococcal infection เชื้อสเตรปนี้ฯ มีการสร้างสารชีวพิษ Toxin ได้แก่ อีริโธรเจนิก ทอกซิน Erythrogenic toxin หรืออีกชื่อ คือไพโรเจนิกเอกโซทอกซิน Pyrogenic exotoxin ชนิด A B และ C ซึ่งเป็นตัว ทำให้เกิดผื่นในไข้อีดำอีแดง
ไข้อีดำอีแดง (Scarlet fever) เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรีย Group A streptococcus ที่มักพบในเด็ก ติดต่อผ่านสัมผัสเชื้อทางน้ำมูก น้ำลาย และละอองฝอย มีอาการหลักคือไข้ เจ็บคอและผื่นแดงที่ผิวหนัง พบทั่วโลก แต่ไม่พบบ่อย ส่วนใหญ่เกิดในเด็กอายุ 5-15 ปี ทั้งเพศชายและหญิง
ไข้อีดำ-แดงเกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Streptococcus pyogenes หรือ Group A streptococcus และ Staphylococcus aureus บางครั้ง โรคนี้มีอาการเจ็บคอ มนุษย์เป็นที่พักพิงหรือรรังโรคของเชื้อแบคทีเรียนี้ และการติดต่อสามารถเกิดขึ้นทุกช่วงอายุ โดยโรคมักไม่พบในเด็กแรกเกิด เนื่องจากมีภูมิคุ้มกันจากแม่ที่ยังเหลืออยู่ในร่างกายของเด็ก
เชื้อ Streptococcus pyogenes หรือ สเตรปโตคอคคัสกรุ๊ปเอ ทำให้เกิดอาการ Upper respiratory tract infection และ pharyngitis บ่อยในเด็ก 5-15 ปี การติดต่อผ่านทางน้ำลาย น้ำมูก การอาหารที่ปนเปื้อนเชื้อสามารถทำให้เกิดการระบาดของการอักเสบในลำคอและต่อมทอนซิล ระยะฟักตัวประมาณ 2-5 วัน
การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะเพียงวันเดียวในผู้ติดเชื้อ Streptococcus pyogenes สามารถหยุดแพร่เชื้อได้ นอกจากการทำให้เกิดอาการติดเชื้อในระบบหายใจและคออักเสบ ยังอาจทำให้เกิดผื่นในไข้อีดำ-แดง เชื้อนี้สร้างสารพิษเช่น อีริโธรเจนิกท็อกซิน (Erythrogenic toxin) ที่ทำให้เกิดผื่นในไข้อีดำ-แดง
กุมารเวชศาสตร์ (กุมารเวชศาสตร์) - Pediatrics,อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine