﻿คำพิพากษาฎีกาที่ 2644/2535 วินิจฉัยว่าอย่างไร
คำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ฎีกาที่ 2644/2535

​

 คำพิพากษาฎีกาที่ 2644/2535
ป.วิ.อ. มาตรา 167, 226
ป.อ. มาตรา 2 วรรคสอง
พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจาก การใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 4
คำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวน มูลฟ้องที่ว่าจำเลยออกเช็คพิพาท เพื่อแลกเงินสดเป็นพยานเอกสารที ่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพ ิจารณาได้ เมื่อจำเลยออกเช็คพิพาทเพื่อแลก เงินสดไปจากโจทก์ จึงมิใช่เป็นการออกเช็คเพื่อชำร ะหนี้ที่มีอยู่จริงไม่เป็นความผ ิด ตามพ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้ เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4ซึ่งเป็นกฎหมายที่บัญญัติภายหล ังจากจำเลยออกเช็คพิพาท จำเลยจึงพ้นจากการเป็นผู้กระทำค วามผิดตาม ป.อ. มาตรา 2 วรรคสอง.
﻿คำพิพากษาฎีกาที่ 2644/2535 วินิจฉัยว่า

คำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องที่ว่าจำเลยออกเช็คพิพาทเพื่อแลกเงินสดเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้ เมื่อจำเลยออกเช็คพิพาทเพื่อแลกเงินสดไปจากโจทก์ จึงมิใช่เป็นการออกเช็คเพื่อชำระหนี้ที่มีอยู่จริงไม่เป็นความผิด ตามพ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4ซึ่งเป็นกฎหมายที่บัญญัติภายหลังจากจำเลยออกเช็คพิพาท จำเลยจึงพ้นจากการเป็นผู้กระทำความผิดตาม ป.อ. มาตรา 2 วรรคสอง
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับการปลอมและแปลง,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง),กฎหมายตั๋วเงิน-เช็ค,คำพิพากษาศาลฎีกา