กรณีตัวอย่าง:

โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองว่า ร่วมกันผลิตเมทแอมเฟตามีนโดยวิธีการบดเอายาแก้ปวด ผสมสีผสมอาหารสีส้ม นำมาบดอัดเป็นเม็ด ศาลชั้นต้นพิพากษาจำหน่ายคดีข้อหาผลิตเมทแอมเฟตามีน เนื่องจากฟ้องโจทก์ไม่บรรยายถึงส่วนประกอบของสารที่ผลิตว่าเป็นเมทแอมเฟตามีนจริง  แต่ศาลชั้นต้นยังคงลงโทษจำเลยทั้งสองในข้อหาเสพเมทแอมเฟตามีน

คำถาม:

จากกรณีตัวอย่างข้างต้น  โจทก์สามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาได้หรือไม่?
ก. โจทก์สามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาได้ 

ข. โจทก์สามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาได้เฉพาะคดีในส่วนอาญา

ค. โจทก์สามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาได้เฉพาะคดีในส่วนแพ่ง
 
ง. โจทก์ไม่สามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาได้
คำตอบคือ ง.  เพราะว่า ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง 

ในกรณีตัวอย่างนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำหน่ายคดีข้อหาผลิตเมทแอมเฟตามีน เนื่องจากฟ้องโจทก์ไม่บรรยายถึงส่วนประกอบของสารที่ผลิตว่าเป็นเมทแอมเฟตามีนจริง แสดงว่า 

ศาลชั้นต้นไม่ได้พิพากษาไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ หรือขัดต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมาย หรือมีเหตุผลอันควรเชื่อได้ว่า คดีที่ฎีกานั้น ศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์ กระทำผิดพลาดในข้อเท็จจริงอย่างร้ายแรง โจทก์จึงไม่สามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาได้

หมายเหตุ คำตอบนี้เป็นเพียงแนวทางเบื้องต้น โจทก์ควรปรึกษาเพิ่มเติมกับทนายความเพื่อพิจารณาแนวทางการดำเนินคดีต่อไป
ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา)