กรณีใดต่อไปนี้ ศาล ไม่ มีอำนาจสั่งฟื้นฟูกิจการตามมาตรา ๙๐/๑๐ แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๕๕๓
ก.   กรณีที่ปรากฏว่าผู้ร้องขอยื่นคำร้องขอโดยไม่สุจริต
 
ข. กรณีที่ไม่ได้ความจริงตามมาตรา ๙๐/๓ 
ค.  กรณีที่ลูกหนี้ไม่มีหนี้สิน
ง.  กรณีที่ไม่มีเหตุอันสมควรที่จะฟื้นฟูกิจการ
คำตอบคือ ค.  เนื่องจาก  
เหตุผล:

ตามมาตรา ๙๐/๑๐ แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๕๕๓ ศาล ไม่ มีอำนาจสั่งฟื้นฟูกิจการในกรณีดังต่อไปนี้
กรณีที่ไม่ได้ความจริงตามมาตรา ๙๐/๓: หมายความว่า ข้อเท็จจริงที่ผู้ร้องขอยื่นคำร้องขอนั้นไม่เป็นความจริง เช่น แจ้งจำนวนหนี้สินไม่ถูกต้อง แจ้งรายชื่อเจ้าหนี้ไม่ครบถ้วน หรือแจ้งข้อมูลเท็จเกี่ยวกับสถานะทางการเงินของกิจการ
กรณีที่ไม่มีเหตุอันสมควรที่จะฟื้นฟูกิจการ: หมายความว่า กิจการของลูกหนี้ไม่มีโอกาสกลับมาทำกำไรได้ หรือมีโอกาสน้อยมาก เช่น กิจการมีหนี้สินล้นพ้นตัว ทรัพย์สินของลูกหนี้ถูกยึดหรืออายัดไว้จนหมด หรือลูกหนี้ไม่มีความสามารถหรือความรู้ในการบริหารกิจการต่อ
กรณีที่ปรากฏว่าผู้ร้องขอยื่นคำร้องขอโดยไม่สุจริต: หมายความว่า ผู้ร้องขอยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการด้วยเจตนาไม่บริสุทธิ์ เช่น ยื่นคำร้องขอเพื่อประวิงการชำระหนี้ ยื่นคำร้องขอเพื่อเอาเปรียบเจ้าหนี้ หรือยื่นคำร้องขอเพื่อกีดกันมิให้เจ้าหนี้บังคับคดีลูกหนี้
กรณีที่ลูกหนี้ไม่มีหนี้สิน นั้น ไม่ ขัดต่อมาตรา ๙๐/๑๐ แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๕๕๓ เพราะการฟื้นฟูกิจการนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยให้ลูกหนี้ที่ประสบปัญหาทางการเงินสามารถกลับมาทำกิจการต่อได้  แม้ว่าลูกหนี้จะไม่มีหนี้ก็ตาม
ดังนั้น ศาล ไม่ มีอำนาจสั่งฟื้นฟูกิจการในกรณีที่ลูกหนี้ไม่มีหนี้สิน
กฎหมายล้มละลาย-ฟื้นฟูกิจการ,คำพิพากษาศาลฎีกา