ช่วยสรุป "วิธีพิจารณาความอาญา (มาตรา 220 ) คำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556" ให้หน่อยสิคะ
คำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556 คำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556 คำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556 คำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556 วิธีพิจารณาความอาญา (มาตรา 220 ) วิธีพิจารณาความอาญา (มาตรา 220 ) วิธีพิจารณาความอาญา (มาตรา 220 ) โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาจำเลยให้การต้อสู้อ้างเหตุป้องกัน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ อันถือได้ว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค2พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 69 โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันเกินสมควรแก่เหตุและเกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาโดยมิได้กระทำเพื่อป้องกันสิทธิของตนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 โดยเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาโดยอ้างว่าการกระทำของจำเลยมิได้เป็นการกระทำเพื่อป้องกันอีกไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาราความอาญา มาตรา 220 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาจำเลยให้การต้อสู้อ้างเหตุป้องกัน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ อันถือได้ว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค2พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 69 โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันเกินสมควรแก่เหตุและเกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาโดยมิได้กระทำเพื่อป้องกันสิทธิของตนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 โดยเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาโดยอ้างว่าการกระทำของจำเลยมิได้เป็นการกระทำเพื่อป้องกันอีกไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาราความอาญา มาตรา 220 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความ ผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาจำเลยใ ห้การต้อสู้อ้างเหตุป้องกัน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โด ยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป ็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ อันถือได้ว่าเป็นการป้องกันโดยช อบด้วยกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญ า มาตรา 68 โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค2พิพา กษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประ มวลกฎหมายอาญามาตรา 69 โดยวินิจฉัยว่ าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันเกินสมควรแก่เหตุและเกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาโดยมิได้กระทำเพื่อป้องกันสิทธิของตนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 โดยเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาโดยอ้างว่าการกระทำของจำเลยมิได้เป็นการกระทำเพื่อป้องกันอีกไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาราความอาญา มาตรา 220 าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำท ี่ป้องกันเกินสมควรแก่เหตุและเก ินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาล อุทธรณ์ภาค 2 ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานฆ่าผู้อ ื่นโดยเจตนาโดยมิได้กระทำเพื่อป ้องกันสิทธิของตนตามประมวลกฎหมา ยอาญา มาตรา 288 โดยเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็น การป้องกัน โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในคว ามผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาโดยอ ้างว่าการกระทำของจำเลยมิได้เป็ นการกระทำเพื่อป้องกันอีกไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจ
คำพิพากษาฎีกาที่กล่าวถึงเป็นคดีฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ที่มีคำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556 ซึ่งเกี่ยวกับการพิจารณาความผิดตามมาตรา 220 ของประมวลกฎหมายอาญาของประเทศไทย โดยเรื่องนี้มีการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษผู้ต้องหา (จำเลย) ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา และจำเลยอ้างว่าการกระทำนี้เป็นการป้องกันตนเองตามมาตรา 68 ของประมวลกฎหมายอาญา

ศาลชั้นต้นได้พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ซึ่งถือได้ว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 68 ของประมวลกฎหมายอาญา

อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 ได้พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 69 โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันเกินสมควรแก่เหตุและเกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา โดยมิได้กระทำเพื่อป้องกันสิทธิของตนตามมาตรา 288

ดังนั้น จากข้อความที่ให้มานี้ คำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556 ระบุว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 69 ของประมวลกฎหมายอาญา และไม่ยอมรับว่าเป็นการป้องกันที่สมควร ซึ่งถือเป็นกรณีที่จำเลยไม่ได้กระทำเพื่อป้องกันตนเองตามกฎหมาย ตามมาตรา 288 และศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยันฟ้องโจทก์

คำพิพากษาทั้งนี้ยังได้ระบุถึงว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 69 ของประมวลกฎหมายอาญา โดยการกระทำที่ป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ และเกินกว่ากรณีแห่งความจำเป็น ซึ่งทำให้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยกฟ้องโจทก์

สรุปคือ คำพิพากษาฎีกาที่ 2812/2556 สรุปว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 69 ของประมวลกฎหมายอาญา และไม่ยอมรับว่าเป็นการป้องกันที่สมควร ซึ่งถือเป็นกรณีที่จำเลยไม่ได้กระทำเพื่อป้องกันตนเองตามกฎหมาย ตามมาตรา 288 และศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยันฟ้องโจทก์ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา โดยมิได้กระทำเพื่อป้องกันสิทธิของตนตามมาตรา 288 และเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน เนื่องจากศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ยกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ อย่างไรก็ตามคำพิพากษานี้ได้ถูกยกเลิกจากศาลอุทธรณ์ภาค 2 และยืนยันการยกฟ้องโจทก์
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา)