กรณีโจทก์ขอถอนฟ้องหลังจากจำเลยยื่นคำให้การแล้ว ศาลมีดุลพินิจอย่างไรในการอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง?
ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 วรรคสอง โจทก์มีสิทธิขอถอนฟ้องหลังจากจำเลยยื่นคำให้การแล้ว แต่ศาลไม่จำเป็นต้องอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องเสมอไป  ศาลมีดุลพินิจในการพิจารณาอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่  โดยพิจารณาจากปัจจัยต่างๆ ดังนี้

เหตุผลที่โจทก์ขอถอนฟ้อง: 
ศาลจะพิจารณาว่าโจทก์มีเหตุผลที่สมควรในการขอถอนฟ้องหรือไม่ เช่น โจทก์มีข้อตกลงประนีประนอมยอมความกับจำเลย โจทก์มีพยานหลักฐานใหม่ที่ทำให้เปลี่ยนใจไม่ต้องการฟ้องร้องต่อ หรือโจทก์มีเหตุผลส่วนตัวอื่นๆ ที่สมควร

ผลของการถอนฟ้องต่อจำเลย: 
ศาลจะพิจารณาว่าการถอนฟ้องของโจทก์จะส่งผลเสียต่อจำเลยหรือไม่ เช่น จำเลยเสียค่าทนายความในการต่อสู้คดี จำเลยเสียเวลาในการเตรียมตัว หรือจำเลยเสียโอกาสในการต่อสู้คดี

ผลของการถอนฟ้องต่อประโยชน์สาธารณะ:
ศาลจะพิจารณาว่าการถอนฟ้องของโจทก์จะส่งผลเสียต่อประโยชน์สาธารณะหรือไม่ เช่น คดีนี้เป็นคดีที่มีผลกระทบต่อสังคม หรือคดีนี้เป็นคดีที่ประชาชนให้ความสนใจ

ตัวอย่าง:
-โจทก์ขอถอนฟ้องเพราะมีข้อตกลงประนีประนอมยอมความกับจำเลย: 
ศาลมักจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง เพราะถือว่าเป็นการยุติข้อพิพาทโดยสันติวิธี
-โจทก์ขอถอนฟ้องเพราะมีพยานหลักฐานใหม่ที่ทำให้เปลี่ยนใจไม่ต้องการฟ้องร้องต่อ: 
ศาลอาจอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง แต่ศาลอาจพิจารณาให้โจทก์นำพยานหลักฐานใหม่มาแสดงต่อศาลก่อน เพื่อให้มั่นใจว่าโจทก์มีเหตุผลที่สมควรในการถอนฟ้อง
-โจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่มีเหตุผลสมควร: 
ศาลมักจะไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง เพราะถือว่าโจทก์ใช้สิทธิ์โดยไม่สุจริต

สรุป:
การที่ศาลจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหลังจากจำเลยยื่นคำให้การแล้วนั้น ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาล  ศาลจะพิจารณาจากปัจจัยต่างๆ ดังที่กล่าวมาข้างต้น
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)