ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 132 มีหลักว่าอย่างไร
“ให้ศาลมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความได้ โดยไม่ต้องมีคำวินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นเรื่องนั้น และให้กำหนดเงื่อนไขในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมตามที่เห็นสมควร
(1) เมื่อโจทก์ทิ้งฟ้อง ถอนฟ้อง หรือไม่มาศาลในวันนัดพิจารณา
(2) เมื่อโจทก์ไม่หาประกันมาให้ หรือ เมื่อคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หรือทั้งสองฝ่ายขาดนัด
(3) ถ้าความมรณะของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยังให้คดีนั้นไม่มีประโยชน์ต่อไป หรือ ถ้าไม่มีผู้ใดเข้ามาแทนที่คู่ความฝ่ายที่มรณะ
(4) เมื่อศาลได้มีคำสั่งให้พิจารณาคดีรวมกันหรือให้แยกกัน ซึ่งเป็นเหตุให้ต้องโอนคดีไปยังอีกศาลหนึ่ง”
.
** ถึงแม้เรื่องของนายเสกและนายรวยที่ถูกนำมาเป็นตัวอย่างจะเป็นคดีอาญา แต่สามารถพิจารณาคดีโดยใช้หลักกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งได้ โดยต้องใช้ประกอบกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15
.
*** ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา 15 “วิธีพิจารณาข้อใดซึ่งประมวลกฎหมายนี้มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ ให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับเท่าที่พอจะใช้บังคับได้”
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)