ตามกฎหมายของไทย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1567 ได้บัญญัติเกี่ยวกับอำนาจของพ่อแม่ต่อเด็กไว้ว่าอย่างไร
ตามกฎหมายของไทย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1567 ได้บัญญัติเกี่ยวกับอำนาจของพ่อแม่ต่อเด็กไว้ว่า " ผู้ใช้อำนาจปกครองมีสิทธิ
(1) กำหนดที่อยู่ของบุตร
(2) ทำโทษบุตรตามสมควรเพื่อว่ากล่าวสั่งสอน
(3) ให้บุตรทำการงานตามสมควรแก่ความสามารถและฐานานุรูป
(4) เรียกบุตรคืนจากผู้อื่นซึ่งกักบุตรไว้โดยมิชอบด้วยกฎหมาย"

เห็นได้ว่ากฎหมายตามมาตรา 1567(2) ก็ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องภายในครอบครัวด้วย แม้กระทั่งการลงโทษลูกก็ยังต้องกระทำตามสมควร และเป็นไปเพื่อว่ากล่าวสั่งสอนเท่านั้นจะไปทำโทษ เพราะพ่อหรือแม่เครียดมาจากเรื่องอื่นแล้ว มาทำโทษเด็กโดยที่เด็กไม่ได้ทำผิดก็ไม่ได้ อันนี้กฎหมายเขาคุ้มครองส่วนที่ว่าจะลงโทษอย่างไรถึงสมควรนั้นคงต้องดูพฤติการณ์ที่เด็กกระทำผิดว่า ร้ายแรงมากน้อยแค่ไหน และมาตรการที่ใช้ลงโทษเด็กจะต้องมีความเหมาะสม ได้สัดส่วนด้วย ซึ่งคงต้องดูกันเป็นเรื่องๆ ไปแล้วแต่กรณี

ข่าวของเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ที่ถูกแม่ล่ามโซ่ไว้หน้าบ้าน แถวจังหวัดสมุทรปราการ มีชื่อเล่นว่า จูเนียร์ อายุ 11 ปี เป็นเด็กที่มีนิสัยติดเกมคอมพิวเตอร์อย่างมาก ทุกวันหลังเลิกเรียนจะต้องไปเล่นเกม กว่าจะเลิกเล่นก็ดึกดื่น บางครั้งก็แอบเอาเงินแม่ไปเล่นเกมด้วย ทางโรงเรียนเคยเรียกคุณแม่ไปพบที่โรงเรียน เพื่อแจ้งพฤติกรรมดังกล่าวของลูกชาย ซึ่งคุณแม่ก็ได้ตักเตือนไปหลายทีแล้ว แต่ก็ยังมีพฤติกรรมเหมือนเดิม

อยู่มาวันหนึ่งเจ้าหนูน้อยจูเนียร์คงเล่นเกมเพลินมากไปหน่อย เลยกลับบ้านซะเกือบเที่ยงคืน คราวนี้คุณแม่คงเหลืออดแล้วจริงๆ เลยจับเจ้าจูเนียร์ตี กล้อนผมและใช้โซ่ล่ามไว้กับประตูบ้าน พอรุ่งเช้าคุณแม่ก็ออกไปทำงานตั้งแต่เช้า แต่ยังคงปล่อยให้หนูน้อยถูกล่ามโซ่อยู่ คุณย่าของเด็กซึ่งอยู่ด้วยกันก็สงสารแต่ไม่รู้จะทำอย่างไรเพราะไม่มีกุญแจไขให้ เพื่อนบ้านผ่านมาผ่านไปเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้จึงโทรศัพท์แจ้งตำรวจให้มาช่วย เมื่อตำรวจมาถึงก็โทรศัพท์เรียกแม่ของเด็กให้กลับมาไขกุญแจให้ ซึ่งต่อมาเมื่อคุณแม่กลับมาถึงและไขกุญแจให้เจ้าจูเนียร์แล้ว ก็ถูกตำรวจแจ้งข้อหากักขัง หน่วงเหนี่ยว ซึ่งเป็นโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 310 วรรคแรก ซึ่งบัญญัติว่า "ผู้ใดหน่วงเหนี่ยวหรือกักขังผู้อื่น หรือกระทำด้วยประการใดให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"

คุณแม่เลยต้องตกเป็นผู้ต้องหาโดยไม่ได้รู้ตัวมาก่อนว่าสิ่งที่ตนกระทำนั้นเป็นความผิด เธอให้สัมภาษณ์นักข่าวว่าที่กระทำการดังกล่าวลงไปเกิดจากความเครียด เนื่องจากสามีเข้าโรงพยาบาลร่วมเดือนแล้ว ตนเองมีอาชีพขายประกัน ชีวิตต้องหาเลี้ยงครอบครัวแต่เพียงผู้เดียว จึงรู้สึกลำบากมาก ประกอบกับลูกเป็นเด็กที่พูดไม่ฟังและติดเกมเป็นอย่างมาก ในวันดังกล่าวรู้สึกเหลืออดแล้วจึงจับไปล่ามโซ่ไว้หน้าบ้าน
กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพและชื่อเสียง,ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายเยาวชนและครอบครัว พรบ