สิทธิ์กรรมสิทธิ์ของโจทก์ร่วมถูกโอนให้แก่จำเลยอย่างไรตามข้อตกลงในสัญญาซื้อขายต้นฉบับและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง?
หัวข้อ ความผิดฐานลักทรัพย์ ฎีกาที่น่าสนใจที่ 9603/2553 ตาม ป.อ. มาตรา 334 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

​[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] คำพิพากษาฎีกาที่ 9603/2553 คำพิพากษาฎีกาที่ 9603/2553   ป.อ. มาตรา 334 ป.อ. มาตรา 334 ป.พ.พ. 453, 458 ป.พ.พ. 453, 458   โจทก์ร่วมซื้อรถยนต์ตู้กับจำเลยในราคา 310,000 บาท สัญญาระบุว่าจำเลยตกลงรับชำระราคารถยนต์จำนวน 200,000 บาท ในวันที่ 27 ตุลาคม 2540 ส่วนจำนวนที่เหลือจะชำระให้จำเลยในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2540 สัญญาซื้อขายดังกล่าวไม่มีเงื่อนไขเกี่ยวกับการโอนกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตู้ 

ดังนั้น จึงเป็นสัญญาซื้อขายเสร็จเด็ดขาด กรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตู้ย่อมโอนให้แก่โจทก์ร่วมตั้งแต่ ขณะเมื่อได้ทำสัญญาซื้อขายกันตาม ป.พ.พ. มาตรา 453, 458 แม้จำเลยยังมิได้ส่งมอบคู่มือจดทะเบียนรถยนต์และโอนชื่อในทะเบียนให้แก่โจทก์ร่วมก็ตาม จำเลยจึงไม่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์ตู้ โจทก์ร่วมซื้อรถยนต์ตู้กับจำเลยในราคา 310,000 บาท สัญญาระบุว่าจำเลยตกลงรับชำระราคารถยนต์จำนวน 200,000 บาท ในวันที่ 27 ตุลาคม 2540 ส่วนจำนวนที่เหลือจะชำระให้จำเลยในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2540 สัญญาซื้อขายดังกล่าวไม่มีเงื่อนไขเกี่ยวกับการโอนกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตู้ 

ดังนั้น จึงเป็นสัญญาซื้อขายเสร็จเด็ดขาด กรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตู้ย่อมโอนให้แก่โจทก์ร่วมตั้งแต่ ขณะเมื่อได้ทำสัญญาซื้อขายกันตาม ป.พ.พ. มาตรา 453, 458 แม้จำเลยยังมิได้ส่งมอบคู่มือจดทะเบียนรถยนต์และโอนชื่อในทะเบียนให้แก่โจทก์ร่วมก็ตาม จำเลยจึงไม่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์ตู้ จำเลยขับรถยนต์ตู้ไปจากที่จอดรถ เป็นการเอาไปรถยนต์ตู้ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ร่วมไปโดยไม่มีอำนาจ แม้จำเลยจะอ้างว่าสืบเนื่องมาจากโจทก์ร่วมไม่ยอมรับชำระหนี้ที่ค้าง แต่ก็เป็นการการใช้อำนาจบังคับให้ชำระหนี้โดยมิชอบด้วยกฎหมาย และโจทก์ร่วมค้างชำระราคารถยนต์แก่จำเลยเพียงประมาณ 20,000 บาท แต่จำเลยจะให้โจทก์ร่วมชำระเงินแก่จำเลยถึง 100,000 บาท 

ดังนั้น การที่จำเลยเอารถยนต์ตู้ไปจากโจทก์ร่วมเพื่อเรียกให้โจทก์ร่วมชำระหนี้ จึงเป็นการแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายสำหรับตนเอง เป็นการเอาทรัพย์ของโจทก์ไปโดยทุจริตมีความผิดฐานลักทรัพย์ จำเลยขับรถยนต์ตู้ไปจากที่จอดรถ เป็นการเอาไปรถยนต์ตู้ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ร่วมไปโดยไม่มีอำนาจ แม้จำเลยจะอ้างว่าสืบเนื่องมาจากโจทก์ร่วมไม่ยอมรับชำระหนี้ที่ค้าง แต่ก็เป็นการการใช้อำนาจบังคับให้ชำระหนี้โดยมิชอบด้วยกฎหมาย และโจทก์ร่วมค้างชำระราคารถยนต์แก่จำเลยเพียงประมาณ 20,000 บาท แต่จำเลยจะให้โจทก์ร่วมชำระเงินแก่จำเลยถึง 100,000 บาท ดังนั้น การที่จำเลยเอารถยนต์ตู้ไปจากโจทก์ร่วมเพื่อเรียกให้โจทก์ร่วมชำระหนี้ จึงเป็นการแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายสำหรับตนเอง เป็นการเอาทรัพย์ของโจทก์ไปโดยทุจริตมีความผิดฐานลักทรัพย์
สิทธิ์กรรมสิทธิ์ของโจทก์ร่วมถูกโอนให้แก่จำเลยตามข้อตกลงในสัญญาซื้อขายต้นฉบับและกฎหมายที่เกี่ยวข้องโดยมีขั้นตอนดังนี้
 
1. สัญญาซื้อขาย: ตามข้อตกลงในสัญญาซื้อขายรถยนต์ตู้ระหว่างโจทก์ร่วมกับจำเลย จำเลยตกลงที่จะรับชำระเงินบางส่วนในวันที่ 27 ตุลาคม 2540 และส่วนที่เหลือในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2540 โดยสัญญานี้ไม่มีเงื่อนไขเกี่ยวกับการโอนกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตู้ไปยังจำเลย.
 
2. ของเป็นของผู้ที่มีสิทธิ์ : ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เมื่อโจทก์ร่วมชำระเงินตามข้อตกลงในสัญญาซื้อขายแล้ว สิทธิ์ในรถยนต์ตู้จะถูกโอนให้แก่จำเลย เป็นของเป็นของผู้ที่มีสิทธิ์เต็มอย่างชัดเจน.
 
3. การโอนกรรมสิทธิ์ : โดยทั่วไปแล้วหลักการกรรมสิทธิ์จะถูกโอนผ่านการลงทะเบียนในหนังสือจดทะเบียนรถยนต์ ซึ่งจำเลยจะต้องมอบคู่มือจดทะเบียนรถยนต์และโอนชื่อในทะเบียนให้แก่โจทก์ร่วมตามกฎหมาย.

ดังนั้น การโอนสิทธิ์กรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตู้จะเกิดขึ้นเมื่อจำเลยสมบูรณ์การชำระเงินตามข้อตกลงและปฏิบัติตามกฎหมายในการโอนสิทธิ์และจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตู้ตามข้อตกลงในสัญญา.
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์