โรคเริมสามารถรักษาให้หายขาดได้หรือไม่?
เริม โรคติดต่อที่พบบ่อย เริมเป็นโรคติดต่อที่พบได้บ่อย เกิดจากเชื้อไวรัสเริม Herpes simplex virus HSV ลักษณะของเริมคือพบหย่อมตุ่มน้ำใสบนพื้นผิวหนังสีแดง ต่อมาตุ่มน้ำใสมักกลายเป็นตุ่มหนอง หรือแตกเป็นแผล ในที่สุดอาจมีสะเก็ดปกคลุม แม้ว่าการติดเชื้อเริมเกิดได้ทุกตำแหน่งของร่างกาย ส่วนใหญ่ คือร้อยละ ๗๐-๙๐ ของการติดเชื้อไวรัสเริมชนิดที่ ๑ HSV-1 เกิดในตำแหน่งที่สูงกว่าเอว และส่วนใหญ่ คือร้อยละ ๗๐-๙๐ ของการติดเชื้อไวรัสเริมชนิดที่ ๒ HSV-2 เกิดในตำแหน่งที่ต่ำกว่าเอว พบว่าการจูบทำให้เกิดการติดเชื้อโรคจากน้ำลายได้หลายอย่าง ที่พบบ่อยคือโรคเริมซึ่งจะเป็นตุ่มน้ำใสเจ็บๆ คันๆ ที่ริมฝีปาก จมูก คาง แก้ม เกิดจากเชื้อไวรัสเริมชนิดที่ ๑ ในสหรัฐอเมริกาพบว่าเมื่อวัยรุ่นอายุครบ ๒๐ ปี ส่วนใหญ่จะมีการติดเชื้อเริมที่ปากและที่อวัยวะสืบพันธุ์ไปแล้ว เริมเป็นแล้วจะไม่หายขาด เมื่อผู้ติดเชื้ออ่อนแอ เช่น เป็นไข้ สัมผัสแสงแดดแรงจัด ผู้หญิงก่อนมีประจำเดือน เริมจะกำเริบได้ หากแกะหรือเกาตุ่มน้ำใสแล้วสัมผัสนัยน์ตา กระจกตาอาจอักเสบจนถึงขั้นตาบอดได้ ที่น่าสนใจคือ ปัจจุบันเชื่อว่าการติดเชื้อเริมที่ริมฝีปาก HSV-1 อาจทำให้เกิดโรคสมองเสื่อมที่เรียกว่าอัลไซเมอร์ได้ โดยตรวจพบเชื้อไวรัสเริม HSV-1 ในคราบสมอง beta-amyloid plaques ของผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้ แนวทางการรักษาโรคเริม โรคเริมส่วนใหญ่หายได้เอง ถ้าผู้ป่วยมีสุขภาพแข็งแรงโรคจะสงบใน ๑ สัปดาห์ ขณะที่มีอาการตุ่มน้ำพองแตกเป็นแผล มีน้ำเหลืองไหล มีอาการแสบ ร้อน และคัน อาจให้การรักษาแบบประคับประคองโดยให้ยาต้านฮิสทามีนแก้คัน ใช้น้ำเกลือ กรดบอริก ๓ หรือ Burows solution ประคบแผลวันละ ๓-๔ ครั้งเพื่อช่วยลดอาการระคายเคือง กินยาแก้ปวดพาราเซตามอลลดอาการเจ็บปวด รายที่เป็นแผลแตกออกควรให้ยาทาปฏิชีวนะชนิดครีม หรือขี้ผึ้งเพื่อป้องกันการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อน ยาต้านจุลชีพชนิดทาที่ใช้ได้แก่ ครีมหรือขี้ผึ้ง กรดฟูซิดิก fucidic acid หรือขี้ผึ้ง มูพิโรซิน mupirocin ส่วนยาต้านไวรัสเริมชนิดทาที่นิยมคือ ขี้ผึ้งอะไซโคลเวียร์ ๕ ยาต้านไวรัสเริมชนิดเม็ดคือ อะไซโคลเวียร์ วาลาไซโคลเวียร์ valaciclovir และเฟมไซโคลเวียร์ famciclovir มีสมุนไพรที่นำมาใช้รักษาโรคเริม เช่น เสลดพังพอน การป้องกันเริมแนะนำให้งดเว้นการมีเพศสัมพันธ์แบบสำส่อน งดการจูบพร่ำเพรื่อ ควรใช้ถุงยางอนามัยป้องกัน งดการใช้เสื้อผ้า ผ้าเช็ดตัว ตลอดจนแก้วน้ำร่วมกัน เพื่อความปลอดภัยควรใช้หลอดดูดน้ำจากแก้ว ผู้หญิงที่ชอบทดลองลิปสติกตามเคาน์เตอร์เครื่องสำอางก็มีโอกาสติดเชื้อเริม ผู้ที่เข้าห้องน้ำสาธารณะก็มีโอกาสติดเชื้อเริมที่ก้นจึงควรใช้กระดาษปูรองนั่ง ยาต้านไวรัสเริมไม่สามารถทำลายเชื้อไวรัสให้หมดไปจากร่างกาย ควรงดเว้นสิ่งที่ทำลายสุขภาพ เช่น การดื่มสุรา ยาเสพติด การพนันที่ทำให้ต้องนอนดึก การเที่ยวกลางคืน การสูบบุหรี่ และควรออกกำลังกาย พักผ่อนให้พอเหมาะ และทำจิตใจให้สดใสอยู่เสมอ
ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่สามารถควบคุมอาการและป้องกันการกำเริบของโรคได้

เหตุผล:
ไวรัสเริมซ่อนตัวอยู่ในปมประสาทหลังจากติดเชื้อ แม้ว่าจะไม่มีอาการ แต่ไวรัสยังคงอยู่ในร่างกาย
เมื่อผู้ป่วยมีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ ไวรัสจะกลับมาแสดงอาการอีกครั้ง

แนวทางการรักษา:
1. ยาต้านไวรัส:
ยาต้านไวรัสชนิดรับประทาน เช่น อะไซโคลเวียร์ วาลาไซโคลเวียร์ และเฟมไซโคลเวียร์
ยาต้านไวรัสชนิดทา เช่น อะไซโคลเวียร์ ๕%
ยาต้านไวรัสมีประสิทธิภาพในการลดระยะเวลาและความรุนแรงของอาการ
ยาต้านไวรัสชนิดรับประทาน มักใช้ในผู้ป่วยที่มีอาการเริมรุนแรง หรือผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ
ยาต้านไวรัสชนิดทา มักใช้ในผู้ป่วยที่มีอาการเริมที่ปาก
2. ยาแก้ปวด:
เช่น พาราเซตามอล
ยาแก้ปวดช่วยบรรเทาอาการปวดแสบ ร้อน และคัน
3. ยาต้านฮิสทามีน:
ยาต้านฮิสทามีนช่วยลดอาการคัน
4. การประคบเย็น:
การประคบเย็นช่วยลดอาการอักเสบและบวม
5. การรักษาด้วยสมุนไพร:
มีการใช้สมุนไพรบางชนิด เช่น เสลดพังพอน เพื่อรักษาโรคเริม อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่เพียงพอ to support the effectiveness of herbal remedies for herpes treatment.

การป้องกัน:
1. งดเว้นการมีเพศสัมพันธ์แบบสุ่มเสี่ยง:
การใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์
งดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ขณะที่มีอาการเริม
2. หลีกเลี่ยงการสัมผัสแผลเริม:
ล้างมืออย่างสม่ำเสมอ
ไม่ใช้ของใช้ส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น
3. เสริมสร้างภูมิคุ้มกัน:
ทานอาหารที่มีประโยชน์
ออกกำลังกายสม่ำเสมอ
นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ
ควบคุมความเครียด

ข้อควรระวัง:
- ผู้ป่วยเริมมีโอกาสแพร่เชื้อไปยังทารกในครรภ์
- หญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อเริมควรปรึกษาแพทย์
- ผู้ป่วยเริมมีโอกาสติดเชื้อ HIV ได้ง่ายกว่าคนทั่วไป

สรุป:
โรคเริมเป็นโรคติดต่อที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่สามารถควบคุมอาการและป้องกันการกำเริบด้วยยา การรักษาแบบประคับประคอม และการเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน
12.อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine