ในผู้ป่วยที่มีปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดกลุ่มอาการเดรส แพทย์จะวินิจฉัยแยกโรคอื่นๆ ที่มีอาการคล้ายคลึงกันได้อย่างไร
1. ประวัติผู้ป่วย:

ยาที่ผู้ป่วยใช้ โดยเฉพาะยาในกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดกลุ่มอาการเดรส เช่น ยาต้านชัก ยาฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ยาฆ่าเชื้อรา ยาต้านวัณโรค ยาต้านเอชไอวี ยาต้านไวรัสตับอักเสบซี ยาต้านอักเสบ ยาในกลุ่มซัลฟา ยาต้านมะเร็ง ยาอื่นๆ เช่น ยาอัลโลพูรินอล ยามีซิลีทีน ยาโอเมพราโซล ยาสตรอนเทียม และยาลดไขมันในเลือดสูง
ระยะเวลาที่เริ่มใช้ยา
อาการอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น ไข้ อ่อนเพลีย เหนื่อยง่าย หัวใจเต้นเร็ว เจ็บหน้าอก เจ็บคอ มีผื่นตามผิวหนัง
การเปลี่ยนแปลงของเยื่อเมือกในอวัยวะต่างๆ เช่น ตาแดง เจ็บช่องปาก มีอาการแสบขัดขณะปัสสาวะหรือปัสสาวะไม่ออก ต่อมน้ำเหลืองโตทั่วตัว ตัวและตาเหลือง ปวดท้อง มีอาการบวมได้ทั่วตัว ระดับรับความรู้สึกต่างๆเปลี่ยนแปลง ตับโตและกดเจ็บ
โรคประจำตัวอื่นๆ เช่น โรคตับ โรคไต โรคหัวใจ
ประวัติการแพ้ยา

2. การตรวจร่างกาย:

ตรวจวัดไข้
ตรวจชีพจร
ตรวจความดันโลหิต
ตรวจร่างกายโดยละเอียด
ตรวจหารอยผื่นตามผิวหนัง
ตรวจต่อมน้ำเหลือง
ตรวจตับ
ตรวจม้าม

3. การตรวจทางห้องปฏิบัติการ:

ตรวจเลือดเพื่อหาจำนวนเม็ดเลือดขาว
ตรวจเลือดเพื่อหาการทำงานของตับ
ตรวจเลือดเพื่อหาการทำงานของไต
ตรวจปัสสาวะ
เอกซเรย์ปอด
ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
ตรวจชิ้นเนื้อผิวหนัง (บางกรณี)
โรคอื่นๆ ที่มีอาการคล้ายคลึงกับกลุ่มอาการเดรส:

ปฏิกิริยาการแพ้ยาชนิดอื่นๆ: เช่น ปฏิกิริยา anaphylactic reaction, Stevens-Johnson syndrome, toxic epidermal necrolysis
โรคติดเชื้อ: เช่น ไข้หวัดใหญ่ โรคอีสุกอีใส โรคหัด โรคซิฟิลิส
โรคของระบบภูมิคุ้มกัน: เช่น โรค SLE (lupus erythematosus) โรค Sjogren's syndrome
โรคของตับ: เช่น โรคตับอักเสบไวรัส โรคตับแข็ง
โรคของไต: เช่น โรคไตอักเสบเฉียบพลัน โรคไตอักเสบเรื้อรัง
โรคมะเร็ง: เช่น โรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว
การวินิจฉัยแยกโรค:

แพทย์จะวินิจฉัยแยกโรคอื่นๆ โดยพิจารณาจากข้อมูลทั้งหมด  แพทย์อาจต้องส่งตรวจเพิ่มเติม เช่น ตรวจเลือด ตรวจชิ้นเนื้อ
อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine,เภสัชวิทยา Pharmacology,ผิวหนัง Dermatology