การแก้ไขหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการปล่อยชั่วคราว โดยขยายเพดานอัตราโทษจำคุกของผู้ต้องหาหรือจำเลยที่จะต้องหาประกันหรือหลักประกัน จากอย่างสูงเกิน 5 ปีขึ้นไปเป็นอย่างสูงเกิน 10 ปีขึ้นไป ขัดต่อหลักการคุ้มครองเสรีภาพบุคคลตามรัฐธรรมนูญหรือไม่?
ไม่ขัดต่อหลักการคุ้มครองเสรีภาพบุคคลตามรัฐธรรมนูญ เหตุผล:

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 มาตรา 30 บัญญัติไว้ว่า "บุคคลทุกคนมีสิทธิและเสรีภาพตามที่รัฐธรรมนูญนี้บัญญัติไว้ เว้นแต่เมื่อจำเป็นเพื่อรักษาความมั่นคงปลอดภัยของรัฐ หรือรักษาความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเพื่อคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของบุคคลอื่น"

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 105 วรรคหนึ่ง บัญญัติไว้ว่า "ศาลอาจอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาหรือจำเลยไว้ก่อนพิพากษาคดี โดยเรียกประกันหรือไม่เรียกประกันก็ได้"

การแก้ไขหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการปล่อยชั่วคราว โดยขยายเพดานอัตราโทษจำคุกของผู้ต้องหาหรือจำเลยที่จะต้องหาประกันหรือหลักประกัน จากอย่างสูงเกิน 5 ปีขึ้นไปเป็นอย่างสูงเกิน 10 ปีขึ้นไป เป็นการกำหนดเงื่อนไขเพิ่มเติมในการพิจารณาปล่อยชั่วคราว ซึ่งไม่ได้หมายความว่าผู้ต้องหาหรือจำเลยทุกคนที่มีอัตราโทษจำคุกเกิน 10 ปีจะถูกกักขังไว้ก่อนพิพากษาคดีโดยไม่มีโอกาสได้รับการปล่อยชั่วคราว

ศาลยังมีดุลพินิจในการพิจารณาคำร้องขอปล่อยชั่วคราว โดยคำนึงถึงปัจจัยต่างๆ เช่น พฤติการณ์การกระทำความผิด ความหนักเบาของโทษ พฤติการณ์และประวัติของผู้ต้องหาหรือจำเลย หลักฐานในคดี สถานะทางเศรษฐกิจ สังคม และความน่าเชื่อถือของบุคคลที่เสนอประกัน ฯลฯ

การขยายเพดานอัตราโทษจำคุกดังกล่าว เป็นการพิจารณาถึงความร้ายแรงของคดีอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกสูง  ซึ่งอาจสร้างความเสียหายร้ายแรงต่อสังคม  การกำหนดเงื่อนไขเพิ่มเติมในการพิจารณาปล่อยชั่วคราว  จึงเป็นการควบคุมความเสี่ยงที่จะเกิดการหลบหนีหรือก่อเหตุร้ายซ้ำในระหว่างการพิจารณาคดี

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 110 ยังบัญญัติไว้ว่า "ผู้ต้องหาหรือจำเลยที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสิบปีขึ้นไป ศาลจะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวไว้ก่อนพิพากษาคดีได้เฉพาะในกรณีที่มีเหตุผลอันสมควรเท่านั้น"  แสดงให้เห็นว่า  กฎหมายยังคงให้โอกาสแก่ผู้ต้องหาหรือจำเลยที่มีอัตราโทษจำคุกสูง  แต่ศาลจะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบและมีเหตุผลอันสมควรเท่านั้น

การแก้ไขหลักเกณฑ์ดังกล่าว  ไม่ได้เป็นการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลโดยเด็ดขาด  แต่เป็นการประนีประนอมระหว่างหลักการคุ้มครองเสรีภาพบุคคลกับความจำเป็นในการรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม  ซึ่งสอดคล้องกับหลักการตามรัฐธรรมนูญ
21.กฎหมายรัฐธรรมนูญ,5.ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา)