ขอใจความสำคัญเกี่ยวกับเรื่อง "การละเว้นหรือไม่กระทำตามกฎหมายในการดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลางของอาคารชุด การวิพากษ์คำพิพากษาฎีกาที่ 3220/2553" ให้หน่อยคะ
หัวข้อ การกระทำอันเป็นละเมิด ฎีกาที่ 3220/2553 เนติ1/67 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอ
[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] คำพิพากษาฎีกาที่ 3220/ 2553 การกระทำอันเป็นละเมิดนั้นต้องเป็นการ ประทุษกรรมต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎ หมาย หรือละเว้นไม่กระทำในสิ่งที่กฎห มายบัญญัติให้กระทำ หรือที่มีหน้าที่ตามกฎหมายที่ต้ องกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลิ่นเ ล่อ การละเว้นไม่กระทำในสิ่งที่กฎหม ายไม่ได้บัญญัติให้กระทำหรือตนไ ม่มีหน้าที่ตามกฎหมายที่ต้องกระ ทำนั้นหาเป็นละเมิดไม่ เมื่อนิติบุคคลอาคารชุดมีหน้าที ่ จัดการและดูแลเฉพาะทรัพย์ส่วนกลางซึ่งหมายถึง ส่วนของอาคารชุดที่มิใช่ห้องชุด ที่ดินที่ตั้งอาคารชุดและที่ดินหรือทรัพย์สินอื่นที่มีไว้เพื่อใช้เพื่อประโยชน์ร่วมกันสำหรับเจ้าของร่วมตาม พ.ร.บ.อาคารชุดฯ มาตรา 4 วรรคสามเท่านั้น นิติบุคคลอาคารชุดจึงไม่มีหน้าที่ดูแลรักษาห้องชุดซึ่งเป็นทรัพย์ส่วนบุคคลตามมาตรา 4 วรรคสองแต่อย่างใด ดังนั้นการที่พนักงานรักษาความปลอดภัยของนิติบุคคลอาคารชุดจำเลยที่ 1 มิได้ใช้ความระมัดระวังดูแลตรวจตราอาคารชุดโดยใกล้ชิดและมีคนร้ายเข้าไปลักทรัพย์ในห้องชุดของโจทก์จึงถือไม่ได้ว่าการลักทรัพย์เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 งดเว้นหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดฐานละเมิดต่อโจทก์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 420 จัดการและดูแลเฉพาะทรัพย์ส่วนกล างซึ่งหมายถึง ส่วนของอาคารชุดที่มิใช่ห้องชุด ที่ดินที่ตั้งอาคารชุดและที่ดิน  หรือทรัพย์สินอื่นที่มีไว้เพื่อ ใช้เพื่อประโยชน์ร่วมกันสำหรับเ จ้าของร่วมตาม พ.ร.บ.อาคารชุดฯ มาตรา 4 วรรคสามเท่านั้น นิติบุคคลอาคารชุดจึงไม่มีหน้าท ี่ดูแลรักษาห้องชุดซึ่งเป็นทรัพ ย์ส่วนบุคคลตามมาตรา 4 วรรคสองแต่อย่างใด ดังนั้นการที่พนักงานรักษาความป ลอดภัยของนิติบุคคลอาคารชุดจำเล ยที่ 1 มิได้ใช้ความระมัดระวังดูแลตรวจ ตราอาคารชุดโดยใกล้ชิดและมีคนร้ ายเข้าไปลักทรัพย์ในห้องชุดของโ จทก์จึงถือไม่ได้ว่าการลักทรัพย ์เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 งดเว้นหรือละเว้นการปฏิบัติหน้า ที่ จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดฐานละเมิดต่อโจ 

หัวข้อ การกระทำอันเป็นละเมิด ฎีกาที่ 3220/2553 เนติ1/67 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอ
[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] คำพิพากษาฎีกาที่ 3220/ 2553 การกระทำอันเป็นละเมิดนั้นต้องเป็นการ ประทุษกรรมต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎ หมาย หรือละเว้นไม่กระทำในสิ่งที่กฎห มายบัญญัติให้กระทำ หรือที่มีหน้าที่ตามกฎหมายที่ต้ องกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลิ่นเ ล่อ การละเว้นไม่กระทำในสิ่งที่กฎหม ายไม่ได้บัญญัติให้กระทำหรือตนไ ม่มีหน้าที่ตามกฎหมายที่ต้องกระ ทำนั้นหาเป็นละเมิดไม่ เมื่อนิติบุคคลอาคารชุดมีหน้าที ่ จัดการและดูแลเฉพาะทรัพย์ส่วนกลางซึ่งหมายถึง ส่วนของอาคารชุดที่มิใช่ห้องชุด ที่ดินที่ตั้งอาคารชุดและที่ดินหรือทรัพย์สินอื่นที่มีไว้เพื่อใช้เพื่อประโยชน์ร่วมกันสำหรับเจ้าของร่วมตาม พ.ร.บ.อาคารชุดฯ มาตรา 4 วรรคสามเท่านั้น นิติบุคคลอาคารชุดจึงไม่มีหน้าที่ดูแลรักษาห้องชุดซึ่งเป็นทรัพย์ส่วนบุคคลตามมาตรา 4 วรรคสองแต่อย่างใด ดังนั้นการที่พนักงานรักษาความปลอดภัยของนิติบุคคลอาคารชุดจำเลยที่ 1 มิได้ใช้ความระมัดระวังดูแลตรวจตราอาคารชุดโดยใกล้ชิดและมีคนร้ายเข้าไปลักทรัพย์ในห้องชุดของโจทก์จึงถือไม่ได้ว่าการลักทรัพย์เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 งดเว้นหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดฐานละเมิดต่อโจทก์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 420 จัดการและดูแลเฉพาะทรัพย์ส่วนกล างซึ่งหมายถึง ส่วนของอาคารชุดที่มิใช่ห้องชุด ที่ดินที่ตั้งอาคารชุดและที่ดิน  หรือทรัพย์สินอื่นที่มีไว้เพื่อ ใช้เพื่อประโยชน์ร่วมกันสำหรับเ จ้าของร่วมตาม พ.ร.บ.อาคารชุดฯ มาตรา 4 วรรคสามเท่านั้น นิติบุคคลอาคารชุดจึงไม่มีหน้าท ี่ดูแลรักษาห้องชุดซึ่งเป็นทรัพ ย์ส่วนบุคคลตามมาตรา 4 วรรคสองแต่อย่างใด ดังนั้นการที่พนักงานรักษาความป ลอดภัยของนิติบุคคลอาคารชุดจำเล ยที่ 1 มิได้ใช้ความระมัดระวังดูแลตรวจ ตราอาคารชุดโดยใกล้ชิดและมีคนร้ ายเข้าไปลักทรัพย์ในห้องชุดของโ จทก์จึงถือไม่ได้ว่าการลักทรัพย ์เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 งดเว้นหรือละเว้นการปฏิบัติหน้า ที่ จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดฐานละเมิดต่อโจ
คำพิพากษาฎีกาที่ 3220/2553 สรุปใจความสำคัญเกี่ยวกับการกระทำอันเป็นละเมิด ซึ่งต้องเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย หรือละเว้นการกระทำที่กฎหมายบัญญัติให้กระทำ โดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อ การละเว้นการกระทำที่กฎหมายไม่ได้บัญญัติให้กระทำหรือไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายจะไม่ถือเป็นละเมิด

ในกรณีนี้ นิติบุคคลอาคารชุดมีหน้าที่จัดการและดูแลเฉพาะทรัพย์ส่วนกลาง เช่น ส่วนของอาคารชุดที่ไม่ใช่ห้องชุด ที่ดินที่ตั้งอาคารชุด และทรัพย์สินอื่นที่ใช้เพื่อประโยชน์ร่วมกันตาม พ.ร.บ.อาคารชุดฯ มาตรา 4 วรรคสาม นิติบุคคลอาคารชุดไม่มีหน้าที่ดูแลรักษาห้องชุดซึ่งเป็นทรัพย์ส่วนบุคคลตามมาตรา 4 วรรคสอง ดังนั้น เมื่อพนักงานรักษาความปลอดภัยของนิติบุคคลอาคารชุด (จำเลยที่ 1) ไม่ได้ใช้ความระมัดระวังตรวจตราอาคารชุดอย่างใกล้ชิด และมีคนร้ายเข้าไปลักทรัพย์ในห้องชุดของโจทก์ จึงไม่ถือว่าการลักทรัพย์เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดฐานละเมิดต่อโจทก์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 420

การสรุปดังกล่าวย้ำว่านิติบุคคลอาคารชุดมีหน้าที่ดูแลเฉพาะทรัพย์ส่วนกลางเท่านั้น และการละเว้นการดูแลห้องชุดซึ่งเป็นทรัพย์ส่วนบุคคลไม่ถือเป็นละเมิด ซึ่งเป็นแนวคิดสำคัญที่ส่งผลต่อการตัดสินคดีนี้
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายละเมิด,คำพิพากษาศาลฎีกา