ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11987/2554 การที่โจทก์ตกลงจ่ายค่าจ้างให้พนักงานขับรถตลอดเวลาที่ทำงานให้โจทก์นั้น มีวัตถุประสงค์หลักอย่างไร?
หัวข้อ ลูกจ้าง นายจ้าง และค่าจ้างตาม พ.ร.บ.ประกันสังคม พ.ศ.2533 มาตรา 5 ฎีกาที่ 11987/2554 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

​[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11987/2554  

การ ที่โจทก์ตกลงที่จะจ่ายค่าจ้างให้พนักงานขับรถตลอดเวลาที่ยังทำงานให้โดย โจทก์มุ่งที่จะใช้การงานของพนักงานขับรถมากกว่าคำนึงถึงผลสำเร็จแห่งงานที่ ทำ พนักงานขับรถต้องทำงานภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของโจทก์ โดยใช้ความรู้ความสามารถของตนเพื่อรักษาผลประโยชน์ให้กับโจทก์ และโจทก์มีอำนาจให้คุณให้โทษ เช่น ว่ากล่าวตักเตือน พักงาน เลิกจ้าง เป็นต้น สัญญาจ้างระหว่างโจทก์กับพนักงานขับรถจึงมีลักษณะเป็นสัญญาจ้างแรงงาน และอยู่ในความหมายของคำว่า ลูกจ้าง นายจ้าง และค่าจ้างตาม พ.ร.บ.ประกันสังคม พ.ศ.2533 มาตรา 5 การ
ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11987/2554 การที่โจทก์ตกลงจ่ายค่าจ้างให้พนักงานขับรถตลอดเวลาที่ทำงานให้โจทก์นั้นมีวัตถุประสงค์หลักดังนี้

วัตถุประสงค์หลัก
- โจทก์มุ่งที่จะใช้การงานของพนักงานขับรถมากกว่าคำนึงถึงผลสำเร็จแห่งงานที่ทำ

นั่นหมายความว่า การจ่ายค่าจ้างนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ของงานที่พนักงานขับรถทำ แต่ขึ้นอยู่กับการที่พนักงานขับรถทำงานให้ตลอดเวลาที่ระบุในสัญญา การที่พนักงานขับรถต้องทำงานภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของโจทก์ ยืนยันความสำคัญของการมีงานทำมากกว่าผลสำเร็จที่เกิดขึ้นจากงานนั้นๆ
คำพิพากษาศาลฎีกา,กฎหมายแรงงาน,กฎหมายจ้างแรงงาน,กฎหมายคุ้มครองแรงงาน-แรงงานสัมพันธ์-เงินทดแทน,กฎหมายประกันสังคม