คำพิพากษาฎีกาที่ 1193/2559 วินิจฉัยว่าอย่างไร
ฎีกาใหม่ ป.วิ.พ. มาตรา 4 (1) (ฎีกาที่ 1193/2559)

​

คำพิพากษาฎีกาที่ 1193/2559 แม้ตามฟ้องโจทก์ระบุภูมิลำเนาของจำเลยว่าอยู่ที่จังหวัดนครปฐมแต่โจทก์บรรยายไว้ท้ายคำฟ้องว่าโจทก์และจำเลยทำสัญญาซื้อขายชิ้นส่วนไก่ที่อำเภอหาดใหญ่ มูลคดีเกิดขึ้นที่อำเภอหาดใหญ่ ขออนุญาตยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลจังหวัดสงขลาซึ่งเป็นศาลชั้นต้น ทั้งยังได้แนบสำเนาหนังสือสัญญาซื้อขายตามเอกสารท้ายคำฟ้องซึ่งระบุว่ามีการทำสัญญาที่หาดใหญ่ คำพิพากษาฎีกาที่ 1193/2559 ในเบื้องต้นต้องรับฟังตามฟ้องโจทก์ว่าโจทก์และจำเลยทำหนังสือสัญญาซื้อขายชิ้นส่วนไก่ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ซึ่งถือเป็นสถานที่ที่มูลคดีเกิดขึ้นและอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดสงขลาซึ่งเป็นศาลชั้นต้น โจทก์ชอบที่จะเสนอคำฟ้องของโจทก์ต่อศาลจังหวัดสงขลาได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 4 (1)
คำพิพากษาฎีกาที่ 1193/2559 วินิจฉัยว่า

แม้ตามฟ้องโจทก์ระบุภูมิลำเนาของจำเลยว่าอยู่ที่จังหวัดนครปฐมแต่โจทก์บรรยายไว้ท้ายคำฟ้องว่าโจทก์และจำเลยทำสัญญาซื้อขายชิ้นส่วนไก่ที่อำเภอหาดใหญ่ มูลคดีเกิดขึ้นที่อำเภอหาดใหญ่ ขออนุญาตยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลจังหวัดสงขลาซึ่งเป็นศาลชั้นต้น ทั้งยังได้แนบสำเนาหนังสือสัญญาซื้อขายตามเอกสารท้ายคำฟ้องซึ่งระบุว่ามีการทำสัญญาที่หาดใหญ่

ในเบื้องต้นต้องรับฟังตามฟ้องโจทก์ว่าโจทก์และจำเลยทำหนังสือสัญญาซื้อขายชิ้นส่วนไก่ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ซึ่งถือเป็นสถานที่ที่มูลคดีเกิดขึ้นและอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดสงขลาซึ่งเป็นศาลชั้นต้น

โจทก์ชอบที่จะเสนอคำฟ้องของโจทก์ต่อศาลจังหวัดสงขลาได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 4 (1)
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายหลักทรัพย์,กฎหมายนิติกรรม-สัญญา-ข้อสัญญาไม่เป็นธรรม,กฎหมายมรดก-พินัยกรรม,กฎหมายซื้อขาย,คำพิพากษาศาลฎีกา