ม.341 ฉ้อโกงธรรมดา เป็นความผิดอันยอมความได้ตามประมวลกฎหมายอาญา ใช่หรือไม่
ใช่ คดีอาญายอมความได้
ความผิดอันยอมความได้ตามประมวลกฎหมายอาญา 

ม.72 เอาชื่อหรือยี่ห้อในทางการค้าของผู้อื่นมาใช้ 

ม.276 วรรคแรก ข่มขืนกระทำชำเราธรรมดา 

ม.278 กระทำอนาจาร(มิได้เกิดต่อหน้าธารกำนัล, ไม่ได้รับอันตรายสาหัสหรือถึงแก่ความตายไม่เป็นการกระทำแก่ผู้สืบสันดาน ศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแลหรือผู้อยู่ในความปกครอง) 

ม.284 พาหญิงไปเพื่อการอนาจาร 

ม.209 วรรคแรก ทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพ 

ม.310 วรรคแรก หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้อื่น 

ม.311 หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้อื่นโดยประมาท 

ม.322 เปิดเผยความลับในจดหมาย  โทรเลข 

ม.323 เปิดเผยความลับของผู้อื่นที่รู้มาโดยหน้าที่ 

ม.324 เปิดเผยความลับในทางอุตสาหกรรมหรือวิทยาศาสตร์ 

ม.326 หมิ่นประมาทคนเป็น 

ม.327 หมิ่นประมาทคนตาย 

ม.328 หมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา 

ม.341 ฉ้อโกงธรรมดา 

ม.342 ฉ้อโกงประกอบด้วยเหตุพิเศษ 

ม.344 หลอกลวงคนให้ไปทำงาน 

ม.345 สั่งซื้ออาหารหรือเข้าอยู่ในโรงแรมโดยไม่มีเงิน 

ม.346 ชักจูงให้เด็กเบาปัญญาขายของโดยเสียเปรียบ 

ม.347 ฉ้อโกงในเรื่องประกันวินาศภัย 

ม.349 ฉ้อโกงเจ้าหนี้จำนำ 

ม.350 ฉ้อโกงเจ้าหนี้ธรรมดา 

ม.352 ยักยอกทรัพย์ธรรมดา 

ม.353 ยักยอกทรัพย์ในฐานะเป็นผู้จัดการทรัพย์แทนเขา 

ม.354 ยักยอกทรัพย์ในฐานะเป็นผู้จัดการทรัพย์ตามคำสั่งศาล 

ม.355 ยักยอกทรัพย์เก็บตก 

ม.358 ทำให้เสียทรัพย์ตามธรรมดา 

ม.359 ทำให้เสียทรัพย์ชนิดพิเศษ 

ม.362 บุกรุกตามธรรมดา 

ม.363 บุกรุกโดยย้ายเครื่องหมายอสังหาริมทรัพย์ 

ม.363 เข้าไปซ่อนตัวในอาคารคนอื่น
ประมวลกฎหมายอาญา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง)