คำพิพากษาฏีกา ๕๖๗๔/๒๕๔๔ มีข้อสังเกตเกี่ยวกับแบบพิมพ์ใบเสร็จรับเงินธนาคารอย่างไรบ้าง
๑. แบบพิมพ์ใบเสร็จรับเงิน ที่ไม่มีข้อความใด ๆ ในแบบพิมพ์ ไม่ใช่เอกสาร การเอาไปจึงไม่เป็นความผิดฐานเอาไปซึ่งเอกสารผู้อื่น ตาม ป.อ. มาตรา ๑๘๘ (คำพิพากษาฏีกา ๕๖๗๔/๒๕๔๔) มีความผิดฐานลักทรัพย์คือลักกระดาษ เพราะมีการนำไปกรอกข้อความว่าธนาคารได้มีการรับแลกเปลี่ยนเงิน เมื่อมีการตรวจสอบ การที่ผู้ต้องหานำไปลงรายการแล้วนำไปมอบให้นาง ส. เพื่อให้ตนพ้นจากความผิด เนื่องจากตนไม่ได้ลงรายการซื้อขายเงินสกุลวอนซึ่งทำให้ธนาคารขาดรายได้ โดยการแลกเปลี่ยนเงินต้องเสียค่าธรรมเนียม เมื่อไม่มีการลงรายการไว้ว่ามีการแลกเปลี่ยนเงินสกุลนี้ย่อมทำให้ธนาคารขาดรายได้ในส่วนนี้ไป เมื่อตนถูกธนาคารตรวจสอบจึงได้นำแบบฟอร์มใบเสร็จเปล่ามากรอกข้อความให้ตนเองพ้นผิด จึงเป็นการแสวงหาประโยชน์อันไม่ควรได้โดยชอบด้วยกฏหมายซึ่งไม่ใช่ตัวเงิน มีผิดฐานลักทรัพย์นายจ้าง (ลักกระดาษ)

๒. การที่ผู้ต้องหาไม่ได้ลงรายการแลกเปลี่ยนเงินสกุลวอนซึ่งต้องมีการเสียค่าธรรมเนียม ทำให้ธนาคารขาดรายได้ไป น่าเชื่อว่าผู้ต้องหาได้นำเงินไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว จึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์นายจ้าง (ลักเงินค่าธรรมเนียมการแลกเปลี่ยนเงิน)

๓. การที่ผู้ต้องหานำแบบฟอร์มใบเสร็จรับเงินเปล่าไปกรอกข้อความว่าธนาคารได้รับแลกเปลี่ยนเงิน อันเป็นการกรอกข้อความในอำนาจหน้าที่ซึ่งผู้ต้องหามีอำนาจกรอกข้อความในใบเสร็จได้และเป็นการกรอกข้อความตรงตามความเป็นจริง และไม่ได้มีการปลอมลายมือชื่อใคร จึงไม่เป็นการปลอมเอกสาร และเมื่อนำไปยื่นให้นาง ส. ก็ไม่เป็นความผิดฐานใช้เอกสารปลอม

๔. ความผิดฐานเอาไปเสียซึ่งเอกสารของผู้อื่น ปลอมและใช้เอกสารปลอมเป็นความผิดที่เป็นอาญาแผ่นดิน แม้ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ก็ไม่ตัดอำนาจพนักงานสอบสวนที่จะทำการสอบสวน ไม่ตัดอำนาจพนักงานอัยการที่จะฟ้อง แต่ไม่สามารถฟ้องได้ เพราะการกระทำของผู้ต้องหาไม่เป็นการเอาไปซึ่งเอกสารของผู้อื่น ไม่เป็นความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารปลอม

๕. ความผิดฐานลักทรัพย์ (ลักกระดาษ) กับความผิดฐานลักทรัพย์นายจ้าง (ลักเงินค่าธรรมเนียม) เป็นความผิดคนละกรรมกัน เพราะทำต่างกรรมต่างวาระกัน คนละวันคนละเวลากัน
ประมวลกฎหมายอาญา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับการปลอมและแปลง,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง)