จำเลยที่อ้างว่าให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับคดีต่อเจ้าพนักงานตำรวจ แต่ไม่ได้สืบพยานในศาลชั้นต้น  จะสามารถยกข้อเท็จจริงนี้ขึ้นอ้างเพื่อขอฎีกาได้หรือไม่?
ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 213/2562  
จำเลย ไม่สามารถ ยกข้อเท็จจริงที่อ้างว่า ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับคดีต่อเจ้าพนักงานตำรวจ  ขึ้นอ้างเพื่อขอฎีกาได้  แม้ว่า ข้อเท็จจริงนี้จะเกี่ยวข้องกับ ปัญหาข้อกฎหมาย ที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย  ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2  ก็ตาม

เหตุผล:
-จำเลยไม่ได้ยื่นคำร้องหรือแถลงต่อศาลชั้นต้น ว่าได้ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับคดี
-จำเลยไม่ได้สืบพยาน ให้ปรากฏข้อเท็จจริงดังกล่าวในศาลชั้นต้น
-ข้อเท็จจริงที่จำเลยอ้างในชั้นอุทธรณ์ ไม่เคยเป็นข้อเท็จจริงที่คู่ความนำสืบกันไว้ ในศาลชั้นต้น

หลักกฎหมาย:
-ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 บัญญัติว่า "ผู้ใดจะอุทธรณ์ฎีกา ต้องอาศัยเหตุว่า คำพิพากษาหรือคำสั่งนั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมาย หรือ ไม่เป็นธรรม"
-ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 บัญญัติว่า "การอุทธรณ์ ต้องอาศัยเหตุว่า คำพิพากษาหรือคำสั่งนั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมาย หรือ ไม่เป็นธรรม"
-พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา 3 บัญญัติว่า "การอุทธรณ์ฎีกา ต้องอาศัยเหตุว่า คำพิพากษาหรือคำสั่งนั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมาย หรือ ไม่เป็นธรรม ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งและประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เว้นแต่กรณีที่มีบทบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นในพระราชบัญญัตินี้"

สรุป:
จำเลย ไม่สามารถ ยกข้อเท็จจริงที่อ้างว่า ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับคดีต่อเจ้าพนักงานตำรวจ  ขึ้นอ้างเพื่อขอฎีกาได้  แม้ว่า ข้อเท็จจริงนี้จะเกี่ยวข้องกับ ปัญหาข้อกฎหมาย ที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย  ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2  ก็ตาม  เพราะว่าจำเลยไม่ได้สืบพยาน ให้ปรากฏข้อเท็จจริงดังกล่าวในศาลชั้นต้น
คำพิพากษาศาลฎีกา