โรคผมร่วงหย่อม (Alopecia Areata) เป็นโรคติดต่อหรือไม่?
ไม่ใช่ 

เหตุผล:
1.  กลไกการเกิดโรค: โรคผมร่วงหย่อมเกิดจากระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายโจมตีรากผมตัวเอง ส่งผลให้รากผมหยุดสร้างเส้นผม ไม่ได้เกิดจากเชื้อโรคหรือแบคทีเรียที่สามารถแพร่กระจายจากคนสู่คน

2.  การติดต่อ: ไม่สามารถติดต่อได้ทางตรงหรือทางอ้อม ไม่ว่าจะเป็นการสัมผัสใกล้ชิด การใช้สิ่งของร่วมกัน หรือการหายใจเอาละอองฝอย

3.  การศึกษาทางวิทยาศาสตร์: งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์หลายชิ้นยืนยันว่าโรคผมร่วงหย่อมไม่ใช่โรคติดต่อ 

ตัวอย่างงานวิจัย:
-  งานวิจัยปี 2558: ตีพิมพ์ในวารสาร "Journal of the American Academy of Dermatology" ศึกษาคู่แฝด 8 คู่ที่คนหนึ่งเป็นโรคผมร่วงหย่อม ผลการศึกษาวง 2 ปี ไม่พบว่าแฝดอีกคนจะติดโรค
-  งานวิจัยปี 2561: ตีพิมพ์ในวารสาร "British Journal of Dermatology" ศึกษาครอบครัวที่มีสมาชิกเป็นโรคผมร่วงหย่อม 2 คน ผลการศึกษาวง 5 ปี ไม่พบว่าสมาชิกคนอื่นในครอบครัวจะติดโรค

ปัจจัยเสี่ยง:
1.  พันธุกรรม: ผู้ที่มีญาติสายตรงเป็นโรคผมร่วงหย่อม มีโอกาสเป็นโรคมากกว่าคนทั่วไป
2.  ความเครียด: ภาวะเครียดเรื้อรังอาจกระตุ้นให้เกิดโรค
โรค autoimmune: ผู้ที่มีโรค autoimmune อื่นๆ เช่น โรคไทรอยด์ โรคภูมิแพ้ มีโอกาสเป็นโรคผมร่วงหย่อมมากกว่าคนทั่วไป

การรักษา:
-  ยาทา: ยา minoxidil ทาบริเวณที่ผมร่วง
-  ยาฉีด: ยาสเตียรอยด์ฉีดเข้ารอยแผล
-  ยาต้านภูมิคุ้มกัน: ยา finasteride และ dutasteride
-  การรักษาด้วยแสงเลเซอร์: เลเซอร์ excimer หรือเลเซอร์ Nd:YAG

ข้อควรระวัง:
1.  โรคผมร่วงหย่อมอาจส่งผลต่อสภาพจิตใจและความมั่นใจของผู้ป่วย
2.  ควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยและรักษาอย่างถูกต้อง
3.  การรักษาอาจต้องใช้เวลาหลายเดือนหรือหลายปป

สรุป: 
โรคผมร่วงหย่อมไม่ใช่โรคติดต่อ ผู้ป่วยสามารถใช้ชีวิตปกติได้ เพียงแต่ต้องดูแลสุขภาพจิตและเข้ารับการรักษาอย่างสม่ำเสมอ
ผิวหนัง Dermatology