พนักงานเงินเดือนทั่วไปที่ออมเงินผ่านประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพอย่างสม่ำเสมอ มีโอกาสเพียงพอต่อการใช้ชีวิตหลังเกษียณแบบสุขสบายหรือไม่?
a. ไม่สามารถระบุได้เนื่องจากข้อมูลที่ให้มาไม่เพียงพอที่จะกำหนดความเพียงพอได้
b.  เพียงพอ เพราะเงินจากประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเพียงพอต่อค่าใช้จ่ายพื้นฐานหลังเกษียณ 
c. ไม่เพียงพอ เพราะเงินจากประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายที่หลากหลายหลังเกษียณ 
d. ขึ้นอยู่กับไลฟ์สไตล์ เพราะความพอเพียงนั้นขึ้นอยู่กับวิถีชีวิตและพฤติกรรมการใช้จ่ายของแต่ละบุคคล
ข้อที่ถูกต้องคือ c. 
ไม่เพียงพอ เพราะเงินจากประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายที่หลากหลายหลังเกษียณ

เหตุผล:
เงินจากประกันสังคม:
กรณีลาออกหรืออายุครบ 55 ปีบริบูรณ์ จะได้รับเงินบำนาญ 2 รูปแบบ
1.  บำเหน็จ: เป็นเงินก้อนครั้งเดียว คำนวณจากจำนวนเงินสมทบและระยะเวลาการส่งเงิน
2.  บำนาญ: จ่ายเป็นเงินทุกเดือนตลอดชีวิต คำนวณจากเงินเดือนเฉลี่ย 60 เดือนสุดท้าย สูงสุด 15,000 บาท
ตัวอย่าง: พนักงานเงินเดือนทั่วไป ส่งเงินสมทบประกันสังคม 5% ของเงินเดือน 15,000 บาท และนายจ้างสมทบเพิ่ม 5% ทำงาน 30 ปี จะได้รับเงินบำนาญประมาณ 7,500 บาทต่อเดือน
เงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ:
ขึ้นอยู่กับจำนวนเงินสะสม ระยะเวลาการลงทุน และผลตอบแทนจากการลงทุน
สถิติจากสมาคมนักวางแผนการเงินไทย พบว่า ผู้เกษียณอายุส่วนใหญ่ได้รับเงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพน้อยกว่า 1 ล้านบาท
ค่าใช้จ่ายหลังเกษียณ:
โดยทั่วไป ค่าใช้จ่ายหลังเกษียณจะอยู่ที่ประมาณ 70% ของค่าใช้จ่ายช่วงวัยทำงาน
ตัวอย่าง: พนักงานเงินเดือนทั่วไป มีค่าใช้จ่ายต่อเดือน 50,000 บาท คาดว่าหลังเกษียณจะมีค่าใช้จ่ายต่อเดือน 35,000 บาท
เงินจากประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ อาจจะเพียงพอต่อค่าใช้จ่ายพื้นฐาน เช่น อาหาร ที่พัก แต่ไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายอื่นๆ เช่น การท่องเที่ยว รักษาพยาบาล ซ่อมแซมบ้าน ซื้อรถใหม่ ฯลฯ
สรุป:
พนักงานเงินเดือนทั่วไปที่ออมเงินผ่านประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพอย่างสม่ำเสมอ มีโอกาสไม่เพียงพอ ต่อการใช้ชีวิตหลังเกษียณแบบสุขสบาย  เพราะโดยทั่วไปแล้วจำนวนเงินที่ได้รับจากแหล่งเหล่านี้ไม่เพียงพอที่จะครอบคลุมค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเกษียณอายุ
ตลาดการเงิน & ผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงิน,ความรู้ทางการเงิน