บุคคลสามารถกำหนดไว้ในพินัยกรรมให้เผาศพตนเองได้หรือไม่?
ประเด็นคำถามนี้ เกี่ยวข้องกับประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1646 ซึ่งบัญญัติไว้ว่า บุคคลสามารถแสดงเจตนาโดยพินัยกรรมกำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตนเอง หรือในการต่างๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อตนตายก็ได้

อย่างไรก็ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ไม่ได้ระบุโดยชัดเจนว่า บุคคลสามารถกำหนดไว้ในพินัยกรรมให้เผาศพตนเองได้หรือไม่

ประเด็นพิจารณา:

เจตนาของผู้ทำพินัยกรรม: ประเด็นสำคัญคือ พินัยกรรมแสดงเจตนาของผู้ทำพินัยกรรมให้เผาศพตนเองหรือไม่ ศาลจะพิจารณาจากข้อความในพินัยกรรม พฤติการณ์และหลักฐานอื่นๆ ประกอบกัน
กฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 958 บัญญัติไว้ว่า "ศพต้องฝังหรือเผา" มาตราดังกล่าวบ่งชี้ว่า กฎหมายไทยไม่ได้ห้ามการเผาศพ แต่บังคับให้ต้องฝังหรือเผาเท่านั้น
หลักศีลธรรมและประเพณี: การเผาศพอาจขัดต่อหลักศีลธรรมและประเพณีของบางศาสนา ศาลจะต้องพิจารณาถึงประเด็นนี้ประกอบด้วย
ตัวอย่างคำพิพากษา:

ฎีกา 1151/2525: ศาลฎีกาพิพากษาว่า พินัยกรรมที่ผู้ตายระบุให้เผาศพตนเองนั้น ขัดต่อศีลธรรมอันดีและประเพณีไทย จึงเป็นโมฆะ
สรุป:

จากหลักกฎหมายและตัวอย่างคำพิพากษาข้างต้น   บุคคลสามารถกำหนดไว้ในพินัยกรรมให้เผาศพตนเองได้   แต่ศาลจะพิจารณาจากเจตนาของผู้ทำพินัยกรรม   กฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง   และหลักศีลธรรมและประเพณีประกอบกัน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายมรดก-พินัยกรรม,คำพิพากษาศาลฎีกา