รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2517 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศไทยที่ห้ามมิให้มีการนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์หรือรัฐธรรมนูญ ใช่หรือไม่
ใช่ เหตุผล:

มาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 บัญญัติไว้ว่า "บุคคลใดกระทำการล้มล้างรัฐธรรมนูญนี้ หรือล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข จะนิรโทษกรรมมิได้"

ก่อนหน้ารัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2517 รัฐธรรมนูญไทยฉบับก่อนๆ ไม่ได้มีบทบัญญัติห้ามมิให้มีการนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์หรือรัฐธรรมนูญ

รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2517 ได้รับการร่างขึ้นหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ซึ่งประชาชนลุกฮือขึ้นต่อต้านเผด็จการทหาร เหตุการณ์ครั้งนั้นสะท้อนให้เห็นถึงความอ่อนแอของรัฐธรรมนูญฉบับก่อนๆ ที่ไม่มีบทบัญญัติป้องกันมิให้มีการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์หรือรัฐธรรมนูญ

บทบัญญัติห้ามนิรโทษกรรมในมาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2517 มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันมิให้ผู้กระทำการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์หรือรัฐธรรมนูญได้รับนิรโทษกรรม และเพื่อสร้างหลักประกันว่าสถาบันพระมหากษัตริย์และรัฐธรรมนูญจะได้รับการปกป้อง

บทบัญญัติห้ามนิรโทษกรรมในมาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2517 ยังคงมีผลบังคับใช้จนถึงปัจจุบัน

สรุป:

รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2517 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศไทยที่ห้ามมิให้มีการนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์หรือรัฐธรรมนูญ บทบัญญัตินี้มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันมิให้ผู้กระทำการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์หรือรัฐธรรมนูญได้รับนิรโทษกรรม และเพื่อสร้างหลักประกันว่าสถาบันพระมหากษัตริย์และรัฐธรรมนูญจะได้รับการปกป้อง
กฎหมายรัฐธรรมนูญ