เงื่อนไขสำคัญที่ทำให้ระบบตลาดสามารถจัดสรรทรัพยากรได้อย่างมีประสิทธิภาพ คืออะไร
เงื่อนไขสำคัญที่ทำให้ระบบตลาดสามารถจัดสรรทรัพยากรได้อย่างมีประสิทธิภาพ คือ ‘ความสมบูรณ์ของข้อมูลข่าวสาร’ แต่ตลาดสดหรือห้างสรรพสินค้ามักมีลักษณะทางกายภาพที่จำกัดการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารที่ครบถ้วน และเมื่อพูดถึงทรัพยากรสาธารณะที่มีลักษณะพิเศษ ที่ไม่สามารถกีดกันไม่ให้คนอื่นมาร่วมกินร่วมใช้ได้ (Non-Excludability) และการกินการใช้ก็ไม่กระทบของคนอื่นด้วย (Non-Rivalry) จึงทำให้คนมีแรงจูงใจที่จะไม่แสดงความต้องการออกมาตามจริง ขณะเดียวกันสินค้าสาธารณะบางประเภทที่ใช้ร่วมกัน อาทิ เสาไฟฟ้าหรือฝายชุมชน เมื่อจะจัดหา คนในท้องถิ่นต้องตัดสินใจร่วมกัน (Collective Action) เนื่องจากตลาดไม่เอื้อต่อการจัดสรรสินค้าและบริการที่มีลักษณะพิเศษเหล่านี้ ตลาดจึงจัดสรรทรัพยากรสาธารณะได้อย่างจำกัด

ข้อจำกัดของระบบตลาด ทำให้เกิดระบบการจัดสรรทรัพยากรสาธารณะ ‘ผ่านตัวแทน’ ซึ่งวิวัฒน์มาเป็น ‘รัฐ’ โดยมีต้นกำเนิดที่เก่าแก่ไม่ต่างจากระบบตลาด โดยมีหลักฐานทางวิชาการที่บ่งชี้ว่าชุมชนที่มีการก่อตั้งรัฐตัวแทนเป็นแห่งแรกในโลกเกิดขึ้นมาแล้วกว่า 5,000 ปีก่อนคริสตกาล ในอดีต คนมอบหมายให้รัฐเป็นตัวแทนในการจัดการความขัดแย้งภายในกลุ่ม หรือเป็นตัวแทนของกลุ่ม เพื่อจัดการความขัดแย้งกับกลุ่มอื่น ซึ่งเป็นตัวอย่างหนึ่งของสินค้าสาธารณะ รัฐมีบทบาทมากขึ้นในยุคสมัยที่สังคมเริ่มพัฒนาไปเป็นเมืองและเกิดการรุกรานระหว่างเมือง เช่น อารยธรรมอียิปต์โบราณหรืออารยธรรมโรมัน ในยุคสมัยดังกล่าว สินค้าสาธารณะคือความมั่นคงในชีวิตจากการจัดสรรกำลังพลเพื่อทำสงคราม และเมื่อเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยีพัฒนาขึ้น ความต้องการทรัพยากรสาธารณะจึงเปลี่ยนจากความมั่นคงในชีวิตไปเป็นความมั่นคงในทรัพย์สินหรือความกินดีอยู่ดีทางเศรษฐกิจ รัฐบาลจึงผันตัวมาเป็นผู้จัดหาระบบสาธารณูปโภคและเป็นตัวแทนในการเจรจาทางการค้าระหว่างประเทศ
การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน,ตลาดการเงิน & ผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงิน