เขียนย่อหน้าเกี่ยวกับ 5 หลุมพรางของความขยันที่ทำให้จน
หลุมพรางของความขยันที่ทำให้จน มีอยู่ 5 อย่าง อย่างแรกคือ ความขยันให้กับความฝันของคนอื่น เป็นความขยันที่เหมือนจะดี แต่กลับเป็นสิ่งที่คอยขวางไม่ให้รวย อย่างที่สองเป็น ความขยันทำในสิ่งที่ไม่ได้รัก เพราะการทำงานที่ไม่ได้รัก จะทำให้ได้โบนัสที่เป็นความทุกข์ อย่างที่สามคือ ความขยันที่เน้นเชิงปริมาณ เป็นความขยันที่ไม่ได้สนใจว่างานที่ออกมามีคุณภาพดีหรือไม่ อย่างที่สี่ คือ ความขยันแบบเอาหัวพุ่งชน แม้จะขยันเพราะเปี่ยมไปด้วยความรัก ก็ยากที่จะเป็นเศรษฐีเพราะยังขยันอย่างผิดพลาด และอย่างสุดท้ายคือ ความขยันเพื่อขายเวลาแลกเงิน เนื่องจากเวลามีจำกัด ถ้าขยันทำงานเพื่อขายเวลาแลกเงิน ก็จะไม่มีวันรวย

บทเรียนจากย่อหน้านี้

หลุมพรางของความขยัน


1. ขยันให้กับความฝันของคนอื่น
คนที่ประสบความสำเร็จทุกคนจะมีฝัน คนที่ประสบความสำเร็จทุกคนจะมีเป้าหมายของตัวเอง ความขยันเป็นเรื่องที่ดี อย่างไรก็ตาม มีความขยันอีกแบบที่เหมือนจะดี แต่กลับเป็นสิ่งที่คอยขวางไม่ให้รวย ก็คือ ‘ความขยันในการสร้างฝันให้คนอื่น’ คนที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิต คือคนที่ต้องทำงานให้กับคนที่มีเป้าหมายในชีวิต ถ้ายังหาฝันของตัวเองยังไม่เจอ จะมีคนจ้างไปทำให้ฝันเป็นจริง จงถามใจตัวเองว่า ตอนนี้ขยันเพื่อฝันของตัวเอง หรือ ตอนนี้ขยันเพื่อฝันของคนอื่น

2) ขยันทำในสิ่งที่ไม่ได้รัก
‘การทำงานที่ไม่ได้รัก จะทำให้เราได้โบนัสทุกวัน…เป็นความทุกข์’ – ขุนเขา
หลายคนก้มหน้าก้มตาทำงานหนักอย่างขยันในงานที่พวกเขาไม่ได้รัก คิดว่า ทำในสิ่งที่รัก กับทำในสิ่งที่ไม่ได้รัก ทำแบบไหน ผลงานจะออกมามีคุณภาพมากกว่ากัน?
จงมีฉันทะ จงทำในสิ่งใจรัก ใจที่รักอันเกิดจากความศรัทธาและเชื่อมั่นต่อสิ่งที่ทำ ขอเพียงขยันในสิ่งที่รัก สิ่งที่เชื่อ นั่นละ เป็นจุดเริ่มต้นของความร่ำรวย

3) ขยันเน้นเชิงปริมาณ
การเน้นเชิงปริมาณหมายถึง ขยันทำให้ได้มากที่สุด ขยันโดยไม่สนใจว่า งานที่ออกมามีคุณภาพดีหรือไม่ ยาจกจะใช้เวลาทำงานมาก ‘เท่าที่คุ้น’ ซึ่งหมายความว่า ยาจกเคย ‘คุ้น’ กับการทำงานด้วยเวลามากแค่ไหน เขาก็จะใช้เวลามากแค่นั้นกับทุกๆ งาน ไม่ว่างานนั้นจะเล็กหรือใหญ่ สำคัญหรือไม่สำคัญก็ตาม ในขณะที่เศรษฐีจะใช้เวลาทำงานมากเท่าที่ ‘ควร’ นั่นคืองานไหนสำคัญและใหญ่เขาจะใช้เวลาอย่างเต็มที่ ยิ่งกว่างานอื่น และเน้นการสร้างผลลัพธ์ที่ดีมากกว่า เน้นการใช้เวลาให้มากเข้าไว้นั่นเอง จงอย่าขยันเน้นจำนวน จงเน้นขยันเชิงคุณภาพ

4) ขยันแบบเอาหัวพุ่งชน
แม้ว่าจะมีความขยันที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความฝัน และประสิทธิภาพ ก็ยังยากจะเป็นเศรษฐีได้ หากยังขยันอย่างผิดพลาดอยู่ นั่นคือ ‘การขยันอย่างตะบี้ตะบัน ไม่สร้างสรรค์ และปรับปรุง’ วิมังสา การทบทวนในสิ่งที่ทำ การทบทวนตัวเอง ทบทวนในสิ่งที่ได้คิดสิ่งได้ทำผ่านมาว่าเกิดผลดีผลเสียอย่างไร ทั้งที่เป็นเรื่องส่วนตัวเองและเป็นเรื่องที่ร่วมคิดร่วมทำกับคนอื่น เพื่อปรับปรุงปรับแก้ไขให้ดียิ่งขึ้น

5) ขยันเพื่อขายเวลาแลกเงิน
เวลาเป็นสิ่งที่มีอยู่อย่างจำกัด ถ้าขยันทำงานเพื่อขายเวลาแลกเงิน จะไม่มีวันรวย ถ้าเลือกขยันเพื่อขายเวลา 8 ชั่วโมงต่อวัน ให้กับนายจ้าง รายได้จึงจำกัด ถ้าเลือกขายเวลาเพื่อเงิน จะไม่มีทางได้พบกับ อิสรภาพทางการเงินและอิสรภาพทางเวลา คนรวยต้องการความมั่งคั่ง พวกเขาคิดว่าเวลาเป็นทรัพยากรที่มีจำกัด เวลาไม่สามารถเก็บเอาไว้ใช้ได้ และไม่ไหลย้อนกลับ ดังนั้นพวกเขาเลือกขยันที่จะรับเงินตามผลของงาน
ความรู้ทางการเงิน