ช่วยสรุปบทความ สัญญาที่คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลวินิจฉัยว่าเป็นสัญญาทางปกครอง ส่วนที่ 2
คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 74/2556 สถานพยาบาลของกองทัพอากาศอยู่ในสังกัดกองทัพอากาศเป็นหน่วยงานทางปกครอง ซื้อยาจากบริษัทขายยาซึ่งเป็นเอกชนหรือซื้อจากองค์การเภสัชกรรม วัตถุประสงค์รักษาผู้ป่วยที่มาใช้บริการของสถานพยาบาล ยาเป็นเครื่องมือในการจัดทำบริการสาธารณะทางด้านการสาธารณสุข แต่เป็นสังหาริมทรัพย์ เพราะฉะนั้นสัญญาซื้อยาระหว่างหน่วยงานทางปกครองกับบริษัทผู้ผลิตหรือขายยาไม่ใช่สัญญาจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคเป็นสัญญาให้ทำบริการสาธารณะก็ไม่ได้เพราะผู้ขายมีหน้าที่ส่งมอบยา ผู้ที่ใช้ยาทำบริการสาธารณะคือหน่วยงานทางปกครอง คณะกรรมการวินิจฉัยว่า เป็นสัญญาทางปกครองเหมือนกันโดยเหตุว่ายาเป็นเครื่องมือสำคัญในการจัดทำบริการสาธารณะทางด้านการรักษาผู้ป่วย ด้วยความเคารพผมไม่เป็นเห็นด้วยหมดเลยทุกฉบับที่วินิจฉัยว่าเป็นสัญญาทางปกครอง

คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 75/2556 กรุงเทพมหานครมีอำนาจหน้าที่เก็บและกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล มีอำนาจหน้าที่ดูแลถนนหนทางในเขตกรุงเทพมหานคร ให้มีสภาพใช้การได้ดีไม่เป็นอันตรายต่อผู้ที่สัญจรไปมา แล้วยังต้องสร้างสวนหย่อมริมทางเพื่อให้ดูแลมีต้นไม้เขียวชอุ่มตามโครงการกรุงเทพสีเขียว การทำบริการสาธารณะทั้งสองชนิดนี้ต้องมีรถเก็บขยะและมีรถบรรทุกน้ำเอนกประสงค์บรรทุกน้ำไปรดต้นไม้ในเขตกรุงเทพมหานคร รถเก็บขยะเป็นเครื่องมือสำคัญที่กรุงเทพมหานครจะต้องใช้ในการทำบริการสาธารณะที่อยู่ในอำนาจของตน กรุงเทพมหานครไม่ซื้อ ไปทำสัญญาเช่าจากเอกชนก็เกิดสัญญาเช่ารถเก็บขยะมูลฝอยและสิ่งปฎิกูลและสัญญาเช่ารถบรรทุกน้ำเอนกประสงค์ รถเป็นสังหาริมทรัพย์ ถ้าเทียบกับคำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 23/2554 ที่เป็นเรื่องวิทยาลัยสารพัดช่างเช่าเครื่องคอมพิวเตอร์มาใช้ในการเป็นอุปกรณ์ในการจัดทำการเรียนการสอน ก็น่าจะเป็นสัญญาทางปกครอง
 แต่คำวินิจฉัยฉบับนี้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดบอกว่าเป็นสัญญาทางแพ่งธรรมดา ไม่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครองแต่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม โดยให้เหตุผลว่า แม้รถเก็บขยะและรถบรรทุกน้ำเอนกประสงค์จะเป็นเครื่องมือสำคัญที่กรุงเทพมหานครผู้เช่าจำต้องใช้ในการทำบริการสาธารณะที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของตน แต่สัญญานี้ไม่ใช่เป็นสัญญาสัมปทาน ไม่ใช่สัญญาสาธารณูปโภค และไม่อาจจะถือได้ว่าเป็นสัญญาให้ทำบริการสาธารณะ เนื่องจากบริษัทเอกชนซึ่งเป็นเจ้าของรถมีหน้าที่ตามสัญญาเช่า แต่เพียงส่งมอบการครอบครองรถให้กรุงเทพมหานครเท่านั้นและกรุงเทพมหานครเป็นผู้ใช้รถเหล่านี้ทำบริการสาธารณะด้วยตนเอง ผู้ให้เช่าไม่ได้มีหน้าที่เข้ามาทำบริการสาธารณะใดๆ ร่วมกับกรุงเทพมหานคร
คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลที่ 74/2556 สถานพยาบาลของกองทัพอากาศเป็นหน่วยงานทางปกครองที่ซื้อยาจากบริษัทเอกชนหรือองค์การเภสัชกรรม เจตนารมณ์ของการซื้อยามีวัตถุประสงค์ในการรักษาผู้ป่วยที่มาใช้บริการ แม้ว่ายาจะเป็นสังหาริมทรัพย์ การซื้อยาไม่ใช่สัญญาทำบริการสาธารณะ และไม่ได้มีสิ่งสาธารณูปโภคเป็นส่วนหนึ่งของสัญญา ดังนั้น ผู้ขายยามีหน้าที่ส่งมอบยาตามสัญญาซื้อ-ขาย การใช้ยาในการรักษาผู้ป่วยที่เป็นบริการสาธารณะของหน่วยงานทางปกครองถือเป็นสัญญาทางปกครอง โดยเหตุผลว่ายาเป็นเครื่องมือสำคัญในการให้บริการทางด้านการรักษา 

คำวินิจฉัยที่ 75/2556 ระบุว่ากรุงเทพมหานครมีอำนาจในการเก็บและกำจัดมูลฝอย ดูแลถนนในเขตกรุงเทพ และสร้างสวนหย่อมตามโครงการกรุงเทพสีเขียว รวมถึงต้องมีรถเก็บขยะและรถบรรทุกน้ำเอนกประสงค์ รถเก็บขยะเป็นเครื่องมือสำคัญที่กรุงเทพจะต้องใช้ในการทำบริการสาธารณะ และไม่ควรเช่าจากเอกชน เนื่องจากเป็นสังหาริมทรัพย์ ในทำนองเดียวกัน คำวินิจฉัยที่ 23/2554 เกี่ยวกับการเช่าเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับการเรียนการสอน ถือว่าเป็นสัญญาทางปกครอง เนื่องจากเป็นเรื่องวิทยาลัยสารพัดช่างเช่าเครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อใช้ในการจัดทำการเรียนการสอน แต่คำวินิจฉัยฉบับนี้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดบอกว่าสัญญาเช่ารถเก็บขยะและรถบรรทุกน้ำเอนกประสงค์ไม่ใช่สัญญาทางปกครอง แต่เป็นสัญญาทางแพ่งธรรมดาที่อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลยุติธรรม ซึ่งไม่ใช่สัญญาสาธารณูปโภคหรือสัญญาสัมปทาน โดยผู้ให้เช่ารถไม่มีหน้าที่เข้ามาทำบริการสาธารณะร่วมกับกรุงเทพมหานคร แต่เพียงแค่ส่งมอบการครอบครองรถเท่านั้น
กฎหมายปกครอง(วิธีปฏิบัติราชการ-จัดตั้งและพิจารณาคดีของศาลปกครอง)