บทเรียนอะไรจาก "ความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจ" ของญี่ปุ่น ที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับเศรษฐกิจไทยเพื่อลดความเหลื่อมล้ำได้?
A. รัฐบาลไทยควรลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานและระบบสวัสดิการสังคมให้มากขึ้น

B. รัฐบาลไทยควรเพิ่มอัตราภาษีรายได้บุคคลและภาษีมรดกให้สูงขึ้น เช่นเดียวกับญี่ปุ่น 
C. 
รัฐบาลไทยควรสนับสนุนให้เกิดธุรกิจขนาดใหญ่ (Big corp) มากขึ้นในประเทศ 
D. 
 รัฐบาลไทยควรเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ ลดบทบาทของภาครัฐ และส่งเสริมให้ภาคเอกชนเป็นกลไกหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ
คำตอบที่ถูกต้องได้แก่ A.  เนื่องจาก  

เศรษฐกิจญี่ปุ่นประสบความสำเร็จในการลดความเหลื่อมล้ำและบรรลุ "ความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจ" ผ่านกลไกสำคัญ 2 ประการ ดังนี้

1. ระบบภาษีที่มีประสิทธิภาพ: 
ญี่ปุ่นเก็บภาษีรายได้บุคคลและภาษีมรดกในอัตราที่สูง กลุ่มทุนใหญ่และผู้มีรายได้สูงจึงต้องจ่ายภาษีในสัดส่วนที่มากกว่า ส่งผลให้รัฐมีรายได้เพียงพอที่จะนำไปพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและระบบสวัสดิการสังคม

2. การลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานและระบบสวัสดิการสังคม: 
ญี่ปุ่นทุ่มเทลงทุนอย่างมหาศาลในโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน ทางรถไฟ ระบบขนส่งสาธารณะ และระบบสวัสดิการสังคม เช่น การศึกษา สาธารณสุข

ตัวเลือกอื่นๆ นั้นไม่ถูกต้องด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้:
-การเพิ่มอัตราภาษี: 
แม้ว่าการเพิ่มอัตราภาษีจะช่วยให้รัฐมีรายได้เพิ่มขึ้น แต่หากไม่มีกลไกกระจายความมั่งคั่งอย่างมีประสิทธิภาพ รายได้ที่เพิ่มขึ้นอาจถูกนำไปใช้จ่ายในทางอื่นที่ไม่ส่งผลต่อการลดความเหลื่อมล้ำ

-การสนับสนุน Big corp: 
การสนับสนุน Big corp เพียงอย่างเดียว อาจทำให้เกิดปัญหาการผูกขาดและความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจรุนแรงขึ้น

-การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ: 
การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจโดยไม่มีกลไกป้องกันที่เพียงพอ อาจทำให้กลุ่มทุนใหญ่ได้เปรียบและกอบโกยผลประโยชน์จากเศรษฐกิจมากขึ้น ส่งผลต่อความเหลื่อมล้ำที่เพิ่มสูงขึ้น

ข้อควรพิจารณาเพิ่มเติม:
-แนวทางการลดความเหลื่อมล้ำในประเทศไทยควรปรับให้เหมาะสมกับบริบทของประเทศ
-จำเป็นต้องมีกลไกตรวจสอบและถ่วงดุลอำนาจของ Big corp เพื่อป้องกันการผูกขาดและความไม่เท่าเทียม
-การปฏิรูปเศรษฐกิจเพื่อลดความเหลื่อมล้ำจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม
ความรู้ทางการเงิน,การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน