ข้อตกลงท้ายสัญญาจำนองที่ระบุว่า "เมื่อบังคับจำนองแล้วได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระ ผู้จำนองยอมชดใช้เงินที่ขาดจำนวนให้แก่ผู้รับจำนองจนครบ" มีผลบังคับใช้ได้หรือไม่? จงอธิบาย
ข้อตกลงดังกล่าวมี่ผลบังคับใช้ได้ เหตุผล:

ข้อตกลงดังกล่าวเป็นการตกลงยกเว้นบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 733 ซึ่งบัญญัติไว้ว่า "เมื่อได้ขายทอดตลาดทรัพย์สินอันจำนองแล้ว ได้เงินจำนวนสุทธิไม่พอชำระหนี้ทั้งหมด เจ้าหนี้จำนองไม่มีสิทธิเรียกเอาเงินส่วนที่ขาดจากลูกหนี้"

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 733 วรรคสอง บัญญัติไว้ว่า "แต่ถ้าได้ตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่น ลางก็ทำได้" หมายความว่า บุคคลสองฝ่ายสามารถตกลงกันล่วงหน้าไว้ต่างออกไปจากบทบัญญัติในมาตรา 733 ได้

ข้อตกลงดังกล่าวไม่ขัดต่อกฎหมาย ศีลธรรมอันดี หรือความสงบเรียบร้อยของประชาชน
จำเลยทั้งสองในฐานะผู้จำนองและลูกหนี้ย่อมทราบและคาดหมายไว้ได้ว่า เมื่อบังคับจำนองแล้ว เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์สินจำนองอาจไม่เพียงพอที่จะชำระหนี้ทั้งหมด การตกลงดังกล่าวเป็นไปตามปกติประเพณีของสัญญาจำนอง ข้อตกลงดังกล่าวไม่ได้ก่อให้เกิดภาระแก่จำเลยทั้งสองเกินกว่าที่พึงคาดหมาย

อย่างไรก็ตาม
- โจทก์ผู้รับจำนองมีหน้าที่ต้องดำเนินการบังคับจำนองทรัพย์สินอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
- โจทก์มีหน้าที่ต้องแจ้งยอดเงินที่เหลือหลังจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินให้แก่จำเลยทั้งสองทราบ
- จำเลยทั้งสองมีสิทธิที่จะโต้แย้งยอดเงินที่เหลือหลังจากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
- โจทก์มีสิทธิที่จะฟ้องร้องบังคับคดีเพื่อเรียกให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้ส่วนที่ขาด

ตัวอย่าง กรณีโจทก์ฟ้องร้องบังคับคดีเพื่อเรียกให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้ส่วนที่ขาด จำเลยทั้งสองสามารถต่อสู้คดีโดยอ้างว่าโจทก์ไม่ได้ดำเนินการบังคับจำนองทรัพย์สินอย่างถูกต้องตามกฎหมาย หรือ โจทก์ไม่ได้แจ้งยอดเงินที่เหลือหลังจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินให้แก่จำเลยทั้งสองทราบ

สรุป ข้อตกลงท้ายสัญญาจำนองที่ระบุว่า "เมื่อบังคับจำนองแล้วได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระ ผู้จำนองยอมชดใช้เงินที่ขาดจำนวนให้แก่ผู้รับจำนองจนครบ" มีผลบังคับใช้ได้ แต่โจทก์ผู้รับจำนองมีหน้าที่ต้องดำเนินการบังคับจำนองทรัพย์สินอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และ จำเลยทั้งสองมีสิทธิที่จะโต้แย้งยอดเงินที่เหลือหลังจากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายจำนอง,คำพิพากษาศาลฎีกา