สิทธิในธรรมสิทธิ์ จะได้รับการเน้นให้เห็นความสำคัญในระบบกฎหมายภาคพื้นยุโรป แต่ระบบกฎหมายแองโกลแชกซอนจะมิได้เน้นในเรื่องนี้ เพราะเหตุใด
สิทธิในธรรมสิทธิ์ จะได้รับการเน้นให้เห็นความสำคัญในระบบกฎหมายภาคพื้นยุโรป แต่ระบบกฎหมายแองโกลแชกซอนจะมิได้เน้นในเรื่องนี้ เพราะมุ่งให้ความคุ้มครองแก่สิทธิทางเศรษฐกิจเป็นสำคัญ สิทธิในธรรมสิทธิ์โดยหลักถือเป็นสิทธิเฉพาะตัวของผู้สร้างสรรค์งาน มิใช่ของเจ้าของลิขสิทธิ์หรือผู้รับโอนลิขสิทธิ์ซึ่งมิใช่ผู้สร้างสรรค์งาน สิทธิพื้นฐานของธรรมสิทธิ์มีอยู่ ๓ ประการ คือ


๑. สิทธิของผู้สร้างสรรค์ที่จะตัดสินใจว่าเมื่อใดงานของตนควรนำออกสู่ สาธารณชน

๒. สิทธิของผู้สร้างสรรค์ในอันที่จะอ้างความเป็นผู้สร้างสรรค์ในงานที่นำออกเผยแพร่ต่อสาธารณชน ซึ่งสิทธินี้ยังแบ่งออกเป็นสิทธิย่อยได้อีก ๓ ประการ คือ
(ก) สิทธิที่จะเรียกร้องให้ชื่อของผู้สร้างสรรค์ปรากฏลง ณ ที่ที่เหมาะสมในงาน หรือสำเนาจำลองของงานที่ตนสร้างสรรค์ขึ้น และมีสิทธิที่จะอ้างความเป็นผู้สร้างสรรค์ งานนั้นได้ตลอดเวลา
(ข) สิทธิที่จะหวงห้ามมิให้บุคคลอื่นกล่าวอ้างความเป็นผู้สร้างสรรค์ในงานนั้น
(ค) สิทธิที่จะห้ามบุคคลอื่นมิให้ใช้ชื่อของผู้สร้างสรรค์ในงานที่บุคคลนั้นมิได้เป็น ผู้สร้างสรรค์

๓. สิทธิที่จะห้ามผู้อื่นมิให้บิดเบือน ตัดทอน ดัดแปลง หรือทำโดยประการใดแก่งานอันมีลิขสิทธิ์จนเกิดความเสียหายต่อชื่อเสียงหรือเกียรติคุณของผู้สร้างสรรค์
กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา (ลิขสิทธิ์ สิทธิบัตร เครื่องหมายการค้า)