ในรัฐธรรมนูญฉบับที่ 12 พุทธศักราช 2520 มีการกำหนดให้นายกรัฐมนตรีใช้อำนาจพิเศษตามมาตรา 27 ได้อย่างไร?
รัฐธรรมนูญฉบับที่ 12 พุทธศักราช 2520 ได้ให้อำนาจพิเศษแก่นายกรัฐมนตรีตามมาตรา 27 ดังนี้

1. เงื่อนไขการใช้อำนาจพิเศษ:

นายกรัฐมนตรีสามารถใช้อำนาจพิเศษได้ เฉพาะกรณี ที่มีความจำเป็นเพื่อรักษาความปลอดภัยของประเทศ หรือเพื่อป้องกันมิให้เกิดภัยพิบัติแก่ประเทศ
การใช้อำนาจพิเศษ ต้อง ได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี และ สภานโยบายแห่งชาติ
2. รูปแบบของอำนาจพิเศษ:

นายกรัฐมนตรีมีอำนาจออก พระราชกำหนด แทนพระราชบัญญัติ
นายกรัฐมนตรีมีอำนาจ สั่งการ ให้กระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานของรัฐ ดำเนินการใดๆ โดยไม่ต้อง
ผ่าน มติคณะรัฐมนตรี
อยู่ ในบังคับของกฎหมาย
3. ข้อจำกัดของอำนาจพิเศษ:

นายกรัฐมนตรี ไม่สามารถ ใช้อำนาจพิเศษเพื่อ:
แก้ไข รัฐธรรมนูญ
ล้มล้าง ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
กระทบ สิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานของประชาชน
4. การตรวจสอบการใช้อำนาจพิเศษ:

สภานิติบัญญัติแห่งชาติมีอำนาจ ตรวจสอบ การใช้อำนาจพิเศษของนายกรัฐมนตรี
ประชาชนมีสิทธิ ร้องเรียน การใช้อำนาจพิเศษของนายกรัฐมนตรีต่อศาลรัฐธรรมนูญ
5. ความเห็นเกี่ยวกับอำนาจพิเศษ:

การให้อำนาจพิเศษแก่นายกรัฐมนตรีตามมาตรา 27 ถูกวิพากษ์วิจารณ์ ว่าเป็นการให้อำนาจที่ มากเกินไป แก่บุคคลเพียงคนเดียว
มีการถกเถียง ว่า การให้อำนาจพิเศษนี้ ขัดต่อหลักการ ของประชาธิปไตย
6. บทสรุป:

อำนาจพิเศษตามมาตรา 27 เป็นการให้อำนาจที่ กว้างขวาง แก่นายกรัฐมนตรี
การใช้อำนาจพิเศษนี้ ต้องอยู่ภายใต้ เงื่อนไข และ ข้อจำกัด ที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูนูญ
จำเป็น ต้องมีกลไกการตรวจสอบ การใช้อำนาจพิเศษ ของนายกรัฐมนตรี อย่างมีประสิทธิภาพ
หมายเหตุ:

รัฐธรรมนูญฉบับที่ 12 พุทธศักราช 2520 มีผลบังคับใช้ เพียง 1 ปี 1 เดือน 13 วัน
รัฐธรรมนูญฉบับนี้ ถูกยกเลิก โดย รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521
กฎหมายรัฐธรรมนูญ