จริงหรือไม่ ที่ระบบประกันภัยภาคบังคับตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 (พรบ. ฉบับปัจจุบัน) มีประสิทธิภาพและเป็นธรรมต่อผู้ประสบภัย?
ไม่จริง เหตุผล:

ผู้ประสบภัยส่วนใหญ่ไม่ได้รับการคุ้มครองตามที่พรบ. คาดหวัง: 
-จากสถิติของกระทรวงสาธารณสุข ระหว่างปี พ.ศ. 2542-2548 พบว่าผู้ประสบภัยจากรถไม่ถึง 15% ที่ได้รับการคุ้มครองตามพรบ. ฉบับนี้ ตรงกันข้าม ผู้ประสบภัยส่วนใหญ่ (ร้อยละ 63) ยังต้องทดรองจ่ายค่ารักษาพยาบาลด้วยตนเอง

เงินเบี้ยประกันที่เก็บได้มีจำนวนมาก แต่จ่ายออกเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้อย: 
-ตลอดเวลา 7 ปี (ปี พ.ศ. 2542-2548) บริษัทประกันวินาศภัยเก็บเงินเบี้ยประกันสะสมตามอำนาจแห่งพรบ. ฉบับนี้มากถึงเกือบ 5 พันล้านบาท แต่ทุก 100 บาทของเงินค่าเบี้ยประกันที่เก็บได้ จ่ายออกไปเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยเพียง 45 บาทในปี พ.ศ. 2549

ค่าบริหารจัดการเงินเบี้ยประกันสูง: 
-สัดส่วนค่าบริหารจัดการเงินเบี้ยประกันของบริษัทประกันวินาศภัยอยู่ระหว่างร้อยละ 35-41 ในช่วงปี พ.ศ. 2542-2548 ซึ่งสูงกว่าค่าบริหารจัดการในระบบประกันภัยภาคบังคับของประเทศอื่นๆ เช่น สหราชอาณาจักร ที่มีค่าบริหารจัดการเพียงร้อยละ 13

ระบบมีปัญหาตั้งแต่ขั้นตอนแรก เก็บเบี้ยประกันภัย ไปจนถึงขั้นตอนสุดท้าย จ่ายเบี้ยประกันภัย:
การเก็บเบี้ยประกัน: 
-มีการเก็บค่าธรรมเนียมการจัดเก็บเบี้ยประกันรวมค่านายหน้าสูงถึงร้อยละ 18 ของเบี้ยประกันภัย
การจ่ายเบี้ยประกันภัย:
-มีความยุ่งยาก ล่าช้า
-เงื่อนไขการจ่ายของแต่ละบริษัทประกันวินาศภัยแตกต่างกัน
-ผู้ประสบภัยส่วนใหญ่ต้องทดรองจ่ายค่ารักษาพยาบาลเอง
-ผลักภาระค่ารักษาพยาบาลให้กองทุนตามสิทธิอื่นๆ: ผู้ประสบภัยส่วนใหญ่เลือกใช้สิทธิอื่นๆ เช่น บัตรทอง สวัสดิการข้าราชการ แทนการใช้สิทธิตามพรบ.

ข้อเสนอแนะ:
-ยกเลิกพรบ. ฉบับปัจจุบัน และใช้ร่างพรบคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถภาคบังคับ พ.ศ. ฉบับใหม่แทน
-ให้กรมการขนส่งทางบกจัดเก็บเบี้ยประกันภัยพร้อมการต่อทะเบียนรถหรือจดทะเบียนใหม่ โดยมีค่าใช้จ่ายไม่เกินร้อยละ 1 ของเบี้ยประกันภัย
-ให้กรมบัญชีกลางจัดการกองทุนคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถภาคบังคับ เพื่อจ่ายค่าชดเชยความเสียหายแก่ผู้ประสบภัย และจ่ายค่ารักษาพยาบาลแก่สถานพยาบาล โดยมีค่าใช้จ่ายในส่วนนี้ไม่เกินร้อยละ 5 ของเบี้ยประกันภัย
-กำหนดให้กองทุนฯ นำเงินส่วนเกินไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อผู้ทำประกันภัย เช่น ลดเบี้ยประกันภัย หรือส่งเข้าภาครัฐ

การเปลี่ยนแปลงตามข้อเสนอดังกล่าวคาดว่าจะส่งผลดีต่อผู้ประสบภัย ดังนี้:
-ผู้ประสบภัยจะได้รับการคุ้มครองมากขึ้น
-ความยุ่งยาก ล่าช้าในการจ่ายค่าชดเชย และค่ารักษาพยาบาลจะหมดไป
-ผู้ประสบภัยไม่ต้องทดรองจ่ายค่ารักษาพยาบาลเอง
-ภาระค่ารักษาพยาบาลจะไม่ถูกผลักไปให้กองทุนตามสิทธิอื่นๆ
สาธารณสุข (public health)