ช่วยสรุปบทความ  สิทธิในการปฏิเสธการรักษาในวาระสุดท้ายของชีวิต ให้หน่อย
ความเจริญก้าวหน้าทางการแพทย์ในปัจจุบันทำให้มีเครื่องมือในการช่วยชีวิตผู้ป่วยในระยะสุดท้าย มากมายเพื่อให้รอดชีวิต แต่ในบางครั้งผู้ป่วยอาจไม่มีความประสงค์ให้ใช้เครื่องมือเหล่านั้นเพื่อยืดชีวิต ตนเอง ซึ่งอาจจะมีการสั่งเสียหรือบอกกล่าวกับญาติไว้ถึงความประสงค์นั้น  แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น ในบางครั้งญาติอาจต้องการให้บุคคลที่ตนรักมีชีวิตอยู่ต่อให้นานที่สุด ซึ่งอาจไม่เป็นไปตามความประสงค์ของผู้ป่วย

การไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตว่าสามารถทำได้หรือไม่อย่างไร ?

– พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มาตรา 12 “บุคคลมีสิทธิทำหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้าย   ของชีวิตตน หรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บป่วยได้การดำเนินการตามหนังสือแสดงเจตนาตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง เมื่อผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขได้ปฏิบัติตามเจตนาของบุคคลตามวรรคหนึ่งแล้ว มิให้ถือว่าการกระทำนั้นเป็นความผิดและ ให้พ้นจากความรับผิดทั้งปวง”

– กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการดำเนินการตามหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตหรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บป่วย พ.ศ. 2553 กำหนดบทนิยามที่สำคัญไว้ ดังนี้

“หนังสือแสดงเจตนา” คือ หนังสือซึ่งบุคคลแสดงเจตนาไว้ล่วงหน้าว่าไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตตน หรือเพื่อยุติการทรมาน จากการเจ็บป่วย “บริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตหรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บป่วย” คือ วิธีการที่   ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมนำมาใช้กับผู้ทำหนังสือ แสดงเจตนาเพื่อประสงค์จะยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตออกไป โดยไม่ทำให้ผู้ทำหนังสือ แสดงเจตนาพ้นจากความตายหรือยุติการทรมานจากการเจ็บป่วย ทั้งนี้ ผู้ทำหนังสือแสดงเจตนา ยังคงได้รับการดูแลรักษาแบบประคับประคอง

“วาระสุดท้ายของชีวิต” คือ ภาวะของผู้ทำหนังสือแสดงเจตนาอันเกิดจากการบาดเจ็บหรือโรคที่ไม่อาจรักษาให้หายได้และผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมผู้รับผิดชอบการรักษาได้วินิจฉัยจากการพยากรณ์โรคตามมาตรฐานทางการแพทย์ว่าภาวะนั้นนำไปสู่การตายอย่างหลีกเลี่ยง ไม่ได้ในระยะเวลาอันใกล้จะถึงและให้หมายความรวมถึงภาวะที่มีการสูญเสียหน้าที่อย่างถาวรของเปลือกสมองใหญ่ที่ทำให้ ขาดความสามารถในการรับรู้และติดต่อสื่อสารอย่างถาวร โดยปราศจากพฤติกรรมการตอบสนองใด ๆ ที่แสดงถึงการรับรู้ได้จะมีเพียงปฏิกิริยาสนองตอบอัตโนมัติเท่านั้น
ความเจริญก้าวหน้าทางการแพทย์ปัจจุบันมีเครื่องมือช่วยชีวิตมากมายในการรักษาผู้ป่วยในระยะสุดท้าย บางครั้งผู้ป่วยอาจไม่ต้องการให้ใช้เครื่องมือนั้นเพื่อยืดชีวิตตนเอง ซึ่งอาจได้รับการสั่งเสียหรือแจ้งให้ญาติทราบเกี่ยวกับความประสงค์นั้น บางครั้งญาติอาจต้องการให้ผู้ที่ตนรักมีชีวิตอยู่ต่อให้นานที่สุด ซึ่งอาจไม่สอดคล้องกับความประสงค์ของผู้ป่วย

การไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตว่าสามารถทำได้หรือไม่อย่างไร ?
พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มาตรา 12 ระบุว่า บุคคลมีสิทธิทำหนังสือแสดงเจตนาถ้าไม่ต้องการรับบริการ เพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิต และหากบุคคลมีการปฏิบัติตามเจตนาดังกล่าว จะไม่ถือว่าเป็นความผิดและจะพ้นจากความรับผิดทั้งปวง

กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการดำเนินการตามหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุขที่เป็นไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตหรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บป่วย พ.ศ. 2553 กำหนดบทนิยามที่สำคัญไว้ ดังนี้

“หนังสือแสดงเจตนา” เป็นเอกสารที่บุคคลทำขึ้นเพื่อแสดงเจตนาล่วงหน้าว่าไม่ต้องการรับบริการสาธารณสุขเพื่อยืดการตายในวาระสุดท้ายของชีวิตหรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บป่วย บริการสาธารณสุขที่เน้นไปที่การยืดการตายหรือยุติการทรมานจากการเจ็บป่วยจะยังคงได้รับการดูแลรักษาแบบประคับประคอง


“วาระสุดท้ายของชีวิต” คือ ภาวะที่ผู้ทำหนังสือแสดงเจตนาพบว่าการบาดเจ็บหรือโรคที่เจ็บป่วยไม่สามารถรักษาหายได้ และตามการวินิจฉัยของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมดยไม่ได้รับการรักษาที่สามารถรักษาหายได้ในระยะเวลาอันใกล้ มีความหมายรวมถึงสภาวะที่เป็นผลมาจากการสูญเสียหน้าที่อย่างถาวรของเปลือกสมอง ดยปราศจากพฤติกรรมการตอบสนอง ที่แสดงถึงการรับรู้ได้ และมีเพียงการปฏิกิริยาสนองตอบอัตโนมัติเท่านั้น
92.ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ,20.กฎหมายสาธารณสุข การแพทย์ และโรคระบาด,26.กฎหมายสิทธิมนุษยชน