เขียนย่อหน้าเกี่ยวกับ 5 บทเรียนความผิดพลาดทางจิตใจในการลงทุน
มาเรียนรู้ 5 บทเรียนความผิดพลาดทางจิตใจในการลงทุน ข้อแรก หลีกเลี่ยงความเสียใจ ส่วนใหญ่คนจะเลือกขายตัวที่กำไร เพราะการขายทำกำไรส่งผลให้รู้สึกว่าตัวเองคิดถูก ข้อที่ 2 ความมั่นใจในตัวเองจนเกินขนาด เป็นธรรมชาติของนักลงทุน และมีมากขึ้นหากนัมีความสำเร็จในอดีตที่ก่อให้เกิดความมั่นใจมากเกินไป ทำให้นักลงทุนมักคิดเข้าข้างตัวเองว่าสามารถทำผลตอบแทนได้สูงกว่าค่าเฉลี่ย ข้อที่ 3 ไม่ลืมอดีต สิ่งที่หวังไม่เคยมาอีกเลย ข้อที่ 4 มีเพื่อนแล้ว ไม่เป็นหรอก มักเกิดขึ้นตอนที่คำว่าขาดทุนมาเคาะประตู แล้วยัดเยียดคำว่า Cut Loss ใส่ตนเอง และข้อสุดท้าย แพ้ไม่ได้ ต้องเอาคืน จากการใช้อารมณ์มองหาหุ้นที่จะเอามาถอนทุนคืน

บทเรียนจากย่อหน้านี้

5 บทเรียนความผิดพลาดทางจิตใจในการลงทุน


1. หลีกเลี่ยงความเสียใจ
ตัวอย่างง่ายๆ ถ้าหากพบหุ้นตัวหนึ่งที่น่าสนใจมาก แต่เงินทุนหมดแล้ว มีหุ้นในพอร์ตสองตัว ตัวแรกกำไร อีกตัวขาดทุน จะเลือกขายตัวไหนเพื่อเพิ่มเงินทุน?
โดยส่วนใหญ่คนจะเลือกขายตัวที่กำไร เพราะการขายทำกำไรจะส่งผลให้รู้สึกว่าตัวเองคิดถูก เรื่องนี้ยังรวมไปถึงการทำกำไรที่เร็วเกินไปและเก็บการขาดทุนเอาไว้ มีงานศึกษาพบว่าเมื่อขายทำกำไรไปแล้ว หุ้นตัวนั้นมักให้ผลตอบแทนได้อีก 2.35% ในขณะเดียวกัน หุ้นที่ขาดทุนซึ่งเราเลือกเก็บเอาไว้นั้นจะทำผลตอบแทนต่ำกว่าตลาด 1.06%
สรุปแล้ว การเลี่ยงความเสียใจและความเจ็บใจไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย ผ่านความเสียใจไปให้ได้แล้วนำประสบการณ์กลับมาพัฒนาตัวเองกัน


2. ความมั่นใจในตัวเองจนเกินขนาด
ความมั่นใจจนประเมินความรู้ของตัวเองจนสูงเกินไปนั้นมักเกิดขึ้นอยู่บ่อยๆ โดยพฤติกรรมนี้เป็นธรรมชาติของนักลงทุน และจะยิ่งมีมากขึ้นเมื่อนักลงทุนคนนั้นมีความสำเร็จในอดีตซึ่งยิ่งก่อให้เกิดความมั่นใจที่มากจนเกินไป
มีงานศึกษาชิ้นหนึ่งทำในช่วงปี 2001 สำรวจความเห็นของนักลงทุนรายย่อยต่อผลตอบแทนของตลาดในอีก 12 เดือนข้างหน้า คำตอบที่ได้รับคือ 10.3 %
แต่เมื่อถามถึงผลตอบแทนที่พวกเขาจะได้รับ คำตอบกลับเป็น 11.7% ทั้งๆ ที่หลายคนเพิ่งขาดทุนจากฟองสบู่หุ้นเทคโนโลยีมาหมาดๆ
สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่านักลงทุนมักคิดเข้าข้างตัวเองว่าสามารถทำผลตอบแทนได้สูงกว่าค่าเฉลี่ย เมื่อผสมรวมกับความสำเร็จในอดีตแล้วยิ่งไปกันใหญ่
มากกว่านั้นสิ่งนี้ส่งผลไปถึงการตัดสินใจซื้อขายที่บ่อยขึ้น ยิ่งมั่นใจยิ่งซื้อขายบ่อย โดยเฉพาะในช่วงตลาดกระทิง ยิ่งรีบตัดสินใจคว้าหุ้นแย่ๆ เข้าพอร์ต ผลตอบแทนรวมอาจไม่แตกต่างจากการซื้อขายน้อยๆ อีกทั้งยังเสียค่าคอมมิชชั่นไปอีก ซึ่งจริงๆ แล้วไม่จำเป็นเลย
ความมั่นใจนี้มักนำไปสู่การลงทุนที่เสี่ยงมากขึ้นเรื่อยๆ และขาดการกระจายความเสี่ยงที่เรียกกันว่า “การจัดพอร์ตการลงทุน” ซึ่งสำคัญกว่าการซื้อขายบ่อยๆ มาก
แต่อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าสนับสนุนในถือยาวๆ เก็บหุ้นไว้ในพอร์ตเยอะๆ อะไรที่มันมากไปย่อมไม่ดี หากรู้ว่าหุ้นนี้อนาคตไม่สวย ก็รีบถอยออกมาก่อน เอาเงินไปหาโอกาสอื่นๆ ดีกว่า


3. ไม่ลืมอดีตของเรา
หลายครั้งที่นักลงทุนไม่คว้าโอกาสทองตรงหน้ารอบแล้วรอบเล่า เพราะคำว่า “อดีต”
ตัวอย่างง่ายๆ เช่น หุ้นตัวหนึ่งที่เคยเห็นราคาที่ 10 บาท ไม่คว้าไว้ มาเห็นอีกทีที่ 13 บาทซึ่งรอนิ่งๆ ให้คว้ามัน แต่ก็ไม่คว้า รอว่าวันหนึ่งราคาจะลงมาที่เดิม
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หวังก็ไม่เคยมาอีกเลย เพราะไม่ลืมอดีต
อีกกรณีหนึ่ง ราคาของหุ้นตัวหนึ่งเคยขึ้นไปที่ 25 บาท กลับไม่ขาย จากนั้นราคาตกลงมาที่ 22 บาท รอให้ราคากลับไปที่เดิม จากนั้นกลายเป็นว่ากำไรหด จนกลายเป็นติดดอยได้ เพราะไม่ลืมอดีต
นี่คือตัวอย่างสุดคลาสสิกที่เกิดกับทุกคน เพราะต่างไม่ลืมอดีตอันหอมหวานที่เคยวาดฝันไว้


4. มีเพื่อนแล้ว ไม่เป็นหรอกน่า
เมื่อซื้อหุ้นแล้วราคาลงอย่างรวดเร็ว มักจะหาพวกด้วยการมองหาคนรอบๆ ตัว เพราะจะรู้สึกปลอดภัย
แต่เหตุการณ์นี้มักเกิดตอนที่คำว่า “ขาดทุน” มาเคาะประตู แล้วยัดเยียดคำว่า “Cut Loss” ใส่ตอนที่ยังขาดทุนไม่มาก
จากนั้นกลับไปมองรอบๆ ถามเพื่อนๆ ชาวดอย แล้วปิดประตูใส่หน้าคำว่า “ขาดทุน” จากนั้นก็ก่อตั้งหมู่บ้านชาวดอยขึ้นมา
หรือบางครั้งหุ้นขึ้นอย่างแรง ต่างแห่เข้าซื้อ เกาะรถไปกับเพื่อนๆ เพราะรู้สึกปลอดภัยและมีพวก
จากนั้นรถคันนั้นก็พุ่งสู่หน้าผาและดิ่งโหม่งโลกไป
จะเห็นว่าการมีพวกไม่ช่วยให้รอดจากการเจ็บตัวจากรถที่พุ่งโหม่งโลก สุดท้ายมันก็แค่การหาคนปลอบโยนต่อการโหม่งโลกเท่านั้น


5. แพ้ไม่ได้ ต้องเอาคืน
เวลาขาดทุน อารมณ์ที่มักจะเกิดขึ้นคือเสียใจ ฟูมฟาย และหัวร้อน เริ่มใช้อารมณ์มองหาหุ้นที่จะเอามาถอนทุนคืน
ณ ตอนนั้น จะเริ่มปลุกความถือตัวถือตนขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นวุฒิการศึกษาหรือความสำเร็จในสายอาชีพ สิ่งเหล่านี้ถูกประกอบขึ้นมา สุ่มไฟในใจขึ้นเรื่อยๆ
สุดท้ายไฟก็ลุกโชนขึ้นมาในใจอย่างรุนแรง ผลักดันให้มีแรงบันดาลใจจัดการตัดสินใจคว้าดอยอีกลูกเข้ามาชื่นชมในพอร์ตซ้ำแล้วซ้ำเล่า
5.ความรู้ทางการเงิน