นายสมชายสามารถฟ้องร้องผู้พิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายได้หรือไม่?   อธิบายหลักคุ้มครองผู้พิพากษาตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๗๗ พ.ศ. ๒๔๖๓   และข้อยกเว้นของหลักดังกล่าว
1. หลักคุ้มครองผู้พิพากษา: หลักคุ้มครองผู้พิพากษาเป็นหลักกฎหมายที่กำหนดไว้เพื่อให้ผู้พิพากษามีอิสระในการตัดสินคดีโดยปราศจากความกังวล หลักนี้มีที่มาจากคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๗๗ พ.ศ. ๒๔๖๓ ซึ่งศาลฎีกาวางหลักไว้ดังนี้ ผู้พิพากษาซึ่งทำการในน่าที่โดยสุจริตนั้น ผู้ใดจะฟ้องร้องว่ากล่าวในกิจการที่กระทำไปนั้นหาได้ไม่

2. ความหมายของหลักคุ้มครองผู้พิพากษา: หลักคุ้มครองผู้พิพากษามีความหมายดังนี้
* ผู้พิพากษาจะได้รับการคุ้มครอง: เฉพาะเมื่อกระทำการในหน้าที่โดยสุจริต
* ผู้พิพากษาไม่ต้องรับผิดต่อบุคคลอื่น: ในกิจการที่กระทำไป แม้ว่ากิจการนั้นจะผิด

3. ข้อยกเว้นของหลักคุ้มครองผู้พิพากษา: หลักคุ้มครองผู้พิพากษามีข้อยกเว้นดังนี้ ผู้พิพากษาจะไม่ได้รับการคุ้มครอง:เมื่อกระทำการนอกเหนือจากหน้าที่โดยไม่สุจริต มีเจตนาที่จะกลั่นแกล้ง กระทำการเกินขอบเขตของอำนาจ ผู้เสียหายสามารถฟ้องร้องผู้พิพากษาได้ในทางอาญาในทางแพ่ง

4. การวิเคราะห์กรณีศึกษา: ในกรณีของนายสมชาย นายสมชายอ้างว่า ผู้พิพากษาศาลชั้นต้นตัดสินผิด และมีพฤติกรรมไม่เหมาะสมระหว่างการพิจารณาคดี กรณีนี้ นายสมชายอาจสามารถฟ้องร้องผู้พิพากษาศาลชั้นต้นได้ อย่างไรก็ตาม นายสมชายต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าผู้พิพากษาศาลชั้นต้นกระทำการนอกเหนือจากหน้าที่ หรือกระทำการโดยไม่สุจริต หรือมีเจตนาที่จะกลั่นแกล้ง หรือกระทำการเกินขอบเขตของอำนาจ

5. บทสรุป: หลักคุ้มครองผู้พิพากษามีไว้เพื่อให้ผู้พิพากษามีอิสระในการตัดสินคดีโดยปราศจากความกังวล อย่างไรก็ตาม หลักนี้มีข้อยกเว้น ผู้เสียหายสามารถฟ้องร้องผู้พิพากษาได้ ในกรณีที่ผู้พิพากษากระทำการนอกเหนือจากหน้าที่ หรือกระทำการโดยไม่สุจริต หรือมีเจตนาที่จะกลั่นแกล้ง หรือกระทำการเกินขอบเขตของอำนาจ
กฎหมายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พรบ,พระราชกฤษฎีกา ข้อกำหนดประธานศาลฎีกา