จงสรุปการปรับฐาน ดัชนี S&P 500 ตั้งแต่ปี 1929 จนถึง ปี 2019 ให้หน่อย
จากข้อมูลในอดีต การปรับฐานทั้ง 12 ครั้งนั้น มีข้อสังเกตที่น่าสนใจตามนี้ 
1. การปรับฐานลบมากกว่า -20% ทุกครั้ง จะตามมาด้วยการรีบาวน์ทุกครั้งเช่นเดียวกัน โดยสามารถรีบาวน์ได้เฉลี่ย +9.63% โดยครั้งที่รีบาวน์ได้เบาสุดคือ เดือนต.ค. ปี 1929 รีบาวน์ได้เพียง 1% คือ หนึ่งวันหลังจากนั้น และครั้งที่รีบาวน์ยาวนานได้สุดก็คือ เดือนก.พ. ปี 2001 รีบาวน์ได้ +7.1% ในระยะเวลา 62 วัน

2. หลังการรีบาวน์เมื่อร่วงลงมาต่ำกว่า -20% พบว่า ทุกครั้งตลาดทำจุดต่ำสุดใหม่ทั้งหมด

3. จุดต่ำสุดของรอบตลาดหมี เฉลี่ยแล้วจะปรับฐานจากจุดสูงสุดอยู่ที่ -37%

4. ครั้งที่มีการปรับฐานรุนแรงมากกว่า -40% มีทั้งหมด 4 ครั้งจากทั้งหมด 12 ครั้ง คือ ปี 1929, ปี 1974, ปี 2001 และปี 2008

จากข้อมูลในอดีต ค่อนข้างชัดเจนว่า หากดัชนี S&P 500 ปรับฐานมากกว่า -20% แล้ว การรีบาวน์ในภาวะตลาดหมี มีโอกาสเกิดขึ้นหลังจากนั้น แต่ยังไงเสีย ตลาดจะยังมีแรงเทขายจนทำจุดต่ำสุดใหม่อยู่ดี

จุดต่ำสุดของตลาดหมี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ -37% จากจุดสูงสุด จากทั้งหมด 12 รอบนับตั้งแต่ปี 1929 ที่ผ่านมา

ถ้าเราเห็นข้อมูลนี้ และมีพอร์ตการลงทุนอยู่ เราก็ต้องวางกลยุทธ์ ว่าจะปรับพอร์ตรับมืออย่างไรดี ซึ่งคร่าวๆเราก็คงมีตัวเลือกอยู่ 3 ทาง 1) คือ ถือทนไป ยังไงซักวันหุ้นก็ต้องฟื้นคืนกลับมา 2) ขายตัดขาดทุนไปก่อน แล้วรอช้อนในจังหวะที่เหมาะสม และ 3) นำเงินลงทุนก้อนใหม่มาเฉลี่ยต้นทุน หรือ

ถ้านักลงทุนเลือกกลยุทธ์ข้อ 1) สิ่งที่ต้องคิดก็คือ สมมติ พอร์ตเราขาดทุนอยู่ 30% แล้วไม่ทำอะไรกับพอร์ตการลงทุนเลย ขอถือไว้เฉยๆรอวันขึ้นมา เราต้องให้พอร์ตบวกขึ้นมาถึง 43% ถึงจะกลับมาที่ทุนของเรา และถ้าพอร์ตเราขาดทุนที่ระดับ 50% เราต้องให้พอร์ตบวกมากขึ้นไปอีกถึง 100% ถึงจะกลับมาที่ทุน

ถ้านักลงทุนเลือกกลยุทธ์ข้อ 2) สิ่งที่ต้องคิดก็คือ แล้วเราจะซื้อได้ในราคาที่ดีกว่าเดิมหรือไม่ เรามีเวลามานั่งวิเคราะห์ จับจังหวะตลาดได้จริงหรือ นี่ก็เป็นความท้าทาย

สุดท้ายถ้าเลือกกลยุทธ์ข้อ 3) แปลว่า เรายังต้องมีรายได้ในอนาคตต่อเนื่อง และต้องมั่นใจว่า เราไม่ได้กำลังถัวเฉลี่ยในตลาดขาลง และยิ่งทำให้ต้นทุนยิ่งจมลงไปอีก

สรุปคือ เลือกกลยุทธ์ไหนก็ได้ แต่ทุกกลยุทธ์ก็มีมุมที่นักลงทุนต้องคิดเพิ่ม ไม่มีทางง่ายๆ ให้เราเดินหรอก ในโลกที่เรียกว่าการลงทุน

มาดูสถานการณ์ปัจจุบันกันว่า ดัชนีตลาดหุ้นหลักๆ ของโลกปรับฐานจากจุดสูงสุดของปี 2018 แล้วเท่าไหร่กันบ้าง (ข้อมูลถึงวันที่ 11 ม.ค. 2019)
ดัชนี S&P500 ลงมาลึกถึง -19.78% ก่อนรีบาวน์หลังปีใหม่เหลือลบ – 11.41%

ดัชนี NASDAQ ปรับฐานแรงเช่นกันถึง -23.64% และมีเด้งเปิดปีใหม่เหลือลบ -14.04%

ดัชนี DAX ของเยอรมัน ลบไป -23.44% และมีรีบาวน์เช่นเดียวกับที่ตลาดหุ้นสหรัฐฯ เหลือลบ -19.71%

มาฝั่งเอเชีย
ดัชนี Hang Seng ปรับฐานลึกถึง -25.42% หลังจากนั้นก็รีบาวน์เหลือลบ -20.36% ในตอนนี้

ดัชนี Nikkei 225 ญี่ปุ่นก็โดนด้วยเช่นกันลึก -21.07% และเด้งขึ้นมาหลังปีใหม่ เหลือลบ -16.11%

กลับมาดูที่หุ้นไทย SET Index ลงมา -15.41% และรีบาวน์หลังปีใหม่นิดหน่อย เหลือลบจากจุดสูงสุด -13.25%

สรุปคือ ปรับฐานทะลุ -20% ซึ่งแปลว่าเข้าตลาดหมีไปแล้วหลายตลาด และเรากำลังอยู่ในช่วงของการรีบาวน์ ซึ่งดูจากสถิติย้อนหลังที่ผมอธิบายในวันนี้แล้ว ผมแนะนำว่า เราต้องเตรียมกลยุทธ์ตั้งแต่วันนี้แล้ว ว่าจะเตรียมรับมือกับความเสี่ยงนี้อย่างไรดี
จากข้อมูลในอดีต การปรับฐานทั้ง 12 ครั้งนั้น มีข้อสังเกตที่น่าสนใจตามนี้ 

1. การปรับฐานลบมากกว่า -20% ทุกครั้ง จะตามมาด้วยการรีบาวน์ทุกครั้งเช่นเดียวกัน โดยสามารถรีบาวน์ได้เฉลี่ย +9.63% โดยครั้งที่รีบาวน์ได้เบาสุดคือ เดือนต.ค. ปี 1929 รีบาวน์ได้เพียง 1% คือ หนึ่งวันหลังจากนั้น และครั้งที่รีบาวน์ยาวนานได้สุดก็คือ เดือนก.พ. ปี 2001 รีบาวน์ได้ +7.1% ในระยะเวลา 62 วัน


2. หลังการรีบาวน์เมื่อร่วงลงมาต่ำกว่า -20% พบว่า ทุกครั้งตลาดทำจุดต่ำสุดใหม่ทั้งหมด


3. จุดต่ำสุดของรอบตลาดหมี เฉลี่ยแล้วจะปรับฐานจากจุดสูงสุดอยู่ที่ -37%


4. ครั้งที่มีการปรับฐานรุนแรงมากกว่า -40% มีทั้งหมด 4 ครั้งจากทั้งหมด 12 ครั้ง คือ ปี 1929, ปี 1974, ปี 2001 และปี 2008

จากข้อมูลในอดีต ค่อนข้างชัดเจนว่า หากดัชนี S&P 500 ปรับฐานมากกว่า -20% แล้ว การรีบาวน์ในภาวะตลาดหมี มีโอกาสเกิดขึ้นหลังจากนั้น แต่ยังไงเสีย ตลาดจะยังมีแรงเทขายจนทำจุดต่ำสุดใหม่อยู่ดี

จุดต่ำสุดของตลาดหมี ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ -37% จากจุดสูงสุด จากทั้งหมด 12 รอบนับตั้งแต่ปี 1929 ที่ผ่านมา

ถ้าเราเห็นข้อมูลนี้ และมีพอร์ตการลงทุนอยู่ เราก็ต้องวางกลยุทธ์ ว่าจะปรับพอร์ตรับมืออย่างไรดี ซึ่งคร่าวๆเราก็คงมีตัวเลือกอยู่ 3 ทาง 1) คือ ถือทนไป ยังไงซักวันหุ้นก็ต้องฟื้นคืนกลับมา 2) ขายตัดขาดทุนไปก่อน แล้วรอช้อนในจังหวะที่เหมาะสม และ 3) นำเงินลงทุนก้อนใหม่มาเฉลี่ยต้นทุน หรือ

ถ้านักลงทุนเลือกกลยุทธ์ข้อ 1) สิ่งที่ต้องคิดก็คือ สมมติ พอร์ตเราขาดทุนอยู่ 30% แล้วไม่ทำอะไรกับพอร์ตการลงทุนเลย ขอถือไว้เฉยๆรอวันขึ้นมา เราต้องให้พอร์ตบวกขึ้นมาถึง 43% ถึงจะกลับมาที่ทุนของเรา และถ้าพอร์ตเราขาดทุนที่ระดับ 50% เราต้องให้พอร์ตบวกมากขึ้นไปอีกถึง 100% ถึงจะกลับมาที่ทุน

ถ้านักลงทุนเลือกกลยุทธ์ข้อ 2) สิ่งที่ต้องคิดก็คือ แล้วเราจะซื้อได้ในราคาที่ดีกว่าเดิมหรือไม่ เรามีเวลามานั่งวิเคราะห์ จับจังหวะตลาดได้จริงหรือ นี่ก็เป็นความท้าทาย

สุดท้ายถ้าเลือกกลยุทธ์ข้อ 3) แปลว่า เรายังต้องมีรายได้ในอนาคตต่อเนื่อง และต้องมั่นใจว่า เราไม่ได้กำลังถัวเฉลี่ยในตลาดขาลง และยิ่งทำให้ต้นทุนยิ่งจมลงไปอีก

สรุปคือ เลือกกลยุทธ์ไหนก็ได้ แต่ทุกกลยุทธ์ก็มีมุมที่นักลงทุนต้องคิดเพิ่ม ไม่มีทางง่ายๆ ให้เราเดินหรอก ในโลกที่เรียกว่าการลงทุน
การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน,ความรู้ทางการเงิน