ศาลฎีกามีคำวินิจฉัยอย่างไรในคดีนี้ และมีการตีความหมายของคำว่าการชำระหนี้ในลักษณะใดบ้าง?
หัวข้อ ชำระหนี้ตามสัญญาซื้อขาย ฎีกาที่ 7735/2555 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

​[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] 

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7735/2555 

ป.พ.พ. มาตรา 456 วรรคสองและวรรคสาม นอกจะบัญญัติให้การซื้อขายสังหาริมทรัพย์ซึ่งตกลงกันเป็นราคาสองหมื่นบาท หรือกว่านั้นขึ้นไป ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างหนึ่งอย่างใดลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิด เป็นสำคัญ จึงจะฟ้องร้องให้บังคับคดีกันได้แล้ว ยังได้บัญญัติอีกว่า "...หรือได้วางประจำไว้ หรือได้ชำระหนี้บางส่วนแล้ว..." ก็ย่อมฟ้องร้องให้บังคับคดีได้เช่นกัน คดีนี้ข้อเท็จจริงได้ความว่า ในการซื้อขายต้นอ้อย โจทก์และจำเลยไม่ได้ทำหนังสือสัญญาซื้อขายหรือมีหลักฐานการซื้อขายเป็น หนังสือ ลงลายมือชื่อฝ่ายโจทก์หรือจำเลยผู้ต้องรับผิดไว้เป็นสำคัญ แต่ในวันที่ตกลงซื้อขายกัน โจทก์ได้ส่งมอบกรรมสิทธิ์ต้นอ้อยให้แก่จำเลยและจำเลยเข้าไปตัดต้นอ้อยของ โจทก์ไปขายให้แก่โรงงานน้ำตาล อันถือได้ว่าโจทก์ชำระหนี้ตามสัญญาซื้อขายคือส่งมอบต้นอ้อยให้จำเลยแล้ว โจทก์ย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องบังคับให้จำเลยชำระราคาต้นอ้อยได้ตามบท บัญญัติของกฎหมายดังกล่าว

​
ในคดีนี้ ศาลฎีกามีคำวินิจฉัยว่า แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือที่ลงลายมือชื่อของผู้ต้องรับผิดตามที่กฎหมายกำหนด แต่การที่โจทก์ได้ส่งมอบกรรมสิทธิ์ต้นอ้อยให้แก่จำเลย และจำเลยได้เข้าไปตัดต้นอ้อยของโจทก์ไปขายให้แก่โรงงานน้ำตาล ถือได้ว่าโจทก์ได้ชำระหนี้ตามสัญญาแล้ว ซึ่งสามารถฟ้องร้องบังคับคดีได้ตามบทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวข้อง โดยมีการตีความคำว่าการชำระหนี้ในลักษณะดังนี้


1. การส่งมอบกรรมสิทธิ์: การที่โจทก์ได้ส่งมอบต้นอ้อยให้แก่จำเลย

2. การชำระหนี้บางส่วน: ศาลยอมรับว่าการที่โจทก์ส่งมอบต้นอ้อยให้จำเลยและจำเลยได้ทำการตัดต้นอ้อยไปขายให้โรงงานน้ำตาล

3. ผลกระทบของการไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ

ดังนั้น การตีความในคดีนี้จึงเน้นที่การปฏิบัติการตามสัญญาและการชำระหนี้ในลักษณะที่มีพยานหลักฐานเชิงพฤติการณ์ที่สามารถพิสูจน์ได้ แม้จะไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือก็ยังสามารถฟ้องร้องบังคับคดีได้ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายลักษณะหนี้ พรบ,กฎหมายซื้อขาย,คำพิพากษาศาลฎีกา