ช่วยสรุปบทความเรื่อง "การเข้าใจและรักษาโรคดึงผม กับการรับรู้เรื่องที่ไม่รู้ตัวของจิตใจ" ให้หน่อยสิคะ
ปัจจุบันสภาพคนในสังคมมีความเครียดเพิ่มมากขึ้น ด้วยปัจจัยหลายอย่างที่ส่งผลต่อสภาวะจิตใจ ทำให้มีอาการทางจิตเวชโดยไม่รู้ตัว วันนี้เราจะมาพูดกันถึงเรื่องของ “โรคดึงผม” ที่หลายคนอาจไม่รู้ว่านี่ก็เป็นอีกหนึ่งอาการทางจิตเวชที่ต้องได้รับการรักษา เนื่องจากโรคดังกล่าวส่งผลกระทบต่อบุคลิกภาพและสภาวะจิตใจ โรคดึงผม อาจเกิดขึ้นโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว โดยส่วนมากพบว่าผู้ป่วยมักมีอาการร่วมกันทั้ง 2 แบบ ซึ่งอาจจะรู้ตัวมากกว่าไม่รู้ตัวหรือไม่รู้ตัวมากกว่ารู้ตัวแล้วแต่กรณีไป โดยการกระทำขณะที่รู้ตัวผู้ป่วยอาจจะรู้สึกไม่สบายหนังศีรษะ คัน หรือรู้สึกยุกยิก ๆ รวมไปถึงรู้สึกว่าเส้นผมไม่ตรงไม่เรียบทำให้อยากดึงออก เมื่อดึงออกแล้วจะรู้สึกสบายใจขึ้น รู้สึกโล่งขึ้น ขณะที่การดึงผมโดยไม่รู้ตัว มักจะดึงระหว่างทำกิจกรรมอื่น ๆ อยู่ เช่น ดูโทรทัศน์ อ่านหนังสือ ทำงาน เป็นต้น เป็นการกระทำแบบเผลอที่ไม่รู้ตัวและไม่ได้ตั้งใจ สำหรับอาการดึงผมปัจจุบันพบผู้ป่วยในอัตรา 4% ของคนทั่วไป สามารถพบได้ในทุกเพศและทุกวัย ในวัยเด็กอาจจะไม่รุนแรงและค่อย ๆ รุนแรงขึ้นเมื่ออยู่ในช่วงวัยรุ่น สำหรับวัยผู้ใหญ่มักมีอาการเรื้อรังยาวนานแต่เพิ่งมารักษา และจะรักษาได้ไม่ดีเท่ากับวัยเด็กและวัยรุ่น บางกรณีมีการรับประทานเส้นผมเข้าไปด้วยก็จะส่งผลให้มีการสะสมในลำไส้ เกิดการอุดตันและส่งผลเสียต่อสุขภาพ โดยปัญหาหลัก ๆ ที่เกิดจากการดึงผมคือเสียบุคลิกภาพ ทั้งพฤติกรรมที่เป็นอยู่ และจากปัญหาศีรษะล้าน ปัจจัยที่ทำให้เป็นโรคดึงผม อาจมีโรคทางจิตเวชบางอย่าง เช่น วิตกกังวลประเภทย้ำคิดย้ำทำ หรือการเป็นโรคซึมเศร้า รวมถึงพันธุกรรมก็เป็นปัจจัยหนึ่ง อาจมีสมาชิกในครอบครัวเป็นโรคดึงผมเหมือนกัน หรือแม้กระทั่งความผิดปกติทางสมองและสารเคมีในสมอง สมาธิสั้น มีความเครียด หรือมีปัญหาทางด้านปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น เป็นต้น วิธีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมก่อนอื่นต้องให้ผู้ป่วยรู้ตัวก่อนว่าเป็นโรคชอบดึงผม โดยเฉพาะในกรณีที่ดึงโดยไม่รู้ตัว เพื่อให้ผู้ป่วยควบคุมพฤติกรรมของตัวเอง แต่อย่าใช้วิธีการดุว่าหรือตำหนิแรง ๆ ให้ใช้วิธีเตือนให้เหมาะสม เพราะถ้าหากใช้อารมณ์ในการตำหนิ ผู้ป่วยอาจจะยิ่งดึงผมมากขึ้นก็ได้ วิธีการรักษา ให้ผู้ป่วยหรือคนรอบข้างลองสังเกตพฤติกรรมก่อนว่าเวลาดึงผม ผู้ที่เป็นมักดึงผมตัวเองเวลาไหน เวลาเหงา เศร้า เบื่อ หรือเครียด เป็นต้น หรือชอบดึงผมในสถานการณ์ใด เช่น ขณะนั่งดูโทรทัศน์ ขณะนอนอยู่ในห้อง ฯลฯ เมื่อผู้ป่วยรู้ตัวแล้วก็จะควบคุมตัวเองได้ง่ายขึ้น สำหรับวิธีการรักษานอกเหนือจากนี้ก็คือการให้ยา โดยผู้ป่วยต้องไปปรึกษาแพทย์ก่อนเมื่อเริ่มรู้ตัวว่าตนเองมีอาการเหล่านี้ ข้อมูลจาก อ. พญ.แสงศุลี ธรรมไกรสร ภาควิชาเวชศาสตร์ครอบครัว และอ. นพ.คมสันต์ เกียรติรุ่งฤทธิ์ สาขาจิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล คลิกชมคลิปรายการ “”โรคดึงผม”อาการทางจิตที่คุณหรือคนใกล้ชิดอาจทำโดยไม่รู้ตัว!! : พบหมอรามา ช่วงBig Story” ได้ที่นี่ YouTube:
การดึงผมที่รู้ตัวมักเกิดขึ้นขณะรู้สึกไม่สบายหรือไม่สบายใจ และการดึงผมโดยไม่รู้ตัวมักเกิดขณะทำกิจกรรมอื่น ๆ อยู่ เช่น ดูโทรทัศน์ อ่านหนังสือ หรือทำงาน
โรคดึงผมพบในอัตรา 4% ของคนทั่วไป และมีทั้งในทุกเพศและวัย 

- ปัจจุบันสภาพคนในสังคมมีความเครียดเพิ่มมากขึ้น ส่งผลต่อสภาวะจิตใจทำให้มีอาการทางจิตเวชโดยไม่รู้ตัว
- "โรคดึงผม" เป็นอีกหนึ่งอาการทางจิตเวชที่ต้องได้รับการรักษา เป็นการดึงผมที่ผู้ป่วยอาจไม่รู้ตัวหรือดึงโดยไม่รู้ตัว
- อาการทั้ง 2 แบบมักมีร่วมกัน ผู้ป่วยมักมีอาการร่วมกันทั้ง 2 แบบ
- โรคนี้พบได้ในทุกเพศและทุกวัย มักพบมากขึ้นในวัยรุ่น
- มีผลกระทบต่อบุคลิกภาพและสภาวะจิตใจ เสี่ยงมีปัญหาสุขภาพจิต
- มีหลายปัจจัยที่เป็นสาเหตุ เช่น โรคจิตเวช, พันธุกรรม, สมาชิกในครอบครัวมีโรคดึงผมเหมือนกัน, ปัญหาทางสมอง, สมาธิสั้น, เครียด, ปัญหาทางปฏิสัมพันธ์
- การรักษาควรเริ่มจากการรู้ตัวเองว่าเป็นโรคดึงผม และควบคุมพฤติกรรมของตนเอง
- การปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำและการรักษา
- การสังเกตพฤติกรรม เวลาที่มักดึงผม เช่น เวลาเหงา, เศร้า, เครียด
- การให้ยาเป็นวิธีรักษาเพิ่มเติม โดยควรไปปรึกษาแพทย์ตลอดระยะเวลาการรักษา
- การหลีกเลี่ยงการใช้วิธีการตำหนิหรือดุว่า ท่าทีทำให้ผู้ป่วยรู้สึกถูกตำหนิอาจทำให้อาการมีการดึงผมมากขึ้น
- วิธีการรักษาต้องไปพร้อมกับการเข้าใจและรับรู้จากผู้ป่วยเอง

ผู้ป่วยโรคดึงผมมักมีปัญหาทั้งพฤติกรรมและปัญหาสุขภาพ, ทำให้มีผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต วิธีการรักษารวมถึงการตรวจสอบพฤติกรรม, การติดตามเวลาที่มีการดึงผม, และการให้ยา ควรปรึกษาแพทย์เมื่อมีอาการและรู้ตัวเองเป็นโรคดึงผม เพื่อรับการรักษาที่เหมาะสม
3.จิตเวชศาสตร์ (จิตเวชศาสตร์) - Psychiatry