จงสรุปบทความเรื่อง บุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินไม่ต้องรับผิดในตั๋วเงิน ให้หน่อยค่ะ
บุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินไม่ต้องรับผิดในตั๋วเงิน | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

​





 [กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] “บุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินไม่ต้องรับผิดในตั๋วเงิน” “ บุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินไม่ต้องรับผิดในตั๋วเงิน ”   อันนี้  เราแปลความกลับกัน   เวลาเราตอบข้อสอบมักจะเผลอไปเกี่ยวกับบุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงิน  อันนี้  เราแปลความกลับกัน   เวลาเราตอบข้อสอบมักจะเผลอไปเกี่ยวกับบุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงิน    ยกตัวอย่าง     ผู้ที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินนั้นมีใครบ้าง  คือ ยกตัวอย่าง     ผู้ที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินนั้นมีใครบ้าง  คือ     1.  ในเรื่องตั๋วเงินแลกเงินในบทบัญญัติมาตรา  908  ตั๋วแลกเงินจะมีคู่สัญญา  3  ฝ่าย  คือ   ผู้สั่งจ่าย    ผู้จ่าย   และผู้รับเงิน   ในเรื่องตั๋วเงินแลกเงินในบทบัญญัติมาตรา   ตั๋วแลกเงินจะมีคู่สัญญา   ฝ่าย  คือ   ผู้สั่งจ่าย    ผู้จ่าย   และผู้รับเงิน       นาย  ก.  ออกตั๋วแลกเงินสั่ง  นาย  ข.  ให้จ่ายเงินแก่  นาย  ค.  ตั๋วถึงกำหนด  นาย  ค.  นาย  ก   ออกตั๋วแลกเงินสั่ง  นาย  ข    ให้จ่ายเงินแก่  นาย  ค    ตั๋วถึงกำหนด  นาย  ค   ก็เอาตั๋วแลกเงินไปยื่นให้ นาย  ข.  ใช้เงินตามตั๋ว   ปรากฏว่า  นาย  ข.ไม่จ่าย ก็เอาตั๋วแลกเงินไปยื่นให้ นาย  ข   ใช้เงินตามตั๋ว   ปรากฏว่า  นาย  ข    ไม่จ่าย  ถามว่า   นาย ค.   จะฟ้องใคร  ให้รับผิดใช้เงินตามตั๋วแลกเงินได้บ้าง ถามว่า  นาย ค  จะฟ้องใคร  ให้รับผิดใช้เงินตามตั๋วแลกเงินได้บ้าง      ก็ดูว่า    ตั๋วฉบับนี้มีใครลงลายมือชื่อบ้าง  ? ก็ดูว่า    ตั๋วฉบับนี้มีใครลงลายมือชื่อบ้าง   มีนาย  ก.  ผู้สั่งจ่ายคนเดียว    เพราะฉะนั้น    ก็จะได้หลักในเบื้องต้นว่า   มีนาย  ก   ผู้สั่งจ่ายคนเดียว  เพราะฉะนั้น    ก็จะได้หลักในเบื้องต้นว่า   “ผู้จ่ายในตั๋วแลกเงินโดยหลักแล้ว ไม่มีความรับผิดตามเนื้อความในตั๋วเงิน”  เพราะผู้จ่ายยังไม่ได้ลงลายมือชื่อเลย   ดังนั้น   ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงิน  เมื่อผู้ทรง “ ผู้จ่ายในตั๋วแลกเงินโดยหลักแล้ว ไม่มีความรับผิดตามเนื้อความในตั๋วเงิน ”  เพราะผู้จ่ายยังไม่ได้ลงลายมือชื่อเลย    ดังนั้น  ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงิน  เมื่อผู้ทรง  เอาตั๋วแลกเงินไปยื่นต่อผู้จ่าย  ๆ  ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงิน   ผู้ทรงจะไปฟ้องผู้จ่ายตามตั๋วแลกเงินไม่ได้  เพราะผู้จ่ายยังไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วแลกเงิน เอาตั๋วแลกเงินไปยื่นต่อผู้จ่าย   ๆ   ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงิน   ผู้ทรงจะไปฟ้องผู้จ่ายตามตั๋วแลกเงินไม่ได้  เพราะผู้จ่ายยังไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วแลกเงิน   แล้วผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะตกเป็นลูกหนี้ตามตั๋วเงินเมื่อใด  ?  แล้วผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะตกเป็นลูกหนี้ตามตั๋วเงินเมื่อใด  ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะตกเป็นลูกหนี้ในตั๋วเงิน  ก็ต่อเมื่อผู้จ่ายได้ทำการรับรอง  ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะตกเป็นลูกหนี้ในตั๋วเงิน  ก็ต่อเมื่อผู้จ่ายได้ทำการรับรอง  ตั๋วแลกเงินแล้วตามบทบัญญัติในมาตรา  931 ตั๋วแลกเงินแล้วตามบทบัญญัติในมาตรา   มาตรา  931  บัญญัติว่า    การรับรองนั้นพึงกระทำด้วยเขียนลงไว้ในด้านหน้า มาตรา   บัญญัติว่า    การรับรองนั้นพึงกระทำด้วยเขียนลงไว้ในด้านหน้า  แห่งตั๋วแลกเงินเป็นถ้อยคำ  สำนวนว่า  “รับรองแล้ว”  หรือความอย่างอื่นทำนองเช่นเดียวกันนั้น  และลงลายมือชื่อของผู้จ่าย  อนึ่งแต่เพียงลายมือชื่อของผู้จ่ายลงไว้ในด้านหน้าแห่งตั๋วแลกเงิน  ท่านก็จัดว่าเป็นคำรับรองแล้ว แห่งตั๋วแลกเงินเป็นถ้อยคำ  สำนวนว่า   รับรองแล้ว  หรือความอย่างอื่นทำนองเช่นเดียวกันนั้น  และลงลายมือชื่อของผู้จ่าย  และลงลายมือชื่อของผู้จ่าย   อนึ่งแต่เพียงลายมือชื่อของผู้จ่ายลงไว้ในด้านหน้าแห่งตั๋วแลกเงิน   ท่านก็จัดว่าเป็นคำรับรองแล้ว   และมาตรา  937  บัญญัติว่า    ผู้จ่ายได้ทำการรับรองตั๋วแลกเงินแล้วย่อมต้องผูกพันในอันจะจ่ายเงินจำนวนที่รับรองตามเนื้อความแห่งคำรับรองของตน และมาตรา  937  บัญญัติว่า    ผู้จ่ายได้ทำการรับรองตั๋วแลกเงินแล้วย่อมต้องผูกพันในอันจะจ่ายเงินจำนวนที่รับรองตามเนื้อความแห่งคำรับรองของตน     ก็ให้จัดหมวดหมู่ไว้  ถ้าดูมาตรา  931  นั้น  การรับรอง  พึงกระทำด้วยเขียนลงไว้  ก็ให้จัดหมวดหมู่ไว้  ถ้าดูมาตรา    นั้น  การรับรอง  พึงกระทำด้วยเขียนลงไว้   ในด้านหน้าตั๋วแลกเงิน…และลงลายมือชื่อของผู้จ่าย…  ซึ่งมาตรา  931  ก็จะบัญญัติไว้สอดคล้องกับมาตรา  900  นั้นเอง  ว่าบุคคลที่ตกเป็นลูกหนี้ในตั๋วเงินนั้น  จะเกิดขึ้นต่อเมื่อลงลายมือชื่อ  เพราะฉะนั้น  ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะเป็นลูกหนี้ตามตั๋วเงินต่อเมื่อผู้จ่ายได้ทำการ ในด้านหน้าตั๋วแลกเงิน และลงลายมือชื่อของผู้จ่าย  ซึ่งมาตรา   ก็จะบัญญัติไว้สอดคล้องกับมาตรา   นั้นเอง  ว่าบุคคลที่ตกเป็นลูกหนี้ในตั๋วเงินนั้น  จะเกิดขึ้นต่อเมื่อลงลายมือชื่อ  เพราะฉะนั้น  ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะเป็นลูกหนี้ตามตั๋วเงินต่อเมื่อผู้จ่ายได้ทำการ     รับรองตั๋วด้วยการลงลายมือชื่อของผู้จ่ายในตั๋วตามมาตรา   931  และมาตรา  937   จึงจะเกิดความรับผิดของผู้จ่ายเงินในตั๋วแลกเงินขึ้น รับรองตั๋วด้วยการลงลายมือชื่อของผู้จ่ายในตั๋วตามมาตรา   และมาตรา   จึงจะเกิดความรับผิดของผู้จ่ายเงินในตั๋วแลกเงินขึ้น ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินเมื่อได้ทำการรับรองตั๋วแล้ว  จะเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “ผู้รับรอง”  ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินเมื่อได้ทำการรับรองตั๋วแล้ว  จะเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น  ผู้รับรอง  เพราะฉะนั้นจำไว้ในเบื้องต้นก่อนว่า  การรับรองตั๋วนั้นมีเฉพาะในตั๋วแลกเงินเท่านั้น !  เพราะฉะนั้นจำไว้ในเบื้องต้นก่อนว่า  การรับรองตั๋วนั้นมีเฉพาะในตั๋วแลกเงินเท่านั้น ! สรุป   สรุป  “ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินไม่มีความผิดตามตั๋วเงิน  เว้นแต่  ผู้จ่ายจะได้ทำการ “ ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินไม่มีความผิดตามตั๋วเงิน  เว้นแต่    ผู้จ่ายจะได้ทำการ  รับรองตั๋ว  ก็คือ  ลงลายมือชื่อนั่นเอง  จึงจะต้องรับผิดในฐานะผู้รับรอง  ตามมาตรา  931   และมาตรา 937” รับรองตั๋ว  ก็คือ  ลงลายมือชื่อนั่นเอง  จึงจะต้องรับผิดในฐานะผู้รับรอง  ตามมาตรา      931  และมาตรา 937”
“บุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินไม่ต้องรับผิดในตั๋วเงิน” เวลาตอบข้อสอบ มักจะเผลอไปเกี่ยวกับบุคคลที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงิน ยกตัวอย่าง ผู้ที่ไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วเงินนั้นมีใครบ้าง  คือ


1.  ในเรื่องตั๋วเงินแลกเงินในบทบัญญัติมาตรา  908  ตั๋วแลกเงินจะมีคู่สัญญา  3  ฝ่าย  คือ   ผู้สั่งจ่าย    ผู้จ่าย   และผู้รับเงิน
นาย  ก.  ออกตั๋วแลกเงินสั่ง  นาย  ข.  ให้จ่ายเงินแก่  นาย  ค.  ตั๋วถึงกำหนด  นาย  ค. ก็เอาตั๋วแลกเงินไปยื่นให้ นาย  ข.  ใช้เงินตามตั๋ว   ปรากฏว่า  นาย  ข.ไม่จ่าย ถามว่า   นาย ค.   จะฟ้องใคร  ให้รับผิดใช้เงินตามตั๋วแลกเงินได้บ้าง
ดูว่า    ตั๋วฉบับนี้มีใครลงลายมือชื่อบ้าง  ?
มีนาย  ก.  ผู้สั่งจ่ายคนเดียว

เพราะฉะนั้น ก็จะได้หลักในเบื้องต้นว่า  “ผู้จ่ายในตั๋วแลกเงินโดยหลักแล้ว ไม่มีความรับผิดตามเนื้อความในตั๋วเงิน”  เพราะผู้จ่ายยังไม่ได้ลงลายมือชื่อเลย

ดังนั้น ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงิน เมื่อผู้ทรงเอาตั๋วแลกเงินไปยื่นต่อผู้จ่าย  ๆ ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงิน ผู้ทรงจะไปฟ้องผู้จ่ายตามตั๋วแลกเงินไม่ได้ เพราะผู้จ่ายยังไม่ได้ลงลายมือชื่อในตั๋วแลกเงิน แล้วผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะตกเป็นลูกหนี้ตามตั๋วเงินเมื่อใด  ? 

ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะตกเป็นลูกหนี้ในตั๋วเงิน ก็ต่อเมื่อผู้จ่ายได้ทำการรับรอง

ตั๋วแลกเงินแล้วตามบทบัญญัติในมาตรา  931 

มาตรา  931  บัญญัติว่า    การรับรองนั้นพึงกระทำด้วยเขียนลงไว้ในด้านหน้า แห่งตั๋วแลกเงินเป็นถ้อยคำ  สำนวนว่า  “รับรองแล้ว”  หรือความอย่างอื่นทำนองเช่นเดียวกันนั้น  และลงลายมือชื่อของผู้จ่าย  อนึ่งแต่เพียงลายมือชื่อของผู้จ่ายลงไว้ในด้านหน้าแห่งตั๋วแลกเงิน  ก็จัดว่าเป็นคำรับรองแล้ว 

และมาตรา  937  บัญญัติว่า    ผู้จ่ายได้ทำการรับรองตั๋วแลกเงินแล้วย่อมต้องผูกพันในอันจะจ่ายเงินจำนวนที่รับรองตามเนื้อความแห่งคำรับรองของตนก็ให้จัดหมวดหมู่ไว้  ถ้าดูมาตรา  931  นั้น  การรับรอง  พึงกระทำด้วยเขียนลงไว้ในด้านหน้าตั๋วแลกเงิน…และลงลายมือชื่อของผู้จ่าย…  ซึ่งมาตรา  931  ก็จะบัญญัติไว้สอดคล้องกับมาตรา  900  นั้นเอง  ว่าบุคคลที่ตกเป็นลูกหนี้ในตั๋วเงินนั้น  จะเกิดขึ้นต่อเมื่อลงลายมือชื่อ  เพราะฉะนั้น  ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินจะเป็นลูกหนี้ตามตั๋วเงินต่อเมื่อผู้จ่ายได้ทำการรับรองตั๋วด้วยการลงลายมือชื่อของผู้จ่ายในตั๋วตามมาตรา   931  และมาตรา  937   จึงจะเกิดความรับผิดของผู้จ่ายเงินในตั๋วแลกเงินขึ้นผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินเมื่อได้ทำการรับรองตั๋วแล้ว  จะเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “ผู้รับรอง” 

เพราะฉะนั้น จำไว้ในเบื้องต้นก่อนว่า  การรับรองตั๋วนั้นมีเฉพาะในตั๋วแลกเงินเท่านั้น

สรุป 
“ผู้จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินไม่มีความผิดตามตั๋วเงิน  เว้นแต่  ผู้จ่ายจะได้ทำการรับรองตั๋ว  ก็คือ  ลงลายมือชื่อนั่นเอง  จึงจะต้องรับผิดในฐานะผู้รับรอง  ตามมาตรา  931   และมาตรา 937”
กฎหมายตั๋วเงิน-เช็ค,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์