ช่วยสรุปบทความ ถ้าอยากมีลูกหัวดี ให้หน่อย
เด็กหัวไม่ดีต่างกันที่ตรงนี้ 10 ยิ่งฝึกสมองเร็วยิ่งดี ผมได้กล่าวไว้ในบทก่อนแล้วว่า น้ำหนักสมองของเด็กมีประมาณ 400 กรัม และของผู้ใหญ่ประมาณ 1400 กรัม ท่านทราบไหมว่าอะไรคือความแตกต่างอันนี้ ความแตกต่างของน้ำหนักอยู่ที่ขนาดของเซลล์สมอง และขนาดของเส้นโลหิตแต่ละเส้นซึ่งเติบใหญ่ขึ้นตามอายุ ยิ่งกว่านั้นสิ่งแตกต่างที่สำคัญคือ จุดประสานประสาท synapse ซึ่งเชื่อมเซลล์สมองมีจำนวนเพิ่มขึ้น ผมได้อธิบายไว้แล้วว่า จุดประสานประสาทมีหน้าที่เหมือนสวิตช์ไฟฟ้า ความเร็วในการทำงาน และสภาพการสื่อของมันเป็นตัวกำหนดว่า ใครหัวดี ใครหัวไม่ดี อย่างไรก็ตาม การพัฒนาของสมองจากแรกเกิดจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ซึ่งมีน้ำหนักแตกต่างกันอยู่ 1000 กรัมนี้ มิได้เติบโตเฉลี่ยเท่ากันทุกปี ช่วงที่สมองเติบโตอย่างรวดเร็ว คือวัยแรกเกิดจนถึง 7-8 ขวบ หลังจากนั้นจนถึงอายุประมาณ 20 ปี สมองจะเติบโตอย่างเชื่องช้ามาก ถ้าจะอธิบายให้ละเอียดขึ้นไปอีกก็คือ น้ำหนักสมอง 400 กรัม ตอนแรกเกิดจะเพิ่มเป็น 800 กรัม เมื่ออายุได้ประมาณ 6 เดือน กล่าวคือเพิ่มเป็น 2 เท่า หลังจากนั้นก็เพิ่มเป็น 1200 กรัมเมื่ออายุประมาณ 7-8 ขวบ หมายความว่า น้ำหนักสมองของเด็กจะเป็น 90 ของผู้ใหญ่ภายในช่วงเวลาที่อยู่ชั้นประถมต้น 
เมื่อเป็นเช่นนี้ เราคงตระหนักดีว่า การศึกษาในระยะปฐมวัยของเด็กนั้นสำคัญเพียงใด ข่าวเกี่ยวกับเด็กหญิงอมราและเด็กหญิงกมลา ลูกหมาป่าที่เราได้ยินนานมาแล้ว ย้ำให้เรารู้ว่าถ้าเด็กพลาดโอกาสเรียนรู้ในช่วงสำคัญนี้ แม้แต่การพูดหรือการยืน 2 ขา เด็กก็ยังทำไม่ได้ ถ้าเช่นนั้น พอเด็กเริ่มเดินเตาะแตะ เราสอนภาษาอังกฤษให้แกเสียเลย แกจะได้เป็นเด็กเก่งหัวดีใช่ไหม ผมขอบอกว่า ไม่ใช่ มันยากตรงนี้แหละครับ แน่นอน ถ้าเราอยากให้ลูกเป็นเด็กหัวดี เด็กควรจะมีการฝึกสมองซึ่งยิ่งเริ่มเร็วยิ่งดี แต่ข้อสำคัญอยู่ที่ว่า เราต้องฝึกสมองให้เหมาะสมกับอายุ มิฉะนั้นจะไม่ได้ผล หากเรายัดเยียดความรู้ต่างๆใส่สมองเด็กก่อนวัยเรียน ความรู้เหล่านั้นก็จะท่วมล้นออกมาหมด มิได้มีอะไรติดกาย ดีไม่ดีเด็กอาจจะเป็นโรคเกลียดการเรียนตั้งแต่ก่อนเข้าโรงเรียนเสียด้วย การฝึกสมองที่ได้ผลคืออะไร ผมขอตอบว่า คือการฝึกร่างกายและจิตใจของเด็ก เพื่อสร้างความอยากรู้อยากเห็น และความเป็นตัวของตัวเอง เมื่อถึงวัยเข้าโรงเรียน ถ้าเด็กไม่มีพื้นฐานรองรับที่ดี ความรู้ที่ทางโรงเรียนสั่งสอนก็จะรั่วไหลไม่ติดกาย เปรียบเสมือน อาหารอร่อยเลิศ หากรองรับด้วยกระบุง ตะกร้า ย่อมรั่วไหล กินมิได้ สิ่งแรกที่จำเป็นสำหรับเด็กคือการทำให้เด็กเป็นจานรองรับที่ดี ยิ่งเป็นจานใบใหญ่และลึกมากก็ยิ่งจุมาก เพราะฉะนั้น ก่อนที่จะเสิร์ฟอาหาร เราต้องสร้างจานเสียก่อน เมื่อสร้างจานได้สำเร็จแล้ว เราจึงจะกินอาหารอร่อยได้สบายในภายหลัง ผมขอเสนอแนะว่า ถ้าอยากมีลูกหัวดี ก่อนอื่นต้องฝึกจิตใจ Spirit และร่างกาย Body ของเด็ก Spirit หรือจิตใจ คือความรู้สึกนึกคิดพื้นฐานของเด็ก หมายถึง ความเป็นตัวของตัวเอง independency ความมุมานะพยายาม endeavour และความมุ่งมั่นปรารถนา volition Body หรือร่างกายก็ต้องสมบูรณ์แข็งแรงเช่นเดียวกัน
เด็กหัวไม่ดีต่างกันที่การฝึกสมอง เน้นว่ายิ่งฝึกสมองเร็วยิ่งดี เด็กมีน้ำหนักสมองประมาณ 400 กรัม ผู้ใหญ่ประมาณ 1400 กรัม ความแตกต่างอยู่ที่ขนาดของเซลล์สมองและขนาดของเส้นโลหิต จุดประสานประสาท synapse เป็นสิ่งสำคัญ มีหน้าที่เหมือนสวิตช์ไฟฟ้า ความเร็วและสภาพการสื่อของมันเป็นตัวกำหนดใครหัวดี ใครหัวไม่ดี การเติบโตของสมองจากเกิดจนเป็นผู้ใหญ่มีน้ำหนักแตกต่างกัน 1000 กรัม ไม่เติบโตเท่ากันทุกปี น้ำหนักสมองเพิ่มขึ้นเร็วในช่วงแรก 2 เท่าใน 6 เดือน และเพิ่มเป็น 1200 กรัมใน 7-8 ขวบ น้ำหนักสมองของเด็กเป็น 90 ของผู้ใหญ่ในช่วงชั้นประถมต้น
การศึกษาในระยะปฐมวัยมีความสำคัญ เด็กควรได้รับการฝึกสมองที่เหมาะสมตามอายุ เราไม่ควรยัดเยียดความรู้ในระดับที่เกินไป เพราะมันอาจทำให้เด็กไม่ได้รับประโยชน์ การสร้างพื้นฐานรองรับที่ดีเป็นสำคัญ เพื่อให้เด็กมีความอยากรู้อยากเรียน เมื่อถึงวัยเข้าโรงเรียน ความรู้ที่สอนมาจะมีผลต่อความเข้าใจและปรับตัวต่อการเรียนรู้ต่อไป การฝึกสมองที่ได้ผลคือการพัฒนาร่างกายและจิตใจของเด็ก เพื่อสร้างความเป็นตัวของตนเอง สร้างจานรองรับที่ดีในวัยเรียนเป็นการเตรียมพร้อมสำคัญ เพื่อป้องกันปัญหาการเรียนรู้ในอนาคต
มื่อสร้างจานรองรับเด็กได้สำเร็จ การพัฒนาลูกหัวดีต่อไปต้องเน้นทั้งทางจิตใจและร่างกายของเด็ก ทางจิตใจคือการสร้างความเป็นตัวของตนเองและความมุ่งมั่นในการเรียนรู้ ทางร่างกายคือการพัฒนาร่างกายให้แข็งแรงและสมบูรณ์
1.กุมารเวชศาสตร์ (กุมารเวชศาสตร์) - Pediatrics