ช่วยสรุปคำพิพากษา "เจตนา , ผลธรรมดา ฎีกาที่ 235-237/2555" ให้หน่อยสิคะ
[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ]   คำพิพากษาศาลฎีกาที่235-237/2555 "เจตนา , ผลธรรมดา" คำพิพากษาศาลฎีกาที่235-237/ 2555 "เจตนา , ผลธรรมดา" "เจตนา , ผลธรรมดา" การที่จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 พบผู้เสียหายโดยบังเอิญขณะที่ผู้เสียหายไปที่เกิดเหตุเพื่อรับ ป. กลับบ้าน แล้วจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่3 รุมถีบ เตะและกระทืบผู้เสียหายทันที จากนั้นจึงมีชาวบ้านอีกจำนวนหนึ่งเข้ารุมเตะและกระทืบผู้เสียหาย และจำเลยที่1 ที่ 2 และที่3 ลากผู้เสียหายไปรุมเตะและกระทืบอีกทีที่บริเวณข้างบ้านเลขที่ 35 โดยไม่ปรากฎว่าผู้เสียหายถูกอาวุธมีดแทงขณะที่จำเลยที่1 ที่2 และที่3 เข้ารุมทำร้ายในตอนแรกหรือหลังจากชาวบ้านเข้าร่วมรุมทำร้ายแล้ว จึงฟังไม่ได้ว่าการใช้อาวุธมีดแทงผู้เสียหายเกิดจากการกระทำของจำเลยที่1 ที่2 และที่3 ทั้งการที่ชาวบ้านเข้ารุมทำร้ายผู้เสียหายด้วยนั้นก็ไม่ได้มีการสมคบหรือนัดหมายกับจำเลยที่1 ที่2 และที่3 มาก่อน จำเลยที่1 ที่2 และที่3 ย่อมไม่อาจเล็งเห็นหรือคาดหมายได้ว่าพวกที่เข้าร่วมรุมทำร้ายผู้เสียหายดังกล่าวจะมีอาวุธมีด พฤติการณ์ที่จำเลยที่1 ที่2 และที่3 เพียงแต่ใช้เท้าถีบเตะและกระทืบผู้เสียหาย ยังไม่พอฟังว่า จำเลยที่1 ที่2 และที่3 มีเจตนฆ่า จำเลยที่1 ที่2 และที่3 คงมีเพียงเจตนาทำร้าย การกระทำของจำเลยที่1 ที่2 และที่3 จึงไม่เป็นความผิดฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่น
ผู้เสียหายถูกอาวุธมีดแทงที่บริเวณท้อง แพทย์ให้การรักษาโดยการผ่าตัด หลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้วต้องไปรักษาตัวต่อที่บ้านโดยต้องนอนพักประมาณ 2 เดือน ผลการตรวจชันสูตรบาดแผลหรือศพของแพทย์ระบุว่า ได้ผ่าตัดเย็บซ่อมลำไส้และจุดที่มีเลือดออก บาดแผลจะหายใน 3 สัปดาห์ หากไม่มีสาเหตุแทรกซ้อน แสดงว่าเหตุที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสเพราะต้องป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาเกินกว่ายี่สิบวันหรือจนประกอบกรณียกิจไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวันนั้น เกิดจากการที่ผู้เสียหายถูกอาวุธมีดแทง ไม่ได้เกิดจากการรุมถีบ เตะและกระทืบของจำเลยที่1 ถึงที่3 ดังนั้น การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสจึงไม่ได้เป็นผลโดยตรงจากการร่วมกันทำร้ายของจำเลยที่1 ถึงที่3 และไม่ได้เป็นผลที่ตามธรรมดาย่อมเกิดขึ้นได้จากร่วมกันทำร้ายของจำเลยที่1 ถึงที่3 การกระทำของจำเลยที่1 ถึงที่3 จึงไม่เป็นความผิดฐานร่วมกันทำร้ายผู้อื่นให้ได้รับอันตรายสาหัส  รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ]   คำพิพากษาศาลฎีกาที่235-237/2555 "เจตนา , ผลธรรมดา" คำพิพากษาศาลฎีกาที่235-237/ 2555
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 235-237/2555 เกี่ยวกับเหตุการณ์ "เจตนา, ผลธรรมดา" นำเสนอเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อจำเลยที่ 1, 2, และ 3 รุมทำร้ายผู้เสียหายที่บ้านเลขที่ 35 โดยไม่มีหลักฐานในที่นี้ที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาใช้อาวุธมีดแทงผู้เสียหาย หรือมีความต่อเนื่องกับการรุมทำร้ายจากชาวบ้านท่านอื่น ๆ และจากคำพิพากษาศาลนั้น ๆ พบว่ามีข้อโต้แย้งในบทลงโทษ เนื่องจากไม่มีการยืนยันว่าพวกเขามีเจตนาที่จะทำให้ผู้เสียหายเสียชีวิต แต่ทำให้เข้าใจว่าพวกเขามีเจตนาทำร้ายเท่านั้น

การกระทำของจำเลยที่ 1, 2, และ 3 ทำให้ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้อง และต้องไปรักษาตัวต่อที่บ้านโดยต้องนอนพักประมาณ 2 เดือน อย่างไรก็ตาม, ตรวจสอบด้วยการตรวจชันสูตรบาดแผลและศพของแพทย์พบว่าบาดแผลมีลักษณะเป็นผลจากการถูกอาวุธมีดแทง ไม่ได้เกิดจากการรุมทำร้ายที่จำเลยทำให้เข้าใจว่าเหตุการณ์นี้ไม่ได้เป็นผลที่มาจากร่วมกันทำร้ายของจำเลยที่ 1, 2, และ 3

จากคำพิพากษาศาล, มีความเห็นว่าเจตนาของจำเลยที่ 1, 2, และ 3 ไม่ได้มุ่งหวังที่จะทำให้ผู้เสียหายเสียชีวิต และไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนแสดงให้เห็นว่าพวกเขาใช้อาวุธมีดแทงผู้เสียหาย จึงถูกพิจารณาว่าไม่มีความผิดฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่น

สรุปคือ, คำพิพากษาศาลมีสาระสำคัญที่ระบุว่าจำเลยที่ 1, 2, และ 3 ไม่มีเจตนาที่จะฆ่าผู้เสียหาย และไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาใช้อาวุธมีดแทงผู้เสียหาย จึงไม่มีความผิดฐานร่วมกันในการพยายามฆ่าผู้อื่น
ประมวลกฎหมายอาญา,ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,คำพิพากษาศาลฎีกา