ตามหลักกฎหมาย โจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยล้มละลายโดยใช้หนี้ตามคำพิพากษาที่ขาดอายุความหรือไม่
ไม่ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยล้มละลายโดยใช้หนี้ตามคำพิพากษาที่ขาดอายุความ 
เหตุผล:
ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/32 กำหนดให้อายุความของสิทธิเรียกร้องตามคำพิพากษาที่ถึงที่สุดแล้วมีกำหนด 10 ปี นับแต่วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด หมายความว่า หากโจทก์ไม่ฟ้องร้องเรียกร้องหนี้ตามคำพิพากษาภายใน 10 ปี นับแต่วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด สิทธิเรียกร้องนั้นจะขาดอายุความ โจทก์จะไม่มีสิทธิฟ้องร้องเรียกร้องหนี้นั้นอีกต่อไป
หลักเกณฑ์นี้ใช้กับการฟ้องขอให้จำเลยล้มละลายด้วย

ตามประมวลวิธีพิจารณาความล้มละลาย มาตรา 20 กำหนดว่า บุคคลธรรมดาหรือบุคคลนิติบุคคลที่มีหนี้สินล้นพ้นตัวจนไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนด อาจยื่นคำร้องขอให้ตนเองล้มละลาย หรือ บุคคลอื่นอาจยื่นคำร้องขอให้บุคคลนั้นล้มละลาย หมายความว่า
-กรณีโจทก์ยื่นคำร้องขอให้จำเลยล้มละลาย โจทก์จะต้องแสดงหลักฐานว่า จำเลยมีหนี้สินล้นพ้นตัว และ โจทก์เป็นเจ้าหนี้ของจำเลย
-กรณีโจทก์ใช้หนี้ตามคำพิพากษาเป็นหลักฐาน โจทก์จะต้องแสดงหลักฐานว่า คำพิพากษานั้นถึงที่สุดแล้ว และ ยังไม่ขาดอายุความ

หากโจทก์ใช้หนี้ตามคำพิพากษาที่ขาดอายุความเป็นหลักฐาน ศาลจะต้องยกคำร้องของโจทก์ เพราะว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องหนี้ตามคำพิพากษานั้นอีกต่อไป

ดังจะเห็นได้จากคำพิพากษาฎีกาที่ 5355/2530, 8716/2550 และ 960/2557 ซึ่งล้วนวินิจฉัยไว้ว่า กรณีโจทก์นำหนี้ตามคำพิพากษาที่ขาดอายุความมาฟ้องขอให้จำเลยล้มละลาย ศาลจะต้องยกฟ้องโจทก์

ตัวอย่าง:
โจทก์ฟ้องคดีต่อจำเลยเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2550 และศาลมีคำพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2550 คำพิพากษาถึงที่สุดเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2551 โจทก์จึงมีสิทธิเรียกร้องตามคำพิพากษาต่อจำเลยภายในระยะเวลา 10 ปี นับแต่วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด

ดังนั้น หากโจทก์นำหนี้ตามคำพิพากษามาฟ้องขอให้จำเลยล้มละลายหลังวันที่ 31 มกราคม 2561 โจทก์จะไม่มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยล้มละลายได้ เพราะว่าหนี้ตามคำพิพากษาขาดอายุความแล้ว

สรุป:
โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยล้มละลายโดยใช้หนี้ตามคำพิพากษาที่ขาดอายุความ
ศาลจะต้องยกฟ้องโจทก์ในกรณีที่โจทก์นำหนี้ตามคำพิพากษาที่ขาดอายุความมาฟ้องขอให้จำเลยล้มละลาย
กฎหมายล้มละลาย-ฟื้นฟูกิจการ,คำพิพากษาศาลฎีกา