เมื่อโจทก์เป็นผู้ยืมรถที่ถูกชน และได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับจำเลย  โจทก์มีสิทธิฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้หรือไม่?
โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลย

เหตุผล:

การยืมใช้คงรูป: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 643 บัญญัติว่า ผู้ยืมต้องรับผิดต่อผู้ให้ยืมเฉพาะกรณีที่ผู้ยืมเอาทรัพย์ที่ยืมไปใช้การอย่างอื่นนอกจากการอันเป็นปกติแก่ทรัพย์สินนั้น หรือนอกจากการอันปรากฏในสัญญา หรือเอาไปให้บุคคลภายนอกใช้สอยหรือเอาไปไว้นานกว่าที่ควรจะเอาไว้
ในคดีนี้ โจทก์เป็นเพียงผู้ยืมรถที่ถูกชน ไม่ได้เป็นเจ้าของ  ไม่ได้ใช้รถไปในทางอื่นนอกเหนือจากปกติ  และไม่ได้เอาไปให้บุคคลภายนอกใช้สอย  ดังนั้น โจทก์จึงไม่มีความรับผิดต่อผู้ให้ยืม

การประนีประนอมยอมความ: บันทึกข้อตกลงตามรายงานประจำวันเกี่ยวกับคดี  ถือเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์กับจำเลย  ผลแห่งสัญญาประนีประนอมยอมความนี้  ทำให้สิทธิของโจทก์ที่จะเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยในมูลละเมิดระงับไปตาม ป.พ.พ. มาตรา 852

การรับช่วงสิทธิ: โจทก์ไม่มีสิทธิรับช่วงสิทธิของเจ้าของรถมาฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลย  เพราะการรับช่วงสิทธิจะมีได้ต่อเมื่อผู้รับช่วงสิทธิมีหนี้อันจะต้องรับผิดต่อเจ้าหนี้  แต่ในคดีนี้  โจทก์ไม่มีหนี้อันจะต้องรับผิดต่อเจ้าของรถ

สรุป:

โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลย  เพราะโจทก์ไม่ได้เป็นผู้รับผิดต่อเจ้าของรถ  และสิทธิของโจทก์ที่จะเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยในมูลละเมิดระงับไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความ

เพิ่มเติม:

โจทก์อาจมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายจากบุคคลอื่น เช่น บุคคลที่สามที่ขับรถชน หรือบริษัทประกันภัยของบุคคลที่สาม
โจทก์ควรปรึกษาทนายความเพื่อหาแนวทางการดำเนินการต่อไป
คำพิพากษาศาลฎีกา