ช่วยสรุปคำพิพากษาเรื่อง "ผิดสัญญาชำระหนี้ สัญญาให้บริการสินเชื่อทีเอ็มบี เรดดี้" ให้หน่อยสิคะ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4048/2560 (หน้า 178 เล่ม 2) สัญญาให้บริการสินเชื่อทีเอ็มบี เรดดี้ แคช ที่จำเลยทำไว้กับโจทก์ เป็นกรณีที่โจทก์ให้วงเงินสินเชื่อแบบหมุนเวียนโดยโจทก์เป็นผู้กำหนดวงเงิน ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามดุลพินิจของโจทก์ ซึ่งจำเลยในฐานะผู้กู้สามารถเบิกถอนได้ โดยโจทก์ออกบัตรกดเงินสดพร้อมกำหนดรหัสประจำตัวให้แก่จำเลยในการนำไปใช้เบิกถอนเงินจากเครื่องรับฝากและถอนเงินอัตโนมัติ(AMT)ของโจทก์และสถาบันการเงินอื่นได้ตามความต้องการของจำเลยภายในวงเงินที่โจทก์กำหนด การให้บริการสินเชื่อดังกล่าวจำเลยต้องเสียดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 22 ต่อปี หากผิดนัดต้องชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 28 ต่อปี และต้องชำระดอกเบี้ยให้โจทก์ภายใน 15 วัน นับแต่วันที่โจทก์ออกใบแจ้งยอดบัญชีส่งให้จำเลยในแต่ละเดือน จำเลยต้องเสียค่าธรรมเนียมรายปี และต้องเสียเบี้ยปรับในกรณีผิดนัดชำระหนี้ต่างๆตามที่โจทก์กำหนด เงินที่โจทก์ยอมให้จำเลยเบิกถอนในแต่ละครั้งเป็นเพียงความผูกพันระหว่างโจทก์กับจำเลยตามสัญญาบริการสินเชื่อ ส่วนการที่โจทก์ออกบัตรกดเงินสดให้แก่จำเลยก็เพียงเพื่ออำนวยความสะดวกแก่จำเลยในการเบิกถอนเงินวิธีหนึ่งในจำนวนหลายวิธีที่โจทก์กับจำเลยตกลงกันไว้เท่านั้น จำเลยอาจเลือกวิธีอื่นในการเบิกถอนเงินโดยไม่ใช่บัตรกดเงินสดก็ย่อมกระทำได้ กรณีจึงไม่มีลักษณะเป็นเงินที่โจทก์ได้ออกทดรองแทนไปก่อน แต่เป็นเงินที่จำเลยได้รับไปจากโจทก์ตามวงเงินสินเชื่อที่จำเลยได้ทำสัญญาไว้กับโจทก์ สิทธิเรียกร้องของโจทก์เช่นนี้กฎหมายมิได้บัญญัติอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงมีกำหนดอายุความสิบปีตาม ป.พ.พ.มาตรา 193/30
            ตามคำฟ้องของโจทก์บรรยายว่าจำเลยได้ผิดนัดผิดสัญญา กล่าวคือ จำเลยได้ชำระหนี้เพื่อทำการหักทอนเงินในบัญชีไปเพียงบางส่วน โดยปรากฏยอดหนี้คงค้างชำระเพียง ณ วันที่ 22 กรกฎาคม 2553 จำเลยค้างชำระเป็นเงินต้นจำนวน 110,500 บาท ดอกเบี้ยจำนวน 10,372.33 บาท และค่าใช้จ่ายอื่นๆจำนวน 25.68 บาท รวมเป็นเงินจำนวน 120,898.01 บาท จากนั้นจำเลยไม่ได้เบิกถอนเงินสดและชำระหนี้ให้แก่โจทก์ จึงถือว่าสัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นอันเลิกกันโดยปริยาย โจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกดอกเบี้ยเอาจากจำเลยตามข้อตกลงในสัญญาต่อไป ซึ่งอัตราดอกเบี้ยตามข้อตกลงนั้นถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของเบี้ยปรับตามความหมายของ ป.พ.พ.มาตรา 379 และมาตรา 381 วรรคหนึ่ง เพราะเป็นส่วนหนึ่งของค่าเสียหายที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าว่าจำเลยจะชดใช้แก่โจทก์เมื่อไม่ชำระหนี้หรือไม่ชำระหนี้ให้ถูกต้องสมควร ถ้าศาลเห็นว่าสูงเกินส่วนก็มีอำนาจใช้ดุลพินิจลดลงได้ตามมาตรา 383  คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4048/2560 (หน้า 178 เล่ม 2)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4048/2560 เป็นคำพิพากษาของศาลฎีกาที่กล่าวถึงสัญญาให้บริการสินเชื่อทีเอ็มบี เรดดี้ แคช ที่โจทก์ (บริษัททีเอ็มบี) ได้ทำไว้กับจำเลย โดยเป็นกรณีที่โจทก์ให้วงเงินสินเชื่อแบบหมุนเวียน และจำเลยสามารถเบิกถอนได้ตามดุลพินิจของโจทก์ โดยโจทก์ออกบัตรกดเงินสดให้แก่จำเลย เจ้าของบัตรสามารถใช้เบิกถอนเงินจากเครื่องรับฝากและถอนเงินอัตโนมัติ (AMT) ของโจทก์ โดยมีการกำหนดดอกเบี้ยที่จำเลยต้องชำระ และกำหนดข้อตกลงในกรณีผิดนัดชำระหนี้ต่าง ๆ

ในคดีนี้ โจทก์ได้ฟ้องว่าจำเลยได้ผิดนัดสัญญา เนื่องจากจำเลยไม่ได้ชำระหนี้ตามข้อตกลง โดยจำเลยค้างชำระเป็นจำนวนเงินต้น ดอกเบี้ย และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ โจทก์จึงเรียกร้องให้จำเลยชดใช้หนี้ตามสัญญา และยืนยันว่าสัญญาระหว่างคู่สัญญานี้ได้สิ้นสุดลง

ศาลสรุปว่าจริงๆ โจทก์และจำเลยได้ทำสัญญาในลักษณะของวงเงินสินเชื่อ โดยการออกบัตรกดเงินสดเพื่ออำนวยความสะดวกในการเบิกถอนเงิน ซึ่งเป็นเพียงความผูกพันระหว่างคู่สัญญา และการออกบัตรกดเงินสดไม่ได้ทำให้เกิดสิทธิเป็นเงินทดรองแทน จำเลยยังต้องชำระหนี้ตามข้อตกลง

ศาลย้ำว่าถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามข้อตกลง สัญญาระหว่างคู่สัญญาจะสิ้นสุดลง แต่ในกรณีนี้ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องดอกเบี้ยจากจำเลยตามข้อตกลง แต่มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายตามความหมายของกฎหมาย

ในสรุปคำพิพากษายืนยันว่าสัญญาระหว่างโจทก์และจำเลยได้สิ้นสุดลงเนื่องจากการผิดนัดของจำเลย และโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องดอกเบี้ยตามข้อตกลง แต่มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายตามกฎหมาย
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายลักษณะหนี้,คำพิพากษาศาลฎีกา