ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 บัญญัติว่าอย่างไร
A. บุคคลทั้งหลายผู้ถูกฟ้องในมูลตั๋วแลกเงิน หาอาจจะ ต่อสู้ผู้ทรงด้วยข้อต่อสู้อันอาศัยความเกี่ยวพันเฉพาะบุคคลระหว่างตนกับผู้สั่งจ่ายหรือกับผู้ทรง คนก่อน ๆ นั้นได้ไม่ เว้นแต่การโอนจะได้มีขึ้นด้วยคบคิดกันฉ้อฉล
B. อันการสลักหลังย่อมโอนไปซึ่งบรรดาสิทธิอันเกิดแต่ตั๋วแลกเงิน ถ้าสลักหลังลอย ผู้ทรงจะปฏิบัติดังกล่าวต่อไปนี้ประการหนึ่งประการใดก็ได้ คือ (1) กรอกความลงในที่ว่างด้วยเขียนชื่อของตนเอง หรือชื่อบุคคลอื่นผู้ใดผู้หนึ่ง (2) สลักหลังตั๋วเงินต่อไปอีกเป็นสลักหลังลอย หรือสลักหลังให้แก่บุคคลอื่นผู้ใดผู้หนึ่ง
C. คำสลักหลังนั้นต้องเขียนลงในตั๋วแลกเงินหรือใบประจำต่อ และต้องลงลายมือชื่อผู้สลักหลัง
D. ตั๋วแลกเงินอันสั่งให้ใช้เงินแก้ผู้ถือนั้น ท่านว่าด้วยโอนไปเพียงด้วยส่งมอบให้กัน
ข้อที่ถูกต้องคือ
 D.  เนื่องจาก มาตรา 918 (การโอนตั๋วชนิดผู้ถือ) บัญญัติว่า “ตั๋วแลกเงินอันสั่งให้ใช้เงินแก้ผู้ถือนั้น ท่านว่าด้วยโอนไปเพียงด้วยส่งมอบให้กัน”
         มาตรา 353 ในประโยคสุดท้าย”…เมื่อสลักหลังตั๋วเงินกลับคืน ตามความในมาตรา 917 วรรค สาม” ตามหลักแล้วเมื่อเกิดกรณีที่หนี้เกลื่อนกลืนกัน คือ สิทธิและความรับผิดในหนี้รายใดตกอยู่แก่บุคคลคนเดียวกัน หนี้นั้นเป็นอันระงับสิ้นไป กล่าวคือ บุคคลดังกล่าวเป็นทั้งเจ้าหนี้และลูกหนี้ในตัวเอง ทำให้หนี้ระงับ แต่กฎหมายได้บัญญัติข้อยกเว้นในเรื่องตั๋วเงินไว้ว่า แม้สิทธิและความรับผิดในหนี้ตามตั๋วเงินจะตกอยู่แก่บุคคลคนเดียวกัน ตั๋วเงินนั้น สามารถโอนต่อไปได้

ตัวอย่าง 
นาย ก ไปกู้ยืมเงินนาย ข ลุงของตน ต่อมานาย ข ถึงแก่ความตาย นาย ข มีทายาทคนเดียวที่มีสิทธิได้รับมรดก คือ นาย ก เห็นได้ว่านาย ก. เป็นลูกหนี้นาย ข. ขณะเดียวกัน นาย ก.รับมรดกความเป็นเจ้าหนี้ของนาย ข. มา ดังนั้น หนี้เกลื่อนกลืนจึงทำให้หนี้ระงับ ในกรณีตั๋วเงินหนี้ไม่ระงับ นาย ก ออกเช็คสั่งธนาคารให้ชำระหนี้แก่นาย ข นาย ข สลักหลังโอนให้ นาย ค นาย ค สลักหลังโอนให้ นาย ง ต่อมานาย ง สลักหลังเช็คโอนกลับมายัง นาย ก อีก ถ้านาย ก ไม่โอนเช็คต่อไปเช่นนี้หนี้ระงับ แต่กฎหมายบัญญัติข้อยกเว้นไว้ว่า ถึงแม้ว่านาย ก ผู้สั่งจ่ายเช็คฉบับนี้ แต่ภายหลังนาย ก ได้รับโอนเช็คฉบับนี้มากลับคืนมา นาย ก ยังมีสิทธิโอนเช็คฉบับนี้ต่อไปได้อีกตามมาตรา 353 และ 917วรรท้าย จะเห็นได้ว่าตั๋วเงินเป็นข้อยกเว้นที่มิให้ถือว่าหนี้เกลื่อนกลืนกัน

ประการ 5 มูลหนี้ตามตั๋วเงิน (หนี้อันพึ่งต้องชำระตามเขาสั่ง)

หนี้แบ่งออกเป็นสองประเภท
1. หนี้อันพึ่งต้องชำระแก่เจ้าหนี้โดยเฉพาะเจาะจง เป็นหนี้ที่ลูกหนี้รู้ตัวเจ้าหนี้แน่นอน
2. หนี้อันพึ่งต้องชำระตามเขาสั่ง หนี้ที่ลูกหนี้จะต้องชำระหนี้แก่บุคคลซึ่งเจ้าหนี้ระบุไว้หรือบุคคลที่รับโอนหนังสือตราสารนั้น หนี้ประเภทนี้จึงต้องมีหนังสือตราสารเหมือนเป็นหลักแห่งหนี้ ต้องโอนไปพร้อมกับหนังสือตราสาร

ชนิดของตั๋วเงิน
ตั๋วเงิน ทั้งสามประเภท กฎหมายได้แบ่งออกเป็น 2 ชนิด
1. ตั๋วชนิดระบุชื่อผู้รับเงิน ปรากฎในตั๋วเงินทั้งสามประเภท
2. ตั๋วผู้ถือ มีเฉพาะตั๋วแลกเงินกับเช็คเท่านั้น ดังนั้น ตั๋วสัญญาใช้เงินชนิดผู้ถือไม่มี หลักเกณฑ์ดังกล่าวนำมาจาก มาตรา 909(6) ตั๋วแลกเงินต้องมีรายการ “ชื่อ หรือยี่ห้อผู้รับเงิน หรือคำจดแจ้งว่าให้ใช้เงินแก่ผู้ถือ”

แสดงว่าตั๋วแลกเงินมี 2 ชนิด
ในกรณี เช็ค มาตรา 988(4) รายการที่ต้องมีในเช็ค “ชื่อ หรือยี่ห้อผู้รับเงิน หรือคำจดแจ้งว่าให้ใช้เงินแก่ผู้ถือ” แสดงว่า เช็คมี 2 ชนิดเหมือนกัน แต่ถ้าไปดูในตั๋วสัญญาใช้เงิน มาตรา 983(5) ตัวสัญญาใช้เงินต้องมีรายการ “ชื่อหรือ ยี่ห้อของผู้รับเงิน” จะไม่มีคำว่า “หรือคำจดแจ้งของผู้ถือ”

เมื่อพิจารณาตาม มาตรา 985 จะไม่มีการให้นำบทบัญญัติเกี่ยวกับเรื่องตั๋วผู้ถือมาใช้กับตั๋วสัญญาใช้เงินด้วย 

ดังนั้น สรุปได้ว่าตั๋วสัญญาใช้เงินมีเพียงชนิดเดียวที่ต้องระบุชื่อผู้รับเงิน
กฎหมายตั๋วเงิน-เช็ค