โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. สามารถใช้เอกสารที่มีข้อความระบุการกู้ยืมเงินเป็นหลักฐานฟ้องให้จำเลยรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินได้หรือไม่?
หัวข้อ ป.พ.พ. มาตรา 653 ยืม ฎีกาที่ 36/2555 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

​

 [กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] คำพิพากษาฎีกาที่ 36/2555
ป.พ.พ. มาตรา 653 ยืม
เอกสารมีข้อความเป็นหลักฐานว่าจำเลยรับโฉนดที่ดินจาก ส. แล้วยังมีข้อความว่า เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2536 จำเลยได้กู้ยืมเงินจาก ส. จำนวน 2,000,000 บาท จึงเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือซึ่งลงลายมือชื่อจำเลยผู้กู้ด้วย แม้จำเลยไม่เจตนาให้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมและคู่สัญญาได้ทำสัญญากู้ยืมกันเป็นหนังสือไว้แล้ว ก็หามีผลทำให้เอกสารฉบับนี้ไม่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมไม่ โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. จึงใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็...นหนังสือฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญากู้ยืมเงินฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 2536 ได้
การกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับ ส. มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ยืม จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้วแต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม ไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจึงนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. คำพิพากษาฎีกาที่ 36/2555
ป.พ.พ. มาตรา 653 ยืม
เอกสารมีข้อความเป็นหลักฐานว่าจำเลยรับโฉนดที่ดินจาก ส. แล้วยังมีข้อความว่า เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2536 จำเลยได้กู้ยืมเงินจาก ส. จำนวน 2,000,000 บาท จึงเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือซึ่งลงลายมือชื่อจำเลยผู้กู้ด้วย แม้จำเลยไม่เจตนาให้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมและคู่สัญญาได้ทำสัญญากู้ยืมกันเป็นหนังสือไว้แล้ว ก็หามีผลทำให้เอกสารฉบับนี้ไม่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมไม่ โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. จึงใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็...นหนังสือฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญากู้ยืมเงินฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 2536 ได้
การกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับ ส. มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ยืม จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้วแต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม ไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจึงนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. ... นหนังสือฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญากู้ยืมเงินฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 2536 ได้
การกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับ ส. มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ยืม จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้วแต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม ไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจึงนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส.
โจทก์สามารถใช้เอกสารที่มีข้อความระบุการกู้ยืมเงินเป็นหลักฐานฟ้องให้จำเลยรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินได้

เหตุผล

เอกสารเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือ: เอกสารมีข้อความระบุว่าจำเลยรับโฉนดที่ดินจาก ส. และระบุว่าจำเลยกู้ยืมเงินจาก ส. จำนวน 2 ล้านบาท ลงวันที่ 15 มิถุนายน 2536 เอกสารนี้ถือเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคแรก ซึ่งบัญญัติไว้ว่า "การกู้ยืมเงินจะต้องทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ยืม เว้นแต่จะเป็นการกู้ยืมสำหรับธุรกิจการค้า"
แม้จำเลยจะไม่เจตนาให้เอกสารนี้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมก็ตาม เอกสารนี้ก็ยังคงเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมอยู่ เพราะประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคแรก ไม่ได้กำหนดเจตนาของผู้ทำเอกสารไว้
การที่คู่สัญญาได้ทำสัญญากู้ยืมกันเป็นหนังสือไว้แล้ว ไม่ได้ทำให้เอกสารฉบับนี้ไม่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม เพราะเอกสารฉบับนี้เป็นหลักฐานแสดงการกู้ยืมเงินเพิ่มเติม
โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. มีสิทธิใช้เอกสารนี้เป็นหลักฐานฟ้องให้จำเลยรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงิน เพราะโจทก์มีฐานะเป็นผู้รับมรดกของ ส. และมีสิทธิและหน้าที่แทน ส. ในการดำเนินคดี
เพิ่มเติม

จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้ว แต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม จำเลยจึงไม่สามารถนำสืบการชำระหนี้ได้
จำเลยไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว แสดงว่าจำเลยยอมรับการกู้ยืมเงิน
จำเลยไม่สามารถนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง ซึ่งบัญญัติไว้ว่า "ผู้ยืมจะอ้างว่า เงินที่กู้ยืมนั้นใช้เพื่อการผิดกฎหมาย หรือเพื่อการอันขัดต่อศีลธรรมอันดี หรือเพื่อการอันเป็นอันตรายต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน ไม่ได้ ก็หามีผลไม่"
กฎหมายมรดก-พินัยกรรม,กฎหมายกู้ยืม-ยืมใช้คงรูป-ยืมใช้สิ้นเปลือง