ศาลชั้นต้นมีอำนาจพิจารณาและมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเข้าเฉลี่ยทรัพย์สินของจำเลยตาม ป.พ.พ. มาตรา 1364 วรรคสอง ได้หรือไม่
ไม่ เหตุผล:

องค์คณะของศาลชั้นต้นไม่ครบองค์ประชุม: ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 26 ศาลชั้นต้น (นอกจากศาลแขวง) ต้องมีผู้พิพากษาอย่างน้อยสองคนจึงจะเป็นองค์คณะที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีได้ แต่ในคดีนี้ ศาลชั้นต้นมีผู้พิพากษาเพียงคนเดียว เป็นการผิดหลักกฎหมาย

การวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทโดยผู้พิพากษาคนเดียวไม่อยู่ในอำนาจ: ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 24(2) และมาตรา 25 ศาลชั้นต้นมีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทในคดีแพ่งได้เมื่อราคาทรัพย์สินที่พิพาทไม่เกินสามแสนบาท แต่คดีนี้เป็นคดีเกี่ยวกับการขอเฉลี่ยทรัพย์สิน ซึ่งไม่มีการระบุราคาทรัพย์สินที่ชัดเจน จึงไม่อยู่ในอำนาจของผู้พิพากษาคนเดียวที่จะวินิจฉัย

การดำเนินการของศาลชั้นต้นเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย: การที่ศาลชั้นต้นพิจารณาและมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเข้าเฉลี่ยทรัพย์สินของจำเลยโดยไม่มีอำนาจ เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย

ผลกระทบต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน: ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและแก้ไขให้ถูกต้องได้

หลักกฎหมายที่เกี่ยวข้อง:

พระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง:

ฎีกาที่ 9508/2553
ข้อสรุป: ศาลชั้นต้นไม่มีอำนาจพิจารณาและมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเข้าเฉลี่ยทรัพย์สินของจำเลยตาม ป.พ.พ. มาตรา 1364 วรรคสอง ได้ การดำเนินการของศาลชั้นต้นเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย

คำอธิบายเพิ่มเติม:

กฎหมายไทยให้อำนาจศาลชั้นต้นในการพิจารณาพิพากษาคดีแพ่ง แต่มีข้อจำกัดในเรื่ององค์คณะของศาลและราคาทรัพย์สินที่พิพาท
การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งโดยไม่มีอำนาจ เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายและอาจส่งผลกระทบต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน
ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและแก้ไขคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
กฎหมายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พรบ,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),คำพิพากษาศาลฎีกา