นิติกรรม คือการใดๆ อันทำลงโดยชอบด้วยกฎหมายและด้วยใจสมัคร มุ่งโดยตรงต่อการผูกนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคลเพื่อจะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวนหรือระงับซึ่งสิทธิ ใช่หรือไม่
ใช่ นิติกรรมคือการใดๆ อันทำลงโดยชอบด้วยกฎหมายและด้วยใจสมัคร มุ่งโดยตรงต่อการผูกนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคลเพื่อจะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวนหรือระงับซึ่งสิทธิ (ป.พ.พ.ม. 149) 

กล่าวโดยย่อ นิติกรรม คือ การกระทำของบุคคลโดยชอบด้วยกฎหมายและมุ่งต่อผลในกฎหมายที่จะเกิดขึ้นอัน ได้แก่ การเคลื่อนไหวแห่งสิทธิ มีการก่อสิทธิ เปลี่ยนแปลงสิทธิ โอนสิทธิ สงวนสิทธิและระงับซึ่งสิทธิ เช่น
• สัญญาซื้อขาย
• สัญญากู้เงิน
• สัญญาจ้างแรงงาน
• สัญญาให้และพินัยกรรม เป็นต้น

การแบ่งแยกประเภทของนิติกรรม
1. นิติกรรมฝ่ายเดียว ได้แก่ นิติกรรมซึ่งเกิดขึ้นโดยการแสดงเจตนาของบุคคลฝ่ายหนึ่งฝ่ายเดียวและมีผลตาม กฎหมาย ซึ่งบางกรณีก็ทำให้ผู้ทำนิติกรรมเสียสิทธิได้ เช่น
• การก่อตั้งมูลนิธิ
• คำมั่นโฆษณาจะให้รางวัล
• การรับสภาพหนี้
• การผ่อนเวลาชำระหนี้ให้ลูกหนี้
• คำมั่นจะซื้อหรือจะขาย
• การทำพินัยกรรม
• การบอกกล่าวบังคับจำนอง เป็นต้น

2. นิติกรรมสองฝ่าย (นิติกรรมหลายฝ่าย) ได้แก่ นิติกรรมซึ่งเกิดขึ้นโดยการแสดงเจตนาของบุคคลตั้งแต่สองฝ่ายขึ้นไปและทุก ฝ่ายต้องตกลงยินยอมระหว่างกันกล่าวคือฝ่ายหนึ่งแสดงเจตนาทำเป็นคำเสนอ แล้วอีกฝ่ายหนึ่งแสดงเป็นเจตนาเป็นคำสนอง 

เมื่อคำเสนอและคำสนองถูกต้องตรงกันจึงเกิดมีนิติกรรมสองฝ่ายขึ้นหรือเรียก กันว่า สัญญา เช่น
• สัญญาซื้อขาย
• สัญญากู้ยืม
• สัญญาแลกเปลี่ยน
• สัญญาขายฝาก
• จำนอง
• จำนำ เป็นต้น
กฎหมายนิติบุคคล,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์