ศาลชั้นต้นมีอำนาจอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อนหรือไม่ เมื่อคดีอยู่ในระหว่างการสืบพยาน จำเลยให้การปฏิเสธ และโจทก์ไม่มีเหตุผลอันสมควรในการขอถอนฟ้อง
ไม่ เหตุผล:

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๕ วรรคสอง บัญญัติว่า
“ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้วโจทก์อาจยื่นคำร้อง ขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้น เพื่ออนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ ศาลจะอนุญาต หรือไม่อนุญาตภายในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้”

จากบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ศาลมีดุลพินิจที่จะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่ก็ได้
ศาลต้องพิจารณาความสุจริตของโจทก์ในการดำเนินคดี ความเป็นธรรมและความเสียหายของจำเลย

ในคดีนี้ จำเลยให้การปฏิเสธ และโจทก์ไม่มีเหตุผลอันสมควรในการขอถอนฟ้อง
การที่โจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อน อาจทำให้จำเลยเสียเปรียบ จำเลยอาจสูญเสียสิทธิในการต่อสู้คดี เสียเวลา เสียค่าใช้จ่าย ดังนั้น ศาลชั้นต้นไม่ควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อน

หลักฐานสนับสนุน:
คำพิพากษาฎีกาที่ ๙๖๗/๒๕๕๖
คดีนี้ จำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องหลังจากผลการตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อของจำเลย ออกมาว่าไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลย ศาลชั้นต้นไม่ควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อน

สรุป:
ศาลชั้นต้นมีอำนาจอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อน แต่ศาลต้องพิจารณาความสุจริตของโจทก์ ความเป็นธรรมและความเสียหายของจำเลย ในกรณีที่จำเลยให้การปฏิเสธ และโจทก์ไม่มีเหตุผลอันสมควรในการขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นไม่ควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),คำพิพากษาศาลฎีกา