“เจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ถือเป็นภยันตรายที่สามารถป้องกันได้หรือไม่? อย่างไร?”
ใช่ เจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ถือเป็นภยันตรายที่สามารถป้องกันได้

เหตุผลตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๙๑๔/๒๕๓๗ ระบุว่า การที่โจทก์ร่วมซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตำรวจทำการจับกุมจำเลยในที่รโหฐานนั้น เป็นการจับกุมที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะไม่เป็นไปตามบทบัญญัติของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๑ ซึ่งกำหนดว่า ห้ามมิให้จับในที่รโหฐาน เว้นแต่จะได้ทำตามบทบัญญัติอันว่าด้วยการค้นในที่รโหฐาน และพฤติการณ์ของโจทก์ร่วมซึ่งกระทำไปนั้น ก็ไม่เข้าข้อยกเว้นดังกล่าว

ดังนั้น การกระทำของโจทก์ร่วมจึงเป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย และการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายย่อมถือเป็นภยันตรายที่บุคคลทั่วไปสามารถป้องกันได้

นอกจากนี้ พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการกระทำอันเป็นละเมิดต่อสิทธิในร่างกายและเสรีภาพของผู้อื่น พ.ศ. ๒๕๔๘ มาตรา ๑ บัญญัติว่า การกระทำอันเป็นการละเมิดสิทธิในร่างกายและเสรีภาพของผู้อื่นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ไม่ว่าจะกระทำโดยบุคคลหรือโดยกลุ่มบุคคล ไม่ว่ากระทำต่อบุคคลใด ย่อมเป็นความผิด

จากบทบัญญัติดังกล่าว แสดงให้เห็นว่า การกระทำของเจ้าพนักงานรัฐที่ละเมิดสิทธิในร่างกายและเสรีภาพของผู้อื่นโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ก็ถือเป็นความผิดเช่นกัน

ดังนั้น การกระทำของเจ้าพนักงานรัฐที่ปฏิบัติหน้าที่โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงถือเป็นภยันตรายที่สามารถป้องกันได้ ไม่ว่าภยันตรายนั้นจะเกิดขึ้นต่อบุคคลใดก็ตาม

ตัวอย่างกรณีศึกษา

กรณีเจ้าหน้าที่ตำรวจใช้กำลังเกินกว่าเหตุในการจับกุมผู้ต้องหา ผู้ต้องหามีสิทธิต่อสู้ขัดขวางการจับกุมได้ เพราะการกระทำของเจ้าหน้าที่ตำรวจถือเป็นภยันตรายที่ผู้ต้องหาสามารถป้องกันได้
กรณีเจ้าหน้าที่ของรัฐจับกุมบุคคลโดยไม่มีหมายจับ บุคคลที่ถูกจับกุมมีสิทธิต่อสู้ขัดขวางการจับกุมได้ เพราะการกระทำของเจ้าหน้าที่ของรัฐถือเป็นภยันตรายที่บุคคลที่ถูกจับกุมสามารถป้องกันได้
ข้อควรระวัง

การต่อสู้ขัดขวางการจับกุมของเจ้าพนักงานรัฐนั้น ต้องกระทำด้วยความระมัดระวัง โดยต้องคำนึงถึงความจำเป็นและอัตราส่วนแห่งการกระทำด้วย หากเป็นการต่อสู้ขัดขวางเกินกว่าเหตุ อาจถูกดำเนินคดีฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานในการปฏิบัติหน้าที่
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),คำพิพากษาศาลฎีกา,กฎหมายปกครองว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่