ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 ขัดต่อหลักการแบ่งแยกอำนาจตามหลักนิติธรรมหรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

ไม่มีการแบ่งแยกอำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการ:

อำนาจนิติบัญญัติ:
สภาร่างรัฐธรรมนูญมาจากการแต่งตั้ง ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง
สภาร่างรัฐธรรมนูญมีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญและทำหน้าที่นิติบัญญัติ
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญไม่สามารถตรวจสอบการใช้อำนาจของฝ่ายบริหารได้

อำนาจบริหาร:
นายกรัฐมนตรีมาจากการแต่งตั้ง ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง นายกรัฐมนตรีมีอำนาจสั่งการหรือกระทำการใดๆ ได้ โดยไม่ต้องผ่านการตรวจสอบจากฝ่ายนิติบัญญัติ นายกรัฐมนตรีมี่อำนาจถอดถอนรัฐมนตรีได้

อำนาจตุลาการ:
ธรรมนูญรับรองความเป็นอิสระของผู้พิพากษา แต่ไม่มีหลักประกันความเป็นอิสระของผู้พิพากษา

ให้อำนาจพิเศษแก่นายกรัฐมนตรี:
มาตรา 17 ของธรรมนูญ ให้อำนาจแก่นายกรัฐมนตรี โดยมติของคณะรัฐมนตรี มีอำนาจสั่งการหรือกระทำการใดๆ ได้ ถือว่าคำสั่งหรือการกระทำนั้น เป็นคำสั่งหรือการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย
นายกรัฐมนตรีมีอำนาจเผด็จการ

ขัดต่อหลักการนิติธรรม:
หลักการนิติธรรม หมายถึง หลักการที่รัฐจะต้องอยู่ภายใต้กฎหมายธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502 ให้อำนาจพิเศษแก่นายกรัฐมนตรี เหนือกฎหมาย ขัดต่อหลักการนิติธรรม

สรุป:
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502  ขัดต่อหลักการแบ่งแยกอำนาจตามหลักนิติธรรม เพราะไม่มีการแบ่งแยกอำนาจ  ให้อำนาจพิเศษแก่นายกรัฐมนตรี  ขัดต่อหลักการนิติธรรม

เพิ่มเติม:
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2502  เป็นรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวที่ใช้บังคับหลังการปฏิวัติ   มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2502  จนถึงวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2511
กฎหมายรัฐธรรมนูญ