ช่วยสรุปบทความ การดำเนินคดีแบบกลุ่ม ให้ด้วย
ด้วยมีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๕๘ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ ๘ เมษายน ๒๕๕๘ โดยให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสองร้อยสี่สิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป คือ ใช้บังคับประมาณวันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๘ บทบัญญัติในหมวดนี้ มี ๖ ส่วนเริ่มตั้งแต่ ส่วนที่ ๑ บททั่วไปมาตรา ๒๒๒/๑ ถึงมาตรา ๒๒๒/๗ ส่วนที่ ๒ การขออนุญาตดำเนินคดีแบบกลุ่มเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๘ ถึงมาตรา ๒๒๒/๑๓ ส่วนที่ ๓ การพิจารณาคดีแบบกลุ่มเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๑๔ ถึงมาตรา ๒๒๒/๓๔ ส่วนที่ ๔ คำพิพากษาและการบังคับคดีเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๓๕ ถึงมาตรา ๒๒๒/ ๔๔ ส่วนที่ ๕ อุทธรณ์และฎีกาเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๔๕ ถึงมาตรา ๒๒๒/๔๘ และ ส่วนที่ ๖ ค่าธรรมเนียม มีมาตราเดียวคือมาตรา ๒๒๒/๔๙

สรุปแล้ว บทบัญญัติการดำเนินคดีแบบกลุ่มมีทั้งหมด ๔๙ มาตรา ซึ่งเป็นกฎหมายใหม่ ที่บัญญัติขึ้นเพื่อคุ้มครองประโยชน์ของประชาชน ในกรณีที่มีการทำละเมิดก่อให้เกิดความเสียหายแก่ประชาชนจำนวนมาก หรือการกระทำที่ผิดสัญญาทำให้เกิดความเสียหายแก่บุคคลจำนวนมาก หรือการที่บุคคลจำนวนมากเรียกร้องสิทธิตามกฎหมายต่างๆ ซึ่งการที่จะปล่อยให้ผู้เสียหายแต่ละคนใช้สิทธิทางศาลเพื่อเยียวยาความเสียหายหรือปกป้องสิทธิของตนโดยใช้ กระบวนการทางศาลโดยวิธีพิจารณาตามปกติย่อมไม่สะดวก ผู้เสียหายแต่ละคนอาจไม่มีความพร้อมด้านกำลังทรัพย์ หรือความเสียหายที่ผู้เสียหายแต่ละคนได้รับไม่ร้ายแรง หรือรุนแรงพอที่จะจูงใจให้นำคดีไปสู่ศาลทำให้การฟ้องร้องคดีดังกล่าวเกิดขึ้นน้อยมาก และผู้ที่ก่อให้เกิดความเสียหายก็จะรู้สึกย่ามใจว่า การกระทำดังกล่าวแม้จะก่อให้เกิดความเดือดร้อน เสียหายแก่ประชาชน ก็จะไม่ถูกฟ้องคดีเรียกให้ชดใช้ค่าเสียหาย 
ดังนั้น พระราชบัญญัติที่แก้ไขเพิ่มเติมขึ้นใหม่ในหมวดนี้ก็เพื่อคุ้มครองประโยชน์ของประชาชนจำนวนมาก จึงต้องมีรูปแบบการดำเนินคดีแทนผู้เสียหายในลักษณะตัวแทนอันเป็นมาตรการอีกมาตรการหนึ่งนอกเหนือจากความช่วยเหลือทางกฎหมายอื่น ๆ หรือ วิธีพิจารณาคดีวิสามัญเดิม เช่น คดีมโนสาเร่เพื่อให้ประชาชนผู้มีรายได้น้อยสามารถ เข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้ง่าย และการพิจารณาคดีโดยขาดนัดทำให้กระบวนการยุติธรรมสามารถอำนวยความสะดวกและคุ้มครองสิทธิให้แก่ประชาชนได้อย่างกว้างขวาง และทั่วถึงยิ่งขึ้น ช่วยลดปริมาณคดีที่ขึ้นมาสู่ศาลให้น้อยลง ทั้งยังขจัดข้อบกพร่องของ กระบวนการยุติธรรมในเรื่องคำพิพากษาของคดีที่มีมูลคดีเดียวก่นแต่ขัดแย้งกัน
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 26) ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อ 8 เมษายน 2558 และใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม 2558 ประกอบด้วย 6 ส่วน
ส่วนที่ ๑ บททั่วไปมาตรา ๒๒๒/๑ ถึงมาตรา ๒๒๒/๗ 
ส่วนที่ ๒ การขออนุญาตดำเนินคดีแบบกลุ่มเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๘ ถึงมาตรา ๒๒๒/๑๓ 
ส่วนที่ ๓ การพิจารณาคดีแบบกลุ่มเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๑๔ ถึงมาตรา ๒๒๒/๓๔ 
ส่วนที่ ๔ คำพิพากษาและการบังคับคดีเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๓๕ ถึงมาตรา ๒๒๒/ ๔๔ 
ส่วนที่ ๕ อุทธรณ์และฎีกาเริ่มตั้งแต่มาตรา ๒๒๒/๔๕ ถึงมาตรา ๒๒๒/๔๘  
ส่วนที่ ๖ ค่าธรรมเนียม มีมาตราเดียวคือมาตรา ๒๒๒/๔๙


บทบัญญัติการดำเนินคดีแบบกลุ่มประกอบด้วย 49 มาตรา เพื่อคุ้มครองประโยชน์ของประชาชนในกรณีที่เกิดความเสียหายมากมาย หรือการละเมิดสัญญาที่เกิดความเสียหายจำนวนมาก หรือการเรียกร้องสิทธิตามกฎหมายจำนวนมาก ทำให้ผู้เสียหายแต่ละคนไม่สะดวกในการยื่นคำร้องเพื่อเยียวยาหรือปกป้องสิทธิ์ ในกรณีที่ไม่มีความพร้อมทางการเงินหรือความเสียหายไม่ร้ายแรงพอที่จะยุติคดี ทำให้ฟ้องร้องคดีน้อยลง และผู้ก่อให้เกิดความเสียหายรู้สึกมั่นใจว่าไม่ต้องถูกฟ้องคดีชดใช้ค่าเสียหาย

พระราชบัญญัติที่แก้ไขเพิ่มเติมในหมวดนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองประโยชน์ของประชาชนมากมาย โดยให้รูปแบบการดำเนินคดีแทนผู้เสียหายเป็นมาตรการเสริมที่อำนวยความสะดวกแก่ประชาชนที่ไม่สามารถเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้ง่าย และยุติธรรมคดีมโนสาเร่เพื่อเพิ่มความสะดวกในการพิจารณาคดีโดยไม่ต้องนัดหมาย ทั้งยังลดปริมาณคดีที่เข้าสู่ศาลและขจัดข้อบกพร่องของกระบวนการยุติธรรมในกรณีคำพิพากษาขัดแย้งกันที่มีมูลคดีเดียวกัน
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)