เลิกจ้างพนักงาน ต้องทำอย่างไรบ้าง
สิ่งที่นายจ้างต้องปฏิบัติเมื่อเลิกจ้าง ให้ถูกต้องตามกฎหมาย
ข้อ 1 :  บอกกล่าวให้พนักงานทราบล่วงหน้า
กรณีสัญญาจ้างไม่กำหนดเวลาจ้างไว้แน่นอน นายจ้างจะต้องบอกกล่าวให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้าเมื่อถึงหรือก่อนจะถึง  งวดการจ่ายค่าจ้างคราวหนึ่ง  ซึ่งอาจทำด้วยวาจาหรือ ทำเป็นหนังสือก็ได้ ในทางการจัดการที่ดีควรจัดทำเป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อความชัดเจนไม่เกิดการโต้เถียงภายหลัง
ข้อ 2 :  จ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย
การนับอายุงานของลูกจ้าง นับตั้งแต่วันแรกที่เริ่มปฏิบัติงานจนถึงวันสุดท้ายของการทำงาน หากครบ 120 วันติดต่อกัน นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชย แต่ถ้าไม่ครบ 120 วัน หรือทำครบ 120 วันแต่ไม่ต่อเนื่องกัน นายจ้างจะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย
  กรณีดังนี้ นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย
1. ลูกจ้างทุจริตต่อหน้าที่ หรือกระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง
2. จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
3. ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง
4. ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน  ระเบียบ  หรือคำสั่งของนายจ้าง อันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมและนายจ้างได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว เว้นแต่กรณีที่ร้ายแรง นายจ้างไม่จำเป็นต้องตักเตือน (หนังสือเตือนให้มีผลบังคับได้ไม่เกิน 1 ปีนับแต่วันที่ลูกจ้างได้กระทำผิด)
5. ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลา 3 วันทำงานติดต่อกัน ไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ก็ตาม โดยไม่มีเหตุอันสมควร
6. ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก ในกรณีนี้ ถ้าเป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ ต้องเป็นกรณีที่เป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
  สิทธิที่ลูกจ้างต้องได้รับ เมื่อบริษัทเลิกจ้าง
“ค่าชดเชยเลิกจ้าง”
ข้อ 1 :  เงินค่าตกใจ
กรณีเป็นสัญญาจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลา  หากนายจ้างบอกเลิกสัญญา โดยไม่แจ้ง  ให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้า นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้าง 1 งวดค่าจ้าง ให้แก่ลูกจ้าง
ข้อ 2 :  เงินชดเชยเมื่อถูกเลิกจ้าง
เมื่อถูกให้ออกจากงานโดยไม่มีความผิดและไม่ได้สมัครใจออกเอง ลูกจ้างมีสิทธิจะได้รับค่าชดเชย ซึ่งขึ้นอยู่กับจำนวนเงินเดือนและอายุการทำงานของแต่ละคน โดยนายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยให้ลูกจ้าง ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน 2541
กฎหมายแรงงาน,กฎหมายคุ้มครองแรงงาน-แรงงานสัมพันธ์-เงินทดแทน,กฎหมายจ้างแรงงาน