ช่วยสรุปบทความเรื่อง "เบี้ยปรับ หากสูงเกินส่วนศาลมีอำนาจลดลงได้ ฎีกาที่ 142/2549" ให้หน่อยสิคะ
รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] ฎีกาที่ 142/2549
โจทก์กับจำเลยที่ 1 และที่ 2 จึงได้ทำบันทึกข้อตกลงชำระค่าเสียหายดังกล่าว จำนวน 284,007 บาท โดยมีการลดค่าเสียหายเหลือเพียง 170,000 บาท และกำหนดจำนวนเงินที่จะต้องผ่อนชำระและระยะเวลาชำระเสร็จรวมทั้งกำหนดอัตราดอกเบี้ยขึ้นใหม่แตกต่างกับข้อตกลงและจำนวนค่าเสียหายตามสัญญาเช่าซื้อเดิม ข้อตกลงดังกล่าวเป็นกรณีที่โจทก์กับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ระงับข้อพิพาทที่มีอยู่ตามสัญญาเช่าซื้อให้เสร็จสิ้นไปด้วยต่างยอมผ่อนผันให้แก่กัน บันทึกข้อตกลงดังกล่าวจึงเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความ มิใช่หนังสือรับสภาพหนี้ มีผลให้หนี้เดิมตามสัญญาเช่าซื้อระงับไปและก่อให้เกิดหนี้ใหม่ตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าว โดยมีข้อตกลงว่า หากไม่ผิดนัดชำระหนี้ในยอดเงิน 170,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันทำบันทึกข้อตกลงจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์ไม่ติดใจเรียกร้องส่วนที่เหลืออีกต่อไป หากผิดสัญญายอมให้โจทก์ฟ้องร้องบังคับคดีในจำนวนเงิน 284,007 บาท และยอมเสียดอกเบี้ยในยอดเงินดังกล่าวอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันผิดสัญญาในส่วนที่เกิน 170,000 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันผิดสัญญา มีลักษณะเป็นค่าเสียหายที่กำหนดกันไว้ล่วงหน้า จึงเป็นเบี้ยปรับ หากสูงเกินส่วนศาลมีอำนาจลดลงได้ ฎีกาที่ 142/2549
โจทก์กับจำเลยที่ 1 และที่ 2 จึงได้ทำบันทึกข้อตกลงชำระค่าเสียหายดังกล่าว จำนวน 284,007 บาท โดยมีการลดค่าเสียหายเหลือเพียง 170,000 บาท และกำหนดจำนวนเงินที่จะต้องผ่อนชำระและระยะเวลาชำระเสร็จรวมทั้งกำหนดอัตราดอกเบี้ยขึ้นใหม่แตกต่างกับข้อตกลงและจำนวนค่าเสียหายตามสัญญาเช่าซื้อเดิม ข้อตกลงดังกล่าวเป็นกรณีที่โจทก์กับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ระงับข้อพิพาทที่มีอยู่ตามสัญญาเช่าซื้อให้เสร็จสิ้นไปด้วยต่างยอมผ่อนผันให้แก่กัน บันทึกข้อตกลงดังกล่าวจึงเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความ มิใช่หนังสือรับสภาพหนี้ มีผลให้หนี้เดิมตามสัญญาเช่าซื้อระงับไปและก่อให้เกิดหนี้ใหม่ตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าว โดยมีข้อตกลงว่า หากไม่ผิดนัดชำระหนี้ในยอดเงิน 170,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันทำบันทึกข้อตกลงจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์ไม่ติดใจเรียกร้องส่วนที่เหลืออีกต่อไป หากผิดสัญญายอมให้โจทก์ฟ้องร้องบังคับคดีในจำนวนเงิน 284,007 บาท และยอมเสียดอกเบี้ยในยอดเงินดังกล่าวอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันผิดสัญญาในส่วนที่เกิน 170,000 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันผิดสัญญา มีลักษณะเป็นค่าเสียหายที่กำหนดกันไว้ล่วงหน้า จึงเป็นเบี้ยปรับ หากสูงเกินส่วนศาลมีอำนาจลดลงได้ วาม มิใช่หนังสือรับสภาพหนี้ มีผลให้หนี้เดิมตามสัญญาเช่าซื้อระงับไปและก่อให้เกิดหนี้ใหม่ตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าว โดยมีข้อตกลงว่า หากไม่ผิดนัดชำระหนี้ในยอดเงิน 170,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันทำบันทึกข้อตกลงจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์ไม่ติดใจเรียกร้องส่วนที่เหลืออีกต่อไป หากผิดสัญญายอมให้โจทก์ฟ้องร้องบังคับคดีในจำนวนเงิน 284,007 บาท และยอมเสียดอกเบี้ยในยอดเงินดังกล่าวอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันผิดสัญญาในส่วนที่เกิน 170,000 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันผิดสัญญา มีลักษณะเป็นค่าเสียหายที่กำหนดกันไว้ล่วงหน้า จึงเป็นเบี้ยปรับ หากสูงเกินส่วนศาลมีอำนาจลดลงได้
ฎีกาที่ 142/2549 ซึ่งเกี่ยวกับการทำบันทึกข้อตกลงชำระค่าเสียหายระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ในกรณีที่มีข้อพิพาทตามสัญญาเช่าซื้อเดิม โดยสรุปข้อมูลดังนี้:

1. โจทก์กับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้ทำบันทึกข้อตกลงชำระค่าเสียหายรวมทั้งตกลงยกเลิกข้อพิพาทที่มีอยู่ตามสัญญาเช่าซื้อเดิม และยอมผ่อนผันให้กัน โดยกำหนดจำนวนเงินชำระและระยะเวลาชำระเสร็จในลักษณะที่แตกต่างจากข้อตกลงและค่าเสียหายตามสัญญาเช่าซื้อเดิม

2. บันทึกข้อตกลงที่ทำไว้เป็นสัญญาประนีประนอมยอมความ และไม่ใช่หนังสือรับสภาพหนี้ ทำให้หนี้เดิมตามสัญญาเช่าซื้อเดิมถูกระงับไป และเกิดหนี้ใหม่ตามสัญญาประนีประนอมที่ถูกยอมรับ

3. หากไม่ชำระหนี้ในยอด 170,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี โจทก์มีสิทธิ์ฟ้องร้องบังคับคดีในจำนวนเงิน 284,007 บาท พร้อมเสียดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันผิดสัญญาในส่วนที่เกิน 170,000 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันผิดสัญญา

4. เบี้ยปรับที่กำหนดไว้ล่วงหน้ามีลักษณะเป็นเบี้ยปรับหากสูงเกิน ซึ่งศาลมีอำนาจลดลงได้

สรุปคือข้อตกลงชำระค่าเสียหายที่ทำไว้เป็นสัญญาประนีประนอมยอมความ ไม่ใช่หนังสือรับสภาพหนี้ และมีผลให้หนี้เดิมตามสัญญาเช่าซื้อเดิมถูกระงับไป และเกิดหนี้ใหม่ตามสัญญาประนีประนอมที่ถูกยอมรับ
คำพิพากษาศาลฎีกา