กรณีระหว่างโจทก์และจำเลยที่ 1 เมื่อโจทก์ไม่มาศาลในวันสืบพยานและไม่ได้รับอนุญาตจากศาลให้เลื่อนคดี ให้ถือว่าโจทก์เป็นอย่างไร
ก. มูลความแห่งคดีเป็นการชำระหนี้ซึ่งแบ่งแยกจากกันมิได้
ข. ขาดนัดพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 200 วรรคหนึ่ง
ค. โจทก์ไม่ได้นำสืบให้ได้ความตามที่ฟ้อง
ง. ขาดนัดพิจารณาตาม มาตรา 198 ตรี วรรคสอง
คำตอบที่ถูกต้องคือ ข.  
เนื่องจาก กรณีระหว่างโจทก์และจำเลยที่ 1 เมื่อโจทก์ไม่มาศาลในวันสืบพยานและไม่ได้รับอนุญาตจากศาลให้เลื่อนคดี ให้ถือว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 200 วรรคหนึ่ง แต่จำเลยที่ 1 ได้แจ้งต่อศาลในวันสืบพยานขอให้ดำเนินการพิจารณาคดีต่อไป ศาลชั้นต้นต้องพิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีส่วนของจำเลยที่ 1 ไปฝ่ายเดียวตาม มาตรา 202 เมื่อจำเลยที่ 1 แถลงไม่ติดในสืบพยาน 

ศาลชั้นต้นต้องวินิจฉัยคดีไปตามภาระการพิสูจน์ เมื่อโจทก์มีภาระการพิสูจน์ แต่โจทก์ไม่มีพยานมาสืบในประเด็นข้อพิพาท จึงต้องเป็นฝ่ายแพ้คดี (คำพิพากษาฎีกาที่ 2181/2535, 1411/2541) ศาลชั้นต้นชอบที่จะพิพากษายกฟัองโจทก์ การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความจึงไม่ชอบ อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ฟังขึ้น

กรณีระหว่างโจทก์และจำเลยที่ 2 การที่จำเลยที่ 2 ซึ่งขาดนัดยื่นคำให้การ ไม่มาศาลในวันสืบพยานระหว่างโจทก์และจำเลยที่ 1 ไม่ถือว่าจำเลยที่ 2 ขาดนัดพิจารณาตาม มาตรา 198 ตรี วรรคสอง ที่ศาลชั้นต้นถือว่าจำเลยที่ 2 ขาดนัดพิจารณา จึงไม่ชอบ เมื่อโจทก์ขาดนัดพิจารณาและจำเลยที่ 1 แถลงขอให้ศาลดำเนินการพิจารณาคดีต่อไป โดยจำเลยที่ 1 ไม่ติดใจสืบพยาน 

ศาลชั้นต้นต้องวินิจฉัยคดีระหว่างโจทก์และจำเลยที่ 1 ไปตามภาระการพิสูจน์ และต้องพิพากษายกฟัองเพราะโจทก์ไม่ได้นำสืบให้ได้ความตามที่ฟ้อง และศาลชั้นต้นย่อมมีอำนาจพิพากษายกฟ้องตลอดไปถึงจำเลยที่ 2 ได้ด้วย เพราะมูลความแห่งคดีเป็นการชำระหนี้ซึ่งแบ่งแยกจากกันมิได้
อุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ฟังขึ้น
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)