ข้อมูลในคอมพิวเตอร์มีสถานะเป็นทรัพย์หรือไม่ จงอธิบาย
ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 วรรคแรก บัญญัติว่า "ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยมิชอบด้วยกฎหมาย เว้นแต่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ในเวลากลางคืน ความผิดฐานชิงทรัพย์ ความผิดฐานปล้นทรัพย์ หรือความผิดฐานกรรโชก ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงห้าปี"

คำว่า "ทรัพย์" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 บัญญัติว่า "ทรัพย์ หมายความว่า วัตถุมีรูปร่าง"

จากคำนิยามของทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา จะเห็นได้ว่า ทรัพย์ต้องเป็นวัตถุที่มีรูปร่าง ข้อมูลในคอมพิวเตอร์จึงเป็นทรัพย์หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับว่าข้อมูลในคอมพิวเตอร์มีลักษณะเป็นวัตถุมีรูปร่างหรือไม่

ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5161/2547 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อมูลในคอมพิวเตอร์มิใช่ทรัพย์ เนื่องจากข้อมูลเป็นเพียงข้อเท็จจริงหรือสิ่งที่ถือหรือยอมรับว่าเป็นข้อเท็จจริง สำหรับใช้เป็นหลักอนุมานหาความจริงหรือการคำนวณ ส่วนตัวอักษร ภาพ แผนผัง และตราสารเป็นเพียงสัญญลักษณ์ที่ถ่ายทอดความหมายของข้อมูลออกจากแผ่นบันทึกข้อมูลโดยอาศัยเครื่องคอมพิวเตอร์ มิใช่รูปร่างของข้อมูล

ดังนั้น ข้อมูลในคอมพิวเตอร์จึงมิใช่ทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 การกระทำของบุคคลที่เอาข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของผู้อื่นไปจึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลในคอมพิวเตอร์อาจถือเป็นทรัพย์ได้ หากข้อมูลนั้นมีลักษณะเป็นวัตถุมีรูปร่าง เช่น ข้อมูลในรูปแบบของแผ่นบันทึกข้อมูล แผ่นดิสก์ แฟลชไดรฟ์ เป็นต้น ในกรณีนี้ การกระทำของบุคคลที่เอาข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของผู้อื่นไปจึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์

นอกจากนี้ ข้อมูลในคอมพิวเตอร์อาจถือเป็นทรัพย์ได้หากกฎหมายบัญญัติให้ถือเป็นทรัพย์ เช่น ข้อมูลเกี่ยวกับทรัพย์สินทางปัญญา ข้อมูลเกี่ยวกับการค้าขาย เป็นต้น ในกรณีนี้ การกระทำของบุคคลที่เอาข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของผู้อื่นไปจึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์เช่นกัน
กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง),ประมวลกฎหมายอาญา