ช่วยสรุปบทความเรื่อง"เครื่องแบบการรับมือกับโรคเฮอร์แปงไจน่าในสังคมไทย กับการรู้จัก ป้องกัน และรักษา" ให้หน่อยสิคะ
โรคระบาดที่ติดต่อกันในสังคมไทยมีอยู่หลายโรคด้วยกัน บางโรคก็เป็นที่รู้จักและคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ขณะที่ยังมีอีกหลายโรคที่หลายคนอาจไม่ค่อยคุ้นเคยอย่างเช่น “โรคเฮอร์แปงไจน่า” ถือเป็นโรคระบาด ที่ทุกคนควรทำความรู้จัก เพื่อหาแนวทางในการรักษาและป้องกันการเกิดโรค โรคเฮอร์แปงไจน่า เป็นโรคที่ติดเชื้อจากไวรัสชนิดเดียวกันกับมือ เท้า ปาก ซึ่งเป็นกลุ่มของ เอนเตอโรไวรัส (Enterovirus) แต่มีอาการที่แตกต่างกันคือจะมีแผลเฉพาะที่ปากเท่านั้น ขณะที่มือ เท้า ปาก นอกจากจะมีแผลที่ปากแล้วจะมีผื่นขึ้นที่ฝ่ามือและฝ่าเท้าด้วย สามารถติดต่อกันได้ผ่านทางน้ำมูก ไอ จาม ลักษณะอาการจะมีไข้สูงประมาณ 39.5-40 องศาเซลเซียส และมีแผลในช่องปากบริเวณเพดานอ่อน ลิ้นไก่ ต่อมทอนซิล และในโพรงคอหอยด้านหลัง แต่ถ้าเป็นมือ เท้า ปาก ไข้จะไม่สูง และมีแผลกระจายอยู่ทั่วปาก รวมทั้งมีผื่นขึ้นที่ฝ่ามือและฝ่าเท้าด้วย การติดต่อเกิดขึ้นได้จาก การสัมผัสกับเสมหะ น้ำมูก น้ำลาย อุจจาระ ของคนที่มีเชื้อ เพราะบางครั้งอาจสัมผัสแล้วเผลอรับประทานเข้าไป ก็ทำให้ติดเชื้อได้ กลุ่มเสี่ยงของโรคเฮอร์แปงไจน่าส่วนมากจะเป็นเด็กอายุน้อยกว่า 10 ขวบ และเจอในเด็กมากกว่าผู้ใหญ่ เนื่องจากเด็กยังไม่มีภูมิต้านทานของเชื้อนี้ โดยเฉพาะเด็กที่อยู่รวมกันในโรงเรียนอนุบาล มักเล่นของเล่นรวมกัน หยิบจับสิ่งของรวมกัน จึงมีโอกาสติดต่อได้ง่าย โดยตัวเชื้อจะอยู่ได้นานในอากาศเย็นและชื้น จึงระบาดมากในฤดูฝน แต่ก็สามารถพบได้ในทุกฤดู โดยทั่วไปแล้วโรคเฮอร์แปงไจน่าจะไม่รุนแรง แต่ต้องระวังภาวะแทรกซ้อนที่สามารถเจอได้จากโรคนี้ เช่น การอักเสบของก้านสมอง กล้ามเนื้ออ่อนแรง กล้อามเนื้อหัวใจอักเสบ และอื่นๆ ที่ส่งผลต่อการเสียชีวิตเพิ่มขึ้น แต่ภาวะแทรกซ้อนดังกล่าวเจอได้ไม่บ่อยนัก สำหรับเด็กที่ป่วยเป็นโรคนี้ สามารถทานอาหารได้ทุกอย่าง แต่ถ้าเด็กคนไหนเป็นมาก ไม่ยอมทานไม่ยอมกลืนอาหาร ควรหาของอ่อนๆ ให้เด็กทาน การรักษา ยังไม่มียาฆ่าเชื้อไวรัสตัวนี้ แต่จะใช้วิธีการให้ยาลดไข้ และยาทาเพื่อรักษาแผลในปาก เพื่อบรรเทาอาการเจ็บ โดยทั่วไปสามารถหายได้เอง เพียงแต่ต้องเฝ้าระวังเรื่องภาวะแทรกซ้อน ถ้าหากเด็กรับประทานอาหารไม่ได้ หายใจหอบ หรือชัก ควรรีบพบแพทย์ วิธีป้องกันโรคคือ พยายามให้อยู่ห่างคนที่มีเชื้อเอาไว้ หากลูกไม่สบายควรให้หยุดเรียน และควรปลูกฝังนิสัยลูกให้ใส่ใจเรื่องสุขอนามัยอยู่เสมอ ควรล้างมือให้สะอาดก่อนรับประทานอาหาร และควรล้างมือให้สะอาดหลังเข้าห้องน้ำทุกครั้งด้วยน้ำสบู่และน้ำสะอาด ข้อมูลจาก ผศ. นพ.ชนเมธ เตชะแสนศิริ หัวหน้าสาขาวิชาโรคติดเชื้อ ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลรามาธิบดี คลิกชมคลิปรายการ “โรคเฮอร์แปงไจน่า หนึ่งในโรคระบาดที่ควรรู้จัก : พบหมอรามา ช่วง Big Story” ได้ที่นี่ YouTube:
บางโรคก็เป็นที่รู้จักและคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ขณะที่ยังมีอีกหลายโรคที่หลายคนอาจไม่ค่อยคุ้นเคยอย่างเช่น “โรคเฮอร์แปงไจน่า” ถือเป็นโรคระบาด ที่ทุกคนควรทำความรู้จัก ก้อคือ โรคเฮอร์แปงไ จน่าเป็นโรคระบาดที่ติดต่อกันในสังคมไทย มีลักษณะเป็นโรคที่ติดเชื้อจากไวรัสในกลุ่มเอนเตอโรไวรัส (Enterovirus) และมีอาการหลายประการ โดยส่วนมากพบในเด็กอายุน้อยกว่า 10 ขวบ ซึ่งเป็นกลุ่มเสี่ยงมาก เนื่องจากเด็กยังไม่มีภูมิต้านทานต่อเชื้อนี้

อาการของโรคนี้มีการแสดงต่างกันตามพื้นที่ที่เป็นแผล โรคนี้สามารถติดต่อผ่านทางน้ำมูก ไอ จาม และการสัมผัสกับเหล่าน้ำมูก น้ำลาย และอุจจาระของคนที่ติดเชื้อ นอกจากนี้ เด็กที่อยู่รวมกันในที่สาธารณะ เช่น โรงเรียนอนุบาล มีโอกาสติดเชื้อได้มาก เนื่องจากกิจกรรมการเล่นร่วมกัน และการสัมผัสอาจทำให้การติดเชื้อเกิดขึ้นได้ง่าย

อย่างไรก็ตาม โรคเฮอร์แปงไจน่ามักไม่รุนแรงมากนัก และส่วนใหญ่สามารถหายเองได้ การรักษามุ่งเน้นที่การบรรเทาอาการ เช่น การให้ยาลดไข้ และยาทาเพื่อรักษาแผลในปาก เพื่อลดความเจ็บ ควรระวังภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้ แม้ว่าส่วนใหญ่จะไม่พบบ่อย

เพื่อป้องกันโรคนี้ ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับคนที่มีเชื้อ เฝ้าระวังสุขอนามัยโดยการล้างมือให้สะอาด ล้างมือหลังเข้าห้องน้ำ และหลีกเลี่ยงการใช้ของร่วมกับผู้ป่วย เป็นต้น
1.กุมารเวชศาสตร์ (กุมารเวชศาสตร์) - Pediatrics