ยาเมโฟลควินมีผลต่อระบบประสาทอย่างไร?
ยาเมโฟลควิน (Mefloquine) ออกฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อมาลาเรียโดยรบกวนกระบวนการเปลี่ยนสารฮีโมโกลบินจากเลือดมนุษย์ในเชื้อมาลาเรีย ส่งผลให้เกิดความเป็นพิษต่อเชื้อมาลาเรีย เป็นเหตุให้ปัจจัยของการเจริญเติบโตของเชื้อฯขาดหายไป ส่งผลให้เชื้อฯหยุดการแพร่พันธุ์และตายลงในที่สุด

อย่างไรก็ตาม ยาเมโฟลควินยังส่งผลต่อระบบประสาทหลายประการ ดังนี้:


1. ส่งผลต่ออารมณ์:

ยาเมโฟลควินอาจส่งผลต่ออารมณ์ของผู้ใช้ ทำให้เกิดอาการต่างๆ เช่น

อารมณ์แปรปรวน
พฤติกรรมต่างๆ เปลี่ยน
ฝันแปลกๆ ฝันร้าย
วิตกกังวล
ซึมเศร้า
ก้าวร้าว
เกิดความคิดอยากทำร้ายตนเอง

2. ส่งผลต่อระบบประสาท:

ยาเมโฟลควินอาจส่งผลต่อระบบประสาท ทำให้เกิดอาการต่างๆ เช่น

วิงเวียนศีรษะ
ปวดศีรษะ
มีเสียงในหู หูอื้อ
เกิดอาการลมชัก

3. ส่งผลต่อการมองเห็น:

ยาเมโฟลควินอาจส่งผลต่อการมองเห็น ทำให้เกิดอาการตาพร่า และทำให้มีการมองเห็นไม่เหมือนปกติ


4. ส่งผลต่อการทำงานของระบบประสาท:

ยาเมโฟลควินอาจส่งผลต่อการทำงานของระบบประสาท ทำให้เกิดอาการต่างๆ เช่น

ชีพจรเต้นผิดปกติ
หัวใจเต้นผิดจังหวะ
เจ็บหน้าอก
ความดันโลหิตต่ำหรือความดันโลหิตสูง

5. ส่งผลต่อการทำงานของกล้ามเนื้อ:

ยาเมโฟลควินอาจส่งผลต่อการทำงานของกล้ามเนื้อ ทำให้เกิดอาการต่างๆ เช่น

ปวดกล้ามเนื้อ
ปวดข้อ
มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง
เป็นตะคริว
กลไกการออกฤทธิ์:

ยาเมโฟลควินออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ heme polymerase ในเชื้อมาลาเรีย เอนไซม์นี้ทำหน้าที่เปลี่ยนฮีโมโกลบินจากเลือดมนุษย์เป็นสารประกอบที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโตของเชื้อมาลาเรีย เมื่อยาเมโฟลควินยับยั้งเอนไซม์นี้ เชื้อมาลาเรียจะไม่สามารถเจริญเติบโตและตายลงได้

อย่างไรก็ตาม ยาเมโฟลควินยังสามารถจับกับตัวรับ NMDA (NMDA receptor) บนเซลล์ประสาทในสมองได้ ตัวรับ NMDA มีหน้าที่รับสัญญาณจากสารสื่อประสาทที่ชื่อว่ากลูตาเมต (glutamate) เมื่อยาเมโฟลควินจับกับตัวรับ NMDA จะทำให้การส่งสัญญาณของกลูตาเมตผิดปกติ ส่งผลต่ออารมณ์ ระบบประสาท การมองเห็น และการทำงานของระบบประสาทอื่นๆ
17.เภสัชวิทยา Pharmacology