โจทก์ในคดีนี้มีสิทธิฟ้องร้องเพื่อบอกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายห้องชุดกับจำเลยหรือไม่?
ไม่ เหตุผล:

โจทก์ได้ทราบถึงข้อเท็จจริงเรื่องเนื้อที่ที่แท้จริงของอาคารชุดมาตั้งแต่วันที่ 28 ตุลาคม 2543:
-โจทก์ได้ลงนามในสัญญาจะซื้อจะขายห้องชุดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2543
-โจทก์ได้เข้าอยู่อาศัยในห้องชุดตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2543
-โจทก์ได้จดหมายจากเทศบาลตำบล ส. แจ้งให้ทราบถึงจำนวนเนื้อที่ที่แท้จริงของอาคารชุด เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2543
-โจทก์ได้เพิกเฉยต่อข้อเท็จจริงเรื่องเนื้อที่ที่แท้จริงของอาคารชุดเป็นระยะเวลานานกว่า 1 ปี:
-โจทก์ได้มอบหมายให้ทนายความมีหนังสือบอกเลิกสัญญาซื้อขายห้องชุดลงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2545
-โจทก์ได้ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 7 มกราคม 2546

การเพิกเฉยต่อข้อเท็จจริงดังกล่าว เป็นการยอมรับสภาพของห้องชุด:
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 157 บัญญัติว่า "บุคคลใดสำคัญผิดในข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรม จะบอกล้างนิติกรรมนั้นได้ เว้นแต่จะได้ยอมรับสภาพแห่งนิติกรรมนั้น"
โจทก์ได้ทราบข้อเท็จจริงเรื่องเนื้อที่ที่แท้จริงของอาคารชุดมาเป็นเวลานานกว่า 1 ปี โดยไม่ได้ดำเนินการใดๆ แสดงว่าโจทก์ได้ยอมรับสภาพของห้องชุด

โจทก์ขาดอายุความในการบอกเลิกสัญญา:
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 181 บัญญัติว่า "บุคคลใดจะบอกล้างนิติกรรมอันเป็นโมฆียะนั้น จะต้องทำภายในหนึ่งปีนับแต่เวลาที่อาจให้สัตยาบันได้ เว้นแต่กฎหมายมีบทบัญญัติเป็นอย่างอื่น"

-โจทก์ได้ทราบข้อเท็จจริงเรื่องเนื้อที่ที่แท้จริงของอาคารชุดมาตั้งแต่วันที่ 28 ตุลาคม 2543 แต่โจทก์ได้มอบหมายให้ทนายความมีหนังสือบอกเลิกสัญญาซื้อขายห้องชุดลงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2545 ซึ่งเกินกว่า 1 ปีนับแต่เวลาที่อาจให้สัตยาบันได้
-โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องร้องเพื่อบอกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายห้องชุดกับจำเลย:
-โจทก์ได้เพิกเฉยต่อข้อเท็จจริงเรื่องเนื้อที่ที่แท้จริงของอาคารชุดเป็นระยะเวลานานกว่า 1 ปี แสดงว่าโจทก์ได้ยอมรับสภาพของห้องชุด
-โจทก์ขาดอายุความในการบอกเลิกสัญญา

สรุป:
โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องร้องเพื่อบอกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายห้องชุดกับจำเลย
กฎหมายนิติกรรม-สัญญา-ข้อสัญญาไม่เป็นธรรม,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายซื้อขาย