จงสรุปบทความเรื่อง การถอนฟ้อง ปวิพ. มาตรา 175, 176 ให้หน่อยค่ะ
การถอนฟ้อง ปวิพ. มาตรา 175, 176 การถอนฟ้อง ปวิพ. มาตรา 175, 176 หลักเกณฑ์
       กรณีถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่่นคำให้การ โจทก์ขอถอนคำฟ้องได้โดยเป็นคำบอกกล่าวเป็นหนังสือ (ม. 175 ว. 1)
       กรณีภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์ขอถอนฟ้องโดยทำเป็นคำร้อง ศาลชั้นต้นจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตภายในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ แต่
       (1) ห้ามไม่ให้ศาลอนุญาต โดยไม่ฟังจำเลยหรือผู้ร้องสอด ถ้าหากมีก่อน
       (2) ในกรณีที่โจทก์ขอถอนฟ้อง เนื่องจากมีข้อตกลง หรือประนีประนอมยอมความกับจำเลย ให้ศาลอนุญาตไปตามคำขอนั้น (ม. 175 ว. 2) หลักเกณฑ์
       กรณีถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่่นคำให้การ โจทก์ขอถอนคำฟ้องได้โดยเป็นคำบอกกล่าวเป็นหนังสือ (ม. 175 ว. 1)
       กรณีภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์ขอถอนฟ้องโดยทำเป็นคำร้อง ศาลชั้นต้นจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตภายในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ แต่
       (1) ห้ามไม่ให้ศาลอนุญาต โดยไม่ฟังจำเลยหรือผู้ร้องสอด ถ้าหากมีก่อน
       (2) ในกรณีที่โจทก์ขอถอนฟ้อง เนื่องจากมีข้อตกลง หรือประนีประนอมยอมความกับจำเลย ให้ศาลอนุญาตไปตามคำขอนั้น (ม. 175 ว. 2) หลักเกณฑ์ ข้อสังเกต ในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาไม่มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนอุทธรณ์หรือฎีกาไว้โดยเฉพาะ จึงต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยการถอนฟ้องมาใช้บังคับในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาโดยอนุโลม ตาม ปวิพ. ม. 175 ประกอบ ม. 246, 247 (ฎ. 469/2546)
การถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ (ม. 175 ว.1) ข้อสังเกต ในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาไม่มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนอุทธรณ์หรือฎีกาไว้โดยเฉพาะ จึงต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยการถอนฟ้องมาใช้บังคับในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาโดยอนุโลม ตาม ปวิพ. ม. 175 ประกอบ ม. 246, 247 (ฎ. 469/2546)
การถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ (ม. 175 ว.1) ข้อสังเกต กรณีโจทก์ขอถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ ต้องทำเป็นคำบอกกล่าวขอถอนฟ้องเป็นหนังสือตาม ปวิพ. ม. 175 ว. 1 แต่โจทก์อาจทำเป็นคำร้องขอถอนฟ้องก็ได้ การขอถอนฟ้องกรณีนี้ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบเพราะจำเลยยังไม่ยื่นคำให้การ ศาลจึงต้องอนุญาตให้ถอนฟ้องทุกกรณี ศาลจะใช้ดุลพินิจไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องไม่ได้ (ฎ. 3443/2545) และศาลอนุญาตไม่โดยไม่ต้องฟังจำเลยก่อน (ฎ. 4769/2540) กรณีโจทก์ขอถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ ต้องทำเป็นคำบอกกล่าวขอถอนฟ้องเป็นหนังสือตาม ปวิพ. ม. 175 ว. 1 แต่โจทก์อาจทำเป็นคำร้องขอถอนฟ้องก็ได้ การขอถอนฟ้องกรณีนี้ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบเพราะจำเลยยังไม่ยื่นคำให้การ ศาลจึงต้องอนุญาตให้ถอนฟ้องทุกกรณี ศาลจะใช้ดุลพินิจไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องไม่ได้ (ฎ. 3443/2545) และศาลอนุญาตไม่โดยไม่ต้องฟังจำเลยก่อน (ฎ. 4769/2540) ฎ. 4769/2540 วันที่ 12 มิถุนายน 2538 โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่พนักงานเดินหมายส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแก่จำเลย วันที่ 14 มิถุนายน 2538 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง และให้จำหน่ายคดีจากสารบบความต่อมาวันที่ 26มิถุนายน 2538 จำเลยยื่นคำให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ถอนฟ้องไปแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำให้การ สำเนาให้โจทก์และนัดชี้สองสถาน เป็นกรณีที่โจทก์ขอถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 175 วรรคหนึ่ง ซึ่งมิได้บัญญัติห้ามไม่ให้ศาลให้อนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลยก่อนศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้โดยไม่ต้องฟังจำเลยก่อน ฎ. 4769/2540 วันที่ 12 มิถุนายน 2538 โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่พนักงานเดินหมายส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแก่จำเลย วันที่ 14 มิถุนายน 2538 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง และให้จำหน่ายคดีจากสารบบความต่อมาวันที่ 26มิถุนายน 2538 จำเลยยื่นคำให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ถอนฟ้องไปแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำให้การ สำเนาให้โจทก์และนัดชี้สองสถาน เป็นกรณีที่โจทก์ขอถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 175 วรรคหนึ่ง ซึ่งมิได้บัญญัติห้ามไม่ให้ศาลให้อนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลยก่อนศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้โดยไม่ต้องฟังจำเลยก่อน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 182 วรรคหนึ่ง และมาตรา 183 วรรคสอง ศาลจะทำการชี้สองสถานได้ต่อเมื่อมีคำฟ้องและคำให้การ แต่เมื่อโจทก์ถอนคำฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ และศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ก็เท่ากับไม่มีคำฟ้องจะนำมาเปรียบเทียบกับคำให้การเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท และไม่มีความจำเป็นที่จำเลยต้องให้การแก้ข้อกล่าวหาอีกต่อไป ดังนั้น เมื่อศาลชั้นต้นตรวจสำนวนพบว่า มีการสั่งรับคำให้การและนัดชี้สองสถานไว้อันเป็นข้อที่มิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งในข้อที่มุ่งหมายจะยังให้การเป็นไปด้วยความยุติธรรมหรือที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 วรรคหนึ่ง การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งที่รับคำให้การและนัดชี้สองสถานอันเป็นการสั่งโดยผิดหลงเป็นไม่รับคำให้การและยกเลิกวันนัดชี้สองสถานจึงเป็นการสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายแล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 182 วรรคหนึ่ง และมาตรา 183 วรรคสอง ศาลจะทำการชี้สองสถานได้ต่อเมื่อมีคำฟ้องและคำให้การ แต่เมื่อโจทก์ถอนคำฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ และศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ก็เท่ากับไม่มีคำฟ้องจะนำมาเปรียบเทียบกับคำให้การเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท และไม่มีความจำเป็นที่จำเลยต้องให้การแก้ข้อกล่าวหาอีกต่อไป ดังนั้น เมื่อศาลชั้นต้นตรวจสำนวนพบว่า มีการสั่งรับคำให้การและนัดชี้สองสถานไว้อันเป็นข้อที่มิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งในข้อที่มุ่งหมายจะยังให้การเป็นไปด้วยความยุติธรรมหรือที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 วรรคหนึ่ง การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งที่รับคำให้การและนัดชี้สองสถานอันเป็นการสั่งโดยผิดหลงเป็นไม่รับคำให้การและยกเลิกวันนัดชี้สองสถานจึงเป็นการสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายแล้ว ฎ. 3411-3412/2526 ศาลชั้นต้นบันทึกในรายงานกระบวนพิจารณาว่า ทนายโจทก์ที่ 2 แถลงไม่ดำเนินคดีกับจำเลยที่ 1 ซึ่งส่งหมายให้ไม่ได้อีกต่อไป เป็นอันว่ามีโจทก์ที่ 2 พิพาทกับจำเลยที่ 2 ที่ 3 เท่านั้นบันทึกดังกล่าวพอถือได้ว่าโจทก์ที่ 2 ได้ขอถอนฟ้องจำเลยที่ 1 และศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้จำหน่ายคดีของโจทก์ที่ 2 เฉพาะตัวจำเลยที่ 1 ไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 แล้ว ฎ. 3411-3412/2526 ศาลชั้นต้นบันทึกในรายงานกระบวนพิจารณาว่า ทนายโจทก์ที่ 2 แถลงไม่ดำเนินคดีกับจำเลยที่ 1 ซึ่งส่งหมายให้ไม่ได้อีกต่อไป เป็นอันว่ามีโจทก์ที่ 2 พิพาทกับจำเลยที่ 2 ที่ 3 เท่านั้นบันทึกดังกล่าวพอถือได้ว่าโจทก์ที่ 2 ได้ขอถอนฟ้องจำเลยที่ 1 และศาลชั้นต้นได้อนุญาตให้จำหน่ายคดีของโจทก์ที่ 2 เฉพาะตัวจำเลยที่ 1 ไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 แล้ว องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยและการไฟฟ้านครหลวงเป็นรัฐวิสาหกิจตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติ พิเศษโดยเฉพาะ จึงเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายที่จัดตั้ง หาจำเป็นต้องมีพยานบุคคลมาเบิกความรับรองว่าเป็นนิติบุคคลไม่ องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยและการไฟฟ้านครหลวงเป็นรัฐวิสาหกิจตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติ พิเศษโดยเฉพาะ จึงเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายที่จัดตั้ง หาจำเป็นต้องมีพยานบุคคลมาเบิกความรับรองว่าเป็นนิติบุคคลไม่ แม้พนักงานของโจทก์จะได้รับเงินเดือนจากโจทก์เป็นประจำอยู่แล้วแต่เมื่อโจทก์ต้องใช้พนักงานมาซ่อมแซมทรัพย์สินที่เสียหายอันเกิดจากการละเมิดของจำเลยที่ 1 แล้ว โจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าจ้างล่วงเวลาของพนักงานโจทก์จากจำเลยได้ แม้พนักงานของโจทก์จะได้รับเงินเดือนจากโจทก์เป็นประจำอยู่แล้วแต่เมื่อโจทก์ต้องใช้พนักงานมาซ่อมแซมทรัพย์สินที่เสียหายอันเกิดจากการละเมิดของจำเลยที่ 1 แล้ว โจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าจ้างล่วงเวลาของพนักงานโจทก์จากจำเลยได้ ข้อสังเกต บันทึกรายงานกระบวนพิจารณาดังกล่าวพอถือได้ว่าโจทก์ได้ขอถอนฟ้องโดยบอกกล่าวเป็นหนังสือต่อศาลแล้ว (จำเลยที่ 1 ยังไม่ได้ยื่นคำให้การ) ข้อสังเกต บันทึกรายงานกระบวนพิจารณาดังกล่าวพอถือได้ว่าโจทก์ได้ขอถอนฟ้องโดยบอกกล่าวเป็นหนังสือต่อศาลแล้ว (จำเลยที่ 1 ยังไม่ได้ยื่นคำให้การ) ข้อสังเกต การถอนฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การ (ม.175 ว.2)
    กรณีถอนคำฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์ต้องทำคำขอเป็นคำร้อง และถ้าศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้อง การถอนฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การ (ม.175 ว.2)
    กรณีถอนคำฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์ต้องทำคำขอเป็นคำร้อง และถ้าศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้อง การถอนฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การ (ม.175 ว.2) กฎหมายบังคับให้ศาลต้องฟังจำเลยก่อนตาม ปวิพ. ม. 175 (1) ถ้าศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องไปโดยไม่ฟังจำเลยก่อน ไม่ชอบด้วยกฎหมายตาม ม. 27 (ฎ. 777/2503) อย่างไรก็ดี หากศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง โดยศาลสั่งยกคำร้องตาม ม. 131 (1) ก็ไม่จำต้องฟังจำเลยก่อน กฎหมายบังคับให้ศาลต้องฟังจำเลยก่อนตาม ปวิพ. ม. 175 (1) ถ้าศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องไปโดยไม่ฟังจำเลยก่อน ไม่ชอบด้วยกฎหมายตาม ม. 27 (ฎ. 777/2503) อย่างไรก็ดี หากศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง โดยศาลสั่งยกคำร้องตาม ม. 131 (1) ก็ไม่จำต้องฟังจำเลยก่อน คดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ปวิพ. ม. 177 ประกอบ ม. 197 กรณีน่าจะเป็นกรณีตาม ม. 175 ว. 1 ไม่ใช่ ม. 175 ว. 2 โจทก์จึงขอถอนฟ้องได้โดยไม่จำต้องฟังจำเลยก่อน (ฎ. 6412/2556) คดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ปวิพ. ม. 177 ประกอบ ม. 197 กรณีน่าจะเป็นกรณีตาม ม. 175 ว. 1 ไม่ใช่ ม. 175 ว. 2 โจทก์จึงขอถอนฟ้องได้โดยไม่จำต้องฟังจำเลยก่อน (ฎ. 6412/2556) ฎ. 6412/2556 จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 กรณีไม่อยู่ในบังคับ ปวิพ. ม. 175 ว. 2 ที่ศาลต้องฟังจำเลยที่ 1 ก่อนมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้โดยไม่จำต้องฟังจำเลยที่ 1 ก่อน
แม้กฎหมายมิได้บัญญัติว่าโจทก์จะขอถอนคำฟ้องได้ถึงเมื่อใด ก็เป็นที่เข้าใจได้ว่า โจทก์ต้องขอถอนฟ้องระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ก่อนศาลชั้นต้นมีคำพิพากษา (ฎ. 7887/2542) (แต่ศาลจะอนุญาตหรือไม่ก็ต้องเป็นไปตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 175) อย่างไรก็ตาม ถ้าศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ตาม ม. 243 (1) คดีก็กลับมาเข้าสู่การพิจารณาของศาลชั้นต้นอีกครั้งหนึ่ง โจทก์จึงมีสิทธิขอถอนคำฟ้องได้ โดยอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะมีอำนาจพิจาณาสั่งคำร้องขอถอนฟ้องได้ (ฎ. 5623/2548) ฎ. 6412/2556 จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 กรณีไม่อยู่ในบังคับ ปวิพ. ม. 175 ว. 2 ที่ศาลต้องฟังจำเลยที่ 1 ก่อนมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้โดยไม่จำต้องฟังจำเลยที่ 1 ก่อน
แม้กฎหมายมิได้บัญญัติว่าโจทก์จะขอถอนคำฟ้องได้ถึงเมื่อใด ก็เป็นที่เข้าใจได้ว่า โจทก์ต้องขอถอนฟ้องระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ก่อนศาลชั้นต้นมีคำพิพากษา (ฎ. 7887/2542) (แต่ศาลจะอนุญาตหรือไม่ก็ต้องเป็นไปตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 175) อย่างไรก็ตาม ถ้าศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ตาม ม. 243 (1) คดีก็กลับมาเข้าสู่การพิจารณาของศาลชั้นต้นอีกครั้งหนึ่ง โจทก์จึงมีสิทธิขอถอนคำฟ้องได้ โดยอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะมีอำนาจพิจาณาสั่งคำร้องขอถอนฟ้องได้ (ฎ. 5623/2548) กรณีมีจำเลยหลายคน โจทก์ขอถอนฟ้องทั้งคดี ก็ต้องพิจารณาจำเลยแต่ละคนว่ายื่นคำให้การต่อสู่คดีไว้แล้วหรือไม่ (ฎ. 3443/2545) กรณีมีจำเลยหลายคน โจทก์ขอถอนฟ้องทั้งคดี ก็ต้องพิจารณาจำเลยแต่ละคนว่ายื่นคำให้การต่อสู่คดีไว้แล้วหรือไม่ (ฎ. 3443/2545) การที่ทนายจำเลยแถลงคัดค้านว่าคำร้องขอถอนฟ้อง ไม่บอกเหตุผลของการถอนฟ้อง ถือว่าศาลฟังจำเลยก่อนมีคำสั่งแล้ว ตาม ปวิพ. ม. 175 ว. 2 (ฎ. 1677/2540) การที่ทนายจำเลยแถลงคัดค้านว่าคำร้องขอถอนฟ้อง ไม่บอกเหตุผลของการถอนฟ้อง ถือว่าศาลฟังจำเลยก่อนมีคำสั่งแล้ว ตาม ปวิพ. ม. 175 ว. 2 (ฎ. 1677/2540) ฎ. 1677/2540 คำร้องขอถอนฟ้องของโจทก์ไม่จำต้องแสดงเหตุผลในการถอนฟ้องในคำร้องหรือต้องแสดงเหตุผลในการถอนฟ้องให้จำเลยทราบ ศาลก็มีอำนาจที่จะอนุญาตให้ถอนฟ้องได้ ฎ. 1677/2540 คำร้องขอถอนฟ้องของโจทก์ไม่จำต้องแสดงเหตุผลในการถอนฟ้องในคำร้องหรือต้องแสดงเหตุผลในการถอนฟ้องให้จำเลยทราบ ศาลก็มีอำนาจที่จะอนุญาตให้ถอนฟ้องได้ คดีที่มีจำเลยหลายคนโจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยบางคน ดังนี้ ศาลสอบถามเฉพาะจำเลยที่ถอนฟ้องเท่านั้น (ฎ. 679/2506) คดีที่มีจำเลยหลายคนโจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยบางคน ดังนี้ ศาลสอบถามเฉพาะจำเลยที่ถอนฟ้องเท่านั้น (ฎ. 679/2506) การที่ศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้องตาม ม. 175 ว. 2 เป็นดุลพินิจของศาล (ฎ. 967/2556, ฎ. 1572/2534, ฎ. 3398/2532, คำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 315/2504 (ป) การที่ศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้องตาม ม. 175 ว. 2 เป็นดุลพินิจของศาล (ฎ. 967/2556, ฎ. 1572/2534, ฎ. 3398/2532, คำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 315/2504 (ป) ฎ. 967/2556 จากบัญญัติ ปวิพ. ม. 175 ว. 2 เห็นได้ชัดว่ากฎหมายให้สิทธิโจทก์ถอนคำฟ้องจากศาลได้ในเมื่อโจทก์ไม่ต้องการที่จะดำเนินคดีแก่จำเลยอีกต่อไป แต่มีเงื่อนไขว่าในกรณีที่จำเลยยื่นคำให้การแล้ว ศาลจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อนไม่ได้และให้เป็นดุลพินิจของศาลที่จะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่ก็ได้ ไม่ว่าจำเลยจะคัดค้านการถอนฟ้องของโจทก์หรือไม่ก็ตาม ทั้งนี้โดยคำนึงถึงความสุจริตของโจทก์ในการดำเนินคดีตลอดจนความเป็นธรรมและความเสียหายของจำเลยประกอบด้วย ฎ. 967/2556 จากบัญญัติ ปวิพ. ม. 175 ว. 2 เห็นได้ชัดว่ากฎหมายให้สิทธิโจทก์ถอนคำฟ้องจากศาลได้ในเมื่อโจทก์ไม่ต้องการที่จะดำเนินคดีแก่จำเลยอีกต่อไป แต่มีเงื่อนไขว่าในกรณีที่จำเลยยื่นคำให้การแล้ว ศาลจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อนไม่ได้และให้เป็นดุลพินิจของศาลที่จะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่ก็ได้ ไม่ว่าจำเลยจะคัดค้านการถอนฟ้องของโจทก์หรือไม่ก็ตาม ทั้งนี้โดยคำนึงถึงความสุจริตของโจทก์ในการดำเนินคดีตลอดจนความเป็นธรรมและความเสียหายของจำเลยประกอบด้วย เมื่อได้ฟังจำเลยแล้ว แม้จำเลยจะคัดค้าน ศาลก็อนุญาตให้ถอนฟ้องได้ (ฎ. 469/2546, ฎ. 6787/2553) เมื่อได้ฟังจำเลยแล้ว แม้จำเลยจะคัดค้าน ศาลก็อนุญาตให้ถอนฟ้องได้ (ฎ. 469/2546, ฎ. 6787/2553) ฎ. 469/2546 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มิได้มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะ แต่มาตรา 246 ของลักษณะ 1 ว่าด้วยอุทธรณ์บัญญัติให้นำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ว่าด้วยการพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้นมาใช้บังคับแก่การพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลมคำฟ้องอุทธรณ์จึงเป็นคำฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 1(3)กรณีต้องนำเรื่องการถอนฟ้องตามมาตรา 175 มาใช้บังคับกับการถอนคำฟ้องอุทธรณ์โดยอนุโลม โดยมาตรา 175(1) บังคับเพียงว่า ห้ามไม่ให้ศาลอนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลยหรือผู้ร้องสอดหากมีก่อน แม้จะมีการคัดค้านการขอถอนคำฟ้องก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ ทั้งการขอถอนคำฟ้องก็เป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย ถือไม่ได้ว่าเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเพื่อเอาเปรียบในเชิงคดี ดังนั้น เมื่อคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 8 จำเลยขอถอนอุทธรณ์ ก็ย่อมอยู่ในดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ภาค 8 ที่จะอนุญาตให้จำเลยถอนอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 246 ประกอบด้วยมาตรา 175 ส่วนการที่โจทก์อ้างว่าจะทำให้ตนเสียเปรียบเพราะทำให้โจทก์เสียหายไม่สามารถยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในกำหนดอายุความนั้น ก็มิใช่เงื่อนไขที่เกี่ยวกับการอนุญาตให้ถอนอุทธรณ์แต่อย่างใด ฎ. 469/2546 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มิได้มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะ แต่มาตรา 246 ของลักษณะ 1 ว่าด้วยอุทธรณ์บัญญัติให้นำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ว่าด้วยการพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้นมาใช้บังคับแก่การพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลมคำฟ้องอุทธรณ์จึงเป็นคำฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 1(3)กรณีต้องนำเรื่องการถอนฟ้องตามมาตรา 175 มาใช้บังคับกับการถอนคำฟ้องอุทธรณ์โดยอนุโลม โดยมาตรา 175(1) บังคับเพียงว่า ห้ามไม่ให้ศาลอนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลยหรือผู้ร้องสอดหากมีก่อน แม้จะมีการคัดค้านการขอถอนคำฟ้องก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ ทั้งการขอถอนคำฟ้องก็เป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย ถือไม่ได้ว่าเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเพื่อเอาเปรียบในเชิงคดี ดังนั้น เมื่อคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 8 จำเลยขอถอนอุทธรณ์ ก็ย่อมอยู่ในดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ภาค 8 ที่จะอนุญาตให้จำเลยถอนอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 246 ประกอบด้วยมาตรา 175 ส่วนการที่โจทก์อ้างว่าจะทำให้ตนเสียเปรียบเพราะทำให้โจทก์เสียหายไม่สามารถยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในกำหนดอายุความนั้น ก็มิใช่เงื่อนไขที่เกี่ยวกับการอนุญาตให้ถอนอุทธรณ์แต่อย่างใด โจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่สุจริตหรือโจทก์ดำเนินคดีบกพร่อง ทำให้จำเลยเสียเปรียบศาลไม่อนุญาต เช่น ถอนฟ้องเพราะโจทก์อาจแพ้คดีได้ (ฎ. 7944/2542) หรือโจทก์ไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยานตาม ปวิพ. ม. 88 ไว้ (ฎ. 3962/2535)
อย่างไรก็ตาม ถ้าข้อบกพร่องของโจทก์ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาแห่งคดี แม้ศาลจะยกฟ้องโจทก์ก็ฟ้องใหม่ได้ เช่นนี้ ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ ศาลอนุญาต (ฎ. 2223/2534) โจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่สุจริตหรือโจทก์ดำเนินคดีบกพร่อง ทำให้จำเลยเสียเปรียบศาลไม่อนุญาต เช่น ถอนฟ้องเพราะโจทก์อาจแพ้คดีได้ (ฎ. 7944/2542) หรือโจทก์ไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยานตาม ปวิพ. ม. 88 ไว้ (ฎ. 3962/2535)
อย่างไรก็ตาม ถ้าข้อบกพร่องของโจทก์ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาแห่งคดี แม้ศาลจะยกฟ้องโจทก์ก็ฟ้องใหม่ได้ เช่นนี้ ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ ศาลอนุญาต (ฎ. 2223/2534) ฎ. 2223/2534 แม้หากศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปจนเสร็จสำนวนจะต้องพิพากษายกฟ้องเพราะเหตุโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เนื่องจากหนังสือมอบอำนาจของโจทก์ไม่ถูกต้องก็ตาม แต่การพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยเหตุดังกล่าว ไม่เกี่ยวกับประเด็นในเนื้อหาแห่งคดี จึงไม่เป็นการต้องห้ามมิให้คู่ความรื้อร้องฟ้องกันอีก ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จึงหามีผลทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดีไม่และเมื่อการอนุญาตให้ถอนฟ้องมีเหตุอันสมควร ฟ้องแย้งย่อมตกไป ฎ. 2223/2534 แม้หากศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปจนเสร็จสำนวนจะต้องพิพากษายกฟ้องเพราะเหตุโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เนื่องจากหนังสือมอบอำนาจของโจทก์ไม่ถูกต้องก็ตาม แต่การพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยเหตุดังกล่าว ไม่เกี่ยวกับประเด็นในเนื้อหาแห่งคดี จึงไม่เป็นการต้องห้ามมิให้คู่ความรื้อร้องฟ้องกันอีก ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จึงหามีผลทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดีไม่และเมื่อการอนุญาตให้ถอนฟ้องมีเหตุอันสมควร ฟ้องแย้งย่อมตกไป การที่โจทก์ขอถอนฟ้องเพื่อฟ้องใหม่ เนื่องจากฟ้องบกพร่อง และพ้นกำหนดเวลาแก้ไขฟ้องแล้วตาม ปวิพ. ม. 179, 180 ทำให้จำเลยเสียเปรียบในการต่อสู้คดี ศาลไม่อนุญาต (ฎ. 6403/2539) การที่โจทก์ขอถอนฟ้องเพื่อฟ้องใหม่ เนื่องจากฟ้องบกพร่อง และพ้นกำหนดเวลาแก้ไขฟ้องแล้วตาม ปวิพ. ม. 179, 180 ทำให้จำเลยเสียเปรียบในการต่อสู้คดี ศาลไม่อนุญาต (ฎ. 6403/2539) ดุลพินิจที่ศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่ศาลคำนึงแต่ข้อได้เปรียบเสียเปรียบของคดีในส่วนที่เกี่ยวกับคำฟ้องคำให้การเท่านั้น ไม่ต้องคำนึงถึงฟ้องแย้ง (ฎ. 6443/2537) ดุลพินิจที่ศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่ศาลคำนึงแต่ข้อได้เปรียบเสียเปรียบของคดีในส่วนที่เกี่ยวกับคำฟ้องคำให้การเท่านั้น ไม่ต้องคำนึงถึงฟ้องแย้ง (ฎ. 6443/2537) โจทก์ขอถอนฟ้องเพราะฟ้องที่ดินผิดแปลง สมควรให้ถอนฟ้องได้ เพราะโจทก์ย่อมนำคดีมาฟ้องจำเลยเกี่ยวกับที่ดินแปลงที่พิพาทกันอย่างแท้จริงใหม่ได้ คู่ความทั้งสองฝ่ายก็จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเสียค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายอีก (ฎ. 3871/2541) โจทก์ขอถอนฟ้องเพราะฟ้องที่ดินผิดแปลง สมควรให้ถอนฟ้องได้ เพราะโจทก์ย่อมนำคดีมาฟ้องจำเลยเกี่ยวกับที่ดินแปลงที่พิพาทกันอย่างแท้จริงใหม่ได้ คู่ความทั้งสองฝ่ายก็จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเสียค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายอีก (ฎ. 3871/2541) โจทก์ขอถอนฟ้องเพราะฟ้องผิดศาล โจทก์ก็อาจนำคดีไปฟ้องที่ศาลที่อยู่ในเขตอำนาจได้ ดังนี้ แม้จำเลยจะให้การต่อสู้คดีไว้ จึงไม่ทำให้จำเลยเสียหายแต่อย่างใด สมควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ (ฎ. 903/2547) โจทก์ขอถอนฟ้องเพราะฟ้องผิดศาล โจทก์ก็อาจนำคดีไปฟ้องที่ศาลที่อยู่ในเขตอำนาจได้ ดังนี้ แม้จำเลยจะให้การต่อสู้คดีไว้ จึงไม่ทำให้จำเลยเสียหายแต่อย่างใด สมควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ (ฎ. 903/2547) ผลของการถอนฟ้อง (ม. 176)
      การถอนฟ้องย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้อง รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่นๆ ภายหลังยื่นคำฟ้องนั้น และทำให้คู่ความกลับคืนเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นฟ้องเลยแต่อาจยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในอายุความ
คำว่า ลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้อง รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื้นๆ ภายหลังยื่นคำฟ้อง เท่ากับไม่มีการยื่นคำฟ้องมาก่อนเลยและกระบวนพิจารณาอื่นๆ ภายหลังจากยื่นคำฟ้องก็ถูกลบล้างไปด้วย เช่น การยื่นคำให้การของจำเลยก็ถูกลบล้างไปด้วย ถือว่าจำเลยไม่ได้ยื่นคำให้การต่อสู้คดีโจทก์ จำเลยร่วมคนอื่นจึงไม่อาจถือเอาประโยชน์จากคำให้การของจำเลยที่โจทก์ขอถอนฟ้องมาเป็นประโยชน์แก่คดีของตนได้ตาม ปวิพ. ม. 59 (ฎ. 1938/2540) และผลแห่งการถอนฟ้องเกี่ยวกับค่าธรรมเนียมที่ต้องวางพร้อมกับอุทธรณ์ตาม ม. 229 ก็ต้องคืนให้แก่ผู้อุทธรณ์ (ฎ. 6832/2553) ผลของการถอนฟ้อง (ม. 176)
      การถอนฟ้องย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้อง รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่นๆ ภายหลังยื่นคำฟ้องนั้น และทำให้คู่ความกลับคืนเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นฟ้องเลยแต่อาจยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในอายุความ
คำว่า ลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้อง รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื้นๆ ภายหลังยื่นคำฟ้อง เท่ากับไม่มีการยื่นคำฟ้องมาก่อนเลยและกระบวนพิจารณาอื่นๆ ภายหลังจากยื่นคำฟ้องก็ถูกลบล้างไปด้วย เช่น การยื่นคำให้การของจำเลยก็ถูกลบล้างไปด้วย ถือว่าจำเลยไม่ได้ยื่นคำให้การต่อสู้คดีโจทก์ จำเลยร่วมคนอื่นจึงไม่อาจถือเอาประโยชน์จากคำให้การของจำเลยที่โจทก์ขอถอนฟ้องมาเป็นประโยชน์แก่คดีของตนได้ตาม ปวิพ. ม. 59 (ฎ. 1938/2540) และผลแห่งการถอนฟ้องเกี่ยวกับค่าธรรมเนียมที่ต้องวางพร้อมกับอุทธรณ์ตาม ม. 229 ก็ต้องคืนให้แก่ผู้อุทธรณ์ (ฎ. 6832/2553) ผลของการถอนฟ้อง (ม. 176) ฎ. 1938/2540 โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยที่1รับผิดชำระหนี้ในฐานะผู้กู้และจำเลยที่2รับผิดในฐานะผู้ค้ำประกันมูลความแห่งคดีจึงเป็นการชำระหนี้ซึ่งแบ่งแยกจากกันไม่ได้แม้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา59(1)ให้ถือว่าบรรดากระบวนพิจารณาซึ่งได้ทำโดยหรือทำต่อคู่ความร่วมคนหนึ่งนั้นให้ถือว่าได้ทำโดยหรือทำต่อคู่ความร่วมคนอื่นๆด้วยก็ตามแต่หลังจากที่จำเลยที่1ยื่นคำให้การยกอายุความเรื่องสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้เงินขึ้นต่อสู้โจทก์ได้ขอถอนฟ้องจำเลยที่1ศาลชั้นต้นอนุญาตและจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่1ออกจากสารบบความแล้วผลย่อมเป็นไปตามมาตรา176แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งที่ว่าการถอนคำฟ้องย่อมมีผลลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องนั้นรวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่นๆอันมีมาต่อภายหลังยื่นคำฟ้องและกระทำให้คู่ความกลับคืนสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นคำฟ้องเลยดังนั้นกระบวนพิจารณาที่จำเลยที่1ยื่นคำให้การยกอายุความเรื่องสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้เงินขึ้นต่อสู้โจทก์ถือว่าเป็นอันลบล้างไปด้วยผลของการถอนฟ้องตามบทบัญญัติดังกล่าวเท่ากับว่าไม่มีกำหนดอายุความเรื่องสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้ของจำเลยที่1ที่จะนำมาพิจารณาได้อีก การตกลงเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยระหว่างโจทก์กับจำเลยที่1มิใช่เป็นการเปลี่ยนแปลงสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งหนี้ตามสัญญากู้เงินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่1จึงมิใช่เป็นการแปลงหนี้ใหม่หนี้ตามสัญญากู้เงินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่1จึงไม่ระงับเมื่อจำเลยที่1ผู้กู้ตกเป็นผู้ผิดนัดแล้วจำเลยที่4ในฐานะผู้ค้ำประกันจึงต้องรับผิดชำระหนี้ให้แก่โจทก์ตามสัญญาค้ำประกันด้วย ฎ. 1938/2540 โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยที่1รับผิดชำระหนี้ในฐานะผู้กู้และจำเลยที่2รับผิดในฐานะผู้ค้ำประกันมูลความแห่งคดีจึงเป็นการชำระหนี้ซึ่งแบ่งแยกจากกันไม่ได้แม้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา59(1)ให้ถือว่าบรรดากระบวนพิจารณาซึ่งได้ทำโดยหรือทำต่อคู่ความร่วมคนหนึ่งนั้นให้ถือว่าได้ทำโดยหรือทำต่อคู่ความร่วมคนอื่นๆด้วยก็ตามแต่หลังจากที่จำเลยที่1ยื่นคำให้การยกอายุความเรื่องสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้เงินขึ้นต่อสู้โจทก์ได้ขอถอนฟ้องจำเลยที่1ศาลชั้นต้นอนุญาตและจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่1ออกจากสารบบความแล้วผลย่อมเป็นไปตามมาตรา176แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งที่ว่าการถอนคำฟ้องย่อมมีผลลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องนั้นรวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่นๆอันมีมาต่อภายหลังยื่นคำฟ้องและกระทำให้คู่ความกลับคืนสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นคำฟ้องเลยดังนั้นกระบวนพิจารณาที่จำเลยที่1ยื่นคำให้การยกอายุความเรื่องสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้เงินขึ้นต่อสู้โจทก์ถือว่าเป็นอันลบล้างไปด้วยผลของการถอนฟ้องตามบทบัญญัติดังกล่าวเท่ากับว่าไม่มีกำหนดอายุความเรื่องสิทธิเรียกร้องตามสัญญากู้ของจำเลยที่1ที่จะนำมาพิจารณาได้อีก การตกลงเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยระหว่างโจทก์กับจำเลยที่1มิใช่เป็นการเปลี่ยนแปลงสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งหนี้ตามสัญญากู้เงินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่1จึงมิใช่เป็นการแปลงหนี้ใหม่หนี้ตามสัญญากู้เงินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่1จึงไม่ระงับเมื่อจำเลยที่1ผู้กู้ตกเป็นผู้ผิดนัดแล้วจำเลยที่4ในฐานะผู้ค้ำประกันจึงต้องรับผิดชำระหนี้ให้แก่โจทก์ตามสัญญาค้ำประกันด้วย ฎ. 6832/2553 เงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาที่ผู้อุทธรณ์นำมาวางต่อศาลพร้อมกับอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 229 เป็นเพียงเงินที่วางไว้เพื่อเป็นประกันว่า หากในที่สุดศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ผู้อุทธรณ์ต้องรับผิดชำระค่าธรรมเนียมแทนคู่ความที่ชนะคดีแล้ว ผู้ชนะคดีจะมีสิทธิได้รับค่าธรรมเนียมที่ได้ออกใช้ก่อนจากเงินที่ผู้อุทธรณ์วางไว้ มิใช่เป็นการวางเพื่อชำระหนี้ให้แก่คู่ความฝ่ายที่ชนะคดีในศาลชั้นต้น จึงต้องถือว่าเงินดังกล่าวยังเป็นของผู้อุทธรณ์ ฎ. 6832/2553 เงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาที่ผู้อุทธรณ์นำมาวางต่อศาลพร้อมกับอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 229 เป็นเพียงเงินที่วางไว้เพื่อเป็นประกันว่า หากในที่สุดศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ผู้อุทธรณ์ต้องรับผิดชำระค่าธรรมเนียมแทนคู่ความที่ชนะคดีแล้ว ผู้ชนะคดีจะมีสิทธิได้รับค่าธรรมเนียมที่ได้ออกใช้ก่อนจากเงินที่ผู้อุทธรณ์วางไว้ มิใช่เป็นการวางเพื่อชำระหนี้ให้แก่คู่ความฝ่ายที่ชนะคดีในศาลชั้นต้น จึงต้องถือว่าเงินดังกล่าวยังเป็นของผู้อุทธรณ์ ป.วิ.พ. มิได้มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะ แต่มาตรา 246 ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยการพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้นมาใช้บังคับแก่การพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลม เมื่อคำฟ้องอุทธรณ์เป็นคำฟ้องตาม ป.วิ.พ. มาตรา 1 (3) กรณีต้องนำเรื่องการถอนฟ้องตามมาตรา 176 มาใช้บังคับกับการถอนคำฟ้องอุทธรณ์โดยอนุโลม เมื่อศาลอุทธรณ์อนุญาตให้จำเลยถอนคำฟ้องอุทธรณ์ ย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องอุทธรณ์รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่นๆ อันมีต่อมาภายหลังยื่นคำฟ้องอุทธรณ์ และกระทำให้คู่ความกลับคืนสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นคำฟ้องอุทธรณ์เลย ดังนี้ เงินค่าธรรมเนียมใช้แทนโจทก์ที่จำเลยนำมาวางศาลพร้อมกับอุทธรณ์ จึงตกกลับคืนสู่จำเลยผู้เป็นเจ้าของ การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยมีสิทธิรับเงินดังกล่าวคืนจากศาล จึงเป็นเรื่องระหว่างศาลกับจำเลยและผู้ร้องโดยเฉพาะ โจทก์ไม่มีสิทธิฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ป.วิ.พ. มิได้มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะ แต่มาตรา 246 ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยการพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้นมาใช้บังคับแก่การพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลม เมื่อคำฟ้องอุทธรณ์เป็นคำฟ้องตาม ป.วิ.พ. มาตรา 1 (3) กรณีต้องนำเรื่องการถอนฟ้องตามมาตรา 176 มาใช้บังคับกับการถอนคำฟ้องอุทธรณ์โดยอนุโลม เมื่อศาลอุทธรณ์อนุญาตให้จำเลยถอนคำฟ้องอุทธรณ์ ย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องอุทธรณ์รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่นๆ อันมีต่อมาภายหลังยื่นคำฟ้องอุทธรณ์ และกระทำให้คู่ความกลับคืนสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นคำฟ้องอุทธรณ์เลย ดังนี้ เงินค่าธรรมเนียมใช้แทนโจทก์ที่จำเลยนำมาวางศาลพร้อมกับอุทธรณ์ จึงตกกลับคืนสู่จำเลยผู้เป็นเจ้าของ การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยมีสิทธิรับเงินดังกล่าวคืนจากศาล จึงเป็นเรื่องระหว่างศาลกับจำเลยและผู้ร้องโดยเฉพาะ โจทก์ไม่มีสิทธิฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย กรณีจำเลยขอถอนฟ้องแย้ง ย่อมมีผลเพียงลบล้าง ผลแห่งการยื่นคำฟ้องแย้งเท่านั้นมิได้ทำให้คำให้การของจำเลยสิ้นไปด้วย (ฎ. 5258/2555) กรณีจำเลยขอถอนฟ้องแย้ง ย่อมมีผลเพียงลบล้าง ผลแห่งการยื่นคำฟ้องแย้งเท่านั้นมิได้ทำให้คำให้การของจำเลยสิ้นไปด้วย (ฎ. 5258/2555) ฎ. 5258/2555 ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 26 ประกอบ ป.วิ.พ. มาตรา 177 วรรคสาม บัญญัติว่า จำเลยจะฟ้องแย้งมาในคำให้การก็ได้ อันเป็นบทบัญญัติของกฎหมายที่ให้สิทธิแก่จำเลยที่จะฟ้องกลับโจทก์ได้ในคดีเดียวกัน กรณีดังกล่าวจึงต้องมีส่วนคำให้การแก้ข้อกล่าวหาของจำเลยเป็นเบื้องต้น กับส่วนที่จำเลยฟ้องแย้งโจทก์ ซึ่งเมื่อจำเลยขอถอนฟ้องแย้งโดยมิได้ขอถอนคำให้การด้วย ก็มีผลลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องแย้งเท่านั้น มิได้ทำให้คำให้การของจำเลยสิ้นไปด้วยแต่อย่างใด ฎ. 5258/2555 ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 26 ประกอบ ป.วิ.พ. มาตรา 177 วรรคสาม บัญญัติว่า จำเลยจะฟ้องแย้งมาในคำให้การก็ได้ อันเป็นบทบัญญัติของกฎหมายที่ให้สิทธิแก่จำเลยที่จะฟ้องกลับโจทก์ได้ในคดีเดียวกัน กรณีดังกล่าวจึงต้องมีส่วนคำให้การแก้ข้อกล่าวหาของจำเลยเป็นเบื้องต้น กับส่วนที่จำเลยฟ้องแย้งโจทก์ ซึ่งเมื่อจำเลยขอถอนฟ้องแย้งโดยมิได้ขอถอนคำให้การด้วย ก็มีผลลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องแย้งเท่านั้น มิได้ทำให้คำให้การของจำเลยสิ้นไปด้วยแต่อย่างใด โจทก์อ้างว่า จำเลยสั่งซื้อและรับสินค้าไปจากโจทก์รวม 16 ครั้ง ตามตารางคำนวณยอดหนี้เอกสารท้ายฟ้อง จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ว่าไม่ได้ซื้อสินค้าจากโจทก์ ทั้งยังให้การด้วยว่าโจทก์ส่งสินค้าให้แก่จำเลยเป็นเงิน 148,780.98 ดอลลาร์สหรัฐ กรณีจึงถือว่า จำเลยยอมรับข้ออ้างดังกล่าวของโจทก์ และคดีไม่มีประเด็นพิพาทในเรื่องนี้ที่โจทก์จะต้องนำสืบแต่อย่างใด ข้อเท็จจริงตามข้ออ้างของโจทก์ส่วนนี้รับฟังได้ตามฟ้อง โดยที่ไม่จำต้องนำใบแจ้งหนี้มารับฟังเป็นพยานหลักฐาน โจทก์อ้างว่า จำเลยสั่งซื้อและรับสินค้าไปจากโจทก์รวม 16 ครั้ง ตามตารางคำนวณยอดหนี้เอกสารท้ายฟ้อง จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ว่าไม่ได้ซื้อสินค้าจากโจทก์ ทั้งยังให้การด้วยว่าโจทก์ส่งสินค้าให้แก่จำเลยเป็นเงิน 148,780.98 ดอลลาร์สหรัฐ กรณีจึงถือว่า จำเลยยอมรับข้ออ้างดังกล่าวของโจทก์ และคดีไม่มีประเด็นพิพาทในเรื่องนี้ที่โจทก์จะต้องนำสืบแต่อย่างใด ข้อเท็จจริงตามข้ออ้างของโจทก์ส่วนนี้รับฟังได้ตามฟ้อง โดยที่ไม่จำต้องนำใบแจ้งหนี้มารับฟังเป็นพยานหลักฐาน คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ให้โจทก์เป็นเงินดอลลาร์สหรัฐ โดยมิได้มีคำขอบังคับให้ชำระเป็นเงินไทยด้วย การที่โจทก์บรรยายฟ้องเทียบอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงินไทยในวันฟ้องก็เพื่อประโยชน์ในการคิดค่าขึ้นศาลเท่านั้น ในกรณีเช่นนี้ย่อมเป็นสิทธิของจำเลยที่จะชำระหนี้เป็นเงินไทยโดยคิดอัตราแลกเปลี่ยน ณ สถานที่ใช้เงินและเวลาที่ใช้เงินตาม ป.พ.พ. มาตรา 196 ดังนั้น การที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางกำหนดให้คิดเป็นเงินไทยตามอัตราแลกเปลี่ยนโดยเฉลี่ยของธนาคารพาณิชย์ในวันครบกำหนดชำระเงินแต่ละจำนวน จึงเป็นเรื่องที่โจทก์มิได้มีคำขอและเป็นกรณีพิพากษาเกินคำขอ คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ให้โจทก์เป็นเงินดอลลาร์สหรัฐ โดยมิได้มีคำขอบังคับให้ชำระเป็นเงินไทยด้วย การที่โจทก์บรรยายฟ้องเทียบอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงินไทยในวันฟ้องก็เพื่อประโยชน์ในการคิดค่าขึ้นศาลเท่านั้น ในกรณีเช่นนี้ย่อมเป็นสิทธิของจำเลยที่จะชำระหนี้เป็นเงินไทยโดยคิดอัตราแลกเปลี่ยน ณ สถานที่ใช้เงินและเวลาที่ใช้เงินตาม ป.พ.พ. มาตรา 196 ดังนั้น การที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางกำหนดให้คิดเป็นเงินไทยตามอัตราแลกเปลี่ยนโดยเฉลี่ยของธนาคารพาณิชย์ในวันครบกำหนดชำระเงินแต่ละจำนวน จึงเป็นเรื่องที่โจทก์มิได้มีคำขอและเป็นกรณีพิพากษาเกินคำขอ คดีที่มีจำเลยหลายคน และโจทก์ขอถอนฟ้องจำเลยที่ให้การยกอายุความต่อสู้ไว้ คดีที่มีจำเลยหลายคน และโจทก์ขอถอนฟ้องจำเลยที่ให้การยกอายุความต่อสู้ไว้ ผลของการถอนฟ้องย่อมเป็นการลบล้างข้อต่อสู้ดังกล่าวด้วย จำเลยอื่นจึงไม่อาจถือเอาข้อต่อสู้เรื่องอายุความเป็นข้อต่อสู้ของตนตาม ปวิพ. 59(1) (ฎ. 1938/2540) ผลของการถอนฟ้องย่อมเป็นการลบล้างข้อต่อสู้ดังกล่าวด้วย จำเลยอื่นจึงไม่อาจถือเอาข้อต่อสู้เรื่องอายุความเป็นข้อต่อสู้ของตนตาม ปวิพ. 59(1) (ฎ. 1938/2540) คดีฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 เมื่อโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ย่อมมีฐานะเป็นบุคคลนอกคดี ศาลจึงไม่อาจพิพากษาให้เป็นไปตามคำขอของโจทก์ที่ขอเพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองได้ตาม ปวิพ. ม. 145 จึงต้องพิพากษายกฟ้อง (ฎ. 2161/2538) คดีฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 เมื่อโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ย่อมมีฐานะเป็นบุคคลนอกคดี ศาลจึงไม่อาจพิพากษาให้เป็นไปตามคำขอของโจทก์ที่ขอเพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองได้ตาม ปวิพ. ม. 145 จึงต้องพิพากษายกฟ้อง (ฎ. 2161/2538) เมื่อศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องแล้ว โดยผลของ ม. 176 โจทก์ย่อมไม่อยู่ในฐานะคู่ความและไม่มีส่วนได้เสียในผลแห่งคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์จึงไม่มีอำนาจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น (ฎ. 7740-7747/2553) เมื่อศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องแล้ว โดยผลของ ม. 176 โจทก์ย่อมไม่อยู่ในฐานะคู่ความและไม่มีส่วนได้เสียในผลแห่งคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์จึงไม่มีอำนาจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น (ฎ. 7740-7747/2553) โจทก์มีสิทธิฟ้องคดีใหม่ได้ภายในอายุความ
การถอนฟ้องที่มีผลเป็นการลบล้างการยื่นคำฟ้องและทำให้คู่ความกลับเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีกานยื่นฟ้องอันมีผลทำให้โจทก์อาจยื่นฟ้องใหม่ได้นั้น หมายถึง การถอนคำฟ้องนั้นได้ถึงที่สุดแล้ว ไม่มีคดีค้างพิจารณาอยู่ในศาล ถ้าการถอนฟ้องยังไม่ถึงที่สุด โจทก์ฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้อนตาม ปวิพ. ม. 173 วรรค 2 (1) โจทก์มีสิทธิฟ้องคดีใหม่ได้ภายในอายุความ
การถอนฟ้องที่มีผลเป็นการลบล้างการยื่นคำฟ้องและทำให้คู่ความกลับเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีกานยื่นฟ้องอันมีผลทำให้โจทก์อาจยื่นฟ้องใหม่ได้นั้น หมายถึง การถอนคำฟ้องนั้นได้ถึงที่สุดแล้ว ไม่มีคดีค้างพิจารณาอยู่ในศาล ถ้าการถอนฟ้องยังไม่ถึงที่สุด โจทก์ฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้อนตาม ปวิพ. ม. 173 วรรค 2 (1) โจทก์มีสิทธิฟ้องคดีใหม่ได้ภายในอายุความ ผลของการถอนฟ้อง แม้โจทก์จะมีสิทธิยื่นคำฟ้องใหม่ภายในกำหนดอายุความตามบทบัญญัติ ม. 176 ก็ตาม แต่ถ้าโจทก์สละสิทธิในการฟ้องคดีใหม่แล้ว โจทก์จะนำคดีมาฟ้องใหม่ไม่ได้ เช่น โจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยในเรื่องเดียวกันนั้นอีกต่อไป ถือว่าสละสิทธินำคดีมาฟ้องใหม่ ย่อมผูกมัดโจทก์ โจทก์จะฟ้องจำเลยใหม่อีกไม่ได้ (ฎ. 7834/2540, ฎ. 2002/2511) โดยเฉพาะกรณีการถอนฟ้องเนื่องจากโจทก์แพ้ตามคำท้า (ฎ. 2240/2515) ผลของการถอนฟ้อง แม้โจทก์จะมีสิทธิยื่นคำฟ้องใหม่ภายในกำหนดอายุความตามบทบัญญัติ ม. 176 ก็ตาม แต่ถ้าโจทก์สละสิทธิในการฟ้องคดีใหม่แล้ว โจทก์จะนำคดีมาฟ้องใหม่ไม่ได้ เช่น โจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยในเรื่องเดียวกันนั้นอีกต่อไป ถือว่าสละสิทธินำคดีมาฟ้องใหม่ ย่อมผูกมัดโจทก์ โจทก์จะฟ้องจำเลยใหม่อีกไม่ได้ (ฎ. 7834/2540, ฎ. 2002/2511) โดยเฉพาะกรณีการถอนฟ้องเนื่องจากโจทก์แพ้ตามคำท้า (ฎ. 2240/2515) การพิจารณาว่าโจทก์สละสิทธิในการดำเนินคดีมาฟ้องใหม่หรือไม่ คงพิจารณาข้อเท็จจริงตามคำร้องและคำแถลงโจทก์ในคดีดังกล่าวประกอบกัน ส่วนข้อเท็จจริงตามคำสั่งศาลในการสั่งคำร้องขอถอนฟ้องและตามคำเบิกความของโจทก์ในคดีใหม่ จะไทม่นำนาพิจารณาด้วย (ฎ.292/2552) การพิจารณาว่าโจทก์สละสิทธิในการดำเนินคดีมาฟ้องใหม่หรือไม่ คงพิจารณาข้อเท็จจริงตามคำร้องและคำแถลงโจทก์ในคดีดังกล่าวประกอบกัน ส่วนข้อเท็จจริงตามคำสั่งศาลในการสั่งคำร้องขอถอนฟ้องและตามคำเบิกความของโจทก์ในคดีใหม่ จะไทม่นำนาพิจารณาด้วย (ฎ.292/2552) การที่โจทก์ขอถอนฟ้องโดยแถลงต่อศาลเพียงว่าไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปไม่เป็นการสละสิทธิ มีความหมายว่าไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยในคดีนั้นเท่านั้น โจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่ได้ (ฎ. 2319/2543, ฎ. 3998/2540, ฎ. 2891/2537) การที่โจทก์ขอถอนฟ้องโดยแถลงต่อศาลเพียงว่าไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปไม่เป็นการสละสิทธิ มีความหมายว่าไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยในคดีนั้นเท่านั้น โจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่ได้ (ฎ. 2319/2543, ฎ. 3998/2540, ฎ. 2891/2537) กรณีโจทก์ขอถอนฟ้องในคดีที่มีฟ้องแย้ง เมื่อศาลอนุญาตให้ถอนฟ้องแล้ว มีผลทำให้เฉพาะคดีโจทก์ไม่มีฟ้องเดิมที่จะดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปเท่านั้น ไม่ทำให้ฟ้องแย้งตกไปด้วย เพราะยัวมีตัวโจทก์ซึ่งเป็นจำเลยตามฟ้องแย้งอยู่ (ฎ. 2686/2548) กรณีโจทก์ขอถอนฟ้องในคดีที่มีฟ้องแย้ง เมื่อศาลอนุญาตให้ถอนฟ้องแล้ว มีผลทำให้เฉพาะคดีโจทก์ไม่มีฟ้องเดิมที่จะดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปเท่านั้น ไม่ทำให้ฟ้องแย้งตกไปด้วย เพราะยัวมีตัวโจทก์ซึ่งเป็นจำเลยตามฟ้องแย้งอยู่ (ฎ. 2686/2548)
การถอนฟ้อง ปวิพ. มาตรา 175, 176

หลักเกณฑ์
       กรณีถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่่นคำให้การ โจทก์ขอถอนคำฟ้องได้โดยเป็นคำบอกกล่าวเป็นหนังสือ (ม. 175 ว. 1)
       กรณีภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์ขอถอนฟ้องโดยทำเป็นคำร้อง ศาลชั้นต้นจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตภายในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ แต่
       (1) ห้ามไม่ให้ศาลอนุญาต โดยไม่ฟังจำเลยหรือผู้ร้องสอด ถ้าหากมีก่อน
       (2) ในกรณีที่โจทก์ขอถอนฟ้อง เนื่องจากมีข้อตกลง หรือประนีประนอมยอมความกับจำเลย ให้ศาลอนุญาตไปตามคำขอนั้น (ม. 175 ว. 2)

ในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาไม่มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนอุทธรณ์หรือฎีกาไว้โดยเฉพาะ จึงต้องนำบทบัญญัติว่าด้วยการถอนฟ้องมาใช้บังคับในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาโดยอนุโลม ตาม ปวิพ. ม. 175 ประกอบ ม. 246, 247 (ฎ. 469/2546)

การถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ (ม. 175 ว.1)
กรณีโจทก์ขอถอนฟ้องก่อนจำเลยยื่นคำให้การ ต้องทำเป็นคำบอกกล่าวขอถอนฟ้องเป็นหนังสือตาม ปวิพ. ม. 175 ว. 1 แต่โจทก์อาจทำเป็นคำร้องขอถอนฟ้องก็ได้ การขอถอนฟ้องกรณีนี้ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบเพราะจำเลยยังไม่ยื่นคำให้การ ศาลจึงต้องอนุญาตให้ถอนฟ้องทุกกรณี ศาลจะใช้ดุลพินิจไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องไม่ได้ และศาลอนุญาตไม่โดยไม่ต้องฟังจำเลยก่อน
 
การถอนฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การ (ม.175 ว.2)
กรณีถอนคำฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์ต้องทำคำขอเป็นคำร้อง และถ้าศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้อง กฎหมายบังคับให้ศาลต้องฟังจำเลยก่อนตาม ปวิพ. ม. 175 (1) ถ้าศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องไปโดยไม่ฟังจำเลยก่อน ไม่ชอบด้วยกฎหมายตาม ม. 27 อย่างไรก็ดี หากศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง โดยศาลสั่งยกคำร้องตาม ม. 131 (1) ก็ไม่จำต้องฟังจำเลยก่อน คดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ปวิพ. ม. 177 ประกอบ ม. 197 น่าจะเป็นกรณีตาม ม. 175 ว. 1 ไม่ใช่ ม. 175 ว. 2 โจทก์จึงขอถอนฟ้องได้โดยไม่จำต้องฟังจำเลยก่อน
 
กรณีมีจำเลยหลายคน โจทก์ขอถอนฟ้องทั้งคดี ก็ต้องพิจารณาจำเลยแต่ละคนว่ายื่นคำให้การต่อสู่คดีไว้แล้วหรือไม่ การที่ทนายจำเลยแถลงคัดค้านว่าคำร้องขอถอนฟ้อง ไม่บอกเหตุผลของการถอนฟ้อง ถือว่าศาลฟังจำเลยก่อนมีคำสั่งแล้ว ตาม ปวิพ. ม. 175 ว. 2 คดีที่มีจำเลยหลายคนโจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยบางคน ดังนี้ ศาลสอบถามเฉพาะจำเลยที่ถอนฟ้องเท่านั้น การที่ศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้องตาม ม. 175 ว. 2 เป็นดุลพินิจของศาล เมื่อได้ฟังจำเลยแล้ว แม้จำเลยจะคัดค้าน ศาลก็อนุญาตให้ถอนฟ้องได้

โจทก์ขอถอนฟ้องโดยไม่สุจริตหรือโจทก์ดำเนินคดีบกพร่อง ทำให้จำเลยเสียเปรียบศาลไม่อนุญาต เช่น ถอนฟ้องเพราะโจทก์อาจแพ้คดีได้ หรือโจทก์ไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยานตาม ปวิพ. ม. 88 ไว้ อย่างไรก็ตาม ถ้าข้อบกพร่องของโจทก์ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาแห่งคดี แม้ศาลจะยกฟ้องโจทก์ก็ฟ้องใหม่ได้ เช่นนี้ ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ ศาลอนุญาต การที่โจทก์ขอถอนฟ้องเพื่อฟ้องใหม่ เนื่องจากฟ้องบกพร่อง และพ้นกำหนดเวลาแก้ไขฟ้องแล้วตาม ปวิพ. ม. 179, 180 ทำให้จำเลยเสียเปรียบในการต่อสู้คดี ศาลไม่อนุญาต ดุลพินิจที่ศาลจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่ศาลคำนึงแต่ข้อได้เปรียบเสียเปรียบของคดีในส่วนที่เกี่ยวกับคำฟ้องคำให้การเท่านั้น ไม่ต้องคำนึงถึงฟ้องแย้ง
 
ผลของการถอนฟ้อง (ม. 176)
การถอนฟ้องย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้อง รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่นๆ ภายหลังยื่นคำฟ้องนั้น และทำให้คู่ความกลับคืนเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นฟ้องเลยแต่อาจยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในอายุความ คำว่า ลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้อง รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื้นๆ ภายหลังยื่นคำฟ้อง เท่ากับไม่มีการยื่นคำฟ้องมาก่อนเลยและกระบวนพิจารณาอื่นๆ ภายหลังจากยื่นคำฟ้องก็ถูกลบล้างไปด้วย เช่น การยื่นคำให้การของจำเลยก็ถูกลบล้างไปด้วย ถือว่าจำเลยไม่ได้ยื่นคำให้การต่อสู้คดีโจทก์ จำเลยร่วมคนอื่นจึงไม่อาจถือเอาประโยชน์จากคำให้การของจำเลยที่โจทก์ขอถอนฟ้องมาเป็นประโยชน์แก่คดีของตนได้ตาม ปวิพ. ม. 59 และผลแห่งการถอนฟ้องเกี่ยวกับค่าธรรมเนียมที่ต้องวางพร้อมกับอุทธรณ์ตาม ม. 229 ก็ต้องคืนให้แก่ผู้อุทธรณ์
 
โจทก์มีสิทธิฟ้องคดีใหม่ได้ภายในอายุความ
การถอนฟ้องที่มีผลเป็นการลบล้างการยื่นคำฟ้องและทำให้คู่ความกลับเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีกานยื่นฟ้องอันมีผลทำให้โจทก์อาจยื่นฟ้องใหม่ได้นั้น หมายถึง การถอนคำฟ้องนั้นได้ถึงที่สุดแล้ว ไม่มีคดีค้างพิจารณาอยู่ในศาล ถ้าการถอนฟ้องยังไม่ถึงที่สุด โจทก์ฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้อนตาม ปวิพ. ม. 173 วรรค 2 (1) ผลของการถอนฟ้อง แม้โจทก์จะมีสิทธิยื่นคำฟ้องใหม่ภายในกำหนดอายุความตามบทบัญญัติ ม. 176 ก็ตาม แต่ถ้าโจทก์สละสิทธิในการฟ้องคดีใหม่แล้ว โจทก์จะนำคดีมาฟ้องใหม่ไม่ได้
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),วิชาว่าความและทนายความ คำฟ้อง คำให้การและคำร้องขอ มรรยาททนายความ,คำพิพากษาศาลฎีกา