ช่วยสรุปบทความ เมื่อข้าพเจ้าใช้ห้องพักในโรงพยาบาลเป็นห้องนั่งกรรมฐาน
ก่อนเข้าโรงพยาบาล ดิฉันรู้สึกตนเองแข็งแรงมาก เนื่องจากในระยะ 3-4 ปีมานี้ดิฉันออกกำลังกายด้วยการเต้นแอโรบิก และวิ่งเป็นประจำทุกวัน ประมาณ 2 เดือนก่อนเข้าโรงพยาบาล ดิฉันได้ฝึกซ้อมวิ่งทุกวัน เพื่อเตรียมตัววิ่งแข่งลอยฟ้าเฉลิมพระเกียรติ ระยะทาง 10 กิโลเมตร ในที่สุดความหวังทุกสิ่งทุกอย่างพังพินาศ ก็ได้เห็นความไม่เที่ยงแท้ของสังขารเกิดขึ้นว่ามันไม่เที่ยงจริงๆ ดิฉันเป็นผู้หนึ่งที่หมั่นตรวจร่างกายอยู่ตลอดเวลา เพราะสามีเป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ หลังจากประจำเดือนหมดแล้วหนึ่งปี เริ่มมีตกขาวออกได้ไปตรวจถึง 2 ครั้งก็ไม่มีอะไรผิดปกติ ต่อมามีเลือดออกจึงได้ไปตรวจอีก และหมอได้นัดให้ไปขูดมดลูก หลังจากนั้น 2-3 วัน สามีได้บอกว่าให้เตรียมตัวเข้าโรงพยาบาล เพื่อผ่าตัดมดลูกและรังไข่ออกให้หมด ไม่มีประโยชน์แล้ว ดิฉันก็กำหนด รู้หนอ จิตก็เป็นปกติ ก็ไม่รู้สึกอะไร และคิดว่าคงจะไม่มีอะไร เพราะเคยผ่าท้องเอาลูกออกถึง 2 คน ก่อนเข้าโรงพยาบาล ก็เตรียมตัวเตรียมใจพร้อมคือวิทยุ เพื่อเปิดฟังธรรมะจากสถานียานเกราะและสถานีอื่นๆ เทปธรรมะที่ดีๆ ที่ชอบ ของคุณแม่สิริ กรินชัย บ้าง คุณหมอเชวงบ้าง ท่านเจ้าคุณโสภณฯ บ้างเต็มกล่อง และหนังสือธรรมะอีกหลายเล่ม สำหรับเครื่องใช้อื่นๆ เตรียมไปพอสมควร 
นึกในใจว่า เข้าโรงพยาบาลครั้งนี้ นอกจากกิน นอน ขับถ่ายแล้ว จะต้องทำกิจพิเศษอย่างหนึ่งให้ได้ นั่นคือ การเจริญสติปัฏฐาน 4 ที่ได้เคยฝึกอบรมมาจากคุณแม่สิริ กรินชัย ในวันเข้าผ่าตัด ดิฉันทำใจสบายมาก ด้วยการมีสติกำหนดรู้อยู่ตลอดเลา เริ่มตั้งแต่พยาบาลมาตามตัวไปทำความสะอาดร่างกาย สวนอุจจาระ เปลี่ยนเสื้อผ้าและให้นอนบนเตียงเข็นคนไข้ ระหว่างทางที่เจ้าหน้าที่เข็นเตียงเข้าลิฟต์ และออกไปยังห้องผ่าตัด ก็กำหนดรู้ สะเทือนหนอ-เห็นหนอ-เฉยหนอ ไปตลอดทางมีความรู้สึกว่าการกำหนดรู้ของตนเองดีมาก ในห้องผ่าตัด ผู้คนมากหลาย เดินขวักไขว่ การเจรจากัน ก็กำหนด เห็นหนอ-ยินหนอ-ตื่นเต้นหนอ เขาจับแขนดิฉันเหยียดตรึงกางออกทั้ง 2 ข้างและฉีดยา ก็กำหนดรู้ในขณะที่เข็มแทงเนื้อ เห็นหนอ-กลัวหนอ-เจ็บหนอ 
หลังจากนั้นไม่นานก็กำหนด เคลิ้มหนอ หลับหนอ และก็หลับไปอย่างไม่รู้สึกตัวเลยจนกระทั่งเขาเข็นเตียงกลับมาที่ห้องพักในตอนบ่าย ก็ยังไม่รู้สึกตัว จนถึงตอนค่ำของวันนั้น ก็ลืมตา เห็นผู้คนรอบเตียง ได้ยินเสียงเรียกชื่อ ก็กำหนด ลืมตาหนอ-เห็นหนอ-ยินหนอ และได้ยิ้มออกไปก็กำหนด ยิ้มหนอ จึงได้รู้ว่ามีการให้น้ำเกลือถึง 5 ขวด ในระยะเวลา 3 วัน มีพยาบาลพิเศษดูแลอย่างใกล้ชิด ระหว่างให้น้ำเกลือต้องนอนอยู่บนเตียง ยังลุกเดินไม่ได้ก็มีสติกำหนดรู้ความเจ็บปวด
ก่อนเข้าโรงพยาบาลนรู้สึกตนเองแข็งแรงมาก เพราะออกกำลังกายด้วยการเต้นแอโรบิก และวิ่งเป็นประจำทุกวัน แต่ในที่สุดความหวังทุกสิ่งทุกอย่างพังพินาศ เพราะต้องเข้าผ่าตัดมดลูกและรังไข่ออกให้หมด ไม่มีประโยชน์แล้ว ดิฉันก็กำหนด รู้หนอ จิตก็เป็นปกติ ก็ไม่รู้สึกอะไร และคิดว่าคงจะไม่มีอะไร เตรียมตัวเตรียมใจ พร้อมวิทยุเพื่อเปิดฟังธรรมะจากสถานียานเกราะและสถานีอื่นๆ  และหนังสือธรรมะอีกหลายเล่ม สำหรับเครื่องใช้อื่นๆก็เตรียมไปด้วยเช่นกัน
การมีสติปัฏฐาน 4 ที่ได้เรียนรู้จากคุณแม่สิริ กรินชัย ในวันที่เข้าโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัด การทำนี้ทำให้รู้สึกสบายใจมาก ด้วยการรักษาระดับสติและการกำหนดรู้ตลอดทาง จากการมีสติกำหนดรู้กับพยาบาลไปจนถึงห้องผ่าตัด รู้สึกว่าการกำหนดรู้ของตนเองมีความสำคัญ ในขณะที่เข้าห้องผ่าตัด แม้จะมีคนมากมายและมีการตรวจทางการแพทย์ แต่การรักษาสติปัญญาและการกำหนดรู้ช่วยให้รับมือกับสถานการณ์ได้ดีขึ้น
ในตอนบ่ายกลับมาที่ห้องพักโดยไม่รู้สึกตัว จนกระทั่งในตอนค่ำ จึงได้รู้ว่ามีการให้น้ำเกลือถึง 5 ขวด ในระยะเวลา 3 วัน และมีพยาบาลพิเศษดูแลอย่างใกล้ชิด ในขณะที่ได้รับการดูแลเขายังรู้สึกถึงความเจ็บปวดด้วยการรักษาสติปัญญาและการกำหนดรู้
20.การแพทย์ทางเลือก (alternative medicine),3.จิตเวชศาสตร์ (จิตเวชศาสตร์) - Psychiatry