กรุณาสรุปบทความ กฎหมายว่าด้วยการใช้อุบายลวงผู้อื่น
ผู้เสียหายซื้อสินค้าในศูนย์การค้า ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกซื้อสินค้าใกล้ผู้เสียหาย ผู้เสียหายซื้อสินค้าเสร็จได้ไปขึ้นรถที่ลานจอดรถ ผู้ต้องหาที่ ๓ ใช้อุบายหลอกว่า ผู้เสียหายทำเงินตก ผู้เสียหายเดินลงจากรถมาดูโดยไม่ได้ปิดประตูรถ ผู้ต้องหาที่ ๒ เข้าไปหยิบกระเป๋าสะพายของผู้เสียหายในรถแล้วพากันวิ่งหลบหนีไป จากการตรวจสอบวงจรปิด เห็นผู้ต้องหาทั้งสามเดินออกจากศูนย์การค้าไปลานจอดรถ และเดินเข้...าไปในศูนย์การค้าในเวลาใกล้เคียง จึงเชื่อว่าผู้ต้องหาทั้งสามร่วมกันเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป ปัญหาว่าผู้ต้องหาที่ ๑ กระทำความผิดหรือไม่? พฤติการณ์ที่ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหายก่อนเกิดเหตุและเดินตามผู้เสียหายกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ไหปที่ลานจอดรถ แล้วเดินตามผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เข้าไปในศูนย์การค้า ภายหลังจ่ากที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ ได้ร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายไป แม้การกระทำของผู้ต้องหาที่ ๑ ดูเป็นพิรุธแต่เป็นเพียงพฤติการณ์น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะเป็นคนร้ายร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ คดีไม่มีพยานแวดล้อมอื่นมาสนับสนุนเพื่อยืนยันว่าผู้ต้องหาที่ ๑ เป็นผู้กระทำผิด พยานหลักฐานไม่พอพิสูจน์ความผิดผู้ต้องหาที่ ๑ ชี้ขาดไม่ฟ้องผู้ต้องหาที่ ๑ ฐานลักทรัพย์ (ชี้ขาดความเห็นแย้ง ๑๒๖/๒๕๕๓)

ข้อสังเกต :

๑. ผู้ต้องหาที่ ๑ ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดผู้เสียหายตอนผู้ต้องหาที่ ๒ หยิบกระเป๋าเงินผู้เสียหายไป และไม่มีพยานหลักฐานว่าในขณะนั้นผู้ต้องหาที่ ๑ อยู่ที่ไหนอย่างไร จะเป็นคนดูต้นทางหรือไม่ หรือรู้เห็นในการที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ กระทำผิดหรือไม่ก็ไม่มีพยานหลักฐานยืนยัน

๒. หลักฐานจากการดูกล้องวงจรปิดมีเพียงผู้ต้องหาที่ ๑ ยืนเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหาย และเห็นผู้ต้องหาที่ ๑ มากับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ มาที่ลานจอดรถ แล้วหลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในศูนย์การค้าพร้อมผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เท่านั้น

๓. แม้พฤติการณ์ผู้ต้องหาที่ ๑ น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดมายืนยัน ยิ่งผู้ต้องหาที่ ๑ ให้การปฏิเสธทั้งในชั้นจับกุมและสอบสวน และผู้ต้องหาอื่นไม่ให้การซัดทอดถึงยิ่งไม่มีน้ำหนัก ทรัพย์ของผู้เสียหายก็ไม่ได้พบที่ตัวผู้ต้องหาที่ ๑ ลำพังเพียงเห็นเดินไปด้วยกันโดยไม่มีหลักฐานอื่นมาประกอบ ลำพังหลักฐานแค่นี้ไม่อาจรับฟังลงโทษผู้ต้องหาที่ ๑ ได้ ฟ้องไปศาลก็ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย (ผู้ต้องหาที่ ๑)

(ท่านจิระประวัติ เเบบประเสริฐ) "หลอกว่าเงินตก"

ผู้เสียหายซื้อสินค้าในศูนย์การค้า ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกซื้อสินค้าใกล้ผู้เสียหาย ผู้เสียหายซื้อสินค้าเสร็จได้ไปขึ้นรถที่ลานจอดรถ ผู้ต้องหาที่ ๓ ใช้อุบายหลอกว่า ผู้เสียหายทำเงินตก ผู้เสียหายเดินลงจากรถมาดูโดยไม่ได้ปิดประตูรถ ผู้ต้องหาที่ ๒ เข้าไปหยิบกระเป๋าสะพายของผู้เสียหายในรถแล้วพากันวิ่งหลบหนีไป จากการตรวจสอบวงจรปิด เห็นผู้ต้องหาทั้งสามเดินออกจากศูนย์การค้าไปลานจอดรถ และเดินเข้...าไปในศูนย์การค้าในเวลาใกล้เคียง จึงเชื่อว่าผู้ต้องหาทั้งสามร่วมกันเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป ปัญหาว่าผู้ต้องหาที่ ๑ กระทำความผิดหรือไม่? พฤติการณ์ที่ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหายก่อนเกิดเหตุและเดินตามผู้เสียหายกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ไหปที่ลานจอดรถ แล้วเดินตามผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เข้าไปในศูนย์การค้า ภายหลังจ่ากที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ ได้ร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายไป แม้การกระทำของผู้ต้องหาที่ ๑ ดูเป็นพิรุธแต่เป็นเพียงพฤติการณ์น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะเป็นคนร้ายร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ คดีไม่มีพยานแวดล้อมอื่นมาสนับสนุนเพื่อยืนยันว่าผู้ต้องหาที่ ๑ เป็นผู้กระทำผิด พยานหลักฐานไม่พอพิสูจน์ความผิดผู้ต้องหาที่ ๑ ชี้ขาดไม่ฟ้องผู้ต้องหาที่ ๑ ฐานลักทรัพย์ (ชี้ขาดความเห็นแย้ง ๑๒๖/๒๕๕๓)

ข้อสังเกต :

๑. ผู้ต้องหาที่ ๑ ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดผู้เสียหายตอนผู้ต้องหาที่ ๒ หยิบกระเป๋าเงินผู้เสียหายไป และไม่มีพยานหลักฐานว่าในขณะนั้นผู้ต้องหาที่ ๑ อยู่ที่ไหนอย่างไร จะเป็นคนดูต้นทางหรือไม่ หรือรู้เห็นในการที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ กระทำผิดหรือไม่ก็ไม่มีพยานหลักฐานยืนยัน

๒. หลักฐานจากการดูกล้องวงจรปิดมีเพียงผู้ต้องหาที่ ๑ ยืนเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหาย และเห็นผู้ต้องหาที่ ๑ มากับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ มาที่ลานจอดรถ แล้วหลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในศูนย์การค้าพร้อมผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เท่านั้น

๓. แม้พฤติการณ์ผู้ต้องหาที่ ๑ น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดมายืนยัน ยิ่งผู้ต้องหาที่ ๑ ให้การปฏิเสธทั้งในชั้นจับกุมและสอบสวน และผู้ต้องหาอื่นไม่ให้การซัดทอดถึงยิ่งไม่มีน้ำหนัก ทรัพย์ของผู้เสียหายก็ไม่ได้พบที่ตัวผู้ต้องหาที่ ๑ ลำพังเพียงเห็นเดินไปด้วยกันโดยไม่มีหลักฐานอื่นมาประกอบ ลำพังหลักฐานแค่นี้ไม่อาจรับฟังลงโทษผู้ต้องหาที่ ๑ ได้ ฟ้องไปศาลก็ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย (ผู้ต้องหาที่ ๑)

(ท่านจิระประวัติ เเบบประเสริฐ) ผู้เสียหายซื้อสินค้าในศูนย์การ ค้า ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกซื้อสินค้าใกล้ผู้เสียหา ย ผู้เสียหายซื้อสินค้าเสร็จได้ไป ขึ้นรถที่ลานจอดรถ ผู้ต้องหาที่ ๓ ใช้อุบายหลอกว่า ผู้เสียหายทำเงินตก ผู้เสียหายเดินลงจากรถมาดูโดยไม ่ได้ปิดประตูรถ ผู้ต้องหาที่ ๒ เข้าไปหยิบกระเป๋าสะพายของผู้เส ียหายในรถแล้วพากันวิ่งหลบหนีไป จากการตรวจสอบวงจรปิด เห็นผู้ต้องหาทั้งสามเดินออกจาก ... าไปในศูนย์การค้าในเวลาใกล้เคียง จึงเชื่อว่าผู้ต้องหาทั้งสามร่วมกันเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป ปัญหาว่าผู้ต้องหาที่ ๑ กระทำความผิดหรือไม่? พฤติการณ์ที่ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหายก่อนเกิดเหตุและเดินตามผู้เสียหายกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ไหปที่ลานจอดรถ แล้วเดินตามผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เข้าไปในศูนย์การค้า ภายหลังจ่ากที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ ได้ร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายไป แม้การกระทำของผู้ต้องหาที่ ๑ ดูเป็นพิรุธแต่เป็นเพียงพฤติการณ์น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะเป็นคนร้ายร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ คดีไม่มีพยานแวดล้อมอื่นมาสนับสนุนเพื่อยืนยันว่าผู้ต้องหาที่ ๑ เป็นผู้กระทำผิด พยานหลักฐานไม่พอพิสูจน์ความผิดผู้ต้องหาที่ ๑ ชี้ขาดไม่ฟ้องผู้ต้องหาที่ ๑ ฐานลักทรัพย์ (ชี้ขาดความเห็นแย้ง ๑๒๖/๒๕๕๓)

ข้อสังเกต :

๑. ผู้ต้องหาที่ ๑ ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดผู้เสียหายตอนผู้ต้องหาที่ ๒ หยิบกระเป๋าเงินผู้เสียหายไป และไม่มีพยานหลักฐานว่าในขณะนั้นผู้ต้องหาที่ ๑ อยู่ที่ไหนอย่างไร จะเป็นคนดูต้นทางหรือไม่ หรือรู้เห็นในการที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ กระทำผิดหรือไม่ก็ไม่มีพยานหลักฐานยืนยัน

๒. หลักฐานจากการดูกล้องวงจรปิดมีเพียงผู้ต้องหาที่ ๑ ยืนเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหาย และเห็นผู้ต้องหาที่ ๑ มากับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ มาที่ลานจอดรถ แล้วหลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในศูนย์การค้าพร้อมผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เท่านั้น

๓. แม้พฤติการณ์ผู้ต้องหาที่ ๑ น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดมายืนยัน ยิ่งผู้ต้องหาที่ ๑ ให้การปฏิเสธทั้งในชั้นจับกุมและสอบสวน และผู้ต้องหาอื่นไม่ให้การซัดทอดถึงยิ่งไม่มีน้ำหนัก ทรัพย์ของผู้เสียหายก็ไม่ได้พบที่ตัวผู้ต้องหาที่ ๑ ลำพังเพียงเห็นเดินไปด้วยกันโดยไม่มีหลักฐานอื่นมาประกอบ ลำพังหลักฐานแค่นี้ไม่อาจรับฟังลงโทษผู้ต้องหาที่ ๑ ได้ ฟ้องไปศาลก็ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย (ผู้ต้องหาที่ ๑)

(ท่านจิระประวัติ เเบบประเสริฐ) าไปในศูนย์การค้าในเวลาใกล้เคีย ง จึงเชื่อว่าผู้ต้องหาทั้งสามร่ว มกันเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป ปัญหาว่าผู้ต้องหาที่ ๑ กระทำความผิดหรือไม่? พฤติการณ์ที่ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหายก ่อนเกิดเหตุและเดินตามผู้เสียหา ยกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ไหปที่ลานจอดรถ แล้วเดินตามผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เข้าไปในศูนย์การค้า ภายหลังจ่ากที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ ได้ร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายไ ป แม้การกระทำของผู้ต้องหาที่ ๑ ดูเป็นพิรุธแต่เป็นเพียงพฤติการ ณ์น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะเป็นคนร้ายร่วมกับผู้ต้องห าที่ ๒ ที่ ๓ คดีไม่มีพยานแวดล้อมอื่นมาสนับส นุนเพื่อยืนยันว่าผู้ต้องหาที่ ๑ เป็นผู้กระทำผิด พยานหลักฐานไม่พอพิสูจน์ความผิด ๑. ผู้ต้องหาที่ ๑ ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดผู้เสียหายตอน ผู้ต้องหาที่ ๒ หยิบกระเป๋าเงินผู้เสียหายไป และไม่มีพยานหลักฐานว่าในขณะนั้ นผู้ต้องหาที่ ๑ อยู่ที่ไหนอย่างไร จะเป็นคนดูต้นทางหรือไม่ หรือรู้เห็นในการที่ผู้ต้องหาที ่ ๒ ที่ ๓ กระทำผิดหรือไม่ก็ไม่มีพยานหลัก ๒. หลักฐานจากการดูกล้องวงจรปิดมีเ พียงผู้ต้องหาที่ ๑ ยืนเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหาย และเห็นผู้ต้องหาที่ ๑ มากับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ มาที่ลานจอดรถ แล้วหลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในศ ๓. แม้พฤติการณ์ผู้ต้องหาที่ ๑ น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดมายืนยัน ยิ่งผู้ต้องหาที่ ๑ ให้การปฏิเสธทั้งในชั้นจับกุมแล ะสอบสวน และผู้ต้องหาอื่นไม่ให้การซัดทอ ดถึงยิ่งไม่มีน้ำหนัก ทรัพย์ของผู้เสียหายก็ไม่ได้พบท ี่ตัวผู้ต้องหาที่ ๑ ลำพังเพียงเห็นเดินไปด้วยกันโดย ไม่มีหลักฐานอื่นมาประกอบ ลำพังหลักฐานแค่นี้ไม่อาจรับฟัง ลงโทษผู้ต้องหาที่ ๑ ได้ ฟ้องไปศาลก็ยกประโยชน์แห่งความส
ผู้เสียหายซื้อสินค้าในศูนย์การค้า ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกซื้อสินค้าใกล้ผู้เสียหาย ผู้เสียหายซื้อสินค้าเสร็จได้ไปขึ้นรถที่ลานจอดรถ ผู้ต้องหาที่ ๓ ใช้อุบายหลอกว่า ผู้เสียหายทำเงินตก ผู้เสียหายเดินลงจากรถมาดูโดยไม่ได้ปิดประตูรถ ผู้ต้องหาที่ ๒ เข้าไปหยิบกระเป๋าสะพายของผู้เสียหายในรถแล้วพากันวิ่งหลบหนีไป จากการตรวจสอบวงจรปิด เห็นผู้ต้องหาทั้งสามเดินออกจากศูนย์การค้าไปลานจอดรถ และเดินเข้าไปในศูนย์การค้าในเวลาใกล้เคียง จึงเชื่อว่าผู้ต้องหาทั้งสามร่วมกันเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป ปัญหาว่าผู้ต้องหาที่ ๑ กระทำความผิดหรือไม่? พฤติการณ์ที่ผู้ต้องหาที่ ๑ มาเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหายก่อนเกิดเหตุและเดินตามผู้เสียหายกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ไหปที่ลานจอดรถ แล้วเดินตามผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เข้าไปในศูนย์การค้า ภายหลังจ่ากที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ ได้ร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายไป แม้การกระทำของผู้ต้องหาที่ ๑ ดูเป็นพิรุธแต่เป็นเพียงพฤติการณ์น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะเป็นคนร้ายร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ คดีไม่มีพยานแวดล้อมอื่นมาสนับสนุนเพื่อยืนยันว่าผู้ต้องหาที่ ๑ เป็นผู้กระทำผิด พยานหลักฐานไม่พอพิสูจน์ความผิดผู้ต้องหาที่ ๑ ชี้ขาดไม่ฟ้องผู้ต้องหาที่ ๑ ฐานลักทรัพย์ (ชี้ขาดความเห็นแย้ง ๑๒๖/๒๕๕๓)

ข้อควรสังเกต :
๑. ผู้ต้องหาที่ ๑ ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดผู้เสียหายตอนผู้ต้องหาที่ ๒ หยิบกระเป๋าเงินผู้เสียหายไป และไม่มีพยานหลักฐานว่าในขณะนั้นผู้ต้องหาที่ ๑ อยู่ที่ไหนอย่างไร จะเป็นคนดูต้นทางหรือไม่ หรือรู้เห็นในการที่ผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ กระทำผิดหรือไม่ก็ไม่มีพยานหลักฐานยืนยัน
๒. หลักฐานจากการดูกล้องวงจรปิดมีเพียงผู้ต้องหาที่ ๑ ยืนเลือกดูสินค้าใกล้ผู้เสียหาย และเห็นผู้ต้องหาที่ ๑ มากับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ มาที่ลานจอดรถ แล้วหลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในศูนย์การค้าพร้อมผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ เท่านั้น
๓. แม้พฤติการณ์ผู้ต้องหาที่ ๑ น่าสงสัยว่าผู้ต้องหาที่ ๑ น่าจะร่วมกับผู้ต้องหาที่ ๒ ที่ ๓ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดมายืนยัน ยิ่งผู้ต้องหาที่ ๑ ให้การปฏิเสธทั้งในชั้นจับกุมและสอบสวน และผู้ต้องหาอื่นไม่ให้การซัดทอดถึงยิ่งไม่มีน้ำหนัก ทรัพย์ของผู้เสียหายก็ไม่ได้พบที่ตัวผู้ต้องหาที่ ๑ ลำพังเพียงเห็นเดินไปด้วยกันโดยไม่มีหลักฐานอื่นมาประกอบ ลำพังหลักฐานแค่นี้ไม่อาจรับฟังลงโทษผู้ต้องหาที่ ๑ ได้ ฟ้องไปศาลก็ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้ผู้ต้องหาที่ ๑
กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง),ประมวลกฎหมายอาญา,คำพิพากษาศาลฎีกา