คำว่า  “การสลักหลังไม่ขาดสาย”  หมายความว่าอย่างไร
บุคคลผู้ได้ตั๋วเงินไว้ในครอบครอง ?

​

 คำว่า  “บุคคลผู้ได้ตั๋วเงินไว้ในครอบครอง”      คำ ๆ นี้ก็สืบเนื่องมาจากมาตรา  904   ผู้ทรงนั้นจะต้องมีตั๋วเงินไว้ในครอบครอง  “ถ้าแสดงให้ปรากฏสิทธิด้วยการสลักหลังไม่ขาดสาย…ท่านให้ถือว่าเป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย”…             เพราะฉะนั้น  บุคคลใดก็ตามที่มีตั๋วเงินไว้ในครอบครองในฐานผู้รับสลักหลัง ก็คือได้รับโอนตั๋วเงินฉบับนั้นมาจะเป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมายก็จะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่า ตนได้ตั๋วเงินนั้นไว้ในครอบครองโดยมีการสลักหลังติดต่อกันมาไม่ขาดสาย             คำว่า  “การสลักหลังไม่ขาดสาย”  นั้น  หมายความว่าตั๋วเงินฉบับนี้มีการสลักหลังโอนติดต่อกันมาเป็นทอด  ๆ  จากผู้ทรงคนก่อน  ๆ  เป็นลำดับมาจนกระทั่งถึงผู้ทรงคนปัจจุบัน             ตัวอย่าง               นาย  A  ผู้สั่งจ่ายออกเช็คระบุชื่อนายหนึ่งเป็นผู้รับเงิน   นายหนึ่งก็สลักหลังและ ส่งมอบเช็คชำระหนี้ให้นายสอง  แล้วนายสองก็สลักหลังและส่งมอบเช็คชำระหนี้ให้แก่นายสาม   กรณีนี้  นายสามก็เป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย  เพราะนายสามมีเช็คไว้ในครอบครอง ในฐานผู้รับสลักหลัง  ตามมาตรา  904  และเป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 905  ด้วย  เพราะสามารถแสดงให้ปรากฏสิทธิด้วยการสลักหลังไม่ขาดสาย  ก็คือ  นายสาม เขาสามารถพิสูจน์ให้เห็นได้ว่าเช็คฉบับนี้มีโอนติดต่อกันมาเป็นทอด ๆ  ตั้งแต่ผู้ทรงคนแรก คือนายหนึ่ง  นายหนึ่งสลักหลังและส่งมอบเช็คให้นายสอง  นายสองสลักหลังและส่งมอบเช็ค ให้นายสาม  อย่างนี้เราจึงถือว่า  นายสามเป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 905               ข้อความว่า “แม้ถึงว่าการสลักหลังรายที่สุดจะเป็นสลักหลังลอย ก็ตาม…”   การโอนตั๋วเงินชนิดระบุชื่อผู้รับเงินในมาตรา  917  วรรคหนึ่ง  บัญญัติว่า “…ย่อมโอนให้กันได้ด้วยสลักหลังและส่งมอบ”  เพราะฉะนั้น   ตั๋วเงินชนิดระบุชื่อผู้รับเงินเวลาจะโอนตั๋วนั้นต่อไปต้องปฏิบัติตามมาตรา  917  วรรคหนึ่ง  ก็คือ  โอนให้กันด้วยสลักหลังและส่งมอบ
คำว่า  “การสลักหลังไม่ขาดสาย”  หมายความว่า ตั๋วเงินมีการสลักหลังโอนติดต่อกันมาเป็นทอด  ๆ  จากผู้ทรงคนก่อน  ๆ  เป็นลำดับมาจนกระทั่งถึงผู้ทรงคนปัจจุบัน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายตั๋วเงิน-เช็ค