บุคคลสามารถอ้างเหตุสำคัญผิดในกฎหมายอาญาเพื่อยกเว้นความรับผิดได้หรือไม่?
ไม่ เหตุผล:

หลักทั่วไป: ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 บัญญัติว่า "ผู้ใดกระทำความผิดด้วยเจตนา เล็งเห็นผล และได้กระทำการนั้นลงไป ผู้นั้นต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้น" หมายความว่า บุคคลจะต้องรับผิดในทางอาญาต่อเมื่อได้กระทำโดยเจตนา เล็งเห็นผล และได้กระทำการนั้นลงไป

การสำคัญผิด: มาตรา 62 บัญญัติว่า "ถ้าผู้กระทำความผิดสำคัญผิดในข้อเท็จจริง เป็นเหตุให้เข้าใจผิดในข้อกฎหมาย ความสำคัญผิดนั้นย่อมไม่เป็นเหตุยกเว้นความรับผิด เว้นแต่กฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น" หมายความว่า การสำคัญผิดในข้อเท็จจริง จะไม่เป็นเหตุยกเว้นความรับผิด เว้นแต่กฎหมายจะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น

เหตุผล: กฎหมายอาญาไทยยึดหลักความรับผิดตามเจตนา  บุคคลจะต้องรับผิดต่อผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำของตน  แม้ว่าจะสำคัญผิดในข้อเท็จจริงก็ตาม

ข้อยกเว้น: กฎหมายบางฉบับอาจมีบทบัญญัติเฉพาะเกี่ยวกับผลของการสำคัญผิด  ตัวอย่างเช่น  ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 133 บัญญัติว่า "บุคคลใดทำละเมิดต่อบุคคลอื่น  โดยประมาทเลินเล่อ  ท่านว่า  บุคคลนั้นต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน  เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่า  ตนไม่มีความผิด"

สรุป: บุคคลไม่สามารถอ้างเหตุสำคัญผิดในกฎหมายอาญาเพื่อยกเว้นความรับผิดได้  เว้นแต่กฎหมายจะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น

ตัวอย่าง:
นาย A ขับรถชนนาย B เสียชีวิต นาย A อ้างว่าสำคัญผิดคิดว่านาย B เป็นหุ่นยนต์ กรณีนี้ นาย A จะต้องรับผิดในฐานะทำละเมิดต่อนาย B เพราะการสำคัญผิดในข้อเท็จจริงไม่เป็นเหตุยกเว้นความรับผิด

ข้อควรระวัง:
- คำตอบข้างต้นเป็นการสรุปประเด็นหลัก กรณีข้อเท็จจริงเฉพาะ ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางกฎหมาย
ประมวลกฎหมายอาญา,ความรู้พื้นฐานกฏหมาย