ข้อสังเกตจากนักศึกษาในการเรียนและการสอบกฎหมาย มีอะไรบ้าง
• ข้อสังเกตประการแรก นักศึกษามักจะมีปัญหาว่าจะอ่านตำราของท่านใดดี การอ่านตำรากฎหมายก็เหมือนกับการรับประทานอาหาร ย่อมสุดแท้แต่รสนิยมของแต่ละคน ตำรากฎหมายอาญานั้นมีอยู่มากมาก เช่น ของศาสตราจารย์จิตติ ติงศภัทิย์ ของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ของมหาวิทยาลัยรามคำแหง เหล่านี้เป็นต้น วิธีการเขียนของแต่ละท่านไม่เหมือนกัน จึงสุดแท้แต่ว่าใครอ่านตำราของมหาวิทยาลัย แห่งใดหรือของผู้ใดแล้วเกิดความเข้าใจดี ตำรากฎหมายอาญาของศาสตราจารย์จิตติ ติงศภัทิย์ เป็นตำราที่บุคคลส่วนใหญ่มักจะอ้างอิงอยู่เสมอ แต่สำหรับผู้ที่ขาดพื้นฐานทางกฎหมายอาญาอาจจะอ่านเข้าใจค่อนข้างยาก

• ข้อสังเกตประการที่สอง ประเทศไทยใช้ประมวลกฎหมาย ดังนั้น การเรียนกฎหมายอาญาในเบื้องต้นต้องจำตัวบทให้ได้อย่างแม่นยำและทำความเข้าใจกับตัวบทได้เป็นอย่างดี การอ่านตัวบทแต่ละมาตราต้องจับสาระสำคัญของกฎหมายมาตรานั้นๆ ว่าหัวใจอยู่ตรงจุดไหน ยิ่งไปกว่านั้นต้องรู้จักจัดหมวดหมู่ของตัวบทซึ่งอาจจะเป็นความผิดที่ซ้อนกันได้หรือใกล้เคียงกัน 

• ข้อสังเกตประการที่สาม คือ เรื่องการอ่านฎีกา มีนักศึกษาจำนวนมากที่มักจะถามว่าจำเป็นต้องอ่านหรือไม่ อ่านแต่เพียงตัวบทพอไหม ถ้ามีความสามารถที่จะใช้ตัวบทได้อย่างเก่งกาจ อาจจะไม่ต้องอ่านฎีกาก็ได้ แต่เสนอแนะว่าจำเป็นต้องอ่าน เพราะฎีกาเป็นวิธีการใช้กฎหาย ยิ่งไปกว่านั้นคำพิพากษาฎีกาจะใช้ถ้อยคำสั้นกะทัดรัดได้ใจความ ถ้าคำพิพากษาฎีกาเรื่องใดเขียนด้วยถ้อยความกระชับชัดเจน ก็จะทำให้ภาษาหนังสือที่ใช้ในการตอบเป็นภาษาหนังสือที่รัดกุมและทำให้ได้คะแนน ก็คงจะต้องยอมรับว่าแนวข้อสอบส่วนใหญ่จะอิงคำพิพากษาฎีกาเป็นสำคัญ ดังนั้น ถ้าอ่านคำพิพากษาฎีกาก็ค่อนข้างจะแน่ชัดได้ว่าเปอร์เซ็นต์ที่จะสอบได้มีค่อนข้างสูง แต่ทั้งนี้จะต้องมีปัจจัยอื่นๆ ประกอบด้วย การอ่านฎีกาไม่ใช่เป็นการท่องจำฎีกา แต่ต้องอ่านฎีกาด้วยความเข้าใจไม่ใช่ท่องว่าเป็นฎีกาตัดโซ่เรือ ฎีกาตามกระบือ สรุป การอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อเป็นการศึกษาวิธีใช้กฎหมาย เพื่อให้เกิดแนวคิด ไม่ใช่เพียงแค่ท่องจำ มิฉะนั้นแล้วจะไม่มีการพัฒนาการใช้กฎหมายให้เหมาะสมกับกาลสมัยและเกิดความยุติธรรม

• ข้อสังเกตประการที่สี่ เรื่องการดูหนังสือ เสนอแนะว่าการดูหนังสือนั้นควรจะมีการจัดระบบการดูให้เป็นที่แน่นอน แบ่งเวลาให้ชัดเจน ไม่ใช่มาดูหนังสือตะลุมบอนเอาตอนใกล้สอบ และถ้าดูหนังสือไม่ทันจริงๆ ต้องดูตัวบทเป็นหลักเพราะอย่างน้อยเข้าห้องสอบจำตัวบทได้แม่นก็ถือว่ามีอาวุธอยู่ในมือ

• ข้อสังเกตประการที่ห้า คือ จะต้องเอาข้อสอบเก่าๆ มาดูเพื่อจะได้ศึกษาถึงแนวทางในการออกข้อสอบ ก็พอสรุปได้ว่าข้อสอบเนติฯ นั้นไม่มีออก ประเด็นเดียวต้องมีอย่างน้อยสองหรือมีประเด็น บางประเด็นเป็นคำถามที่สั้นและง่ายแต่เมื่อลืมตอบบางประเด็นไป ขอให้คิดว่าข้อสอบ ๑๐ ข้อถ้าทำได้ข้อที่ถูกข้อละ ๗ คะแนน ๗ ข้อได้ ๔๙ คะแนน แต่ข้อผิดได้ ๐ ยังสอบตกอยู่

• ข้อสังเกตประการที่หก คือ ก่อนวันสอบควรจะทำใจให้ร่าเริงแจ่มใสควรจะต้องรักษาสุขภาพให้ดี ในวันที่มาสอบนั้นไม่ควรจะพบใครเลยควรจะหามุมสงบเพื่อทบทวนตัวบทเท่าที่พึงกระทำได้ เพราะบางทีการไปพบเพื่อน เพื่อนถามหรือคุยบางเรื่องซึ่งไม่รู้เรื่องเลย ก็จะก่อให้เกิดขวัญเสีย เมื่อขวัญเสียการรบก็มีทางแต่จะพ่ายแพ้ และที่สำคัญไม่ควรกินยาบำรุงต่างๆ จนเกินขนาด เพราะเวลาเข้าห้องสอบอาจจะส่งผลเสียเกิดอาการเบลอ

• ข้อสังเกตประการที่เจ็ด เมื่อเข้าไปในห้องสอบขอให้จำไว้ว่าข้อสอบนั้นสามารถตอบสั้นหรือยาวก็ได้ แต่ไม่ควรตอบแบบปรนัย ต้องทำจิตใจให้มั่นคงอย่างพึ่งเปิดข้อสอบ เมื่อรู้ว่าจิตใจดีแล้วจึงค่อยเปิดคำถาม แล้วก็ค่อยๆ อ่านถ้ารู้ว่าเก่งเรื่องไหนก็หาข้อสอบส่วนที่ถนัดทำก่อน แต่ถ้าถนัดแล้วยังทำไม่ได้ ก็สุดแท้แต่กรรม ความรู้สึกครั้งแรกมักจะเป็นความรู้สึกที่ถูกเสมอ ท่านควรจะเขียนสรุปไว้สั้นๆ ในแต่ละคำถามว่ามีประเด็นอะไรบ้าง เพื่อเวลามาถึงตรงจุดนั้นท่านจะตอบได้อย่างครบถ้วน และไม่ควรรีบออกจากห้องสอบในขณะที่เวลายังเหลืออยู่ ควรจะตรวจดูว่าทำครบทุกข้อหรือไม่ ถ้าข้อใดตอบไม่ชัดเจน ถ้ามีเวลา อาจจะเขียนตอบใหม่ทำให้ได้คะแนนดียิ่งขึ้น

• ข้อสังเกตประการที่แปด การเขียนตอบชัดเป็นสิ่งสำคัญอย่างมาก เพราะว่าถ้าได้คะแนนในแต่ละข้อ เช่น ได้ข้อละ ๙ คะแนนแต่ทำเพียง ๖ ข้อ ก็สอบได้แล้ว วิธีการเขียนตอบนั้นมีหลายวิธีแต่ความสำคัญท่านควรจะตอบตามลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เอาท้ายมาไว้หัว เอาหัวไปไว้ท้าย ซึ่งทำให้ผู้ให้คะแนนเกิดการสับสน การตอบอาจจะฟันธงไปเลยหรืออาจจะใช้วิธีการเขียนอ้อมไปมาเหมือนหลงคำถาม แต่ในที่สุดก็ตวัดกลับตรงประเด็นตรงใจผู้ถามเช่นนี้ก็อาจจะได้คะแนนมาก ก็ย่อมสุดแล้วแต่ผู้ตรวจ แต่สำคัญที่สุดก็คือ ต้องอ่านแล้วทำให้ผู้ตรวจเข้าใจว่าตอบว่าอะไร

• ข้อสังเกตประการที่เก้าหรือประการสุดท้าย เมื่อสอบในวันแรกเสร็จ แนะนำว่าไม่ควรลงมาวิสัชนาอยู่กับเพื่อนๆ ที่ทำเสร็จก่อนและยืนอยู่ข้างล่าง เพราะจะมีมหาบัณฑิตอยู่มากมายที่จะเฉลยคำตอบ ซึ่งในตอนหรือเวลานั้นไม่ว่าจะตอบผิดหรือตอบถูกก็ไม่มีทางที่จะแก้ไขได้แล้ว ควรจะสำนึกว่ายังมีพรุ่งนี้อีกวันหนึ่งที่จะต้องต่อสู้ เมื่อการสอบวันสุดท้ายผ่านไปแล้วจะลงมาถกเถียงกันข้างล่าง จะไม่กลับบ้านนั่นเป็นสิทธิโดยชอบธรรมถ้าทำไม่ได้รู้สึกเศร้าสร้อยใจ ก็ให้คิดเสียว่าวันหน้ายังมีอีก
ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ