การแก้ไขประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ตาม พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 20) พ.ศ.2557 ส่งผลกระทบอย่างไรต่อความรับผิดของผู้ค้ำประกัน?
หัวข้อ ผู้ค้ำประกันเช่าซื้อต้องรับผิดชอบเพียงใด (ฎีกาที่ 7328/2562) | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

​[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] ผู้ค้ำประกันเช่าซื้อต้องรับผิดชอบเพียงใด ผู้ค้ำประกันเช่าซื้อต้องรับผิดชอบเพียงใด คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7328/2562 (หน้า 159 เล่ม 10) ป.พ.พ.มาตรา 686 ที่แก้ไขใหม่ตาม พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 20) พ.ศ.2557 บัญญัติให้เจ้าหนี้ต้องมีหนังสือบอกกล่าวไปยังผู้ค้ำประกันก่อนใช้สิทธิเรียกให้ผู้ค้ำประกันชำระหนี้ และหากเจ้าหนี้มิได้มีหนังสือบอกกล่าวภายในกำหนดเวลา 60 วัน นับแต่วันที่ลูกหนี้ผิดนัด ให้ผู้ค้ำประกันเป็นอันหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้บรรดาที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว โดยมาตรา 19 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวบัญญัติให้ใช้บังคับนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7328/2562 (หน้า 159 เล่ม 10) 

จำเลยที่ 1 ผิดนัดชำระหนี้ภายหลังจากที่ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 20) พ.ศ.2557 ใช้บังคับแล้ว กรณีจึงต้องด้วยมาตรา 686 แต่โจทก์มีหนังสือบอกกล่าวไปยังจำเลยที่ 2 ผู้ค้ำประกันล่วงพ้นกำหนด 60 วัน นับแต่วันที่จำเลยที่ 1 ผิดนัด จำเลยที่ 2 จึงหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งนี้รายนั้นบรรดาที่จะเกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนดเวลา 60 วัน แต่หน้าที่ในการส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนแก่โจทก์กรณีที่สัญญาเช่าซื้อเลิกกันนั้นเป็นหนี้ประธานมิใช่ดอกเบี้ยค่าสินไหมทดแทน หรือค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้ เมื่อจำเลยที่ 2 ทำสัญญาค้ำประกัน โดยยอมรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วม จำเลยที่ 2 จึงต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนหรือใช้ราคาแทนแก่โจทก์ด้วย  

โจทก์อุทธรณ์ขอให้พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนหรือใช้ราคาแทนเป็นเงิน 258,000 บาท กับให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าขาดประโยชน์ 104,000 บาท และชำระค่าเสียหายต่อไปอีกเดือนละ 10,400 บาท นับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนหรือใช้ราคาเสร็จ แต่ทั้งนี้ไม่เกิน 4 เดือน โดยให้จำเลยที่ 2 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ชำระค่าขาดประโยชน์เป็นเงิน 20,800 บาท ซึ่งกรณีดังกล่าวไม่ต้องชำระค่าขึ้นศาลอนาคต จึงต้องคืนค่าขึ้นศาลอนาคตในชั้นอุทธรณ์แก่โจทก์  หมายเหตุ 1 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนโจทก์ หากคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาแทนเป็นเงิน 206,000 บาท ศาลอุทธรณ์ภาค 4 แผนกคดีผู้บริโภคพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนโจทก์ หากคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาแทน 206,000 บาท แต่จำเลยที่ 2 ไม่ต้องส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนหรือใช้ราคาแทน ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 2 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนแก่โจทก์ หากคืนไม่ได้ให้จำเลยที่ 2 ร่วมใช้ราคาแทน 206,000 บาท
การแก้ไขประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ตาม พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 20) พ.ศ.2557 ส่งผลกระทบต่อความรับผิดของผู้ค้ำประกันดังนี้:


1. กำหนดเวลาในการบอกกล่าว: มาตรา 686 ที่แก้ไขใหม่ กำหนดให้เจ้าหนี้ต้องมีหนังสือบอกกล่าวไปยังผู้ค้ำประกันภายในกำหนดเวลา 60 วัน นับแต่วันที่ลูกหนี้ผิดนัดชำระหนี้ หากเจ้าหนี้ไม่ดำเนินการตามกำหนดเวลานี้ ผู้ค้ำประกันจะหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนดเวลา 60 วันนั้น


2. การหลุดพ้นจากความรับผิดในบางกรณี: หากเจ้าหนี้ไม่บอกกล่าวภายใน 60 วันตามที่กฎหมายกำหนด ผู้ค้ำประกันจะหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ย ค่าสินไหมทดแทน และค่าภาระติดพันอื่นๆ ที่เกิดขึ้นหลังจากกำหนดเวลาดังกล่าว แต่จะยังคงต้องรับผิดในหนี้ประธานหรือหนี้ต้นที่เกิดขึ้นก่อนหน้ากำหนดเวลา


3. การเพิ่มความยุติธรรมให้แก่ผู้ค้ำประกัน: การแก้ไขนี้เพิ่มความยุติธรรมและความชัดเจนในหน้าที่ของเจ้าหนี้ในการแจ้งผู้ค้ำประกันถึงการผิดนัดชำระหนี้ของลูกหนี้ ทำให้ผู้ค้ำประกันมีโอกาสรับรู้และดำเนินการแก้ไขสถานการณ์ได้อย่างทันท่วงที


4. ส่งผลต่อการบังคับใช้สิทธิของเจ้าหนี้: การแก้ไขนี้ส่งผลให้เจ้าหนี้ต้องปฏิบัติตามขั้นตอนที่กฎหมายกำหนดอย่างเคร่งครัด หากเจ้าหนี้ละเลยการบอกกล่าวภายในเวลาที่กำหนด ก็จะไม่สามารถเรียกร้องดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนจากผู้ค้ำประกันได้

ตัวอย่างในคดีนี้: ศาลฎีกาพิพากษาว่า เนื่องจากโจทก์ (เจ้าหนี้) มีหนังสือบอกกล่าวไปยังจำเลยที่ 2 (ผู้ค้ำประกัน) ล่วงพ้นกำหนด 60 วันหลังจากที่จำเลยที่ 1 (ลูกหนี้) ผิดนัด จำเลยที่ 2 จึงหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน แต่ยังคงต้องรับผิดในหนี้ประธาน ซึ่งในกรณีนี้คือการส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนหรือใช้ราคาแทนแก่โจทก์
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายลักษณะหนี้ พรบ,กฎหมายนิติกรรม-สัญญา-ข้อสัญญาไม่เป็นธรรม,กฎหมายซื้อขาย