สามีพาภริยาไปหน่วยเหนี่ยวกักขัง โดยเข้าใจว่ามีสิทธิ์ทำได้ตามกฎหมาย โดยไม่มีเจตนาประสงค์ร้ายต่อภริยา จะมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 310 วรรคแรกหรือไม่?
1. เจตนา: ป.อ. มาตรา 310 วรรคแรก กำหนดความผิดฐานหน่วงเหนี่ยวหรือกักขังผู้อื่น หรือกระทำด้วยประการใดให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกาย โดยไม่ต้องระบุเจตนาพิเศษว่าต้องมีเจตนาร้ายต่อผู้เสียหาย เพียงแค่มีเจตนาประสงค์ต่อผล หรือย่อมเล็งเห็นผล ก็ถือว่ามีความผิด
 
2. ความเข้าใจผิด: กรณีสามีเข้าใจผิดว่ามีสิทธิ์กักขังภริยาได้ตามกฎหมาย โดยไม่มีเจตนาร้ายต่อภริยา นั้น ไม่สามารถยกเว้นความผิดได้ เพราะกฎหมายไม่ได้ให้สิทธิ์สามีในการกักขังภริยา
 
3. สิทธิเสรีภาพ: ป.อ. มาตรา 310 วรรคแรก มุ่งคุ้มครองสิทธิเสรีภาพในร่างกายของบุคคล ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะมีเสรีภาพในการเดินทาง ไปไหนมาไหน โดยปราศจากการถูกกักขังโดยบุคคลอื่น
 
4. ข้อยกเว้น:
ความยินยอม: หากภริยายินยอมให้สามีกักขัง ก็ไม่มีความผิด
หน้าที่ตามกฎหมาย: เช่น เจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมผู้ต้องหา
ป้องกันตัว: เช่น สามีจับกุมภริยาเพื่อป้องกันไม่ให้ภริยาทำร้ายตัวเองหรือผู้อื่น

5. บทสรุป:
จากคำอธิบายข้างต้น สามีพาภริยาไปหน่วยเหนี่ยวกักขัง โดยเข้าใจว่ามีสิทธิ์ทำได้ตามกฎหมาย โดยไม่มีเจตนาประสงค์ร้ายต่อภริยา  มีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 310 วรรคแรก  เพราะกฎหมายไม่ได้ให้สิทธิ์สามีในการกักขังภริยา และการกระทำดังกล่าวละเมิดสิทธิเสรีภาพในร่างกายของภริยา
กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพและชื่อเสียง,ประมวลกฎหมายอาญา