การมีดัชนีมวลกาย (BMI) อยู่ในเกณฑ์ปกติ (18.5 - 22.9) รับประกันได้หรือไม่ว่าบุคคลนั้นจะไม่มีโรคอ้วน
ไม่ เหตุผล:

ดัชนีมวลกาย (BMI) เป็นเพียงตัววัดคร่าวๆ ของความอ้วน ไม่ได้วัดองค์ประกอบร่างกายโดยตรง ดัชนีมวลกายไม่ได้แยกแยะระหว่างมวลกล้ามเนื้อและไขมัน

คนที่มีกล้ามเนื้อมาก อาจจะมี BMI สูง แม้จะมีไขมันในร่างกายน้อยก็ตาม ในทางตรงกันข้าม คนที่มีไขมันในร่างกายมาก อาจจะมี BMI ปกติ การมี BMI ปกติ ไม่ได้แปลว่าไม่มีความเสี่ยงต่อโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับความอ้วน เช่น โรคเบาหวาน โรคหัวใจ โรคความดันโลหิตสูง

การกระจายไขมันในร่างกาย สำคัญกว่าค่า BMI
- คนที่มีไขมันสะสมในช่องท้อง (อ้วนลงพุง) มีความเสี่ยงต่อโรคเรื้อรังมากกว่าคนที่มีไขมันสะสมบริเวณสะโพกและต้นขา
- การวัดเส้นรอบเอว เป็นวิธีง่ายๆ ในการประเมินไขมันในช่องท้อง ผู้ชายที่มีเส้นรอบเอวมากกว่า 90 ซม. ผู้หญิงที่มีเส้นรอบเอวมากกว่า 80 ซม. ถือว่ามีความเสี่ยงต่อโรคเรื้อรัง
- ปัจจัยอื่นๆ  besides BMI  ยังมีผลต่อความเสี่ยงต่อโรคอ้วน เช่น

พันธุกรรม
กิจกรรมทางกาย
พฤติกรรมการกิน
ภาวะสุขภาพอื่นๆ

ตัวอย่าง:
นักกีฬาที่มีกล้ามเนื้อมาก อาจจะมี BMI สูง แม้จะมีไขมันในร่างกายน้อยก็ตาม คนที่กินอาหารแปรรูป น้ำตาล และไขมันอิ่มตัวสูง แม้จะมี BMI ปกติ ก็มีความเสี่ยงต่อโรคเรื้อรัง

สรุป:
การมีดัชนีมวลกาย (BMI) อยู่ในเกณฑ์ปกติ ไม่ได้เป็นการรับประกันว่าบุคคลนั้นจะไม่มีโรคอ้วน
25.โภชนวิทยา,12.อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine