กรณีลูกจ้างขโมยทรัพย์สินของนายจ้าง ถือว่าเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานหรือไม่?
ใช่ กรณีลูกจ้างขโมยทรัพย์สินของนายจ้าง ถือว่าเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน มาตรา 119(1) ของพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 บัญญัติไว้ว่า "นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างลูกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยเมื่อลูกจ้างทุจริตต่อหน้าที่"

การกระทำของลูกจ้างที่ขโมยทรัพย์สินของนายจ้าง เป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่นายจ้างมีสิทธิในทรัพย์สินของตน  และเป็นการกระทำที่ขัดต่อหลักศีลธรรมและจรรยาบรรณในการทำงาน

การกระทำดังกล่าว  เป็นการแสดงเจตนาร้าย  แสวงหาผลประโยชน์โดยมิชอบด้วยกฎหมาย

การกระทำของลูกจ้าง   ส่งผลเสียต่อความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง   สร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงของนายจ้าง   และอาจส่งผลต่อการประกอบธุรกิจของนายจ้าง

การขโมยทรัพย์สินของนายจ้าง   เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายอาญาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 331

จากเหตุผลดังกล่าว   การกระทำของลูกจ้างที่ขโมยทรัพย์สินของนายจ้าง   เข้าข่ายความหมายของ "การทุจริตต่อหน้าที่" ตามมาตรา 119(1) ของพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541   นายจ้างจึงมีสิทธิเลิกจ้างลูกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

ตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาที่เกี่ยวข้อง:

คดีหมายเลข 2437/2549 “โจทก์รับจ้างจำเลยเป็นพนักงานขายสินค้า จำเลยขโมยเงินค่าสินค้าของโจทก์ไป ศาลฎีกาพิพากษาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ โจทก์มีสิทธิเลิกจ้างจำเลยโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย”
คดีหมายเลข 2380/2552 “โจทก์รับจ้างจำเลยเป็นพนักงานเก็บเงิน จำเลยขโมยเงินค่าสินค้าของโจทก์ไป ศาลฎีกาพิพากษาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ โจทก์มีสิทธิเลิกจ้างจำเลยโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย”
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายคุ้มครองแรงงาน-แรงงานสัมพันธ์-เงินทดแทน,กฎหมายแรงงาน