การขึ้นดอกเบี้ยเพื่อชะลอเงินเฟ้อ ในช่วงเศรษฐกิจบูม จะส่งผลดีต่อเศรษฐกิจหรือไม่?
ไม่ 

"บทเรียนจากวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่"  อธิบายว่า การขึ้นดอกเบี้ยในช่วงเศรษฐกิจบูมปี 1929  โดยธนาคารกลางสหรัฐ (Federal Reserve)  เพื่อชะลอเงินเฟ้อ  ส่งผลร้ายแรงต่อเศรษฐกิจดังนี้
กระตุ้นให้เกิดการเทขายในตลาดหุ้น:  การขึ้นดอกเบี้ยทำให้ต้นทุนการกู้ยืมสูงขึ้น   ส่งผลต่อนักลงทุนที่กู้เงินมาลงทุนในหุ้น นักลงทุนบางส่วนจะตัดสินใจขายหุ้นเพื่อชดเชยเงินทุน ส่งผลให้ราคาหุ้นร่วงลง นักลงทุนเกิดความตื่นกลัว เทขายหุ้นมากขึ้น กลายเป็นวงจรอุบาทว์ ดัชนี Dow Jones ร่วงจากเกือบ 400 จุด มาเหลือ 200 จุด ภายใน 3 เดือน (ปี 1929)

กระทบต่อภาคธุรกิจ:
บริษัทหลายแห่งขอกู้จากธนาคารยากขึ้น
เกิดภาวะขาดแคลนเงินหมุนเวียนในบริษัท
ส่งผลต่อการลงทุน
ภาคการผลิตซบเซา
ปลดพนักงาน
ยอดขายค้าปลีกไม่ดี
เศรษฐกิจถดถอย

ส่งผลต่อเศรษฐกิจโลก:
เศรษฐกิจสหรัฐถดถอย
ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโลก
เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression)

โดยสรุป:
การขึ้นดอกเบี้ยเพื่อชะลอเงินเฟ้อในช่วงเศรษฐกิจบูม   อาจจะส่งผลดีในระยะสั้น   แต่ในระยะยาว   ส่งผลเสียต่อเศรษฐกิจมากกว่า   เพราะกระตุ้นให้เกิดการเทขายในตลาดหุ้น   กระทบต่อภาคธุรกิจ   และส่งผลต่อเศรษฐกิจโลก

ทางเลือกอื่นๆ ที่ดีกว่า:
การใช้นโยบายการเงินแบบผ่อนคลาย: ธนาคารกลางสามารถใช้นโยบายการเงินแบบผ่อนคลาย เช่น การลดดอกเบี้ย การอัดฉีดสภาพคล่อง เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ
การกำกับดูแลภาคการเงิน: ธนาคารกลางควรมีบทบาทในการกำกับดูแลภาคการเงิน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดฟองสบู่ในตลาดหุ้น
การส่งเสริมการออมและการลงทุน: รัฐบาลควรส่งเสริมการออมและการลงทุน เพื่อกระจายความเสี่ยงทางเศรษฐกิจ
ข่าวเศรษฐกิจและการเงิน