ในผู้ป่วยไข้กลับซ้ำที่เกิดจากเหาลำตัว (LBRF)  แพทย์วินิจฉัยโรคได้อย่างไร
1. ซักประวัติ: แพทย์จะซักประวัติผู้ป่วยอย่างละเอียด

อาการป่วย: เช่น ไข้สูง หนาวสั่น ปวดกล้ามเนื้อ ปวดข้อ อ่อนเพลีย คลื่นไส้ อาเจียน
ประวัติการเดินทาง: ไปยังพื้นที่ที่มีการระบาดของโรคไข้กลับซ้ำ
ประวัติการสัมผัส: สัมผัสกับเหาลำตัว
ประวัติการทำงาน: ทำงานในสถานที่ที่มีเหาลำตัวอาศัยอยู่
ประวัติสุขภาพ: โรคประจำตัว ยาที่รับประทาน

2. ตรวจร่างกาย:

ตรวจร่างกายทั่วไป: วัดไข้ ตรวจชีพจร ความดันโลหิต
ตรวจผิวหนัง: หารอยแผลกัดของเหาลำตัว
ตรวจต่อมน้ำเหลือง: โตหรือไม่
ตรวจระบบประสาท: มีอาการทางระบบประสาทหรือไม่

3. ตรวจทางห้องปฏิบัติการ:

ตรวจเลือด:
ตรวจ CBC: ดูความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด
ตรวจหาเชื้อแบคทีเรีย: ตรวจหาเชื้อแบคทีเรียสกุลบอร์เรเลีย (Borrelia) ที่เป็นสาเหตุของโรคไข้กลับซ้ำ
ตรวจหาภูมิคุ้มกัน: ตรวจหาภูมิคุ้มกันต่อเชื้อแบคทีเรียสกุลบอร์เรเลีย (Borrelia)
ตรวจปัสสาวะ: ตรวจหาการทำงานของไต
ตรวจเอกซเรย์ปอด: ตรวจหาภาวะปอดบวม
ตรวจ CT Scan สมอง: ตรวจหาภาวะสมองอักเสบ

4. ตรวจหาเหาลำตัว:

ตรวจบนเส้นผม
ตรวจบนเสื้อผ้า
ตรวจบนเครื่องนอน
การวินิจฉัยโรคไข้กลับซ้ำที่เกิดจากเหาลำตัวนั้น ยากกว่าการวินิจฉัยโรคไข้กลับซ้ำที่เกิดจากเห็บนิ่ม  เนื่องจากจำนวนเชื้อแบคทีเรียในเลือดของผู้ป่วยไข้กลับซ้ำที่เกิดจากเหาลำตัวนั้น มักมีจำนวนน้อยกว่าผู้ป่วยไข้กลับซ้ำที่เกิดจากเห็บนิ่ม

แพทย์อาจใช้เทคนิคพิเศษเพิ่มเติม  เช่น

การตรวจ PCR (Polymerase Chain Reaction): ตรวจหา DNA ของเชื้อแบคทีเรีย
การตรวจ ELISA (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay): ตรวจหาภูมิคุ้มกันต่อเชื้อแบคทีเรีย
การวินิจฉัยที่รวดเร็วและถูกต้อง  เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการรักษาโรคไข้กลับซ้ำที่เกิดจากเหาลำตัว

หากผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยและรักษาด้วยยาปฏิชีวนะที่ถูกต้อง   โรคไข้กลับซ้ำที่เกิดจากเหาลำตัวนั้น  สามารถรักษาให้หายขาดได้
อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine