ผู้รับประกันภัยสามารถบอกเลิกสัญญาประกันชีวิตได้หรือไม่ เมื่อรู้ว่าเงินเบี้ยประกันชีวิตที่ได้รับมาจากการกระทำอันเป็นความผิดมูลฐาน
ไม่ เหตุผลคือ การคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน

เงินเบี้ยประกันชีวิตที่ผู้รับประกันภัยได้รับจากผู้เอาประกันภัย ถือว่าเป็นทรัพย์สินตาม พ.ร.บ. ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 มาตรา 50 วรรคหนึ่ง (2) ของ พ.ร.บ. ดังกล่าว กำหนดว่า ทรัพย์สินที่บุคคลอื่นได้รับไว้โดยสุจริตและมีค่าตอบแทนตามปกติย่อมตกเป็นกรรมสิทธิ์ของบุคคลนั้นโดยชอบด้วยกฎหมาย

ในกรณีนี้ ผู้รับประกันภัยได้รับเงินเบี้ยประกันชีวิตโดยสุจริตและมีค่าตอบแทนตามเงื่อนไขในกรมธรรม์ประกันภัย จึงย่อมได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ดังกล่าว

สัญญาประกันชีวิตเป็นสัญญาที่มีผลบังคับใช้ เมื่อผู้เอาประกันภัยตกลงทำสัญญาประกันชีวิตและชำระเบี้ยประกันภัยแล้ว สัญญาก็มีผลบังคับใช้ 

ผู้รับประกันภัยมีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามเงื่อนไขในกรมธรรม์ประกันภัย เว้นแต่จะมีเหตุยกเว้นตามกฎหมาย ไม่มีบทบัญญัติกฎหมายใดที่ให้อำนาจผู้รับประกันภัยบอกเลิกสัญญาประกันชีวิต

กรณีที่ผู้เอาประกันภัยใช้เงินที่ได้มาจากการกระทำอันเป็นความผิดมูลฐานมาชำระเบี้ยประกันภัย ไม่ได้เป็นเหตุให้สัญญาประกันชีวิตเป็นโมฆะ ผู้รับประกันภัยไม่สามารถบอกเลิกสัญญาประกันชีวิตได้

หลักความยุติธรรมและความสมเหตุสมผล
- การบอกเลิกสัญญาประกันชีวิตโดยผู้รับประกันภัย จะส่งผลเสียต่อผู้รับประโยชน์
- ผู้รับประโยชน์อาจไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการกระทำอันเป็นความผิดมูลฐานของผู้เอาประกันภัย
- การบอกเลิกสัญญาประกันชีวิตจึงขัดต่อหลักความยุติธรรมและความสมเหตุสมผล

ตัวอย่าง
นาย A ทำประกันชีวิตกับบริษัท B และชำระเบี้ยประกันชีวิตด้วยเงินที่ได้มาจากการค้ายาเสพติด
ภายหลัง บริษัท B ทราบว่าเงินเบี้ยประกันชีวิตที่ได้รับมาจากการค้ายาเสพติด บริษัท B ไม่สามารถบอกเลิกสัญญาประกันชีวิตกับนาย A ได้

สรุป
ผู้รับประกันภัยไม่สามารถบอกเลิกสัญญาประกันชีวิตได้ เมื่อรู้ว่าเงินเบี้ยประกันชีวิตที่ได้รับมาจากการกระทำอันเป็นความผิดมูลฐาน

ข้อควรระวัง
- ผู้รับประกันภัยอาจมีสิทธิบอกเลิกสัญญาประกันชีวิตได้ ในกรณีอื่นๆ ตามกฎหมาย
- ผู้รับประกันภัยควรตรวจสอบที่มาของเงินเบี้ยประกันภัยอย่างรอบคอบ
กฎหมายประกันภัย,กฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน