จำเลยที่ 2 และ 3 ร่วมกันทำผิดฐานปล้นทรัพย์ตาม ป.อ. มาตรา 340 วรรคแรกหรือไม่?
[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] คำพิพากษาฎีกาที่ 1778/2553 คำพิพากษาฎีกาที่ 1778/2553 คำพิพากษาฎีกาที่ 1778/2553   ป.อ. มาตรา 83, 340 ป.อ. มาตรา 83, 340   ความผิดตาม ป.อ. มาตรา 340 วรรคสามนั้น กฎหมายมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะลงโทษการกระทำของคนร้ายที่ปล้นทรัพย์ด้วยกันว่าถ้าการปล้นทรัพย์นั้น เป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสผู้กระทำผิดทุกคนต้องรับโทษหนักขึ้น ไม่ว่าใครจะเป็นคนทำร้ายหรือรู้ตัวผู้ทำร้ายหรือไม่ และไม่ว่าจะอยู่ร่วมกันในขณะที่มีการทำร้ายหรือไม่ เช่น มีการแบ่งหน้าที่กันทำโดยมีคนเฝ้าดูต้นทางแต่พวกที่เข้าไปปล้นทรัพย์ทำร้ายเจ้าทรัพย์ก็มีความผิดร่วมกัน แต่ทั้งนี้ต้องเป็นการกระทำที่ไม่ขาดตอนจึงจะเป็นเหตุในลักษณะคดี แม้จำเลยที่ 2 และที่ 3 ร่วมกับจำเลยที่ 1 และพวกรวมทั้งหมด 6 คน วางแผนปล้นทรัพย์บ้านหลังนี้มาแต่ต้น วันเกิดเหตุจำเลยที่ 2 และที่ 3 เข้าไปจับตัวคนรับใช้ในบ้านผู้เสียหายมัดไว้และได้รื้อค้นเอาทรัพย์สินภายในบ้านกลับไปก่อนแล้ว ส่วนจำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือรออยู่เพื่อเอาทรัพย์สินจากผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายกับพวกกลับมาบ้านก็ถูกจำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือทำร้ายเพื่อปล้นทรัพย์ จำเลยที่ 2 และที่ 3 มิได้อยู่ร่วมเพื่อปล้นทรัพย์ด้วย ไม่ปรากฏว่าได้รออยู่นอกบ้านเพื่อดูต้นทางหรือย้อนกลับมาอีก หรือรอฟังผลยังสถานที่นัดหมายกัน ทั้งไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกับบ้านที่เกิดเหตุ ทั้งผู้เสียหายกับพวกก็กลับมาหลังจากที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 กลับไปแล้วเป็นเวลานานถึง 2 – 3 ชั่วโมง ไม่ต่อเนื่องกับการที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ได้ร่วมกันปล้นทรัพย์มาแต่ต้น การจะคาดหมายว่าหากผู้เสียหายกับพวกกลับมาและขัดขืนย่อมมีการใช้กำลังประทุษร้ายย่อมเป็นการคาดหมายที่เป็นผลร้ายแก่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ดังนั้น การกระทำของจำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรคแรก แต่ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรคสาม ความผิดตาม ป.อ. มาตรา 340 วรรคสามนั้น กฎหมายมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะลงโทษการกระทำของคนร้ายที่ปล้นทรัพย์ด้วยกันว่าถ้าการปล้นทรัพย์นั้น เป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสผู้กระทำผิดทุกคนต้องรับโทษหนักขึ้น ไม่ว่าใครจะเป็นคนทำร้ายหรือรู้ตัวผู้ทำร้ายหรือไม่ และไม่ว่าจะอยู่ร่วมกันในขณะที่มีการทำร้ายหรือไม่ เช่น มีการแบ่งหน้าที่กันทำโดยมีคนเฝ้าดูต้นทางแต่พวกที่เข้าไปปล้นทรัพย์ทำร้ายเจ้าทรัพย์ก็มีความผิดร่วมกัน แต่ทั้งนี้ต้องเป็นการกระทำที่ไม่ขาดตอนจึงจะเป็นเหตุในลักษณะคดี แม้จำเลยที่ 2 และที่ 3 ร่วมกับจำเลยที่ 1 และพวกรวมทั้งหมด 6 คน วางแผนปล้นทรัพย์บ้านหลังนี้มาแต่ต้น วันเกิดเหตุจำเลยที่ 2 และที่ 3 เข้าไปจับตัวคนรับใช้ในบ้านผู้เสียหายมัดไว้และได้รื้อค้นเอาทรัพย์สินภายในบ้านกลับไปก่อนแล้ว ส่วนจำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือรออยู่เพื่อเอาทรัพย์สินจากผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายกับพวกกลับมาบ้านก็ถูกจำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือทำร้ายเพื่อปล้นทรัพย์ จำเลยที่ 2 และที่ 3 มิได้อยู่ร่วมเพื่อปล้นทรัพย์ด้วย ไม่ปรากฏว่าได้รออยู่นอกบ้านเพื่อดูต้นทางหรือย้อนกลับมาอีก หรือรอฟังผลยังสถานที่นัดหมายกัน ทั้งไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกับบ้านที่เกิดเหตุ ทั้งผู้เสียหายกับพวกก็กลับมาหลังจากที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 กลับไปแล้วเป็นเวลานานถึง 2 – 3 ชั่วโมง ไม่ต่อเนื่องกับการที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ได้ร่วมกันปล้นทรัพย์มาแต่ต้น การจะคาดหมายว่าหากผู้เสียหายกับพวกกลับมาและขัดขืนย่อมมีการใช้กำลังประทุษร้ายย่อมเป็นการคาดหมายที่เป็นผลร้ายแก่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ดังนั้น การกระทำของจำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรคแรก แต่ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรคสาม   ที่มา สำนักวิชาการ เล่ม 4 หน้า 30 ที่มา สำนักวิชาการ เล่ม 4 หน้า 30 ที่มา
จำเลยที่ 2 และ 3 ร่วมกันทำผิดฐานปล้นทรัพย์ตาม ป.อ. มาตรา 340 วรรคแรก

เหตุผล:
1. จำเลยที่ 2 และ 3 ร่วมวางแผนปล้นทรัพย์กับจำเลยที่ 1 และพวก
ข้อความระบุว่าจำเลยทั้ง 6 คน วางแผนปล้นทรัพย์บ้านหลังนี้มาแต่ต้น แสดงว่าจำเลยที่ 2 และ 3 มีเจตนาที่จะร่วมกันกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ตั้งแต่แรก

2. จำเลยที่ 2 และ 3 ร่วมกระทำการในขั้นตอนแรกของการปล้นทรัพย์
จำเลยที่ 2 และ 3 เข้าไปจับตัวคนรับใช้ในบ้านผู้เสียหาย มัดไว้ และรื้อค้นเอาทรัพย์สินภายในบ้านกลับไป การกระทำนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการปล้นทรัพย์ แสดงว่าจำเลยที่ 2 และ 3 มีส่วนร่วมในการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์

แม้จำเลยที่ 2 และ 3 ไม่ได้อยู่ร่วมกับจำเลยที่ 1 ในขั้นตอนที่สองของการปล้นทรัพย์ 
แต่การกระทำของพวกเขามีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด:
จำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือรออยู่เพื่อเอาทรัพย์สินจากผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายกับพวกกลับมาบ้านก็ถูกจำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือทำร้ายเพื่อปล้นทรัพย์ การกระทำของจำเลยที่ 2 และ 3 ในขั้นตอนแรกเป็นการเตรียมการให้จำเลยที่ 1 กับพวกสามารถปล้นทรัพย์ได้สะดวกยิ่งขึ้น

การกระทำของจำเลยที่ 2 และ 3 ส่งผลให้เกิดอันตรายแก่ผู้อื่น: 
ผู้เสียหายกับพวกถูกจำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือทำร้ายเพื่อปล้นทรัพย์ แสดงว่าการกระทำของจำเลยทั้ง 6 คน รวมถึงจำเลยที่ 2 และ 3 ส่งผลให้ผู้อื่นได้รับอันตราย

ดังนั้น การกระทำของจำเลยที่ 2 และ 3 เข้าองค์ประกอบความผิดฐานปล้นทรัพย์ตาม ป.อ. มาตรา 340 วรรคแรก ซึ่งระบุว่า "ผู้ใดโดยมีเจตนาจะเอาทรัพย์สินของผู้อื่นโดยใช้กำลังประทุษร้าย หรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย เพื่อจูงใจให้ยอมหรือไม่ขัดขืน  หรือโดยใช้กำลังประทุษร้าย หรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย   เอาทรัพย์สินของผู้อื่นนั้นไป  ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงสิบห้าปี  และปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนบาท"

อย่างไรก็ตาม จำเลยที่ 2 และ 3 ไม่มีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 340 วรรคสาม ซึ่งระบุว่า "ถ้าการกระทำตามวรรคแรกเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส  ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สิบห้าปีถึงยี่สิบปี  หรือจำคุกตลอดชีวิต  และปรับตั้งแต่หนึ่งแสนบาทถึงสองแสนบาท"

เนื่องจากการกระทำของจำเลยที่ 2 และ 3 แยกออกจากการกระทำของจำเลยที่ 1 กับพวกที่เหลือ ดังนั้น การจะคาดหมายว่าหากผู้เสียหายกับพวกกลับมาและขัดขืนย่อมมีการใช้กำลังประทุษร้าย  ย่อมเป็นการคาดหมายที่เป็นผลร้ายแก่จำเลยที่ 2 และที่ 3
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง)