ช่วยสรุปบทความ ทศวรรษที่หายไป VS ทศวรรษแห่งความรุ่งโรจน์
วันที่ 19 พ.ค. 2566 ดัชนีตลาดหุ้นไทยลดลงมาอยู่ที่ประมาณ 1,515 จุด เทียบกับดัชนีเมื่อสิ้นเดือน พ.ค.ปี 2556 หรือเมื่อ 10 ปีที่แล้วที่ 1,562 จุด ก็แสดงว่า ดัชนีตลาดหุ้นไทยในช่วง 10 ปีที่ผ่านมานั้นไม่ได้ปรับขึ้นเลย ถือว่าเป็น “Lost Decade” หรือ “ทศวรรษที่หายไป”
ในวันเดียวกัน ดัชนีนิกเกอิของตลาดหุ้นญี่ปุ่น ปรับตัวขึ้นอย่างโดดเด่นเป็น 30,808 จุด แตะจุดสูงสุดในรอบ 33 ปี และเมื่อเปรียบเทียบกับดัชนีย้อนหลังไปประมาณ 10 ปี คือในวันที่ 1 ก.ค. 2555 หรือ 2012 ที่ 8,870 จุด ดัชนีก็ปรับตัวขึ้นไป 247% คิดเป็นผลตอบแทนทบต้นถึงปีละ 12% นับว่าเป็น “ทศวรรษทอง” ของตลาดหุ้นญี่ปุ่น โดยเฉพาะเมื่อคำนึงถึงอัตราดอกเบี้ยเงินฝากของญี่ปุ่นที่อยู่ที่ประมาณ 0-1% ในช่วงเวลาเดียวกัน นอกจากนั้น ผลตอบแทนตั้งแต่ต้นปีจนถึงวันนี้ก็สูงถึง 18% และน่าจะเป็นผลตอบแทนที่ดีที่สุดในโลกตลาดหนึ่ง
อะไรทำให้ดัชนีตลาดหุ้นญี่ปุ่นในรอบ 10 ปีที่ผ่านมาดีเยี่ยมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนในรอบ 20 ปีก่อนหน้านั้น? คำตอบของผมเป็นเรื่องของ “การเมือง” ซึ่งจะเชื่อมโยงถึงตลาดหุ้นไทยที่เราเองกำลังมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ในวันที่ 1 ต.ค. 1979 หรือประมาณ 44 ปี ที่แล้ว เศรษฐกิจและประเทศญี่ปุ่นกำลังเติบโตอย่างแรง ญี่ปุ่นกำลัง “ครองโลก” ในด้านของเทคโนโลยีการผลิตและกลยุทธ์การบริหารธุรกิจที่โดดเด่น เช่น เรื่องของการบริหารสินค้าคงคลังแบบ “Just in Time” ของโตโยต้า เป็นต้น “ถนนทุกสาย” ในเวลานั้นต่างก็มุ่งสู่ญี่ปุ่น คนอเมริกันต่างก็กลัวว่าญี่ปุ่นกำลังจะ “แซงหน้า”สหรัฐที่กำลัง “ถดถอย” อานิสงส์จากสงครามเวียดนามและภาวะเงินเฟ้อที่รุนแรง

ตลาดหุ้นญี่ปุ่นบูมอย่างหนักเช่นเดียวกับทรัพย์สินสำคัญอย่างที่ดินที่มีราคาขึ้นสูง แค่โตเกียวเมืองเดียวก็อาจจะมีมูลค่ามากกว่ารัฐที่ใหญ่ที่สุดอย่างแคลิฟอร์เนีย เป็นต้น ภายใน 10 ปี ดัชนีนิกเกอิเพิ่มขึ้นจาก 6,569 จุด เป็น 38,916 จุด ในวันที่ 1 ต.ค. 1989 และก็เป็นจุดสูงสุดที่ถึงวันนี้ก็ยังไม่ผ่าน ผลตอบแทนในช่วง 10 ปีคือ 492% หรือคิดเป็นผลตอบแทนแบบทบต้นปีละประมาณ 17.6% เป็นทศวรรษ “เพชร” ที่หาได้ยากมากในตลาดหุ้นระดับโลก

หลังจากนั้น ดัชนีก็เริ่ม “ดิ่งเหว” สังคมญี่ปุ่นเริ่มแก่ตัวลงอย่างรวดเร็ว ความคิดสร้างสรรค์ใหม่ ๆ หายไป สินค้าที่ถูกผลิตอย่าง “สมบูรณ์แบบ” ที่คนญี่ปุ่นทำได้ดีมากถูกแทนที่ด้วยสินค้าใหม่ ๆ ที่ถูกออกแบบให้ผู้บริโภคนิยมในราคาที่ต่ำลง  สินค้ายุคใหม่ที่เกิดจากการ “ปฎิวัติดิจิทัล” และความคิดสร้างสรรค์ของ “เด็ก” เข้ามาแทนที่สินค้าอุตสาหกรรมและบริการแบบเดิม โดยที่สังคมและคนญี่ปุ่นที่ค่อนข้าง “อนุรักษ์นิยม” ไม่สามารถจะตามทัน
วันที่ 19 พ.ค. 2566 ดัชนีตลาดหุ้นไทยลดลงเป็น "Lost Decade" หรือ "ทศวรรษที่หายไป" เนื่องจากไม่มีการปรับขึ้นเลยในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ตัวดัชนีอยู่ที่ประมาณ 1,515 จุด เทียบกับ 1,562 จุด ที่สิ้นเดือน พ.ค. 2556

ในทำเนียบต่าง ดัชนีนิกเกอิของตลาดหุ้นญี่ปุ่นปรับตัวขึ้นมาอย่างโดดเด่นในวันที่ 19 พ.ค. 2566 ทำให้เติบโตไปถึง 30,808 จุด แตะจุดสูงสุดในรอบ 33 ปี โดยมี "ทศวรรษทอง" ของตลาดหุ้นญี่ปุ่น โดยมีการปรับตัวขึ้นไปถึง 247% ภายใน 10 ปี หากเทียบกับ 8,870 จุด ในวันที่ 1 ก.ค. 2555

ความเป็นไปได้นั้นถูกย้ำด้วยการเปรียบเทียบผลตอบแทนทั้งหมด ทั้งอัตราดอกเบี้ยเงินฝากที่ต่ำในช่วง 0-1% และผลตอบแทนที่สูงถึง 18% ที่ทำให้ดัชนีตลาดหุ้นญี่ปุ่นเป็นที่น่าสนใจในระดับโลก

คำตอบในการอธิบายความเป็นไปได้นี้เป็นเรื่องของ "การเมือง" ซึ่งเชื่อมโยงถึงการเปลี่ยนแปลงในตลาดหุ้นไทยที่มีการเปลี่ยนแปลงมากในช่วงเวลาล่าสุด

ในปี 1979เศรษฐกิจและประเทศญี่ปุ่นเติบโตแรงมาก และดัชนีตลาดหุ้นญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นมากถึง 38,916 จุดในวันที่ 1 ต.ค. 1989 โดยมีผลตอบแทนในช่วง 10 ปีทั้งหมดเป็น 492% เป็นทศวรรษที่เรียกว่า "เพชร" ในตลาดหุ้นระดับโลก

ต่อมา, ดัชนีตลาดหุ้นญี่ปุ่นเริ่ม "ดิ่งเหว" และสังคมญี่ปุ่นเริ่มแก่ตัวลง ความคิดสร้างสรรค์ลดลง, สินค้าที่สมบูรณ์แบบถูกแทนที่ด้วยสินค้าใหม่ที่ถูกออกแบบให้ถูกใจผู้บริโภคในราคาที่ต่ำลง และการปฏิวัติดิจิทัลและความคิดสร้างสรรค์ของเด็กเข้ามาแทนที่สินค้าและบริการเดิม แต่สังคมและคนญี่ปุ่นที่ "อนุรักษ์นิยม" ไม่สามารถตามทันการเปลี่ยนแปลงนี้ได้
ความรู้ทางการเงิน,การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน