ในคดีฟ้องคับไล่จำเลยออกจากที่ดิน ศาลชั้นต้นมีอำนาจไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293 หรือไม่?
A. ศาลชั้นต้นมีอำนาจไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293 เสมอ 
B. ศาลชั้นต้นมีอำนาจไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293 เฉพาะกรณีที่จำเป็น 
C. ศาลชั้นต้นไม่มีอำนาจไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293 แต่สามารถไต่สวนในชั้นบังคับคดีได้
D. ศาลชั้นต้นไม่มีอำนาจไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293
ข้อที่ถูกต้องคือ B.  เพราะว่า ประเด็นสำคัญ:
ป.วิ.พ. มาตรา 293 บัญญัติไว้ว่า "ศาลอาจให้งดการบังคับคดีไว้ชั่วคราว เมื่อเห็นว่ามีเหตุสมควร"
ป.วิ.พ. มาตรา 21 (4) บัญญัติไว้ว่า "ศาลอาจไต่สวนตามที่เห็นสมควรก่อนมีคำสั่งใด ๆ ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งนี้"
การวิเคราะห์:
จาก ป.วิ.พ. มาตรา 293 ไม่ได้บัญญัติไว้ชัดเจนว่าศาลต้องไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตามมาตราดังกล่าวหรือไม่
อย่างไรก็ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 21 (4) ให้อำนาจศาลไต่สวนก่อนมีคำสั่งใด ๆ ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งนี้ ซึ่งรวมถึง ป.วิ.พ. มาตรา 293 ด้วย
ดังนั้น ศาลชั้นต้นมีอำนาจไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293 ได้ แต่ศาลจะใช้อำนาจนี้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาลว่าจำเป็นหรือไม่
ในคดีนี้ ศาลชั้นต้นได้ไต่สวนโดยให้โอกาสแก่จำเลยและผู้ร้องแสดงพยานหลักฐานสนับสนุนข้ออ้างตามคำร้องขอพอสมควรแล้ว จึงมีคำวินิจฉัยว่าตามคำร้องของจำเลยและผู้ร้องไม่มีเหตุที่ศาลจะมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293 ได้ และสั่งยกคำร้อง แสดงว่าศาลชั้นต้นได้ใช้อำนาจไต่สวนอย่างรอบคอบและชอบด้วยกฎหมาย
ข้อสรุป:
ศาลชั้นต้นมีอำนาจไต่สวนก่อนมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 293 ได้ แต่ศาลจะใช้อำนาจนี้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาลว่าจำเป็นหรือไม่
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)