ช่วยสรุปบทความ  การรักษามะเร็งปอด
การรักษามะเร็งปอด (Treatment for lung cancer) จะต้องใช้ทีมสหสาขาในการรักษา ซึ่งประกอบด้วย การผ่าตัด, การให้ยาเคมีบำบัด และการฉายรังสี ในการรักษามะเร็งปอดปัจจุบัน ยังมีการตรวจชิ้นเนื้อพิเศษเพิ่มเติมซึ่งมีผลต่อการเลือกยารักษาแบบมุ่งเป้า ยาภูมิคุ้มกันบำบัด ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและทางเลือกในการรักษา
การใช้รังสีรักษาในผู้ป่วยมะเร็งปอด
1.มะเร็งปอดชนิดไม่ใช่เซลล์เล็ก (NSCLC)
กรณีที่สามารถผ่าตัดได้ การฉายรังสีจะมีบทบาทหากผลชิ้นเนื้อจากการผ่าตัดยังพบเซลล์มะเร็งที่หลงเหลืออยู่หรือพบการกระจายไปที่ต่อมน้ำเหลือง โดยฉายรังสีเพื่อลดโอกาสกลับเป็นซ้ำของโรค
กรณีที่ไม่สามารถผ่าตัดได้ การรักษาหลักเป็นการฉายรังสีร่วมกับการให้ยาเคมีบำบัดและยาภูมิคุ้มกันบำบัด หากมะเร็งอยู่ในระยะเริ่มต้น (ก้อนมีขนาดเล็กและไม่พบการกระจายไปต่อมน้ำเหลืองในช่องอก) อาจพิจารณาการฉายรังสีร่วมพิกัด/รังสีศัลยกรรม Stereotactic body radiotherapy (SBRT) ซึ่งเป็นการฉายที่ใช้ปริมาณรังสีต่อครั้งสูง โดยจะใช้ระยะเวลาในการฉายรังสีไม่เกิน 2 สัปดาห์
2.มะเร็งปอดชนิดเซลล์เล็ก (SCLC)
กรณีที่รอยโรคอยู่เฉพาะบริเวณช่องอก สามารถรักษาโดยการฉายรังสีร่วมกับการให้ยาเคมีบำบัด เพื่อเป้าหมายการรักษาให้หายขาดของโรค
กรณีที่มีรอยโรคอยู่นอกบริเวณช่องอก อาจพิจารณาการฉายรังสีรอยโรคในช่องอก ในรายที่มีการตอบสนองที่ดีต่อการให้ยาเคมีบำบัดและยาภูมิคุ้มกันบำบัด
โดยเทคนิคการฉายรังสีที่ใช้ ได้แก่ การฉายรังสีปรับความเข้มหมุนรอบตัว ( VMAT) ร่วมกับการจำลองการรักษาแบบ 4 มิติ (4D CT simulation) ทำให้การฉายรังสีแม่นยำมากขึ้นและครอบคลุมรอยโรคที่ขยับตามการหายใจ โดยใช้เวลาในการฉายรังสีครั้งล่ะ 5-10 นาที
นอกจากนี้ในมะเร็งปอดระยะแพร่กระจาย การฉายรังสียังมีบทบาทช่วยบรรเทาอาการ เช่น ลดอาการปวดในมะเร็งที่กระจายไปกระดูก, ลดอาการอ่อนแรงในมะเร็งที่ที่กระจายไปที่สมอง
ผลข้างเคียงที่พบได้ระหว่างการฉายรังสี
 เหนื่อยง่าย, ไอแห้งๆ
กลืนเจ็บ/กลืนลำบาก
ผิวหนังบริเวณที่ฉายรังสีแห้ง/แดง/คล้ำขึ้น
สังเกตสัญญาณเตือนของระบบทางเดินหายใจ
สิ่งสำคัญที่ทุกคนสามารถทำได้คือสังเกตความผิดปกติในระบบทางเดินหายใจ ซึ่งบางคนอาจมีมะเร็งปอดในระยะเริ่มแรกที่ไม่แสดงอาการ แต่มักมีสัญญาณคือ อาการไอเรื้อรัง ไอมีเลือดปน เสียงแหบ น้ำหนักลดลงผิดปกติ และบางคนมีปัญหาเกี่ยวกับระบบหายใจ เช่น หายใจสั้น หายใจมีเสียงหวีด เป็นต้น
การรักษามะเร็งปอดในปัจจุบันใช้วิธีร่วมทีมจากการผ่าตัด, ให้ยาเคมีบำบัด, และฉายรังสีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ การตรวจชิ้นเนื้อพิเศษช่วยในการเลือกยารักษาแบบมุ่งเป้า การใช้รังสีในมะเร็งปอดชนิดไม่ใช่เซลล์เล็ก (NSCLC) เป็นทางเลือกหลังการผ่าตัดเพื่อลดโอกาสกลับเป็นซ้ำของโรค
กรณีที่ไม่สามารถผ่าตัดได้ การรักษาหลักคือ การฉายรังสีร่วมกับการให้ยาเคมีบำบัดและยาภูมิคุ้มกันบำบัด ในกรณีมะเร็งปอดเริ่มต้นและไม่กระจายไปต่อมน้ำเหลืองในช่องอก อาจพิจารณาการฉายรังสีร่วมพิกัด/รังสีศัลยกรรมSBRT ที่ใช้ปริมาณรังสีสูงโดยฉายรังสีไม่เกิน 2 สัปดาห์
มะเร็งปอดชนิดเซลล์เล็ก (SCLC) สามารถรักษาได้โดยการฉายรังสีร่วมกับยาเคมีบำบัด ในกรณีโรคตั้งอยู่ในช่องอก หากมีรอยโรคนอกช่องอก อาจพิจารณาฉายรังสีรอยโรคในช่องอก โดยใช้เทคนิคการฉายรังสีเช่นการฉายรังสีปรับความเข้มหมุนรอบตัว (VMAT) และการจำลองการรักษาแบบ 4 มิติ (4D CT simulation) เพื่อความแม่นยำและครอบคลุมรอยโรคที่เคลื่อนไหวตามการหายใจ โดยใช้เวลาในการฉายรังสีครั้งล่ะ 5-10 นาที

ในมะเร็งปอดระยะแพร่กระจาย การฉายรังสีช่วยบรรเทาอาการ ผลข้างเคียงที่พบระหว่างการฉายรังสีรวมถึงเหนื่อยง่าย, ไอแห้ง, กลืนเจ็บ, ผิวหนังที่ฉายรังสีเปลี่ยนแปลง และสัญญาณเตือนของระบบทางเดินหายใจ ควรสังเกตและแจ้งให้ทีมการรักษาทราบ บางคนที่มีมะเร็งปอดในระยะเริ่มต้นอาจไม่มีอาการแสดง แต่ควรระวังสัญญาณบางอย่าง เช่น ไอเรื้อรัง, ไอมีเลือด, เสียงแหบ, น้ำหนักลด, และปัญหาทางหายใจ
6.รังสีวิทยา (รังสีวิทยา) - Radiology,8.ศัลยศาสตร์ (ศัลยศาสตร์) - Surgery,12.อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine