ธนาคารกลางสหรัฐอเมริกาแก้ปัญหาเงินเฟ้อใน พ.ศ.2565 อย่างไร
ช่วงกลาง พ.ศ.2564 อัตราเงินเฟ้อจากตัวเลข Headline Inflation (ซึ่งรวมราคาอาหารและพลังงานเข้าไปด้วย) ที่สูงขึ้นมาเรื่อยๆ เป็นลำดับ จากประมาณร้อยละ 4 กลายเป็นร้อยละ 7 เดือนธันวาคม ทำให้เกิดความกังวลว่าชาวอเมริกันจะมีรายได้ไม่พอค่าใช้จ่ายเหมือนเช่นที่เคยเกิดขึ้นในทศวรรษ 70 ที่อัตราเงินเฟ้อสูงขึ้นไปรวดเร็วและอยู่นานที่ระดับเลขสองหลัก แต่สภาพ "อุปทานถูกทำให้ติดขัด" กลับกลายเป็นสิ่งที่ให้ทำให้สถาณการณ์แตกต่างออกไป  กล่าวคือ ท่าเรือของจีนถูกปิดไปหลายส่วนเนื่องจากนโยบาย zero-covid ของรัฐบาลจีน ส่งผลให้ระดับอุปทานสินค้าของโลกและสหรัฐลดลง จึงคาดการณ์ว่าอัตราเงินจะลดระดับลงจากอุปทานที่ผ่อนคลายลงมาด้วยสถานการณ์โควิดที่จะเริ่มดีขึ้น ทางธนาคารกลางสหรัฐอเมริกาจึงได้แก้ปัญหา ‘เงินเฟ้อ’ อยู่ 2 วิธี คือ 

1. ขึ้นดอกเบี้ยนโยบาย ซึ่งตอนนี้อยู่ในระดับศูนย์ โดยจำนวนครั้งที่คณะกรรมการธนาคารกลางสหรัฐอเมริกาให้ความเห็นส่วนใหญ่มองว่า 3 ครั้งในปีนี้ สำหรับการขึ้นดอกเบี้ยครั้งแรก คาดว่าธนาคารกลางสหรัฐอเมริกาน่าจะขึ้นในเดือนมีนาคมนี้ หลังจากจบโครงการลดปริมาณซื้อพันธบัตรหรือ QE Tapering เนื่องจากในทางทฤษฎี เมื่อเห็นเงินเฟ้อชัดเจนแล้ว เควรจะทำนโยบายการเงินตึงตัวให้เร็วที่สุด

2. การลดขนาดงบดุลของธนาคารกลางสหรัฐอเมริกา กำลังพิจารณาว่าจะลดในช่วงปีนี้ดีหรือไม่ รวมถึงจะลดอย่างไรดี ระหว่างปล่อยให้พันธบัตรในงบดุลหมดอายุไปเอง หรือ จะขายพันธบัตรในงบดุลออกไปด้วย ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับความเร็วในการลดงบดุลของเฟดว่าต้องการให้เร็วช้าแค่ไหน ซึ่งเฟดอาจเลือกลดดอกเบี้ยอย่างเดียวหรือลดงบดุลไปด้วยพร้อมกัน ขึ้นกับสถานการณ์เงินเฟ้อในช่วงถัดไปว่าจะขยับขึ้นเร็วและแรงจากตรงจุดนี้มากน้อยแค่ไหน
5.ความรู้ทางการเงิน,4.ข่าวเศรษฐกิจและการเงิน