การจัดการที่ดินพิพาทในกรณีคดี 277/2558: การยุติสัญญาและผลกระทบต่อสินทรัพย์ที่มีในสมรสและสินส่วนตัวของแต่ละฝ่าย จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2558 นั้นมีการเปลี่ยนแปลงการครอบครองที่ดินพิพาทอย่างไร?
หัวข้อ ฎีกาใหม่* สัญญาระหว่างสมรส คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2558 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

[กลับหน้าหลัก : รวมบทความกฎหมายที่น่าสนใจ] สัญญาระหว่างสมรส แต่มีคำพิพากษารับรองและบังคับตามสัญญาเสร็จสิ้นแล้ว ไม่อาจบอกล้างได้ สัญญาระหว่างสมรส แต่มีคำพิพากษารับรองและบังคับตามสัญญาเสร็จสิ้นแล้ว ไม่อาจบอกล้างได้ 

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2558   ในคดีก่อนโจทก์กับจำเลยทั้งสี่ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันว่าโจทก์และจำเลยที่ 1 จะหย่ากันและในสัญญาข้อ 2 ตกลงว่า ที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 เช่นเดิม โดยจำเลยที่ 4 จะไปดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าวให้จำเลยที่ 1 ภายใน 15 วัน และข้อ 1 ในสัญญาระบุว่า จำเลยที่ 1 สัญญาว่าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวรบกวนโจทก์ทุกประการ หากจำเลยที่ 1 ผิดสัญญา ยินยอมให้ถือเอาสัญญาประนีประนอมยอมความและคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาเพื่อหย่าขาดกับโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอม แม้ปรากฏว่าขณะที่จำเลยที่ 1 ได้รับโอนที่ดินพิพาทกลับคืนมา โจทก์และจำเลยที่ 1 ยังไม่จดทะเบียนหย่ากัน อันมีผลทำให้ที่ดินพิพาทเป็นทรัพย์ที่จำเลยที่ 1 ได้มาโดยสัญญาในระหว่างสมรส ซึ่ง ป.พ.พ. มาตรา 1474 (1) บัญญัติว่าเป็นสินสมรสก็ตาม แต่ข้อตกลงในเรื่องสินสมรสอื่นได้แสดงให้เห็นเจตนาชัดเจนว่าโจทก์และจำเลยที่ 1 มีความประสงค์ให้ทรัพย์สินที่เป็นสินสมรสและมีข้อพิพาทกันได้จัดการแบ่งปันให้เป็นสัดส่วนชัดเจนเป็นสินส่วนตัวของแต่ละฝ่ายรวมทั้งยกให้บุคคลภายนอกเพื่อระงับข้อพิพาทไม่ยุ่งเกี่ยวซึ่งกันและกันอีก สัญญาดังกล่าวแม้เป็นสัญญาระหว่างสมรส แต่มีคำพิพากษารับรองและบังคับตามสัญญาเสร็จสิ้นแล้ว ไม่อาจบอกล้างได้ ที่ดินพิพาทจึงไม่ใช่สินสมรสของโจทก์และจำเลยที่ 1 แต่เป็นสินส่วนตัวของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 มีสิทธิจดทะเบียนโอนขายที่ดินพิพาทให้แก่จำเลยที่ 2 ได้ โดยไม่ต้องขอความยินยอมจากโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมดังกล่าวตาม ป.พ.พ. มาตรา 1480 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2558 สัญญาดังกล่าวแม้เป็นสัญญาระหว่างสมรส แต่มีคำพิพากษารับรองและบังคับตามสัญญาเสร็จสิ้นแล้ว ไม่อาจบอกล้างได้ สัญญาดังกล่าวแม้เป็นสัญญาระหว่างสมรส แต่มีคำพิพากษารับรองและบังคับตามสัญญาเสร็จสิ้นแล้ว ไม่อาจบอกล้างได้
ในคดีที่กล่าวถึง (คดี 277/2558) เมื่อโจทก์และจำเลยที่ 1 ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความและโยงคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามยอมกัน ตามสัญญาที่เกิดขึ้น จำเลยที่ 4 ตกลงโอนที่ดินพิพาทให้แก่จำเลยที่ 1 ภายในระยะเวลา 15 วัน แต่กลับพบว่าโจทก์และจำเลยที่ 1 ยังไม่ได้จดทะเบียนการหย่ากัน ทำให้ที่ดินพิพาทยังคงเป็นทรัพย์สินที่จำเลยที่ 1 ได้มาโดยสัญญาในระหว่างสมรสอยู่

คำพิพากษาศาลฎีกาตัดสินว่า โจทก์และจำเลยที่ 1 มีความประสงค์ให้ทรัพย์สินที่เป็นสินสมรสและมีข้อพิพาทกันได้จัดการแบ่งปันเป็นสัดส่วนชัดเจนเป็นสินส่วนตัวของแต่ละฝ่าย และยกให้บุคคลภายนอกเข้ามาเพื่อระงับข้อพิพาท

ดังนั้น การยุติสัญญาและคำพิพากษาศาลฎีกาที่ออกตามนี้ ได้เปลี่ยนแปลงการครอบครองที่ดินพิพาท จากเป็นทรัพย์สินที่เป็นสมรสเป็นสินส่วนตัวของจำเลยที่ 1 ซึ่งสามารถจดทะเบียนโอนขายได้โดยไม่ต้องขอความยินยอมจากโจทก์ และโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมดังกล่าวตามกฎหมาย ประมาณนี้ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2558
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายเยาวชนและครอบครัว พรบ,คำพิพากษาศาลฎีกา