จำเลยมีความผิดฐานพรากเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีไปเสียจากผู้ปกครองหรือไม่?
1. จำเลยไม่มีความผิด เพราะผู้เสียหายที่ 1 เข้าไปในห้องนอนของจำเลยโดยสมัครใจ
2. จำเลยมีความผิด เพราะจำเลยชักชวนผู้เสียหายที่ 1 เข้าไปในห้องนอน ซึ่งเป็นการพรากเด็กไปจากผู้ปกครองโดยปราศจากเหตุอันสมควร 
3. จำเลยมีความผิด เพราะจำเลยกระทำอนาจารผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งเป็นการพรากเด็กไปจากผู้ปกครองเพื่อการอนาจาร 
4. จำเลยไม่มีความผิด เพราะการกระทำของจำเลยไม่เข้าองค์ประกอบความผิดฐานพรากเด็ก
คำตอบที่ถูกต้องได้แก่ 4.  เนื่องจาก เหตุผล:

การพรากเด็ก: ตามมาตรา 317 วรรคแรก ประมวลกฎหมายอาญา การพรากเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีไปเสียจากผู้ปกครอง ผู้ดูแล หรือบุคคลอื่นที่ดูแลเด็กโดยชอบด้วยกฎหมาย โดยปราศจากเหตุอันสมควร หรือความยินยอมของบุคคลเหล่านั้น จะต้องมีองค์ประกอบดังนี้

เป็นการพรากเด็ก: การกระทำของจำเลยต้องเป็นการพาเด็กไปเสียจากผู้ปกครอง ผู้ดูแล หรือบุคคลอื่นที่ดูแลเด็กโดยชอบด้วยกฎหมาย กรณีนี้ ม. เป็นผู้พาผู้เสียหายที่ 1 ไปบ้านของจำเลย จำเลยไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง
เด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปี: ผู้เสียหายที่ 1 มีอายุ 14 ปี เข้าองค์ประกอบนี้
โดยปราศจากเหตุอันสมควร: การกระทำของจำเลยต้องไม่มีเหตุอันสมควร กรณีนี้ ม. ชักชวนผู้เสียหายที่ 1 ไปบ้านของจำเลย และผู้เสียหายที่ 1 ตัดสินใจเข้าไปเอง
หรือความยินยอมของบุคคลเหล่านั้น: ผู้เสียหายที่ 1 ตัดสินใจเข้าไปเอง แสดงว่ามีการยินยอมจากผู้เสียหายที่ 1
กรณีจำเลยกระทำอนาจาร: แม้ว่าจำเลยจะกระทำอนาจารผู้เสียหายที่ 1 แต่การกระทำดังกล่าวไม่ใช่การพรากเด็ก เพราะไม่ได้เป็นการพาเด็กไปเสียจากผู้ปกครอง ผู้ดูแล หรือบุคคลอื่นที่ดูแลเด็กโดยชอบด้วยกฎหมาย การกระทำดังกล่าวอาจเข้าข่ายความผิดฐานอื่น เช่น กระทำอนาจารเด็ก

สรุป: การกระทำของจำเลยไม่เข้าองค์ประกอบความผิดฐานพรากเด็ก จึงไม่มีความผิด
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับเพศ,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย