เงินจำนวน 20,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้จำเลยในวันจอง ถือว่าเป็น "เบี้ยปรับ" หรือไม่?
ไม่ เหตุผล:

ลักษณะของเงิน:
-มัดจำ: เป็นเงินที่ให้ไว้เพื่อเป็นหลักฐานว่าได้ทำสัญญาขึ้นแล้ว และเป็นประกันการที่จะปฏิบัติตามสัญญานั้น (ป.พ.พ. มาตรา 377)
-เบี้ยปรับ: เป็นการตกลงค่าเสียหายล่วงหน้ากรณีที่ลูกหนี้ผิดนัดหรือผิดสัญญา (ป.พ.พ. มาตรา 379)

เจตนาของคู่สัญญา:
-มัดจำ: คู่สัญญามีเจตนาให้เงินจำนวนนี้เป็นหลักประกันว่าจะปฏิบัติตามสัญญา
-เบี้ยปรับ: คู่สัญญามีเจตนาให้เงินจำนวนนี้เป็นค่าเสียหายล่วงหน้า กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา
การตีความตามกฎหมาย:

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3216/2554 ระบุว่า เงินจำนวน 20,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้จำเลยในวันจอง ถือว่าเป็น "มัดจำ"
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8942/2554 สนับสนุนว่า เงินที่ชำระในวันทำสัญญาจะซื้อจะขาย เป็น "มัดจำ"
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 377 บัญญัติถึง "มัดจำ"
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 379 บัญญัติถึง "เบี้ยปรับ"

สรุป:
จากเหตุผลทั้งหมด เงินจำนวน 20,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้จำเลยในวันจอง ไม่ ถือว่าเป็น "เบี้ยปรับ" แต่ถือว่าเป็น "มัดจำ"

เพิ่มเติม:
ศาลมีอำนาจลดจำนวนมัดจำลงได้ หากศาลเห็นว่ามัดจำนั้นสูงเกินส่วน (ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 7)
กรณีนี้ ศาลฎีกาได้ลดจำนวนมัดจำลงเหลือ 10,000 บาท (จาก 20,000 บาท)
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายหลักทรัพย์,กฎหมายนิติกรรม-สัญญา-ข้อสัญญาไม่เป็นธรรม,กฎหมายทรัพย์สิน-กรรมสิทธิ์-ทรัพย์อิงสิทธิ,คำพิพากษาศาลฎีกา