จงสรุปบทความ ลงทุนแบบ เบน เกรแฮม
Value Investor ที่ประสบความสำเร็จในตลาดหุ้นไทยในช่วงประมาณ 10-15 ปีที่ผ่านมานั้น ผมคิดว่ามักอยู่ใน 2 กลุ่มคือ กลุ่มแรกเน้นการลงทุนในหุ้น “ซุปเปอร์สต็อก” สไตล์แบบวอเร็น บัฟเฟตต์ ส่วนกลุ่มที่สองเน้นลงทุนหุ้นธรรมดาที่มีราคาต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริงสไตล์เบน เกรแฮม อย่างไรก็ตาม นักลงทุนในกลุ่มหลังนั้นจะฉีกแนวออกจากวิธีการของเบน เกรแฮมในแง่ที่ว่าพวกเขามักจะลงทุนในหุ้นตัวเล็กที่มีความไม่แน่นอนของผลประกอบการสูง ลงทุนแบบเน้นหนักในหุ้นน้อยตัวมากและมักจะซื้อขายหุ้นด้วยมาร์จินเต็มที่ นอกจากนั้นยังมีแนวทางการลงทุนอีกหลายอย่างที่ไม่เหมือนเกรแฮมเลย อาจจะพูดได้ว่าสิ่งเดียวที่เหมือนเบน เกรแฮมก็คือการวิเคราะห์หามูลค่าที่แท้จริงของหุ้นและซื้อเมื่อราคาต่ำกว่านั้นมาก ๆ และขายเมื่อหุ้นขึ้นไปเกินมูลค่าแล้ว สถานการณ์ของตลาดหุ้นไทยในปัจจุบันดูเหมือนว่าจะเปลี่ยนแปลงไป หุ้นซุปเปอร์สต็อกราคาไม่ถูกเลย ราคาหุ้นถึงจะไม่ลงมากแต่ก็ขึ้นช้ามาก ส่วนหุ้นตัวเล็กที่ถูกเล่นในแนวของเบนเกรแฮมนั้น หลายตัวมีราคาตกลงมามาก กำไรที่เคยทำได้หดหายลงไปไม่น้อย เศรษฐกิจและตลาดหุ้นไทยนั้นแม้ว่าจะไม่ได้เกิดวิกฤติแต่ก็ชะลอตัวลงมาก แรงเก็งกำไรของนักลงทุนรายย่อยที่เป็นตัวขับเคลื่อน “หุ้น VI” ของไทยในอดีตหดหายไปมาก นี่เป็นเหตุผลที่ผมเริ่มคิดว่าเราจะต้องเปลี่ยนกลยุทธ์การลงทุนให้เหมาะสมกับสถานการณ์นั่นก็คือ ลงทุนแบบ Conservative หรือระมัดระวังมากขึ้นและไม่หวังผลเลิศ และกลยุทธ์ที่ดีที่สุดในเวลานี้ก็คือ การลงทุนแบบ เบน เกรแฮม ดั้งเดิมที่ถูกออกแบบมาในช่วงที่ตลาดหุ้นเงียบเหงาคนไม่สนใจการลงทุนในตลาดหุ้นอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงหลังวิกฤติตลาดหุ้นครั้งใหญ่ในตลาดหุ้นอเมริกาหลังปี 1929 เกณฑ์การเลือกหุ้นแนว เบน เกรแฮม ดั้งเดิมนั้น จะต้องเป็นหุ้นที่มีราคาถูกหรือถูกมาก ถ้าวัดจากค่า PE ผมคิดว่าไม่ควรเกิน 10 เท่า และที่สำคัญกำไรนั้นจะต้องมีความมั่นคงสูง ซึ่งกำไรจะเป็นแบบนั้นได้ผมคิดว่าเราต้องเน้นหุ้นที่มีขนาดใหญ่พอสมควร Market Cap. น่าจะต้องหลายหมื่นล้านขึ้นไป สินค้าที่บริษัทขายมีความผันผวนของมาร์จินหรือกำไรต่อยอดขายไม่สูง และถ้าจะให้มั่นใจขึ้นไปอีก เราก็ควรจะมองย้อนหลังไปซัก 3-4 ปีว่ากำไรต่อหุ้นของบริษัทไม่เคยต่ำกว่านั้น เกรแฮมเองบอกว่าเราไม่ควรจะใช้กำไรปีล่าสุดปีเดียว แต่ให้ใช้กำไรต่อหุ้นเฉลี่ยย้อนหลัง 3 ปี เป็นตัวคำนวณค่า PE ล่าสุด การเติบโตของกิจการนั้น เบน เกรแฮม เน้นว่าจะต้องเป็นการเติบโตที่แท้จริงในระยะยาวไม่ใช่การขยายตัวของยอดขายและกำไรในระยะสั้น ๆ ปีสองปี ถ้าจะยึดแนวเกรแฮมอย่างเคร่งครัด เราควรจะเอาตัวเลขผลประกอบการย้อนหลังซัก 10 ปี คำนวณหากำไรเฉลี่ย 3 ปีล่าสุด เปรียบเทียบกับกำไรเฉลี่ย 3 ปีแรก แล้วมาคำนวณว่าบริษัทมีกำไรต่อหุ้นเติบโตเฉลี่ยปีละกี่เปอร์เซ็นต์ และนี่ก็คือการเติบโตอย่างแท้จริง ซึ่งก็แตกต่างจากการเติบโตที่ VI ไทยใช้ที่มักจะดูกันแค่ปีหรือสองปี
Value Investor ที่ประสบความสำเร็จในตลาดหุ้นไทย แบ่งเป็น 2 กลุ่ม: 
1. กลุ่มแรกเน้นลงทุนในหุ้น "ซุปเปอร์สต็อก" แบบวอเร็น บัฟเฟตต์ และ
2. กลุ่มที่สองเน้นลงทุนในหุ้นธรรมดาที่มีราคาต่ำกว่ามูลค่าจริงแบบเบน เกรแฮม นักลงทุนในกลุ่มหลังนี้ล้มเลิกแนวคิดของเบน เกรแฮม โดยเน้นลงทุนในหุ้นตัวเล็กที่มีความไม่แน่นอนของผลประกอบการสูงและใช้มาร์จินเต็มที่ในการซื้อขายหุ้น สถานการณ์ตลาดหุ้นไทยในปัจจุบันเห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลง หุ้นซุปเปอร์สต็อกมีราคาสูงและหุ้นตัวเล็กที่เคยเล่นดีตกลงมา นักลงทุนที่เคยร่วมลงทุนใน "หุ้น VI" หลีกเลี่ยงมากขึ้น เนื่องจากเศรษฐกิจและตลาดหุ้นไทยตกต่ำ 

     ดังนั้น กลยุทธ์การลงทุนที่เหมาะสมในสถานการณ์นี้คือ การลงทุนแบบ Conservative และเบน เกรแฮม ที่เน้นหุ้นที่มีราคาถูกและกำไรต่อหุ้นมั่นคง เลือกตามตลาดหุ้นที่มีขนาดใหญ่ Market Cap. และมองหาบริษัทที่มีกำไรต่อหุ้นเติบโตเฉลี่ยที่มีความน่าเชื่อถือ การวิเคราะห์ผลประกอบการย้อนหลัง 10 ปีและการคำนวณกำไรเฉลี่ย 3 ปีเป็นตัวบ่งชี้สำคัญ การเติบโตของกิจการนั้นควรเป็นแบบที่แท้จริงในระยะยาว และไม่ใช่การขยายตัวในระยะสั้น แนะนำให้คำนึงถึงกำไรต่อหุ้นเติบโตเฉลี่ยปีละกี่เปอร์เซ็นต์ เพื่อประเมินการเติบโตแท้จริงของบริษัท วิธีนี้แตกต่างจากการมองเฉพาะที่ยอดขายและกำไรในระยะสั้น ๆ ปีสองปี และถ้าจะยึดแนวเกรแฮม เน้นการทบทวนผลประกอบการย้อนหลัง 10 ปีเพื่อคำนวณกำไรเฉลี่ย 3 ปีล่าสุดและเปรียบเทียบกับกำไรเฉลี่ย 3 ปีแรก เพื่อวัดกำไรต่อหุ้นเติบโตเฉลี่ยปีละเปอร์เซ็นต์
ความรู้ทางการเงิน