จากข้อความข้างต้น จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าหรือไม่
(ก) มีความผิด
(ข) ไม่มีผิด
(ค) ไม่แน่ชัด
(ง) ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาล
ข้อที่ถูกต้องคือ (ข) ไม่มีผิด
เนื่องจาก เหตุผล

(ก) ไม่ถูกต้อง

จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายในระยะ 2 เมตร ซึ่งถือว่าใกล้มาก
การกระทำของจำเลยแสดงเจตนาที่จะทำร้ายผู้เสียหาย
(ข) ถูกต้อง

แม้จำเลยจะใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย แต่กระสุนปืนไม่ได้ถูกผู้เสียหาย
สาเหตุที่กระสุนปืนไม่ได้ถูกผู้เสียหาย ไม่ได้เป็นเพราะจำเลยยิงพลาด
ผู้เสียหายหลบหลีกกระสุนปืนได้ทัน
ประกอบกับสาเหตุของคดีฟังไม่ได้ถนัดว่าร้ายแรงถึงขนาดต้องเอาชีวิต
มีข้อน่าสงสัยว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายหรือไม่
ต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยตาม ป.วิ.อ. มาตรา 227 วรรคสอง
(ค) ไม่ถูกต้อง

ข้อความให้ข้อมูลเพียงพอที่จะพิจารณาได้ว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าหรือไม่
(ง) ไม่ถูกต้อง

ศาลต้องตัดสินโดยพิจารณาจากข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานทั้งหมด
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาลเพียงอย่างเดียว
ข้อสรุป

จำเลยไม่มีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหาย

หมายเหตุ

ข้อความข้างต้นเป็นเพียงการสรุปประเด็นสำคัญในคดี
การพิจารณาคดีในชั้นศาลอาจมีประเด็นอื่น ๆ ที่ต้องพิจารณาเพิ่มเติม
การตัดสินคดีเป็นหน้าที่ของศาล
ประมวลกฎหมายอาญา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย