นโยบายภาครัฐควรมีมาตรการอย่างไรเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยโควิด-19 ที่เป็นโรคอ้วน?
งานวิจัยล่าสุดของผมชี้ให้เห็นถึงข้อสรุปเกี่ยวกับโควิด-19 ใน 4 ข้อหลัก ๆ ข้อแรก โควิด-19 ส่งผลร้ายกับคนอายุ 54 ปีขึ้นไป ในขณะที่คนอายุน้อยกว่า 25 ปี เสียชีวิตเพียง 1,019 รายเท่านั้น
ข้อสอง ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่มีโรคแทรกซ้อนที่มาจาก 4 โรคหลัก ๆ
ข้อสาม คนที่เป็นโรคอ้วนมีความเสี่ยงที่สูงมาก และนโยบายภาครัฐยังไม่ได้ช่วยเหลือในส่วนนี้
ข้อสี่ นโยบายของภาครัฐส่งผลให้คน 150 ล้านคนเผชิญกับความยากจน ข้อมูลทั้งหมดของงานวิจัยนี้นำมาจากแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้และสามารถตรวจสอบได้ผ่านลิ้งก์ที่แนบไว้ในเนื้อหา โควิด-19 ส่งผลร้ายกับคนอายุ 54 ปีขึ้นไป ในขณะที่คนอายุน้อยกว่า 25 ปี เสียชีวิตเพียง 1,019 รายเท่านั้น เริ่มจากข่าวดีกันก่อน จากข้อมูลตั้งแต่ปี 2020 คนอายุน้อยกว่า 25 ปี เสียชีวิตเพียง 1,019 เท่านั้น และคนที่เสียชีวิตในกลุ่มนี้คิดเป็นเพียง 0.2% ของผู้เสียชีวิตจากโควิด-19 ทั้งหมดในสหรัฐ ข่าวดี ในขณะที่ผู้เสียชีวิตอีก 39,888 รายมีอายุตั้ง 25-54 ปี จากข้อมูลทั้งหมดนี้จึงอาจสรุปได้ว่า 93% ของผู้เสียชีวิตจากโควิด-19 มีอายุมากกว่า 55 ปี และ 58% เป็นผู้ที่มีอายุ 74 ปี ซึ่งข่าวดีก็คือโควิด-19 ไม่ได้พรากชีวิตคนหนุ่มสาว  ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่มีโรคแทรกซ้อนที่มาจาก 4 โรคหลัก ๆ อ้างอิงจาก Oxford Dictionary คำว่า Comorbidity แปลว่า อาการป่วยเป็นโรคอย่างต่อเนื่องตั้งแต่สองโรคขึ้นไป ข้อมูลการเสียชีวิตจากกรมควบคุมโรค (CDC) เปิดเผยต้นเหตุของการเสียชีวิตเพิ่มเติมนอกเหนือจากโควิด-19 และเนื่องจากผู้คนสามารถมีอาการป่วยเพิ่มเติมได้มากกว่า 1 โรค ข้อมูลด้านล่างจึงไม่ได้บวกรวมกันเป็นสัดส่วน 100% กรมควบคุมโรค (CDC)  นอกเหนือจากการป่วยเป็นโรคโควิด-19 แล้ว โรคที่เกี่ยวกับทางเดินหายใจ โรคไข้หวัดใหญ่ และโรคปอดอักเสบ ก็เป็นโรคแทรกซ้อนที่เกี่ยวเนื่องกับการเสียชีวิตจากโควิด-19 โดยคิดเป็นสัดส่วนถึง 46% จากที่มีมา ที่เจอบ่อยสุดคือโรคทางเดินหายใจล้มเหลว คิดเป็นสัดส่วน 38% รองลงมาคือโรคความดันโลหิตสูงที่เกิดขึ้น 20% และสุดท้าย โรคแทรกซ้อนอย่างโรคเบาหวานเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่เกี่ยวเนื่องกับการเสียชีวิต และคิดเป็นสัดส่วนที่ 16% ในขณะที่อีกงานวิจัยหนึ่งที่ตีพิมพ์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 ชี้ให้เห็นว่า โรคความดันโลหิตสูง โรคอ้วน และโรคเบาหวาน เป็นโรคและอาการแทรกซ้อนที่พบเจอบ่อยในผู้ป่วยโควิด-19 อีกงานวิจัยหนึ่ง งานวิจัยยังเน้นย้ำว่าโรคมะเร็ง โรคไตเรื้อรัง โรคเบาหวานและโรคความดันโลหิตสูงมีความเกี่ยวเนื่องกับการเสียชีวิตของผู้ป่วยโควิด-19 ท้ายที่สุดพวกเขาพบเจอว่าโรคไตเรื้อรังถือได้ว่าเป็นโรคแทรกซ้อนหลักที่นำไปสู่การเสียชีวิต ทางด้าน กรมควบคุมโรค ก็ได้มีการอัปเดตแนวทางเกี่ยวกับโรคแทรกซ้อน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าโรคความดันโลหิตสูงถือเป็นอาการแทรกซ้อนที่นำไปสู่การเสียชีวิตมากที่สุดที่ 47% ในขณะที่โรคไขมันในเลือดสูงคิดเป็นสัดส่วนที่ 29% ตามมาด้วยโรคเบาหวานที่ 28% และโรคหลอดลมอุดกั้นเรื้อรังคิดเป็นสัดส่วนที่ 16% กรมควบคุมโรค คนที่เป็นโรคอ้วนมีความเสี่ยงที่สูงมาก และนโยบายภาครัฐยังไม่ได้ช่วยเหลือในส่วนนี้ โรคอ้วน คืออะไร? อ้างอิงจาก Wikipedia โรคอ้วนคืออาการทางการแพทย์ที่ไขมันสะสมส่วนเกินในร่างกายจนมีผลเชิงลบกับสุขภาพ ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับหลายโรคและอาการ โดยเฉพาะโรคหัวใจและหลอดเลือด โรคเบาหวานชนิดที่ 2 ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ โรคมะเร็งบางชนิด และโรคข้อเข่าเสื่อม รวมถึงมีความเชื่อมโยงกับภาวะซึมเศร้าอีกด้วย นอกจากนั้นยังมีการวิจัยออกมายืนยันอีกว่าการควบคุมน้ำหนักหลังการไดเอทค่อนข้างหาได้ยาก Wikipedia การไดเอทที่ดีสามารถทำได้โดยการลดการบริโภคอาหารที่ให้พลังงานสูง เช่นอาหารที่มีน้ำตาลและไขมันสูง และเพิ่มการบริโภคใยอาหาร อย่างไรก็ตามได้มีการค้นพบว่าพลังงานในอาหารกับราคาอาหารมีความสัมพันธ์ในเชิงลบซึ่งกันและกัน ประชากรที่มีรายได้ต่ำซึ่งมักอยู่ในพื้นที่ที่ไม่มีความอุดมสมบูรณ์ด้านอาหาร มีแนวโน้มที่จะบริโภคอาหารที่มีน้ำตาลสูงและอาหารประเภท Junk food ที่มีคุณค่าทางอาหารต่ำ โรคอ้วนเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของการเสียชีวิตทั่วโลกซึ่งจริง ๆ แล้วสามารถป้องกันได้ โรคอ้วนมีอัตราที่สูงขึ้นในกลุ่มผู้ใหญ่และเด็ก ในปี 2015 กลุ่มผู้ใหญ่จำนวน 600 ล้านคน (12%) และเด็กจำนวน 100 ล้านคนใน 195 ประเทศได้เผชิญกับโรคอ้วน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ได้ให้มุมมองว่าโรคอ้วนเป็นปัญหาสุขภาพอันใหญ่หลวงของศตวรรษที่ 21 นี้ โรคอ้วนกำลังคุกคาม 20% ของกลุ่มผู้ใหญ่ชาวอเมริกัน แนวทางของโรคอ้วนจาก CDC ให้ความหมายดังนี้ CDC น้ำหนักเกินมาตรฐาน: มีมวลรวมของร่างกาย (BMI) มากกว่า 25kg/mg2 แต่น้อยกว่า 30kg/m2
โรคอ้วน: BMI มากกว่าหรือเท่ากับ 30 kg/m2 แต่น้อยกว่า 40 kg/m2
โรคอ้วนรุนแรง: BMI มากกว่าหรือเท่ากับ 40 kg/m2 และจากการวิจัยของ CDC เมื่อเร็ว ๆ นี้ ก็ชี้ให้เห็นว่าในทุก ๆ รัฐนั้น มีสัดส่วนผู้ใหญ่ชาวอเมริกันที่เป็นโรคอ้วนมากกว่า 20% การวิจัยของ CDC การศึกษาเป็นปัจจัยสำคัญของความเสี่ยงโรคอ้วน กรมควบคุมโรคได้จัดทำระบบประเมินความเสี่ยงจากพฤติกรรมที่ทำการสำรวจผ่านโทรศัพท์จากคนกว่า 400,000 คนจาก 50 รัฐในสหรัฐในทุก ๆ ปี และได้ผลลัพธ์ออกมาว่า 34% ของคนที่ไม่จบการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยนั้นเป็นโรคอ้วน ซึ่งมากกว่าคนที่จบการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยที่มีสัดส่วนที่ 25% ประเมินความเสี่ยงจากพฤติกรรม แนวทางเกี่ยวกับการใช้คำว่าโรคอ้วนสำหรับชาวอเมริกัน กรมควบคุมโรคได้ให้คำแนะนำไว้ดังนี้ ให้ใช้คำว่า “ผู้ใหญ่ที่เป็นโรคอ้วน” หรือ “20% ของเด็กอายุ 12-19 ปีเป็นโรคอ้วน”
และไม่ใช้คำว่า “คนอ้วน” หรือ “20% เป็นเด็กอ้วน” แนวทางดังกล่าวมาจาก แนวทางของสื่อเกี่ยวกับโรคอ้วน ที่แนะนำให้ใช้คำอย่างระมัดระวังเกี่ยวกับการพูดถึงเรื่องน้ำหนักเพราะอาจทำให้คนเหล่านี้รู้สึกแย่และอาจทำให้คนที่รับสารมีความเข้าใจผิด และไม่ใช้คำขยายความที่เป็นการดูถูกเวลากล่าวถึงบุคคลที่มีน้ำหนักเยอะ หรือการใช้ภาษาที่นำไปสู่ความเข้าใจแบบผิด ๆ แนวทางของสื่อเกี่ยวกับโรคอ้วน ไม่นานมานี้ รัฐได้รับรู้ถึงความเชื่อมโยงกันระหว่างโรคอ้วนกับโควิด-19 เมื่อเดือนกรกฎาคม 2020 รัฐบาลอังกฤษได้เปิดเผยรายงานว่าคนที่มีค่า BMI ในช่วง 35-40 จะมีความเสี่ยงในการเสียชีวิตจากโรคโควิด-19 เพิ่มขึ้น 40% และคนที่มีค่า BMI มากกว่า 40 จะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น 90% หากเทียบกับคนที่ไม่เป็นโรคอ้วน รายงาน ในขณะที่ข้อมูลจากกลุ่มผู้ป่วยหนักชี้ให้เห็นว่า 7.9% ของผู้ที่มีอาการป่วยรุนแรงมีค่า BMI มากกว่า 40 เทียบกับคนทั่วไปที่ 2.9% คนมากกว่า 2 ใน 3 (ประมาณ 63%) ในอังกฤษเป็นโรคอ้วนหรือมีน้ำหนักเกินมาตรฐาน และมีช่วงอายุระหว่าง 55 ถึง 74 ปี อาศัยอยู่ในพื้นที่นอกเมือง นอกจากนั้นคนผิวสี คนเอเชียและคนจากชนชาติอื่น ๆ ก็ได้รับผลกระทบที่รุนแรงกว่า นอกจากนั้นยังมีข้อมูลจากสหรัฐฯ ในเดือน สิงหาคม 2020 ผ่านบทวิจัยที่ชี้ให้เห็นว่าคนที่เป็นโรคอ้วนมีโอกาสมากกว่าคนปกติถึง 113% ที่จะต้องได้รับการรักษาในโรงพยาบาล และ 74% มีแนวโน้มที่ต้องเข้ารักษาใน ICU ในขณะที่อีก 48% มีแนวโน้มที่จะเสียชีวิต บทวิจัย อิตาลีเป็นสัญญาณเตือนเกี่ยวกับความร้ายแรงของโควิด-19 ข้อมูลจากวิกิพีเดีย เปิดเผยว่าการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในอิตาลีเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2020 ทำให้เกิดการเสียชีวิตครั้งแรกในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ก่อนเชื้อจะแพร่กระจายไปทั่วภูมิภาคภายในต้นเดือนมีนาคม สะท้อนให้เห็นถึงความรวดเร็วในการแพร่ระบาด ข้อมูลจากวิกิพีเดีย การล็อกดาวน์อาจหมายถึงการออกกำลังกายที่ลดลงและการบริโภคอาหารที่ให้พลังงานสูงมากขึ้น มีข้อมูลจากบทวิจัยหนึ่งที่เปิดเผยถึงผลกระทบของการที่ห่วงโซ่อุปทานหยุดชะงักว่าส่งผลให้การเข้าถึงอาหารที่มีคุณภาพลดลงไปด้วย จึงทำให้เกิดการทำอาหารแปรรูปจำนวนมาก ซึ่งให้พลังงานและมีไขมันอิ่มตัว โซเดียม และน้ำตาลในระดับที่สูง ข้อมูลจากบทวิจัยหนึ่ง อาหารแปรรูปมีผลโดยตรงกับการเกิดโรคอ้วนและส่งผลเสียต่อสุขภาพ แต่ด้วยราคาที่ถูกทำให้กลุ่มคนรายได้น้อยต้องรับประทานอาหารในรูปแบบนี้ การล็อกดาวน์ยังทำให้ปริมาณการเดินและออกกำลังกายลดลงในกลุ่มผู้ใหญ่และส่งผลให้เกิดโรคอ้วน ซึ่งการใช้พลังงานที่ลดลงและการบริโภคที่เพิ่มขึ้นเป็นปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น แย่ไปกว่านั้น ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ยังชี้ด้วยว่าโรคอ้วนอาจทำให้ประสิทธิภาพของวัคซีนลดลงคล้ายคลึงกับการที่ความเสี่ยงในการติดเชื้อมากขึ้น นโยบายกักตัวส่งผลให้น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นราว ๆ 7 กิโลกรัม ข้อมูลวิจัยล่าสุดชี้ให้เห็นว่า นโยบายการกักตัวของสหรัฐฯ ส่งผลให้น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้น 0.27 กิโลกรัม ในทุก ๆ 10 วัน โดยไม่คำนึงถึงพื้นที่อยู่อาศัยและโรคแทรกซ้อน ซึ่งหมายถึงน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น 0.7 กิโลกรัมต่อเดือน และนโยบายนี้อาจทำให้ชาวอเมริกันมีน้ำหนักเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 7 กิโลกรัม และยังมีการวิจัยเพิ่มเติมอีกว่าน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในส่วนนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นไปอย่างถาวร ข้อมูลวิจัยล่าสุด การวิจัยเพิ่มเติม โรคอ้วนน่ากลัวกว่าที่คิด มีงานวิจัยหนึ่งบ่งชี้ว่าคนจำนวน 2.8 ล้านคนทั่วโลกเสียชีวิตจากการที่มีน้ำหนักมากในทุก ๆ ปี ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของอาการหัวใจล้มเหลว โรคหลอดเลือดสมอง และโรคเบาหวาน งานวิจัยหนึ่ง ในประเทศที่คนมีน้ำหนักเยอะเหนือค่าเฉลี่ย สัดส่วนผู้เสียชีวิตจากโควิด-19 ต่อคนหนึ่งล้านคนนั้นสูงกว่าถึง 10 เท่า เราค้นหาข้อมูลผ่าน WHO และ วิกิพิเดีย เพื่อหาความเกี่ยวเนื่องของโรคอ้วนและโควิด-19 โดยแบ่งกลุ่มประเทศออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือกลุ่มที่มีผู้ป่วยโรคอ้วนต่ำกว่าค่าเฉลี่ย โดยกลุ่มที่มีน้ำหนักน้อยที่สุดคือเวียดนาม บังกลาเทศ กัมพูชา อินเดีย เนปาล และ ญี่ปุ่น WHO วิกิพิเดีย และ กลุ่มที่มีผู้ป่วยโรคอ้วนสูงกว่าค่าเฉลี่ย โดยกลุ่มที่มีน้ำหนักมากที่สุดคือสหรัฐ จอร์แดน ซาอุดิอาระเบีย ตุรกี และ อียิปต์) ซึ่งข้อมูลจากตารางด้านล่างได้แสดงให้เห็นว่าประเทศที่คนมีน้ำหนักเยอะกว่าค่าเฉลี่ยนั้นมีสัดส่วนผู้ป่วยต่อประชากร 1 ล้านคนสูงกว่า 9 เท่า และมีจำนวนผู้เสียชีวิตสูงกว่า 10 เท่า ส่วนอัตราการเสียชีวิตที่สูงกว่าไม่มากหากเทียบกับจำนวนผู้ป่วยนั้นอาจมีผลมาจากประเทศที่คนน้ำหนักต่ำกว่าค่าเฉลี่ยมีจำนวนผู้ป่วยโรคอ้วนที่น้อย  มีงานวิจัยอีกมากมายชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ชัดเจนระหว่างโรคอ้วนและผู้เสียชีวิตจากโควิด-19 อย่าเพิ่งเชื่อคำพูดของผม งานวิจัยล่าสุดจาก World Obesity Federation เองก็พบว่าอัตราการเสียชีวิตจากโควิด-19 ในประเทศที่มีคนที่เป็นโรคอ้วนเกินครึ่งก็สูงกว่า 10 เท่าเช่นเดียวกัน จากข้อมูลการเสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 ทั้งหมด 2.5 ล้านคน มี 2.2 ล้านคนมาจากประเทศที่ประชากรเกินครึ่งมีน้ำหนักเกิน (มีค่า BMI ที่เกิน 25) World Obesity Federation ในรายงานยังแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ชัดเจนระหว่างอัตราการเสียชีวิตกับคนที่มีน้ำหนักมาก และยังพบด้วยว่าประเทศที่มีสัดส่วนคนน้ำหนักเกินน้อยกว่า 40% มีอัตราการเสียชีวิตที่ต่ำ ส่วนประเทศที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงนั้น ก็ไม่มีประเทศไหนเลยที่มีสัดส่วนคนน้ำหนักเกินน้อยกว่า 50% อีกทั้งยังเน้นย้ำว่า 68% ของชาวอเมริกันเป็นผู้ที่มีน้ำหนักเกิน เทียบกับประเทศเวียดนามที่มีสัดส่วน 18% รายงานจากเดือนพฤศจิกายน 2020 ที่มีแหล่งข้อมูลมาจาก 22 บทความที่ได้รับการตรวจสอบเกี่ยวกับความเชื่อมโยงของการเสียชีวิตกับโรคอ้วน ก็สรุปให้เห็นว่าการเป็นผู้ป่วยโรคอ้วนนั้นเพิ่มความเสี่ยงอย่างมีนัยสำคัญกับการเสียชีวิตจากโควิด-19 และบทวิจัยยังแนะนำให้ผู้ป่วยที่เป็นโรคอ้วนได้รับการรักษาที่เข้มข้นกว่าคนปกติอีกด้วย รายงานจากเดือนพฤศจิกายน 2020 ทำไมคนอ้วนถึงมีความเสี่ยงจากโควิด-19 มากกว่าปกติ? หนึ่งในงานวิจัยล่าสุด เปิดเผยถึงเหตุผลที่ผู้ป่วยโรคอ้วนมีความเสี่ยงจากโควิด-19: หนึ่งในงานวิจัยล่าสุด โรคอ้วนส่งผลให้แผลหายช้าและทำให้เกิดการติดเชื้อจากโควิด-19
ภูมิคุ้มกันในผู้ป่วยโรคอ้วนนั้นถูกลดทอน
ไขมันส่วนเกินรบกวนโครงสร้างและการรวมตัวของเนื้อเยื่อน้ำเหลือง
การต่อต้านอินซูลินส่งผลต่อระบบภูมิคุ้มกัน
การต่อต้านเลปตินส่งผลต่อระบบภูมิคุ้มกัน
การที่ ACE 2 ในผู้ป่วยโรคอ้วนผิดเพี้ยนอาจทำให้โรคโควิด-19 รุนแรงขึ้น
การเกิดภาวะเลือดแข็งตัวหรือลิ่มเลือดอุดตันที่เกี่ยวเนื่องกับโควิด-19 นโยบายการตอบสนองของรัฐผลักดันให้คน 150 ล้านคนเผชิญกับความยากจน รัฐบาลทั่วโลกได้ใช้มาตรการล็อกดาวน์ในการควบคุมโควิด-19 ซึ่งส่งผลทั้งทางด้านสุขภาพและเศรษฐกิจกับคนนับล้าน คนรวยรวยขึ้น นักการเมืองเก็บภาษีตามปกติ ในขณะที่คนชนชั้นกลางและกลางถึงสูงยังมีความเป็นอยู่ที่ค่อนข้างดี บางคนในกลุ่มนี้ได้ประโยชน์จากอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำ ซึ่งช่วยสนับสนุนสินทรัพย์อย่างหุ้นและตราสารหนี้ คนเกือบ 150 ล้านคนกำลังเผชิญกับความยากจน ในเดือน ตุลาคม 2020  World Bank’s biennial Poverty and Shared Prosperity Report ได้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับการล็อกดาวน์ที่คาดการณ์ว่าจะส่งผลให้คนจำนวนราว ๆ 100 ล้านคน เผชิญกับความยากจนอย่างหนัก (มีรายได้น้อยกว่า $1.9 ต่อวัน) ในปี 2020 และอาจมีคนอีก 50 ล้านคนที่จะเผชิญกับภาวะดังกล่าวในปี 2021 World Bank’s biennial Poverty and Shared Prosperity Report คน 67 ล้านคนกำลังตกไปอยู่ในสถานะ “ยากจน” ในขณะที่คนจีนอีก 28 ล้านคน กำลังตกอยู่ในสถานะ “รายได้ต่ำ” การวิจัยจาก Pew Research Center study ผลจากการล็อกดาวน์ของโควิด-19 ส่งผลให้คน 67 ล้านคนในอินเดียที่มีรายได้ปานกลางกลายเป็นกลุ่มคนที่มีรายได้ต่ำและตกอยู่ในสถานะ “ยากจน” หรือมีรายได้น้อยกว่า $2 ต่อวัน และยังมีการประมาณการอีกว่าคนจำนวน 28 ล้านคนในจีนที่มีรายได้ปานกลาง-สูงกลายเป็นกลุ่มคนที่รายได้ต่ำ ซึ่งหมายความว่าคนกลุ่มนี้มีรายได้ $2-$10 ต่อวัน Pew Research Center study นอกจากนั้นเด็กอีกจำนวน 142 ล้านคนกำลังอยู่ในบ้านที่มีฐานะยากจน การรายงานของ UNICEF เปิดเผยถึงการประมาณการในกรณีแย่ที่สุดของผลกระทบของการล็อกดาวน์ ว่าอาจส่งผลให้เด็กจำนวน 142 ล้านคน ที่อยู่ในบ้านที่มีฐานะยากจนเผชิญกับความลำบาก 11% ของผู้ใหญ่ในสหรัฐ บอกว่าในบางครั้งหรือหลาย ๆ ครั้ง รายได้ของเขาไม่เพียงพอสำหรับการซื้ออาหาร ข้อมูลจาก Household Pulse Survey เมื่อเดือน มีนาคม 2021 ในสหรัฐเปิดเผยว่ากลุ่มผู้ใหญ่ในสหรัฐจำนวน 22 ล้านคนหรือคิดเป็น 11% ของผู้ใหญ่ทั้งหมด พูดว่าครอบครัวของพวกเขาในบางครั้งไม่มีรายได้เพียงพอสำหรับซื้ออาหารในช่วง 7 วันที่ผ่านมา ซึ่งเพิ่มขึ้นจากปี 2019 ที่ 3.4% ของผู้ใหญ่ทั้งหมด หรือกล่าวได้ว่าสัดส่วนนี้เพิ่มขึ้นถึง 4 เท่า Household Pulse Survey Andrew Stotz ที่มาบทความ:  **All Weather Strategy พอร์ตกองทุนรวมจัดโดย Andrew Stotz ซึ่งจะช่วยให้เราได้ผลตอบแทนจากหุ้นในระยะยาว ในขณะที่ลดความรุนแรงของการขาดทุนในช่วงภาวะตลาดขาลง หากสนใจสร้างแผนการลงทุน สามารถคลิกที่นี่  หรือแบนเนอร์ข้างล่างได้เลยครับ
จากงานวิจัยที่นำเสนอ พบว่า โรคอ้วนเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ส่งผลต่อความรุนแรงและอัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยโควิด-19 โดยกลุ่มผู้ป่วยโควิด-19 ที่เป็นโรคอ้วนมีโอกาสเสียชีวิตสูงกว่าผู้ป่วยทั่วไปอย่างมีนัยสำคัญ

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลยังชี้ให้เห็นว่า นโยบายภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับโควิด-19 ยังไม่ได้ให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือผู้ป่วยโควิด-19 ที่เป็นโรคอ้วนมากนัก ส่งผลให้กลุ่มผู้ป่วยเหล่านี้เผชิญกับความเสี่ยงและความยากลำบากเพิ่มมากขึ้น ดังนั้น นโยบายภาครัฐควรมีมาตรการเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยโควิด-19 ที่เป็นโรคอ้วน ดังนี้

1. เพิ่มการเข้าถึงบริการด้านสุขภาพ:
- สนับสนุนให้มีการตรวจคัดกรองโรคอ้วนในกลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงสูง เช่น กลุ่มผู้ที่มีน้ำหนักตัวเกินมาตรฐาน กลุ่มผู้ที่มีโรคประจำตัวที่เกี่ยวข้องกับโรคอ้วน 
- เพิ่มการเข้าถึงบริการรักษาโรคอ้วน เช่น ยาควบคุมน้ำหนัก 
- การให้คำปรึกษาทางโภชนาการ การผ่าตัดลดน้ำหนัก จัดตั้งคลินิกเฉพาะทางสำหรับผู้ป่วยโควิด-19 ที่เป็นโรคอ้วน เพื่อให้ได้รับการดูแลรักษาอย่างครบวงจร

2. ส่งเสริมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม:
- รณรงค์ให้ความรู้เกี่ยวกับความเสี่ยงของโรคอ้วนและโควิด-19
- ส่งเสริมให้ประชาชนมีพฤติกรรมการกินที่ดีต่อสุขภาพ เช่น ทานอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกายสม่ำเสมอ
- สนับสนุนให้มีโครงการส่งเสริมสุขภาพในชุมชน เช่น กิจกรรมออกกำลังกายร่วมกัน การจัดตั้งตลาดนัดสินค้าเกษตร

3. สนับสนุนด้านการเงิน:
- ช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในการรักษาโรคอ้วน เช่น ยาควบคุมน้ำหนัก การผ่าตัดลดน้ำหนัก
- จัดสรรงบประมาณเพื่อสนับสนุนโครงการส่งเสริมสุขภาพในชุมชน
- ให้เงินอุดหนุนแก่กลุ่มผู้มีรายได้น้อยเพื่อช่วยให้เข้าถึงอาหารที่มีคุณภาพ

4. พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน:
- ออกแบบเมืองให้เอื้อต่อการเดินเท้าและการขี่จักรยาน
- เพิ่มพื้นที่สีเขียวในชุมชน
- ควบคุมโฆษณาอาหารที่มีน้ำตาล ไขมัน และโซเดียมสูง

5. สนับสนุนการวิจัย:
- สนับสนุนการวิจัยเกี่ยวกับวิธีการรักษาโรคอ้วนที่มีประสิทธิภาพ
- สนับสนุนการวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างโรคอ้วนและโควิด-19
- สนับสนุนการวิจัยเกี่ยวกับนโยบายที่มีประสิทธิภาพในการลดอัตราการเกิดโรคอ้วน

การที่ภาครัฐมีนโยบายที่ชัดเจนและจริงจังในการช่วยเหลือผู้ป่วยโควิด-19 ที่เป็นโรคอ้วน จะช่วยลดความเสี่ยงและความรุนแรงของโรคโควิด-19 ในกลุ่มผู้ป่วยเหล่านี้  และช่วยให้พวกเขามีสุขภาพที่ดีขึ้น นอกจากนี้ นโยบายเหล่านี้ยังจะส่งผลดีต่อสุขภาพโดยรวมของประชาชน ลดภาระค่าใช้จ่ายด้านการรักษาพยาบาล และส่งเสริมให้สังคมมีสุขภาวะที่ดีขึ้น
ความรู้ทางการเงิน