มาตรา 218 บัญญัติว่าอย่างไร
มาตรา 218 บัญญัติว่า “ในคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างหรือเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี หรือปรับหรือทั้งจำทั้งปรับ แต่โทษจำคุกไม่เกินห้าปี ห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ในคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างหรือเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยเกินห้าปี ไม่ว่าจะมีโทษอย่างอื่นด้วยหรือไม่ ห้ามมิให้โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง”

ในกรณีที่ศาลอุทธรณ์แก้ไขมาก ไม่เข้ากรณีมาตรา 218 ต้องพิจารณาต่อไปว่าต้องห้ามฎีกาตามมาตรา 219 หรือไม่ กรณีที่ศาลฎีกาวางแนวบรรทัดฐานตลอดมาว่า กรณีที่จะถือว่าศาลอุทธรณ์แก้ไขมาก นั้น มีอยู่ 4 กรณี เท่านั้น คือ

1. ศาลอุทธรณ์แก้ทั้งบทและโทษ

2. ศาลอุทธรณ์แก้เรื่องการรอการลงโทษ

3. ศาลอุทธรณ์แก้เป็นไม่เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวไปรับการอบรบ 
ข้อสังเกต แต่ถ้าเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์เปลี่ยนโทษจำคุก เป็นการส่งตัวเด็กไปฝึกอบรม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย 

4. ศาลอุทธรณ์แก้จากโทษปรับสถานเดียวเป็นจำคุกแล้วเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังแทน

ประเด็นที่สำคัญ
การที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่แก้ไขระบุวรรคของความผิดให้ชัดเจน เพราะศาลชั้นต้นปรับบทลงโทษจำเลยโดยไม่ระบุวรรคมานั้น ก็ถือว่าไม่เป็นการแก้บท แม้ศาลอุทธรณ์จะแก้โทษด้วย ก็ถือว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย
คำพิพากษาศาลฎีกา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา)