จงสรุปเรื่อง "การพิจารณาคดีลักทรัพย์: วิเคราะห์คำพิพากษาเพื่อทำความเข้าใจเหตุการณ์และการลงโทษทางอาญา" ให้หน่อยสิคะ
อุทาหรณ์ พระธรรมนูญศาลยุติธรรม รวมคำบรรยายเนติ เล่มที่ 9 สมัยที่ 68 (ชุดที่ 3) อุทาหรณ์ พระธรรมนูญศาลยุติธรรม รวมคำบรรยายเนติ เล่มที่ 9 สมัยที่ 68 (ชุดที่ 3) (อ.อนันต์ ชุมวิสูตร) (อ.อนันต์ ชุมวิสูตร) ************** **************  อุทาหรณ์
        พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลแขวงแห่งหนึ่ง ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ตาม ป .อ. มาตรา ๓๓๔ ซึ่งมีอัตราโทษจำคุกไม่เกิน ๓ ปี และปรับไม่เกิน ๖,๐๐๐ บาทและให้กักกันจำเลยด้วย เนื่องจากจำเลยเป็นผู้กระทำผิดติดนิสัย นายโท ผู้พิพากษาคนเดียวนั่งพิจารณาคดี จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง นายโทพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยฐานลักทรัพย์ ๑ ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษลงกึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๖ เดือน และให้กักกันจำเลย ๕ ปี
        ให้วินิจฉัยว่า คำพิพากษาชอบด้วยกฎหมาย หรือไม่
คำตอบ
        นายโทผู้พิพากษาคนเดียวมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ได้ เพราะมีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไม่เกินกว่าอัตราโทษตามมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง (๕) ประกอบมาตรา ๑๗ ส่วนการกักกันไม่ใช่โทษทางอาญา แต่เป็นเพียงวิธีการเพื่อความปลอดภัย นายโทผู้พิพากษาคนเดียวในศาลแขวงย่อมมีอำนาจพิพากษาให้กักกันจำเลย ๕ ปีได้ ซึ่งไม่ใช่การลงโทษจำคุกเกิน ๖ เดือน กรณีไม่ใช่เหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ตามมาตรา ๓๑ (๒)
        กรณีที่ผู้พิพากษาซึ่งเป็นองค์คณะคนเดียวจะพิพากษาลงโทษจำคุกเกิน ๖ เดือน หรือปรับเกิน ๑๐,๐๐๐ บาท อย่างใดอย่างหนึ่ง ทำให้มีเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้เกิดขึ้นในระหว่างการทำคำพิพากษาตามมาตรา ๓๑ (๒) ดังนี้ จะต้องนำสำนวนไปปรึกษากับผู้พิพากษาตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๒๙ (๓) หรือผู้ทำการแทน เท่านั้น และผู้พิพากษาตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๒๙ (๓) หรือผู้ทำการแทนดังกล่าวต้องตรวจสำนวน ให้คำปรึกษา และลงลายมือชื่อทำคำพิพากษาด้วยตนเอง จะมอบหมายให้ผู้พิพากษาอื่นกระทำการดังกล่าวแทนไม่ได้ มิเช่นนั้นคำพิพากษาจะไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่มีผลบังคับ อุทาหรณ์ อุทาหรณ์ พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลแขวงแห่งหนึ่ง ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ตาม ป .อ. มาตรา ๓๓๔ ซึ่งมีอัตราโทษจำคุกไม่เกิน ๓ ปี และปรับไม่เกิน ๖,๐๐๐ บาทและให้กักกันจำเลยด้วย เนื่องจากจำเลยเป็นผู้กระทำผิดติดนิสัย นายโท ผู้พิพากษาคนเดียวนั่งพิจารณาคดี จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง นายโทพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยฐานลักทรัพย์ ๑ ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษลงกึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๖ เดือน และให้กักกันจำเลย ๕ ปี ให้วินิจฉัยว่า คำพิพากษาชอบด้วยกฎหมาย หรือไม่ ให้วินิจฉัยว่า คำพิพากษาชอบด้วยกฎหมาย หรือไม่ คำตอบ คำตอบ นายโทผู้พิพากษาคนเดียวมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ได้ เพราะมีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไม่เกินกว่าอัตราโทษตามมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง (๕) ประกอบมาตรา ๑๗ ส่วนการกักกันไม่ใช่โทษทางอาญา แต่เป็นเพียงวิธีการเพื่อความปลอดภัย นายโทผู้พิพากษาคนเดียวในศาลแขวงย่อมมีอำนาจพิพากษาให้กักกันจำเลย ๕ ปีได้ ซึ่งไม่ใช่การลงโทษจำคุกเกิน ๖ เดือน กรณีไม่ใช่เหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ตามมาตรา ๓๑ (๒) นายโทผู้พิพากษาคนเดียวมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ได้ การกักกัน ซึ่งไม่ใช่การลงโทษจำคุกเกิน ๖ เดือน กรณีที่ผู้พิพากษาซึ่งเป็นองค์คณะคนเดียวจะพิพากษาลงโทษจำคุกเกิน ๖ เดือน หรือปรับเกิน ๑๐,๐๐๐ บาท อย่างใดอย่างหนึ่ง ทำให้มีเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้เกิดขึ้นในระหว่างการทำคำพิพากษาตามมาตรา ๓๑ (๒) ดังนี้ จะต้องนำสำนวนไปปรึกษากับผู้พิพากษาตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๒๙ (๓) หรือผู้ทำการแทน เท่านั้น และผู้พิพากษาตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๒๙ (๓) หรือผู้ทำการแทนดังกล่าวต้องตรวจสำนวน ให้คำปรึกษา และลงลายมือชื่อทำคำพิพากษาด้วยตนเอง จะมอบหมายให้ผู้พิพากษาอื่นกระทำการดังกล่าวแทนไม่ได้ มิเช่นนั้นคำพิพากษาจะไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่มีผลบังคับ คนเดียว เกิน
สรุปคำพิพากษาคดีนี้เป็นการพิจารณาโจทก์ที่เป็นเรื่องของการลงโทษในกรณีลักทรัพย์ โดยพนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลแขวงแห่งหนึ่ง โดยขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ตามมาตรา 334 ข้อ 1 ในประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งมีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 6,000 บาท พร้อมกับการกักกันจำเลยด้วย เนื่องจากจำเลยถือเป็นผู้กระทำผิดติดนิสัย

นายโท (ผู้พิพากษาคนเดียว) นั่งพิจารณาคดีและลงโทษจำคุกให้จำเลย 1 ปี และให้การรับสารภาพตามฟ้อง โดยลดโทษลงเป็น 6 เดือน พร้อมกับกักกันจำเลย 5 ปี

ในสรุปคำตอบที่ถามว่า คำพิพากษาชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ผู้พิพากษาชี้ว่านายโท (ผู้พิพากษาคนเดียว) มีอำนาจพิจารณาคดีนี้ได้ โดยมีเหตุผลที่คำพิพากษามีพิจารณาตามกฎหมายและไม่ลงโทษเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด นอกจากนี้ การกักกันจำเลย 5 ปีไม่ถือเป็นการลงโทษจำคุกเกิน 6 เดือนตามที่กฎหมายกำหนด และการตัดสินใจเพิ่มเติมตามมาตรา 31 (2) ได้มีข้อสนเทศอย่างถูกต้อง

ดังนั้น คำพิพากษาถือว่าชอบด้วยกฎหมาย และนายโท (ผู้พิพากษาคนเดียว) มีอำนาจในการพิจารณาคดีนี้ตามกฎหมายและเหตุผลที่ประกอบ การกักกันจำเลย 5 ปีไม่เป็นการลงโทษเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด และข้อสนเทศตามมาตรา 31 (2) ได้ถูกต้อง
กฎหมายพระธรรมนูญศาลยุติธรรม