การกระทำของจำเลย ในข้อ ๑.๑ เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗ หรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

องค์ประกอบของความผิดฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗


๑. เป็นเจ้าพนักงาน

จากข้อเท็จจริง จำเลยที่ ๑ ถึง ๗ รับราชการเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ ประจำสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมือง................................................. สังกัดกรมตำรวจกระทรวงมหาดไทย มีอำนาจหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อย จับกุม ปราบปรามผู้กระทำผิดกฎหมาย


๒. มีหน้าที่ตามกฎหมาย

เจ้าพนักงานตำรวจมีหน้าที่ตามกฎหมายหลายประการ เช่น

รักษาความสงบเรียบร้อย
ป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม
จับกุมผู้กระทำผิด
สอบสวนคดีอาญา
ช่วยเหลือประชาชน

๓. ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่

จากข้อ ๑.๑ ของฟ้อง จำเลยที่ ๑ ถึง ๗ ได้ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ดังนี้

ละเว้นการจับกุมหญิงคนขับรถที่ขับรถผิดกฏจราจรย้อนศรสวนทางเดินรถ
ละเว้นการตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับข้อกล่าวหาว่าโจทก์มีอาวุธปืน
ละเว้นการคุ้มครองโจทก์จากการถูกทำร้ายร่างกาย

๔. รู้อยู่หรือควรจะรู้ว่า การละเว้นการปฏิบัติหน้าที่นั้น เป็นการฝ่าฝืนต่อหน้าที่

จำเลยที่ ๑ ถึง ๗ รู้อยู่หรือควรจะรู้ว่า การละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าว เป็นการฝ่าฝืนต่อหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ


๕. ผลของการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่นั้น ได้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้อื่น

การละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ของจำเลยที่ ๑ ถึง ๗ ได้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้

โจทก์ถูกควบคุมตัวโดยมิชอบ
โจทก์ถูกทำร้ายร่างกาย
โจทก์ถูกคุมขังโดยมิชอบ

๖. ผู้กระทำต้องมีเจตนา

จากข้อเท็จจริง จำเลยที่ ๑ ถึง ๗ มีเจตนาที่จะละเว้นการปฏิบัติหน้าที่

สรุป

การกระทำของจำเลยที่ ๑ ถึง ๗ ในข้อ ๑.๑ เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗
ประมวลกฎหมายอาญา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับการปกครอง(ความผิดต่อเจ้าพนักงาน-ตำแหน่งราชการ)