ทำไมหญิงตั้งครรภ์ถึงมีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนจากไข้หวัดใหญ่มากกว่าหญิงทั่วไป?
วัคซีนไข้หวัดใหญ่สำหรับหญิงตั้งครรภ์
หญิงวัยเจริญพันธุ์ที่วางแผนจะตั้งครรภ์หรือหญิงที่กําลังตั้งครรภ์ควรจะได้รับการทบทวนการได้รับวัคซีนมาแล้ว ซึ่งผู้หญิงทุกคนควรได้รับวัคซีนอย่างครบถ้วนก่อนที่การตั้งครรภ์โดยไม่ต้องกังวลกับการได้รับวัคซีนในระหว่างการตั้งครรภ์ หากไม่เคยได้รับวัคซีนหรือไม่มีหลักฐานการได้รับวัคซีนมาก่อน ก็ต้องมีการวางแผนการให้วัคซีนทั้งในระยะตั้งครรภ์และระยะหลังคลอดอย่างเหมาะสม
โดยทั่วไปแล้ววัตถุประสงค์ของการให้วัคซีนในหญิงตั้งครรภ์  มักจะให้เพื่อกระตุ้นให้เกิดภูมิคุ้มกันในมารดา หากหญิงตั้งครรภ์มีความเสี่ยงหากเกิดการติดเชื้อนั้นๆ ขึ้น และยังช่วยเพิ่มโอกาสในการป้องกันโรคแก่ทารกในช่วง 6-12 เดือนแรกหลังเกิดด้วย
โรคไข้หวัดใหญ่ก็่เป็นอีกโรคหนึ่งที่พบว่า หญิงตั้งครรภ์มีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนจากไข้หวัดใหญ่มากกว่าคนทั่วไป โดยเฉพาะเกิดภาวะปอดอักเสบและอาจเสียชีวิตได้  เนื่องจากหญิงตั้งครรภ์มีการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของระบบหัวใจและหลอดเลือด ระบบทางเดินหายใจ และมีความต้องการออกซิเจนเพิ่มขึ้น  พบว่าหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นไข้หวัดใหญ่มีโอกาสที่จะต้องนอนในโรงพยาบาลมากกว่าหญิงที่ไม่ได้ตั้งครรภ์และเป็นไข้หวัดใหญ่ถึง 4 เท่า
หญิงตั้งครรภ์ที่เป็นไข้หวัดใหญ่มีโอกาสที่จะต้องนอนในโรงพยาบาลมากกว่าหญิงที่ไม่ได้ตั้งครรภ์และเป็นไข้หวัดใหญ่ถึง 4 เท่า
โรคไข้หวัดใหญ่ในประเทศไทยจะพบมากในช่วงฤดูฝน และยังพบต่อเนื่องในช่วงฤดูหนาวด้วย เชื้อไข้หวัดใหญ่มักมีการเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์ที่ระบาดเกือบทุกปี คนที่เคยเป็นไข้หวัดใหญ่แล้วก็ยังมีโอกาสเป็นซ้ำได้ เนื่องจากอาจป่วยจากเชื้อไข้หวัดใหญ่ที่เปลี่ยนสายพันธุ์ไปได้  และภูมิคุ้มกันที่เกิดขึ้นจะอยู่ได้ไม่นาน
วัคซีนไข้หวัดใหญ่จะมีส่วนประกอบของเชื้อไข้หวัดใหญ่ 3 สายพันธุ์ โดยแบ่งเป็น type A จํานวน 2 สายพันธุ์ คือ H1N1 และ H3N2 และยังมี type B 1 สายพันธุ์ วัคซีนไข้หวัดใหญ่มีการเปลี่ยนแปลงส่วนประกอบของสายพันธุ์ไวรัสที่จะบรรจุในวัคซีนทุกปี ตามคําแนะนําขององค์การอนามัยโลก
ปัจจุบันแนะนําให้หญิงตั้งครรภ์ทุกคนควรได้รับวัคซีนป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่  โดยต้องเป็นวัคซีนชนิดเชื้อตาย (ส่วนวัคซีนชนิดเชื้อเป็น ซึ่งยังไม่มีในประเทศไทย ถือเป็นข้อห้ามใช้ในหญิงตั้งครรภ์) โดยแนะนําให้ฉีดได้ในทุกช่วงระหว่างการตั้งครรภ์  ซึ่งนอกจากจะป้องกันไข้หวัดใหญ่ในหญิงตั้งครรภ์แล้ว  ภูมิคุ้มกันที่เกิดขึ้นยังผ่านรกจากมารดามาสู่ลูกในครรภ์ด้วย ทําให้เมื่อคลอดออกมาลูกจะมีภูมิคุ้มกันไข้หวัดใหญ่ตั้งแต่แรกเกิดโดยไม่ต้องฉีดวัคซีน เพราะปกติแล้วจะเริ่มให้วัคซีนไข้หวัดใหญ่ชนิดเชื้อตายได้ในเด็กตั้งแต่อายุ 6 เดือนขึ้นไป การได้รับวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ในหญิงตั้งครรภ์จึงเป็นการได้ประโยชน์ถึง 2 ต่อ หญิงตั้งครรภ์ได้รับประโยชน์โดยตรง ส่วนลูกได้รับประโยชน์โดยอ้อม
"วัคซีนไข้หวัดใหญ่สำหรับหญิงตั้งครรภ์"  อธิบายว่า หญิงตั้งครรภ์มีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนจากไข้หวัดใหญ่มากกว่าหญิงทั่วไป  โดยมีสาเหตุหลักมาจากการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของร่างกายดังนี้

1. การเปลี่ยนแปลงของระบบหัวใจและหลอดเลือด:
-  ปริมาณเลือดที่ไหลเวียนเพิ่มขึ้น
-  อัตราการเต้นของหัวใจเร็วขึ้น
-  ความดันโลหิตลดลง
-  หัวใจทำงานหนักขึ้น

2. การเปลี่ยนแปลงของระบบทางเดินหายใจ:
-  เยื่อบุหลอดลมบวม
-  หลอดลมตีบ
-  ปอดทำงานหนักขึ้น
-  หายใจลำบาก

3. ภูมิคุ้มกันอ่อนแอลง:
-  ร่างกายสร้างฮอร์โมนเพื่อช่วยให้ร่างกายยอมรับทารกในครรภ์
-  ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอลง
เสี่ยงต่อการติดเชื้อต่างๆ

4. ความต้องการออกซิเจนเพิ่มขึ้น:
-  ร่างกายต้องการออกซิเจนเพื่อส่งไปเลี้ยงทารกในครรภ์
-  หญิงตั้งครรภ์อาจรู้สึกเหนื่อยล้า อ่อนเพลีย

ผลของการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้  ทำให้หญิงตั้งครรภ์มีโอกาสป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ได้ง่าย  และเมื่อป่วยแล้วจะมีอาการรุนแรงมากกว่าหญิงทั่วไป  เสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อน เช่น
-  ปอดอักเสบ
-  ไซนัสอักเสบ
-  หูชั้นกลางอักเสบ
-  หลอดลมอักเสบ
-  เสียชีวิต
ดังนั้น หญิงตั้งครรภ์จึงควรได้รับการฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่เพื่อป้องกันตนเองและทารกในครรภ์จากโรคไข้หวัดใหญ่
สูติศาสตร์ (สูติศาสตร์) - Obstetrics