กรณีศึกษา:

บริษัท A ประกอบธุรกิจผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ลูกจ้างในบริษัทมีจำนวน 100 คน พนักงานในบริษัทมีการรวมตัวกันจัดตั้งเป็นสหภาพแรงงานชื่อว่า "สหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทย"

พนักงานในบริษัท A ไม่พอใจกับสภาพการจ้างในปัจจุบัน โดยเฉพาะเรื่องค่าจ้างและสวัสดิการ จึงได้ยื่นข้อเรียกร้องต่อนายจ้างเพื่อขอปรับขึ้นค่าจ้างและสวัสดิการให้ดีขึ้น แต่ฝ่ายนายจ้างไม่ยอมตอบสนองต่อข้อเรียกร้องดังกล่าว

สหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทยจึงได้แจ้งข้อพิพาทแรงงานต่อพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงาน และได้เจรจาไกล่เกลี่ยกับฝ่ายนายจ้าง แต่ไม่สามารถบรรลุข้อตกลงกันได้

สหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทยจึงได้แจ้งไปยังนายจ้างล่วงหน้าเป็นเวลา 24 ชั่วโมงว่า สหภาพแรงงานฯ จะนัดหยุดงาน

คำถาม:

 ในกรณีดังกล่าว ข้อใดคือข้อเท็จจริงที่ถูกต้องที่สุดเกี่ยวกับการนัดหยุดงานของสหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทย
ก.  การนัดหยุดงานของสหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทยชอบด้วยกฎหมาย เพราะได้แจ้งข้อพิพาทแรงงานต่อพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงาน และได้แจ้งไปยังนายจ้างล่วงหน้าเป็นเวลา 24 ชั่วโมง 
ข.  การนัดหยุดงานของสหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะไม่ได้เจรจาไกล่เกลี่ยกับฝ่ายนายจ้างก่อน

 
ค.  การนัดหยุดงานของสหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทยชอบด้วยกฎหมาย แม้ว่าจะไม่ได้บรรลุข้อตกลงกับฝ่ายนายจ้างก็ตาม
ง. การนัดหยุดงานของสหภาพแรงงานอิเล็กทรอนิกส์แห่งประเทศไทยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะไม่ได้แจ้งข้อพิพาทแรงงานต่อพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงาน
คำตอบที่ถูกต้องคือ ก.  เนื่องจาก เหตุผล:

จากบทความที่ให้มา ระบุไว้ชัดเจนว่า กรณีที่ลูกจ้างสามารถนัดหยุดงานได้โดยชอบด้วยกฎหมายนั้น จะต้องมีเงื่อนไขดังต่อไปนี้

มีการแจ้งข้อเรียกร้องต่อนายจ้างตามมาตรา 13 ของพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518
มีการดำเนินการต่างๆ ตามขั้นตอนที่กฎหมายกำหนดไว้ จนตกเป็นข้อพิพาทแรงงานที่ตกลงกันไม่ได้ตามมาตรา 22 วรรค 3 ของพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518
มีการแจ้งให้พนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงาน และให้อีกฝ่ายหนึ่งได้รับทราบล่วงหน้าถึงการปิดงาน หรือ การนัดหยุดงานนั้นเป็นเวลา 24 ชั่วโมงตามมาตรา 34 วรรค 2 ของพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518
กฎหมายแรงงาน,กฎหมายจ้างแรงงาน,กฎหมายคุ้มครองแรงงาน-แรงงานสัมพันธ์-เงินทดแทน,คำพิพากษาศาลฎีกา