อสังหาริมทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 139 หมายความว่าอะไร
อสังหาริมทรัพย์ ความหมาย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 139

​

 อสังหาริมทรัพย์ หมายความว่าอะไร (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 139) อสังหาริมทรัพย์ หมายความว่า
1) ที่ดิน
2) ทรัพย์อันติดอยู่กับที่ดินมีลักษณะเป็นการถาวร เแต่ก็มิได้หมายความว่าจะต้องตราตรึงอยู่ตลอดไปช่น บ้าน กำแพง โกดัง โรงงาน สะพาน เจดีย์ ไม้ยืนต้น ทรัพย์ที่ถูกวางอยู่บนที่ดินแม้จะนานเท่าใดก็ไม่ใช่ทรัพย์ที่ติดกับที่ดิน แผงลอยจึงไม่เป็นอสังหาริมทรัพย์
3) ทรัพย์ซึ่งประกอบเป็นอันเดียวกับที่ดิน หมายถึง ทรัพย์ที่เป็นส่วนประกอบของที่ดิน เช่น หิน ดิน ทราย แร่ธาตุต่างๆ แต่ไม่รวมถึงสังหาริมทรัพย์ที่ซ่อน ฝัง หรือจมอยู่ใต้ดิน เช่นวัตถุโบราณ ท่อประปา 
4) ทรัพย์สิทธิอันเกี่ยวกับที่ดินหรือทรัพย์อันติดกับที่ดินหรือประกอบเป็นอันเดียวกับที่ดิน เช่น กรรมสิทธิ์ในที่ดิน สิทธิครอบครองที่ดิน ภาระจำยอม สิทธิอาศัย สิทธิจำนอง เป็นต้น
อสังหาริมทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 139 หมายความว่า
1) ที่ดิน
2) ทรัพย์อันติดอยู่กับที่ดินมีลักษณะเป็นการถาวร เแต่ก็มิได้หมายความว่าจะต้องตราตรึงอยู่ตลอดไปช่น บ้าน กำแพง โกดัง โรงงาน สะพาน เจดีย์ ไม้ยืนต้น ทรัพย์ที่ถูกวางอยู่บนที่ดินแม้จะนานเท่าใดก็ไม่ใช่ทรัพย์ที่ติดกับที่ดิน แผงลอยจึงไม่เป็นอสังหาริมทรัพย์
3) ทรัพย์ซึ่งประกอบเป็นอันเดียวกับที่ดิน หมายถึง ทรัพย์ที่เป็นส่วนประกอบของที่ดิน เช่น หิน ดิน ทราย แร่ธาตุต่างๆ แต่ไม่รวมถึงสังหาริมทรัพย์ที่ซ่อน ฝัง หรือจมอยู่ใต้ดิน เช่นวัตถุโบราณ ท่อประปา 
4) ทรัพย์สิทธิอันเกี่ยวกับที่ดินหรือทรัพย์อันติดกับที่ดินหรือประกอบเป็นอันเดียวกับที่ดิน เช่น กรรมสิทธิ์ในที่ดิน สิทธิครอบครองที่ดิน ภาระจำยอม สิทธิอาศัย สิทธิจำนอง เป็นต้น
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายอสังหาริมทรัพย์