คำพิพากษาฎีกาที่ 36/2555 วินิจฉัยว่าอย่างไร
ป.พ.พ. มาตรา 653 ยืม ฎีกาที่ 36/2555 
​

คำพิพากษาฎีกาที่ 36/2555
ป.พ.พ. มาตรา 653 ยืม
เอกสารมีข้อความเป็นหลักฐานว่าจำเลยรับโฉนดที่ดินจาก ส. แล้วยังมีข้อความว่า เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2536 จำเลยได้กู้ยืมเงินจาก ส. จำนวน 2,000,000 บาท จึงเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือซึ่งลงลายมือชื่อจำเลยผู้กู้ด้วย แม้จำเลยไม่เจตนาให้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมและคู่สัญญาได้ทำสัญญากู้ยืมกันเป็นหนังสือไว้แล้ว ก็หามีผลทำให้เอกสารฉบับนี้ไม่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมไม่ โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. จึงใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็...นหนังสือฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญากู้ยืมเงินฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 2536 ได้
การกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับ ส. มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ยืม จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้วแต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม ไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจึงนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. คำพิพากษาฎีกาที่ 36/2555
ป.พ.พ. มาตรา 653 ยืม
เอกสารมีข้อความเป็นหลักฐานว่าจำเลยรับโฉนดที่ดินจาก ส. แล้วยังมีข้อความว่า เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2536 จำเลยได้กู้ยืมเงินจาก ส. จำนวน 2,000,000 บาท จึงเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือซึ่งลงลายมือชื่อจำเลยผู้กู้ด้วย แม้จำเลยไม่เจตนาให้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมและคู่สัญญาได้ทำสัญญากู้ยืมกันเป็นหนังสือไว้แล้ว ก็หามีผลทำให้เอกสารฉบับนี้ไม่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมไม่ โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. จึงใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็...นหนังสือฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญากู้ยืมเงินฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 2536 ได้
การกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับ ส. มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ยืม จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้วแต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม ไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจึงนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. ... นหนังสือฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญากู้ยืมเงินฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 2536 ได้
การกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับ ส. มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ยืม จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้วแต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม ไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจึงนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส.
คำพิพากษาฎีกาที่ 36/2555 วินิจฉัยว่า

เอกสารมีข้อความเป็นหลักฐานว่าจำเลยรับโฉนดที่ดินจาก ส. แล้วยังมีข้อความว่า เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2536 จำเลยได้กู้ยืมเงินจาก ส. จำนวน 2,000,000 บาท จึงเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือซึ่งลงลายมือชื่อจำเลยผู้กู้ด้วย แม้จำเลยไม่เจตนาให้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมและคู่สัญญาได้ทำสัญญากู้ยืมกันเป็นหนังสือไว้แล้ว ก็หามีผลทำให้เอกสารฉบับนี้ไม่เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมไม่ โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส. จึงใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือฟ้องให้จำเลยรับผิดตามหนังสือสัญญากู้ยืมเงินฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 2536 ได้

การกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับ ส. มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้ยืม จำเลยอ้างว่าชำระหนี้แล้วแต่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืม ไม่มีการเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมหรือได้แทงเพิกถอนลงในเอกสารนั้นแล้ว จำเลยจึงนำสืบการใช้เงินไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยต้องรับผิดชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของ ส.
คำพิพากษาศาลฎีกา