ช่วยสรุปเรื่อง "การนั่งพิจารณา" ให้หน่อยค่ะ
“การนั่งพิจารณา” หมายความว่า การที่ศาลออกนั่งเกี่ยวกับการพิจารณาคดี เช่น ชี้สองสถาน สืบพยาน ทำการไต่สวน ฟังคำขอต่างๆ และฟังคำแถลงการณ์ด้วยวาจา “การนั่งพิจารณา” การนั่งพิจารณาคดีมีความหมายแคบกว่าการพิจารณา การนั่งพิจารณาคดีคือ การที่ผู้พิพากษาออกนั่งพิจารณาคดีบนบัลลังก์ต่อหน้าคู่ความ หรือกระทำในห้องทำงานของศาลตามความเหมาะสมกรณีที่บัลลังก์มีไม่พอ การไปสืบพยานนอกศาลที่เรียกว่าการเผชิญสืบนั้นก็เป็นการนั่งพิจารณา แต่ถ้าผู้พิพากษาเรียกตัวความมาสอบถามเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งฝ่ายเดียว เช่น ขอให้มาแก้ไขข้อบกพร่องในคำร้องที่ยื่นมาอย่างนี้ ไม่เรียกว่าเป็นการนั่งพิจารณา แต่ถ้าผู้พิพากษาเรียกตัวความมาสอบถามเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งฝ่ายเดียว ไม่เรียกว่าเป็นการนั่งพิจารณา จะเห็นได้ว่า การนั่งพิจารณานั้น แม้คดีที่มีคำพิพากษาแล้วก็อาจมีการนั่ง พิจารณาได้ เช่นการสืบพยานในชั้นร้องขัดทรัพย์ หรือข้อพิพาทในชั้นบังคับคดี จะเห็นได้ว่า อาจจะมีปัญหาขึ้นมาว่า ถ้าไม่มีคดีจะมีการนั่งพิจารณาได้หรือไม่ ข้อสงสัยนี้จะหาคำตอบได้ในมาตรา ๑๐๑ กรณีที่มีการขอสืบพยานไว้ก่อนที่ยังไม่มีคดีก็มีการนั่งพิจารณาได้ ข้อที่จะต้องเข้าใจความแตกต่าง'ระหว่างการพิจารณาตาม (๘) และการนั่งพิจารณาตาม (๙) ก็คือการนั่งพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของการพิจารณา การพิจารณา ตาม (๘) นั่นจะทำต่อหน้าคู่ความหรือไม่ก็ได้ เช่น การปรึกษาคดีก็เป็นการพิจารณา (นัยฎีกาที่ ๑๕๘๗/๒๕๑๔) แต่การนั่งพิจารณาจะต้องกระทำต่อหน้าคู่ความตามหลักการ ในมาตรา ๓๕, ๓๖ เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้น
การนั่งพิจารณา คือ การที่ศาลออกนั่งเกี่ยวกับการพิจารณาคดี มีความหมายแคบกว่าการพิจารณาคือ การที่ผู้พิพากษาออกนั่งพิจารณาคดีบนบัลลังก์ต่อหน้าคู่ความ หรือกระทำในห้องทำงานของศาลในกรณีที่มีบัลลังก์ไม่พอ การสืบพยานนอกศาลที่เรียกว่าการเผชิญสืบนั้นก็เป็นการนั่งพิจารณา ถ้าผู้พิพากษาเรียกตัวความมาสอบถามเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งฝ่ายเดียว จะไม่เรียกว่าเป็นการนั่งพิจารณา แม้คดีที่มีคำพิพากษาแล้วก็อาจมีการนั่งพิจารณาได้
ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา)