การที่จำเลยทั้งสองคนไม่ได้วิ่งหนีตำรวจเมื่อตำรวจเข้าจับกุม ย่อมแสดงว่าจำเลยทั้งสองคนมีความผิดฐานครอบครองยาเสพติดเพื่อจำหน่ายหรือไม่?
ไม่ สถานที่เกิดเหตุเป็นสถานที่สาธารณะ: โต๊ะสนุ๊กที่เกิดเหตุเป็นสถานที่เปิดให้บริการทั่วไป ผู้คนสามารถเข้าออกได้อย่างเสรี โดยไม่ต้องขออนุญาตจากเจ้าของหรือผู้ใช้โต๊ะสนุ๊กอยู่ก่อน บุคคลอื่นจึงอาจวางยาเสพติดไว้บริเวณโต๊ะสนุ๊กได้โดยที่จำเลยทั้งสองไม่ทราบเห็น
พฤติการณ์การไม่หลบหนี: การที่จำเลยทั้งสองไม่ได้หลบหนีเมื่อตำรวจเข้าจับกุม อาจมีสาเหตุอื่นนอกเหนือจากการกระทำความผิด เช่น ตกใจกลัว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หรือคิดว่าตนเองไม่ได้กระทำความผิด จึงไม่ได้หลบหนี
ปริมาณยาเสพติด: ยาเสพติดที่พบในที่เกิดเหตุมีจำนวนเพียง 4 เม็ดเท่านั้น ซึ่งปริมาณดังกล่าวน้อยมาก ไม่เพียงพอที่จะสันนิษฐานได้ว่าจำเลยทั้งสองครอบครองยาเสพติดเพื่อจำหน่าย
พฤติการณ์อื่นๆ: ไม่มีพฤติการณ์อื่นใดที่บ่งชี้ว่าจำเลยทั้งสองครอบครองยาเสพติดเพื่อจำหน่าย เช่น จำเลยทั้งสองไม่มีประวัติการเสพหรือค้ายาเสพติด ไม่ได้พกอุปกรณ์การเสพหรือจำหน่ายยาเสพติดติดตัว และไม่ได้ต่อต้านการจับกุมของตำรวจ
หลักการสันนิษฐาน: ในคดีอาญา โจทก์มีหน้าที่พิสูจน์ความผิดของจำเลยให้ศาลเชื่ออย่างไม่มีข้อสงสัย กรณีที่พฤติการณ์ของคดีสามารถตีความไปได้หลายแง่มุม ศาลต้องวินิจฉัยให้เป็นประโยชน์แก่จำเลย
ดังนั้น จากเหตุผลข้างต้น การที่จำเลยทั้งสองคนไม่ได้วิ่งหนีตำรวจเมื่อตำรวจเข้าจับกุม ย่อมไม่เพียงพอที่จะสรุปได้ว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานครอบครองยาเสพติดเพื่อจำหน่าย
ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายยาเสพติดให้โทษ