กรณีจำเลยที่ 2 ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5078/2539 เป็นผู้ค้ำประกันเงินกู้ จำเลยที่ 2 จะต้องรับผิดต่อโจทก์หรือไม่?
ใช่ เหตุผล: จากข้อเท็จจริง จำเลยที่ 1 ได้กู้ยืมเงินจากโจทก์ และจำเลยที่ 2 ได้ทำสัญญาค้ำประกันเงินกู้ดังกล่าว สัญญาค้ำประกันระบุชัดเจนว่าหากจำเลยที่ 1 ไม่ชำระหนี้ จำเลยที่ 2 จะต้องเป็นผู้ชำระแทน

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 686 บัญญัติว่า "ผู้ค้ำประกันย่อมรับผิดตามสัญญาค้ำประกัน เมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ตามสัญญา"

ในคดีนี้ จำเลยที่ 1 ไม่ได้ชำระหนี้ตามสัญญาเงินกู้ จำเลยที่ 2 จึงต้องรับผิดต่อโจทก์ตามสัญญาค้ำประกัน

อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 จะต้องรับผิดต่อโจทก์เฉพาะในสัญญากู้เงิน 2 ฉบับแรกเท่านั้น เพราะจำเลยที่ 2 ไม่ได้ทำสัญญาค้ำประกันเงินกู้ตามสัญญากู้เงินฉบับที่ 3

เพิ่มเติม:
- จำเลยที่ 2 ไม่สามารถอ้างว่า สัญญาค้ำประกันนั้นไม่มีผลบังคับใช้ได้ เพราะสัญญาดังกล่าวมีข้อความครบถ้วน ชัดเจน และไม่ขัดต่อกฎหมาย
- จำเลยที่ 2 ไม่สามารถอ้างว่า โจทก์ไม่ได้แจ้งให้จำเลยที่ 2 ทราบภายใน 60 วัน เมื่อจำเลยที่ 1 ผิดนัดชำระหนี้ เพราะกฎหมายค้ำประกันใหม่ไม่ได้บังคับใช้กับสัญญาค้ำประกันนี้
- จำเลยที่ 2 ไม่สามารถอ้างว่า โจทก์ได้ลดจำนวนหนี้ให้กับจำเลยที่ 1 โดยไม่ได้แจ้งให้จำเลยที่ 2 ทราบ เพราะกฎหมายค้ำประกันใหม่ไม่ได้บังคับใช้กับสัญญาค้ำประกันนี้เช่นกัน

สรุป: จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามสัญญาค้ำประกันเงินกู้ 2 ฉบับแรก  เพราะ จำเลยที่ 2 ได้ทำสัญญาค้ำประกันเงินกู้ดังกล่าว จำเลยที่ 1 ไม่ได้ชำระหนี้ตามสัญญาเงินกู้ สัญญาค้ำประกันมีข้อความครบถ้วน ชัดเจน และไม่ขัดต่อกฎหมาย
กฎหมายค้ำประกัน