โจทก์ฟ้องคดีแพ่งเรียกอสังหาริมทรัพย์จากจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาทหรือไม่
(ก) มีอำนาจ เพราะศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาเกินคำขอ

(ข) มีอำนาจ เพราะเป็นการขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาท

(ค) ไม่มีอำนาจ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอ

(ง) ไม่มีอำนาจ เพราะศาลชั้นต้นไม่ได้พิพากษาให้ขับไล่จำเลย
คำตอบคือ (ก) มีอำนาจ เพราะศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาเกินคำขอ เพราะว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(1) กำหนดว่า ถ้าศาลพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี เมื่อศาลเห็นสมควร ศาลจะมีคำสั่งให้ขับไล่จำเลยก็ได้
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 246 กำหนดว่า ศาลมีอำนาจพิพากษาเกินคำขอได้
ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 3813/2535 ว่า ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท อันเป็นการขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่พิพาทได้

(ข) มีอำนาจ เพราะเป็นการขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาท การพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท เป็นการขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาทโดยปริยาย
ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 3813/2535 ว่า ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท อันเป็นการขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่พิพาทได้

(ค) ไม่มีอำนาจ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 246 กำหนดว่า ศาลมีอำนาจพิพากษาเกินคำขอได้
ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยในคำพิพากษาที่ 3813/2535 ว่า ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท อันเป็นการขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่พิพาทได้

(ง) ไม่มีอำนาจ เพราะศาลชั้นต้นไม่ได้พิพากษาให้ขับไล่จำเลย
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(1) กำหนดว่า ถ้าศาลพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี เมื่อศาลเห็นสมควร ศาลจะมีคำสั่งให้ขับไล่จำเลยก็ได้
ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาเกินคำขอ including การสั่งให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท อันเป็นการขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่พิพาทได้
กฎหมายทรัพย์สิน-กรรมสิทธิ์-ทรัพย์อิงสิทธิ,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),คำพิพากษาศาลฎีกา