ในกรณีที่เจ้าหนี้ผู้ไม่มีหลักประกันยื่นฟ้องล้มละลายลูกหนี้ แต่ไม่ได้ระบุสถานะการเป็นเจ้าหนี้มีประกันในคำฟ้อง  และต่อมาเจ้าหนี้ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องเป็นเจ้าหนี้มีประกัน  ศาลล้มละลายกลางมีอำนาจพิจารณาคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องหรือไม่?
ไม่ จากคำพิพากษาฎีกาที่ 6525/2554 อธิบายถึงกรณีโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองล้มละลาย  แต่ไม่ได้ระบุในคำฟ้องถึงการสละหลักประกันหรือตีราคาหลักประกันหักกับจำนวนหนี้  ซึ่งถือว่าฝ่าฝืนพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 10

ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องเป็นเจ้าหนี้มีประกัน  แต่ศาลล้มละลายกลางยกคำร้องและพิพากษายกฟ้องโจทก์

ประเด็นสำคัญ:

การแก้ไขคำฟ้องคดีล้มละลาย: ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 180 โจทก์มีสิทธิแก้ไขคำฟ้องได้ แต่ต้องไม่ทำให้สาระสำคัญของคำฟ้องเปลี่ยนแปลงไป และต้องอยู่ในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด
การแก้ไขคำฟ้องคดีล้มละลายในกรณีเจ้าหนี้: พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย พ.ศ. 2542 มาตรา 14 ไม่ได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะเกี่ยวกับการแก้ไขคำฟ้องคดีล้มละลาย จึงต้องนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 180 มาใช้บังคับโดยอนุโลม
กรณีเจ้าหนี้ไม่มีหลักประกันแก้ไขคำฟ้องเป็นเจ้าหนี้มีประกัน: ในกรณีที่โจทก์ยื่นฟ้องล้มละลายในฐานะเจ้าหนี้ไม่มีหลักประกัน แต่ต่อมาต้องการแก้ไขคำฟ้องเป็นเจ้าหนี้มีประกัน ถือเป็นการแก้ไขคำฟ้องในสาระสำคัญ โจทก์ต้องยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด
สรุป:

ศาลล้มละลายกลางมีอำนาจพิจารณาคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องคดีล้มละลาย
ในกรณีที่โจทก์ยื่นฟ้องล้มละลายในฐานะเจ้าหนี้ไม่มีหลักประกัน แต่ต่อมาต้องการแก้ไขคำฟ้องเป็นเจ้าหนี้มีประกัน โจทก์ต้องยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด มิฉะนั้น ศาลจะยกคำร้อง
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)