บุคคลมีสิทธิครอบครองที่ดินสาธารณะโดยการปลูกบ้านและอาศัยอยู่เป็นเวลานาน โดยไม่มีเอกสารสิทธิ์อะไร จะมีสิทธิครอบครองที่ดินนั้นหรือไม่? อธิบายตามหลักกฎหมาย
ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 135: “ห้ามมิให้บุคคลใดเข้ายึดถือ ครอบครอง หรือกระทำการใดๆ อันเป็นการเอาที่ดินของรัฐเป็นกรรมสิทธิของตน เว้นแต่ได้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย”
ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 136: “ที่ดินซึ่งรัฐเป็นเจ้าของ และมิได้จัดให้เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ให้ถือว่าเป็นที่ดินซึ่งรัฐมีกรรมสิทธิ์ ห้ามมิให้บุคคลใดเข้ายึดถือ ครอบครอง หรือกระทำการใดๆ อันเป็นการเอาที่ดินของรัฐเป็นกรรมสิทธิของตน เว้นแต่ได้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย”
การวิเคราะห์:

จากหลักกฎหมายข้างต้น   บุคคลไม่มีสิทธิครอบครองที่ดินสาธารณะโดยการปลูกบ้านและอาศัยอยู่เป็นเวลานาน โดยไม่มีเอกสารสิทธิ์อะไร

เหตุผล:

ที่ดินสาธารณะเป็นของรัฐ: ตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 135 ที่ดินสาธารณะเป็นของรัฐ บุคคลไม่มีสิทธิครอบครองโดยไม่มีเอกสารสิทธิ์
การครอบครองที่ดินสาธารณะโดยไม่มีเอกสารสิทธิ์เป็นการบุกรุก: การที่บุคคลเข้ายึดถือ ครอบครอง หรือกระทำการใดๆ อันเป็นการเอาที่ดินของรัฐเป็นกรรมสิทธิของตน โดยไม่มีเอกสารสิทธิ์ เป็นการบุกรุกตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 136
กรณีข้อยกเว้น:

บุคคลได้รับอนุญาตจากหน่วยงานของรัฐ: บุคคลอาจมีสิทธิครอบครองที่ดินสาธารณะได้ หากได้รับอนุญาตจากหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง เช่น กรมธนารักษ์ กรมป่าไม้
ที่ดินสาธารณะกลายเป็นที่ดินเอกชน: ในบางกรณี ที่ดินสาธารณะอาจกลายเป็นที่ดินเอกชนได้ โดยอาศัยหลักการครอบครองโดยสุจริต ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382
ประมวลกฎหมายที่ดิน,กฎหมายทรัพย์สิน-กรรมสิทธิ์-ทรัพย์อิงสิทธิ