ช่วยสรุป คำพิพากษาฎีกาที่ 1076/2522 ให้ด้วยค่ะ
จำเลยเป็นข้าราชการบำนาญได้รับแต่งตั้ ยเป็นข้าราชการบำนาญได้รับแต่งตั้ ยเป็นข้าราชการบำนาญได้รับแต่งตั้ งเป็นรองอธิการบดี รับเงินสมนาคุณจากงบประมาณแผ่นดินประเภทค่าทดแทน จำเลยซื งเป็นรองอธิการบดี รับเงินสมนาคุณจากงบประมาณแผ่นดินประเภทค่าทดแทน จำเลยซื งเป็นรองอธิการบดี รับเงินสมนาคุณจากงบประมาณแผ่นดินประเภทค่าทดแทน จำเลยซื ประเภทค่าทดแทน จำเลยซื ้ ้ ้ อที่ดินในนามของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและในฐานะผู้รับมอบอำนาจจาก ป.ภรรยาจำเลยร่วมกัน แล้ อที่ดินในนามของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและในฐานะผู้รับมอบอำนาจจาก ป.ภรรยาจำเลยร่วมกัน แล้ อที่ดินในนามของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและในฐานะผู้รับมอบอำนาจจาก ป.ภรรยาจำเลยร่วมกัน แล้ วจำเลยดำเนินการแบ่งแยกกรรมสิทธิ์ วจำเลยดำเนินการแบ่งแยกกรรมสิทธิ์ วจำเลยดำเนินการแบ่งแยกกรรมสิทธิ์ รวม ส่วนของ รวม ส่วนของ รวม ส่วนของ ป ป ป .อยู่ติดชายทะเลไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะจำเลยจึงดำเนิน .อยู่ติดชายทะเลไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะจำเลยจึงดำเนิน .อยู่ติดชายทะเลไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะจำเลยจึงดำเนิน การจดทะเบียนการจำยอมในที่ดินของ การจดทะเบียนการจำยอมในที่ดินของ การจดทะเบียนการจำยอมในที่ดินของ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้ที่ดินของ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้ที่ดินของ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้ที่ดินของ ิทยาลัยให้ที่ดินของ ป ป ป ป .ใช้เป็ .ใช้เป็ .ใช้เป็ นทางเข้าออกสู่ถนนสาธารณะเช่นนี้จำเลยอาจเข้าใจผิดคิดว่า นทางเข้าออกสู่ถนนสาธารณะเช่นนี้จำเลยอาจเข้าใจผิดคิดว่า นทางเข้าออกสู่ถนนสาธารณะเช่นนี้จำเลยอาจเข้าใจผิดคิดว่า น่าจะทำ น่าจะทำ น่าจะทำ ได้ เพื่อจะได้ไม่ยุ่งยากภายหลัง ได้ เพื่อจะได้ไม่ยุ่งยากภายหลัง ได้ เพื่อจะได้ไม่ยุ่งยากภายหลัง ในพฤติการณ์ที่แสดงว่าจำเลยน่าจะเชื่อโดยสุจริตว่าจำเลยทำได้ ในพฤติการณ์ที่แสดงว่าจำเลยน่าจะเชื่อโดยสุจริตว่าจำเลยทำได้ ในพฤติการณ์ที่แสดงว่าจำเลยน่าจะเชื่อโดยสุจริตว่าจำเลยทำได้ จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาก จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาก จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาก ถือไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาก ระทำผิดอาญา ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ระทำผิดอาญา ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ระทำผิดอาญา ไม่เป็นความผิดตามมาตรา มมาตรา มาตรา 152 152 152
จำเลยเป็นรองอธิการบดีได้รับเงินสมนาคุณจากงบประมาณแผ่นดินประเภทค่าทดแทน จำเลยได้ซื้อที่ดินในนามจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้มีการแบ่งแยกกรรมสิทธิ์ให้แก่ ป.แต่ที่ดินของ ป.ไม่มีทางออกสูงทางสาธารณะ จึงได้ดำเนินการจดทะเบียนจำยอมในที่ดินจุฬาเพื่อใช้เป็นทางเข้าออกสู่ถนนสาธารณะ คำพิพากษาบอกว่า จำเลยน่าจะเชื่อว่าสามารถทำได้ จึงไม่ถือเป็นความผิดตามมาตรา 152
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายนิติบุคคล,ประมวลกฎหมายที่ดิน,คำพิพากษาศาลฎีกา