ในกรณีที่ผู้ต้องหาไม่ได้เป็นผู้ลงมือกระทำผิดด้วยตนเอง แต่ถูกตั้งข้อหาว่าเป็นตัวการร่วมกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 88  หลักเกณฑ์ใดต่อไปนี้ที่สำคัญที่สุดในการพิจารณาว่าผู้ต้องหามีส่วนร่วมในการกระทำผิดหรือไม่?
A. 
ผู้ต้องหามีส่วนร่วมในการกระทำผิดเพียงใด
 
B. ใครเป็นเจ้าของสิ่งของหรืออาวุธที่ใช้ในการกระทำผิด และจำเลยทราบหรือควรจะทราบหรือไม่ ว่ามีการตระเตรียมสิ่งของหรืออาวุธเพื่อใช้ในการกระทำผิด
C. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะหน้าหรือเป็นเหตุการณ์ที่ตระเตรียมมากระทำผิด 
D. หากเป็นอาชญากรรมที่เตรียมไว้ จำเลยรู้หรือควรรู้หรือไม่ว่าผู้กระทำผิดกำลังเตรียมก่ออาชญากรรมและขอบเขตเพียงใด
ข้อที่ถูกต้องได้แก่ C.  เนื่องจาก  เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะหน้าหรือเป็นเหตุการณ์ที่ตระเตรียมมากระทำผิด

เหตุผล:
หลักการนี้สอดคล้องกับหลักการทั่วไปของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 88 ที่บัญญัติไว้ว่า "ผู้ใดช่วยเหลือหรือสนับสนุนการกระทำความผิดด้วยประการใด ๆ ผู้นั้นเป็นตัวการร่วมในการกระทำความผิดนั้น" การพิจารณาว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะหน้าหรือเป็นเหตุการณ์ที่ตระเตรียมมากระทำผิดนั้น จะช่วยให้สามารถวินิจฉัยได้อย่างถูกต้องว่าผู้ต้องหามีเจตนาร่วมกันกระทำผิดหรือไม่ ในกรณีที่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะหน้า ผู้ต้องหาอาจไม่มีเจตนาร่วมกันกระทำผิด แต่เพียงต่างคนต่างกระทำผิดโดยอิสระ ซึ่งกรณีนี้ไม่ถือว่าเป็นตัวการร่วม
ในทางกลับกัน หากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเหตุการณ์ที่ตระเตรียมมากระทำผิด แม้ว่าผู้ต้องหาจะไม่ได้ลงมือกระทำผิดด้วยตนเอง แต่มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือหรือสนับสนุนการกระทำผิด เช่น ช่วยดูต้นทาง หาอาวุธ หรือช่วยเหลือผู้กระทำผิดหลบหนี ก็ถือว่าเป็นตัวการร่วม

ตัวเลือกอื่นๆ นั้นมีความสำคัญรองลงมา:
ผู้ต้องหามีส่วนร่วมในการกระทำผิดเพียงใด: แม้ว่าผู้ต้องหามีส่วนร่วมในการกระทำผิด แต่หากไม่มีเจตนาร่วมกันกระทำผิด ก็ไม่ถือว่าเป็นตัวการร่วม
ใครเป็นเจ้าของสิ่งของหรืออาวุธที่ใช้ในการกระทำผิด: การเป็นเจ้าของสิ่งของหรืออาวุธที่ใช้ในการกระทำผิด เป็นเพียงพฤติการณ์ประกอบ ไม่ใช่หลักเกณฑ์ที่สำคัญที่สุดในการพิจารณาว่าผู้ต้องหามีส่วนร่วมในการกระทำผิดหรือไม่

4. หากเป็นอาชญากรรมที่เตรียมไว้ จำเลยรู้หรือควรรู้หรือไม่ว่าผู้กระทำผิดกำลังเตรียมก่ออาชญากรรมและขอบเขตเพียงใด: การที่ผู้ต้องหารู้หรือควรจะรู้ว่าผู้กระทำผิดกำลังเตรียมการกระทำผิด เป็นเพียงพฤติการณ์ประกอบ ไม่ใช่หลักเกณฑ์ที่สำคัญที่สุดในการพิจารณาว่าผู้ต้องหามีส่วนร่วมในการกระทำผิดหรือไม่
ประมวลกฎหมายอาญา,ความรู้พื้นฐานกฏหมาย