จำเลยต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี หรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

จำเลยหลอกลวงโจทก์:
-จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ผู้มีสิทธิครอบครองที่ดิน ส.ค.1
-จำเลยทำสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินกับโจทก์
-จำเลยระบุในสัญญาว่าหากโจทก์ดำเนินการออกเอกสารสิทธิในที่ดิน จำเลยจะให้ความสะดวก ให้-ความร่วมมือในการออกเอกสารสิทธิจนเสร็จสิ้น
-การกระทำของจำเลยเป็นการหลอกลวงเอาที่ดินที่ตนไม่มีสิทธิแล้วมาหลอกขายให้โจทก์

โจทก์เข้าใจผิดในสาระสำคัญของสัญญา:
-โจทก์เข้าใจว่าจำเลยมีสิทธิครอบครองที่ดิน
-โจทก์เข้าใจว่าจำเลยสามารถโอนสิทธิในที่ดินให้โจทก์ได้
-โจทก์เข้าใจว่าจำเลยสามารถนำที่ดินไปออกเอกสารสิทธิได้
-การเข้าใจผิดของโจทก์เป็นการสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรม

สัญญาการซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆะเสียเปล่า:
-ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 156 สัญญาที่ทำโดยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมนั้น เป็นโมฆะเสียเปล่า สัญญาการซื้อขายที่ดินพิพาทจึงเป็นโมฆะเสียเปล่า

จำเลยต้องคืนเงินให้โจทก์:
-ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 413 ผู้ใดได้รับประโยชน์โดยมิชอบด้วยกฎหมาย ต้องคืนสิ่งนั้นให้แก่เจ้าของ
-จำเลยได้รับเงินจากโจทก์โดยมิชอบด้วยกฎหมาย
-จำเลยจึงต้องคืนเงินให้โจทก์
-จำเลยต้องจ่ายดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี:

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 408 ผู้ใดไม่มีสิทธิยักยื้อทรัพย์สินของผู้อื่นไว้ ต้องคืนทรัพย์สินนั้นพร้อมด้วยดอกผล
-จำเลยไม่มีสิทธิยักยื้อเงินของโจทก์ไว้
-จำเลยจึงต้องจ่ายดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี

สรุป:
-จำเลยหลอกลวงโจทก์
-โจทก์เข้าใจผิดในสาระสำคัญของสัญญา
-สัญญาการซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆะเสียเปล่า
-จำเลยต้องคืนเงินให้โจทก์
-จำเลยต้องจ่ายดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี

ดังนั้น จำเลยต้องคืนเงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),ประมวลกฎหมายที่ดิน,กฎหมายอสังหาริมทรัพย์,กฎหมายนิติกรรม-สัญญา-ข้อสัญญาไม่เป็นธรรม,คำพิพากษาศาลฎีกา,กฎหมายซื้อขาย,กฎหมายทรัพย์สิน-กรรมสิทธิ์-ทรัพย์อิงสิทธิ,กฎหมายลักษณะหนี้