พยานในพินัยกรรมสามารถลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมในภายหลังได้หรือไม่?
ไม่ เหตุผล:

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1656 วรรคแรก บัญญัติไว้ชัดเจนว่า พยานในพินัยกรรมแบบธรรมดาจะต้องลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรม "ในขณะนั้น" หมายความว่า พยานจะต้องลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรม ต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม และ ในขณะที่ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อ ในพินัยกรรม
หลักการของกฎหมาย มุ่งหมายให้พยานเป็นผู้ยืนยันตัวตนของผู้ทำพินัยกรรม และยืนยันว่าผู้ทำพินัยกรรมมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ขณะทำพินัยกรรม การที่พยานลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมในภายหลัง จึงไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11034/2553 วินิจฉัยไว้ว่า การที่พยานลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมในภายหลัง ทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1705
ตัวอย่าง:

นาย A เขียนพินัยกรรมไว้เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2567 โดยมีนาย B และนางสาว C เป็นพยาน นาย A ลงลายมือชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าพยานทั้งสองคน แต่พยานทั้งสองคนลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของนาย A ในวันที่ 2 มกราคม 2567 กรณีนี้ พินัยกรรมของนาย A เป็นโมฆะ เพราะพยานไม่ได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของนาย A ในขณะที่นาย A ลงลายมือชื่อในพินัยกรรม

ข้อควรระวัง:

การลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมในภายหลัง เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย และ ทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ
ควรให้พยานลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรม ต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม และ ในขณะที่ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อ ในพินัยกรรม
หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับการทำพินัยกรรม ควรปรึกษาทนายความ
สรุป:

พยานในพินัยกรรม ไม่สามารถ ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมในภายหลังได้ การกระทำดังกล่าว ทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์