จงสรุป "แนวฎีกา #ข้อสอบ ผู้ช่วยผู้พิพากษา (สนามเล็ก) อาญา ข้อ 2" ให้หน่อยสิคะ
แนวฎีกา #ข้อสอบ ผู้ช่วยผู้พิพากษา สนามเล็ก อาญา ข้อ 2 แนวฎีกา #ข้อสอบ ผู้ช่วยผู้พิพากษา สนามเล็ก อาญา ข้อ 2 คำพิพากษาที่ 1484/2549
จำเลยขู่เข็ญให้ผู้เสียหายนำเงิน 5,500 บาท มามอบให้เป็นค่าไถ่โทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้เสียหายที่จำเลยรับมาจากคนร้ายที่ลักทรัพย์ และหากไม่นำมาให้จะไม่ได้รับโทรศัพท์คืนจำเลยจะนำไปขายให้แก่บุคคลอื่น เข้าลักษณะเป็นการขู่เข็ญว่าจะทำอันตรายต่อทรัพย์สินของผู้ถูกขู่เข็ญคือขายโทรศัพท์เคลื่อนที่ไปซึ่งทำให้ผู้เสียหายเกิดความกลัวและยินยอมจะนำเงิน 5,500 บาท ไปให้จำเลยจึงเข้าลักษณะความผิดฐานกรรโชก คำพิพากษาที่ 1484/2549 คำพิพากษาที่ 1484/2549 จำเลยขู่เข็ญให้ผู้เสียหายนำเงิน 5,500 บาท มามอบให้เป็นค่าไถ่โทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้เสียหายที่จำเลยรับมาจากคนร้ายที่ลักทรัพย์ และหากไม่นำมาให้จะไม่ได้รับโทรศัพท์คืนจำเลยจะนำไปขายให้แก่บุคคลอื่น เข้าลักษณะเป็นการขู่เข็ญว่าจะทำอันตรายต่อทรัพย์สินของผู้ถูกขู่เข็ญคือขายโทรศัพท์เคลื่อนที่ไปซึ่งทำให้ผู้เสียหายเกิดความกลัวและยินยอมจะนำเงิน 5,500 บาท ไปให้จำเลยจึงเข้าลักษณะความผิดฐานกรรโชก คำพิพากษาที่ 5161/2547
ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ร่วมต่อไปว่า การที่จำเลยนำแผ่นบันทึกข้อมูลเปล่าลอกข้อมูลจากแผ่นบันทึกข้อมูลที่อยู่ในเครื่องคอมพิวเตอร์ของโจทก์ร่วม เป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่ โจทก์ร่วมฎีกาว่าข้อมูลใน เครื่องคอมพิวเตอร์ของโจทก์ร่วมมีรูปร่างเป็นตัวอักษร ภาพ แผนผังและตราสาร จึงเป็นทรัพย์ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๓๗ การที่จำเลยเอาข้อมูลของโจทก์ร่วมดังกล่าวไป จึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ เห็นว่า ข้อมูล ตามพจนานุกรมให้ ความหมายว่า "ข้อเท็จจริง หรือสิ่งที่ถือหรือยอมรับว่าเป็นข้อเท็จจริง สำหรับใช้เป็นหลักอนุมานหาความจริงหรือ การคำนวณ" ส่วนข้อเท็จจริงหมายความว่า "ข้อความแห่งเหตุการณ์ที่เป็นมาหรือที่เป็นอยู่ตามจริง ข้อความหรือ เหตุการณ์ที่จะต้องวินิจฉัยว่าเท็จหรือจริง" ดังนั้นข้อมูลจึงไม่นับเป็นวัตถุมีรูปร่าง สำหรับตัวอักษร ภาพ แผนผัง และตราสาร เป็นเพียงสัญญลักษณ์ที่ถ่ายทอดความหมายของข้อมูลออกจากแผ่นบันทึกข้อมูลโดยอาศัยเครื่องคอมพิวเตอร์ มิใช่รูปร่างของข้อมูล เมื่อ ป.พ.พ. มาตรา ๑๓๗ บัญญัติว่า ทรัพย์ หมายความว่า วัตถุมีรูปร่าง ข้อมูลในแผ่นบันทึกข้อมูลจึงไม่ถือเป็นทรัพย์การที่จำเลยนำแผ่นบันทึกข้อมูลเปล่าลอกข้อมูลจากแผ่นบันทึกข้อมูลของโจทก์ร่วม จึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ตามฟ้อง ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ร่วมทุกข้อฟังไม่ขึ้น คำพิพากษาที่ 5161/2547 คำพิพากษาที่ 5161/2547 ปัญหาวินิจฉัยตามฎี กาของโจทก์ร่วมต่อไปว่า การที่จำเลยนำแผ่นบันทึกข้อมูลเปล่าลอกข้อมูลจากแผ่นบันทึกข้อมูลที่อยู่ในเครื่องคอมพิวเตอร์ของโจทก์ร่วม เป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่ โจทก์ร่วมฎีกาว่าข้อมูลใน เครื่องคอมพิวเตอร์ของโจทก์ร่วมมีรูปร่างเป็นตัวอักษร ภาพ แผนผังและตราสาร จึงเป็นทรัพย์ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๓๗ การที่จำเลยเอาข้อมูลของโจทก์ร่วมดังกล่าวไป จึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ เห็นว่า ข้อมูล ตามพจนานุกรมให้ ความหมายว่า "ข้อเท็จจริง หรือสิ่งที่ถือหรือยอมรับว่าเป็นข้อเท็จจริง สำหรับใช้เป็นหลักอนุมานหาความจริงหรือ การคำนวณ" ส่วนข้อเท็จจริงหมายความว่า "ข้อความแห่งเหตุการณ์ที่เป็นมาหรือที่เป็นอยู่ตามจริง ข้อความหรือ เหตุการณ์ที่จะต้องวินิจฉัยว่าเท็จหรือจริง" ดังนั้นข้อมูลจึงไม่นับเป็นวัตถุมีรูปร่าง สำหรับตัวอักษร ภาพ แผนผัง และตราสาร เป็นเพียงสัญญลักษณ์ที่ถ่ายทอดความหมายของข้อมูลออกจากแผ่นบันทึกข้อมูลโดยอาศัยเครื่องคอมพิวเตอร์ มิใช่รูปร่างของข้อมูล เมื่อ ป.พ.พ. มาตรา ๑๓๗ บัญญัติว่า ทรัพย์ หมายความว่า วัตถุมีรูปร่าง ข้อมูลในแผ่นบันทึกข้อมูลจึงไม่ถือเป็นทรัพย์การที่จำเลยนำแผ่นบันทึกข้อมูลเปล่าลอกข้อมูลจากแผ่นบันทึกข้อมูลของโจทก์ร่วม จึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ตามฟ้อง ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ร่วมทุกข้อฟังไม่ขึ้น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1869/2536 (แต่ในข้อสอบเป็นความผิดสำเร็จ)
จำเลยกับพวกร่วมกันข่มขืนใจโจทก์ร่วมให้ยอมให้หรือยอมจะให้เงินจำนวน 350,000 บาท แก่จำเลยกับพวก โดยขู่เข็ญว่าถ้าไม่ให้จะนำวีดีโอเทปการร่วมประเวณีระหว่างโจทก์ร่วมกับ จำเลยไปฉายให้ประชาชนดู จะฟ้องต่อเจ้าคณะจังหวัดกรมการศาสนา และจะลงหนังสือพิมพ์แต่โจทก์ร่วมไม่ได้มอบเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่จำเลยกับ พวกการกระทำของจำเลยกับพวกเข้าองค์ประกอบของความผิดฐานพยายามรีดเอาทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 338 ประกอบมาตรา 80
  เครดิต : ฎีกานิรนาม คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1869/2536 (แต่ในข้อสอบเป็นความผิดสำเร็จ)
จำเลยกับพวกร่วมกันข่มขืนใจโจทก์ร่วมให้ยอมให้หรือยอมจะให้เงินจำนวน 350,000 บาท แก่จำเลยกับพวก โดยขู่เข็ญว่าถ้าไม่ให้จะนำวีดีโอเทปการร่วมประเวณีระหว่างโจทก์ร่วมกับ จำเลยไปฉายให้ประชาชนดู จะฟ้องต่อเจ้าคณะจังหวัดกรมการศาสนา และจะลงหนังสือพิมพ์แต่โจทก์ร่วมไม่ได้มอบเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่จำเลยกับ พวกการกระทำของจำเลยกับพวกเข้าองค์ประกอบของความผิดฐานพยายามรีดเอาทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 338 ประกอบมาตรา 80 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1869/2536 (แต่ในข้อสอบเป็นความผิดสำเร็จ)  เครดิต : ฎีกานิรนาม
คำพิพากษาที่ถูกสรุปมีเนื้อหาดังนี้ นะคะ

1. ในคดีข้อ 2 ข้อสอบ ผู้ช่วยผู้พิพากษา สนามเล็ก อาญา คดีจำเลยขู่เข็ญให้ผู้เสียหายนำเงิน 5,500 บาทมามอบให้เป็นค่าไถ่โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่จำเลยรับมาจากคนร้ายที่ลักทรัพย์ และหากไม่นำมาให้จะไม่ได้รับโทรศัพท์คืน จำเลยจะนำไปขายให้ผู้อื่น ศาลสรุปว่าเป็นความผิดฐานกรรโชกตามคำพิพากษาที่ 1484/2549 และยืนยันคำพิพากษานั้นๆ

2. ในคดีข้อ 2 ข้อสอบ ผู้ช่วยผู้พิพากษา สนามเล็ก อาญา คำพิพากษาที่ 5161/2547 เกี่ยวกับปัญหาวินิจฉัยว่าการที่จำเลยนำแผ่นบันทึกข้อมูลเปล่าลอกข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ของโจทก์ร่วมมีความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่ ศาลวินิจฉัยว่าข้อมูลในคอมพิวเตอร์ไม่ถือเป็นทรัพย์ตามนิยมที่ระบุใน ป.พ.พ. มาตรา 137 และจำเลยไม่ถือเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ตามฟ้อง

3. ในคดีข้อ 2 ข้อสอบ ผู้ช่วยผู้พิพากษา สนามเล็ก อาญา จำเลยกับพวกร่วมกันข่มขืนใจโจทก์ร่วมให้ยอมให้หรือยอมจะให้เงิน 350,000 บาท โดยขู่เข็ญว่าจะเปิดเผยวีดีโอเทปการร่วมประเวณีระหว่างโจทก์ร่วมกับ จำเลย ศาลตามฐานความผิดฐานพยายามรีดเอาทรัพย์ตาม ป.ม. มาตรา 338 และมาตรา 80 มีการยกฟ้องและตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1869/2536 ซึ่งยืนยันว่ามีความผิดสำเร็จ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1869/2536 ยืนยันความผิดของจำเลยในการข่มขืนและขู่เข็ญเพื่อรีดเอาทรัพย์ ทั้งนี้เป็นสรุปและเลือกทำเนียบสำหรับข้อมูลที่ให้มา เนื่องจากตัวอย่างที่กำหนดเพียงบางส่วนและมีข้อความที่ซับซ้อน คำพิพากษาทั้ง 2 คำพิพากษาถูกยกเลิกในข้อสอบ
กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์,ประมวลกฎหมายอาญา