อาการเฝือกบีบรัดมีอาการและวิธีป้องกันอย่างไร
ผู้ป่วยที่เข้าเฝือก ในกรณีที่เข้าเฝือกที่ขาแล้วตรวจพบว่านิ้วเท้าส่วนที่โผล่พ้นขอบเฝือกบวมเป่ง ปลายเล็บเขียวคล้ำ เมื่อแพทย์ตรวจดูแล้วพบว่า การไหลเวียนเลือดที่นิ้วเท้าไม่ดี ไม่สามารถขยับนิ้วเท้าได้อาจเป็นอาการของเฝือกบีบรัด ส่งผลให้กล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อตายหากขาดเลือดมาเลี้ยงเกินกว่า 8 ชั่วโมง และจะต้องตัดขาทิ้ง

อาการเฝือกบีบรัดอาจเกิดจากการปฏิบัติตัวหลังเข้าเฝือกไม่เหมาะสม ในกรณีนี้ ผู้ป่วยจะต้องยกแขนขาส่วนที่เข้าเฝือกสูงกว่าระดับหัวใจ ในการยกแขนขาสูงนั้นต้องปฏิบัติให้ถูกต้อง ยกตัวอย่างเช่น ควรนอนราบบนเตียง แล้วใช้หมอนหนุนขาไว้ การนั่งพาดขานั้น ขาจะวางในระดับต่ำกว่าหัวใจ  โดยปกติแขนขาจะบวมอย่างมากในระยะ 48 ชั่วโมงแรกภายหลังกระดูกหัก การยกส่วนที่หักให้สูงในระยะนี้จึงมีความสำคัญมาก เพราะหากเกิดการบวมขึ้นแล้ว เนื้อเยื่อไม่สามารถขยายตัวได้ภายในเฝือก ความดันในเนื้อเยื่อจึงสูงขึ้นๆ จนถึงระดับที่เลือดไม่สามารถไหลผ่านมาเลี้ยงได้ เกิดการเน่าตายของเนื้อเยื่อต่างๆ ในรายที่กล้ามเนื้อช้ำมาก ซึ่งมีโอกาสบวมได้มาก แพทย์จึงมักให้ผู้ป่วยพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเพื่อสังเกตการบวม และจะได้แก้ไขภาวะแทรกซ้อนได้ทัน สำหรับผู้ป่วยที่กลับบ้าน หากเกิดภาวะเฝือกบีบรัด ควรรีบกลับมาพบแพทย์เพื่อตัดเฝือกและให้การรักษาที่ถูกต้อง อย่ากินหรือฉีดยาแก้ปวดมากเกินไป เพราะจะบดบังอาการจนทำให้ช้าเกินการ ถ้าอาการรุนแรงมาก และต้องใช้เวลานานกว่าจะมาถึงโรงพยาบาล ให้แช่เฝือกลงในน้ำสะอาด เฝือกจะอ่อนตัวลง จนสามารถใช้กรรไกรตัดผ้าตัดได้ หรือใช้มือฉีกเฝือกออกได้
11.ออร์โธปิดิกส์ (ออร์โธปิดิกส์) - Orthopedics