จงสรุปบทความเรื่อง "ลูกจ้างต้องรู้!! วิธีจัดการภาษีเงินได้ หลังออกจากงาน" ให้หน่อยค่ะ
ด้วยสภาพเศรษฐกิจและการแข่งขันในปัจจุบัน อาจส่งผลให้หลายๆ บริษัทที่มียอดขายลดลงอย่างมากเลือกที่จะลดค่าใช้จ่ายโดยการเลิกจ้าง/ให้พนักงานสมัครใจลาออก ไม่ว่าจะเรียกชื่อว่าโครงการใดก็ตาม ทางบริษัทจะมีการจ่ายเงินชดเชยต่าง ๆ ให้สอดคล้องกับเงื่อนไขทางกฎหมายอย่างที่เราได้เห็นกันตามหน้าหนังสือพิมพ์ และเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อม เรามาดูกันครับว่าเราควรจัดการเรื่องเกี่ยวกับภาษีจากเงินได้ประเภทนี้อย่างไร 1. เงินชดเชยตามกฎหมายจากการจ้างงานตามมาตรา 118  ลูกจ้างที่จะได้รับเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงานมาตรา 118 จะต้องปฏิบัติตนเป็นลูกจ้างที่ดีของนายจ้าง ไม่ก่อความเสียหายวุ่นวายจนเป็นเหตุให้นายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินชดเชยซึ่งได้บัญญัติไว้ตามมาตรา 119 สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมกรุณาศึกษาจาก Link ด้านล่าง อ้างอิง  ภาษีที่เกี่ยวข้องกับเงินชดเชยตามกฎหมาย กรณีที่ถูกเลิกจ้างแล้วได้รับเงินชดเชยตามกฎหมายมาตรา 118 ยกเว้นภาษีเงินได้จากเงินชดเชยสำหรับส่วนที่ไม่เกินค่าจ้างของการทำงาน 300 วันสุดท้ายแต่ไม่เกิน 300,000 บาท ขั้นตอนถัดมาให้พิจารณาที่อายุงาน ในกรณีที่มีอายุงานไม่น้อยกว่า 5 ปี สามารถเลือกแยกยื่นภาษีตามมาตรา 48(5) แต่ถ้าอายุงานน้อยกว่า 5 ปี ต้องนำเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงานไปยื่นรวมกับเงินได้ตามปกติ อ้างอิง  กรณีพนักงานยื่นใบลาออกแล้วบริษัทจ่ายเงินชดเชยซึ่งคำนวณตามกฎหมาย ไม่ถือว่าเป็นการจ่ายเงินชดเชยตามมาตรา 118 ดังนั้น ไม่มีสิทธิได้รับยกเว้นภาษีเงินได้จากเงินชดเชยสำหรับส่วนที่ไม่เกินค่าจ้างของการทำงาน 300 วันสุดท้ายแต่ไม่เกิน 300,000 บาท อ้างอิง  เงินชดเชยตามกฎหมาย ไม่ได้หมายถึงเงินเดือนอย่างเดียว แต่รวมถึงเงินค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำมันรถ และอื่น ๆ ที่นายจ้างจ่ายให้กับลูกจ้างเป็นปกติทุกเดือนโดยไม่ต้องใช้ใบเสร็จประกอบ อ้างอิง  2. เงินชดเชยกรณีว่างงานจากประกันสังคม สำหรับผู้ประกันตนตามมาตรา 33 ในกรณีที่จ่ายเงินสมทบมาแล้วไม่น้อยกว่า 6 เดือน ภายในระยะเวลา 15 เดือนก่อนการว่างงาน เมื่อถูกเลิกจ้างหรือลาออกจากงาน ให้รีบไปขึ้นทะเบียนผู้ว่างงานที่สำนักงานจัดหางานภายใน 30 วัน กรณีถูกเลิกจ้าง : ได้รับเงินชดเชย 50% ของค่าจ้าง ไม่เกิน 180 วัน
กรณีลาออก : ได้รับเงินชดเชย 30% ของค่าจ้างไม่เกิน 90 วัน (ฐานค่าจ้างในการคำนวณของทั้งสองกรณี ขั้นต่ำ 1,650 บาท สูงสุดไม่เกิน 15,000 บาท) ตัวอย่าง ก่อนออกจากงานได้รับเงินเดือน 20,000 บาท ต่อเดือน กรณีถูกเลิกจ้าง : ได้รับเงินชดเชยกรณีว่างงาน 15,000×50% = 7,500 บาท นาน 6 เดือน
กรณีลาออก : ได้รับเงินชดเชยกรณีว่างงาน 15,000×30% = 4,500 บาท นาน 3 เดือน ปล. กรณีเคยส่งเงินเข้าประกันสังคมมาตรา 33 มาแล้วไม่ต่ำกว่า 12 เดือน และต้องการรักษาสิทธิรับการรักษาพยาบาลและสิทธิประโยชน์อื่น ๆ อย่าลืมไปขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกันตนตามมาตรา 39 ภายใน 6 เดือนหลังจากออกจากงานที่สำนักงานประกันสังคมด้วยนะครับ อ้างอิง: สิทธิประโยชน์กรณีว่างงาน 
ผู้ประกันตนสมัครใจมาตรา 39  3. เงินได้จากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ เงินได้จากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพประกอบด้วยเงิน 4 ส่วน คือ 1 เงินสะสม (ลูกจ้างจ่ายเข้ากองทุน) 2 เงินสมทบ (นายจ้างจ่ายเข้ากองทุน) 3 ผลประโยชน์เงินสะสม 4 ผลประโยชน์เงินสมทบ ทางเลือกสำหรับการจัดการกับเงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ คงเงินไว้ในกองทุนแล้วรอจนครบอายุ 55 ปี
โอนเงินไปอยู่กับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพนายจ้างใหม่
โอนย้ายไป RMF for PVD
รับเงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ กรณีเลือกย้ายเงินไป RMF for PVD สามารถศึกษาเพิ่มเติมได้ที่
 ภาษีกับเงินได้จากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ สำหรับท่านที่เลือกทางเลือกที่ 1-3 ไม่มีภาระภาษีเกี่ยวข้องจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ แต่สำหรับท่านที่เลือกรับเงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ท่านจะต้องนำเงินได้จากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพจากส่วนที่ 2-4 (เงินสมทบ+ผลประโยชน์เงินสะสม+ผลประโยชน์เงินสมทบ) ไปแสดงรายการเพื่อชำระภาษี ซึ่งแยกได้เป็น 2 กรณี อายุงานไม่น้อยกว่า 5 ปี : สามารถเลือกแยกยื่นภาษีตามมาตรา 48(5) เช่นเดียวกับเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงาน
อายุงานน้อยกว่า 5 ปี : ยื่นรวมคำนวณภาษีตามปกติ ปล.หากเลือกที่จะลาออกจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพก่อนออกจากงานต้องยื่นรวมคำนวณภาษีตามปกติเท่านั้น การคำนวณภาษีตามมาตรา 48(5) การหักค่าใช้จ่าย : หักค่าใช้จ่ายส่วนแรก = 7,000 x จำนวนปีที่ทำงาน (ถ้าทำงานไม่น้อยกว่า 5 ปีเต็มแล้ว จำนวนวันที่ทำงานเกิน 183 วันให้นับเป็น 1 ปี) หักค่าใช้จ่ายส่วนที่สอง = (เงินได้จากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ – ค่าใช้จ่ายส่วนแรก) x 50% เมื่อหักค่าใช้จ่ายทั้งสองส่วนแล้ว ให้นำเงินได้ที่เหลือไปคำนวณภาษีตามขั้นภาษีปกติ โดยไม่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับเงิน 150,000 บาท แรก นอกจากการจัดการกับภาษีเงินได้ทั้ง 3 ส่วนที่กล่าวมาแล้ว การจัดการกับเงินที่ได้รับก็มีความสำคัญเช่นกัน ขอแนะนำในเบื้องต้นว่า ให้ทำการจัดแบ่งเงินออกเป็น 3 ส่วนหลัก ๆ ส่วนแรก สำหรับค่าใช้จ่ายที่จำเป็นสำหรับการดำเนินชีวิตระหว่างหางานใหม่ หรือเริ่มต้นชีวิตใหม่
ส่วนที่สอง สำหรับค่าใช้จ่ายประจำ พวกค่าเช่าบ้าน ผ่อนบ้าน ผ่อนรถยนต์ และอื่น ๆ
ส่วนที่สาม สำหรับค่าใช้จ่ายฉุกเฉิน กรณีเจ็บป่วย หรือ อุบัติเหตุ เป็นต้น สุดท้ายขอให้ทุกท่านจัดบริหารจัดการเงินที่ได้จากการเลิกจ้าง/ลาออกให้ดี และหางานใหม่ได้โดยเร็วนะครับ
ด้วยสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบัน ส่งผลให้หลายบริษัทที่มียอดขายลดลงเลือกที่จะลดค่าใช้จ่ายโดยการเลิกจ้างหรือลาออก เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อม จะมีวิธีจัดการเกี่ยวกับภาษีจากเงินได้อย่างไร
1. เงินชดเชยตามกฎหมายจากการจ้างงานตามมาตรา 118 ลูกจ้างที่ได้รับเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงานมาตรา 118 ต้องปฏิบัติตนเป็นลูกจ้างที่ดีของนายจ้าง ไม่ก่อความเสียหายจนเป็นเหตุให้นายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินชดเชยซึ่งได้บัญญัติไว้ตามมาตรา 119 กรณีถูกเลิกจ้างแล้วได้รับเงินชดเชยตามกฎหมายมาตรา 118 ให้พิจารณาอายุงาน ในกรณีที่มีอายุงานไม่น้อยกว่า 5 ปี สามารถเลือกแยกยื่นภาษีตามมาตรา 48(5) ถ้าอายุงานน้อยกว่า 5 ปี ต้องนำเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงานไปยื่นรวมกับเงินได้ตามปกติ กรณีพนักงานยื่นใบลาออกแล้วบริษัทจ่ายเงินชดเชยซึ่งคำนวณตามกฎหมาย ไม่ถือว่าเป็นการจ่ายเงินชดเชยตามมาตรา 118 ดังนั้น ไม่มีสิทธิได้รับยกเว้นภาษีเงินได้
2. เงินชดเชยกรณีว่างงานจากประกันสังคม สำหรับผู้ประกันตนตามมาตรา 33 ในกรณีที่จ่ายเงินสมทบไม่น้อยกว่า 6 เดือน ภายในระยะเวลา 15 เดือนก่อนการว่างงาน ให้รีบไปขึ้นทะเบียนผู้ว่างงานที่สำนักงานจัดหางานภายใน 30 วัน กรณีถูกเลิกจ้าง จะได้รับเงินชดเชย 50% ของค่าจ้างไม่เกิน 180 วัน ส่วนในกรณีลาออก จะได้รับเงินชดเชย 30% ของค่าจ้างไม่เกิน 90 วัน
3. เงินได้จากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ซึ่งประกอบด้วยเงิน 4 ส่วน คือ เงินสะสม เงินสมทบ ผลประโยชน์เงินสะสม และผลประโยชน์เงินสมทบ
สำหรับทางเลือกการจัดการกับเงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ คือ คงเงินไว้ในกองทุนแล้วรอจนอายุ 55 ปี, โอนเงินกับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพนายจ้างใหม่, โอนย้ายไป RMF for PVD และรับเงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน,ตลาดการเงิน & ผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงิน,ความรู้ทางการเงิน