ตัวบทกฎหมายเกี่ยวกับเรื่อง จำนอง มีมาตราใดบ้าง
ตัวบทกฎหมายเกี่ยวกับเรื่อง จำนอง

- ม. 702 จำนอง คือ สัญญาซึ่งผู้จำนอง เอาทรัพย์สินตราไว้แก่ผู้รับจำนอง เป็นประกันการชำระหนี้ โดยไม่ส่งมอบทรัพย์สินนั้น
ว. 2 ผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้ จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญ มิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือไม่

 -ม. 707 ให้นำมาตรา 681 คือเรื่องค้ำประกันได้เฉพาะหนี้สมบูรณ์ มาบังคับใช้ในการจำนองโดยอนุโลม

- ม. 708 สัญญาจำนองต้องมีจำนวนเงินระบุไว้เป็นเงินไทยและมีจำนวนแน่นอน

- ม. 711 การที่ตกลงกันไว้ก่อนหนี้ถึงกำหนดชำระว่า ถ้าไม่ชำระหนี้ให้ผู้รับจำนองเข้าเป็นเจ้าของทรัพย์สินที่จำนอง หรือให้จัดการแก่ทรัพย์สินนั้นเป็นประการอื่น ข้อตกลงเช่นว่านั้นไม่สมบูรณ์

- ม. 712 แม้มีข้อสัญญาเป็นอย่างอื่น ทรัพย์สินซึ่งจำนองไว้แก่บุคคลหนึ่งนั้น จะเอาไปจำนองแก่อีกบุคคลหนึ่งในระหว่างที่สัญญาก่อนยังมีอายุอยู่ก็ได้

- ม. 714 สัญญาจำนองต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

- ม. 717 แม้ทรัพย์สินซึ่งจำนองจะแบ่งออกเป็นหลายส่วน ท่านว่าจำนองก็ยังคงครอบไปถึงหมดทุกส่วนด้วยกันอยู่
ว.2  ถ้าผู้รับจำนองยินยอม จะโอนทรัพย์สินส่วนใดไปปลอดจำนองก็ได้ แต่ความยินยอมนั้นถ้ามิได้จดทะเบียน จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกมิได้

- ม. 725 เมื่อบุคคล 2 คน หรือกว่านั้น ได้จำนองประกันหนี้รายเดียวกันโดยมิได้ระบุลำดับไว้ไซร้  ท่านว่าผู้จำนองซึ่งได้ชำระหนี้หรือเป็นเจ้าของทรัพย์สินซึ่งต้องถูกบังคับจำนองนั้น หามีสิทธิไล่เบี้ยผู้จำนองคนอื่นได้ไม่

- ม. 726 บุคคลหลายคนได้จำนองประกันหนี้รายเดียวกัน และได้ระบุลำดับไว้ การที่ผู้รับจำนองยอมปลดหนี้ให้แก่ผู้จำนองคนหนึ่ง ย่อมทำให้ผู้จำนองคนหลังๆ ได้หลุดพ้นเพียงขนาดที่เขาต้องได้รับความเสียหาย

-ม. 727 ถ้าบุคคลคนเดียวจำนองประกันหนี้อันบุคคลอื่นต้องชำระ ให้ใช้มาตรา 697, 700 และ 701 มาบังคับโดยอนุโลม
หมายเหตุ มาตรา 697 คือเรื่องการกระทำของเจ้าหนี้ทำให้ไม่อาจรับช่วงได้  มาตรา 700 คือเรื่องเจ้าหนี้ยอมผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ มาตรา 701 คือ ผู้ค้ำประกันขอชำระหนี้เมื่อถึงกำหนดชำระได้

- ม. 728 เมื่อจะบังคับจำนอง ผู้รับจำนองจะต้องมีจดหมายบอกกล่าวไปยังลูกหนี้ให้ชำระหนี้ภายในเวลาอันสมควรก่อน ถ้าลูกหนี้ละลเยเสีย ผู้รับจำนองจะฟ้องคดีต่อศาลเพื่อให้ยึดทรัพย์สินซึ่งจำนองและให้ขายทอดตลาดก็ได้

- ม. 730 เมื่อทรัพย์สินหนึ่งได้จำนองแก่ผู้รับจำนองหลายคน ให้ถือลำดับเรียงตามวันและเวลาจดทะเบียน ผู้รับจำนองก่อนจักได้รับใช้หนี้ก่อน

- ม. 733 ถ้าเอาทรัพย์จำนองหลุด และราคาทรัพย์สินนั้นต่ำกว่าจำนวนหนี้ที่ค้างก็ดี หรือถ้าเอาขายทอดตลาดได้เงินน้อยกว่าที่ค้างชำระกันอยู่ก็ดี ส่วนที่ขาดลูกหนี้ไม่ต้องรับผิดชอบ

- ม. 734 ถ้าจำนองทรัพย์สินหลายสิ่งประกันหนี้รายเดียวมิได้ระบุลำดับไว้ ผู้รับจำนองจะใช้สิทธิบังคับแก่ทรัพย์สินทั้งหมด หรือบางสิ่งก็ได้ แต่ห้ามเกินหนี้ตามสิทธิของตน

- ม. 744 จำนองย่อมระงับ (1) เมื่อหนี้ที่ประกันระงับสิ้นไป โดยมิใช่เหตุอายุความ (2) เมื่อปลดจำนองเป็นหนังสือ (3) เมื่อผู้จำนองหลุดพ้น (4) เมื่อถอนจำนอง (5) เมื่อขายทอดตลาดเพราะบังคับจำนอง (6) เมื่อเอาทรัพย์ซึ่งจำนองนั้นหลุด
กฎหมายจำนอง