ตัวอย่างผู้ป่วยรายที่ 62 ของโรงพยาบาลพระจอมเกล้า ชื่อ ปู่เย็น นายเย็น แก้วมณี อายุ 108 ปี เสียชีวิตเนื่องจากสาเหตุใด
ก. โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด
ข. โรคหัวใจล้มเหลว
ค. โรคลิ้นหัวใจตีบและรั่ว
ง. โรคหลอดเลือดหัวใจตีบ
ข้อที่ถูกต้องคือ ข.  
เนื่องจาก ตัวอย่างผู้ป่วยรายที่ 62 ของโรงพยาบาลพระจอมเกล้า ปู่เย็น-นายเย็น แก้วมณี พยาบาลและเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลพระจอมเกล้า ไปตรวจปู่เย็นตอนเช้าตามปกติทุกวัน หลังตะโกนเรียกอยู่หลายครั้ง ไม่มีเสียงตอบ จึงลงไปลากเรือเข้ามาที่ริมตลิ่ง เมื่อเข้าไปในเรือ พบปู่เย็นนอนหมดสติในสภาพตัวซีดขาว ตัวเกร็งแข็งทื่อ หลังตรวจชีพจรพบว่าหยุดเต้น จึงช่วยกันปั๊มหัวใจเบื้องต้น ก่อนประสานเจ้าหน้าที่นำส่งโรงพยาบาล 

รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเผยว่า ระหว่างนำตัวส่งโรงพยาบาลชีพจรหยุดเต้นและม่านตาขยายเปิดกว้าง เมื่อมาถึงโรงพยาบาล แพทย์และพยาบาลได้ช่วยกันปั๊มหัวใจยื้อชีวิตปู่เย็นนานกว่า 1 ชั่วโมง แต่ระบบคลื่นหัวใจไม่ตอบสนอง และสภาพร่างกายไม่ยอมรับยากระตุ้นหัวใจ ทำให้ปู่เย็นเสียชีวิตในเวลา 10.35 น ด้านแพทย์เวรอายุรกรรมกล่าวว่า ปู่เย็นเสียชีวิตเนื่องจากหัวใจล้มเหลว 

ทั้งนี้ ก่อนปู่เย็นจะเสียชีวิต ได้ป่วยเป็นโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง ปอดอักเสบเรื้อรัง โรคขาดสารอาหาร โรคหัวใจพองโต และแผลอักเสบเรื้อรังบริเวณข้อมือซ้าย ที่สำคัญปู่เย็นไม่สามารถเดินได้ตามปกติมาหลายวันแล้ว จึงเป็นเหตุให้หัวใจล้มเหลวและเสียชีวิตในที่สุด ปู่เย็นเป็นชาวเพชรบุรีโดยกำเนิด นับถือศาสนาอิสลาม บิดาชื่อนายสุข แก้วมณี มารดาชื่อนางชม แก้วมณี เดิมรับจ้างเลี้ยงวัว และแต่งงานอยู่กินกับ ย่าเอิบ แก้วมณี ชาวไทยพุทธจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยไม่มีฝ่ายใดเปลี่ยนศาสนา 

ซึ่งทั้ง 2 ครองรักกันยืนยาว แต่ไม่มีลูกด้วยกัน มีแต่ลูกสาวบุญธรรม 2 คน ซึ่งเมื่อเติบใหญ่ก็แยกย้ายไปมีครอบครัวของตนเอง ต่อมา ย่าเอิบ ล้มป่วยและเสียชีวิตเมื่ออายุ 94 ปี ปู่เย็นร้องไห้กับการจากไปของภรรยาถึง 3 เดือน แล้วจึงย้ายออกจากบ้านเช่าราคาเดือนละ 800 บาท ขนทรัพย์สมบัติที่มีอยู่ไม่กี่ชิ้นไปอาศัยอยู่ในเรือลำเล็ก ลอยลำอยู่ในแม่น้ำเพชรบุรี โดยมักใช้บริเวณใต้สะพานลำไยในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรีแทนหลังคากันแดดกันฝน ปู่เย็นใช้ชีวิตอยู่บนเรืออย่างเดียวดายมา 10 กว่าปี เลี้ยงชีวิตด้วยการดักอวนหาปลา เหลือกินก็ขายถูกๆ กองละ 20-30บาท และไม่คิดพึ่งพาใครแม้จะมีญาติสนิทมิตรสหาย โดยให้เหตุผลว่า เกรงใจเขา และ หอยมันไม่มีมือมีตีนมันยังหากินได้ คนมีมือมีตีนถ้าหากินเองไม่ได้ ก็ให้อายหอยมัน ปู่เย็นไม่ชอบให้ใครสงสาร แต่ชอบสงสารและเกรงใจคนอื่น เป็นการจบตำนานของ เฒ่าทระนงแห่งลุ่มน้ำเพชรบุรี ที่เป็นตัวอย่างของผู้ที่ไม่ยอมงอมืองอเท้า ต่อสู้เพื่อดำรงชีวิตของตนอย่างทรหด เรียบง่าย สมถะ และสันโดษ ไม่ยอมขอความช่วยเหลือหรือคิดพึ่งพาผู้อื่น แม้แต่แพทย์และโรงพยาบาล เพราะรู้สึก เกรงใจ และไม่อยากเบียดเบียนผู้อื่น 
12.อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine