ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6370/2555 จำเลยกับพวกมีความผิดฐานร่วมกันพรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปี แต่ยังไม่เกินสิบแปดปีไปเสียจากผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล เพื่อการอนาจารโดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วย เหตุใดจำเลยกับพวกจึงไม่ใช่ผู้ใช้ให้นายภาณุพงษ์กระทำความผิด แต่เป็นผู้กระทำความผิดเองโดยอ้อม
ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 บัญญัติว่า "ผู้ใดก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดไม่ว่าด้วยการใช้ บังคับ ขู่เข็ญ จ้างวาน หรือยุยงส่งเสริม หรือด้วยวิธีอื่นใด ผู้นั้นเป็นผู้ใช้ให้กระทำความผิด ถ้าผู้ถูกใช้ได้กระทำความผิด ผู้ใช้ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ ถ้าความผิดมิได้กระทำลง ผู้ใช้ต้องระวางโทษหนึ่งในสามของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น"

จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6370/2555 จำเลยกับพวกใช้ให้นายภาณุพงษ์ขับรถจักรยานยนต์ไปรับผู้เสียหายที่ 1 มาวัดสะแก จากนั้นจำเลยกับพวกให้นายภาณุพงษ์ขับรถจักรยานยนต์พาผู้เสียหายที่ 1 ไปที่บ้านที่เกิดเหตุ แล้วจำเลยกับพวกร่วมประเวณีกับผู้เสียหายที่ 1

การกระทำของจำเลยกับพวกตามข้อเท็จจริงดังกล่าวเข้าข่ายองค์ประกอบความผิดฐานร่วมกันพรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปี แต่ยังไม่เกินสิบแปดปีไปเสียจากผู้ปกครอง หรือผู้ดูแล เพื่อการอนาจารโดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วย ดังนี้

ผู้เสียหายที่ 1 อายุขณะเกิดเหตุเกินสิบห้าปี แต่ยังไม่เกินสิบแปดปี
ผู้เสียหายที่ 1 อยู่ในอำนาจปกครองดูแลของผู้เสียหายที่ 3 ซึ่งเป็นย่า
จำเลยกับพวกใช้ให้นายภาณุพงษ์พาผู้เสียหายที่ 1 ไปที่บ้านที่เกิดเหตุโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือความยินยอมจากผู้เสียหายที่ 3
จำเลยกับพวกร่วมประเวณีกับผู้เสียหายที่ 1 ที่บริเวณบ้านที่เกิดเหตุ
อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยกับพวกไม่ใช่ผู้ใช้ให้นายภาณุพงษ์กระทำความผิด แต่เป็นผู้กระทำความผิดเองโดยอ้อม เหตุที่ศาลฎีกาวินิจฉัยเช่นนี้มีเหตุผลดังต่อไปนี้

ตามทางนำสืบโจทก์ไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่า นายภาณุพงษ์สมรู้ร่วมคิดกับจำเลยและพวกหรือรู้มาก่อนว่าจำเลยกับพวกใช้ให้พาผู้เสียหายที่ 1 มาเพื่อการอนาจาร
พฤติการณ์แห่งคดีฟังไม่ได้ว่า นายภาณุพงษ์มีเจตนาพรากผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งเป็นผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารหรือมีเจตนาร่วมกับจำเลยและพวกกระทำความผิดดังกล่าว
ดังนั้น การที่จำเลยกับพวกใช้ให้นายภาณุพงษ์ขับรถจักรยานยนต์พาผู้เสียหายที่ 1 มาที่บ้านที่เกิดเหตุเพื่อการอนาจาร จึงไม่ใช่เป็นการใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิด เพราะนายภาณุพงษ์ซึ่งเป็นผู้ถูกใช้ไม่รู้ว่าการกระทำนั้นเป็นความผิด แต่เป็นการที่จำเลยกับพวกใช้นายภาณุพงษ์เป็นเครื่องมือในการกระทำความผิด ถือได้ว่าจำเลยกับพวกเป็นผู้กระทำความผิดเองโดยอ้อม

ข้อแตกต่างระหว่างผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดกับผู้กระทำความผิดโดยอ้อม อยู่ที่เจตนาของผู้ถูกใช้กระทำความผิด ผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิด ผู้ถูกใช้ต้องมีเจตนากระทำความผิดด้วย แต่ผู้กระทำความผิดโดยอ้อม ผู้ถูกใช้ไม่มีเจตนากระทำความผิด เพียงแต่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการกระทำความผิดของผู้อื่น

ในคดีนี้ นายภาณุพงษ์ผู้ถูกใช้ไม่มีเจตนากระทำความผิดฐานพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจาร เพราะนายภาณุพงษ์ไม่รู้มาก่อนว่าจำเลยกับพวกใช้ให้พาผู้เสียหายที่ 1 มาเพื่อการอนาจาร ดังนั้น จำเลยกับพวกจึงเป็นผู้กระทำความผิดเองโดยอ้อม
ประมวลกฎหมายอาญา