ในคดีมีความผิดฐานใดบ้าง เป็นความผิดกรรมเดียวหรือหลายกรรม
จำเลยที่ 1 มีความผิดฐาน รับของโจร ตาม ป.อ. มาตรา 364 วรรคแรก ฐานรับไว้ซึ่งทรัพย์ซึ่งรู้ว่าเป็นของที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ของจำเลยที่ 2 ตาม ป.อ. มาตรา 336 ฐานร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้อื่นไม่เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ตาม ป.อ. มาตรา 391

จำเลยที่ 2 มีความผิดฐาน วิ่งราวทรัพย์ ตาม ป.อ. มาตรา 336 ฐานฉกฉวยเอาซึ่งหน้าทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยพลการโดยมีเจตนาที่จะเอาไปโดยไม่ให้เจ้าของเสียเปรียบ ฐานร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้อื่นไม่เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ตาม ป.อ. มาตรา 391

ทั้งสองฐานเป็นความผิดกรรมเดียว ตาม ป.อ. มาตรา 83 ฐานวิ่งราวทรัพย์เป็นความผิดที่มีการกระทำอันเป็นองค์ประกอบความผิดเพียงอย่างเดียว คือ การกระทำความผิดฐานฉกฉวยเอาซึ่งหน้าทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยพลการโดยมีเจตนาที่จะเอาไปโดยไม่ให้เจ้าของเสียเปรียบ ฐานร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้อื่นไม่เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจเป็นความผิดที่มีการกระทำอันเป็นองค์ประกอบความผิดเพียงอย่างเดียว คือ การกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นไม่เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ทั้งสองฐานจึงมีการกระทำอันเป็นองค์ประกอบความผิดเดียวกัน จึงเป็นความผิดกรรมเดียว

คำอธิบาย

ตาม ป.อ. มาตรา 83 บัญญัติว่า "ถ้าการกระทำผิดกรรมหนึ่งกรรมใด เป็นการกระทำผิดกรรมอื่นด้วย และความผิดทั้งสองเป็นความผิดต่อกฎหมายเดียวกัน การกระทำผิดทั้งสองกรรมนั้น เป็นความผิดกรรมเดียว"

จากข้อเท็จจริงในคดีนี้ การกระทำความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์และการกระทำความผิดฐานร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้อื่นไม่เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายเดียวกัน คือ กฎหมายอาญา จึงเป็นความผิดกรรมเดียวตาม ป.อ. มาตรา 83

นอกจากนี้ การกระทำความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ของจำเลยที่ 2 เป็นองค์ประกอบความผิดของการกระทำความผิดฐานรับของโจรของจำเลยที่ 1 การกระทำความผิดทั้งสองจึงเป็นความผิดกรรมเดียวตาม ป.อ. มาตรา 83 เช่นกัน

ดังนั้น จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 จึงมีความผิดฐานเดียว คือ ความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์และความผิดฐานร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้อื่นไม่เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ
ประมวลกฎหมายอาญา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง),กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย