4 ปัจจัยที่ทำให้ได้รับผลกระทบสูงจาก QE Tapering โดยหากพิจารณาข้อมูลของกลุ่ม Fragile Five เปรียบเทียบระหว่างปี 2012-13 กับช่วงปี 2020-21 คืออะไร
1. ปัญหาหลักของ Emerging Markets หลายประเทศคือการโตต่ำของเศรษฐกิจ เนื่องจากช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาต้องเผชิญกับทั้งผลกระทบจากสงครามการค้าโลกและวิกฤตโควิด

2. ดุลบัญชีเดินสะพัดส่วนใหญ่ขาดดุลน้อยลงอย่างมีนัยเมื่อเทียบกับปี 2012-13 ยกเว้นในกรณีของตุรกี 

3. สำหรับประเด็นเงินเฟ้ออาจไม่ใช่ประเด็นที่น่ากังวลมากนัก เนื่องจากส่วนใหญ่มีฐานที่ค่อนข้างต่ำจากปีที่แล้ว ยกเว้นในตุรกีที่เงินเฟ้ออยู่ในระดับที่สูงกว่าช่วงปี 2012-13 ค่อนข้างมาก 

4. ซึ่งจะส่งผลต่อเนื่องให้เงินทุนสำรองระหว่างประเทศไม่ได้เพิ่มขึ้นในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งถ้าประเทศไหนมีมากอยู่แล้วคงไม่เป็นไร แต่ถ้ามีน้อยก็จะยิ่งเพิ่มช้าในช่วงที่ผ่านมา 

ในส่วนของไทย ถ้าเทียบกับช่วงปี 2012-13 ต้องยอมรับสิ่งที่ทำให้ภูมิคุ้มกันต่ำลง คือประเด็นการเติบโตทางเศรษฐกิจที่กำลังมีปัญหา โดยในช่วงปี 2012-13 เศรษฐกิจไทยแม้จะชะลอตัวในปี 2013 จากแรงกระตุ้นทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่ที่มีการออกมาตรการในปี 2012 เริ่มหมดอายุลง แต่ปี 2013 เติบโตได้ถึง 2.7% ทำให้ช่วง 2 ปีนั้นยังโตเฉลี่ยได้ 5.0% ซึ่งเมื่อเทียบกับช่วงปี 2020 ที่ติดลบไปถึง -6.1% และปี 2021 มีโอกาสจะเห็นเศรษฐกิจไม่โต หรืออาจหดตัวเป็นปีที่ 2 ติดต่อกันหากสถานการณ์การระบาดยืดเยื้อไปจนถึงไตรมาสที่ 4 

ประเด็นเรื่องเศรษฐกิจหดตัวจึงน่าจะเป็นความกังวลหลักของนักลงทุนที่อาจเคลื่อนย้ายเงินออกเพิ่มขึ้นไปอีก สำหรับการขาดดุลบัญชีเดินสะพัด ปี 2012-13 มีการขาดดุลอยู่บ้างเล็กน้อย (เฉลี่ย -1.7% ของ GDP) ซึ่งน่าจะใกล้เคียงกับในปี 2021 ที่น่าจะขาดดุลประมาณ -1% ถึง -2% ของ GDP ส่วนปัจจัยเงินทุนสำรองระหว่างประเทศจะเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ดูไม่อ่อนแอมากนัก เนื่องจากมีการสะสมเงินทุนสำรองระหว่างประเทศไว้ค่อนข้างมากในช่วงก่อนหน้านี้ 

สุดท้ายคงต้องมาตามดูกันครับว่าพายุ QE Tapering รอบนี้จะกระทบ Emerging Markets รุนแรงมากน้อยแค่ไหน ใครจะถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Fragile, Handle with care บ้าง การฟื้นตัวของเศรษฐกิจที่แตกต่างมีผลข้างเคียงที่จะตามมาจากการที่ประเทศฟื้นก่อน ซึ่งก็คือ ประเทศพัฒนาแล้วจะเริ่มปรับนโยบายการเงินก่อน และประเทศฟื้นช้าอาจจะเจ็บมากกว่าที่คิด
การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน,ความรู้ทางการเงิน