กรณีลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ เจ้าหนี้จับตัวลูกหนี้ไปกักขังและบังคับให้เขียนจดหมายถึงญาติให้โอนเงินมาชำระหนี้ การกระทำของเจ้าหนี้เป็นความผิดฐานเรียกค่าไถ่ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 313 หรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

องค์ประกอบของความผิดฐานเรียกค่าไถ่ตาม ป.อ. มาตรา 313:

การเอาตัวบุคคลไป: 
กรณีนี้ เจ้าหนี้จับตัวลูกหนี้ไปกักขัง ถือว่าเป็นการเอาตัวบุคคลไป 

เจตนาเพื่อให้ได้มาซึ่งค่าไถ่: 
ประเด็นสำคัญอยู่ที่ "ค่าไถ่" หมายถึง ทรัพย์สินหรือประโยชน์ที่เรียกเอาหรือให้ เพื่อแลกเปลี่ยนเสรีภาพของผู้ถูกเอาตัวไป

การวิเคราะห์กรณีนี้:
เจตนาของเจ้าหนี้: 
เจ้าหนี้มีเจตนาหลักเพื่อทวงหนี้ ไม่ได้มุ่งหวังแลกเปลี่ยนเสรีภาพของลูกหนี้

ประโยชน์ที่เรียกร้อง: 
ประโยชน์ที่เจ้าหนี้เรียกร้องคือเงิน ซึ่งเป็นการชำระหนี้ ไม่ได้เป็นการแลกกับเสรีภาพ

หลักฐานสนับสนุน:
จดหมายที่ลูกหนี้เขียน อาจตีความได้ว่าเป็นการทวงหนี้ ไม่ได้เป็นการแลกเปลี่ยนเสรีภาพ ศาลฎีกาเคยตัดสินในคดีที่คล้ายคลึงกันว่า การกระทำของเจ้าหนี้ไม่เป็นความผิดฐานเรียกค่าไถ่ (ฎ. 1061/2504, ฎ. 5255/2534, ฎ. 7742/2542 และ ฎ. 9046/2554)

สรุป:
การกระทำของเจ้าหนี้ในกรณีนี้ ไม่เข้าองค์ประกอบความผิดฐานเรียกค่าไถ่ตาม ป.อ. มาตรา 313 เจ้าหนี้อาจมีความผิดฐานอื่น เช่น กักขังหน่วงเหนี่ยว ผิดสัญญา หรือละเมิด

หมายเหตุ:
การวิเคราะห์คดีอาญามีความซับซ้อน ขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริง พยานหลักฐาน และดุลพินิจของศาลตัวอย่างนี้เป็นเพียงแนวทางการวิเคราะห์ ไม่ได้เป็นคำตัดสินที่ชี้ขาด
ประมวลกฎหมายอาญา,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย