มาตรา  911 เป็นบทบัญญัติในเรื่องอะไร
มาตรา  911 เป็นบทบัญญัติในเรื่องตั๋วแลกเงิน
มาตรา  911 ผู้สั่งจ่ายจะเขียนข้อความกำหนดลงไว้ว่าจำนวนเงิน อันจะพึงใช้นั้นให้คิดดอกเบี้ยด้วยก็ได้ และในกรณีเช่นนั้น ถ้ามิได้กล่าวลงไว้เป็นอย่างอื่น ดอกเบี้ยย่อมคิดแต่วันที่ลงในตั๋วเงิน
กฎหมายบัญญัติให้สิทธิแก่ผู้สั่งจ่ายซึ่งเป็นบุคคลที่ให้กำเนิดตั๋วแลกเงินขึ้นมาว่า ผู้สั่งจ่ายนั้นจะเขียนข้อความกำหนดลงในตั๋วแลกเงินไว้ว่าจำนวนเงินอันจะพึงใช้นั้นให้คิดดอกเบี้ยด้วยก็ได้   เพราะฉะนั้น   ในเรื่องตั๋วแลกเงินกฎหมายก็ให้สิทธิแก่ผู้สั่งจ่ายสามารถเขียนข้อความกำหนดเกี่ยวกับเรื่องดอกเบี้ยในตั๋วแลกเงินได้
มาตรา  911  ถึงแม้จะเป็นบทบัญญัติในเรื่องตั๋วแลกเงินแต่เรานำไปใช้กับตั๋วสัญญาใช้เงินด้วย  ตามมาตรา  985  บัญญัติให้นำมาตรา  911  ไปใช้กับตั๋วสัญญาใช้เงิน ด้วย เพราะฉะนั้น ตัวผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงินหรือผู้ออกตั๋วสัญญาใช้เงินสามารถที่จะเขียนข้อกำหนดให้ใช้ดอกเบี้ยลงในตั๋วด้วยก็ได้ (ฎีกาที่  193/2536)
แต่ถ้าเป็นเรื่องเช็ค  บทบัญญัติในมาตรา  989  กฎหมายไม่ได้บัญญัติให้นำมาตรา  911  ไปใช้บังคับในเรื่องเช็คด้วย ผลก็เป็นว่าในเรื่องเช็คนั้น  ผู้สั่งจ่ายเช็คจะไปเขียนข้อกำหนดเรื่องอัตราดอกเบี้ยลงในเช็คไม่ได้
เหตุที่กฎหมายให้สิทธิผู้สั่งจ่ายหรือผู้ออกตั๋วเขียนข้อกำหนดในเรื่องดอกเบี้ยลงในตั๋วได้ในเรื่องตั๋วแลกเงินและเรื่องตั๋วสัญญาใช้เงิน  แต่ไม่อนุญาตให้เขียนกำหนดในเรื่องเช็ค เหตุผลก็เพราะว่าในเรื่องตั๋วแลกเงินกับตั๋วสัญญาใช้เงินนั้น จะมีวันที่ตั๋วถึงกำหนดใช้เงินได้หลายกรณีตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา  913 และวันถึงกำหนดใช้เงินของตั๋วแลกเงินกับบตั๋วสัญญาใช้เงินนั้น จะมีระยะเวลานับแต่วันออกตั๋วไปจนถึงกำหนดใช้เงินจะมีระยะห่าง ซึ่งเป็นระยะที่ให้เจ้าหนี้หรือผู้ทรงมีสิทธิได้รับดอกเบี้ยในช่วงนี้ได้
แต่ถ้าเป็นเช็คเนื่องจากเช็คจะมีวันถึงกำหนดใช้เงินอย่างเดียว ก็คือ “เมื่อทวงถาม” หมายความว่าเช็คไม่มีวันถึงกำหนดใช้เงิน เช็คลงวันที่เท่าไหร่วันนั้นถึงกำหนดเลย จึงไม่มีช่วงระยะเวลาที่จะให้คิดดอกเบี้ยกัน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายตั๋วเงิน-เช็ค,คำพิพากษาศาลฎีกา