ช่วยสรุปเรื่อง "การพิพากษาคดีบริษัท มหาชัย จำกัด" ให้หน่อยค่ะ
บริษัท มหาชัย จำกัด ทำสัญญาจ้างนายสมุทรให้ก่อสร้างอาคารที่ทำการของ บริษัท มหาชัย จำกัด โดยมีข้อสัญญาข้อหนึ่งว่า นายสมุทรจะต้องจ่ายเงินค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างของนายสมุทรตามอัตราค่าจ้างและกำหนดเวลา ถ้านายสมุทรไม่จ่ายเงินค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างเช่นนั้น บริษัท มหาชัย จำกัด ต้องนำเงินค่าจ้างที่บริษัท มหาชัย จำกัด จะต้องจ่ายให้นายสมุทร ไปจ่ายให้แก่ลูกจ้างของนายสมุทร และให้ถือว่าเงินจำนวนที่ไปเป็นเงินค่าจ้างที่นายสมุทรรับไปจาก บริษัท มหาชัย จำกัด แล้ว หลังจากนายสมุทรก่อสร้างอาคารดังกล่าวไปได้ระยะหนึ่ง นายสมุทรซึ่งเคยกระทำความผิดอาญาทราบว่าเจ้าพนักงานตำรวจจะมาจับกุมตัวไปดำเนินคดี จึงทิ้งงานก่อสร้างอาคารดังกล่าว และ หลบหนีไปโดยยังไม่ได้รับเงินค่าจ้างสำหรับงานส่วนที่ทำไปแล้วจากบริษัท มหาชัย จำกัด ทั้งยังไม่ได้จ่ายเงินค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างของนายสมุทรด้วย นายสาครและพวกซึ่งเป็นลูกจ้างของนายสมุทรขอให้ บริษัท มหาชัย จำกัด ชำระค่าจ้างที่นายสมุทรค้างชำระให้แก่นายสาครและพวก แต่บริษัท มหาชัย จำกัด เพิกเฉย นายสาครและพวกจึงฟ้อง บริษัท มหาชัย จำกัด ให้ชำระค่าจ้างที่นายสมุทรค้างชำระให้แก่นายสาครและพวก บริษัท มหาชัย จำกัด ให้การว่านายสาครและพวกไม่มีนิติสัมพันธ์กับบริษัท มหาชัย จำกัด ไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินค่าจ้างจากบริษัท มหาชัย จำกัด ขอให้ยกฟ้อง ดังนี้ ถ้าท่านเป็นศาลจะพิพากษาคดีนี้อย่างไร คำตอบ คำตอบ สัญญาที่บริษัท มหาชัย จำกัด ทำกับนายสมุทร เป็นสัญญาที่คู่สัญญา ฝ่ายหนึ่งทำสัญญาตกลงว่าจะชำระหนี้ให้แก่บุคคลภายนอก คือ ลูกจ้างนายสมุทร นายสาครและพวกซึ่งเป็นลูกจ้างของนายสมุทรจึงมีสิทธิจะเรียกชำระหนี้จากบริษัท มหาชัย จำกัด ซึ่งเป็นลูกหนี้ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๗๔ วรรคหนึ่ง เมื่อนายสาครและพวกขอให้บริษัท มหาชัย จำกัด ชำระค่าจ้างที่นายสมุทร ค้างชำระให้แก่นายสาครและพวก อันเป็นการแสดงเจตนาแก่บริษัท มหาชัย จำกัด ซึ่ง เป็นลูกหนี้ว่าจะถือเอาประโยชน์จากสัญญานั้นแล้ว สิทธิของนายสาครและพวกก็เกิดขึ้น แล้ว ตามมาตรา ๓๗๔ วรรคสอง นายสาครและพวกจึงฟ้องให้บริษัท มหาชัย จำกัด ปฏิบัติตามสัญญาได้ (เทียบคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๒๕๔/๒๔๙๓ และ ๑๐๒๕/๒๕๐๖) จึงมีสิทธิจะเรียกชำระหนี้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๗๔ วรรคหนึ่ง ศาลจะพิพากษาให้ บริษัท มหาชัย จำกัด ชำระค่าจ้างให้แก่นายสาครและ พวกตามฟ้อง
บริษัท มหาชัย จำกัด ทำสัญญาจ้างนายสมุทรให้ก่อสร้างอาคารที่ทำการ โดยมีข้อสัญญาข้อหนึ่งว่า จะต้องจ่ายค่าจ้างให้ลูกจ้างตามอัตราค่าจ้างและกำหนดเวลา ถ้าไม่จ่ายบริษัทต้องนำเงินไปจ่ายให้แก่ลูกจ้าง และให้ถือว่าเงินรับไปจาก บริษัท มหาชัย จำกัด แล้ว 

หลังจากนายสมุทรก่อสร้างอาคารไปได้ระยะหนึ่ง นายสมุทรซึ่งเคยกระทำความผิดอาญาทราบว่าเจ้าพนักงานตำรวจจะมาจับกุมตัวไปดำเนินคดี จึงทิ้งงานก่อสร้างอาคารและหลบหนีไปโดยยังไม่ได้รับเงินค่าจ้าง ทั้งยังไม่ได้จ่ายเงินค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างด้วย นายสาครและพวกซึ่งเป็นลูกจ้างขอให้ชำระค่าจ้างที่นายสมุทรค้างชำระให้แก่พวกเขา แต่บริษัทเพิกเฉย นายสาครและพวกจึงฟ้อง บริษัท มหาชัย จำกัด ให้ชำระค่าจ้างที่นายสมุทรค้างชำระให้พวกเขา บริษัทให้การว่านายสาครและพวกไม่มีนิติสัมพันธ์กับบริษัท จึงไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินค่าจ้างจากบริษัท

สัญญาที่บริษัท มหาชัย จำกัด ทำกับนายสมุทร เป็นสัญญาที่คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งทำสัญญาตกลงว่าจะชำระหนี้ให้แก่บุคคลภายนอก นายสมุทรจึงมีสิทธิเรียกชำระหนี้จากบริษัท มหาชัย จำกัดได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๗๔ วรรคหนึ่ง

เมื่อนายสาครและพวกขอให้บริษัท มหาชัย จำกัด ชำระค่าจ้างที่นายสมุทรค้างชำระให้แก่พวกเขา อันเป็นการแสดงเจตนาแก่บริษัทว่าจะถือเอาประโยชน์จากสัญญานั้นแล้ว สิทธิของนายสาครและพวกก็เกิดขึ้นแล้วตามมาตรา ๓๗๔ วรรคสอง นายสาครและพวกจึงฟ้องให้บริษัท มหาชัย จำกัด ปฏิบัติตามสัญญาได้ จึงมีสิทธิเรียกชำระหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๗๔ วรรคหนึ่ง ดังนั้น ศาลจะพิพากษาให้ บริษัท มหาชัย จำกัด ชำระค่าจ้างให้แก่นายสาครและพวกตามฟ้อง
กฎหมายนิติกรรม-สัญญา