พระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร บัญญัติให้หน่วยงานใดบ้างมีหน้าที่รับผิดชอบในงานธุรการของศาลให้เป็นไปโดยเรียบร้อย
ศาลทหาร พระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหารบัญญัติให้ศาลทหารสังกัดกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมมีหน้าที่รับผิดชอบในงานธุรการของศาลให้เป็นไปโดยเรียบร้อย ส่วนการพิจารณาพิพากษาหรือมีคำสั่งในคดีให้อยู่ในดุลพินิจของศาลทหารโดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังบัญญัติให้เจ้ากรมพระธรรมนูญมีอำนาจออกระเบียบราชการของศาลทหารและอัยการทหารโดยได้รับอนุมติจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมก่อนศาลทหารมี ๒ ประเภท คือ ๑.ศาลทหารในเวลาไม่ปกติ หมายถึง ศาลทหารในเวลาที่มีการรบหรือสงคราม หรือมีการประกาศกฎอัยการศึก เช่น ศาลอาญาศึก ๒. ศาลทหาร ในเวลาปกติ มีการแบ่งศาลทหารออกเป็น ๓ ชั้น คือ ศาลทหารชั้นต้น ศาลทหารกลาง ศาลทหารสูงสุด ในศาลทหารชั้นต้นแบ่งออกเป็น ๔ ประเภท ได้แก่ ศาลจังหวัดทหาร ศาลมณฑลทหาร ศาลทหารกรุงเทพ ศาลประจำหน่วยทหาร ศาลทหารมีอำนาจพิจารณาพิพากษาลงโทษผู้กระทำความผิดต่อกฎหมายทหาร หรือกฎหมายอื่นในทางอาญา และผู้กระทำความผิดเป็นบุคคลที่อยู่ในเขตอำนาจของศาลทหารในขณะกระทำ ความผิด คือ (๑) นายทหารชั้นสัญญาบัตรประจำการ (๒) นายทหารชั้นสัญญาบัตรนอกประจำการ (๓) นายทหารประทวนและพลทหารกองประจำการหรือประจำการ หรือบุคคลที่รับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร (๔) นักเรียนทหารตามที่กระทรวงกลาโหมกำหนด (๕) ทหารกองเกินที่ถูกเข้ากองประจำการ (๖) พลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหาร เมื่อกระทำในหน้าที่ราชการทหารหรือกระทำผิดอย่างอื่น เฉพาะในหรือบริเวณอาคารที่ตั้งหน่วยทหาร ที่พักร้อน พักแรม ในเรือ อากาศยาน หรือ ยานพาหนะใดๆ ในความควบคุมของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร (๗) บุคคลที่ต้องขังหรืออยู่ในความควบคุมของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารโดยชอบด้วยกฎหมาย (๘) เชลยศึกหรือชนชาติศัตรู ซึ่งอยู่ในความควบคุมของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร ส่วนคดีที่ไม่อยู่ในอำนาจศาลทหาร มี ๔ ประเภท คือ ๑. คดีที่บุคคลที่อยู่ใน อำนาจศาลทหารกับบุคคลที่ไม่ได้อยู่ในอำนาจศาลทหารกระทำความผิดด้วยกัน ๒. คดีที่เกี่ยวพันกับคดีที่อยู่ในอำนาจของศาลพลเรือน ๓. คดีที่ต้องดำเนินในศาลเยาวชนและครอบครัว ๔. คดีที่ศาลทหารเห็นว่าไม่อยู่ในอำนาจศาลทหาร คดีที่ไม่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ให้ดำเนินคดีในศาลพลเรือน ตุลาการศาลทหาร แบ่งเป็น ๒ ประเภท คือ ๑. ตุลาการที่เป็นนายทหารชั้น สัญญาบัตร ๒. ตุลาการพระธรรมนูญ การพิจารณาคดีของศาลทหารในเวลาปกติ ผู้มีอำนาจฟ้อง ๑. อัยการทหาร ๒. ผู้เสียหาย เฉพาะผู้เสียหายซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารเท่านั้นจึงจะฟ้องคดีเองได้ ส่วนผู้เสียหายที่ไม่เป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารจะฟ้องคดีเองไม่ได้ จะต้องมอบอำนาจให้อัยการทหารเป็นคนฟ้องคดี จำเลยอาจมีทนายความได้ทั้งในศาลทหารในเวลาปกติ และศาลทหารในเวลาไม่ปกติ เว้นแต่การพิจารณาของศาลอาญาศึกซึ่งเป็น ศาลทหารในเวลาไม่ปกติ การฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา คดีที่อัยการทหารเป็นโจทก์ฟ้อง ย่อมมีคำขอให้ศาลทหารพิพากษาให้จำเลยคืนทรัพย์ ใช้ราคาทรัพย์ หรือชดใช้ค่าสินไหมทดแทนความเสียหายแก่รัฐบาลได้ แต่ถ้าผู้เสียหายเป็นโจทก์ฟ้องจะมีคำขอให้คืนทรัพย์ ใช้ราคาทรัพย์ หรือชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ตนไม่ได้ การอุทธรณ์ ฎีกา คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลทหารในเวลาไม่ปกติ ห้ามอุทธรณ์ หรือฎีกา ส่วนคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลทหารในเวลาปกติ โจทก์หรือจำเลยจะอุทธรณ์หรือฎีกาได้ภายใน ๑๕ วัน แต่ผู้มีอำนาจแต่งตั้งตุลาการตามมาตรา ๓๐ สามารถอุทธรณ์ฎีกาได้ภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาหรือคำสั่ง การบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง เมื่อคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลทหารถึงที่สุดแล้ว ผู้มีอำนาจลงโทษมีอำนาจจัดการให้เป็นไปตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง แต่ถ้าเป็นคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลพลเรือนที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นศาลทหาร ก็ต้องบังคับคดีไปตามหลักเกณฑ์ที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๔๕ วรรคหนึ่ง   อ้างอิง  วิชา ระบบศาลและพระธรรมนูญศาลยุติธรรม(อ.อนันต์ ชุมวิสูตร) สมัยที่ 69
พระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร บัญญัติให้ศาลทหารสังกัดกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมมีหน้าที่รับผิดชอบในงานธุรการของศาลให้เป็นไปโดยเรียบร้อย ส่วนการพิจารณาพิพากษาหรือมีคำสั่งในคดีให้อยู่ในดุลพินิจของศาลทหารโดยเฉพาะ
กฎหมายทหาร