ช่วยสรุปเรื่อง วิธีเลือกตลาดหุ้นลงทุน  ได้ไหม
ด้วยโลกของการลงทุนที่เปิดกว้างขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนสำหรับนักลงทุนไทย  ประกอบกับการที่ตลาดหุ้นไทยมีผลงานการลงทุนที่ “ย่ำแย่” คือแทบไม่ให้ผลตอบแทนเลยมาเป็นเวลา 7-8 ปีแล้ว  การเคลื่อนย้ายเม็ดเงินลงทุนไปยังตลาดอื่น ๆ  ทั่วโลกจึงเป็นสิ่งที่มีเหตุผลและนักลงทุนจำนวนไม่น้อยก็ได้เริ่มออกไปลงทุน  หลาย ๆ  คนได้ผลตอบแทนที่ดีมากในช่วงเร็ว ๆ  นี้  อย่างไรก็ตาม  มีคำถามว่าตลาดหุ้นที่ไปลงนั้น  จะดีต่อไปอย่างยั่งยืนหรือเปล่า  เรามีทางวิเคราะห์ว่าตลาดไหนน่าลงทุนในระยะยาว เป็นสิบ ๆ ปีหรืออย่างน้อย 5 ปีขึ้นไปโดยที่มีความเสี่ยงต่ำที่จะขาดทุนหรือให้ผลตอบแทนน้อยกว่าในตลาดหุ้นไทยสำหรับผมเอง  มีวิธีการคิดดังต่อไปนี้ ประเด็นแรกก็คือ  เราจะต้องดูการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศก่อนว่าจะเติบโตเร็วและยาวนานไปอย่างน้อยก็ต้อง 10 ปีขึ้นไปหรือเปล่า  เพราะเศรษฐกิจที่เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ  นั้นก็มักจะทำให้ตลาดหุ้นเติบโตขึ้นตามกันไป  ประเด็นที่สองก็คือ  ขนาดของเศรษฐกิจก็จะต้องใหญ่พอที่จะรองรับบริษัทจดทะเบียนในตลาดหุ้นที่จะเติบโตขึ้นไปเรื่อย ๆ  และในยุคใหม่ของโลกในวันนี้  ประเทศที่มีคนน้อยเกินไปก็มักจะไม่สามารถที่จะมีเศรษฐกิจที่ใหญ่มากได้  เพราะคนก็คือทรัพยากรที่สำคัญที่สุดของประเทศในโลกปัจจุบันที่ทรัพยากรอื่น ๆ  นั้นสามารถเคลื่อนไหวไปได้อย่างสะดวกทั่วโลก  สูตรของผมสำหรับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจระยะยาวก็คือ   หนึ่ง  ประเทศจะต้องมีระบบการปกครองที่เอื้ออำนวยต่อการทำธุรกิจ  สอง  จะต้องมีกำลังคนหรือแรงงานที่เป็นหนุ่มสาวเพิ่มขึ้น  และสามก็คือ  คุณภาพของคนจะต้องดี  อาจจะวัดจาก IQ และการศึกษาของคนในประเทศนั้น  ถ้าขาดข้อใดข้อหนึ่ง  ศักยภาพของประเทศก็จะจำกัด  โตได้ถึงจุดหนึ่งก็จะหยุด ด้วยกรอบความคิดดังกล่าว  ผมได้นำมาใช้ในการประเมินเศรษฐกิจและตลาดหุ้นของหลาย ๆ ประเทศออกมาเป็น 3 กลุ่ม  เรียกว่า ประเทศหรือตลาดหุ้นแห่งอดีต  ปัจจุบัน  และประเทศหรือตลาดหุ้นแห่งอนาคต  โดยพวกที่เป็น “อดีต”  นั้นก็คือประเทศและตลาดหุ้นที่จะไม่เติบโตและจะค่อย ๆ  ถดถอยและมีความสำคัญในโลกน้อยลงเรื่อย ๆ  พวกที่เป็น “ปัจจุบัน” นั้น  ยังเป็นสังคมที่ยิ่งใหญ่และมีบทบาทสูง  หลายแห่งก็ยังอาจจะเติบโตต่อไปได้บ้าง  แต่หลายแห่งก็อาจจะเริ่มถดถอยลงอย่างช้า ๆ   ส่วนประเทศและตลาดหุ้นแห่ง “อนาคต”  นั้น  ปัจจุบันอาจจะยังไม่ยิ่งใหญ่แต่การเติบโตเร็วมากและจะกลายเป็นประเทศหรือตลาดที่มีความสำคัญมากขึ้นมากในอนาคต ในการแบ่งกลุ่มนั้น  ผมจะอาศัยดัชนีตลาดหุ้นของประเทศเป็นตัววัด  ผลงานการเติบโตของดัชนีตลาดหุ้นระยะยาวนั้น  ผมคิดว่าสามารถบอกถึงสถานะของประเทศได้  แน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่บอกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว  อนาคตอาจจะไม่เหมือนกับอดีต  แต่ในกรณีของประเทศที่ก็คือ  “คน” ผมคิดว่าคนนั้น  ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว  อายุขัยและอัตราการเกิดเป็นสิ่งที่คาดการณ์ได้  เรื่องของคุณภาพก็ไม่ได้เปลี่ยนเพราะส่วนใหญ่แล้วก็กำหนดโดยยีนซึ่งเปลี่ยนช้ามาก  ส่วนในเรื่องของ “ระบบ” การปกครองเองนั้น  แม้ว่าจะมีโอกาสเปลี่ยนแปลงได้เร็วหรือรุนแรง  แต่ในโลกยุคปัจจุบันที่ข้อมูลข่าวสารกระจายไปทั่วโลกโดยที่แทบไม่มีต้นทุน  ระบบที่จะขัดแย้งกับความต้องการของคนก็จะอยู่ได้ยากมาก  ดังนั้น  สถานะของประเทศและตลาดหุ้นที่เราเห็นในวันนี้ก็น่าจะดำเนินต่อไปอีกอย่างน้อยก็ 10 ปีขึ้นไป ประเทศหรือตลาดหุ้นกลุ่มแรกก็คือ “Past” หรืออดีต  ประเทศแรกก็คือ  อังกฤษ  นี่คือประเทศที่เคยยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกในศตวรรษที่ 19  แต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 แล้ว  อังกฤษก็ตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว  ดัชนีตลาดหุ้นฟุตซี่ของลอนดอนตั้งแต่ปี 1984 ถึงปัจจุบันคือต้นเดือนมีนาคม 2021 คิดเป็นเวลาประมาณ 36.9 ปี เพิ่มขึ้นเฉลี่ยปีละ 5% แบบทบต้น  อีกประเทศหนึ่งก็คือ  ญี่ปุ่น  ซึ่งในช่วงที่ผมยังเป็นเด็กอายุ 10 ขวบจนถึงอายุ 37 ปี  หรือระหว่างปี 1963 ถึง 1990 เคยเป็นประเทศ  “แห่งอนาคต” คนเชื่อว่าญี่ปุ่นจะ  “ครองโลก” และสามารถท้าทายอเมริกาทางด้านเศรษฐกิจได้  ดัชนีนิกเกอิปรับตัวจาก 1,200 จุดเป็น 38,900 จุด ให้ผลตอบแทนปีละ 12.6% แบบทบต้นในช่วงเวลา 27 ปี  อย่างไรก็ตาม  หลังจากนั้นประเทศและตลาดหุ้นก็ตกต่ำลงมาตลอด อานิสงค์จากคนที่แก่ตัวลง  ถึงวันนี้  ดัชนีอยู่ที่ 28,900 จุด หรือลดลง 10,000 จุด ในช่วงเวลา 30 ปี  โดยรวมแล้ว  ในช่วงเวลา 58 ปี  ดัชนีให้ผลตอบแทนทบต้นปีละ 5.6% ใกล้เคียงกับของอังกฤษ ประเทศหรือตลาดหุ้นที่เป็น  “Present” หรือ ปัจจุบัน  ประเทศแรกก็คือ  อเมริกา  นี่คือประเทศหมายเลขหนึ่งของโลกในแทบจะทุกด้านตั้งแต่เริ่มสงครามโลกครั้งที่ 1 ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20  ดัชนีดาวโจนส์ซึ่งเป็นตัวแทนของบริษัทยักษ์ใหญ่ของประเทศในช่วง 40 ปีที่ผ่านมาปรับตัวขึ้นจากประมาณ 965 จุดเป็น 31,392 คิดเป็นผลตอบแทนทบต้นปีละประมาณ 9.1% ในขณะที่ดัชนี S&P 500 ซึ่งเป็นตัวแทนของหุ้น “ทั้งประเทศ” เติบโตขึ้นจาก 130 จุดเป็น 3,870 จุด ให้ผลตอบแทนใกล้เคียงกันที่ 8.9% ประเทศที่สองคือเยอรมัน  นี่คือประเทศที่ยิ่งใหญ่และมีพลังแข็งแกร่งที่สุดในยุโรปแม้ว่าจะแพ้สงครามโลกมาทั้งสองครั้ง  ดัชนีตลาดหุ้น DAX จากปี 1988 ถึงปัจจุบันเป็นเวลา 33 ปีให้ผลตอบแทนปีละ 8.6% แบบทบต้น  พอ ๆ  กับดัชนี S&P 500  ประเทศที่ 3 และ 4  คือเกาหลีและไต้หวัน  นี่คือประเทศที่ยุคหนึ่งถูกเรียกว่า “ประเทศอุตสาหกรรมใหม่” ที่ถึงวันนี้มีศักดิ์ศรีไม่แพ้ “ประเทศอุตสาหกรรม” หรือประเทศพัฒนาแล้วทั้งหลาย  ดัชนีตลาดหุ้นของเกาหลีตั้งแต่ปี 1980 ถึงปัจจุบันเป็นเวลา 41 ปี เพิ่มขึ้นจาก 100 เป็น 3,082 จุด ให้ผลตอบแทนทบต้นปีละ 8.7%  ส่วนดัชนีตลาดหุ้นไต้หวันจากปี 1979 ถึง ปัจจุบันเป็นเวลา 42 ปี เพิ่มขึ้นจาก 451 เป็น 16,212 จุด ให้ผลตอบแทนทบต้นปีละ 8.9% ใกล้เคียงกับของเกาหลีมาก  และใกล้เคียงกันทุกประเทศในกลุ่มประเทศ  “ปัจจุบัน” ประเทศหรือตลาดหุ้นแห่งอนาคตหรือ  “Future”  ประเทศแรกก็ต้องยกให้จีน ซึ่งก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วที่สุดจากประเทศ “ยากจนมาก” แม้ในสายตาของคนไทยเมื่อประมาณแค่ 30 ปีก่อน  ปัจจุบันนี้คนจำนวนมากเชื่อว่าจีนจะสามารถแข่งกับอเมริกาได้  และศตวรรษที่ 21 อาจจะเป็นของจีน  ดัชนีเซี่ยงไฮ้จากปี 1991 ถึงปัจจุบันเป็นเวลา 30 ปีเพิ่มขึ้นจาก 100 เป็น 3,577 จุดให้ผลตอบแทนทบต้นปีละ 12.6%  ขณะที่ดัชนีเสิ่นเจิ้น จากปี 1995 ถึงวันนี้เป็นเวลา 25.4 ปีเพิ่มขึ้นจาก 100 เป็น 2,332 จุด หรือเพิ่มขึ้นปีละ 13.2% แบบทบต้น ประเทศ “แห่งอนาคต” อีก 2 ประเทศนั้นผมคิดว่าน่าจะเป็นเวียตนามที่เศรษฐกิจร้อนแรงมากช่วงเร็ว ๆ  นี้ หลังจากเปิดประเทศและปรับเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจเป็นทุนนิยมตามแบบจีน  ดัชนีตลาดหุ้นตั้งแต่ปี 2000 ถึงปัจจุบันเป็นเวลา 21 ปี เพิ่มขึ้นจาก 100 เป็น 1,180 หรือให้ผลตอบแทนทบต้นปีละ 12.7% ใกล้เคียงกับของจีน  อีกประเทศหนึ่งก็คือ  อินเดีย ซึ่งเศรษฐกิจเติบโตเร็วขึ้นมากและจากการที่เป็นประเทศที่มีคนมากและจะมากที่สุดในโลกในอนาคตอันใกล้  ดัชนีหุ้นตั้งแต่ปี 1979 ถึงปัจจุบันเป็นเวลา 42 ปี ปรับตัวขึ้นถึงปีละ 16% แบบทบต้น ในกรณีของตลาดหุ้นไทย  ดัชนีตลาดปรับตัวขึ้นจากปี 1975 ถึงปัจจุบันเป็นเวลา 46 ปี  จาก 100 เป็น 1,544 จุด ให้ผลตอบแทนปีละเพียง 6.1% แบบทบต้น  ดีกว่าตลาดหุ้นญี่ปุ่นเพียงเล็กน้อย   ผมเองก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่าตลาดหุ้นไทยเป็นตลาดแห่ง  “อดีต” หรือไม่  หรือเรายังเป็นตลาดแห่ง  “ปัจจุบัน” อยู่  เพียงแต่ว่าช่วงหลายปีมานี้เรามีปัญหาที่ทำให้เศรษฐกิจและตลาดหุ้นไม่ไปไหนเลยทำให้ผลตอบแทนดัชนีตลาดดูต่ำลง  อย่างไรก็ตาม  เราคงไม่สามารถเป็นตลาดแห่ง  “อนาคต” ได้แน่  เหตุผลก็เห็นได้ชัดว่าเกิดจากการที่สังคมไทยกำลังแก่ตัวลงอย่างรวดเร็วคล้าย ๆ ญี่ปุ่น มองดูเพื่อนบ้านอย่างมาเลเซีย  ดัชนีในช่วง 39 ปีจากปี 1982 ให้ผลตอบแทนแค่ 4.2%  สิงคโปร์จากปี 1988 เป็นเวลา 33 ปียิ่งให้ผลตอบแทนที่แย่กว่าคือเพียง 4% แบบทบต้น  ทั้งสองแห่งนี้ผมคิดว่าเกิดจากการที่เป็นประเทศเล็กมีคนน้อยเกินไป  อีกแห่งคืออินโดนีเซีย  ซึ่งในช่วง 31 ปี จากปี 1990 ให้ผลตอบแทนปีละ 7.8% แบบทบต้น  น้อยกว่าประเทศหรือตลาดที่เป็น Present เล็กน้อย  ดังนั้นผมคิดว่าอินโดนีเซียอาจจะพอมีอนาคตและไม่ใช่เป็น Past แน่นอน กล่าวโดยสรุปก็คือ พวกตลาดหุ้นที่เป็น Past ผลตอบแทนทบต้นที่คาดหวังระยะยาวอาจจะอยู่ที่ปีละประมาณ 5-6%  พวกที่เป็น Present 8-9% และพวกที่เป็น Future 12-13% และไม่ควรลงในประเทศที่เล็กเกินไปเพราะตลาดหุ้นจะไม่ดีแม้ว่าประเทศจะเจริญเติบโตอย่างสิงคโปร์และมาเลเซีย กล่าวโดยสรุปก็คือ พวกตลาดหุ้นที่เป็น Past  ผลตอบแทนทบต้นที่คาดหวังระยะยาวอาจจะอยู่ที่ปีละประมาณ 5-6 %   พวกที่เป็น  Present  8-9 %  และพวกที่เป็น  Future  12-13 %  และไม่ควรลงในประเทศที่เล็กเกินไปเพราะตลาดหุ้นจะไม่ดีแม้ว่าประเทศจะเจริญเติบโตอย่างสิงคโปร์และมาเลเซีย
ดูการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศก่อนว่าจะเติบโตเร็วและยาวนานไปอย่างน้อยก็ต้อง 10 ปีขึ้นไป ขนาดของเศรษฐกิจก็จะต้องใหญ่พอที่จะรองรับบริษัทจดทะเบียนในตลาดหุ้นที่จะเติบโตขึ้นไปเรื่อย ๆ  ประเทศที่มีคนน้อยเกินไปก็มักจะไม่สามารถที่จะมีเศรษฐกิจที่ใหญ่มากได้  ประเทศจะต้องมีระบบการปกครองที่เอื้ออำนวยต่อการทำธุรกิจ   จะต้องมีกำลังคนหรือแรงงานที่เป็นหนุ่มสาวเพิ่มขึ้น คุณภาพของคนจะต้องดี  อาจจะวัดจาก IQ และการศึกษาของคนในประเทศ ประเทศหรือตลาดหุ้นกลุ่มแรกก็คือ “Past” หรืออดีต  ประเทศแรกก็คือ  อังกฤษ ประเทศ  “แห่งอนาคต”ก็คือ  ญี่ปุ่น ประเทศหรือตลาดหุ้นที่เป็น  “Present” ก็คือ  อเมริกา เยอรมัน เกาหลีและไต้หวัน  ประเทศหรือตลาดหุ้นแห่งอนาคตหรือ  “Future”  ต้องยกให้จีน  เวียตนาม
เพื่อนบ้านอย่างมาเลเซีย  ดัชนีในช่วง 39 ปีจากปี 1982 ให้ผลตอบแทนแค่ 4.2%  สิงคโปร์จากปี 1988 เป็นเวลา 33 ปียิ่งให้ผลตอบแทนที่แย่กว่าคือเพียง 4% แบบทบต้น  ทั้งสองแห่งนี้ผมคิดว่าเกิดจากการที่เป็นประเทศเล็กมีคนน้อยเกินไป   ประเทศที่เล็กเกินไป ตลาดหุ้นจะไม่ดีแม้ว่าประเทศจะเจริญเติบโต
การวิเคราะห์ทางการเงิน & เศรษฐศาสตร์การเงิน,ความรู้ทางการเงิน,ข่าวเศรษฐกิจและการเงิน