ข้อใดบัญญัติถึง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 845 ไม่ถูกต้อง
ก. ให้ใช้บังคับแม้ถึงว่าสัญญาจะมิได้ทำกันสำเร็จ
ข. ถ้าสัญญาที่ได้ทำกันไว้มีเงื่อนไขบังคับก่อนไซร้ จะเรียกร้องบำเหน็จค่านายหน้ายังหาได้ไม่
ค. นายหน้ามีสิทธิจะได้รับชดได้ค่าใช้จ่ายที่ได้เสียไปก็ต่อเมื่อได้ตกลงกันไว้เช่นนั้น
ง. ค่าบำเหน็จนั้นถ้ามิได้กำหนดจำนวนกันไว้ ให้ถือว่าได้ตกลงกันเป็นจำนวนตามธรรมเนียม
ข้อที่ถูกต้องได้แก่ ง.  เพราะว่า เพราะบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 846 ถ้ากิจการอันได้มอบหมายแก่นายหน้านั้น โดยพฤติการณ์เป็นที่คาดหมายได้ว่าย่อมทำให้แต่เพื่อจะเอาค่าบำเหน็จไซร้ท่านให้ถือว่าได้ตกลงกันโดยปริยายว่ามีค่าบำเหน็จนายหน้า ค่าบำเหน็จนั้นถ้ามิได้กำหนดจำนวนกันไว้ ท่านให้ถือว่าได้ตกลงกันเป็นจำนวนตามธรรมเนียม

ส่วนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 845 บัญญัติว่่า บุคคลผู้ใดตกลงจะให้ค่าบำเหน็จแก่นายหน้าเพื่อที่ชี้ช่องให้ได้เข้าทำสัญญาก็ดี จัดการให้ได้ทำสัญญากันก็ดี ท่านว่าบุคคลผู้นั้นจะต้องรับผิดใช้ค่าบำเหน็จก็ต่อเมื่อสัญญานั้นได้ทำกันสำเร็จเนื่องแต่ผลแห่งการที่นายหน้าได้ชี้ช่องหรือจัดการนั้น ถ้าสัญญาที่ได้ทำกันไว้นั้นมีเงื่อนไขเป็นเงื่อนบังคับก่อนไซร้ ท่านว่าจะเรียกร้องบำเหน็จค่านายหน้ายังหาได้ไม่ จนกว่าเงื่อนไขนั้นสำเร็จแล้ว นายหน้ามีสิทธิจะได้รับชดได้ค่าใช้จ่ายที่ได้เสียไปก็ต่อเมื่อได้ตกลงกันไว้เช่นนั้น ความข้อนี้ท่านให้ใช้บังคับแม้ถึงว่าสัญญาจะมิได้ทำกันสำเร็จ
3.ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์