ในกรณีที่บุคคลถูกศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ  บุคคลนั้นยังสามารถทำพินัยกรรมได้หรือไม่?
ประเด็นนี้เกี่ยวข้องกับกฎหมายเกี่ยวกับบุคคลและพินัยกรรม  โดยเฉพาะประเด็นความสามารถในการทำพินัยกรรมของบุคคลที่ถูกศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ

ประเด็นสำคัญ:

บุคคล: บุคคลธรรมดาเริ่มมีสภาพบุคคลเมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารกและสิ้นสุดลงเมื่อตาย (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 15)
ความสามารถ: บุคคลจะต้องมีความสามารถเพื่อที่จะกระทำการใดๆ (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 17)
ผู้เยาว์: ผู้เยาว์มีอายุต่ำกว่า 20 ปี โดยทั่วไปผู้เยาว์ไม่มีความสามารถทางกฎหมาย แต่มีข้อยกเว้นบางประการ เช่น ผู้เยาว์สามารถทำพินัยกรรมได้เมื่อมีอายุ 15 ปี บริบูรณ์ (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 25)
คนเสมือนไร้ความสามารถ: บุคคลที่ศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ มีฐานะทางกฎหมายใกล้เคียงกับผู้เยาว์ แต่มีความแตกต่างบางประการ เช่น คนเสมือนไร้ความสามารถไม่สามารถทำพินัยกรรมได้
พินัยกรรม: เป็นการแสดงเจตนาของบุคคลเพื่อให้เกิดผลทางกฎหมายหลังจากที่ตนเสียชีวิต (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1703)
วิเคราะห์จากกฎหมาย:

จากประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 34  บัญญัติไว้ว่า  "บุคคลซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถนั้น  ต้องได้รับความยินยอมของผู้พิทักษ์ก่อน  ซึ่งจะทำการดังต่อไปนี้"

นำทรัพย์สินไปลงทุน รับคืนทรัพย์สินที่ไปลงทุน ต้นเงินหรือทุนอย่างอื่น กู้ยืมเงินหรือให้กู้ยืมเงิน ยืมหรือให้ยืมสังหาริมทรัพย์อันมีค่า รับประกันประการใดๆ อันมีผลให้ตนต้องถูกบังคับชำระหนี้ เช่า หรือให้เช่าอสังหาริมทรัพย์มีกำหนดระยะเวลาเกิน 6 เดือน หรืออสังหาริมทรัพย์มีกำหนดระยะเวลาเกิน 3 ปี ให้โดยเสน่หา เว้นแต่การให้ที่พอสมควรแก่ฐานานุรูปเพื่อการกุศล การสังคมหรือตามหน้าที่ธรรมจรรยา รับรองให้โดยเสน่หาที่มีเงื่อนไขหรือลดค่าภาระติดพันหรือไม่รับการให้โดยเสน่หา
ทำการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อจะได้มาหรือปล่อยไปซึ่งสิทธิในอสังหาริมทรัพย์หรือในสังหาริมทรัพย์อันมีค่า ก่อสร้างหรือดัดแปลงโรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่นหรือซ่อมแซมอย่างใหญ่
เสนอคดีต่อศาลหรือดำเนินกระบวนพิจารณาใดๆ เว้นแต่การร้องขอตามมาตรา 35 หรือการร้องขอถอนของผู้พิทักษ์
ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายมรดก-พินัยกรรม