ศาลมีดุลยพินิจอย่างไร ในการอนุญาตให้ผู้ใช้อำนาจปกครองทำนิติกรรมตามมาตรา 1574 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์?
ตามมาตรา 1574 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ผู้ใช้อำนาจปกครองจะกระทำนิติกรรมที่ระบุไว้ในมาตราดังกล่าวได้ เว้นแต่ศาลจะอนุญาต
หลักเกณฑ์ที่ศาลพิจารณาในการอนุญาตให้ผู้ใช้อำนาจปกครองทำนิติกรรมตามมาตรา 1574 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีดังนี้

1.  ประโยชน์ของผู้เยาว์: ศาลจะพิจารณาว่านิติกรรมนั้นเป็นประโยชน์ต่อผู้เยาว์หรือไม่  โดยคำนึงถึงปัจจัยต่างๆ เช่น
ประเภทของนิติกรรม
มูลค่าของทรัพย์สิน
ผลระยะยาวต่อผู้เยาว์
ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น

2.  ความจำเป็น: ศาลจะพิจารณาว่านิติกรรมนั้นมีความจำเป็นหรือไม่  โดยคำนึงถึงปัจจัยต่างๆ เช่น
สถานการณ์ทางการเงินของผู้เยาว์
ความต้องการของผู้เยาว์
มีวิธีอื่นใดที่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์เดียวกันได้หรือไม่

3.  ความเหมาะสม: ศาลจะพิจารณาว่านิติกรรมนั้นเหมาะสมหรือไม่  โดยคำนึงถึงปัจจัยต่างๆ เช่น
อายุของผู้เยาว์
ความเข้าใจของผู้เยาว์
ความสามารถในการตัดสินใจของผู้เยาว์

4.  เจตนาของผู้ใช้อำนาจปกครอง: ศาลจะพิจารณาเจตนาของผู้ใช้อำนาจปกครองว่าทำนิติกรรมนั้นด้วยความบริสุทธิ์ใจหรือไม่

5.  หลักประกัน: ศาลอาจกำหนดให้ผู้ใช้อำนาจปกครองวางหลักประกันเพื่อเป็นการคุ้มครองผู้เยาว์

ตัวอย่างคำพิพากษา:
ฎีกา 1155/2552:  ศาลฎีกาพิพากษาว่า  การที่ผู้ใช้อำนาจปกครองขายอสังหาริมทรัพย์ของผู้เยาว์โดยไม่ได้รับอนุญาตจากศาลนั้น  เป็นโมฆะ  แม้ว่าผู้ใช้อำนาจปกครองจะทำไปด้วยความบริสุทธิ์ใจ  และเงินที่ได้จากการขายนั้นจะนำมาใช้เพื่อประโยชน์ของผู้เยาว์ก็ตาม
ฎีกา 2239/2552:  ศาลฎีกาพิพากษาว่า  การที่ผู้ใช้อำนาจปกครองให้ผู้เยาว์กู้ยืมเงินโดยไม่ได้รับอนุญาตจากศาลนั้น  เป็นโมฆะ  แม้ว่าผู้ใช้อำนาจปกครองจะทำไปด้วยความบริสุทธิ์ใจ  และเงินที่ได้จากการกู้ยืมนั้นจะนำมาใช้เพื่อประโยชน์ของผู้เยาว์ก็ตาม
สรุป:
ศาลมีดุลยพินิจในการอนุญาตให้ผู้ใช้อำนาจปกครองทำนิติกรรมตามมาตรา 1574 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์   โดยศาลจะพิจารณาถึงประโยชน์ของผู้เยาว์   ความจำเป็น   ความเหมาะสม   เจตนาของผู้ใช้อำนาจปกครอง   และหลักประกัน
9.กฎหมายเยาวชนและครอบครัว พรบ.คุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว,3.ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์