ข้อสังเกตจากคดีสมัครใจวิวาทอ้างป้องกันไม่ได้ ซึ่งชี้ขาดความเห็นแย้ง ๘๐/๒๕๕๓ มีอะไรบ้าง
ข้อสังเกตจากคดีสมัครใจวิวาทอ้างป้องกันไม่ได้ ซึ่งชี้ขาดความเห็นแย้ง ๘๐/๒๕๕๓


๑. ผู้ต้องหาเมื่อถูกนาย ม. ด่า ผู้ต้องหาก็ตรงเข้าไปชกนาย ม. แม้ผู้เสียหายและนาย ธ. จะเข้ามาช่วย จะถือว่าตนต้องสู้กับคน ๓ คน โดยตนโดนรุมไม่ได้ ถือมีเจตนาทะเลาะวิวาท เมื่อสมัครใจทะเลาะวิวาทจะถือว่าการที่ตนถูกรุมเป็นภยันตรายที่เกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดกฏหมายไม่ได้ จึงไม่อาจอ้างว่าเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฏหมายได้


๒. แทงที่หน้าอกซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญถือมีเจตนาฆ่า ทั้งการที่ดึงมีดออกจากอกผู้ตายแล้วเสียหลักล้มไปถูกผู้เสียหาย แสดงว่ามีดปักแน่นอันแสดงให้เห็นว่าแทงโดยแรงไปที่อวัยวะสำคัญ ส่อให้เห็นว่ามีเจตนาฆ่าผู้ตาย


๓. ผู้ต้องหาชักมีดออกจากอกผู้ตายแล้วล้มมีดไปถูกผู้เสียหายที่หลังโดยผู้เสียหายนั่งอยู่บริเวณดังกล่าว ย่อมเล็งเห็นได้ว่า การแทงโดยแรงมีดย่อมปักเข้าไปลึกเมื่อชักมีดออกย่อมเสียหลักไปถูกผู้เสียหายที่นั่งบริเวณดังกล่าวได้ เมื่อมีดถูกผู้เสียหายที่หลังซึ่งไม่ใช่อวัยวะสำคัญและผู้เสียหายรักษาบาดแผลเพียง ๗ วัน เป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย


๔. มีดพับโดยสภาพไม่ใช่อาวุธ ใช้ในการปอกหรือตัดสิ่งของต่างๆ แต่เมื่อได้ใช้หรือมีเจตนาใช้ประทุษร้ายเป็นอันตรายสาหัสอย่างอาวุธ โดยใช้แทงผู้ตายถึงแก่ความตาย มีดพับจึงเป็นอาวุธ ตาม ป.อ. มาตรา ๑ (๕)


๕. เมื่อมีดพับเป็นอาวุธ การที่ผู้ต้องหานำติดตัวจึงเป็นการพาอาวุธไปในเมืองหมู่บ้านทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยไม่มีเหตุอันควร


๖. ข้อหาพาอาวุธฯ พนักงานสอบสวนยังไม่ได้แจ้งข้อหา ถือยังไม่ได้มีการสอบสวนในความผิดฐานนี้ จึงให้พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนผู้ต้องหาในความผิดนี้ ก่อนฟ้อง


๗. มีดพับที่พาไปในเมืองหมู่บ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอศาลสั่งริบได้ตาม ป.อ. มาตรา ๓๗๑ และเป็นทรัพย์ที่ใช้หรือได้ใช้ในการกระทำผิดฐานฆ่า จึงต้องริบตาม ป.อ. มาตรา ๓๓ (๑)
ประมวลกฎหมายอาญา