คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานเป็นที่สุดหรือไม่? อธิบายเหตุผลตามหลักกฎหมาย
หลักกฎหมาย:

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 125: "เมื่อพนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งให้ระงับหรือเลิกการกระทำที่ฝ่าฝืนบทบัญญัติของพระราชบัญญัตินี้ หรือให้กระทำการใดๆ ตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัตินี้ นายจ้างซึ่งไม่พอใจคำสั่งนั้น จะต้องนำคดีไปสู่ศาลแรงงานภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่ง มิฉะนั้น คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานนั้น ย่อมเป็นที่สุด"
การวิเคราะห์:

จากกรณีตัวอย่าง  พนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งให้บริษัทจำเลยจ่ายค่าจ้างลูกจ้างเต็มจำนวน   บริษัทจำเลยไม่พอใจคำสั่งดังกล่าว   แต่ไม่ได้นำคดีไปสู่ศาลแรงงานภายใน 30 วัน

ดังนั้น  ตามมาตรา 125 ของ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541   คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงาน   ย่อมเป็นที่สุด   บริษัทจำเลยไม่สามารถโต้แย้งคำสั่งดังกล่าวได้อีกต่อไป

เหตุผล:

กฎหมายกำหนดวิธีการโต้แย้งคำสั่ง: มาตรา 125 ของ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 กำหนดวิธีการโต้แย้งคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานไว้โดยชัดเจน คือ นายจ้างต้องนำคดีไปสู่ศาลแรงงานภายใน 30 วัน
ความแน่นอนทางกฎหมาย: การกำหนดวิธีการโต้แย้งคำสั่งดังกล่าว ช่วยให้เกิดความแน่นอนทางกฎหมาย และป้องกันไม่ให้เกิดข้อพิพาทยืดเยื้อ
ประสิทธิภาพของการบังคับใช้กฎหมาย: การกำหนดระยะเวลาในการโต้แย้งคำสั่ง ช่วยให้การบังคับใช้กฎหมายมีประสิทธิภาพ
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายคุ้มครองแรงงาน-แรงงานสัมพันธ์-เงินทดแทน,กฎหมายแรงงาน