ช่วยสรุปบทความ ฎีกา บทบรรณาธิการ เนติ ภาค 2 สมัย 65 เล่ม 15 ให้หน่อย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5018/2554  คำสั่งศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้เข้าเป็นจำเลยร่วมเป็นคำสั่งก่อนที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดี ทั้งมิใช่คำสั่งตามที่ระบุไว้ใน ป.วิ.พ. มาตรา 227 และมาตรา 228 จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา เมื่อโจทก์ไม่ได้โต้แย้งคำสั่งนั้นไว้เพื่อใช้สิทธิอุทธรณ์ฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 226(2) ประกอบมาตรา 247 โจทก์จึงอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้นไม่ได้           คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 618/2551 คำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้บริษัท บ. เข้าสวมสิทธิแทนโจทก์ในขณะที่คดีจำเลยที่ 2 ร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ยังอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226           คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 338/2553 คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งให้โจทก์นำพยานหลักฐานเจ้าสืบก่อนเป็นคำสั่งที่มิได้ทำให้คดีเสร็จไปทั้งเรื่อง ยังต้องมีการดำเนินกระบวนพิจารณากันต่อไป จึงเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณา โจทก์ต้องโต้แย้งคำสั่งไว้จึงจะมีสิทธิอุทธรณ์ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 วรรคหนึ่ง (2)               การอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ฎีกา จะอยู่ในบังคับข้อห้ามมิให้คู่ความอุทธรณ์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 224, 248 หรือไม่           คำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ ท.2284/2553  ฎีกาของจำเลยมิใช่เป็นฎีกาในเนื้อหาของคดี แต่เป็นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ ก็อยู่ในบังคับข้อห้ามมิให้คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสอง 

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 650/2554 จำเลยฎีกาว่า ตามคำร้องของจำเลยเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ จำเลยพยายามหาเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาลในชั้นอุทธรณ์ แต่ยังไม่สามารถจะหาเงินดังกล่าวได้ ซึ่งหากศาลไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์จะทำให้จำเลยเสียสิทธิในการดำเนินคดี เป็นฎีกาที่โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังข้อเท็จจริงของศาลอุทธรณ์ที่วินิจฉัยว่าพฤติการณ์ดังกล่าวยังถือไม่ได้ว่าเป็นพฤติการณ์พิเศษตาม ป.วิ.พ. มาตรา 23 เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง แม้เป็นปัญหาเกี่ยวกับการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้น แต่เมื่อทุนทรัพย์พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 วรรคหนึ่ง
คำพิพากษาศาลที่ 5018/2554 อนุญาตให้เข้าเป็นจำเลยร่วมกับคำสั่งก่อนที่ศาลชั้นต้นจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดี ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 227 และ 228  เมื่อโจทก์ไม่ได้โต้แย้งคำสั่งนั้นไว้เพื่อใช้สิทธิอุทธรณ์ฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 226(2) ประกอบมาตรา 247 โจทก์จึงอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้นไม่ได้  

คำพิพากษาศาลที่ 618/2551 อนุญาตให้บริษัท บ. เข้าสวมสิทธิแทนโจทก์ในขณะที่คดีจำเลยที่ 2 กำลังพิจารณาใหม่ โดยศาลชั้นต้นออกคำสั่งนี้เป็นการระงับคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 338/2553 คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสมบูรณ์ทันที แต่ต้องมีการดำเนินการพิจารณาต่อไป โจทก์ต้องโต้แย้งคำสั่งนี้เพื่อให้ได้สิทธิ์อุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 226(2) 
การอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวล จะอยู่ในบังคับข้อห้ามมิให้คู่ความอุทธรณ์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 224, 248 หรือไม่

คำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ ท.2284/2553 เป็นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ที่เกิดจากคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์  และอยู่ในบังคับข้อห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 วรรคสอง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 650/2554 ระบุว่า กรณีที่จำเลยพยายามหาเงินค่าธรรมเนียมเพื่อวางศาล แต่ไม่สามารถหาเงินได้ ศาลไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์จะทำให้จำเลยสูญเสียสิทธิในการดำเนินคดี ศาลอุทธรณ์ที่วินิจฉัยว่าพฤติการณ์นั้นไม่ถือเป็นพฤติการณ์พิเศษตาม ป.วิ.พ. มาตรา 23 แม้ว่าปัญหานี้จะเกี่ยวข้องกับการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้น แต่เนื่องจากทุนทรัพย์พิพาทของฎีกาไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามไม่ให้ฎีกามีสิทธิ์ในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 วรรคหนึ่ง
คำพิพากษาศาลฎีกา