ช่วยสรุปบทความ ไปไงต่อ เมื่อถูก “เลิกจ้าง” แบบไม่ทันตั้งตัว ให้หน่อย
II: สิทธิของพนักงาน เมื่อถูกเลิกจ้าง

1) ค่าชดเชย ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน
เมื่อบริษัทเลิกจ้างพนักงานที่ไม่ได้กระทำความผิดร้ายแรง บริษัทต้องจ่ายเงินก้อนเป็นจำนวนเท่ากับค่าจ้างของพนักงาน 1 - 13.3 เดือนก่อนถูกเลิกจ้าง ขึ้นอยู่กับอายุงานที่ได้ทำงานมากับบริษัท ซึ่งเรียกว่า “ค่าชดเชยตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน” ดังนี้ 

     ● อายุงาน 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 1 เดือนสุดท้าย (30 วันสุดท้าย) 

     ● อายุงาน 1 ปี แต่ยังไม่ครบ 3 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 3 เดือนสุดท้าย (90 วันสุดท้าย) 

     ● อายุงาน 3 ปี แต่ยังไม่ครบ 6 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 6 เดือนสุดท้าย (180 วันสุดท้าย) 

     ● อายุงาน 6 ปี แต่ยังไม่ครบ 10 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 8 เดือนสุดท้าย (240 วันสุดท้าย) 

     ● อายุงาน 10 ปี แต่ยังไม่ครบ 20 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 10 เดือนสุดท้าย (300 วันสุดท้าย) 

     ● อายุงาน 20 ปีขึ้นไป >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 13.3 เดือนสุดท้าย (400 วันสุดท้าย) 



ค่าชดเชยตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน และเงินก้อนอื่นๆ ที่ได้รับจากบริษัทเพราะถูกเลิกจ้าง หากพนักงานมีอายุงาน 5 ปีขึ้นไป เงินก้อนที่ได้รับจะถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้จำนวนหนึ่ง โดยถูกแยกคำนวณภาษีจากรายได้อื่นๆ (เช่น เงินเดือน โบนัส ฯลฯ) ซึ่งเสียภาษีในจำนวนที่ค่อนข้างต่ำ และจะได้รับเอกสาร 50 ทวิ สำหรับเงินก้อนนี้ เพื่อนำไปกรอกภาษีสิ้นด้วย “ใบแนบ ภ.ง.ด. 91/90” พร้อมกับรายได้อื่น ซึ่งภาษีส่วนนี้ที่คำนวณได้ตอนกรอกภาษี มักเท่ากับภาษีที่ถูกหัก ณ ที่จ่ายไป ทำให้มักไม่ต้องมีการจ่ายภาษีเพิ่มสำหรับเงินก้อนนี้



2) เงินทดแทนการว่างงาน จากประกันสังคม
พนักงานที่ส่งเงินสมทบประกันสังคมในฐานะพนักงานประจำ หรือผู้ประกันตนตามมาตรา 33 มาเป็นเวลา 6 เดือนขึ้นไป หากถูกเลิกจ้างหรือเซ็นชื่อลาออกเอง จะมีสิทธิได้รับเงินทดแทนการว่างงานจากประกันสังคม ในช่วงที่ว่างงานเป็นรายเดือนตามสัดส่วนของเงินเดือน (คำนวณที่ฐานเงินเดือนสูงสุด 15,000 บาท) ดังนี้ 



     ● กรณีถูกเลิกจ้าง >> รับเงินทดแทนเดือนละ 50%ของเงินเดือน หรือสูงสุดเดือนละ 7,500 บาท เป็นเวลาไม่เกิน 6 เดือน 

     ● กรณีลาออก >> รับเงินทดแทนเดือนละ 30%ของเงินเดือน หรือสูงสุดเดือนละ 4,500 บาท เป็นเวลาไม่เกิน 3 เดือน 

โดยพนักงานที่ถูกเลิกจ้าหรือลาออก ต้องดำเนินการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ว่างงานและรายงานตัวผ่านระบบอินเตอร์เน็ตของสำนักงานจัดหางานของรัฐที่ https://empui.doe.go.th ภายใน 30 วัน นับตั้งแต่วันที่ถูกเลิกจ้างหรือลาออก และต้องรายงานตัวผ่านระบบอินเทอร์เน็ตนี้ไม่น้อยกว่าเดือนละ 1 ครั้งด้วย
ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานเมื่อบริษัทเลิกจ้างพนักงานที่ไม่มีความผิดต่อแรงงาน มีการกำหนดจำนวนเงินที่ต้องจ่ายโดยขึ้นอยู่กับอายุงานของพนักงานกับบริษัท ซึ่งรายละเอียดคือดังนี้

อายุงาน 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 1 เดือนสุดท้าย (30 วันสุดท้าย)
อายุงาน 1 ปี แต่ยังไม่ครบ 3 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 3 เดือนสุดท้าย (90 วันสุดท้าย)
อายุงาน 3 ปี แต่ยังไม่ครบ 6 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 6 เดือนสุดท้าย (180 วันสุดท้าย)
อายุงาน 6 ปี แต่ยังไม่ครบ 10 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 8 เดือนสุดท้าย (240 วันสุดท้าย)
อายุงาน 10 ปี แต่ยังไม่ครบ 20 ปี >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 10 เดือนสุดท้าย (300 วันสุดท้าย)
อายุงาน 20 ปีขึ้นไป >> รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้าง 13.3 เดือนสุดท้าย (400 วันสุดท้าย)

เงินก้อนที่ได้รับจากบริษัทเมื่อถูกเลิกจ้างทำงานจะถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้ และสมาชิกที่มีอายุงาน 5 ปีขึ้นไปจะได้รับเอกสาร 50 ทวิ สำหรับใช้ในการกรอกภาษี โดยภาษีที่ต้องจ่ายมักมีค่าน้อยเนื่องจากถูกหักไว้แล้วในรายได้อื่น ๆ

พนักงานที่ส่งเงินสมทบประกันสังคมมีสิทธิได้รับเงินทดแทนการว่างงานเมื่อถูกเลิกจ้างหรือลาออก โดยมีเงื่อนไขต่าง ๆ ดังนี้

-   กรณีถูกเลิกจ้าง : รับเงินทดแทนเดือนละ 50% ของเงินเดือน หรือสูงสุดไม่เกิน 7,500 บาท เป็นระยะเวลาไม่เกิน 6 เดือน
-   กรณีลาออก : รับเงินทดแทนเดือนละ 30% ของเงินเดือน หรือสูงสุดไม่เกิน 4,500 บาท เป็นระยะเวลาไม่เกิน 3 เดือน

พนักงานต้องทำการลงทะเบียนเป็นผู้ว่างงานและรายงานตัวผ่านระบบอินเตอร์เน็ตของสำนักงานจัดหางานของรัฐภายใน 30 วัน นับตั้งแต่วันที่ถูกเลิกจ้างหรือลาออก และต้องรายงานตัวผ่านระบบนี้ไม่น้อยกว่าเดือนละ 1 ครั้ง
3.ตลาดการเงิน & ผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงิน,5.ความรู้ทางการเงิน