ช่วยสรุปบทความ ถ้าหนี้ประธานระงับผู้ค้ำประกันก็หลุดพ้นความรับผิด ถ้าหนี้ประธานระงับผู้ค้ำประกันก็หลุดพ้นความรับผิด
คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๙๓๘/๒๕๔๐ จำเลยที่ ๑ กู้เงินธนาคารโจทก์ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ยอมเสียดอกเบี้ยร้อยละ ๑๒ ต่อปี จำเลยที่ ๔ ทำสัญญาค้ำประกัน การชำระหนี้ดังกล่าว ต่อมาจำเลยที่ ๑ ผิดนัด การที่โจทก์กับจำเลยที่ ๑ ตกลง เปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยหลายครั้งโดยจำเลยที่ ๔ มิได้ตกลงยินยอมด้วยนั้น มิใช่เป็นการเปลี่ยนแปลงสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งหนี้ตามสัญญากู้ จึงมิใช่เป็นการแปลงหนี้ใหม่หนี้ตามสัญญากู้จึงไม่ระงับสิ้นไป จำเลยที่ ๔ ต้องรับผิดตามสัญญาค้ำประกัน (รับผิดในต้นเงินและดอกเปียร้อยละ ๑๒ ต่อปี แต่จำเลยที่ ๑ รับผิดในต้นเงินและดอกเบี้ยตามที่ ตกลงเปลี่ยนแปลงซึ่งสูงกว่าร้อยละ ๑๒ ต่อปี) 

คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๙๓/๒๕๕๐ จำเลยที่ ๑ เป็นหนี้โจทก์ตามคำขอเปิด เลตเตอร์ออฟเครดิตและสัญญาทรัสตรีซีท โดยมีจำเลยที่ ๒ ทำสัญญาค้ำประกัน แม้ต่อมา จำเลยที่ ๑ ทำหนังสือสัญญารับสภาพหนี้ต่อโจทก์ ซึ่งเป็นเพียงการยอมรับว่าจำเลยที่ ๑ เป็นหนี้โจทก์และจะชำระหนี้ มิได้เป็นการแปลงหนี้ใหม่อันจะมีผลให้หนี้เดิมระงับไป จำเลยที่ ๒ จึงยังคงต้องรับผิดต่อโจทก์ตามสัญญาค้ำประกัน
คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๙๓๘/๒๕๔๐ กำหนดให้จำเลยที่ ๑ จะต้องกู้เงินจากธนาคารโดยยอมเสียดอกเบี้ย ร้อยละ ๑๒ ต่อปี ในจำนวน 1,000,000 บาท และต้องทำสัญญาค้ำประกันการชำระหนี้ แต่จำเลยที่ 1 ผิดนัด  โดยมีการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยโดยไม่ได้รับการยินยอมจากจำเลยที่ ๔ จำเลยที่ ๔ ต้องรับผิดตามสัญญาค้ำประกันทั้งต้นและดอกเบี้ยร้อยละ ๑๒ ต่อปี ในขณะที่จำเลยที่ ๑ รับผิดตามต้นและดอกเบี้ยตามที่ตกลงเปลี่ยนแปลงที่สูงกว่าร้อยละ ๑๒ ต่อปี

คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๙๓/๒๕๕๐ ระบุว่าจำเลยที่ 1 เป็นหนี้โจทก์ตามเลตเตอร์ออฟเครดิตและสัญญาทรัสตรีซีท และจำเลยที่ 2 ทำสัญญาค้ำประกัน  แม้จำเลยที่ 1 จะทำหนังสือรับสภาพหนี้ต่อโจทก์ ไม่ได้เป็นการแปลงหนี้ใหม่ จำเลยที่ ๒ จึงยังคงต้องรับผิดต่อโจทก์ตามสัญญาค้ำประกัน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,กฎหมายลักษณะหนี้,คำพิพากษาศาลฎีกา