สำนักกฎหมายบ้านเมืองให้ความสำคัญกับกฎหมายอย่างไร
สำนักกฎหมายบ้านเมืองให้ความสำคัญกับกฎหมายในฐานะที่เป็นกฎเกณฑ์ที่ออกโดยรัฐาธิปัตย์ ซึ่งถือเป็นอำนาจสูงสุดในสังคม กฎหมายจึงมีอำนาจบังคับใช้ได้โดยไม่ต้องอาศัยกฎหมายอื่นใดที่เหนือกว่า กฎหมายจึงมีความสมบูรณ์ในตัวเอง

สำนักกฎหมายบ้านเมืองมีแนวคิดว่ากฎหมายเป็นเครื่องมือสำคัญในการปกครองสังคมให้เกิดความสงบเรียบร้อยและยุติธรรม กฎหมายจึงต้องเป็นสิ่งที่ชัดเจน แน่นอน และสามารถบังคับใช้ได้จริง กฎหมายจึงต้องเป็นสิ่งที่สามารถเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรได้ เพื่อให้ประชาชนสามารถเข้าถึงและเข้าใจกฎหมายได้อย่างถ่องแท้

ดังนั้น สำนักกฎหมายบ้านเมืองจึงให้ความสำคัญกับกระบวนการนิติบัญญัติเป็นอย่างมาก โดยรัฐาธิปัตย์จะต้องใช้อำนาจหน้าที่ของตนในการออกกฎหมายอย่างรอบคอบและระมัดระวัง เพื่อให้กฎหมายที่ออกมานั้นมีความยุติธรรมและสอดคล้องกับความเป็นจริงของสังคม

นอกจากนี้ สำนักกฎหมายบ้านเมืองยังให้ความสำคัญกับการตีความกฎหมายอย่างเคร่งครัด โดยยึดถือตามตัวบทกฎหมายเป็นหลัก โดยไม่นำเอาหลักการอื่นใดมาใช้ในการตีความกฎหมาย เช่น หลักการเรื่องความยุติธรรมตามธรรมชาติ

สรุปได้ว่า สำนักกฎหมายบ้านเมืองให้ความสำคัญกับกฎหมายในฐานะที่เป็นเครื่องมือสำคัญในการปกครองสังคมให้เกิดความสงบเรียบร้อยและยุติธรรม โดยให้ความสำคัญกับกระบวนการนิติบัญญัติและการตีความกฎหมายอย่างเคร่งครัด

จอห์น ออสติน ซึ่งเป็นนักคิดสำนักกฎหมายบ้านเมือง ได้ให้ความหมายของกฎหมายว่า "กฎหมาย คือ คำสั่งของรัฐาธิปัตย์ ซึ่งบังคับใช้กับราษฎรทั้งหลาย" จะเห็นได้ว่า ออสตินให้ความสำคัญกับกฎหมายในฐานะที่เป็นคำสั่งของรัฐาธิปัตย์ ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในสังคม

อีกตัวอย่างหนึ่งคือ แนวคิดความยุติธรรมของสำนักกฎหมายบ้านเมือง ซึ่งมองว่าความยุติธรรมคือการรักษาไว้ซึ่งคำสั่งที่เป็นกฎหมายใช้อย่างมีมโนธรรม จะเห็นได้ว่า สำนักกฎหมายบ้านเมืองให้ความสำคัญกับกฎหมายในฐานะที่เป็นเครื่องมือในการนำไปสู่ความยุติธรรม

ทั้งนี้ แนวคิดของสำนักกฎหมายบ้านเมืองได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากนักคิดในสำนักกฎหมายอื่นๆ ว่าให้ความสำคัญกับกฎหมายมากเกินไป จนละเลยหลักการอื่นๆ ที่สำคัญ เช่น หลักการเรื่องความยุติธรรมตามธรรมชาติ
ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ,กฎหมายรัฐธรรมนูญ