โจทก์สามารถยื่นฟ้องคดีต่อศาลในจังหวัดที่จำเลยมีถิ่นที่อยู่เพียงแห่งเดียว โดยไม่ต้องขออนุญาตศาลก่อนได้หรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2) บัญญัติไว้ว่า "ให้เสนอคำฟ้องต่อศาลที่มีเขตอำนาจพิจารณาคดี ดังต่อไปนี้ (2) ต่อศาลที่จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตศาล"
มาตรา 45 ของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บัญญัติว่า "บุคคลใดมีภูมิลำเนา ณ ที่ใด ให้ถือเอาแห่งหนึ่งแห่งใดเป็นภูมิลำเนาก็ได้"

คำพิพากษาฎีกาที่ 881/2511 วินิจฉัยว่า "โจทก์มีสิทธิ์ยื่นฟ้องต่อศาลที่จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่แห่งใดแห่งหนึ่งได้ โดยไม่ต้องขออนุญาตศาลก่อน"
ในคดีนี้

จำเลยมีถิ่นที่อยู่ 2 แห่ง คือ กรุงเทพฯ และเชียงใหม่ โจทก์ยื่นฟ้องต่อศาลจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นหนึ่งในถิ่นที่อยู่ของจำเลย โจทก์ไม่จำเป็นต้องขออนุญาตศาลก่อนฟ้อง

อย่างไรก็ตาม
โจทก์ควรพิจารณาเลือกยื่นฟ้องต่อศาลที่สะดวกต่อการต่อสู้คดีของทั้งโจทก์และจำเลย
โจทก์ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่าจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่จริงตามที่อ้าง
หากจำเลยไม่มีภูมิลำเนา โจทก์ต้องยื่นฟ้องต่อศาลที่มีเขตอำนาจพิจารณาคดีตามหลักเกณฑ์อื่น

สรุป:
-โจทก์สามารถยื่นฟ้องคดีต่อศาลในจังหวัดที่จำเลยมีถิ่นที่อยู่เพียงแห่งเดียว โดยไม่ต้องขออนุญาตศาลก่อน
-หลักการนี้เป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2) และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 45
-โจทก์ควรพิจารณาเลือกยื่นฟ้องต่อศาลที่สะดวกต่อการต่อสู้คดีของทั้งโจทก์และจำเลย
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)