ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท กรณีโจทก์ฟ้องเรียกอสังหาริมทรัพย์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142(1) หรือไม่?
ใช่ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท กรณีโจทก์ฟ้องเรียกอสังหาริมทรัพย์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142(1) 

เหตุผล:
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(1) กำหนดว่า  "เมื่อศาลพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ศาลมีอำนาจที่จะพิพากษาให้จำเลยคืนทรัพย์สินนั้นแก่โจทก์  หรือให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน  หรือทั้งสองอย่าง  และเมื่อเห็นสมควร ศาลมีอำนาจที่จะให้ขับไล่จำเลยออกจากทรัพย์สินนั้นด้วย"

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 246 กำหนดว่า "ศาลมีอำนาจที่จะพิพากษาให้จำเลยกระทำการใด ๆ  อันเป็นผลสืบเนื่องจากการพิพากษาให้ชนะคดี  หรือเพื่อป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์"

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3813/2535 วินิจฉัยว่า  "กรณีโจทก์ฟ้องเรียกอสังหาริมทรัพย์  ศาลมีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่สร้างขึ้นบนที่ดินพิพาท  และห้ามจำเลยเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทได้  โดยไม่จำเป็นต้องรอให้โจทก์ฟ้องแยกต่างหาก"

หลักทั่วไปของกฎหมาย  ศาลมีอำนาจที่จะพิพากษาให้จำเลยกระทำการใด ๆ  อันเป็นผลสืบเนื่องจากการพิพากษาให้ชนะคดี  หรือเพื่อป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์

สรุป:  
ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบานออกไป ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท กรณีโจทก์ฟ้องเรียกอสังหาริมทรัพย์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142(1)  โดยไม่จำเป็นต้องรอให้โจทก์ฟ้องแยกต่างหาก  เพราะเป็นการป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์  และเป็นการบังคับตามคำพิพากษาให้มีผลสมบูรณ์

หมายเหตุ:  
คำตอบนี้เป็นเพียงการวิเคราะห์ตามหลักกฎหมาย  แต่ในทางปฏิบัติ  ศาลจะพิจารณาข้อเท็จจริงของคดีแต่ละคดีประกอบด้วย  และอาจมีคำพิพากษาที่แตกต่างกันออกไป
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)