การเผาร้านร้างที่มีราคาน้อย โดยไม่มีบุคคลอื่นอยู่ในบริเวณใกล้เคียง เป็นความผิดฐานวางเพลิงเผาทรัพย์ของผู้อื่นตาม ป.อ. มาตรา 217 หรือไม่?
ไม่ เหตุผล:

การวางเพลิงเผาทรัพย์ของผู้อื่นตาม ป.อ. มาตรา 217 นั้น หมายถึง การเผาทรัพย์สินที่เป็นของบุคคลอื่น โดยเจตนาที่จะให้เกิดความเสียหาย
ในกรณีนี้ ร้านร้างนั้นเป็นทรัพย์สินที่ไม่มีผู้เป็นเจ้าของที่ชัดเจน จึงไม่เข้าข่ายเป็น "ทรัพย์ของผู้อื่น" ตาม ป.อ. มาตรา 217
ประกอบกับ การเผาร้านร้างในบริเวณที่ไม่มีบุคคลอื่นอยู่ใกล้เคียง ย่อมไม่น่าจะเป็นอันตรายต่อบุคคลอื่น
ดังนั้น การกระทำดังกล่าวจึงไม่เข้าข่ายความผิดฐานวางเพลิงเผาทรัพย์ของผู้อื่นตาม ป.อ. มาตรา 217
อย่างไรก็ตาม การกระทำดังกล่าวอาจเข้าข่ายความผิดฐานอื่นๆ เช่น:

ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์:
ป.อ. มาตรา 358 ผู้ใดทำให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 6,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ความผิดฐานลอบวางเพลิง:
ป.อ. มาตรา 220 ผู้ใดลอบวางเพลิงเผาทรัพย์ของผู้อื่น ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปีถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 2,000 บาท ถึง 10,000 บาท
ความผิดฐานพยายามวางเพลิง:
ป.อ. มาตรา 83 ผู้ใดพยายามกระทำความผิด ฐานวางเพลิงเผาทรัพย์ของผู้อื่น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น
ทั้งนี้ การจะพิจารณาว่าการกระทำดังกล่าวเข้าข่ายความผิดฐานใด จำเป็นต้องพิจารณาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่เกี่ยวข้องทั้งหมด

ตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาที่เกี่ยวข้อง:

ฎีกาที่ 10647/2554
ฎีกาที่ 5710/2541
ฎีกาที่ 11963/2553
สรุป: การเผาร้านร้างที่มีราคาน้อย โดยไม่มีบุคคลอื่นอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ไม่เป็นความผิดฐานวางเพลิงเผาทรัพย์ของผู้อื่นตาม ป.อ. มาตรา 217 แต่การกระทำดังกล่าวอาจเข้าข่ายความผิดฐานอื่นๆ   ขึ้นอยู่กับสถานการณ์เฉพาะ
กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง),ประมวลกฎหมายอาญา,คำพิพากษาศาลฎีกา