โจทก์จำเป็นต้องยื่นคำขอต่อศาลเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดให้ตนเป็นฝ่ายชนะคดีโดยขาดนัดในคดีมโนสาเร่หรือไม่?
ไม่ เหตุผล:

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 193 วรรคสี่ (เดิม) และมาตรา 193 ทวิ วรรคสอง กำหนดหลักเกณฑ์การขาดนัดยื่นคำให้การสำหรับคดีมโนสาเร่ไว้เป็นการเฉพาะ หมายความว่า คดีมโนสาเร่จะมีหลักเกณฑ์การขาดนัดยื่นคำให้การที่แตกต่างจากคดีแพ่งสามัญ

หลักเกณฑ์การขาดนัดยื่นคำให้การสำหรับคดีมโนสาเร่ ระบุไว้ว่า:

โจทก์ต้องส่งหมายเรียกให้จำเลยยื่นคำให้การภายใน 30 วัน
หากจำเลยไม่ยื่นคำให้การภายใน 30 วัน ศาลจะถือว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ
โจทก์มีสิทธิ์ยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีโดยขาดนัด
ในคดีนี้ ศาลชั้นต้นได้ใช้ดุลพินิจให้โจทก์ส่งเอกสารแทนการสืบพยานและพิพากษาคดีจนเสร็จสิ้น การกระทำดังกล่าวของศาลชั้นต้น แสดงว่าศาลได้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียวตามหลักเกณฑ์ของคดีมโนสาเร่แล้ว

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 198 วรรคหนึ่ง บัญญัติไว้ว่า "ถ้าโจทก์ไม่ยื่นคำขอตามมาตรา 193 ทวิ ให้ถือว่าโจทก์สละสิทธิที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดให้ตนเป็นฝ่ายชนะคดีโดยขาดนัด" บทบัญญัตินี้ใช้กับคดีแพ่งสามัญเท่านั้น ไม่ได้ใช้กับคดีมโนสาเร่

จากเหตุผลทั้งหมดข้างต้น จึงสรุปได้ว่า โจทก์ในคดีมโนสาเร่ไม่จำเป็นต้องยื่นคำขอต่อศาลเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดให้ตนเป็นฝ่ายชนะคดีโดยขาดนัด ศาลสามารถพิจารณาคดีไปฝ่ายเดียวและพิพากษาคดีจนเสร็จสิ้นได้

เพิ่มเติม:

คดีมโนสาเร่ หมายถึง คดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ไม่เกินสี่หมื่นบาท
หลักเกณฑ์การขาดนัดยื่นคำให้การสำหรับคดีมโนสาเร่ มีวัตถุประสงค์เพื่อเร่งรัดคดีให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว
โจทก์ควรศึกษาหลักเกณฑ์การขาดนัดยื่นคำให้การสำหรับคดีมโนสาเร่อย่างละเอียด เพื่อให้สามารถดำเนินการได้อย่างถูกต้อง
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),คำพิพากษาศาลฎีกา