ข้อใดกล่าวถึงคำพิพากษาฎีกาที่ 52/2553 ได้ถูกต้อง
a. ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 43 บัญญัติให้พนักงานอัยการไม่มีอำนาจขอให้เรียกทรัพย์สินหรือใช้ราคาแทนผู้เสียหายที่ 2
b. โจทก์ไม่มีอำนาจขอให้จำเลยคืนเงิน 100,000 บาท แก่ผู้เสียหายที่ 2
c. พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ของธนาคารซึ่งได้ออกให้แก่ ส. ผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยได้ลักไปเพื่อใช้ประโยชน์ในการเบิกถอนเงินสดจำนวน 100,000 บาท ไปจากวงเงินเครดิตของผู้เสียหายที่ 2 โดยมิชอบ
d. วิธีการลักเงินโดยการใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์เบิกถอนเงินสดผ่านเครื่องฝากถอนเงินอัตโนมัติ ไม่เป็นความผิดเกี่ยวกับบัตรอิเล็กทรอนิกส์และความผิดฐานลักทรัพย์
คำตอบได้แก่ c.  เพราะว่า เพราะ "พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ของธนาคารซึ่งได้ออกให้แก่ ส. ผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยได้ลักไปเพื่อใช้ประโยชน์ในการเบิกถอนเงินสดจำนวน 100,000 บาท ไปจากวงเงินเครดิตของผู้เสียหายที่ 2 โดยมิชอบ" กล่าวถึงคำพิพากษาฎีกาที่ 52/2553 ได้ถูกต้อง ส่วนข้ออื่น ๆ กล่าวถึงคำพิพากษาฎีกาที่ 52/2553 ไม่ถูกต้อง

ซึ่งคำพิพากษาฎีกาที่ 52/2553 ได้กล่าวว่า พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ของธนาคารซึ่งได้ออกให้แก่ ส. ผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยได้ลักไปเพื่อใช้ประโยชน์ในการเบิกถอนเงินสดจำนวน 100,000 บาท ไปจากวงเงินเครดิตของผู้เสียหายที่ 2 โดยมิชอบ ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้เสียหายที่ 2 และธนาคาร ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 335, 336 ทวิ, 269/5, 269/7, 91 และให้จำเลยคืนเงินจำนวน 100,000 บาท แก่ผู้เสียหายที่ 2 ย่อมแปลคำฟ้องของโจทก์ได้ว่า โจทก์มุ่งประสงค์ที่จะลงโทษจำเลยฐานลักเงินของผู้เสียหายที่ 2 อยู่ด้วย เพียงแต่วิธีการลักเงินดังกล่าวก็โดยการใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์เบิกถอนเงินสดผ่านเครื่องฝากถอนเงินอัตโนมัตินั้นเอง จึงเป็นความผิดเกี่ยวกับบัตรอิเล็กทรอนิกส์และความผิดฐานลักทรัพย์ด้วยแล้ว ซึ่งตาม ป.วิ.อ. มาตรา 43 บัญญัติให้พนักงานอัยการมีอำนาจขอให้เรียกทรัพย์สินหรือใช้ราคาแทนผู้เสียหายที่ 2 โจทก์จึงมีอำนาจขอให้จำเลยคืนเงิน 100,000 บาท แก่ผู้เสียหายที่ 2 ได้
คำพิพากษาศาลฎีกา