ช่วยสรุปเรื่อง "Dunning-Kruger Effect" ให้หน่อยค่ะ
Dunning-Kruger Effect คืออะไร ดันนิ่ง-ครูเกอร์ เอฟเฟกต์ (Dunning-Kruger Effect) คือ ทฤษฎีที่อธิบายว่า เมื่อใครสักคนเริ่มเรียนรู้เรื่องหนึ่งไปได้ระดับนึงแล้ว ความมั่นใจในองค์ความรู้ของตัวเองจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างฉับพลัน และช่วงเวลานี้เองที่ทำให้ใครหลายคนเผลอเชื่อไปว่า ตนเองเชี่ยวชาญในเรื่องนั้นแล้ว ทั้งที่ยังไม่ใช่  ที่มา และการทดลอง แนวคิดนี้เริ่มเป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี 1999 เมื่อนักจิตวิทยา 2 คน ได้แก่ เดวิด ดันนิ่ง (David Dunning) และ จัสติน ครูเกอร์ (Justin Kruger) สนใจในคดีปล้นธนาคารของ “แมคอาเธอร์ วีลเลอร์” (McArthur Wheeler) ซึ่งทำการปล้นธนาคาร 2 แห่งในวันเดียวกัน โดยไม่มีการปิดบังใบหน้าของตนเองแต่อย่างใด เหตุผลเพราะว่า วีลเลอร์ คนนี้คิดว่าใบหน้าของตนเอง ‘ล่องหนอยู่’ จากการใช้น้ำมะนาวซึ่งเป็นส่วนผสมสำคัญในการทำ ‘หมึกล่องหน’ มาทาบริเวณใบหน้าก่อนออกปล้นธนาคาร เหตุการณ์นี้ได้สร้างความสนใจให้ 2 นักจิตแพทย์อย่าง ดันนิ่ง และ ครูเกอร์มาก ๆ จนนำไปสู่การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ความสามารถที่มีอยู่จริง และตามความคิดของตัวเอง โดยให้ผู้เข้าร่วมการทดลองทำข้อสอบหลากหลายรูปแบบ ทั้งที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ การใช้เหตุผล ไปจนถึงความรู้ทางไวยกรณ์ โดยก่อนที่จะประกาศผลคะแนน  เดวิด ดันนิ่ง และ จัสติน ครูเกอร์ ได้ให้ผู้เข้าร่วมการทดลองประเมินคะแนนสอบของตัวเอง ออกมาตามความคิด ผลปรากฎว่า “ผู้เข้าร่วมการทดลองที่มีผลคะแนนต่ำ มักจะประเมินคะแนนสอบของตัวเองสูงกว่าความเป็นจริงมาก” ยืนยันข้อสันนิษฐาน เพื่อยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ ดันนิ่ง และ ครูเกอร์ ได้ให้ผู้เข้าร่วมการทดลองทั้งกลุ่มที่มีคะแนนสูง และต่ำ สลับกันดูข้อสอบของอีกฝ่ายเพื่อดูความแตกต่างของคำตอบ จากนั้นจึงให้ผู้เข้าร่วมการทดลองทุกคนประเมินคะแนนสอบของตัวเองอีกครั้ง ผลปรากฎว่า กลุ่มที่มีคะแนนต่ำยังคงมั่นใจอยู่ว่าทุกสิ่งที่เขาตอบนั้นถูกต้อง และยังประเมินคะแนนสอบแบบเดิม แม้จะเห็นแล้วว่าอีกกลุ่มหนึ่งนั้นส่งคำตอบที่แตกต่างออกไป (ผู้เข้าร่วมทดลองไม่รู้ว่ากลุ่มไหนคือกลุ่มที่คะแนนสูง)
Dunning-Kruger Effect คือ ทฤษฎีที่อธิบายว่า เมื่อเริ่มเรียนรู้เรื่องหนึ่งได้ระดับนึงแล้ว ความมั่นใจในองค์ความรู้จะเพิ่มสูงอย่างฉับพลัน และช่วงเวลานี้เองทำให้ใครหลายคนเผลอเชื่อว่า ตนเองเชี่ยวชาญในเรื่องนั้นแล้ว ทั้งที่ยังไม่ใช่ 

เริ่มเป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี 1999 เมื่อ เดวิด ดันนิ่ง และจัสติน ครูเกอร์ นักจิตวิทยาสนใจคดีปล้นธนาคารของ แมคอาเธอร์ วีลเลอร์ ซึ่งปล้นธนาคาร 2 แห่งในวันเดียวกัน โดยไม่ปิดบังใบหน้าของตนเอง เพราะวีลเลอร์ คิดว่าใบหน้าของตนเอง ล่องหนจากการใช้น้ำมะนาวซึ่งเป็นส่วนผสมในการทำหมึกล่องหน มาทาบริเวณใบหน้า

เหตุการณ์นี้สร้างความสนใจให้ดันนิ่งและครูเกอร์มาก จนนำไปสู่การวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ความสามารถที่มีอยู่จริง และตามความคิดของตัวเอง โดยผู้ร่วมการทดลองทำข้อสอบหลายรูปแบบ ก่อนที่จะประกาศคะแนน ดันนิ่งและครูเกอร์ให้ผู้ร่วมการทดลองประเมินคะแนนสอบของตัวเองออกมาตามความคิด ปรากฎว่า ผู้ร่วมการทดลองที่มีคะแนนต่ำ มักจะประเมินคะแนนสอบของตัวเองสูงกว่าความเป็นจริงมาก

เพื่อยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ ดันนิ่งและครูเกอร์ให้ผู้ร่วมการทดลองทั้งกลุ่มที่มีคะแนนสูงและต่ำสลับกันดูข้อสอบ เพื่อดูความแตกต่างของคำตอบ จากนั้นให้ผู้ร่วมการทดลองประเมินคะแนนสอบของตัวเองอีกครั้ง ปรากฎว่า กลุ่มที่มีคะแนนต่ำยังคงมั่นใจอยู่ว่า ทุกสิ่งที่ตอบนั้นถูกต้องและยังประเมินคะแนนสอบแบบเดิม แม้จะเห็นแล้วว่าอีกกลุ่มหนึ่งส่งคำตอบที่แตกต่างกัน
การวิเคราะห์ทางการเงิน