จงสรุปบทความ แบบคำขอโอนและรับโอนทะเบียนรถยนต์ ไม่เป็นเอกสารสิทธิ คำพิพากษาศาลฎีกาที่น่าสนใจที่ 2267/2552 ป.อ. 1(9) 265
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า “ฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ขอให้รอการลงโทษนั้น เห็นว่า การที่จำเลยที่ 1 ปลอมลายมือชื่อผู้เสียหาย รับรองเอกสารสำเนาบัตรประจำตัวประชาชน สำเนารายการเกี่ยวกับบ้าน และปลอมใบมอบอำนาจและคำขอโอนและรับโอนรถยนต์ของผู้เสียหายโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อโอนรถยนต์มาเป็นของจำเลยที่ 1 แล้วนำไปขายให้แก่ผู้อื่นนำเงินมาใช้หนี้การพนันผลฟุตบอล เป็นการกระทำที่ไม่สมควรอย่างยิ่ง ทั้งที่ผู้เสียหายเป็นอาเขยของจำเลยที่ 1 และยินยอมให้จำเลยที่ 1 ยืมรถยนต์ไปใช้ แต่จำเลยที่ 1 กลับยักยอกรถยนต์คันดังกล่าวไป โดยไม่เกรงกลัวต่อกฎหมาย พฤติการณ์แห่งคดีเป็นเรื่องร้ายแรง แม้จำเลยที่ 1 ไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนและมีเหตุตามที่อ้างในฎีกา ก็ไม่สมควรรอการลงโทษจำคุกให้แก่จำเลย ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 7 ใช้ดุลพินิจไม่รอการลงโทษจำคุกให้แก่จำเลยที่ 1 นั้น เหมาะสมแก่พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะเปลี่ยนแปลงแก้ไข ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น
 อนึ่ง ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานปลอมเอกสารสิทธิและใช้เอกสารสิทธิปลอมนั้น เห็นว่า แบบคำขอโอนและรับโอนทะเบียนรถยนต์แม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมกาขนส่งทางบก แต่ก็เป็นแบบพิมพ์สำหรับผู้ที่ประสงค์จะจดทะเบียนโอนและรับโอนรถยนต์นำไปกรอกข้อความลงไปได้เอง แล้วนำไปยื่นต่อนายทะเบียนเพื่อดำเนินการแก้ไขรายการจดทะเบียนในใบคู่มือจดทะเบียนเท่านั้น มิได้เป็นเอกสารที่เป็นหลักฐานแห่งการก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1 (9) 
การที่จำเลยที่ 1 ทำคำขอโอนทะเบียนรถยนต์ปลอมขึ้นทั้งฉบับนั้น จึงไม่เป็นความผิดฐานปลอมเอกสารสิทธิตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265 และใช้เอกสารสิทธิปลอมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 265 จำเลยที่ 1 คงมีความผิดฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 วรรคแรก, มาตรา 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 264 วรรคแรก ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยที่ 1 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขให้ถูกต้องได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบด้วย มาตรา 225” 
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 วรรคแรก ประกอบมาตรา 264 วรรคแรก และ 352 วรรคแรก ประกอบมาตรา 83 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 264 วรรคแรก เพียงกระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง ส่วนโทษและนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7
ศาลได้วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ทำผิดกฎหมายต่าง ๆ ได้แก่ การปลอมลายเอกสารและข้อมูลต่าง ๆ เพื่อโอนรถยนต์ของผู้เสียหายและนำไปขายให้คนอื่นเพื่อใช้เงินพนัน 

ศาลเห็นว่าการกระทำนี้ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง เนื่องจากผู้เสียหายเป็นอาเขยของจำเลยที่ 1 และยินยอมให้ยืมรถยนต์ แต่จำเลยที่ 1 ได้กระทำผิดโดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย การลงโทษจำคุกไม่เหมาะสมในกรณีนี้ เนื่องจากไม่มีประวัติการลงโทษของจำเลยที่ 1 มาก่อนและมีเหตุผลที่ชัดเจนตามที่ศาลอุทธรณ์ภาค 7 ให้ดุลพินิจแก่เหตุการณ์ของคดี ศาลฎีกาไม่เปลี่ยนแปลงแก้ไขคำสั่งลงโทษจำคุกให้แก่จำเลยที่ 1

ศาลล่างตรวจพิจารณาและตอบว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดที่เกี่ยวข้องกับการปลอมเอกสารสิทธิและใช้เอกสารสิทธิปลอม เนื่องจากแบบคำขอโอนและรับโอนทะเบียนรถยนต์ที่ใช้เป็นหลักฐานนั้น เป็นแบบพิมพ์ที่ให้ผู้ใช้กรอกข้อความได้เอง และไม่ใช่เอกสารหลักฐานที่มีนายทะเบียนทำการก่อนเปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับสิทธิ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 1 (9) จำเลยที่ 1 ไม่มีความผิดฐานปลอมเอกสารสิทธิตามมาตรา 265 และใช้เอกสารสิทธิปลอมตามมาตรา 268 วรรคแรกของประมวลกฎหมายอาญา 

ทว่า เขามีความผิดฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมตามมาตรา 264 วรรคแรก, มาตรา 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 264 วรรคแรก ปัญหานี้เกี่ยวข้องกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจแก้ไขตามมาตรา 195 วรรคสอง ประกอบด้วย มาตรา 225

จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 วรรคแรก และ 352 วรรคแรก ประกอบมาตรา 83 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 264 วรรคแรก เพียงกระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง โดยลงโทษตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),คำพิพากษาศาลฎีกา