ระยะเวลาในการห้ามเปิดเผยข้อมูล อาจขึ้นอยู่กับอะไร
A. ระดับของหน้าที่ที่คู่สัญญาจะต้องใช้ในการรักษาความลับ
B. รสนิยมของผู้ร่างสัญญา
C. ระยะเวลาของกิจการที่กำลังเจรจาหรือได้ทำสัญญากับคู่สัญญา
D. ข้อมูลที่เป็นความลับที่ได้รับมาไม่ว่าจะได้รับมาทั้งโดยวาจาหรือโดยลายลักษณ์อักษร
ข้อที่ถูกต้องคือ C.  เพราะว่า เพราะระยะเวลาในการห้ามเปิดเผยข้อมูลอาจขึ้นอยู่กับระยะเวลาของกิจการที่กำลังเจรจาหรือได้ทำสัญญากับคู่สัญญา เช่น จ้างบริษัท IT มาดูแลระบบเป็นระยะเวลา 1 ปี ข้อกำหนดในการห้ามเปิดเผยความลับอาจจะกำหนดเป็น 1 ปีเท่ากับอายุสัญญาหลักก็ได้ หรืออาจกำหนดเป็นระยะเวลาหนึ่งหลังสัญญาหลักสิ้นสุดก็ได้หากข้อมูลนั้นมีความสำคัญมาก เช่น กำหนดให้ห้ามเปิดเผยความลับเป็นระยะเวลา 5 ปี นับแต่วันที่สัญญาจ้างสิ้นสุด

การกำหนดฝ่ายของคู่สัญญาที่มีหน้าที่ห้ามเปิดเผยข้อมูล สัญญารักษาความลับอาจมีทั้งกรณีที่มีคู่สัญญาฝ่ายเดียวที่มีหน้าที่ห้ามเปิดเผยข้อมูล หรืออาจะมีบางกรณีที่คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายมีหน้าที่ห้ามเปิดเผยข้อมูลซึ่งกันและกัน (Mutual NDA หรือฺ Bilateral NDA)

การกำหนดข้อมูลที่เป็นความลับ โดยปรกติข้อมูลที่ถือเป็นความลับในแต่ละธุรกิจย่อมมีความแตกต่างกันออกไป ดังนั้น ในข้อสัญญารักษาความลับจึงควรมีการกำหนดว่าข้อมูลใดที่ทางบริษัทถือว่าเป็นข้อมูลที่เป็นความลับและห้ามคู่สัญญานำไปเผยแพร่ต่อบุคคลที่สามหรือต่อสาธารณะ ซึ่งข้อมูลที่อาจถูกจัดเป็นข้อมูลที่เป็นความลับ (Confidential Information) อาจเป็นความลับทางการค้า ข้อมูลทางธุรกิจกับคู่ค้า หรือข้อมูลทางธุรกิจอื่นก็ได้ การกำหนดว่าข้อมูลใดเป็นข้อมูลที่เป็นความลับย่อมง่ายต่อการนำสืบในชั้นศาลมากกว่าการกำหนดไว้ในลักษณะกว้างเพราะอาจมีข้อถกเถียงหรือโต้แย้งได้ว่าข้อมูลนั้นไม่ถือเป็นข้อมูลที่เป็นความลับ

อย่าได้แปลกใจหากหัวข้อข้อยกเว้นของข้อมูลที่เป็นความลับนี้ในบางสัญญาถูกเขียนหรือร่างไว้ในบทนิยามของข้อมูลที่เป็นความลับหรืออยู่ในหัวข้อการกำหนดข้อมูลที่เป็นความลับ ซึ่งการจัดวางที่ต่างกันนี้ไม่ได้ให้ผลในทางกฎหมายที่แตกต่างกันอย่างใด (เป็นรสนิยมของผู้ร่างสัญญามากกว่า) โดยปรกติแล้วจะมีข้อมูลบางประเภทที่เป็นที่ยอมรับกันเป็นสากลว่าไม่จัดอยู่ในลักษณะของข้อมูลที่เป็นความลับ และคู่สัญญาแต่ละฝ่ายไม่มีหน้าที่ที่จะต้องรักษาความลับเช่นว่านั้นไว้แต่อย่างใด ข้อยกเว้นนี้ได้แก่

1. ข้อมูลที่คู่สัญญาได้มาก่อนเข้าทำสัญญา

2. ข้อมูลที่ถูกเปิดเผยในสาธารณะอยู่แล้ว

3. ข้อมูลที่ถูกพัฒนาหรือถูกค้นพบเองโดยคู่สัญญา

4. ข้อมูลที่ทางคู่สัญญาได้รับความยินยอมให้เปิดเผยได้

หน้าที่ในการห้ามเปิดเผยความลับ
โดยปรกติในข้อสัญญาข้อนี้ มักจะกำหนดหน้าที่หลักของคู่สัญญาดังนี้

1. ห้ามมิให้เปิดเผยข้อมูลที่เป็นความลับที่ได้รับมาไม่ว่าจะได้รับมาทั้งโดยวาจาหรือโดยลายลักษณ์อักษร แก่บุคคลภายนอก

2. กำหนดระดับของหน้าที่ที่คู่สัญญาจะต้องใช้ในการรักษาความลับเพิ่มเติมเข้าไปด้วย เช่น มีหน้าที่รักษาความลับเช่นวิญญูชน หรือหน้าที่รักษาความลับในระดับที่คู่สัญญารักษาความลับของตนเองหรือหน้าที่รักษาความลับในระดับผู้ประกอบวิชาชีพ เป็นต้น

3. กำหนดให้ในกรณีที่คู่สัญญาฝ่ายที่มีหน้าที่รักษาความลับจำเป็นต้องเปิดเผยให้บุคคลภายนอกซึ่งเป็นผู้รับจ้างช่วงของตนเอง จะต้องกำหนดให้ผู้รับจ้างช่วงนั้นเข้าทำสัญญารักษาความลับกับผู้ว่าจ้างด้วย

4. กำหนดให้มีการทำลายหรือส่งคืนข้อมูลที่เป็นความลับเมื่อสัญญาหลักสิ้นสุด

5. กำหนดให้สามารถเปิดเผยข้อมูลให้แก่พนักงานของคู่สัญญาได้เท่าที่จำเป็นจะต้องดำเนินการตามสัญญา
1.ความรู้พื้นฐานกฏหมาย