ในกรณีที่ผู้เอาประกันภัยรับสารภาพในคดีอาญาว่าทำความผิด บริษัทประกันภัยค้ำจุนจะอ้างว่าไม่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามคำพิพากษาคดีอาญาได้หรือไม่?
ผู้เอาประกันภัยรับสารภาพในคดีอาญาว่าจะทำความผิดบริษัทผู้รับประกันภัยค้ำจุนจะอ้างว่าไม่ต้องผูกพันตามคำพิพากษาในส่วนอาญาได้หรือไม่และอนุญาโตตุลาการวินิจฉัย คำพิพากษาส่วนอาญาไม่ผูกพันในส่วนคดีแพ่งจะเป็นคำวินิจฉัยที่ชอบหรือไม่ ผู้เอาประกันภัยรับสารภาพในคดีอาญาว่าจะทำความผิดบริษัทผู้รับประกันภัยค้ำจุนจะอ้างว่าไม่ต้องผูกพันตามคำพิพากษาในส่วนอาญาได้หรือไม่และอนุญาโตตุลาการวินิจฉัย คำพิพากษาส่วนอาญาไม่ผูกพันในส่วนคดีแพ่งจะเป็นคำวินิจฉัยที่ชอบหรือไม่          คำตอบ บริษัทประกันภัยในฐานะผู้ประกันภัยค้ำจุนต้องชดใช้ค่าสินใหม่ทดแทนในนามผู้เอาประกันบริษัทประกันจึงต้องรับผิดชอบ อนุญาตโตตุลาการวินิจฉัยว่าคำพิพากษาคดีส่วนอาญาไม่ผูกพันบริษัทประกันเพราะไม่ใช่คู่ความในคดีแล้ววินิจฉัยว่าผู้เอาประกันภัยไม่ได้ประมาทเป็นคำชี้ขาดที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลมีอำนาจเพิกถอนคำชี้ขาดได้                   คำตอบ บริษัทประกันภัยในฐานะผู้ประกันภัยค้ำจุนต้องชดใช้ค่าสินใหม่ทดแทนในนามผู้เอาประกันบริษัทประกันจึงต้องรับผิดชอบ อนุญาตโตตุลาการวินิจฉัยว่าคำพิพากษาคดีส่วนอาญาไม่ผูกพันบริษัทประกันเพราะไม่ใช่คู่ความในคดีแล้ววินิจฉัยว่าผู้เอาประกันภัยไม่ได้ประมาทเป็นคำชี้ขาดที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลมีอำนาจเพิกถอนคำชี้ขาดได้          คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5310 / 2562                     คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5310 / 2562 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5310 / 2562          ผู้คัดค้านรับประกันภัยรถยนต์โดยสารประจำทางซึ่งเป็นสัญญาประกันภัยค้ำจุน เมื่อ ว. ผู้ขับขี่รถยนต์โดยสารประจำทางที่เอาประกันภัยไว้กับผู้คัดค้านต้องรับผิดฐานละเมิดต่อผู้ร้องทั้งสามเพราะขับรถยนต์โดยสารประจำทางโดยประมาทไปทับ จ. ถึงแก่ความตายตามคำพิพากษาคดีส่วนอาญา แม้ในคดีอาญาผู้คัดค้านจะไม่ได้ถูกฟ้องเป็นจำเลยจึงไม่ถูกผูกพันในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งที่ศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 46 ก็ตาม แต่ผู้คัดค้านเป็นผู้รับประกันภัย ตกลงว่าจะใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของผู้เอาประกันภัยเพื่อความวินาศภัยอันเกิดขึ้นแก่บุคคลอีกคนหนึ่งและซึ่งผู้เอาประกันภัยจะต้องรับผิดชอบตาม ป.พ.พ. มาตรา 887 วรรคหนึ่ง ซึ่งผู้คัดค้านก็ไม่ได้โต้แย้งว่าผู้เอาประกันภัยไม่ต้องร่วมรับผิดกับ ว. ผู้คัดค้านไม่อาจนำสืบเปลี่ยนแปลงให้ผิดไปจากความรับผิดของ ว. ได้ ผู้คัดค้านจึงต้องรับผิดต่อผู้ร้องทั้งสามตามสัญญาประกันภัย ที่อนุญาโตตุลาการวินิจฉัยว่าคำพิพากษาของศาลอาญาที่วินิจฉัยว่า ว. กระทำโดยประมาทไม่ผูกพันผู้คัดค้านเพราะผู้คัดค้านมิได้เป็นคู่ความในคดี แล้ววินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า ว. มิได้เป็นฝ่ายขับรถโดยประมาท เป็นคำชี้ขาดที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย การยอมรับหรือบัง
ไม่สามารถทำได้ บริษัทประกันภัยค้ำจุน มีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ให้กับผู้เสียหาย แม้ว่าผู้เอาประกันภัยจะรับสารภาพในคดีอาญาว่าทำความผิดก็ตาม เหตุผลคือ:

1. บทบาทของบริษัทประกันภัยค้ำจุน:
บริษัทประกันภัยค้ำจุนทำหน้าที่รับผิดแทนผู้เอาประกันภัย กรณีที่ผู้เอาประกันภัยก่อให้เกิดความเสียหายต่อบุคคลอื่น
เมื่อผู้เอาประกันภัยรับผิดชอบต่อผู้เสียหาย บริษัทประกันภัยค้ำจุนก็มีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้กับผู้เสียหายเช่นกัน
หลักการนี้สอดคล้องกับ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 วรรคหนึ่ง ซึ่งบัญญัติไว้ว่า "ผู้รับประกันภัยต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของผู้เอาประกันภัย เพื่อความวินาศภัยอันเกิดขึ้นแก่บุคคลอีกคนหนึ่ง และซึ่งผู้เอาประกันภัยจะต้องรับผิดชอบ"

2. ผลของคำสารภาพในคดีอาญา:
คำสารภาพของผู้เอาประกันภัยในคดีอาญา ไม่ผูกพันบริษัทประกันภัยค้ำจุน โดยตรง
บริษัทประกันภัยค้ำจุนมีสิทธิที่จะโต้แย้งข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคดีอาญา และพิสูจน์ว่าผู้เอาประกันภัยไม่ได้กระทำความผิด หรือกระทำความผิดโดยไม่ประมาท
อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ บริษัทประกันภัยค้ำจุนมักจะยอมรับคำสารภาพของผู้เอาประกันภัยในคดีอาญาเป็นหลักฐานเบื้องต้น
แต่บริษัทประกันภัยค้ำจุนยังมีสิทธิที่จะนำเสนอพยานหลักฐานอื่นเพื่อหักล้างคำสารภาพของผู้เอาประกันภัยได้

3. ตัวอย่างคำพิพากษาศาลฎีกา:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5310/2562 วินิจฉัยว่า "แม้ในคดีอาญาผู้คัดค้านจะไม่ได้ถูกฟ้องเป็นจำเลยจึงไม่ถูกผูกพันในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งที่ศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 46 ก็ตาม แต่ผู้คัดค้านเป็นผู้รับประกันภัย ตกลงว่าจะใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของผู้เอาประกันภัยเพื่อความวินาศภัยอันเกิดขึ้นแก่บุคคลอีกคนหนึ่งและซึ่งผู้เอาประกันภัยจะต้องรับผิดชอบตาม ป.พ.พ. มาตรา 887 วรรคหนึ่ง ซึ่งผู้คัดค้านก็ไม่ได้โต้แย้งว่าผู้เอาประกันภัยไม่ต้องร่วมรับผิดกับ ว. ผู้คัดค้านไม่อาจนำสืบเปลี่ยนแปลงให้ผิดไปจากความรับผิดของ ว. ได้ ผู้คัดค้านจึงต้องรับผิดต่อผู้ร้องทั้งสามตามสัญญาประกันภัย"
สรุป:
บริษัทประกันภัยค้ำจุน มีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ให้กับผู้เสียหาย แม้ว่าผู้เอาประกันภัยจะรับสารภาพในคดีอาญาว่าทำความผิดก็ตาม
บริษัทประกันภัยค้ำจุนมีสิทธิที่จะโต้แย้งข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคดีอาญา และพิสูจน์ว่าผู้เอาประกันภัยไม่ได้กระทำความผิด หรือกระทำความผิดโดยไม่ประมาท
คำสารภาพของผู้เอาประกันภัยในคดีอาญา ไม่ผูกพันบริษัทประกันภัยค้ำจุน โดยตรง
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายประกันภัย,กฎหมายหลักทรัพย์