อะไรคือสาเหตุของโรคพาร์กินสัน?
สาเหตุของโรคพาร์กินสันยังไม่ทราบแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าเกิดจากปัจจัยหลายอย่างร่วมกัน ดังนี้

1. ปัจจัยทางพันธุกรรม:
มีประวัติคนในครอบครัวป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน
การกลายพันธุ์ของยีนบางชนิด

2. ปัจจัยทางสิ่งแวดล้อม:
การได้รับสารพิษหรือสารเคมีจำพวกโลหะหนัก เช่น แมงกานีส ทองแดง
การอาศัยอยู่ในเขตอุตสาหกรรม
การได้รับบาดเจ็บทางสมอง

3. ปัจจัยอื่นๆ:
อายุที่เพิ่มมากขึ้น
เพศชาย
การสูบบุหรี่
การดื่มแอลกอฮอล์

กลไกการเกิดโรค:
เซลล์ประสาทในสมองส่วน substantia nigra pars compacta เสื่อมสภาพและตายลง ส่งผลให้การผลิตโดพามีน (dopamine) ลดลง โดพามีนเป็นสารสื่อประสาทที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกาย
เมื่อระดับโดพามีนต่ำลง เกิดอาการต่างๆ ของโรคพาร์กินสัน

ปัจจัยเสี่ยง:
อายุที่เพิ่มมากขึ้น
เพศชาย
ประวัติครอบครัว
การได้รับสารพิษ
การบาดเจ็บที่สมอง

การวินิจฉัย:
ซักประวัติอาการ
ตรวจร่างกาย
ตรวจเพิ่มเติม เช่น CT scan, MRI, PET scan

การรักษา:
ยา: ยาโดพามีน, ยาต้านอาการสั่น, ยาต้านอาการชัก
การผ่าตัด: การผ่าตัดฝังเครื่องกระตุ้นสมองส่วนลึก
กายภาพบำบัด
การรักษาแบบประคับประคอง

การป้องกัน:
หลีกเลี่ยงสารพิษ
ดูแลสุขภาพ
ออกกำลังกาย
ควบคุมอาหาร

ผลข้างเคียงของยา:
ยาโดพามีน: อาการคลื่นไส้ อาเจียน อ่อนเพลีย นอนไม่หลับ
ยาต้านอาการสั่น: อาการปากแห้ง ท้องผูก ปัสสาวะลำบาก
ยาต้านอาการชัก: อาการง่วงซึม มึนงง

การพยากรณ์โรค:
โรคพาร์กินสันเป็นโรคเรื้อรัง
ยังไม่มียาที่รักษาให้หายขาด
การรักษาเน้นการประคับประคอง
ผู้ป่วยสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติ
อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine