ถาม: กรณีสามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งสามารถฟ้องหย่าได้หรือไม่?
(1) สามีหรือภริยาอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องผู้อื่นฉันภริยาหรือสามี เป็นชู้หรือมีชู้หรือร่วมประเวณีกับผู้อื่นเป็นอาจิณ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ 
(2) สามีหรือภริยาประพฤติชั่ว ไม่ว่าความประพฤติชั่วนั้นจะเป็นความผิดอาญาหรือไม่ ถ้าเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่ง 
(ก) ได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง 
(ข) ได้รับความดูถูกเกลียดชังเพราะเหตุที่คงเป็นสามีหรือภริยาของฝ่ายที่ประพฤติชั่วอยู่ต่อไป หรือ (ค) ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร ในเมื่อเอาสภาพ ฐานะและความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบอีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ 
(3) สามีหรือภริยาทำร้าย หรือทรมานร่างกายหรือจิตใจ หรือหมิ่นประมาทหรือเหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งนี้ ถ้าเป็นการร้ายแรง อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ 
(4) สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปีอีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ 
(4/1) สามีหรือภริยาต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก และได้ถูกจำคุกเกินหนึ่งปีในความผิดที่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้มีส่วนก่อให้เกิดการกระทำความผิดหรือยินยอมหรือรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดนั้นด้วย และการเป็นสามีภริยากันต่อไปจะเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่งได้รับความเสียหายหรือเดือนร้อนเกินควร อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ 
(4/2) สามีและภริยาสมัครใจแยกกันอยู่เพราะเหตุที่ไม่อาจอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาได้โดยปกติสุขตลอดมาเกินสามปีหรือแยกกันอยู่ตามค าสั่งของศาลเป็นเวลาเกินสามปี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ 
(5) สามีหรือภริยาถูกศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ หรือไปจากภูมิล าเนาหรือถิ่นที่อยู่เป็นเวลาเกินสามปีโดยไม่มีใครทราบแน่ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ 
(6) สามีหรือภริยาไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่งตามสมควรหรือทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่เป็นสามีหรือภริยากันอย่างร้ายแรง ทั้งนี้ ถ้าการกระทำานั้นถึงขนาดที่อีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควรในเมื่อเอาสภาพ ฐานะและความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาค ำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ 
(7) สามีหรือภริยาวิกลจริตตลอดมาเกินสามปีและความวิกลจริตนั้นมีลักษณะยากจะหายได้กับทั้งความวิกลจริตถึงขนาดที่จะทนอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาต่อไปไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ 
(8) สามีหรือภริยาผิดทัณฑ์บนที่ทำให้ไว้เป็นหนังสือในเรื่องความประพฤติ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ 
(9) สามีหรือภริยาเป็นโรคติดต่ออย่างร้ายแรงอันอาจเป็นภัยแก่อีกฝ่ายหนึ่งและโรคมีลักษณะเรื้อรังไม่มีทางที่จะหายได้ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ 
(10) สามีหรือภริยามีสภาพแห่งกาย ทำให้สามีหรือภริยานั้นไม่อาจร่วมประเวณีได้ตลอดกาลอีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ Facebook
จากประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1517 (4) สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งสามารถฟ้องหย่าได้

คำอธิบาย:
1.  การจงใจละทิ้งร้าง หมายถึง การที่สามีหรือภริยาฝ่ายหนึ่งมีเจตนาที่จะเลิกราหรือไม่อยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาอีกต่อไป 

2.  โดยแสดงให้เห็นจากพฤติกรรม เช่น
-  เก็บข้าวของออกจากบ้าน
-  ไม่ติดต่อสื่อสาร
-  ไม่กลับมาบ้าน
-  ไม่แสดงความรับผิดชอบต่อครอบครัว
-  ไปอยู่กับบุคคลอื่น

3.  ระยะเวลา: สามีหรือภริยาต้องละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่ง เกินหนึ่งปี
-  ระยะเวลาดังกล่าวเริ่มนับตั้งแต่วันที่สามีหรือภริยาฝ่ายนั้นจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไป

4.  กรณีสามีหรือภริยาแยกกันอยู่ชั่วคราว โดยตกลงกันไว้เป็นระยะเวลาหนึ่ง หรือแยกกันอยู่โดยมีเหตุผลสมควร เช่น 
-  ไปทำงานต่างจังหวัด 
-  ไปเรียนต่อ 
-  กรณีเหล่านี้ไม่ถือเป็นการจงใจละทิ้งร้าง

5.  อีกฝ่ายหนึ่งสามารถฟ้องหย่าได้: 
-  เมื่อสามีหรือภริยาฝ่ายหนึ่งจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี 
-  การฟ้องหย่าต้องกระทำต่อศาล

6.  plaintiff จะต้องมีหลักฐานแสดงให้เห็นว่าสามีหรือภริยาฝ่ายนั้นมีเจตนาที่จะเลิกราหรือไม่อยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาอีกต่อไป
6.1  หลักฐานอาจเป็นคำบอกเล่าของพยาน 
6.2  เอกสาร เช่น 
-  ข้อความสนทนาทางไลน์ 
-  อีเมล 
-  บันทึกการโทรศัพท์ 
-  ภาพถ่าย 
-  หรือหลักฐานอื่นๆ ที่แสดงถึงเจตนาที่จะเลิกรา

ตัวอย่างกรณี:
-  นาย A และ นาง B จดทะเบียนสมรสกันและอาศัยอยู่ด้วยกันมาเป็นเวลาหลายปี 
-  ต่อมา นาย A ทะเลาะวิวาทกับนาง B เป็นประจำ และในที่สุด นาย A เก็บข้าวของออกจากบ้านและไปอยู่กับบุคคลอื่น 
-  นาง B พยายามติดต่อนาย A แต่ นาย A ไม่ยอมกลับมา นาง B รอคอยนาย A กลับมาเป็นเวลา 1 ปี นาง B จึงตัดสินใจฟ้องหย่า
3.ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,9.กฎหมายเยาวชนและครอบครัว พรบ.คุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว