การที่เจ้าหน้าที่ของรัฐทุกคนต้องยื่นบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินต่อหน่วยงานที่ตนสังกัดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 เป็นการจำกัดสิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญหรือไม่?
ไม่ เหตุผล:

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 39 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการดำเนินชีวิตและความเป็นส่วนตัว

มาตรานี้มิได้ห้ามการจำกัดเสรีภาพ แต่รัฐธรรมนูญ มาตรา 40 บัญญัติว่า การจำกัดเสรีภาพนั้น จะกระทำได้ก็ต่อเมื่อมีเหตุผลตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ และเป็นการจำกัดเสรีภาพที่จำเป็นเพื่อรักษาไว้ซึ่งประโยชน์สาธารณะ

การป้องกันและปราบปรามการทุจริต เป็นประโยชน์สาธารณะ

การยื่นบัญชีทรัพย์สินและหนี้สิน เป็นการจำกัดเสรีภาพที่จำเป็น เพื่อป้องกันและปราบปรามการทุจริต เพราะว่า

การทุจริต เป็นการละเมิดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลอื่น
การทุจริต เป็นการทำลายระบบเศรษฐกิจและสังคม
การทุจริต เป็นการบ่อนทำลายความน่าเชื่อถือของรัฐบาล
การจำกัดเสรีภาพนี้ ไม่ได้เป็นการจำกัดเสรีภาพโดยสิ้นเชิง เจ้าหน้าที่ของรัฐยังมีสิทธิเสรีภาพอื่นๆ อยู่

มีมาตรการรองรับ เพื่อคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของเจ้าหน้าที่ของรัฐ เช่น

การเก็บข้อมูลเป็นความลับ
การเปิดเผยข้อมูลต่อสาธารณะ เฉพาะกรณีที่มีเหตุผลอันสมควร
มีตัวอย่างประเทศอื่นๆ ที่ใช้ระบบการยื่นบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินของเจ้าหน้าที่ของรัฐ

มีงานวิจัย ที่แสดงว่าระบบการยื่นบัญชีทรัพย์สินและหนี้สิน มีประสิทธิภาพในการป้องกันและปราบปรามการทุจริต

สรุป: การที่เจ้าหน้าที่ของรัฐทุกคนต้องยื่นบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินต่อหน่วยงานที่ตนสังกัดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 เป็นการจำกัดเสรีภาพ แต่เป็นการจำกัดเสรีภาพที่จำเป็น เพื่อรักษาไว้ซึ่งประโยชน์สาธารณะ และมีมาตรการรองรับ เพื่อคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของเจ้าหน้าที่ของรัฐ
77.พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ