จงสรุป บทความ ต้องใช้หนี้แทนคนตายหรือไม่
เมื่อเจ้ามรดกตาย ทายาทต้องใช้หนี้แทนหรือไม่   ปัจจุบัน หลายคนมีความกังวลใจว่าจะต้องใช้หนี้แทนคนตาย เพราะมีความเกี่ยวข้องกันเป็นพ่อแม่ลูกของคนตาย หากก่อนตาย ผู้ตายได้สร้างหนี้สินไว้ และยังชำระหนี้ไม่หมด กับต้องมาตายก่อน พ่อแม่ลูกผู้เป็นทายาทจะต้องรับผิดใช้หนี้แทนคนตายด้วยทรัพย์สินของตัวเองหรือไม่ บางท่านเป็นกังวลและเครียดเรื่องหนี้สินของผู้ตายเพราะตนไม่รู้จะหาเงินจากที่ไหนมาใช้หนี้แทนคนตาย เรื่องนี้ ขอให้ทายาทของผู้ตายที่ใช้หนี้ยังไม่หมดทำความเข้าใจว่า หนี้สินของคนใด คนนั้นมีหน้าที่ต้องใช้ แม้ว่าผู้ก่อหนี้ได้ตายแล้ว หนี้สินของผู้ตายไม่โอนไปให้ทายาทรับผิดชอบ แต่หากผู้ตายมีมรดก ก็ต้องนำทรัพย์มรดกของผู้ตายมาใช้หนี้ก่อน หากไม่พอชำระหนี้ ทายาทก็ไม่ต้องรับผิดในส่วนที่เกินจากทรัพย์มรดก โดยกฎหมายแล้วเมื่อผู้ตายซึ่งเป็นลูกหนี้ตายลง คนตายจะถูกฟ้องคดีไม่ได้เพราะไม่มีสภาพบุคคล แต่กฎหมายให้ฟ้องทายาทของผู้ตายได้ และถึงแม้ทายาทผู้ถูกฟ้องคดีจะทำสัญญาประนีประนอมยอมความผ่อนชำระหนี้กับเจ้าหนี้ ทายาทผู้ถูกฟ้องคดีก็ไม่ต้องรับผิดเป็นการส่วนตัว กล่าวคือ มรดกมีเท่าไรก็เอาไปใช้หนี้เท่านั้นไม่พอก็ไม่ต้องเอาทรัพย์สินเงินทองของตนไปใช้หนี้แทน ตัวอย่าง นายเอ เป็นบุตรคนเดียวของนางบี นายเอขณะมีชีวิตอยู่ เป็นหนี้กู้ยืมเงินจากธนาคาร 500,000 บาท เพื่อทำธุรกิจ แต่ประสบปัญหาขาดทุนไม่มีเงินใช้หนี้ธนาคาร ต่อมานายเอป่วยแล้วเสียชีวิตลงขณะตายนายเอ มีที่ดินราคาหนึ่งแสนบาท และมีเพียงนางบีเป็นทายาทเพียงคนเดียว นางบีมีทรัพย์สินเป็นของตัวเองเป็นเงิน 400,000บาท ต่อมาธนาคารฟ้องนางบีในฐานะทายาทของนายเอ จำนวน500,000บาท เช่นนี้  นางบีจะต้องรับผิดต่อธนาคารในฐานะทายาทผู้มีสิทธิ์รับมรดกของนายเอ คือ100,000บาท ตามทรัพย์สินที่นายเอมีอยู่ขณะถึงแก่ความตาย ส่วนทรัพย์สินของนางบีจำนวน 400,000 บาท นางบีไม่ต้องเอาไปใช้หนี้ธนาคารแทนนายเอ เพราะนางบีไม่ได้เป็นหนี้ธนาคาร นางบีเพียงแต่มีหน้าที่จ่ายหนี้ตามทรัพย์มรดกและดำเนินคดีแทนเท่านั้น ธนาคารไม่มีสิทธิ์ยึดทรัพย์นางบีมาชำระหนี้ มีคำพิพากษาฎีกาที่วินิจฉัยไว้ดังนี้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8489/2559 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8489/2559 โจทก์ฟ้องบรรยายว่าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 เป็นทายาทโดยธรรมผู้รับมรดกของ ร. ผู้ตาย ให้รับผิดชดใช้เงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยในกรณีที่ผู้ตายกระทำผิดสัญญาจ้างแรงงาน จึงเท่ากับว่าโจทก์ใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดกของผู้ตายซึ่งได้แก่ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตาย หาใช่ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะส่วนตัวไม่ ซึ่งจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะทายาทไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1601 การที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำสัญญาประนีประนอมยอมความตกลงผ่อนชำระหนี้เงินให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากฟ้องของโจทก์ซึ่งเป็นการใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดก แม้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มิได้ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความว่ากระทำการในฐานะทายาทโดยธรรมของผู้ตายก็ตาม ก็หาเป็นเหตุให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัวแต่อย่างใดไม่ ความรับผิดของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ก็ย่อมเป็นไปตามกฎหมายดังกล่าวข้างต้นกล่าวคือไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตน เมื่อมีเหตุที่จะบังคับคดีเอากับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ก็จำต้องบังคับคดีเอากับทรัพย์สินจากกองมรดกของผู้ตายเท่านั้น เมื่อโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดที่ดินส่วนตัวของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งมิใช่ทรัพย์มรดกของผู้ตายจึงเป็นการยึดที่ไม่ชอบ โจทก์ฟ้องบรรยายว่าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 เป็นทายาทโดยธรรมผู้รับมรดกของ ร . ผู้ตาย ให้รับผิดชดใช้เงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยในกรณีที่ผู้ตายกระทำผิดสัญญาจ้างแรงงาน จึงเท่ากับว่าโจทก์ใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดกของผู้ตายซึ่งได้แก่ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตาย หาใช่ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะส่วนตัวไม่ ซึ่งจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะทายาทไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1601 การที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำสัญญาประนีประนอมยอมความตกลงผ่อนชำระหนี้เงินให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากฟ้องของโจทก์ซึ่งเป็นการใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดก แม้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มิได้ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความว่ากระทำการในฐานะทายาทโดยธรรมของผู้ตายก็ตาม ก็หาเป็นเหตุให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัวแต่อย่างใดไม่ ความรับผิดของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ก็ย่อมเป็นไปตามกฎหมายดังกล่าวข้างต้น กล่าวคือไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตน เมื่อมีเหตุที่จะบังคับคดีเอากับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ก็จำต้องบังคับคดีเอากับทรัพย์สินจากกองมรดกของผู้ตายเท่านั้น เมื่อโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดที่ดินส่วนตัวของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งมิใช่ทรัพย์มรดกของผู้ตายจึงเป็นการยึดที่ไม่ชอบ หากท่านทายาทที่กำลังทุกข์ใจว่าจะทำอย่างไรจะหาเงินที่ใดมาใช้หนี้แทนคนตาย ได้อ่านบทความนี้แล้ว คงจะสบายใจได้นะครับ หนี้สินใครหนี้สินมันครับ มรดกเขามีเท่าไรก็เอาไปใช้หนี้ครับ ไม่พอก็ไม่ต้องรับผิดชอบแทน ถ้าเหลือก็นำมาแบ่งทายาทตามส่วนแบ่งตามกฎหมายต่อไปครับ หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อทุกท่านนะครับ
ปัจจุบัน หลายคนมีความกังวลใจว่าจะต้องใช้หนี้แทนคนตาย เพราะมีความเกี่ยวข้องกันเป็นพ่อแม่ลูกของคนตาย หากก่อนตาย ผู้ตายได้สร้างหนี้สินไว้ และยังชำระหนี้ไม่หมด กับต้องมาตายก่อน พ่อแม่ลูกผู้เป็นทายาทจะต้องรับผิดใช้หนี้แทนคนตายด้วยทรัพย์สินของตัวเองหรือไม่ บางท่านเป็นกังวลและเครียดเรื่องหนี้สินของผู้ตายเพราะตนไม่รู้จะหาเงินจากที่ไหนมาใช้หนี้แทนคนตาย เรื่องนี้ ขอให้ทายาทของผู้ตายที่ใช้หนี้ยังไม่หมดทำความเข้าใจว่า หนี้สินของคนใด คนนั้นมีหน้าที่ต้องใช้ แม้ว่าผู้ก่อหนี้ได้ตายแล้ว หนี้สินของผู้ตายไม่โอนไปให้ทายาทรับผิดชอบ แต่หากผู้ตายมีมรดก ก็ต้องนำทรัพย์มรดกของผู้ตายมาใช้หนี้ก่อน หากไม่พอชำระหนี้ ทายาทก็ไม่ต้องรับผิดในส่วนที่เกินจากทรัพย์มรดก โดยกฎหมายแล้วเมื่อผู้ตายซึ่งเป็นลูกหนี้ตายลง คนตายจะถูกฟ้องคดีไม่ได้เพราะไม่มีสภาพบุคคล แต่กฎหมายให้ฟ้องทายาทของผู้ตายได้ และถึงแม้ทายาทผู้ถูกฟ้องคดีจะทำสัญญาประนีประนอมยอมความผ่อนชำระหนี้กับเจ้าหนี้ ทายาทผู้ถูกฟ้องคดีก็ไม่ต้องรับผิดเป็นการส่วนตัว กล่าวคือ มรดกมีเท่าไรก็เอาไปใช้หนี้เท่านั้นไม่พอก็ไม่ต้องเอาทรัพย์สินเงินทองของตนไปใช้หนี้แทน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8489/2559 โจทก์ฟ้องบรรยายว่าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 เป็นทายาทโดยธรรมผู้รับมรดกของ ร. ผู้ตาย ให้รับผิดชดใช้เงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยในกรณีที่ผู้ตายกระทำผิดสัญญาจ้างแรงงาน จึงเท่ากับว่าโจทก์ใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดกของผู้ตายซึ่งได้แก่ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตาย หาใช่ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะส่วนตัวไม่ ซึ่งจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะทายาทไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1601 การที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำสัญญาประนีประนอมยอมความตกลงผ่อนชำระหนี้เงินให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากฟ้องของโจทก์ซึ่งเป็นการใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดก แม้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มิได้ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความว่ากระทำการในฐานะทายาทโดยธรรมของผู้ตายก็ตาม ก็หาเป็นเหตุให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัวแต่อย่างใดไม่ ความรับผิดของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ก็ย่อมเป็นไปตามกฎหมายดังกล่าวข้างต้นกล่าวคือไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตน เมื่อมีเหตุที่จะบังคับคดีเอากับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ก็จำต้องบังคับคดีเอากับทรัพย์สินจากกองมรดกของผู้ตายเท่านั้น เมื่อโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดที่ดินส่วนตัวของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งมิใช่ทรัพย์มรดกของผู้ตายจึงเป็นการยึดที่ไม่ชอบ โจทก์ฟ้องบรรยายว่าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 เป็นทายาทโดยธรรมผู้รับมรดกของ ร . ผู้ตาย ให้รับผิดชดใช้เงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยในกรณีที่ผู้ตายกระทำผิดสัญญาจ้างแรงงาน จึงเท่ากับว่าโจทก์ใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดกของผู้ตายซึ่งได้แก่ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตาย หาใช่ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะส่วนตัวไม่ ซึ่งจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในฐานะทายาทไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1601 การที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำสัญญาประนีประนอมยอมความตกลงผ่อนชำระหนี้เงินให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากฟ้องของโจทก์ซึ่งเป็นการใช้สิทธิเรียกร้องเอากับกองมรดก แม้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มิได้ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความว่ากระทำการในฐานะทายาทโดยธรรมของผู้ตายก็ตาม ก็หาเป็นเหตุให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัวแต่อย่างใดไม่ ความรับผิดของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ก็ย่อมเป็นไปตามกฎหมายดังกล่าวข้างต้น กล่าวคือไม่จำต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกที่ตกทอดได้แก่ตน เมื่อมีเหตุที่จะบังคับคดีเอากับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ก็จำต้องบังคับคดีเอากับทรัพย์สินจากกองมรดกของผู้ตายเท่านั้น เมื่อโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดที่ดินส่วนตัวของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งมิใช่ทรัพย์มรดกของผู้ตายจึงเป็นการยึดที่ไม่ชอบ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์,ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง),กฎหมายเยาวชนและครอบครัว,กฎหมายลักษณะหนี้,กฎหมายมรดก-พินัยกรรม