ขอใจความคำคัญของบทความเรื่อง "ความลับทางการค้า" หน่อยนะคะ
ความลับทางการค้า คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2560
              พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ.2545 มาตรา 3 บัญญัตินิยามของความลับทางการค้าว่า "ข้อมูลการค้าซึ่งยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไป หรือยังเข้าถึงไม่ได้ในหมู่บุคคลซึ่งโดยปกติแล้วต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลดังกล่าว โดยเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์เนื่องจากเป็นความลับ และเป็นข้อมูลที่ผู้ควบคุมความลับทางการค้าได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาไว้เป็นความลับ" โจทก์จึงมีหน้าที่นำสืบว่าข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งตามฟ้อง ที่โจทก์กล่าวอ้างว่าเป็นความลับทางการค้า มีลักษณะครบถ้วนที่จะเป็นความลับทางการค้าตามที่มาตรา 3 ดังกล่าวกำหนดไว้ การที่พนักงานบริษัทโจทก์คนอื่นนอกเหนือจากจำเลยที่ 2 สามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งทั้งที่เป็นเอกสาร และเป็นข้อมูลในเครื่องคอมพิวเตอร์แสดงว่าโจทก์ไม่ได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาข้อมูลดังกล่าวไว้เป็นความลับ ข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งตามฟ้องโจทก์ จึงไม่ใช่ความลับทางการค้า ตาม พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ.2545 มาตรา 3
  ฎีกาน่าสนใจ/ข่าวสารและงานว่างกฎหมาย  คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2560 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2560 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2560  พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ.2545 มาตรา 3 บัญญัตินิยามของความลับทางการค้าว่า "ข้อมูลการค้าซึ่งยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไป หรือยังเข้าถึงไม่ได้ในหมู่บุคคลซึ่งโดยปกติแล้วต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลดังกล่าว โดยเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์เนื่องจากเป็นความลับ และเป็นข้อมูลที่ผู้ควบคุมความลับทางการค้าได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาไว้เป็นความลับ" โจทก์จึงมีหน้าที่นำสืบว่าข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งตามฟ้อง ที่โจทก์กล่าวอ้างว่าเป็นความลับทางการค้า มีลักษณะครบถ้วนที่จะเป็นความลับทางการค้าตามที่มาตรา 3 ดังกล่าวกำหนดไว้ การที่พนักงานบริษัทโจทก์คนอื่นนอกเหนือจากจำเลยที่ 2 สามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งทั้งที่เป็นเอกสาร และเป็นข้อมูลในเครื่องคอมพิวเตอร์แสดงว่าโจทก์ไม่ได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาข้อมูลดังกล่าวไว้เป็นความลับ ข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ ที่อยู่ และราคาค่าจ้างขนส่งตามฟ้องโจทก์ จึงไม่ใช่ความลับทางการค้า ตาม พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ.2545 มาตรา 3  ฎีกาน่าสนใจ/ข่าวสารและงานว่างกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1323/2560 นั้นเกี่ยวกับความลับทางการค้าตามพ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ.2545 มาตรา 3 ซึ่งนิยามความลับทางการค้าว่าเป็นข้อมูลการค้าที่ยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไป หรือยังไม่เข้าถึงได้ในหมู่บุคคลทั่วไป และมีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ซึ่งผู้ควบคุมความลับทางการค้าต้องมีมาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาข้อมูลเหล่านั้นเป็นความลับ

ในกรณีนี้, โจทก์ได้ยื่นคำฟ้องกล่าวหาว่าข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ, ที่อยู่, และราคาค่าจ้างขนส่งที่ถูกกล่าวถึงเป็นความลับทางการค้าตามกฎหมาย แต่ศาลได้ตีความว่า ข้อมูลดังกล่าวไม่ได้ถูกรักษาเป็นความลับตามมาตรา 3 ของพ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ.2545 เนื่องจากโจทก์ไม่ได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมในการรักษาข้อมูล เช่น การจำกัดการเข้าถึงข้อมูลเฉพาะบุคคลที่จำเป็น ทำให้พนักงานบริษัทท่านอื่นสามารถเข้าถึงข้อมูลนั้นได้

ดังนั้นศาลได้สรุปว่าข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อ, ที่อยู่, และราคาค่าจ้างขนส่งที่ถูกกล่าวถึงในคำฟ้องไม่เป็นความลับทางการค้าตามกฎหมาย พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ.2545 มาตรา 3 และไม่ต้องรับรองคำฟ้องของโจทก์ในเรื่องนี้

นอกจากนี้, คำพิพากษานี้ยังเน้นถึงความสำคัญของการใช้มาตรการที่เหมาะสมในการรักษาความลับทางการค้าตามกฎหมาย และเน้นถึงการปกป้องสิทธิและความลับทางการค้าอย่างมีระเบียบและเหมาะสม
15.กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา (ลิขสิทธิ์ สิทธิบัตร เครื่องหมายการค้า),72.คำพิพากษาศาลฎีกา,1.ความรู้พื้นฐานกฏหมาย