"รูปแบบการเขียนคำพิพากษาและคำสั่งของศาลไทย" อะไรคือข้อจำกัดที่สำคัญที่สุดของรูปแบบการเขียนคำพิพากษาและคำสั่งของศาลไทยที่มีต่อ การเข้าถึงความยุติธรรม ของประชาชน?
a. รูปแบบการเขียนที่สั้นกระชับ ทำให้ประชาชนทั่วไปเข้าใจยาก 
b.   รูปแบบการเขียนที่ไม่มีการแบ่งหัวข้อหรือสารบัญ ทำให้ผู้อ่านสับสน 
c.  รูปแบบการเขียนที่ไม่มีการอธิบายเหตุผลทางกฎหมายอย่างละเอียด ทำให้ประชาชนไม่เข้าใจที่มาของคำตัดสิน
 
d.  รูปแบบการเขียนที่ไม่อ้างอิงหลักการทางกฎหมาย แนวคำพิพากษาบรรทัดฐาน หรือความเห็นทางวิชาการ ทำให้ประชาชนไม่สามารถตรวจสอบความถูกต้องของคำตัดสินได้
คำตอบที่ถูกต้องคือ b.  เพราะว่า   บทวิเคราะห์รูปแบบการเขียนคำพิพากษาและคำสั่งของศาลไทย ชี้ให้เห็นถึงข้อจำกัดที่สำคัญ 4 ประการ ดังนี้
ความยาว: คำพิพากษาของศาลไทยโดยเฉลี่ยมีความยาวสั้นกว่าคำพิพากษาของศาลต่างประเทศมาก
โครงสร้าง: คำพิพากษาของศาลไทยไม่มีการแบ่งหัวข้อ สารบัญ หรือหมายเลขย่อหน้าที่ชัดเจน
การแยกแยะ: ยากต่อการแยกแยะส่วนที่เป็นข้อเท็จจริงจากคำคู่ความ (คำฟ้องคำให้การ) ข้อเท็จจริงที่รับฟังจากพยานหลักฐาน และคำวินิจฉัยปรับบทกฎหมาย
การอ้างอิง: ไม่มีการอ้างอิงหลักการทางกฎหมาย แนวคำพิพากษาบรรทัดฐาน หรือความเห็นทางวิชาการ
ในบรรดาข้อจำกัดทั้ง 4 ประการนี้ ตัวเลือก รูปแบบการเขียนที่ไม่มีการแบ่งหัวข้อหรือสารบัญ ทำให้ผู้อ่านสับสนนั้นเป็นข้อจำกัดที่มีผลกระทบต่อการเข้าถึงความยุติธรรมของประชาชนมากที่สุด
เหตุผล
การเข้าถึงข้อมูล: ประชาชนทั่วไปโดยทั่วไปไม่มีความรู้ทางกฎหมายมากนัก การที่คำพิพากษาไม่มีการแบ่งหัวข้อ สารบัญ หรือหมายเลขย่อหน้าที่ชัดเจน ย่อมทำให้ประชาชนเข้าถึงข้อมูลและทำความเข้าใจคำพิพากษายากขึ้น
ความโปร่งใส: การไม่มีโครงสร้างที่ชัดเจน ย่อมทำให้ประชาชนสับสนว่าส่วนใดของคำพิพากษาเป็นข้อเท็จจริง ส่วนใดเป็นการวินิจฉัยข้อกฎหมาย สิ่งนี้อาจส่งผลต่อความโปร่งใสและความน่าเชื่อถือของกระบวนการยุติธรรม
การมีส่วนร่วม: ประชาชนไม่สามารถมีส่วนร่วมในกระบวนการยุติธรรมอย่างมีประสิทธิภาพได้ หากพวกเขาไม่เข้าใจคำพิพากษา
1.ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,92.ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ