บทความนี้เสนอแนวทางใดในการแก้ไขปัญหากฎหมายอาญาที่ไม่จำเป็น?
บทความนี้เสนอแนวทางหลัก 2 แนวทางในการแก้ไขปัญหากฎหมายอาญาที่ไม่จำเป็น ดังนี้

1. การยกเลิกหรือแปรรูปกฎหมายอาญาที่ไม่จำเป็น
การยกเลิกกฎหมายอาญา: รัฐบาลควรมีนโยบายและเสนอเรื่องให้รัฐสภายกเลิกกฎหมายอาญาที่ไม่จำเป็น (decriminalization) ตัวอย่างกฎหมายอาญาที่ควรพิจารณายกเลิก เช่น พระราชบัญญัติความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ในบางเรื่อง
การแปรรูปกฎหมายอาญา: แปรรูปกฎหมายอาญาบางเรื่องให้เป็นโทษทางปกครอง (administrativization) ตัวอย่างเช่น ความผิดเกี่ยวกับการฝ่าฝืนเงื่อนไขในการขออนุมัติอนุญาตดำเนินกิจการทั้งหลายที่ไม่มีผลกระทบกับสังคม

2. การใช้กลไกทางรัฐธรรมนูญ
การวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ: ประชาชนสามารถคัดค้านว่ากฎหมายอาญาไม่จำเป็นและขัดรัฐธรรมนูญได้ โดยให้สิทธิจำเลยสามารถคัดค้านได้ว่ากฎหมายอาญาที่นำมาฟ้องตนขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ และเมื่อศาลรัฐธรรมนูญชี้ขาดว่ากฎหมายขัดรัฐธรรมนูญ กฎหมายนั้นเป็นอันใช้บังคับมิได้
หลักความจำเป็นและหลักความได้สัดส่วน: ศาลรัฐธรรมนูญมีเครื่องมือคือ หลักความจำเป็น และ หลักความได้สัดส่วนที่บัญญัติอยู่ในรัฐธรรมนูญมาตรา 26 เป็นฐานในการชี้ว่ากฎหมายอาญาใดไม่จำเป็นหรือไม่ได้สัดส่วน ซึ่งเป็นกฎหมายที่ขัดหรือแย้งกับรัฐธรรมนูญได้อยู่แล้ว

ข้อดีของแนวทางที่เสนอ
ลดจำนวนกฎหมายอาญา: ช่วยลดจำนวนกฎหมายอาญาที่ล้นระบบ ทำให้ประชาชนเข้าถึงกฎหมายได้ง่ายขึ้น
ลดภาระระบบยุติธรรม: ช่วยลดจำนวนคดีอาญาที่ล้นระบบ ทำให้กระบวนการยุติธรรมมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ลดจำนวนผู้ต้องขัง: ช่วยลดจำนวนผู้ต้องขังล้นเรือนจำ
ลดงบประมาณ: ช่วยลดงบประมาณของรัฐในการดำเนินคดีอาญา
คุ้มครองสิทธิมนุษยชน: ช่วยคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของประชาชน

ข้อจำกัดของแนวทางที่เสนอ
ใช้เวลานาน: การแก้ไขกฎหมายอาญาต้องผ่านกระบวนการนิติบัญญัติหรือกระบวนการทางรัฐธรรมนูญ ซึ่งอาจใช้เวลานาน
ความซับซ้อน: การตีความกฎหมายอาญาว่าจำเป็นหรือไม่นั้นมีความซับซ้อน ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของศาล
ความเห็นที่ขัดแย้งกัน: อาจมีความเห็นที่ขัดแย้งกันในสังคมเกี่ยวกับกฎหมายอาญาบางประเภทว่าควรยกเลิกหรือแปรรูปหรือไม่

โดยสรุป 
บทความนี้เสนอแนวทาง 2 แนวทางในการแก้ไขปัญหากฎหมายอาญาที่ไม่จำเป็น แนวทางเหล่านี้มีทั้งข้อดีและข้อจำกัด การแก้ไขปัญหานี้จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วนในสังคม

เพิ่มเติม
บทความนี้ยังวิพากษ์วิจารณ์มาตรา 6 ของพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทำร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 ที่ให้อำนาจที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา มีอำนาจ “ทำลาย” หรือ “สร้าง” กฎหมายที่ออกโดยฝ่ายนิติบัญญัติ โดยผู้เขียนเห็นว่าขัดต่อหลักการแบ่งแยกอำนาจ หลัก “ไม่มีโทษ โดยไม่มีกฎหมาย” และทำให้ก
ประมวลกฎหมายอาญา,ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ