ผู้รับพินัยกรรม ซึ่งเจ้ามรดกจะแสดงเจตนากำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตนเอง หรือในการต่าง ๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อคนตาย โดยถือเอาสิ่งใด
ผู้รับพินัยกรรม ซึ่งเจ้ามรดกจะแสดงเจตนากำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตนเอง หรือในการต่าง ๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อคนตาย โดยถือเอาพินัยกรรมที่ทำโดยสมบูรณ์ฉบับสุดท้ายตามข้อกำหนดของกฎหมาย ซึ่งผู้รับพินัยกรรมนี้จะกำหนดให้แก่ทายาทคนใดหรือให้แก่บุคคลภายนอกก็ได้ ซึ่งการรับมรดกตรงส่วนนี้ถือเป็นสิทธิเฉพาะตน และไม่กระทบต่อสิทธิที่จะได้รับมรดกในฐานะทายาทโดยธรรมในกรณีที่บุคคลนั้นเป็นทั้งผู้รับมรดกตามพินัยกรรมและเป็นทายาทโดยธรรม

กรณีที่ผู้รับพินัยกรรมถึงแก่ความตายก่อนเจ้ามรดกผู้ทำพินัยกรรม ข้อกำหนดในพินัยกรรมดังกล่าวเฉพาะส่วนที่ยกให้แก่ผู้รับพินัยกรรมที่ตายไปแล้วย่อมตกไป เป็นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1698 (1) ทรัพย์และสิทธิในส่วนนั้นจะกลับสู่กองมรดก โดยไม่กระทบถึงความอื่น ๆ ที่กำหนดไว้ในพินัยกรรม

แม้ว่าผู้มีสิทธิรับมรดกตามพินัยกรรมจะมีทายาท แต่ไม่สามารถนำหลักของมาตรา 1639 ว่าด้วยการให้ผู้สืบสันดานรับมรดกแทนที่ได้ เพราะมรดกตามพินัยกรรมเป็นสิทธิเฉพาะตัว หากเจ้ามรดกผู้ทำพินัยกรรมประสงค์ที่จะให้ทรัพย์นั้นแก่ทายาทหรือผู้สืบสันดานของผู้รับพินัยกรรม ในกรณีที่ผู้รับพินัยกรรมตายก่อนผู้ทำพินัยกรรม ก็สามารถทำได้ โดยระบุไว้ในพินัยกรรม
กฎหมายมรดก-พินัยกรรม