จงสรุป คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4057/2562 ความผิดฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4057/2562 ความผิดฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ประมวลกฎหมายอาญา ม. 317 วรรคสาม
       ความผิดฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเสียจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลเพื่อการอนาจารตาม ป.อ. มาตรา 317 วรรคสาม นี้ กฎหมายบัญญัติโดยมีความมุ่งหมายที่จะคุ้มครองอำนาจของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลผู้เยาว์ อันไม่ใช่ตัวผู้เยาว์ที่ถูกพราก และปกป้องมิให้ผู้ใดมาก่อการรบกวนหรือกระทำการอันใด ๆ อันเป็นการกระทบกระทั่งต่ออำนาจปกครอง ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยปริยาย ผู้เยาว์แม้จะไปอยู่ที่แห่งใดหากบิดามารดา ผู้ดูแล หรือผู้ปกครองยังดูแลเอาใจใส่อยู่ ผู้เยาว์ย่อมอยู่ในอำนาจปกครองดูแลของบิดามารดา ผู้ดูแล หรือผู้ปกครองตลอดเวลาโดยไม่ขาดตอน ทั้งเป็นการลงโทษผู้ที่ละเมิดต่ออำนาจปกครองของผู้ดูแลผู้เยาว์ของบิดามารดา ผู้ดูแล หรือผู้ปกครอง นอกจากนี้กฎหมายมิได้จำกัดคำว่า "พราก" โดยวิธีการอย่างใดและไม่ว่าผู้เยาว์จะเป็นฝ่ายออกจากบ้านเองหรือโดยมีผู้ชักนำหรือไม่มีผู้ชักนำ หากมีผู้กระทำต่อผู้เยาว์ในทางเสื่อมเสียและเสียหายย่อมถือได้ว่าเป็นความผิด การที่ผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งอาศัยอยู่กับผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นบิดาออกจากบ้านไปเล่นกับเพื่อนในที่เกิดเหตุซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้าน ไม่ว่าจะขออนุญาตผู้เสียหายที่ 2 หรือไม่ก็ตาม เมื่อถูกจำเลยพาไปกระทำชำเรา การกระทำของจำเลยดังกล่าวทำให้อำนาจปกครองดูแลของผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นบิดาย่อมถูกตัดขาดพรากไปแล้วโดยปริยาย หาใช่ความผิดฐานพรากผู้เยาว์ตามมาตรานี้จะต้องถึงขนาดเป็นการกระทำที่ต้องพาไปหรือแยกผู้เยาว์ออกไปจากความปกครองตั้งแต่ออกจากบ้าน ถึงจะทำให้ความปกครองถูกรบกวนหรือถูกกระทบกระเทือนแล้วจึงเป็นความผิด ดังนั้น เมื่อผู้เสียหายที่ 1 ออกจากบ้านแล้วถูกจำเลยกระทำลักษณะเสื่อมเสียเยี่ยงนี้ ถือได้ว่าเป็นการพาและแยกผู้เยาว์ไปจากความปกครองดูแล และล่วงละเมิดอำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นบิดา อันเป็นความหมายของคำว่าพรากแล้ว การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 317 วรรคสาม ประมวลกฎหมายอาญา ม. 317 วรรคสาม
       ความผิดฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเสียจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลเพื่อการอนาจารตาม ป.อ. มาตรา 317 วรรคสาม นี้ กฎหมายบัญญัติโดยมีความมุ่งหมายที่จะคุ้มครองอำนาจของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลผู้เยาว์ อันไม่ใช่ตัวผู้เยาว์ที่ถูกพราก และปกป้องมิให้ผู้ใดมาก่อการรบกวนหรือกระทำการอันใด ๆ อันเป็นการกระทบกระทั่งต่ออำนาจปกครอง ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยปริยาย ผู้เยาว์แม้จะไปอยู่ที่แห่งใดหากบิดามารดา ผู้ดูแล หรือผู้ปกครองยังดูแลเอาใจใส่อยู่ ผู้เยาว์ย่อมอยู่ในอำนาจปกครองดูแลของบิดามารดา ผู้ดูแล หรือผู้ปกครองตลอดเวลาโดยไม่ขาดตอน ทั้งเป็นการลงโทษผู้ที่ละเมิดต่ออำนาจปกครองของผู้ดูแลผู้เยาว์ของบิดามารดา ผู้ดูแล หรือผู้ปกครอง นอกจากนี้กฎหมายมิได้จำกัดคำว่า "พราก" โดยวิธีการอย่างใดและไม่ว่าผู้เยาว์จะเป็นฝ่ายออกจากบ้านเองหรือโดยมีผู้ชักนำหรือไม่มีผู้ชักนำ หากมีผู้กระทำต่อผู้เยาว์ในทางเสื่อมเสียและเสียหายย่อมถือได้ว่าเป็นความผิด การที่ผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งอาศัยอยู่กับผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นบิดาออกจากบ้านไปเล่นกับเพื่อนในที่เกิดเหตุซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้าน ไม่ว่าจะขออนุญาตผู้เสียหายที่ 2 หรือไม่ก็ตาม เมื่อถูกจำเลยพาไปกระทำชำเรา การกระทำของจำเลยดังกล่าวทำให้อำนาจปกครองดูแลของผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นบิดาย่อมถูกตัดขาดพรากไปแล้วโดยปริยาย หาใช่ความผิดฐานพรากผู้เยาว์ตามมาตรานี้จะต้องถึงขนาดเป็นการกระทำที่ต้องพาไปหรือแยกผู้เยาว์ออกไปจากความปกครองตั้งแต่ออกจากบ้าน ถึงจะทำให้ความปกครองถูกรบกวนหรือถูกกระทบกระเทือนแล้วจึงเป็นความผิด
คำพิพากษาศาลที่ 4057/2562 เกี่ยวกับความผิดฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปีตามมาตรา 317 วรรคสาม ประมวลกฎหมายอาญา

สรุปคำพิพากษา:
คำพิพากษาเน้นถึงการคุ้มครองอำนาจของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลผู้เยาว์ ที่มีเจตนาเพื่อปกป้องไม่ให้มีการรบกวนหรือการกระทำที่เป็นอันตรายต่ออำนาจปกครองของผู้ดูแล. ประมวลกฎหมายไม่จำกัดคำว่า "พราก" ในทางวิธีการหรือเหตุการณ์ที่นำไปสู่การแยกผู้เยาว์จากความปกครอง. ถ้ามีการกระทำที่เสื่อมเสียและเสียหายต่อผู้เยาว์, ไม่ว่าผู้เยาว์จะเป็นฝ่ายที่ออกจากบ้านเองหรือมีผู้ชักนำหรือไม่, จะถือว่าเป็นความผิดฐานพรากตามมาตรา 317 วรรคสาม. ในกรณีที่ผู้เสียหายที่อาศัยกับบิดามารดา ออกจากบ้านไปเล่นกับเพื่อนในที่เกิดเหตุ, การจำเลยทำให้อำนาจปกครองถูกรบกวนหรือถูกกระทบกระเทือน, และเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 317 วรรคสาม.

ข้อสรุป:

- มาตรา 317 วรรคสาม ประมวลกฎหมายอาญามุ่งหมายที่จะคุ้มครองอำนาจของบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้ดูแลผู้เยาว์ ไม่ให้มีการรบกวนหรือกระทำที่เสื่อมเสียและเสียหายต่ออำนาจปกครองของผู้ดูแลผู้เยาว์

- คำว่า "พราก" ไม่ได้ถูกจำกัดเฉพาะวิธีการ แต่สามารถเกิดจากเหตุการณ์ที่นำไปสู่การแยกผู้เยาว์จากความปกครอง

- กรณีผู้เสียหายที่อาศัยกับบิดามารดา ออกจากบ้านไปเล่นกับเพื่อนในที่เกิดเหตุ, การจำเลยทำให้อำนาจปกครองถูกรบกวนหรือถูกกระทบกระเทือน, เป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 317 วรรคสาม
2.ประมวลกฎหมายอาญา,5.ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),9.กฎหมายเยาวชนและครอบครัว