กฎหมายกระทำชำเรามีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขเป็นอย่างไร
กฎหมายอาญาที่ว่าด้วยการกระทำชำเรามีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงไปตามความหลากหลายและซับซ้อนตามยุคสมัยของสังคม จากเดิมที่มุ่งเน้นระหว่างชายข่มขืนหญิงก็ปรับเปลี่ยนเป็นชายข่มขืนชายหรือหญิงข่มขืนชาย โดยมีแก้จาก “หญิงอื่นที่มิใช่ภริยาของตน” เป็น “ผู้อื่น” ในมาตรา 276 ประมวลกฎหมายอาญา (ของเดิม)  ที่ว่าผู้ใดข่มขืนกระทำชำเราหญิงอื่นซึ่งมิใช่ภริยาของตนโดยขู่เข็ญด้วยประการใดๆ โดยใช้กำลังประทุษร้าย โดยหญิงอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้...เป็น มาตรา 276 ประมวลกฎหมายอาญา (แก้ไขใหม่)   ผู้ใดข่มขืนกระทำชำเราผู้อื่นโดยขู่เข็ญด้วยประการใดๆ    โดยใช้กำลังประทุษร้าย โดยหญิงอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้

ในแง่การกระทำชำเราในเด็ก จะยอมความไม่ได้ หากทั้งสองฝ่ายอายุไม่เกินสิบห้าปีที่ไม่ได้เป็นภริยากันโดยทั้ง คู่ตกลงยินยอมกระทำชำเราซึ่งกันและกัน ก็จะครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 277 และยิ่งเป็นชายกระทำต่อชายหรือหญิงกระทำต่อหญิงก็ต้องมีความผิดและรับโทษ สถานเดียว เพราะศาลไม่อาจอนุญาตให้สมรสกับได้ที่มีคำว่าซึ่งมิใช่สามีหรือภรรยาของตน ทั้งนี้ให้สอดคล้องกับมาตรา 277 วรรคท้าย  กรณีที่มีการกระทำชำเราและศาลจะอนุญาตให้สมรสกันแล้วไม่ต้องรับโทษนั้น ตาม กฎหมายเดิมไม่จำกัดอายุชายผู้กระทำที่กระทำต่อเด็กหญิงอายุตั้งแต่สิบสามถึง สิบห้าโดยเด็กนั้นยินยอม แต่กฎหมายใหม่จำกัดอายุผู้กระทำไว้ว่าต้องไม่เกินสิบแปดปีกระทำต่อเด็กอายุ ตั้งแต่สิบสามถึงสิบห้า โดยเด็กนั้นยินยอม ที่สำคัญวรรคนี้มีไว้สำหรับชายกับหญิงเท่านั้นที่มีสิทธิ
ประมวลกฎหมายอาญา,ประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา(วิอาญา),กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับเพศ,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับชีวิตและร่างกาย,กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพและชื่อเสียง