ข้อใดไม่ใช่การพิจารณาตามองค์ประกอบความผิด ของความผิดฐานฉ้อโกง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341
A. การทำให้มีการโอนทรัพย์สินของผู้ถูกหลอกลวงกล่าว คือ มีการส่งมอบทรัพย์สินหรือมีการทำให้ผู้ถูกหลอกลวงหรือบุคคลที่สามทำถอนหรือทำลายเอกสารสิทธิด้วยความสมัครใจหรือเต็มใจของผู้ถูกหลอกลวง
B. การทำให้ผู้ถูกหลอกลวงหลงเชื่อ กล่าวคือ การหลงเชื่อนั้นทำให้ความผิดเป็นผลสำเร็จอันเป็นสำคัญประการหนึ่ง
C. ความผิดฐานฉ้อโกงเป็นความผิดที่ต้องกระทำโดยเจตนาและเจตนาโดยทุจริต
D. การแสวงหาผลประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายสำหรับตนเองหรือผู้อื่น
คำตอบที่ถูกต้องคือ D.  

เนื่องจาก :
เพราะการแสวงหาผลประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายสำหรับตนเองหรือผู้อื่น เป็นการพิจารณาองค์ประกอบความผิดของการลักทรัพย์โดยใช้กลอุบาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 ซึ่งการลักทรัพย์โดยใช้กลอุบาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 กล่าวคือ ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ในการพิจารณาองค์ประกอบความผิดดังต่อไปนี้

1. คำว่า เอาไป มีข้อพิจารณาถึง 3 ประการ

1.1. การแย่งการครอบครอง กล่าวคือทรัพย์นั้นต้องอยู่ในความครอบครองของบุคคลอื่น

1.2. ต้องมีการพาเอาทรัพย์เคลื่อนที่ไป ซึ่งการพาทรัพย์เคลื่อนที่ไปแม้ทรัพย์จะเคลื่อนที่แล้วอาจจะไม่เป็นความผิดสำเร็จ หากการเคลื่อนที่เป็นแต่เพียงการแยกทรัพย์ออกจากสิ่งที่ติดอยู่ ไม่ว่าจะโดยธรรมชาติหรือมนุษย์เป็นผู้กระทำขึ้นเป็น ความผิดฐานพยายาม

1.3. เป็นการเอาไปในลักษณะตัดกรรมสิทธิ์ ถ้าเป็นการเอาไปเพียงชั่วคราว เช่น ดึงปืนมาจากผู้อื่นกลัวว่าเขาจะใช้ปืนดังกล่าวทำร้ายแล้วโยนทึ้งหรือแอบเอารถผู้อื่นไปกินข้าวต้มเมื่อกินเสร็จแล้วจะนำรถมาส่งคืน เช่นนี้ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์

2. โดยทุจริต เป็นเจตนาภายใน คือการแสวงหาผลประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายสำหรับตนเองหรือผู้อื่น หากมิได้มีเจตนาเพื่อแสวงหาประโยชน์ดังกล่าว จะส่งผลให้การกระทำไม่ครบองค์ประกอบความรับผิด

3. การใช้กลอุบาย หมายถึงการกระทำโดยการหลอกให้ผู้อื่นโดยแสดงข้อความอันเป็นเท็จ หรือผู้ครอบครองส่งมอบการครอบครองทรัพย์สินให้แก่ตน การหลอกเพื่อส่งมอบครอบครองจึงเป็นจุดแตกต่างจากการหลอกในความผิดฐานฉ้อโกง

67.กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ (ลักทรัพย์ ยักยอก ฉ้อโกง),2.ประมวลกฎหมายอาญา