ข้อใดกล่าวถึงการข่มเหงต้องเป็นเหตุให้ผู้กระทำบันดาลโทสะได้ถูกต้อง
A. เกิดอารมณ์โกรธขึ้นมา และขาดการใช้เหตุผลควบคุมสติดังเช่นปกติธรรมดา ต้องพิจารณาจากจิตใจของผู้กระทำความผิดนั้นเอง
B. หากไม่ร้ายแรงจะอ้างไม่ได้
C. ในระหว่างที่ยังบันดาลโทสะ หลักในการวินิจฉัยว่าเป็นการกระทำผิดในขณะบันดาลโทสะ
D. วินิจฉัยโดยยึดเอาความรู้ของผู้กระทำความผิดเองไม่ได้
คำตอบคือ A.  เพราะว่า เพราะการข่มเหงต้องเป็นเหตุให้ผู้กระทำบันดาลโทสะ กล่าวคือ เกิดอารมณ์โกรธขึ้นมา และขาดการใช้เหตุผลควบคุมสติดังเช่นปกติธรรมดา ต้องพิจารณาจากจิตใจของผู้กระทำความผิดนั้นเอง

ตัวอย่าง
แดงภริยาดำหลงรักขาวและขาวไม่สมใจด้วย แดงจึงหาทางแกล้งขาว วันหนึ่งแดงโกหกดำว่า ขาวขึ้นไปปลุกปล้ำจะข่มขืนตนบนบ้าน ดำทราบคำบอกเล่าเกิดโทสะและไปฆ่าขาวตาย เช่นนี้ถือว่า คำบันดาลโทสะโดยสำคัญผิด

ตัวอย่าง
แดงแทงดำบาดเจ็บ ดำรู้ตัวทันทีว่าถูกแทงมีบาดแผลที่ปาก แต่ดำยังไม่เกิดโทสะ ต่อมาเมื่อกลับมาบ้าน ดำมาส่องกระจกดูเห็นปากแหว่งหมด จึงเกิดโทสะขึ้นมาและใช้มีดไล่ฟันแดงซึ่งอยู่บริเวณนั้นตาย เช่นนี้ไม่ถือว่าเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ เพราะเมื่อทราบเหตุข่มเหงแล้วไม่โทสะเสียในตอนนั้น เมื่อมาโทสะทีหลังจะอ้างบันดาลโทสะไม่ได้
ความรู้พื้นฐานกฏหมาย,ประมวลกฎหมายอาญา