อะไรคือสาเหตุหลักที่คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) ตัดสินใจขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% ในการประชุมวันที่ 29 มีนาคม 2566?
คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) แถลงผลการประชุม กนง. วันที่ 29 มีนาคม 2566 โดยคณะกรรมการฯ มีมติเป็นเอกฉันท์ให้ขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% ต่อปี หลังเศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มขยายตัวต่อเนื่อง จากภาคการท่องเที่ยวและการบริโภคของภาคเอกชน ขณะที่การส่งออกสินค้าเริ่มมีสัญญาณฟื้นตัวจากที่หดตัวในช่วงก่อนหน้า และคาดว่าจะฟื้นตัวชัดเจนขึ้นในช่วงครึ่งปีหลัง ซึ่งเศรษฐกิจโลกมีความไม่แน่นอนเพิ่มขึ้น ส่วนหนึ่งมาจากแนวโน้มเงินเฟ้อและสถานการณ์ปัญหาสถาบันการเงินในประเทศเศรษฐกิจหลัก  ขณะที่อัตราเงินเฟ้อทั่วไปมีแนวโน้มเริ่มกลับเข้าสู่กรอบเป้าหมายในช่วงกลางปีนี้ แต่อัตราเงินเฟ้อพื้นฐานยังทรงตัวในระดับสูงและมีความเสี่ยงด้านสูงจากการส่งผ่านต้นทุนและแรงกดดันเงินเฟ้อด้านอุปสงค์ คณะกรรมการฯ เห็นว่าการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายอย่างต่อเนื่องยังสอดคล้องกับแนวโน้มเศรษฐกิจและเงินเฟ้อ จึงเห็นควรให้ปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายร้อยลบะ 0.25 ต่อปีในการประชุมครั้งนี้ เศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มขยายตัวต่อเนื่องที่ 3.6% และ 3.8% ในปี 2566 และ 2567 ตามลำดับ จากจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติเกือบทุกสัญชาติที่เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง ส่งผลบวกต่อการจ้างงานและรายได้แรงงาน รวมทั้งเป็นแรงส่งต่อเนื่องไปยังการบริโภคภาคเอกชน ขณะที่ส่งออกสินค้าไตรมาสที่ 1 ปี 2566 เริ่มเห็นสัญญาณฟื้นตัวจากที่หดตัวในช่วงก่อนหน้า โดยคาดว่าจะฟื้นตัวชัดเจนขึ้นในช่วงครึ่งหลังของปี เศรษฐกิจโลกมีความไม่แน่นอนเพิ่มขึ้นจากแนวโน้มเงินเฟ้อที่อยู่ในระดับสูง รวมทั้งปัญหาสถาบันการเงินในประเทศเศรษฐกิจหลัก อัตราเงินเฟ้อทั่วไป มีแนวโน้มเริ่มกลับเข้าสู่กรอบเป้าหมายในช่วงกลางปี 2566 โดยจะอยู่ที่ 2.9% และ 2.4% ในปี 2566 และ 2567 ตามลำดับ ตามแรงกดดันด้านอุปทานจากค่าไฟฟ้าและราคาน้ำมันที่ทยอยคลี่คลาย ขณะที่อัตราเงินเฟ้อพื้นฐานปับลดลงจากปี 2565 มาอยู่ที่ 2.4% ในปี 2566 ก่อนทยอยปรับลดลงมาอยู่ที่ 2.0% ในปี 2567 อัตราเงินเฟ้อมีความเสี่ยงที่จะอยู่ในระดับสูงนานกว่าคาด จากการส่งผ่านต้นทุนที่อาจเพิ่มขึ้น เนื่องจากผุ้ประกอบการเผชิญภาวะต้นทุนสูงต่อเนื่อง อีกทั้งมีแรงกดดันเงินเฟ้อด้านอุปสงค์ที่เพิ่มขึ้นตามการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ จึงต้องติดตามความเสี่ยงเงินเฟ้ออย่างใกล้ชิด ระบบการเงินโดยรวมมีเสถียรภาพ ปัญหาสถาบันการเงินในประเทศเศรษฐกิจหลักในช่วงที่ผ่านมาไม่ส่งผลต่อระบบการเงินไทยอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากสถาบันการเงินและภาคธุรกิจไทยมีความเชื่อมโยงกับสถาบันการเงินและสินทรัพย์เสี่ยงที่เกิดปัญหาจำกัด รวมทั้งธนาคารพาณิชย์มีระดับเงินกองทุนและเงินสำรองที่เข้มแข็ง ซึ่งสถานการณ์ข้างหน้ามีความไม่แน่นอนสูง ต้องติดตามพัฒนาการและลกระทบต่อเสถียรภาพระบบการเงินไทยอย่างใกล้ชิด ความสามารถในการชำระหนี้ของภาคธุรกิจและภาคครัวเรือนปรับตัวดีขึ้น แต่ฐานะการเงินของผู้ประกอบการ SMEs และครัวเรือนบางส่วนยังเปราะบาง อ่อนไหวต่อค่าครองชีพและภาระหนี้ที่สูงขึ้น คณะกรรมการเห็นควรให้ปรับโครงสร้างหนี้อย่างต่อเนื่อง กนง. ประเมินว่า เศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มขยายตัวต่อเนื่อง แต่ยังติดตามความเสี่ยงเงินเฟ้อจากแรงดันด้านอุปสงค์ที่อาจเพิ่มขึ้น เห็นควรให้ปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายเข้าสู่ระดับที่เหมาะสนมกับการขยายตัวของเศรษฐกิจอย่างมีเสถียรภาพในระยะยาวอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยพร้อมปรับขนาดและเงื่อนเวลาของการขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย หากแนวโน้มเศรษฐกิจและเงินเฟ้อไทยเปลี่ยนไปจากที่ประเมินไว้ จดหมายเปิดผนึกจากผู้ว่าแบงก์ชาติถึงรัฐมนตรีคลัง: เตรียมขึ้นดอกเบี้ยแบบค่อยเป็นค่อยไป จดหมายเปิดผนึกจากผู้ว่าแบงก์ชาติถึงรัฐมนตรีคลัง: เตรียมขึ้นดอกเบี้ยแบบค่อยเป็นค่อยไป ที่มา – BoT   ติดตามข่าวสารจาก Brand Inside ได้จาก Facebook ของเรา Share this:      Related กนง. มีมติเอกฉันท์ ขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% ต่อปี เป็น 2% ต่อปี มีผลทันที  In "Article" กนง. มีมติขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายจาก 0.75% เป็น 1% มีผลทันที  In "Article" กนง. ขึ้นดอกเบี้ย 0.25% ตามตลาดคาด จับตาความเสี่ยงเศรษฐกิจ-เงินเฟ้อ  In "Article"
สาเหตุหลักที่คณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) ตัดสินใจขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% ในการประชุมวันที่ 29 มีนาคม 2566 สามารถสรุปได้ดังนี้

เศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มขยายตัวต่อเนื่อง:
-คาดการณ์ว่าเศรษฐกิจไทยจะขยายตัว 3.6% และ 3.8% ในปี 2566 และ 2567 ตามลำดับ
-ปัจจัยหนุนหลักมาจากจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง ส่งผลดีต่อการจ้างงาน รายได้แรงงาน และการบริโภคภาคเอกชน
-การส่งออกสินค้าเริ่มมีสัญญาณฟื้นตัว โดยคาดว่าจะฟื้นตัวชัดเจนขึ้นในช่วงครึ่งปีหลังของปี 2566

เงินเฟ้อ:
-อัตราเงินเฟ้อทั่วไปมีแนวโน้มเริ่มกลับเข้าสู่กรอบเป้าหมาย 2.9% และ 2.4% ในปี 2566 และ 2567 ตามลำดับ
-แรงกดดันเงินเฟ้อด้านอุปทานจากค่าไฟฟ้าและราคาน้ำมันเริ่มคลี่คลาย
-อัตราเงินเฟ้อพื้นฐานยังทรงตัวในระดับสูงที่ 2.4% ในปี 2566
-กนง. มีความกังวลต่อความเสี่ยงเงินเฟ้อที่อาจอยู่ในระดับสูงนานกว่าคาดจากการส่งผ่านต้นทุนที่อาจเพิ่มขึ้น และแรงกดดันเงินเฟ้อด้านอุปสงค์ที่เพิ่มขึ้นตามการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ

ความเสี่ยงจากเศรษฐกิจโลก:
-เศรษฐกิจโลกมีความไม่แน่นอนเพิ่มขึ้นจากแนวโน้มเงินเฟ้อที่อยู่ในระดับสูง และปัญหาสถาบันการเงินในประเทศเศรษฐกิจหลัก

โดยสรุป กนง. มองว่าเศรษฐกิจไทยมีแนวโน้มขยายตัวต่อเนื่อง แต่มีความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด การปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% ในครั้งนี้ เป็นการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายแบบค่อยเป็นค่อยไป เพื่อนำเศรษฐกิจไทยขยายตัวอย่างมีเสถียรภาพในระยะยาว กนง.  พร้อมที่จะปรับขนาดและเงื่อนเวลาของการขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย หากแนวโน้มเศรษฐกิจและเงินเฟ้อไทยเปลี่ยนแปลงไปจากที่คาดการณ์ไว้

นอกจากนี้ ยังมีประเด็นสำคัญอื่นๆ เพิ่มเติมดังนี้:
-สถานะการเงินโดยรวมมีเสถียรภาพ: 
ปัญหาสถาบันการเงินในประเทศเศรษฐกิจหลักในช่วงที่ผ่านมาไม่ส่งผลต่อระบบการเงินไทยอย่างมีนัยสำคัญ

-ความสามารถในการชำระหนี้ของภาคธุรกิจและภาคครัวเรือน: 
ปรับตัวดีขึ้น แต่ฐานะการเงินของผู้ประกอบการ SMEs และครัวเรือนบางส่วนยังเปราะบาง อ่อนไหวต่อค่าครองชีพและภาระหนี้ที่สูงขึ้น

กนง. เห็นควรให้ปรับโครงสร้างหนี้อย่างต่อเนื่อง: 
-เพื่อลดความเสี่ยงและเพิ่มศักยภาพในการขยายตัวของเศรษฐกิจไทย
การตัดสินใจของ กนง.  ในครั้งนี้ สะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการรักษาเสถียรภาพเศรษฐกิจไทยและควบคุมเงินเฟ้อให้อยู่ในกรอบเป้าหมาย  อย่างไรก็ตาม ยังมีปัจจัยเสี่ยงต่างๆ ที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด  กนง.  จึงพร้อมที่จะปรับมาตรการการเงินเพิ่มเติม หากจำเป็น
4.ข่าวเศรษฐกิจและการเงิน