ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2564 มาตรา 7 ระบุว่าอย่างไร
a. ในการใช้สิทธิแห่งตนก็ดี ในการชำระหนี้ก็ดี บุคคลทุกคนต้องกระทำโดยสุจริต 
b. ถ้าจะต้องเสียดอกเบี้ยแก่กันและมิได้กำหนดอัตราดอกเบี้ยไว้โดยนิติกรรมหรือโดยบทกฎหมายอันชัดแจ้ง ให้ใช้อัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี
c. ถ้าจะต้องเสียดอกเบี้ยแก่กันและมิได้กำหนดอัตราดอกเบี้ยไว้โดยนิติกรรมหรือโดยบทกฎหมายอันชัดแจ้ง ให้ใช้ดอกเบี้ยอัตราร้อยละสามต่อปี
d. ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า บุคคลทุกคนกระทำการโดยสุจริต
คำตอบที่ถูกต้องได้แก่ c.  เนื่องจาก ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2564 มาตรา 7 ถ้าจะต้องเสียดอกเบี้ยแก่กันและมิได้กำหนดอัตราดอกเบี้ยไว้โดยนิติกรรมหรือโดยบทกฎหมายอันชัดแจ้ง ให้ใช้ดอกเบี้ยอัตราร้อยละสามต่อปี… ประกอบมาตรา 224 หนี้เงินนั้น ให้คิดดอกเบี้ยในระหว่างผิดนัดในอัตราที่กำหนดตามมาตรา 7 บวกด้วยอัตราเพิ่มร้อยละสองต่อปี ถ้าเจ้าหนี้อาจจะเรียกดอกเบี้ยได้สูงกว่านั้นโดยอาศัยเหตุอย่างอื่นอันชอบด้วยกฎหมาย ก็ให้ส่งดอกเบี้ยต่อไปตามนั้น…  ดอกเบี้ยที่เกินอัตรา             แต่ถ้ามีการระบุดอกเบี้ยไว้ แต่เป็นดอกเบี้ยที่เกินอัตรา เช่น กู้ยืมเงิน 20,000 บาท คืนภายใน 5 วัน กำหนดให้ชำระดอกเบี้ยรายวัน ร้อยละ 0.2 ต่อวัน ซึ่งคนส่วนใหญ่เมื่อเห็นการเขียนดอกแบบนี้อาจคิดว่าต้องจ่ายดอกเบี้ยน้อย แต่แท้จริงแล้วมีการเรียกเก็บดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 20 ซึ่งเป็นการเรียกดอกเบี้ยเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด แต่หากไม่ได้มีคดีความต่อกัน การเรียกดอกเบี้ยดังกล่าวก็สามารถบังคับใช้ระหว่างคู่สัญญา แต่ถ้าหากไม่มีการชำระหนี้คืนในเวลาที่กำหนดก็จะกลับกลายเป็นดอกเบี้ยทบต้นทบดอกติดหนี้หัวโตได้ ซึ่งในการกู้ยืมเงินต่างๆทั้งแบบทำเป็นหนังสือ หรือธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ อยากให้ลองสังเกตการเรียกดอกเบี้ยว่าเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้หรือไม่ คือ สามารถเรียกดอกเบี้ยสูงสุดได้ในอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือน หรือร้อยละ 15 ต่อปี หากมีการเรียกดอกเบี้ยเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด และมีการฟ้องร้องเป็นคดีต่อกันมีผลเป็นอย่างไร       ตามพระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา พ.ศ. 2560 มาตรา 4 บุคคลใดให้บุคคลอื่นกู้ยืมเงินหรือกระทำการใด ๆ อันมีลักษณะเป็นการอำพรางการให้กู้ยืมเงิน โดยมีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์