จงสรุปบทความ กฎหมายว่าด้วยเรื่องบัตรเครดิตถูกขโมย
บัตรเครดิต ถูกโขมยไปใช้ ทำอย่างไร !!? บัตรเครดิตถูกโขมยนำไปใช้
  หากบัตรเครดิตถูกโขมยนำไปใช้ จนคุณเป็นหนี้ไม่รู้ตัว ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2552 แม้ธนาคารจะมีข้อกำหนดให้เจ้าของบัตรจะต้องรับผิดต่อหนี้ที่เกิดขึ้นในกรณ๊ที่บัตรสูญหาย ข้อกำหนดนี้ถือเป็นการเอาเปรียบเกินสมควร ซึ่งเข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ข้อกำหนดในลักษณะนี้จึงไม่มีผลใช้บังคับ เมื่อเจ้าของบัตรมิได้เป็นผู้ใช้ จึงไม่จำเป็นต้องับผิดในหนี้ที่เกิดขึ้น
**ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่บัตรเครดิตถูกโขมยไปใช้ หรือบัตรหายไปแล้วแต่มียอดหนี้เกิดขึ้น  ควรรีบโทรแจ้งไปที่ธนาคารเจ้าของบัตรเครดิตโดยเร็วที่สุดเพื่อขออายัดบัตร หรือโทรไปเพื่อยืนยันว่าหนี้ที่เกิดขึ้นนั้นตนไม่ได้เป็นผู้ใช้โดยเช็คได้จากเซลสลิป
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2552
ข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ที่กำหนดให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ในกรณีที่บัตรเครดิตสูญหาย ถูกลักขโมย หรือถูกใช้โดยบุคลอื่นโดยมิได้รับอนุญาตจากผู้ถือบัตร (จำเลย) ที่ได้แจ้งข้อเท็จจริงดังกล่าวให้ศูนย์บัตรเครดิตของธนาคาร (โจทก์) ทราบแล้วโดยพลันเพื่อให้ระงับการใช้บัตรเครดิต ในภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นก่อนมีการแจ้งดังกล่าวในจำนวนเงินที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตของผู้ถือบัตร ซึ่งถูกนำไปใช้โดยมิชอบ รวมถึงภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นหลังจากแจ้งให้ธนาคารทราบแล้วไม่เกิน 5 นาที นอกจากจะขัดแย้งกับข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 6 วรรคสอง แล้ว ยังถือเป็นข้อสัญญาที่ทำให้จำเลยต้องรับภาระในหนี้ที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตที่จำเลยไม่ได้ก่อขึ้นและไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของจำเลย ทั้งโจทก์ยังมีทางแก้ไขความเสียหายของโจทก์ได้โดยหากโจทก์ตรวจสอบแล้วปรากฎว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลยผู้ถือบัตร โจทก์สามารถเรียกเงินที่ได้จ่ายไปคืนจากร้านค้าได้ ฉะนั้น เมื่อโจทก์ได้รับแจ้งจากจำเลยว่าบัตรเครดิตได้สูญหายไปเพื่อขอให้โจทก์ระงับการใช้บัตรเครดิต โจทก์จะต้องรีบดำเนินการให้จำเลยโดยเร็ว ก็จะทราบได้ทันทีว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลย แสดงว่าร้านเจมาร์ทไม่ได้ใช้ความระมัดระวังตรวจสอบลายมือชื่อในเซลสลิป ย่อมทำให้โจทก์มีสิทธิที่จะเรียกเงินที่ชำระไปแล้วคืนจากร้านเจมาร์ทแทนการมาเรียกเก็บจากจำเลยได้ ซึ่งเป็นธรรมกับทุกฝ่าย แต่โจทก์มิได้ทำเช่นนั้น โดยเห็นว่ามีข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ที่ให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์อยู่แล้ว ถือเป็นการเอาเปรียบจำเลยเกินสมควรและเป็นการผลักภาระให้จำเลยต้องรับผิดเกินกว่าวิญญูชนทั่วไปจะคาดหมายได้ตามปกติ อันเข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 จึงไม่มีผลใช้บังคับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์      บัตรเครดิตถูกโขมยนำไปใช้ บัตรเครดิตถูกโขมยนำไปใช้ บัตรเครดิตถูกโขมยนำไปใช้  หากบัตรเครดิตถูกโขมยนำไปใช้ จนคุณเป็นหนี้ไม่รู้ตัว ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2552 แม้ธนาคารจะมีข้อกำหนดให้เจ้าของบัตรจะต้องรับผิดต่อหนี้ที่เกิดขึ้นในกรณ๊ที่บัตรสูญหาย ข้อกำหนดนี้ถือเป็นการเอาเปรียบเกินสมควร ซึ่งเข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ข้อกำหนดในลักษณะนี้จึงไม่มีผลใช้บังคับ เมื่อเจ้าของบัตรมิได้เป็นผู้ใช้ จึงไม่จำเป็นต้องับผิดในหนี้ที่เกิดขึ้น หากบัตรเครดิตถูกโขมยนำไปใช้ จนคุณเป็นหนี้ไม่รู้ตัว ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2552 แม้ธนาคารจะมีข้อกำหนดให้เจ้าของบัตรจะต้องรับผิดต่อหนี้ที่เกิดขึ้นในกรณ๊ที่บัตรสูญหาย ข้อกำหนดนี้ถือเป็นการเอาเปรียบเกินสมควร ซึ่งเข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ข้อกำหนดในลักษณะนี้จึงไม่มีผลใช้บังคับ เมื่อเจ้าของบัตรมิได้เป็นผู้ใช้ จึงไม่จำเป็นต้องับผิดในหนี้ที่เกิดขึ้น **ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่บัตรเครดิตถูกโขมยไปใช้ หรือบัตรหายไปแล้วแต่มียอดหนี้เกิดขึ้น  ควรรีบโทรแจ้งไปที่ธนาคารเจ้าของบัตรเครดิตโดยเร็วที่สุดเพื่อขออายัดบัตร หรือโทรไปเพื่อยืนยันว่าหนี้ที่เกิดขึ้นนั้นตนไม่ได้เป็นผู้ใช้โดยเช็คได้จากเซลสลิป **ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่บัตรเครดิตถูกโขมยไปใช้ หรือบัตรหายไปแล้วแต่มียอดหนี้เกิดขึ้น  ควรรีบโทรแจ้งไปที่ธนาคารเจ้าของบัตรเครดิตโดยเร็วที่สุดเพื่อขออายัดบัตร หรือโทรไปเพื่อยืนยันว่าหนี้ที่เกิดขึ้นนั้นตนไม่ได้เป็นผู้ใช้โดยเช็คได้จากเซลสลิป **ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่บัตรเครดิตถูกโขมยไปใช้ หรือบัตรหายไปแล้วแต่มียอดหนี้เกิดขึ้น  ควรรีบโทรแจ้งไปที่ธนาคารเจ้าของบัตรเครดิตโดยเร็วที่สุดเพื่อขออายัดบัตร หรือโทรไปเพื่อยืนยันว่าหนี้ที่เกิดขึ้นนั้นตนไม่ได้เป็นผู้ใช้โดยเช็คได้จากเซลสลิป คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2552
ข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ที่กำหนดให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ในกรณีที่บัตรเครดิตสูญหาย ถูกลักขโมย หรือถูกใช้โดยบุคลอื่นโดยมิได้รับอนุญาตจากผู้ถือบัตร (จำเลย) ที่ได้แจ้งข้อเท็จจริงดังกล่าวให้ศูนย์บัตรเครดิตของธนาคาร (โจทก์) ทราบแล้วโดยพลันเพื่อให้ระงับการใช้บัตรเครดิต ในภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นก่อนมีการแจ้งดังกล่าวในจำนวนเงินที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตของผู้ถือบัตร ซึ่งถูกนำไปใช้โดยมิชอบ รวมถึงภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นหลังจากแจ้งให้ธนาคารทราบแล้วไม่เกิน 5 นาที นอกจากจะขัดแย้งกับข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 6 วรรคสอง แล้ว ยังถือเป็นข้อสัญญาที่ทำให้จำเลยต้องรับภาระในหนี้ที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตที่จำเลยไม่ได้ก่อขึ้นและไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของจำเลย ทั้งโจทก์ยังมีทางแก้ไขความเสียหายของโจทก์ได้โดยหากโจทก์ตรวจสอบแล้วปรากฎว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลยผู้ถือบัตร โจทก์สามารถเรียกเงินที่ได้จ่ายไปคืนจากร้านค้าได้ ฉะนั้น เมื่อโจทก์ได้รับแจ้งจากจำเลยว่าบัตรเครดิตได้สูญหายไปเพื่อขอให้โจทก์ระงับการใช้บัตรเครดิต โจทก์จะต้องรีบดำเนินการให้จำเลยโดยเร็ว ก็จะทราบได้ทันทีว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลย แสดงว่าร้านเจมาร์ทไม่ได้ใช้ความระมัดระวังตรวจสอบลายมือชื่อในเซลสลิป ย่อมทำให้โจทก์มีสิทธิที่จะเรียกเงินที่ชำระไปแล้วคืนจากร้านเจมาร์ทแทนการมาเรียกเก็บจากจำเลยได้ ซึ่งเป็นธรรมกับทุกฝ่าย แต่โจทก์มิได้ทำเช่นนั้น โดยเห็นว่ามีข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ที่ให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์อยู่แล้ว ถือเป็นการเอาเปรียบจำเลยเกินสมควรและเป็นการผลักภาระให้จำเลยต้องรับผิดเกินกว่าวิญญูชนทั่วไปจะคาดหมายได้ตามปกติ อันเข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 จึงไม่มีผลใช้บังคับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2552 ข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ที่กำหนดให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ในกรณีที่บัตรเครดิตสูญหาย ถูกลักขโมย หรือถูกใช้โดยบุคลอื่นโดยมิได้รับอนุญาตจากผู้ถือบัตร (จำเลย) ที่ได้แจ้งข้อเท็จจริงดังกล่าวให้ศูนย์บัตรเครดิตของธนาคาร (โจทก์) ทราบแล้วโดยพลันเพื่อให้ระงับการใช้บัตรเครดิต ในภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นก่อนมีการแจ้งดังกล่าวในจำนวนเงินที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตของผู้ถือบัตร ซึ่งถูกนำไปใช้โดยมิชอบ รวมถึงภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นหลังจากแจ้งให้ธนาคารทราบแล้วไม่เกิน 5 นาที นอกจากจะขัดแย้งกับข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 6 วรรคสอง แล้ว ยังถือเป็นข้อสัญญาที่ทำให้จำเลยต้องรับภาระในหนี้ที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตที่จำเลยไม่ได้ก่อขึ้นและไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของจำเลย ทั้งโจทก์ยังมีทางแก้ไขความเสียหายของโจทก์ได้โดยหากโจทก์ตรวจสอบแล้วปรากฎว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลยผู้ถือบัตร โจทก์สามารถเรียกเงินที่ได้จ่ายไปคืนจากร้านค้าได้ ฉะนั้น เมื่อโจทก์ได้รับแจ้งจากจำเลยว่าบัตรเครดิตได้สูญหายไปเพื่อขอให้โจทก์ระงับการใช้บัตรเครดิต โจทก์จะต้องรีบดำเนินการให้จำเลยโดยเร็ว ก็จะทราบได้ทันทีว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลย แสดงว่าร้านเจมาร์ทไม่ได้ใช้ความระมัดระวังตรวจสอบลายมือชื่อในเซลสลิป ย่อมทำให้โจทก์มีสิทธิที่จะเรียกเงินที่ชำระไปแล้วคืนจากร้านเจมาร์ทแทนการมาเรียกเก็บจากจำเลยได้ ซึ่งเป็นธรรมกับทุกฝ่าย แต่โจทก์มิได้ทำเช่นนั้น โดยเห็นว่ามีข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ที่ให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์อยู่แล้ว ถือเป็นการเอาเปรียบจำเลยเกินสมควรและเป็นการผลักภาระให้จำเลยต้องรับผิดเกินกว่าวิญญูชนทั่วไปจะคาดหมายได้ตามปกติ อันเข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม ข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 จึงไม่มีผลใช้บังคับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2552 ระบุไว้ว่า แม้ธนาคารจะมีข้อกำหนดให้เจ้าของบัตรเครดิตต้องรับผิดต่อหนี้ที่เกิดขึ้นในกรณีที่บัตรสูญหาย แต่เข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม จึงไม่มีผลใช้บังคับ เมื่อเจ้าของบัตรมิได้เป็นผู้ใช้ จึงไม่จำเป็นต้องรับผิดในหนี้ที่เกิดขึ้น และแม้กฎหมายจะบัญญัติไว้ดังนี้ ผู้ที่บัตรเครดิตถูกโขมยไปใช้ หรือบัตรหายไปแล้วแต่มียอดหนี้เกิดขึ้น ก็ควรรีบโทรแจ้งธนาคารเจ้าของบัตรเครดิตโดยเร็วที่สุดเพื่อขออายัดบัตร

เนื่องจากข้อตกลงในการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 กำหนดให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ กรณีบัตรเครดิตสูญหาย ถูกลักขโมย หรือถูกใช้โดยบุคลอื่น โดยมิได้รับอนุญาตจากผู้ถือบัตร (จำเลย) ที่ได้แจ้งข้อเท็จจริงดังกล่าวให้ศูนย์บัตรเครดิตของธนาคาร (โจทก์) ทราบแล้วโดยพลัน เพื่อให้ระงับการใช้บัตรเครดิต ในภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นก่อนมีการแจ้งดังกล่าวในจำนวนเงินที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตของผู้ถือบัตร ซึ่งถูกนำไปใช้โดยมิชอบ รวมถึงภาระหนี้สินที่เกิดขึ้นหลังจากแจ้งให้ธนาคารทราบแล้วไม่เกิน 5 นาที ซึ่งทั้งหมดถือเป็นข้อสัญญาที่ทำให้จำเลยต้องรับภาระในหนี้ที่เกิดจากการใช้บัตรเครดิตที่จำเลยไม่ได้ก่อขึ้นและไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของจำเลย ยิ่งไปกว่านั้นโจทก์ยังมีหนทางแก้ไขความเสียหายได้ โดยหากโจทก์ตรวจสอบแล้วปรากฎว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลยผู้ถือบัตร ก็สามารถเรียกเงินที่ได้จ่ายไปคืนจากร้านค้าได้ทันที ดังนั้น เมื่อโจทก์ได้รับแจ้งจากจำเลยว่าบัตรเครดิตสูญหายไปเพื่อขอให้โจทก์ระงับการใช้บัตรเครดิต จะต้องรีบดำเนินการให้จำเลยโดยเร็ว ยิ่งไปกว่านั้นยังพบว่าลายมือชื่อผู้ใช้บัตรเครดิตในเซลสลิปไม่ตรงกับลายมือชื่อของจำเลย ย่อมทำให้โจทก์มีสิทธิที่จะเรียกเงินที่ชำระไปแล้วคืนแทนการมาเรียกเก็บจากจำเลยได้ แต่โจทก์มิได้ทำเช่นนั้น โดยเห็นว่ามีข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ที่ให้จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์อยู่แล้ว ถือเป็นการเอาเปรียบจำเลยเกินสมควรและเป็นการผลักภาระให้จำเลยต้องรับผิด เข้าลักษณะข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม และให้ถือว่าข้อตกลงการใช้บัตรวีซ่า ข้อ 8 ไม่มีผลใช้บังคับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์
2.ประมวลกฎหมายอาญา,67.กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์,72.คำพิพากษาศาลฎีกา