ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 บัญญัติว่าอย่างไร
ก. นายจ้างซึ่งได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่บุคคลภายนอกเพื่อละเมิดอันลูกจ้างได้ทำนั้น ชอบที่จะได้ชดใช้จากลูกจ้างนั้น
ข. ห้ามมิให้ฟ้องคดีมรดกเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งปี นับแต่เมื่อเจ้ามรดกตาย หรือนับแต่เมื่อทายาทโดยธรรมได้รู้ หรือควรได้รู้ถึงความตายของเจ้ามรดก
ค. การใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่บุคคลอื่นนั้น ท่านว่าเป็นการอันมิชอบด้วยกฎหมาย
ง. ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่น โดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น
ข้อที่ถูกต้องคือ ง.  

เพราะว่า  

1.ความรับผิดของผู้กระทำละเมิด มาตรา 420 บัญญัติว่า “ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่น โดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดีแก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น” มาตรา 420 บัญญัติว่า “ ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่น โดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น ” องค์ประกอบของการกระทำที่เป็นละเมิด กล่าวคือ องค์ประกอบของการกระทำที่เป็นละเมิด กล่าวคือ 
 
1.1 กระทำโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อ 
1.2 กระทำโดยผิดกฎหมาย 
1.3 การกระทำก่อให้เกิดความเสียหายแก่บุคคลอื่น 
1.4 ความเสียหายเป็นผลมาจากการกระทำดังกล่าว 

 2. ผู้ต้องรับผิดเพื่อความละเมิดอันเกิดจากการกระทำของผู้อื่น เพราะมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับผู้ทำละเมิด คือ 
2.1 นายจ้างร่วมรับผิดกับลูกต้างในมางการที่จ้าง 
2.2 ความรับผิดของตัวการ  
2.3 ความรับผิดชอบของบิดามารดาของผู้เยาว์ หรือผู้อนุบาลต้องร่วมรับผิดกับผู้ไร้ความสามารถ 2.4 ความรับผิดของอาจารย์หรือผู้รับดูแล 
2.4 ความรับผิดของอาจารย์หรือผู้รับดูแล   

3.ความรับผิดเพื่อละเมิดอันเกิดจาก ทรัพย์  
3.1 ความรับผิดของเจ้าของหรือผู้รับเลี้ยง
3.2 ความรับผิดของผู้ครองโรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้าง
3.3 ความรับผิดของผู้อยู่ในโรงเรือนกรณีของตก 
3.4 ความรับผิดจองผู้ครอบครองหรือควบคุมยานพาหนะ  
กฎหมายละเมิด,ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์