การจำแนกสนามสอบเข้าเป็นผู้พิพากษา 3 สนาม (ใหญ่ เล็ก จิ๋ว) เป็นการจำกัดโอกาสของบุคคลทั่วไปในการเข้าสู่ตำแหน่งผู้พิพากษาหรือไม่?
ใช่ เหตุผล:

การจำแนกสนามสอบสร้างอุปสรรคเพิ่มเติมสำหรับบุคคลทั่วไป:

สนามใหญ่: แม้จะเปิดกว้างสำหรับทุกคน แต่โอกาสในการสอบผ่านนั้นต่ำมาก (0.47% ในปี 2560) สะท้อนให้เห็นถึงความยากลำบากของการสอบ
สนามเล็ก: จำกัดเฉพาะผู้จบปริญญาโทจากสถาบันภายในประเทศ ซึ่งโดยทั่วไปมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าปริญญาตรี
สนามจิ๋ว: จำกัดเฉพาะผู้จบปริญญาโทจากต่างประเทศ 2 ใบ ซึ่งมีค่าใช้จ่ายสูงมาก (หลักล้าน)
สนามจิ๋วเอื้อประโยชน์ต่อชนชั้นนำในแวดวงตุลาการ:

ผู้พิพากษาที่มีฐานะดี สามารถส่งลูกหลานไปเรียนต่อต่างประเทศเพื่อเพิ่มโอกาสในการสอบผ่าน
ประสบการณ์และความรู้ในแวดวงตุลาการ ช่วยให้ลูกหลานของผู้พิพากษามีโอกาสสอบผ่านสนามจิ๋วมากกว่า
การจำแนกสนามสอบขัดต่อหลักการเสมอภาค:

บุคคลทั่วไปที่มีความสามารถ แต่ไม่มีทุนทรัพย์ ยากที่จะเข้าสู่สนามเล็กหรือสนามจิ๋ว
โอกาสในการสอบผ่านสนามใหญ่มีน้อยมาก
การจำแนกสนามสอบไม่ได้ช่วยพัฒนาคุณภาพของผู้พิพากษา:

คุณภาพของผู้พิพากษา ไม่ได้วัดจากวุฒิการศึกษาเพียงอย่างเดียว
ยังมีปัจจัยอื่น ๆ เช่น ประสบการณ์ ความสามารถ และจริยธรรม
การจำแนกสนามสอบสร้างภาพลักษณ์ว่า ตำแหน่งผู้พิพากษาเป็นของชนชั้นนำ:

บุคคลทั่วไปยากที่จะเข้าถึง
กระตุ้นให้คนใฝ่ฝันถึงการ "ลอดรูเข็ม" แทนที่จะผลักดันให้มีการเปลี่ยนแปลงระบบ
สรุป: การจำแนกสนามสอบเข้าเป็นผู้พิพากษา 3 สนาม ส่งผลต่อโอกาสของบุคคลทั่วไปในการเข้าสู่ตำแหน่งผู้พิพากษา  ขัดต่อหลักการเสมอภาค และไม่ได้ช่วยพัฒนาคุณภาพของผู้พิพากษา
92.ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ