วิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษานี้ก็มีอยู่ด้วยกัน 3 กรณีได้แก่อะไรบ้าง
1.  คุ้มครอง “โจทก์” ให้ได้รับชำระหนี้ตามคำพิพากษา  หากโจทก์เป็นฝ่ายชนะคดี     กรณีของโจทก์นี้จะวางหลักไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 โดยกฎหมายให้โจทก์ขอได้ 4 กรณี                   
1.1 ยึดหรืออายัดทรัพย์สินที่พิพาทหรือทรัพย์สินทั้งหมดหรือบางส่วนของจำเลย รวมถึงเงินหรือทรัพย์สินของบุคคลภายนอกที่ถึงกำหนดชำระแก่จำเลยด้วย                     

1.2 (ก) ให้จำเลยกระทำการหรือหยุดกระทำการสำหรับการกระทำที่เป็นการละเมิดหรือที่ถูกฟ้อง หรือคำสั่งอื่นที่บรรเทาความเสียหายที่โจทก์ได้รับ หรือ 
(ข) ห้ามชั่วคราวไม่ให้จำเลยโอน ขาย ยักย้าย หรือจำหน่ายทรัพย์สินที่พิพาทกันหรือทรัพย์สินของจำเลยเอง หรือให้หยุดหรือป้องกันความเสียหายต่อทรัพย์สินดังกล่าว                     

1.3 ให้ศาลมีคำสั่งให้นายทะเบียนหรือเจ้าหน้าที่ ระงับการจดทะเบียน การแก้ไขเปลี่ยนแปลงทางทะเบียน หรือการเพิกถอนการจดทะเบียนที่เกี่ยวกับทรัพย์สินที่พิพาทหรือทรัพย์สินของจำเลยหรือที่เกี่ยวกับการกระทำที่ถูกฟ้องร้องไว้ชั่วคราว แต่จะต้องไม่ขัดกับกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วย                     

1.4 จับกุมและกักขังจำเลยไว้ชั่วคราว กรณีนี้ศาลจะไม่ค่อยสั่ง เพราะหากยังมีวิธีการอื่นอยู่ ศาลก็จะใช้วิธีการที่มีก่อน           

2.  คุ้มครอง “จำเลย” เกี่ยวกับค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่าย  กรณีของจำเลยนี้จะวางหลักไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 253 และ 253 ทวิ     กรณีมาตรา 253 เหตุที่จะยกขึ้นอ้างในการขอ คือ 
1.  โจทก์ไม่มีภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานในไทยและ
2.  ไม่มีทรัพย์สินที่จะนำมาบังคับคดีได้ในไทย หรือ เชื่อได้ว่าถ้าโจทก์แพ้คดีแล้วจะหลีกเลี่ยงไม่ชำระค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่าย
-  โดยจะต้องยื่นคำร้องต่อศาลก่อนที่ศาลจะมีคำพิพากษา 
-  โดยขอให้ศาลมีคำสั่งให้โจทก์วางเงินต่อศาลหรือหาประกันมาให้เพื่อประกันการชำระค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่าย ซึ่งก็คงจะยากเพราะไม่มีใครรู้ว่าจะต้องจ่ายทั้งหมดเท่าไหร่ กรณีนี้ศาลก็จะประมาณเอาโดยดูตามเนื้อหาของคดี 

กรณีมาตรา 253 ทวิ เป็นกรณีที่คุ้มครองจำเลยเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมเช่นกันแต่จะเป็นการคุ้มครองในชั้นอุทธรณ์หรือชั้นฎีกา โดยเหตุที่จะยกขึ้นอ้างและการคุ้มครองที่ให้โจทก์วางเงินหรือหาประกันนั้นก็จะเหมือนกันกับมาตรา 253 ด้านบน โดยทำเป็นคำร้องยื่นที่ศาลชั้นต้น แต่จะต้องยื่นก่อนที่ศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา แล้วแต่กรณีจะมีคำพิพากษา           

3.  คุ้มครอง “คู่ความ” เกี่ยวกับทรัพย์สิน สิทธิ หรือประโยชน์ที่พิพาทกันของผู้ขอในระหว่างการพิจารณาหรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษา
4.ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฯ(วิแพ่ง)