การสูญเสียคุณสมบัติทางชีวโมเลกุลของกระดูกอ่อนผิวข้อ (articular cartilage) เป็นสาเหตุหลักของอาการปวดเข่าในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมหรือไม่?
ใช่ เหตุผล:


1. กระดูกอ่อนผิวข้อมีบทบาทสำคัญในการรองรับน้ำหนัก:

กระดูกอ่อนผิวข้อทำหน้าที่เป็นเหมือนเบาะรองรับน้ำหนักบริเวณข้อเข่า ช่วยลดแรงเสียดสีระหว่างกระดูก
เมื่อกระดูกอ่อนผิวข้อสูญเสียคุณสมบัติทางชีวโมเลกุล จะทำให้ความยืดหยุ่นและความทนทานต่อแรงกระแทกของกระดูกอ่อนลดลง
ส่งผลให้กระดูกอ่อนไม่สามารถรองรับน้ำหนักได้อย่างมีประสิทธิภาพ เกิดการเสียดสีระหว่างกระดูก

2. การสูญเสียคุณสมบัติทางชีวโมเลกุลส่งผลต่อโครงสร้างของกระดูกอ่อน:

กระดูกอ่อนผิวข้อประกอบด้วยโมเลกุลที่สำคัญ เช่น โคลลาเจนและโปรตีโอไกลแคน
โมเลกุลเหล่านี้ช่วยให้กระดูกอ่อนคงรูป ยืดหยุ่น และดูดซับแรงกระแทก
เมื่อสูญเสียคุณสมบัติทางชีวโมเลกุล โครงสร้างของกระดูกอ่อนจะเปลี่ยนแปลง กลายเป็นเปราะบาง ฉีกขาดง่าย
ส่งผลให้เกิดรอยแตกบนผิวข้อ

3. รอยแตกบนผิวข้อนำไปสู่ภาวะอักเสบ:

รอยแตกบนผิวข้อเข่ากระตุ้นให้เกิดการอักเสบ
เซลล์เม็ดเลือดขาวจะเข้ามาในข้อ ทำให้เกิดอาการบวม แดง ร้อน
กระบวนการอักเสบเรื้อรังส่งผลต่อการเสื่อมสภาพของกระดูกอ่อนเพิ่มเติม

4. อาการปวดเข่าเป็นผลมาจากการอักเสบและการเสียดสี:

การอักเสบทำให้เกิดอาการปวด บวม ตึง
การเสียดสีระหว่างกระดูกทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบ และอาการปวด
อาการปวดจะรุนแรงมากขึ้นเมื่อเคลื่อนไหวข้อเข่า

5. การศึกษาทางวิทยาศาสตร์สนับสนุน:

งานวิจัยหลายชิ้นชี้ว่าการสูญเสียคุณสมบัติทางชีวโมเลกุลของกระดูกอ่อนผิวข้อเกี่ยวข้องกับอาการปวดเข่า
ตัวอย่างเช่น การศึกษาโดย (ใส่แหล่งอ้างอิง) พบว่าผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมที่มีการสูญเสียคุณสมบัติทางชีวโมเลกุลของกระดูกอ่อนมีแนวโน้มที่จะมีอาการปวดเข่ามากกว่าผู้ป่วยที่ไม่มีภาวะนี้
สรุป:

การสูญเสียคุณสมบัติทางชีวโมเลกุลของกระดูกอ่อนผิวข้อ (articular cartilage) เป็นสาเหตุหลักของอาการปวดเข่าในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม
11.ออร์โธปิดิกส์ (ออร์โธปิดิกส์) - Orthopedics