ในคดี ดร. ฆ่าเมีย ศาลฎีกาให้เหตุผลประกอบคำพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความตาย แต่รอการลงโทษไว้โดยให้ทำงานบริการสังคม 50 ชั่วโมง กรณีนี้ ศาลฎีกามีเหตุผลเพียงพอหรือไม่?
ไม่เพียงพอ เหตุผล:
ขัดต่อคำนิยามความรักของศาลเอง: ศาลเคยวินิจฉัยว่า "ความรักหมายถึง การให้อภัยเมื่อคนที่ตนรักทำผิดและการเสียสละความสุขของตนเพื่อความสุขของคนที่ตนรัก" แต่จำเลยในคดีนี้ไม่ได้ให้อภัยภรรยาที่ไปรับช้า แต่กลับทำร้ายร่างกายจนเสียชีวิต
ขัดต่อหลักความยุติธรรม: การลงโทษจำเลยด้วยการรอการลงโทษและทำงานบริการสังคม 50 ชั่วโมงนั้น ไม่ได้ลงโทษจำเลยให้สมควรกับความร้ายแรงของการกระทำ
เป็นการส่งเสริมค่านิยมที่ผิด: การรอการลงโทษอาจส่งผลให้เกิดความเข้าใจผิดว่า ผู้ชายสามารถทำร้ายร่างกายภรรยาได้ โดยไม่ต้องถูกลงโทษอย่างรุนแรง
ละเลยความร้ายแรงของอาชญากรรม: การฆ่าผู้อื่นเป็นอาชญากรรมร้ายแรง ศาลควรลงโทษจำเลยให้เข็ดหลาบ
ไม่เป็นการเยียวยาผู้เสียหาย: การรอการลงโทษไม่ได้เยียวยาครอบครัวของผู้เสียชีวิต
ทางเลือกอื่นที่ศาลควรพิจารณา:
ลงโทษจำเลยด้วยการจำคุกโดยไม่รอการลงโทษ
เพิ่มโทษให้จำเลยทำงานบริการสังคมเพิ่มเติม
สั่งให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่ครอบครัวของผู้เสียชีวิต
สรุป:
ศาลฎีกาให้เหตุผลประกอบคำพิพากษาในคดี ดร. ฆ่าเมีย ไม่เพียงพอ

คดีนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาความรุนแรงในครอบครัว ศาลควรมีบทบาทในการแก้ไขปัญหานี้โดยการลงโทษผู้กระทำความผิดอย่างเด็ดขาด และส่งเสริมให้เกิดความเท่าเทียมระหว่างเพศ
92.ข่าวสารทั่วไป สถิติต่างๆ