อะไรคือปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น?
สัญญาณเตือนอาการซึมเศร้าของวัยรุ่น โดย 

โรคซึมเศร้าในวัยรุ่นพบได้บ่อย แต่มักไม่เป็นที่สังเกต อุบัติการณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กผู้หญิงนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงเริ่มเข้าวัยรุ่น และเมื่อสิ้นสุดวัยรุ่น โดยมีความชุกประมาณ 4-5% ภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นเป็นปัจจัยเสี่ยงหลักในการฆ่าตัวตาย นอกจากนี้ยังนำไปสู่ความบกพร่องทางสังคมและการศึกษา สัมพันธ์กับอัตราการสูบบุหรี่ที่เพิ่มขึ้น รวมถึงการใช้สารเสพติดและโรคอ้วน
ปัจจัยเสี่ยงที่อาจทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น คือ ประวัติครอบครัวเป็นโรคซึมเศร้า ความเครียดทางจิตสังคม ฮอร์โมนเพศที่เพิ่มขึ้น เป็นต้น แม้ว่าจะมีความคล้ายคลึงกันระหว่างภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น และภาวะซึมเศร้าในวัยผู้ใหญ่
จากการศึกษาติดตามระยะยาวพบว่าอาการซึมเศร้าของวัยรุ่นช่วงแรก มักแสดงอาการซึมเศร้าไม่มาก แต่เมื่อเวลาผ่านไปพบว่ามีความเสี่ยงที่จะมีอาการซึมเศร้ารุนแรงมากขึ้น ดังนั้นจึงควรให้ความสนใจกับภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นแม้ว่าอาการจะยังไม่รุนแรง
สัญญาณเตือนอาการซึมเศร้าของเด็กวัยรุ่น อาจแสดงออกมาเป็นอารมณ์เศร้า หรือ อารมณ์หงุดหงิด หรือไม่สนุกกับสิ่งต่างๆ เกือบทุกวัน นานอย่างน้อย 1 สัปดาห์ อาการร่วมอื่นๆ เช่น
ใช้เวลากับเพื่อน หรือทำกิจกรรมหลังเลิกเรียนน้อยลง
 ความอยากอาหารเปลี่ยนไป น้ำหนักตัวเปลี่ยนแปลง
 นอนมาก หรือน้อยกว่าปกติ
รู้สึกเหนื่อย หรือมีแรงน้อยลง
รู้สึกว่าทุกอย่างเป็นความผิดของตน หรือว่าไม่เก่งอะไรเลย
มีปัญหาในการจดจ่อมากขึ้น
ใส่ใจโรงเรียนน้อยลง
มีความคิดฆ่าตัวตาย หรืออยากตาย
กรณีซึมเศร้าในเด็กนอกจากอาการดังกล่าวข้างต้นแล้ว อาจแสดงออกเป็นอาการทางร่างกายมากขึ้น เช่น ปวดหัวหรือปวดท้องบ่อยๆ ได้
วิธีการช่วยเหลือวัยรุ่นที่มีอาการซึมเศร้า คือ การรับฟังเด็กอย่างตั้งใจ ให้เวลาเด็กได้อธิบายโดยไม่ตั้งคำถามเซ้าซี้ พูดคุยเรื่องความรู้สึกๆ ต่างๆ ที่เกิดขึ้น ว่าเด็กรู้สึกอย่างไรและมีอะไรรบกวนจิตใจหรือไม่? รอให้เด็กเล่าจบ จึงให้คำชมเชยสิ่งที่เด็กได้พยายามทำ หรือพยายามแก้ปัญหาที่ผ่านมา ถามความต้องการของเด็ก แล้วจึงเสนอคำแนะนำต่างๆ เป็นทางเลือกให้เด็กได้พิจารณาตัดสินใจ
วิธีการรักษาภาวะซึมเศร้า ได้แก่ การรักษาด้วยจิตบำบัด การให้คำแนะนำ การปรับความสัมพันธ์ในครอบครัว การปรับพฤติกรรม การปรึกษาปัญหากับทางโรงเรียน และการใช้ยาแก้ซึมเศร้า
หากผู้ปกครองสงสัยว่าบุตรหลานอาจมีภาวะซึมเศร้า ผู้ปกครองควรขอความช่วยเหลือจากกุมารแพทย์ ที่ปรึกษาของโรงเรียน หรือผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตเพื่อประเมินปัญหาอย่างครอบคลุม วินิจฉัยภาวะซึมเศร้า และระบุวิธีการรักษาที่เหมาะสม
ปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทหลัก ดังนี้


1. ปัจจัยทางชีวภาพ:
ประวัติครอบครัว: วัยรุ่นที่มีพ่อแม่หรือพี่น้องเป็นโรคซึมเศร้า มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าวัยรุ่นทั่วไป สาเหตุอาจมาจากพันธุกรรมที่ส่งต่อ หรือพฤติกรรมเลียนแบบภายในครอบครัว
การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน: ในช่วงวัยรุ่น ร่างกายจะมีการเปลี่ยนแปลงฮอร์โมนเพศอย่างรวดเร็ว ซึ่งอาจส่งผลต่ออารมณ์และความรู้สึก นำไปสู่ภาวะซึมเศร้า
ความผิดปกติของสมอง: การศึกษาบางชิ้นชี้ว่า วัยรุ่นที่มีภาวะซึมเศร้า อาจมีความผิดปกติของโครงสร้างหรือการทำงานของสมองบางส่วน

2. ปัจจัยทางจิตสังคม:
ความเครียด: วัยรุ่นเผชิญกับความเครียดจากหลายปัจจัย เช่น ปัญหาครอบครัว การกลั่นแกล้ง ความกดดันทางการเรียน ฯลฯ ความเครียดที่รุนแรงหรือเรื้อรัง อาจส่งผลต่อสุขภาพจิต นำไปสู่ภาวะซึมเศร้า
ปัญหาทางสังคม: วัยรุ่นที่มีปัญหาการเข้าสังคม ถูกกลั่นแกล้ง หรือถูกกีดกัน มีแนวโน้มที่จะเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าวัยรุ่นทั่วไป
การใช้สารเสพติด: วัยรุ่นที่ใช้สารเสพติด เช่น แอลกอฮอล์ ยาสูบ หรือสารเสพติดผิดกฎหมาย มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าวัยรุ่นทั่วไป
เหตุการณ์ร้ายแรง: การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก ประสบอุบัติเหตุ หรือถูกทำร้ายร่างกาย ล้วนเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงที่ส่งผลต่อสุขภาพจิตของวัยรุ่น นำไปสู่ภาวะซึมเศร้า
ปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้ มักทำงานร่วมกัน  วัยรุ่นที่มีปัจจัยเสี่ยงหลายข้อ  มีแนวโน้มที่จะเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าวัยรุ่นที่มีปัจจัยเสี่ยงเพียงข้อเดียว
นอกจากนี้ ยังมีปัจจัยอื่นๆ  ที่อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น เช่น เพศ (ผู้หญิงมีโอกาสเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าผู้ชาย)  ลักษณะนิสัย (วัยรุ่นที่มีบุคลิกเก็บตัว  คิดมาก  หรือชอบกังวล  มีโอกาสเป็นโรคซึมเศร้ามากกว่าวัยรุ่นที่มีบุคลิกมองโลกในแง่ดี)
3.จิตเวชศาสตร์ (จิตเวชศาสตร์) - Psychiatry