จงเสนอไอเดีย หน้าที่ของอีคอมเมิร์ซสำหรับผู้ค้าปลีกออฟไลน์ คืออะไร
ผู้ค้าปลีกออฟไลน์มีทางเลือก 2 ทาง เมื่อตัดสินใจที่จะทำธุรกิจอีคอมเมิร์ซ


1. เว็บไซต์อีคอมเมิร์ซในฐานะหน้าร้านอีกหนึ่งสาขา

จัดให้เว็บไซต์อีคอมเมิร์ซเป็นหน้าร้านอีกหนึ่งสาขา และประเมินผลของต้นทุนการขายโดยตั้งเป้าไว้เท่ากับออฟไลน์ เช่น 5% หรืออย่างที่แจ็ค หม่าพูดว่า “เว็บไซต์อีคอมเมิร์ซเป็นของหวาน ไม่ใช่อาหารจานหลัก” การมองแบบนี้ไม่ควรคาดหวังการเติบโตที่มากนัก เนื่องจากมีอุปสรรคคือ การวัดค่าด้วยตัววัดที่ควบคุมไม่ให้มีการลงทุนก้อนใหญ่ๆ ผลเสียระยะยาวจากการคิดแบบนี้คือการที่แบรนด์สินค้าต่างๆ ที่ถูกขายผ่านผู้ค้าปลีกจะตัดผู้ค้าปลีกออกจากวงจรการขาย และทำการขายโดยตรงกับลูกค้า เนื่องจากจะทำให้ได้กำไรสุทธิมากกว่า ได้ข้อมูลของลูกค้า และมีความโปร่งใสของธุรกิจ เหมือนกับการที่ Unilever ซื้อกิจการ Dollar Shave Club และนั่นก็เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น


2.เว็บไซต์อีคอมเมิร์ซเป็นช่องทางในการครอบครองลูกค้า

ใช้อีคอมเมิร์ซเป็นช่องทางที่สามารถวัดค่าได้และคุ้มทุนในระยะยาว เพื่อครอบครองและมีปฏิสัมพันธ์กับลูกค้าโดยตรง จากนั้นจึงใช้ความสัมพันธ์นั้นเพื่อนำไปสู่การขายสินค้าที่มากขึ้น ทั้งสินค้าที่จับต้องได้และสินค้าที่จับต้องไม่ได้ โดยเฉพาะสินค้าที่มีกำไรสุทธิสูงอย่างผลิตภัณฑ์ทางการเงิน (เช่น ประกันภัย และเงินกู้) หรือสื่อโฆษณา ยิ่งครอบครองลูกค้าได้มากขึ้น ผู้ค้าปลีกก็จะมีอำนาจในการต่อรองสูงขึ้น ซึ่งหมายรวมถึงตัวแบรนด์สามารถเลือกที่จะตัดผู้ค้าปลีกออกไปจากวงจรและเข้าหาลูกค้าได้โดยตรง

แต่ไม่ใช่ว่าผู้ค้าปลีกทุกรายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะมองอีคอมเมิร์ซเป็นเพียงหน้าร้านอีกสาขาหนึ่ง เว็บไซต์อีคอมเมิร์ซอย่าง MattahariMall ของ Lippo Group เป็นตัวอย่างหนึ่ง ที่ใช้การบริหารแบบบนลงล่างที่จากทุกระดับ ผนวกกับวิสัยทัศน์กว้างไกลของ John Riaday ทายาทมหาเศรษฐีของอนาจักร Lippo เว็บไซต์ MattahariMall สามารถขึ้นเป็นคู่แข่งอันดับหนึ่งของ Lazada ในประเทศอินโดนีเซียได้อย่างรวดเร็ว MattahariMall ก้าวข้ามเพียงการทำธุรกิจค้าปลีกของ และเปิดให้บริการช่องทางการชำระเงินออนไลน์และบริการไฟแนนซ์ผ่านพันธมิตรทางธุรกิจอย่าง Grab
1.เทคโนโลยีทางการเงิน & การเงินดิจิทัล