ผู้สูงอายุที่มีโรคกระดูกพรุน มีความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหักมากกว่าคนทั่วไปหรือไม่?
ใช่ ผู้สูงอายุที่มีโรคกระดูกพรุน มีความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหักมากกว่าคนทั่วไป เหตุผล:

มวลกระดูกน้อย: โรคกระดูกพรุน ทำให้มวลกระดูกในผู้สูงอายุลดลง กระดูกเปราะบาง หักง่าย
การหกล้ม: ผู้สูงอายุมีกล้ามเนื้ออ่อนแรง การทรงตัวไม่ดี เสี่ยงต่อการหกล้ม
ความเสี่ยงอื่นๆ: โรคประจำตัว ยาบางชนิด เพศหญิง สูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์

งานวิจัยที่สนับสนุน:
การศึกษาโดย Johnell et al. (2005) พบว่า ผู้สูงอายุที่มีโรคกระดูกพรุน มีความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหัก 2-3 เท่า
การศึกษาโดย Cooper et al. (2010) พบว่า การรักษาโรคกระดูกพรุน ช่วยลดความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหัก 30-50%

ข้อควรระวัง:
การป้องกัน: ผู้สูงอายุควรป้องกันการหกล้ม ทานอาหารที่มีแคลเซียมและวิตามินดี ออกกำลังกาย
การรักษา: การรักษาโรคกระดูกพรุน ช่วยลดความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหัก
สรุป: ผู้สูงอายุที่มีโรคกระดูกพรุน มีความเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหักมากกว่าคนทั่วไป ควรป้องกันและรักษาอย่างจริงจัง

ตัวอย่างผลร้าย:
กระดูกสะโพกหัก: ทำให้ผู้สูงอายุไม่สามารถเดินได้ เกิดภาวะแทรกซ้อน เสียชีวิต
ความพิการ: กระดูกสะโพกหัก ส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวัน คุณภาพชีวิต
ค่าใช้จ่าย: การรักษาพยาบาลมีราคาสูง
*สาเหตุของโรคกระดูกพรุน: อายุ เพศ พันธุกรรม โรคประจำตัว ยาบางชนิด การขาดแคลเซียมและวิตามินดี

วิธีป้องกันโรคกระดูกพรุน: ทานอาหารที่มีแคลเซียมและวิตามินดี ออกกำลังกาย หลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยง

วิธีรักษาโรคกระดูกพรุน: ยา อาหารเสริม การผ่าตัด
ออร์โธปิดิกส์ (ออร์โธปิดิกส์) - Orthopedics