'மனத்தொடு வாய்மை' எனத் தொடங்கும் குறளையும் அதன் பொருளையும் தருக.
'மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு
தானஞ்செய் வாரின் தலை.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள வார்த்தைகளிலிருந்து தொடங்கும் குறளாகும். இதன் பொருள்: ஒருவன் தன் மனதோடு பொருந்த உண்மை பேசுவானானால் அவன் தவத்தேடு தானமும் ஒருங்கே செய்வாரை விடச் சிறந்தவன் என்பதாகும்.