கண் பார்வையின் அளவில் பிணங்கி, என்னை விடத் தான் விரைந்து தழுவுதலை விரும்பி, ( பிணங்கிய நிலையையும் மறந்து) கலந்து விட்டாள் என்னும் பொருளுக்கு ஏற்ற புணர்ச்சி விதும்பல் என்னும் அதிகாரத்தில் வரும் 1290ஆம் குறளைத் தருக.
'கண்ணின் துனித்தே கலங்கினாள் புல்லுதல்
என்னினும் தான்விதுப் புற்று.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருளுக்குப் பொருத்தமான குறளாகும். கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருள் மு. வரதராசனார் அவர்கள் எழுதிய உரையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. திருக்குறளுக்கு வேறு சில அறிஞர்களும் உரை எழுதியுள்ளனர்.