'இன்நம்யுள் இன்மை' எனத் தொடங்கும் குறளையும் அதன் பொருளையும் தருக.
'இன்நம்யுள் இன்மை விருந்தொரால் வன்மையுள்
வன்மை மடவார்ப் பொறை.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள வார்த்தைகளிலிருந்து தொடங்கும் குறளாகும். இதன் பொருள்: வறுமையுள் வறுமை, விருந்தினரைப் போற்றாமல் நீக்குதல்; வல்லமையுள் வல்லமை என்பது அறிவிலார் தீங்கு செய்தலைப் பொறுத்தலாகும் என்பதாகும்.