ஊடல் கொண்ட‌போது உணர்த்தி மகிழ்விக்காமல் வாட விடுகின்றவரோடு என் நெஞ்சம் கூடியிருப்போம் என்று முயல்வதற்குக் காரணம் அதன் ஆசையே என்னும் பொருளுக்கு ஏற்ற புலவி என்னும் அதிகாரத்தில் வரும் 1310ஆம் குறளைத் தருக.
'ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்
கூடுவேம் என்பது அவா.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருளுக்குப் பொருத்தமான குறளாகும். கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருள் மு. வரதராசனார் அவர்கள் எழுதிய உரையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. திருக்குறளுக்கு வேறு சில அறிஞர்களும் உரை எழுதியுள்ளனர்.