'உட்பகை அஞ்சித்தற்' எனத் தொடங்கும் குறளையும் அதன் பொருளையும் தருக.
'உட்பகை அஞ்சித்தற் காக்க உலைவிடத்து
மட்பகையின் மாணத் தெறும்.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள வார்த்தைகளிலிருந்து தொடங்கும் குறளாகும். இதன் பொருள்: உட்பகைக்கு அஞ்சி ஒருவன் தன்னைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும், தளர்ச்சி வந்த போது மட்கலத்தை அறுக்கும் கருவி போல் அந்த உட்பகை தவறாமல் அழிவு செய்யும் என்பதாகும்.