என் நெஞ்சே! வாழ்க! அவர் நம்மிடம் காதல் இல்லாதவராக இருக்க, நீ மட்டும் அவரை நினைந்து வருந்துவது உன் அறியாமையே! என்னும் பொருளுக்கு ஏற்ற நெஞ்சொடு கிளத்தல் என்னும் அதிகாரத்தில் வரும் 1242ஆம் குறளைத் தருக.
'காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருளுக்குப் பொருத்தமான குறளாகும். கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருள் மு. வரதராசனார் அவர்கள் எழுதிய உரையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. திருக்குறளுக்கு வேறு சில அறிஞர்களும் உரை எழுதியுள்ளனர்.