'கலந்துணர்த்தும் காதலர்க்' எனத் தொடங்கும் குறளையும் அதன் பொருளையும் தருக.
'கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள வார்த்தைகளிலிருந்து தொடங்கும் குறளாகும். இதன் பொருள்: என் நெஞ்சே! ஊடியபோது கூடி ஊடல் உணர்த்த வல்ல காதலரைக் கண்டபோது நீ பிணங்கி உணர மாட்டாய்; பொய்யான சினங்கொண்டு காய்கினறாய் என்பதாகும்.