என் நெஞ்சே! ஊடியபோது கூடி ஊடல் உணர்த்த வல்ல காதலரைக் கண்டபோது நீ பிணங்கி உணர மாட்டாய்; பொய்யான சினங்கொண்டு காய்கினறாய் என்னும் பொருளுக்கு ஏற்ற நெஞ்சொடு கிளத்தல் என்னும் அதிகாரத்தில் வரும் 1246ஆம் குறளைத் தருக.
'கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.'
என்னும் குறளே கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருளுக்குப் பொருத்தமான குறளாகும். கொடுக்கப்பட்டுள்ள பொருள் மு. வரதராசனார் அவர்கள் எழுதிய உரையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. திருக்குறளுக்கு வேறு சில அறிஞர்களும் உரை எழுதியுள்ளனர்.