Proszę wskazać przyimek w zdaniu Połóż książkę na stole ?
Zima miejska
Wiersz składa się z 18 czterowersowych strof z rymami krzyżowymi pisanych jedenastozgłoskowcem. Podmiot liryczny z entuzjazmem opisuje rozkosze zimowych zabaw, przeciwstawiając je innym porom roku ("dżdże wiosny, skwarne lato, jesienne potopy") oraz niewygodom i nudzie życia na wsi. Kolejne strofy w szeregu wyszukanych peryfraz prezentują zimowe przyjemności dobrze sytuowanej miejskiej młodzieży. Można wśród nich znaleźć poranną toaletę przed lustrem ("Ten, w lśniący kryształ włożywszy oblicze, / wschodnim balsamem złoty kędzior pieści"), palenie fajki ("Drugi stambulskie oddycha gorycze") lub popijanie herbaty ("pije z chińskich ziół ciągnione treści"). Popołudnie wypełniają bale i zabawy, na które należy udać się oczywiście saniami. Całość obrazu młodzieńca dopełniają bogate stroje na mroźne dni – "Sobol lub rosomak moje barki jeży / i suto zdobiąc nie dopuszcza mrozu". Imprezom tym towarzyszy wyszukane menu, mocne trunki oraz kolejne rozrywki: hazardowa gra w karty ("Którzy są z szczęściem poufali ślepem, / pod twój znak idą królu Faraonie"), bilard ("lub zręczni lekkim wykręcać oszczepem / pędzą po suknach wytoczone słonie") oraz nieodłączny flirt. Zabawy trwają do zmroku, kiedy to towarzystwo zaczyna się powoli rozjeżdżać do domów.