Jak brzmi ulubione powiedzonko klucznika Horeszków Gerwazego?
Gwara lwowska
W gwarze lwowskiej pewne formanty występowały częściej niż w języku ogólnopolskim. Dużą frekwencję w gwarze wykazywał przyrostek "–ko", zastępując ogólnopolski przyrostek "–ek". Występował on w zdobniałych lub pieszczotliwych formach rzeczowników rodzaju męskiego, np. "Szczepko, wujko, koleżko". Poza tym występował w nazwach narzędzi (np. "tarko" – tarka), nazwach wykonawców czynności utworzonych od czasowników (np. "pitolko" od "pitolić", "podfruwajko" od "podfruwać" – podlotek), w przyswojonych wyrazach ukraińskich (np. "buśko" – bocian). Przyrostek "–ko" przeważnie realizowano jako "–ku", ponieważ końcowe "o" znajdowało się w pozycji nieakcentowanej, np. "Mańku, tatku. Czasami jako odpowiednika przyrostka "–ek" używano przyrostka "–yk" i w przypadku niektórych wyrazów wykorzystywano go zamiennie z "–ku", np. "dziadyk, dziadku. Z udziałem "–yk" tworzono takie wyrazy jak "Jendryk, czosnyk, stołyk" (dopełniacz: "Jendryka, czosnyka").