Jak po polsku nazywa się litera którą Anglicy nazywają dabliu ?
Ewangelia
Ewangelia (z gr. , "euangelion", dosł. "dobra nowina") – w pierwotnym chrześcijaństwie termin ten oznaczał przepowiadanie zbawczego wydarzenia nadejścia Królestwa Bożego i pojawienia się Jezusa z Nazaretu jako oczekiwanego mesjasza. Centralnym tematem był kerygmat o tajemnicy paschalnej, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa uroczyście wspominanych w liturgii przez Kościół Chrystusa. W drugim, najbardziej rozpowszechnionym dziś znaczeniu "ewangelia", to dzieło pisane mówiące o Jezusie Chrystusie lub jego fragment czytany w trakcie liturgii słowa. Nazwę tę noszą cztery księgi Nowego Testamentu: Ewangelie synoptyczne Mateusza, Marka, Łukasza oraz Ewangelia Jana. Słowo to występowało także w Grece pozabiblijnej, jako dobra wiadomość (Luc.). U Homera zostało użyte w sensie nagrody dla osoby przynoszącej dobrą wieść: „niech mi to będzie "ewangelion"” (εὐαγγέλιον δέ μοι ἔστω). Znane było także w imperium rzymskim. "Pax romana", wydarzenia z życia cesarza, boga i zbawcy, uważane były za swoiste ewangelie. Jednak "ewangelia" czy "ewangelizowanie" w Nowym Testamencie mają swe korzenie w Biblii hebrajskiej, gdzie oznaczały zapowiadanie zbawienia.