Która figura geometryczna ułatwiająca niewidomym rozpoznanie banknotu widnieje na banknocie 10 zł?
Bank Emisyjny w Polsce
Bank rozpoczął oficjalną działalność 8 kwietnia 1940 r., pierwsza emisja banknotów miała jednak datę już 1 marca 1940 r. Jej nominały to 1, 2, 5, 10, 20, 100 i 500 zł. Druga emisja miała datę 1 sierpnia 1941 r. i miała nominały 1, 2, 5, 50, 100 zł. Łącznie wartość tych emisji wyniosła 10 183 milionów złotych. Banknoty były drukowane w Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych w Warszawie i w Wiedniu. Banknoty nazywano potoczne "złotymi krakowskimi" lub "młynarkami". Na przedniej stronie przedstawiały wizerunki postaci (popiersia), na niektórych również personifikacje. Najwyższy nominał (500 zł) miał na tej stronie wizerunek górala (na odwrotnej – Tatry), stąd potocznie nazywano go "góralem". Na odwrotnej stronie banknotów umieszczono głównie charakterystyczne budowle krakowskie (50 zł – Sukiennice, 20 zł – Wawel). Na rewersie banknotu 100 zł emisji z roku 1940 umieszczono widok budynku dawnego Banku Polskiego położonego na Placu Bankowym w Warszawie, zaś na rewersie banknotu 100 zł emisji z 1 sierpnia 1941 widok Lwowa (Lwów znalazł się wówczas w granicach Generalnego Gubernatorstwa). Pod koniec okupacji planowano wypuścić banknoty o nominale 1000 zł z podobizną Krakowiaka (zachowały się jedynie klisze).