Czyje przywileje ograniczała Wielka Karta Swobód?
Magna Charta Libertatum
Magna Charta Libertatum (lub "Magna Carta"), czyli Wielka Karta Swobód lub Wielka Karta Wolności (ang. "The Great Charter") – akt wydany w Anglii 15 czerwca 1215 przez króla Jana bez Ziemi pod naciskiem możnowładztwa, wzburzonego królewską samowolą i uciskiem podatkowym. Formalnie była przywilejem mającym równocześnie znamiona umowy między królem a jego wasalami. Ograniczała władzę monarszą, głównie w dziedzinie skarbowej (nakładanie podatków za zgodą rady królestwa) i sądowej (zakaz więzienia lub karania bez wyroku sądowego), określając uprawnienia baronów, duchowieństwa i zakres swobód klas niższych.