Czy legalny syn Napoleona zasiadł na tronie Francji?
Historia Paryża
Po abdykacji Napoleona 6 kwietnia 1814 r. Francja stała się monarchią konstytucyjną. Na tronie zasiadł Ludwik XVIII, brat ściętego Ludwika XVI (syn Ludwika XVI, Ludwik XVII, następca tronu, zmarł w dzieciństwie w 1795 r. uwięziony w paryskim Temple, być może zgładzony przez rewolucjonistów; według Jana Baszkiewicza zmarł wyniszczony przez gruźlicę). Ludwik XVIII nie dążył do całkowitego przywrócenia ustroju politycznego sprzed rewolucji, zdając sobie sprawę, że cofnięcie wszystkich zdobyczy rewolucji jest niemożliwe. Nawet po ostatecznej klęsce Napoleona w 1815 r. i jego zesłaniu na wyspę św. Heleny większość administracji zachowała swoje stanowiska. Król sprzeciwił się też zniszczeniu zbudowanego przez Napoleona mostu Jeny w Paryżu, który feldmarszałek Blücher chciał wysadzić w powietrze (podobno król, kiedy dowiedział się o tym zamiarze, oświadczył, że uda się osobiście na most i pozostanie tam do detonacji).