Który polski pisarz został ukryty przez Czesława Miłosza w jego zniewolonym umyśle pod pseudonimem Delta?
Konstanty Ildefons Gałczyński
Wraz z początkiem II wojny światowej, powołany do wojska, brał udział w kampanii wrześniowej jako członek Korpusu Ochrony Pogranicza. Trafił do niewoli radzieckiej, z której został przekazany do niewoli niemieckiej. Okres okupacji spędził w stalagu () w . Już w połowie września napisał "Pieśń o żołnierzach z Westerplatte". W 1942 roku Gałczyński pisze na blankietach obozowych trzy wiersze, które później wysyła swojej żonie ("List jeńca, Srebrna akacja i Dzika róża"). Podczas okupacji jego wiersze ukazały się w drukowanych konspiracyjnie antologiach poezji „Werble wolności” i „Słowo prawdziwe”. Po wojnie w latach 1945–1946 przebywał w Brukseli i Paryżu, w 1946 urodził się jego syn, także Konstanty Ildefons (który mieszka obecnie w Darwin (Australia). Do Polski powrócił w 1946 i zamieszkał w Krakowie. W tym samym roku napisał między innymi "Powrót do Eurydykyki, Liryka, liryka, tkliwa dynamika, Zaczarowana dorożka" (tom "Zaczarowana dorożka" wydano w 1948 roku w "Czytelniku), Kolczyki Izoldy""." W 1948 i w 1949 roku mieszkał w Szczecinie, gdzie założył (wspólnie z Heleną Kurcyusz i Jerzym Andrzejewskim) Klub 13 Muz. W Szczecinie napisał m.in. wiersze: "Polskie gwiazdy", "Satyra na bożą krówkę", "Wiosna w Szczecinie", "Przygoda w Szczecinie", "Szczecin", "Wesoły sierpień". W listopadzie 1948 roku wraz z polską delegacją (wśród twórców byli Ewa Szelburg-Zarembina i Kazimierz Brandys) uczestniczy w obchodach rocznicy rewolucji październikowej w Moskwie.