Który poeta napisał wsi spokojna, wsi wesoła, który głos twej chwaie zdoła ?
Pieśń I (inc. Przeciwne chmury słońce nam zakryły)
Obie redakcje pieśni różnią się przede wszystkim zakończeniem – w redakcji pierwszej pieśń kończy się strofą : "Lecz to nam dawno Bóg obiecał z nieba, / Że się takich wód bać już nie potrzeba; / Dziękujmy jemu z prawego serca / Za dobrodziejstwa.". Z tej zwrotki Kochanowski zrezygnował w wersji poprawionej, zastępując ją strofą: "Pomni się lutni! Nie twojej to głowy / Wspominać Boga żywego rozmowy! / Każ ty nam zasieść przy ciepłym kominie, / Aż zły czas minie". Wpływ na to mogła mieć dbałość poety o czystość dźwiękową utworu, a w związku z tym rezygnacja z niedokładnych i mazurzących rymów ("serca – dobrodziejstwa", podobnie jak w wersach 3–4 rym "Wisła – wyszła" zastąpił w nowej redakcji rymem "Wilna – silna"), troska o wymowę utworu (poeta mógł chcieć uniknąć zawartej w pierwszej wersji sugestii, że człowiek może zawrzeć równostronne porozumienie z Bogiem lub zastąpić jednoznacznie optymistyczną konkluzję uchyleniem się od rozważania kwestii boskich&gt;) oraz chęć nawiązania do poezji Horacego – końcowa strofa drugiej redakcji stanowi parafrazę fragmentu ody rzymskiego poety ("Carmina III, 3") – "Non hoc iocosae conveniet lyrae; / Quo, Musa tendis? desine pervicax / Referre sermones deorum et / Magna modis tenuare parvis".