Czwarta już część „meteorologicznej” serii Ciszewskiego nie zawodzi. A osnuta mgłą Warszawa kryje wiele sekretów. Walka z terroryzmem to wyjątkowo gorący i aktualny temat, także w Polsce. Nic więc dziwnego, że książki Marcina Ciszewskiego o podinspektorze Jakubie Tyszkiewiczu cieszą się taką popularnością. Bohater serii jest wszak specjalistą od zwalczania terroryzmu i właśnie takiej jednostce Centralnego Biura Śledczego szefuje.
„Mgła” to już czwarta po „Wietrze”, „Mrozie” i „Upale” część „meteorologicznej” serii Ciszewskiego. Książka utrzymuje wysoki poziom swoich poprzedniczek, ukazując jednocześnie nowe, mniej znane dotychczas oblicze głównego bohatera.
Pod presją czasu
Do władzy w Polsce dochodzi partia opozycyjna. To nie najlepsze wiadomości dla podinspektora Jakuba Tyszkiewicza. Już dotychczasowy minister-zwierzchnik Jakuba zanim nie przepadał, a członkowie nowego rządu darzą go jeszcze mniejszą sympatią. A przecież Tyszkiewicz zajmuje wysokie i ważne dla bezpieczeństwa kraju stanowisko: szefuje Biuru Zwalczania Terroryzmu CBŚ. Póki co może jednak świętować kolejny sukces: jego jednostce udało się dopaść dwóch terrorystów z Bliskiego Wschodu, którzy planowali dokonać w Polsce zamachu. Po długich przesłuchaniach złoczyńcy łamią się i zdradzają, że na terenie stolicy działa jeszcze jedna grupa planująca przeprowadzenie podobnej akcji.
Sytuacja, jak to jednak zwykle bywa, jest dość dynamiczna, a sukces – kruchy. Na lotnisku Okęcie zdarzył się bowiem właśnie tragiczny wypadek: podczas lądowania doszło do katastrofy samolotu wiozącego ministra spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej. Tyszkiewicz musi więc teraz nie tylko dopaść znajdujących się na wolności terrorystów, zanim uda im się zrealizować ich diaboliczny plan, ale w dodatku ustalić, czy między ich działaniami a katastrofą rosyjskiego samolotu są jakieś powiązania. Czas płynie nieubłaganie i Jakub ma coraz mniej czasu, by rozwiązać tę sprawę. Sytuację komplikuje dodatkowo fakt, że za tydzień do Warszawy ma przylecieć kolejna delegacja – tym razem z samym prezydentem Stanów Zjednoczonych. Tyszkiewicz wie, że nie może sobie pozwolić na żaden fałszywy krok.
Tymczasem, pochłonięty pracą, nie zauważa, że także w jego życiu prywatnym dzieje się coś niepokojącego. Jego żona, która jest uznaną na świecie artystką, padła ofiarą okrutnego szantażu, mogącego kosztować ją jej karierę. Czy Tyszkiewiczowi starczy czasu i sił na rozwiązanie obu tych problemów?
Tyszkiewicz osnuty mgłą
Trzeba przyznać, że Ciszewski doskonale potrafi tytułować swoje książki. Mgła jest tu bowiem nie tylko zjawiskiem atmosferycznym (akcja toczy się jesienią), ale w dodatku symbolizuje gęstą, duszącą atmosferę powieści i stan, w jakim znalazł się główny bohater. To zapewne tłumaczy też, dlaczego wielu fanów poprzednich książek o Tyszkiewiczu zarzuciło autorowi pozbawienie podinspektora charakterystycznej dla niego ikry i poczucia humoru. Rzeczywiście, Jakub jest we „Mgle” apatyczny, pozbawiony energii, przytłoczony tym, co dzieje się wokół niego. Moim zdaniem nie jest to jednak problem czy poważny minus powieści Marcina Ciszewskiego. Wręcz przeciwnie: to naturalny element rozwoju każdego człowieka przeżywającego wzloty i upadki.
Oczywiste są również nawiązania do aktualnych wydarzeń, nie tylko – choć przede wszystkim – w Polsce, ale również na świecie. Zmiana władzy i związane z nią dla Tyszkiewicza problemy nie są szczególnym zaskoczeniem dla każdego, kto bacznie przygląda się bieżącym wydarzeniom. Również wszechobecne zagrożenie terrorystyczne, coraz częściej odczuwane także w Polsce, nie jest motywem wyssanym z palca.
Dużą zaletą „Mgły” jest fakt, że choć książka stanowi naturalny ciąg dalszy dla wydarzeń z poprzednich tomów, to jednocześnie jest dość mocno zarysowaną, osobną całością. Dzięki temu możesz po nią sięgnąć, nawet jeśli nie czytałeś poprzednich książek Ciszewskiego.
Źródło okładki: www.warbook.pl
„Mgła” Marcin Ciszewski – recenzja