Szymon Hołownia, znany dziennikarz, publicysta i pisarz, kojarzony jest nie tylko ze współpracą z niemal wszystkimi największymi tytułami prasowymi oraz stacjami telewizyjnymi w Polsce, ale przede wszystkim z dość oryginalnym podejściem do popularyzacji nauk Kościoła katolickiego. Sam będąc osobą głęboko wierzącą, unika twardej retoryki rodem z kościelnej ambony, wybierając raczej sprawne balansowanie na granicy teologii i popkultury, co sprawia, że z powodzeniem udaje mu się wyciągać rękę do tych, którym z wiarą niespecjalnie jest po drodze. Święci według Hołowni potrafią być cool
Nie inaczej jest w przypadku jego najnowszej książki, Święci codziennego użytku, gdzie – zgodnie z tytułem – otrzymujemy subiektywny wybór pięćdziesięciu dwóch świętych z całego świata, do których możemy kierować swoje prośby, ale również postarać się z nimi... zaprzyjaźnić. Hołownia, dzięki lekkiemu językowi swoich opowieści, przedstawia nam historie czasem przejmujące, innym razem zaskakujące i niecodzienne, ale zawsze niezwykle budujące, które niejednokrotnie weryfikują nasze podejście do tematyki świętych. Dowiadujemy się z nich na przykład tego, że nie zawsze byli to oderwani od rzeczywistości męczennicy, ale bardzo często osoby przebojowe, niezmordowani wojownicy o lepszą sprawę, eks-przestępcy, profesorowie, poeci, śpiewacy, a nawet jeden... fryzjer damski. Przez strony książki Hołowni przewijają się takie osobowości jak średniowieczny twórca ikon, Andrzej Rublow, który przeciwstawił się gniewnemu obrazowi karzącego Boga, socjalizujący salwadorski arcybiskup Oscar Romero, który oddał życie w walce ze społecznymi nierównościami, czy Guido Schaffer, surfer z Rio de Janeiro, znany nie tylko ze swoich zmagań z falami, ale także z organizowania surferskich imprez modlitewnych, jakże dalekich od tego, co zazwyczaj kojarzymy z tego typu wieczorkami.
Zakumpluj się ze świętym
Są to, jak pisze sam autor we wstępie do Świętych codziennego użytku, ludzie, którzy „osiągnęli w chrześcijaństwie szczyty własnego rozwoju”. Ich historie Hołownia dedykuje wszystkim tym, którym nie zawsze wygodnie jest w kościelnych ławach, do których nie za każdym trafiają kazania wygłaszane przez księży oraz przekaz forowany przez katolickie media. Radzi on podnieść wtedy wzrok i spojrzeć na świętych. Ja natomiast polecam ten wzrok nieco spuścić i zajrzeć do jego, jakże ciekawej, książki. Naprawdę warto. Bez obaw, to nie ma być ciężka lekcja, z której wyjdziemy emocjonalnie obolali, a nasza moralność brutalnie skarcona, lecz drogowskaz, dzięki któremu być może dowiemy się, jak swoje życie uczynić lepszym i bardziej wartościowym. Bo przecież nie zawsze możemy dawać się nabierać taśmowo pisanym poradnikom coachingowym. Szymon Hołownia chce zapoznać nas ze swoimi świętymi, dlatego zaprasza na spotkanie z nimi, przedstawiając nas sobie za pomocą prostych, bliskich ci słów. Umiejscawia ich tym samym w znanej nam rzeczywistości, filtruje ich losy przez to, co „tu i teraz”, przepuszcza przez mentalność młodego człowieka XXI wieku. Sprawdza, na ile jeszcze da się iść drogą obraną przez świętych i z powodzeniem przekłada ich przekaz na „nasz” język. Czasem jest przy tym wyluzowany, innym razem dość bezkompromisowy. Bawi się naszymi emocjami, by skłonić nas do refleksji nad drogami, które obraliśmy. Nie unika osobistych wycieczek, odniesień do swojego życia. Niejednokrotnie odnosi się przez to wrażenie, że oto przyszedł do nas stary kumpel, by przedstawić kilku swoich wartościowych znajomych i opowiedzieć nieco o ich niecodziennych losach.
Pięćdziesiąt dwa
Święci codziennego użytku to pięćdziesiąt dwa życiorysy ludzi niebanalnych, wzbogacone o obrazki ze świętymi Wschodu i Zachodu. Rzecz dedykowana jest nie tylko osobom głęboko wierzącym, ale także tym „letnim”, dla których wiara jest bardziej obowiązkiem niż potrzebą ducha, oraz ateistom – bo przecież oni również będą mogli wynieść z tych opowieści coś wartościowego. Teraz nieco o sposobach czytania Świętych codziennego użytku. Książkę poznawać można na trzy sposoby. Najbardziej oczywistym jest przeczytanie jej od początku do końca. Możemy kierować się także naszą doraźną potrzebą, a co za tym idzie, zadaniem, do którego nasz święty ma być oddelegowany – w tym celu Hołownia podzielił bohaterów swoich opowieści na konkretne grupy. Niezłym pomysłem jest również wybieranie sobie co tydzień swojego świętego, następnie czytanie rozdziału mu poświęconego, wycinanie znajdującego się z tyłu książki obrazka i noszenie go przy sobie. Wtedy tytuł książki nabiera bardziej dosłownego znaczenia.
Źródło zdjęcia: http://www.znak.com.pl/
„Święci codziennego użytku” – praktyczny poczet Świętych według Szymona Hołowni