JBL Everest 700 (lub V700) to prawie najwyższy model z nowej serii producenta. Słuchawki posiadają interfejs Bluetooth 4.1, mają zaoferować świetne brzmienie i działać do 25 godzin na jednym ładowaniu. Everest to najnowsza seria słuchawek Bluetooth od JBL. Składa się z czterech modeli: dokanałowych Everest 100, nausznych Everest 300 oraz wokółusznych Everest 700, dostępnych także w wersji Elite z aktywnym tłumieniem hałasu (ANC). Everest to droższa seria od popularnej linii „E”. Nowości mają inną konstrukcję, zmieniono również nauszniki i dodano nowe funkcje, np. dzielenie się muzyką. Jak model 700 wypadł w teście?
Wyposażenie
Nie można liczyć na wiele akcesoriów, wyposażenie jest raczej podstawowe. Ze słuchawkami otrzymamy solidny kabel USB-microUSB do ładowania o długości 1 m, a także kabel analogowy 3,5 mm – tego ostatniego niestety zabrakło w sztuce testowej. Szkoda, że w zestawie nie ma futerału lub chociaż pokrowca.
Wygląd
Design jest nowy, ale nadal bez problemu można rozpoznać styl producenta oraz podobieństwa do serii „E”. Tym razem JBL postawiło na tworzywa sztuczne, silikon i sztuczną skórę – zniknęła materiałowa opaska pałąka, a także żłobione plastiki. Obudowa słuchawek jest gładka i matowa, widać na niej tylko nieliczne połyskujące wstawki. Dominują jednolite kolory, a sam styl cechuje się minimalizmem.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Eliptyczne kopułki słuchawek wpięte są w pałąk za pomocą mocowania kulkowego. Muszle są niewielkie, ale za to nauszniki mają spore rozmiary. Pady prezentują się rewelacyjnie. Ich sztuczna skóra jest gruba i miękka w dotyku, została precyzyjnie zszyta. Wypełnia ją sprężysta pianka pamięciowa, a same przetworniki przykryte są siateczkami z dodatkową warstwą gąbki. Na nich są też oznaczenia kanałów słuchawek. Oba gniazda, czyli słuchawkowe 2,5 mm oraz microUSB do ładowania, trafiły na spód prawej słuchawki.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Słuchawki trzymają się kolistych łap pałąka, które są lekko wypukłe. Na ich krawędziach znajdują się elementy sterowania. Na prawej słuchawce widać dwa przyciski, mikrofon oraz dwie diody, a na lewej trzy przyciski. Pałąk jest rozsuwany i łamany, pozwala na złożenie słuchawek na płasko oraz ich rozsunięcie. Składaniu i rozsuwaniu pałąka towarzyszy wyraźny klik blokady. Sama regulacja rozmiaru jest jednak płynna, nie ma wyraźnych skoków, ale dla ułatwienia na metalowy rdzeń naniesiono dziewięciostopniową skalę. W pałąk wpięto silikonową, jednostronną opaskę, która wypełniona została cienką warstwą gąbki.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Słuchawki prezentują się bardzo dobrze. Wyglądają nowocześnie, robią wrażenie zaoblonymi kształtami i prostotą konstrukcji. Zastosowane tworzywa są dobrej jakości, ale niestety poszczególne elementy wyraźnie trzeszczą podczas rozkładania słuchawek, poruszania kopułkami lub rozsuwania pałąka. Szkoda, że przyciski są trochę za luźne i mają za płytki klik. Niestety, z pałąkiem są również problemy, ale mogą one dotyczyć tylko sztuki testowej, mocno już wyeksploatowanej. Przy mocniejszym rozgięciu silikonowa opaska potrafi się wypiąć w kilku punktach, przez co powstaje podłużna szczelina.
Komfort i obsługa
Ergonomia jest znakomita, to zdecydowany krok naprzód w porównaniu do starszych modeli.
Everest 700 to słuchawki mobilne o wokółusznej konstrukcji – nie są więc jeszcze tak duże, jak nagłowne słuchawki stacjonarne. Nauszniki nie są wyjątkowo pojemne, ale średnie małżowiny zmieszczą się w nich bez problemu; nawet gdyby miały częściowo opierać się o pady, nie będzie to powodować dyskomfortu. Nauszniki osiadają na głowie jak poduszki, świetnie przylegają do twarzy, nie uciskają, dlatego można nosić słuchawki przez długie godziny. Everest 700 nie są też ciężkie, ich masa została poprawnie rozłożona.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Testowane słuchawki są zamknięte nie tylko z nazwy – pasywne tłumienie hałasu otoczenia jest na bardzo wysokim poziomie. Everest 700 radzą sobie bez problemu z hałaśliwymi domownikami, zgiełkiem miasta, a nawet z rozklekotanym transportem publicznym. Takie powinny być każde słuchawki miejskie.
Obsługa Everest 700 jest prosta. Tylna krawędź każdej kopułki jest wyraźnie wcięta, właśnie w tych wcięciach znalazły się przyciski. To świetne rozwiązanie, łatwo wyczuć elementy sterowania pod palcami. Na lewej słuchawce mamy trzy przyciski sterowania, czyli regulację głośności i przycisk wielofunkcyjny. To on odpowiada za zmianę utworów (podwójne wciśnięcie powoduje przejście do następnego kawałka, potrójne dla poprzedniego), pauzowanie (pojedyncze wciśnięcie) lub uruchamianie asystenta głosowego (przytrzymanie przycisku) oraz odbieranie rozmów.
Na prawej słuchawce są dwa przyciski. Na górze ulokowano włącznik (z trybem parowania po przytrzymaniu), a na dole guzik funkcji ShareMe 2.0 – słuchawki nie tylko odbierają sygnał Bluetooth, ale mogą go też nadawać. Po sparowaniu ich ze źródłem wystarczy uruchomić parowanie w innych słuchawkach i wcisnąć przycisk ShareMe 2.0, by połączyć oba modele. Muzyka będzie wtedy odtwarzana na obu słuchawkach jednocześnie z jednego źródła – bardzo pomysłowe i praktyczne. Drugie słuchawki mogą być innej marki, co również zasługuje na pochwałę.
JBL Everest 700 mogą działać do 25 godzin przy korzystaniu z rozsądnych poziomów głośności. W praktyce ładuje się je rzadko. Pod tym względem wypadają rewelacyjnie. Ładowanie trwa do 3 godzin z portu USB, więc warto skorzystać z adaptera sieciowego od smartfona.
Specyfikacja JBL Everest 700
przetworniki dynamiczne 40 mm
pasmo przenoszenia 10 Hz–22 kHz
czułość 102 dB/1mW
maksymalna skuteczność 117 dB
średni pobór mocy 30 mW
Bluetooth 4.1
akumulator litowo-polimerowy 3,7 V/850 mAh
czas pracy i rozmów do 25 godzin, ładowanie 3 godziny
waga 274 g
Brzmienie
Nowy model przenosi brzmienie na wyższy poziom. Nadal mamy do czynienia z dźwiękiem rozrywkowym, łagodnym i przyjemnym w odbiorze, ale tym razem rozdzielczość jest wyższa, a przestrzeń większa. Everest 700 to słuchawki jaśniejsze i bardziej uniwersalne niż modele z serii E.
Niskie tony robią dobre wrażenie. Bas nie wpycha się tam, gdzie nie trzeba i nie jest serwowany w ekstremalnych dawkach. Bez problemu można posłuchać jazzu i lżejszego rocka – gitara basowa lub kontrabas nie brzmią jak subwoofer, nie stają się zbyt ciężkie i napompowane. Gdy trzeba, bas pokaże co potrafi – w mocniejszej elektronice stanie się gęstszy i bardziej dynamiczny, potrafi nisko zejść i efektownie pulsować. Niskie tony są kontrolowane, nie buczą i nie dudnią, nie zlewają się w jedną całość i nie dominują nad innymi pasmami. Bas nie zakryje wokalistów, nie stłumi pozostałych instrumentów. To więc uniwersalny poziom i angażujące brzmienie – gdy trzeba spokojne, a w innym przypadku wręcz taneczne.
Średnica jest lekko z tyłu. Dźwięk jest więc bardziej efektowny, rozrywkowy, to nie sygnatura dla słuchaczy szukających wierności, równowagi i naturalnego brzmienia, gdyż priorytet ma muzykalność. Nadal nie ma problemu z żywymi instrumentami lub wokalami, są odpowiednio bezpośrednie, czytelne, zatem przyjemnie słucha się lżejszych gatunków muzycznych. Pasmo środkowe brzmi czysto, klarownie, ale jest łagodne. Dźwięk jest gładki, nie męczy ostrością, nie brzmi szorstko, nie kłuje w uszy.
Wysokie tony zostały podkreślone. JBL Everest 700 nie są słuchawkami ciemnymi, zamulonymi i nieczytelnymi. Przeciwnie, brzmienie jest klarowne, jasne, ale jeszcze nie bardzo ostre lub zimne. Dzięki większej dawce wysokich tonów muzyka staje się przejrzysta i bliska, nie ma wrażenia dystansu od dźwięku. Wyraźnie słychać talerze perkusyjne, a instrumenty smyczkowe nie są zgaszone, podobnie jak wysokie damskie wokale. Brzmienie jest jednak lekko cyfrowe, sopran brzmi nie do końca naturalnie.
Scena dźwiękowa również robi dobre wrażenie. Słychać stereofonię, jest szeroko, muzyka wyraźnie oddala się od uszu. Słyszalna jest też głębia, instrumenty pojawiają się zarówno z przodu, jak i z tyłu głowy, a różnicowana jest także wysokość, czyli część dźwięków wydaje się rozbrzmiewać gdzieś nad głową, a inne pojawiają się poniżej poziomu uszu. Separacja instrumentów jest mocna, poszczególne dźwięki są od siebie wyraźnie oddalone.
Podsumowanie
Everest 700 to bardzo dobre słuchawki. Wszystko za sprawą kulturalnego basu, który serwowany jest w optymalnej ilości, a także klarownego sopranu, dzięki któremu brzmienie wydaje się bezpośrednie i czytelne, ale jeszcze nie męczy uszu. Słuchało mi się przyjemnie wielu gatunków muzycznych, dźwięk angażował lub pozwalał się odprężyć. Nadal słychać pewną sztuczność, ale występuje ona w akceptowalnej normie. Należy docenić ogólną rozdzielczość dźwięku i dużą przestrzeń. Oferowane brzmienie jest adekwatne do ceny sprzętu. Mam jednak zarzuty odnośnie wykonania – tworzywa są dobre, ale szkoda, że konstrukcja trochę trzeszczy, a przyciski mają luzy.
Słuchawki mogą się nie spodobać szukającym naprawdę mocnego basu. Everest 700 serwuje brzmienie bardziej ambitne, mniej podbite w niskich tonach, a tym samym uniwersalne i bardziej zrównoważone. Nie będą to też słuchawki dla audiofila, któremu zależy na wyjątkowej szczegółowości i naturalności oraz mocnej średnicy. Everest 700 stawiają na rozrywkę i pod tym względem na pewno zadowalają.
Warto rozważyć dopłatę do modelu Everest 700 Elite, szczególnie gdy dużo podróżujemy, także samolotem, wtedy przyda się ANC. Gdy potrzebne jest jednak mniejsze urządzenie o trochę większej ilości niskich tonów, to dobrym wyborem będą JBL Everest 300 – podobne słuchawki nauszne, trochę ciemniejsze i bardziej basowe. Świetną opcją są także nauszne AKG Y50BT (test) z aluminiowymi muszlami.
Zalety: dobrej jakości materiały; wysoki komfort; bardzo dobre tłumienie otoczenia; funkcja Share Me 2.0, wygodna obsługa; rozrywkowe, dynamiczne brzmienie z optymalnym basem, klarownym sopranem i czytelną średnicą; duża scena dźwiękowa i mocna separacja instrumentów.
Wady: trzeszcząca konstrukcja i luźne przyciski; lekka sztuczność dźwięku; brak futerału lub pokrowca.
Test JBL Everest 700 – słuchawki Bluetooth z wyższej półki