Książki z Uniwersum Metro 2033 mają już w Polsce grono zagorzałych fanów. Czytelnik winien poznać twórczość Dmitrija Glukhovsky’ego – rosyjskiego pisarza, od którego wszystko się zaczęło. Nuklearny koniec świata
To Glukhovsky stworzył pierwszą postapokaliptyczną powieść na temat ocalałych po wybuchu bomby atomowej. Ludzie, żyjący w korytarzach moskiewskiego metra, staną się ramą dla całego uniwersum (w tej chwili obejmuje ponad 100 książek, a także gry komputerowe i filmy). Nic dziwnego, że każdy jego tekst budzi emocje. „Koniec drogi" to nawet nie powieść, a raczej dłuższe, premierowo opublikowane opowiadanie. Fajnie, że zdecydowano się na wydanie książki, dorzucając ją jako bonus do najnowszej pozycji z tego uniwersum, czyli polskiego „Wędrowca".
Krótkie, ale jakże klimatyczne
Tym razem akcja nie jest umiejscowiona w klaustrofobicznych tunelach i pod ziemią, lecz dzieje się na powierzchni. Niektórzy mogą nawet znaleźć podobieństwo do słynnej „Drogi” McCarthy'ego, bo opuszczona, niekończąca się droga jest w centrum uwagi. Wokół spalony świat, pustkowia, pozostawione samochody, ruiny, a wśród nich mutanty i groźne spotkania z ludźmi, którzy również przeżyli katastrofę. Postaci zamiast łączyć się w nowe społeczności, myślą jedynie o zabijaniu. Tło „Końca drogi" to świat okrutny, w którym o przetrwanie trzeba walczyć, a pozostać człowiekiem bardzo trudno.
W poszukiwaniu nadziei i nowego, bezpiecznego miejsca
Część tej historii może wydawać się znajoma dla tych, którzy pamiętają wszystkie powieści z uniwersum Metra. Legenda o statku atomowym, który zacumował gdzieś niedaleko Władywostoku, i który jest światełkiem nadziei dla wszystkich, powraca w kilku z nich. „Koniec drogi" można jednak czytać, nie znając wcześniejszych tytułów. 
Klimatyczne, postapokaliptyczne opowiadanie czyta się bardzo szybko. Nie brakuje tu niczego. Jest wartka akcja, świetne przedstawienie nieustannego zagrożenia, w jakim tkwią ludzie i miejsce na refleksję. Nic tylko czytać. A potem, gdy już poznamy realia, będziemy chcieli więcej historii o stalkerach, o społecznościach budowanych pod ziemią, o tym jak kurczowo ludzie chwytają się każdej nadziei na zmianę, pozostanie nam zanurzyć się głębiej w powieści z tego uniwersum. W Polsce doczekaliśmy się nie tylko tłumaczeń, ale i pierwszych tytułów napisanych przez polskich autorów, a ich akcja dzieje się w naszych realiach. 
Źródło okładki: https://www.insignis.pl
„Koniec drogi" Dmitry Glukhovsky – recenzja