Nierówny start
Każda młoda osoba ma swoje marzenia i chciałaby podążyć za ich realizacją. W dzisiejszych czasach jest to nie do pomyślenia, żeby nie mieć nawet na to szansy. W kulturach, gdzie kobieta jest nadal traktowana jako pomniejsza postać, także dzisiaj spełnianie marzeń kończy się na aranżowaniu dla niej małżeństwa z kimś, kogo nawet nie zna.
W Indiach w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku kobieta miała niewiele do powiedzenia na temat swojego życia. Jej ewentualne wykształcenie zależało od wielu czynników, najlepiej jednak, gdyby wyszła za mąż jak najszybciej i zajęła się swoją rodziną. Dlatego wszelka emancypacja, m.in. chęć nauki, była raczej ekscentryczna, chociaż to na kobietę spadało myślenie o dalszym losie rodziny. Sabitri jest typową młodą osobą, która musi zmierzyć się z rzeczywistością, chociaż jej matka zapewnia jej nieco inny los. Sabitri może się uczyć, pozostając jednak na łasce bogatych ludzi. Ośmiela się mimo to marzyć dalej.
Wielopokoleniowe zależności
Podstarzała Sabitri próbuje przekonać swoją wnuczkę, Tarę, by ta nie porzucała studiów. Jest rok 1995, Sabitri odczuwa już swój wiek, wie, że silniejsze emocje jej nie służą i że powinna się powściągnąć w uczuciach. Jednakże pisanie listu do wnuczki, której nigdy nie widziała na oczy, wywołuje w niej lawinę wspomnień. Powracają obrazy z przeszłości, jej własne błędy i pierwsza niespełniona miłość. 
Bela, córka Sabitri, nie rozumie, czym uraziła matkę, ale jest przekonana, że w ich relacji coś poszło nie tak i że jest obwiniana za coś, czego nie rozumie. Zarówno matka, jak i córka nie potrafią porozmawiać ze sobą szczerze i opowiedzieć wprost o wzajemnych urazach. Wreszcie Bela ucieka przed matką i sobą samą do Ameryki, za ukochanym. Tam odkryje, że ucieczka wcale nie zmieniła jej życia na lepsze, a pojawienie się dziecka wcale nie poprawia relacji między matką a córką.
Przyjemna saga rodzinna
Choć „U stóp bogini” nie jest do końca typową sagą rodzinną, to niewątpliwie do niej pretenduje. Autorka, dozując informacje o każdej przedstawicielce swojego pokolenia, intryguje czytelnika nowymi informacjami. Sabitri, jej córka Bela oraz jej wnuczka Tara, próbując uniknąć zażyłości ze swoimi rodzicielkami, nieświadomie powielają błędy poprzednich pokoleń. Każda idzie swoją ścieżką, a jednocześnie wkracza na podobną do drogi swojej poprzedniczki. 
Wystarczyłaby otwarta rozmowa. Prawdziwa próba nawiązania relacji. Jednakże za każdym razem czegoś brakuje. Odwagi? Chęci? Czegoś jeszcze innego? Trudno powiedzieć. Powieść Chitry Banerjee Divakaruni to słodko-gorzka historia o kobiecej odwadze i hipokryzji oraz śmiałości, by dążyć do spełnienia własnych marzeń i niszczenia cudzych. To historia o tym, jak wygląda życie przez pryzmat uprzedzeń, braku wiary w siebie i kultury, w której nas wychowano. Wspaniała powieść na każdą okazję.
Źródło okładki: www.wydawnictwokobiece.pl
Matka i córka: odwieczny taniec wzajemnych zależności. Dziecko wpatrzone w matkę szuka akceptacji i miłości. Gdy jednak ich nie znajduje, między dwiema kobietami rodzi się niechęć i mnóstwo pretensji. Jedna oczekuje czegoś od drugiej, ale nie potrafią tego zwerbalizować.