Przed rozpoczęciem odchudzania
Zanim zaczniemy się odchudzać, musimy uregulować poziom hormonów. W tym celu należy odwiedzić endokrynologa, który dobierze odpowiednią dawkę leków. Niestety, często bywa tak, że musi minąć trochę czasu zanim poziom hormonów osiągnie względną równowagę. Lekarz zaczyna bowiem od mniejszej dawki, tak by nie przedawkować hormonu. Zbyt duża jego ilość powoduje nie tylko utratę tkanki tłuszczowej, ale i beztłuszczowej, czyli mięśni. Z podobnego powodu podawana jest słabsza tyroksyna, a nie silniejsza trójjodotyronina.
Aby odchudzanie przynosiło zamierzone efekty, pacjent musi podejść do tego procesu holistycznie. Potrzebna jest kontrola endokrynologa, opieka dietetyka oraz odpowiednio dobrany rodzaj wysiłku. Warto uwzględnić pomoc specjalistów, ponieważ w przeciwnym razie może zdarzyć się tak, że pomimo ogromnego wysiłku efekty będą marne.
Dieta
Przede wszystkim trzeba ograniczyć spożywanie węglowodanów prostych, ponieważ organizm trawi je z łatwością i prawie nie wymagają nakładu energetycznego na ich wstępne przetworzenie. Lepiej zamienić je na węglowodany złożone. Znajdziemy je w kaszach, ryżu, warzywach, makaronie i pieczywie razowym. Unikajmy produktów mocno przetworzonych. Zdecydujmy się raczej na takie, które posiadają dużo błonnika, gdyż przyspiesza on metabolizm i reguluje pracę jelit.
Dieta przy niedoczynności tarczycy powinna zawierać dużo produktów białkowych. Organizm, aby je strawić, musi wydać dużo energii, dlatego są one pożądane w diecie redukcyjnej. Chude mięso, ryby, ciecierzyca, soczewica, groch, fasola czy amarantus stanowią dobre źródło naturalnego białka. Co ważne, osoby chore na niedoczynność tarczycy powinny zrezygnować z wszelkich tabletek odchudzających, reduktorów tłuszczu, suplementów itp. Mają one negatywny wpływ na organizm i mogą kolidować z lekami.
Wysiłek fizyczny
Przy uregulowanej gospodarce hormonalnej nie ma przeciwwskazań do aktywności fizycznej. Bardzo dobrym pomysłem są ćwiczenia aerobowe. Na początku puls podczas ich wykonywania powinien stanowić 60% pulsu maksymalnego. Możemy go obliczyć z takiego wzoru: 0,6 x (220 - wiek). Przykładowo osoba 30-letnia powinna wykonywać te ćwiczenia z pulsem wynoszącym 114. Oczywiście, jeśli nasza kondycja nie pozwala na taki wysiłek, nie powinniśmy przesadzać. Cierpliwie, krok po kroku starajmy się dojść do uzyskania takiego tętna.
Ćwiczenia aerobowe to np. bieganie na bieżni czy orbitreku, jazda na rowerku stacjonarnym czy skakanie na trampolinie bądź skakance. To od nas zależy, jaki przyrząd wybierzemy. Jeśli nie pasjonuje nas siłownia, to można zdecydować się na ruch na świeżym powietrzu, czyli np. spacer, jogging czy jazdę na rolkach. W ciągu tygodnia dobrze jest ćwiczyć minimum 3 razy.
Pomieszczenie do ćwiczeń nie może być zbyt ogrzane – najlepsza temperatura to 21 stopni Celsjusza. Nie powinno być także duszno, więc warto przed rozpoczęciem treningu dobrze je przewietrzyć.
Odchudzanie przy chorej tarczycy jest trudne, ale nie jest niewykonalne. Przy współpracy endokrynologa, dietetyka oraz trenera zbicie wagi jest możliwe. Rzecz jasna nie można się poddawać, mimo że jest to proces długi i wymagający dużej dawki samozaparcia.
Osoby z niedoczynnością tarczycy czy Hashimoto często skarżą się na nadwagę i trudności z odchudzaniem. Niedobór takich hormonów, jak tyroksyna i trójjodotyronina sprawia, że dochodzi do spowolnienia metabolizmu i przybrania na wadze. Jak zatem pozbyć się nadprogramowych kilogramów?