Rośliny iglaste wokół domu zapewniają ładny wygląd ogrodu przez cały rok. Dzięki nim możemy stworzyć ciekawe ogrodowe aranżacje. Są roślinami łatwymi w uprawie i zwykle dobrze rosną. Czasami pojawia się problem – ich igły stają się żółte, brązowe, a potem odpadają. Co jest przyczyną brązowienia igieł? Brązowienie igieł i zamieranie iglaków może spowodować kilka rzeczy naraz. Do głównych przyczyn należą:
naturalny cykl życiowy rośliny – roślina obumiera;
niedobór mikroelementów spowodowany niedostatecznym nawożeniem;
zbyt duża ilość stosowanych nawozów, które powoduje zasolenie gleby;
niewłaściwe pH podłoża – iglaki należą do roślin kwasolubnych;
nieprawidłowe rozmieszczenie roślin – zbyt ciasno, za ciemno;
uszkodzenia mrozowe podczas zimy;
czynniki chorobowe oraz szkodniki.
Naturalne czynniki
Niektóre gatunki iglaków, np. modrzewie, metasekwoje, zrzucają swoje igły na zimę. Na wiosnę wytworzą nowe zielone igły. Żółknięcie i opadanie jest zjawiskiem naturalnym. Wiele gatunków iglaków zrzuca stare igły, jak np. sosna. Dzieje się tak, ponieważ nie do wszystkich partii drzewa dociera słońce lub jest zbyt sucho. Jeszcze inne gatunki iglaków wybarwiają swoje igły. Są to zjawiska naturalne i w takich przypadkach nie powinniśmy się martwić.
Czynniki chorobowe i szkodniki
Bardzo często brązowienie igieł wywołują choroby grzybowe. Zainfekowane rośliny należy spryskać odpowiednimi środkami, zwykle w takich przypadkach stosuje się fungicydy. Zabieg należy powtórzyć kilkakrotnie i tylko w ten sposób uda się nam uratować rośliny. Jeżeli nie zastosujemy oprysku w pierwszej fazie rozwoju choroby, może dojść do: zamierania pędów, obumierania i opadania igieł lub zakażenia korzeni. W tym ostatnim przypadku nie ma ratunku dla rośliny. Należy ją usunąć i spalić, żeby choroba się nie rozprzestrzeniała.
Nie tylko choroby przyczyniają się do brunatnienia i obumierania igieł. Poważnym problem są szkodniki, które potrafią spustoszyć nawet okazałe drzewa iglaste. Żerując na igłach, powodują ich żółknięcie, brązowienie i obumieranie rośliny. Do niepożądanych gości, wyrządzających szkody należą: zielona mszyca świerkowa, ochojniki, przędziorki oraz pędraki chrząszczy atakujące system korzeniowy. Do walki ze szkodnikami używamy preparatów chemicznych, takich jak Magus, Mitac, Karate Zeon lub Confidor, Mospilan, które zwalczają groźne szkodniki, w tym ochojnika.
Niedobór składników mineralnych oraz nieprawidłowy odczyn gleby
Do prawidłowego rozwoju rośliny potrzebują składników mineralnych. Ich niedobór powoduje, że rośliny są osłabione i podatne na choroby. Najważniejszymi mikroelementami są żelazo (Fe) i magnez (Mg). Odpowiadają one za produkcję chlorofilu i proces fotosyntezy w liściach. Niedobór tych pierwiastków powoduje zmianę koloru igieł na jasnozielony, które z czasem zaczynają żółknąć, a później brązowieć i opadać. Aby uzupełnić niedobór mikroelementów należy spryskać rośliny specjalnym nawozem przeciwko brązowieniu igieł. Zawiera on składniki:, jak magnez, żelazo, bor, miedź, mangan, molibden oraz cynk. Warto również na początku sezonu wegetacyjnego zasilić iglaki wieloskładnikowym nawozem działającym przez dłuższy czas. Pamiętajmy o bardzo ważnej sprawie – nadmiar nawozów jest tak samo szkodliwy, jak ich niedobór i również może przyczynić się do brązowienia igieł. 
Iglaki uwielbiają podłoże lekko kwaśne, odczyn gleby powinien wynosić pH 5,5-6,5. Są gatunki, które uwielbiają gleby zasadowe. Do nich należą: modrzew europejski, jodła jednobarwna, jałowiec sabiński, kosodrzewina, sosna czarna oraz cis pospolity. Zbyt mocno kwaśna ziemia również wpływa ujemnie na rozwój iglaków, objawiając się brunatnieniem igieł. Należy bezzwłocznie zmienić odczyn podłoża poprzez jego wymianę lub zastosowanie preparatu, który zakwasza glebę.
Niewłaściwe podlewanie
W czasie upalnego lata iglaki należy regularnie podlewać. Na suszę najbardziej narażone są młode rośliny, które zostały niedawno posadzone. Mają one słabo rozwinięty system korzeniowy, dlatego regularnie należy dostarczać im wody. Iglaki są wrażliwe na niedobór wody, dlatego warto wiedzieć, że należy je obficie podlać przed nadejściem zimy. Dzięki temu zgromadzoną one zapas wody w łuskach i igłach. Wraz z nadejściem wiosny warto nasze okazy okryć białą agrowłókniną, która chroni rośliny przed ostrym słońcem i nadmiernym parowaniem wody. Bardziej niebezpieczny dla rośliny od niedoboru wody jest jej nadmiar. Przyczynia się on do gnicia korzeni i roślina ginie.
Inne przyczyny brunatnienia igieł
Zarówno wczesnowiosenne przymrozki, jak i zbyt gęste rozmieszczenie iglaków przyczynia się do brązowienia igieł i ich opadania. W zasadzie iglaki są odporne na przymrozki, lecz zalegający na liściach śnieg może spowodować obumieranie pędów. Tak samo przedstawia się sprawa, gdy rośliny posadzone są zbyt blisko siebie. Do wewnętrznych partii igieł dociera mniej światła, dlatego brązowieją i opadają. Rośliny iglaste są ozdobą i wizytówką naszego ogrodu. Odpowiednio zadbane odwdzięczą się swoim pięknym wyglądem` przez okrągły rok.
Brązowienie iglaków – przyczyny i przeciwdziałanie