Xperia X ze Snapdragonem 650, 3 GB RAM-u oraz 5-calowym ekranem to wprowadzenie do nowej linii smartfonów Sony. Czy warto płacić za nią ponad 2000 zł? Specyfikacja Sony Xperia X
wyświetlacz: 5 cali, IPS LCD, Full HD (1920 x 1080 pikseli), technologia Triluminos, przeszklony, z warstwą oleofobową
chipset: Qualcomm Snapdragon 650 (4x 1,44 GHz A53 + 2x 1,82 A57)
grafika: Adreno 510
RAM: 3 GB
pamięć: 32 GB + obsługa kart microSD do 256 GB
czytnik kart w formacie nanoSIM
łączność: LTE, Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, dual-band, Wi-Fi Direct, Bluetooth 4.2 z aptX, GPS z A-GPS i GLONASS
system operacyjny: Android 6.0.1 Marshmallow
aparat główny: 23 Mpix, f/2.0, 24 mm, autofocus z detekcją fazy, dioda LED, nagrywanie 1080p w 60 kl./s
aparat dodatkowy: 13 Mpix, f/2.0, 22 mm, nagrywanie 1080p w 30 kl./s
funkcje: czytnik linii papilarnych, Quick Charge 2.0
czujniki: akcelerometr, żyroskop, zbliżeniowy, barometr, kompas
bateria: 2620 mAh
wymiary: 142,7 x 69,4 x 7,9 mm
masa: 153 g
Specyfikacja budzi mieszane odczucia. Z jednej strony Xperia X oferuje opcje premium, np. czytnik palca, szybkie ładowanie, najnowszego Androida, wysokie standardy komunikacyjne i rozbudowany aparat. Cieszy także obecność slotu na karty microSD i sporo pamięci RAM. Z drugiej strony Snapdragona 650 można znaleźć nawet w o połowę tańszych urządzeniach, a zamontowana bateria ma przeciętną pojemność. Nie jest to więc specyfikacja adekwatna do ceny, tym bardziej, że telefon uznawany jest za flagowca – Snapdragona 820 trzeba szukać w wersji Xperia X Performance, która kosztuje około 1000 zł drożej.
Konstrukcja
Nowa Xperia X ma prawie ten sam wygląd co seria Z. Smartfon wygląda jak połączenie modelu Z5 i Z3. Z jednej strony malkontenci mogą narzekać na nudę, z drugiej: po co Sony miało zmieniać udany design? Xperia X to płaska tabliczka z zaokrąglonymi krawędziami, wykonana ze szkła i matowego metalu. Smartfon dostępny jest w bieli, grafitowej czerni oraz złocie (różowym lub limonkowym).
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Szkło na froncie prezentuje się świetnie. Jest gładkie, odporne na zarysowania i delikatnie zaokrąglone przy bokach. Na froncie są głośniki stereo, które mają maskownice w formie prostych kresek, tak jak w Xperii Z3. Pod ekranem nie ma przycisków dotykowych, za to nad nim widać sensory, obiektyw, diodę powiadomień oraz czujnik zbliżeniowy NFC. Ramki z prawej i lewej strony mają po 1,5 mm, a od góry i dołu po 1,5 cm, to więc wydłużona konstrukcja.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Boki się właściwie nie zmieniły. Są metalowe, matowe, lekko wypukłe, a do tego charakteryzują się tym samym kompletem gniazd i przycisków, jaki występował w serii Z. Z prawej strony, mniej więcej w połowie krawędzi ulokowano płaski włącznik zintegrowany z czytnikiem palca, znajduje się on w wyraźnym wgłębieniu. Regulacja głośności i spust migawki aparatu są znowu w dolnej części. Po przeciwnej stronie, na górze krawędzi jest zaślepka na kartę nanoSIM oraz microSD. Gniazdo microUSB oraz szczelinę mikrofonu umieszczono na dolnej krawędzi, a na szczycie widać dodatkowy mikrofon oraz wyjście słuchawkowe.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Z tyłu Xperia X jest metalowa. Matowe aluminium lekko się mieni i ma wygrawerowane logo producenta na środku. Obiektyw z pojedynczą diodą doświetlającą trafił w lewy górny róg – ma metalowy pierścień, który minimalnie odstaje od obudowy.
Wykonanie urządzenia jest adekwatne do jego ceny – to zwarta, masywna konstrukcja zrobiona z materiałów wysokiej jakości. W ręku Xperia X to typowy smartfon hi-end, design z pewnością jest godny flagowca. Trudno tutaj przyczepić się do czegokolwiek, fani marki będą zachwyceni.
Ergonomia i użytkowanie
Konstrukcja jest podobna do wcześniejszych modeli, dlatego ma taki sam zestaw wad i zalet. Urządzenie bardzo wygodnie się trzyma – zaoblone krawędzie są przyjemne w dotyku, nie ślizgają się, ale płaska i wąska tabliczka nie będzie wypełniać dłoni. Urządzenie zajmuje mało miejsca w kieszeni. Smugi na ekranie nie są problemem, a śliskie szkło ułatwia obsługę smartfona, jest też przyjemne w dotyku.
Urządzenie nie jest bardzo śliskie – matowe aluminium i lekko wystający obiektyw powodują, że Xperia X nie przesuwa się łatwo na blacie mebla, ale chwyt wilgotnymi dłońmi może być niepewny.
Włącznik z czytnikiem linii papilarnych znów ma swoje plusy i minusy. Łatwo go wyczuć pod kciukiem, ale trzeba najpierw wcisnąć przycisk, by odblokować urządzenie. Sam skan linii papilarnych działa bezproblemowo i błyskawicznie. Gorzej, gdy smartfona trzyma się w lewej dłoni – wtedy odblokowywanie palcem wskazującym jest już mniej praktyczne.
To, czy będziemy zadowoleni z lokalizacji regulacji głośności, zależy od naszego rozmiaru dłoni. Dla mnie przyciski są zdecydowanie za nisko – lepiej zlokalizowano je w małej Xperii Z5 Compact. Same przyciski wyraźnie odstają, mają wzorowy skok, a fizyczny spust migawki stanowi rewelacyjne rozwiązanie (jest on charakterystyczny dla smartfonów Sony).
Producent celował w półkę premium, ale niestety zdecydowano się na złącze microUSB. Prawie wszystkie flagowe smartfony mają już USB typu C, a gniazdo to pojawia się także w urządzeniach ze średniej półki cenowej.
Jakość dźwięku z głośników jest dobra, ale czasem brakuje trochę głośności. Głośniki na froncie to zawsze plus, lecz w Xperii X brzmią trochę inaczej – lewy ma nieco więcej basu i jest nieznacznie głośniejszy, a prawy cechuje więcej sopranu. Słychać delikatne wzmocnienie niskich tonów, obudowa wręcz lekko wibruje.
Urządzenie prawie nie nagrzewa się w trakcie korzystania, nawet w momencie mocniejszego obciążenia.
Wyświetlacz
Ekran jest świetny, jak na wysoką półkę przystało. To nadal rozdzielczość Full HD, ale na 5 calach daje ona wysokie zagęszczenie pikseli wynoszące prawie 441 ppi. Obraz jest więc gładki, a czcionki idealnie ostre. Ekran Triluminos to bardzo nasycone, wręcz lekko jaskrawe barwy. Bardzo dobrze prezentuje się czerń (głęboka), trochę gorzej wypada biel, która lekko wpada w odcień niebieski, barwę da się jednak ręcznie dostosować suwakami RGB. Są też trzy profile kolorów – pierwszy jest najbardziej naturalny, dwa następne to już intensywne nasycenie barw i zwiększenie kontrastu. Kąty widzenia nie dają powodów do narzekania, dotyczy to również podświetlenia, które jest mocne i równe.
Interfejs dotykowy spisuje się wzorowo. Łatwo go wyczuć i działa płynnie. Obsługuje 10 punktów dotyku.
System operacyjny i wydajność
W serii Z narzekałem na przestarzałe elementy interfejsu, nieciekawą nakładkę. W tym aspekcie Xperia X wprowadza duże zmiany. System to częściowo czysty Android 6.0.1 Marshmallow. Górna belka ze skrótami nie została właściwie zmieniona, podobnie jak wskaźnik regulacji głośności oraz zmiany profilów. W menu ustawień są nowe ikonki, ale rozplanowanie menusów pozostało podobne. Zniknęły brzydkie ikonki w liście otwartych aplikacji, a z nimi możliwość otwierania aplikacji w oknach. Jest za to opcja budzenia ekranu podwójnym stuknięciem i dodatkowy ekran wyszukiwania oraz ekran najczęściej używanych aplikacji (można się do niego dostać, wykonując gest wysuwania belki na dole wyświetlacza lub przesuwając szufladę aplikacji w prawą stronę). Tym razem należy pochwalić stronę wizualną – tapety są świetne, bardzo kolorowe i efektowne, wyjątkowo dobrze komponują się z minimalistyczną obudową – aż chce się zostawiać włączony ekran.
Snapdragon 650 to kontrowersyjny wybór, szczególnie że Xperia X pretenduje do miana flagowca. To układ dostępny np. w Xiaomi Redmi Note 3 Pro wycenianym na około 900 zł. Nie zmienia to faktu, że jest bardzo udany, nieznacznie szybszy niż zeszłoroczny Snapdragon 808. Optymalizacja systemu jest dobra, smartfon działa więc stabilnie i płynnie. Aplikacje uruchamiają się szybko, a 3 GB pamięci RAM pozwalają przełączać się pomiędzy aplikacjami i grami. Czuć, że to nie flagowy poziom, urządzenie jest trochę wolniejsze od HTC 10 czy Samsunga Galaxy S7.
Widać to także po wynikach programów testujących – 75914 punktów w AnTuTu 6.1.4 to dużo, ale tegoroczne flagowce osiągają dwa razy tyle. GeekBench 3 ocenia Xperię X na 1525 punktów (single-core) oraz 3864 punkty (multi-core). Graficznie nie ma szału – 868 punktów w 3DMark Sling Shot ES3.1 to wynik daleki od topowych układów. Wydajnościowo Xperia X to zatem średniak, konkurent raczej Samsunga Galaxy A5 (2016) niż Galaxy S7. Fani maksymalnej wydajności powinni się raczej zainteresować Xperią X Performance.
Bateria
Akumulator 2620 mAh nie zachwyca, ale sama optymalizacja jest dobra, więc czas pracy wypada nieźle. Intensywne korzystanie pozwoli na pracę cały dzień, bez stresu, że smartfon nie dotrwa do kolacji. Przy typowym użytku 2–2,5 dnia jest osiągalne, a oszczędni ucieszą się z obecności trybów Stamina do oszczędzania baterii. Smartfon wspiera też ładowanie Quick Charge 2.0, jeśli zakupi się specjalną ładowarkę. Wtedy 10 minut ładowania pozwoli przedłużyć czas pracy o kilka godzin, a w pół godziny będzie można naładować ogniwo do 60%.
Multimedia – gry, aparat, audio
Korzystanie z multimediów na takim ekranie to sama przyjemność. Mimo specyfikacji ze średniej półki entuzjaści gier będą zadowoleni – popularne tytuły 2D i 3D działają płynnie, są w pełni grywalne i wyglądają dobrze. Interfejs dotykowy spisuje się świetnie, więc zręcznościowe hity sprawiają dużo satysfakcji. To jednak poziom spotykany już w smartfonach ze średniej półki, więc pod tym względem Xperia X nie jest wyjątkowa.
Nowy interfejs to także odświeżony aparat. Tryby zmienia się przez przesuwanie ekranów – informuje o nich suwak z lewej strony, zawierający też skróty do zmiany obiektywu i trybu lampy. Są tam: inteligentny automat, tryb wideo, manualny oraz dodatkowe tryby i efekty. Tryb ręczny pozwala dostosować balans bieli i zmienić tryb – wysokie ISO, śnieg, makro itp. Opcje są więc ograniczone, a żeby skorzystać z ręcznej zmiany ISO, trzeba ustawić rozdzielczość zdjęcia na 8 Mpix (proporcje 4:3) – fani profesjonalnych zdjęć będą narzekać. Prawa strona to skrót do ustawień, galerii i wyzwalacz, smartfon ma także dedykowany guzik (spust migawki). Aplikacja pozwala także na śledzenie obiektu, o ile nie porusza się on zbyt szybko. Sama jakość zdjęć jest bardzo dobra, lecz to znów nie poziom tegorocznych flagowców. Gorsze warunki oświetleniowe oznaczają mało detali i wysoki szum, ale słoneczny dzień pozwoli na świetne ujęcia: szczegółowe, ostre i naturalne. Aby docenić ich jakość, warto wyłączyć ulepszanie kolorów ekranu. Na pochwałę zasługuje też przedni obiektyw – fani autoportretów będą zadowoleni. Wideo w trybie 1080p w 60 kl./s również satysfakcjonuje. Przykładowe zdjęcia dostępne w linkach poniżej:
zdjęcie 1, zdjęcie 2, zdjęcie 3, zdjęcie 4.
Jakość dźwięku na słuchawkach jest niezła, ale to znów nie flagowe brzmienie. Jest czysto, przyjemnie, czuć wyraźny bas. Nie ma jednak takiej przestrzeni i ogólnej jakości dźwięku, jak w Samsungu Galaxy S7 czy HTC 10. Jest dobrze, melomani urządzenie docenią, ale już audiofil raczej nie będzie usatysfakcjonowany.
Łączność i jakość rozmów
Pod tym względem nie mam zastrzeżeń – LTE, GPS czy dobrze wyposażony Bluetooth nie dają powodów do narzekania. Jakość rozmów jest bardzo dobra, ale dźwięk wydaje się dosyć chudy, jasny i wyostrzony. Głos rozmówcy jest bardzo klarowny i czysty, a mikrofon zapewni dobry przekaz.
Podsumowanie
Sony Xperia X to smartfon dziwny. Niby nowa seria, a zmian nie ma tak znowu wiele. Japoński producent dopracował konstrukcję oraz świetnie zmodernizował system. Nie ma wątpliwości, że to urządzenie premium – jest w końcu wzorowo wykonane oraz wygodne w obsłudze. Wyświetlacz robi wrażenie, ergonomia jest wysoka, system działa stabilnie i płynnie, a wydajność satysfakcjonuje. Kusi strona wizualna oraz barwny interfejs. Mimo małych zmian w konstrukcji to nadal atrakcyjny smartfon.
Problem jest właściwie tylko jeden: cena. Mimo że urządzenie można mieć już poniżej ceny startowej (2600 zł), to nadal budzi ona wątpliwości. Układ jest ze średniej półki, brakuje USB typu C, szybkiego ładowania w wersji 3.0 (a nawet ładowarki 2.0 dołączanej do zestawu). Aparat jest tylko dobry, to nie poziom flagowej konkurencji, to samo można powiedzieć również o jakości audio.
Sony Xperia X – test flagowca z nowej serii