Jakie mamy mięśnie?
Na wstępie należy zaznaczyć, że w ciele ludzkim znajdują się dwa typy włókien mięśniowych. Są to włókna wolnokurczliwe, które są krótkie, ale spore objętościowo i charakteryzują się wysoką wydolnością tlenową. Są one predysponowane do długotrwałych wysiłków o niskiej i średniej intensywności (np. w dyscyplinach wytrzymałościowych, jak biegi średnio- i długodystansowe), ponieważ zawierają śladowe ilości tkanki tłuszczowej. Włókna te wolno się kurczą, ale też wolno się rozkurczają, przez co czas poświęcony na wysiłek fizyczny może być znacznie wydłużony. 
Włókna szybkokurczliwe mają natomiast kolor biały, są długie i smukłe oraz charakteryzują się wysoką wydolnością beztlenową. Są one predysponowane do wysiłków krótkich, ale o wysokiej intensywności, jak np. podnoszenie ciężarów.
Ilość i typ włókien w naszych ciałach to składowe niezmienne. Nie da się ich w żaden sposób wyćwiczyć. Można jednak próbować ćwiczyć mięśnie, opierając się o typ sylwetki, jaki mamy. Trzeba zaznaczyć, że nieczęsto spotyka się klasyczne, czyste typy. A jakie one są i czym się chrakteryzują?
Ektomorficy
To osoby o szybkim metabolizmie, wysokie i szczupłe, o wąskich ramionach i biodrach, praktycznie bez tkanki tłuszczowej, ale ze słabo zarysowanymi mięśniami. Osoby w tym typie mogą jeść, co chcą, kiedy chcą i ile chcą praktycznie bez wpływu na budowę ciała. Pomimo ich niezwykle szybkiego metabolizmu nie powinny, rzecz jasna, spożywać fast foodów, jedzenia ubogiego w składniki odżywcze i bogatego w tłuszcze. Pozostanie ono może bez wpływu na wagę, ale ektomorficy mogą mieć otłuszczoną wątrobę, chorować na cukrzycę i nadciśnienie. 
Często prezentują typ zwany skinny fat. Są to osoby, których wyniki wskazują na otyłość. Problem ten jest często podnoszony przez psychodietetyków. Przyzwyczailiśmy się postrzegać osoby z nadwagą jako te, które nie dbają o zdrowie, a tymczasem waga nie jest jedynym wyznacznikiem dobrej kondycji i zdrowia.
Ektomorficy mogą sobie pozwolić na spożywanie dużych ilości węglowodanów (powinny to być węglowodany złożone) i nawet 7–8 wysokokalorycznych posiłków dziennie – ważne, by były to posiłki zdrowe. Niestety, mają oni problemy z przybraniem na wadze i rozbudową mięśni. Ich trening powinien polegać na ćwiczeniu mięśni szybkokurczliwych, ponieważ wzmacnianie mięśni wolnokurczliwych to znacznie większy wydatek energetyczny. Najlepsze będą ćwiczenia siłowe: martwy ciąg, ćwiczenia ze sztangą, wyciskanie na ławeczce, ale też pompki, przysiady, ćwiczenia z kettlem, TRX czy ciężarkami i hantlami.
Endomorficy
Endomorficzny typ budowy wyróżnia się nagromadzeniem większej ilości tkanki tłuszczowej i słabo widocznymi mięśniami. Temu typowi sylwetki bardzo trudno pozbyć się tkanki tłuszczowej, łatwo tyje, a budowanie mięśni stanowi wielkie wyzwanie. Endomorficy często mają szerokie klatki piersiowe, kostki i przeguby oraz biodra i ramiona przy stosunkowo krótkich kończynach. Powinni spożywać 5–6 małych posiłków dziennie, bogatych w błonnik. Ważne jest ograniczenie węglowodanów. Dla utraty wagi muszą się trzymać długoterminowej diety ograniczającej podaż kaloryczną o około 200 kcal w stosunku do Podstawowej Przemiany Materii.
Mimo że dla enodmorficznego typu budowy ciała najlepsze są ćwiczenia wzmacniające mięśnie wolnokurczliwe, a zatem przede wszystkim kardio, to nie można zapominać o ćwiczeniach siłowych. Najlepiej postawić na bieganie, rower, orbitrek. Sprawdzi się ponadto trening funkcjonalny.
Na początku – zwłaszcza przy zwiększonej masie ciała – lepiej unikać interwałowych ćwiczeń, a ćwiczenia kardio uzupełniać ćwiczeniami siłowymi. Trzeba pamiętać o tym, że nie wolno stosować się do zasady: im więcej, tym lepiej. Nadmierny wysiłek fizyczny błyskawicznie doprowadzi do spowolnienia metabolizmu. Warto zaopatrzyć się w buty do biegania, wygodne legginsy i koszulkę termoaktywną i 4 razy w tygodniu pobiegać godzinę, uzupełniając to 2 razy w tygodniu ćwiczeniami na siłowni, niż codziennie katować organizm.
Mezomorficy
Mezomorficzny typ to budowa idealna – większy kościec, brak tycia pomimo dużej podaży kalorycznej, łatwość w budowaniu zarówno masy mięśniowej, jak i kondycji. Mezomorficy to osoby harmonijnie i symetrycznie zbudowane, które mają ładnie zarysowane mięśnie przy minimalnym wysiłku fizycznym. Nawet jeśli tyją, to bardzo łatwo przychodzi im gubienie tkanki tłuszczowej. Mówiąc krótko, jest to budowa, o jakiej współcześnie marzy niemal każdy. Mezomorficy, którzy dużo ćwiczą, powinni zwiększyć podaż białka, aby wspomagać budowę mięśni, ale mogą sobie pozwolić na stosunkowo dużą ilość węglowodanów w diecie. Najczęściej do zgubienia tkanki tłuszczowej wystarczy tylko ograniczenie ilości cukrów prostych i fast foodów.
Mezomorficy to ci szczęśliwcy, którzy mogą pozwolić sobie na uprawianie każdej dyscypliny sportowej i równie dobrze idzie im budowanie sylwetki kulturysty, jak i wytrzymałości maratończyka. Zatem jeśli cieszymy się takim typem budowy ciała, możemy zdecydować się na ulubiony sport niezależnie od jego rodzaju.
Co sprawia, że tak różnimy się od siebie? Oczywiście geny i styl życia, ale jak to się dzieje, że jedni tyją „od patrzenia na półkę ze słodyczami w supermarkecie”, a inni mają super sylwetkę, mimo że nie ćwiczą? Wszystko to zależy od predyspozycji, typu budowy ciała i typu mięśni.