Magdalena Kordel
 zdecydowała się sięgnąć po „Dziewczynkę z zapałkami”, skłaniając się jednak ku zmianie jej zakończenia na dużo szczęśliwsze. Jak udał się ten zabieg?
Bezdomna dziewczyna i cud
Gdy w grudniu zaczyna padać śnieg i świat nagle bieli się jego blaskiem, a wszystko wydaje się już oczekiwać tylko na święta Bożego Narodzenia, bardzo łatwo jest przegapić człowieka w potrzebie. Każdy skupiony na swoich sprawach (zakupy, prezenty, choinka, rozważania kto się na kogo obrazi przy wigilijnej kolacji…) mija innych przechodniów w pośpiechu, z daleka, byle zdążyć ze wszystkim. Być może na Michalinę czekałaby tylko jakaś otwarta brama i którejś nocy silny mróz zrobiłby swoje. Najpierw zauważyła ją jednak Gabriela – właścicielka kwiaciarni i podzieliła się z nią kurtką. A chwilę później wymodlonym cudem dla Neli okazał się upadek na schodach kościoła i nagła awaria prądu. Mrok dookoła sprawił, że spotkały się trzy osoby: bezdomna Michalina, zrzędliwa – choć z ofiarnym sercem – Nela i przystojny Kostek, którego w progi kościelne przywiodły silne wyrzuty sumienia. Czy to już ten cud, o który modliła się Michalina? Czy to już ten cud Neli? Zapewne tak. Być może nie. Niewątpliwie jednak obie kobiety spotkały na swojej drodze szczęście i swoich prywatnych aniołów.
Anioły i świąteczne tradycje
Powieść oprócz zasadniczej fabuły opisującej losy młodej, ciężarnej dziewczyny, która z dnia na dzień traci dach nad głową i grunt pod nogami, przekazuje także inne treści. Mówi o tym wszystkim, co wielbiciele powieści świątecznych cenią najbardziej: przypomina, co jest istotą świąt Bożego Narodzenia. Pomimo naiwnej fabuły i dość infantylnej kreacji bohaterek autorka pokazuje wszystkim swoim czytelnikom, że niestety, ale cierpią na zaślepienie konsumpcyjne i dawno przestali rozumieć ideę celebrowania narodzin Jezusa. Swój przekaz ilustruje przede wszystkim za pomocą wielu pobocznych postaci, które nawet w tym wyjątkowym okresie wykazują się kompletnym brakiem serca i zainteresowania dla drugiego człowieka. Szczęśliwie jednocześnie w powieści jak śpiewał Niemen – ludzi dobrej woli jest więcej. I chociaż powieść niestety jest nieco przepełniona romantyczną słodyczą, a przemiana „Dziewczynki z zapałkami” w klasycznego „Kopciuszka”, którego rozpoznał w niej „książę” można wydawać się naiwna, to jednak oddanie prawdziwej idei świąt bożonarodzeniowych i piękne wspomnienia z tradycyjnych obchodów świąt są jej niewątpliwymi atutami.
Dlatego, gdy poczujecie tęsknotę za świętami i potrzebę, by ponownie poczuć ich klimat, zachęcam do przyrządzenia sobie kubka gorącego kakao i sięgnięcia po powieść Magdaleny Kordel „Anioł do wynajęcia”. A potem do osobistej przemiany w czyjegoś anioła, ponieważ prawda jest taka, że do tego wystarczy trochę dobrej woli i umiejętność wyciągnięcia ręki do drugiego człowieka.
Zobacz także inne książki Magdaleny Kordel.
Źródło okładki: www.wydawnictwoznak.pl
Bajki dla dorosłych mają to do siebie, że ich autorzy nawiązując do klasycznych rozwiązań, próbują jednocześnie dostosowywać swoje teksty do współczesności. Dość mocno utrwalił się schemat opierający większość aktualnie wydawanych powieści o miłości na historii Kopciuszka, zaś sięganie po Andersena jest równie powszechne w przypadku większości wzorców baśniowych. Czy zawsze jest to dobra baza pod powieść?