Imponujące ewolucje, wysokie skoki i stuprocentowa skuteczność w łapaniu dysków – zawody psiego frisbee wyglądają naprawdę emocjonująco. Podpowiadamy, jak w trzech krokach nauczyć swojego pupila tej umiejętności. Psie frisbee jest w Polsce jednym z najpopularniejszych sportów uprawianych ze zwierzętami. Jest to zarazem jedna z najstarszych tego typu dyscyplin – liczy sobie ponad 30 lat. reningi dają zarówno zwierzęciu, jak i właścicielom mnóstwo radości, a samo oglądanie popisów dostarcza niebagatelnych wrażeń. Aby ćwiczyć „dogfrisbee”*, nie trzeba posiadać szczególnych umiejętności. Wystarczy trochę cierpliwości i chęć współpracy ze zwierzęciem. Miłośnikom tego sportu potrzebny jest również płaski, niezalesiony teren (najlepiej boisko lub łąka), na którym będą mogli ćwiczyć rzuty, i – oczywiście – dyski.
1. Najpierw właściciel
Podstawowa zasada psiego frisbee brzmi: nie ucz psa tego, czego sam jeszcze nie umiesz. Osoby, które nigdy wcześniej nie rzucały tymi dyskami, nie powinny pod żadnym pozorem zaczynać ćwiczeń z psami. Nieudane podania zniechęcą zwierzaka lub – co gorsza – nasz czworonożny partner nabierze przez nie złych nawyków. Jeśli nie wiemy, jak poprawnie rzucać frisbee, przygodę z tym sportem zacznijmy od obejrzenia kilku filmików instruktażowych. Świetnym pomysłem jest również udział w seminarium. Wiele „psich szkół”, prowadzonych przez behawiorystów organizuje jednodniowe lub weekendowe spotkania poświęcone frisbee. Można w nich uczestniczyć bez zwierzęcia – jako obserwator, uczący się rzutów. Koszt takiego spotkania to 50–100 zł, a pod okiem profesjonalisty nauka postępuje znacznie szybciej.
Przed przystąpieniem do ćwiczeń trzeba jednak – co oczywiste – zakupić odpowiedni dysk. Ich wybór jest tak szeroki, że niejednego początkującego sportowca przyprawił o zawrót głowy. Kupując frisbee, należy pamiętać, że dyski stworzone dla psów różnią się od tych wyprodukowanych z myślą o ludziach. Ćwicząc ze zwierzęciem, zawsze należy korzystać wyłącznie z psiego frisbee. 
Dyski do rzutów mają w swojej ofercie praktycznie wszyscy producenci psich zabawek (np. Trixie czy Kong). Na sam początek warto wybrać frisbee gumowe – miękkie tworzywo sprawia, że będzie on dobrze „leżał w pysku”, a psu w przyjemny sposób skojarzy się z gryzakami czy innymi zabawkami (jeśli nasz pies lubi zabawę z „szarpakami”, można również wybrać modele ze sznurkowymi elementami). Szybko jednak taki dysk przestanie wystarczać i wówczas trzeba będzie kupić kilka plastikowych frisbee – lżejszych i o większym zasięgu lotu. 
box:offerCarousel
2. Uczyń frisbee atrakcyjnym
Równolegle z samodzielną nauką można rozpocząć pierwszy etap pracy z psem. Nie będą to jednak rzuty, a proste ćwiczenia, które można wykonywać w domu. Ich zadaniem jest sprawienie, by dysk do frisbee stał się dla psa najatrakcyjniejszą z zabawek. W tym celu można tradycyjne naczynie na karmę zastąpić na jakiś czas frisbee. Taki sposób podawania posiłków sprawi, że dysk będzie się psu dobrze kojarzyć. Gumowe frisbee wykorzystujemy również do zabawy w szarpanie. Sesje te muszą być jednak krótkie – trzeba je przerywać, zanim zwierzę się znudzi, a sam dysk chować w niedostępne miejsce. Dzięki temu stanie się ulubioną zabawką, której pojawienie się będzie dla psa prawdziwym świętem.
3. Pierwsze rzuty
Kiedy pies poza frisbee nie będzie już widział świata, a my nabierzemy biegłości w posługiwaniu się dyskiem, można przystąpić do pierwszych ćwiczeń na wolnym powietrzu. Można spróbować biegać obok psa, trzymając frisbee na wysokości jego głowy. Wszystkie próby złapania dysku „z ręki” koniecznie trzeba nagrodzić. Po tym etapie można przejść do rzutów. Na początek powinny to być toczące się po ziemi „rollery”. Z czasem można przejść do „floaterów” o krótkim zasięgu. Należy jednak pilnować, by pies nie traktował frisbee jako zwykłego aportu. Dysk musi być łapany w powietrzu. Jeśli zdarza się, że zwierzę przynosi go po spadnięciu na ziemię, warto cofnąć się do któregoś z wcześniejszych etapów, by nie wyrobił sobie złych nawyków. Ćwicząc rzuty, należy również koniecznie pamiętać o przerywaniu treningu w momencie, gdy pies traci nim zainteresowanie. Frisbee nie może mu spowszednieć.
Łapanie w locie dysków wygląda spektakularnie, ale nauka tej sztuczki może zająć psu trochę czasu. Warto jednak podjąć to wyzwanie – prócz świetnej zabawy, frisbee to również szansa na pogłębienie więzi z czworonogiem.
Jak nauczyć psa łapać frisbee?