Są chwile, kiedy wyobraźnia zdecydowanie nie zasługuje na miano sprzymierzeńca. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, gdy podsuwa nam przed oczy mroczne i niepokojące obrazy akurat wtedy, gdy zdarza się nam samotnie iść późnym wieczorem przez ciemny las.
„Wycie w ciemności. Wilki i wilkołaki Europy” Bartłomiej Sala – recenzja