Marcin Meller określił tę książkę czytelniczym Świętym Graalem. Po lekturze „Shantaram” Gregory’ego Davida Robertsa nie mam wątpliwości, że się nie pomylił. To jedna z najlepszych powieści, jakie kiedykolwiek czytałam, a sporo lektur mam już za sobą. „Shantaram” nie jest literaturą faktu, ale powstała w oparciu o wspomnienia autora. Główny bohater, Australijczyk, który za namową swojego pierwszego hinduskiego przyjaciela przybiera imię Lin, to alter ego autora.
Ucieczka i przystanek Bombaj
Gregory David Roberts uciekł z więzienia w 1980 roku. Miał odsiedzieć dwadzieścia lat za napad z bronią. Nie wytrzymał. Brawurowa ucieczka skończyła się w Bombaju. Miasto-moloch miało być jedynie przystankiem w dalszej drodze, ale okazało się domem na kolejną dekadę. I o tym właśnie jest „Shantaram” – o Australijczyku w indyjskiej rzeczywistości. Być może gdyby Lin nie spotkał Prababata, jego życie potoczyłoby się zupełnie inaczej. Przypadkowo poznany hinduski przewodnik okazał się przewodnikiem z prawdziwego zdarzenia. Dzięki niemu Australijczyk poznał nie tylko Bombaj turystyczny, ale także ten zupełnie inni niż pocztówkowy, fascynujący i niebezpieczny. Ten, który tak go wciągnął.
Fascynujący świat
Powieść „Shantaram” można podzielić na dwie części. W pierwszej Lin dopiero zaczyna zgłębiać zakamarki miasta, nawiązuje pierwsze przyjaźnie, zakochuje się (nie będzie to łatwa miłość), uczy języka i panujących w Bombaju reguł. Odwiedza też prowincję, a zatem poznaje kolejną odsłonę fascynującego kraju pełnego barw i kontrastów. W końcu, zmuszony nieciekawą sytuacją finansową, przeprowadza się do slumsów. Zawiera znajomości z wieloma biednymi, ale wspaniałymi ludźmi. Z czasem spotyka jednak także tych bogatych, wpływowych i niebezpiecznych. I tu zaczyna się ta część, w której Lin wkracza w świat podejrzanych interesów, mafii, przemocy, handlu bronią i narkotykami.
Znajdziemy się w najróżniejszych miejscach i sytuacjach. Będzie zabawnie i przerażająco. Zajrzymy do slumsów i poznamy świat luksusu. Będziemy ratować życia, ale i je odbierać. Przeniesiemy się do kolonii trędowatych, spojrzymy na miasto z niedokończonego wieżowca, stoczymy walkę z agresywnymi psami, ogniem, bezwzględnymi ludźmi i własnymi słabościami. Na nudę nie ma szans.
Wspaniała powieść!
Gregory David Roberts pisze tak barwnie, tak żywym językiem, że lektura jego książki już od pierwszych stron przenosi czytelnika do opisywanych miejsc. Ta powieść żyje i tą powieścią się żyje. Ona bawi, smuci, boli, wywołuje refleksje. Jest niesamowitą podróżą w czasie i przestrzeni, opowieścią o miłości, przyjaźni, lojalności, sile, ale i zdradzie, bólu, rozczarowaniu, stracie. Mieści w sobie wszystkie kolory, zapachy, dźwięki, emocje.Zachwycona, nie znajduję słów, by ją opisać. Po prostu polecam całym czytelniczym sercem.
Źródło okładki: www.marginesy.com.pl
„Shantaram” Gregory David Roberts – recenzja