Powieść wydana z soundtrackiem do niej nie wydaje się być już czymś zaskakującym, ale nieczęsto jeszcze zdarza się, by książki były wydawane z takim miłym dodatkiem. Oczywiście miłym, o ile muzyka rzeczywiście nawiązuje do jej treści, a wykonawca nie psuje efektu słabą realizacją. Griffin Peterson nagrał naprawdę klimatyczne piosenki do książki Colleen Hoover „Maybe someday” i w ten sposób sprawił, że fabuła wydaje się jeszcze bardziej romantyczna. Gitara, przyjemny męski głos i piękna opowieść o miłości. Co może być przyjemniejszego na jesienny wieczór?
Może pewnego dnia?
Okazuje się, że historie miłosne można opowiadać bez końca. Colleen Hoover zaś, mimo że jeszcze cztery lata temu sama zarzekała się, że romansów nie czyta i nie chce znać żadnego, nabrała w tym niezwykłej wprawy. Po raz kolejny porywa swoje czytelniczki w niezwykłą przygodę, w bardzo romantyczną, choć również w pewnym stopniu niepokojącą opowieść. Niepokojącą, bo jest w tej historii nie tylko ogromne i piękne uczucie między dwójką ludzi, ale także złamane serce i mnóstwo dylematów moralnych. Bo gdy dziewczyna poznaje chłopaka i gdy między nimi coś zaiskrzy, trudno, żeby się spodziewała, że nagle chłopak przedstawi ją… swojej dziewczynie. Ale może pewnego dnia? Może?
Chłopak z gitarą
Sidney przeżyła ogromne rozczarowanie. Zamiast urodzinowej niespodzianki otrzymała od swojego chłopaka i najlepszej przyjaciółki, a zarazem współlokatorki, przykry prezent. Z chwili na chwilę nie miała już nie tylko chłopaka i przyjaciółki, ale i dachu nad głową. Gdy sprawca całego zamieszania, czyli chłopak, który był świadkiem erotycznego tête-à-tête dotychczas najważniejszej dwójki ludzi w jej życiu, proponuje jej pokój w swoim mieszkaniu w akademiku, nie spodziewa się jeszcze, jak potoczy się ich znajomość. Nawet jeszcze niewiele o nim wie, oprócz tego, że świetnie gra na gitarze i wywołuje tą grą niesamowite emocje. Gdy zatem dowie się, że Ridge jest głuchy, przeżyje niemały wstrząs. Drugim będzie odkrycie, że w świecie Ridge’a jest Maggie, choć o swojej dziewczynie chłopak wcześniej nic nie wspomniał. Przez przypadek? Być może. Dużo właściwie jest w tej powieści na etapie „być może”. Być może Sidney zakochała się głupio i nieszczęśliwie, bo Ridge kocha już kogoś innego. Być może jednak nie jest do końca tak, jak Ridge to przedstawia?
W świecie muzyki
Najpiękniejsze w powieści momenty to te związane z tworzeniem muzyki. Ridge pomimo swojego upośledzenia jest fantastycznym kompozytorem, pisze piękne piosenki, ale przeżywa kryzys twórczy. Znajomość z Sidney będzie jak powiew świeżości w jego pracy, bo Sidney pomoże mu stworzyć wiele świetnych tekstów, wiele również napiszą wspólnie. To one będą dla nich sposobem na powiedzenie sobie nawzajem, co czują. Bo nie będą mogli tego zrobić wprost i bez skrupułów, ponieważ cień Maggie będzie cały czas im towarzyszyć. Tak naprawdę Ridge sprawi, że Sidney poczuje się, jakby nagle znalazła się po drugiej stronie barykady, jak jej przyjaciółka, która tak ją skrzywdziła. A Sidney w głębi serca nie zgadza się na taką rolę i mimo tego, co czuje, do końca próbuje być w porządku. Czy można jednak walczyć z uczuciem? O tym musicie się sami przekonać.
Z dwóch punktów widzenia
W „Maybe someday” Colleen Hoover podzieliła narrację na dwa głosy, dzięki czemu możemy poznać rozterki obydwojga zakochanych bezpośrednio przez pryzmat ich przemyśleń i z ich punktu widzenia na całą sytuację. Podobnie jak w serii „Hopeless” zaczyna powieść od mocniejszej sceny, by później nieco żonglować czasem powieściowym i wreszcie doprowadzić fabułę do momentu zwrotnego. Jest to niby kolejna historia miłosna, ale ma piękne muzyczne tło, jest to niby kolejna historia o rozterkach w trudnej sytuacji, ale zawiera kilka niegłupich dialogów o dopasowaniu w związku. Summa summarum to po prostu przesympatyczna powieść, do której warto „odpalić” płytę z piosenkami Griffina Petersona i oddać się przyjemnej lekturze.
Zobacz także inne książki Colleen Hoover.
Źródło okładki: www.otwarte.eu
„Maybe someday” Colleen Hoover – recenzja