Wczesne lata 70., świat mafii i muzyki disco, a to wszystko w efektownej oprawie graficznej i muzycznej – tak w skrócie można opisać „Serial Cleaner”, jedną z ciekawszych polskich gier ostatnich lat. Dawno, a dokładnie w latach 90. XX wieku, rynek twórców gier w Polsce przeżywał rozkwit. Do dziś z rozrzewnieniem wspominam takie tytuły jak „Teenagent”, „Franko – The Crazy Revenge”, „Prawo krwi” czy „Gorky 17”. Na szczęście w ostatnich latach nastąpił powrót polskich programistów do dobrej formy, czego efektem są m.in. hity „Wiedźmin 3” i „Dying Light”. Kolejnym potwierdzeniem znakomitej kondycji i kreatywności studiów deweloperskich w Polsce jest „Serial Cleaner” – gra, o której być może niewiele osób słyszało, a powinno.
„Serial Cleaner” powstało w studiu iFun4all w Krakowie. Akcję gry osadzono w latach 70. XX wieku, kiedy to modę wyznaczały bokobrody, dzwony i wielkie okulary przeciwsłoneczne, w muzyce rządziło disco, a rock dopiero się wykluwał. 
Gracz wciela się w czyściciela specjalizującego się nie w utylizacji i segregacji śmieci, ale w sprzątaniu… zwłok i zacieraniu dowodów zbrodni. Stajemy się zatem specjalistą do wynajęcia, do którego ze zleceniami dzwonią wszelkiego rodzaju zbrodniarze i współpracownicy mafii, a naszym zadaniem będzie po nich posprzątać.
Klimat retro
Twórcom gry „Serial Cleaner” największe brawa należą się za kreatywne podejście do swojej pracy. Zacznijmy od oprawy graficznej: z jednej strony jest prosta, z drugiej – genialna. Ma niepowtarzalny charakter nawiązujący do lat 70., w których została osadzona rozgrywka, a przy tym jest przyjemna dla oka. Podobnie z muzyką w stylu retro, idealnie pasującą do klimatu gry. Wszystko stanowi tutaj spójną całość i jest okraszone dobrym humorem.
Gra zapewnia sporą dawkę zabawy. Jej pierwsze poziomy to wstęp do tego, co czeka dalej. Usuwanie zwłok i prześlizgiwanie się pomiędzy patrolującymi teren policjantami komplikuje się, gdy trzeba podebrać dowody czy usunąć ślady krwi za pomocą odkurzacza… Podczas zabawy liczy się nie tylko zręczność, ale także spryt, gdyż to właśnie skradanie się i planowanie kolejnego ruchu pozwoli nam ukończyć dany poziom i przyjąć kolejne zlecenia. Ale czy na pewno?
Każda praca kiedyś się znudzi
Muszę przyznać, że „Serial Cleaner” robi świetne pierwsze wrażenie. Niestety – jak zresztą każda praca – po pewnym czasie zaczyna powszednieć i powoli się nudzić. Powód?
Kolejne poziomy, choć inaczej zbudowane i bardziej skomplikowane, w zasadzie polegają na tym samym. Fabuła również nie ratuje sytuacji, dlatego przechodzenie kolejnych etapów staje się coraz mniej ekscytujące. Z „Serial Cleaner” spędziłem wiele godzin i nie uważam tego za czas stracony – wręcz przeciwnie. Szkoda jednak, że wielki potencjał gry wydaje się niewykorzystany. W pewnym momencie irytuje również możliwość stosowania tak prostych sztuczek, jak schowanie się do szafy czy krzaków, aby zgubić ścigających policjantów. Czasem skradanie się i planowanie nie będzie konieczne, wystarczy umiejętne bieganie po planszy. 
Sytuację nieco ratują takie smaczki jak to, że gra potrafi (za naszą zgodą) rozpoznać po adresie IP miejsce naszego zamieszkania i według niego dopasować kolejne mapy gry pod kątem lokalizacji gracza. Za oknem jest ciemno? W grze również zapadnie zmrok! Ciekawe są również nawiązania do kultowych filmów na wybranych mapach, co wprowadza nieco świeżości pomiędzy standardowymi fabularnymi misjami. 
Gra warta świeczki?
„Serial Cleaner” to przyjemna gra, która przyciąga grafiką, muzyką, humorem, klimatem i rozgrywką. Najbardziej szkoda tego, że kolejne godziny zabawy nie wnoszą wiele nowego, w związku z czym już po kilku dniach gra może się znudzić. Trudno zatem porównać „Serial Cleaner” do hitów, takich jak stary „Teenagent” czy współczesny „Wiedźmin”, nie zmienia to jednak faktu, że to kolejny dobry tytuł, który wyszedł spod ręki Polaków. Brawo! 
Gra dostępna na platformach: PC, PlayStation 4, Xbox One
Minimalne wymagania PC: 
* procesor Intel Core 2 Duo 2.5 GHz, 
* 2 GB pamięci RAM, 
* karta graficzna GeForce 9600 GT lub lepsza, 
* 2 GB HDD, 
* system operacyjny Windows 7/8/10
„Serial Cleaner” – recenzja gry