Oddychanie przeponą daje naszemu ciału wiele korzyści dla. Ćwiczenia uelastyczniają ten mięsień, dzięki czemu nie tylko pełniej i skuteczniej oddychamy, ale dbamy też o inne organy wewnętrzne, które podczas głębokiego oddechu są masowane. 
Głęboki oddech poprawia też pracę układu limfatycznego odpowiedzialnego za naszą odporność. Podczas oddychania wydalamy nawet 70% zbędnych substancji i toksyn, więc jest to najlepszy sposób na oczyszczanie ciała. Odpowiednie dotlenienie opóźnia starzenie, koordynuje pracę półkul mózgowych, wspomaga pamięć i koncentrację. 
Głębokie oddechy to również sprzymierzeniec w niwelowaniu stresu. Redukują napięcie, uspokajają i odprężają. Prawidłowe oddychanie przeponą korzystnie wpływa także na głos, więc ćwiczenia tego mięśnia powinny być stałym punktem dnia osób, które na co dzień pracują głosem: wokalistów, trenerów, nauczycieli, mówców.
Jak ćwiczyć przeponę?
Ćwiczenia tego mięśnia są bardzo proste i przyjemne, ale niezwykle istotna jest regularność ich wykonywania. Zaleca się poświęcenie 15 minut dwa razy dziennie, jednak odczuwalne skutki można poczuć, ćwicząc raz dziennie przez kwadrans. Poprawi się nie tylko jakość oddechu, ale również pozbędziemy się stresu i przewlekłego zmęczenia.
Ćwiczenia warto zacząć od rozluźnienia odcinka szyjnego za pomocą prostego i spokojnego skręcania głowy w prawo i w lewo, ściągania brody do klatki piersiowej, ściągania ucha do barku. Wykonujemy po kilka powtórzeń każdego z nich.
Ważne jest, by nie ćwiczyć tuż po posiłku. Trzeba odczekać przynajmniej godzinę lub zaplanować trening oddechowy tak, by odbywał się przed jedzeniem. 
Trening oddechowy nie jest intensywny, więc należy zapewnić sobie komfort cieplny, dlatego zadbajmy o odpowiednią odzież – ciepłą bluzę z włókien naturalnych, spodnie dresowe niekrępujące ruchów i wygodne skarpetki.
Ćwiczenia
Usiądźmy po turecku lub na brzegu krzesła. Wyprostujmy plecy, rozluźnijmy ramiona, zamknijmy oczy. Dłonie połóżmy na kolanach. Wykonując wdech, napełnijmy brzuch powietrzem jak balon. Podczas wydechu wypuśćmy je. Zróbmy minimum 10 wdechów.
Połóżmy się na plecach na macie. Jedną dłoń układamy na klatce piersiowej (na mostku), drugą między dolnymi łukami żebrowymi. Wdychamy powietrze nosem i wydychamy ustami, skupiając się przede wszystkim na kontroli klatki piersiowej. Obserwujemy, jak przy wdechu przepona zapada się w kierunku jamy brzusznej – wtedy mięśnie brzucha delikatnie się unoszą. Podczas wydechu przepona powinna przesuwać się w kierunku klatki piersiowej, a mięśnie brzucha wracają na swoje miejsce. Po każdym wdechu należy napiąć brzuch i zatrzymać na kilka sekund powietrze w klatce piersiowej. Zróbmy minimum pięć takich oddechów.
Nadal leżymy na plecach na macie. Na brzuchu umieśćmy na przykład kostkę do jogi, hantelkę 0,5 kg, grubą książkę itp. Weźmy wdech tak, by przedmiot umieszczony na brzuchu się uniósł. Zatrzymajmy go na chwilę w najwyższym punkcie. Wykonujmy powoli wydech, by płynnie opuszczać przedmiot leżący na naszym brzuchu. Zróbmy pięć powtórzeń.
Kolejne ćwiczenie w pozycji leżącej. Nogi są ugięte w kolanach, a stopy stoją na macie. Układamy ręce wzdłuż ciała. Podczas wykonywania energicznego wdechu przenosimy ramiona w stronę głowy. Podczas wydechu ręce powoli wracają do pozycji wyjściowej. Wykonajmy pięć powtórzeń.
Ćwiczenie w pozycji stojącej. Będzie nam do niego potrzebna świeca. Stajemy swobodnie. Jedną dłoń układamy na brzuchu, w drugiej trzymamy zapaloną świecę. Świeca powinna być oddalona od ust o ok. 30 cm. Bierzemy szybki i głęboki wdech, następnie wydychamy powietrze płynnie i powoli, by nie zgasić świecy, ale jak najdłużej wydychanym powietrzem utrzymać pochylony płomień. Można zamiast świecy do ćwiczenia wykorzystać kartkę papieru. Powtarzamy zadanie trzy razy.
Bierzemy głęboki wdech nosem, unosząc się jednocześnie na palcach. Następnie wypuszczamy powietrze również nosem i wracamy do pozycji wyjściowej. Zaczynamy od 15 takich wznosów i powoli zwiększamy ich liczbę.
Wykonując wyżej opisywane ćwiczenia, róbmy przerwy, by uniknąć zawrotów głowy, a nawet omdleń.
Z chęcią i zapałem ćwiczymy różne partie mięśni, zapominając jednak o przeponie – głównym mięśniu oddechowym. A od jej kondycji bezpośrednio zależy jakość naszego oddechu i zaopatrzenie w tlen całego organizmu.