Wnętrzności i przygotowanie do gry
W małym i sprytnie otwieranym pudełku znajduje się 50 dwustronnych kart. Po jednej stronie karty umieszczono zagadkę wraz z ilustracją, a po drugiej jej rozwiązanie. Bardzo dużą zaletą jest poręczne i kompaktowe pudełko, dzięki któremu gra staje idealną pozycją podróżną. W torbę i do kawiarni, w plecak i na wędrówkę, w kieszeń i do autobusu, w rękę i do samolotu. Generalnie gra pod pachę i w drogę. Karty mają optymalny format, ale są trochę cienkie, więc będzie trzeba na nie uważać.
Gra jest przeznaczona dla co najmniej dwóch graczy, którzy ukończyli przynajmniej 8 lat. Ze względu na powiązania z sytuacjami historycznymi młodsze dzieci mogą nie połączyć niektórych wątków, przez co mogą jednak odczuwać pewien dyskomfort. Jak wszyscy uczestniczy rozgrywki rozsiądą się wygodnie (choć chętni mogą także stać), to wybieramy gracza, który jako pierwszy będzie czytał historię i stanie się Wielkim Szachem. Pozostali gracze stają się Dworzanami i zbierają szeregi przeciwko Wielkiemu Szachowi. Jednak funkcję tego ostatniego gracze będą pełnić na zmianę, więc nic straconego. Każdy będzie miał swoją chwilę chwały. Pora rozpocząć drążenie historii…
Przebieg rozgrywki
Wielki Szach chwyta pierwszą kartę i czyta zagadkę oraz pokazuje ilustrację wszystkim Dworzanom. Potem przychodzi czas na zadawanie pytań. Kluczowe jest tutaj dojście do sedna sprawy, więc nie ma co się wstydzić głupich pytań. Przecież są tylko głupie odpowiedzi. W tej grze czasem drobny szczegół lub najbardziej abstrakcyjny pomysł mogą naprowadzić graczy na właściwy trop. Oczywiście ważny jest też sposób zadawania pytań. Należy je formułować tak, aby odpowiedź mogła brzmieć „tak” lub „nie”, więc nie ma co liczyć na zdobycie masy szczegółów. Odkrycie ich jest zadaniem tropicieli historii.
Każdy gracz może zadawać pytania do momentu, aż nie usłyszy przeczącej odpowiedzi. Wtedy kolejka przeskakuje dalej. Trzeba tez pamiętać, że jedynym właściwym rozwiązaniem jest to, które znajduje się na danej karcie. Nawet jeśli z lekcji historii zapamiętaliśmy kompletnie co innego, nie ma co dyskutować z nieomylnością autora. Gra toczy się przez określony czas lub rozegranie ustalonej wcześniej liczby zagadek. Możemy pobawić się w dochodzenie do prawdy dla samej zabawy lub w grę na punkty. Wtedy należy ustalić sposób przyznawania punktów przed rozpoczęciem rozgrywki, a oczywistym następstwem tej sytuacji będzie zwycięstwo gracza z ich największą liczbą na koniec gry.
Podsumowanie
„Złote historie” są grą – lub może po prostu zabawą – pozwalającą graczom rozruszać szare komórki i miło spędzić czas w doborowym towarzystwie. Seria zapoczątkowana przez „Czarne historie” (recenzja) doczekała się wielu odsłon o różnej tematyce, więc każdy może znaleźć coś dla siebie. „Złote historie” przeprowadzają graczy przez masę mniej lub bardziej znanych wydarzeń historycznych, więc idealnie nadają się na rozgrywki rodzinne. Gracze mogą potrenować swoją wyobraźnię i rozwinąć umiejętność dochodzenia do sedna sprawy krok po kroku. Taka umiejętność może też się przydać w życiu, kiedy to cierpliwie trzeba dociekać prawdy. Gra jest bardzo dobrej jakości, a ze względu na małe gabaryty wydaje się idealnym tytułem podróżnym. „Złote historie” można kupić na Allegro za ok. 30 zł.
„Złote historie” przenoszą graczy w czasie i pozwalają zaprzyjaźnić się z historycznymi zagadkami. Skarby Inków, antyczny Rzym, zaginione cywilizacje, emocjonujące rycerskie pojedynki i wielcy władcy wciągają zawodników w nie lada dochodzenie. Zaopatrzeni w masę wyobraźni, szczyptę ciekawości i odrobinę wytrwałości dochodzimy do prawdy niczym po nitce do kłębka. Historie bywają zdradliwe, mogą być prawdziwe lub zmyślone, więc rozwiązanie łamigłówki będzie wymagało trochę pracy. Kto chętny do podróży w czasie?