NBA 2K16 to nie tylko jedna z najlepszych gier o koszykówce. To po prostu jedna z najlepszych gier sportowych! Fani serii będą mieli łatwiej, ale jeśli dla kogoś NBA 2K16 to pierwsza styczność z tym cyklem, to lepiej zacząć od najłatwiejszego poziomu trudności. Twórcy w żaden sposób nie pomagają w nauce podstaw. Owszem, są filmiki, na których można zobaczyć jak podaje się piłkę lub robi efektowne wsady, jednak to tylko teoria. Można też poćwiczyć na hali, ale to wciąż nie to. Brakuje porządnego samouczka, który poprowadziłby za rękę i wytłumaczył nowicjuszom zasady. Pierwsze prawdziwe lekcje na parkiecie mogą być bolesne.
Taktyka jest najważniejsza
Co jest najważniejsze w NBA 2K16? Spokój, opanowanie, myślenie. Brawurę trzeba schować do kieszeni. Każde zagranie musi być przemyślane, jeśli chcemy, żeby było skuteczne. Cuda się zdarzają, ale równie rzadko, co na prawdziwym parkiecie. NBA 2K16 wymaga od nas analizowania sytuacji na boisku. Na pewno nie trafimy z niedogodnej pozycji. Piłka nie dotrze do koszykarza, który jest kryty. Trzeba więc konsekwentnie szukać okazji, błędów w ustawieniu rywala i wykorzystać każdą wolną i dogodną chwilę do oddania rzutu.
W tym roku autorzy skupili się przede wszystkim na podaniach, za które odpowiedzialne są trzy różne przyciski. Mamy standardowe, „bezpieczne” zagranie, z którego zapewne będziecie korzystać najczęściej. Od czasu do czasu trzeba jednak zaskoczyć przeciwnika innym – na przykład rzutem po koźle, który świetnie sprawdza się, gdy wychodzimy z szybką kontrą. Wówczas akcja nabiera tempa i łatwiej odskoczyć wracającej się obronie. W tłoku przydaje się zaś zagranie lobem. Podając w ten sposób do wysokiego koszykarza, otwieramy mu drogę do zdobycia punktu lub posłania piłki dalej. Myli się jednak ten, kto uważa, że jednym typem podań zawsze rozpracuje rywala. Zagranie po koźle w tłoku niemal zawsze skończy się utratą piłki. Nie wolno podawać lobem do zawodnika, który jest kryty – również będzie miał problemy z jej przejęciem. NBA 2K16 zmusza do zastosowania różnych rozwiązań. Trzeba myśleć, analizować, ale od czasu do czasu też zaryzykować. 
Prawie jak telewizja
Na początku rozgrywka może wydawać się skomplikowana, ale nawet jeśli nie idzie, to zabawa jest wyśmienita. Rozgrywanie akcji sprawia mnóstwo satysfakcji. Ważna jest też gra w obronie – uczenie się rywala, wyprzedzanie jego ruchów, planowanie. Szczególnie gdy zawodnicy wyglądają tak, jak w NBA 2K16. Oprawa graficzna po prostu zwala z nóg. Poziom przywiązania do detali jest ogromny, od razu rozpoznajemy zawodników grających w drużynach – twórcy nie zapomnieli nawet o takich drobiazgach, jak najmniejsze tatuaże. Do tego koszykarze, tak jak i trenerzy, udzielają wywiadów. Cała meczowa otoczka przypomina telewizyjną relację. Ktoś, kto przechodzi obok telewizora i na chwilę rzuci okiem, na pewno pomyśli, że oglądamy prawdziwy mecz. Wisienką na torcie jest meczowe studio, w którym zasiada Shaquille O'Neal. Dla jego wypowiedzi warto oglądać te rozmowy. Choć trochę szkoda, że czasami musimy to robić, bo gra wczytuje się momentami zdecydowanie za wolno i trzeba czekać zanim wkroczymy na parkiet. Z drugiej strony to nie dziwi: w NBA 2K16 jest tyle graficznych efektów (odbicia trybun czy przebiegających sędziów na lśniącym parkiecie!), że konsola ma co przetwarzać.
Czy jest coś, co twórcom nie do końca się udało? Tak – zastrzeżenia można mieć nie tylko do czasu wczytywania, ale też niezbyt ciekawego trybu „fabularnego”, którego reżyserem jest Spike Lee. W teorii wcielenie się w początkującego zawodnika, który z licealnych parkietów podąża w stronę NBA brzmi świetnie, jednak historię zabijają mało ciekawe dialogi i zbyt wielki patos. W poprzednich odsłonach łatwiej było wczuć się w zawodnika zaczynającego wielką karierę, można było odnieść wrażenie, że to my pniemy się po szczeblach kariery. Przez rozbudowaną fabułę NBA 2K16 trochę na tym traci, bo historia mimo wszystko skupia się na fikcyjnym zawodniku, a nie na nas.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Ideał
Nie zmienia to jednak faktu, że NBA 2K16 to pozycja obowiązkowa. I to nie tylko dla tych, którzy zarywają noce, żeby na żywo oglądać spotkania amerykańskiej ligi. Nawet jeśli od Chicago Bulls wolisz Barcelonę, a od LeBron Jamesa Roberta Lewandowskiego, to i tak powinieneś sięgnąć po produkcję od 2K. Dlaczego? Bo jest wymagająca, wciągająca, satysfakcjonująca i piękna.
Wymagania systemowe „NBA 2K16”
Minimalne:
* System operacyjny: Windows 7/Windows 8.1/Windows 10 (64-bitowy)
* Procesor: Intel Core2 Duo 
* Pamięć: 4 GB RAM
* Karta graficzna: kompatybilna z DirectX 10.1
* DirectX: wersja 10
* Miejsce na dysku: 50 GB dostępnej przestrzeni
Zalecane:
* System operacyjny: Windows 7/Windows 8.1/Windows 10 (64-bitowy)
* Procesor: Intel Core i5 lub lepszy
* Pamięć: 4 GB RAM
* Karta graficzna: kompatybilna z DirectX 11
* DirectX: wersja 11
* Miejsce na dysku: 50 GB dostępnej przestrzeni
Dostępność
Gra „NBA 2K16” jest dostępna na: PC, PS3, PS4, Xbox360, XboxOne, Androida, iOS.
NBA 2K16 – recenzja