Co kryje się za stwierdzeniem „dobre zdjęcie”? Większość osób zajmujących się fotografią uważa, że powinno być bardzo dobre technicznie, odzwierciedlać ciekawy pomysł autora, przykuwać uwagę. I zapewne poniekąd tak jest, jednak jeśli mówimy o portretach, oprócz zaplecza techniczno-koncepcyjnego ogromną rolę odgrywa umiejętność pozowania i zachowania modelki przed obiektywem. Pozowania przy jednoczesnym nie zatracaniu naturalności i emocji. Istotne staje się to, jak modelka wypada – jaką ma mimikę twarzy, czy jest fotogeniczna. Te, na których pozuje piękna modelka, która dodatkowo „ładnie” wygląda na zdjęciu, zazwyczaj otrzymują więcej pozytywnych ocen. Jednak co się kryje pod słowem „ładnie” – to już jest sprawa bardzo subiektywna.
Co chcemy osiągnąć?
Ważnym elementem współpracy zarówno z modelką, jak i klientem-amatorem jest ustalenie celu sesji i planowanych efektów. Trudno pozować, gdy nie wiemy, co chcemy uzyskać i jaki rodzaj emocji w widzu mamy wywołać. Nie bez powodu agencje reklamowe prezentują swoim modelkom projekt reklamy, w której mają wystąpić.
Dlatego też przed rozpoczęciem pracy trzeba dobrze wiedzieć, dla kogo lub pod kogo robione są zdjęcia, jaką funkcję mają spełnić. 
Bardzo istotne jest też oświetlenie, odpowiednie ustawienie lamp, które nada konkretny klimat. Beauty dish idealnie się sprawdzi w zdjęciach portretowych. Blenda doskonale doświetli cienie. Dla naszej wygody możemy również użyć statywu, np. poliwęglanowego, który ułatwi nam uzyskanie odpowiedniej ostrości zdjęcia. Ważne też, aby tło, na którym fotografujemy, było dopasowane do potrzeb sesji. Mamy szeroki wybór rodzajów teł, np. kartonowych, polipropylenowych, winylowych czy też typu gnieciuch, ale nie każde się sprawdzi przy oświetleniu kilkoma lampami, kontakcie z wodą itd. 
Przyjemna atmosfera i nić porozumienia
Niezwykle ważna jest nić porozumienia między modelką a fotografem. Obydwie strony powinny być profesjonalne i skoncentrowane na wykonaniu zadania, jednak poczucie swobody i dobra atmosfera ułatwiają pracę oraz przybliżają nas do osiągnięcia zamierzonych celów. 
Część fotografów uważa, że modelka sama będzie zmieniać pozy, samodzielnie ustawi się i będzie aktywnie pozować. Inni zaś chcą sami modelkę ustawiać, układać jej ciało, wymagają określonego nastroju, miny czy spojrzenia. Jedno i drugie podejście, choć różne, jest dobre i ma swoje zalety oraz wady, każde jednak wymaga tego, aby fotograf i modelka rozumieli się, mieli ze sobą bardzo dobry kontakt. Dlatego jeśli mamy taką możliwość – warto spotkać się chwilę wcześniej, porozmawiać, poznać. To pomaga przełamać bariery i znieść poczucie tremy czy lekkiego stresu. 
A kiedy modelka już pozuje, nie bój się powiedzieć jej, czego oczekujesz. Nazywaj to, co chcesz osiągnąć – nie bój się przenośni, najważniejszy jest przecież efekt, który chcesz uzyskać. Najgorzej, kiedy nic nie mówisz, kiedy jest niezręczna cisza. Modelka nie wie, czy dobrze pozuje, i może mieć poczucie, że fotograf też nie do końca wie albo potrafi zrobić zdjęcie, o jakim rozmawiali.
Modelka nie powinna bać się próbować i eksperymentować, jednak wszystko powinno być w granicach tego, z czym czuje się dobrze, bo tylko wtedy będzie w tym naturalna. Warto też czasem włączyć jakąś muzykę w tle, wtedy my też nie czujemy presji, że musimy coś mówić.
Naucz się być dobrym obserwatorem
Dobry fotograf powinien być świetnym obserwatorem. Musi szybko rozpracować modelkę, poznać jej cechy charakterystyczne, sposób poruszania, rozpoznać jej twarz. Oto kilka praktycznych rad:
* Nos – gdy jest lekko krzywy, nie fotografuj centralnie na wprost, ewentualnie poproś modelkę, aby interesująco, zalotnie przekrzywiła głowę – wtedy asymetria zginie. Unikaj również ujęć z dołu twarzy – uwidaczniają się wtedy niejednakowe dziurki od nosa.
* Oczy – pewnie mało kto wie, że jedno oko otwiera się inaczej niż drugie. Od razu pewnie trudno nam to będzie zauważyć, jednak bywa widoczne na zdjęciu. Taką asymetrię oczu można spróbować zamaskować makijażem lub po prostu ujęciem.
* Brak talii – możesz ją uwydatnić poprzez założenie paska, szerokiej spódnicy, szerokiej góry, zdjęcia sylwetki z półprofilu są również korzystniejsze.
* Masywne łydki – nogi wyglądają jak słupy – unikać należy butów na płaskim obcasie. Modelce można założyć szpilki lub wyższe kozaczki albo po prostu spodnie (nawet obcisłe). Pamiętaj, że dzięki szpilkom inaczej – choć nie zawsze ładniej – napinają się mięśnie łydki. Noga z pewnością wygląda wtedy smuklej.
* Okrągłe plecy – bardzo ważne, aby modelka trzymała prosto plecy. Miała wyciągniętą głowę z ramion, by dzięki sylwetce wyglądała na pewną siebie, a nie przerażoną.
* Wystający brzuch – każda pozująca przed obiektywem osoba musi mieć lekko wciągnięty brzuch. Powoduje to, że jej ciało nabiera sprężystości i jędrności. Uwaga jednak, aby nie przesadzić, wystające żebra również nie wyglądają estetycznie – chyba że takie jest założenie artysty.
* Włosy – ciemne włosy ładnie odbijają światło, jasne włosy mają tendencje do oddawania odblasków, zbyt mocne oświetlenie może spowodować zatracenie i jednolite prześwietlone plamy na włosach.
* Twarz półokrągła – czasami jest bardziej plastyczna niż smukła, lepiej układa się na niej światło, nie tworzą się głębokie cienie.
* Ważna jest linia szczęki (żuchwy) – jeśli jest ładnie zarysowana (szczególnie ważne jest to w przypadku zdjęć z profilu lub półprofilu), dziewczyna (a tym bardziej chłopak) wygląda dużo lepiej. Pamiętaj więc, aby modelka wyciągała lekko brodę do przodu (ważna jest jednak naturalność!). Uważaj, by nie cofała jej zbytnio brody – robi się wtedy nieładny, okrągły podbródek.
* Czasem ładnie wyglądają lekko wystające kości policzkowe. Aby uzyskać ten efekt, modelka może rozchylić usta lub wciągnąć nieco policzki. Z pomocą przychodzi również makijaż. Ważne staje się tu wymodelowanie twarzy odpowiednim kosmetykiem do konturowania. Efekt można również wzmocnić rozświetlaczem zaaplikowanym tam, gdzie naturalnie padałoby światło. 
Uważaj też z robieniem zdjęć z dołu twarzy – takie ujęcie wymaga naprawdę idealnej budowy twarzy, a w szczególności ładnie wyrysowanej linii szczęki. Zazwyczaj jednak takie ujęcie ją deformuje, pokazując nienaturalnie wielką i okrągłą brodę oraz dziurki od nosa, które bardzo rzadko ładnie wyglądają. 
Świeżość
W fotografowaniu ludzi ważna jest świeżość, w szczególności świeżość wyrazu twarzy. Bardzo często zdarza się, że sesja trwa długo i należy pozwolić sobie na przerwy lub jeśli trzeba było powtórzyć parę takich samych ujęć, twarz modelki zastyga, co daje efekt nienaturalnego grymasu – najlepsza jest wtedy gimnastyka twarzy i rozluźnienie mięśni.
Kropki światła odbijające się w źrenicach ładnie podkreślają „żywotność” modela. Zewnętrzne lampy błyskowe Quantuum mają nakładkę (dyfuzor światła), która tworzy bliki. Nakładki takie jak softbox nawet o wymiarach 50x70 zmiękczają światło, tworzą delikatne cienie i niewielkie kontrasty.
Podsumowując, fotograf, który zamierza specjalizować się w fotografii ludzi, a szczególnie modelek i fotomodelek, musi zdać sobie sprawę z tego, jak ważna jest komunikacja, aby stworzyć obraz jak najbardziej naturalny, a tym samym bardzo estetyczny. Należy pamiętać o tym, by wizja fotografa korespondowała z osobowością, charakterem modelki, najciekawsza bowiem koncepcja niedostosowana do charakteru obiektu będzie niepełna, a czasem nawet po prostu mało interesująca.
Fotografia ludzi jest kompromisem między tym, co ma do pokazania modelka, a tym, kim jest fotograf i co chce zrealizować. Dlatego właśnie nie da się powtórzyć tego samego ujęcia z kilkoma różnymi modelkami – zawsze efekt końcowy będzie nieco inny, bo też inni są ludzie i relacje, które między nimi zachodzą.
Praca z modelka – pozowanie a prawdziwe emocje