Specyfikacja
czujnik hybrydowy: Fusion (optyczny + żyroskop i akcelerometr)
rozdzielczość: 240–4 000 dpi
maksymalne przyspieszenie: > 16 G
maksymalna szybkość: > 500 ips (12,7 m/s)
odświeżanie: 1 000 Hz (1 ms)
procesor: 32-bitowy
dynamiczny współczynnik tarcia: Mu (k) 0,09
statyczny współczynnik tarcia: Mu (s) 0,14
trwałość przycisków (lewy i prawy): 20 milionów kliknięć (przełączniki mechaniczne Omron)
trwałość ślizgaczy: 250 km
wymiary: 136 x 72 x 41 mm, waga: 144 g (z kablem), 108 g (tylko mysz)
Wyposażenie i konstrukcja
Na bogate wyposażenie tego modelu nie ma co liczyć. W ładnym, niebiesko-czarnym opakowaniu (oprócz myszki), można znaleźć tylko wyjątkowo krótką instrukcję podłączania. Nie ma zapasowych: ślizgaczy, naklejek lub innych gadżetów.
Model G402 ma podobny wygląd do „wysokich” wariantów myszek serii G Logitecha. To „gryzoń” o ergonomicznym kształcie, przeznaczony dla praworęcznych. Wersji G402 jednak blisko do symetrycznej konstrukcji, nie ma mocno „udziwnionego” kształtu. Mysz wykonano z tworzyw sztucznych, matowych oraz połyskujących. Posiada też gumowane wstawki i rolkę.
Korpus „gryzonia” jest prawie symetryczny – z lewej strony znajdują się jednak lekkie wgłębienia na kciuk oraz podpórka – wypustka w dolnej części. Prawą stronę ma już bardziej pionową, ale obie są gumowane – lewa na gładko, prawa ma nacięcia w formie pięciu kresek. Poszczególne elementy oddziela, charakterystyczny dla serii, zygzak z połyskującego tworzywa.
Korpus zdobi duża litera „G”, podświetlona na niebiesko. Dwa główne przyciski separuje rolka zamontowana we wgłębieniu, ponownie wykończonemu na połysk – nie ma tam żadnych dodatkowych przycisków. Rolka jest wąska, ma twardy klik i wyraźnie stopniowy obrót. Jest gumowa z rowkiem na krawędzi.
Prawy przycisk główny ciągnie się dalej, lewy kończy wcześniej. Pomiędzy nimi ulokowano spore wcięcie (stąd wychodzi przewód). Ma on ponad 2 metry długości i jest ogumowany – nie ma dodatkowego, materiałowego oplotu. Zabrakło też filtra ferrytowego oraz rzepu (jeśli porównujemy model G402 do G502).
Wszystkie dodatkowe przyciski znalazły się z lewej strony, są kanciaste, wykończone na połysk. Tuż przy kciuku mamy pojedynczy klawisz trybu „snajperskiego”. Nad nim widać trzy niebieskie diody, sygnalizujące poziom dpi. Obok nich, tuż nad kciukiem, umieszczono dwa klawisze boczne G4 i G5. Podobne ulokowano obok lewego przycisku głównego, na samej krawędzi – to przełączniki dpi (G7 i G8). Wszystkie klawisze są programowalne.
Na spodzie znajduje się sześć ślizgaczy. Przedni i tylny jest największy, boczne posiadają średnią wielkość, a najmniejsze są strzałki, otaczające czujnik optyczny o niewidocznym świetle.
Wykonanie myszki jest bardzo dobre – nieznacznie gorsze od G502, ale w tej cenie i tak jest rewelacyjnie. To solidne, sztywne i świetnie spasowane tworzywa sztuczne. Robi wrażenie wzorowa, matowa obróbka. Dobrze prezentują się elementy gumowane. Kontrast matowej czerni stanowią detale obrobione na wysoki połysk. Jedynie przewód nie zachwyca, jest dosyć sztywny i nie posiada oplotu.
G402 Hyperion Fury wygląda bardzo atrakcyjnie. To estetyczna kolorystyka, przyjemne, nasycone światło diody głównej oraz wskaźnika dpi. Dodatkowe przyciski nie rzucają się w oczy, myszka jest prostsza niż „wyższe” modele Logitecha. Charakteryzuje ją uniwersalny design, uniknięto gamingowej tandety, przekombinowanych wzorów. „Gryzonia” docenią także osoby pracujące przy komputerze.
Ergonomia i użytkowanie
Właściwie myszkę tylko lekko dostosowano ergonomicznie – ma dwa wgłębienia po bokach, lewe mocniejsze. Prawy przycisk wydłużono (zgodnie z długością palca środkowego). Prawa ścianka to nie tylko wgłębienie, jest ona jakby lekko skręcona – co idealnie pasuje na palec mały i serdeczny. Gumowe wstawki dobrze stabilizują uchwyt.
Mysz można złapać praktycznie każdym chwytem – sprawdzi się na same palce (fingertip), „pazury” (claw grip), a może też wypełnić wnętrze dłoni (palm). W każdym typie uchwytu używało mi się jej równie dobrze.
Na pochwałę zasługują przyciski główne – klik jest szybki, krótki i wyraźny. Nie jest głośny, ale bez problemu wyczuwalny. Praktycznie w każdym miejscu wymaga takiej samej siły nacisku – sprawdzi się także dla mniejszych dłoni. Niestety oba klawisze główne są wypukłe, jak też matowe, palce się nie ześlizgują, lecz nie są tak ustabilizowane, jak w klawiszach z rowkami.
Bardzo praktyczny jest boczny klawisz „snajperski” – obniża dpi, ale można mu nadać także inną funkcję. Przytrzymany zmienia funkcję pozostałych przycisków – wtedy każdy z nich może odpowiadać za skróty np.: kopiowania, wycinania lub wklejania.
Rolka jest niezła, dosyć wąska. Stopnie podczas obrotu są wyraźnie wyczuwalne, nie klikają wyjątkowo precyzyjnie, trochę terkoczą. Obrót odbywa się szybko, nie stawia mocnego oporu. Co innego powiem o zintegrowanym przycisku, mającym płytki skok i będącym nieco twardym, natomiast nadal nie wymagającym użycia zbyt wielkich nakładów siły. Dobre wrażenie robi klik klawiszy dodatkowych – te wyraźnie odstają od korpusu i także cechują się szybkim i sprężystym skokiem.
Przewód to najsłabszy element, gdyż jest szorstki i sztywny; na śliskiej podkładce sam potrafi lekko przesunąć kursor. Niestety nie może wisieć, bo naciąga myszkę, a sam szoruje o krawędź lub blat biurka podczas ruchu. Trzeba go odpowiednio ułożyć, a najlepiej zaczepić, bądź użyć uchwytu na kabel myszki (np.: Bungee, Razer albo Tt eSports).
Ślizgacze też potrzebują kilku godzin, żeby się dotarły. Mimo wszystko nie są idealnie równe, krawędzie lekko odstają. Początkowo „gryzoń” nieznacznie szoruje o śliską podkładkę, co słychać i trochę czuć pod ręką. Po kilku rozgrywkach w szybsze FPS-y efekt ustępuje. Nie jest to poziom ślizgaczy znany z modelu G502 Proteus Core, które są bardziej wypukłe po środku, a nie wklęsłe, jak np. w G402 Hyperion Fury.
Oprogramowanie
Producent przeznacza dla modelu G402 oprogramowanie Logitech Gaming Software. Program jest niewielki, stabilny, działa w tle. Automatycznie zaktualizuje oprogramowanie myszki i pozwoli dostosować funkcję klawiszy. Ponadto ma również opcję wyboru trybu czujnika – zwykły optyczny bądź hybrydowy.
Zakładka konfiguracji daje możliwość dostosowania funkcji każdego klawisza. Do wyboru jest ponadto 5 trybów ustawień dpi – da się dopasować ich ilość. Dobór rozdzielczości jest prosty; można to zrobić suwakiem lub wpisać wartość ręcznie (co 50 dpi). Konfigurować da się też odświeżanie położenia – 125, 250, 500 i 1000 Hz. Szkoda, bo więcej niż jednego profilu nie ustawimy.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Zakładka żarówki dostosowuje jasność diody, pozwala włączyć efekt oddychania. Nie można wybrać kolorów, a ogólna ilość opcji jest niewielka.
Szybkościomierz skrywa najciekawszą opcję. Pozwala na wybór trybu czujnika optycznego – na lewo znajduje się tylko czujnik optyczny, na prawo czujnik wraz z akcelerometrem i żyroskopem. Można przetestować prędkość. U mnie hybrydowy tryb okazał się być dwukrotnie szybszy.
Ostatnia opcja to statystyki kliknięć – zezwala na analizę po każdej rozgrywce. Pozostałe ikonki to ustawienia samego programu.
Wydajność
Myszkę przetestowałem na kilku podkładkach, głównie HyperX Skyn Speed oraz SteelSeries QcK. Sprawdziłem jej wydajność w grach: GTA V, Wiedźminie 3, Far Cry 4, Crysis 3 oraz Counter Strike: GO, a także w programach testujących i podczas pracy – ponadto do obróbki zdjęć w programach graficznych.
Wiadomo dlaczego zrezygnowano z: oplotu, profilów, efektownego podświetlenia – najważniejszy był sensor, prezentujący bardzo wysoki poziom. Nie tak czuły jak ten z G502 Logitecha, ale jest blisko. To podobny poziom także do DeathAddera od Razera. Sensor G402 oferuje: precyzję, szybkość i bardzo gładki ruch – nie ma akceleracji, przyciągania kątowego. Gracz posiada pełną kontrolę nad położeniem kursora. W trakcie tekstów udało mi się potwierdzić obietnice producenta (rozdzielczość, odświeżanie). Z prędkością było trudniej, udało mi się osiągnąć tylko 5 m/s (w trybie hybrydowym), ale to już ograniczenie mojej ręki, a nie sensora. Inni potrafili rozpędzić myszkę do 8 lub więcej m/s. Pewne jest, że kursor nie przeskoczy. Bez włączonego żyroskopu i akcelerometru nie udało mi się zbliżyć do wartości 5 m/s.
Nie tylko sensor się liczy. Klik przycisków również jest: świetny, szybki i sprężysty, bardzo precyzyjny. Niewprawieni będą musieli trochę potrenować, ale pojedyncze strzały w grach FPS nie są wyzwaniem. W celowaniu pomoże boczny przycisk „snajperski”, jego przytrzymanie obniża poziom dpi – przyda się wtedy, kiedy mierzymy wirtualną lunetą.
Czujnik myszki znakomicie radzi sobie na materiałowych powierzchniach, śliskich (w stylu HyperX Skyn) oraz na blacie biurka (faktura drewna). Kursor nie przeskakiwał, zawsze pozostawał łatwy w kontroli.
Mysz nie jest zbyt ciężka – nie należy do najlżejszych. Najlepiej korzystało mi się z G402 na śliskich powierzchniach, lecz na tych szorstkich mysz również nie wydawała się być zbyt ciężka. Na pochwałę zasługuje obciążenie myszki: tył jest nieco cięższy, co ułatwia jej prowadzenie.
Podsumowanie
G402 to bardzo udany „gryzoń”, jaki można nabyć w atrakcyjnej cenie. Za około 160 zł dostaniemy precyzyjnie wykonaną, mocną myszkę o świetnym i innowacyjnym sensorze hybrydowym. To wygodna konstrukcja o estetycznym designie i sporych możliwościach. Logitech po raz kolejny pokazał, że liczy się technologia, a nie bajery.
Model G402 posiada jednak trochę wad. Do wyboru jest tylko jeden profil ustawień, rolka niczym się nie wyróżnia, a kabel nie ma oplotu i trochę przeszkadza w rozgrywce. Przydałyby się też wklęsłe przyciski główne.
Zalety: bardzo dobre wykonanie, świetny wygląd, precyzyjny czujnik hybrydowy, dokładny i szybki klik klawiszy, wygoda w każdym uchwycie, praktyczny przycisk „snajperski”.
Wady: szorstki, sztywny, przeszkadzający kabel bez oplotu, brak profilów, ślizgacze wymagające dotarcia.
Logitech G402 to myszka ze średniej półki cenowej, stworzona dla graczy FPS. „Gryzoń” oferuje wiele programowalnych przycisków, ergonomiczny wygląd oraz… akcelerometr i żyroskop. Te ostatnie mają zapewnić maksymalną szybkość czujnika. Jak mysz wypadła w praktyce?