FiiO F3 to drugi w kolejności model dokanałówek z autorskiej serii producenta. Słuchawki posiadają duże przetworniki dynamiczne, które pokryte zostały grafenem, stworzono je do zakładania metodą OTE, a producent obiecuje, że zapewnią brzmienie wysokiej jakości. Miałem już okazję przetestować model niższy, czyli F1 (test), za 79 zł. Słuchawki okazały się wygodne, nieźle wykonane i bardzo dobrze brzmiały. Stały się moim faworytem spośród urządzeń z tej półki cenowej. Model wyższy, czyli F3, nie jest dużo droższy. Za 30 zł więcej oferuje ergonomiczną konstrukcję, większe przetworniki, bogatsze wyposażenie oraz możliwość personalizacji, dzięki wymiennym pokrywkom. Sprawdźcie, jak brzmią FiiO F3. Czy warto się nimi zainteresować?
Specyfikacja FiiO F3
przetworniki: dynamiczne 11 mm
pasmo przenoszenia: 15 Hz–20 kHz
impedancja: 40 Ω
czułość: 98 dB/mW
średni pobór mocy: 5 mW
funkcje: obsługa rozmów
długość kabla: 1,2 m (kątowy wtyk 3,5 mm)
masa: 19,6 g
Wyposażenie
FiiO, podobnie jak Brainwavz, nigdy nie zawodzi, jeśli chodzi o wyposażenie poszczególnych modeli. Słuchawki nie są drogie, ale w zestawie znajduje się pokaźna ilość akcesoriów. Znajdziemy w nim:
* usztywniany futerał;
* trzy pary silikonowych nakładek pojedynczych;
* prowadnice kabla;
* trzy pary kolorowych nakładek;
* instrukcję obsługi.
Futerał prezentuje się świetnie: jest gruby, sztywny i ozdobiony sześciennym wzorem. Zamyka się go za pomocą solidnego zamka, a w środku ma dodatkową kieszonkę. Nakładki również prezentują się bardzo dobrze, są półprzezroczyste i mają czerwone trzpienie. Docenić należy także prowadnice kabla, czyli gumowe zausznice. Dobrym pomysłem są dostępne w zestawie kolorowe nakładki wielokrotnego użytku. Do dyspozycji mamy aż trzy pary: czerwone, niebieskie oraz czarne, wszystkie o głębokim połysku.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Wygląd
Widać, że FiiO F3 to model wyższy od F1. Poza tym słuchawki sprawiają wrażenie droższych, niż są w rzeczywistości. Zostały wykonane z tworzyw sztucznych, które połyskują, ale nie rysują się. Obudowy słuchawek są grube, gładkie i przyjemne w dotyku. Kabel jest ten sam, co w modelu F1 – robi bardzo dobre wrażenie swoją jakością.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Słuchawki mają pękaty kształt o łagodnych liniach. Długie tulejki wychodzą pod kątem, mają odpowiednio szerokie ranty, by tipsy trzymały się stabilnie. Wyloty zostały zabezpieczone filtrami w formie metalowych siateczek. Z drugiej strony konstrukcja jest bardziej spłaszczona. Kabel zamocowano za pomocą podłużnej wypustki o obłym kształcie. Otacza ją wymienna pokrywka w kształcie rombu.
Kabel wychodzi w górnej części słuchawek i ma dodatkowo wzmocnioną izolację – na całej długości widać przecinającą się czerwoną linię, która tworzy krzyżykowy wzór. Na prawym odcinku kabla znalazł się aluminiowy pilot w kształcie rurki z trzema przyciskami. Rozdzielacz przewodu jest również metalowy, został ozdobiony białym logo producenta. Kabel zakończony jest kątowym wtykiem minijack (pozłoconym) o dosyć dużej obudowie. Na przewodzie znajdziemy też silikonową opaskę ułatwiającą zwijanie.
Nie mam zastrzeżeń do jakości wykonania. W tej cenie można kupić już w pełni aluminiowe słuchawki, ale FiiO F3 wcale nie zawodzą zastosowanymi tworzywami. Pochwalić należy także spasowanie elementów i ogólny poziom obróbki – nie widać żadnych niedoróbek. Wzornictwo jest całkiem niezłe. FiiO F3 wyglądają nowocześnie, ale są nadal uniwersalne.
Komfort i obsługa
Uwielbiam słuchawki typu OTE, czyli Over the Ear. To konstrukcja, w której przewody prowadzi się do góry, za uszami. Dzięki temu słuchawki nie wypadają z małżowin podczas odsłuchów, a efekt mikrofonowy, czyli irytujące stukanie lub szuranie przewodu, nie występuje. 
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
W przypadku FiiO F3 ergonomia jest idealna. Słuchawki częściowo chowają się w uszach, nie uciskają i nie irytują, a kabel odpowiednio trzyma się swojej pozycji. Tworzywa sztuczne sprawdzają się dużo lepiej od metalu, czuć to szczególnie podczas chłodniejszej pory roku. Słuchawki są ciepłe w dotyku, nie wymagają ogrzewania w dłoniach przed założeniem, jak bywa to niekiedy w przypadku konstrukcji aluminiowych lub stalowych. Do ustabilizowania kabla można użyć prowadnic z zestawu, wpina się w nie odcinki douszne i zapina za uszy. Mogą przydać się w trakcie uprawiania sportu, ale nie są konieczne do codziennego użytku.
Izolacja od otoczenia jest lepsza niż ta z modelu FiiO F1. F3 już wyraźnie wyciszają zewnętrzny hałas, nie powinien on przeszkadzać podczas słuchania muzyki na średnim poziomie głośności. Słuchawki jednak nie odcinają w pełni od otoczenia, więc w wyjątkowo głośnych warunkach hałas może przebić się do uszu, szczególnie podczas cichszych partii muzycznych.
Kabel niestety sprężynuje, gdyż jest trochę zbyt sztywny. Nie plącze się, ale czasami wymaga odpowiedniego ułożenia i rozprostowania. Szkoda, że nie ma na nim suwaka, nie można zatem skrócić odcinków dousznych, by dodatkowo ustabilizować przewody na uszach lub zabezpieczyć się przed przypadkowym zahaczeniem dłonią o rozdzielacz. 
Pochwalić należy pilota – łatwo go zlokalizować, ma wyraźnie odróżniające się przyciski o dobrym kliku. Obsługa rozmów jest komfortowa. Niestety kątowy wtyk 3,5 mm wydaje się trochę za duży, czasami przeszkadza w kieszeni. Producent nie zapomniał jednak o dodatkowym zwężeniu wtyczki, więc słuchawki będą kompatybilne ze smartfonami umieszczonymi w etui.
Brzmienie
FiiO F3 brzmią świetnie, jakość dźwięku jest bardzo dobra, zwłaszcza w kontekście niewysokiej ceny urządzenia. Jednocześnie to trochę inna sygnatura dźwiękowa niż w modelu niższym, który oferował brzmienie cieplejsze, bliższe w średnicy i ciemniejsze w sopranie. FiiO F3 serwują już jaśniejszy dźwięk, ale nadal nie za ostry. To bardziej rozrywkowe brzmienie, rozmieszczone na planie litery „V”, czyli z podkreślonym basem i sopranem, a tym samym z lekkim wycofaniem pasma średniego. Słuchawki pozostają jednak uniwersalne i poradzą sobie z lżejszymi gatunkami muzycznymi.
Bas prezentowany jest w sposób kulturalny – został podbity, ale tylko lekko. To miękki i zagęszczony przekaz niskich tonów z niezłym zejściem w subbas. Utwory na słuchawkach brzmią masywnie, potrafią zawibrować lub kiedy trzeba, mocno uderzyć. Dźwięk niskich tonów nie męczy, jest gładki i łagodny. Słuchawki nie mulą i nie dudnią, bas nie maskuje pozostałych instrumentów. Nie można jednak liczyć na wysoką szczegółowość niskich rejestrów – priorytet miała przyjemność z muzyki.
Pasmo średnie jest lekko oddalone, ale nie zostało wycięte. W efekcie mocniej brzmią niskie i wysokie tony, ale środek nadal wspiera wokale i żywe instrumenty. Głosy wokalistów nie są wyjątkowo bliskie, ale nie znikają gdzieś w tle, podobnie jest z perkusją, gitarami lub instrumentami dętymi. Nadal z satysfakcją można posłuchać lżejszych brzmień, w tym jazzu, bluesa lub muzyki akustycznej. Brzmienie nie jest szorstkie, ostre lub twarde – dźwięk można określić jako miękki i przystępny. Muzyka wciąga i nie męczy, nawet po dłuższym czasie.
Wysokie tony zostały podkreślone, ale nie są przesadzone. Sopran trzyma się swojego miejsca – nie syczy i nie kłuje w uszy. Słuchawki serwują dźwięk trochę jaśniejszy od modelu F1, więc brzmienie sprawia wrażenie bardziej krystalicznego i czystszego. Poprawia to dynamikę – talerze perkusyjne rytmicznie cykają, kontrują pulsujący bas – głowa zaczyna sama kiwać się w rytm muzyki.
FiiO F3 brzmią też bardziej przestrzennie od F1, ale nadal nie można liczyć na dużą scenę dźwiękową, znaną z wyższych modeli serii. Wyraźnie słychać stereofonię, czyli przestrzeń jest szeroka – łatwo można oddzielić lewy kanał od prawego. Dobre wrażenie robi także wysokość oraz głębia sceny, gdyż instrumenty pojawiają się poniżej i powyżej poziomu uszu, jak również przesuwają bardziej przed twarz lub wybrzmiewają gdzieś z okolicy ramion. Poszczególne dźwięki są odpowiednio odseparowane.
Podsumowanie
Według mnie FiiO F3 są lepsze od modelu F1. Mają trochę inną sygnaturę dźwiękową, ale nadal nastawione są na rozrywkę. Słuchawki brzmią przyjemnie, ich dźwięk angażuje dynamicznym basem i czytelnym sopranem. F3 są też lepiej wykonane oraz wygodniejsze od F1 – dzięki innej metodzie zakładania ich ergonomia jest lepsza. Dźwięk może jednak sprawiać wrażenie lekko przymglonego, zbyt gładkiego i miękkiego, nie można liczyć jeszcze na dużą ilość szczegółów. FiiO F3 i tak są warte swojej ceny, wynoszącej około 110 zł.
Jeśli jednak budżet na słuchawki jest ograniczony, to FiiO F1 zaoferują również satysfakcjonujący poziom. Brzmią cieplej, trochę ciemniej, ale będą nadal odpowiednio czytelne i poradzą sobie z różną muzyką. Jeśli potrzeba więcej szczegółów, to SoundMagic E10 (test) lub Brainwavz M1 za około 150 zł mogą sprostać zadaniu. Pierwsze brzmią rozrywkowo, ale bardziej klarownie i szczegółowo, drugie są zrównoważone i naturalne w brzmieniu.
Zalety: bogate wyposażenie; solidne wykonanie; kolorowe nakładki; mocny kabel; wysoka ergonomia; rozrywkowe brzmienie z podkreślonym basem i sopranem oraz niezłą przestrzenią.
Wady: kabel lekko sprężynuje; brzmienie jest łagodne i gładkie, przez co traci się na szczegółowości.
Test słuchawek FiiO F3 – komfortowe i rozrywkowe