Każdy chce stworzyć przebój, także twórcy gier. Wszyscy ciężko nad tym pracują, często wspierani wielkimi budżetami i potężnymi nakładami na marketing. I czasem im się to udaje, a czasem nie. A czasem pojawia się gra stworzona przez małe studio, lub wręcz przez jedną osobę, która niezrozumiałym łutem szczęścia trafia idealnie w zapotrzebowanie graczy i staje się zaskakującym bestsellerem, który najczęściej zaraz potem znajduje całą rzeszę naśladowców, próbujących gdzieś dopłynąć na fali popularności.
DayZ
Jedna z najbardziej wpływowych gier dekady narodziła się jako modyfikacja do militarnej symulacji „ArmA 2”. Dean Hall, twórca moda, nie spodziewał się, że jeśli zaludni mapę żywymi trupami i wpuści tam małe grupki graczy, stworzy przebój, który zdefiniuje cały nowy gatunek gier survivalowych. „DayZ” szybko stał się tak popularny, że sprzedaż „ArmA 2”, niezbędnej do uruchomienia moda, skoczyła do niespotykanego poziomu. Potem powstała również samodzielna wersja „DayZ” oraz cały szereg gier naśladujących pomysł Halla.
Pełną recenzję gry "DayZ" znajdziesz tutaj.
Hotline Miami
Co roku pojawiają się setki gier niezależnych, często utrzymanych w retro-stylistyce, produkowanych przez małe studia marzące o wielkości. I przykład „Hotline Miami” pokazuje, że czasem rzeczywiście można trafić w dziesiątkę. Tym razem udało się to dzięki przypadkowemu, ale przemawiającemu do graczy połączeniu rozgrywki rodem sprzed 30 lat, pikselowej oprawie wizualnej, synthwave’owego soundtracku oraz niepotrzebnie przesadnej, ale bardzo atrakcyjnej brutalności. Gra zdobyła szturmem listy przebojów i, oczywiście, pociągnęła za sobą cały łańcuch gier podobnie stylizowanych na lata 80.
Pełną recenzję gry "Hotline Miami" znajdziesz tutaj.
Minecraft
„Minecrafta” nie trzeba nikomu przedstawiać, gdyż dziś jest jedną z najbardziej znanych i najlepiej sprzedających się gier w historii. Nikt się jednak tego nie spodziewał, a już z pewnością nie Markus Persson, gdy w 2009 roku udostępnił pierwszą publiczną wersję testową swojej gierki o świecie z klocków. Pięć lat później sprzedał Microsoftowi swoje kontrolne udziały w firmie zajmującej się tworzeniem „Minecraft” za 2,5 miliarda dolarów. „Minecraft” to nie tylko najbardziej zaskakujący przebój ostatniej dekady, ale w historii gier w ogóle.
Pełną recenzję gry "Minecraft" znajdziesz tutaj.
Overwatch
„Overwatch” być może nie powinien się znaleźć na tej liście, gdyż jako gra Blizzarda, twórców „Diablo”, „WarCrafta” i „StarCrafta” był skazany na sukces. Mało kto jednak spodziewał się, że będzie to aż taki sukces, gdyż była to nie tylko nowa marka, ale również strzelanka, czyli gatunek, z którym wcześniej Blizzard nie miał nic wspólnego. Na dodatek gra miała być pełnopłatna, w przeciwieństwie do podobnej gatunkowo oferty free-to-play. Mimo tego wszystkiego, gra eksplodowała popularnością i powoli zbliża się już do 40 milionów sprzedanych egzemplarzy, czyniąc ją największym bestsellerem ze stajni Blizzarda.
Pełną recenzję gry "Overwatch" znajdziesz tutaj.
Pillars of Eternity
Historia zaskakującego sukcesu tego klasycznego RPG od studia Obsidian jest nieco inna niż wszystkich pozostałych gier na liście, a to dlatego, że ów zadziwiający wszystkich sukces odniosła jeszcze zanim w ogóle powstała. W czasie kampanii zbiórki społecznościowej na Kickstarterze, twórcy przyszłego „Pillars of Eternity” zawiesili wysoko poprzeczkę, deklarując, że potrzebują nieco ponad miliona dolarów, by ukończyć i wydać grę. Nie wszyscy wierzyli, że uda im się tyle zgromadzić od fanów, a już naprawdę mało kto się spodziewał, że kampania zamknie się wynikiem prawie czterech milionów!
Pełną recenzję gry "Pillars of Eternity" znajdziesz tutaj.
PlayerUnknown’s Battlegrounds
„PlayerUnknown’s Battlegrounds” to gra o dziwnej nazwie, w ogóle nie reklamowana, wykorzystująca nieco zmieniony, ale dość stary pomysł na rozgrywkę… która w całkowicie zaskakujący sposób eksplodowała na listach przebojów w ubiegłym roku. Również jej twórcy byli tym zaskoczeni, bo nawet oni nie spodziewali się tak wielkiego sukcesu. Dzięki „PlayerUnknown’s Battlegrounds” zabawa w stylu battle royale, czyli taka, w której gracze wybijają się nawzajem aż do ostatniego, który zostaje zwycięzcą, stała się jednym z najgorętszych, najbardziej popularnych gatunków.
Pełną recenzję gry "PlayerUnknown’s Battlegrounds" znajdziesz tutaj.
Pokemon Go
box:offerCarousel
box:offerCarousel
box:offerCarousel
„Pokemon Go” to gra mobilna. Wiele innych produkcji przenośnych odniosło oszałamiające, zaskakujące sukcesy. Ale żadna nie sprawiła, że na kilka tygodni cały świat oszalał, biegając po okolicy i łapiąc pokemony. Popularność gry przerosła najśmielsze oczekiwania jej autorów (i to kilkakrotnie), a media codziennie donosiły o mniej lub bardziej zabawnych wypadkach domorosłych trenerów pokemonów, zapuszczających się w najdziwniejsze okolice w poszukiwaniu rzadkich kieszonkowych stworów z japońskiej kreskówki.
Rainbow Six: Siege
„Rainbow Six: Siege”, taktyczna sieciowa strzelanka wydana przez UbiSoft, jest przebojem nietypowym. A to dlatego, że w dniu swojej premiery w ogóle przebojem nie była. Sprzedaż okazała się być przeciętna i gra prawdopodobnie zostałaby spisana na straty, gdyby nie stała się rzecz niespotykana w segmencie gier wysokobudżetowych, które zarabiają na siebie albo w dniu premiery, albo nigdy – sprzedaż zaczęła rosnąć. Z każdym tygodniem gra stawała się coraz bardziej popularna, przyciągała coraz więcej fanów i z jednej nietrafionych inwestycji zmieniła się z klejnot koronny w portfolio swojego wydawcy.
Pełną recenzję gry "Rainbow Six: Siege" znajdziesz tutaj.
Rocket League
 „Rocket League” nie miało odnieść sukcesu. Twórcy tej dynamicznej zabawy w kopanie piłki zderzakami rakietowych autek tak bardzo nie wierzyli w jej popularność, że pozwolili, żeby Sony rozdawało ją przez miesiąc posiadaczom abonamentu PlayStation Plus. To, co wydarzyło się potem, to już historia. Dzika popularność „Rocket League” na wszystkich platformach sprawiła, że po dwóch latach od premiery grało w nią ponad 30 milionów ludzi. A to było rok temu! I rozpęd wcale nie słabnie!
Pełną recenzję gry "Rocket League" znajdziesz tutaj.
Wiedźmin
Najlepszym dowodem na to, że nikt nie wierzył, że gra RPG z Polski, produkowana przez studio CD Projekt Red, odniesie jakikolwiek sukces, jest to, że Andrzej Sapkowski, sprzedając prawa do elektronicznej wersji swoich książek, zażądał za nie relatywnie niewielkiej sumy, odmawiając propozycji procentów od przyszłych zysków. Dziś niepozorna marka znad Wisły jest przez wielu uznawana za najlepszą grę RPG w dziejach, CD Projekt Red otoczony jest szacunkiem i miłością graczy na całym świecie, co przełożyło się na miliardowe zyski, a nasi prezydenci dają „Wiedźmina” w prezencie wizytującym głowom innych państw, jako wizytówkę Polski.
Więcej o serii "Wiedźmin" czytaj tutaj.
Z powyższych historii niespodziewanych sukcesów, a także wielu innych im podobnych, można wysnuć jeden niepodważalny wniosek – nigdy tak naprawdę nie wiadomo, która gra stanie się popularna, a która nie. Chyba, że mówimy o kolejnej części „Grand Theft Auto”, bo to wyjątek od reguły, na który można stawiać w ciemno, że będzie niesamowicie popularny. W pozostałych przypadkach jednak gry, które odniosły największe sukcesy, zrobiły to nie tylko ku zaskoczeniu analityków i graczy, ale nawet ich twórców. Szczęście jednak odgrywa kluczową rolę. We wszystkim.
Gry, które nagle sprzedają się w milionach egzemplarzy. Gry, które miały odnieść sukces, ale odniosły oszałamiający sukces. Dlaczego? Tego nie wie nikt…