Saga rodzinna
„Middlesex” nie tylko powstawało na przestrzeni lat, ale fabularnie obejmuje aż osiem dekad i trzy pokolenia. Jest to skomplikowana historia rodziny Stephanidesów, która rozciągnięta jest zarówno w czasie, jak i przestrzeni. Swoje źródło ma w Turcji, rozwija się w Ameryce, a kończy w Berlinie. Bohaterowie są więc świadkami przemian społecznych i kulturalnych zachodzących w Stanach Zjednoczonych i Europie. Historia odgrywa w powieści bardzo ważną rolę. Stanowi tło opisywanych wydarzeń, uwiarygadnia je, a jednocześnie zarysowuje szerszy kontekst dla opowieści jednostkowej. Niezwykle barwne są opisy przemysłowego Detroit – jego bujnego rozwoju i równie spektakularnego upadku. Autor skupia się na szczegółach, rysując żywy, autentyczny obraz opisywanej epoki. Z taką samą uważnością podchodzi do kreowania samych bohaterów. Każdy z nich coś przeżywa, ma w sobie coś niezwykłego – szczególnie zaś Calliope. 
Opowieść o tożsamości
Cal Stephanides to główny bohater, za którego pośrednictwem poznajemy historię rodu. Nie jest on jednak typowym narratorem pierwszoosobowym. Zna przeszłość, w wielu sytuacjach jawi się jako zdystansowany obserwator otaczającej go rzeczywistości. Jednak tym, co go przede wszystkim określa, jest hermafrodytyzm. Calliope jest jednocześnie ostatnim potomkiem rodu. Poprzez wprowadzenie tej niezwykłej postaci autor na pierwszy plan wysuwa wątki związane z poszukiwaniem własnej tożsamości – narodowej, etnicznej, a w szczególności płciowej. Ujmując swoją opowieść w formę rodzinnej sagi, pokazuje, w jaki sposób przeszłość i podejmowane w niej decyzje, determinują życie kolejnych pokoleń. Człowiek przedstawiony zostaje tu z jednej strony jako jednostka, z drugiej zaś element większej machiny, której tryby toczą się niezależnie od nas. 
Warsztat mistrza
„Middlesex” zasługuje na uznanie nie tylko ze względu na podejmowaną tematykę i sposób prowadzenia narracji, ale i język. Jeffrey Eugenides porusza kontrowersyjne zagadnienia, ale czyni to w sposób wyjątkowo subtelny. Co więcej, choć powieść ma ponad sześćset stron, czyta się ją szybko i z zapartym tchem. A to za sprawą mistrzowskiego sposobu pisania, w którym panuje doskonała równowaga pomiędzy komizmem i powagą. Jest on jednocześnie nośnikiem złożonej problematyki i prostej, wciągającej historii. Niewątpliwie to właśnie język jest jednym z powodów, dla których warto sięgnąć po tę wyjątkową lekturę. Jeśli jeszcze się wahacie, warto dodać, że powieść została wznowiona w 2017 roku i ukazała się nakładem wydawnictwa Sonia Draga w bardzo przyjemnej oprawie graficznej. 
Źródło okładki: www.soniadraga.pl
Mówi się, że trzeba mieć dobry powód, by napisać długą książkę. Miał go z pewnością Jeffrey Eugenides, ponieważ jego powieść „Middlesex” to prawdziwy literacki majstersztyk. Została ona doceniona nie tylko przez czytelników, ale i przez krytykę, a w 2002 roku otrzymała w pełni zasłużoną Nagrodę Pulitzera. Co świadczy o wyjątkowości tej pozycji?