Czasami czytam w recenzjach mnóstwo górnolotnych zwrotów okraszonych emocjonalnym okrzykami, jak to fabuła wstrząsnęła, roztrzaskała serce na milion kawałków i sprowokowała całe morze łez. Jakkolwiek mam dość emocjonalną naturę, tak nigdy nie mogłam powiedzieć czegoś takiego o żadnej z czytanych dotąd książek, a przynajmniej nie zdarzyła mi się aż taka kumulacja odczuć ani taka ilość wykrzykników. Do czasu.
„Morze spokoju” Katja Millay – recenzja