Autorka bestsellerowej powieści „Jedz, módl się, kochaj” spędziła całe lata, pracując nad „Botaniką duszy”. Nie chciała rozczarować czytelników oczekujących kolejnego bestsellera, ale nie miała też zamiaru spocząć na laurach. Napisała powieść znakomitą – ambitną i inspirującą. Nie warto szufladkować autorki
Elizabeth Gilbert odniosła swój najbardziej spektakularny sukces, kiedy jej oparta na własnych doświadczeniach książka „Jedz, módl się, kochaj”została sfilmowana, a w roli głównej wystąpiła Julia Roberts. Wiele osób jednak z tego powodu wstawiło autorkę do szufladki z niezbyt dobrymi pisarkami piszącymi poradniki dla rozwódek. Trudno o bardziej niesprawiedliwy osąd. Elizabeth Gilbert jest autorką sześciu niezłych książek, zaś „Botanika duszy” jest wartościową i oryginalną powieścią o wielkich walorach literackich.
Niezwykła bohaterka – kobieta Oświecenia
Najmocniejszą stroną „Botaniki duszy” jest bohaterka – Alma Whittaker. Ta nieładna, rudowłosa dziewczyna urodziła się w zamożnej, filadelfijskiej rodzinie w XIX wieku. Jej ojciec zawdzięczał swoją karierę sprytowi i zwinnym rękom – jako chłopiec kradł rzadkie rośliny z królewskich ogrodów Kew w Londynie. Złapany i wydany przez własnego, niezwykle uczciwego ojca został za karę wysłany w podróż z kapitanem Cookiem. Karę przekuł w szansę, a nie znajdując dla siebie miejsca w wiktoriańskiej Anglii, zaczął robić karierę za granicą, by w końcu osiąść w Filadelfii. Już historia jego życia jest doskonałym materiałem na powieść przygodową, gdy tymczasem Gilbert opowiada ją w ramach wstępu. Jej uwaga skupi się na losach Almy.
Alma jest osobą niezwykłą. Obdarzona niesamowicie analitycznym umysłem dziewczynka od małego interesuje się roślinami. Uwielbia się uczyć i bez lęku wdaje się w naukowe dysputy z odwiedzającymi jej rodziców naukowcami. Rodzice ją wspierają, nie nalegając, by uczyła się tego, co w tamtych czasach było dla młodych panien najistotniejsze – śpiewu, tańca, rysunku i zajmowania się domem. Alma może czytać, co chce, wędrować po ogrodach i łąkach, zbierać rośliny, zapisywać obserwacje. Dopiero gdy w rodzinie zjawia się kolejna dziewczynka – przybrana siostra Almy, Prudence – sama Alma zdaje sobie sprawę, jak mało w niej kobiecego wdzięku. Panowie chętnie z nią rozmawiają, ale nie traktują jej jako kobiety.
Na szczęście autorka nie poszła łatwą drogą i dała Almie wystarczające poczucie godności i własnej wartości, by ta potrafiła sobie z tym radzić. Almie udaje się zachować równowagę pomiędzy emocjonalną, intelektualną i fizyczną stroną swojej natury. Jest delikatna, a zarazem silna, mądra, ale naiwna. Przede wszystkim zaś jest interesująca.
Zamiłowanie do podróży
Druga część książki jest prawdopodobnie produktem miłości do podróży, którą Elizabeth Gilbert ujawniła już w poprzednich książkach. Alma wyrusza w świat, zaś jej perypetie są często niezbyt prawdopodobne, choć niewątpliwie sprawiają, że czytelnik czyta coraz szybciej i z coraz większym zapałem. Polubiwszy bohaterkę podczas niespiesznej lektury pierwszej części książki, teraz może beztrosko dać się porwać przygodzie.
Gilbert stworzyła oszałamiającą powieść, odkrywając przed czytelnikiem fascynujący świat dziewiętnastowiecznych odkrywców i naukowców. Alma jest żeńskim odpowiednikiem Darwina, i choć jest postacią fikcyjną, wydaje się równie prawdziwa. Jest symbolem kobiety-naukowca, która nie miała w dziewiętnastym wieku wielu możliwości rozwijania swoich pasji, ginąc w cieniu mężczyzn. Żyjąc w cieniu, dokonała rzeczy wielkich. Czytając „Botanikę duszy”, warto pomyśleć o tych zapomnianych pasjonatkach.
E-book dostępny jest już od 30 zł w formatach EPUB i MOBI.
Źródło okładki: www.rebis.com.pl
„Botanika duszy” Elizabeth Gilbert – recenzja