Po ich lekturze wieczorny spacer może nie być już taki przyjemny, samotna noc w pustym domu może przyprawić o palpitacje serca, a na widok obcej sylwetki wyłaniającej się z zaułka nogi same będą rwać się do ucieczki.
Amerykański koszmar seryjny
Dynamiczna i makabryczna. Tak można podsumować twórczość Chrisa Cartera, autora serii z detektywem Hunterem, policjantem, który wraz ze swoim partnerem Carlosem Garcią tworzy Sekcję Specjalną policji Los Angeles i zajmuje się najbardziej ohydnymi zbrodniami. Krótkie rozdziały dynamizują akcję, autor nie szczędzi opisów scen przemocy, a wymyślność i makabryczność zbrodni przyprawia o mdłości. W Polsce ukazało się osiem tomów tej serii. Jednym z najciekawszych i najbardziej przerażających jest „Geniusz zbrodni”. Hunter ma dowieść niewinności kumpla ze studiów, który zawartością bagażnika samochodu przyprawiłby o mdłości nawet najtwardszych. W tej historii nic jednak nie jest takie, jakim się wydaje. Koszmar przemocy wymyka się wyobraźni, a przerażenie potęguje fakt, że historia ta jest mocno inspirowana życiem.
Równie potworne zbrodnie znajdziemy u Jeffery’ego Deavera. Świetnie wykreowani bohaterowie, silne emocje, wymyślna gra z okrutnym i inteligentnym przeciwnikiem oraz liczne zwroty akcji to tylko część atutów thrillerów tego autora. Miłośnicy gatunku koniecznie powinni poznać serię z jednym z najciekawszych duetów literatury kryminalnej, Lincolnem Rhyme’em i Amandą Sachs, którą otwiera rewelacyjny „Kolekcjoner kości” (książka doczekała się świetnej ekranizacji – seans obowiązkowy). Nowy Jork nie po raz pierwszy wstrząsa fala zbrodni, ale w tym wypadku nie ma co liczyć na szablonowe rozwiązania i schematyczne rozgrywki. Czytelnika czeka spora dawka zaskoczeń i finał wgniatający w fotel.
Przemoc po francusku
Przeczesując Europę w poszukiwaniu mocnych fabuł z dreszczykiem, warto sobie zanotować dwa francuskie nazwiska — Pierre Lemaitre i Maxime Chattam. Obaj panowie nie oszczędzają ani bohaterów, ani czytelników. Mocne, makabryczne inscenizacje zbrodni, trudne emocjonalnie sceny, dramatyczne zwroty akcji, finały zaskakujące, wbijające w fotel oraz możliwość przyjrzenia się tej najpaskudniejszej stronie ludzkiej natury – oto, co oferują wymienieni autorzy.
Pierre Lemaitre ma na swoim koncie świetną serię thrillerów z komisarzem Verhovenem. Miłośnicy pozycji z książkami w tle, a jednocześnie czytelnicy odporni na dużą dawkę makabrycznych scen, powinni sięgnąć po „Koronkową robotę”, w której to seryjny morderca inspiruje się dziełami literackimi. Nie może wyjść z tego nic dobrego, gdy na liście jego lektur jest m.in. „American Psycho”… 
Maxime Chattam także wie, jak przerazić czytelnika. Na uwagę zasługuje jego „Trylogia zła”, gwarantująca nocne koszmary. Pierwszy tom, „Otchłań zła”, to dramat wielu ofiar seryjnego mordercy i budzące przerażenie rytuały.
I jeszcze trochę emocji
Na deser podrzucę jeszcze dwa tytuły, które nie pozwalają łatwo o sobie zapomnieć. „Lalki” Jamesa Carola to dramat porwanych przez psychopatę kobiet, które znoszą ból tortur, a następnie przechodzą przez lobotomię. Są jak puste skorupy. Tracą wszystko oprócz życia. Dlaczego ktoś okalecza je w ten sposób? 
Równie ciężki emocjonalnie jest thriller „Ene, due, śmierć” M. J. Arlidge’a. Tu morderca porywa ofiary parami, wciągając je do gry z bezwzględnymi zasadami. By przeżyć, trzeba zabić drugą osobę. Kumpla, córkę, partnera… Tylko to gwarantuje wolność. Alternatywą jest śmierć obydwu osób. Jak zachowają się porwani w tak ekstremalnej sytuacji?
W poszukiwaniu mocnych wrażeń warto zajrzeć do twórczości m.in. Mo Hayder, Sebastiana Fitzka czy Simona Becketta. Lekko nie będzie, ale emocji nie zabraknie.
Jedni zaczytują się w klasycznych kryminałach Agathy Christie, inni potrzebują mocnych wrażeń. Gdzie szukać fabuł przyprawiających o dreszcze i gwarantujących nieprzespane noce? Jest kilka takich książek, które doskonale sprawdzą się w tej roli.