Na drodze do samodzielności
Większość dzieci uczy się samodzielnego załatwiania potrzeb fizjologicznych przed ukończeniem 3 lat. Zdaniem pedagogów i lekarzy okres między drugim a trzecim rokiem życia powinien być tym czasem, w którym rozpoczynamy trening nocnikowania. Dziewczynkom nauka przychodzi zwykle łatwiej i są w stanie wcześniej pożegnać pieluszki, u chłopców przyjmuje się, że optymalny czas treningu zaczyna się po ukończeniu 2,5 roku, ale, jak wiadomo, każde dziecko to inna historia. 
Przeglądając fora i grupy dyskusyjne dotyczące wychowania dzieci, bardzo często można natknąć się na wątki, w których mamy opowiadają o nocnikowaniu. Te posty zwykle są pełne stresu i frustracji, gdyż nauka samodzielnego i kontrolowanego siusiania sprawia dzieciom wiele trudności, od rodziców wymaga zaś cierpliwości, konsekwencji i sporej ilości dodatkowych obowiązków domowych (pranie mokrych ubrań, dywanów, sprzątanie podłóg itp.). Rodzice dzieci, którym trudno jest zapanować nad kontrolą pęcherza albo tych, które zwyczajnie boją się zmiany i z niechęcią spoglądają w stronę nocnika, powinni na wiele sposobów starać się zachęcić maluchy do przełamania strachu. 
Odczarować tabu
Jednym z najczęściej polecanych sposobów na okiełznanie stresu jest czytanie (omawianie i oglądanie obrazków) specjalnych książek, których bohaterami są siusiu i kupka. Pozwala ono pokazać dziecku, że to, co się z nim obecnie dzieje, jest normalne, a wręcz może stać się świetną zabawą i powodem do dumy. Wyjątkowe książki dla dzieci odczarowują tabu związane z tematem wypróżniania się.
Wybrałam kilka najpopularniejszych tytułów o tej tematyce, w tym dwie książeczki, które pomogły odczarować temat nocnika w moim domu, mogę więc śmiało napisać, że warto je zakupić.
Pernilla Stalfelt „Mała książka o kupie” 2014, 32 str./ok. 25 zł
Wyjątkowa książka na polskim rynku. Świetna do nauki nocnikowania i nie tylko. Zaspokaja dziecięcą ciekawość świata i jest przyczynkiem do wielu ciekawych rozmów. To nie rodzaj podręcznika czy motywatora do samodzielnego załatwiania się, a raczej minialbum poświęcony... kupie. Pełen jest ciekawych, śmiesznych, nierzadko zaskakujących informacji na jej temat. I są to informacje bardzo dla dzieci interesujące, przedstawione w sposób, na który nie wpadliby nawet najbardziej twórczy rodzice. Czy tłumaczymy maluchowi, jak wygląda kupa u różnych zwierząt? Czy dzieci wiedzą, dlaczego kupa potrafi zmieniać kolor? Co się dzieje, gdy przez kilka dni nie udaje się jej zrobić albo jak wygląda biegunka? I dlaczego tak ważne jest, by starannie spłukiwać i usuwać resztki kupy w sedesie? 
W książce jest też dział poświęcony momentowi przejścia z pieluch na sedes. To krótki rozdział tłumaczący czym jest pieluszka i dlaczego niemowlaczki załatwiają się właśnie do niej. Można też pokazać maluszkowi, dlaczego puszczamy bąki, czym one tak naprawdę są i dlaczego dorośli nie lubią, gdy się to robi głośno. Treść „Małej książki o kupie” może wydawać się śmieszna, jednak książeczka okazuje się bardzo przydatną pozycją dla malucha; w naszym domu spełniła swoje zadanie. Napisania została w sposób, by dobrze się ją czytało (oglądało) z dzieckiem, a za kilka lat mogła posłużyć do samodzielnego czytania.
Alona Frankel „Nocnik nad nocnikami (wersja dla chłopców lub dziewczynek)” 2009, 48 str./ok. 12–15 zł
Ta książka to w zasadzie obrazkowa instrukcja obsługi nocnika. Informuje dzieci, czym jest nocnik i dlaczego warto z niego korzystać. Alona wykonała rysunki kilka lat temu, kiedy uczyła własne dziecko korzystać z nocnika, w tej chwili sprzedano już ponad 5 milionów egzemplarzy "Nocnika nad nocnikami" – można zatem śmiało powiedzieć, że książeczka pomogła milionom dzieci pokonać stres związany z nauką samodzielnego załatwiania się. Autorka w sposób bezpruderyjny opowiada o ciele i jego potrzebach, koncentrując się na tym, by bezboleśnie przeprowadzić dziecko przez etap nauki nocnikowania, pomóc mu zrozumieć, że czynność siusiania do nocnika jest normalna, a nawet przyjemna i stanowi ważny etap na drodze do upragnionej dorosłości. Co do książeczki mam tylko jedno zastrzeżenie – przedstawiony w niej nocnik wygląda bardzo retro i dziecku może być trudno połączyć jego wygląd z własnym nocnikiem czy toaletą w łazience.
Iwona Randunz „Żegnaj pieluszko! Jak miś polubił nocniczek” 2010, 20 str./ok. 15 zł
Książeczka idealna dla tych dzieci, dla których załatwianie się wydaje się obce i niezrozumiałe. Na przykładzie misiów tłumaczy, dlaczego warto uczyć się korzystać z nocnika oraz jak wesołą może to być zabawą. Krótka opowieść o małym misiu bojącym się nocnika, który bardzo chciałby być tak samodzielny, jak jego starsza koleżanka. Historyjka motywuje dziecko do podjęcia wyzwania i pokazuje, że załatwianie się do nocnika to powód do dumy.
Eliza Piotrowska „Tupcio Chrupcio, żegnaj pieluszko!” 2016, 24 str./ok. 20 zł
Najnowsza pozycja w zestawieniu, wydana w listopadzie tego roku. Nie jest to typowy przewodnik po świecie kupy i siusiu, nie jest to też instruktaż jak korzystać z nocnika. Celem książki autorstwa Elizy Piotrowskiej jest pomoc dzieciom w oswojeniu się ze stresogennymi sytuacjami, a konkretniej wyjście z etapu malucha przywiązanego do pieluszki. Książeczka pomaga naszemu brzdącowi stać się samodzielnym przedszkolakiem, któremu niestraszne nowe wyzwania. Zabawne i ciepłe historyjki o Tupciu Chrupciu pozwolą oswoić dziecko z wieloma przełomowymi sytuacjami w życiu: pożegnaniem z pieluszką, narodzinami rodzeństwa czy pierwszym dniem w przedszkolu. Warto sprawdzić całą serię książeczek o Tupciu, w której znajdują się też historie o zasypianiu, wizycie lekarskiej czy higienie jamy ustnej.
Nauka korzystania z nocnika to jedna z pierwszych i najważniejszych umiejętności, jakiej musi nauczyć się maluch – pożegnanie się z pieluszką jest dla niego milowym krokiem w rozwoju. Dla wielu dzieci i rodziców proces ten stanowi duże wyzwanie. W oswojeniu dziecka z samodzielnym załatwianiem się pomocne mogą okazać się książki. Przedstawiam te najpopularniejsze i najskuteczniejsze.