Nie byłabym sobą, gdybym nie akcentowała na każdym kroku, jak ważna jest dla mnie literatura polska. Tworzenie nowego rodzaju stereotypu, mówiącego o tym, że polska literatura jest zła, a jej autorzy to grafomani, budzi mój największy protest. Jak w każdej dziedzinie są tu lepsi i gorsi twórcy, dlatego tak ważne jest, by pamiętać o tych naprawdę nie tylko piszących najlepiej, ale też tych, którzy mieli to, co lubi się określać jako iskra boża.
Najlepsi i niedoceniani – polscy pisarze powojenni