Jak dobrze znasz swoich przyjaciół? A w jakim stopniu oni znają ciebie? Różne sytuacje życiowe mogą to pokazać, jednak nie wydaje mi się, żeby można było dowiedzieć się wszystkiego w ciągu jednego wieczoru... Chyba że za pośrednictwem gry „Ego” od firmy Trefl! To świetna gra imprezowa, która urozmaici każde spotkanie i często sprowokuje was do gorących dyskusji. Nie jest to tylko pusty slogan reklamowy. Czy macie odwagę się o tym przekonać? Zawartość pudełka i przygotowanie gry
Zanim jednak dowiecie się, dlaczego aby zagrać w „Ego”, trzeba być niezłym śmiałkiem, zajrzyjmy do eleganckiego, czarnego pudełka z czerwonym logo. Znajdziemy w nim:
· 220 dwustronnych kart z pytaniami (co daje aż 440 pytań, każde z trzema odpowiedziami do wyboru),
· 18 dużych żetonów odpowiedzi,
· 20 małych żetonów do obstawiania,
· okrągłą, czerwoną planszę,
· instrukcję.
Przygotowanie gry zajmie wam dosłownie kilkadziesiąt sekund. Plansza powinna być ułożona tak, żeby gracze mieli do niej swobodny dostęp. Każdy z uczestników rozgrywki otrzymuje zestaw trzech dużych, plastikowych żetonów odpowiedzi – z jedną, dwiema oraz z trzema czerwonymi kropkami oraz 20 małych żetonów. Resztę odkładacie do pudełka. Następnie wszyscy oddają połowę swoich małych żetonów do wspólnej puli – kładziecie je na planszy, a drugą połowę kładziecie obok siebie. Pudełko z pytaniami stawiacie tak, żeby każdy z was mógł swobodnie wyciągnąć kartę. Możecie grać!
Przygotowanie gry zajmie wam dosłownie kilkadziesiąt sekund. Plansza powinna być ułożona tak, żeby gracze mieli do niej swobodny dostęp. Każdy z uczestników rozgrywki otrzymuje zestaw trzech dużych, plastikowych żetonów odpowiedzi – z jedną, dwiema oraz z trzema czerwonymi kropkami oraz 20 małych żetonów. Resztę odkładacie do pudełka. Następnie wszyscy oddają połowę swoich małych żetonów do wspólnej puli – kładziecie je na planszy, a drugą połowę kładziecie obok siebie. Pudełko z pytaniami stawiacie tak, żeby każdy z was mógł swobodnie wyciągnąć kartę. Możecie grać!
Rozgrywka
Gra przeznaczona jest dla osób powyżej czternastego roku życia. W rozgrywce może wziąć udział od dwóch do sześciu graczy. Czas gry może wynieść od dwudziestu minut do godziny.
Zgodnie z instrukcją, rozgrywkę rozpoczyna najmłodszy gracz. Losuje kartę z pudełka (najlepiej taką ze środka, ponieważ jedno pytanie z pierwszej i ostatniej karty może być widoczne dla części uczestników) i czyta pytanie na głos. Spośród trzech odpowiedzi wybiera jedną, oczywiście zgodną z prawdą. Każda z nich oznaczona jest odpowiednio jedną, dwiema, lub trzema kropami. Na stole kładzie więc odpowiedni żeton, rewersem do góry. Pozostali gracze muszą odgadnąć jego odpowiedź. Używają do tego żetonów w ten sam sposób, co gracz, który odpowiada na pytanie – kładąc na stole przed sobą żeton z odpowiednią ilością kropek. Wszyscy uczestnicy rozgrywki, którzy próbują odgadnąć odpowiedź gracza czytającego pytanie, obstawiają za pomocą małych żetonów, jak pewni są tego, że odgadli jego/jej odpowiedź. Mogą obstawić jeden żeton lub dwa.
Kiedy wszyscy wybrali swoją odpowiedź i obstawili, odwracają żetony. Następuje podział wygranej. Gracze, którzy prawidłowo odgadli odpowiedź, otrzymują tyle małych żetonów z puli, ile obstawili oraz zabierają swoje żetony, których użyli do obstawiania. Wszyscy ci, którzy nie domyślili się poprawnej odpowiedzi, tracą żetony, których użyli do obstawiania – odkładają je do wspólnej puli. Natomiast gracz, który czytał pytanie, otrzymuje z puli tyle żetonów, ilu graczy prawidłowo wskazało jego odpowiedź. Tury następnych graczy wyglądają tak samo. Gra kończy się, gdy nie ma już żetonów we wspólnej puli, a zwycięzcą zostaje ta osoba, która uzbierała ich najwięcej.
Oczywiście wszelkie kwestie sporne rozwiązane są dodatkowymi zasadami. Na przykład, jeżeli wylosowane pytanie cię nie dotyczy (na przykład dotyczy relacji z rodzeństwem, a ty jesteś jedynakiem/jedynaczką), możesz bez konsekwencji je wymienić. Gracz może też po prostu odmówić odpowiedzi na pytanie, jednak wtedy musi oddać swoje dwa małe żetony do wspólnej puli.
Podsumowanie
Pytania w grze są bardzo zróżnicowane – od całkiem prostych („Którą bajkę wolałeś/wolałaś jako dziecko?”, „Którą z wielkich postaci chciałbyś/chciałabyś spotkać osobiście?”) po takie, które są w stanie wywołać ożywione dyskusje („Który kolor oczu zwykle cię przyciąga?”, „Czy potrafisz przegrywać?”, „Twoja teściowa podaje danie, którego nie znosisz. Co robisz?”). Gra najlepiej sprawdza się wśród grupy osób, które dobrze się znają, jednak rozgrywka w towarzystwie grupy osób, gdzie część to znajomi, a część dopiero poznaje resztę także może się sprawdzić i być równie zabawną. Gra nie wymaga długiego przygotowywania ani wczytywania się w skomplikowane zasady, nie zajmuje też wiele miejsca na stole, co czyni ją naprawdę dobrze przemyślaną grą towarzyską. „Ego” to doskonały prezent na takie okazje jak urodziny czy wieczory panieńskie/kawalerskie, a także idealne urozmaicenie tych, jak i zwykłych imprez.
„Ego” – recenzja gry