Imperatorze, mam złe wieści! Niespodziewany atak rebeliantów na Sullust zakończył się przegraną sił imperialnych. W wyniku starcia straciliśmy jeden z gwiezdnych niszczycieli. Przypuszczam, że w pobliżu może znajdować się ukryta baza wroga. Nie ma fana uniwersum „Gwiezdnych wojen”, który nie chciałby kiedyś wziąć udziału w największych wydarzeniach z jego historii. Każdy ma apetyt na dowodzenie misją, w której wyniku zniszczono przerażającą Gwiazdę Śmierci. To marzenie możemy spełnić dzięki grze planszowej „Star Wars: Rebelia”.
Armia w pudełku
W grze strategicznej Coreya Konieczki, wydanej w Polsce przez Wydawnictwo Galakta, jeden z graczy wciela się w przywódcę sił Imperium Galaktycznego, drugi natomiast staje na czele Rebelii. W pudełku z grą znajdziemy:
89 figurek Imperium
64 figurki Rebelii
68 kart misji
34 karty akcji
31 kart sond zwiadowczych
30 kart taktyki
15 kart celów
39 znaczników poparcia
32 znaczniki uszkodzeń
25 liderów z podstawkami
10 znaczników sabotażu
7 pierścieni dodatków
3 znaczniki zniszczonych układów
po jednym znaczniku reputacji i czasu
10 specjalnych kości
2 arkusze stronnictw
instrukcję składającą się z „Zasad wprowadzających” i „Kompletnej księgi zasad”
dwuczęściową planszę galaktyki
Trzeba przyznać, że rozmiary pudełka robią wrażenie. Jest w nim mnóstwo elementów, które cieszą oko. Grafiki na kartach świetnie wpasowują się w klimat, a figurki bezbłędnie odwzorowują wygląd wojsk obu stron konfliktu. Wielkie niszczyciele budzą strach, a Gwiazda Śmierci rzuca posępny cień na sąsiadujące planety.
Igła w galaktyce
Zadaniem gracza kierującego oddziałami Imperium jest pokonanie Rebelii, co można dokonać tylko poprzez zduszenie jej w zarodku, czyli zniszczenie jej głównej bazy. Problem polega na tym, że „imperialiści” nie znają jej lokacji. Celem gracza dowodzącego Rebelią jest utrzymanie placówki w tajemnicy. Musi konspirować na tyle długo, by zdążyć zorganizować ogólnogalaktyczny zryw prowadzący do obalenia dyktatury.
Imperium może lokalizować miejsca przebywania sztabu dowodzenia rebeliantów na wiele sposobów. Może wykorzystać m.in. drony zwiadowcze, wskazujące planety, na których nie ma bazy, więzić i przesłuchiwać liderów ruchu oporu czy prowadzić agresywną ekspansję, która sprawi, że podczas podboju trafią w końcu na cel. W budowaniu siły militarnej Imperium pomogą także projekty będące potężnymi wzmocnieniami. Wśród nich znajdziemy chociażby budowę superniszczyciela gwiezdnego czy naładowanie lasera Gwiazdy Śmierci, którego strzał niszczy całą planetę.
Rebelianci nie pozostają dłużni. Będą oni wykonywać misje specjalne, których celem jest zdobycie reputacji. Każdy zdobyty punkt podnosi znacznik rebelii, co przybliża moment wybuchu ogólnokosmicznej rewolucji, a więc jednocześnie skraca się liczba rund do końca gry, kiedy to rebelianci muszą wytrzymywać ataki armii Imperatora. Gdy licznik rozegranych tur dojdzie do maksymalnej wartości, zaczyna się zryw wszystkich cywilizacji przeciw dyktaturze, co automatycznie kończy grę. Zwycięża ruch oporu.
Użyj mocy, Luke!
Istota rozgrywki polega na przydzielaniu w każdej z tur zadań liderom obu stron konfliktu. Wśród nich znajdą się takie postaci, jak Darth Vader czy Obi-Wan Kenobi. Możemy przydzielić ich do wykonywania misji, blokowania poczynań przeciwnika lub przemieszczania naszych wojsk. 
Misje przynoszą różne efekty. Możemy np. sabotować planety, by zablokować produkcję nowych jednostek lub terroryzować ludność siłami Imperium, by strachem zdobyć ich poparcie. Każdy z liderów posiada odmienne zdolności. W zależności od ich jakości i poziomu podejmują się oni bardziej trudnych misji lub wykonują prostsze zadania, np. blokowanie działań wrogiej strony.
Wszystkie ruchy planujemy w tajemnicy i realizujemy je na zmianę z drugim graczem. Wymaga to od nas rozważnego działania i przewidywania ruchów przeciwnika. Mechanika ta pozwala jednocześnie na zwodzenie wroga. Takie podchody przypominają nieco „Grę o Tron”, gdzie podpuszczanie oponentów również pozwalało na ciekawe zagrywki. W pewnym stopniu podobną mechanikę manipulacji wykorzystano również w grze „Król i Zabójcy”.
Szwadrony X-Wingów
Podczas gry nie tylko zaskakujące poczynania przeciwnika przyśpieszają bicie serca. Nie mniej fascynujące są bitwy, które odbywają się na planszy. Gdy stają naprzeciw siebie wojska Imperium oraz Rebelii, do gry wkraczają kostki. To właśnie one sprawiają, że w czasie walki następują niespodziewane zwroty akcji. Losowość wprowadza dawkę niepewności do każdej bitwy i sprawia, że nie ograniczają się one do chłodnej kalkulacji. Oczywiście, szczęście nie zastąpi przemyślanych ruchów.
Cieszy również możliwość rozgrywki nie tylko w dwóch, lecz także w trzech i czterech graczy. Pozwala na to tryb drużynowy, kiedy to gracze dzielą się stanowiskami generała i admirała. Każdy z nich posiada odmienny zakres obowiązków. Generał odpowiada za starcia lądowe i sondy zwiadowcze, a admirał – za starcia kosmiczne oraz produkcję jednostek.
Podsumowanie
„Star Wars: Rebelia” to rasowa gra strategiczna. Wymaga od graczy przemyślanych ruchów. Dotyczy to zwłaszcza osoby dowodzącej Rebelią, która może zostać łatwo zdziesiątkowana w bezpośredniej walce z „imperialistami”. Ich armia jest znacznie większa i dysponuje potężną Gwiazdą Śmierci. Granie Rebelią to nie jest jednak oczekiwanie na tragiczny koniec. Co to, to nie. Akcje dywersyjne i zagrywki taktyczne sprawiają, że możemy poczuć się jak prawdziwi generałowie.
I moim zdaniem najważniejsza rzecz. „Star Wars: Rebelia” to doskonale zaprojektowany tytuł. Rozgrywka jest niesamowicie wciągająca, co sprawia, że angażujemy się w kosmiczną wojnę na długie godziny. Emocje potęgują świetne grafiki nawiązujące do kultowych kadrów ze starej trylogii. Każda mechanika ma pomysłowe zastosowanie, a jednocześnie jest zgodna z kanonem uniwersum. Bitwy budzą prawdziwe emocje, a ukrywanie się przed siłami Imperium może sprawić, że na czole gracza pojawią się krople potu. Uważam, że każdy fan zarówno uniwersum „Gwiezdnych wojen”, jak i gier strategicznych powinien potraktować tę pozycję jako obowiązkową. Grajcie, by Rebelia zwyciężyła!
Grę do recenzji dostarczył wydawca.
„Star Wars: Rebelia” – recenzja gry