Specyfikacja Huawei Watch 2
wyświetlacz: 1,2 cala, dotykowy AMOLED, 390 x 390 pikseli, Gorilla Glass
interfejs: Bluetooth 4.1 LE, Wi-Fi 802/11 b/g/n 2,4 GHz, NFC
system operacyjny: Android Wear OS 2.0
procesor: Snapdragon Wear 2100 (4x 1 GHz)
pamięć: RAM 768 MB, wbudowana 4 GB
akumulator: 420 mAh (do 2 dni pracy)
funkcje: GPS z GLONASS, pulsometr, akcelerometr, żyroskop, barometr, czujnik światła, obsługa rozmów, obsługa głosowa Google
zabezpieczenia: odporność na pył i wodoodporność IP68
wymiary: 48,9 x 45 x 12,6 mm
masa: 57 g
Konstrukcja
W wersji Sport producent postawił na mieszankę klasycznego oraz nowoczesnego wzornictwa. Matowa czerń i okrągła tarcza kontrastują z połyskującą kopertą, ozdobioną podziałką i dużymi ząbkami. Nie jest to jeszcze poziom Samsunga Gear S3 Frontier, niemniej Watch 2 wygląda całkiem atrakcyjnie. Urządzenie zostało wykonane głównie z tworzyw sztucznych wysokiej jakości, ale od spodu nie zabrakło stali nierdzewnej, a całość jest idealnie spasowana i skręcona wkrętami typu Torx.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Zastosowano wyświetlacz typu AMOLED o dosyć wysokiej rozdzielczości 390 x 390 pikseli. Obraz jest ostry i czytelny, także pod kątem. Nie zabrakło czujnika światła, a kolory są nasycone, ale jeszcze nie zdają się jaskrawe. Ekran ma teoretycznie lepsze parametry niż wyświetlacze Super AMOLED montowane w modelach Gear S3 czy Gear Sport Samsunga, ale jakimś sposobem na żywo robi gorsze wrażenie. Prawdopodobnie dlatego, że w systemie Android Wear jest mniej czerni, interfejs nie jest tak efektowny, a wyświetlacz zamontowany jest dość głęboko. W praktyce jednak i tak trudno narzekać na jakość ekranu.
Tarczę zegarka otacza metaliczna koperta z precyzyjnie naniesioną podziałką i oznaczeniami, która, w przeciwieństwie do tej z zegarków Samsunga, nie jest obrotowa. Korpus obudowy jest matowy i zwarty – byłem przekonany, że zrobiono go z metalu. Z prawej strony obudowy znajdują się dwa przyciski, które wyraźnie odstają i nie mają luzów. Na spodzie zegarka widać stalową pokrywkę, w środku której umieszczono pulsometr, a przy jej krawędzi jest złącze ładowania.
Pasek jest wymienny, ma 20 mm szerokości i system łatwego wypinania. Niestety nie robi specjalnego wrażenia. Co prawda jest mocny, ale wygląda na dosyć tani, wykonano go z grubej gumy z wcięciami i wypustkami. Klamra jest jednak stalowa i mocna, a szlufka odpowiednio szeroka.
Ergonomia i użytkowanie
Huawei Watch 2 jest duży. Przypomina klasyczny zegarek, ale nie ma co liczyć na zbliżony poziom komfortu. Pod względem ergonomii jest podobnie do Samsunga Gear S3 – całość jest tylko nieznacznie chudsza i trochę lżejsza. Zegarek wyraźnie odstaje i w ubraniach o ciaśniejszych rękawach może przeszkadzać.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Mimo że pasek prezentuje się przeciętnie, jest wygodny. Ma odpowiednią szerokość i jest elastyczny – przylega do nadgarstka, nie uciska i stabilizuje zegarek nawet podczas uprawiania sportu. Irytować nie będzie też szlufka, która ma bolec i zaczepia się o otwory w pasku, dzięki czemu nie przesuwa się samoistnie. Trzeba jednak zauważyć, że standardowy pasek jest wstępnie ukształtowany, a jego mocowanie zostało wyraźnie zagięte, co w przypadku wyjątkowo szerokich nadgarstków może trochę przeszkadzać. Jeśli komuś zależy na ruchomym mocowaniu, to pasek da się łatwo wymienić, ale wtedy mocowanie nie będzie już tak ładnie zabudowane. Standardowy pasek przechodzi płynnie w obudowę zegarka.
Ekran jest czytelny w słońcu, a dzięki czujnikowi światła nie trzeba przejmować się poziomem podświetlenia. Wyświetlacz nie oślepiał mnie nocą, a i za dnia nie brakowało jasności. Nie miałem problemu także z gestami obsługi, wybudzaniem zegarka ruchem, jak również samą obsługą dotykową. Interfejs jest odpowiednio czuły, bez problemu interpretuje gesty, pozwala też na w miarę wygodne pisanie. Korzystanie z ekranowej klawiatury będzie wymagać wprawy, ale z pomocą przychodzą autokorekta i przewidywanie słów.
Obsługa, możliwości, czas pracy
Zegarek działa pod kontrolą systemu operacyjnego Android Wear 2.6.0, można więc liczyć na pełną integrację ze smartfonami z Androidem. Jestem fanem rozwiązań Google’a, ale muszę przyznać, że ich zegarkowy system nie zachwyca – pod względem wizualnym jest przeciętnie. Co prawda, samą tarczę można łatwo wymienić, a do wyboru jest ich mnóstwo, ale kolorystyka oraz interfejs nie wykorzystują możliwości ekranu AMOLED. System wygląda dosyć ponuro i szaro.
Działanie zegarka również budzi pewne zastrzeżenia. Obsługa jest dosyć sprawna, ale animacje potrafią się przyciąć, a niektóre aplikacje startują długo. Czasami urządzenie wymaga cierpliwości, ale jeszcze nie irytuje. Niczego nie brakuje mu pod względem funkcjonalności.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Obsługę łatwo opanować, ale dziwią niektóre rozwiązania stosowane w Android Wear. Dla przykładu: gest w prawo lub w lewo na ekranie głównym uruchamia wybór tarczy zegarka, zdecydowanie wolałbym otwierać w ten sposób listę aplikacji. Reszta jest już typowa – gest do dołu otwiera górną belkę, zawierającą praktyczne skróty oraz informację o stanie baterii i połączeń (Bluetooth lub Wi-Fi). Z kolei gest do góry otwiera listę powiadomień (odczytanie, odpisywanie, zamykanie).
Dostęp do aplikacji daje górny przycisk, który otwiera łukowatą listę – najczęściej używane są na górze, a można je tam również przypinać. Standardowo w pamięci wgrane są aplikacje sportowe od Google’a, Huaweia, podstawowe narzędzia oraz sklep Google Play, który zapewnia dostęp do komunikatorów, Android Pay i wielu innych. Podczas testów z przyjemnością korzystałem z płatności zegarkiem – konfiguracja była szybka, a samo płacenie bezproblemowe. Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że Android Pay działa trochę inaczej niż na smartfonie, gdyż trzeba każdorazowo uruchamiać aplikację, a wcześniej ustawić blokadę ekranową zegarka.
Drugi przycisk jest konfigurowalny – domyślnie wyzwala funkcję ćwiczeń. To pionowa lista sportów z kolejnymi ekranami zawierającymi nawigację oraz historię treningów. Korzystałem z zegarka podczas biegów i spacerów. GPS sprawdził się znakomicie – działa niezależnie od smartfona, szybko znajduje położenie i nie traci sygnału. Zegarek wyświetla wtedy wszystkie potrzebne informacje (w tym mapę) i pozwala na wybór elementów, które chce się monitorować. Kolorowy łuk prezentuje intensywność treningu (na podstawie pulsu), a na koniec można przejrzeć szczegółowe statystyki oraz ocenę wydajności treningu, a także prognozowany czas regeneracji. Oczywiście do dyspozycji są Google Fit, Endomondo i wiele innych rozwiązań – nie trzeba zatem korzystać z aplikacji od Huawei.
Pozostałe funkcje nie zawodzą. Łatwo docenić Spotify, notatki w Google Keep, a także komunikatory pokroju Hangouts lub nawet proste gry. W czatach można rysować emotki, pisać za pomocą klawiatury lub dyktować tekst. Nie jesteśmy więc ograniczeni tylko do SMS-ów lub jednostronnej komunikacji, co ma miejsce w zegarkach Samsunga. Huawei Watch 2 obsługuje także komendy głosowe – reaguje na „OK, Google”, ale asystenta wyzwala także dłuższe przytrzymanie górnego przycisku. Nie ma problemu z rozmowami, wbudowany głośnik jest donośny, a mikrofon dobrze przechwytuje głos. Nie można liczyć na konwersacje w głośnych warunkach, ale w pomieszczeniach lub samochodzie powinno być dobrze. Na pochwałę zasługuje także interfejs Wi-Fi, który przekazuje powiadomienia w razie nieaktywnego połączenia Bluetooth.
Akumulator pozwala na dwa typowe dni pracy, zakładając średnią aktywność sportową. To nic specjalnego, ale już satysfakcjonujący wynik. Szkoda jednak, że zegarka nie można ładować indukcyjnie – w zestawie jest adapter sieciowy i biała ładowarka, którą wpina się w zegarek magnetycznie z odpowiedniej strony, to gorsze rozwiązanie niż stacje dokujące znane z urządzeń Samsunga.
Oprogramowanie
Huawei Watch 2 wymaga jedynie wgrania aplikacji Android Wear i wstępnego skonfigurowania. Aplikacja na smartfona umożliwia dostęp do części ustawień lub szybką zmianę tarczy – reszta konfiguracji dostępna jest z poziomu zegarka.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Chiński producent musiał jednak dołożyć coś od siebie. Skorzystać można także z aplikacji Huawei Wear, która pełni identyczną funkcję, co Android Wear, ale w przypadku korzystania ze smartfona innego producenta niż Huawei wymaga instalacji dodatkowych wtyczek. Do tego dostępna jest aplikacja Huawei Health, gromadząca statystyki fitness. Niestety nie zachwyca ona interfejsem i możliwościami, wypada gorzej od Samsung Health, więc lepiej sięgnąć po sprawdzone Endomondo lub aplikacje sportowe innych firm.
Podsumowanie
Przyznaję, że przy pierwszym kontakcie zawiodłem się. Huawei Watch 2 wydał mi się brzydszy i gorzej wykonany od modeli Samsunga, np. Gear S3 lub Sport, a po systemie Android Wear spodziewałem się więcej. Stopniowo jednak coraz bardziej doceniałem zegarek, a teraz wybrałbym go zamiast urządzeń Samsunga. Mimo że nie działa tak szybko, jak Gear S3 lub Sport, brakuje mu obrotowej koperty, a Android Wear nie robi takiego wrażenia, jak Tizen OS, to jednak zegarek od Huawei zdecydowanie wygrywa pod względem funkcjonalnym. Samsung nie ma tylu aplikacji, brakuje mu komunikatorów, nie jest idealnie zintegrowany z oprogramowaniem Google, a w Polsce można zapomnieć także o płatnościach zbliżeniowych, podczas gdy Huawei Watch 2 jest właściwie smartwatchem kompletnym.
Problemem jest cena – Huawei Watch 2 w wersji bez LTE kosztuje około 1500 zł, jest więc trochę droższy niż Samsung Gear S3 lub Sport. W takiej cenie można by już oczekiwać bardziej doszlifowanego systemu operacyjnego i trochę szybszego działania, więc pozostaje liczyć na nową wersję Android Wear. Warto też polować na promocje, ponieważ Watch 2 to zaskakująco funkcjonalne urządzenie, a nie jedynie efektowny gadżet.
Watch 2 to najnowszy zegarek typu smart od marki Huawei. Posiada czterordzeniowy procesor, ekran AMOLED z powłoką Gorilla Glass i przekątną 1,2 cala, a także system Android Wear OS 2.0. Co potrafi i jak wypada na tle konkurencji?