Iglaki idealnie sprawdzają się w każdej aranżacji ogrodowej. Są łatwe w uprawie i pasują do każdego stylu. Możemy sadzić je pojedynczo, jak również w różnorodnych grupach. Możemy też obsadzić nimi skalniaki i skarpy, posłużą także jako rośliny żywopłotowe. Mając niewielki ogród lub tylko taras, możemy iglaki sadzić w kompozycjach w donicach i skrzynkach. Mogą one być płożące, kolumnowe czy kuliste, przy czym osiągają małe rozmiary. Przeczytaj:
Niskie odmiany świerku pospolitego
Niskie odmiany żywotników
Niskie odmiany sosen
Niskie odmiany cisów
Niaskie odmiany cyprysików
Karłowe i wolnorosnące iglaki wzbogacą każdą rabatkę, wrzosowisko lub kompozycję z innymi roślinami, np. liściastymi. A przy tym są dość łatwe w uprawie, wytrzymałe i zielone cały rok!
Niskie odmiany świerku pospolitego
Zaczniemy od uroczych i pięknie się prezentujących świerków pospolitych. Do najpopularniejszych niskich odmiany świerku pospolitego należą poniżej wymienione gatunki.
Nidiformis, który jest odmianą o gniazdowym pokroju i wysokości raptem 50 cm oraz zielonym zabarwieniu igieł. Zbliżony do jego pokroju będzie świerk biały Echiniformis, który osiągnie podobną wysokość, lecz różni się kolorem, gdyż jego igły są niebieskozielone. Świerk pospolity Pusch dorasta zaledwie do 50 cm wysokości, a dodatkowo na końcach jego pędów pojawiają się niezwykle dekoracyjne czerwonofioletowe szyszki. Mówiąc o karłowych iglakach, grzechem byłoby nie wspomnieć o świerku białym Conica, który jest niezwykle popularną odmianą karłową. Świerk ten tworzy regularne i niesamowicie gęste stożki w kolorze soczystej zieleni. Po 10 latach osiąga niespełna 1 m wysokości. Podobną odmianą, która ma bardzo zbliżony pokrój, jest świerk biały Daisy White. Prócz gęstego stożka odmiana ta cechuje się kremową barwą wiosennych przyrostów. Początkowo są one niemal białe, potem delikatnie żółkną, a w czerwcu stają się zupełnie zielone.
box:offerCarousel
Niskie odmiany żywotników
Do ciekawszych odmian żywotników należy żywotnik olbrzymi Whipcord. Jest to niesamowicie interesująca odmiana, która cechuje się kopiastym i płaczącym pokrojem o bardzo oryginalnych pędach, które przybierają formę wałeczków. Po 10 latach uprawy tej tui osiągnie ona około 30 cm wysokości i 60 cm szerokości. Kolejną, nieco nowszą odmianą jest żywotnik zachodni Golden Tuffet. Nie ma on przewodnika, a jego pokrój jest poduchowaty. Tuję tę wyróżnia intensywne wybarwienie gałązek, które w środku krzewu są zielone, a im bardziej na zewnątrz, tym bardziej stają się pomarańczowożółte. Tuja Teddy w zupełności zasłużyła na swoją nazwę. Cechuje się miękkimi i bardzo przyjemnymi w dotyku igłami w kolorze zielonym, jak również kulistym pokrojem, który osiąga około 30 cm średnicy. Z kolei odmiany Little Dorrit, Little Gem, Hoseri również charakteryzują się zielonym zabarwieniem igieł, kulistym pokrojem oraz wysokością do 40 cm. Następna w kolejce jest tuja wschodnia Aurea Nana, której łuski są złocistożółte, a pokrój jajowaty. Po 10 latach osiągnie ona około 70 cm wysokości.
Niskie odmiany sosen
Kto by kiedyś pomyślał, że będziemy się cieszyć miniaturowymi sosnami. Cechują się one bardzo powolnym wzrostem, pokrojem zaokrąglonym i krzaczastym, różnym zabarwieniem igieł. Do takich odmian należy chociażby sosna kosodrzewina Gnom, która początkowo ma pokrój kulisty, a w starszym wieku robi się stożkowa. Po 10 latach osiąga około 1 m wysokości. Kolejną kosodrzewiną, o której warto powiedzieć, jest odmiana Carsten. Ma ona pokrój bardzo krzaczasty i zwarty. Wyróżniają ją igły o zmiennej barwie: latem są jasnozielone, a po pierwszych przymrozkach nabierają pomarańczowozłotego koloru.
Niskie odmiany cisów
Kolejnymi gatunkami, wśród których możemy znaleźć miniaturowe egzemplarze, są cisy. Dla przykładu cis Fastigiata i Fastigiata Aurea ma bardzo gęsty, wąski i kolumnowy pokrój. O ile pierwszy jest zielony, o tyle drugi ma kolor żółty. Obydwie odmiany po 10 latach osiągają około 1,5 m wysokości. Wśród cisów nieoczekiwaną odmianą jest Ericoides, który ma kształt kuli, a po 10 latach możemy oczekiwać rośliny maksymalnie do 2 m wysokości.
Niaskie odmiany cyprysików
box:offerCarousel
Cyprysiki to następny gatunek, który obfituje w karłowe odmiany. I tak cyprysik groszkowy Sungold wyróżnia się niskim wzrostem, poduszkowym pokrojem i ciekawymi żółtawymi, sznurkowymi pędami. Następną odmianą godną polecenia jest cyprysik tępołuskowy Nana Gracilis, który ma piękny i nieregularny pokrój – szeroko stożkowy, a po 10 latach osiąga do 50 cm wysokości. Wśród odmian cyprysika Lawsona również znajdziemy atrakcyjne niskie rośliny, jak na przykład cyprysik Lawsona Ellwoodii Gold, którego cechą charakterystyczną są niebieskozielone łuski ze złotym zakończeniem.
Jak widać, nie trzeba mieć nie wiadomo ile miejsca, aby móc cieszyć się zielenią cały rok. Obojętnie, czy uprawiane w ogrodzie, czy też hodowane w donicach – iglaki mają swoją moc!
Niskie iglaki do ogrodu – jaką odmianę wybrać?