Świat mafii – organizacji, która od lat budzi ciekawość i grozę, rzadko pokazuje prawdziwe oblicze. Anna Vinci przekonała jednego ze świadków koronnych, dzięki któremu udało się doprowadzić do wielu procesów i triumfów sprawiedliwości, aby opowiedział o tym, jak funkcjonuje mafia. Jak łatwo wejść w ten świat
Gaspare Mutolo dużo miejsca poświęca temu, jak wyglądały jego początki w organizacji. Twierdzi, że za jego czasów trudno było nie fascynować się ludźmi należącymi do mafii – do nich należały najpiękniejsze kobiety, domy, samochody, oni dzierżyli władzę i wydawali się po prostu wszechmocni. Czy to takie dziwne, że mali chłopcy marzyli tylko o tym, by służyć tym ludziom, by kiedyś móc zostać dostrzeżonym i zostać żołnierzem, zacząć robić prawdziwą karierę? Jaki to paradoks historii, że Mutolo po latach spotka swoich znajomych z dzieciństwa, z tego samego miasta, którzy wybrali zupełnie inną drogę, i to przed nimi będzie musiał spowiadać się ze swoich czynów.
Świętym nie byłem
Mutolo niczego specjalnie nie ukrywa – zabijał na rozkaz przełożonych tych, którzy byli niewygodni, podkładał materiały wybuchowe, handlował narkotykami. Ale jednocześnie, jak podkreśla, działał według jakichś zasad, obowiązujących to środowisko od lat – dopiero gdy odstąpiono od nich, gdy przemoc rozlała się bardzo szeroko, gdy zaczęto mordować całe rodziny, niewinne ofiary i już nikt nawet w samej mafii nie mógł być pewny swojego bezpieczeństwa, Gaspare zaczął zastanawiać się nad tym, by odejść.
Czy łatwo jest odejść?
Najciekawsze w tej książce są nie tyle jego wspomnienia, mnóstwo nazwisk, powiązań, informacji o rodzinach i ich interesach, ale te fragmenty, gdy zaczyna opowiadać o swoich obawach, o tym, jak trudno mu było się przełamać i zdecydować się zeznawać. Czy przerywając błędne koło przemocy, stając po stronie sprawiedliwości, liczył jedynie na ratowanie własnej skóry, czy rzeczywiście miał jakieś wyrzuty sumienia? Wiedział, że zdrady nigdy mu nie darują, że będzie musiał zaczynać nowe życie, a rodzina wcale nie będzie z tego powodu szczęśliwa – dotąd mieli wszystko, a teraz to utracili, w dodatku zmuszeni byli do ciągłego ukrywania swojej tożsamości.
„Mafia nie daje czasu” to szczery portret przestępczego świata, sycylijskiej cosa nostry, opis „kariery”, która trwała kilkadziesiąt lat. Obraz dość przerażający, bo niestety pokazuje, jak sieć powiązań, łapówek, interesów lub zwykłego strachu uzależnia od mafii nie tylko poszczególne dzielnice, ale sięga nawet na najwyższe szczeble władzy, sądownictwa czy policji. Oprócz papierowej wersji na rynku jest też wydanie elektroniczne – na Allegro kupicie je za około 25 złotych.
Źródło okładki: www.muza.com.pl
„Mafia nie daje czasu. Gaspare Mutolo” Anna Vinci – recenzja