Długo opierałam się serii o Lipowie. Przekornie, skoro taka popularna, próbowałam nie dać się omamić pozytywnym recenzjom i zachwytom czytelników. A jednak i do mnie w końcu trafił pierwszy tom, „Motylek”, i stało się to, co zapowiadali wszyscy zgodnym chórem: przepadłam. Głównym atutem serii jest to, że dzieje się w typowo polskiej scenerii, autorka zaś nie udaje, że opowiada o innym świecie, niż ten, który nas otacza na co dzień. Do tego dodać sympatyczną postać Podgórskiego oraz moją faworytkę, Klementynę, dwoje policjantów współpracujących ze sobą przy trudniejszych sprawach i można by rzecz, że mamy przepis na „kryminalny” sukces.
Wiosna w Lipowie
„Z jednym wyjątkiem” trudno czytać w oderwaniu od pozostałych części, ponieważ nie tylko istotne jest to, że następują one po sobie w ciągu fabularnym, ale również nawiązują do poprzednich spraw, wydarzeń, przez co warto najpierw poznać poprzednie tomy cyklu. Otwarcie przyznam, że zazdroszczę każdemu, kto ma jeszcze przed sobą tę przyjemność.W czwartym tomie serii zaczyna się wiosna i pojawia się zupełnie nowy typ mordercy, ktoś, kto najwyraźniej lubi szyfry i zagadki, zostawiając na miejscu zbrodni szachownicę z odpowiednim układem szachów oraz ofiarę w taki sposób, jakby tuż przed śmiercią grała w szachy. Jednakże nie tylko to jest takie nietypowe. Nietypowa jest także przyczyna zgonu, którą jest zatrucie fosgenem. I tatuaż, jaki morderca zostawia na ciałach swoich ofiar.
Policyjny duet w akcji
Daniel Podgórski i Klementyna Kopp to niezwykły policyjny tandem. Daniel jest przykładem spokojnego, nieco flegmatycznego, ale też skrupulatnego śledczego, zaś komisarz Klementyna to ładunek wybuchowy o opóźnionym zapłonie. Nigdy nie wiadomo, kiedy może wybuchnąć. Na psychikę i osobowość obydwojga wpłynęły ich indywidualne przeżycia, choć niejednokrotnie trudne, jednakże powodujące, że to dzięki nim powstał duet na miarę Dempsey i Makepeace.Przede wszystkim oboje nauczyli się rozumieć swojego partnera i tak współpracować, by maksymalnie wykorzystywać swoje zalety. Dlatego gdy Daniel jest dużo lepszy w przesłuchiwaniu świadków, Klementyna skupia się na tropach niepozostawiających wątpliwości, w którym kierunku należy zmierzać.
Wsi niespokojna
Lipowo, choć jest piękną miejscowością, jest jednocześnie miejscem, które upodobało sobie wielu zbrodniarzy. Zamiast więc sielanki i korzystania z pięknej, nareszcie wiosennej pogody policjanci z Lipowa przeżywają ciężkie chwile, gdy odkrywają kolejne morderstwa, na dodatek trop prowadzący do ważnego świadka wskazuje na osobę, która niespecjalnie jest w stanie się komunikować. Nie pomaga też utrudniona sytuacja rodzinna naszych bohaterów. Daniel próbuje jakoś poukładać w swojej głowie i życiu to, że jest ojcem dorastającego chłopaka, co wcale nie jest takie łatwe, gdy taka informacja spada na człowieka jak grom z jasnego nieba. Klementyna zaś może powoli dojrzewa do tego, by w końcu ułożyć sobie z kimś życie. Szkoda tylko, że gdy już spotyka właściwą osobę, na drodze do szczęścia stoją… policyjne procedury.
Grzechy przeszłości
Zgrabnie przeplatana sprawa z przeszłości z morderstwami w teraźniejszości daje czytelnikowi pewien zarys tego, co być może właśnie się dzieje. Aczkolwiek autorka umiejętnie dozuje te informacje, tak by czytelnik zbyt prędko nie odkrył sprawcy wszystkich morderstw. Co więcej, daje mylne tropy, by jak najwięcej niespodzianek zostawić na sam koniec.I właśnie za to tak cenię powieści Katarzyny Puzyńskiej. W trakcie lektury trudno się nudzić, opasłe tomiszcze niemalże topnieje w dłoniach i początkowo przerażająca ilość stron po prostu zostaje pochłonięta. A później pozostaje tylko (nie)cierpliwie czekać na tom następny. Ponieważ książka „Z jednym wyjątkiem” to naprawdę opasłe tomiszcze, jeśli wolicie lekkość czytnika, polecam ją w wersji elektronicznej. Jest dostępna we wszystkich formatach za niecałe 22 zł.
Zobacz również inne książki Katarzyny Puzyńskiej.
Źródło okładki: www.proszynski.pl
„Z jednym wyjątkiem” Katarzyna Puzyńska – recenzja