Wydaje się, że kanapa jest jednym z najpowszechniejszych mebli. Znajduje się właściwie w każdym domu niezależnie od szerokości geograficznej, czy to w Polsce, w Stanach Zjednoczonych, czy w Argentynie. Nie zawsze jednak tak było. Zaprojektowano ją stosunkowo późno i długo ewoluowała, zanim wykształciła się jej obecna forma. Musiała walczyć z silną konkurencją ze strony sofy. Choć dziś oba terminy są stosowane wymiennie, to kiedyś istniało między nimi wyraźne rozróżnienie. Dziś jedynie badacze designu podkreślają, że sofa jest rodzajem kanapy i ma istotne różnice. Zacznijmy jednak od początku. 
Historia kanapy
Są dwie teorie na temat powstania kanapy. Pierwsza, bardziej powszechna mówi, że pierwowzorem tego mebla była tzw. cassapanca, czyli włoska skrzynia znana od czasów starożytnych. Dopiero ok. XVII wieku zaczęto tapicerować jej wieko i uzupełniać o poręcze oraz oparcie, co miała dać początek współczesnej kanapie. Druga teoria głosi, że XVII-wieczni rzemieślnicy osiągnęli taką wprawę w wytwarzaniu krzeseł, że zaczęli produkować podwójne, będące pierwowzorem kanapy. Stąd pierwsze meble tego typu miały drewnianą, ażurową konstrukcję i tapicerowane jedynie siedzisko. Dopiero później zaczęto wyściełać także oparcia, a w końcu cały mebel. Na to jednak trzeba było czekać aż do XIX wieku. 
Równolegle w Europie pojawiła się sofa, która wywodzi się z meblarstwa tureckiego. Jest tapicerowana, z owalnym oparciem i wałkami w miejscu poręczy. Miała dosyć nisko osadzone siedzisko, co wymuszało bardziej zrelaksowaną pozycję. Sofy były postrzegane jako orientalna nowość, do tego mało obyczajna. Sztywne społeczeństwo XVII i XVIII wieku podejrzliwie spoglądało na osoby, które przyjmowały w towarzystwie pozycję półleżącą. Zdecydowanie większą popularnością cieszyły się kanapy z siedziskiem na tej samej wysokości co krzesła i fotele. Mogły na nich swobodnie zasiąść 2–3 osoby, co sprzyjało konwersacjom, ploteczkom i flirtom. A na tym właśnie opierała się kultura salonowa w dawnych czasach. Sofa stała się meblem popularnym dopiero w XIX wieku. 
Co ciekawe w kolejnych wiekach ocena sof i kanap całkowicie się zmieniła. Dziś to sofa jest postrzegana jako mebel bardziej formalny, z kolei kanapie przypisujemy bardziej „swobodny” charakter. Wszystko przez rozwinięcie tego mebla i dodanie mu funkcji spania – po rozłożeniu zamienia się w łóżko. 
Kanapa zawrotną karierę zrobiła w XX wieku, gdy telewizory stały się powszechnym elementem wyposażenia każdego domu. Na wprost odbiornika ustawiano właśnie ten mebel, na którym zasiadało kilka osób do wspólnego oglądania telewizji. Wtedy też kanapy stawały się coraz większe. W latach 70. pojawiły się narożniki oraz modele modułowe, które można było dowolnie rozbudowywać. W końcu też leżenie w salonie, nawet w towarzystwie, przestało być czymś nieobyczajnym, co tylko utorowało kanapom drogę do dalszej ekspansji. 
Rodzaje kanap
Od momentu pojawienia się pierwszych modeli do czasów współczesnych wykształciło się kilka rodzajów kanap. Niektóre cieszą się niesłabnącą popularnością do dziś, inne miały swoje pięć minut sławy i minęły niemal bezpowrotnie. Jedną z zapomnianych odmian jest meridienna. Nazwa pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego południe (méridien). Kanapa ta wyróżniała się pochyłym oparciem, łączącym znajdujące się na różnych wysokościach, wyściełane poręcze. Specyficzna konstrukcja miała ułatwiać południową drzemkę. Meridienna wykształciła się na początku XIX wieku i była popularna w bogatych domach Francji i Anglii aż do początków XX stulecia. Najczęściej gościła w sypialniach, szybko jednak została zapomniana. 
Zdecydowanie większą karierę zrobiła kanapa typu chesterfield. Pojawiła się w Anglii w połowie XVIII wieku, a jej zleceniodawcą był Phillip Stanhope, IV hrabia Chesterfield. Zażyczył sobie dość masywną, skórzaną kanapę z głęboko osadzonymi guzikami w tapicerce. Wzór ten bardzo szybko się upowszechnił i zawitał do salonów wyższych sfer. Dziś wciąż jest synonimem szyku i elegancji, aczkolwiek stał się bardziej powszechny. 
Wielką popularnością cieszą się również wspomniane już kanapy modułowe. Składają się one z kilku części i można dokupywać kolejne moduły, powiększając tym samym posiadany mebel. To praktyczne rozwiązanie, które sprawdza się zarówno w dużych, jak i małych salonach. Krewniakami kanap modułowych są narożniki, które mają charakterystyczną formę litery L. Te dwa typy cieszą się obecnie największą popularnością, gdyż znakomicie odnajdują się we współczesnych mieszkaniach. To prawdopodobnie od nich będą się wywodzić kolejne rodzaje kanap. Bo wszystko wskazuje na to, że już na stałe wpisały się w nasz mieszkaniowy krajobraz i nie zamierzają go opuścić.
Kanapa jest elementem obowiązkowym wyposażenia każdego salonu. Trudno wręcz wyobrazić sobie bez niej to pomieszczenie. Nie zawsze jednak tak było. Jak zatem do niego trafiła? Oto historia mebla będącego współczesnym synonimem wygody i komfortu.