Zdarzają się książki, co do których, gdy dowiem się o ich wydaniu, mam przeczucie, że są stworzone specjalnie dla mnie. Taki instynkt czytelniczy, sprawdzający się w większość przypadków, choć jak coś instynktownego rzecz jasna, zdarza się, że bywa zawodny. W tym przypadku było to niesamowite trafienie, jak szóstkę w totolotka. Listy między Stanisławem Lemem a Sławomirem Mrożkiem to moja lektura wszechczasów.
„Listy 1956-1978” Sławomir Mrożek, Stanisław Lem – recenzja