Kryształowe naczynia zdobiły meblościanki i stoły wielu polskich domów w latach 60., 70., 80. XX wieku. Były wówczas symbolem luksusu i zamożności. Przyszły jednak lata 90., które już tak dobre dla kryształów nie były. Stały się wówczas niechcianą pamiątką czasów PRL-u. Zniknęły z półek, powędrowały do piwnic i na strychy. Dziś je przynosimy, odkurzamy, eksponujemy, a także używamy przy specjalnych okazjach.
Szkło kryształowe – krótka historia
Przed wiekami próbowano stworzyć przejrzyste, trwałe szkło przypominające kryształ górski. W XV wieku udało się to mistrzom z włoskiej wyspy Murano. Niestety, ich wynalazek, choć zachwycał urodą, okazał się zbyt kruchy, by można było wytwarzać z niego naczynia i ozdoby na większą skalę. Stało się to dopiero w XVII wieku – Anglik George Ravenscroft odkrył, że szkło staje się wytrzymałe, nie tracąc na wyglądzie, gdy jego skład zostanie wzbogacony tlenkiem ołowiu. Dzięki temu zyskuje też wysoki współczynnik załamania światła, co jest najbardziej widoczne po oszlifowaniu. Gdy zostanie oświetlone, powstają zjawiskowe, tęczowe odblaski. Szkło ołowiowe szybko podbiło Europę. W jego produkcji wyspecjalizowali się Irlandczycy, Czesi oraz Francuzi, ze słynną firmą Baccarat na czele. 
Nieograniczone możliwości
Z czasem z kryształu zaczęto wytwarzać nie tylko naczynia, lecz także przedmioty dekoracyjne, takie jak świeczniki, lampy, żyrandole, figurki. Bardzo popularne stały się kryształowe wazony, którym nadawano ciekawe kształty i różnorodne dekoracyjne szlify, patery na ciastka i słodycze, tzw. bombonierki, koszyczki, gałki meblowe, popielniczki i oczywiście biżuteria. Słynne obecnie kryształy Swarovskiego zawierają ponad 30 proc. ołowiu, co sprawia, że są trwałe, piękne i wspaniale prezentują się w świetle, załamując promienie słoneczne we wszystkich barwach tęczy. Kolczyki, bransoletki, naszyjniki dodają blasku i podkreślają urodę każdej kobiety.
Cena przedmiotów ze szkła kryształowego w dużej mierze zależy od ich dekoracji, czyli od szlifu. Gdy jest wykonywany ręcznie, wyrób jest droższy, tym bardziej gdy jest także dmuchany przez człowieka, a nie odlewany w formie. 
box:offerCarousel
Na pierwszym planie są naczynia
Bez wątpienia największą popularnością od lat cieszą się naczynia kryształowe. Koneserzy twierdzą, że niektóre napoje (np. whisky) nie smakują w zwykłych szklankach. Podobnie, choć już nie tak rygorystycznie, rzecz się ma z podawaniem wina – w kryształowych karafkach czerwone wygląda najpiękniej, ponadto (a może przede wszystkim) wino przelane do karafki ulega tzw. dekantacji, czyli osad opada na dno naczynia, trunek dotlenia się, zaczyna „oddychać”, uwalniając swój zapach i smak. Karafki służą także do podawania likieru i whisky. Osobny rozdział wśród naczyń kryształowych stanowią kieliszki: do wina, wódki, likieru i nalewek. Kolorowy trunek wygląda w nich niezwykle dekoracyjnie, zresztą same naczynia to również nierzadko małe dzieła sztuki.
Polskie kryształy
Najbardziej znanymi producentami szkła kryształowego w Polsce są: Huta Szkła Kryształowego Julia w Piechowicach oraz Huta Szkła Kryształowego Violetta w Stroniu Śląskim. Oba zakłady mają długą i burzliwą historię, w obu po okresach przerwy znów odbywa się produkcja. Można wybrać się na wycieczkę do obu hut i w towarzystwie przewodnika obserwować kolejne etapy produkcji szkła kryształowego: wytopu, formowania i ręcznego zdobienia wyrobów. Wycieczka kończy się prezentacją wspaniałych gotowych wyrobów, które zresztą można kupić w sklepach przyzakładowych. 
W 2016 roku podczas Łódź Design Festival Hucie Julia przyznano nagrodę Must Have Selected. Nic dziwnego – kryształowe naczynia, zarówno te przezroczyste, jak i kolorowe, powstają tu według dawnej tradycji, jednak znakomicie wpisują się we współczesne trendy wzornictwa.
Jaka będzie przyszłość kryształowych przedmiotów? Wygląda na to, że ich uroda została współcześnie doceniona, miejmy więc nadzieje, że nie znikną ponownie z naszego otoczenia.
Najszlachetniejszy ze wszystkich rodzajów szkła, najpiękniej błyszczy, rozszczepia światło, wywołując magiczny efekt tęczy… Szkło kryształowe wróciło na salony, gdyż tam jest jego miejsce. Znów pyszni się blaskiem wśród przedmiotów zarówno użytkowych, jak i ozdobnych.