Jak to jest być żołnierzem przyszłości? Czy nanotechnologia i postęp wpłyną na sposób prowadzenia wojny? A może ludzie już nie będą potrzebni, by zabijać innych ludzi, i zrobią to za nich maszyny? Czy wojny będą wciąż prowadziły państwa, czy też może rolę oponentów w konfliktach zbrojnych przejmą korporacje? To tylko część pytań, na które próbuje odpowiedzieć Linda Nagata w swojej świetnej powieści, pierwszym tomie znakomicie zapowiadającej się trylogii. Bohater
Główną postacią tej historii jest James Shalley, porucznik, z którego odrobinę śmieją się jego podwładni i nazywają biblijnym Dawidem, bo ponoć co jakiś czas objawia mu się coś na kształt boga. W rzeczywistości chodzi po prostu o to, ze nasz żołnierz przejawia momentami zaskakujące zdolności ocierające się wręcz o prekognicję. Wyczuwa, gdzie uderzy wróg, na chwilę przed wszystkimi wie, że zaraz odezwą się wrogie działa, a zza krzaków wyskoczą partyzanci. Trochę to zaskakujące i dziwne, ale jakże przydatne okazuje się na wojnie. Aż w końcu nadszedł taki dzień, w którym nowy Dawid nie posłuchał swojego nieznanego boga, i źle się to dla niego skończyło, stracił nogi. W międzyczasie jednak o jego możliwościach dowiedziało się dowództwo i niejako w zamian za możliwość sprawdzenia, co kryje się za jego umiejętnościami, zafundowało mu nowe podudzia i stopy. Znakomite, tytanowe!
Początek
To, o czym piszę, to tylko początek tej historii, maleńki wstęp do tego, co funduje nam autorka. Nie mogę napisać ani słowa więcej o fabule, aby nie odbierać nikomu przyjemności z czytania. Potem robi się jeszcze ciekawiej, jest dynamicznie, wciągająco i zaskakująco. Przyznać trzeba jednak, że książka to także inteligentna zabawa z czytelnikiem, bo Nagata nie tylko tworzy zajmującą i wciągającą fabułę, ale także zadaje zaskakujące pytania. Nie tylko o to, jak będą wyglądały w najbliższym czasie konflikty, ale przede wszystkim, kto za nimi będzie stał. Czy to my, ludzie, wciąż sami będziemy decydować o tym, gdzie należy zaangażować nasze armie? Bo choć dzisiaj o konfliktach już często decydują pieniądze, to w przyszłości może pojawić się coś jeszcze, na przykład Czerwień.
Czerwień
Czym jest tytułowe zjawisko, osoba, rzecz, kolor też nie mogę napisać ani słowa, bo to właśnie jest istota tej książki. „Czerwień” to moim zdaniem całkiem świeży pomysł, jeśli chodzi o wszelkie pytania związane z tym, w jakim kierunku będzie ewoluowała technologia i jak komputerowy świat będzie mieszał się z tym rzeczywistym. Jeśli tylko Nagata w następnych dwóch tomach nie popsuje tego, co tutaj wymyśliła, to szykuje się naprawdę udane połączenie dynamicznej historii z szansą na odrobinę zastanowienia się nad otaczającym nas światem.
Militarna fantastyka
Ta książka to także kolejny przykład, że fantastyka militarna, najczęściej wydawany chyba współcześnie rodzaj szeroko pojętego SF, potrafi czasem wyjść z prostego schematu tłuczenia obcych i zaproponować coś naprawdę wartego uwagi.
Książka dostępna jest również w wersji elektronicznej za ok. 29 zł.
Źródło okładki: www.rebis.com.pl
„Czerwień” Linda Nagata – recenzja