Polska literatura obyczajowa opiera się na bestsellerowych seriach. Kontynuowanie przygód dobrze znanych bohaterów, to nie tylko odpowiedź na potrzeby czytelników, ale również prosty sposób na zapewnienie wysokiej sprzedaży. To niestety często przekłada się na kiepską jakość kolejnych tomów, pisanych pod presją czasu i wydawcy. Na szczęście, wciąż można też znaleźć serie, których kolejne tomy utrzymują wysoki poziom. Jedną z nich jest niewątpliwie „Stary dom” Ilony Gołębiewskiej. Po dobrze przyjętym „Powrocie do starego domu” pod koniec ubiegłego roku, na rynku pojawiła się jego kontynuacja. Fani prozy Gołębiewskiej nie będą zawiedzeni, bo „Tajemnice starego domu” to książka równie interesująca, a może nawet lepsza od swojej poprzedniczki.
Sekrety sprzed lat
Bohaterka cyklu, dobiegająca czterdziestki Alicja, już od roku mieszka w starym domu, należącym niegdyś do jej dziadków. Choć życie w małym Pniewie wydaje się być pozbawione trosk i problemów, to szybko okazuje się, że rzeczywistość nie jest wcale taka różowa. Po trudnym rozwodzie Alicja znalazła wprawdzie spokój u boku Adama, z którym wspólnie wychowuje jego córkę Rozalkę. Wciąż walczy też o prawo do formalnej adopcji osieroconego Michałka, jednak jej sytuacja i wiek nie ułatwiają sprawy.
Wszystko komplikuje dodatkowo dokument, przypadkiem odnaleziony w starym domu, z którego może wynikać, że Alicja... ma siostrę. To odkrycie przysparza kobiecie wielu zmartwień, burząc kruchy spokój jej małej rodziny. Jakby tego było mało, z Berlina odzywa się do niej nieznany mężczyzna, Jonas Klein, który okazuje się być wnukiem Elżbiety Bauer, koleżanki jej dziadka z obozu zagłady. Wspólnie muszą odnaleźć przetłumaczone przez dziadka, Jana, dokumenty, które ten ukrył gdzieś „na polskiej ziemi, pod polskimi drzewami”. Prowadząc swoje małe śledztwo, Alicja i Jonas odkrywają burzliwą przeszłość Henryka Sokolskiego, którego sekrety mogły mieć dramatyczny wpływ na obie rodziny.
Literatura wielowątkowa
Wielu czytelników „Powrotu do starego domu” zarzucało autorce przesłodzenie fabuły, co w efekcie sprawiło, że wydawała się ona oderwana od rzeczywistości i nierealna. Wygląda na to, że Ilona Gołębiewska wzięła sobie te rady do serca, bo „Tajemnice starego domu” zdecydowanie przesłodzone nie są. Oczywiście, niemal bajkowa atmosfera małego Pniewa, miejsca gdzie mieszka bohaterka, to zdecydowanie efekt wyobraźni pisarki, ponieważ to właściwie element obowiązkowy każdej książki z nurtu literatury kobiecej, której akcja toczy się poza wielkim miastem.
Na szczęście, całej reszcie daleko od znanej fanom gatunku aż za dobrze kliszy. Gołębiewska w „Tajemnicach” umiejętnie żongluje wątkami, łącząc teraźniejszość z tłem historycznym, a nawet kryminalnym. Poszukiwania siostry Alicji trzymają w napięciu, podobnie jak próba rozwiązania zagadki sprzed lat, w którą angażuje się bohaterka, wraz z przybyłym z Niemiec Jonasem.
Dodatkowo jednak mamy tu do czynienia z interesującym wątkiem obyczajowo-społecznym. Mowa oczywiście o podejmowanych przez autorkę próbach usynowienia Michała. System adopcyjny nie jest łaskawy dla nikogo, kto zbliża się do czterdziestki, a w dodatku pozostaje w nieformalnym związku. Opisy walki o adopcję chłopca są niezwykle poruszające i czynią tę książkę pozycją wyjątkową i wyróżniającą się na tle innych tego typu.
„Tajemnice starego domu” to powieść, która was zaintryguje, wzruszy, a momentami rozbawi. To też świadectwo rozwoju pisarskiego talentu Ilony Gołębiewskiej, co pozwala nam z czystym sumieniem kibicować jej kolejnym powieściom. Bo do „Starego Domu” na pewno jeszcze powrócimy.
Źródło okładki: www.muza.com.pl
Drugi tom bestsellerowego „Powrotu do starego domu” zauroczy was i pochłonie bez reszty, dzięki umiejętnemu połączeniu wątków obyczajowych z historycznymi, a nawet kryminalnymi.