Jak każdy pasjonat czytania na ogół wychodzę z założenia, że najpierw książka, a dopiero potem film, ale czasami to życie weryfikuje kolejność. Pech chciał, że film widziałam, nie wiedząc w ogóle jeszcze, że jest na podstawie książki. Jak wypadła powieść „Hotel New Hampshire” na tle filmu?
Freud, Stan Maine i hotelowa miłość
Gdy dwójka młodych ludzi wyrywa się ze swojej małej miejscowości, gdzie każdy zna każdego, liczą na to, że wreszcie mają szansę wykreować siebie samych na nowo, na tle nieznanych sobie osób. Ten manewr się nie udaje, bo jak się okazuje, obydwoje trafili do tego samego hotelu na prace sezonowe. Trudno w tej sytuacji, gdy już jedno zna tajemnice drugiego, udawać kogoś innego. Plan zawiódł. Jednakże, jak się okazuje, w oderwaniu od swojej codzienności, w środowisku nowych i dziwnych ludzi odnajdują siebie nawzajem.
Można by rzecz, że ich pastorem był niejaki Freud, który z prawdziwym Freudem nie miał nic wspólnego oprócz kraju pochodzenia, jakkolwiek zapewne jego dziwny sentyment do Europy można by próbować zrozumieć za pomocą psychoanalizy. To właśnie on zwerbalizował to, czego Win i Merry nie potrafili jeszcze zrozumieć, jak również przez niego pierwszym członkiem rodziny Berrych został niedźwiedź o oryginalnym imieniu Stan Maine.
Nietypowa rodzina, wielkie przedsięwzięcie i Smutek
Powieść Johna Irvinga jest tak wielowymiarowa, że trudno oddać jej fabułę w krótkim tekście. Gdy zaczynamy czytać rodzinną sagę rodu Berrych, poznajemy lekkoducha Wina, który choć jest ojcem piątki dzieci i powinien zadbać o ich utrzymanie, ciągle jest myślami raczej jutro niż dziś. Matka próbuje jakoś poskładać codzienność, nie zżymać się na częste awantury między dziećmi i rozmawiać z nimi jak z dużo starszymi i mądrzejszymi.
I gdy w miarę ich sytuacja się prostuje, Win postanawia urządzić w New Hampshire hotel – w starej szkole dla dziewcząt, z czasów sprzed koedukacji. W tym pomyśle jednak nie liczy się z dobrem swojej rodziny tu i teraz, a ciągle myśli o tym, co będzie w przyszłości. Tak oto uruchamia rodzinny biznes, który rozpoczyna się wielką tragedią dla Franny – i wcale nie chodzi o śmierć rodzinnego psa o imieniu Smutek.
Skomplikowane losy ludzkie
Historia piątki rodzeństwa i ich rodziców, wiecznie zakochanych w sobie jak nastolatki, opowiada również uniwersalne historie ludzkie przez pryzmat zarówno wydarzeń szczęśliwych, jak i tych nieszczęśliwych. Irving nie oszczędza swoich bohaterów ani czytelników. Podejmuje trudne tematy, jak gwałt czy homoseksualizm w dużo trudniejszych latach sześćdziesiątych, ale także okrasza opowieść niezwykłym poczuciem humoru, którego już w filmie, spłaszczającym nieco fabułę, zabrakło.
Właśnie dlatego warto poznać filmowy pierwowzór i przeczytać tę bogatą i dziwną powieść. John Irving poprowadzi was przez całą paletę wydarzeń, podda wielu emocjom, by na koniec zostawić z pragnieniem, że chcecie więcej.
Źródło okładki: www.proszynski.pl
Popularność powieści Johna Irvinga miewa różne okresy, które zapewne najlepiej przedstawiłaby sinusoida, tym niemniej trzeba przyznać, że słynny amerykański pisarz ma już czytelników w kilku pokoleniach. Czy bardziej jest znany „Świat według Garpa”, czy „Hotel New Hampshire”, trudno mi do końca ustalić, na pewno jednak obydwu powieściom popularności przysporzyły ekranizacje.