Raz na jakiś czas w literaturze (i w kinie) pojawia się jakiś modny motyw przewodni. Mogą to być wampiry, które potem zostaną zastąpione przez wikingów. Potem może pojawić się Dziki Zachód w najróżniejszych możliwych wydaniach. No i są oczywiście piraci – wyciągnięta spod prawa grupa, której najwyraźniej nikt nie rozumie, a której przedstawiciele są przecież tacy szlachetni, waleczni, odważni i tacy... romantyczni na tych swoich wspaniałych okrętach płynących w stronę zachodzącego słońca.
„Republika Piratów” Colin Woodard – recenzja