By w pełni wykorzystać potencjał Smart TV lub komputera podłączonego do telewizora, potrzebna jest sensowna klawiatura z touchpadem. Pilot może nie wystarczyć, a korzystanie z oddzielnej klawiatury i myszki na kolanach jest niewygodne. Potrzeba więc rozwiązania kompaktowego, ale nadal funkcjonalnego. Voyager posiada właśnie te cechy. Co więcej, to klawiatura z mechanizmem nożycowym oraz wbudowanym podświetleniem, którą można nabyć już za około 140 zł. Czy warto zainteresować się testowanym urządzeniem?
Specyfikacja Modecom MC-TPK2 Voyager
typ: klawiatura bezprzewodowa (radiowa)
klawisze: podświetlone, z mechanizmem nożycowym
panel dotykowy: 80 x 80 mm, z dwoma przyciskami
liczba klawiszy: 79
liczba klawiszy multimedialnych: 12
interfejs: adapter nanoUSB
zasilanie: wbudowany akumulator 3,7 V/450 mAh
czas pracy: 10 godzin (podświetlenie maksymalne), 17 godzin (podświetlenie minimalne), 23 godziny (podświetlenie wyłączone)
wymiary: 330 x 104 x 15,8 mm
masa: 450 g
Wyposażenie i konstrukcja
Skromne opakowanie dobrze zabezpiecza klawiaturę. W zestawie znajduje się kabel microUSB do ładowania o długości 42 cm oraz adapter USB w formacie nano. Producent nie zapomniał o szczegółowej instrukcji obsługi.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Klawiatura cechuje się prostym, wręcz skromnym wzornictwem, które jest jednak estetyczne i uniwersalne. Urządzenie zostało wykonane w całości z matowych tworzyw sztucznych. Klawiatura jest płaska, jej krawędzie są zaoblone, a rogi zaokrąglone. Białe nadruki mocno kontrastują z dominującą czernią obudowy. Praktycznie cała powierzchnia urządzenia została wypełniona klawiszami i płytką dotykową – ramki otaczające obudowę są minimalne.
Klawisze zajmują około 3/4 powierzchni, są wyspowe i płaskie. Nadruki zostały naniesione bardzo precyzyjnie. Ich biel jest mocna, a krawędzie czcionek precyzyjne. Układ klawiszy to QWERTY US – lewy Shift jest długi, a Enter wąski. Przyciski są jednak mocno skondensowane, praktycznie zintegrowane w jeden blok. Z tego powodu wiele z nich zostało skróconych lub zmniejszonych. Control, Alt, klawisz Windows lub Spacja mają dobre proporcje, są odpowiednio duże. Natomiast blok alfanumeryczny jest pomniejszony, a Backspace wyraźnie krótszy. Strzałki są zestawione ciasno – poziome mają typowy rozmiar, a pionowe są o połowę mniejsze. Z lewej strony, obok klawisza Windows jest także przycisk funkcyjny, który wywołuje skróty multimedialne oraz odpowiada za podświetlenie. Niestety zabrakło części przycisków do nawigowania kursorem. Na klawiaturze nie znajdziemy Page Up i Down, Home oraz End.
Touchpad to duża płytka – jest kwadratowa, długość jej boku wynosi 8 cm. Powierzchnia płytki jest matowa, chropowata i delikatnie wpuszczona w obudowę. Poniżej gładzika są dwa duże przyciski, które delikatnie odstają. Nad płytką umieszczono logo producenta oraz diodę zasilania w kolorze niebieskim.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Lewy bok klawiatury pozostał pusty, a na prawym znajduje się gniazdo microUSB, ulokowane w tylnej części. Natomiast na spodzie widać łącznie pięć podkładek – dwie na przedniej krawędzi to plastikowe wytłoczenia obudowy, a dwie tylne są gumowymi nakładkami. Pomiędzy nimi jest także wypukła kropka, wspierająca środkową część klawiatury. Włącznik znalazł się przy lewej tylnej nóżce – to płaski suwak schowany w obudowie.
W tej cenie wykonanie klawiatury jest zaskakująco dobre. Tworzywa są mocne, a konstrukcja sztywna i masywna – prawie nie pracuje przy naginaniu boków. Ugina się jednak przy mocnym, ale celowym uciskaniu obudowy na środku, choć nieznacznie. Spasowanie elementów nie budzi wątpliwości, konstrukcja Voyagera nie trzeszczy.
Modecom MC-TPK2 Voyager w praktyce
Klawiatura jest dosyć ciężka, szczególnie zważywszy na jej wymiary. Ma to swoje plusy: urządzenie stabilnie leży na kolanach, nie przesuwa się na biurku oraz pozwala wygodnie korzystać z płytki dotykowej. Niestety Voyager gorzej sprawdza się podczas trzymania go w dłoniach – jest na to trochę za ciężki, a jego wąska obudowa utrudnia trzymanie. Możliwe jest jednak oparcie klawiatury o dłoń i wstukiwanie haseł jedną ręką lub korzystanie z płytki dotykowej, ale raczej nie da się tak obsługiwać urządzenia przez dłuższy czas.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Obsługa klawiatury jest prosta. Po podłączeniu do portu USB i włączeniu urządzenia sterowniki instalowane są automatycznie i urządzenie jest od razu gotowe do użytku. Trzeba brać pod uwagę, że adapter nanoUSB jest konieczny. W przeciwieństwie do droższej konkurencji klawiatura Modecoma nie jest wyposażona w moduł Bluetooth, działa tylko przez interfejs radiowy.
Skróty klawiszowe nie sprawiają problemów, wyzwala się je przyciskiem funkcyjnym, a do wyboru jest kontrola muzyki i głośności w klawiszach F1–F9, a także uruchamianie programów w pozostałych klawiszach funkcyjnych, np. przeglądarki, poczty, mojego komputera lub ulubionych. Regulację podświetlenia klawiatury schowano w strzałkach, do dyspozycji jest pięć poziomów intensywności. Podświetlane są szczeliny pomiędzy klawiszami, jak w laptopach. Same nadruki nie świecą, ale po zmroku czytelność jest i tak całkiem niezła. Dla oszczędzania energii podświetlenie wyłącza się automatycznie, gdy klawiatura nie jest używana.
Bardzo dobrze, że obudowa została wyprofilowana, poprawia to ergonomię podczas pisania, zarówno na kolanach, jak i na biurku. Bardziej wydajna praca jest możliwa, ale wymaga pewnego przyzwyczajenia. Trzeba opanować pomniejszony układ klawiszy. Same przyciski pracują bardzo dobrze – czuć, że zastosowano mechanizm nożycowy. Skok klawiszy jest głęboki i precyzyjny, odskok jest sprężysty, a dno przycisków zostało delikatnie zamortyzowane. Wciśnięcia są poprawnie rejestrowane, nawet przy naciskaniu samych krawędzi. Docenić należy także cichą pracę przełączników – klawiszy prawie nie słychać. Po czasie możliwe jest dosyć sprawne pisanie, nawet dłuższych tekstów. Wklepywanie adresów internetowych lub wyszukiwanych pojęć nie powinno sprawić najmniejszych problemów. W przypadku pracy z tekstem może dać się we znaki brak klawiszy Page Up i Down oraz pomniejszony Backspace.
Gładzik również nie zawodzi, chociaż ma pewne wady. Obszar roboczy jest duży, powierzchnia płytki przyjemna w dotyku, co pozwala na bardziej kontrolowany ślizg palca. Można liczyć na niezłą precyzję, chociaż przy szybkich ruchach daje się wyczuć pewne opóźnienie, które jednak nie uprzykrza pracy. Do nawigowania po stronach, wybierania łączy oraz podstawowej pracy biurowej poziom jest w pełni wystarczający. Płytka obsługuje też gesty przewijania, przesuwania, pomniejszania i powiększania oraz klikania stuknięciami. Klikać można również za pomocą wydzielonych przycisków, które są płytkie, ale mają wyczuwalny skok. Jest on trochę nierówny – inaczej przycisk zachowuje się po wciśnięciu na środku, inaczej przy krawędzi, ale w każdej pozycji poprawnie rejestruje kliknięcia.
Czas pracy nie dorównuje stacjonarnym klawiaturom bezprzewodowym z wymiennymi bateriami, które mogą działać nawet rok lub dłużej. Voyager pozwoli na 10 godzin pracy z maksymalnym podświetleniem, 17 godzin z minimalnym lub 23 godziny bez podświetlenia. To pozornie niewiele, ale z tego typu klawiatury zazwyczaj nie korzysta się intensywnie, więc w praktyce trzeba ją ładować tylko raz na jakiś czas. Wbudowany akumulator to również zaleta, a do zasilania klawiatury można wykorzystać adapter sieciowy od smartfona.
Podsumowanie
Modecom MC-TPK2 Voyager to klawiatura, która bardzo pozytywnie zaskakuje. Przyznaję, że spodziewałem się giętkiej i trzeszczącej obudowy oraz przeciętnej pracy klawiszy. W rzeczywistości jest wręcz odwrotnie – całość jest masywna i zwarta, a klawisze pracują znakomicie. Dużo dobrego można powiedzieć także o płytce dotykowej, a pochwalić należy również podświetlenie oraz uniwersalny wygląd. Uważam, że klawiatura jest warta zakupu.
Minimalizacja konstrukcji ma pewne negatywne konsekwencje – układ klawiszy jest bardziej skondensowany, część z nich została pomniejszona, a niektórych w ogóle zabrakło. Gładzikowi przytrafiają się opóźnienia, ale nie utrudniają one pracy. Czas działania nie jest rekordowy, ale w praktyce z Voyagera można korzystać przez wiele dni. Trzeba też pamiętać, że interfejs został uproszczony, np. nie ma połączenia Bluetooth, co w tej cenie jest jednak zrozumiałe.
Voyager dostępny jest od około 120 zł do 170 zł. Ma dwóch mocnych konkurentów – Microsoft All-in-One Media Keyboard oraz Logitech K400 Plus. Obie klawiatury nie mają mechanizmu nożycowego oraz podświetlenia, są za to zasilane bateriami i działają dłużej. Konstrukcyjnie Modecom jest też bardziej atrakcyjny – obudowy konkurentów są dużo grubsze i większe. Realnie Voyager to alternatywa dla dwukrotnie droższej Logitech K830 Illuminated – także podświetlonej, ale wyposażonej dodatkowo w Bluetooth.
Zalety: dobre wykonanie; estetyczny wygląd; kompaktowe wymiary; wbudowany akumulator; satysfakcjonująca i cicha praca klawiszy; wbudowane podświetlenie; odpowiednio precyzyjny gładzik z przyciskami.
Wady: zmodyfikowany układ i pomniejszone przyciski wymagają przyzwyczajenia; brak Home, Page Up i Down oraz End; lekkie opóźnienia płytki dotykowej.
MC-TPK Voyager od marki Modecom to bezprzewodowa klawiatura z płytką dotykową, która nie będzie dużym obciążeniem dla portfela. Sprawdźcie, co potrafi.