Bycie seniorem to spokojny odpoczynek, martwienie się stanem zdrowia i brak wyzwań? Nic bardziej mylnego. Powieści o seniorach udowadniają, że emerytura może być kolejną przygodą w życiu, a życie zaczyna się po sześćdziesiątce. Seniorzy w powieściach to temat niezwykle wdzięczny, do którego można podejść w różnorodny sposób. Niektórzy autorzy skupiają się na refleksji nad przemijaniem, spojrzeniem na życie z perspektywy czasu, inni pokazują starość jako kolejny etap życia, pełen nowych wyzwań, a jeszcze inni traktują temat emerytury jako idealny podkład pod najbardziej szalone przygody.
„Spóźnieni kochankowie” – William Wharton
“Spóźnieni kochankowie” to powieść o niecodziennym i wielowymiarowym związku. Relacja ta rodzi się pomiędzy siedemdziesięcioletnią niewidomą kobietą i amerykańskim biznesmenem, który porzucił świat wielkich pieniędzy na rzecz życia jako kloszard na ulicach Paryża. Historia, którą dzieli się z czytelnikiem William Wharton to opowieść o namiętnym i pozornie pełnym sprzeczności uczuciu, pokrewieństwu dusz, pokonywaniu barier, odkrywaniu siebie i potrzebie bliskości drugiego człowieka. 
„Życie zaczyna się po sześćdziesiątce” – Bernard Ollivier
„Życie zaczyna się po sześćdziesiątce” to autobiografia francuskiego pisarza i dziennikarza. Ukazująca jego niezwykle barwne życie książka napawa optymizmem i nadzieją. Olivier w wieku 16 lat postanowił zakończyć edukację i pójść do pracy – jakiejkolwiek. Przed ukończeniem 30 lat wrócił jednak do szkoły i ukończył studia dziennikarskie. Gdy przeżył już pół wieku, jego życie legło w gruzach – stracił żonę. Myślał, że to już koniec. Okazało się, że jest zupełnie odwrotnie. Postanowił pieszo udać się ze Stambułu aż do Chin. Jego „spacer” trwał ponad trzy lata, po drodze uzyskał odpowiedzi na wiele trudnych pytań i otworzył się na świat.
„Babunia” – Frédérique Deghelt
„Babunia” to historia o międzypokoleniowej więzi, która nawiązała się za pomocą miłości do książek. Główna bohaterka dowiaduje się, że jej rodzina postanowiła oddać babcię do domu opieki. Kobieta nie zgadza się z tą decyzją i zaprasza staruszkę do siebie. To ważna i mocna zmiana w życiu ich obu. Książka Frédérique Deghelt jest piękną i wzruszającą opowieścią o miłości, relacjach, przemijaniu i zacieśnianiu więzi.
„Lato” – Tove Janson
“Lato” to wspaniała powieść Tove Janson, znanej przede wszystkim ze stworzenia Muminków. Autorka opowiada przepiękną historię ustami dwóch głównych bohaterek: młodej sześcioletniej Sophie i jej babci - artystce u progu życia. W czasie spacerów po lesie i budowy łodzi prowadzą ze sobą rozmowy o życiu, o Bogu, przemijaniu, starości, młodości, o tym co jest najważniejsze, o tym co boli. Dzięki temu wzajemnie się poznają, zacieśniają więzi i uczą się od siebie spojrzenia na świat.
„Traktat o łuskaniu fasoli” – Wiesław Myśliwski
„Traktat o łuskaniu fasoli” to jedna z ważniejszych książek polskiej literatury współczesnej. Narracja, prowadzona w formie monologu, kierowana jest do zagadkowego przybysza, którego istnienie jest mocno dyskusyjne. Główny bohater to starszy człowiek, który w czasie łuskania fasoli dokonuje retrospektywnego podsumowania własnego życia. Wspomina traumy, zatrzymuje się nad radosnymi chwilami, ale bez względu na emocje towarzyszące wypowiadanym słowom, wydobywają się one z jego ust w tym samym rytmie jak medytacyjna mantra. Jednostajnie, niespiesznie, każdy wyraz jest wyważony, nie ma tam niepotrzebnych ozdobników. To książka, do której można i warto wracać. Każdy bez względu na wiek odnajdzie w niej część siebie i własnych emocji.
Seniorzy w powieściach – najciekawsze książki