Czy 18 kart wystarczy, żeby rozgrywka była wciągająca? Oczywiście! A do tego bardzo mobilizująca pamięć i bardzo podsycająca chęć przechytrzenia przeciwnika. Mowa tu o grze karcianej „Poprzez wieki” autorstwa Kristiana Čurli, wydanej całkiem niedawno przez Portal Games. Tę mikrogrę można spakować do torby podróżnej, zagrać w nią w trakcie oczekiwania na pociąg czy potraktować jako rozgrzewkę przed inną, dłuższą rozgrywką! Zawartość pudełka i przygotowanie gry
Zgodnie z powyższym – do samej rozgrywki potrzeba 18 kart. Nie jest to jednak oczywiście wszystko, co znajduje się pudełku! Znajdziemy tam:
18 kart do gry,
1 kartę pomocniczą,
4 żetony Reliktu,
ołówek,
notatnik.
Karty do gry (tzw. karty królestwa) należy potasować, rozdać każdemu po pięć, a resztę położyć na stole rewersem do góry, tworząc z nich talię do dobierania. Żetony Reliktu, ołówek oraz notatnik należy położyć obok – w zasięgu ręki obu graczy. Przygotowanie tej gry jest szybkie i nieskomplikowane.
Rozgrywka
Gra przeznaczona jest dla dwóch osób w wieku od ośmiu lat, a rozgrywka powinna zająć mniej więcej od dziesięciu do dwudziestu minut. Jej celem jest zbudowanie jak najtrwalszego imperium za pomocą kart pałaców, świątyń, twierdz, bibliotek i ogrodów.
Zasady są jednak bardzo proste, można je bez problemu wytłumaczyć nawet osobom, które na co dzień nie grają w gry karciane czy planszowe. Gra opiera się na dobieraniu kart, tzw. mechanice draftu. Na początku gry każdy z dwóch graczy ma w ręce pięć kart. Zostawia sobie jedną z nich i kładzie przed sobą na stoliku – w obszarze budowanego przez siebie imperium. Pozostałymi kartami zamieniamy się z przeciwnikiem. Powtarzamy ten proces aż do momentu, w którym wszystkie karty będą już na stole. W ten sposób kończy się pierwsza runda.
W następnej bierzemy wszystkie pięć kart ze swojego imperium do ręki, jedną odrzucamy z gry, a drugą wykładamy na stół – będzie ona reliktem przeszłości, oznaczamy ją żetonem. Dobieramy do ręki dwie karty ze stosu, żeby mieć ich ponownie pięć i tę rundę oraz trzecią, ostatnią, przeprowadzamy w taki sam sposób, jak pierwszą.
O zwycięstwie decyduje suma zdobytych punktów, które zapisane są na kartach. W talii jest pięć typów kart oraz trzy karty, które nie mają żadnego typu. Gracze zdobywają punkty przez spełnianie warunków zapisanych na kartach, między innymi przez: zgromadzenie kilku kart tego samego typu, posiadanie większości kart danego typu czy zebranie odpowiedniego zestawu kart.
Jeżeli jednak ktoś nie będzie miał ochoty czytać instrukcji, może obejrzeć filmik instruktażowy. Na instrukcji gry znajduje się kod QR (jak również adres strony internetowej), dzięki któremu można w szybkim czasie zobaczyć, jak przebiega rozgrywka. Jest to rozwiązanie coraz częściej wykorzystywane przez twórców gier planszowych.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Podsumowanie
Karty są duże (120 x 80 mm) i pięknie zilustrowane. Mimo tego, że nie ma specjalnego powiązania między mechaniką a tematyką (gra równie dobrze mogłaby polegać na budowaniu cywilizacji na Marsie, a zasady pozostałby bez zmian), to jednak nie dziwi dobór właśnie tego tematu – piękne twierdze i ogrody zachęcają do sięgnięcia po „Poprzez wieki”.
Na uwagę zasługuje również obecność ołówka i notatnika do zapisywania punktów. Dzięki temu możemy spakować grę do kosza piknikowego i nie zastanawiać się, czy jest jeszcze coś, co powinniśmy ze sobą zabrać.
Mimo że gra jest malutka i nie zawiera wielu komponentów, jej mechanika jest bardzo ciekawa i nie pozwala graczom na robienie błędów. Zmusza nas również do zapamiętywania kart oraz do ciągłego obserwowania akcji przeciwnika i podkładania mu powiedzeniowych kłód pod nogi – na przykład przez celowe usuwanie z rozgrywki kart, które mogą być dla niego użyteczne. Gra jest nieskomplikowana, szybka i bardzo interesująca. Choć gracze muszą pozostać w ciągłym skupieniu, rozgrywka sprawia wiele satysfakcji. Kto by pomyślał, że budowanie imperium może być tak przyjemne!
„Poprzez wieki” – recenzja gry