Nie tak dawno w Polsce Zniszcz ten dziennik Keri Smith ogłaszano bestsellerem, a dziś już możemy kupić kolejną pozycję autorki, zatytułowaną tym razem To nie książka. Czy przebija poprzedniczkę? Zbiór zadań do wykonania – tak w najprostszy sposób można streścić zawartość To nie książki. Nie jest to lektura, którą można poczytać do poduszki albo w trakcie nużącej jazdy pociągiem – chociaż i w tej sytuacji znalazłaby zastosowanie. Autorka proponuje nam całą gamę najróżniejszych i najdziwniejszych przedsięwzięć, które mają sprawić, że nie będą się nudzić mali ani duzi.
Pierwsze wrażenia
Przede wszystkim warro zwrócić uwagę na okładkę. Choć, jak mówi porzekadło, nie powinniśmy po niej oceniać książek, w tym wypadku należy jednak o niej wspomnieć. Nie sposób nie odwołać się do pierwszego dzieła autorki – okładka Zniszcz ten dziennik była czarna, wyglądała na lekko przybrudzoną – zupełnie tak, jakby ktoś już próbował ją dewastować. Fanom Harry’ego Pottera mogła kojarzyć się z dziennikiem Toma Riddle’a, który też ostatecznie musiał zostać zniszczony. To nie książka wygląda pod tym względem nieco inaczej. Okładka jest czerwona, z wyraźnym napisem na żółtym tle. Jednak, jak okazuje się później, nie jest to słabsza wersja pierwowzoru, a raczej produkt skierowany do nieco innego odbiorcy. W tym tkwi cały szkopuł.
Zanim To nie książka stała się moją własnością, byłam pewna, że będzie to druga część Dziennika. Lecz gdy ją kupiłam, szybko przekonałam się, że jest nieco inaczej. Po zajrzeniu w treść zauważyłam sporo istotnych różnic. Przede wszystkim To nie książka pozwala nam na zrobienie dużo większej liczby zadań bez wychodzenia z domu. Polecenia opierają się bardziej na wyobrażaniu sobie rzeczy i na opisywaniu ich niż na działaniach, jak to było w poprzednim dziele Smith. Poza tym, o ile Dziennik wydawał się dobrą zabawą dla ludzi w każdym wieku, tak, według mnie, To nie książka jest skierowana tylko do młodszych odbiorców. Wśród zadań znajdziemy bowiem dużo kolorowania, wycinanek i rysowania. Może taki był zamiar – tym razem coś łagodniejszego? Przy niektórych poleceniach odnosiłam jednak wrażenie, że autorce po prostu kończyły się już pomysły na nowe zadania. Niektóre wydają się nie mieć sensu – po co na przykład trzymać książkę nad głową tak długo, aż rozbolą nas ręce? Z drugiej strony pojawiły się również zadania, które naprawdę przypadły mi do gustu, na przykład „ożywianie” własnej, wymyślonej planety – bardzo mnie to wciągnęło i muszę przyznać, że rozwinęło się w coś świetnego. Ale już udawanie kosmity w miejscu publicznym i opisywanie zachowań „ziemian” nie wydaje mi się czymś odpowiednim dla ludzi powyżej pewnej granicy wieku.
Skarbnica pomysłów
Jak już wspomniałam, większość zadań, które proponuje nam To nie książka, na pewno spodoba się dzieciom. Ustawianie budowli z książek, przyklejanie wzorków ze sznurka lub rozlewanie farb po tej „nieksiążce” to tylko niektóre z wielu pomysłów, które pojawiły się w dziele Keri Smith. Dlatego bez wątpienia w tę pozycję powinni zaopatrzyć się wszyscy rodzice przedszkolaków i dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Może być ona skarbnicą pomysłów na zajęcie dziecka i uzyskanie godziny spokoju, szczególnie w deszczowe dni. Taka forma rozrywki pozwala na rozwijanie kreatywności i zdolności manualnych. Kto wie, może przy składaniu łódki z jednej ze stron, wycinaniu czy rysowaniu rodzic odkryje zdolności artystyczne swojego dziecka? Oprócz tych typowo dydaktycznych funkcji To nie książka daje też nieskończenie wiele okazji do interpretacji. Po wykonaniu wszystkich zadań na pewno będzie wyglądała inaczej niż inne. Każdy, kto dostanie ją do swoich rąk, we własny sposób zrealizuje polecenia, wpadnie na inne pomysły i dzięki temu uczyni ją wyjątkową. Wiele zadań rozbudza też wyobraźnię. Opisywanie wymarzonej szkoły czy obiadu lub wymyślanie idealnego miejsca, w którym chcemy się teraz znaleźć, pozwala na choćby chwilowe oderwanie się od rzeczywistości.
Po złości ani śladu
Ciężki dzień? Z pomocą przychodzi To nie książka. Pozwala, a wręcz zachęca do wyładowania negatywnych emocji na swoich kartkach – drzyj, wyrywaj, maż bez celu po stronie. Przyznaję, że pomaga. Tutaj znów pomysły podsuwane przez autorkę są na tyle różnorodne, że znajdzie się dobra metoda na odreagowanie zarówno jedynki w szkole, jak i kłótni z szefem. Z jej pomocą udaje się zburzyć bariery w głowie, wymyślać nowe rozwiązania problemów. Widać, że Smith chciała, aby jej dzieło miało walory terapeutyczne. Dlatego proponuje na przykład spacer, podczas którego każe zwrócić uwagę na rzeczy, których na co dzień nie doceniamy. A to bez wątpienia ważne u osób w każdym wieku.
Sposób na powrót do młodości
Mogę śmiało uznać, że To nie książka świetnie sprawdzi się jako prezent, na przykład dla młodszego rodzeństwa. Jednak, patrząc na różnorodność proponowanych zadań, dlaczego nie mielibyśmy sami wypróbować tego, co poleca nam autorka? Faktycznie, w przypadku Zniszcz ten dziennik wiele zadań wykonywałam ze znajomymi, niektóre z nich były dość ekstremalne i świetnie rozkręcały na przykład domówki. Warto jednak pamiętać, że w każdym człowieku budzi się czasem dziecko, a To nie książka może być doskonałym sposobem na „powrót do przeszłości”. Nasza kreatywność nie zanika z wiekiem, więc nie ograniczajmy się i nie wierzmy do końca stereotypom. Sami zadecydujmy, czy chcemy rozbudzić drzemiącą w nas nutkę szaleństwa i zabawić się z tym tworem, jakim jest To nie książka. Moim zdaniem, warto.
Zobacz także inne książki Keri Smith.
Źródło okładki: keliber.pl
To nie książka Keri Smith – recenzja