To historia tak nieprawdopodobna, że mogło wymyślić ją tylko samo życie. Jordan Belfort miał wszystko. W latach 90. był jednym z najbogatszych maklerów giełdowych w Stanach Zjednoczonych. Ogromne pieniądze, luksusowe domy i samochody, piękna kobieta u boku. Co mogło pójść nie tak? (Anty)Bohater?
Jordan Belfort to z pewnością niezwykle malownicza, charyzmatyczna postać. Już od pierwszych stron swojej autobiografii porywa nas w świat wielkich pieniędzy, markowych ubrań i zegarków czy szybkich samochodów. Nic dziwnego, że makler zachłysnął się takim stylem życia. Sama lektura „Wilka z Wall Street” sprawiła, że marzę o choć jednym Rolexie z jego kolekcji.
I rzeczywiście, Belfort przedstawia się w książce jako młody chłopak, którego wciągnęła bezlitosna machina giełdowych porachunków. Jeśli nie grałby jak reszta rekinów finansjery, to nigdy nie odniósłby tak spektakularnego sukcesu. Mam jednak wrażenie, że autor, choć zapłacił za swoje grzechy wielką cenę, nadal nie uważa, aby jego zachowanie było szczególnie naganne i niewłaściwe.
Jordan Belfort ma niezwykły talent komediowy, dystans do siebie, potrafi żartować ze swoich wpadek i kłopotów, w jakie się wpakował. „Oto moja historia. Nie jest zbyt piękna. Wiodę najbardziej dysfunkcyjne życie, jakie tylko można wieść. Jestem udanym nieudacznikiem” – pisze o sobie tytułowy „Wilk”.
Mimo zabawnych, komicznych sytuacji, jakie opisuje autor, musimy jednak pamiętać, że to, co zawarł w swojej biografii, wydarzyło się naprawdę. Ekscesy z jego życia prywatnego, narkotyki, korzystanie z usług prostytutek, oszukiwanie żony i błaganie jej o przebaczenie po każdej z suto zakrapianych, imprezowych nocy męczy i żenuje każdego czytelnika, który choć trochę dojrzał już do dorosłego życia.
Niezwykły świat „Wilków z Wall Street”
Dużo ciekawsze i zdecydowanie bardziej wciągające są opisy życia zawodowego Belforta. Mimo że makler posługiwał się oczywiście nielegalnymi sposobami, aby zdobyć swoją wielką fortunę i niezwykłą pozycję, to jednak jego wspomnienia pozwalają poznać ten giełdowy – zwykle zamknięty dla szarych śmiertelników – świat. Negocjacje, wielkie wzrosty i jeszcze większe straty, hossa i bessa, miliony obracane w rękach maklerów i wielkie szczęście lub czarna rozpacz – a to wszystko dzieje się w ciągu zaledwie kilku chwil.
Jordan Belfort był w tej grze prawdziwym mistrzem. Jego gierki, intrygi i zmysł do biznesu to coś, co naprawdę fascynuje. Wątpliwe moralnie sposoby, w jakie Wilk zdobywał swoją fortunę, po pewnym czasie zaczynają jednak wyraźnie męczyć. Wszak ile można czytać o czyjejś doskonałości i nieomylności? Belfort zdecydowanie nie należy do najskromniejszych ludzi i to daje się czytelnikowi mocno we znaki. Jego historia jest jednak niezwykła i choć nabijanie mu kiesy poprzez zakup jego biografii niezbyt mi się podobało, to sama lektura z pewnością otworzyła mi oczy na wiele spraw, o których nie miałem wcześniej pojęcia.
Książka nie dla wszystkich
Wielkim problemem, jaki mam z „Wilkiem z Wall Street”, jest język, którego używa Jordan Belfort. Przekleństwa na „k” i „ch” (bez cenzury, a jakże!) zastępują mu przecinki, a nawet gdy nie klnie, to i tak daje odczuć wszystkim swoją wyższość i intelektualną przewagę. Czy Belfort naprawdę gardzi ludźmi, którzy nie zbili fortuny? Tego nie jestem w stanie stwierdzić. Wiem jednak, że brzmi on w tym tonie bardzo przekonująco.
Pełno w tej książce szowinizmu, mało wyrafinowanych żartów, opisów obrzydliwych sytuacji i ludzi, których nie chciałbym nigdy spotkać na swojej drodze. Jeśli jednak ktoś wie, jak wygląda praca maklera giełdowego, a zwłaszcza takiego, który pracuje w Nowym Jorku, stolicy światowej finansjery, nie będzie raczej zaskoczony sposobem narracji autora. Osoby, które wcześniej nie miały zupełnie pojęcia, jak wygląda ten biznes, z pewnością mogą potraktować tę książkę jako relację z samego jego środka.
Belfort vs. Belfort
Jeśli mam być szczery, to z dwóch Jordanów Belfortów – tego z kart książki i tego, w którego w filmie Martina Scorsese wcielił się Leonardo DiCaprio – zdecydowanie wybieram tego drugiego. Nie tylko dlatego, że jestem fanem aktora, który moim zdaniem powinien był za swoją rolę w ekranizacji biografii Jordana zdobyć Oscara. Filmowy „Wilk z Wall Street” jest czarujący, zabawny, czasem jest nam go po prostu szkoda. Nawet wtedy, gdy zachowuje się jak dupek, to i tak jest w nim coś, co wzbudza naszą sympatią. Poza tym, nawet jeśli wiemy, że film Scorsese jest oparty na faktach, to jednak wciąż traktujemy go jako hollywoodzką fantazję, spojrzenie przez krzywe zwierciadło filmowców na świat wielkich pieniędzy.
Jordan Belfort to fascynująca postać. Choć muszę przyznać, że jego powieść była dla mnie trudną lekturą, przez którą nie umiałem przejść bez przerw, to jednak cieszę się, że nie poddałem się. Czytając inne recenzje „Wilka z Wall Street”, zauważyłem, że to książka, która bardzo dzieli recenzentów i czytelników, jednak żadnego nie pozostawia obojętnym. I to chyba najlepsza rekomendacja, a ocenę autobiografii Jordana Belforta zostawię wam samym.
Książka dostępna jest także w formie elektronicznej w formatach EPUB i MOBI za ok. 25 zł.
Źródło okładki: www.swiatksiazki.pl
„Wilk z Wall Street” Jordan Belfort – recenzja