Są takie zabawy i zabawki, których nie powinno się zastępować niczym innym, z uwagi na ich ogromny wpływ na rozwój dziecka. Do nich należą klocki i zabawy konstrukcyjne przy ich pomocy. Powinny one towarzyszyć naszym pociechom od najmłodszych lat, nawet gdy nie są w stanie nic jeszcze zbudować. Klocki w życiu niemowlaka i dwulatka
Najmłodszym dzieciom klockinie służą do budowania z nich czegokolwiek. Są natomiast dobrym narzędziem do ćwiczenia chwytania przedmiotów palcami. Roczne dziecko na pewno opanuje już podnoszenie klocka i zrzucanie go z pewnej wysokości, przekładanie go z ręki do ręki. Dwulatek będzie starał się ułożyć klocek na klocku i zależnie od ich wielkości oraz rozwoju malucha, może uda mu się zbudować wieżę z dwóch albo trzech elementów, która w końcu się przewróci – to układanie ciągle będzie jeszcze niewprawne. Niemniej czynność ta jest tak fascynująca, że dzieci potrafią powtarzać ją wielokrotnie w ciągu jednej zabawy. Rodzicom pozostaje się tylko cieszyć z tego powodu, że ich pociecha ćwiczy posługiwanie się dłońmi, w końcu za kilka lat również od tego będzie zależeć, jak poradzi sobie w szkole podstawowej.
Znaczenie klocków w życiu przedszkolaka
Prawdziwy boom na budowanie zaczyna się w wieku przedszkolnym. Budowanie coraz wyższych wież i konkurowanie o to, który przedszkolak stworzy wyższą konstrukcję, jest na porządku dziennym. Co więcej, zaczyna pojawiać się już planowanie, czyli zadawanie sobie pytania: „co chcę zbudować?”. Czasem w miejsce konkurencji pojawia się kooperacja, gdy grupa dzieci tworzy jedną konstrukcję. Wymaga to współdziałania i realizowania wspólnego planu, inaczej wieża runie. Takie budowanie uczy orientacji przestrzennej oraz precyzji, ćwiczy zmysł równowagi i dotyku, usprawnia koordynację ruchową. Nie bez znaczenia jest wspomniany wcześniej element współpracy, który pozytywnie wpływa na zdolność dzieci do nawiązywania kontaktów i zadowolenia z relacji z rówieśnikami. W końcu, zbudowane z kolegami dzieło napawa dumą, jest powodem do tego, by pochwalić się pani przedszkolance i rodzicom, generuje więc pozytywne emocje kojarzone również z rówieśnikami.
Ale dzieci w wieku przedszkolnym nie budują tylko w pionie, ale i w poziomie. Klocki służą do tworzenia dróg, zagród, domów – co również wymaga orientacji przestrzennej, szczególnie, gdy dwóch chłopców buduje drogę, której końce mają się ze sobą spotkać. Pojawiają się też coraz to nowe pomysły na klockowe budowle, co jest efektem oddziaływania zabaw konstrukcyjnych na wyobraźnię. Dzieci uczą się też określeń „góra”, „dół” oraz „wewnątrz” i „na zewnątrz”.
Jakie klocki wybrać?
Oczywiście klocków na rynku jest całe mnóstwo, pojawia się więc pytanie, które z nich będą dla dziecka najlepsze? Jak się okazuje niezastąpione w swej funkcji rozwojowej są, znane większości rodziców z dzieciństwa, drewniane klocki w postaci różnych brył geometrycznych, głównie prostopadłościanów. Różnica jest taka, że dziś są one zazwyczaj kolorowe i dodatkowo wpływają stymulująco na zmysł wzroku. Im dziecko jest starsze, tym większy zestaw warto kupić. Wiadomo, że wraz ze zwiększeniem liczby klocków, wzrastają też możliwości konstrukcyjne. Dla łatwego utrzymania porządku najlepiej wybrać zestaw z pojemnikiem czy sorterem. Dobrze jest zwrócić uwagę na to, czy mieszczą się w nim jedynie klocki ściśle poukładane obok siebie, czy można je do niego po prostu wrzucić. Dlaczego? W przypadku zestawów liczących 200 czy 300 klocków raczej trudno oczekiwać, by dziecko po każdej zabawie układało je obok siebie.
Tak więc niezależnie od tego, czy rodzice chcą, by ich dzieci w przyszłości pracowały w branży budowlanej, czy też wybrały inny zawód, jedno jest pewne – klocki kształtują umiejętności, które są przydatne w codziennym życiu. Są one zabawką, której na pewno nie powinno zabraknąć w dziecięcym pokoju.
Jak zabawa klockami wpływa na rozwój dziecka?