Filmy na podstawie gier wideo to rzadko kiedy udane produkcje, a najczęściej fatalne dzieła. Nawet jeśli wypadną nieźle, to i tak materiał, na którym bazują, dostarcza znacznie więcej radości i rozrywki. Przedstawiamy kilka filmów i całych serii, które lepiej sobie odpuścić na rzecz gier wideo – ich pierwowzorów. Gry wideo już lata temu przebiły się do mainstreamu. Produkcje wydawane na konsole i komputery osobiste nierzadko mają budżety zawstydzające Hollywood. Powszechną praktyką stało się też ekranizowanie gier, mające za zadanie przyciągnąć do kin fanów danej produkcji.
Niestety zwykle takie filmy, w przeciwieństwie do ekranizacji książek, nie są zbyt udane. Mało który reżyser jest w stanie uchwycić ducha gry wideo i przelać go na inne medium. 
„Resident Evil”
Seria japońskich horrorów „Resident Evil” znana w Japonii pod nazwą „Biohazard” doczekała się licznych adaptacji filmowych. Główną gwiazdą tych produkcji jest Milla Jovovich, odgrywająca bohaterkę imieniem Alice. Większość z filmów z cyklu nakręcił Paul W.S. Anderson.
Główny motyw kinowych produkcji, czyli zaraza zombie wybuchająca w Raccoon City ze względu na machinacje potężnej firmy Umrella Corporation, jest podobny do gier, na których bazuje. Wykonanie jednak nie przypadło do gustu wszystkim fanom. Survival horror został bowiem zmieniony w typowy hollywoodzki film akcji.
„Assassin's Creed”
Seria sandboksowych gier od firmy Ubisoft doczekała się w tym roku pierwszej ekranizacji. Opowieść z filmu wykorzystuje motywy z gier, ale fabuła opiera się na autorskim scenariuszu i nie jest adaptacją wydarzeń z żadnej z odsłon serii. W asasyna będącego głównym bohaterem wcielił się Michael Fassbender.
Protagonista z kinowego „Assassin's Creed” dzięki maszynie o nazwie Animus może przeżywać wspomnienia swoich przodków. W grach znacznie więcej uwagi poświęca się przeszłości ukazywanych we wspomnieniach dawno zmarłych ludzi, a asasyni to faktycznie cisi zabójcy działający w cieniu, a nie typowi wojownicy.
„Doom”
Legendarna strzelanina będąca jednym z prekursorów całego gatunku FPS (First Person Shooter) również została zekranizowana. Zamiast filmu akcji, w którym bohater mierzy się z demonami i pokonuje ich w bardzo krwawy sposób, dostaliśmy jednak horror.
Co prawda miejsce akcji się zgadza, a motyw otwarcia na Marsie bram do Piekła łączy film i gry, ale grze bardzo daleko do takiego gatunku. Zdecydowanie lepiej poświęcić czas na reboot serii z minionego roku o tytule „Doom”, który był jedną z przyjemniejszych strzelanin ostatniej dekady.
„Tomb Raider”
Dwa filmy obrazujące przygody kultowej pani archeolog nie wypadły źle, ale i tak nie zapisały się w kanonie kinematografii. W tytułową bohaterkę wcieliła się Angelina Jolie, ale filmowa Lara znacznie różniła się od swoich kolejnych wersji z gier. Opowiadana historia nie była też tak wciągająca jak historie odkrywane w grach. Zdecydowanie lepiej zapoznać się z rebootem serii „Tomb Raider” wydanym w 2013 roku i jego kontynuacją.
Na osobną wzmiankę zasługują też wszystkie filmy Uwe Bolla
Szerokim łukiem należy omijać produkcje, które stworzył Uwe Boll. Ten niemiecki reżyser zrealizował własnym sumptem wiele ekranizacji gier wideo, które łączy jedno: są bardzo, bardzo słabe – nie tylko jako ekranizacje, ale jako filmy w ogóle.
Fani takich serii, jak: „Alone in the Dark”, „BloodRayne”, „Dungeon Siege”, „Postal” i „Far Cry” nie mają tutaj czego szukać. Lepiej jeszcze raz uruchomić te gry, niż brać się za seans.
Filmy na podstawie gier, gdzie oryginał był lepszy