Nie inaczej było w przypadku Eriki Foster. Zaintrygowana nową postacią sięgnęłam z zainteresowaniem po „Nocnego stalkera”. Otrzymałam w pakiecie bardzo przyjemny wieczór z ciekawym wątkiem kryminalnym i tragiczną przeszłością w tle…
Gdy dom przestaje być bezpiecznym miejscem
Gdy pewnego upalnego dnia Estelle Munro zamierzała zajrzeć do mieszkania nieobecnego syna, była przekonana, że będzie to rutynowa wizyta. Oczywiście, jak to bywa w przypadku wścibskich matek, miała przy okazji nadzieję rozejrzeć się po domu potomka, by sprawdzić, jak sobie radzi po rozwodzie. Kiedy zatem w upale, męczącym dla starszych osób o wiele bardziej niż dla młodych, musiała skonfrontować się ze zwłokami swojego syna, był to dla niej ogromny szok.
Znaleziony we własnym domu, we własnym łóżku mężczyzna nie żył od kilku dni. Jego bezpieczna domowa twierdza zawiodła, firma ochroniarska okazała się zupełnie zbędna, a zaryglowane drzwi kompletnym fiaskiem, gdy chodziło o jego mordercę. Jak morderca pokonał wszystkie przeszkody, by dokonać zbrodni w czyimś domu? Wreszcie, co spowodowało, że wybrał właśnie tego człowieka? 
Niełatwe śledztwo
Dla Eriki Foster ta sprawa może się okazać przełomowa. Od dawna pragnęła awansu, który właśnie wydaje się być możliwy. Wiele na pewno zależy od wyniku śledztwa. To jednak wydaje się przebiegać ospale i bez polotu, sprawca był bardzo ostrożny, a jego działania drobiazgowo przemyślane. Dodatkowo w życiu śledczej od śmierci jej męża nic się nie zmieniło. Nadal nie może poradzić sobie z jego odejściem i ciągle odtwarza ostatnie wspólne chwile.
Nie pomaga też bycie postrzeganą przez swój zespół jako osoba z niełatwym charakterem, nie ułatwiają również trudności w relacji z przyjacielem. Takie spiętrzenie wielu innych spraw może jednak wpłynąć na dostrzeżenie niuansów sprawy. A morderca, jak się okazuje, nie poprzestał na swojej pierwszej ofierze. Co więcej, jego pierwotny profil, narzucający się po stylu działania, może okazać się zupełnie błędny.
Słowiańskie i brytyjskie korzenie
W powieści można dość szybko odnaleźć alter ego autora oraz nawiązania do jego własnej historii życiowej, choć nieco przestawionej – bowiem autor jest Brytyjczykiem mieszkającym na stałe na Słowacji. Sama zaś historia napisana jest w klasycznym stylu dobrego skandynawskiego kryminału, choć zdecydowanie bez mroźnego klimatu i tego nieuchwytnego „czegoś”. Nie zmienia to jednak faktu, że drugi tom przygód o Erice Foster to właściwy wybór na wakacyjny, burzowy wieczór.
Robert Bryndza, dotychczas znany szerszej publiczności raczej z romansów, całkiem niedawno rozpoczął swoją przygodę z serią kryminalną. Powieści spotkały się z takim uznaniem, że w ostatnim czasie został opublikowany czwarty tom cyklu o Erice Foster. Ponieważ „Nocny stalker” to dopiero drugi tom, polscy czytelnicy mają czego wyczekiwać w najbliższym czasie. A myślę, że warto zainteresować się tą serią i sięgnąć po książki Roberta Bryndzy.
Źródło okładki: www.wydawnictwofilia.pl
Kobiece postaci detektywów śledczych nadal należą do mniejszości wśród bohaterek serii kryminałów. Jakkolwiek zapewne bohaterowie obu płci mają swoich wielbicieli, tak jednak przyznaję, że panie detektyw wzbudzają moje żywsze zainteresowanie.