Gra, o której słyszał każdy, a miliony grały, grają i grać będą. Gra, która udowodniła, że komputerowa rozrywka to nie tylko przemoc oraz nie tylko męska domena. Kultowa seria ma już swoją czwartą odsłonę, a my prezentujemy ciekawostki i fakty, które należy o niej wiedzieć. Czym jest „The Sims”?
Na wypadek, gdybyś ostatnią dekadę spędził odcięty od świata, wyjaśnijmy krótko: „The Sims”to symulator życia człowieka. Sim to taki komputerowy homo sapiens, którym sterujemy. W zasadzie nie do końca. W pewnym stopniu zajmuje się sobą sam, ale my możemy kierować jego uwagę na konkretne rzeczy. Każdy Sim ma określone wskaźniki, które opisują jego poziom zadowolenia, najedzenia czy higieny. Naszą rolą, jako gracza, jest dbać o jego dobre samopoczucie.
Jak w prawdziwym życiu budujemy więc dom, chodzimy do pracy, dbamy o rozwój zawodowy i osobisty naszej postaci, a wreszcie znajdujemy sobie partnera/partnerkę i dorabiamy się potomstwa. Tylko tyle i aż tyle wystarczyło, by porwać miliony na całym świecie w ten symulator domku dla lalek, jak niekiedy go zwano.
„The Sims” się nie kończy
Podobnie jak „Pacman” i kilka innych tytułów w historii elektronicznej rozrywki. W pierwszej części nasz bohater jest nieśmiertelny, w kolejnych mamy do czynienia z cyklem pokoleniowym. Efekt jest ten sam – sagę naszej rodziny możemy ciągnąć w nieskończoność.
„The Sims” nie miało być grą!
Kiedy projektowano coś, co w przyszłości miało się stać jedną z najsłynniejszych gier komputerowych w historii, nikt nie miał zamiaru nawet tworzyć jakiegokolwiek tytułu. Silnik początkowo powstał na potrzeby programu do projektowania wnętrz! Simy były jedynie tworami, które miały imitować zachowania ludzi dla ułatwienia pracy projektanta. Ktoś jednak dostrzegł potencjał w tworzonym rozwiązaniu i pchnął silnik w nowym kierunku.
W pierwszych „The Sims” postaci mogły umrzeć
Wiele osób, które grało w pierwszą odsłonę serii, mylnie odnosiło wrażenie, że postacie są tam nieśmiertelne. To, że się nie starzały, nie oznacza, że nie można było ich zabić (co niektórzy robili celowo). Sim mógł umrzeć przez utopienie, zarażenie się groźnym wirusem od świnki morskiej, z głodu, spłonąć w pożarze… Istniało kilka sposobów.
Dodatkowo także dzieci mogły na zawsze zniknąć z naszej rodziny. Po zaniedbanego noworodka przychodziła opieka socjalna, zaś dziecko w wieku szkolnym zabierano do szkoły specjalnej, jeśli przed długi czas zdobywał tylko słabe stopnie.
Duchy w „The Sims”
W pierwszej odsłonie części „The Sims” tragicznie zmarła postać (np. we wspomnianym pożarze) mogła okazjonalnie pokazać się żyjącym, jeśli wystarczająco często opłakiwaliśmy jej urnę z prochami. Gdy natrafiliśmy na ducha, Simy były przerażone.
W późniejszych częściach interakcje Simów z duchami były dużo bardziej złożone. Przykładowo, w „The Sims 3” duchem można sterować. By to zrobić, trzeba przywrócić zmarłego do życia za pomocą rytuału. Mało osób wie, że z duchem, jakkolwiek makabrycznie by to nie brzmiało, można mieć również dzieci! One również są wtedy duchami.
Co łączy „The Sims 4” z filmem „Avatar”?
W „The Sims 4” mogliśmy dla swojej postaci wybrać jeden z czterech stylów chodzenia. Ta drobna ciekawostka została stworzona przy użyciu tego samego oprogramowania, którego używano do animacji chodu w filmie „Avatar”.
W „The Sims” rośliny mają uczucia!
Według najnowszych doniesień naukowców rośliny odczuwają ból. Wydaje się, że twórcy gier to przeczuwali, ponieważ w „The Sims 4” ( pełna recenzja gry do przeczytania tutaj)zielone roślinki wyrażają swoje emocje. Przykładowo, przyglądając się okolicy, możemy zetknąć się z płaczącym drzewem.
Ciekawostek związanych z serią „The Sims” jest dużo więcej, jako że w każdej kolejnej odsłonie serii możliwości są coraz bogatsze, a i humoru nie brakuje. Nic tylko odkrywać je samodzielnie podczas rozgrywki, do czego zachęcać chyba nie trzeba!
Źródło okładki: www.ea.com
Wszystko, co musisz wiedzieć o „The Sims”