Erast Fandorin, pochodzący z rodziny, która ostatnio mocno zubożała, pełni funkcję registratora kolegialnego. Zanim utknął w maszynie urzędniczej, coś się wydarzyło, zginął człowiek. Ot, jakiś durny bogaty dzieciak strzelił sobie w łeb. Okazuje się jednak, że Erast ma żyłkę detektywa.
„Azazel” Boris Akunin – recenzja