Moje pierwsze poi
Naukę można rozpocząć w każdym wieku. Nie ma ograniczeń. Najlepiej, jeśli pierwsze poi będą wykonane z miękkiego materiału, ponieważ podczas nauki nowych trików często dochodzi do bolesnych uderzeń i siniaków. Poi treningowe można kupić albo zrobić samemu. Do samodzielnego wykonania potrzeba długich skarpet typu ,,zakolanki” i 2 szczelnych woreczków z grochem, fasolą, ryżem czy kaszą. Woreczki wrzuca się do skarpet i wiąże się supeł. Takie poi mają jednak pewne wady. Podczas ćwiczeń może dojść do rozerwania skarpety lub woreczka, a skarpety mogą ulec rozciągnięciu. Drugą opcją jest kupienie poi treningowych na Allegro. Różnorodność jest bardzo duża, by jak najlepiej dobrać odpowiedni sprzęt do oczekiwań. Ceny wahają się od 20 zł w górę i są uzależnione od rodzaju poi oraz producenta.
Rodzaje poi
Poi można podzielić na ogniowe, LED, UV, kontaktowe i do kręcenia w dzień. Poi ogniowe są wykonane z kewralu. Jest to materiał, który nie spala się, płonąc. Nasącza się go parafiną lub naftą i podpala. LED i UV służą do kręcenia w pomieszczeniach. Poi ledowe mają w swoich końcówkach diody, które dają łagodne światło o różnej barwie. Poi UV wymagają dodatkowego osprzętu w postaci lampy UV. Najczęściej występują w kolorze niebieskim, zielonym lub pomarańczowym. Poi kontaktowe służą do trików, w których poi styka się z ciałem kuglarza. Ostatnim typem poi są te przeznaczone do kręcenia w dzień, zarówno w pomieszczeniach, jak i w plenerze. Często ich końcówki są wyposażone w kolorowe długie taśmy. Czasami do łańcucha na całej jego długości przymocowany jest kawałek tkaniny. Są to tzw. flagi poi.
Akcesoria do poi
Większość poi można modyfikować przez zmianę długości łańcucha, zamocowanie krętlika czy trzymadełek. Wszystko zależy od tego, jakie triki będzie się wykonywać. Krętliki sprawdzą się przy sztuczkach z wykorzystaniem splątanych poi. Kuleczki zamocowane na końcach poi zamiast skórzanych pasków będą idealne przy podrzucaniu i żonglowaniu. Zmiana długości łańcucha najczęściej spowodowana jest zmianą stylu kręcenia i indywidualnym podejściem. Niektórym lepiej będzie się kręcić na poi z długimi łańcuchami, innym zaś na krótkich.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze poi?
Przede wszystkim na długość łańcucha. Łańcuch na początku kręcenia powinien mieć taką samą długość, jak ręka mierzona od czubków palców do pachy. Potem w miarę nauki nowych trików można skracać łańcuch. Drugą ważną rzeczą jest ich przeznaczenie. Inaczej będzie się ćwiczyć na poi do kontaktów, a inaczej na ogniowych czy ledowych. Główna różnica to materiał i średnica poi. W przypadku kontaktowych mamy do wyboru kilka rozmiarów. Ważny jest również kształt poi. Końcówki mogą być kulami, sześcianami, mogą przypominać warkocze czy liny. Sześciany będą dawały większy płomień niż kule. Warkocze zaś będą palić się dłużej niż liny. To, jaki kształt się wybierze, zadecyduje o tym, jaki efekt osiągniemy podczas przedstawienia.
Poi do Europy przywędrowało od plemienia Maori z Nowej Zelandii, gdzie było etapem treningu przędzenia. Obecnie wykorzystuje się go do przedstawień cyrkowych i ulicznych. Każdy, jeśli tylko chce, może nauczyć się tańczyć z poi, zyskuje się wtedy lepszą koordynację ruchów, większą zręczność i poczucie równowagi. A zatem do ćwiczeń!
Przechadzając się po deptakach lub rynkach większych miast, często można spotkać ulicznych artystów tańczących z podpalonymi kulami na długich łańcuchach. To właśnie poi. Istnieje wiele ich rodzajów, różnią się materiałem, z którego zostały wykonane, długością łańcucha i tym, czy można je podpalić.