Po co mi ciemnia?
Jeśli zadajecie to pytanie, prawdopodobnie jej nie potrzebujecie. Ale zaraz, miałem przecież motywować! Wybaczcie, już się poprawiam. Ciemnia fotograficzna to cichy zakątek każdego fotografa, jego oaza, chillout room, man cave czy jakkolwiek inaczej je nazwiecie. Uwierzcie mi, że to jedno z najspokojniejszych miejsc, w jakim będziecie mieli okazję przebywać z własnymi myślami.
Oprócz tego głównym przeznaczeniem ciemni fotograficznej jest wykonywanie odbitek i zabawa z fotografią analogową. Dla przypomnienia – fotografia analogowa różni się od fotografii tradycyjnej tym, że jest nie tylko techniką zapisywania obrazu, ale również jego reprodukowania w procesie srebrowym.
W poniższym poradniku nie powiem wam, jakiej chemii i papierów używać, żeby osiągnąć najlepsze efekty, ale opiszę rzeczy niezbędne i dodatkowe, które przydadzą się przy budowaniu domowej ciemni. Podstawą jest... łazienka albo inne miejsce, które zaciemnicie, ale będzie miało ono dostęp do bieżącej wody.
Mam łazienkę! Jak ją przystosować do bycia ciemnią?
Zacznijmy może od wyciemnienia pomieszczenia. W pierwszej kolejności proponuję zaopatrzyć się w czarne zasłonki – mogą być gotowe lub możecie je zrobić sami z czarnego matowego materiału. Świetnie sprawdza się welur, ponieważ jest gruby i absorbuje światło (polecam na ściany).
Alternatywą jest pomalowanie drzwi czarną farbą tablicową, ale jest to droższe rozwiązanie i zasadniczo wpłynie na wystrój wnętrza. Nie musicie malować wszystkiego na czarno. Chodzi tylko o zatkanie dziur światła, by z zewnątrz nie wpadało do środka. Oprócz tego przyda się trochę czarnego brystolu, zawsze miejcie pod ręką przynajmniej 2 arkusze. Dzięki nim będziecie mogli naprawić ewentualne usterki w ciemności. Podobnie jest z czarną taśmą izolacyjną. To dobra rzecz – na pewno się przyda.
Ciemność widzę! Widzę ciemność!
To świetnie! Rozjaśnijmy zatem odrobinkę mroki. Warto zaopatrzyć się w lampę ciemniową, świecącą światłem, które nie wpłynie na materiały światłoczułe. Świetnie sprawdzą się również czerwone lampki rowerowe – sprawdziłem. Skoro mamy światło, warto pomyśleć o czasie. Proponuję wyposażyć się w 2 zegary ciemniowe – jeden normalny do odmierzania czasu, a drugi ze stoperem.
Najważniejsze jest to, żeby ani jeden, ani drugi nie emitował ŻADNEGO światła, bo nasza zabawa będzie na nic. Powiększalnik też się przyda – w końcu gdzieś trzeba naświetlić papier. To, jaki wybierzecie, zależy od was. Ja pracuję na Krokusie z lat 70. i świetnie się sprawuje. Oprócz tego uznanie zdobyły urządzenia z napisem MEOPTA.
Naświetlone papiery trzeba zamoczyć w chemii, więc potrzebujecie co najmniej 4 kuwet– na wywoływacz, przerywacz, utrwalacz i czystą wodę. Chemia jest szkodliwa, więc koniecznie zaopatrzcie się w rękawiczki jednorazowe i szczypce (do każdej kuwety osobne). Możecie jeszcze zainwestować w płuczkę, czyli urządzenie do płukania, lub po prostu głęboką, dużą miskę, do której wrzucicie papiery, by się płukały. Przyda się też sznurek do wieszania i klamerki. Dla niecierpliwych powstały specjalnie elektryczne suszarki.
Podsumowanie
Właściwie powyżej macie wszystko, co będzie potrzebne do podstawowej zabawy w ciemnię. Z czasem możecie pomyśleć o lepszych sprzętach i pobawić się w maskowanie negatywów. Gorąco polecam! To naprawdę rozwojowa zabawa fotograficzna.
Każdy miłośnik fotografii analogowej na pewnym etapie swojej twórczości dochodzi do wniosku, że dobrze jest mieć własną ciemnię zamiast chodzić do miejscowego domu kultury albo płacić za wynajęcie takowej w jakimś studiu fotograficznym. Wiadomo – to nie tylko oszczędność pieniędzy, ale również możliwość korzystania z pomieszczenia, kiedy tylko się chce.