Przełom starego i nowego roku to czas, w którym wiele osób decyduje się na zmiany, robi postanowienia, stawia sobie cele. Mamy wówczas wrażenie, że to, co chcemy zrealizować, jest ważne i będzie miało wielki wpływ na nasze życie. Po kilku tygodniach z obietnic i postanowień pozostają najczęściej jedynie wspomnienia. Jeśli jednak zaplanujemy coś wspólnie z bliskimi, mamy szansę spełnić je. Dlaczego tak się dzieje?
Frajda z planowania
Planowanie wspólnie z bliskimi wszystkim sprawia przyjemność. I do tego wcale nie jest potrzebny przełom starego i nowego roku. Jeśli tylko nadarzy się okazja, warto z niej skorzystać. Mamy wtedy szansę przedstawić własne pomysły, przedyskutować je i poszerzyć w ten sposób perspektywę. Nie jest to czynność zarezerwowana wyłącznie dla dorosłych – do planowania warto zaangażować również dzieci. Wówczas mają one swój wkład w podejmowanie decyzji, np. w kwestii wyboru samochodu czy sprzętu audio-wideo. Uczą się w ten sposób tego, co będzie dla nich chlebem powszednim w dorosłym życiu. Poza tym angażowanie je w życie rodzinne sprzyja pogłębianiu więzi między pokoleniami, uczy zaufania do siebie, otwartości w wyrażaniu pomysłów i zachęca do dialogu.
Czym jest planowanie?
box:offerCarousel
Z technicznego punktu widzenia to umiejscowienie danego wydarzenia w czasie, tak aby zgrać je z urlopami, kalendarzem roku szkolnego czy ważnymi wydarzeniami w życiu bliskich, takimi jak urodziny czy rocznice. W planowaniu określamy problem, który chcemy rozwiązać, lub wskazujemy cel, jaki chcemy osiągnąć. Warto wszystko zanotować, by odciążyć pamięć, zabezpieczyć przed zniekształceniami, ukierunkować uwagę. Sprzyja to motywacji, pozwala na kontrolę zaplanowanych działań i pozostawia miejsce na margines czasu, który uwzględni działania nieprzewidziane. Przydane do tego będą zarówno tablice korkowe, magnetyczne, jak i fragment ściany pomalowany farbą tablicową. Jeśli chcecie wspólnie dobrze zaplanować najbliższy rok, pomocny okaże się planer tablicowy, na którym można zapisać wszystkie wydarzenia – okazje mniej i bardziej oficjalne. Dostęp do niego będą mieli wszyscy, by móc coś dopisać od siebie. Każdy z domowników może mieć ze sobą pod ręką (w torebce, teczce, torbie, plecaku, tornistrze) notatnik, notes, podręczny kalendarz książkowy do zapisywania tego, co z punktu widzenia domowego, wspólnego planowania może być ważne. Dostępne są także aplikacje na smartfony, które pozwalają współdzielić zadania z innymi, definiować alarmy i przypomnienia, a przy okazji motywować się wzajemnie do działania. Sposobem do przekazywania sobie informacji o realizacji planów mogą być kartki samoprzylepne umieszczane na lodówce, szybie, drzwiach. 
Dobre planowanie to podzielenie dużych zadań na mniejsze części i sporządzenie listy etapów. Część zadań można przydzielić dzieciom, część realizować wspólnie z nimi. Będzie to dla nich świetna nauka, jak radzić sobie z zadaniami wymagającymi zaangażowania, trudnymi, gdy nierzadko trzeba się zwrócić o pomoc do innych osób. Dzięki temu dziecko dowie się, dlaczego nie warto brać na siebie zbyt wiele zobowiązań czy obiecywać realizację czegoś, czego nie jest w stanie wykonać na czas, bo powzięte zamierzenia przerastają siły.
Określenie priorytetów
box:offerCarousel
Zadania i czynności trzeba porządkować według priorytetów i terminów. Jeśli podejmując działanie, powiemy „muszę to zrobić”, niewiele z tego wynika. Jeśli powiemy to inaczej, np. „zrobię porządki na strychu do końca następnego tygodnia”, to status tego zadania zdecydowanie się zmienia: określamy konkretny termin wykonania i nazywamy precyzyjnie to, co jest do zrobienia. Kiedy przygotowujemy obiad, to musimy pewne rzeczy robić sekwencyjnie. Nie uda się jedną ręką obierać warzyw, drugą zaś mieszać zupę. Jeśli zabierzemy się jednocześnie do wykonania wielu z pozoru drobnych rzeczy, to na koniec dnia będziemy mieli sporo spraw nietkniętych i frustracja da o sobie znać. Skupienie się na jednej sprawie do wykonania daje szansę na doprowadzenie sprawy do końca. 
Jak to ćwiczyć z rodziną? Dobrym treningiem planowania wspólnie z dziećmi będzie przygotowanie do szkolnego przedstawienia. Całe zadanie składa się m.in. z nauczenia się roli, wypożyczenia albo zrobienia kostiumów, prób, próby generalnej i występu. Rodzice mogą wskazać dziecku poszczególne elementy do wykonania, przeznaczając np. poszczególne dni tygodnia na odpowiednie działania, a wieczorami powtarzać rolę. Dziecko nauczy się wtedy, od czego zaczynać, gdy podejmuje się działania, jak dużo czasu trzeba zarezerwować, kiedy dany etap będzie można uznać za zakończony, co będzie potrzebne, żeby przybliżać się do finału. Uczy się więc planowania i realizacji zadań. 
Jak dobrze podzielić swój czas?
Bardzo prostą metodą, która służy do zarządzania czasem, zadaniami i przyczynia się do dobrego planowania, jest technika macierzy Eisenhowera. Przypomina ona układ współrzędnych, podział na cztery ćwiartki (każda odpowiada poszczególnym sprawom – w zależności od tego, czy są pilne, czy ważne). Technikę tę warto przećwiczyć także z dziećmi, by udostępnić im narzędzie do mądrego gospodarowania czasem pomocne w działaniu i wyznaczaniu priorytetów.
Na kartce należy narysować układ współrzędnych. Niech oś x oznacza pilność spraw, oś y zaś ich ważność. Warto przypomnieć wykonywane w ostatnim tygodniu zadania i wpisać je w odpowiednie ćwiartki:
* Pierwsza ćwiartka, czyli sprawy pilne i ważne, często są związane z tzw. zarządzaniem kryzysem: musimy zareagować bardzo szybko na sprawy bardzo ważne. Aktywność pilna i ważna powoduje, że skupiamy się wciąż na kolejnych zadaniach i mamy mało czasu na refleksję. Myślimy o tym, co za chwilę musimy zrobić. W ten sposób łatwo dopada nas napięcie, a uwaga jest wciąż ukierunkowana. Nie mamy więc czasu na relaks.
* Mechanizm związany z ciągłym zaabsorbowaniem sprawami bardzo często sprawia, że pozostały czas będziemy przeznaczać na rzeczy mało ważne i mało pilne. Wypełniają one czwartą ćwiartkę i są nazywane pożeraczami czasu. Są tutaj oglądanie telewizji i surfowanie bez celu po sieci, zakupy bez konkretnego celu lub inne zajęcia, które nie regenerują psychiki i ciała. Te sprawy powinny być przez nas ignorowane.
* Jeśli z kolei mamy dużo spraw zapisanych w trzeciej ćwiartce, takich, które nie są ważne, ale pilne, to znaczy, że funkcjonujemy w obszarze zarządzania ułudą i rozmieniamy się na drobne. Sprawy, które znajdują się w tym miejscu, często dotyczą wykonywania zadań na rzecz innych osób; realizujemy priorytety, ale nie własne, lecz innych…
* Najważniejsze dla nas są sprawy, które znajdą się w drugiej ćwiartce. Dotyczą one życia w zgodzie ze sobą i własnymi wartościami. W tym obszarze mieści się stawianie na jakość, a nie na ilość i szybkość, zwracanie uwagi na rozwój, dbanie o siebie.
Początkowo możemy mieć trudność w zakwalifikowaniu niektórych spraw do odpowiednich obszarów. Warto jednak poświęcić czas na mądre planowanie. Dzięki temu będziemy w stanie samodzielnie decydować o tym, jakie zadania są dla nas najważniejsze.
Siła dobrych nawyków
Bardzo ważne jest, by określone rzeczy robić w określonym czasie. Warto wyrobić w sobie taki nawyk i nauczyć tego dzieci. Telefony wykonujemy w z góry zaplanowanym czasie, sprzątanie, np. godzinę po obiedzie, załatwianie spraw na zewnątrz tylko określonego dnia tygodnia. Powinniśmy dawać sobie czas na przerwy i relaks między okresami aktywności. Dzięki temu będziemy widzieć, że coś zostało zrobione, odczujemy satysfakcję z efektów pracy, wyrobimy w sobie nawyk i dyscyplinę, które są potrzebne, gdy postawimy przed sobą i naszymi dziećmi większe zadania. Nie tylko na nowy rok.
Postanowienia noworoczne najczęściej dotyczą tylko nas i robimy je sami. Z kilku powodów przyszłe dwanaście miesięcy warto zaplanować wspólnie z bliskimi.