Kocimiętka – trochę historii
Pochodzi ona z terenów śródziemnomorskich Europy oraz południowej, północnej i wschodniej Azji. W Polsce możemy ją spotkać w stanie dzikim na obszarze całego kraju, na rumowiskach, przy strumieniach i drogach. Historia kocimiętki sięga już czasów starożytnych, kiedy to stosowana była w medycynie naturalnej, a Rzymianie uprawiali ją w swoich ogrodach. W średniowieczu natomiast uprawiana była głównie w ogrodach przyklasztornych, mnisi wierzyli bowiem w jej cudowną moc przywracania do życia. W czasach nam bliższych pszczelarze nacierali nią wnętrze uli, aby przywabić pszczoły, a znachorzy serwowali napary z kocimiętki na kaszel i przeziębienie. Pierwsi Amerykanie palili kocimiętkę, aby wejść w stan transu oraz uważali, że pomaga ona w zmianie cech osobowości. Podania mówią również, że kaci pili napój przed egzekucją ze względu na ogromny stres, jaki dotykał ich podczas wykonywania wyroku, w celu zredukowania napięcia.
Kocimiętka – trochę o niej samej
Sama w sobie osiąga wysokość do 120 cm. Jej liście są jajowate, zaostrzone, o ukośnie piłkowanych brzegach, czterokanciaste, zielone, w górnej części bardzo rozgałęzione i wzniesione. Łodygi pokrywa szary i miękki włos. Jej kwiaty mogą być różowo-fioletowe, różowe i białe, a zebrane są w nibyokółki, które wyrastają z kącików górnych liści. Kwiaty kocimiętki są niezwykle pyłko- i miododajne – 250 kg z jednego hektara!
Kocimiętka – a koty
Kocimiętka ma przyjemny zapach nieco przypominający melisę. W swoim składzie zawiera ona mnóstwo różnych substancji chemicznych, jak np. olejki eteryczne, kwasy organiczne, garbniki, gorycze oraz związek chemiczny o nazwie nepetalakton. To on właśnie ma działanie narkotyczne i podobny jest do tego, który znajduje się w kozłku lekarskim – walerianie. Na koty działa niesamowicie: zwierzaki się w nim tarzają, wcinają listki i dostają wręcz małpiego rozumu. Związek ten działa jednak też na ludzi. Są osoby, które palą suszone liście kocimiętki i po chwilowej euforii bardzo się rozluźniają.
box:offerCarousel
Kocimiętka – jak jeszcze ją wykorzystać?
Roślinę tę warto uprawiać w ogrodzie nie tylko dla „poduszkowych tygrysów”, ale także ze względu na jej atrakcyjny pokrój i wspaniałe kwiaty – jest cudowną byliną rabatową. Poza tym dzięki swemu składowi chemicznemu jest cenioną rośliną o właściwościach leczniczych. Ziele kocimiętki wykazuje działanie przeciwzapalne, moczopędne, bakteriostatyczne, żółciopędne i uspokajające. Roślina wykorzystywana jest w leczeniu nawracających stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, przewlekłych chorób układu pokarmowego oraz zaburzeń w funkcjonowaniu układu nerwowego.
Kocimiętka jest także stosowana w kuchni do celów kulinarnych. Jej młode listeczki wchodzą w skład surówek i sałatek, zaostrzając ich smak, a ususzone rewelacyjnie sprawdzą się jako przyprawa do mięs lub na ziołowe herbatki.
Intensywny aromat kocimiętki jest nie do zniesienia dla niektórych owadów: much, komarów i karaluchów, więc warto jej pędy powiesić na okiennicach lub posadzić przy wejściu do domu.
Podsumowując
Kocimiętka to urocza wieloletnia bylina z mnóstwem zastosowań. Będzie się pięknie prezentować na rabatach kwiatowych, skutecznie odstraszy natrętne owady, uszczęśliwi czworonożnych pupilów, a herbatka z niej zadziała na nas leczniczo. Cóż, czego tu więcej jeszcze chcieć?
Do niedawna bardzo mało znana roślina (a może zapomniana), w ostatnich latach bardzo zyskała na popularności jako bylina ogrodowa, królująca na rabatach kwiatowych. Kocimiętka to bliska kuzynka mięty zwyczajnej, która przyciąga pszczoły, a odstrasza insekty. Bywa nazywana też miętą kocią, ponieważ jej przyjemny, cytrusowo-orzeźwiający zapach bardzo pobudza koty. A czym jeszcze zadziwia kocimiętka?