„Polska Luxtorpeda” jest karcianką, która zabierze was w podróż w czasie po polskiej krainie. Spotkanie z tą grą jest jak spotkanie z polską kulturą, przyrodą, historią, kuchnią. Starsi mogą podejść do niej z nutką nostalgii, a dla młodszych będzie to edukacyjne spotkanie z Polską. Zawartość i przygotowanie do gry
W średniej wielkości pudełku znajdziemy właściwie tylko 2 talie kart – podstawową i dodatkową. Każda talia składa się z 7 kategorii, w której jest po 7 kart. W talii podstawowej mamy: dzikie zwierzęta, zwierzęta domowe, rośliny uprawne, potrawy, święta, pojazdy i krajobrazy. Talia dodatkowa wprowadza jeszcze baśnie i legendy, przywódców, ważne daty, pomniki, sport, sławnych Polaków oraz trudne słowa. Można powiedzieć, że kategorie są bardzo zróżnicowane, więc istotnie urozmaicają grę. Grafika jest prosta i kolorowa, a jakość wykonania dość dobra. Jedynym minusem jest znaczny przerost pudełka nad liczbą elementów. W tym przypadku można było zdecydowanie zmniejszyć jego gabaryty, co pomogłoby też podczas zabierania gry w podróż.
Gra jest przeznaczona dla od 2 do 8 graczy w wieku co najmniej 5 lat. Bardzo fajnym pomysłem jest podzielenie kart na talię podstawową i dodatkową. Dzięki temu możemy dostosować rozgrywkę zarówno do wieku, jak i zaawansowania graczy. Z młodszymi dziećmi możemy zastosować poziom podstawowy, a przy starszych rozszerzyć kategorie i każdy będzie zadowolony. Chcąc zagrać w wariant podstawowy, rozkładamy 7 kart kategorii w jednej linii na środku stołu. Pod nimi umieszczamy po 1 obiekcie z danej kategorii. Dla ułatwienia mają tło w takim samym kolorze. Resztę kart z talii podstawowej tasujemy i umieszczamy obok w postaci zakrytego stosu. Czytamy na głos nazwy na rozłożonych kartach na stole, a następnie je zakrywamy i przechodzimy do właściwej rozgrywki…
Przebieg rozgrywki
Gracz rozpoczynający odkrywa pierwszą kartę z zakrytego stosu, tak aby była widoczna dla wszystkich graczy. Zadaniem uczestników jest jak najszybsze podanie nazwę karty z tej samej kategorii, która została wcześniej zakryta na stole. Odkrywamy kartę po kilkunastu sekundach i gracz, który najszybciej podał prawidłową nazwę, bierze odgadniętą kartę i kładzie ją zakrytą przed sobą. Karta, która została odkryta z zakrytego stosu, zajmuje miejsce tej zdobytej przez gracza. Dlatego znowu czytamy na głos nazwę karty i układamy ją zakrytą w linii kart leżących na stole. Gracz, który zdobył kartę w poprzedniej rundzie, rozpoczyna teraz kolejną poprzez odkrycie nowej karty z zakrytego stosu. Gra kończy się w chwili wyczerpania kart w zakrytym stosie. Przeliczamy wtedy karty zdobyte w trakcie gry i ten, kto zdobył ich najwięcej, zostaje zwycięzcą.
Oczywiście możemy też rozegrać grę przy pomocy kart dodatkowych. Wtedy decydujemy, czy po prostu zamieniamy jakieś kategorie z wersji podstawowej, czy dokładamy kolejną, zwiększając ich liczbę. Dzięki temu będzie trzeba zapamiętać więcej nazw, co utrudni rozgrywkę. Należy też zwrócić uwagę, że karty z niektórych kategorii, np. pojazdy lub ważne daty, mają podane dwie nazwy na karcie. Dlatego warto ustalić, która z nich będzie zaliczać odpowiedź. 
Podsumowanie
„Polska Luxtorpeda” jest grą lekką, łatwą i przyjemną, która świetnie wypadnie podczas rodzinnych potyczek nad stołem. Zasady są bardzo proste, więc wyjaśnienie zajmuje dosłownie kilka minut. Podzielenie kart na talię podstawową i dodatkową pozwala na dostosowanie poziomu gry do wieku graczy. Ze względu na losowość w doborze kart gra jest bardzo regrywalna. Jest to też typowa gra towarzyska, przy której sprawdza się zasada: im więcej graczy, tym weselej. Poza tym tytuł wprowadza też element edukacji, poszerzając naszą wiedzę o kraju ojczystym.
„Polska Luxtorpeda” – recenzja gry