Nie bez przyczyny hormon wzrostu nazywany jest przez wiele osób hormonem młodości. Bierze się to nie tylko z uwagi na fakt, że najbardziej stężony jest w pierwszym etapie życia, ale również przez funkcje, jakie pełni ta magiczna cząsteczka w dorosłości. W pierwszych latach naszego stąpania po ziemi hGH rzeczywiście pełni funkcję zawartą w popularnej nazwie. Niestety od trzeciej dekady życia rozpoczyna się proces zmniejszania jego produkcji. Poprawa komfortu życia w trakcie kuracji hormonem wzrostu na emeryturze jest niewyobrażalna, ale stać na nią wyłącznie wybrańców. Można jednak przedsięwziąć wiele skutecznych kroków, aby zahamować proces zmniejszania się stężenia hGH, a nawet w pewnej mierze go odwrócić.
Główny hormon młodości
Cząsteczka hormonu wzrostu po okresie rośnięcia ma ogromne znaczenie w utrzymywaniu szczupłego i wysportowanego ciała, dobrym wysypianiu się, szybkiej regeneracji większości komórek organizmu, pielęgnacji skóry oraz poprawie samopoczucia. Większość osób przypisuje hGH działanie anaboliczne w odniesieniu do mięśni, ale działa on raczej ochronnie i regeneracyjnie. Anaboliczne działanie można za to zauważyć w obszarze tkanki łącznej. HGH wzmacnia stawy, ścięgna i powięzi, zabezpieczając przed kontuzją i lecząc już powstałe urazy.
Działanie hormonu wzrostu jest wyraźnie zauważalne w obszarze tkanki tłuszczowej. HGH prowadzi do rozpadu cząsteczek triacylogliceroli i w pewnej mierze przestawia organizm na czerpanie energii z kwasów tłuszczowych. Zabezpiecza przy tym przed powstawaniem nowych adipocytów oraz hamuje wzrost już istniejących. Jego kolejną istotną funkcją jest zwiększenie wydajności nocnej regeneracji. Im wyższe stężenie hGH, tym krótszy sen nas regeneruje.
Co zwiększa, a co ogranicza produkcję?
Nasz nocny wypoczynek ściśle powiązany jest z hormonem wzrostu, a hormon wzrostu z wypoczynkiem. To właśnie w najgłębszej, czwartej fazie snu, kiedy fale mózgowe osiągają najniższą częstotliwość, występuje najobfitszy pulsacyjny wyrzut hGH z komórek przysadki. Bardzo istotne w tym zakresie jest zapewnienie właściwych warunków snu. Nawet najmniejszy szczegół, jak zmiana poduszki na ortopedyczną czy szczelniejsze odgrodzenie się od ulicznego światła dzięki zaciemniającym roletom, może odegrać znaczącą rolę w zwiększaniu nocnego wyrzutu hormonu wzrostu.
Aktywność fizyczna to prawdziwa skarbnica młodości, a jedną z przyczyn tego stanu rzeczy jest właśnie zwiększenie produkcji hGH. W tej materii najbardziej liczy się intensywność. Wraz z rosnącym zaangażowaniem mięśni, wzrasta udział procesów beztlenowych, co pozostaje w korelacji z odpowiedzią układu hormonalnego. Prym wiedzie tutaj trening siłowy, a jeżeli mowa o wysiłku wytrzymałościowym, najlepiej robić mocny interwał, czyli przeplatane cykle maksymalnej pracy i odpoczynku.
Jeśli zastanawiamy się nad zakupem sprzętu kardio do treningu w domowym zaciszu, najlepszy będzie rowerek stacjonarny. Jest to sprzęt, na którym najłatwiej, najbezpieczniej i najszybciej można osiągnąć maksymalną intensywność wysiłku znacznie przekraczającą próg mleczanowy. Interwał prowadzący do największego możliwego wyrzutu hormonu wzrostu polega na maksymalnej pracy przeplatanej z bardzo delikatnym tempem, kiedy dochodzimy do siebie. Z bieżnią jest ten problem, że długo się rozpędza, a sprint na niej nie należy do najbezpieczniejszych.
Dieta a hGH
Sposób odżywiania się ma ogromny wpływ na wszystkie biochemiczne reakcje zachodzące w ludzkim organizmie. Nie inaczej sprawa wygląda w przypadku produkcji hormonu wzrostu. Ciężko tutaj wybrać – jak w przypadku chociażby testosteronu – pojedyncze produkty mające na nią wpływ, ale badania jasno pokazują, że dane makroskładniki oraz łączna kaloryczność potrafią wpływać na aktywność przysadki w tym aspekcie. Udowodniono na przykład, że dieta bogata w białko ma pozytywny wpływ na produkcję hormonu wzrostu, dlatego tak ważne jest wkomponowanie w kolację pełnowartościowego źródła protein.
Jednym z antagonistów hGH jest insulina, więc węglowodany, szczególnie o wysokim indeksie glikemicznym (proste, rafinowane), nie sprzyjają optymalnej pracy przysadki w tym zakresie. Kolacja zatem raczej nie powinna zawierać dużej ilości węglowodanów. 
Wysoka kaloryczność diety, odwrotnie niż w przypadku testosteronu, negatywnie wpływa na produkcję hormonu wzrostu, który w dużej mierze stanowi cząsteczkę odmładzającą i ochronną. Organizm wytwarza ją często w odpowiedzi na bodźce niekomfortowe, a nawet szkodliwe dla organizmu. Jedną z sytuacji zwiększonej produkcji hormonu wzrostu jest głód, nawet niewielki. Grelina, czyli cząsteczka wydzielana przez pusty żołądek, to jeden z najsilniejszych sygnałów do wyrzutu hGH.
Jeść czy nie jeść po treningu?
Niektórzy wyrażają dość ciekawy pogląd, jakoby opóźnienie posiłku potreningowego miało spotęgować produkcję hormonu wzrostu w odpowiedzi na intensywny wysiłek fizyczny oraz przedłużyć jego działanie. W końcu insulina jest jego antagonistą, więc relatywnie duża porcja węglowodanów, którą zaleca się po treningu, może zaburzyć wydzielanie hGH. Badania niestety nie dają dowodów na to twierdzenie. 
Treningowy wzrost poziomu hormonu wzrostu na ogół jest krótkotrwały, a zbyt długie zwlekanie z posiłkiem niepotrzebnie opóźnia regenerację. Powinno się odczekać maksymalnie godzinę po aktywności fizycznej, aby krew napłynęła z powrotem do układu pokarmowego. Niektórzy są gotowi do jedzenia nawet 10 minut po treningu. Zwlekanie z posiłkiem dłużej niż godzinę albo odkładanie w czasie spożycia węglowodanów nie ma sensu i przyniesie więcej strat niż korzyści.
Sposoby naturalnego zwiększania poziomu hormonu wzrostu