Historie prawdziwe
Rzecz jednak w tym, że Tove Jansson nie napisała nigdy prawdziwej autobiografii, a raczej pokazywała nam skrawki swego życia w swoich opowiadaniach, książkach, ilustracjach czy listach. Sporo z życia jej rodziny zamieściła właśnie w serii o dolinie Muminków. Ekscentryczny tata Muminka był przecież żywym obrazem jej ojca – artysty. Córka rzeźbiarza, która powstała po zakończeniu przez autorkę przygody ze swoimi niesamowitymi stworami, opowiada już wprost o wspaniałym dzieciństwie Jansson – jej domu, rodzinie oraz miłości. Nie jest to jednak zwykła biografia, a raczej zbiór opowiadań o jej najbliższych, o tym, co dla nich było ważne, czyli o sztuce i bliskości. Autorka snuje opowieści o pochłoniętych twórczą pasją rodzicach. Obserwujemy matkę, która tworzyła zarobkowo ilustracje, oraz ojca, który – zgodnie z tytułem – rzeźbił.
Bożonarodzeniowy przepis z dzieciństwa
Ciekawa jest historia powstania tomu Córka rzeźbiarza. Boel Westin, autorka biografii Tove Jansson zatytułowanej Mama Muminków opowiada, że zaczęło się od prośby jednego z magazynów, by bohaterka jej książki przygotowała tekst z bożonarodzeniowym przepisem z dzieciństwa. Jansson stwierdziła jednak, że napisze coś zupełnie innego. Zaproponowała zatem opowieść o świętach u Janssonów, gdzie wciąż kultywowane były fińskie i szwedzkie zwyczaje, a także panował… prawdziwy chaos. Właśnie to opowiadanie zainicjowało cały zbiór, który ukazał się w roku 1968. Pierwsza książka Tove Jansson, która nie była przeznaczona dla najmłodszych.
Ich troje i sztuka
Jak już wspomniałem, Córka rzeźbiarza opowiada o osobliwym, ale szczęśliwym kwartecie, jaki tworzyła Tove, jej matka, ojciec oraz sztuka. Wszyscy są nią pochłonięci i absolutnie jej oddani. Nie przesłania ona jednak ani trochę stosunków między nimi panujących. Można nawet stwierdzić, że tworzenie staje się jednym ze spoiw, które czyni tę wspaniałą rodzinę jeszcze szczęśliwszą. Wszyscy mają pasję, a zatem komunikacja między nimi pełna jest zrozumienia.
W dolinie Janssonów
Tove Jansson pisze językiem prostym, bardzo opisowym. Od razu można wyczuć, że to ta sama autorka, która ze swadą snuła opowieści z życia fińskich trolli. Powstała z tego przepiękna opowieść podzielona na opowiadania – pełna tęsknoty za dzieciństwem, ciepłych wspomnień o rodzicach i domu rodzinnym, miłości i tworzeniu. Autorce idealnie udało się powrócić do swojej dziewięcioletniej wersji, przez co świat widzimy jej oczami. Nie jest to gra, nie wyczuwamy ani odrobiny fałszu. Fani Muminków mogą pobawić się w wyszukiwanie w tych opowieściach nawiązań do słynnej serii Tove Jansson. Kto jest tatą Muminka, wiemy bardzo dobrze. Kto jest mamą – również. Cały ubaw w tym, by inne postaci dopasować do tej jak najprawdziwszej historii. Bardzo pięknej, dodać muszę.
Zobacz również inne książki Tove Jansson.
Źródło zdjęcia: www.marginesy.com.pl
Tove Jansson mnie stworzyła. Seria książek o dolinie Muminków w ogromnym stopniu przyczyniła się do rozwoju mojej wrażliwości na literaturę oraz wpłynęła na to, jakie książki wybieram dziś. Przyszedł zatem czas, by poznać samą ich autorkę. A któż opowie o niej lepiej niż ona sama?