„New Year's Day” – tytuł tego utworu jest, a przynajmniej powinien być dla nas ważny. I nie chodzi tylko o zbieżność dat, bo akurat zaczął się Nowy Rok. Być może to wiecie, być może nie, ale utwór ten został zainspirowany wydarzeniami z Gdańska z 1981 roku i postacią Lecha Wałęsy. I był to też pierwszy wielki hit Bono i U2. Skąd o tym wiem? Pogadajmy o U2
Można ich nie lubić, można ich uwielbiać. Raczej nie można ich nie znać. Już teraz możemy z dużą dozą pewności powiedzieć, że to jest książka dla tych, którzy zespół lubią albo przynajmniej interesują się ich twórczością. W każdym razie na tyle, by rozszerzyć swoją wiedzę o coś więcej niż sam tekst piosenki.
Kiedy czyta się biografię muzyka czy zespołu, często napotyka się na sformułowania „weszliśmy do studia, żeby nagrać”, „w nocy dopadło mnie natchnienie i napisałem...” oraz podobne. Ale książka skupia się wtedy na artystach. Czasem opowie coś w szczegółach, ale to raczej odstępstwo od normy niż zasada. Andrea Morandi postanowił napisać coś, co najtrafniej można by określić mianem „biografii dyskografii”.
29 lat zespołu
Autor zebrał wszystkie utwory zespołu z lat 1980-2009 (do momentu, w którym ukazała się książka „U2. The Name Of Love.”) i każdemu z nich poświęcił osobny rozdział. Znajdziemy w nich między innymi fragmenty tekstów i krótkie historie związane z powstaniem każdej piosenki. Czasem będą to wątki bardzo osobiste, czasem odzwierciedlenie politycznego i społecznego zaangażowania, a czasem coś zupełnie innego. W tym miejscu muszę powiedzieć, że pod tym kątem książka jest bardzo nierówna. Niektóre fragmenty wydają się kompletnie oderwane od całości i w jakiś sposób abstrakcyjne. Jednak ma to swoje sensowne wytłumaczenie. Inspiracja nie jest przecież nauką ścisłą i przejawia się w najróżniejsze sposoby, co Morandi starał się najdobitniej przekazać. Ważniejsze jest to, że udało mu się utrzymać zamysł i każdy z utworów jest opisany w podobny sposób.
Innym „skutkiem ubocznym” jest również wyjaśnienie dla zmiany stylu, któremu od czasu do czasu ulega U2 – jak to miało miejsce w przypadku albumu „POP”. Poza tym znajdziecie tu wiele ciekawych i często zaskakujących powodów i inspiracji, które zaowocowały konkretnymi utworami.
Nie mówię, że ta książka zmieni wasze postrzeganie tego zespołu i niekoniecznie musi zawierać najsmaczniejsze plotki, ale jeśli kiedykolwiek interesowało was, co kryje się za tekstem piosenki – to po tę książkę powinniście sięgnąć. Być może inspiracja trafi i do was.
Źródło okładki: www.replika.eu
„U2. The Name Of Love.” Andrea Morandi – recenzja