Ogłowie bywa nazywane także tranzelką lub uzdą. Jest to elementu rzędu końskiego zakładany na głowę naszego wierzchowca. Pozwala ono na lepszy i bardziej precyzyjny kontakt z pyskiem, rozkłada nacisk wywierany na głowę i kość nosową konia. Ogłowie, podobnie jak siodło, ma na pozór nieco skomplikowaną budowę, oczywiście tylko na pierwszy rzut oka. Do jego podstawowych elementów należą:
Naczółek – jego zadaniem jest zapobieganie przesuwaniu się ogłowia do tyłu.
Nagłówek(pasek potyliczny) – do niego przymocowane są wszystkie pozostałe elementy tranzelki, to podstawowy element jej budowy.
Paski policzkowe – dzięki nim wędzidło znajduje się we właściwym miejscu. Umożliwiają regulację jego położenia.
Podgardle – jest ono niezbędne, aby całe ogłowie nie przesuwało się.
Nachrapnik – „trzyma“ wędzidło w jednym miejscu, może pośrednio wpływać na otwieranie pyska przez zwierzę. Pozwala na równomierne rozłożenie nacisku na kość nosową; można odpiąć go od ogłowia. Wyróżniamy wiele rodzajów nachrapników.
Skośnik – mocuje się go do nachrapnika, ma na celu zapobiegać otwieraniu pyska przez konia. Wielu uważa, że to element niosący więcej szkody niż pożytku i dlatego rezygnuje z niego – nie w każdym ogłowiu znajduje się więc skośnik.
Wędzidło – wykonane jest zazwyczaj z metalu, choć te bardziej specjalistyczne są także produkowane ze skóry bądź gumy. Znajduje się w pysku wierzchowca i umożliwia kontakt z nim w trakcie jazdy. Nie należy go jednak nadużywać, może to bowiem powodować ogromny ból i dyskomfort w delikatnym pysku konia.
Wodze – są swego rodzaju przedłużeniem ręki jeźdźca, łączą się z wędzidłem i umożliwiają sterowanie. Nie należy opierać się wyłącznie na ich działaniu, ale skupić uwagę na dosiadzie i balansowaniu własnym ciałem.
Rodzaje ogłowi
Munsztuk (ogłowie munsztukowe) – jest to kiełzno niezwykle silne. W pysku konia umieszczony jest metalowy drążek, natomiast po bokach znajdują się czanki z pierścieniami na końcach. Do górnych czanek przypinane są paski od ogłowia, natomiast do dolnych – wodze. Te drugie należy też przypiąć do drugiego wędzidła; zwykle jest to zwyczajne wędzidło oliwkowe. Ponadto pod pyskiem zapina się łańcuszek bądź pasek. W jeździe westernowej drugie wędzidło nie jest używane. Gdy stosujemy dwa wędzidła (jak np. w dresażu), mamy wówczas także dwie pary wodzy, jak również dodatkowe paski policzkowe. Wodze munsztuka zwykle są cieńsze niż te od wędzidła, co powinno pomóc w rozróżnieniu, kiedy działamy na które wędzidło. Sam munsztuk ma bowiem zachęcić konia do wygięcia szyi, co daje bardzo elegancki efekt (o ile osiągnięty przez odpowiednią pracę z wierzchowcem), zaś wędzidło nakłania do opuszczenia przez zwierzę głowy.
Hackamore – to rodzaj ogłowia stosowany u koni, które mają problemy z zębami bądź po prostu nie tolerują wędzidła. Zakładane jest na koński nos, na który wywierany jest nacisk za pomocą dźwigni. Siła jego działania zależy od długości dźwigni – im jest ona dłuższa, tym hackamore działa mocniej. Należy uważać podczas używania tego kiełzna, gdyż zbyt mocne szarpnięcie może doprowadzić nawet do złamania kości nosowej zwierzęcia. Ogłowie to bywa stosowane w jeździe westernowej, a coraz częściej też w skokach i zwykłej jeździe rekreacyjnej. 
Ogłowie rajdowe – cechuje się grubszymi i bardziej wytrzymałymi paskami, przeznaczone jest do używania podczas dłuższych rajdów. 
Ogłowie side pull – jest to rodzaj ogłowia bezwędzidłowego. Nie ma w nim dźwigni, jaka występuje np. w hackamore. W tym przypadku działamy naciskiem na bok głowy konia, stąd też nazwa tego ogłowia. Jego zaletą jest fakt, że można wykonać je samodzielnie. Potrzebne są do tego: wodze, naczółek, angielski nachrapnik, nożyczki, zapalniczka, metalowe kółka o średnicy 3 milimetrów (cztery sztuki) oraz przynajmniej dwa metry linki o średnicy 4-6 milimetrów.
Ogłowie dla konia – przegląd