Budowa opony i rodzaje bieżników
Jak zbudowana jest typowa opona samochodowa? To nie tylko guma, uformowana w odpowiedni sposób. To cały szereg odpowiednio dobranych elementów. 
Budowa typowej współczesnej opony bezdętkowej
Osnowa – to elastyczny kręgosłup całej opony. Jest on zbudowany z kilku warstw nici kordowych (mogą być wykonane z nylonu albo poliamidu) zalanych gumą. 
Opasanie – element wzmacniający, umieszczony pomiędzy bieżnikiem opony a osnową. Jest zbudowany tak samo, jak osnowa – z nici kordowych zalanych gumą. 
Drutówka – ostatni elementy wzmacniający, wykonany najczęściej ze stalowego drutu zalanego gumą. Jest umieszczony w stopce opony i ma za zadanie ją odpowiednio wzmocnić. 
Czoło opony – część, która jest odpowiedzialna za zapewnienie przyczepności. Czoło jest pokryte bieżnikiem. To część opony o małej giętkości i dużej grubości. 
Bark opony – element pomiędzy czołem a bokiem opony. Czasami on również styka się z nawierzchnią, podczas jazdy po nierównościach. Jest o wiele cieńszy oraz bardziej elastyczny od czoła opony. 
Bok opony – pionowa część opony, pomiędzy barkiem a stopką. W standardowych oponach jest dość cienka i elastyczna. W oponach typu run flat jest bardzo mocna i może utrzymać ciężar auta przy zerowym ciśnieniu w oponie. 
Stopka – jej zadaniem jest pewne osadzenie opony na feldze, a także zapewnienie szczelności pomiędzy oponą a felgą (jak wspomnieliśmy wcześniej – mówimy o oponie bezdętkowej). We wnętrzu stopki mieści się drutówka – wzmocnienie zbudowane najczęściej ze stalowego drutu zalanego gumą i opasanego warstwami kordu, czyli specjalnych nici. Na stopce znajduje się też ryska centrująca, ułatwiająca montaż opony na feldze. 
Rant – stosowany tylko w oponach z rantem – dodatkowa warstwa gumy przy stopce mająca na celu ochronę felgi i miejsca łączenia felgi z oponą. 
Rodzaje bieżnika stosowanego we współczesnych oponach
Bieżnik tospecjalnie ukształtowana warstwa gumy nałożona na czoło opony. To od stanu bieżnika (od jego wysokości), a także od jego kształtu zależy przyczepność opony do podłoża, jej odporność na poślizg i aquaplaning (poślizg na wodzie przy prędkości powyżej 60 km/h).
 Bieżnik symetryczny – identyczny na całym czole opony – przykładem może być bieżnik klockowy, stosowany w tanich modelach opon wielosezonowych 
* Bieżnik kierunkowy – ma specjalny kształt, a opona musi zostać w odpowiedni sposób zamontowana (zgodnie ze strzałką na boku opony, pokazującą kierunek obrotu koła przy jeździe do przodu). Jego kształt zapewnia lepszą przyczepność i łatwiejsze usuwanie wody. 
* Bieżnik asymetryczny – bieżnik o nieregularnej rzeźbie, zapewnia lepszą przyczepność niż bieżnik symetryczny. Po zewnętrznej stronie opony kształt bieżnika może być uformowany tak, aby jak najskuteczniej odprowadzać wodę. Rzeźba bieżnika na środku czoła opony i na jej wewnętrznej stronie ma za zadanie zapewnienie najlepszej przyczepności. Na tego typu oponach stosuje się oznaczenia wskazujące stronę wewnętrzną (w stronę pojazdu) i zewnętrzną (na zewnątrz pojazdu).
* Bieżnik asymetryczny kierunkowy* – łączy cechy bieżnika asymetrycznego z cechami bieżnika kierunkowego. To najbardziej zaawansowana konstrukcja i najlepiej sprawdzająca się w użytkowaniu. W tym przypadku opony mają oznaczenie kierunku jazdy, a także strony zewnętrznej i wewnętrznej.
Budowa opony i rodzaje bieżników