Sezon majówek i czerwcowy skok temperatur zachęcają do uprawiania sportu. Jedną z ciekawszych propozycji na nadchodzący sezon letni są akrobacje latawcowe, czyli kitesurfing. Dla fanów latawców to znacznie więcej niż kawałek materiału sterowany linkami z ziemi. O czym warto wiedzieć przed rozpoczęciem przygody z kitesurfingiem, na jakie elementy „skrzydeł” warto zwrócić uwagę? Wybieramy między latawcami ze stelażem oraz komorowymi, które kształtem przypominają paralotnie. W przypadku tych drugich producenci ostrzegają, by nie używać ich jako spadochronów, jeśli nie lada śmiałek ma chęć sprawdzenia, czy latawcowa paralotnia może go ponieść… Skompletowanie zakupionego sprzętu zajmuje niewiele czasu. Wystarczy złożyć rurki (ze stelażem), podczepić linki (oba typy) i można udać się na ćwiczenie podniebnych akrobacji. Z kolei komorowe latawce posłużą mniej zaawansowanym pasjonatom kitesurfingu.
Skala Beauforta, szerokość
Często przystosowanie latawca akrobacyjnego do warunków wietrznych jest mierzone skalą Beauforta. Lżejsze, mniej odporne szkielety dają możliwość swobodnego sterowania przy dwóch, trzech stopniach, czyli w warunkach względnie spokojnych. Na mocniejsze porywy, „przy których zaczyna się zabawa” (cytat z jednej z ofert), czyli powyżej „piątki” w skali Beauforta, potrzebne są nie tylko latawce ze wzmocnionym szkieletem i trwałym materiałem. Przy mocnych porywach nie obejdzie się bez umiejętności własnych.
Zakres wiatrowy mierzy się też klasycznie, czyli prędkością. Przy aerodynamicznych latawcach będzie to nawet 50 km/h.
Materiały
Stabilizacja to wymiar kluczowy dla ciągle uczących się sterowania latawcem. Na zwiększenie kontroli wpływa wykonanie szkieletu, a więc trzonu sprzętu, który jest obszyty materiałem. W droższych propozycjach, za kilkaset złotych, są to mieszkanki włókien: węglowego i szklanego, natomiast za materiał służy tu lekki i wytrzymały zarazem Icarex, kombinacja ripstopu i poliestru, a w tańszych zamiennikach – nylon. Materiał jest szczególnie istotny przy „przechodzeniu” na modele o większej powierzchni, a więc tych z czterema linkami.
Cztery linki – większe możliwości
Za wyższą cenę znajdziemy zarówno latawce z bardziej „lotnymi” parametrami, jak i ciekawymi kształtami. Wystarczy spojrzeć na propozycję „latającego nietoperza” firmy Spiderkites. Czterolinkowy system sterowania gwarantuje nie tylko proste kombinacje, ale też bardziej zaawansowane akrobacje w przestworzach, takie jak szybkie obroty, beczki, „ósemki”. Przy czterech linkach mamy większą pewność, że latawiec może przebywać w dowolnym punkcie tzw. okna wiatrowego.
Szeroki na ponad 2 metry, ze szkieletem z włókna węglowego i z materiału syntetycznego (Icarex) latawiec kosztuje aż 600 zł. Podobne walory uzyskamy przy wypróbowaniu modelu Atomic Lemon (400 zł).
Skrzydła
Czym jeszcze charakteryzują się latawce z wyższej półki? „Skrzydła” w podanym przedziale cenowym spiszą się w każdych warunkach, swoją moc pokażą zwłaszcza przy silniejszych podmuchach. Pewne sterowanie zapewniają w nich linki z syntetyku zwanego „dyneema”. To handlowe określenie na polietylenowe włókna – są one niezwykle wytrzymałe, rozciągliwe, a przy tym bardzo lekkie.
Inaczej jest przy latawcach dziecięcych, które mieszczą się w przedziale cenowym 40–100 zł. To w większości produkty o dwóch linkach, „rozpostarciu” skrzydeł na 100–140 cm, z linkami, które mocniejsza eksploatacja może szybciej uszkodzić. Zamienne linkii nawijaki kupimy w serwisie Allegro – do najmniejszych latawców za kilka złotych, natomiast za większe szpule do szerokich latawców zapłacimy ok. 30 zł.
Latawce akrobacyjne – o czym warto wiedzieć?