Pierwsza pomoc niesiona najmłodszym dzieciom jest prawdziwym wyzwaniem dla rodziców. Zamiast współpracy mamy do czynienia ze sprzeciwem w postaci głośnego krzyku, płaczu i łez wielkości ziaren grochu. Niestety, niekiedy nie obejdzie się bez polania kolana, łokcia lub innej części ciała wodą utlenioną czy innym środkiem dezynfekującym. Jak sobie radzić w takich sytuacjach?
Odwrócenie uwagi
Odwrócenie uwagi, w przypadku najmłodszych dzieci, to jeden z najskuteczniejszych sposobów na działanie w przypadku skaleczenia. Zabawna bajeczka lub śpiewana przez mamę piosenka, gdy druga osoba, na przykład tata, polewa skaleczenie, to taktyka gwarantująca powodzenie każdej akcji. Najprzyjemniejszym etapem jest późniejszy wybór plasterka – szczególnie tego z ulubioną postacią z bajek. Nie zawsze jednak plaster jest konieczny na dłużej. Większość ran, z których nie leci krew, nie wymaga opatrunku. Otarcia goją się szybciej, gdy zapewnimy im dostęp świeżego powietrza.
Jeżeli dziecko jest na tyle zdenerwowane, że kopie, wyrywa się i coraz głośniej krzyczy, warto je wcześniej uspokoić. Można wówczas zagadać go, pokazując coś ciekawego na dworze, włączyć bajkę lub sięgnąć po ulubioną zabawkę. Należy również zrozumieć dziecko, że choć z początku czuje ból, to później jest wystraszone nowej sytuacji. Więcej w nim strachu przed nieznaną „wodą” niż bólu spowodowanego otarciem lub drobnym skaleczeniem.
Starszemu dziecku można już wytłumaczyć, dlaczego ranę należy przemyć środkiem dezynfekującym. Możemy również puścić podopiecznemu filmy z serii Było sobie życie, z których dokładnie się dowie, jak funkcjonuje ciało człowieka i co się dzieje, gdy skóra zostanie uszkodzona.
Otarta skóra i drobne zranienia
Otarta skóra na kolanie, łokciu, a niekiedy na nosie, ale także drobne skaleczenia rąk lub nóg – to najczęstsze urazy wieku dziecięcego. Dziecko jest bowiem ciekawe świata. Z początku jednak ciekawość jest większa niż koordynacja ruchowa. Stawianie pierwszych, niepewnych kroków sprawia, że maluch się często przewraca. Nie zawsze możemy go na czas złapać, szczególnie gdy wyrwie do przodu i przewróci się na twardej nawierzchni, na przykład na chodniku lub kostce.
Startą skórę należy wówczas przemyć środkiem dezynfekującym. Można użyć również wody utlenionej lub jałowych gazików z dodatkiem wody z mydłem, które zapobiegną zakażeniu rany. Szczególnego oczyszczenia wymaga rana, gdy dziecko upadnie na przykład na żwir. Wówczas w skórze mogą pozostać drobinki, które należy usunąć. Może się tym zająć lekarz. Wyjmowanie czegokolwiek z rany na własną rękę może tylko pogorszyć sprawę. Do lekarza należy również się udać, gdy na ranie zaczyna pojawiać się ropa. Wówczas prawdopodobnie trzeba będzie zastosować antybiotyk.
Skaleczenie, silne krwawienie, rozcięta warga
W przypadku większego skaleczenia również należy je oczyścić i zdezynfekować – czystą wodą, solą fizjologiczną, wodą utlenioną lub innym środkiem. Jeżeli rana wciąż krwawi, należy ucisnąć ją jednorazową chusteczką do nosa lub jałowym gazikiem. Kiedy rana przestanie krwawić, należy nałożyć opatrunek, który zapobiegnie przedostaniu się zanieczyszczeń do wnętrza. Gdy krwawienie nie ustępuje, a rana jest głęboka, należy zgłosić się do lekarza. Być może będzie potrzebne założenie szwów.
Dziecku może się również przydarzyć rozcięta warga. Na szczęście te drobne urazy goją się bardzo szybko. Wystarczy przyłożyć kompres zamoczony w zimnej wodzie i uciskać ranę. Ust nie przemywamy żadnym środkiem dezynfekującym. Jeżeli krew nie przestaje lecieć po kilku minutach, wówczas należy skonsultować się z lekarzem.
Podsumowanie
Mając małe dzieci, które są bardzo żywiołowe lub dopiero opanowują naukę chodzenia, warto nosić ze sobą sól fizjologiczną, chusteczki higieniczne, kolorowe plasterki i najmniejsze opakowanie środka dezynfekującego. Przydatna jest też mała butelka wody do pierwszego obmycia skaleczenia.
Bez względu na uraz malucha, najważniejsze jest opanowanie i przyjazny wyraz twarzy, którym zapewnimy dziecku poczucie bezpieczeństwa. Przerażenie w naszych oczach, strach i łzy z pewnością nie pomogą.
Małe dzieci, które zaczynają chodzić, ale i starsze, które poznają świat, trudno upilnować. Niekiedy wystarczy chwila, aby mały człowiek się potknął, starł kolano lub łokieć, rozciął wargę albo nabił sobie guza. Wraz z najmniejszą nawet ranką często pojawiają się łzy i ból. Niesienie pomocy dla najmłodszych dzieci nie jest łatwe. Nie rozumieją bowiem, że woda, która z początku szczypie, niszczy zarazki i bakterie. Jak nakłonić malucha do współpracy przy skaleczeniu? Jak reagować, gdy pojawi się rana?