Zanim sięgnęłam po lekturę napisaną przez prokurator wspólnie z dziennikarką „Polityki”, Joanną Podgórską , wybrałam się na spotkanie autorskie Małgorzaty Ronc. Po spotkaniu pozostało mi jedynie wygrzebać drobne z portfela i nabyć książkę „Prokurator. Kobieta, która się nie bała”. Nie dało się inaczej, bo bohaterka spotkania okazała się osobą niezwykle interesującą i takie też historie miała do opowiedzenia.
W różnorodności siła
„Prokurator. Kobieta, która się nie bała” zaczyna się od rozmowy obu autorek, dzięki którym dowiadujemy się co nieco o pracy Małgorzaty Ronc w roli prokuratora, ale także o jej życiu prywatnym, które z ową pracą trzeba było pogodzić, oraz o wielu innych kwestiach i ważnych, i ciekawych, związanych z obraną ścieżką zawodową. Pomiędzy tymi rozmowami czeka nas przeprawa przez jedenaście niełatwych spraw kryminalnych oraz liczne przesłuchania, wizje lokalne, wizyty na miejscu zbrodni. Usiądziemy oko w oko z niejednym bandytą. Będą wśród nich samotne wilki i członkowie zorganizowanych grup. Sprawcy skrupulatnie planujący swoje zbrodnie i mordercy działający pod wpływem chwili. Będą oszuści, mordercy, złodzieje. Łapówkarze, przestępcy wysoko postawieni i pospolici bandyci wyrwani ze swych melin. Ta różnorodność sprawia, że książka jest ogromnie interesująca, bo pozwala przyjrzeć się różnego rodzaju przestępstwom, sprawcom, śledztwom.
Mariusz Trynkiewicz i inne trudne śledztwa
Z wywiadów i opisów spraw wyłania się postać prokurator. Kobiety, która wybrała sobie zawód niełatwy, w męskim, brutalnym świecie, próbując rozwikłać trudne sprawy, często bardzo medialne, więc i presja towarzyszy im większa. Małgorzata Ronc w młodym wieku prowadziła tak skomplikowane śledztwo, jak to dotyczące Mariusza Trynkiewicza, nauczyciela ze słabością do małoletnich chłopców. Nauczyciela, który zabił czworo dzieci, a później próbował zatrzeć ślady tych zbrodni. Przy okazji przybliżania tej i innych spraw Małgorzata Ronc opowiada, jak wyglądały przesłuchania, wizyty w miejscu popełnienia przestępstwa, próby zrozumienia tego, jak doszło do tak ogromnych tragedii, gromadzenie dowodów. Przybliża sylwetki przestępców, pokazuje kulisy pracy śledczych.
O trudach pracy prokuratora
„Prokurator. Kobieta, która się nie bała” to także możliwość przyjrzenia się problemom, z jakimi boryka się osoba wykonująca zawód prokuratora. Wśród nich są kłopoty z przełożonymi, niełatwy proces zdobywania dowodów i prowadzenia przesłuchań, trudności z pogodzeniem życia prywatnego z zawodem wymagającym dyspozycyjności (Małgorzacie Ronc zdarzało się w nocy jechać na miejsce zdarzenia, a w czasie urlopu podpisywać zgodę na ekshumację). Wykonując zawód prokuratora, łatwo wzbudzić niechęć pewnych środowisk, nie tylko przestępczych. Tak było w przypadku środowiska lekarskiego w Piotrkowie Trybunalskim po tym, jak nasza bohaterka prowadziła sprawę korupcji w tamtejszym szpitalu. Czasami robi się jeszcze bardziej niebezpiecznie, gdy przestępca, który grozi prokurator, kończy odsiadywanie wyroku lub wychodzi na przepustkę.
„Prokurator. Kobieta, która się nie bała” to książka ogromnie interesująca, pozwalająca poznać kulisy ciekawych, często trudnych spraw oraz przyjrzeć się pracy prokuratora. Warto po nią sięgnąć, nawet jeśli na co dzień nie czytujecie literatury kryminalnej.
Źródło okładki: www.znak.com.pl
Napatrzyła się na wiele drastycznych scen, prowadziła trudne śledztwa, nie zawsze miała szczęście do przełożonych, czasami jej grożono. Musiała się odnaleźć w twardym, męskim świecie. Odnalazła się doskonale. I o tym teraz opowiada. Małgorzata Ronc. Prokurator, która doprowadziła do skazania Mariusza Trynkiewicza, Henryka Morusia i wielu innych przestępców.