Inga i jej mąż prowadzili normalne życie. Do momentu, gdy kobieca wyszła na spacer i już nie wróciła. Okazuje się, że pod fasadą normalności Inga skrywała mroczne sekrety. Inga de Graaf była zupełnie przeciętną, normalną kobietą. Polka, mieszkająca w Holandii u boku holenderskiego maklera. Zwyczajne życie, odnoszący sukcesy mąż, dwójka dzieci, pies. Nic nie wskazywałoby na to, że kobieta nie jest z niego zadowolona, a tym bardziej, że coś ukrywa. Jednak pewien dzień zmienia wszystko, co wszyscy o niej wiedzieli. Inga wychodzi na spacer z psem i nie wraca. Policja rozpoczyna poszukiwania, które odkryją mroczne oblicze kobiety, która skrywała wiele tajemnic.
Bańka codzienności
Podczas poszukiwań policja sprawdza również skrzynkę mailową kobiety, starając się odnaleźć jakiś ślad, który mógłby naprowadzić ekipę poszukiwawczą na powody jej zniknięcia i ewentualne miejsce pobytu. Śledczy odnajdują korespondencję, którą prowadziła z dawną koleżanką ze studiów, Magdą – i to właśnie jej Inga zwierzyła się ze swojej drugiej natury.
Z maili między Ingą a Magdą wyłania się obraz nudy, przeciętności, rozczarowania i rutyny. Smutny obraz kobiety, która zamknęła się z bańce codzienności, utknęła w samotności i nie potrafiła wyrwać się z pogłębiającego się znużenia życiem i depresji. 
Mimo, że poczucie rozczarowania życiem i rutyną przedstawiane były już wielokrotnie w literaturze, to pozycja Dominiki van Eijkelenborg zaskakuje świeżością. „Kiedy będziemy deszczem” to zręcznie napisana opowieść, zahaczająca o thriller i romans, z elementami psychologicznymi.
Wyrwać się z zamknięcia
Inga czuła, że dusi się w domu, w którym wiecznie jest zapracowana, skupiona na przyziemnych obowiązkach, nie może liczyć na męża, który skupia uwagę na karierze, dom omijając szerokim łukiem. Inga nie czuła radości z życia, miała poczucie, że pochłania ją szarość i bylejakość. To obraz kobiety, która powoli się poddawała – a jedyną osobą, z którą mogła o tym porozmawiać była Magda. To właśnie z korespondencji między dwiema kobietami wyłania się historia bohaterki. To właśnie z nich dowiadujemy się o jej tajemnicy i poznajemy moment, w którym pękła bańka, w której żyła.
Któregoś dnia Inga postanowiła przełamać swój marazm i wyjść ze strefy własnego (nie)komfortu. Udała się na łucznicę i zaczęła trenować. Na stadionie zaczęła na nowo odkrywać radość z życia, otwierać się na innych. Tam też poznała Robina, z którym oprócz trenowania łucznictwa zaczęła wychodzić na spacery z psami. Między znużoną kobietą a młodszym mężczyzną zaczęła tworzyć się więź.
Poszukiwanie
„Kiedy będziemy deszczem” to powolna, melancholijna powieść, która porusza bardzo smutne tematy. Opowiada o banalności, codzienności i nudzie, o znużeniu i rutynie, a także szansie na nowy start. Jednak nie wszystkim jest on dany. To dobra książka, jeśli macie ochotę na refleksyjną lekturę.
Książka dostępna jest również jako e-book za około 30 złotych.
Źródło okładki: www.wydawnictwokobiece.pl
„Kiedy będziemy deszczem” Dominika van Eijkelenborg – recenzja