Co jakiś czas na rynek trafia książka, która mocno dzieli czytelników. Niektórzy są nią zachwyceni, inni - mocno zdegustowani. Taki los podzieliły m.in. Alchemik Paulo Coelho czy Sekret Rhondy Burne. Teraz do tego grona dołączyła niepozorna, niewielkich rozmiarów książeczka autorstwa Meika Wikinga, szefa duńskiego Instytutu Badań nad Szczęściem (tak, naprawdę mają tam taką instytucję!). Hygge: Klucz do szczęścia, bo o niej mowa, mocno spolaryzowała literacką społeczność, również w Polsce. Ale po co te nerwy? Nie są nikomu potrzebne. No i na pewno nie są hygge!
Hygge, czyli co?
W każdym języku znajdziemy słowo, którego nie da się w prosty sposób przetłumaczyć na inny. W duńskim takim słowem jest właśnie hygge, mogące być jednocześnie czasownikiem i przymiotnikiem. To słowo opisujące pewien stan, w którym znajdujemy się, gdy… jest nam dobrze. To też jedno z ulubionych słów Duńczyków, nie od parady określanych w światowych badaniach jako najszczęśliwsi ludzie na Ziemi.
O ile samego słowa nie przełożymy z gracją na polski, o tyle łatwiej już wyjaśnić, co ono oznacza. To – wcale nie takie łatwe – zadanie wziął na swoje barki Meik Wiking, autor książki Hygge. Klucz do szczęścia. W uroczej książeczce niewielkich rozmiarów autor zawarł wszystkie najważniejsze założenia filozofii hygge, a już po kilku stronach lektury okazuje się, że jest nam bliżej do mieszkańców Danii, niż mogłoby się wydawać.
Szczęśliwy jak Duńczyk
O co więc chodzi? To proste. Hygge to sztuka doceniania małych rzeczy dających nam szczęście. To ciepły sweter założony w zimny dzień. Pyszne jedzenie spożyte w towarzystwie bliskich osób. Dobry film na koniec długiego dnia. Ale hygge są nie tylko dobra materialne. Jak pisze Wiking, Duńczycy dawno temu pojęli już, że prawdziwe szczęście dają rzeczy, których nie kupimy za żadne pieniądze. Mowa tu przede wszystkim o bliskości z drugim człowiekiem, docenianiu piękna przyrody, uprzejmości w codziennych sytuacjach. Każdy z nas może więc być hygge – wystarczy tylko tego chcieć.
Wiking nie jest gołosłowny, przytaczając w książce szereg danych statystycznych, konkretnych przykładów i wykresów. Okazuje się na przykład, że prawie jedna trzecia Duńczyków codziennie pali świece, a nawet najbiedniejsi mieszkańcy tego skandynawskiego kraju nie oszczędzają na designerskich lampach. Dlaczego? Bo ciepłe, rozproszone i dające wrażenie ciepła światło jest równie ważne dla bycia hygge jak wysoki stan konta i egzotyczne wakacje!
Książka podzielona jest na kilkanaście rozdziałów, a każdy z nich przypisano innym aspektom filozofii hygge. Ważne są zarówno ubrania, jak i wystrój wnętrza naszego mieszkania czy otoczenie, w jakim przebywamy. Ba, Meik Wiking w dziale „Potrawy i napoje” zamieścił nawet kilka przepisów na dania, które mają nas zbliżyć do osiągnięcia stanu hygge. 
Trzeba przyznać, że propozycje autora Hygge. Klucza do szczęścia mogą wydawać się niektórym zbyt naiwne, aby uwierzyli w nie czytelnicy mający więcej niż 15 lat. Być może na niekorzyść książki działa też polski tytuł. Oryginalny jest moim zdaniem dużo trafniejszy, nieco mniej rzucający się w oczy, a w wolnym tłumaczeniu brzmi: „Duńska sztuka dobrego życia”. Książka jest dodatkowo przepięknie wydana: pełno tu zdjęć, kolorowych grafik i wykresów przyciągających wzrok.
Jeśli więc nie przekonuje cię sposób, w jaki o filozofii hygge pisze Meik Wiking, to przynajmniej weź sobie do serca jej sedno: prawdziwe szczęście dają nam najprostsze, małe rzeczy. A z taką filozofią trudno się nie zgodzić.
Źródło okładki: www.czarnaowca.pl
W dzisiejszych smutnych i niepokojących czasach każdy z nas chciałby być… Duńczykiem. Wszak to właśnie oni uchodzą za najszczęśliwszy naród świata. A książka Meika Wikinga w uroczy sposób podpowiada, jak samemu stać się bardziej… hygge.