Długo czekałem na niskoprofilową klawiaturę mechaniczną. Przełączniki Cherry MX są dla mnie za głębokie (skok 4 mm). Z tego powodu wybrałem Logitecha G Pro (test) z przełącznikami Romer G (skok 3 mm), które jednak nie odskakują tak dobrze. Kailh Slim wydają się idealnym rozwiązaniem – mają również skok 3 mm, ale dzięki niskoprofilowym nasadkom klawiatura jest niższa. Przetestowałem Volcano Blade z trzema rodzajami przełączników: liniowymi czerwonymi, brązowymi z zapadką i klikającymi niebieskimi. Sprawdźcie, którą wersję wybrać.
Specyfikacja Modecom Volcano Blade
przełączniki: niskoprofilowe i mechaniczne Kailh Slim
żywotność przełączników: 50 mln wciśnięć
typ: tenkeyless (87 klawiszy), QWERTY US
podświetlenie: czerwone LED
odświeżanie: 1000 Hz
funkcje dodatkowe: anti-ghosting
kabel: USB o długości 1,5 m, wypinany
wymiary: 354 x 127,5 x 22,5 mm
masa: 520 g (z kablem)
Wyposażenie i konstrukcja
Akcesoria są podstawowe. Do dyspozycji jest kabel microUSB o długości 150 cm, pozbawiony filtra ferrytowego, a także instrukcja obsługi opisująca głównie skróty klawiaturowe.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Volcano Blade cechuje się minimalistycznym wzornictwem. Postawiono na prosty, ale efektowny design. Obudowa jest metalowa od góry, a od spodu wykonano ją z tworzyw sztucznych. Krawędzie zostały ścięte i metalicznie połyskują, a blat klawiszy jest matowoczarny i ozdobiony jedynie srebrnym logiem nad klawiszami strzałek. Obudowa ma kształt klina, zwęża się ku dołowi i tylko delikatnie odstaje poza obręb klawiszy. Wykonanie urządzenia jest bardzo dobre, konstrukcja jest ciężka i zwarta, chociaż widać pewne oszczędności w jakości tworzyw sztucznych.
Klawiatura bazuje na układzie QWERTY US (wąski Enter, długi lewy Shift). Nie ma modyfikacji, nie licząc klawisza funkcyjnego zamiast prawego klawisza Windows. Wklęsłe nasadki są wykonane z matowego tworzywa oraz wąskie (6,2 mm), naniesiono na nie nadruki metodą laserową. Czcionki są dużo prostsze od tych z wysokoprofilowego mechanika Volcano Lanparty, a tym samym bardziej uniwersalne. Oznaczenia główne zgrupowano bardzo blisko alternatywnych, np. znaków interpunkcyjnych, natomiast Enter ma skrócony nadruk „ENT”. To wszystko ze względu na wbudowane podświetlenie. Nadruki zostały rozstawione tak, by znajdowały się bezpośrednio nad czerwonymi diodami i były przez nie jak najrówniej podświetlone. Ogólne wrażenie jest dobre – światło jest mocne i nasycone, chociaż jego barwa przypomina bardziej malinową niż krwistoczerwoną. Do wyboru jest wiele stopni jasności, animowane fale, reakcje na wciśnięcia i schematy do różnych gier – np. MOBA lub FPS.
Od spodu obudowa jest plastikowa i gładka, a tworzywa prezentują się wyraźnie gorzej od aluminiowego blatu. Znajdują się tam cztery gumowe podkładki – dwie duże z przodu i dwie mniejsze na samych nóżkach. Wszystkie nóżki są jednostopniowe. Na tylnej ściance widać gniazdo microUSB, przesunięte lekko w prawą stronę. Zostało zamocowane dosyć głęboko w obudowie i ma wcięcie na prowadnicę znajdującą się na smukłej wtyczce kabla. Przewód nie został zabezpieczony oplotem i jest sztywny.
Oprogramowanie
Na stronie producenta dostępny jest prosty program do konfiguracji klawiatury, z którego warto skorzystać. Posiada dodatkowe efekty podświetlenia oraz pozwala skonfigurować odświeżanie i czas reakcji. Standardowo ustawione jest 250 Hz i 8 ms, więc warto wybrać tryb 2 ms i odświeżanie 1000 Hz. Dostępna jest także prosta konfiguracja trybu gry (blokada klawisza Windows) oraz menedżer makr.
W praktyce
Ergonomia jest bardzo dobra. Obudowa Volcano Blade jest niższa o około połowę od typowej wysokoprofilowej klawiatury mechanicznej z Cherry MX. W efekcie nie jest potrzebna podpórka, gdyż nadgarstki są tylko nieznacznie uniesione. Dłonie mniej męczą się podczas długiego pisania, nie przemęczają się także palce. Szkoda, że zastosowano tylko jednostopniowe nóżki. Przydałby się stopień pomiędzy – dla mnie klawiatura ze złożonymi nóżkami jest nieznacznie za niska, a z rozłożonymi już zdecydowanie za wysoka.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Świetnie, że gniazdo microUSB nie znajduje się bezpośrednio na środku. Dzięki temu kabel nie powinien kolidować z dużą nogą monitora. Doceniam możliwość jego odpinania, klawiaturę można szybko odłączyć i wyczyścić. Niestety nie tak łatwo o zamiennik kabla. Producent wpuścił gniazdo głęboko w obudowę i zastosował prowadnicę – żaden z posiadanych przeze mnie kabli microUSB nie pasował do klawiatury.
Modecom mocno skupił się na podświetleniu. Skróty do jego regulacji znajdują się w rzędzie funkcyjnym, plusie i minusie, Page Up i Down oraz strzałkach. Zmieniać można tryby, szybkość animacji, jej kierunek itd. Oprócz tego możliwe jest włączenie trybu gry (FN + Print Screen) lub zresetowanie ustawień klawiatury (przytrzymanie FN + Pause Break), ale nie ma żadnych skrótów narzędziowych lub multimedialnych. Nie można sterować muzyką lub głośnością, co w tej cenie powinno być już standardem.
Same przełączniki są znakomite! Od razu przypadły mi do gustu. Mają skok wynoszący 3 mm z punktem aktywacji po 1,5 mm. Działają precyzyjnie, ich odskok jest sprężysty i szybki. Dno klawiszy jest twarde i wyraźnie wyczuwalne. Szuranie typowe dla przełączników mechanicznych jest minimalne, a to samo można powiedzieć o wzbudzaniu się sprężynek – prawie nie słychać charakterystycznego dzwonienia. Dzięki temu, że przełączniki są płytsze i niższe, klawisze pracują równiej w całym zakresie i nie chyboczą. Na Modecom Volcano Blade pisałem zdecydowanie szybciej niż na klawiaturze Logitech G Pro lub Cooler Master MasterKeys Pro S, popełniałem też mniej błędów.
Najcichsze są przełączniki czerwone, które oferują gładką i liniową pracę – skok jest równy, bez wyczuwalnej odpowiedzi zwrotnej. Nadal słuchać stukot wciskanych klawiszy, ale Kailh Slim w wersji czerwonej nie powinny nikogo irytować. To dobre przełączniki do gier, gdzie klawisze zazwyczaj dołuje się maksymalnie. Pisanie jest również wygodne, ale trochę mniej satysfakcjonujące. Wstukiwanie tekstu jest i tak przyjemniejsze niż za pomocą wysokoprofilowych przełączników liniowych Cherry MX lub Kailh.
Przełączniki brązowe są trochę głośniejsze, ale tylko nieznacznie. Mają w połowie zapadkę, tzw. odpowiedź zwrotną. Punkt aktywacji czuć pod palcem, klawisz chętniej „wskakuje”, ale tego nie słychać. Dzięki temu można wciskać klawisze nie do końca, a przy ich maksymalnym dołowaniu pisanie jest sprawniejsze, gdyż tekst wstukuje się pewniej. Na przełącznikach brązowych pisało mi się wygodniej niż na czerwonych. Satysfakcja z gry na obu była taka sama, jednak klawiatura z brązowymi Kailh Slim wymaga od użytkownika więcej precyzji, a przez zastosowanie zapadki w połowie skoku łatwiej o pomyłki, np. przy przypadkowym oparciu palca o nasadkę.
Przełączniki niebieskie są najgłośniejsze. Mają taką samą zapadkę w połowie skoku, jak przełączniki brązowe, ale wciskaniu towarzyszy wyraźne klikanie lub raczej „cykanie” – dźwięk jest wysoki i donośny. Bardzo mi się podoba, ale nie dla każdego będzie to odgłos przyjemny. Narzekać mogą osoby postronne. Pisanie na klawiaturze z niebieskimi przełącznikami było najszybsze i najbardziej satysfakcjonujące, ale to najmniej „łaskawe” przełączniki. Aktywacja jest jeszcze szybsza, klawisz wydaje się chętniej „wskakiwać”, wręcz zahaczać w punkcie aktywacji. Wymaga to dużej precyzji, dlatego w trakcie pisania lub grania mogą częściej zdarzać się pomyłki. Niebieskie przełączniki doceni wprawiony użytkownik lub doświadczony gracz – są szybsze od czerwonych, a pozwolą też np. precyzyjnie sterować pojazdami lub postaciami za pomocą delikatnych i płytkich wciśnięć klawiszy.
Podsumowanie
Modecom Volcano Blade to bardzo dobra klawiatura mechaniczna nowej generacji. Układ klawiszy jest uniwersalny, podświetlenie równe, czcionki ładne, a przełączniki pracują rewelacyjnie. Wolę niskoprofilowe Kailh Slim od Cherry MX, pełnowymiarowych Kailh lub Outemu, a także mechanizmów Romer G. Pisałem na klawiaturze dużo wygodniej i szybciej, z satysfakcją grałem w przeróżne tytuły i nie potrzebowałem podpórki pod nadgarstki. Naprawdę warto spróbować skorzystać z urządzeń z Kailh Slim.
Do ideału trochę zabrakło. Podświetlenie jest tylko czerwone, nie ma skrótów multimedialnych, nóżki są trochę za wysokie, a wypinany kabel trudno wymienić. Klawiatura nie jest też tania, to koszt 299 zł bez względu na typ przełącznika. Szkoda, że nie ma do wyboru wersji z RGB, wolałbym np. białe podświetlenie zamiast czerwonego. Modecom Volcano Blade oferuje jednak wysoki poziom ogólny i uważam, że jest warta zakupu.
W sprzedaży dostępna jest także podobna klawiatura Sharkoon PureWriter z niebieskim podświetleniem, ale nie ma wersji z przełącznikami brązowymi, które są według mnie najbardziej uniwersalne i będą stanowić złoty środek dla wielu użytkowników.
Zalety: dobre wykonanie; ładne wzornictwo; wysoka ergonomia; równe i mocne podświetlenie; wypinany przewód; niskoprofilowe nasadki z ładnymi nadrukami; znakomita praca przełączników w trzech wersjach.
Wady: tylko czerwone podświetlenie; brak skrótów multimedialnych; trochę za wysokie nóżki; utrudniona wymiana kabla.
Modecom Volcano Blade to częściowo aluminiowa klawiatura z nowymi przełącznikami Kailh Slim o niskim profilu, podświetlonymi na czerwono. Ma być świetnym rozwiązaniem zarówno do pisania, jak i do grania.