Wprowadzanie nowych pokarmów do diety malucha to bardzo ważny etap w życiu dziecka i rodziców. Jest to moment wiążący się z odkrywaniem nowych smaków, zapachów i konsystencji. Urozmaicanie diety można rozpocząć po 5. miesiącu życia, ponieważ dziecko nie powinno mieć już kłopotów z przełykaniem. W tym czasie powoli zanika odruch wypychania językiem, a maluch sam wie, kiedy ma połknąć pokarm. Na tym etapie to dziecko będzie decydowało o swoich preferencjach żywieniowych, ale zadaniem mamy i taty jest wprowadzenie dziecka do świata nowych, różnych smakowych odczuć. Należy stosować się do zaleceń, ale najważniejsza jest opinia dziecka
Przed wprowadzeniem do diety nowych posiłków warto skonsultować się z lekarzem pediatrą, ale istotne jest, aby wsłuchać się w organizm dziecka. Nie należy panikować w momencie, kiedy maluch nie chce jeść ani owoców, ani warzyw, ponieważ mleko modyfikowane, kaszka dla niemowląt czy kleik są wzbogacane witaminami i składnikami odżywczymi niezbędnymi do prawidłowego rozwoju dziecka na danym etapie.
Wprowadzając nowe elementy do diety, należy przede wszystkim dostosować się do aktualnych potrzeb dziecka. Nie wolno się spieszyć, warto pozwolić maluchowi na zdecydowanie, czy np. przecier z marchwi jest smaczny.
Niemowlak jest w stanie rozróżnić cztery podstawowe smaki: słodki, słony, gorzki i kwaśny. Nowe potrawy – ich konsystencja, temperatura, stopień przetworzenia (ugotowane czy surowe) – to dla dziecka pierwszy sposób poznawania otoczenia. Dlatego nie należy ograniczać się tylko do jednego smaku.
Nie wolno jednak zmuszać małego odkrywcy do polubienia jakiegoś konkretnego dania. Jeśli dziecku za pierwszym razem nie posmakował np. mus z gruszki, to istnieje szansa, że przy kolejnej próbie smak owocu zostanie zaakceptowany, ale to już zależy od dziecka.
Lista błędów najczęściej popełnianych przez rodziców przy wzbogacaniu diety dziecka
Zbyt wczesne podawanie soków czy zupek warzywnych, ponieważ niektórzy rodzice decydują się na urozmaicanie diety już w 3. miesiącu życia malucha.
Obawa przed alergią powoduje, że do diety nie są wprowadzane niektóre produkty, np. ryby.
Rodzice szybko rezygnują z nowych dań, jeśli dziecko nie chce ich jeść. Nie należy ich zmuszać, ale warto podjąć kilka prób, bo być może maluch przekona się do nowego smaku.
Posiłki nie mogą być dosalane i dosładzane. Oczywiście, niewielka ilość soli jest potrzebna dla organizmu niemowlaka, ale tylko ta, która występuje w produktach naturalnych. Należy pamiętać, że małe nerki są wrażliwe na sód, np. mleko krowie zawiera jego dużą ilość. Dodatkowo sól w dużych ilościach może doprowadzić do nadciśnienia, które jest diagnozowane nawet u niemowląt.
Rodzice często dosładzają potrawy, np. zupki warzywne, aby dziecko chętnie je jadło. Jest to podstawowy błąd.
Dodatki do żywności, których trzeba unikać w posiłkach dla dzieci
Posiłki dla dzieci muszą być skomponowane ze składników bezpiecznych dla młodego organizmu. Organizm dziecka w bardzo szybkim tempie wchłania wszelkie toksyny, a we wczesnym rozwoju szkodliwe związki chemiczne mogą negatywnie wpłynąć na procesy wzrostu. Jakie substancje nie powinny znajdować się w daniach dla dzieci?
Azotan sodu – popularny konserwant i wzmacniacz koloru i smaku. Ten związek jest wykorzystywany przy produkcji wędlin i mięs. Badania wykazują, że azotan sodu może wpływać destrukcyjnie na trzustkę i wątrobę. Dzieci, które jedzą wędlinę z tym związkiem częściej niż jeden raz w tygodniu, mogą być w grupie osób skłonnych do zachorowania na białaczkę.
Barwniki – sztuczne substancje, które bardzo często są dodawane do produktów przeznaczonych dla dzieci, np. do deserów, soków. Sam barwnik nie jest szkodliwy dla organizmu, ale w połączeniu z konserwantami może powodować poważne problemy zdrowotne, np. astmę.
Słodziki – np. sacharyna, aspartam. Są to substancje wykorzystywane w produkcji dań, w których nie powinien być zawarty cukier. Dzięki nim np. desery dla dzieci są mniej kaloryczne, ale w nadmiernej ilości mogą powodować np. zaburzenia przewodu pokarmowego czy cukrzycę. Udowodnione jest także, że spożywanie produktów dosładzanych słodzikami wzmaga apetyt na słodkie potrawy, a tym samym przyczynia się do nadwagi.
Glutaminian sodu – aminokwas stosowany przy wzmocnieniu smaków, np. zup. Jest to związek chemiczny, który powoduje nadmierną stymulację komórek. Częste spożywanie dań z tym aminokwasem może doprowadzić do nadmiernego zmęczenia, bólu głowy, a nawet depresji. Glutaminian sodu wpływa destrukcyjnie na pracę mózgu, może np. powodować obsesyjne jedzenie.
Syrop glukozowo-fruktozowy – substancja najczęściej wykorzystywana do słodzenia produktów. Jest to wysokokaloryczny związek chemiczny, który może doprowadzać do nadwagi u dzieci, a nawet do zaawansowanej cukrzycy.
Klika słów podsumowania
Poznawanie nowych smaków to przygoda dla dziecka, ale także duża odpowiedzialność rodziców. Nieumiejętne rozszerzanie diety może skutkować nie tylko złymi nawykami żywieniowymi, ale również przewlekłymi chorobami w dorosłym życiu.
Najczęstsze błędy w rozszerzaniu diety niemowlaka