Wrzesień i październik to miesiące, w których można zrobić pyszne przetwory na zimę. W tym roku – w przeciwieństwie do ubiegłego – grzybów jest prawdziwy wysyp. Warto sprawdzić gdzie, kiedy i jak ich szukać.
Na grzyby!
Sezon już jest rozpoczęty. Grzyby możemy znaleźć w lasach całej Polski, choć mówi się, że zdecydowanie najwięcej jest ich w Puszczy Białowieskiej, Puszczy Knyszyńskiej i w Borach Tucholskich. Zazwyczaj największy wysyp zaczyna się we wrześniu i trwa do pierwszych przymrozków, czasami nawet do listopada. We wrześniu możemy trafić na takie odmiany jak: podgrzybki, koźlarze, borowiki, kurki, maślaki, gąski, rydze i kanie. Ja nigdy nie zbieram kani, choć nie powiem, że mnie nie kuszą. Po prostu nie mam pewności... To dobra zasada: jeżeli jakiś grzyb budzi choć cień podejrzenia, że może być trujący, lepiej go zostawić.
W Polsce rośnie bardzo dużo, bo około czterdziestu gatunków grzybów jadalnych. Do najlepiej ocenianych smakowo należą borowiki, podgrzybki, koźlarze, maślaki, kanie, gąski, opieńki oraz kurki. 
Grzyby można zbierać samemu – takie chyba smakują najlepiej – lub zakupić na ryneczkach czy w sklepach, gdzie są dostępne zarówno świeże, jak i mrożone. Kupując grzyby na rynku lub w sklepie, zawsze pytajmy o certyfikat. Osoba sprzedająca ma obowiązek go posiadać. Wtedy mamy pewność, że towar jest sprawdzony i bezpieczny. Niestety, już w tym roku mamy pierwsze ofiary śmiertelne zatruć grzybami. Ostrożności nigdy za wiele!
Jak zbierać?
Przed wyprawą do lasu warto zajrzeć do podręcznego atlasu grzybów i przypomnieć sobie, jak wyglądają trujące okazy. Wśród grzybiarzy panuje opinia, że grzyby rurkowe (wszystkie te, które mają pod kapeluszem poduszeczkę) są jadalne, a najbardziej trujące są blaszkowe. Zalecana jest na każdym kroku uważność, bo prawie każdy jadalny grzyb ma swojego trującego sobowtóra. 
Gdy już znajdziemy się w lesie i zaczniemy rozglądać się dookoła, z pewnością szybko natrafimy na pierwszy okaz, który zawsze sprawia najwięcej radości! I co wtedy? Ucinać czy wykręcać? Mnie rodzice uczyli, że grzyby należy traktować bardzo delikatnie. Wystarczy ująć dłonią za dolną część trzonu i delikatnie wykręcając, oderwać od podłoża. I to były dobre lekcje, bo ścinanie grzybów nożem – tuż nad ziemią – powoduje, że odcięta i pozostawiona w ziemi część, długo rozkłada się i grzybnia ulega zakażeniu. Grzyba przed włożeniem do koszyka należy oczyścić z resztek ściółki i innych zanieczyszczeń. Do tego celu warto zaopatrzyć się w specjalny scyzoryk ze szczoteczką do czyszczenia blaszek oraz powierzchni kapelusza.
Do zbierania grzybów powinno się używać wiklinowych koszyków lub łubianek po owocach. W ten sposób zapobiegamy zgnieceniu grzybów.
Organizując wyprawę na grzyby, warto wybierać miejsca oddalone od cywilizacji. Bo grzyby magazynują metale ciężkie, także te zbierane przy trasach, nie wyjdą nam na zdrowie. 
Zbiorami należy się odpowiednio zaopiekować, czyli oczyścić grzybki, zjeść lub przetworzyć w ciągu doby od zebrania. W lodówce mogą leżeć nieco dłużej. Można je jeść smażone, duszone, pieczone, marynować, mrozić lub suszyć.
box:offerCarousel
Czy warto je jeść?
Panuje przekonanie, że grzyby nie mają żadnych wartości odżywczych. Ale to nieprawda. Nie są bezwartościowe. Zawierają znaczące ilości witamin B1, B2 i C, żelaza oraz błonnika, niewielką ilość białka i magnezu. Grzyby są ciężkostrawne. To z powodu zawartości chityny. Wręcz zabrania się podawania ich dzieciom do sześciu lat. 
Może wartości odżywcze grzybów nie są oszałamiające, ale od dawien dawna są one stosowane w kuchni polskiej ze względu na szczególne walory smakowe. Czy wyobrażacie sobie wigilię bez zupy grzybowej lub pierogów z kapustą i grzybami?
Przepis na pizzę z grzybami leśnymi na cienkim cieście
Z podanych proporcji składników przygotujemy dwie duże okrągłe pizze!
Ciasto
Składniki
* 3 szklanki mąki
* szklanka ciepłej wody
* płaska łyżka cukru
* duża szczypta soli
* 10 g suchych drożdży
* 2 łyżki oliwy z oliwek
Przygotowanie
Drożdże rozpuszczamy z cukrem w szklance ciepłej wody, dodajemy oliwę z oliwek, a następnie łyżkę mąki. Mieszamy. Do miski wsypujemy pozostałą mąkę i sól. Gdy zaczyn zacznie pracować, dolewamy całość do mąki. 
Dokładnie mieszamy i wyrabiamy całość na gładką masę. Przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce do wyrośnięcia – na około godzinę. W międzyczasie przygotowujemy grzyby i sos do pizzy.
box:offerCarousel
Dodatki
250 g leśnych grzybów – prawdziwki, podgrzybki lub maślaki
8 cienkich plastrów szynki parmeńskiej
1 cebulka
200 g mozzarelli lub startego żółtego sera
sos pomidorowy – przepis poniżej
ząbek czosnku
suszona bazylia i oregano
Grzyby pokrojone w plasterki zalewamy wrzątkiem. Następnie odcedzamy i razem z pokrojoną w piórka cebulką podsmażamy kilkanaście minut na wolniutkim ogniu.
Sos pomidorowy
Składniki
* puszka pomidorów (jeżeli są w kawałkach blenduję je)
* bazylia świeża lub suszona
* czosnek
* łyżka oliwy z oliwek
Pomidory blendujemy z ząbkiem czosnku, następnie całość przelewamy do rondelka i odparowujemy. Na koniec doprawiamy suszonymi ziołami: bazylią i oregano, ewentualnie solą i pieprzem.
box:offerCarousel
Ostatni etap
Po wyrośnięciu ciasta przekładamy je na blaszkę, smarujemy sosem pomidorowym, posypujemy serem, układamy wystudzone grzyby i szynkę parmeńską. Na koniec można posypać świeżym tymiankiem i rozmarynem. Fantastycznie zaostrza smak potrawy. Pizzę wstawiamy do nagrzanego piekarnika i zostawiamy na chwilkę, by podrosła. 
Pieczemy 10-12 minut w piekarniku nagrzanym do 220 stopni. Później zmniejszamy temperaturę do 200 stopni. Ja piekę bez termoobiegu. Po upieczeniu można posypać dodatkową porcją ziółek. Podawać z oliwą z oliwek lub ulubionym sosem. Smacznego!
Czas grzybobrania jeszcze się nie skończył. Warto pójść na spacer do lasu, pozbierać grzyby, a później zrobić z nich pyszną pizzę. Czy to nie wspaniałe zakończenie dnia spędzonego na łonie natury?