„Takie życie” to gra, którą można wyciągnąć zawsze i wszędzie. Krótkie i niezwykłe historie są w stanie zaintrygować właściwie każdego. Wszyscy gracze wcielają się w detektywów i starają się dociec sedna sprawy. Co się wydarzyło? To wie tylko jeden człowiek prowadzący, a reszta musi zaprzęgnąć swą pomysłowość do działania. Jednym słowem przyszedł czas na rozruszanie wyobraźni... Wnętrzności i przygotowanie do gry
W środku znajdziemy 65 kart z ciekawymi ilustracjami. Z jednej strony karty znajduje się krótka historia, która ma dać graczom do myślenia i stworzyć niezłą konsternację. Natomiast na drugiej jest rozwiązanie całej historii. Karty są duże i porządnie wykonane, a kompaktowe pudełko powoduje, że grę można zabrać ze sobą właściwie wszędzie.
Gra jest przeznaczona dla 2 do 8 graczy w wieku co najmniej 8 lat. Jak towarzystwo do gry zostało zebrane i wszyscy rozsiedli się wygodnie: przy stole, na kanapie, w pociągu, pod namiotem, na plaży – bo właściwie można gdziekolwiek zagrać, co jest wielką zaletą tej gry – można zaczynać. Wybieramy gracza prowadzącego rozgrywkę (można takowego zmieniać co kartę), który losuje pierwszą historię i startujemy z zabawą.
Przebieg rozgrywki
Gracz prowadzący czyta graczom krótką historię, a reszta ma za zadanie znaleźć rozwiązanie całej zagadki. Można zadawać pytania, na które prowadzący może odpowiedzieć „tak”, „nie” lub „to nieistotne”. Im więcej pytań padnie, tym większe szanse, że gracze dojdą do sedna problemu. Historie, choć prawdziwe, chwilami są naprawdę niewiarygodne, więc będzie się trzeba nieźle napocić. Na odwrocie karty gracz prowadzący ma opisaną całą historię i kilka kluczowych pytań. Jeśli gracze je zadadzą, to mogą podwyższyć swoją liczbę punktów i jednocześnie znacznie zbliżyć się do prawdy. Co jest tutaj ciekawe, te historie miały miejsce naprawdę. Gdzieś… Ktoś… Kiedyś… Spotkamy tutaj nawet zagadki historyczne czy też ciekawostki ze świata, więc będzie można poszerzyć swoje horyzonty.
„Jaka katastrofa? To tylko nieporozumienie!”
„Sześć samolotów rozbiło się jednego dnia na pewnym amerykańskim lotnisku. Nikomu nic się nie stało. Jak do tego doszło?” Dobre pytanie… Czy to były samoloty bezzałogowe? Może latały tylko samoloty zdalnie sterowane? Co na to prowadzący? Tak, nie, to nieistotne? Czas mamy nieograniczony, więc można drążyć do bólu… Do czasu, aż nas rozbolą brzuchy ze śmiechu, podróż dobiegnie końca, szare komórki się przegrzeją lub w końcu dojdziemy do sedna sprawy… Kiedy nastąpi koniec gry? Gdy gracze zadecydują lub skończą się karty.
Podsumowanie
„Takie życie” jest typową grą towarzyską, w której nie jest istotne kto zwycięży, a doskonała zabawa sama w sobie. Gracze mogą miło spędzić czas właściwie w każdym miejscu i w każdym gronie, bo gra wypada bardzo uniwersalnie. Zarówno pod względem wieku, jak i wiedzy. Z tą grą ważna jest głowa pełna pomysłów, chęć kombinowania, rozmawiania i rozpracowania niestworzonych historii. Jedne historię są w miarę proste, a inne potrafią zająć graczy na długi czas. Opowieści czasami są przedziwne i totalnie absurdalne, ale w końcu takie jest życie… Jedyna wadą gry jest jej słaba regrywalność. Co jak przerobimy wszystkie historie? Cóż będzie trzeba zmienić towarzystwo…
„Takie życie” – recenzja gry