Egzotyczna sceneria, trudne czasy. Na styku świata rzeczywistego i świata duchów rozgrywa się historia pewnej dziewczynki, która opuszczona przez matkę musi stawić czoła nieprzyjaznej rzeczywistości. O tym właśnie opowiada Janie Chang w powieści „Droga Smoczych Źródeł”. Filipiny, Iran, Tajlandia, Nowa Zelandia, obecnie Kanada. Urodzona w Tajwanie pisarka mieszkała w wielu miejscach. A jednak to nie one, choć piękne i różnorodne, zainspirowały ją do napisania swej drugiej powieści.
Opowieści ojca
W dzieciństwie Janie Chang wsłuchiwała się w opowieści swego ojca. Przenosiła się wówczas do małej, chińskiej miejscowości z czasów sprzed II wojny światowej. Słuchała o życiu ludzi w tamtych czasach, poznawała bogaty świat legend. Opowieści pełne były bowiem magii, duchów, smoków, nieśmiertelnych istot. Pobudzona nimi wyobraźnia wykreowała historię, którą znajdziemy w „Drodze Smoczych Źródeł”, powieści, która z jednej strony opowiada o codziennym życiu w Chinach z przełomu XIX i XX wieku, z drugiej nie brak w niej elementów mających korzenie w miejscowych legendach. Główną bohaterkę połączy przyjaźń z dziewczynką z krwi i kości, ale pieczę będzie nad nią sprawować Lisica, duch zamieszkujący Zachodnie Domostwo od setek lat.
Obca
Zachodnie Domostwo to część położonej przy Drodze Smoczych Źródeł posiadłości, która lata świetności dawno ma już za sobą. To właśnie tu mieszkały Jialing i jej mama. Pewnego dnia matka wyrusza w podróż, z której nie wraca. Siedmiolatka jest zdana na łaskę i niełaskę nowych właścicieli posiadłości. Zaprzyjaźnia się z córką Yangów, czasami może liczyć na towarzystwo Lisicy, ale jej przyszłość nie rysuje się różowo. Bywają dobre momenty, ale koniec końców Jialing musi zaakceptować smutną prawdę. Jako biedna, osierocona Euroazjatka, pogardliwie określana mianem „zazhong”, nie ma wielkich szans na dobre życie. Nie jest biała, nie jest Chinką. Jest inna. Obca.
Przyszłość rysuje się więc nienajlepiej, a i grzebanie w przeszłości rodziny nie napawa optymizmem. Mijają lata, Jialing zaczyna rozumieć, kim była jej matka, choć wciąż nie zna swego ojca. Chce odnaleźć rodzicielkę, a przy okazji miejsce dla siebie w tej trudnej rzeczywistości. 
Kobieta w Chinach i inne tematy
„Droga Smoczych Źródeł” to powieść łącząca w sobie kilka gatunków. Proza obyczajowa przeplata się z historyczną, elementami thrillera, a w tym wszystkim znajdziemy i realizm magiczny. Autorka opowiada o życiu w Chinach z przełomu wieków, o relacjach między różnymi grupami społecznymi, zmianach historycznych i politycznych, na których tle rozgrywa się historia naszej małej, zagubionej bohaterki. Na świat patrzymy jej oczami, więc pewne rzeczy zrozumiemy dopiero z czasem. 
Dużo miejsca w swej powieści Janie Chang poświęca sytuacji kobiet, które pozostając pod kontrolą swych opiekunów (ojców czy mężów), nie mogły stanowić o sobie. Autorka pisze o ich niedoedukowaniu, sprowadzaniu do roli żony i matki, o wielożeństwie i hierarchii żon. Pisze też o powszechnej prostytucji i przerażającym procederze pozwalającym mężczyźnie na sprzedaż kobiet (żon, matek, córek…) do burdeli, by w ten sposób spłacić długi.
„Droga Smoczych Źródeł” to lekko napisana wielowątkowa powieść, pełna emocji, w której gęsto jest od zdarzeń. W wersji elektronicznej dostępna jest w cenie od ok. 28 złotych.
Źródło okładki: www.proszynski.pl
„Droga Smoczych Źródeł” Janie Chang – recenzja