Bohater o głębokim spojrzeniu
Główną postacią w tej grze jest śmiertelnie chudy jegomość w czerwonym stroju, który przechadza się w miarę beztrosko po swojej bibliotece. Problemem mogą być Gobliny, które właśnie wybrały się na harce po tym samym pomieszczeniu. Jakby tego było mało, małym rozrabiakom zachciało się ukraść kilka zaklęć z księgi Rigora. I nie ma co więcej owijać w bawełnę – to my jesteśmy tym problemem i to my musimy wykraść te zaklęcia. I – co jest najważniejsze – Mortis nie może się o tym dowiedzieć. Musimy przemykać za jego plecami lub pomiędzy regałami, by dotrzeć do biurka i wydrzeć kartkę z magicznej księgi.
Jeśli jednak będziemy mieć pecha i wpadniemy w kościste łapska bibliotekarza, to musimy się liczyć z tym, że zostaną na nas nałożone klątwy krzywego spojrzenia. A te mogą sprawić, że porządnie się napocimy w dalszej części rozgrywki. Najpierw jednak warto dowiedzieć się, co jeszcze znajdziemy w bibliotece.
A znajdziemy tam:
planszę z planem pomieszczenia,
6 żetonów z regałami,
żeton biurka,
pionek Rigora Mortisa,
8 pionków Goblinów,
8 znaczników Goblinów,
6 żetonów teleportacji,
24 karty Krzywych Spojrzeń,
58 kart ruchu,
18 kart Magicznych Ksiąg.
W „Kragmorthę” można grać nawet w osiem osób. W zależności od tego, ilu graczy zbierze się wokół planszy, ustawiamy regały, które zmniejszają i aranżują pomieszczenie biblioteki. Karty Magicznych Ksiąg kładziemy na biurku Rigora, a karty ruchu i Krzywych Spojrzeń obok planszy. Pionki Goblinów ustawiamy na linii końcowej planszy.
Na kamieniach wyłożonych na podłodze biblioteki możemy zauważyć różne symbole. Posłużą nam one do poruszania pionków na planszy. Na każdej karcie ruchu znajdziemy podobne oznaczenia. W zależności od chęci i możliwości możemy wykonać jeden lub dwa ruchy – symbole na karcie możemy wykorzystać w dowolnej kolejności. Każdy z graczy otrzymuje na starcie trzy takie karty. Podczas swojej tury wykłada jedną z nich, a po wykonaniu ruchu dobiera następną (do trzech).
Zanim jednak uznamy tę grę za zwykły wyścig do biurka Rigora, musimy powiedzieć o jeszcze jednej sprawie. Karty ruchu tak naprawdę dotyczą dwóch stron – możemy poruszać naszymi Goblinami, ale możemy również przesunąć (na tej samej zasadzie) Rigora Mortisa. I w tym miejscu zaczyna się właściwa zabawa. Celem gry jest wprawdzie zdobycie jak największej ilości kart Magicznych Ksiąg, ale to karty Krzywych Spojrzeń zapewniają interakcję.
Spotkanie z Rigorem
Oprócz szybkich nóg Goblinom przyda się też odrobina sprytu i taktyki. Mogą one – a nawet powinny – motywować pozostałe kreaturki do spotkań z bibliotekarzem. Poza wątpliwie miłą rozmową z Mrocznym Panem otrzymają one wtedy również kartę Krzywych Spojrzeń, do której muszą się natychmiast zastosować. Efekt wygląda tak, że od tego momentu jeden z graczy musi na przykład siedzieć z brodą na blacie, stać na jednej nodze albo trzymać język wysunięty przez cały czas (do momentu, gdy trafi na inną kartę lub będzie mógł się uwolnić zaklęciem). Jeśli nie zastosuje się do tego polecenia, będzie musiał dobrać następną kartę – tym razem o innym symbolu. W momencie, kiedy dobierze czwartą, jest eliminowany, a gra się kończy i następuje podliczenie punktów.
Zabawa jest świetna – do czasu, gdy ktoś straci oko
„Kragmortha” to w sumie bardzo prosta i przyjemna gra, a jej główna siła leży właśnie w kartach Krzywych Spojrzeń. Niestety leży w tym też pewne niebezpieczeństwo. Polecenia zawarte na tych kartach wymagają dużej dozy humoru i dystansu do siebie. Nie każdy musi czuć się komfortowo, gdy zostanie zmuszony do trzymania języka na wierzchu albo kucania przez połowę czasu gry. Pozostali w tym czasie mogą korzystać ze swobody ruchu. Nie mówię, że polecenia są przesadzone, ale warto uprzedzić graczy, na co się porywają.
Druga sprawa również wiąże się z kartami. „Kragmortha”– jak mało która gra – powinna dostarczyć od razu koszulki zabezpieczające te konkretne elementy. Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że mogą one wylądować w zgięciu kolanowym albo pod pachą... cóż. Dość powiedzieć, że ich trwałość może być wystawiona na ciężką próbę.
Jeśli jednak wam to nie przeszkadza, zapraszam na harce do biblioteki Mortisa – bo to naprawdę wyśmienita zabawa. Karnet do „wypożyczalni” możecie nabyć na Allegro już od ok. 90 zł.
Zdjęcie pudełka: www.rebel.pl
„Kragmortha” to jedna z tych gier, które zaskakują od początku do samego końca. A nawet przez kilka chwil później, kiedy mówimy nagle: „hej, zagrajmy jeszcze raz!”. To bardzo przyjemne i trafne połączenie gry planszowej z typem party game.