W XVII wieku na wodach Morza Karaibskiego grasowały rzesze piratów, dających się we znaki mieszkańcom tego regionu. Najwięcej problemów przysparzali w Kartagenie, czyli najbogatszym porcie Kolumbii. Stała się ona złotym eldorado dla wszelkiej maści rabusiów i złodziejaszków... Dlatego władze postanowiły zbudować twierdzę, by osadzać w niej przestępców. Jednak pewnego dnia 1672 roku grupa piratów postanowiła uciec i ponownie posmakować wolności. Tak oto rozpoczyna się „Wielka ucieczka”…
Zawartość i przygotowanie do gry
W dość niewielkim pudełku znajdziemy: 8 dwustronnych płytek terenu, więzienną celę, piracką kryjówkę, łódź, 102 karty, 30 pionków piratów (po 6 sztuk w kolorze białym, żółtym, niebieskim, czerwonym i czarnym), 8 żetonów skrzyń, 5 znaczników graczy i woreczek, który możemy wykorzystać do zabrania gry w podróż (każdy fan planszówek zna chyba ból ograniczonej ilości miejsca w bagażu, więc jest to naprawdę świetny pomysł). Całość opatrzona jest bardzo fajną, bajkową grafiką i została niezwykle starannie wykonana.
Gra jest przeznaczona dla od 2 do 5 graczy w wieku przynajmniej 8 lat. Na początku dobieramy losowo sześć płytek terenu. Wybieramy, na jakim etapie chcemy rozegrać ucieczkę. Do dyspozycji mamy Kartagenę lub Tortugę. Układamy płytki tak, aby tworzyły drogę ucieczki. Każdy gracz otrzymuje sześciu piratów w wybranym przez siebie kolorze i umieszcza pionki na początku drogi ucieczki. Tasujemy karty i rozdajemy każdemu po sześć (bez zdradzania zawartości przeciwnikom). Reszta kart tworzy zakryty stos, obok którego pozostawiamy miejsce na stos kart wykorzystanych. Gotowi do ucieczki?
Przebieg rozgrywki
Zadaniem graczy jest w trakcie ucieczki z lochów dotrzeć swoimi piratami do celu. W Kartagenie biegną oni do łodzi, czekającej na plaży, a na Tortudze przemierzają dżunglę, aby dostać się do pirackiej kryjówki. Przemieszczanie piratów następuje przy pomocy kart, które stanowią klucz do osiągnięcia wymarzonego celu. Gracze będą działać po kolei, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W swoim ruchu każdy może przesuwać piratów lub zdobywać karty. Można wykonać od jednej do trzech akcji piratami w dowolnej konfiguracji.
Przesunąć pirata można przy pomocy wybranej karty z ręki, która ma taki sam obrazek jak pierwsze wolne pole przed naszym pionkiem. O dziwo czasami ucieczka będzie wymagała cofnięcia się, abyśmy mogli zdobyć kolejne karty umożliwiające przesuwanie się do przodu. Zdobyć kartę możemy poprzez cofnięcie pirata na pole, na którym znajdują się już jeden lub dwa pionki (te z trzema musimy ominąć). Jeśli na polu stoi jeden pirat, otrzymujemy jedną kartę, a jeśli dwóch – zdobywamy aż dwie. Gracz, który jako pierwszy dotrze co celu ucieczki, zostaje zwycięzcą.
Podsumowanie
„Wielka ucieczka” jest grą dynamiczną, łatwą i przyjemną, z bardzo szybkim czasem startu. Jednak niech was nie zmyli jej prostota, bo zagrywanie kart i odpowiednie przemieszczanie piratów w celu zdobywania kolejnych kart są naznaczone nutą strategii. Bez planowania nie uciekniemy tutaj daleko. Gra jest bardzo regrywalna, zarówno ze względu na losowy dobór kart, jak i rozłożenie płytek planszy. Trochę więc potrwa, zanim znudzimy się tym tytułem. Szczególnie, że poza wariantem podstawowym mamy też do dyspozycji inne opcje rozgrywki dla bardziej zaawansowanych graczy. Jeśli dorzucimy do tego świetne wykonanie i niewielkie rozmiary pudełka, zyskujemy grę godną zainwestowania w nią każdego grosza.
„Wielka ucieczka” – recenzja gry