Poniżej przedstawiamy listę dziesięciu gier, które naszym zdaniem najlepiej oddają charakter wojny… w każdym jej aspekcie. 
“Battlefield 1”
box:offerCarousel
Najnowsza część pochodzi z klasycznej serii, która brała na swój warsztat już kilka konfliktów, zarówno tych historycznych, jak i fikcyjnych. „Battlefield 1” jako pierwszy w serii, i jako jedna z bardzo niewielu gier w ogóle, zajął się tematyką I wojny światowej. I to nie tylko w charakterystycznym stylu, stawiającym na pełne rozmachu, drużynowe rozgrywki sieciowe, w których gracze mogą korzystać z najprzeróżniejszego wyposażenia i ciężkiego sprzętu. Producenci przygotowali również serię epizodów fabularnych, które w bardzo wymowny, przejmujący sposób pokazują z bliska realia Wielkiej Wojny. 
Brothers in Arms: Hell’s Highway”
Seria „Brothers in Arms” to jedno ze szczytowych osiągnięć w dziedzinie przedstawienia wojny. Z jednej strony przez to, że każda z jej odsłon stara się opowiadać prawdziwe, przejmujące losy zwykłych żołnierzy i skupia się na ich przeżyciach oraz braterstwie broni. W „Brothers in Arms: Hell’s Highway”, podobnie jak w innych częściach, możemy też jednak przekonać się, jak z poziomu pojedynczego żołnierza wyglądała taktyka walki piechoty w II wojnie światowej. Żaden inny cykl nie pokusił się o takie unikalne przedstawienie działań wojennych.
“Call of Duty: WWII”
box:offerCarousel
Bestsellerowa seria „Call of Duty” narodziła się z wojny i trzymała się historycznych konfliktów przez kilka pierwszych odsłon, by potem odejść w kierunku fikcyjnych wojen współczesnych (lub futurystycznych). Najnowsza część, „Call of Duty: WWII”, powraca do korzeni serii i II wojny światowej, ukazując ją z charakterystycznym dla tego cyklu rozmachem i dynamiką w intensywnej kampanii dla samotnego gracza. Gra pozwala również na wzięcie udziału w popularnych rozgrywkach sieciowych.
“Company of Heroes 2”
box:offerCarousel
Gry „Company of Heroes” udowodniły, że nawet strategia czasu rzeczywistego, w której obserwujemy akcję z lotu ptaka, może być równie widowiskowa, filmowa i poruszająca jak „Szeregowiec Ryan”. „Company of Heroes 2”, które przenosi graczy na front wschodni, nie tylko pozwala wziąć udział w walkach między Armią Czerwoną i Wehrmachtem, ale też być świadkiem ludzkich tragedii oraz zbrodni wojennych. Kampania dla pojedynczego gracza zawiera także polskie wątki, bardzo znaczące i dramatyczne. 
“Homefront”
box:offerCarousel
Choć “Homefront” traktuje o całkowicie fikcyjnej sytuacji, w której Korea Północna podbiła Stany Zjednoczone, i na dodatek nie jest uznawany za grę szczególnie dobrą, to w tym zestawieniu musi się znaleźć. A to dlatego, że bardzo niewielu grom udało się w tak wiarygodny sposób przedstawić nie tylko działalność ruchu oporu, ale też tak mocno wstrząsnąć obrazami zbrodni wojennych oraz działań sił okupacyjnych. Niektóre sceny z kampanii dla pojedynczego gracza, takie jak na przykład odkrycie masowych grobów, na bardzo długo zapadają w pamięć.
“Silent Hunter 5”
Mówi się, że o przebiegu II wojny światowej zdecydowała Bitwa o Atlantyk, toczona między niemieckimi u-bootami a marynarką Aliantów. I jest w tym wiele prawdy. „Silent Hunter 5” ostatnia część kultowej serii symulatorów okrętów podwodnych pozwala wziąć udział w tym cichym, dramatycznym konflikcie jako kapitan niemieckiej Kriegsmarine, członek wilczego stada, polującego na statki handlowe na sinych wodach groźnego Atlantyku. Mimo braku fabuły, gra doskonale odwzorowuje historię zapomnianej bitwy o morskie fale. 
“Spec Ops: The Line”
W “Spec Ops: The Line”, produkcji z pozoru należącej do gatunku typowych gier akcji, jest sporo zwykłego wydawałoby się biegania i strzelania do wrogów, w ramach fikcyjnej misji sił specjalnych gdzieś w Zatoce Perskiej. Tak naprawdę jednak ta gra, będąca elektroniczną wersją klasycznego „Jądra Ciemności” i growym odpowiednikiem „Czasu Apokalipsy”, jest jedyną w swoim rodzaju historią o wojennej traumie i stopniowej utracie człowieczeństwa na skutek obcowania z przemocą. 
“This War of Mine”
Ta produkcja polskiego studia 11 bit, doceniona i uznana na całym świecie, pokazuje wojnę od całkiem innej strony. W „This War of Mine” wcielamy się nie w żołnierzy walczących na froncie, ale zwykłych cywilów, którzy próbują przetrwać w oblężonym, zrujnowanym mieście, każdego dnia walcząc o życie nie z pociskami wystrzeliwanymi przez wrogów, ale z głodem, chłodem i chorobami. Trudno znaleźć jest bardziej przejmującą i antywojenną w swojej wymowie grę w całej historii grania. 
“World of Tanks”
Przebojowe, przyciągające miliony graczy “World of Tanks” całkowicie ignoruje wojenne nieszczęścia i inne subtelności, zamiast tego skupiając się na jednej, konkretnej rzeczy – czołgach. I dzięki temu skupieniu otrzymaliśmy znakomitą, wciągającą na setki godzin, a jednocześnie darmową zabawę, która gwarantuje podniesienie ciśnienia i szybsze bicie serca u każdego fascynata II wojny światowej.
“Valiant Hearts: The Great War”
„Valiant Hearts: The Great War” udowadnia, że można opowiedzieć świetną, prawdziwą i przejmującą historię o wojnie nawet w grze przygodowej opatrzonej kreskówkową oprawą graficzną. Ta francuska produkcja opowiada w bardzo ludzki, chwytający za serce i pełen emocji sposób przeplatające się historie czterech postaci uwikłanych w sidła I wojny światowej. Choć mało tu strzelania i eksplozji, to i tak jest to jedna z najbardziej wiarygodnych i angażujących uczuciowo opowieści wojennych, jakie powstały kiedykolwiek w formie elektronicznej.
O niedobór gier wojennych raczej nigdy nie będziemy musieli się martwić. Twórcy zawsze będą chętnie wracać nie tylko do znanych historycznych konfliktów, takich jak obie wojny światowe na przykład, ale też kreować przeróżne konflikty fikcyjne i alternatywne, osadzone zarówno w naszych czasach, jak i w odległej przyszłości. Wojna, jako atrakcyjny temat gier, umrze dopiero wtedy, gdy ludzie skończą wojować ze sobą… a na to się nie zanosi, niestety.
Popularność wojny wśród twórców gier nie powinna nikogo dziwić – trudno o tło bardziej dramatyczne, bardziej nacechowane emocjami i po prostu lepsze dla gier. Są gry, które starają się pokazać wojnę z bliska. I to nie zawsze w ten filmowy, najbardziej popularny i widowiskowy sposób, ale też od innych, mniej oczekiwanych, rzadziej badanych w grach stron.