Dream Machines to polski producent specjalizujący się w laptopach i myszkach gamingowych. DM1 Pro S to topowa mysz w ofercie marki, stworzona z myślą o graczach, którzy stawiają osiągi i ergonomię ponad efektowność. Nie wymaga żadnego oprogramowania do działania, jest pozbawiona zbędnych dodatków, a tym samym bardzo lekka. DM1 Pro S została przystosowana do gier e-sportowych, głównie strzelanek FPP i TPP – posiada sensor oraz przełączniki stosowane w urządzeniach z najwyższej półki, a kosztuje tylko 179 zł. Sprawdźcie, co potrafi?
Specyfikacja Dream Machines DM1 Pro S
konstrukcja: symetryczna
sensor: optyczny PixArt PMW3360 (od 400 do 12000 dpi)
interfejs: USB 2.0
maksymalna szybkość: 7 m/s
odświeżanie: 125 Hz–1000 Hz
liczba przycisków: 6, przełączniki OMRON
żywotność przycisków: 20 mln kliknięć
podświetlenie: RGB
długość kabla: 180 cm
wymiary: 126 x 68 x 39 mm
masa: 85 g (bez kabla)
Wyposażenie i konstrukcja
Myszka dostarczana jest w prostym, ale solidnym pudełku, wypełnionym po brzegi sprężystą gąbką. W zestawie jest podstawowa instrukcja obsługi, a także komplet teflonowych ślizgaczy, które są grube i gładkie.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
DM1 Pro S jest dostępna w dwóch wersjach wykończenia. Obie są czarne, ale pierwsza jest matowa (matte), zaś druga połyskuje (glossy). Testowany przeze mnie gryzoń ma matowe wykończenie i jest w większości wykonany z ogumowanych tworzyw sztucznych. Jego wzornictwo cechuje się prostotą i surowością, ale nadal wpada w oko. Samo wykonanie myszki oceniam jako dobre – tworzywa może nie są najwyższej jakości, ale spasowanie poszczególnych elementów nie daje powodów do narzekania.
Konstrukcja DM1 Pro S jest symetryczna, ale nie w pełni, bowiem przyciski boczne nie zostały zdublowane, są tylko z lewej strony. Urządzenie ma wysoki grzbiet oraz wyraźne wcięcie pośrodku nieznacznie rozszerzającego się ku tyłowi korpusu. Pokrywa jest jednoczęściowa, z tyłu zdobi ją przezroczyste i podświetlone logo producenta. Przyciski zostały zespolone z obudową, mają zaoblony i wypukły kształt. Pomiędzy nimi widać panel z ogumowaną rolką, również podświetloną i nieznacznie odstającą, a także przycisk w kształcie tarczy, który domyślnie zmienia wartość dpi. Pozwala on przełączać się pomiędzy wartościami: 400, 800, 1600, 2400, 4800 i 12000 dpi – każdy stopień jest odróżniony kolorem podświetlenia.
Wklęsłe boki są gładkie, nie ma na nich dodatkowych wzorów lub faktury. Przyciski boczne z lewej strony zamontowano przy górnej krawędzi. Pierwszy przycisk jest krótszy, drugi nieco dłuższy, a pomiędzy nimi widać wyraźne wcięcie. Prawa strona myszki pozostała pusta.
Na spodzie znajdują się trzy duże ślizgacze w kształcie łuków – jeden wypełnia przednią krawędź, a dwa znalazły się po bokach, niedaleko tylnej części. Sensor trafił na środek i otacza go delikatne wytłoczenie. Kabel został zamocowany w centrum przedniej krawędzi, blisko spodu. Mierzy 180 cm, ma materiałowy oplot w kolorze czarno-czerwonym i zakończony jest pozłoconą wtyczką USB z filtrem ferrytowym.
Użytkowanie i ergonomia
Myszka jest symetryczna, więc spodoba się także graczom leworęcznym, o ile zaakceptują oni brak przycisków bocznych z prawej strony. DM1 Pro S ma wyraźne wybrzuszenie u góry, zatem wypełni mniejsze dłonie (uchwyt palm grip) lub pozwoli na chwyt palcami (fingertip grip). Gracze o większych dłoniach będą mogli chwycić ją palcami lub opuszkami (claw grip), a także częściowo dłonią. W moim przypadku było to coś pomiędzy chwytem palcami a całą dłonią – korpus myszki lekko opierał się o wnętrze dłoni. Obudowa jest rozszerzona z tyłu, więc mysz styka się ze śródręczem w okolicy małego palca. Wymaga to pewnego przyzwyczajenia, a początkowo może nawet lekko irytować. Palce można rozłożyć zarówno metodą 1+2+2 (dwa palce na przyciskach głównych), jak i 1+3+1 (trzy palce ze środkowym na rolce). 
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Mysz jest niezwykle lekka – waży tylko 85 g, a jej masa została rozłożona idealnie. Granie na niskiej czułości sensora i unoszenie myszki jest bezproblemowe; urządzenie trzyma się wygodnie i pewnie. Obudowa nie ślizga się, a wgłębienia na bokach ułatwiają podnoszenie. Po bokach jest też dużo miejsca na palce. Fani grania low-sens będą zachwyceni, ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby ustawić wyższą czułość sensora i w ogóle nie odrywać myszki od podkładki.
Przyciski nie zawodzą. Główne mają wyraźny klik, płytki skok i tylko delikatną amortyzację; są dosyć twarde, ale w akceptowalnej normie. Szkoda, że nie zostały wydzielone od pokrywy, całkowite zintegrowanie sprawia, że odskakują minimalnie wolniej, jednak nie sprawia to problemu nawet przy szybkiej grze. Rolka nie ma luzów, klika bardzo podobnie do przycisków głównych i jest średnio głośna. Ogumowany grzbiet kółka zapobiega ślizganiu się palca, a jego obrót jest precyzyjny i skokowy – terkotania prawie nie słychać. Boczne przyciski również nie zawodzą: są odpowiednio płytkie, pracują cicho, ale mają mocniejszą amortyzację niż przyciski główne. Świetnie klika też przycisk zmiany dpi na pokrywie myszki – ma płytki i pewny skok.
Ślizgacze pracują wzorowo. Niestety przewód jest trochę zbyt sztywny, dlatego warto go uprzednio rozprostować i odpowiednio ułożyć, żeby nie uprzykrzał rozgrywki. Mile widziany będzie także uchwyt na przewód typu bungee, gdyż oplot potrafi lekko szorować np. o obszytą krawędź podkładki.
Oprogramowanie
Jakiś czas temu został udostępniony opcjonalny program do konfiguracji myszki. Jeśli nie pasują nam standardowe ustawienia, warto skorzystać z oprogramowania. Interfejs jest prosty, nie zachwyca wizualnie, ale spełnia swoje zadanie. Szkoda tylko, że nie został przetłumaczony – konfiguracji trzeba dokonywać w języku angielskim.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Główny ekran, czyli Button, pozwala skonfigurować funkcje przycisków w czterech profilach. Zakładka DPI and pointer settings służy do regulacji sensora. Do wyboru są cztery stopnie regulacji oraz suwak ze skokiem co 100 dpi, szybkość kursora (nazwana myląco akceleracją), a także częstotliwość odświeżania (100, 250, 500 i 1000 Hz). Następna zakładka, czyli DM logo light, to ustawienia podświetlenia, motywów oraz szybkości efektów. Do wyboru jest także paleta barw z mieszalnikiem RGB. Ostatnia zakładka to nagrywanie makr – edytor jest prosty, ale działa jak należy.
Wydajność
DM1 Pro S oferuje znakomite osiągi, które dorównują wielokrotnie droższym myszkom. Wydajność jest wzorowa, ruch kursora idealnie responsywny i płynny. Nie ma zjawiska akceleracji, nie czuć wygładzania ruchu ani predykcji (czyli przyciągania kątowego). Kursor idealnie odwzorowuje ruch dłoni, daje graczom pełną swobodę, ale wymaga precyzji. PixArt PMW3360 (znany także jako 3366) to jeden z najszybszych sensorów na rynku. W testach programem Enotus Mouse Test udało mi się go rozpędzić do ponad 5,5 m/s, a teoretyczne maksimum wynosi 7 m/s. Jest więc jeszcze sporo zapasu, a przecież maksymalne wartości są nieosiągalne w normalnej grze.
Programy raportowały poprawną częstotliwość odświeżania, jak również wszystkie poziomy dpi bez interpolowania rozdzielczości. Gracze preferujący ustawienia low-sens docenią niski Lift-Off Distance. Sensor wyłącza się po podniesieniu myszki na około 1–1,5 mm, więc nie trzeba mocno unosić urządzenia podczas wykonywania zamaszystych ruchów. Myszka działała poprawnie na różnych podkładkach, zarówno materiałowych, jak i plastikowych.
W praktyce przyciski spisują się znakomicie. Z czystą satysfakcją korzystałem także z tych bocznych, które w wielu myszkach mają zbyt głęboki klik, a tym samym są za wolne. Problem ten nie dotyczy DM1 Pro S. Lewy przycisk testowanej myszki miał delikatny luz, który jednak nie przeszkadzał w trakcie gry. Trzeba mieć na uwadze, że przyciski są dosyć twarde, zatem wymagają już zdecydowanego kliku, ale dzięki temu łatwo je wyczuć. Wystrzeliwanie pojedynczych pocisków nie jest wyzwaniem, a palce nie męczą się po dłuższej rozgrywce. DM1 Pro S sprawdzi się także w pracy biurowej lub przy obróbce zdjęć czy grafiki – z satysfakcją korzystałem z niej również na co dzień.
Podsumowanie
Dream Machines DM1 Pro S to myszka prezentująca znakomity stosunek jakości do ceny. Jest lekka, wygodna, ma bardzo dobre przyciski i topowy sensor. Urządzenie działa niezależnie od oprogramowania, ale dostępny jest także opcjonalny program do bardziej precyzyjnej konfiguracji. DM1 Pro S to gratka dla użytkowników szukających prostoty, minimalizmu i topowych osiągów. Myszka kosztuje 179 zł i jest warta swojej ceny.
Nie jest to jednak mysz dla każdego. Docenią ją raczej fani strzelanek e-sportowych, szczególnie ci grający na ustawieniach low-sens. Trzeba też wziąć pod uwagę, że to dosyć surowo wykonany sprzęt pod względem wizualnym – jakość tworzyw jest dobra, ale zdarzają się tańsze myszki o podobnych obudowach. Jest to jednak zrozumiałe, gdyż w tym wypadku priorytet miały osiągi.
Jeśli jednak wolimy ergonomiczne myszki dla praworęcznych, warto zainteresować się modelem DM2 Comfy S z tym samym sensorem, ale wyprofilowaną obudową do chwytu całą dłonią. Dostępne są także tańsze modele DM1 Pro i DM2 Comfy (bez dopisku S) z również świetnym sensorem PixArt PMW3310.
Zalety: zapasowe ślizgacze; ogumowana lub połyskująca obudowa; dobre wykonanie i solidne przyciski; mocny przewód; subtelne podświetlenie RGB; opcjonalne oprogramowanie; wysoka ergonomia; wzorowy sensor o rewelacyjnej wydajności.
Wady: przyciski główne zespolone z pokrywą; sztywny przewód; przeciętne oprogramowanie.
DM1 Pro S od Dream Machines to nowa wersja popularnej myszki, która została wyposażona w rewelacyjny sensor optyczny PixArt PMW3360. Cechuje się ona symetryczną konstrukcją i posiada przełączniki marki Omron.