Następczyni Joanny Chmielewskiej
Kluczem do sukcesu książek Olgi Rudnickiej są zabawne postacie oraz nie mniej dowcipne sytuacje i dialogi, jakich pełne są jej powieści. „Cichy wielbiciel”, „Czy ten rudy kot to pies?”, „Zacisze 13” , „Były sobie świnki trzy” czy „Natalii 5” sprawiły, że każdy kolejny tytuł jest wyczekiwany z niecierpliwością i przyjmowany bardzo ciepło. Pewnie tak będzie i teraz. 
„Byle do przodu” to najnowsza powieść wydana przez Wydawnictwo Prószyński, z nowymi postaciami, ale sprawiająca chyba nie mniej frajdy niż poprzednie. To książka lekka, odprężająca, pełna zabawnych dziwactw, gaf i zbiegów okoliczności. Nic nowego? Niby tak, ale i tak chwilami czujemy się zaskoczeni zwariowanymi pomysłami autorki i jej poczuciem humoru. Czy można się dziwić, że jej twórczość często porównuje się do Joanny Chmielewskiej, królowej komedii kryminalnej? 
Co ukrywa tatuś?
Wyobraźcie sobie dorosłe dzieci, obdarowywane przez ojca sporą kasą na realizację swoich marzeń, jedno może założyć centrum odnowy biologicznej, a drugie restaurację. Co z tego, że nie bardzo mają pojęcie o tych biznesach, jak się ma pieniądze, to wszystko powinno pójść dobrze. Tylko że Maria i Piotr Kopiccy czują, że gest ojca być może nie jest wcale taki bezinteresowny, że stoi za nim coś więcej. Ich podejrzenia potwierdza również ich matka i była żona pana Stanisława, znanego biznesmena i pracoholika. Trzeba jedynie znaleźć sposób, by rozgryźć, co też takiego ukrywa ich szanowny tatuś. I tu na scenę w „Byle do przodu” wkracza postać, która podobno ma stać się bohaterką jeszcze kilku kolejnych fabuł, czyli prywatna detektyw i zarazem matka zakręconej nastolatki Monika Dominiczak. 
Pech, pomyłki i spora dawka szaleństwa
Dzieje się tu naprawdę sporo, niedomówień, plotek i zwyczajnych pomyłek jest cała masa, a i trupów nie zabraknie, jak przystało na kryminał. Dodajmy jednak, że ponieważ to wszystko niekoniecznie na poważnie, to i trupy nie do końca serio. Determinacja młodych Kopickich, by odkryć prawdę, jest równie wielka, jak żal do ojca, który raczej takimi podarkami osładzał im mniej miłe niespodzianki, jakie szykował rodzinie. 
„Byle do przodu”, podobnie jak inne książki Rudnickiej, po prostu się połyka. To bardzo sympatyczne, lekkie czytadła np. na niezbyt długą podróż. Zabawni, troszkę przerysowani bohaterowie zarówno w pierwszym, jak i na drugim planie, zwariowane dialogi, wartka i szalona chwilami akcja sprawiają, że ma się z tego sporo frajdy. W komediach kryminalnych nie warto zastanawiać się nad logiką, ale zdać się na wyobraźnię i poczucie humoru autora. Bywa dziwacznie i jak coś ma pójść nie tak, to na pewno tak będzie. W całym tym szaleństwie jest jednak metoda i pomysł. A dla nas kolejna książka tej autorki to relaks, odprężenie i dawka śmiechu.
Źródło okładki: www.proszynski.pl
Każdy, kto lubi lekkie połączenie komedii i kryminału, zapewne Olgę Rudnicką dobrze kojarzy. Choć jest autorką kilku poważniejszych książek, to właśnie te humorystyczne przyniosły jej największą popularność.