Trudno mi sobie wyobrazić dzieciństwo bez opowieści snutych przez Astrid Lindgren. Dzieciństwo bez zwariowanej Pipi Pończoszanki, psot dzieci z Bullerbyn czy Emila ze Smalandii, bez poruszającej historii Braci Lwie Serce. Chyba każdy zetknął się z tymi bohaterami, czy to za sprawą książek, czy ich ekranizacji. „Dzieci z Bullerbyn” do dziś pozostają moją najukochańszą książeczką z dzieciństwa i wśród skojarzeń przedszkolnych i wczesnoszkolnych to właśnie one przychodzą mi na myśl jako jedne z pierwszych.
„Astrid Lindgren. Opowieść o życiu i twórczości” Margareta Strömstedt – recenzja