Zaszyfrowane wiadomości
Za kontakt z zachodnimi dziennikarzami Państwo Islamskie karze śmiercią. Dwudziestodwuletni Syryjczyk z Rakki, który ukrywa się pod pseudonimem Samir, podjął więc nieprawdopodobne ryzyko. Przez długi czas wysyłał SMS-y z zaszyfrowanymi wiadomościami z oblężonego miasta. Dla bezpieczeństwa wiadomości były dostarczane okrężną drogą – najpierw na numer z innego państwa, a potem do Wielkiej Brytanii, do dziennikarzy BBC. Relacja Samira stanowi wstrząsające świadectwo horroru, przez jaki przeszli i nadal przechodzą mieszkańcy terenów opanowanych przez bojowników Państwa Islamskiego. 
Ponieważ wiadomości przesyłane przez Samira musiały być stosunkowo zwięzłe, w książce nie ma nic zbędnego. Przymiotniki i imiesłowy zajmują miejsce, a nie są potrzebne. Dzięki tej prostocie oszczędna relacja Samira ma jeszcze większą siłę rażenia. Po „Zapiski z Rakki” nie sięga się dla walorów literackich. Sięga się po nie (a przynajmniej powinno), żeby zrozumieć, co właściwie dzieje się w Syrii i kim są uchodźcy, których jako społeczeństwo tak się boimy. 
Zwykły muzułmanin wobec terrorystów
Lektura „Zapisków z Rakki” może więc stać się bolesnym i zasłużonym wyrzutem sumienia. Dowiemy się z niej, jak wyglądało życie w tym syryjskim mieście jeszcze kilkanaście lat temu i co się stało, kiedy wkroczyli do niego żołnierze Daiszu (używana w książce nazwa Państwa Islamskiego). Z jednej strony trudno to sobie wyobrazić, z drugiej relacja Samira nie pozostawia złudzeń i przeraża. Z dnia na dzień w Rakce zaczęto bestialsko mordować ludzi, którzy czymś podpadli, a także tych, którzy zostali o coś fałszywie oskarżeni. Za odsłonięte dłonie kobiety były kamienowane, mężczyzn karano za zbyt krótkie spodnie czy przeklinanie. Przestępstwem stało się posiadanie telewizora albo telefonu komórkowego. Żołnierze Daiszu ściągali haracze od właścicieli sklepów, zamykali gabinety lekarskie, gdzie leczyły się kobiety, wymuszali małżeństwa z kobietami, które im się spodobały.
Wszystko to być może wiemy, jednak słuchanie o tym z ust chłopaka, który nadal, wbrew horrorowi, przez który przeszedł, wierzy w to, że islam może być piękną religią, i nadal czeka na to, co życie mu zaoferuje, jest dużo bardziej wstrząsające niż śledzenie relacji dziennikarzy. Samir – przeciętny Syryjczyk – jest dokładnie taką osobą, jakiej wielu Europejczyków się boi. To młody, samotny mężczyzna, obecnie przebywający w obozie dla uchodźców. A przecież to on najwięcej wycierpiał i najgłośniej, z największym poświęceniem sprzeciwia się temu, co Daisz robi z jego krajem i rodakami. Uświadamia nam, że terroryści i zwykli Syryjczycy stoją po przeciwnych stronach barykady.
„Zapiski z Rakki” zostały pięknie wydane, na grubym papierze, z doskonałymi ilustracjami, które wzmacniają siłę przekazu. Lektura zajmuje niewiele czasu, ale zostaje w pamięci na bardzo długo. 
Źródło okładki: strona www.insignis.pl
Są takie książki, których czytać właściwie nie chcemy, ale ich lektura powinna być obowiązkowa. Ta oszczędna w formie, ale porażająca treścią, stustronicowa książeczka jest jedną z nich.