Prosta odpowiedź może brzmieć: odpowiednie. Trzeba jednak wiedzieć, jak je dobierać, jak aplikować i w jakich warunkach dokonywać naprawy. Przyjrzyjmy się tym kwestiom. Po pierwsze, napraw klejem nie trzeba się bać. Jeśli przeprowadzimy je odpowiednio, to efekt będzie przynajmniej dobry – czyli nic się nie oderwie. W wielu przypadkach ten efekt przejdzie najśmielsze oczekiwania: miejsce sklejenia przewyższy wytrzymałością pierwotny materiał, a kolejne ewentualne pęknięcia będą się pojawiać obok naszego „spawu”.
Jest jeszcze druga strona medalu. Dobre klejenie rzadko się udaje, ale sami jesteśmy temu winni. Często wybieramy niewłaściwy klej, nie czyścimy miejsca połączenia, nie czekamy, aż zwiąże. Najczęstszym błędem jest użycie któregoś z klejów uniwersalnych. Owszem, często są bardzo dobre, ale niekoniecznie do tych rzeczy, które chcemy połączyć... Duża w tym wina reklam i agresywnego marketingu, które zastępują rzetelną informację. Na przykład kleje cyjanoakrylowe są bardzo przydatne, ale w przypadku czystych, ściśle przylegających powierzchni. Jakikolwiek, nawet drobniutki ubytek bardzo ograniczy ich skuteczność. Mimo wszystko są pierwszą deską ratunku w przypadku konieczności klejenia.
Być może lepiej od razu użyć któregoś kleju z gamy uniwersalnych – mówimy oczywiście o najprostszych naprawach, raczej prowizorycznych lub niewymagających mocnego, trwałego łączenia elementów narażonych na ponownie urwanie.
Niezależnie od tego, jakiego używamy kleju, należy dobrze przygotować powierzchnię klejenia. Oznacza to oczyszczenie jej z brudu, piachu, kurzu oraz odtłuszczenie. Najlepiej zrobić to benzyną ekstrakcyjną lub acetonem – ten drugi to po prostu zmywacz do paznokci, ważne jednak, by nie zawierał jakichś kosmetycznych dodatków. Niekiedy klejone powierzchnie warto delikatnie zmatowić, czyli przetrzeć drobnym papierem ściernym. Dotyczy to klejów, które powinny wniknąć w strukturę materiału, by go dobrze związać.
Uroki klejenia docenimy, gdy zepsują nam się drogie części lub takie, które trudno kupić. Przykładem mogą być urwane zaczepy reflektora. Po co kupować nowy za kilkaset złotych, skoro można wydać maksymalnie kilkadziesiąt na klej i poświęcić kwadrans czy pół godziny na robociznę? Zaczepy i tym podobne elementy bardzo często urywają się nawet podczas drobnych kolizji. Może będzie to dziwnie wyglądać, ale po każdej takiej wpadce warto zebrać wszystkie plastiki, które wypadły spod maski. Może się okazać, że w ten sposób sporo zaoszczędzimy – będzie co posklejać. Podczas samego klejenia rygorystycznie przestrzegajmy tego, co producent napisał na opakowaniu.
Kleje do plastików
Plastik to bardzo ogólne określenie. W autach często używane są np. polipropylen (PP) i ABS. Dzięki przepisom dotyczącym recyclingu każda część powinna mieć gdzieś na wewnętrznej stronie oznaczenie informujące, z czego jest wykonana, więc możemy dobrać do niej odpowiedni klej – inny do polipropylenu, inny do ABS.
Kleje do szyb i lusterek
To szczególny rodzaj spoiw. Na przykład zadaniem kleju do lusterek wstecznych jest związanie szkła z metalem lub plastikiem. Uwierzcie, żaden klej uniwersalny nie zrobi tego dobrze, ale jest to też naprawa, której nie musimy dokonywać w pośpiechu. Podobnie jest z klejami do szyb – ich zadaniem jest usuwanie pajączków i rys.
Ciekawe zadanie mają kleje do metalu – bo są i takie. Co więcej, działają skutecznie. Skleją w zasadzie każdy używany w motoryzacji metal: stal, aluminium, miedź. Mają bardzo różne metody aplikacji – na ciepło, na zimno, po wymieszaniu dwóch składników. Warto ich używać w przypadku drobnych napraw zamiast spawania. Bardzo przydają się także kleje do łączenia gumy lub tworzyw plastikowych z metalem. Za ich pomocą umocujemy zderzak, listwę czy odpadający grill.
Pamiętamy jednak o przeczytaniu instrukcji i zastosowaniu się do niej. W przeciwnym razie wyrzucimy pieniądze w błoto!
Jakie kleje przydadzą się do naprawy auta?