Przeróbka wydechu motocyklowego to bardzo szeroki temat. Podstawowe pytanie dotyczy tego, po co właściwie zmieniać go.
Najczęściej zmiana wydechu wynika z dwóch powodów. Są to:
* zmiana brzmienia motocykla,
* poprawa osiągów silnika. 
Pierwszy cel jest stosunkowo łatwy do osiągnięcia. Wystarczy wymienić puszkę końcową wydechu, instalując zamiast niej uniwersalny zamiennik.
W drugim przypadku sprawa jest nieco bardziej skomplikowana. Wymiana końcówki wydechu na tzw. przelot czy wycięcie katalizatora na niewiele się zda. Owszem, motocykl staje się głośniejszy, przez co podświadomość motocyklisty szaleje i ma wrażenie, że maszyna „idzie” lepiej. W rzeczywistości przyrosty te są znikome, a często bywa, że skutek jest odwrotny do zamierzonego. Zbyt duże odprężenie silnika poprzez zastosowanie układu przelotowego ułatwia uwalnianie się spalin oraz zmniejszenie mocy silnika. W prostych, starszych silnikach jesteśmy w stanie, często metodą prób i błędów, dopasować np. większą dyszę w gaźniku, przerobić puszkę filtra powietrza tak, by częściowo ten stan poprawić. W bardziej zaawansowanych, nowoczesnych motocyklach jedynym wyjściem, by faktycznie odczuć przyrost mocy, jest zainwestowanie w tłumiki dedykowane, w których przepływ spalin jest szczegółowo przeliczony dla konkretnego silnika. Zazwyczaj idzie to w parze z koniecznością wizyty na hamowni w celu wyregulowania motocykla.
Głośniej znaczy lepiej?
I tak, i nie. Trzeba pamiętać o dopuszczalnym poziomie hałasu emitowanego przez układ wydechowy, a ten został określony na: 
* 94 dB przy połowie prędkości obrotowej mocy maksymalnej w przypadku jednośladów z silnikami o pojemności do 125 ccm, 
* 96 dB dla maszyn o większych pojemnościach.
Nieważne, jaki układ wydechowy zostanie kupiony, w większej liczbie przypadków, mierząc przy połowie prędkości obrotowej, nie przekroczymy tych norm. Ale wkręcając silnik na obroty maksymalne, można osiągnąć poziom głośności porównywalny ze startem samolotu. Tuningowe końcówki wydechów zazwyczaj sprzedawane są w kompletach z tzw. silencerami / db killerami.
Po ich założeniu poza bardziej basowym brzmieniem wydechu poziom hałasu nie powinien znacząco przekraczać generowanego przez modele seryjne. Inna sprawa, że po wyjęciu „dławika” robi się głośno. Czy to źle, zależy od nas samych. Kiedy poruszałem się w ruchu miejskim w ciągu dnia z głośnym wydechem, zauważyłem, że przytrafiało mi się zdecydowanie mniej sytuacji awaryjnych typu „kierowca samochodu nie zauważył jednośladu”. Na cichym wydechu częściej zdarzyło mi się awaryjnie hamować czy nawet być spychanym ze swojego pasa, bo znajdowałem się w martwym polu. Dzięki głośniejszemu wydechowi kierowcy na pewno mnie słyszeli, co zmuszało ich do zastanowienia się przed wykonaniem manewru. Zasada ta nie dotyczy motocyklistów poruszających się jednośladami z nadmiernymi prędkościami – wtedy kierowca na pewno usłyszy, ale na reakcję będzie za późno – oraz tych, którzy wykorzystują głośne wydechy niezależnie od pory dnia, terroryzując w godzinach nocnych centra miast. Tym samym dochodzę do sedna problemu głośnego wydechu – nawet hałas może być pożyteczny, jeśli wykorzystujemy go z głową.
Seryjny, dobrze brzmiący wydech?
O „pięknie grającym” wydechu można by mówić jako o gatunku na wymarciu. Przepisy proekologiczne i normy Euro 4 skutecznie „zabijają” elektryzujący dźwięk silników. Niemniej nadal na rynku można spotkać motocykle, których naprawdę miło się słucha.
W kategorii 50 ccm najlepiej brzmiącym motorowerem jest zdecydowanie Junak z serii 901. W portfolio marki znalazł się jeszcze jeden pięknie „grający” model, M11 Cafe. Niestety jest on idealnym przykładem, jak normy Euro4 potrafią negatywnie wpłynąć na dźwięk motocykla. 
box:offerCarousel
Wśród motocykli o większych pojemnościach rewelacyjnie brzmi Benelli Bn302 – zresztą cała gama pojazdów tej marki ma wyjątkowo ładnie brzmiące wydechy.
Wielu producentów umożliwia zamówienie motocykla już z seryjnie zamontowanym sportowym wydechem, co jest bardzo dobrą propozycją. Wszystko zostało odpowiednio dobrane, z konkretnymi homologacjami, można więc jeździć bez obaw o kontrolę policji czy przegląd.
Czy warto się bawić w przeróbki?
Moim zdaniem jak najbardziej, ale należy zwrócić uwagę na kilka kwestii. 
* Po pierwsze, homologacja – jeśli motocykl ma być używany na drogach publicznych, a zakupiony wydech jest opatrzony napisem „For race use only”, najprawdopodobniej właściciel maszyny szybko spotka się z mundurowymi, co skończy się utratą dowodu rejestracyjnego oraz mandatem w wysokości do 300 zł. Szukajcie więc tłumików renomowanych firm. Polecam rozejrzeć się w ofercie polskich producentów.
 Po drugie, dobrze, by nowy wydech posiadał znak homologacji międzynarodowej E oraz, jeśli nie ma w komplecie, by była możliwość dokupienia db-killera*. Dzięki niemu zachowamy rozsądny poziom hałasu na co dzień, a w razie potrzeby, np. wizyty na zlocie, po jego wymontowaniu będziemy mogli pochwalić się kolegom soczystym brzmieniem silnika.
W jaki sposób zdecydujecie się przerobić wydech i co chcecie tym osiągnąć, zależy od indywidualnego gustu. Dla mnie istotą każdej przeróbki w motocyklu jest satysfakcja z tego, że coś zrobiłem przy swojej maszynie, dzięki czemu jest trochę inna, bardziej moja. Podsumowując, jeśli nie przesadzimy z decybelami, zabawa w przeróbki na pewno jest warta zachodu.
Co, poza zwiększeniem głośności, daje taka przeróbka, jak ma się ona do przepisów prawa o ruchu drogowym, czy głośny wydech negatywnie wpływa na postrzeganie motocyklistów na drogach publicznych…