Chwytliwa reklama w telewizji, kolorowe elementy gry i znany z wysokiej jakości producent – tak wygląda przepis na sukces. Czy rzeczywiście gra „Pan Wiaderko” przygotowana przez Cobi to idealna gra zręcznościowa dla całej rodziny? Cobi to polski producent wysokiej jakości klocków i jednocześnie dystrybutor wielu ciekawych zabawek, w tym gier dla dzieci. Tym razem proponuje grę zręcznościową, której głównym bohaterem jest niesamowicie sprytny i ruchliwy „Pan Wiaderko”. W reklamie producent zapowiada świetną zabawę i rzeczywiście, jeśli zapewnimy graczom odpowiednią ilość miejsca, tak właśnie będzie!
Zawartość pudełka
Jeśli mamy obok siebie grupkę niecierpliwych przedszkolaków, które nie mogą się doczekać pierwszej rozgrywki, ostrzegam! Po otwarciu pudełka natrafimy na kilka woreczków z częściami, które trzeba połączyć, aby powstało wiaderko. Dopiero po złożeniu, naklejeniu w odpowiednie miejsca dołączonych naklejek i włożeniu 3 baterii AA (brak w zestawie) możemy rozpocząć grę. Całość „prac przygotowawczych” nie powinna trwać dłużej niż 10 minut.
Opakowanie zawiera:
* wiaderko (składające się z 2 części),
* nos,
* uchwyt,
* 2 ramiona,
* 2 dłonie,
* naklejki,
* 12 piłeczek,
* 4 łopatki,
* instrukcję obsługi.
Wszystkie elementy, oprócz naklejek, zostały wykonane z plastiku barwionego na żywe kolory i wyglądają na solidne.
Cel gry
Głównym celem gry jest jak najszybsze wrzucenie do wiaderka trzech piłeczek w wybranym wcześniej kolorze. Wydawałoby się to proste… I pewnie tak by było, gdyby nie fakt, że Pan Wiaderko porusza się, jeżdżąc, wymachując łapkami oraz wypluwając umieszczone już w swoim wnętrzu piłeczki, utrudniając tym samym osiągnięcie celu.
Zasady gry i jej przebieg
Gra „Pan Wiaderko” jest przeznaczona dla dzieci od 4. roku życia, choć uważam, że sprytny trzylatek poradzi sobie z rozgrywką. W grze może rywalizować jednocześnie od dwóch do czterech graczy. 
Aby gra przebiegała w sposób swobodny, należy przygotować odpowiednią przestrzeń – powinno to być twarde i równe podłoże o wymiarach minimum 2x2 m. Najlepsze będę więc panele lub parkiet, opcjonalnie płytki podłogowe czy wykładzina dywanowa, jeśli ma krótkie włosie. Dywan w znacznym stopniu uniemożliwi poruszanie się wiaderka.
Przed rozpoczęciem gry każdy uczestnik powinien wybrać swój kolor piłeczek, które będzie zbierał. Do wyboru są kulki w kolorach: niebieskim, zielonym, żółtym i czerwonym oraz pasujące do nich łopatki, za pomocą których zbieramy piłeczki z podłogi i umieszczamy w wiaderku. 
Kolejna ważna zasada polega na tym, że do wzięcia piłki z podłoża używamy tylko łopatki – nie wolno używać rąk.
Piłeczki w wybranych kolorach (w zależności od liczby graczy) rozsypujemy po podłodze w odległości około 1 m od wiaderka. Gdy wszyscy gracze są gotowi, jeden z nich podnosi wiaderko i ustawia przełącznik w pozycji ON. Po ponownym ustawieniu Pana Wiaderka na podłożu rozpoczyna się gra. Ten, komu uda się umieścić piłeczki w wiaderku, szybko podnosi pojemnik za ucho, dając tym samym znać pozostałym, że zakończył zadanie i zwyciężył. Uniesienie wiaderka powoduje również, że przestaje się ono poruszać i wypluwać piłki. 
Dobra rada!
Jeśli wiek dzieci biorących udział w rywalizacji jest zróżnicowany, warto pomyśleć o pewnych „forach” dla najmłodszych. Może to być np. umieszczenie przed rozpoczęciem gry jednej lub dwóch kulek najmłodszego gracza w wiaderku. Sprytny rozgrywający i tak je wypluje, jednak najmłodszym będzie nieco łatwiej wejść w wir gry, a szanse nieco się wyrównają.
Wrażenia
Lubię gry zręcznościowe. Gdy do naszej domowej kolekcji trafiła ta pozycja, byłam bardzo zadowolona. Tego typu gry są doskonałym treningiem spostrzegawczości, koncentracji i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Są one również okraszone nutką rywalizacji. Taka też jest gra „Pan Wiaderko”. Gra sprawia mnóstwo frajdy wszystkim dzieciom, które w naszym domu podejmują wiaderkowe wyzwanie. 
Niestety nie jest ona pozbawiona wad, których – o dziwo – nie dostrzegają mali uczestnicy rozgrywki. Brakuje mi w wiaderku zamontowanego sensora, który umożliwiłby mu odbicie się od napotkanej przeszkody. Dlaczego to tak istotne? Wiaderko porusza się po okręgu i jeśli nie ustawimy go dokładnie na środku wyznaczonego przez producenta pola gry (o czym nie ma słowa w instrukcji), o zderzenie z przeszkodą nietrudno, co przerywa zabawę. Wyrzut piłeczek, szczególnie w przypadku starszych dzieci, wcale nie jest taki szybki – następuje po 3-4 sekundach. 
Ponadto wyrzucane z dość dużą siłą piłeczki lubią poturlać się pod meble umieszczone na nóżkach. Trzeba dobrze zaplanować miejsce gry i przyległy do niego „teren” – gdyż wyciągnie kulek spod narożnika czy kredensu, i to kilkakrotnie podczas rozgrywki, może skutecznie popsuć frajdę z gry. 
Mimo tych drobnych niedociągnięć gra jest ciekawa, funduje dzieciom sporą dawkę rozrywki, podczas której trenują nie tylko swoje ciało, ale także umysł. Jeśli dobrze zaplanujemy miejsce rozgrywki i zastosujemy się do zasad gry, udana zabawa gwarantowana!
„Pan Wiaderko” od Cobi – recenzja gry