Są na świecie gry, które zna każdy lub prawie każdy – m.in.: szachy, warcaby, domino. „Geniusz” czerpie ze wszystkich trzech, najmocniej nawiązując do ostatniej z wymienionych. W swojej prostocie jednak ją udoskonala, uatrakcyjnia i czyni wręcz genialną. Została doceniona nawet przez Mensę! Genialny zestaw
W czerwonym pudle znajduje się plansza do gry, 120 żetonów, 24 znaczniki w 6 kolorach, woreczek. Niewiele i jednocześnie wystarczająco, żeby przykuć do stołu od 1 do 4 graczy na ok. 30-45 minut w wieku od 8 lat.
Jak grać, panie geniuszu?
Każdy z graczy ma do dyspozycji 6 żetonów złożonych z 2 pól (jedno- lub dwukolorowych). Podczas swojego ruchu dokłada pasujący kolor do żetonów znajdujących się na planszy w taki sposób, żeby zdobyć jak największą liczbę punktów. Im więcej pól danego koloru znajdzie się w linii prostej po dołożeniu kafelka – tyle punktów zostaje zdobytych. Następnie przyrost punktów odnotowuje się poprzez przesunięcie znacznika danego koloru na swojej części planszy z punktacją.
Zastanawiasz się, co w tym takiego genialnego i dlaczego układanie „domina” ma zajmować aż 40 minut? Otóż haczyk tkwi w rozliczaniu punktów na koniec gry. Twoim wynikiem jest liczba punktów zdobytych… przy najsłabszym kolorze! Przykładowo, jeśli przy 5 kolorach zdobędziesz 15 punktów, a w jednym tylko 3, to Twoim ostatecznym wynikiem są właśnie 3 punkty.W ten sposób „Geniusz” staje się genialnym sposobem na naukę myślenia strategicznego, planowania, jednoczesną kontrolę kilku obszarów, a dzięki prostej mechanice przyciąga także młodszych graczy. Może czas na wprowadzenie gier planszowych do szkół?
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Genialne w swojej prostocie
„Geniusz” w genialny sposób trafia do szerokiego grona odbiorców i podobnie jak szachy, warcaby czy domino powinien znaleźć się w kanonie tak genialnych, klasycznych tytułów. Ponadto na Allegro możesz zakupić go w świetnej cenie – ok. 65 zł. Istnieje także wersja turystyczna – „Geniusz Go!”, który kupisz na Allegro za ok. 30 zł.
Zdjęcie pudełka: www.rebel.pl
„Geniusz” – recenzja gry