Znów znajdziemy się w malowniczym województwie świętokrzyskim. Trochę czasu spędzimy w Kielcach, więcej w pięknej, zalesionej Borowej. Sposób, w jaki autorka opisuje te miejsca, świadczy o tym, że są one bliskie jej sercu.
Lek na całe zło?
Do bohaterów znanych z poprzednich tomów obyczajowej serii Karoliny Wilczyńskiej dołącza Sylwia. Kobieta zawodowo zajmuje się renowacją mebli, więc zjawia się w idealnym momencie. Tamara i Łukasz remontują dworek, który lada moment będzie przyjmował gości, i ktoś, kto ma dryg do przywracania blasku starociom, jest dla nich na wagę złota. Kimś takim jest właśnie Sylwia, która pracę łączy z pasją i z ochotą przyjmuje zlecenie.
By nie dojeżdżać z Kielc, wprowadza się do dworku. Prawda jest jednak taka, że nie tylko o męczące dojazdy tu chodzi. Związek Sylwii z jej partnerem Piotrem przechodzi kryzys. Może pobyt w Borowej pozwoli jej uporządkować myśli i życie? Nie byłaby pierwszą, która pozna dobroczynny wpływ związanych z tym miejscem osób.
Nie bój się prosić o pomoc!
Także i pozostali bohaterowie mają swoje lepsze i gorsze momenty. Wśród męczących ich problemów są: rozstania, tęsknoty, wstyd, kłopoty finansowe czy nieumiejętność prowadzenia szczerej rozmowy. Będzie o kompleksach związanych z wychowaniem na wsi, związkach ludzi o odmiennych stylach życia i oczekiwaniach czy o współuzależnionych nastolatkach. Będzie też o dumie, która często staje na przeszkodzie naprawianiu popsutych relacji.
Czasami problemy rozwiązują się nad wyraz łatwo, ale to, co u Karoliny Wilczyńskiej cenię, to fakt, że swoich bohaterów mobilizuje do działania. Pokazuje, że nie ma nic wstydliwego w proszeniu o pomoc i korzystaniu z niej. Postaciom pisarki nic nie spada z nieba. Uczą się oni korzystać z pomocy, z okazji, ale sukces jest efektem pracy i przełamywania słabości.
Ciepło i pozytywna energia
„Dom pełen słońca” pozostaje w tym samym klimacie, który znamy z pięciu poprzednich tomów. Jest pozytywnie, ale nie zawsze idyllicznie, a ostatecznie problemy daje się rozwiązać. Bywa zabawnie (najbardziej rozbrajająca to postać Anglika elegancika, który postanawia udowodnić, że jest prawdziwym mężczyzną), a najczęściej jest po prostu ciepło, przyjemnie, kojąco.
„Dom pełen słońca” to taka powieść, która dostarcza pozytywnej energii. Spodoba się czytelnikom lubiącym powieści obyczajowe lub szukającym leku na smutki.
Źródło okładki: www.czwartastrona.pl
Stacja Jagodno po raz szósty. Tu problemów nie brakuje, ale wspólnie bohaterowie zawsze znajdą rozwiązanie. Nie inaczej jest w „Domu pełnym słońca” Karoliny Wilczyńskiej. Powieści tak ciepłej, jak wskazuje na to tytuł.