„Wiedźmin” to świetna historia i niesamowite postacie. Poza tym magia słowiańskiego świata. Można tak wymieniać długo, bo w swojej ostatniej – trzeciej już odsłonie – to gra prawie idealna, majstersztyk. Jednak „Wiedźmin 1” i „Wiedźmin 2” to gry, których pominięcie byłoby grzechem. Warto spędzić nad nimi parę, paręnaście, a nawet parędziesiąt godzin. Szczególnie, że do końca roku pojawią się w kolekcjonerskich wydaniach.
Zaczęło się od Sapkowskiego
Jak doskonale wiecie, gry z tej serii są luźno oparte na prozie Andrzeja Sapkowskiego, który jednak w żaden sposób nie dał się nigdy przekonać do tego, żeby potraktować serię gier z należną im dozą ważności. Co więcej, Sapkowski uważa, że „gra w znacznym stopniu zdyskontowała jego sukces, gdy ów sukces już stał się faktem”. Niechęć jest jednak zrozumiała, bo – według plotek – autor sprzedał prawa do „Wiedźmina” za stosunkowo niewielką kwotę, odrzucając na starcie propozycję udziału w zyskach. Zostawiając na boku nieporozumienia pomiędzy pisarzem a CD Projekt RED, trzeba przyznać, że bez Sapkowskiego nie byłoby „Wiedźmina”, a bez „Wiedźmina” deweloper nie byłby teraz w światowej czołówce producentów gier.
Bicie rekordów i miażdżenie konkurencji
Pod koniec 2007 roku na sklepowych półkach pojawił się pierwszy „Wiedźmin”. Po niecałych czterech latach kolejna odsłona – „Wiedźmin 2: Zabójcy Królów”, a w 2015 ostatnia i najbardziej znana na świecie – „Wiedźmin 3: Dziki Gon”. Tylko do końca 2016, kiedy to w sklepach pojawiły się już wszystkie dodatki do trzeciej części gry, łączna sprzedaż przekroczyła 25 milionów egzemplarzy. Imponujące!
Ta rekordowa sprzedaż będzie jeszcze bardziej podkręcona, bo 22 września pojawiła się rozszerzona edycja pierwszej części gry, 20 października pojawi się druga, a 17 listopada „Dziki Gon”. Wszystkie wydania będą miały metalowe pudełka i kilka ciekawych dodatków – ścieżki dźwiękowe, nagrania wideo z koncertów, artbooki, wszystkie możliwe dodatki i rozszerzenia. Dla kolekcjonerów to nie lada atrakcja – w czasach cyfrowej dystrybucji warto mieć trzy zacne, metalowe pudełka na półce.
„Wiedźmin 3: Dziki Gon” zdobył na świecie ponad 800 nagród, w tym ponad 250 tytułów najlepszej gry roku. Jak podaje GOTY Picks – stał się dzięki temu najbardziej utytułowaną grą, która prześcignęła takie wspaniałe pozycje jak: „The Last of Us” (na koncie 249 nagród).
Jakby rekordów było mało, to w dalszym ciągu „Dziki Gon” ma pierwsze miejsce w serwisie Metacritics jako gra najlepiej oceniana w historii. Użytkownicy serwisu przyznali „Dzikiemu Gonowi” ocenę 9,3, zostawiając w tyle takich klasowych przeciwników jak „Portal”, „Half-Life 2”, „Counter-Strike”, „Deus Ex”, „System Shock 2” czy „Starcraft”. Co ciekawe, po swojej premierze w 2015 roku, na szczyt listy Metacritics wspiął się dopiero w połowie 2016 roku. 
W samych superlatywach
O ile dwa pierwsze „Wieśki” uchyliły drzwi do wielkiego świata, tak z pewnością „Dziki Gon” jest grą najlepszą, najbardziej widowiskową i najciekawiej opowiedzianą. Jest kilka powodów, dla których świat tak go pokochał.
Powód nr 1 – historia
Świat „Wiedźmina” wciąga. To doskonała historia, którą rozgrywany na naszych warunkach. Podejmujemy decyzje, które mają swoje konsekwencje. A dylematów moralnych do rozwiązania w surowym świecie łowcy potworów – wbrew pozorom – jest niemało. Nieraz dacie się zaskoczyć – gwarantuję. Mając na koncie 120 godzin gry, chce grać się dalej i kombinować, co zrobić, aby zobaczyć inne niż wcześniej zakończenie. A jest ich kilka – wszystko zależy od Was.
Powód nr 2 – misje
Główny wątek w „Dzikim Gonie” wciąga – tak samo jest z misjami pobocznymi. Nie ja jedna miałam problem z tym, żeby odmówić sobie zwiedzania wszystkich znaków zapytania na mapie (oznaczenia nieodkrytych misji). Czy można zostawić chociaż jedną? Są bardzo ciekawe, zróżnicowane i urozmaicają rozgrywkę!
Powód nr 3 – dopracowanie
„Dziki Gon” jest dostępny na wszystkie główne platformy – Windows, Playstation 4 oraz Xbox One. Niezależnie od wersji, „Wiedźmin” wygląda na ekranie świetnie, na konsolach nie zdarzają się momenty, kiedy sprzęt „dostaje czkawki”, jednak trzeba być szczerym: podczas gry moje Playstation 4 pracowało na najwyższych obrotach wiatraka chłodzącego wnętrze.
Powód nr 4 – otwarty świat
Grając w „Wiedźmina 3” mogłam jeździć po rozległych mapach bez końca. Lasy, góry, małe wioski, wysokie zamczyska, zabudowania w mieście i podziemia... Wszystko to ładuje się w locie i nie powoduje wyskakiwania ekranów ładowania kolejnej porcji danych. A każde z takich miejsc zostało opracowane z wielką dokładnością, co sprawia, że można nieustająco cieszyć oko. Fajnie wyszło autorom zróżnicowanie lokalizacji pod względem stylizacji – regiony, które przyszło nam zwiedzać w grze, różnią się np. architekturą. Jak na tak duży i otwarty świat, to duże osiągnięcie.
Powód nr 5 – pogoda i cykl dobowy
Może to dla niektórych mało ważne, ale zmiany pogody, smagający po twarzy wiatr czy zapierające dech w piersiach wschody i zachody słońca wciąż przypominają o tym, jak przyjemnie było w słonecznym Toussaint na koniec dodatku „Krew i Wino”.
Czy ktoś z was nie grał jeszcze w żadnego „Wiedźmina”? Nie przyznawajcie się do tego w towarzystwie…
„Wiedźmin 3: Dziki Gon” dosępny jest na: PC, Playstation 4 i Xbox One
Minimalne wymagania gry „Wiedźmin 3: Dziki Gon” na PC:
procesor Intel Core i5-2500K 3.3 GHz lub AMD Phenom II X4 940 3.7 GHz,
pamięć 6 GB RAM,
karta grafiki 2 GB GeForce GTX 660 lub Radeon HD 7870,
wolne miejsce na dysku 40 GB,
system operacyjny Windows 7/8/8.1 64-bit.
Fantazja ludzka nie zna granic. Techniczne możliwości również. Jest tyle gier, tyle świetnych fabuł... A jednak to nasze dobro narodowe – „Wiedźmin” – wygenerowany przez specjalistów z CD Projekt RED podbił cały świat. Dlaczego?