Rosja a ZSRR
Nie da się mówić o Rosji bez uwzględnienia specyfiki geograficznej tego kraju. W książce czytamy, że jako teren pozbawiony naturalnych granic geograficznych, Rosja musiała zawsze dbać o pokój poprzez wojny, walki i potyczki. Przez prawie całą swoją historię Rosjanie liczyli się również z silnym podziałem klasowym i uciskiem niższych warstw społeczeństwa. I chociaż to właśnie tu zdarzały się jedne z najbardziej krwawych rewolucji w dziejach ludzkości, to jednak wkrótce potem okazywało się, jak niewiele one zmieniały. Ciągle pozostawał ktoś „na górze”, komu było nieporównywalnie lepiej niż tym, którzy ciągle byli na samym dole. Wszystko to działo się pod przykrywką wiary, że dobro narodu jest ważniejsze niż dobro własne jednostki. A jednak w takich warunkach pojawiali się ludzie, którzy całkiem szczerze wierzyli w te słowa i starali się żyć według nich. Książka „Stalin i naukowcy” opowiada między innymi właśnie o takich przypadkach – ludziach, którzy chcieli dobrze dla narodu, ale nie zawsze wszystko szło zgodnie z planem. 
Zmienić Rosję w supermocarstwo.
Simon Ings przenosi czytelnika w pierwszą połowę XX wieku, dokładnie czasy zaraz po Wielkiej Rewolucji. I tu od razu zaczyna się „problem” z tą książką. Autor pisze w bardzo intrygujący sposób. Miejscami można wręcz odnieść wrażenie, że jest to kolejny kryminał (tak, kryminał) w stylu retro. A jednak gdzieś w głowie siedzi przeświadczenie, że jest to książka wybitnie popularnonaukowa. Wrażenie może się brać również z tego, że historie opisane przez Ingsa mogą wydawać się całkowicie nieprawdopodobne. Tymczasem jest to właśnie specyfika kraju i jego ludności. Bohaterami – jeśli można użyć tego słowa – są naukowcy, którzy w sprzymierzeniu z władzą (bardziej lub mniej świadomie) próbowali działać na rzecz zwiększenia świetności ZSRR. Przystępowali do pracy z zapałem i mnóstwem szczytnych idei. Jak to często w takich wypadkach bywa, pewne idee wzięły górę nad innymi, a cel nad wyraz często zaczął uświęcać środki. Wątpliwe naukowo i etycznie sukcesy bohaterów Ingsa bardzo często były efektem (bądź przyczyną) cierpienia i głodu wielu ludzi, którzy tak naprawdę nie mieli nic do powiedzenia i mogli tylko trwać w oczekiwaniu na spełnienie zapowiadanych mrzonek. Oczywiście można się spierać, że jednak pewne osiągnięcia na polu nauki były, jednak tak naprawdę nie one są w tej książce najważniejsze. 
Simon Ings pomaga czytelnikowi zrozumieć pewne mechanizmy, działające w tym wielkim kraju, a także zastanowić się, dlaczego tak wiele z nich nie zmienia się nawet dziś (choć wydaje się, że o nich mówi się mniej).
Okres opisany w książce to tylko pół roku, ale jest to czas bardzo znaczący. Nie da się ukryć, że Rosja czerpie ze swoich możliwości i zasobów pełnymi garściami. Czy robi to mądrze, to już inna bajka, ale trzeba jej przyznać, że ciągle trwa i ciągle świat się z nią liczy. Być może ta książka pomoże zrozumieć ten kraj nieco lepiej. 
Źródło okładki: www.agora.pl/
Rosja to niezwykle tajemniczy i egzotyczny temat. Czasem bywa również niebezpieczny. W swoich dziejach była obecna chyba wszędzie i niemal zawsze, zaś sformułowanie „rosyjska myśl techniczna” w pewnym okresie zyskało miano niemal kultowego, choć niekoniecznie pozytywnego.