Eksperymentowanie z gatunkami jest o tyle ryzykowne, że nie zawsze musi trafić w preferencje czytelnika. Tym razem jednak mowa o przykładzie dobrego eksperymentu, nie tylko gatunkowego, ale również związanego z samą fabułą. Od leniwego popołudnia w sanatorium, do scen rodem z powieści Stephena Kinga. Śmiało można spekulować, że mamy nowego mistrza grozy.
„Sanato” Marcin Szczygielski – recenzja