Z czym kojarzy się dwudziestolecie międzywojenne? Dekadenckimi rautami, arystokratycznymi balami i suto zakrapianymi imprezami bohemy? Tych nie brakowało, ale jednak udział w nich brali nieliczni. Większość zmagała się z trudną powojenną rzeczywistością, w której brakowało tak podstawowych produktów, jak żywność. O kulturze, obyczajach i sytuacji ekonomicznej w międzywojniu barwnie opowiada Aleksandra Zaprutko-Janicka. Dwudziestolecie międzywojenne kojarzy się większości Polaków z czasem odzyskania niepodległości i ogromnego rozwoju nowego państwa. Jednak w natłoku informacji o osiągnięciach i sukcesach oraz anegdot zapominamy, że tuż po I wojnie światowej w Polsce wcale nie wcale nie było tak różowo. 
Targowisko oszustów
Podstawowym problemem tuż po wojnie był brak żywności, ale gdy sytuacja zaczęła się powoli stabilizować potencjalni kupcy napotykali kolejne trudności. Okazuje się, że międzywojenni sprzedawcy nie stronili od sztuczek i trików, dzięki którym sprzedawali klientom podrobiony lub nieświeży towar. Jak można podrobić jedzenie? Marchewka wymieszana z łojem świetnie udawała masło, mięso konia wołowinę, a do mleka dolewano wodę i skrobię ziemniaczaną. Lista takich przestępstw jest bardzo długa i nie tylko Magdzie Gessler zjeżyłby się od tych rewelacji włos na głowie. A przecież oprócz złej woli przekup dochodził do tego jeszcze brak higieny i przechowywania żywności w odpowiednich warunkach – kupujący próbowali potraw tym samym widelcem, a bańki z mlekiem potrafiły stać otwarte przez cały dzień na słońcu.
Pozorna emancypacja
Przedwojenna kuchnia była domeną kobiet. Nawet jeśli pani domu nie miała w sobie pasji do gotowania, to przygotowywanie posiłków (o ile nie miała służby) było jej głównym obowiązkiem. Nikogo nie obchodziło, że kobieta poza całym domem ma na swojej głowie nierzadko również pracę zawodową. Społeczeństwo wymagało od Polek w dwudziestoleciu perfekcyjności w każdym calu. Mimo walki emancypantek o kolejne prawa, kobietom odmawiano prawa do awansu, czy równej płacy. Kariera zawodowa była jedynie dodatkiem do ich podstawowej roli, czyli przysłowiowej kury domowej. W obowiązkach kuchennych Polki miała odciążyć technologia – to właśnie w międzywojniu pojawiły się pierwsze kuchnie gazowe, które miały znacznie ułatwić przygotowywanie posiłków, ale z drugiej strony ich nieumiejętne używanie wiązało się z ryzykiem nagłej śmierci.
Kulinarna historia międzywojnia została opowiedziana przez pryzmat kobiet – i nic w tym dziwnego, bo to do nich (czy się im to podobało czy nie…) należało wykarmienie całej rodziny. Aleksandra Zaprutko-Janicka snuje barwną opowieść pełną anegdot i wycinków z prasy, świetnie odtwarzając klimat tamtych czasów. W „Dwudziestoleciu od kuchni” nie brak humoru, ale także problemów społecznych (molestowanie służących), czy politycznych, których autorka nie waha się poruszać. Książka przypadnie do gustu nie tylko miłośnikom dawnej kuchni i kultury, ale również tym, którzy lubią historię podaną w przystępnej formie. 
Źródło okładki: wydawnictwoznak.pl
„Dwudziestolecie od kuchni. Kulinarna historia przedwojennej Polski” – Aleksandra Zaprutko-Janicka