Mysz sprzedawana jest w gustownym pudełku o standardowych rozmiarach. Na opakowaniu wypisane są wszystkie najważniejsze cechy, choć niestety nie w języku polskim.
Sama mysz robi dobre wrażenie, choć można się zdziwić, biorąc pod uwagę jej wielkość – na zdjęciach w sieci wydaje się mniejsza (a zwłaszcza krótsza), niż jest w rzeczywistości. Plastik, pokrywający górną powierzchnię, jest matowy i jakby gumowany. Przy tym prezentuje się dość elegancko, choć „pod światło” widać na nim tłuste ślady palców. Po obu stronach myszki ulokowano gumę – producent chwali się, że jest to wycięty materiał, a nie tylko naklejka.
Po lewej stronie znajdują się dwa przyciski i aby je wcisnąć, należy nieco unieść kciuk, co oznacza, że nie da się ich wcisnąć przez przypadek. Dwa główne klawisze tradycyjnie oddziela pojedyncza rolka, a przed nią mamy przycisk zmiany czułości. U dołu umiejscowiono cztery ślizgacze – dwa mniejsze i dwa większe (z tyłu). Dwumetrowy kabel nie posiada oplotu, jednak wygląda na wytrzymały. W konstrukcji Rivala między elementami widać spore przerwy, co negatywnie wpływa na estetykę; przecież kurz bardzo lubi takie miejsca! Brudzą się także krawędzie ślizgaczy, co na szczęście nie rzutuje na ich pracę – mysz „jeździ” niezwykle gładko i nie stawia oporu przy „starcie”.
Lewy i prawy przycisk myszy, według zapewnień producenta, powinny przeżyć aż 30 milionów kliknięć. Czynność ta nie jest zbyt głośna, lecz wywołuje trochę inny, niż standardowy odgłos, jaki wydaje się być przytłumiony. Klawisze ulokowane ponad kciukiem są gorzej wykonane – brzmią niczym plastikowe i wciskają się zbyt głęboko. Rolkę umiejscowiono w głębi obudowy, jej skoki są miękkie, ale dobrze wyczuwalne, co sprawia, iż posługiwanie się nią jest wygodne. Przy wolnym ruchu pracuje ona cicho, ale już zwiększając tempo jej przekręcania, usłyszymy charakterystyczny „chrobot”, jaki niektórym może przeszkadzać. Ulokowanie przycisku zmiany czułości nie jest idealnie przemyślane, bowiem wystaje on ponad mysz w taki sposób, że, aby go przełączyć, wystarczy „przejechać” po nim palcem, przez co nierzadko zdarza się użyć go przez przypadek.
Nie można też pominąć opisania opcji personalizacji myszy – rolka oraz (sporej wielkości) logo producenta w tylnej części obudowy mogą być oddzielnie podświetlane na jeden dowolnie wybrany z 16 milionów kolorów. Podświetlenie da się także wyłączyć lub ustawić płynne przechodzenie kolorów w jednym z dostępnych schematów. Z tyłu urządzenia poniżej logo znalazło się miejsce na gumową wstawkę. Dwie takowe dostaje się w zestawie, jedną z napisem – RIVAL, drugą – STEELSERIES.
Rival został wyprofilowany dla praworęcznych użytkowników (co, jeśli ktoś nie jest leworęczny), przełoży się na wyższą wygodę niż w przypadku konstrukcji symetrycznych. Użyte materiały sprawiają, że mysz leży w dłoni pewnie, nawet po kilku godzinach sesji w gry FPS. Jest też dobrze wyważona – podnosząc ją podczas grania, nie ociera się przodem czy tyłem po podkładce. Miałem obawy co do korzystania z sensora optycznego (od dawna używam laserowego), które na szczęście się nie sprawdziły – wykonywane Rivalem ruchy są bardzo dokładnie oddawane na ekranie, w trakcie użytkowania nie da się zauważyć żadnej ze sprawdzanych zawsze wad sensora, tj. akceleracji, jitteringu oraz predykcji.
Za obsługę myszy odpowiada oprogramowanie SteelSeries Engine 3, które bardzo przypadło mi do gustu – jest schludne i dobrze dopracowane. Pozwala zapisywać ustawienia w chmurze, jest też w stanie zapamiętać kilka urządzeń. W oknie ustawień konkretnego sprzętu (w tym wypadku Rivala) bez problemów można przypisać dowolnemu z sześciu przycisków (wliczając ten w rolce) opcję domyślną lub dowolny przycisk klawiatury, któryś z przycisków multimedialnych (np. następna piosenka, stop, głośniej) czy zdefiniowane makro. Co do tego ostatniego, można wygodnie stworzyć dowolną kombinację, składającą się z nawet 128 zdarzeń, ustalając czas trwania każdego z nich oraz przerwę pomiędzy. Oczywiście, w sterowniku da się też wybrać wariant podświetlenia rolki oraz logo, a także dopasować dwie czułości, między którymi będzie można przełączać się „w locie” (z wartości pomiędzy 100 a 6500, ze skokiem co 50). Istnieje również opcja zmiany wartości akceleracji (lub jej dezaktywacji) oraz częstotliwość odświeżania – po wyborze 1000 Hz program Enotus pokazał rzeczywistą wartość ponad 980 Hz, co jest bardzo dobrym wynikiem.
Podsumowując, Steelseries Rival to bardzo udany produkt za, w porównaniu do topowych myszy gamingowych, umiarkowane pieniądze. W mojej opinii jednak, jeśli można by jeszcze trochę obniżyć cenę kosztem personalizowanych wkładek z napisem i dwóch podświetlonych miejsc, zdecydowałbym się na taki krok. Producent użył sensora o świetnych właściwościach, dzięki czemu nawet wymagający użytkownicy nie będą zawiedzeni. Mysz użytkuje się z przyjemnością, a żadna z wymienionych w tekście wad, nie jest krytyczna podczas poszukiwań nowego „gryzonia”.
SteelSeries Rival to mysz dla graczy, wyposażona w sensor optyczny oraz… 16,7 mln kolorów podświetlenia. Warto wydać na nią około 200 zł?