Ostatni tom jakiejś trylogii jest na ogół częścią najbardziej wyczekiwaną. To okazja, by domknąć wiele wątków, rozwinąć ostatnie pomysły i zwieńczyć dzieło. To także najbardziej emocjonująca część, bo ciągle niesie ze sobą wiele możliwych scenariuszy. W przypadku historii Tessy i Cole’a to również książka, w której wiele się wyjaśni, ale także pojawi się wiele dotąd skrywanych tajemnic.
Pomiędzy niebem a piekłem
Tessa mogłaby być najszczęśliwszą dziewczyną pod słońcem. Do pewnego stopnia jest najszczęśliwszą dziewczyną pod słońcem: kocha i jest kochana z wzajemnością. Jednakże ostatnie kłopoty związane z nadmierną popularnością Cole’a, a wreszcie rozwiązanie, jakie przyjęli jako tymczasowe, mocno jej doskwierają. Otóż przyjęli strategię, że będą udawać, że się rozstali. Jak łatwo się domyślić, to tylko rozpętało dodatkowe pandemonium.
Borykanie się z falą popularności swojego chłopaka to jedno, ale jak poradzić sobie kolejno z tajemnicami skrywanymi przez Cole’a, nienawiścią ze strony otoczenia, wreszcie genialnym pomysłem ojca, by kandydować na senatora? Nie jest łatwo, do tego Tessa ewidentnie nie ma mocnej głowy, jeśli chodzi o alkohol. Dziewczyna coraz słabiej sobie radzi z rzeczywistością i widać, że potrzebuje pomocy. Jednakże jedyną osobą, która może jej pomóc, wcale nie jest Cole za każdym razem przybiegający na ratunek, ale ona sama.
Dojrzewając do zmian
Tessa przechodzi szereg mniej lub bardziej wymagających sytuacji. Najpierw dzięki Cole’owi zaczęła odważniej reagować na szkolne środowisko. Później za sprawą jego miłości zaczęła bardziej w siebie wierzyć. Jednak jak szybko ujawniło studenckie życie, jej kompleksy i skupienie na sobie pozostało silnie w niej zakorzenione. Tak naprawdę przez to zapatrzenie w siebie i użalanie się nad sobą o mały włos straciłaby miłość swojego życia.
Szczęśliwie autorka przeprowadziła swoją bohaterkę przez proces dojrzewania. Niewątpliwie była w tym duża zasługa przyjaciółek Tessy, ale również powolnego nabywania umiejętności, by patrzeć trochę dalej niż przez pryzmat studenckich rozgrywek popularności. Być może dlatego trzeci tom serii jest tym przyjemniejszym, który sprawia, że można trochę bardziej polubić egoistyczną dotąd Tessę.
Lista lektur wakacyjnych
Za każdym razem, gdy mam dłuższy urlop, przygotowuję sobie własną listę lektur wakacyjnych. Stawiam na nieskomplikowaną rozrywkę, niewymagającą fabułę i coś, co po prostu pozwala na chwilę odpłynąć w inne rejony. Za sprawą tego, że zwieńczenie cyklu „Bad Boy’s Girl” jest lekkie i przyjemnie, książka zdecydowanie wpisuje się w taką listę. 
Najlepiej oczywiście w komplecie z poprzednimi tomami. Do plecaka czy czytnika na pewno spełni swoje zadanie!
Źródło okładki: wydawnictwo-jaguar.pl
„Bad Boy’s Girl” (tom 3) Blair Holden – recenzja