Specyfikacja Lenovo P2
wyświetlacz: 5,5 cala, Full HD (1080 x 1920 pikseli), Super AMOLED, Gorilla Glass 3
chipset: Qualcomm Snapdragon 625 (8x 2.0 GHz, rdzenie A53)
grafika: Adreno 506
RAM: 4 GB
pamięć: 32 GB + obsługa kart microSD do 256 GB
2 złącza kart w formacie nano (hybrydowy dual SIM)
łączność: LTE, Wi-Fi 802.11ac (2,4 + 5 GHz), Wi-Fi Direct, Bluetooth 4.1 z NFC, GPS z A-GPS i GLONASS
system operacyjny: Android 6.0.1 Marshmallow 
aparat główny: 13 Mpix, f/2.0, dual LED, autofocus z detekcją fazy, wideo 2160p/30fps
aparat przedni: 5 Mpix, f/2.2, wideo 1080p/30fps
funkcje: czytnik linii papilarnych, szybkie ładowanie Rapid Charge
czujniki: akcelerometr, żyroskop, zbliżeniowy, kompas
bateria: 5100 mAh
wymiary: 153 x 76 x 8,3 mm
waga: 177 g
Konstrukcja
Lenovo P2 ma już znany design – chiński producent nie zdecydował się na szklaną konstrukcję, lecz na bardziej klasyczne wykonanie. Ramki są spłaszczone i metalowe, podobnie jak pokrywa baterii, a na froncie zastosowano szkło Gorilla Glass, zaoblone w technologii 2,5D. Smartfona można nabyć w kolorach złotym lub ciemnoszarym, a w zestawie jest też plastikowe etui oraz folia.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Szklany front ma zminimalizowane ramki boczne, ale już wielkość obramowania górnego i dolnego jest spora. Przestrzeni jednak nie zmarnowano – poniżej ekranu ulokowano czytnik palca, będący jednocześnie przyciskiem (pozostałe klawisze nawigacyjne są ekranowe). Nad ekranem, oprócz głośnika rozmów, czujników, przedniego aparatu, widać także diodę powiadomień.
Z prawej strony znalazły się włącznik oraz przyciski głośności, które mają gładkie pokrywki. Na lewej flance, oprócz tacki czytników, jest także kolisty, jednostopniowy suwak. Spód zajmuje podwójna maskownica (jedna z nich skrywa głośnik), a pomiędzy maskownicami jest złącze microUSB. Wyjście słuchawkowe oraz dodatkowy mikrofon trafiły na górną ściankę.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Plecy smartfona są prawie w całości metalowe, bryła jest lekko wygięta przy dłuższych krawędziach. Środek górnej części zajmuje wklęsły obiektyw aparatu, pod nim znajduje się dwutonowa dioda doświetlająca, a jeszcze niżej widać czujnik NFC.
Lenovo P2 to masywna i zwarta konstrukcja. Spasowanie elementów jest wzorowe, a jakość materiałów wysoka, nie mam też zastrzeżeń odnośnie wykonania. Design nie jest może wyjątkowo nowoczesny (w końcu aktualnie rządzi wszechobecne szkło), niemniej opisywany smartfon nadal wygląda bardzo dobrze.
Ergonomia i użytkowanie
P2 jest duży i dosyć ciężki, ale – biorąc pod uwagę wysoką pojemność akumulatora, zastosowane proporcje są niezłe. Nie jest to zgrabne urządzenie do kieszeni, a raczej multimedialny phablet. Urządzenie waży prawie 180 g i może zmęczyć rękę podczas długich rozmów. Lenovo postarało się jednak, żeby ergonomia była jak najwyższa. Efekt jest bardzo dobry – zaokrąglenia obudowy odpowiednio wypełniają dłoń, krawędzie nie irytują palców, a dzięki obecności szkła 2,5D wykonywanie gestów jest bardzo wygodne. Do tego górną belkę można rozwijać także z dołu ekranu, da się również pomniejszyć wymiary obrazu.
Włącznik i regulację głośności cechuje optymalna twardość oraz odpowiedni skok. Suwak stawia wysoki opór, a służy do włączania trybu oszczędzania energii (niestety nie można zmienić jego funkcji). Czytnik palca ulokowano z przodu, zatem dostęp do niego jest wygodny, gdy trzyma się smartfona w dłoni lub gdy leży on na blacie. Skanowanie przebiega bardzo szybko, ale czasami zdarzają się pomyłki. Skaner palca to jednocześnie przycisk wybudzania i klawisz Home. Szkoda, że obok niego brakuje innych przycisków dotykowych. Możliwe jest jednak wyłączenie tych ekranowych i używanie fizycznego przycisku także do cofania, wzorem urządzeń Apple’a.
Nie zdecydowano się też na port USB typu C, a głośnik jest monofoniczny i umieszczony na dolnej krawędzi, więc łatwo go zasłonić. Może mu też brakować mocy i czystości, wydaje się wzmacniać niskie tony i czasami jakby się przesterowuje.
Urządzenie nie grzeje się podczas obsługi, cały czas pozostaje komfortowe w dotyku – przy mocniejszym obciążeniu może zrobić się co najwyżej ciepłe, za to mocno nagrzewa się podczas ładowania.
Wyświetlacz
Ekran jest bardzo dobry. To panel typu Super AMOLED w rozdzielczości Full HD, co przy przekątnej 5,5 cala daje zagęszczenie 401 ppi. Obraz jest więc wyraźny, a czcionki ostre. Można liczyć na wysoki kontrast, idealną czerń, nasycone i żywe kolory. Kąty widzenia są szerokie, nie brakuje też podświetlenia – poziom minimalny nie oślepi po ciemku, a maksymalny wystarczy w słońcu. Biel jest neutralna, nie wydaje się ochłodzona czy ocieplona, ale nie jest bardzo wyrazista – lekko wpada w szarość. Mimo tego na ekran patrzy się z czystą przyjemnością.
Interfejs dotykowy jest odpowiednio czuły, a dzięki gładkiej powierzchni i szkłu 2,5D z urządzenia korzysta się bezproblemowo. Lenovo P2 obsługuje 10 punktów dotyku.
System operacyjny i wydajność
Smartfon działa pod kontrolą Androida 6.0.1 Marshmallow z nakładką Vibe UI, którą można w dużym stopniu skonfigurować. Przy domyślnych ustawieniach jest mocno kolorowo i cukierkowo, ale do wyboru są motywy z różnymi ikonami, w tym praktycznie czysty Android z możliwością konfiguracji tła szuflady. Dostępny jest także drugi tryb Vibe UI, który usuwa szufladę oraz zmienia animacje. Da się też wyłączyć przyciski ekranowe lub zmienić ich kolejność. System oferuje sporo gestów, pozwala ustawić dodatkowe funkcje przycisków. Przydatna jest opcja zmniejszenia ekranu w celu obsługi jedną ręką, wystarczy narysować literkę „C” przy prawej krawędzi. W pamięci zainstalowano dodatkowe aplikacje, ale nic irytującego, można je również odinstalować. System oceniam bardzo pozytywnie z wyjątkiem jednej rzeczy – występują problemy z synchronizacją dźwięku i wideo w aplikacjach typu YouTube czy Netflix.
Nie mogę napisać złego słowa o optymalizacji. W przypadku modeli G4 i Moto Z Play Lenovo pokazało, że zna się na rzeczy. Model P2 wypada równie dobrze, co Moto Z Play. Urządzenie działa błyskawicznie, aplikacje startują szybko, a 4 GB RAM-u wystarczą, by przełączać się pomiędzy wieloma aplikacjami i trzymać je w pamięci. Pobieranie plików i aplikacji przebiega sprawnie, tak jak ich instalacja. Obsługa smartfona była wysoce satysfakcjonująca. Wyniki w benchmarkach są bardzo dobre, jak przystało na Snapdragona 625: 63739 punktów w AnTuTu 6.2.7, 793 punkty single-core oraz 2822 punkty multi-core w Geekbench 4 oraz 464 punkty w 3DMark Slingshot Extreme. To dobre rezultaty, ale nic specjalnego – Honor 8 w podobnej cenie z układem Kirin 950 wypada dużo lepiej. W praktyce jednak różnice nie są zbyt zauważalne.
Bateria
Akumulator to bez wątpienia gwóźdź programu. Pod tym względem opisywany smartfon nie zawodzi – czas pracy jest rewelacyjny! Nie oszczędzałem na jasności ekranu, korzystałem z Wi-Fi oraz LTE, oglądałem wideo, a uzyskałem około 10 godzin z włączonym ekranem przez 3 dni pracy! Moto Z Play podobny wynik osiągnęła przy 2 dniach działania. W przypadku bardzo intensywnego korzystania przez 2 dni można uzyskać nawet 12–14 godzin na włączonym ekranie. Zużycie baterii w jeden dzień byłoby bardzo trudne, a w wielu przypadkach wręcz niemożliwe.
A ile czasu potrzeba na naładowanie tych 5100 mAh? Mało! Wystarczy na to około 100 minut, a 50% naładowania bateria osiąga już po około 40 minutach.
Multimedia – gry, aparat, audio
Lenovo P2 to świetny smartfon do multimediów, szczególnie z taką baterią. Wydajność graficzna jest nadal wystarczająca, by z satysfakcją pograć w różne tytuły, także wymagające produkcje 3D. Real Racing 3, Asphalt 8: Airborne czy Unkilled wyglądają bardzo dobrze, są w pełni grywalne oraz odpowiednio płynne.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Interfejs aplikacji aparatu jest ładny. Standardowo działa w trybie SMART, gdzie sam dostosowuje parametry do warunków (wybiera scenerię, włącza tryb HDR) – użytkownikowi pozostaje tylko naciskać spust migawki ulokowany w prawym rogu. W tym miejscu umieszczono także skróty do wideo oraz galerii, a także przycisk zmiany trybów. Oprócz zdjęć nocnych, zwolnionego czy przyspieszonego tempa, panoramy oraz artystycznego HDR do dyspozycji jest także tryb Pro. W nim można manualnie dostosować ekspozycję, ISO (100–1600), czas (1/3200–2/3), ostrzenie oraz balans bieli. Selfie można upiększać ręcznie lub automatycznie. Jakość zdjęć jest bardzo dobra – ujęcia są ostre, szczegółowe, a kolory wierne. Aparat radzi sobie nawet w trudnych warunkach świetlnych, ale do wykorzystania pełni możliwości potrzeba dobrego światła – zdjęcia po zmroku lub w ciemnych pomieszczeniach raczej nie zachwycą. Występują też pewne problemy z balansem bieli – niektóre ujęcia mogą być ochłodzone lub ocieplone. Można liczyć na dobre selfie oraz przyzwoitą jakość wideo, także w rozdzielczości 4K przy 30 kl./s. Zdjęcia poniżej.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Jakość dźwięku na słuchawkach jest bardzo dobra. Brzmienie jest jasne, czyste i przestrzenne, ale słychać pewną sztuczność w dźwięku. To jednak i tak w pełni satysfakcjonujący poziom, nawet dla melomana.
Łączność i jakość rozmów
Nie miałem problemów z zasięgiem, a dwuzakresowe Wi-Fi spisywało się jak należy, Bluetooth nie zrywał połączenia, zaś zasięg LTE był bardzo dobry. Jakość rozmów jest wysoka, a głos rozmówcy czytelny. Nikt nie narzekał też na jakość mojego głosu.
Podsumowanie
Lenovo P2 to bardzo dobry smartfon nie tylko ze względu na rekordowy czas pracy. Wyróżnia się świetnym wykonaniem, wysoką funkcjonalnością i dobrą ergonomią. Wrażenie robi rozbudowany system, który idealnie zoptymalizowano, dzięki czemu urządzenie działa stabilnie i szybko. Ekran robi wrażenie przy odtwarzaniu multimediów, wydajność wystarcza do komfortowego grania, a można też liczyć na dobre fotki. P2 ma jednak spore wymiary i masę, ale – biorąc pod uwagę wielkość akumulatora – trudno narzekać, telefon jest nadal smukły. Podczas testów ze smartfona korzystało mi się bardzo przyjemnie. Stanowi on idealną alternatywę dla droższej, modułowej Moto Z Play. Jeśli rozszerzenia nie są potrzebne, P2 za około 1600 zł będzie dobrym wyborem.
Szkoda jednak, że nie zastosowano portu USB typu C. Jakość głośnika jest przeciętna, a jego lokalizacja niekorzystna. Przydałyby się też dotykowe przyciski nawigacyjne pod ekranem oraz możliwość dostosowania funkcji suwaka. Miałem też problemy z synchronizacją dźwięku i wideo.
Lenovo P2 to nowy smartfon z wyższej półki, wyposażony w ten sam układ, który zastosowano w droższej Moto Z Play. Do tego posiada 4 GB RAM-u, ekran AMOLED o przekątnej 5,5 cala oraz akumulator o pojemności 5100 mAh. Czy to rzeczywiście długodystansowiec?