Czy zdarzyło ci się pokonywać górskie szlaki z pomocą kijków? A może wspierać się nimi, spacerując po parku? Trekking i nordic walking to wbrew pozorom dwie różne aktywności, które bardzo często są mylone ze sobą. Specyfika obu dyscyplin wymaga korzystania z odpowiedniego sprzętu i podobnie rzecz ma się z kijkami. Kijki trekkingowe skonstruowane są w zupełnie inny sposób niż kijki do nordic walking. Jakie je rozróżnić? Różnice między trekkingiem i nordic walkingiem wynikają ze sposobu poruszania się z kijkami oraz miejsca, w którym znajdują one swoje zastosowanie. Trekking to nic innego jak piesza wędrówka turystyczna po terenie o zróżnicowanym ukształtowaniu. Zazwyczaj są to wymagające szlaki górskie, gdzie pomoc kijków jest niezbędna. Z kolei nordic walking to zupełnie inny rodzaj aktywności. Dyscyplinę tę wymyślili skandynawscy narciarze biegowi. W dzisiejszych czasach jest nie tylko formą urozmaicenia treningu, ale także doskonałym sposobem na podtrzymanie kondycji.
Podstawowe różnice między kijkami do nordic walkingu i trekkingowymi
Różnice w obu aktywnościach zmusiły producentów do opracowania sprzętu o zupełnie odmiennej konstrukcji. Osoby zainteresowane jedną z nich powinny zyskać odpowiednią wiedzę nie tylko na temat właściwej techniki chodu, ale również kijków, które stanowią ich nieodzowny element.
Kijki trekkingowe
Kije do trekkingu służą do chodzenia po górach. Kiedy pokonujesz kolejne szczyty, pomagają odciążyć kolana oraz kręgosłup, zwłaszcza gdy niesiesz plecak z pełnym ekwipunkiem. Ze względu na miejsce, w którym znajdują zastosowanie, kijki trekkingowe są wykonane z twardych tworzyw, odpornych na wszelkiego rodzaju wygięcia i złamania. Z pewnością są cięższe od ich odpowiedników do nordic walkingu, ale dzięki temu zyskujesz większą stabilność na szlaku. Rękojeść kijka jest specjalnie wyprofilowana i przygotowana do trzymania w pozycji pionowej. Przed upuszczeniem kijków chronią paski identyczne jak przy kijkach narciarskich. Bardzo ważną cechą kijków trekkingowych jest możliwość ich składania, co bardzo się przydaje podczas transportu – można je np. przyczepić do plecaka turystycznego. Można je składać w dwóch lub trzech częściach. Kijki z wyższej półki składane są w trzech miejscach i wykonane z carbonu. Modele trekkingowe różnią się również końcówką. Ich groty są zazwyczaj proste, ścięte pionowo, dzięki czemu zapewniają większą stabilność na skałach.
Kijki do nordic walkingu
Służą do chodzenia po płaskim terenie, np. chodnikach, parkach lub prostych leśnych ścieżkach. Rękojeść w tym wypadku ma zupełnie inny kształt – jest obła i gładka. Dlaczego? Wynika to z techniki poruszania się: uchwyty kijków są opuszczane i nie trzeba ich kurczowo trzymać. Wyprofilowana rączka trekkingowa może doprowadzić do błędnych nawyków, których nie tak łatwo się oduczyć. Bardzo ważnym elementem modelu do nordic walkingu jest rękawiczka – pozwala na uwolnienie z uścisku rękojeści i powrót do dłoni, bez utraty kontroli nad kijkiem. Jest to rozwiązanie bardzo komfortowe w trakcie użytkowania. Kijki do nordic walkingu zazwyczaj nie są regulowane. Ich długość dostosowuje się do wzrostu użytkownika, w związku z tym nie zaleca się korzystania z kijków pożyczonych od osób o innym wzroście. Zmianie ulegają również końcówki, zwane także bucikami. W sklepach specjalistycznych znajdziesz różnego rodzaju groty. Groty ryglujące można w każdej chwili wymienić bądź założyć na nie specjalny talerzyk. Z kolei groty wklejane są przymocowane do kijka na stałe.
Kije trekkingowe czy do nordic walking – jak je rozróżnić?