Kontynuacja „Wędrownych ptaków” to wzruszająca historia, która dotyka trudnego tematu traumy z przeszłości i tego, jak sobie z nią radzić. Cztery przyjaciółki z tego samego bloku przy ulicy Kwiatowej w Kielcach powracają w drugim tomie, cieszącej się dużą popularnością, serii autorstwa Karoliny Wilczyńskiej. „Zamarznięte serca”, choć mroczniejsze od „Wędrownych ptaków” i podejmujące poważniejsze tematy, nadal są powieścią ciepłą, wzruszającą i podkreślającą siłę kobiecej przyjaźni.
Trauma z przeszłości
Fabuła drugiej części cyklu „Rok na Kwiatowej” koncentruje się przede wszystkim na Lilianie, chłodnej i nieco wycofanej kobiecie biznesu, która dotychczas skupiała się głównie na prowadzeniu sieci własnych sklepów. Od pewnego czasu w jej życiu zachodzą jednak poważne zmiany: Liliana dzięki przystojnemu Januszowi nie tylko zaczęła układać swoje sprawy uczuciowe, ale w dodatku zgodziła się zaopiekować córką kuzynki. Nastoletnia Agnieszka podczas roku szkolnego ma wynajmować u niej pokój, bo jej rodzice – co już na samym początku powieści szokuje większość czytelników – nie radzą sobie z jej wychowaniem i postanawiają w ten sposób pozbyć się zbuntowanego „kłopotu”. Choć na początku Agnieszka zachowuje się dobrze, z czasem zaczyna sprawiać ciotce coraz więcej problemów: staje się opryskliwa i ignoruje prośby i polecenia Liliany. Sytuacja jeszcze bardziej komplikuje się, gdy główna bohaterka postanawia zamieszkać z Januszem. Kiedy w końcu decyduje się na konfrontację z Agnieszką i podejmuje próbę znalezienia przyczyny jej wulgarnego zachowania, nastoletnia podopieczna wysuwa szokujące oskarżenia pod adresem nowego domownika.
Dla Liliany słowa nastolatki są jak uderzenie obuchem. Kobieta sama zaczyna przypominać sobie podobne traumatyczne przeżycia z własnego dzieciństwa. Szybko okazuje się, że choć Liliana dotychczas wydawała się być silną i samowystarczalną kobietą, dramatyczne wydarzenia sprzed lat wciąż w niej tkwią, wpływając na jej zachowania i podejmowane decyzje. Kobieta musi zmierzyć się więc nie tylko ze zbuntowaną kuzynką, ale również z własnymi demonami, o których przez lata tak bardzo starała się zapomnieć. Czy poradzi sobie z takim ciężarem?
Historia w częściach
Chociaż w „Zamarzniętych sercach” pierwsze skrzypce odgrywają Liliana i Agnieszka, Karolina Wilczyńska nie zapomniała też o pozostałych członkiniach „Klubu Kapcia”, czyli Wioletcie, Róży i Malwinie. Każdej z nich (i oczywiście Lilianie) poświęcona jest jedna z czterech części książki. Pierwszoosobowa narracja pozwala na poznanie tych samych wydarzeń z kilku różnych perspektyw, jednocześnie rozbudowując je o doświadczenia i emocje poszczególnych bohaterek. To niezwykle ciekawy i rzadko spotykany zabieg, który nie należy do najłatwiejszych. Na szczęście pisarce udało się wyjść z tej próby obronną ręką, a każda z części wnosi coś nowego do fabuły.
Tematyka poruszana przez Wilczyńską w „Zamarzniętych sercach” jest niezwykle ważna. Molestowanie seksualne, którego ofiarami padają kobiety i dzieci, to dzisiaj w mediach niezwykle gorący temat. Wciąż jednak słyszalnych jest zbyt mało głosów ofiar tych dramatycznych przeżyć. I chociaż bohaterki stworzone przez pisarkę są dziełem jej wyobraźni, to ich historie są bardzo realne i wcale nie odosobnione. Już choćby z tego powodu warto sięgnąć po drugi tom „Roku na Kwiatowej”, który można czytać również jako zamkniętą i osobną całość.
Źródło okładki: www.czwartastrona.pl
„Zamarznięte serca” Karolina Wilczyńska – recenzja