Niesamowite obrazy Jakuba Różalskiego stały się inspiracją dla grona świetnych autorów. W ten sposób powstała książka-album, prawdziwy rarytas wydawniczy, szczególnie dla tych, którzy lubią fantastykę. Te obrazy naprawdę pobudzają wyobraźnię
Jak bowiem sam tytuł antologii, czyli „Inne światy”, nam mówi, punktem wyjścia jest próba opisania alternatywnej wersji naszej rzeczywistości. Obrazy Różalskiego budzą niepokój, zaskakują zestawieniem nowoczesnych maszyn ze scenami jakby sprzed stu lat. Nie wszyscy jednak zaproszeni przez wydawnictwo autorzy poruszali się dotąd w obszarze fantastyki, nic więc dziwnego, że zebrane teksty są bardzo różnorodne. Choć punkt wyjścia był podobny, jak się okazuje, wyobraźnia i talent mogą zaprowadzić czasem w dość zaskakujących kierunkach. Będziemy mogli zajrzeć np. do tatarskiej wioski, praskiego szpitala, górniczej osady, popłynąć drakkarem, poznać lepiej krasnale czy przenieść się do Japonii.
Każdy znajdzie coś dla siebie
Ponad czterdzieści prac artysty, dziesiątka znanych autorów, sześciu panów, cztery panie, i dziesięć opowiadań. Niektóre zabawne, inne bardzo poważne, bardziej realistyczne i te, w których autorzy popuścili trochę wodzę fantazji. Jak to bywa w antologiach, pewnie każdemu spodobać się może coś innego, w zależności, czy ktoś nastawia się bardziej na akcję, przygody, tajemnice czy np. elementy psychologiczne lub opis realiów. Również objętościowo jest bardzo różnie, bo tak naprawdę Jacek Dukaj napisał minipowieść, która zajmuje blisko jedną trzecią objętości „Innych światów”. Ten autor potrafi zachwycić swoimi wizjami i tak jest i tym razem. Akcja jego tekstu dzieje się w trakcie wojny japońsko-rosyjskiej, a wyspiarze będą korzystać m.in. z latających maszyn z metalu lżejszego od powietrza wynalezionych przez inżyniera z dalekiego kraju, jako żywo przypominającego Polskę.
Nie tylko dla miłośników fantastyki
Zabawy w tworzenie alternatywnych losów naszego kraju, czy nawet Europy, u niektórych są bardzo klimatyczne, raczej skupione na jednostce, a czasem nabierają epickiego wręcz rozmachu. I choć nie wszystkie można nazwać bardzo oryginalnymi, to przecież czasem wystarczy po prostu frajda z ciekawego pomysłu czy finału. Znajdzie się miejsce na tajemnicze artefakty, Trójkąt Bermudzki, smoki, gigantyczne roboty czy wróżbiarzy. To, jak różnie piszący podeszli do tematu, jaki kierunek obrali, przyjemność z różnych zabaw językowych czy porównywanie tych opowiadań stanowi dodatkową frajdę z lektury.
Wśród najciekawszych w „Innych światach” moim zdaniem, obok trudniejszego, ale świetnego tekstu Dukaja, są opowiadania Małeckiego, Szmidta i Orbitowskiego, ale również panie, np. Kańtoch i Jadowska, poradziły sobie bardzo dobrze. Poziom całej antologii jest wysoki i mimo że część autorów na co dzień pisze trochę inne gatunkowo i tematycznie rzeczy, każdy wyszedł z tego zadania z tarczą. Wyobraźnia Różalskiego uruchomiła kreatywność pisarzy, a teraz wspólnie mogą radować nasze oczy, serca i umysły. 
Źródło okładki: wsqn.pl
„Inne światy” antologia inspirowana pracami Jakuba Różalskiego – recenzja