Tylko gumowe – mówią jedni. To obrzydlistwo, weź welurowe – oponują drudzy. Cóż, jedni i drudzy mają rację, ale to wcale nie ułatwia wyboru. Co robić? Przyjrzyjmy się wadom i zaletom obu rozwiązań. Przede wszystkim zaś dokładnie sprawdźmy, czy będą pasować do naszego samochodu. Problemu nie będzie z oryginalnymi dywanikami, sygnowanymi przez producenta auta. Są one jednak stosunkowo drogie. Dużo tańsze – i nierzadko dużo lepsze – są zamienniki. Jest mnóstwo firm, które je wytwarzają. Trzeba jednak dobierać je nie tylko do modelu auta, ale również konkretnego rocznika, bo kolejne generacje potrafią się bardzo różnić. Na rynku są również tzw. dywaniki uniwersalne, jednak przed ich zakupem dokładnie sprawdźmy wymiary. Przede wszystkim nie mogą blokować pedałów. Ważne jest też, by otwory w nich pasowały do mocowań w aucie.
Dobrym pomysłem jest też kupno dywaników reklamowanych jako bezzapachowe. Wbrew pozorom to ważne, bo zwykłe potrafią wydzielać intensywną woń chińskich trampek. W zamkniętym wnętrzu, szczególnie po rozgrzaniu, może to być nie do zniesienia, a zapach nie ulatuje szybko.
Dywaniki gumowe
Są praktyczne. Są brzydkie. Cóż, mają swoje zalety. Przede wszystkim doskonale się sprawdzają zimą oraz w okresach deszczowych i chłodnych. Mają na ogół dość wysokie ranty oraz wewnętrzne przetłoczenia. Czasem tworzą one ciekawe wzory, jednak ich głównym zadaniem jest pochłanianie wody, błota, śniegu, brudu, piachu i chowanie tego wszystkiego w swoich zakamarkach. Niektórzy producenci wręcz zachwalają swoje produkty jako przyjmujące nawet do kilku litrów brudu czy wody.
Dywaniki gumowe bardzo łatwo się czyści. Wystarczy je delikatnie i uważnie wymontować, po czym jednym ruchem pozbyć się zawartości. Można je też bardzo łatwo umyć, na przykład w bezdotykowej myjni samoobsługowej. W większości z nich po bokach stanowisk do mycia są specjalne uchwyty na dywaniki. Można je bezkarnie wypryskać myjką, poczekać, aż obciekną, i zamontować z powrotem. Ich zaletą jest też cena. Kosztują na ogół od kilkudziesięciu do stu złotych. Chyba że chcemy mieć oryginalne produkty – wtedy zapłacimy więcej.
Wadą dywaników gumowych jest ich wygląd. Piękne nie są – to cena praktyczności. Są też stosunkowo ciężkie, komplet potrafi ważyć kilka kilogramów. Dywaniki plastikowe są nieco lżejsze, ale dość sztywne i śliskie. Nie zapewniają tak dobrej i pewnej podpory dla stopy jak gumowe. Oba typy występują na ogół w kolorze czarnym lub ciemnoszarym.
Dywaniki welurowe
Te prezentują się o niebo lepiej. Można je dostać praktycznie w każdym kolorze, z różnymi fantazyjnymi lub dyskretnymi wzorami. Do eleganckich samochodów świetnie pasują jasne, zwłaszcza gdy nie mamy problemów z utrzymaniem czystości w aucie. Jeśli obawiamy się ubrudzić jasny welur, a nie chcemy jeździć w kapciach, mamy do wyboru całą paletę kolorów. Dywaniki welurowe sprawdzają się niestety tylko latem, gdy nie nanosimy do wnętrza samochodu śniegu czy błota. W innych porach roku bardzo łatwo nasiąkają i trzymają wilgoć. Raczej nie da się ich prać w pralce – są za duże i podczas wirowania niszczy się ich spodnia warstwa.
Podczas wybierania dywaników welurowych zwróćmy uwagę nie tylko na odpowiedni rozmiar, ale i na jakość. Im większa gęstość materiału, tym lepiej. Ich strukturę można porównać do dywanu – im gęściej tkany, tym ładniejszy, przyjemniejszy dla oka i w dotyku, a także łatwiejszy w czyszczeniu. Latem często jeździmy w sandałach czy klapkach, pasażerowie wręcz na bosaka. Dywaniki welurowe są po prostu przyjemne, mniej się nagrzewają i nie wydzielają zapachu gumy.
W Polsce jest wielu producentów dobrej jakości dywaników. Dzięki temu możemy za niewielką dopłatą zamówić własny motyw – imię, wzór, cokolwiek przyjdzie nam do głowy.
Na co zwrócić uwagę, kupując dywanik samochodowy?