Częściowa lub całkowita rezygnacja z produktów pochodzenia zwierzęcego łączy się z potrzebą większej dbałości o zapewnienie odpowiedniej podaży witamin i mikroelementów, które występują głównie w tej gałęzi naszej diety. Dodatkowym problemem jest dostarczenie pełnego zestawu aminokwasów. Najmniejszą szansę na jakiekolwiek niedobory mają laktoowowegetarianie, gdyż regularnie umieszczając w jadłospisie nabiał, a w szczególności żółtka jaj, bardzo ogranicza się ryzyko niedostatecznej podaży witamin i mikroelementów. Niestety wraz z kolejnymi restrykcjami w jadłospisie i ostatecznym wykluczeniem wszystkich pokarmów pochodzenia zwierzęcego (weganizm) dochodzi do dużych problemów z dostarczeniem niektórych składników pokarmowych.
Większość organizacji zdrowia publicznego twierdzi, że nawet najbardziej restrykcyjna dieta wegańska, w przypadku optymalnego doboru pokarmów, jest w stanie zapewnić odpowiednią ilość wszystkich niezbędnych składników, a jednocześnie zmniejsza ryzyko rozwoju wielu chorób cywilizacyjnych. Niestety pod hasłem optymalnego doboru pokarmów kryje się kilka haczyków, a same kryteria dostarczania poszczególnych substancji nie biorą pod uwagę ich przyswajalności, która często jest diametralnie niższa niż w przypadku produktów zwierzęcych.
Witamina B12
box:offerCarousel
Laktoowowegetarianie z łatwością mogą zapewnić sobie odpowiednią ilość kobalaminy pod postacią jaj i produktów mlecznych. Niestety całkowita rezygnacja z pokarmów zwierzęcych wymaga naprawdę szczególnej troski, jeśli ktoś nie chce suplementować witaminy B12. Niewielkie ilości kobalaminy występują w niektórych algach i grzybach oraz w żywności fermentowanej przy pomocy specjalnych szczepów bakterii (np. tempeh), choć nawet dostarczając duże ilości tych pokarmów, ciężko jest spożyć ilość witaminy B12 porównywalną do tej w diecie zawierającej mięso.
Witamina D
box:offerCarousel
Kolejnym przykładem witaminy znajdującej się przede wszystkim w produktach pochodzenia zwierzęcego jest cholekalcyferol. Jego niewielkie ilości weganie mogą znaleźć w drożdżach, pieczarkach oraz innych gatunkach grzybów. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że także przy diecie przewidującej udział naturalnych źródeł witaminy D (tłuste ryby, jaja, tłusty nabiał), niezwykle trudno jest zapewnić jej odpowiednią ilość. Latem nie ma tego problemu, gdyż wystarczająca staje się produkcja w skórze pod wpływem promieni słonecznych, ale w okresie jesienno-zimowym, niezależnie od diety, każdy w naszej strefie klimatycznej powinien suplementować witaminę D.
EPA, DHA
box:offerCarousel
Długołańcuchowe kwasy omega-3 występują przede wszystkim w rybach. Substrat do ich produkcji, czyli kwas linolenowy, można zawrzeć w diecie przy pomocy oleju lnianego oraz oleju z orzechów włoskich lub produktów, z których te oleje są produkowane. Konwersja w organizmie w DHA oraz EPA niestety zachodzi w niewielkim stopniu, gdyż kwasy omega-3 muszą konkurować o tę przemianę z zazwyczaj przeważającą w diecie rodziną kwasów omega-6. 
Jeśli na naszym talerzu nie goszczą regularnie ryby, w szczególności tłuste morskie gatunki, warto mieć na swojej półce z suplementami kwasy EPA oraz DHA w kapsułkach lub tran, nawet jeśli daleko nam do rezygnacji z innych produktów pochodzenia zwierzęcego.
Żelazo
box:offerCarousel
Najważniejszy pierwiastek dla prawidłowego transportu tlenu wegetarianie znajdują w zielonych warzywach liściastych, nasionach dyni i słonecznika oraz w pełnoziarnistych produktach mącznych. Niektóre pokarmy roślinne zawierają jeszcze więcej żelaza niż mięso, ale tutaj napotykamy na poważny problem z jego przyswajalnością. Żelazo hemowe, czyli pochodzące z produktów mięsnych, wchłania się kilkadziesiąt razy lepiej niż jego formy z produktów roślinnych. 
Wyeliminowanie żywności pochodzenia zwierzęcego nakłada na nas obowiązek dokładnego monitorowania parametrów krwi (za które także w dużym stopniu odpowiada witamina B12). Żelazo jest jednym z najważniejszych suplementów dla wegetarian.
Wapń
box:offerCarousel
Podobnie jak w przypadku witamy D, nawet nie rezygnując z produktów pochodzenia mięsnego, trudno niektórym zawrzeć w jadłospisie odpowiednią dawkę wapnia. Z pewnością restrykcyjne formy wegetarianizmu tego nie ułatwiają, gdyż w ziarnach, orzechach i warzywach znajduje się mniej wapnia niż w produktach nabiałowych i jest on gorzej przyswajalny. Dla wegan pierwiastek ten stanowi drugi najważniejszy minerał na półce z suplementami.
Cynk
box:offerCarousel
Cynk możemy pod względem występowania i przyswajalności porównać do żelaza. Orzechy, warzywa i produkty pełnoziarniste zawierają jego znaczące ilości, ale nie jest on tak dobrze wchłaniany, jak z produktów pochodzenia zwierzęcego. Cynk stanowi trzeci minerał w kolejności, jeśli chodzi o ryzyko niedoboru u wegetarian.
Białko
box:offerCarousel
Organizacje zdrowia publiczne jednogłośnie twierdzą, że dieta wykluczająca produkty zwierzęce może zapewnić odpowiednią ilość białka. Weganie dodatkowo wysuwają argument, że niektóre surowce (np. orzechy i rośliny strączkowe) zawierają pełny zestaw aminokwasów, więc można je uznać za pełnowartościowe. Niestety pełny aminogram to jedno, a zawartość aminokwasów egzogennych to drugie. Białka roślinne zawierają minimum jeden aminokwas ograniczający, czyli występujący w bardzo niewielkiej ilości. Zazwyczaj jest to cząsteczka egzogenna, czyli związek, który musi być dostarczony wraz z dietą – np. arginina, lizyna czy leucyna.
Największy problem jednak wegetarianie napotykają w przypadku tryptofanu. To jeden z aminokwasów egzogennych, który w świecie roślinnym występuje w bardzo małych ilościach. Jako jego źródło wymieniane są owoce i warzywa ze szczególnym wskazaniem na banany. Niestety są to znacznie mniejsze ilości niż w produktach zwierzęcych. Z tryptofanu produkowana jest serotonina i melatonina, więc bezpośrednio odpowiada on za rytm dobowy oraz samopoczucie psychicznie. Z tego względu stanowi najważniejszy suplement aminokwasy w przypadku diety wegańskiej.
Rynek odżywek białkowych jak najbardziej pomyślał o wegetarianach uprawiających sport. Jeśli wyznaczniki jadłospisu pozwalają na użycie produktów mlecznych, wybór jest jasny i pada na najcenniejsze biologicznie preparaty białek serwatkowych. Weganie natomiast w celu wzbogacenia diety w większą ilość aminokwasów powinni zaopatrzyć się w białko sojowe, konopne lub preparat otrzymywany z grochu.
Suplementacja w diecie wegetariańskiej