Niektóre cykle kryminalne po prostu trzeba poznać. Wtedy zawsze ma się na co czekać, zaś gdy oczekiwanie przesadnie się dłuży, można sięgnąć po jeden ze starszych tomów. Każdy czytelnik musi sam natrafić na serię, która do niego szczególnie przemówi, jednak te najlepsze zainteresują nawet najbardziej wybrednego znawcę kryminałów. Taką właśnie doskonałą serię tworzą książki Arnego Dahla – szwedzkiego pisarza, który jest członkiem Szwedzkiej Akademii przyznającej literacką nagrodę Nobla. Cykl o Opcopie, czyli elitarnej grupie policyjnej, będącej europejskim odpowiednikiem FBI, liczy sobie już trzy książki, a każdy czytelnik, który sięgnie po „Ciuciubabkę”, będącą trzecią częścią cyklu, z pewnością będzie niecierpliwie czekał na polskie wydanie napisanego już tomu czwartego.
Piętrowa intryga
Autor „Ciuciubabki” umie bowiem dozować napięcie. Początkowe rozdziały czyta się z przyjemnością, ale niespiesznie, jednak już po kilkudziesięciu stronach trudno książkę odłożyć, zaś dla końcówki warto nawet zarwać noc.
Od samego początku wiadomo, co będzie głównym wątkiem. Arne Dahl, który lubi poruszać ważne kwestie i przy okazji snucia intrygi kryminalnej diagnozować problemy społeczne, tym razem sięgnął po temat motoryzacji i możliwości wprowadzenia na rynek doskonałych, tanich i nie zanieczyszczających środowiska samochodów napędzanych prądem. Ktoś prowadzi badania i jest bliski dokonania przełomowego odkrycia, ktoś inny zaś za wszelką cenę będzie usiłował do tego odkrycia nie dopuścić. Zamieszany może być każdy, przecież spora część świata buduje swój majątek w oparciu o ropę.
Policjanci, którzy mogą wszystko
Opcop, który na sprawę trafia oczywiście przypadkiem, to grupa złożona z wyjątkowych policjantów. Znamy ich już dobrze z poprzednich tomów, wiemy, że mają swoje słabości, ale są też niesłychanie oddani i bardzo sprawni. Ponieważ finansuje ich Europol, mają możliwości, o jakich przeciętna policja europejskiego kraju nawet nie marzy. Przyjemnie czyta się o tym, jak śledczy mają dostęp do najnowszych technologii i potrafią z nich korzystać. Satelitarne namierzanie przestępców, dostęp do kamer rozmieszczonych w całej Europie, wynajmowanie dowolnych lokali w najdroższych dzielnicach europejskich miast – nie ma rzeczy, których Opcop nie mógłby zrobić.
Bohater zbiorowy
Możliwości to nie wszystko, potrzebni są ludzie, którzy zrobią z nich użytek. Członkowie Opcopu to ciekawa zbieranina, a w „Ciuciubabce” nikt nie wysuwa się na pierwszy plan. Być może najczęściej pojawia się Paul Hjelm, dowódca grupy, ale każdy z członków dostaje swoją chwilę. Niełatwo jest zbudować tylu wiarygodnych bohaterów i sprawić, by czytelnik każdego z nich obdarzył sympatią, autorowi tej książki się to jednak udało.
Nie ma sensu streszczanie misternie zbudowanej fabuły, lepiej po prostu napisać krótko: „Ciuciubabka” to jedna z najlepszych powieści kryminalnych, jakie ukazały się na naszym rynku w tym roku. Lektura obowiązkowa, podobnie jak wcześniejsze dwie części: „Głuchy telefon” (recenzja) i „Gorące krzesła”.
E-book dostępny jest już za ok. 33 zł.
Źródło okładki: www.czarnaowca.pl
„Ciuciubabka” Arne Dahl – recenzja