Anna Kańtoch
Ostatnim dziełem pisarki jest historia dziewczynki, która zostaje zaproszona przez anioły do klasztoru w Markotach na okres wakacji. „Tajemnica diabelskiego kręgu” niesie ze sobą niejedną zagadkę do rozwiązania. Anna Kańtoch zachęca nas do udziału w rozwiązywaniu łamigłówek, a my z przyjemnością bierzemy w tym udział. Historia jest tak dobrze napisana, że ciężko oderwać się od książki.
Autorka stworzyła również niezwykle interesujący świat w trzytomowej powieści „Przedksiężycowi”. Lunnapolis to ostatnie miasto na planecie. Miasto złoczyńców, którzy zabijanie podnieśli do rangi sztuki. Mamy do czynienia z oryginalnie zarysowanymi postaciami żyjącymi w ciekawie opisanej przestrzeni. Anna Kańtoch pierwszym tomem rozbudza apetyt na kolejne.
Cofnijmy się do debiutu autorki. Pisarka daje się poznać szerszemu gronu odbiorców swoim pierwszym opowiadaniem o Domenicu Jordanie („Diabeł na wieży”). Dwanaście miesięcy później, w 2005 roku, wydała zbiór sześciu opowiadań o takim samym tytule. Bohaterem jest lekarz, jednakże nie praktykuje w swoim zawodzie. Interesuja go magia i demonologia, ale przede wszystkim jest dociekliwy i dąży do wyjaśnienia zagadek niczym rasowy detektyw. Główny bohater jest szalenie inteligentny, jednak ciężko wzbudzić mu naszą sympatię do niego. Domenic przez cały czas pozostaje zimnym detektywem. Anna Kańtoch stworzyła interesującą, wielowymiarową postać. W 2006 roku wydana została kontynuacja przygód Domenica Jordana w tomie „Zabawki diabła”.
Magdalena Kozak
Najnowsza powieść autorki, „Łzy diabła”, wkrótce po rozpoczęciu sprzedaży stała się bestsellerem. To świadczy o tym, jak wielu czytelników oczekiwało na kolejną książkę Magdaleny Kozak. Akcja toczy się na planecie Dżahan, zamieszkiwanej przez rozwiniętą cywilizację, jednakże brakuje im zaawansowanej technologii. Za dostawę sprzętu odpowiedzialni są obcy, co w tym przypadku oznacza mieszkańców Ziemi. Tytułowe „Łzy diabła” to narkotyk wytwarzany przez Ziemian. Do produkcji używki wykorzystują zboże, które uprawiają na odległej planecie. Powieść zawiera dużo odniesień do Afganistanu, gdyż właśnie tam autorka pełniła służbę. Magdalena Kozak z wykształcenia jest lekarzem, jednak jej wielką pasją są militaria. Ponadto skacze ze spadochronem, innym jej zainteresowaniem są sztuki walki. Historie wychodzące spod pióra takiej pisarki muszą być intrygujące. Nie inaczej jest w przypadku poprzednich dokonań pisarki.
W tym miejscu warto wspomnieć cykl o Vesprze. Bohater sagi pracuje w tajnej jednostce ABW, która w ukryciu walczy z Renegatami, czyli niezwykle groźnymi wampirami. Trylogia składająca się z pozycji „Nocarz”, „Renegat” i „Nikt” zawiera wielowymiarowo opisane postacie. W każdej części cyklu znajdziemy historie, które czytamy z wypiekami na twarzy.
Zobacz także inne książki Magdaleny Kozak.
Marta Kisiel
Ostatnia powieść autorki, „Nomen Omen” spotkała się z gorącym przyjęciem przez odbiorców. Jest to opowieść o Salomei Przygodzie, która pewnego dnia postanawia postawić na swoim i opuścić rodzinne gniazdo. Dziewczyna wyjeżdża i zamieszkuje na stancji , która przypomina domek z taniego horroru. Jeszcze bardziej osobliwe są właścicielki, którymi są trzy staruszki. Autorka zbudowała interesującą główną postać i stworzyła naprawdę fascynujące historie. Z początku język może wydawać się ciężkostrawny, ale kolejne strony przyniosą tyle zabawnych sytuacji, że książkę będzie czytać się z przyjemnością. Niejednokrotnie wybuchniemy śmiechem czytając niezwykłe historie dwudziestopięcioletniej bohaterki.
Zanim została wydana „Nomen Omen”, Marta Kisiel w 2010 roku napisała niemniej ciekawy zbiór opowiadań- „Dożywocie”. Ich bohaterem jest Konrad Romańczuk, który dowiaduje się o otrzymanym spadku w postaci domu. Dom nosi nazwę własną, „Lichotka”. Jak się okazuje, posiadłość jest zamieszkana przez gromadkę uroczych postaci, których przygody będziemy poznawać na przestrzeni kolejnych opowiadań. „Dożywocie” to bardzo wesoła fantastyka, która niejednokrotnie wywoła uśmiech na naszej twarzy.
Polska fantastyka została zdominowana przez mężczyzn i pomimo tego, że wielu chciałoby, żeby było inaczej, to mężczyźni wiodą prym w polskiej fantastyce. Chyba każdy człowiek czytający książki od czasu do czasu, kojarzy takie nazwiska jak Andrzej Sapkowski, Stanisław Lem czy Andrzej Pilipiuk. Książki wymienionych autorów znalazły setki tysięcy nabywców. Polki piszące fantasy to ciągle rzadkość, jednak sytuacja nie wygląda tak źle. W kraju mamy co najmniej kilka autorek, którym warto poświęcić trochę uwagi i zaznajomić się z ich twórczością.