Cywilizacja to klasyczna strategia turowa, która pod wieloma względami nadała kierunek wielu innym tytułom i całemu gatunkowi. To seria legendarna, która powinna być znana wszystkim miłośnikom zarządzania państwami i armiami. Czy szósta odsłona godna jest swojej nazwy?
Rozgrywka
W Cywilizacji VI obejmujemy władzę nad wybraną przez nas cywilizacją. W ofercie mamy kilkanaście nacji, w tym takie jak: Francja, USA, Wielka Brytania lub Hiszpania. Na liście brakuje Polski. Jest to o tyle dziwne, że w filmie zapowiadającym grę pojawiła się polska husaria. Dlatego można z dużą dozą prawdopodobieństwa założyć, że Polska zostanie dodana w jednym z rozszerzeń. Ale oceniamy to, co jest w dniu premiery, więc brak naszego kraju należy uznać za małe rozczarowanie.
Nie zmienia to jednak faktu, że każda nacja ma swoje indywidualne cechy i jednostki. Dla Rzymu jest to np. legion. Francja lepiej sprawdzi się, jeśli zamierzamy rozwijać się kulturalnie, a Sumeria, jeśli chcemy postawić przede wszystkim na armię i finalnie podbić cały świat. Wybór jest dość ważny i powinien zostać dobrze przemyślany, ponieważ odgrywa duże znaczenie w trakcie całej rozgrywki.
Grę tradycyjnie zaczynamy z zaledwie jednym osadnikiem i budowniczymi. Zakładamy pierwsze miasto i od tego rozpoczynamy swoją drogę ku światowej hegemonii. A tej – co jest sporą zmianą – możemy dokonać na kilka sposobów. Najbardziej oczywiste jest zwycięstwo przez dominację. Chodzi o to, by podbić cały świat. Jeśli nie uda nam się tego zrobić przed końcem wszystkich tur, to musimy mieć najsilniejszą armię. Drugi sposób to zwycięstwo naukowe. W tym przypadku powinniśmy rozwinąć naszą technologię na tyle, aby jako pierwsi wysłać satelitę oraz kolonię na Marsa. Możemy też odnieść zwycięstwo kulturowe. W tym przypadku należy mieć najbardziej rozwiniętą turystykę. Ostatnia możliwość to zwycięstwo religijne, do którego potrzebujemy apostołów, misjonarzy oraz inkwizycji. Dzięki nim możemy przekonać inne miasta i państwa do naszej religii. 
Ale nie można skupiać się tylko na rozwoju jednotorowym. Na przykład, jeśli będziemy rozwijać armię i stopniowo podbijać kolejne państwa, to w tym samym czasie inny kraj może nasłać na nas hordę apostołów, którzy zmienią religię panującą w naszych miastach. Tym samym możemy przegrać, bo zanim wygramy przez dominację, ktoś inny odniesie zwycięstwo religijne. Dlatego rozwój naszej cywilizacji musi być w miarę zbalansowany. Można skupić się na jednej drodze, ale jednocześnie nie powinno się zaniedbywać innych aspektów.
Wiele zmieniło się także w kontekście rozwoju technologii. Został on rozdzielony na dwa osobne drzewka, które w pewnym stopniu łączą się ze sobą. W jednym polepszamy typową technologię. Zaczynamy od takich osiągnięć cywilizacyjnych jak koło, aby finalnie opracować satelity. Drugie drzewko dotyczy bardziej kultury i rozwija ideę. Dzięki temu drzewku możemy zmieniać panujący w naszym kraju ustrój, a także przekształcać wybrane bonusy. Nie da się skupić na jednym drzewku, jednocześnie zaniedbując drugie.
W Cywilizacji VI dużo ważniejsze wydaje się planowanie, dlatego że przy miastach pojawiły się dzielnice. Te warto stawiać na konkretnych polach, obok pewnych budowli, bo dzięki temu dostajemy bonusy. Do tego na danych polach mamy dostęp do określonych surowców. Budując w tym miejscu dzielnicę, tracimy do nich dojście. Dlatego formując miasta, już na początku gry musimy myśleć o tym, jak mają one wyglądać za setki, a nawet tysiące lat. To tylko dodaje pikanterii i sprawia, że rozgrywka jest jeszcze ciekawsza.
Sztuczna inteligencja
Sztuczna inteligencja komputera zasługuje na osobny akapit. Dlaczego? Ponieważ to najsłabsza część gry. Na średnich poziomach trudności, sterowani przez komputer władcy zachowują się w niektórych sytuacjach irracjonalnie. Prowadzenie z nimi walki jest jak zabieranie cukierka dziecku. Dużo przy tym hałasu, ale w gruncie rzeczy jest dość łatwe. Inne cywilizacje potrafią wypowiedzieć nam wojnę, mają zdecydowanie słabsze wojsko i dużo mniej jednostek. W trakcie samych bitew mogą wycofać jednostki walczące na dystans tak daleko, że nie są w stanie dosięgnąć przeciwnika. Nieco dziwne może być też to, że państwa, które są w stanie wojny, zdarza się, że krytykują nas za zbytnią wojowniczość, co jest lekką hipokryzją.
Z drugiej strony, wybierając wysoki poziom trudności, trudno nie zauważyć, że komputer lekko oszukuje. Walka od początku nie jest wyrównana i trzeba mocno się napocić, aby nadrobić zaległości. To nie jest uczciwe i zdecydowanie wymaga poprawy. Przeciwnik powinien być tak samo dobry lub lepszy od nas, a nie po prostu mieć bonusy, dzięki którym jest mu łatwiej.
Oprawa audiowizualna
Zatwardziali fani serii w pierwszej chwili mogą poczuć się trochę nieswojo. To dlatego, że Cywilizacja VI jest zdecydowanie bardziej kolorowa i wydaje się wręcz cukierkowa. Ale to tylko pierwsze wrażenie, które znika po dłuższej chwili. Gra może pochwalić się bardzo dobrą oprawą graficzną. Nie dość, że prezentuje się świetnie, to działa także na słabszych komputerach. Czy można wymagać czegoś więcej?
Jeśli chodzi o dźwięki, to tutaj także jest bardzo dobrze. Odgłosy poszczególnych jednostek są przyjemne dla ucha. Ale to, co najbardziej imponuje, to muzyka, która jest dostosowana do cywilizacji, którą gramy, i jej rozwoju. Jest inna na początku gry i w erze współczesnej. Widać, że Firaxis Games poświęcili sporo uwagi temu aspektowi i to się opłaciło.
Podsumowanie
Cywilizacja VI byłaby zdecydowanie najlepszą częścią całej serii. Byłaby, gdyby nie to, że sztuczna inteligencja jest tak słaba. Można to bardzo łatwo naprawić w kolejnych aktualizacjach i tak też najprawdopodobniej się stanie. Musimy jednak oceniać grę taką, jaką jest w dniu premiery.
Ale nawet słaba sztuczna inteligencja nie zmienia tego, że Cywilizacja VI to bardzo dobra gra, której brakuje kropki nad i, aby była rewelacyjna. Bez wątpienia dzieło Firaxis Games może walczyć o miano najlepszego tytułu 2016 roku.
Niewiele jest serii gier komputerowych, które przeszły do historii. Jedną z nich jest „Cywilizacja”, tworzona przez Sida Meiera i jego studio – Firaxis Games. Niedawno zadebiutowała szósta odsłona, która ma być najlepszą ze wszystkich. Czy to się udało?