Woda jest czynnikiem najbardziej destrukcyjnie działającym na budynki i poszczególne materiały budowlane. Działa w różnych postaciach - w fazie ciekłej, stałej (jako lód) i gazowej (jako para wodna). Potrafi wnikać w każdy materiał, powodując jego zawilgocenie, korozję czy utratę spójności. Długo zawilgocone powierzchnie są też podatne na rozwój skażeń biologicznych tj. pojawianie się grzybów, alg czy pleśni, a w połączeniu z wysoką wilgotnością powietrza jest też szkodliwa dla zdrowia ludzi. Pomieszczeniem szczególnie narażonym na zawilgocenie, są piwnice budynku, położone poniżej poziomu gruntu. Przyczyna wilgoci wynika zazwyczaj z braku izolacji przeciwwilgociowej (szczególnie w starych budynkach) lub uszkodzenia istniejących izolacji, które nie są już teraz szczelne dla wody. Warto więc najpierw ustalić przyczynę zawilgocenia, a dopiero później przystąpić do osuszania pomieszczeń i ewentualnych dalszych prac remontowych lub budowlanych. Metody osuszania dzieli się na dwie grupy - osuszanie naturalne oraz sztuczne.
Osuszanie naturalne polega na obniżeniu wilgotności ścian w wyniku swobodnego przepływu suchego powietrza, czyli innymi słowy, poprzez zapewnienie odpowiednio wysokiej temperatury i dobrej wentylacji pomieszczeń na czas osuszania. Proces osuszania naturalnego jest niestety długotrwały i trudno nawet założyć jak bardzo. Szybkość osuszania zależy bowiem od warunków zewnętrznych, temperatury, wilgotności i ciśnienia powietrza. Równie istotny jest też rodzaj materiału budowlanego, z którego wykonana jest przegroda i jej grubości – ściana najpierw wysycha powierzchniowo, a dopiero później następuje wysychanie struktur materiału, w wyniku stopniowego transportu i oddawania nadmiaru wilgoci do otoczenia. Pierwszy etap jest krótszy i przy sprzyjających warunkach, zachodzi w czasie ok. 20-30 dni. Drugi jest zdecydowanie dłuższy - zależy bowiem od właściwości materiału podłoża, wielkości i układu porów oraz skuteczności izolacji przeciwwilgociowych (czyli o ile izolacje zabezpieczają przed napływem „nowej” wilgoci). Aby zwiększyć efektywność naturalnego osuszania budynku, trzeba wypróbować kilka rozwiązań, takich jak skucie i natychmiastowe wywiezienie zawilgoconych tynków – najlepiej ok. 80-100 cm powyżej widocznej linii zawilgocenia, usunięcie wszelkich okładzin z płytek ceramicznych, paneli ściennych itp., a także intensywne wietrzenie pomieszczeń i stosowanie wentylatorów. Jednym ze sposobów na długotrwałe i naturalne osuszanie zawilgoconych ścian jest też stosowanie tzw. tynków renowacyjnych. Można je układać na wilgotnych podłożach, gdyż są na tyle paroprzepuszczalne i porowate, że umożliwiają swobodne odparowanie wilgoci ze ścian już w czasie eksploatacji tynku. Obecność porów stwarza też możliwość magazynowania, w nich transportowanych, przez odparowującą wodę soli budowlanych. 
box:offerCarousel
Osuszanie sztuczne to wszystkie metody, które wspomagają proces osuszania urządzeniami technicznymi – osuszaczami. Najprostszym urządzeniem do osuszania piwnic są nagrzewnice, które wytwarzając gorące powietrze, powodują podwyższenie temperatury w danym pomieszczeniu. W takich warunkach zachodzi bardzo intensywne odparowywanie wilgoci ze ścian do otoczenia. Wilgoć trzeba szybko odprowadzić poza pomieszczenie, przez krótkie, ale intensywne wietrzenie. Na rynku są nagrzewnice elektryczne i gazowe – najlepiej stosować te pierwsze. 
box:offerCarousel
Nieco inaczej działają osuszacze kondensacyjne, których działanie polega na pochłanianiu i skraplaniu pary wodnej obecnej w powietrzu. Zmniejszenie wilgotności powietrza (otoczenia) stwarza jednocześnie możliwość szybszego oddawania wilgoci przez zawilgocone ściany. Warunkiem skuteczności tej metody jest optymalne uszczelnienie pomieszczenia przed dopływem wilgoci z zewnątrz. Wilgoć skrapla się do specjalnych pojemników lub odprowadzana jest bezpośrednio do kanalizacji. W zależności od mocy i wydajności osuszacza można doprowadzić do skroplenia w ciągu doby od ok. 27 litrów (moc urządzenia 0,36 kW) do nawet 80 litrów wody (moc urządzenia 1,2 kW). 
Osuszacze absorpcyjne działają poprzez pochłanianie wilgoci zawartej w powietrzu, dzięki specjalnemu materiałowi np. silikażel (osadzony na obracającym się wirniku), a następnie „wydmuchiwanie” z niego wilgoci na zewnątrz poprzez wentylatory. Wilgoć nie jest magazynowana w osadnikach, ale od razu usuwana poza pomieszczenie. Zaletą tych urządzeń jest możliwość stosowania również w temperaturach ujemnych, czyli praktycznie o każdej porze roku. W zależności od rodzaju urządzenia jego wydajność można szacować od około 14 do 30 litrów wody na dobę.
Jak wykonać osuszenie piwnicy?