Nie od dzisiaj wiadomo, że światowy rynek wydawniczy podtrzymują kryminały i powieści detektywistyczne. Duża w tym zasługa Skandynawów, którzy świetnie wykorzystują mroczną i senną atmosferę północy Europy do opisywania najbrutalniejszych zbrodni i pozornie niemożliwych do rozwikłania zagadek. Swoją cegiełkę do tego tortu dokładamy oczywiście i my, a zza oceanu wspiera go Harlan Coben. Wyjątkowo płodny literacko Amerykanin właściwie co roku wydaje nową powieść. Nic więc dziwnego, że „Nie odpuszczaj”, która miała swoją premierę 3 października, to już trzydziesta książka w dorobku tego 56-latka.
Echa przeszłości
Tym razem nie mamy do czynienia z kolejną częścią bestsellerowej sagi o Myronie Bolitarze, lecz samodzielną powieścią (która być może zapoczątkuje kolejny cykl). Bohaterem „Nie odpuszczaj” jest Napoleon „Nap” Dumas, który przed piętnastoma laty przeżył niewyobrażalną tragedię. Leo, jego brat bliźniak, wraz ze swoją partnerką Dianą zginęli pod kołami rozpędzonego pociągu. Choć Nap od początku poddawał w wątpliwość wyniki pobieżnego śledztwa, to większość jego znajomych uznała, że śmierć młodych była efektem pijackich wybryków. Jakby tego było mało, tej samej nocy bez wieści przepada też Maura, dziewczyna Napoleona, uważana przez niego za miłość życia. Zdruzgotany chłopak postanawia wstąpić do szkoły policyjnej, by rozwiązać zagadkę śmierci brata i zniknięcia ukochanej.
Gdy po latach wychodzi na jaw, że w samochodzie podejrzanego o morderstwo mężczyzny śledczy odnajdują też odciski palców Maury, cały świat Dumasa wali się w gruzach. Okazuje się, że wszystko, w co dotychczas wierzył, było jednym wielkim kłamstwem.
Sprawdzona formuła
Powieści Cobena od lat opierają się na tej samej, sprawdzonej formule. Mamy małe amerykańskie miasteczko, tylko z pozoru ciche i spokojne, i bohatera, za którego niemal od początku chcemy trzymać kciuki. Dodajmy do tego tajemnicę sprzed lat i krętą drogę do rozwiązania tej zagadki i voilà! Po co zmieniać coś, co tak dobrze działa, prawda?
Cóż, nie chcę twierdzić, że Harlen Coben osiadł na laurach albo oskarżać go o lenistwo, ale trzeba przyznać, że jego książki coraz rzadziej autentycznie zaskakują. 
Nie inaczej jest w przypadku „Nie odpuszczaj”. Można przypuszczać, że autor chciał wykorzystać swoistą ignorancję swoich rodaków i być może finał przedstawionej przez niego historii rzeczywiście mógł być dla nich zaskoczeniem. To jednak broń obosieczna, bo czytelnicy w Europie z pewnością nie potraktują tej „tajemnicy” jako… cóż, wielkiego sekretu.
„Nie odpuszczaj” nie jest w żadnej mierze książką złą czy nieudaną. Wręcz przeciwnie, lektura jest przyjemna, bohaterowie ciekawi, a fabuła – mimo pewnych oczywistych zabiegów – wciągająca. Od pierwszych stron wydaje się też jasne, że książka ta spokojnie mogłaby być kolejnym tomem cyklu o Myronie, z którego przed laty zasłynął pisarz. 
Coben ma sprawdzoną metodę na powieść, która zdaje się satysfakcjonować i autora, i – co najważniejsze – jego fanów. A to chyba najważniejsze.
Źródło okładki: www.wydawnictwoalbatros.com
Długo oczekiwana powieść uwielbianego także u nas Amerykanina nie zaskakuje, ale i nie będzie rozczarowaniem. Coben doskonale wie, jak uczynić z prostego schematu niezły atut.