„Bastion” to pierwsza produkcja niezależnego studia Supergiant Games. W zalewie mnóstwa nijakich produkcji tak zwanego nurtu indie wyróżniła się przede wszystkim ręcznie rysowaną oprawą, która zwracała uwagę graczy i recenzentów na całym świecie. Pod tą grafiką ukrywa się jednak całkiem przyjemna historia i naprawdę miły gameplay, co ostatecznie składa się na obraz bardzo dobrej produkcji.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Latające resztki świata
Fabuła „Bastionu” rozpoczyna się od katastrofy, która zniszczyła niemal cały świat. I gdy wydawało się, że nie ocalał nikt, na kawałku latającej skały obudził się Chłopiec – główny bohater, którego losami będziemy kierować. A raczej – którego los będziemy wypełniać, wszak historię w całej produkcji opowiada Narrator, komentujący na bieżąco to, co akurat robimy. 
Najpierw jednak usłyszymy, że wraz z kolejnymi krokami Chłopca świat powraca do życia. I rzeczywiście – mapy w grze nie są zbudowane w momencie, gdy się na nich pojawiamy, a „tworzą się”, dopiero gdy zbliżymy się do jednej z ich krawędzi. Nie jest to jednak tak zwane generowanie proceduralne, a więc losowe tworzenie kształtu plansz. Rozmieszczenie wszystkich ścieżek ustalone jest z góry, na naszych oczach te przygotowane wcześniej elementy jedynie się pojawiają. A szkoda, bo losowość wpłynęłaby mocno na chęć wielokrotnego powtarzania całej przygody.
Z czasem Narrator zacznie zdradzać więcej informacji o otaczającym nas świecie. Nie tylko skomentuje, że odkryliśmy jakiś ważny budynek, ale wtrąci kilka słów o jego przeszłości. Fabuła nie jest tu więc przedstawiona wprost i wymaga od gracza nieco uwagi i umiejętności łączenia kilku wątków. Z drugiej strony scenariusz – choć naprawdę bardzo dobrze napisany – nie jest jedyną siłą napędową gry „Bastion” i wciąż można się tu dobrze bawić, nie przywiązując do niego ogromnej wagi. 
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Rozgrywka
Wspomniałem wcześniej, że „Bastion” to gra akcji. I rzeczywiście – w chwilach, w których nie przebywamy w tytułowej części świata, skąd wyruszamy na kolejne zadania, dzieje się na ekranie naprawdę dużo. Przede wszystkim czeka na graczy dużo zręcznościowej walki. W niej pomoże nam cała paleta broni i umiejętności specjalnych. W danym momencie możemy mieć jednak na wyposażeniu jedynie dwie bronie i jedną moc. 
Główny bohater potrafi walczyć zarówno w zwarciu (tutaj pomagają mu miecze, młoty, a nawet taran), jak i na dystans (za pomocą łuków, pistoletów, czy… moździerza). Warto więc wyposażenie dobrać tak, by w każdej chwili móc uderzyć w przeciwnika znajdującego się blisko, jak i tego, który dopiero się do nas zbliża. Moce specjalne w dużej części przypisane są zaś do konkretnego wyposażenia. Nie możemy zatem korzystać z rykoszetującej strzały, nie mając w ogóle na wyposażeniu łuku.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Broń można także ulepszać. Gdy w „Bastionie” zbudujemy kuźnię, a w trakcie zabawy zdobędziemy odpowiednie materiały, dane nam będzie zwiększyć możliwości bojowe naszego wyposażenia poprzez poprawę statystyk bądź pewną modyfikację jego cech. Co ważne – na każdym poziomie ulepszeń wybieramy jedno spośród dwóch dostępnych. 
Sama walka jest prosta w założeniach, ale wymagająca w praktyce. Za każdą z dwóch broni odpowiadają dwa przyciski (czy to myszy, czy też na padzie). Dłuższe przytrzymanie guzika aktywuje alternatywny tryb, jak chociażby potężniejszy, ale trwający dłużej wystrzał z łuku. System walki uzupełnia jeszcze blok i unik.
W trakcie przemierzania unoszących się fragmentów świata napotykamy przeciwników wymagających różnego podejścia. Niektórzy z nich pojawiają się w grupach, ale nie grzeszą wytrzymałością. Inni są szybcy, a jeszcze kolejni mają bardzo dużo punktów życia, ale wymagają cierpliwego okładania bronią przez dłuższą chwilę. Nie przeskoczymy też sytuacji, w której różne rodzaje przeciwników pojawiają się na ekranie jednocześnie. Wtedy musimy zdecydować, kogo wyeliminować najpierw. Wszystko to, starając się nie oberwać i... nie spaść poza krawędzie świata. To jak najbardziej możliwe, ale na szczęście kończy się jedynie odjęciem kilku punktów życia, bez konieczności wczytywania gry. 
Technicznie
„Bastion” jest produkcją prezentowaną w rzucie izometrycznym. Oznacza to, że świat gry jest dwuwymiarowy, ale daje nam złudzenie trójwymiarowości. Dzięki temu twórcy mogli przygotować piękne, ręcznie malowane światy, których samo odkrywanie sprawia wiele przyjemności. Każdy ich fragment bogaty jest w małe, ale widoczne detale, co sprawia, że ręce same składają się do oklasków dla twórców.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Świetnie w roli tła sprawdza się również ambientowa muzyka. Do tego wszechobecny głos Narratora został nagrany bardzo poprawnie, sprawiając, że w kwestiach audiowizualnych nie ma się do czego przyczepić. „Bastion” nie cierpi też ze względu na błędy i braki techniczne.
Podsumowanie
„Bastion” to świetna pozycja zarówno dla graczy, którzy z grami typu hack'n'slash nie mają wiele wspólnego, jak i dla tych, którzy są weteranami. Ci drudzy na pewno docenią fakt, że po pierwszym przejściu gry wciąż czekać będą na nich kolejne wyzwania, zachęcające do dalszej eksploracji świata.
Wymagania sprzętowe – „Bastion”
Zalecane:
procesor: dwurdzeniowy, 2,0 GHz,
RAM: 2 GB,
karta grafiki: 1 GB,
pamięć: 2 GB na dysku,
system: Windows XP, Vista, 7 / OS X Leopard 10.5.8, Snow Leopard 10.6.3,
DirectX: 9.0c.
Minimalne:
procesor: dwurdzeniowy, 1,7 GHz,
RAM: 2 GB,
karta grafiki: 512 MB,
pamięć: 2 GB na dysku,
system: Windows XP, Vista, 7 / OS X Leopard 10.5.8, Snow Leopard 10.6.3,
DirectX: 9.0c.
Dostępność:
Gra jest dostępna na platformy: PC, PS4, Xbox 360, Xbox One, PS Vita, iOS.
„Bastion” to produkcja, która w ramach prostych założeń potrafi w sobie rozkochać. Twórcy przygotowali ręcznie malowany świat, w którym osadzili RPG akcji, czy bardziej hack'n'slasha. Z całej puli dostępnych wybieramy dwie bronie, jedną moc specjalną, bierzemy tarczę i ruszamy w świat, który dosłownie powstaje na naszych oczach. Bez dłużyzn, za to z możliwością podejścia na wiele sposobów.