Sukces „Igrzysk Śmierci” i serii „Niezgodna” sprawił, że na rynku wydawniczym pojawiło się mnóstwo książek poruszających temat dystopii, ale tylko kilka spełniało wszelkie warunki, aby osiągnąć sukces. Jedną z takich książek jest „Czerwona Królowa”. Tajemnica Czerwonej
Fabuła „Czerwonej królowej” oparta jest na sprawdzonym formacie. Główną bohaterką jest Mare Molly, żyjąca w Nowej Erze, czasach, w których panuje nietypowy podział społeczny – mieszkańcy jej królestwa dzieleni są według… koloru krwi, jaka płynie w ich żyłach. Szczęśliwi posiadacze srebrnej krwi żyją w dostatku, a czerwonokrwiści to biedota, zepchnięta na margines społeczny. Posiadacze czerwonej krwi muszą do momentu osiągnięcia pełnoletności znaleźć sobie stałe zajęcie, inaczej trafiają do wojska, co równa się pewnej śmierci. Mare jest już właściwie przekonana, że też podzieli ten los – jej 18. urodziny zbliżają się wielkimi krokami, a ona nie ma żadnego zajęcia, które uchroniłoby ją przed zgubą. Nagle, w wyniku przedziwnego zbiegu okoliczności, Mare trafia jednak na dwór królewski, gdzie zostaje służką. Z czasem okazuje się, że nie jest tak zwyczajna, jak się jej dotychczas wydawało. Kryje się w niej moc, której nie może i nie umie wytłumaczyć – wszak w jej żyłach płynie czerwona, a nie srebrna krew. W międzyczasie w królestwie zaczynają panować coraz bardziej nerwowe nastroje, a pośród upodlonych Czerwonych rodzi się pragnienie buntu i odzyskania władzy. Czy uda im się zrealizować ten cel w świecie pełnym kłamstw, tajemnic i nienawiści? I jaką rolę odegra w tym wszystkim nieświadoma swojej mocy Mare?
Skąd my to znamy?
Victoria Aveyard nie unika powielania pewnych standardowych dla tego gatunku klisz i rozwiązań. Młodziutka pisarka szybko potrafi jednak przejść od opisów królestwa i zależności, jakie panują między jego mieszkańcami (co, przyznaję, jest nieco nużące), do wartkiej i wciągającej akcji, która zaczyna się, gdy tylko jej bohaterka trafia na dwór. Siłą „Czerwonej królowej” są też bardzo ciekawe drugoplanowe postaci, które z pewnością otrzymają w kolejnych tomach serii dużo więcej uwagi ze strony autorki, a ich wątki się rozwiną. Na pewno ciekawy jest sposób, w jaki autorka „maluje” słowem, przedstawiając nam nie tylko cechy samych bohaterów, ale również ich otoczenie, przykładając przy tym dużą uwagę do detali.
Póki co jednak nie mamy do czynienia z czymś przełomowym, a wiele wykorzystanych przez Victorię Aveyard zabiegów z powodzeniem moglibyśmy przełożyć do którejś z innych książek tego typu, które zrobiły na rynku wydawniczym spore zamieszanie. Czy to oznacza jednak, że sukces, jaki osiągnęła również pośród polskich czytelników „Czerwona królowa”, jest przesadzony? Nie sądzę. Aveyard umiejętnie buduje i prowadzi swoje postaci, książkę czyta się od pewnego momentu z zapartym tchem, a jej zakończenie daje nadzieje na bardziej udaną i, miejmy nadzieję, oryginalniejszą kontynuację tej historii w kolejnych tomach.
Wielbiciele młodzieżowej fantastyki będą z pewnością zachwyceni światem Mare Molly i jej przygodami. Bardziej wymagający czytelnicy powinni zaś dać Victorii Aveyard szansę na prawdziwe rozwinięcie skrzydeł i zaskoczenie nas wszystkich tym, co zaprezentuje w kolejnych tomach „Czerwonej królowej”. Mój apetyt został rozbudzony wystarczająco mocno, by otrzymała ode mnie ten kredyt zaufania.
Źródło okładki: www.otwarte.eu
„Czerwona królowa” Victoria Aveyard – recenzja