Kolekcjonerzy w poszukiwaniu dzieł – obrazów czy rzeźb – przeszukują aukcje, antykwariaty, odwiedzają prywatne galerie i pchle targi. W każdym z tych miejsc słyszą terminy opisujące poszczególne artefakty. Ich znajomość jest niezbędna, żeby wiedzieć, z czym ma się do czynienia, i móc się komunikować z handlarzami.
W poszukiwaniu dzieła
Jednym z podstawowych pojęć jest sygnatura. To nic innego jak podpis artysty na pracy bądź znak firmowy manufaktury na porcelanie. Należy do pierwszych rzeczy, na którą powinno się zwrócić uwagę w kontakcie z obiektem sztuki. Pozwala ustalić autora, a także stwierdzić autentyczność dzieła. Jeśli podpis budzi nasze zastrzeżenia, może to świadczyć, że mamy do czynienia z falsyfikatem. Jest to obraz bądź inny obiekt podrobiony, czyli udający dzieło innego autora, np. bardziej znanego, żeby uzyskać za niego lepszą cenę. Mówiąc wprost, to fałszerstwo. 
Falsyfikat należy wyraźnie odróżnić od repliki i kopii. Te dwa terminy w odniesieniu do obiektów sztuki oznaczają zasadniczo to samo – to wierne odtworzenie oryginału. Wykonuje się je przede wszystkim w celach dydaktycznych, kolekcjonerskich lub dla ochrony dzieła oryginalnego. Można też je sprzedawać, ale kupujący musi zostać poinformowany, że nie ma do czynienia z oryginałem. Ostatnim z tej grupy terminów jest pastisz, czyli celowe naśladowanie innego dzieła lub stylu jakiegoś artysty, które nie ma nic wspólnego z fałszerstwem.
Opisać obraz
Pojęcia te pozwalają zdefiniować dzieła artystyczne, szereg terminów natomiast pomaga je dokładnie opisać. Ważne są nazwy technik malarskich, które pochodzą od nazw farb, jakimi je wykonano, np. olej, tempera, akwarela czy akryl. To jednak dopiero początek. Dużo dodatkowych terminów wiąże się z techniką olejną, choć większość z nich można odnieść także do innych. Zagruntowane płótno można najpierw pokryć podmalówką. Jest to wstępna, najczęściej monochromatyczna wersja obrazu. Zazwyczaj jest całkowicie zamalowywana w dalszej części prac nad dziełem. Jednak wielu malarzy celowo pozostawia jej fragmenty odsłonięte dla uzyskania ciekawych efektów artystycznych. Farbę na płótno można nanosić na różne sposoby. Leonardo da Vinci malował laserunkowo, czyli nakładając bardzo cienkie warstwy przezroczystej lub półprzezroczystej farby. Pozwalało to na uzyskanie delikatnych przejść kolorystycznych. Farbę można też nakładać grubymi warstwami tak, że tworzy fakturę na powierzchni płótna. Wtedy mówimy o impastach. Dzieła malowane w technice olejnej po wyschnięciu zabezpiecza się werniksem. Jest to specjalny lakier, który chroni kolory przed działaniem promieni słonecznych, kurzu i wilgoci. 
Obrazy malowane na płótnie są oprawione w ramy. Z kolei powstające na papierze i tekturze oprawia się w ramy ze szkłem i passe partout. Jest to ramka z kartonu z wycięciem, o powierzchni trochę mniejszej od powierzchni pracy. Dzięki niej papier nie dotyka bezpośrednio szyby. 
Wymienione terminy należą do podstawowych. Ich znajomość jest niezbędna do poruszania się w świecie sztuki. Oczywiście obok nich funkcjonują setki innych, które miłośnik i kolekcjoner sztuki powinien znać. Niektóre odnoszą się tylko do konkretnych technik, inne opisują szersze zjawiska. Im bardziej się zagłębiamy w tematy związane z kolekcjonowaniem sztuki, tym więcej szczegółów i pojęć poznajemy.
Zaczynając przygodę ze sztuką i jej kolekcjonowaniem, warto poznać podstawowe terminy, które ułatwią poruszanie się po tym świecie. Stanowią one bazę, na której można budować dalszą wiedzę.