Omega to najnowsze budżetowe słuchawki dokanałowe Brainwavz. Mają zaoferować wysoką jakość dźwięku oraz wykonania. Cena wydaje się być wyjątkowo atrakcyjna – wynosi 49 zł. Czy to sprzedażowy hit, czy jednak klapa? Słuchawki marki Brainwavz można śmiało określić mianem najlepszych pod względem relacji jakości do ceny. Producent wciąż bije kolejne rekordy, tak tanich produktów w ofercie jeszcze nie było. Omega są bardzo ciekawe, ale budzą też pewne wątpliwości. W końcu trwałość czy ergonomia to bardzo ważne czynniki przy wyborze słuchawek dokanałowych, a niska cena często nie idzie w parze z jakością. Omega jednak zaskakują, gdyż wykonane są ze stali.
Wyposażenie
Nie można liczyć na takie wyposażenie, jak w wyższych modelach Brainwavz, ale jest i tak bardzo dobrze. W zestawie są trzy pary nakładek silikonowych (w rozmiarach S, M oraz L), do tego para pianek termoaktywnych Comply T-400 (medium), klips do ubrania i rzep do przewodu. Nie ma charakterystycznego, pojemnego, usztywnianego, czarno-czerwonego, futerału zamykanego na zamek. Zważywszy jednak na cenę słuchawek, jest to zrozumiałe. Futerał można dokupić za 15 zł.
Wygląd
Słuchawki robią wrażenie nie tylko stalowymi elementami, ale także wymiarami. To małe, symetryczne, precyzyjnie wycięte i ładnie obrobione rurki. Ich kolorystyka jest trochę surowa, po prostu stalowa, ale ładnie komponuje się z czernią przewodu oraz ciemnoszarymi tipsami.
Obudowy słuchawek są zespolone z krótkimi tulejkami. Na tulejkach widać specjalne żłobienia, nakładki trzymają się pewnie, a kopułki zakończone są metalowymi siateczkami mającymi minimalizować ryzyko zabrudzeń. Same tipsy są grube i mocne – daleko im do wersji najtańszych, typowej „chińszczyzny”, które wyglądają jak zrobione z papieru, a na dodatek brzydko pachną.
Ciekawie zamocowano odcinki douszne: otaczają one obudowy słuchawek pierścieniami z logo producenta, a pod spodem mają ponacinane wypustki. Na nich wytłoczono oznaczenia kanałów. Słuchawki wyposażone są też w trójprzyciskowego pilota z mikrofonem (jego obecność pozytywnie zaskakuje). Znajduje się on około 12 cm od prawej słuchawki, jest spłaszczony i zaoblony. Rozdzielacz przewodu jest podobny do tego z innych modeli, duży, mocny, ma suwak służący do skrócenia przewodów. Kabel mierzy 120 cm, jest zakończony kątowym wtykiem 3,5 mm o efektownej obudowie.
box:imageShowcase
box:imageShowcase
box:imageShowcase
Wykonanie Brainwavz Omega jest bardzo dobre, z małym wyjątkiem. Nie mam zastrzeżeń ani do słuchawek, ani do wtyków, ani grubszego odcinka kabla. Niestety, odcinki douszne są dosyć cienkie i wyglądają na delikatne, ale ich izolacja jest mocna i sprężysta. W tej cenie i tak trudno narzekać na wykonanie.
Komfort i obsługa
Małe słuchawki dokanałowe są popularne, najczęściej mają przetworniki armaturowe (ze zrównoważoną kotwicą), więc dynamiczne Brainwavz Omega stanowią miłą odmianę. Tulejki prawie chowają się w uszach, można się z nimi położyć, zmieszczą się pod czapkę. Wtyki przewodów przy słuchawkach nie uciskają uszu, a słuchawki trzymają się stabilnie.
Tłumienie jest dobre, co prawda, Omega nie wyciszą idealnie otoczenia, ale pozwolą już na komfortowe odsłuchy nawet w komunikacji miejskiej. To też dobry sprzęt na spacer, niestety wyraźnie słychać stukanie i szuranie przewodu o ciało lub ubranie, tzw. efekt mikrofonowy. Są na to dwa sposoby. Po pierwsze, warto skorzystać z klipsa do ubrania, żeby przewód nie wisiał napięty. Po drugie, słuchawki można założyć metodą OTE, czyli z kablem nad uchem. Puszczamy kable za uszami, zawieszamy je na małżowinach i słuchawki wkładamy od góry. To równie wygodne co metoda klasyczna i praktycznie eliminuje stukanie kabla. Warto również podciągnąć suwak rozdzielacza, żeby przewody nie spadały z uszu. Wtedy już nic nie powinno przeszkadzać.
Pilot z mikrofonem jest wygodny. Świetnie, że ma trzy oddzielne przyciski i jest kompatybilny z większością urządzeń dostępnych na rynku. Niestety nie ma co liczyć na wysoką jakość rozmów.
Specyfikacja
przetworniki dynamiczne: 6 mm
pasmo przenoszenia: 20 Hz–20 kHz
czułość: 98 dB
impedancja: 16 Ω
pilot z mikrofonem (iOS, Android i inne)
kabel 120 cm, wtyczka 3,5 mm
Specyfikacja jest w normie. Czułość jest trochę niższa niż zazwyczaj, ale Omega mają też niską impedancję. Słuchawki są głośne nawet ze smartfona.
Brzmienie
Dźwięk jest bardzo dobry, szczególnie biorąc pod uwagę cenę. Co prawda, słychać trochę wad, nie jest to poziom rewolucyjny, ale w cenie 49 zł trudno narzekać. Omega oferują ciepłe brzmienie z podkreślonym basem, czytelną średnicą i sopranem. Przestrzeń nie zrobi wrażenia, ale jest przyzwoita.
Bas podkreślony został w średnim podpaśmie – jest ciepły i masywny. Nie dominuje, ale jest go i tak sporo. Dynamika wypada przeciętnie, na szczęście dźwięk jest dostatecznie rytmiczny, by zaangażować słuchacza. Najniższe pasmo, tzw. subbas, jest słabsze, w efekcie czego bas w Omega nie brzmi jak z subwoofera, ale również nie dudni, nie rozmywa się i nie „muli”. Da się usłyszeć sporo detali, np. wibrację struny w gitarze basowej. Nie ma problemu z odróżnianiem poszczególnych instrumentów. Bas spisuje się dobrze, na piątkę.
Średnica jest lekko wycofana, ale nadal pozostaje czytelna. Wokaliści są blisko słuchacza, dobrze brzmią żywe instrumenty. Słychać ciepłą barwę i łagodność brzmienia. To muzykalny dźwięk, co prawda, nie słychać wszystkich detali, nie jest krystalicznie czysto, ale poziom jest dobry. To uniwersalna sygnatura, nada się do rocka, muzyki wokalnej oraz nowszej elektroniki, rapu czy muzyki popularnej. Dźwięk jest przystępny w odbiorze, nie męczy. W szkolnej skali średnicę oceniłbym na czwórkę.
Sopran nie został wycięty, co się ceni. Przez podobne zabiegi wiele tanich słuchawek brzmi nieczytelnie. Pasmo to nie zachwyca jednak jakością, sopran bywa ostry, lekko rozlewający się i szeleszczący. Talerze perkusyjne lub cyfrowe sample często wychodzą przed szereg. Słuchawki sprawdzałem z urządzeniami z wyższej półki, stawiającymi na klarowne wysokie tony. Ze smartfonami powinno być lepiej – większość urządzeń ze średniej półki brzmi raczej ciepło i łagodnie, sopran nie powinien więc syczeć i męczyć. Jego jakość oceniam na trójkę z plusem.
Scena nie zachwyca rozmiarami, ale nie ma się wrażenia, że dźwięk wybrzmiewa tylko w głowie – instrumenty pojawiają się także za i ponad głową; słychać je szerzej przy uszach, są odseparowane, ale nie za mocno. Jest nadal ciasno, dźwięk jest raczej zbity i zwarty, nie dobiega gdzieś z oddali, nie słychać też efektów, np. pogłosów czy echa itp. Wszystko jest raczej blisko, ale dzięki temu brzmienie pozostaje czytelne. Nie ma jeszcze efektu przytłoczenia, dźwięk nie jest agresywny, nie osacza słuchacza.
Podsumowanie
Brainwavz ponownie nie zawiodło; ich słuchawki to (prawie) zawsze świetna oferta. Omega podtrzymują ten trend. W tej cenie nie ma co szukać słuchawek u producentów o wątpliwej renomie – Omega są z pewnością warte 50 zł, jeśli potrzebujemy rozrywkowego brzmienia z basem.
Słuchawki nie są jednak bezkonkurencyjne, a trzeba mieć też na uwadze, że nieznaczne przekroczenie budżetu może zagwarantować ciekawsze brzmienie. W tej samej cenie są Awei ES900i o rewelacyjnej jakości brzmienia, ale niestety gorszej ergonomii i wykonaniu. Kilka złotych drożej można nabyć Snab Overtone EP-81 – ciemniejsze, bardziej basowe, ale również wygodne, dobrze wyposażone i metalowe. W podobnej cenie są także basowe Koss The Plug lub nieznacznie od nich droższe Kruger&Matz KM108EB czy Brainwavz Delta. Te ostatnie oferują bardziej zrównoważone, gładsze i jaśniejsze brzmienie, ale jeśli preferujemy basowe granie i niewielkie wymiary, to Omega będą lepsze.
Zalety: bogate wyposażenie; świetne wykonanie; ładny design; ciepłe brzmienie z podkreślonym basem, zarysem stereofonii, niezłą uniwersalnością i rozrywkowym charakterem.
Wady: odcinki douszne wyglądają na cienkie; scena dźwiękowa jest mała; sopran wydaje się sztuczny i czasami szeleszczący (w tej cenie jednak tak naprawdę nie można się do niczego przyczepić).
Test słuchawek Brainwavz Omega – najtańsze, ale czy warte uwagi?