W przypływie nostalgii za okresem, gdy jeszcze nie podjęło się najważniejszych decyzji życiowych, a świat stał przed człowiekiem otworem, sięgam po książki dla młodzieży. Z reguły gatunek nie ma większego znaczenia, ważny jest odbiorca, dla którego kreowana jest dana opowieść. I czasami trafiam na istne perełki. A czasami niestety przeżywam kolejne rozczarowania.
„Tak słodko…” Tammara Webber – recenzja