Dwie siostry mieszkają w starym, pełnym tajemnic domu. Wkrótce okazuje się, że dom skrywa więcej sekretów, niż mogłoby się wydawać. Znajduje się w nim zło, które powoli przejmuje kontrolę nad młodszą z sióstr. Czy starsza w porę zorientuje się, co się dzieje, i zdoła uratować siostrę przed zatraceniem? Alexis i Kasey mieszkają w ogromnym, starym domu. Starsza z sióstr pasjonuje się fotografią i jest typową indywidualistką. Alexis najlepiej czuje się we własnym towarzystwie i nie dąży do zawierania bliskich relacji z nikim innym. Jej młodsza siostra także jest wyobcowana, można by wręcz powiedzieć, że lekko ekscentryczna. Kasey uwielbia stare lalki i to w ich obecności czuje się najlepiej. Dnie spędza na zabawie i początkowo nikogo to nie niepokoi. Z czasem jednak dziewczynka zaczyna dziwnie się zachowywać, a jej starsza siostra zaczyna się niepokoić. Jednak czy dziwne zdarzenia nie są tylko i wyłącznie wytworem jej wyobraźni?
Gdzie kryje się zło?
Alexis nie boi się kłopotów – oprócz różowych włosów wyróżnia się także nieustępliwym charakterem i skłonnością do lądowania na dywaniku u dyrektorki. Jednak zmiana zachowania jej młodszej siostry zaczyna ją niepokoić. Kasey zawsze była dziwna, lecz od pewnego czasu zaczyna zachowywać się jak szalona. Ponadto w domu zaczynają dziać się niepokojące rzeczy – w pokojach robi się chłodniej, drzwi otwierają się same, woda zaczyna gotować się bez niczyjej ingerencji. Kasey także przechodzi zmianę – jej błękitne oczy zaczynają błyszczeć na zielono, a słowa, które wypowiada, nie pasują do obecnej epoki. Alexis orientuje się, że jest jedyną osobą, która może uratować siostrę przed mściwym duchem, który pragnie zemsty. Tylko czy nie jest już za późno?
Powieść z dreszczykiem, ale i z humorem
„Złe dziewczyny nie umierają” można zakwalifikować jako horror dla młodszych czytelników. Pojawia się tu temat demonów, duchów i opętania. Straszne wydarzenia przeplatane są z momentami pełnymi humoru i ironii, co sprawia, że pozycja ta nie jest sztampową książką, której celem jest przestraszenie czytelnika. Jednak jej odbiór zależy od indywidualnych preferencji – dla niektórych będzie to straszna powieść, którą czyta się dobrze jedynie przy zapalonym świetle, inni stwierdzą, że owszem, może pojawić się dreszczyk grozy, lecz książka nie jest przerażająca. Jednego jednak powieści Katie Alender nie można odmówić – książka jest wciągająca i bardzo dobrze się ją czyta, można wręcz odnieść wrażenie, że historia pochłania czytelnika i powoli wciąga go do swojego świata, pełnego duchów i skrzypiących podłóg.
Źródło okładki: www.wydawnictwofeeria.pl
„Złe dziewczyny nie umierają. Tom 1” Katie Alender – recenzja