Zawartość i przygotowanie do gry
W dość dużym pudełku znajdziemy: świątynię w dwóch częściach, planszę wyroczni, 8 rodzin po 21 kart, 16 kolumn wpływu, 6 płytek misji, 4 dyski kolejności, znacznik epoki, 12 pierścieni mocy, 4 plansze graczy, 4 karty pomocy, 19 żetonów nagrody (3 żetony legend potęgi i 16 żetonów legend rodzinnych), 40 znaczników złota, 45 żetonów punktów zwycięstwa oraz książeczkę z opisem działania kart. Grafika na kartach i pozostałych elementach świetnie oddaje mityczny klimat. Dodatkowo całość wykonana jest w bardzo dobrej jakości.
Gra jest przeznaczona dla 2 do 4 graczy w wieku od 14 lat. Na początku kładziemy na środku fronton świątyni. Poniżej, od lewej do prawej umieszczamy płytki misji w kolejności rosnącej. Pod płytkami układamy schody świątyni. Znacznik epoki umieszczamy na polu schodów z numerem 1. Każdy z uczestników kładzie przed sobą planszę gracza. Gromadzimy znaczniki złota, punktów zwycięstwa i pierścieni mocy w jednym miejscu, tworząc w ten sposób pulę zasobów ogólnych. Następnie losujemy gracza, który otrzymuje dysk kolejności z numerem 1, a pozostali w kolejności zgodnej z ruchem wskazówek zegara pobierają resztę kolejno ponumerowanych dysków. Wręczamy graczom po 4 sztuki złota, po 1 kolumnie każdego koloru oraz liczbę punktów zwycięstwa odpowiadającą cyfrze na dysku kolejności. Wybieramy 5 rodzin kart, a resztę odkładamy do pudełka. Tasujemy karty i odpowiednią ich liczbę kładziemy odkrytą w Agorze. Reszta kart stworzy zakryty stos dobierania. Na koniec wykładamy 3 nagrody za legendy potęgi oraz nagrody za legendy rodzinne odpowiadające 5 wybranym rodzinom kart. Pora rozpocząć zmagania półbogów…
Przebieg rozgrywki
Gra trwa 5 epok, a każda z nich podzielona jest na 4 fazy: przebudzenie, akcje graczy, tworzenie legendy i koniec epoki. Zadaniem graczy jest zdobycie jak największej liczby punktów zwycięstwa, które możemy uzyskiwać dzięki tworzeniu własnych legend. Każdy rudna rozpoczyna się odkryciem odpowiedniej liczby kart. Gracze mogą je zdobyć, jeśli posiadają w aktywnej strefie kolumnę w oznaczonym na karcie kolorze. Niestety prowadzi to do utraty jednej z kolumn. W sytuacji, gdy nie możemy wziąć żadnej karty lub płytki misji, pobieramy Obywatela. W ten sposób w każdej rundzie powinniśmy poszerzyć swoje zasoby o 3 nowe karty i jedną płytkę misji.
Choć każda runda składa się z czterech faz, nasze działania już od pierwszego etapu muszą być na tyle przemyślane, aby dały nam jak najwięcej korzyści. Jednak to, co z naszych ruchów wyczytają inni gracze, będzie się różnić od tego, do czego dążymy. Możemy wykorzystać to do stworzenia małego zamieszania nad stołem. W końcu na drodze do zwycięstwa wszystkie chwyty są dozwolone. Zakupione karty mogą nam przynieść różne zyski. Po wykorzystaniu profitów płynących z kart możemy przenieść je do Elizjum. W połączeniu z płytkami misji mogą one dostarczyć odpowiednią ilość złota i punktów zwycięstwa. Możemy w ten sposób tworzyć nowe legendy lub rozbudowywać już te istniejące. Po zakończeniu fazy tworzenia legend użyte wcześniej kolumny wracają do graczy. Po sfinalizowaniu piątej rundy podliczamy zdobyte punkty, zdolności niektórych kart, żetony bonusowe i stworzone legendy, co pozwala wyłonić zwycięzcę.
Podsumowanie
„Elizjum” jest typową grą strategiczną, która świetnie sprawdzi się podczas towarzyskich spotkań z planszówkami. Zasady są dość proste, ale sama mechanika wymaga już trochę kombinowania. W trakcie rozgrywki musimy się skupić na obserwacji działań przeciwników i dostosowywaniu swoich ruchów do dynamicznie zmieniającej się sytuacji. Gra jest dobrze skalowalna przy różnej liczbie graczy. Zmiany w rodzinach powodują, że każda rozgrywka jest niepowtarzalna. Dodatkową zaletą jest świetne wykonanie utrzymane w greckim klimacie.
„Elizjum” przenosi graczy w czasy rządów bogów na Olimpie. Gracze mogą się wcielić w jednego z półbogów i stanąć do walki ze swoimi rywalami, aby zająć zaszczytne miejsce na Olimpie. Wkraczają w ten sposób w świat herosów, artefaktów i niebezpiecznych misji. Tworzenie własnej legendy oznacza prawdziwą przygodę. Czy okaże się ciekawsza niż historie znane z greckich mitów?