Kiedy sięga się dzisiaj po prasę kolorową, nietrudno jest natrafić na reklamę nowych, rewelacyjnych, a może nawet przełomowych kosmetyków. Kuszą swoją wyjątkowością i mamią obietnicami efektów. I w takich chwilach zupełnie łatwo można sobie przypomnieć dwie podstawowe prawdy. Kobiety zawsze chciały być piękne. A każdorazowo znajdzie się ktoś, kto na dążeniu do piękna będzie próbował zarobić. Piękna rewolucja
Choć akurat w tym wypadku to nie pieniądze są najważniejszym elementem opowieści. Zaś historia i piękno już jak najbardziej. Ale przecież nie powinno to dziwić w książce z serii „Ciekawostki historyczne”.Podstawowy rys dziejowy autorka przytacza już w pierwszych rozdziałach – ale trzeba dodać, że głównym teatrem działań jest tu wiek dwudziesty. „Piękno bez konserwantów” dokonuje dość znaczącego połączenia nagłego rozwoju kosmetyki z ruchami emancypacyjnymi. W pewnym momencie miała nastąpić niemal rewolucja, w wyniku której kobiety zrzuciły gorsety – zarówno w sensie fizycznym, jak i społecznym. Zaczął się czas podkreślania urody i dbania o sylwetkę, a jedno i drugie miało służyć również podkreślaniu niezależności.
Piękno trafia pod strzechy
Oczywiście dbanie o urodę było znane już wcześniej, być może jednak nie tak powszechnie. Autorka zajmuje się okresem, w którym kosmetyka powoli stawała się przemysłem – wręcz biznesem. Jak przystało na „Ciekawostki historyczne” przedstawione tu są liczne anegdoty i informacje, dotyczące mniej lub bardziej znanych marek i specyfików. Niektóre z nich mogą całkiem przyjemnie zaskoczyć. Tak jest chociażby z postacią Maksymiliana Faktorowicza – pochodzącego z Polski (z terenów Polski) założyciela znanej na całym świecie firmy Max Factor.
Po zapoznaniu się z czysto historycznym wprowadzeniem, czytelnik zauważy, że książka podzielona jest na rozdziały obejmujące podstawowe obszary „zainteresowań kosmetycznych”. Mamy więc część poświęconą włosom, dłoniom, twarzy… itp. Autorka wspomina o licznych wzorach piękna – czasem zupełnie pospolitych i wydawałoby się naturalnych, innym razem zaś praktycznie nieosiągalnych. Nie powinno być zaskoczeniem, że już od początków kina, do tej drugiej grupy należały również gwiazdy wielkiego ekranu.
Słowo klucz – mieszanka
Aleksandra Zaprutko-Janicka przygotowała się do swojej pracy zdecydowanie bardzo rzetelnie. Nawet jeśli osoby o zacięciu historycznym nie zawsze się zgodzą z postawionymi tezami czy obserwacjami, to nie zmieni to faktu, że stanowią one idealny punkt wyjścia do poszerzenia swojej wiedzy na ten temat. Ale nie tylko historia kosmetyki jest tu bohaterką. Czytelnik pozna również kilka sekretnych sposobów na gładką cerę, delikatne dłonie i błyszczące włosy. Nie zabraknie też wzmianek na temat autorytetów w tej dziedzinie. Sama książka jest więc przykładem wciągającej mieszanki faktów i anegdot, zaś teraźniejszość nie różni się tak bardzo od przeszłości.
Czy warto tę książkę potraktować jako źródło kosmetycznej wiedzy? Ciężko powiedzieć – jeśli lubicie eksperymentować… Jest ona za to pełna ciekawostek, które mogą się przydać w niejednej sytuacji i jako taka może również służyć za inspirację w zakresie domowych wyrobów i sposobów dbania o własny wygląd.
Książkę znajdziecie na Allegro już za ok. 27 PLN.
Źródło okładki: www.znak.com.pl
„Piękno bez konserwantów” Aleksandra Zaprutko-Janicka – recenzja