Wnętrzności i przygotowanie do gry
W środku znajdziemy 3 plansze, 36 kart, 15 drewnianych kości oraz notes. Wszystkie elementy są bardzo dobrej jakości. Zwierzęta wypadają bardzo naturalnie, a kośćmi aż przyjemnie się rzuca. Trójdzielność planszy wprowadziła realne i przejrzyste odniesienia do zależności występujących w łańcuchu pokarmowym, co świetnie wizualizuje temat młodszym dzieciom.
Gra jest przeznaczona dla 1 do 6 graczy w wieku co najmniej 6 lat. Ciekawym rozwiązaniem jest możliwość rozgrywki w pojedynkę. Choć nie zapewnia to tyle wrażeń i zabawy co wersja w towarzystwie, pozwoli dobrze rozpracować mechanikę. Na początku rozkładamy planszę, każdy dostaje zestaw kart w wybranym kolorze i bierze je w dłoń. Wybrany gracz rzuca kośćmi i układamy je na planszy na polach z odpowiednimi symbolami. Czas zacząć polowanie…
Przebieg rozgrywki
Każdy gracz wybiera kartę i kładzie zakrytą przed sobą, gdy wszyscy będą gotowi, równocześnie je odkrywają. Teraz nadszedł kluczowy moment i najważniejsze pytanie. Kto kogo zje? W myśl zasad panujących w łańcuchu pokarmowym zdobywanie pożywienia zaczyna się od samej góry. Drapieżnik znajdujący się najwyżej zjada zwierzęta, które są niżej (tym sposobem wybranie odpowiedniej karty ma tu duże znaczenie). Jeśli nad kartą, którą zagraliśmy, nie znajduje się nikt więcej, to zdobywamy wszystkie karty i kości znajdujące się niżej. W sytuacji gdy nad nami jest karta z drapieżnikiem, to niestety zostaliśmy obiadem. Jeśli kilku drapieżników zaatakowało w tym samym czasie, to dzielą się zdobyczami po równo (nadwyżka zostaje na planszy). Jedz albo zostaniesz zjedzony…
Kiedy wszystkie karty drapieżników zostaną rozegrane, pora przejść do podliczenia punktów. Każda karta i czarna kość przynosi 1 punkt, a każda kość czerwona daje 2 punkty. Wyniki zapisuje się w notesie. Zbieramy karty, rzucamy kośćmi i rozkładamy je na planszy. W ten sposób rozgrywamy trzy rundy, a zwycięzcą zostaje gracz z największą liczbą punktów.
Wariant solo
Opcja jednoosobowa pozwala na zabawę z dwoma lub trzema wymyślonymi przeciwnikami. Gracz bierze swoje karty do ręki, a karty przeciwników są tasowane i układane w zakrytych stosach. Rozgrywka toczy się tak samo jak w normalnej sytuacji. Najpierw zagrywamy swoja kartę, a potem odkrywamy po jednej górnej karcie od wyimaginowanych przyjaciół. Potem rozkładamy karty, zbieramy zdobycze i przyznajemy punkty.
Podsumowanie
„Mniam mniam” jest interesującym połączeniem gier kościanych i karcianych. Krótki czas tłumaczenia zasad i szybkie rozgrywki sprawiają, że jest to tytuł znakomicie sprawdzający się w dziecięcym gronie. Sporo losowości powoduje, że trudno tutaj zbudować konkretną strategię, ale dzięki temu „Mniam mniam” oferuje sporo emocji. Jednocześnie nie da się dojść do zwycięstwa bez żadnej dawki kombinowania. Warto wyjść ze schematów, aby nie zostać rozszyfrowanym już w pierwszej rundzie. W końcu zasada „jedz albo zostaniesz zjedzony” sprawdza się nie tylko w przyrodzie. Grę można kupić na Allegro za ok. 60 zł.
„Mniam mniam” wprowadza dzieci w świat zwierząt, a w szczególności zależności nim rządzące. W tej grze, aby zjeść, trzeba najpierw upolować swoje pożywienie. Wszystkim burczy w brzuchach, a zapasy są ograniczone. Jednak jak to w łańcuchu pokarmowym bywa, myśliwy może też stać się zwierzyną, a przy pustym żołądku trudno zachować jasność umysłu…