Tajwański producent długo opierał się modzie na phablety, ale w końcu postanowił nie być gorszy od swoich konkurentów i zbudował niemal 6-calowego potwora. Jakie są jego mocne strony, a co można zaliczyć do słabości. Wszystkiego dowiecie się z tego testu. Już nie smartfon, ale jeszcze nie tablet. Tak chyba najkrócej można by scharakteryzować segment urządzeń, do którego należy bohater tego testu. Chociaż dla sporej grupy użytkowników, gabaryty 6-calowych kolosów są nie do przyjęcia, to nie brakuje także ich entuzjastów, dla których wygoda przeglądania zasobów sieci, korzystania z multimediów lub nawigacji są nie do przecenienia. Sprawdźcie, jak w segmencie phabletów radzi sobie reprezentant HTC?
Specyfikacja
Inaczej niż większość producentów, Tajwańczycy nie wyposażyli swojego smartbleta w jeden z topowych na rynku chipsetów. Znajdziemy tu „jedynie” Snapdragona 600, układ Adreno 320 i 2 GB RAM-u. Do dyspozycji użytkownika jest ponadto 16 lub 32 GB pamięci wewnętrznej. W razie potrzeby przestrzeń na pliki możemy powiększyć dzięki czytnikowi kart microSD (do 64 GB). Możemy liczyć także na pełen pakiet technologii łączności – Wi-Fi, Bluetooth, NFC, a nawet port podczerwieni.
Pierwsze wrażenia i jakość wykonania
One Max to z całą pewnością produkt, któremu trudno zarzucić sztampowość i brak charakteru. Na tle konkurentów, wyróżnia się przede wszystkim aluminiową obudową, obecnością głośników stereo oraz czytnikiem linii papilarnych. 5,9-calowy ekran sprawia, że HTC One Max to urządzenie o dość pokaźnych wymiarach (164,5 x 82,5 mm) i niemałej wadze – 217 g. Grubość obudowy wynosi 10,3 mm. Korpus został wykonany z jasnego plastiku, uzupełnionego aluminiowymi wstawkami.
Stylistycznie One Max nawiązuje do swojego mniejszego protoplasty. Można wręcz śmiało założyć, że to przerośnięta wersja HTC One. Front obudowy jest identyczny, różnice dotyczą jej tylnej części.
Tak, jak w przypadku Asusa fonepada Note FHD 6, testowanego smartbletu nie sposób obsługiwać jedną ręką. Z powodu pokaźnych gabarytów, w korzystanie z urządzenia musimy zaangażować obie dłonie. W jednej trzymamy produkt, a druga służy nam do sterowania dotykowym ekranem. Dokładnie tak, jak w standardowym tablecie. Niestety. Coś za coś. Tym czymś jest cena, jaką płacimy za niemal 6-calowy ekran.
Co znajdziemy na plecach HTC? Zlokalizowano tam wspominany już czytnik linii papilarnych, obiektyw aparatu wraz z diodą LED oraz przetłoczenie z nazwą producenta. Do otwierania tylnej pokrywy służy niewielki suwak, umieszczony na lewym boku. Po zwolnieniu blokady, uzyskujemy dostęp do znajdujących się pod klapą slotów na kartę SIM i microSD. Niestety, bateria jest niewymienna.
Jak oceniam działanie sensora linii papilarnych? Nieco zaskakująca jest jego lokalizacja z tyłu urządzenia. W iPhonie 5s, który posiada identyczne zabezpieczenie, sensor znajdziemy pod ekranem – to w moim odczuciu dużo lepsze miejsce. Podczas trzymania go w dłoni z użyciem gadżetu nie ma problemu, ale już w trakcie jazdy samochodem, gdzie One Max jest przymocowany do przedniej szyby specjalnym uchwytem, użycie czytnika może być po prostu niewykonalne.
Ekran
5,9 calowy wyświetlacz HTC, wykonany w technologii Super LCD3 oferuje użytkownikowi rozdzielczość Full HD, czyli 1920 x 1080 pikseli, co przekłada się na zagęszczenie pikseli na poziomie 373 pikseli na cal. Za ochronę przed przypadkowymi zadrapaniami odpowiada technologia Gorilla Glass 3.
Audio
Odtwarzanie dźwięków to jedna z mocniejszych stron testowanego przeze mnie sprzętu. Napisać, że HTC One Max oferuje bardzo przyzwoite brzmienie to trochę mało. Stereofoniczne głośniki z wbudowanym wzmacniaczem są po prostu świetne i niewielu konkurentów może z nimi stawać w szranki. Jeśli często odtwarzacie multimedia za pośrednictwem smartfona, nie powinniście być zawiedzeni. Niebagatelnym plusem jest to, że głośniki zostały umiejscowione na frontowym panelu obudowy, a nie jak w niektórych telefonach – na „plecach”. Moc oraz jakość tonów niskich i wysokich oceniam bardzo dobrze. Łyżką dziegciu w tej beczce miodu jest brak układu Beats Audio, który posiada pierwowzór tego modelu, czyli HTC One.
Bateria
Zainstalowane w One Max ogniwo posiada sporą, jak na segment smartfonów pojemność – 3300 mAh. Nie zapominajmy jednak, że 6-calowy ekran ma swój apetyt na energię, w związku z czym nie ma mowy o dłuższym czasie działania. W trakcie testowania, przy standardowym obciążeniu, aparat wytrzymał bez ładowania 2 dni. Przy bardzo intensywnym użytkowaniu, ogniwo wyczerpywało się po 5 godzinach działania (gra Real Racing 3).
Wydajność i oprogramowanie
W chwili rynkowego debiutu HTC One Max, światło dzienne ujrzała także najnowsza wersja interfejsu Sense 5.5. HTC pozwolił w niej (wreszcie) na wyłączenie kafelków BlinkFeed. Dzięki temu nie jesteśmy już na nie skazani i możemy cieszyć się tradycyjnym ekranem startowym „czystego” Androida.
Graficzna nakładka jest moim zdaniem jedną z bardziej udanych ze wszystkich, które znaleźć można na urządzeniach z Androidem. Wizualnie wysmakowana, czytelna, z dużą ilością przyjaznych i zwiększających komfort korzystania z urządzenia funkcji. Wśród nich na szczególną uwagę zasługuje w mojej ocenie opcja przełączania ekranu startowego w tryb samochodowy, przypominający interfejs Metro z najnowszego Windowsa. Nie wiem, jak wam, ale mi ten pomysł bardzo się spodobał.
Aparat
Bardzo wąskie grono współczesnych urządzeń mobilnych może się pochwalić tym, że ich przednia kamera, która zwykle służy użytkownikom do przeprowadzania wideorozmów (np. przez Skype), obsługuje tryb HDR i umożliwia filmowanie w jakości 720p.
Z tyłu producent zdecydował się umieścić obiektyw z matrycą 4 Mpix. Maksymalna rozdzielczość wykonywanych tylną kamerą zdjęć to 2688 x 1520 pikseli. To, biorąc pod uwagę dzisiejsze standardy nieco mało. Konkurenci oferują bez porównania większe rozdzielczości w swoich obiektywach: Samsung Galaxy Note 3 – 13 Mpix czy też Sony Xperia Z Ultra – 8 Mpix. Poniżej przykładowe zdjęcie wykonane smartfonem:
Podsumowanie
Jeśli jesteście zainteresowani zakupem modelu z segmentu smartbletów, to HTC One Max jest bardzo ciekawą propozycją. Niezaprzeczalne plusy tego kolosa ze stajni HTC to bardzo dobra jakość wykonania, ciekawy design, dobry aparat i znakomite, stereofoniczne głośniki. Smaczkiem jest nakładka HTC Sense 5.5, która poza tym, że jest dość efektowna wizualnie, to dodatkowo rozszerza funkcjonalność tego modelu (tryb samochodowy, blokada rodzicielska).
Jak każdy produkt, opisywany egzemplarz nie jest pozbawiony słabszych stron. W mojej ocenie możemy do nich zaliczyć gorszą, niż u bezpośrednich konkurentów, moc obliczeniową, wysoką cenę, nieprzemyślaną lokalizację czytnika linii papilarnych oraz niewymienną baterię.
Jeśli One Max wzbudził wasze zainteresowanie, to pewnie zastanawiacie się, ile kosztuje. Na Allegro nowe egzemplarze można znaleźć za nieco ponad 1400 zł.
Test HTC One Max. Tajwański smartblet