Birofiliści zbierają różne przedmioty związane z piwem. W ich kolekcjach można znaleźć (i to na poczesnym miejscu) także piwne „opakowania” – butelki, krachle oraz służące do ich zamykania kapsle i porcelanki. Przez wiele lat przedmioty te traktowano jak odpady, kończyły więc w punktach skupu butelek lub na śmietnikach. Na szczęście wiele z nich przetrwało i dziś są przedmiotem zainteresowania birofilistów. 
Szklane początki
Piwo towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. Jako pierwsi raczyli się nim już ponoć Sumerowie 6000 lat temu. Niegdyś warzono je w ogromnych drewnianych kadziach i przechowywano w drewnianych beczkach, z czasem zaczęto używać butelek, m.in. kamionkowych i szklanych najpierw zatykanych korkami, potem zaś tzw. porcelankami i kapslami. W ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku wiele browarów w całej Europie (w tym również na będących wówczas pod zaborami ziemiach polskich lub leżących dziś w granicach naszego kraju, np. w Szczecinie) rozlewało swoje wyroby do pięknych, niekiedy bogato zdobionych butelek (zamykanych m.in. porcelankami – zwanych w Polsce krachlami). Trend ten utrzymał się także w dwudziestoleciu międzywojennym. Ceny wiekowych butelek po piwach są dość wysokie – sięgają od kilkudziesięciu do nawet kilkuset złotych. Czasy PRL były okresem posuchy dla zbieraczy butelek. Istniało wówczas zaledwie kilka ich typów (z zielonego i brązowego szkła; ponoć w tych drugich piwo lepiej się przechowywało). Korzystały z nich wszystkie państwowe browary w kraju. Na zachodzie naszego kontynentu było podobnie, z tą jednak różnicą, że wiele browarów zachowało (i zachowuje do dziś) tradycyjne, bogato zdobione butelki. Pojawiły się tam także ciekawe pomysły na ich recykling – jeden z ogromnych browarów rozlewał piwo do butelek, które można było potem wykorzystać jako… cegły do budowy domów. Na szczęście w ostatnich dziesięcioleciach nastąpił powrót do różnorodności form piwnych butelek, zwłaszcza stosowanych przez niewielkie, rzemieślnicze browary (a także w „limitowanych edycjach” piw koncernowych). Wiele z nich można znaleźć na aukcjach w dziale birofilistyka – w podkategorii butelki. Znajdują się tam ciekawe butelki nie tylko po piwie, ale również po innych alkoholach, a nawet… po lekach i mleku. 
box:offerCarousel
box:offerCarousel
Puszka rządzi
Puszka to najmłodsze ze wszystkich opakowań piwa (jeśli nie liczyć plastikowych butelek i baniaków). Pierwsze pojawiły się jeszcze przed II wojną światową w USA. Tam też na przełomie lat 50. i 60. XX wieku opatentowano model puszki znanej do dziś. Po zachodniej stronie żelaznej kurtyny szybko dostrzeżono jej zalety użytkowe i zaczęto je masowo stosować. Już wtedy zaczęły w Polsce powstawać kolekcje kolorowych puszek po piwie z Zachodu, tworzone głównie przez osoby, które miały rodzinę w Europie Zachodniej (lub możliwość, aby nabyć puszkowane piwo np. w Peweksach). Na pierwsze polskie „puszkowane” piwo przyszło czekać aż do 1991 r. Dziś powodzenie wśród kolekcjonerów mają albo puszki stare (z lat 80. czy 90. XX wieku), albo pochodzące z limitowanych serii, np. związanych z jakimś wydarzeniem czy miejscem. Ich ceny nie są wygórowane, zaczynają się od 1 zł, kończą zaś na kilkudziesięciu złotych. Nieco droższe są kolekcje, które można nabyć za kilkaset złotych. 
Czym zamknąć flaszkę?
Kapsle to, poza etykietami, najczęściej kolekcjonowane przez birofilistów przedmioty związane z piwem. Największe światowe kolekcje liczą ich po kilkaset tysięcy egzemplarzy. Widać to choćby po liczbie aukcji na Allegro: porcelanek wystawia się średnio kilkaset, kapsli zaś kilka tysięcy. 
Patent na zamknięcie butelki za pomocą kapsla pochodzi z końca XIX wieku. W ciągu dziesięcioleci zmieniała się jego konstrukcja. Dziś najnowocześniejsze, typu twist off, można odkręcać bez użycia otwieracza. Warto dodać, że kapsle charakteryzują się stałą liczbą 21 ząbków. Kapsle, które mają inną ich liczbę, cieszą się ogromnym powodzeniem wśród kolekcjonerów. 
Z przełomu XIX i XX stulecia pochodzą najstarsze kapsle w światowych kolekcjach. Ozdobami polskich zbiorów są kapsle wyprodukowane jeszcze przed I wojną światową. Zostały one skatalogowane, a niektóre bardzo cenne kosztują nawet kilkaset złotych. Na Allegro można znaleźć wiele kapsli pochodzących z „egzotycznych” dla nas krajów, takich jak Mongolia czy Kostaryka.
Kapsle mogą być nieużywane (niebutelkowane) lub pochodzić z otwartych butelek. Te ostatnie są często zgięte. Dla doświadczonych zbieraczy nie stanowi to większego problemu – po prostu delikatnie je prostują. Kapsle przechowuje się w specjalnych albumach. Bardzo efektownie prezentują się one także na tablicach. 
box:offerCarousel
Porcelanki
Innym „kolekcjonerskim” zamknięciem butelki po piwie są tzw. porcelanki. Na ziemiach polskich nie zachowało się ich jednak zbyt wiele. Oczywiście krachli można było użyć wielokrotnie, i to nie tylko do przechowywania złocistego trunku. Zwykle jednak po spożyciu piwa (lub stłuczeniu butelki) wyrzucano je do śmieci. Stosunkowo najwięcej zachowanych porcelanek pochodzi z Dolnego Śląska, Pomorza i Mazur, czyli z ziem dawnego zaboru pruskiego, a potem Cesarstwa Niemieckiego. Nie są one zbyt drogie. Ich ceny zaczynają się od 1 zł, kończą zaś na kilkuset złotych. Warto wspomnieć, że te najdroższe pokazują się na Allegro bardzo rzadko, a zdecydowana większość kosztuje od kilku do kilkunastu złotych (ceny wywoławcze to ostatnio zwykle ok. 2 zł). 
box:offerCarousel
Przedmioty związane z „konfekcjonowaniem” piwa cieszą się wśród polskich kolekcjonerów sporym i wciąż rosnącym zainteresowaniem. Trzeba też stwierdzić, że powstające dziś kolekcje zdecydowanie „mają przyszłość”.
Kolekcjonerstwo piwosza – butelki, puszki, kapsle, porcelanki