Jeżeli pamiętacie atmosferę lat 70. i 80. z ich absurdami, szarością, ale i „zaradnością” ludzi, w książce „Śliski interes” odnajdziecie wiele znajomych obrazków. Jedne wywołają uśmiech, inne zgrzytanie zębów i trzeba przyznać, że te dziwne czasy zostały sportretowane cholernie trafnie. Wszystko trzeba było zdobywać
Puste półki w sklepach, produkty na kartki, i to raczej słabej jakości, większość rzeczy załatwiało się przez znajomości, układy, przysługi, a jak ktoś miał choć niewiele dolarów, to był po prostu panisko. PRL dziś wydaje nam się bardziej przaśny i zabawny niż przerażający, ale może dlatego, że oswoiliśmy jakoś wszystkie te absurdy. Ćwirlej po mistrzowsku operuje różnymi scenkami, wplata je w śledztwo i niejednokrotnie przywołuje nam uśmiech na twarz. Kolejki, ciągłe kombinowanie, lewe interesy, cinkciarze i wszechobecny alkohol – to tło dla ciekawie zarysowanej intrygi kryminalnej. Nie zabraknie też służb bezpieczeństwa, które przecież w tamtych czasach wydawały się wszechwładne i były jeszcze bardziej znienawidzone niż milicja obywatelska. Z tymi ostatnimi warto było jednak żyć za pan brat, by w razie czego mogli przymknąć oko na to i owo.
Milicjant w walce o sprawiedliwość w ukochanej ojczyźnie
To nie pierwszy kryminał o milicjantach z Poznania i Piły autorstwa Ryszarda Ćwirleja, można więc już było trochę poznać jego bohaterów. Jakże różne to typy charakteru i podejścia do pracy. W „Śliskim interesie” na pierwszy plan wysuwa się chorąży Teofil Olkiewicz, który raczej do superinteligentnych nie należy, za to trudno mu odmówić szczęścia i nosa. Tego ostatniego ma zwłaszcza do znajdywania alkoholu, którym raczy się w każdej wolnej chwili. Wciąż na rauszu, wkurzony, gdy każą mu jechać gdzieś w miasto w sprawie trupa, zawsze tak potrafi się ustawić, że splendor rozwiązania każdej sprawy i tak przypisywany jest jemu. Nic dziwnego, że dla jednego z kolegów stał się inspiracją do napisania powieści o bohaterskim milicjancie, który broni swojej socjalistycznej ojczyzny przed obrzydliwymi spekulantami, złodziejami i najgorszymi z nich wszystkich wichrzycielami z Solidarności. Zestawienie fragmentów tej twórczości z prawdziwym sposobem myślenia Olkiewicza to naprawdę świetna komedia.
Aby wszyscy byli zadowoleni
Wtedy wszyscy wiedzieli, że śledztwo trzeba prowadzić tak, by i samemu mieć jakąś korzyść i żeby przełożeni byli zadowoleni. Znajomym krzywda stać się nie może, nic więc dziwnego, że bohaterowie jak tylko potrafią, próbują lawirować w swoich dochodzeniach, bo przecież wiadomo, iż papier, na którym pisze się raport, wszystko zniesie, nawet największą bzdurę. Znikające trupy, w których było coś zaszytego, podrabianie alkoholu, walka o przejęcie handlu dolarami, tajemnicze typki biegające po mieście w poszukiwaniu paczek z białym proszkiem – sprawy te dziwnie się ze sobą łączą i przeplatają. Prędzej czy później drogi każdego z trzech milicjantów spotkają się, a połączone doświadczenie sprawi, że wszystko uda się szczęśliwie wyjaśnić.
„Śliski interes” czyta się po prostu fantastycznie. Akcja, groteskowy humor, masa fajnych postaci drugoplanowych i niegłupia intryga kryminalna sprawiają, że to lektura, którą będzie się polecać innym. No i natychmiast ma się ochotę sięgnąć po wcześniejsze tomy cyklu. Jak się okazuje, obecność milicjantów w roli bohaterów kryminałów nie musi kończyć się poczuciem zażenowania jak w książkach, jakie pamiętamy z lat 80. Tam byli idealni, tu na pewno tacy nie są, ale dzięki temu stają się dużo ciekawsi i prawdziwsi.
Książka dostępna jest również w wersji elektronicznej za ok. 30 zł.
Źródło okładki: www.muza.com.pl
„Śliski interes” Ryszard Ćwirlej – recenzja