Dzisiejszy świat składa się z paradoksów. Choć jeszcze nigdy wcześniej nie było tak łatwo go zwiedzać, poznawać nowe kultury i ludzi z innych kontynentów, to jednocześnie wciąż drastycznie rosną podziały gospodarcze i społeczne. I właśnie na tym skupia się Tomasz Michniewicz, jeden z najzdolniejszych reporterów młodego pokolenia, w swojej nowej książce „Chrobot. Życie najzwyklejszych ludzi świata”.
Tacy sami… a jednak coś jest między nami?
„Chrobot” to zbiór reportaży o siedmiu zwyczajnych dzieciach z różnych części świata. Bohaterowie autora urodzili się w tak odmiennych szerokościach geograficznych, jak w Finlandii, Ugandzie, Kolumbii, Indiach, Japonii, Zimbabwe i Stanach Zjednoczonych. Michniewicz towarzyszy swoim bohaterom od momentu, w którym mają mniej więcej sześć lat, aż do wczesnej dorosłości. Szybko okazuje się, że już ich dzieciństwo drastycznie różni się w zależności od miejsca urodzenia i dorastania. Dziennikarz opisuje losy swoich bohaterów, ich codzienność, proste zwyczaje i przyzwyczajenia, jednocześnie prezentując nam kolejne problemy i bolączki, przed jakimi stają każdego dnia. Dużo tu nadziei, wiele radości. Nie brakuje też jednak smutku czy rozczarowania. Ot zwykła, szara codzienność, która – przez to, że dla nas tak egzotyczna i inna – jest fascynująca i ciekawa. 
Michniewicz zmyślnie przeplata losy poszczególnych bohaterów, zestawiając ze sobą uniwersalne etapy dorastania i wkraczania w dorosłość. To wymaga od czytelnika dużego skupienia i uwagi, bo czasem w gąszczu egzotycznie brzmiących imion i nazw łatwo się pogubić. W „Chrobocie” nie brakuje też wątków rodzinnych, politycznych, religijnych i społecznych: czyli tego, co nas kształtuje i sprawia, że stajemy się tacy, a nie inni. Szybko okazuje się, że mimo dzielących bohaterów kilometrów wielu z nich tak samo reaguje na pewno zjawiska. Niektóre czynniki na każdego wpływają zaś indywidualnie, odciskając w nim piętno o innym kształcie. 
Autor bestsellerowej „Samsary” stosuje zmyślny zabieg. Zwykle przecież pisze się o kimś wyjątkowym, wyróżniającym się, a to bogactwem lub osiągnięciami, a to traumatycznymi przeżyciami. Tymczasem „Chrobot” oferuje nam to, co każdy człowiek lubi najbardziej. Możemy dzięki niemu bezpiecznie, w zaciszu własnego domu podglądać tych, których podglądamy najczęściej i najchętniej. Zwyczajnych, przeciętnych ludzi. Szybko okazuje się jednak, że te „zwyczajność” i „przeciętność” wszędzie definiowane są inaczej i inaczej się je ocenia. 
Michniewicz i jego bohaterowie stawiają w „Chrobocie” szereg pytań. Na niewiele z nich znajdziemy jednak w tej książce odpowiedź. Lektura z pewnością jednak skłania do przemyśleń i zastanowienia się nad tym, kim i jacy jesteśmy i co miało na to największy wpływ. Kto wie, być może kiedyś to ktoś z nas zostanie bohaterem książki podobnej do nowego dzieła Tomasza Michniewicza. 
Źródło okładki: www.otwarte.eu
Książka, która zabierze nas w symboliczną podróż w czasie i przestrzeni. Michniewicz próbuje znaleźć przyczynę na bolączki współczesnego świata. Jak mu poszło?