Siedzący tryb życia, duża podaż kaloryczna i chemia w żywności przyczyniają się do rozwoju chorób, które jeszcze 100 lat temu były mało lub całkowicie nieznane. Oczywiście często wynikało to z faktu, że nie umiano ich zdiagnozować albo nie potrafiono ich leczyć. Zalicza się do nich np. cała grupa chorób autoimmunologicznych – niektóre prace naukowe podają, że rosnąca liczba tych zespołów, podobnie jak rosnąca liczba uczuleń, jest spowodowana nadmierną higieną, w jakiej żyjemy. Układy odpornościowe walczą z własnym organizmem, nie mogąc zwalczać infekcji. Historia cukrzycy
W przeciwieństwie do wielu innych chorób cukrzyca jest znana od czasów starożytnych. Wzmianki o niej pojawiają się już ponad 3500 lat temu. Egipscy lekarze, których wiedza medyczna była bardzo precyzyjna i rozbudowana, opisali objawy cukrzycy po raz pierwszy. W starożytnym Egipcie umiano usuwać kataraktę z oka, nie uszkadzając przy tym źrenicy, przeprowadzano też udane trepanacje czaszki w przypadku utrzymywania się długotrwałej nieprzytomności przy urazach głowy. Badania archeologiczne potwierdzają, że były to operacje ratujące życie.
Nie można zatem lekceważyć podwalin, jakie ówcześni mędrcy dali pod zbadanie tej podstępnej choroby. Opis obejmował między innymi brane do dziś pod uwagę symptomy – zmęczenie i ospałość, nagłą i niewyjaśnioną utratę wagi oraz bardzo częste oddawanie moczu. Zaobserwowano też, że mocz chorych przyciągał mrówki i inne owady oraz opisano, że ma on słodki smak.
Sama nazwa „diabetes” pojawiła się w starożytnym Rzymie i oznacza „przeciekanie”. Osoby chore piją bardzo dużo i bardzo często oddają mocz, jakby woda dosłownie przez nie przeciekała. Dopiero około 500 roku n.e. dwaj indyjscy lekarze, Sushruta i Charaka, podzielili cukrzycę na typ 1, związany z młodością, i typ 2, związany z otyłością. Dalsze badania tej przypadłości pozwoliły ustalić, że bardzo duże ograniczenie jedzenia pozwala wyeliminować objawy chorobowe u osób z typem 2, ale tylko nieznacznie przedłuża życie chorych oznaczonych typem 1.
Dopiero w wieku XIX odkryto, że to trzustka produkuje substancję chemiczną pozwalającą na regulowanie poziomu cukru we krwi i w moczu. Opisanie działania insuliny to już historia XX wieku, a zaledwie 13 lat po odkryciu tego hormonu zaczęto go syntetyzować i podawać chorym. Był to milowy krok w badaniach nad tą chorobą, lecz trzeba zaznaczyć, że określanie poziomu insuliny i glukozy we krwi pacjentów było wówczas niemożliwe, a ocenę rozwoju organizmu przeprowadzano na podstawie próbki moczu. Dopiero możliwość zbadania poziomu insuliny i glukozy we krwi pozwoliła na skonstruowanie glukometru – urządzenia, które weszło na rynek w 1970 roku.
I tak choroba, która jeszcze 100 lat temu była śmiertelna, teraz jest tak dobrze rozpoznana i leczona, że chory, chociaż przy współczesnej medycynie nie ma szans na całkowite wyleczenie, żyje całkowicie normalnie. Pomaga w tym nie tylko insulina, ale i domowe narzędzia diagnostyczne, które ułatwiają kontrolowanie poziomu glukozy we krwi.
Glukometry
box:offerCarousel
Glukometr i wstrzykiwacz do insuliny to aktualnie niezbędne narzędzia do walki z tą chorobą, dlatego znajdują się na wyposażeniu niemal każdego cukrzyka. Istotne jest dobranie modelu do potrzeb właściciela. Osoby, które nie są zainteresowane nowinkami albo wręcz obawiają się techniki, powinny zdecydować się na jeden z prostszych modeli firmy Accu-chek, Onetouch, Medisana czy Contour firmy Bayer. Są to doskonałe i bardzo precyzyjne urządzenia o długim terminie gwarancji bezomyłkowego działania. Spełniają podstawową funkcję – badają poziom cukru we krwi i pozwalają pacjentowi na dostosowanie dawki insuliny i leków w zależności od wyniku badania.
Wiele z tych modeli ma duży i czytelny ekran. Firma IXell stworzyła nawet model audio dla osób niewidomych i niedowidzących. Tańsze modele nie różnią się precyzją pomiaru od droższych. Posiadanie tego typu urządzenia wskazane jest dla każdego chorego, zajmuje bowiem niewiele miejsca, nie jest drogie ani skomplikowane w obsłudze, nadaje się do zabrania wszędzie w torebce lub plecaku. Łatwa obsługa to coś, co cenią osoby starsze, ale nie należy zapominać, że ta prosta obsługa może zaważyć w niektórych sytuacjach na dobrostanie chorego, dlatego nawet fan technologii zawsze powinien mieć przy sobie glukometr. Prosty model jest w takich wypadkach idealny. 
Osoby, które oprócz cukrzycy, mają również inne dolegliwości, mogą zaopatrzyć się w urządzenie diagnostyczne firmy Benecheck. Pozwala ono na zmierzenie nie tylko poziomu glukozy, ale też cholesterolu i kwasu moczowego. Parametry te mogą być istotne dla stanu zdrowia i życia pacjenta. 
Fani nowinek technicznych mogą zainteresować się modelami glukometrów, które zapamiętują nawet do 200 ostatnich pomiarów, mają możliwość łączenia się z komputerem lub innym urządzeniem za pomocą Bluetootha oraz wysyłają wyniki do chmury, skąd może pobrać je lekarz. Specjalizuje się w tym firma produkująca glukometry iHealth, które mogą być kompatybilne z Androidem, iOS oraz Windowsem. Firmy Accu-chek, Medisana, Bayer czy iXell również stworzyły modele, które magazynują dane i mogą przesyłać je do pamięci zewnętrznej przez Bluetooth lub kabel USB. Taki zbiór danych pozwala ocenić stan chorego w dłuższym przedziale czasowym.
Dla chorych ważna jest ponadto wzrastająca czułość tego typu urządzeń. Chociaż dokładność najprostszych modeli w niczym nie odbiega od tych bardziej zaawansowanych, wymagają one większej ilości krwi do dokonania pomiaru. Oznacza to, że igła nakłuwacza jest bardziej tępa albo grubsza, co przekłada się na większy ból przy pobieraniu próbki. Trzeba pamiętać, że nakłuwacze powinny być dopasowane do modelu glukometru – zbyt duża albo zbyt mała ilość krwi zaburzy pomiar.
Niezależnie od posiadanego modelu zawsze warto pamiętać o tym, by urządzenie miało sprawne baterie albo było naładowane. Nie można poza tym zapominać o zaopatrzeniu się w paski pomiarowe.
Glukometry do 500 zł