Chociaż nie... to książka nie tyle zwodnicza, ile bardzo niepokojąca. Już od samego początku złapała mnie za kołnierz i kazała czytać się do samego końca. I choć wiedziałem, że w każdej chwili mógłbym zamknąć okładki i przerwać lekturę, to coś powodowało, że nie chciałem tego zrobić.
Przerażenie i zagubienie
Właśnie te dwa uczucia na zmianę, a czasem doskonale wymieszane, towarzyszyły mi najczęściej, gdy poznawałem kolejne szczegóły z życia bohaterów „Kąpiąc lwa”. Strach, o którym wspomniałem, pojawił się już w pierwszym rozdziale, gdy okazało się, że małżeństwo z dość długim wspólnym stażem odkryło, że nie ma już nic, co mogłoby ich dalej łączyć. Potem – przez bardzo krótką chwilę – można odnieść wrażenie, że będziemy mieli do czynienia z kolejną powieścią obyczajową wraz z charakterystycznymi dla niej zdradami, oszustwami i kaskadami wzajemnych oskarżeń. Ale tak się nie dzieje. Zamiast tego pojawiają się coraz to nowe postacie, a wśród nich mała dziewczynka, którą widzą tylko nieliczne postaci z książki. Dość szybko nabrałem przekonania, że jest to ten rodzaj dziewczynek, których nikt nie chciałby spotkać na swojej drodze – tym bardziej, że postać ta wie wszystko o wszystkich i nie zostawia zbyt wiele miejsca na samodzielne decyzje. A to jeszcze nie jest najdziwniejsze, bo później... cóż, w tym miejscu chyba byłoby najwygodniej zawiesić opowieść o treści i stwierdzić aluzyjnie „nazwisko zobowiązuje”.
Nie czytajcie okładki
Na ostatniej stronie okładki znajduje się popularny „blurb” – czyli krótka, obowiązkowo pozytywna notka zachęcająca do lektury książki. Wiem, że różni czytelnicy różnie podchodzą do korzystania z tych opisów. Ja czytam je z ciekawości i tym razem niemal się na tym „przejechałem”. W przypadku tej książki zapis wspomina o śnie, który przytrafił się pięciorgu przyjaciół. Kiedy już dotarłem do setnej strony i nie natrafiłem ani na sen, ani na rzeczonych przyjaciół, byłem pewien, że zdarzyło się coś niewyobrażalnego i dostałem książkę w pomylonych okładkach. Już zacierałem ręce, by napisać kilka dosadnych zdań. Ale czytałem dalej i wkrótce przestałem rozumieć cokolwiek...
Mimo to nadal nie chciałem przerwać lektury. Czułem się perfekcyjnie skołowany i zagubiony. Wiele książek wciągnęło mnie bez reszty, ale nie pamiętam, ile czasu minęło od ostatniego razu, gdy podczas lektury czułem się tak bezsilny, a jednocześnie zachwycony. Być może właśnie odkryłem Jonathana Carrolla dla siebie, być może dla was również i muszę przyznać, że zapowiada się to na początek całkiem barwnej znajomości.
Jeśli wolicie wersję elektroniczną książki, to e-book w formatach EPUB lub MOBI możecie nabyć już za ok. 26 zł. Jeśli jednak wolicie wersję papierową, to przygotujcie jeszcze miejsce na półce – bo ta książka z pewnością znajdzie tam dla siebie wygodne miejsce.
Źródło okładki: www.rebis.com.pl
Od razu się przyznam, że nie wiedziałem, czego się spodziewać, kiedy otwierałem pierwsze strony tej książki. Jak się okazało, tak było lepiej, bo i tak byłbym zaskoczony, a w najlepszym wypadku – przynajmniej zagubiony. To bardzo zwodnicza książka.