Nieznane oblicze – Poniedzielski rymowany
Być może to tylko moje wyobrażenie i szczerze mówiąc, nie boję się do niego przyznać, ale do tej chwili Andrzeja Poniedzielskiego kojarzyłem przede wszystkim z satyrycznymi monologami wygłaszanymi przez niego samego. I wiem, że to niekiedy tak bywa, że osoba, którą się lubi, szanuje i czasem nawet cytuje, potrafi czytelnika zaskoczyć swoją twórczością na polu mniej znanym do tej pory. I tak jego poezja była odkryciem dla mnie, ale dość szybko po rozpoczęciu lektury byłem w stanie swobodnie przypisać nazwisko do utworów.
Autor ma pewną manierę, czy może nawet jest to jego styl bycia, która sugeruje silne poweekendowe, a konkretnie (nomen omen) poniedzielne zmęczenie. Wydaje się, że choć samo uczucie jest dosyć popularne, to sama maniera jest trudna do podrobienia. Zatem pytanie, czy poezja, która w idealnym świecie jest lekka i delikatna, może współistnieć z takim właśnie nastawieniem do życia, nie jest pozbawione sensu. Okazuje się, że może. 
Stary dobry Poniedzielski
„Dla duszy gram” to doskonały dowód, że takie połączenie faktycznie może zaistnieć. Między wierszami (dosłownie i w przenośni) czytelnik odnajdzie tu ogrom ludzkich obserwacji i dociekań. Czasem są one ujęte w smutne i melancholijne rymy, a innym razem doświadczamy nieubłaganego ostrza ironii.
Przy okazji – Poniedzielski udowadnia też, że należy do osób, które w swojej twórczości wiedzą, kiedy rzucić mięsem, a kiedy tego nie robić, a mimo to stworzyć coś godnego uwagi. Wielu twórców próbuje zaszokować swoich odbiorców potocznością słownictwa. Być może uważają, że w ten sposób łatwiej do nich dotrą. Andrzej Poniedzielski w swoim tomie poezji nie musi się do takich zabiegów odwoływać. Jednak kiedy już się zdecyduje na użycie takiego akcentu, to wrażenie jest piorunujące i przez dłuższą chwilę zatrzymuje czytelnika w miejscu. 
Autor sprawnie porusza się po bardzo różnych tematach. Opisuje zwykłe codzienne rozterki, większe i mniejsze problemy stosunków damsko-męskich, smutek, radość, miłość, tęsknotę czy żal – a o wszystkim opowiada w charakterystyczny dla siebie sposób.
„Dla duszy gram” to tomik poezji, który warto mieć w domu, postawić na półce i sięgać po niego w wolnych chwilach – tak smutnych, jak i wesołych. Nawet jeśli wy również kojarzyliście Poniedzielskiego tylko z monologami i wiecznym zmęczeniem, a może właśnie dlatego, to ta książka przede wszystkim zwiększy wasz szacunek dla niego jako twórcy. Wbrew temu, co mogłaby sugerować maniera autora, w wierszach jest wiele ciepłej nadziei i humoru, który doskonale się odnajduje w każdych okolicznościach. Wypatrujcie też niespodziewanego.
Książkę możecie zakupić na Allegro już za ok. 23 złote.
Źródło okładki: www.znak.com.pl
Czy można zrecenzować tomik poezji? Czy wiersze, jako takie, w ogóle podlegają jakimkolwiek ocenom? Na to pytanie nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, bo jednak w tym konkretnym przypadku gusta są szczególnie istotne. Być może ta książka nie na wszystkich zadziała tak samo, ale moim zdaniem, jeśli poezja nie jest wam obojętna, to warto po nią sięgnąć.