„Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą” – pisał ksiądz Jan Twardowski. Ile razy rozstajemy się z kimś w gniewie albo boimy się mu powiedzieć, jak wiele dla nas znaczy, bo wydaje nam się, że przecież jeszcze mamy na to czas, a potem okazuje się, że jest już za późno? Ile razy potem żałujemy? Chcemy jeszcze chociaż raz móc kogoś zobaczyć, przytulić, porozmawiać albo chociaż zadzwonić. Ale jak to zrobić? Przecież gdzieś w zaświatach nie działają telefony. A gdyby było inaczej? Zasięg telefonu
Alexander Graham Bell, znany powszechnie jako wynalazca pierwszego telefonu, był nauczycielem głuchoniemych. Chciał zbudować wzmacniacz dźwięku dla niedosłyszących. Stworzony przez niego głośnik i mikrofon okazały się jednak zbyt duże do stałego noszenia przez ludzi, dlatego połączył je i urządzenie zaczęło służyć do przekazywania dźwięku na odległość. W ten sposób, niejako przez przypadek, powstał pierwszy telefon – wynalazek umożliwiający porozumiewanie się bez względu na dzielące ludzi kilometry. Telefony są coraz mniejsze, a ich zasięg coraz większy.
A gdyby tak można było dodzwonić się do miejsca, które – być może – nawet nie istnieje i do ludzi, których już nie spodziewaliśmy się usłyszeć? Gdyby można było dodzwonić się do nieba?
Czy zmarli mogą dzwonić?
Pewnego dnia w małym, amerykańskim miasteczku Coldwater, Katherine odbiera telefon od siostry. Nie byłoby w tym niczego specjalnego, gdyby nie fakt, że siostra od dwóch lat nie żyje. Po kolejnych telefonach Katherine uznaje, że otrzymała misję przywrócenia ludziom wiary i nadziei. Podczas niedzielnego nabożeństwa dzieli się tą informacją z zebranymi w kościele ludźmi. Okazuje się, że nie tylko ona otrzymuje telefony z zaświatów.
Czy wierzysz w cuda?
Wybrańców jest ośmioro. Odbierają telefony od bliskich albo od tych, o których woleliby zapomnieć. Mitch Albom przez ich historie pokazuje różne postawy wobec cudu, istnienia życia po życiu i wiary w ogóle. Społeczeństwo zaczyna dzielić się na dwie grupy: przeciwników i zwolenników boskiej interwencji w ludzkie losy. Rozpoczynają się gorące dysputy filozoficzne oraz teologiczne, którym nie są w stanie podołać nawet osoby duchowne.
W miasteczku pojawiają się ludzie z całego świata, aby doświadczyć cudu. Interesują się nim także miejscowe i światowe media, a spokojne dotychczas miasteczko staje się marketingowym synonimem cudu, na którym można przy okazji nieźle zarobić. Rozwija się branża turystyczna i nieruchomości. Lokalna gazeta drukuje wydanie specjalne i proponuje reklamę zakładowi pogrzebowemu, Samsung tworzy kampanię modelu swojego telefonu, na który zadzwoniła do Katherine siostra.
Spośród wszystkich historii na pierwszy plan wybija się Sully – były pilot, samotnie wychowujący synka, bo żona zginęła w wypadku, o który się obwinia. Historia Sully’ego jest wyjątkowa, bo do niego żona nie dzwoni, a on – chociaż bardzo tego pragnie, nie wierzy, że jest to w ogóle możliwe. Jego rozpacz pogłębia fakt, że pełen nadziei synek uparcie czeka na telefon od mamy. Sully postanawia więc przyjrzeć się sprawie telefonów z nieba i odkryć, co lub kto za nimi stoi.
„Żadna dusza, o której pamiętamy, tak naprawdę nie odchodzi”
Każdy, kto stracił kogoś bliskiego, odnajdzie w tej książce znane z autopsji nadzieje, pragnienia, ból i smutek.
Mitch Albom jest znany z pisania o śmierci, choćby we Wtorkach z Morriem, i o tym, co wydaje się niemożliwe. Pierwszy telefon z nieba to jednak książka zupełnie inna niż poprzednie, mówiące o drugiej szansie dla bliskich, gdyby dało się cofnąć czas (np. Jeszcze jeden dzień), które są znacznie bardziej refleksyjne. Tutaj mamy akcję, która rozwija się wraz z każdą kolejną stroną i nic nie jest oczywiste do samego końca, jak w dobrym kryminale, a refleksje o wierze i sile miłości przeplatają się z gorzką analizą funkcjonowania współczesnego konsumpcyjnego społeczeństwa.
Autor daje nadzieję, by po chwili na nowo pogłębić tylko wątpliwości i mnożyć pytania. Mimo to Pierwszy telefon z nieba to dobra lektura nawet dla niewierzących i sceptyków. Bo nie chodzi o to, czy wierzymy w Boga, niebo i życie po śmierci, ale o to, co czujemy. Ci, którzy umarli i tak będą przy nas zawsze, bo miłość nie odchodzi.
Źródło okładki: http://www.znak.com.pl/wydawnictwo-Znak-Literanova
M. Albom, Pierwszy telefon z nieba – recenzja