Inspirując się prawdziwymi wydarzeniami
Dziennikarz i pisarz Marek Harny po raz kolejny powraca do tematu II Wojny Światowej. „Sny wojenne” to chyba pierwsza powieść, w której poruszony zostaje wątek tego, jak wyglądała okupacja w Nowym Sączu i okolicach. Choć oczywiście większość postaci jest fikcyjnych, bez trudu można rozpoznać w powieściowym Heinrichu Nordmannie zbrodniarza wojennego Heinricha Hamanna, który w latach 1939-1943 kierował komisariatem Policji Bezpieczeństwa w Nowym Sączu, a następnie był szefem Gestapo w Krakowie. Był znienawidzony za swoje okrucieństwo, ale zdaniem niektórych nie poniósł wystarczającej kary, tak wielu życzyło mu śmierci i chciałoby nawet do niej przyłożyć rękę. Harny nie chce jednak skupiać się jedynie na nim, nie pisze biografii, ale wykorzystuje jego postać do postawienia pytań o poczucie winy, o granice wybaczenia.
Winy rodziców naszymi grzechami?
Czy można zostać obarczonym przez brzemię win swoich przodków? Młoda studentka Magdalena, gdy zaczyna podejrzewać, że może być córką hitlerowskiego oprawcy, kata jej rodzinnego miasta, traci spokój ducha i radość życia. Jak bardzo taki cień z przeszłości może zaważyć na dalszym życiu, odcisnąć się w duszy i w umyśle? Czy łatwo jest zapomnieć, wymazać to, co było, odciąć się, budując własną przyszłość? „Sny wojenne” to opowieść o ludzkich dramatach, wyborach, w których nie zawsze łatwo rozpoznać dobro i zło. To także próba pokazania, że nie zawsze wystarczą pragnienia i starania, by wygrać z jakimś fatum, że są sprawy, na które nie mamy wpływu.
Ludzie uczucia w nieludzkich czasach
Nie ma tu chronologii, autor pokazuje nam różne perspektywy czasowe, mamy nie tylko czasy wojenne, ale i lata sześćdziesiąte. W wyraźny sposób jednak Harny uświadamia nam, że różne traumy i trudne wydarzenia z przeszłości mogą wciąż być żywe w ludziach mimo upływu lat, wciąż też mogą mieć na nas mocny wpływ. Jedynie z pozoru „Sny wojenne” mogą wydawać się książką prostą i łatwą do przyswojenia. Autor stawia nam wcale niełatwe pytania o źródła zemsty, przebaczenia, lęku, o konsekwencje pewnych wyborów i odpowiedzialność za przodków. Czy wymierzenie sprawiedliwości przynosi ulgę i ukojenie? Jak my sami zachowalibyśmy się w takiej sytuacji? Pytań jest wiele, gotowych odpowiedzi nie ma i to też czyni tę powieść interesującą. 
Ciekawa lektura, w której historia jest okazją do refleksji nad bardziej uniwersalnymi wartościami, nad moralnością i konsekwencjami różnych wydarzeń. Młodość pochyla się nad przeszłością, a ta druga nie daje się łatwo od siebie uwolnić. Choć Magda nie poznała swoich rodziców, ich losy w mocny sposób wpłynęły również i na jej życie.
Źródło okładki: www.proszynski.pl
To nie reportaż, a pełnokrwista powieść. Budzi jednak wiele emocji i wspomnień, bo autor inspiruje się prawdziwymi postaciami, m.in. działaniami zbrodniarza wojennego Heinricha Hamanna.