Lakier w sprayu
Najprostszym sposobem malowania elementów plastikowych jest zastosowanie lakieru w sprayu. Zanim jednak zaczniemy lakierować, należy odpowiednio przygotować powierzchnię do pracy. Pierwszym krokiem jest oczyszczenie jej i oszlifowanie w celu zmatowienia starej powłoki lakierniczej. Następnie powierzchnię należy odtłuścić, np. przy pomocy szmatki nasączonej benzyną ekstrakcyjną.
Przed użyciem lakieru bazowego konieczne jest nałożenie podkładu do plastiku, który nabyć można również w formie sprayu. Wystarczą 2–3 warstwy, które rozpyla się w odstępach kilkunastominutowych. Po jego wyschnięciu można przystąpić do nałożenia lakieru bazowego o pożądanym kolorze. Warto stosować się przy tym do prostej zasady: im cieńsze warstwy, tym lepiej. Na sam koniec wykorzystujemy lakier bezbarwny w sprayu i kładziemy 2–3 cienkie powłoki dla zabezpieczenia bazy.
Zaletą korzystania z materiałów w sprayu jest niska cena i prostota użycia. Można stosować je tylko do lakierowania małych powierzchni dla zatuszowania uszkodzeń elementów, gdyż ich odcień w praktyce będzie różnić się od fabrycznego koloru auta. Jest to metoda doraźna o niskiej trwałości.
Lakierowanie przy użyciu pistoletu
Dla uzyskania profesjonalnego efektu konieczne jest sięgnięcie po specjalistyczne materiały. Etapy są teoretycznie podobne do poprzedniego przypadku, ale oczywiście wymagają większego rozmachu w działaniu i posiadania odpowiednich narzędzi. Podstawowym z nich jest pistolet lakierniczy na sprężone powietrze lub zasilany prądem.
Pierwszy etap stanowi przygotowanie powierzchni, na które składa się oczyszczenie i odtłuszczenie. Posłużyć można się przy tym wodą z detergentem oraz benzyną ekstrakcyjną. Kolejnym krokiem jest zmatowienie starej warstwy lakieru. Dla większych powierzchni warto użyć szlifierki, a w przypadku trudno dostępnych miejsc skorzystać ze zwykłego klocka szlifierskiego. Gradacja materiału ściernego dla zmatowienia powinna być niska bądź średnia, w zależności od rodzaju lakierowanego tworzywa. Po szlifowaniu powierzchnię należy ponownie oczyścić i odtłuścić.
Następny etap stanowi nałożenie podkładuzwiększającego przyczepność, co jest konieczne przy malowaniu elementów plastikowych, a w szczególności tych wykonanych z polietylenu czy polipropylenu. Kluczową składową procesu lakierowania jest przygotowanie mieszanki podkładu akrylowego, utwardzacza, rozpuszczalnika i plastyfikatora, z którego korzystamy w przypadku lakierowania tworzyw sztucznych. Warto przy zakupie wybrać w miarę możliwości produkty z oferty jednego producenta, gdyż może oszczędzić to wielu kłopotów.
Podkład akrylowy z utwardzaczem miesza się zgodnie z zaleceniami producenta, co w przypadku podkładu oznacza najczęściej proporcje 4:1 lub 5:1. Następnie do mieszanki dolewamy plastyfikator, którego wystarczy ok. 20–30%. Ostatnim elementem jest rozpuszczalnik, przy dodawaniu którego warto również posłużyć się zaleceniami producenta, a w przypadku uzyskania nieodpowiedniej konsystencji, próbować kombinacji ze zwiększonym udziałem rozcieńczalnika, aż do uzyskania efektu. Jest to niezwykle ważne, gdyż odpowiednio płynna konsystencja umożliwi położenie 2–3 cienkich warstw. Po nałożeniu podkładu niezbędne jest oszlifowanie go. Wykorzystuje się do tego materiały ścierne o gradacji średniej i następnie wysokiej – dla wykończenia powierzchni.
Następnym krokiem jest położenie lakieru bazowego, ale zanim to nastąpi, należy znów oczyścić i odtłuścić malowany element. Do stworzenia właściwej mieszanki lakieru warto wykorzystać specjalny rozcieńczalnik do lakierów bazowych oraz – podobnie jak w poprzednich punktach – kierować się zaleceniami producenta stosowanego materiału. Dwie, trzy cienkie warstwy powinny w zupełności wystarczyć, aby pokryć element kolorem. Między warstwami należy zachować kilkuminutowe przerwy na przeschnięcie lakieru.
Ostatnim etapem jest nałożenie lakieru bezbarwnego. Do tego celu również należy przygotować mieszankę opartą o elementy analogiczne jak w przypadku podkładu. Zmienią się jednak proporcje, przy okazji których znów warto zastosować się do zaleceń producenta.
Bezpieczeństwo
W przypadku lakierowania jakichkolwiek powierzchni warto zadbać także o warunki zewnętrzne. Idealne będzie zadaszone, dobrze wentylowane miejsce o temperaturze ok. 20 stopni Celsjusza. Warto zaopatrzyć się również w ubranie ochronne oraz maseczkę przeciwpyłową. Opary materiałów lakierniczych są trujące, dlatego w trosce o własne bezpieczeństwo nie należy ich wdychać.
Dwie przedstawione metody lakierowania są skrajnie zróżnicowane w poziomie skomplikowania, kosztów i efektów. Mimo wszystko, zaczynając jakąkolwiek przygodę z lakiernictwem, poleca się najpierw skorzystać z rad i praktyk bardziej doświadczonych osób, aby uczyć się na błędach innych, a zminimalizować ryzyko popełnienia własnych, co bywa kosztowne.
O niewielkiej odporności plastików na uszkodzenia przekonał się już niejeden kierowca. Przywrócenie im pierwotnego blasku bez lakierowania jest wręcz niemożliwe. Stosując się do kilku ważnych zasad, czynność tę wykonać można we własnym zakresie.