Katarzyna Michalak po raz drugi zabiera nas w mazurskie klimaty. Cicha i urokliwa Senna odkrywa przed nami kolejne historie mieszkańców, ich dramaty, radości i nadzieje. Sielankowo, ale i dramatycznie
„Promyk słońca”, czyli drugi tom nowej trylogii Katarzyny Michalak, trochę odbiega klimatem od większości powieści tej autorki, słodkich, romantycznych, opowiadających o pięknej miłości. Nie brakuje tu oczywiście wielkich emocji, porywów uczuć czy namiętności, ale to wszystko jest w cieniu pewnego zagrożenia, niepewności czy lęku. Bohaterowie, by bronić swoich marzeń, będą musieli stanąć przed poważnymi wyzwaniami i wyborami. Na drodze do ich spokoju i szczęścia staną bowiem nie tylko inni ludzie, ale również zazdrość i nienawiść. Najtrudniej czasem poradzić sobie z własnymi błędami, bo to najtrudniej się wybacza i często nie da się już naprawić.
Jak to łatwo powiedzieć „kocham”, a jak trudno kochać naprawdę
Do poznanych w pierwszym tomie Nataniela, Marty i Mateusza w „Promyku słońca” dołącza jeszcze Oliwia, marnotrawna córka Marty. Wywoła tu kolejne kłopoty sercowe i zamieszanie w codziennych kontaktach przyjaciół. Oprócz relacji męsko-damskich autorka dotyka też kwestii więzi między rodzicem a dzieckiem, niełatwych kwestii wychowawczych, które mocno wpływają potem na życie rodzinne. Nie zawsze dobre intencje wystarczą, a nadopiekuńczość może doprowadzić do stworzenia postawy roszczeniowej i egoizmu na całe życie. Nie wszyscy mają tyle empatii i dobroci w sercu co trójka poznanych wcześniej bohaterów, a i oni muszą się nauczyć tego, jak nie dać się wykorzystywać i ranić. W obliczu nowych wyzwań, jak choćby opieka nad dzieckiem, będą mogli zmieniać się na lepsze, dojrzewać do odpowiedzialności i odkrywać życie od innej strony.
Każdy ma szansę na zmianę swojego życia
„Promyk słońca”, mam wrażenie, zbudowany jest na szybszej akcji, więcej się tu dzieje, choć na ostateczne odpowiedzi musimy jeszcze poczekać. Książka jest pełna różnych emocji i to nie tylko tych pozytywnych. Czasem ma się wrażenie, że Michalak piętrzy różne problemy przed bohaterami, sprawdzając ich i naszą cierpliwość oraz wiarę w odmianę losu. Uczciwość i życzliwość wobec innych, choć nie zawsze jest nagradzana, procentuje na pewno tym, że w życiu ma się mniej goryczy, kroczy się z podniesioną głową. 
Dramaty przemieszane z dużą dawką ciepła, przyjaźni, prostych radości i czułości: oto specyfika tej serii. Książka pewnie wzruszy niejedno serce i sprawi, że popłynie jakaś łezka. Czy to literatura tylko dla kobiet? Pewnie one łatwiej odnajdą się w tych sentymentalnych klimatach, emocjonalnych rewolucjach i życiowych rozterkach trochę przerysowanych bohaterów, szybciej przywiążą się do niektórych postaci, przejmując się ich losem. Czyż jednak mężczyźni nie siadają czasem przed telewizorami, by obejrzeć sympatyczny serial o zwykłych ludziach i ich sprawach? Może więc warto spróbować takich historii w wersji książkowej? Senna kusi jako miejsce, gdzie można odnaleźć szczęście i ułożyć na nowo swoje życie. A może ktoś odkryje w decyzjach bohaterów coś ważnego dla siebie, coś przemyśli i zmieni? 
Źródło okładki: www.wydawnictwoznak.pl
„Promyk słońca” Katarzyna Michalak – recenzja