Nie tylko Państwo Islamskie
Choć to właśnie o ISIS najczęściej można usłyszeć w wiadomościach, Boko Haram jest równie groźna, a jej członkowie zabili już więcej osób niż bojownicy Państwa Islamskiego. Ta archaiczna sekta, której nazwa oznacza coś w rodzaju „książki są zakazane” albo „zachodnia edukacja jest zakazana”, walczy o utworzenie kalifatu na terenie Nigerii i państw ościennych obejmującego teren istniejącego tam od VII do IX wieku imperium. 
Dlaczego właśnie w Nigerii? Ten afrykański kraj należy do najbardziej niespokojnych miejsc na świecie. Żyją tu przedstawiciele 514 grup etnicznych, wśród których są zarówno muzułmanie, jak i chrześcijanie. Południe rozwija się prężnie, za to na północy panuje nieprawdopodobna bieda. Analfabetami jest 3/4 ludności. Nigdzie na świecie do szkoły nie uczęszcza mniej dzieci. Trudno się dziwić, że to właśnie w takim kraju ekstremistyczna sekta potrafi zwerbować oddanych zwolenników. Pozbawieni perspektyw młodzi mężczyźni, którzy zdają sobie sprawę z nierówności społecznych, łatwo ulegają urokowi organizacji, która obiecuje im wzięcie odwetu.
Ryzykowne przedsięwzięcie
Istnienie logicznego wytłumaczenia nie oznacza, że świat powinien udawać, że w Nigerii nic się złego nie dzieje. Terroryści z Boko Haram porwania uczynili źródłem swojego dochodu. Handlują kobietami, a także uprowadzają je dla własnych celów, wydając siłą za mąż, gwałcąc i zapładniając. Informacja o członkach Boko Haram zbliżających się do wsi budzi w północnej Nigerii przerażenie. Młodsze i starsze kobiety rzucają wszystko i uciekają, często bezskutecznie.
Wolfgang Bauer, niemiecki reporter i dziennikarz wojenny, zdecydował, że świat musi przejąć się bardziej. Dlatego postanowił dotrzeć do kobiet, którym udało się uciec z niewoli u Boko Haram i oddać im głos. Razem z tłumaczem i fotografem odszukał 60 kobiet i przekonał je do mówienia. Rozmowy te nie są bezpieczne – kobiety boją się, bo nie wiedzą, czego się spodziewać po reporterze, do tego strach stał się dla nich czymś naturalnym. Bauer obawia się, bo wiele kobiet, które były więzione przez Boko Haram, wysadza się potem w powietrze w samobójczym zamachu. Codziennie zmieniają miejsca spotkań, żeby nie namierzyli ich terroryści.
Głosy ofiar
„Porwane” – książka, która powstała w wyniku tych pełnych napięcia rozmów, stanowi porażającą lekturę. Autor oddał głos swoim bohaterkom i spora część narracji to ich monologi. Opowiadają o swoim życiu przed porwaniem, o chwili, w której zostały schwytane, o niewoli i o ucieczce. Niektóre nie pamiętają zbyt wiele – prawdopodobnie zadziałał mechanizm obronny i wyparły najgorsze wspomnienia. Ich opowieści są niesamowicie intymne, mamy wrażenie, jakby bohaterki opowiadały nam po cichu o sobie, jakbyśmy siedzieli wraz z nimi w zakurzonym pokoju gdzieś w Nigerii.
To niewielka objętościowo, ale ważna książka. Dlaczego tragedia nigeryjskich kobiet miałaby przejść bez echa tylko dlatego, że żyją gdzieś w Afryce, w kraju, który nie znajduje się w centrum zainteresowania zachodnich polityków? Zacznijmy od zdobywania wiedzy o tym, co dzieje się w Nigerii, a książka Bauera będzie doskonałym punktem wyjścia.
Źródło okładki: czarne.com.pl
W lipcu 2014 roku świat zwrócił na chwilę oczy na Nigerię. Z internatu w niewielkim mieście uprowadzonych zostało wtedy 276 uczennic. Politycy i celebryci zaczęli domagać się uwolnienia dziewcząt, jednak Nigeria nie leży w centrum zainteresowania świata zachodniego i dość prędko przestano mówić o tragedii Nigeryjek. Większość z nich nadal przebywa w niewoli. Niemiecki reporter dotarł do 60, którym udało się uciec.