Əhli-Beyt (ə) İmamların sözü Quranın və peyğəmbərin (s) sözüdür. İmam Rza (ə)-dan nəql olunan hədisdə deyilir, İmam (ə) buyurdu: \"Allah rəhmət eləsin bizim əmrimizi diri tutanlara”. Soruşdular ey peyğəmbər övladı sizin əmrlərinizi diri tutmaq nə deməkdir? İmam (ə) buyurdu: Bizim kəlamlarımızı, sözlərimizi öyrənmək və onu başqalarına çatdırmaq . Əgər insanlar bizim sözlərimizi gözəlliklə eşidib, bilsələr bizi özlərinə öndər bilərlər. Yaxud Muaviyyə bin Əmmar nəql edir ki, mən İmam Sadiqdən (ə) soruşdum: İnsanlardan eləsi vardır ki, sizin sözlərinizi öyrənir və bunu başqalarına da nəql edirlər. Bunula onlar insanların qəlbinə fərahlıq bəxş edir, qəlbləri diri tuturlar. Elə kəslər də vardır ki, abiddirlər lakin sizin sözlərinizdən qəflətdədirlər. Bu kəslərdən hansi daha fəzilətlidir? İmam (ə) buyurdu: “Bizim kəlamlarımızı bilən və bunu insanlara çatdıran, bununla da insanların qəlbinə həyat bəxş edən kəslər min abiddən üstündür.” (Usul-kafi)
Peyğəmbərin (s) gəlməsi xəbərini eşidir, bir boşqab xurma götürüb, Peyğəmbərin (s) qarşısına çıxır. Hz Peyğəmbər (s) soruşur: “Bunlar nədir? Səlman deyir: “Xurmaların sədəqəsidir. Bu şəhərə təzə gəlmisiniz və qəribsiniz. İstədim ki, sizi bu sədəqə ilə qarşılayam”. Hz Peyğəmbər (s) yanındakılara buyurur: ““Bismillah” deyin və yeyin”. Ancaq Həzrət özü ondan yemir. Səlman bir boşqab da xurma gətirir, Peyğəmbər (s) soruşur ki, bu nədir? Deyir: “Gördüm ki, sədəqə kimi gətirdiyim xurmadan yemədiniz. Bunları hədiyyə kimi hüzurunuza gətirdim”. Bu zaman Həzrət yanındakılara buyurur: ““Bismillah” deyin və yeyin”. Özü də yeməyə başlayır. Sonra Səlman yenə özünə bir işarə edir və deyir ki, bu da ikinci əlamət. Sonra Həzrətin (s) ətrafında fırlanmağa başlayır. Peyğəmbər (s) çiyninə atdığı parçanı götürür və Səlmanın gözü Həzrətin çiynində olan nübuvvət xalına dəyir, onu öpür. Peyğəmbər (s) soruşur: Sən kimsən? Deyir: “Mən əcəm əhalisindənəm”. Sonra da özü haqqında danışır. İslam dinini qəbul edir və Peyğəmbər (s) ona xoşbəxtlik müjdəsini verir.
... Cəun Fəzl ibni Abbas ibni Əbdül-Mütəllibin nökəri idi. İmam Əli (ə) onu alıb, Əbuzəri Qəffariyə bağışlamışdı. Əbuzər üçüncü xəlifə tərəfindən Rəbəzəyə sürgün olunanda Cəun da onunla birgə idi. Əbuzər dünyasını dəyişdikdən sonra o, İmam Əlinin (ə) yanına qayıdır və ömrünün sonuna kimi Əhli-Beytdən (ə) ayrılmır. Cəun silah düzəltməkdə məharətli idi. Aşura gününün axşamında o silahları hazırlayırdı. Aşura günü o da Kərbəlada İmam Hüseynlə (ə) birgə şəhid olur. Deyilir ki, Cəun Aşura günündə döyüşə yollananda İmam əvvəl ona icazə vermədi. Lakin o İmama (ə) dedi: “Allaha and olsun istəyirəm mənim qanın sənin qanınla qarışsın”Cəun şəhid olanda İmam Hüseyn (ə) onun başı üstünə gəldi. İmam onun cansız cəsədinə baxıb dedi: “İlahi onun üzünü ağ elə! Onun bədənini ətirli elə! Onu yaxşılarla məhşur et!” Rəvayətlərə görə onun cəsədi on gündən sonra tapılanda ondan cəsəd xarab olmamışdı, əksinə şəhidin mübarək bədənindən qeyri adi, valehedici ətir iyi gəlirdi...
2. Yəqinlik qalasına qalxanlar. İmamın (ə) bu yaxın səhabələri kor-koranə deyil, məhz elm və agahlıq üzərindən İmama (ə) etiqad bəsləyir və onun ardınca gedirdilər. Çünki onlar yəqinlik dərəcəsinə çatmış insanlar idilər. Onlar öləcəklərini bilsələr də, bu yolda tərəddüd etmir və irəli gedirdilər...
İmam Sadiqin (ə) verdiyi 2 sadə nəsihət bu insanı dövlətli etdi!
Dedim: “Mən Əbdülrəhman Siyabəyəm”. Həzrət (ə) məndən soruşdu: “Atan nə iş görür?”. Dedim: “O, dünyadan getmişdir”. İmam (ə) çox narahat oldu. Atama rəhmət oxudu və ona görə dua etdi. Məndən soruşdu: “Atan sənə irs qoyubdurmu?”. Dedim: “Xeyr”. Soruşdu: “Bəs Məkkəyə necə gəlmisən?”. Mən atamın dostunun mənə etdiyi yaxşılığı danışdım və hələ sözüm bitməmişdi ki, buyurdu: “O şəxsin min dirhəm əmanətini nə etdin?”. Dedim: “Qaytardım”. İmam (ə) sevincli halda buyurdu: “Əhsən sənə. Sənə nəsihət verimmi?”. Dedim: “Buyurun”. İmam (ə) buyurdu: “Düz danış və əmanətə vəfa et ki, bu zaman insanların malına şərik olarsan”.
Salman Farsini uca məqama qaldıran 3 xüsusiyyət hansılar idi?
2. Salman Farsi həmişə yoxsul və ehtiyaclı insanları zəngin insanlardan üstün tutmuşdur. Qohumları, rəfiqləri arasında hər kimin ehtiyacı vardırsa, əvvəl onlara yardım e edərdi, sonra zəngin olanlara. Yoxsulların məclisində iştirak etməyi zənginlərin məclisindən daha üstün bilərdi.
Peyğəmbər (s) səhabəsi Bilal Həbəşi Əhli-Beytə (ə) qarşı etiqadı necə olmuşdu?
Bilal peyğəmbər (s) vəfatından sonra daima İmam Əlinin (ə) xilafətini müdafiə edir. Lakin tənələrdən uzaq olmaq üçün Şama hicrət edir. Bir daha heç bir döyüşdə iştirak etmədiyi bildirilir. İmam Sadiq (ə) Bilalı “Saleh bəndə və Əhli-beyt dostu” adlandırıb. İmam Səccad (ə) Bilalı mədh edərkən, onun İmam Əli (ə) barəsində müxaliflərlə bəhs edərkən gətirdiyi dəlillərə toxunub. İzzətli səhabə olan Bilal Həbəşi peyğəmbərin (s) vəfatından sonra heç bir Xəlifəyə beyət etmir və Şama hicrət edərək ömrünün sonunadək orada yaşayır. Hicrətin 20-ci ilində dünyasını dəyişən Bilal Həbəşi şamda (Dəməşq) vəfat edir və “Babus-səğir” məzarlığında dəfn edilir...
Peyğəmbər (s) Miqdad barəsində buyurub: “Miqdad bizdəndir! Allah, onu dost tutanı dost, düşmən tutanı düşmən bilər!” Həmçinin İmamlardan (ə) nəql olunmuş hədislərdə Miqdad fəzilət əhli kimi tanınmış, sonuncu İmamın (ə.f) zühuru zamanı rəcət edən şəxslərdən olacağı bildirilmişdir. O, daim İmam Əlinin (ə) haqqını var gücü ilə müdafiə edər, digər xəlifələrə qəti beyət etməzdi. Onu, Osman xilafitinin ən kəskin tənqidçisi kimi tanıyırdılar. O,ölüm ayağında olarkən ölümü barəsində Osmana xəbər veilməməsini vəsiyyət edir. İmam Sadiq (ə) buyurub: “Miqdadın bu ümmətin arasındakı məqamı Qurandakı Əlif hərfi kimidir ki, heç bir şey ona birləşmir”
...Həzrət Peyğəmbər (s) əlində olana şükür etmək, nemətin qədirini bilmək, özündən də pis vəziyyətdə olanların halını görməməzlikdən gəlməmək üçün Əbuzərrə (r) qısa və hər zamanda keçərli olan tarixi tövsiyəsini edir: \"Özündən aşağıda olanlara bax, özündən yuxarıda olanlara baxma!” Həzrət peyğəmbər (s) bu hədisi ilə tövsiyə edir ki, yaşayışınızda, dolanışığınızda özünüzdən də ağır vəziyyətə olanlara baxıb, əlinizdə olana şükr edin, əlinizdə olanlın dəyərini bilin. Gözünün yuxarılarda olmasın. Bu, insanın şükranlıq halını aradan aparır. İnsanda həsəd və paxıllıq hissi oyadır. Bu o demək deyil ki, insan inkişaf haqqında düşünməsin. Yaxud həyatını yaxşılaşdırmaq üçün səy etməsin. Əksinə peyğəmbər (s) bu dəyərli kəlamı ilə insanlarda nemətə qarşı düzgün baxışın formalaşmasını istəyir, nəinki insanların fəqir halda yaşamalarını.
İmam Əli (əleyhi səlam) həqiqi, Şiələrin xüsusiyyət və sifətlərini belə bəyan etdi:
1- Şiələr o kəslərdir ki, gecə Allaha ibadət etmək nəticəsində rəngləri saralmış və zəif bədənləri vardır.
2- Şiələr o kəslərdir ki, Allahdan uzaq düşmək və eləcə də cəhənnəm əzabından qorxmaq səbəbindən ağlayar və gözlərində qəmginlik görsənər.
3- Şiələri o kəslərdirlər ki, oruc tutmaq səbəbindən qarınları nəziklənmişdir.
4- Şiələr o kəslərdir ki, Allaha ruku etmək səbəbindən belləri əyilmiş görsənər və Allaha çox səcdə nəticəsində alınlarında nişanələr yaranar...