Küyə getmək mərəzimiz və ya “Qara Xeybər”ın həbsi - Azturk Fm
Küyə getmək mərəzimiz və ya “Qara Xeybər”ın həbsi
Bu əhvalat 30 il öncə baş verib. Son 30 ilin əhvalatları hələ də aktual, maraqlı, müzakirə ediləsi önəmdə olduğu və gündəmlə səsləşdiyi üçün yazıram. Bunu mənə o vaxt rayon mərkəzində işləyən dostum ...
Bu əhvalat 30 il öncə baş verib. Son 30 ilin əhvalatları hələ də aktual, maraqlı, müzakirə ediləsi önəmdə olduğu və gündəmlə səsləşdiyi üçün yazıram.
Bunu mənə o vaxt rayon mərkəzində işləyən dostum danışıb. Biradərin söhbətindən: “Xalq Cəbhəsinin yeni-yeni yaranan və təşəkkül (dostum savadlı adamdır, belə sözlərin mənasını bilir) tapan vaxtlarıydı, hamımız AXC üzvüydük, bir gün xəbər gəldi ki, bəs milislər ”Qara Xeybər"i tutub aparıblar milisiyəyə..."
Qardaş “Qara Xeybər” adlı AXC üzvü və ya tərəfdarı olmuş şəxsin harada işlədiyini mənə demişdi, təəssüf ki, yadımda qalmayıb.
Dostumun söhbətinin mabədi: “Xəbər ildırım sürəti ilə şəhərə (rayon mərkəzinə) yayıldı. Biz raykomun qabağına çatanda gördük, o biri küçələrdən də cəbhəçi uşaqlar gəlir. Təzəcə toplaşmışdıq, birdən kimsə qışqırdı ki, ay camaat, milisiyədə ”Qara Xeybər"i döyürlər, işgəncə verirlər. Bu dəmdə baxdıq ki, yanımızda iki-üç milis var. Cumduq onların üstünə ki, “Qara Xeybər”lə nə işiniz var, onu niyə tutmusunuz. Milislər əvvəlcə poqona, qobura güvənərək yekə-yekə danışdılar, amma üstlərinə cumanların çoxaldığını görüb qaçdılar. Özü də çox pis qaçırdılar, bir əlləri furajkada, bir əlləri də qoburun üstündəydi. Kök adamlar idi, qaçmaqda çətinlik çəkirdilər. Biz də cumduq bunların dalınca..."
Əhvalatın davamı belədir ki, yarım saatın içində 5-6 yüz aqressiv adam yığılır rayon milis şöbəsinin qabağına və bağıra-bağıra “Qara Xeybər”ə azadlıq tələb edirlər. Milislər şöbənin qapısını, pəncərəsini bağlayıb otururlar içəridə. Heç biri qorxusundan bayıra çıxmır. Adamlar başlayırlar milis şöbəsini daşa basmağa. Bir az keçir, vəziyyət daha da gərginləşir və milislər “Qara Xeybər”i - bir saatın içində Xalq Cəbhəsinin simvoluna, mübarizə mücəssəməsinə dönmüş şəxsi buraxırlar.
Üstündən bu qədər vaxt keçib, hələ də çox adam bilmir ki, “Qara Xeybər”i niyə tutmuşdular, hərçənd niyə buraxdıqları aydın idi - xalqın tələbinə görə. Bəs ona içəridə işgəncə vermişdilərmi, yaxud eləcə döymüşdülərmi? Bunu da yalnız o özü deyə bilər. O vaxt qaydaydı, içəri düşənə, hər ehtimala qarşı, əldən bir-iki dənə çəkirdilər ki, hara düşdüyünü anlasın, istintaqda səmimi olsun.
Dostumun söhbətinin davamı: “Nəysə, ”Qara Xeybər"i buraxdılar, amma biz dağılışmadıq, şöbəni daşa basırdıq. Söyürdük. Sonra ordan-burdan milislərin qohum-əqrəbaları yığışıb gəldilər, xahiş elədilər ki, onlara dəyməyək. Heç demə, milislər qorxublar, qohumlarını telefonla köməyə çağırıblar. Ta “Qara Xeybər” buraxılmışdı deyə, biz də bir söz demədik, eləcə rəisi hədələdik, dağılışdıq. O vaxt beləydi, bir himə bənd idik, biri bir söz deyən kimi “hurrey” deyib cumurduq ora. Müdirlər qorxurdular ki, gəlib kabinetlərinin qapısını mıxlayacağıq".
O hadisənin üstündən təxminən on il keçəndən sonra mən “Qara Xeybər” deyilən şəxsi gördüm. Müxalifətçilər Nizami rayonunda yerləşən bir stadionda mini-futbol yarışması keçirirdilər. Oturub rayon komandamızın Nəsimi rayonundan gələn komanda ilə oyununa baxdığımız yerdə mayor rütbəli bir qaraşın adam yaxınlaşdı, bir az aralıdakı bəzi müsavatçılarla, cəbhəçilərlə səmimi görüşdü. Yanımdakı dostlardan biri dedi ki, bu “Qara Xeybər”dir, tanıyırsanmı. Yadıma düşdü, dedim, hə, tanıyıram. Sual verən dost dedi ki, bir vaxtlar bundan ötrü rayonda “bunt” eləmişdik, milislər qaçıb şöbəyə girmişdi. Dedim, hə, o əhvalatı bilirəm, amma indi siz bekarçılıqdan futbol oynayırsınız, “Qara Xeybər” isə mayordur.
Sonralar da belə əhvalatlarımız çox oldu. Bir himə bənd olan ovqatmız dəyişmədi, azı 47 dəfə küyə getdik, ömrümüz dara düşənləri müdafiə etməklə, onların azadlığı üçün imza yığmaqla, ianələr toplamaqla, piket keçirməklə, mitinq etməklə, müdafiə yazıları yazmaqla, adamları orda-burda tərifləyib göyə qaldırmaqla keçdi. Amma axırda onların çoxu mayor oldu, biz isə hələ də bekarçılıqdan futbol oynayırıq, ya da futbola baxırıq.
Allah Mehmanın da qapısını açsın, o da çıxsın, istəyir mayor olsun, istəyir mühacir və ya sayt rəhbəri olsun, axır ki, azadlıqda olsun. Biz də gedək, bir işin qulpundan yapışaq. Ömür boyu müdafiəçi olmaq da bir şey deyil. Adam bezir.