Як выбраць прафесію: карысныя парады, рэкамендацыі і метады
1 Як выбраць прафесію пасля школы?
2 Вывучэнне талентаў і здольнасцяў
3 Шлях да выбару спецыялізацыі
4 Карысныя парады
5 Запатрабаванасць спецыяльнасці
6 Жадання прэтэндэнта
7 Тэст на выбар спецыяльнасці
8 Фінальны спосаб
9 топ 7 саветаў для бацькоў
9.1 самастойнасць дзіцяці
9.2 Запатрабаванасць на рынку
9.3 будні спецыяліста
9.4 Горада і краіны
9.5 Тэсты і школьныя прадметы
9.6 Адразу ва ўніверсітэт
9.7 закончаны адукацыю
Выбар спецыяльнасці – адказная справа. Неабходна прааналізаваць усе варыянты. Няправільнае рашэнне прывядзе да выдаткаваныя гадах навучання, выкананню дзеянняў для заробку, правакацыйных нездаволенасць і стомленасць. Трэба грунтоўна падысці да пытання аб тым, як выбраць прафесію.
Як выбраць прафесію пасля школы?
перад тым, як выбраць прафесію, трэба ацаніць задаткі і таленты. Схільнасць да дзейнасці спросціць выкананне працоўных абавязкаў. Трата часу на нялюбае занятак не прынясе карысці. Дамагчыся поспеху будзе складана. Гады навучання апынуцца выдаткаваныя ў пустую. Правіла актуальна не заўсёды. Калі ў чалавека няма схільнасці да абранай дзейнасці, але прысутнічае вялікая жаданне, упартасць можа дапамагчы дамагчыся выніку. Але перад тым, як выбраць прафесію, школьнік павінен быць гатовы шмат працаваць. Калі чалавек вырашыць спыніцца на паўдарозе, дамагчыся жаданага не атрымаецца.
Абраная дзейнасць павінна падыходзіць інтарэсам і памкненьням чалавека. Калі школьнік не ведае, як выбраць прафесію, прасіць дапамогі ў сяброў і бацькоў нельга. Блізкія людзі параяць разнавіднасць працы, зыходзячы з уласных перакананняў і імкненняў. Школьніку яны могуць не падыходзіць. У наступным дзейнасць не стане прыносіць задавальненне. Не трэба выбіраць разнавіднасць працы толькі таму, што ў гэтай сферы шмат плацяць. Каб атрымаць поспех у справе, неабходна адчуваць задавальненне. выкананне хорошооплачиваемой, але нялюбай дзейнасці пацягне стомленасць і незадаволенасць.
Рэкамендуецца аддаваць перавагу дзейнасці, выконваючы якую, з'яўляецца пачуццё радасці і задаволенасці. Сёння для школьнікаў даступныя ўсе сферы. завяршыўшы навучанне, атрымаецца ўладкавацца ў кампанію або запусціць бізнэс. Большасць прафесій патрабуюць навучання ў універсітэце. Без вышэйшай адукацыі дамагчыся поспеху складана. Працадаўцы лічаць за лепшае не браць супрацоўнікаў, якія не прайшлі навучанне. Канкурэнтаздольнасць прэтэндэнце паменшыцца.
Razbirayasy, як выбраць прафесію, школьнікі дапускаюць памылкі. Няправільны выбар зьдзяйсьняецца ў выніку:
захапленне часткай працоўнага працэсу;
выбар за кампанію для навучання з сябрамі;
няправільнае ўяўленне аб фізічных асаблівасцях;
прыраўноўванне поспехаў у школьным прадмеце да спецыяльнасці;
выгляд, што дзейнасць з'яўляецца пажыццёвай без магчымасці перакваліфікавацца;
выбар, зыходзячы з сімпатыі да прадстаўніка;
увага да забабонам людзей аб характары спецыяльнасці, яе непрыстойнасці, не вартая;
пераацэнка ці недаацэнка асабістых якасцяў, здольнасцяў, уменняў.
Вывучэнне талентаў і здольнасцяў
вывучаючы, як выбраць прафесію, людзі павінны адказна падыходзіць да пазнання наяўнай інфармацыі. Пачынаць працэс здзяйснення выбару трэба з аналізу асобы. Спецыяльнасць можа здавацца перспектыўнай, але не падыходзіць чалавеку. Праца ў гэтай сферы не прынясе поспеху.
Пошук падыходнага выгляду дзейнасці для далейшага працаўладкавання неабходна пачаць з вывучэння асобасных асаблівасцяў. Варта ацаніць магчымасці, захапленні, асобасныя і фізічныя якасці. У вывучэнні дапамогуць:
асобасныя тэсты;
гутарка з псіхолагам;
гутарка з бацькамі.
Варта зайсці ў кніжныя крамы і купіць зборнікі тэстаў, псіхалагічную літаратуру. Кнігі павінны быць накіраваны на пазнанне асобасных якасцяў. На першым часе лепш пазбягаць арыентацыі на выбар сферы дзейнасці для далейшага працаўладкавання. Кнігі з пералікам варыянтаў у канцы лепш не браць.
Папулярны тэст на прафарыентацыю можа даць непрадказальны вынік. Спачатку ён здаецца немагчымым. Тэстоўваны можа лічыць, што існуюць больш прыдатныя сферы працы. Пасля вывучэння асобасных якасці, можна адкрыць новае, уключаючы цікавасць да спецыяльнасцях. Літаратура дапаможа зразумець прычыны няўдач у сферах жыццядзейнасці.
Гутарка з псіхолагам дапаможа абмеркаваць веды пасля чытання кніг і пераканацца ў правільнасці высноў. Лекар вызначыць якасці, уласцівыя чалавеку. Гутарка з бацькамі дапаможа ў атрыманні маральнай падтрымкі. Аднак маці і бацька не павінны навязваць меркаванне. Задача бацькоў – накіраваць дзіцяці, дазволіўшы выбраць правільны шлях.
Дапаможа апусканне ў дзяцінства. У юным узросце думкі не абцяжараныя грамадскай думкай, клопатамі, забабонамі і іншымі негатыўнымі фактарамі. Дзіця думае адкрыта, паддаецца сапраўдным жаданням. Практыкаванне дапаможа даведацца, як выбраць прафесію. Для выканання маніпуляцыі трэба будзе:
Назапасіцца лістом паперы і алоўкам.
Знайсці ціхае месца. Ніхто не павінен турбаваць. Трэба паклапаціцца аб адсутнасці адцягваюць фактараў. Засяродзіцца дапаможа расслабляльная музыка.
Пасля стварэння атмасферы, рэкамендуецца прыступаць да практыкаванні. Напісаць на лістку цікавяць спецыяльнасці. Ня трэба абдумваць, ці падыходзяць яны.
завяршыўшы напісанне, варта звярнуцца да наступнага этапу. Каля кожнай сферы дзейнасці чалавек павінен паказаць плюсы і мінусы. Станоўчыя і адмоўныя асаблівасці дапамогуць выявіць прыярытэтную спецыялізацыю.
Шлях да выбару спецыялізацыі
Як выбраць прафесію? Для прыняцця рашэння чалавеку трэба будзе прайсці шэраг этапаў:
вывучыць варыянты. Трэба аддаваць перавагу запатрабаваным у рэгіёне пражывання спецыяльнасцях. Калі школьнік не адчувае жадання займацца даступнай дзейнасцю, трэба будзе рыхтавацца да пераезду. Рэалізаваць сябе ў вялікім горадзе прасцей, але дамагчыся мэты праблематычна. Пераезд звязаны з фінансавымі выдаткамі.
Вывучыць асабістыя якасці, ацаніць здароўе, ўзровень ведаў
Выбраную спецыялізацыю неабходна дасканала вывучыць. Трэба азнаёміцца ​​з праграмай па навучанні, скласці формулу працы спецыялістаў. Школьніку трэба будзе ўдакладніць умовы працы і патрабаванні. Калі спецыяльнасць падыходзіць, можна падаваць дакументы ў профільны ВНУ.
неабходна даведацца, як можна пачаць працаваць па прафесіі, высветліць перспектывы кар'ернага росту. Можа дапамагчы практыка. Гурткі ў школе, інтэрнатуру на вытворчасці.
Атрыманыя дадзеныя трэба параўнаць з магчымасцямі. Рэкамендуецца абмеркаваць выбар спецыяльнасці з блізкімі, настаўнікамі, сябрамі, псіхолагам.
Калі выбар зроблены і ёсць уся неабходная інфармацыя, атрымаць адпаведную адукацыю. Навучанне ў ВНУ патрабуецца не заўсёды. Шэраг кампаній запытвае праходжанне курсаў. Каб працаваць інжынерам, без вышэйшай адукацыі не абысціся.
Для поспехаў у вучобе і кар'еры, неабходна памятаць аб галоўнай мэты, быць настойлівым і ў дасканаласці авалодаць навыкамі.
Мець запасны варыянт, які можна рэалізаваць пры няўдачы або страты цікавасці.
Ня варта адмаўляцца ад спецыяльнасці, якая лічыцца недастаткова прэстыжнай або сур'ёзнай у вачах грамадскасці. Гэта тычыцца творчых людзей. асобы, расчараваныя ў спецыяльнасці, выбіраюць шлях офіснага планктону. грамадзяне лічаць, што быць мастаком несур'ёзна. яны, хто працуюць у каханай сферы і займаюцца тым, што падабаецца, атрымліваюць больш грошай, але і радасці ў жыцці. Іх род дзейнасці не лічыцца прэстыжным. Калі да справы ляжыць душа, Дабіцца поспеху, уключаючы матэрыяльны, прасцей.
Не варта арыентавацца на актуальнасць спецыялізацыі. Аналізуючы рынак працы, выпускнікі аддаюць перавагу спецыяльнасцях, якія патрабуюцца зараз. Гэта гарантуе працаўладкаванне і годную аплату працы. Аднак сітуацыя за час навучання ў ВНУ можа змяніцца. Выпусціўшы студэнт апынецца не запатрабаваны на рынку.
Абавязкова варта ацаніць стан здароўя. Нельга выбіраць спецыяльнасць, ня ведаючы магчымасцяў арганізма. Чалавек не зможа працаваць у прамысловасці, дзе выкарыстоўваюцца прэпараты, правакуюць індывідуальныя алергічныя рэакцыі.
Перад канчатковым выбарам, трэба даведацца пра спецыяльнасці ўсе. Рэальнасць не заўсёды апраўдвае чаканні. Калі прыходзіцца пачынаць працаваць, з'яўляюцца рэаліі. Гэта тычыцца акцёраў, тэлевядучых ці журналістаў. За мішурой славы, здымак, мільгання у тэлевізары стаяць гадзіны ўпартай працы.
Не варта выбіраць спецыяльнасць, зыходзячы з асабістых сімпатый да спецыялістаў – бацькам або кумірам. Яны пайшлі на працаўладкаванне свядома, ім падабаліся перспектывы. Калі чалавек не адчувае імпэту, варта выбраць нешта іншае.
Нельга займацца рэалізацыяй мараў сваіх бацькоў. Дарослыя спрабуюць праз чад рэалізаваць недасягнутай мэты. У дзяцей маюцца свае жаданні і мэты. Варта прыслухоўвацца да парад бацькоў, але прымаць рашэнне з нагоды выбару самастойна.
Дапамогі ў выбары просяць тыя, хто недастаткова ўпэўнены ў сабе. Спецыяльнасці бываюць складанымі ў паступленні і навучанні. Аднак спецыяльнасці з'яўляюцца жаданымі і запаветнымі. Неабходна сабрацца з сіламі, стаць упэўненым і не адмаўляцца ад мары з-за боязі правалу.
Запатрабаванасць спецыяльнасці
Крытэрыем выбару з'яўляецца запатрабаванасць на рынку працы. Лепш працаваць у сферы, дзе прысутнічае высокая зарплата. Эканамічная выгада гуляе вялікую ролю ў атрыманні задавальнення. Запатрабаваныя спецыяльнасці ў Расіі:
кіраванец, абавязкі якога складаюцца ў пошуку пакупнікоў і рэалізацыі тавараў. Ён кіруе рэкламай, якая падвышае пазнавальнасць фірмы ў грамадстве.
Спецыяліст у нафтагазавай галіне. Высокай заработнай платай у сферы могуць пахваліцца нават лагісты, майстры па здабычы і свідроўшчыкі.
Спецыяліст у галіне камп'ютэрных тэхналогій. У абавязкі работніка ўваходзіць забеспячэнне абароны і бяспекі на інфармацыйным узроўні. Ён стварае і вядзе базы дадзеных, настройвае праграмнае забеспячэнне.
Трэнер або кансультант па бізнесе. Ён дапамагае грамадзянам і кампаніям у пытаннях прадпрымальніцкай дзейнасці, падаючы дапамогу ў вырашэнні задач.
Шэф-кухар у рэстаране. Адна з творчых прафесій, якая высока аплачваецца. Кухары могуць дамагчыся славы і прызнання ў грамадстве.
Вышэй былі прадстаўлены спецыяльнасці, якія акупаваныя мужчынамі. Для жанчын запатрабаванымі і высокааплатнымі часцяком з'яўляюцца:
аўдытар. Спецыяліст аналізуе паспяховасць і эфектыўнасць працы арганізацый і кампаній.
бухгалтар. Займаецца фінансамі і разлікамі.
лячэнне зубоў.
лагістыка. Спецыялісты займаюцца каардынацыяй перавозак тавараў, арганізацыяй грузаперавозак. Рынак гандлю актыўна развіваецца, гэта вядзе да павышэння запатрабаванасці лагістаў.
Выбар не залежыць ад падлогі. Важны цікавасць да сферы, мэтанакіраванасць і жаданне дасягнуць поспехаў.
Жадання прэтэндэнта
Іншы метад заснаваны на ўласных жаданнях чалавека і перавагах. Некаторыя віды працы прыносяць задавальненне ад дасягнення вынікаў, з'яўляецца пачуццё задавальнення. Іншыя не цікавыя. Да поспехаў чалавек застаецца абыякавы.
Людзі схільныя рабіць, што ім падабаецца. Гэта прыносіць больш карысці. Варта звяртаць увагу, чым падабаецца займацца. Калі чалавек атрымлівае задавальненне ад працы з дзецьмі, ён можа працаваць выкладчыкам, настаўнікам. Калі падабаецца дапамагаць людзям, падыдзе прафесія лекара, псіхолага. Адораныя ў тэхнічнай сферы людзі могуць стаць інжынерамі. Аматары рыхтаваць маюць поспех у кар'еры кухары.
Прыкладаў вялікае мноства. Варта звяртаць увагу на ўласныя жаданні. гэта падкажа, якую прафесію выбраць, дапаможа лепш пазнаць сябе.
Тэст на выбар спецыяльнасці
Калі выбар патрэбна будзе зрабіць дзіцяці, можна звярнуцца да тэстаў. яны разам непраўдзівыя, але падыходзяць пры няўменні аналізаваць сябе. Тэсты даюць у школе. Інфармацыю атрымаецца знайсці ў інтэрнэце. Тэсты падыходзяць не толькі школьнікам. Імі могуць скарыстацца тыя, хто вырашыў змяніць сферу дзейнасці.
Існуюць два самых папулярных тэсту:
тэст Методыка. А. Клімава;
тэст па методыцы Дж. Голанда.
Методыка Клімава заключаецца ў тым, што падыспытнаму будуць прадстаўлены два варыянты адказу на выбар. Яны тычацца пэўнай сферы. Могуць папрасіць выбраць: дапамагаць хворым ці саджаць кветкі. Калі адказы будуць дадзены, сістэма вызначыць, якой вобласці было аддадзена найбольшую перавагу.
тэст Дж. Голанда выкарыстоўваюць для прафарыентацыі ў школе. Метад з'яўляецца класічным. Падыспытнаму падаюцца дзве прафесіі на выбар. З іх можна выбраць адну. напрыклад, акцёр або інжынер. Калі выбар зроблены, сістэма аналізуе і паказвае ўпадабаную сферу.
Фінальны спосаб
Акрамя саветаў аб тым, як выбраць прафесію, ёсць карысны метад. Калі прафесія выбрана, неабходна пашукаць чалавека, які працуе па спецыяльнасці. Прадстаўнік сферы можа быць з блізкага атачэння. Задача складаецца ў тым, каб выйсці на кантакт і папрасіць дапамагчы.
Дапамога складаецца ў размове. Чалавек можа расказаць пра будні, аб дзейнасці на працы. Можна напрасіцца на працу, каб наглядна паглядзець, чым займаецца прафесіянал. Гэта дапаможа лепш азнаёміцца ​​з бытавымі асаблівасцямі. Можна даведацца пра якія прадстаўляюцца кампаніяй прывілеях. гэта бонусы, перспектывы зарплаты, страхоўка, камандзіроўкі.
Можна даведацца пра іншых прафесіях пры наяўнасці часу. У выпадку поўнага задавальнення будзённай жыццём спецыяліста, можна смела спыняць пошукі. Калі нешта не задавальняе, варта ўзяцца за наступны варыянт. веды, атрыманыя з практыкі, будуць карысныя.
Метад можа заняць не адзін дзень. Дзякуючы яму пазнаюць, якая прафесія ў рэчаіснасці. Выпускнікі сілкуюць ілжывыя надзеі, а ступаючы на ​​парог дарослага жыцця, ўсведамляюць памылку.
топ 7 саветаў для бацькоў
Для многіх школьнікаў пытанне, як выбраць прафесію, ток. Не ўсе могуць здужаць зрабіць выбар самастойна. Важная падтрымка і дапамога бацькоў.
Па дадзеных Расстата, 40% жыхароў РФ працуюць па атрыманай спецыяльнасці. Многія выпускнікі вышэйшых навучальных устаноў выдаткавалі час дарма, навучаючыся тым, што ў жыцці не спатрэбілася. Бясплатна ў Расеі можна вучыцца ўсяго раз. Даверыць прыняцце адказнага рашэння школьніку не варта. Неабходная дапамога бацькоў. Трэба ўлічваць схільнасць, жадання, здольнасці дзіцяці.
Не ўсе бацькі ведаюць, як гэта зрабіць. Ніжэй прадстаўлены пералік саветаў, якія дапамогуць падштурхнуць дзіцяці да правільнага выбару.
самастойнасць дзіцяці
Трэба выхаваць у дзіцяці пачуццё адказнасці, самастойнасць. Рабіць гэта трэба з самага глыбокага дзяцінства. Калі момант упушчаны, адмаўляцца ад выхавання самастойнасці нельга. У выбары прафесіі ёсць правіла – дзіця павінен прыняць рашэнне сам. Толькі ён ведае, што яму падыходзіць, што падабаецца і няма. Адказнасць ляжа на яго.
Запатрабаванасць на рынку
Наступны крок – вызначэнне запатрабаванасці. Звяртаць увагу на прэстыжнасць не варта. Важна правесці ўласнае расследаванне. Бацька і дзіця павінны атрымаць індывідуальную інфармацыю і маглі параўнаць дадзеныя, абмеркаваць іх. Можна пашукаць вакансіі, паглядзець водгукі, рэйтынгі, паглядзець сайты кампаній.
Часцяком дзіця першапачаткова хоча ісці па "прэстыжнага" шляхі, ня разумеючы, што значыць запатрабаванасць. Трэба параіць сферу, дзе спецыялісты патрэбныя, улічваючы здольнасці дзіцяці. Прагляд вакансій і патрабаванняў дапаможа гэта вызначыць. Навучання ва ўніверсітэце недастаткова. Варта паказаць вакансіі дзіцяці, каб склалася лепшае ўяўленне.
будні спецыяліста
Калі ў коле знаёмых ёсць тыя, хто працуюць у цікавіць дзіцяці сферы, неабходна да іх звярнуцца. Яны могуць распавесці тое, чаго не пазнаць з інтэрнэту, – аб паўсядзённых справах, асаблівасцях прафесіі. Можна папрасіць навучыць неабходным навыкам, якія спатрэбяцца ў працы.
Кампаніі праводзяць дні адчыненых дзвярэй. Можна прыйсці на мерапрыемства разам з дзіцем, каб задаць пытанні прадстаўнікам. Яны павінны быць правільнымі – пра прыладзе, патрабаваннях да служачых, падпраграмы.
Гэта тычыцца прафесій, пра якія толькі цьмянае ўяўленне. важна ведаць, на што трэба будзе пайсці. Калі вынік не задавальняе – выбраць іншую сферу дзейнасці. Варта ўдакладніць крытэрыі здароўя. Гэта дапаможа зразумець, ці зможа дзіця працаваць у сферы.
Разглядаць трэба універсітэты і перспектывы ў розных гарадах і краінах. Ва ўніверсітэтах ўяўляецца розны пералік праграм і магчымасцяў. Многія грэбуюць гэтым і вучаць то, што ёсць у мясцовым ВНУ. Гэтага рабіць нельга.
Дзіця можа знайсці прыдатную прафесію. Аднак яе можна вывучыць толькі ў навучальнай установе ў іншым горадзе ці краіне. Варта паглядзець патрабаванні для тых, хто паступае. Яны могуць быць вышэй, чым поспехі ў дзіцяці ў школе. Універсітэт можа запатрабаваць праходжанне дадатковых курсаў. Гэта неабходна даведацца загадзя для падрыхтоўкі.
Пераезд дзіцяці ў іншы горад патрабуе маральных сіл і матэрыяльных магчымасцяў. Аднак не варта выпускаць шанец.
Тэсты і школьныя прадметы
Не варта арыентавацца на вынікі тэстаў па прафарыентацыі ў школе або анлайн. Атрыманы вынік недостоверен. Выбар прафесіі не можа быць заснаваны на цесцю. Можна прайсці яго для самапазнання, але не выкарыстоўваць для канчатковага рашэння.
Не варта блытаць прафесію з каханым школьным прадметам дзіцяці. Калі ён добры ў матэматыцы, гэта не азначае будучыню інжынера. Пад жаданую спецыяльнасць трэба падганяць веды па прадметах. Бо выбіраецца прафесія для заробку грошай, а не любімы ўрок.
Адразу ва ўніверсітэт
Прымушаць дзіця адразу пасля школы ісці атрымліваць вышэйшую адукацыю нельга. Гэта можа сапсаваць яго будучыню і не даць шанцу бясплатна вывучыцца на жаданую ў будучыні прафесію. Няма нічога ганебнага ў пары гадоў працы, каб назапасіць грошай на адукацыю. Выбар будзе усвядомленым ў дарослым жыцці.
Пасля школы можна выбраць каледж. Ён дапаможа атрымаць сярэднюю адукацыю і прафесію. Скончыўшы з адзнакай можна пайсці працаваць на добрую пасаду. Экзамены там прасцей, паступіць лягчэй.
Калі бацька прымусіць дзіцяці пайсці ў ВНУ супраць жадання, гэта можа абгарнуцца жаласна. Ён атрымае дыплом без ведаў і ўменняў. Паперка стане бескарыснай. Ніхто не верне выдаткаваныя года і грошы.
закончаны адукацыю
Нельга прымушаць скончыць навучанне, калі дзіця не жадае. У перыяд студэнцтва чалавек сталее, спазнае смак дарослага жыцця. Падчас навучання ён ўсведамляе непатрэбнасць прафесіі. Чалавек можа знайсці іншую цікавую для сферу, даведацца аб магчымасцях развіцця. Не варта насядаць. Неабавязкова заканчваць пачатае адукацыю.
Абраны першапачаткова шлях не ставіць крыж на іншых спецыяльнасцях. У любы момант можна памяняць прыярытэты, заняцца іншым. Важна данесці гэта да дзіцяці.
Каб аказаць дзіцяці дапамогу ў пытанні "Як выбраць прафесію?», трэба прытрымлівацца правілах:
ня настойваць на перавагах, жаданнях;
даць дзіцяці свабоду выбару;
ня рэалізоўваць не спраўдзіліся мары праз дзіця;
расказаць пра запатрабаваных спецыяльнасцях;
прапаноўваць цікавыя дзіцяці варыянты;
ня арыентавацца на тэсты;
даваць інфармацыю аб розных сферах;
распавесці пра сферах працаўладкавання, пра якія дзіця не здагадваецца;
не прымушаць адразу ісці атрымліваць дыплом.
Выбар сферы дзейнасці – адказны крок. Каб спецыяльнасць прыносіла радасць і дазваляла атрымліваць годны заробак, трэба даведацца асабістыя якасці лепей, ацаніць магчымасці, параіцца з блізкімі, вывучыць рынак працы і на практыцы азнаёміцца ​​са сферай працаўладкавання. Дзеянне дапаможа разабрацца, як выбраць прафесію.