Упершыню эўрапейцы даведаліся пра вэстготаў, як пра асобны народ у 268 годзе, калі яны пачалі рабаваць балканскія правінцы Рымскай імпэрыі[1]. Вэстготы прайшлі правінцыі Панонію й Ілірыю, нават пагражалі самой Італіі. Але ўлетку таго ж года вэстготы атрымалі паразу, каля сучаснай італьянска-славенскай мяжы, а затым яшчэ ў бітве пры Нішы, у верасьні 268 года. На працягу наступных трох гадоў, у сэрыі кампаніяў імпэратараў Клаўдыюса II і Аўрэліяна, германцы былі вернутыя праз Дунай, дзе яны пасяліліся ў Дакіі, якую Аўрэліян пакінуў у 271 годзе. У Дакіі вэстготы прынялі арыянства, гэтая вера праіснавала ў гоцкім грамадзтве да 589 года, калі кароль Рэкарэд I перайшоў у каталіцызм.
Вэстготы засталіся ў Дакіі да 376 года, калі адзін з іхніх лідэраў Фрытыгерн, зьвярнуўся да рымскага імпэратара Валента з просьбай аб магчымасьці пасяліцца на паўднёвым беразе Дуная, у якасьці федэратаў. Вэстготы спадзяваліся знайсьці сховішча ад гунаў, якія прыцісьнялі іх на захадзе, і знайшлі — рымскі імпэратар адказаў згодай. Аднак, імпэрскія афіцэры пачалі чыніць самаўпраўства й вэстготы паўсталі, спусташыўшы Фракію, на што Валент адказаў баявымі дзеяньнямі, з тым каб зьнішчыць вэстготаў, аднак, патрываў цяжкую паразу пад Адрыянапалем у 378 годзе[2]. З таго моманту, вэстготы ўвесь час змагаліся супраць рымлянаў, складаючы зьняважлівыя для рымлянаў перамір'і. Бітва пад Адрыянапалем была найважнейшай у гэтай вайне. Імпэратар Валент быў дрэнна дасьведчаны аб памерах гоцкага войска й ўступіў у бітву, у якой сам быў забіты ў баю, а цэлае рымскае войска было зьнішчана. Такім чынам вэстготы дабіліся магчымасьці пасяліцца на тэрыторыі Рымскай імпэрыі.
Новы імпэратар Тэадосіюс I, у 381 годзе, склаў мір з вэстгоцкім правадыром Атанарыхам, які працягваўся да сьмерці Тэадосіюса, да 395 года. Атанарых, аднак, памёр у тым жа годзе й ўлада перайшла да Аларыха I. Тэадосіюсу успадкавалі ягоныя сыны — Аркадзя, які кіраваў на ўсходзе, і Ганорыюс на захадзе. Аларых I быў здольным кіраўніком, у 396 годзе ён прадпрыняў спробы захапіць Атэны, але напад праваліўся. Потым ён паспрабаваў увайсьці ў Італію, але зноўку паход патрываў няўдачу. У 410 годзе Аларых здолеў захапіць і разрабаваць Рым. Праз некалькі дзён вэстготы пакінулі горад і адправіліся на поўдзень, у Афрык