17 верасень 2019, 11:00
Генадзь Карпенка ў часе сэсіі Вярхоўнага Савету 12-га скліканьня
17 верасьня споўнілася б 70 гадоў з дня нараджэньня Генадзя Карпенкі (1949–1999), дэпутата і члена Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету 12-га скліканьня, намесьніка старшыні Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня, старшыні Маладэчанскага гарвыканкаму (1991–1994), члена-карэспандэнта АН Беларусі.
У верасьні 1992-га мы прынялі прысягу на вернасьць Беларусі на плошчы — потым усіх афіцэраў звольнілі.
Пазьняк і Карпенка — як карані і крона
Што зробіш... Гісторыю не перапішаш і не пераробіш. Але ёсьць над чым задумацца і ёсьць нагода падумаць, што трэба працягваць рабіць тое, што яны пачыналі, але што ім не дазволілі давесьці да канца. Пазьняк і Карпенка бачылі пэрспэктыву Беларусі — а народ вырашыў, што не, будзем блукаць, па багне хадзіць. І зараз жывём па прынцыпе «дзень прастаяць ды ноч пратрымацца».
Тады, у 1999 годзе, ён ня ўвязаўся ў альтэрнатыўную выбарчую кампанію, хаця ў мяне была думка, што варта было. Але ён сказаў: «Не, Валера, гэта правакацыя, мы ня будзем удзельнічаць у правакацыі Ганчара з гэтымі „выбарамі“, мы будзем рыхтавацца да выбараў 2001 году». Словам, нармальна ён выглядаў, ніякіх пытаньняў. А потым, пасьля абеду, у яго была сустрэча, пра якую я, дарэчы, ня ведаў. І тыя людзі, якія там знаходзіліся, тры чалавекі... Там ёсьць шмат пытаньняў, але зараз пра гэта сэнсу няма размаўляць, бо ні пракуратура, ні сьледзтва гэтым займацца ня будуць.