Чырвонашчокія ібісы вярнуліся Чырвонашчокія ібісы вярнуліся
Адны з найбольш рэдкіх птушак Сярэдняга Ўсходу вярнуліся на месцы гнездаваньня, забясьпечыўшы навукоўцаў дадзенымі пра шляхі міграцыі і месцы зімоўкі. Гэтая інфармацыя будзе выкарыстана для распрацоўкі плянаў па ахове віду пасьля гнездавога сэзону. Але неразгаданай засталася загадка маладых, пакуль негняздуючых птушак – дзе зімуюць яны?
Вяртаньне аднаго з чырвонашчокіх ібісаў ( Geronticus eremita ) у Пальмыру ( Palmyra ), Сырыя, разам з двума іншымі адразу за ім, азначае посьпех дзевяцімесячнага праекту па адсочваньні шляхоў міграцыі і месцаў зімоўкі гэтых птушак з дапамогай спутнікавых перадатчыкаў, якія былі разьмешчаны на трох дарослых ібісах мінулым летам.
Гэтае “трыа”: Султан, Салям і Зенобія (апошняя птушка атрымала сваю мянушку па ваяўнічай каралеве Пальмыры з трэцяга стагоддзя) праляцела больш за 3 800 міль праз 7 краін і зімавала ў гарах Эфіопіі ў 50 мілях ад сталіцы гэтай краіны, Аддыс Абебы.
Аднак адваротны шлях птушак вельмі зьдзівіў дасьледчыкаў. Ібісы паляцелі ўздоўж заходняга ўзьбярэжжа Чырвонага мора і пераляцелі яго ў найбольш шырокім месцы – з Судану ў Саудаўскаю Арабію — там, дзе шырыня мора каля 180 міль.
Пакуль няма ніякіх зьвестак пра 9 маладых птушак, якія пакінулі гнездавую калёнію ў Сырыі разам з дарослымі ібісамі – напрыканцы ліпеня мінулага году. Любамір Песке ( Lubomir Peske ) – дасьледчык, які павесіў перадатчыкі на трох дарослых птушак, хоча вярнуцца ў Сырыю напрыканцы вясны, каб забясьпечыць перадатчыкамі і маладых ібісаў.
Ібрагім Хадэр ( Ibrahim Khader ), кіраўнік аддзяленьня BirdLife на Срэднім Усходзе, сказаў з гэтай нагоды: "Міграцыя птушак застаецца рызыкоўным /перыядам у іх жыцьці/, і наша работа – забясьпечыць іх бясьпеку. Калі мы зможам гэта зрабіць, гэтая папуляцыя будзе мець нашмат больш шанцаў на выжываньне. Бяз гэтага праекту чырвонашчокія ібісы застануцца толькі на /егіпецкіх/ герогліфах прыкладам з гісторыі”.
Крыніца: www. birdlife . org
На здымку Sergio Tomey , SEO / BirdLife : Найбольш чырвонашчокіх ібісаў гняздуе ў нацыянальным парку Souss — Massa ў Марокка.