Дамініканцы, Псы Гасподні (не афіцыйна) (Ordo fratrum praedicatorum, O.P.) — каталіцкі манаскі ордэн, створаны святым Дамінікам.
Будова ордэна[правіць | правіць зыходнік]
Мужчынскаю. У 2010 годзе ордэн меў 5906 манахаў (з іх 4456 святароў)
Трэці закон, або інакш кажучы, тэрцыарыі.
Дэвіз ордэна - «усхваляць, бласлаўляць, прапаведаваць» (па-лацінску Laudare, Benedicere, Praedicare)
У 1214 годзе вакол св. Дамініка ў Тулузе ўтварылася першая абшчына. Статут быў зацверджаны двума гадамі пазней Папам Ганорыем III. Ордэн хутка распаўсюдзіўся ў Францыі (тут дамініканцы спачатку называліся якабітамі, таму што першая рэзідэнцыя ордэна ў Парыжы была пры царкве св. Якаба), Іспаніі і Італіі. Найважнейшым напрамкам дзейнасці дамініканаў было паглыбленае вывучэнне тэалогіі з мэтай падрыхтоўкі пісьменных прапаведнікаў. Цэнтрамі ордэна сталі Парыж і Балоння - два найбуйнейшых універсітэцкіх горада Еўропы. У 1221 дамініканцы мелі 70 манастыроў, у 1256 у ордэне было 7000 манахаў.
Галоўная задача новага ордэна складалася ў місіянерскай дзейнасці паміж нявернымі; але разам з тым ён дбайна займаўся царкоўнай пропаведдзю і тэалогіяй. Альберт Вялікі і Тамаш Аквінскі - знакамітыя навукоўцы, якія выйшлі з ордэна; да яго ж належалі Майстер Экхарт, Таулер, Джыроламо Саванарола, і многія іншыя вядомыя дамініканцы.
У XVI стагоддзі дамініканскія пр