Іншая перспектыва - Часопіс «Ave Maria»
Другая Велікодная нядзеля, Год В (08.04.2018)
Кожны з нас нейкім чынам паранены. З часу першароднага граху мы сталі адначасова ахвярамі і тымі, хто прымушае іншых пакутаваць. Сёння ў Евангеллі мы бачым параненых вучняў, якія замкнуліся ў доме і хаваюцца ад натоўпу гэткіх жа параненых габрэяў. І тут з’яўляецца Пан Езус. Ён прыходзіць да сваіх вучняў і гаворыць: «Спакой вам!» Толькі тады Ён паказвае ім свае раны. Гэтая сцэна зусім не падобная на прывычныя нам адносіны паміж людзьмі, бо звычайна раны паказваюць, каб некага абвінаваціць або папрасіць аб дапамозе: «Паглядзі, што ты мне зрабіў! Паглядзі, як мне балюча!»
Пан Езус паказвае свае рукі і бок, і гаворыць: «Спакой вам!» Яго раны ўжо не смяротныя, яны не забіваюць еднасці. Яны ўжо не з’яўляюцца крыніцаю смерці, бо імі была пераможаная смерць. Але гісторыя не знікла. Крыж не знік, а толькі з прылады смерці ператварыўся ў крыніцу жыцця. Хрыстус не пазбягаў смерці, але Ён уваскрос.
Пан Езус прыходзіць, каб адарыць нас сваім Уваскрасеннем. Гэта азначае, што пасля смерці ў нас пераможа жыццё. Але гэтая ласка дзейнічае ўжо цяпер. Яна мае моц перамяніць нашыя раны. Нашыя духоўныя раны ўжо не будуць гнаіцца горыччу, нянавісцю і замыканнем у сабе. Перамененыя Хрыстом, яны могуць стаць крыніцаю супакою, любові, могуць ствараць еднасць. Цуд, да якога ўжо цяпер Езус запрашае нас далучыцца, з’яўляецца выразным знакам уваскрашэння.