Сяргей Бадроў — Вікіпэдыя
Сяргей Бадроў
Сяргей Сяргеевіч Бадроў
27 сьнежня 1971
20 верасьня 2002
Аддзяленне Гісторыі і тэорыі мастацтва гістарычнага факультэта МДУ[d]
актор, рэжысэр, сцэнарыст
Sergei Bodrov[d]
Маскоўскі міжнародны кінафэстываль[d]
ID nm0091074
Сяргей Бадроў у Вікісховішчы
Сяргей Сяргеевіч Бадроў (па-расейску: Бодров Сергей Сергеевич; нарадзіўся 27 сьнежня 1971 — згінуў бязь ведама 20 верасьня 2002) — расейскі актор, рэжысэр, сцэнарыст. Сын Сяргея Бадрова-старэйшага.
2 Фільмасьпіс
3 Сувязі зь Беларусьсю
Цягам 1989—1994 гадоў навучаўся на аддзяленьні мастацтва гістарычнага факультэту Маскоўскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту імя Ламаносава (МДУ). З 1994 па 1996 год — асьпірант гэтага ж аддзяленьня. Потым працаваў школьным настаўнікам, кандытрам на фабрыцы «Ўдарніца», ратавальнікам на пляжы ў Італіі, журналістам. У 1997—1999 гадах працаваў вядоўцам тэлевізійнай праграмы «Погляд» («Взгляд») на Грамадзкай расейскай тэлевізіі. У 1998 годзе на катэдры гісторыі мастацтва МДУ абараніў кандыдацкую дысэртацыю па тэме «Архітэктура ў вэнэцыянскім жывапісе Адраджэньня».
Першая значная роля ў кінэматографе была сыграна ў 1996 годзе (фільм «Каўкаскі нявольнік», пастаўлены рэжысэрам Сяргеем Бадровым-старэйшым). Найбольшую вядомасьць Сяргею Бадрову як актору прынесьлі фільмы рэжысэра Алексея Балабанава «Брат» і «Брат-2», якія парадаксальным чынам адлюстроўвалі расейскую рэчаіснасьць канца ХХ стагодзьдзя і ў постмадэрнісцкім рэчышчы абыгрывалі стэрэатыпы расейскага нацыянальнага характару і стаўленьне расейцаў да вакольнага сьвету, праўды і крыўды.
У 2001—2002 гадах Сяргей Бадроў вёў рэаліці-шоў «Астатні герой» («Последний герой») на Першым канале расейскае тэлевізіі.
Згінуў бязь ведама 20 верасьня 2002 году разам са здымачнай групаю пасьля зыходу ледавіка Колка ў Кармадонскай цясьніне Паўночнай Асэтыі. Знаходзіўся там наздымках свайго другога (пасьля фільма «Сёстры») фільму з працоўнай назвай «Сувязны» («Связной»). У Сяргея Бадрова засталіся жонка Сьвятлана, дачка і сын.
Фільмасьпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
Арыгінальнае назва
1986 Я цябе ненавіджу Я тебя ненавижу
хлопчык у коннаспартыўным клубе
1989 Свабода — гэта рай Свобода — это рай зняволены ў калоніі
1992 Белы кароль, чырвоная каралева Белый король, красная королева паштальён
1996 Каўкаскі нявольнік Кавказский пленник Іван Жылін
1997 Брат Брат Даніла Багроў
1998 Стрынгер» Стрингер Вадзік
1999 Усход-Захад Восток-Запад Саша Васільеў
2000 Брат 2 Брат 2 Даніла Багроў
2001 Давай зробім гэта жвавеньк The Quickie Дзіма
2001 Сёстры Сёстры Рэжысёр, сцэнарыст, Даніла Багроў[1][2]
2002 Вайна Война капітан Мядзьведзеў
2002 Цалунак мядзьведзя Медвежий поцелуй Міша
2002 Сувязны (не скончаны) Связной Рэжысёр, сцэнарыст, смяцяр Аляксей Сямёнаў
2008 морфій Морфий Сцэнарыст
Сувязі зь Беларусьсю[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
Сьведчыць кандыдат філялягічных навук Тацьцяна Кабржыцкая: «У Ракаў прыязджалі тады (1984?) знакамітыя цяпер кінамастакі Бадровы. Сяргей Бадроў, цяпер папулярны актор і вядучы, сябраваў з нашымі дзецьмі. Наш Максім якраз чытаў „Чорны замак Альшанскі“, Бадроў-малодшы таксама захапіўся гэтымі ідэямі. І вось аднойчы на хутар прыйшла тэлеграма ад Адама Мальдзіса, што ня стала Валодзі. Дзеці даведаліся, і перад тым як ехаць у Менск на разьвітаньне зь ім, пайшлі, сабралі снапок з каласоў. І паклалі гэты снапок побач з Караткевічам…»[3]
^ Паводле сайта, прысьвечанага Уладзімеру Караткевічу)
Сайт пра Сяргея Бадрова
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Сяргей_Бадроў&oldid=1939855»
Гэтая старонка апошні раз рэдагавалася 21 лістапада 2017 году ў 15:09.