Мя­не як ча­ла­ве­ка, які шмат га­доў не­пас­рэд­на за­йма­ецца аб­аро­най аўтар­скіх пра­воў і шу­кае маг­чы­мас­ці ад­ста­яць айчын­на­га пра­ваў­ла­да­ль­ні­ка, рэ­аль­на тры­во­жыць тэн­дэн­цыя, што на­ме­ці­ла­ся ў на­шай тэ­атра­ль­най пра­сто­ры. Некаторыя дзяр­жаў­ныя ўста­новы па­ча­лі ставіць п’есы за­меж­ных аўта­раў, не пад­пі­саў­шы з апош­ні­мі па­гад­нен­не на вы­ка­рыс­тан­не тво­ра.
Ад гуртка да вялікай сцэны: якое месца ў культурнай прасторы Беларусі займаюць аматарскія калектывы?
Аргенцінскі мастак Франчэска Басалеці аддаў сваё “Сэрца” Мінску — распісаў будынак Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў. Праца дапоўніла шэраг іншых “Гарадскіх міфаў”, што за апошнія два гады з’явіліся ў сталіцы, дзякуючы стрыт-артэрам з Аўстраліі, Грэцыі, Іспаніі, Італіі, Украіны — так вулічнае мастацтва адкрывае Беларусь свету.