Крык рабіны — Вікіпедыя
Крык рабіны
Вацлаў Кубацкі(польск.) бел.
Крык рабіны (польск.: Krzyk jarzębiny) — п'еса Вацлава Кубацкага(польск.) бел., пастаўленая ў 1949 годзе адразу ў некалькіх тэатрах Польшчы, а тэкст выйшаў у тым жа годзе некалькімі выданнямі[1].
3 Пастаноўкі
4 Ролі і іх выканаўцы
Па адной з версій, непадзеленае каханне Людвіка Шпіцнагеля да Анэлі Рдултоўскай стала прычынай яго самазабойства ў 1827 годзе[2][3]. Пацвярджаюць гэтую гіпотэзу два творы Шпіцнагеля, якія засталіся ў рукапісах: Garść snowskiej ziemi і List pożegnalny, але, хутчэй за ўсё, першы з іх з'явіўся яшчэ падчас наведвання Снову ў ліпені 1824 года, а другі не падобны на твор, што выйшаў з-пад пяра Людвіка Шпіцнагеля[2]. Абодва творы прысвечаны рамантычнаму развітанню з каханай, а не трагічнаму развітанню з жыццём[2].
Галоўным матывам п'есы стала гісторыя кахання Людвіка да Анэлі, якая скончылася яго самагубствам.
Дзеянне п'есы адбывалася ў маёнтку Рдултоўскіх у Снове, але аўтар памылкова[4] зрабіў каханай Людвіка не Анэлю, а яе родную сястру Лаўру.
П'еса ставілася прынамсі пяць разоў[5]: Прэм'ерная пастаноўка рэжысёра Януша Варнецкага(руск.) бел. (1949, Варшава[6]), а таксама пастаноўкі рэжысёраў Віляма Хажыцы(польск.) бел. (1949, Познань[7]), Густавы Блонскай-Кондрат (1949, Торунь[8]), Ежы Ронарда Буянскага (1949, Кракаў[9]) і Войцеха Маціеўскага(руск.) бел. (1969, Тэатр польскага радыё[10]).
Афармленнем пастаноўкі Густавы Блонскай-Кондрат займаўся вядомы польскі мастак Леанард Торвірт(польск.) бел., а пастаноўкі Ежы Ронарда Буянскага — польскі мастак і сцэнограф Марыян Эйле(польск.) бел..
Ролі і іх выканаўцы[правіць | правіць зыходнік]
Маршалак Рдултоўскі — Чэслаў Каліноўскі[11], Тадэвуш Хмялеўскі, Вацлаў Навакоўскі(польск.) бел., Уладзіслаў Ханьча(руск.) бел., Ян Кёхер(польск.) бел.
Пані Рэгентша — Ядзвіга Гжылеўская-Бужынская[11], Яўгенія Падбароўна, Антаніна Клоньская, Аляксандра Ляшчыньская(польск.) бел.
Канстанты — Вянчыслаў Глінскі(руск.) бел.[11], Збігнеў Лабадзінскі, Казімеж Мерас(польск.) бел., Януш Букоўскі(польск.) бел., Казімеж Дзеюновіч(польск.) бел.
Лаўра (Анэля) — Рэната Касабудзкая(руск.) бел.[11], Марыя Уршуноўна, Марыя Багурская, Цаліна Менцнер
Людвік Шпіцнагель — Чэслаў Валейка(руск.) бел.[11], Здзіслаў Салабурскі, Казімеж Віткевіч, Анджэй Навакоўскі, Анджэй Шэйнах(польск.) бел.
Міхал — Зыгмунт Мацяеўскі(руск.) бел.[11], Баляслаў Смеля(польск.) бел., Тадэвуш Бартосік(польск.) бел., Юзаф Новак(руск.) бел.
Войцех — Януш Навацкі[11], Уладзіслаў Дзявойна(польск.) бел., Ян Крыўдзяк, Конрад Мараўскі(англ.) бел.
Аран — Тытус Дымек[11], Людвік Бенуа(руск.) бел., Людвік Рушкоўскі, Эдмунд Фідлер
Пан камісар — Аляксандр Міхалоўскі[11], Здзіслаў Рэльскі, Раман Вайтовіч, Густаў Люткевіч(руск.) бел.
Ксёндз канонік — Раман Дзерань[11], Юліўш Хадацкі, Мечыслаў Яблоньскі, Тадэвуш Бартосік(польск.) бел.
Пані Шамбеланава — Яніна Сакалоўская[11], Зоф'я Грабіньская(польск.) бел., Яніна Зяліньская, Барбара Драпіньская(польск.) бел.
Панна Шамбеланава — Аліна Яноўская(бел. (тар.)) бел.[11], Галіна Кузьнякоўна(польск.) бел., Ялянта Валейка(польск.) бел., Ханна Зяліньская
Сервацы — Фелікс Хмуркоўскі(руск.) бел.[11], Ежы Кардоўскі, Марыян Ястржэмбскі(польск.) бел.
Амброзі — Валадзімір Смешка[11], Казімеж Брусікевіч(руск.) бел., Уладзімеж Касіньскі
Мадмуазель — Яўгенія Драбік-Віткоўская[11], Ванда Недзялкоўская
Суседзі — Уладзімеж Канёўскі, Ян Норвід, Юліян Ябчыньскі(руск.) бел., Эмілія Яворская
↑ Krzyk jarzębiny. Opowieść dramtyczna, etc
↑ 2,0 2,1 2,2 Spitznagel (Szpicnagel, Szpicnagiel) Ludwik Ferdynand (польск.)
↑ CZĘŚĆ II. (польск.)
↑ Elwira Korcz
↑ Wacław Kubacki. Krzyk jarzębiny (польск.)
↑ Krzyk jarzębiny premiera: 12 października 1949
↑ Krzyk jarzębiny premiera: 5 marca 1969 (польск.)
↑ 11,00 11,01 11,02 11,03 11,04 11,05 11,06 11,07 11,08 11,09 11,10 11,11 11,12 11,13 11,14 Першы выканаўца
Krzyk jarzębiny (Пералік тэатральных пастановак) (польск.)
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Крык_рабіны&oldid=2231300"
Тэатр Польшчы
П'есы на польскай мове
Апошняе змяненне старонкі адбылося 22:07, 22 снежня 2015.