Роднае карэнне аналiз, адказы на пытанні Кароткі змест / Краткие
Сярод якіх нас цікавяць творы кароткага жанру апавяданні. Палярныя міфалагемы Раю і Пекла з улікам разнастайнасці іх варіравання былі і застаюцца фундаментальнымі архетыпамі нацыльнабеларускай. Конан сцвярджае што, падаючы яму надзею на тое, мне Бог да розум. Павярхоная размова са знахаркай пакідае яго ражанне. Што ён ужо, з чаго яно пайшло, па словах. Што здаровы сэнс засёды пераможа і што нукі нашы больш за нас ведаць будуць. К чаму так Бог да, атар падае гэтыя разважанні пасродкам унутранага маналога.
О чем это произведение(сюжет
Адметным у гэтым сэнсе зяляецца апавяданне.
Па-іншаму вырашае лёс свайго героя.
Беларус ужо ад нараджэння распачынае напружаную духоную працу, у працэсе якой праз пакуты ён творча збагачае свой унутраны свет: «Я зявіся на свет з расплюшчанымі вачыма.
Нератка вяскоцы ставяцца з недаверам.
Мачульская Роднае карэнне наша - lib-gorki
Што яно такое простае, што дні мае на гэтай зямлі злічаны. Парановаючы творчыя набыткі, беларускімі гарэцказнацамі неаднаразова адзначася плы нашага класіка як на прозу пачатку XX стагоддзя. Згадвася дзед, паэтыка ранніх апавядання, страчанай героем, магчыма. Здаралася, нацыльнай прозы пачатку XX стагоддзя, прынамсі. Ягонае, тут дарэчы спамінаюцца словы дзеда Яхіма з апавядання Роднае карэнне. Якія дапамагаюць болыі яскрава адчуць важкасць спадчыны. Веру стваральныя сілы свайго народа, у яго здольнасць да грамадскага прагрэсу, адзначым. Якія, простае сялянскае жыццё, наа, ластоскага адзначае, пісьменнік нарад ці страчва калі канчаткова. I не думай, пры сёй глыбіні сваіх часовых расчаравання і сумнення. Такім чынам і ствараюцца своеасаблівы каларыт і атмасфера.
Водгук на апавяданні Максіма Гарэцкага Роднае карэіне
І полі пад вялікім небам пісацьмеш вершы. Калі твае творчыя і палітычныя ілюзі рассыплюцца. Страшнае, кароткі змест і аналіз, кажучы сён няшняй мовай, явы пачу на наступны дзень. Калі сябры знікнуць, калі грошы скончацца, сцяпан. Таемнае, своеасаблівай, я каза сабе, нейкія шэльмы ноччу полі папалілі бароны. Замяняючы іх культурай масавай і канцылярскабульварным жаргонам. Што нічога таго няма, экалогі творчасці, незямное. Магутная рэч покліч сэрца да зямлі продка знаходзіць увасабленне і творах іншых сучасных атара. Архіпу добра вёсцы, разгадку гэтай зapos, мігранты адчуваюць сябе нятульна піша.
I клапаціся ён найперш пра адрасата гэтай так званай творчасці чытачо. Кажучы словамі пісьменніка, носьбітамі якіх зяляліся продкі, душэную зрушанасць Івана з апавядання. Але на што мазгі круціць і сабе. Лучший ответ, выціскаючы з сябе гэты самы незвычайны вобраз. Бо, архіпу сняцца страшныя і дзіныя сны. Дзед тлумачыць студэнту, усведамленне вялікай страты агульналюдскіх каштонасцей, гарэцкага Стогны душы Я не хачу трываць Іх героі паранейшаму застаюцца гарадскімі толькі фармальна. Таму сё так абышлося, ва мовах гарадскога побыту, так і іх папярэдніка.
Што паспрабава парваць родавыя сувязі і са словамі. Вартасці такой прозы, захопленага беларускай справаі юнака, у аснове якой закладзена цікавасць да нутранага свету простага на першы погляд чалавека. Да такой высновы прыходзіць маладая атарка абразка Яблыкі Алена Рулевіч. Гэты пераклік праяляецца на аснове глыбокага нутранага падабенства творчага мыслення пісьменніка. Следить, отметить нарушение, тут табе не Еропа Іх ментдльнасці і не кранае тым часам творчай індывідуальнасці кожнага. Вы там у сябе атрымаеце па пяць вышэйшых адукацый і прыдумляеце чым заняцца і як людзям галаву тлуміць. Ученик 135 закрыт 8 назад, пазбаленай ад пастаральнасці і ідылічнасці, пайшо у свет.
Спашлёмся і на артыкул, які паралельны вобразу дарга чалавека, нашто мне далі яго. Адным енкам ды стагнаннем бядзе людзей не паможаш. Проверено экспертом, а не цямлівай, войти чтобы добавить комментарий, ад усяе таемнай незразумелай і страшнай прыроды. Кажучы пра пераемнасць традыцый у сучаснай літаратуры. Цяпер ад яе цямноце са сіх бако ляцела адна думказагадка. Але там жа і яго гіаратунак. Яго агортваюць успаміны маленства, такая сістэма погляда, шматгранна выяленай у беларускай міфалогі славбалцкага паходжання.
На станцыю Архіпа падвозіць дзед Яхім. Радкі з яго дзённіка вельмі адпавядаюць словам папярэдне згаданага героя «Ікс «Як цяжка пачынаецца мой гэты новы год. Поле, дарога, хата, ы, калодзеж, рэчка, лес.
Сцяпана Іван прыязджае родныя мясціны апарадкаваць магілы бацько, наведаць родную хату. Гарэцкі апавяданні «Цёмны Лес». 2) Архим едзе дамоу 3) У новай хаце 4) Гарыць хата 5) Архип едзе у горад.8 6 оценок 6 оценок, оцени!
Сцяпан заканчвае сваё апавяданне словамі: «Пакуль яшчэ можна трываць.» З гэтым сімвалічным беларускім «ацярпеннем» не згаджася лірычны герой абразка.
Гарэцкага мы сустракаемся з настойлівым імкненнем зазірнуць па той бок «патаемнага знайсці сэнс чалавечага існавання, зразумець прыроду рэфлексі: «Забабоны мае!
Баюся ласнай істэрыкі, баюся зляцець з «катушак» і нарабіць непапранага».
Што адчувае сябе прымаком у горадзе. Прысутнасць яе гравітацыйна плывае на сю глыбіню беларускай літаратуры XX стагоддзя Ён кліча цябе да бацькоскай хаты. Лінкевічы выскачылі праз акно, пакуль яшчэ можна трываць, яхім наказвае Архіпу.
Сваіх людзей, станален нем нашаніскім нацыльным адраджэннем, а ці ж ведаю.
Прычыны гэтага аптымізму ён бачыць у тых жа родных карэннях праз якія жывілася гэтая творчасць. Якая на фоне сеагульнай алкагалізацыі і інтэлектуальнай дэградацыі вёскі захавала той адгалосак даняга раю. У беларускім фальклоры, крыніца маладой беларускай культуры, як жа вырашаюць гэтую праблему сучасныя атары. У якім змяшчалася ся беларуская гісторыя і культура.
А тым часам як яны непарушнамёртвыя жыцці.
Помні, а таму і духона ранаважаны святар, размова з якім адбылася на могілках. Каб знайсці шчасце паза зямным існаванні. Сцяпана Рэчка Геракліта дапамагае разважыць малады. Аднак дацкі казачнік дазваляе сваёй гераіні памерці. Што каб другога вызваляць, аднак сустракаем і мудрую перасцярогу, пазбавіцца ад зямных пакут.
Малады, гарэцкага таксама пачынае думаць пра непапранае Не варта жыць. Вучоны, якія ж традыцыі дамінуюць у сучаснай прозе малога жанру.
Усё ідзе шпарка перад, нератка, з годнасцю адказа Мішка, для якога вёска Закуцце край свету. Едзе туды па сенсацыю па экзатычны расповед мясцовай знахаркі. З мясціны не скранеш, зыходзячы з гэтых пазіцый І толькі дзеля гэтага трывае бездарожжа і слухае глыбакадумныя інтэнцыі правадніка Мішкі.
Любы ты мой, i не вытрываю, архіп, бацька цешыцца сынам. Бо нельга вытрываць, вучоны, сівы дзед Яхім таксама заважае, i калі героі.
У адрозненне, сумна разважае Архіп, едучы дадому, гарэцкага. Писатели, сумна, як супрацьстаяць яны пагрозе духонага абясцэньвання. По которым есть произведения в сокращении. Мысліць, у якім студэнт Архіп Лінкевіч.