Kiel Varbi por Esperanto
[Hejmen] [Rimedoj] [Verkoj] [Persone] [Pri] [Suben]
Jen denove iu entuziasme fanfarona reklamo pri Esperanto, kiu verŝajne iom malhelpis nian surretan agadon. Mi ne kulpigas la farinton; certe tiu bonkore celis varbi novajn geesperantistojn. Sed oni vidas, ke tian fanfaronadon nepre sekvas flamaĵoj—aparte se oni reklamas en sci.lang. Verŝajne estas nun taŭga momento diskuti efikajn manierojn varbi. Unue, oni devas konstati, ke la plejparto de la homoj (aparte de la anglalingvanoj, kaj eĉ pli aparte de la usonanoj) neniam aŭdis pri Esperanto. Se oni ja ion aŭdis, plej verŝajne temas pri io aŭ malvera aŭ malapoga. Due, oni devas ne troigi la nunan staton de Esperanto. Ĉefaj inter la maldirindaĵoj (laŭ mi) estas:
Esperanto havas n milionojn da parolantoj
Esperanto est{as,os} “la” internacia lingvo
Esperanto devus anstataŭigi la anglan kiel interlingvo
Esperanto estas oficialigenda
Esperanto havas nur 16 facilajn regulojn
Esperanton iu ajn povas tute flue paroli post nur kelkaj semajnoj
Io ajn pri Zamenhof (krom responde al la demando “Kiu inventis ĝin?”)
Komparon inter la angla kaj Esperanto mi emas eviti krom se aliulo tion faras. Konsilinde estas ne apogi Esperanton per ataki alian lingvon. Ĉiu havas sian niĉon. Priparolu la econ unikan kaj avantaĝojn (pruveblajn!) de Esperanto kaj Esperantujo—kaj bone konu la aktualan situacion antaŭ ol komenci vian varbkampanjon! Mi proponas al vi kelkajn rimedojn, kiujn mi en la propra sperto trovis utilaj:
Entute ne reklamu Esperanton! Prefere ĝin “hazarde” menciu—sen klarigo—en alia kunteksto. Ekzemple: “Ha, jes. Mi legis artikolon pri tio en Monato.”
“Mi havas amikon en [lando], kiu diris al mi ĉion pri tio.”
“Mi ferios dum la venontaj 2 semajnoj en Norvegio.”
“Mi tre ŝatus iri kun vi, sed mi devas ĉeesti klubkunvenon.”
Se vi lerte parolas, via konato demandos al vi pri kia gazeto estas Monato, kiel vi renkontis vian amikon en [lando], kion vi faros dum via norvegia ferio, aŭ de kia klubo vi estas ano. Tiam, respondante al la specifa demando de via konato, vi rajtas diri, ke temas pri Esperanto, iu internacia lingvo, kiun vi parolas. (Vidu sube!)
Portu la verdan stelon, aŭ iun ŝildon aŭ veston kun esperantlingva frazo aŭ simbolo. Metu esperantan diraĵon en vian “.signature”. Via konato petos klarigon—kaj tiam vi diru ke temas pri Esperanto. (Vidu sube!)
Abonu esperantlingvajn gazetojn kaj aĉetu librojn. Kunportu kaj legu ilin. Via konato demandos al vi pri ili. Kaj jen via ebleco mencii Esperanton. (Vidu sube!)
Kaptinte la atenton de via konato, vi nur menciu Esperanton. Ankoraŭ ne ekprelegu! Aŭ via konato nenion scias pri Esperanto, aŭ tiu diros ion, kio indikas malĝustan impreson. Nur post peto je plua klarigo pri “Kio estas Esperanto?” aŭ erara diraĵo (“Ho jes, temas pri tiu mortinta artefarita lingvo.”) vi lanĉu vin en la “plenan version”. Kaj zorgu, ke vi parolas ĝuste—vidu la suprajn “maldirindaĵojn.”
Laŭ mia sperto, emociplenaj argumentoj estas apenaŭ konvinkaj. Tiu, kiu ne deziras aŭdi pri Esperanto ne aŭskultos vin. Vi malŝparos tempon kaj eĉ varbos malamikon por Esperanto. Por pli certa sukceso, memoru: Diru/(kun)portu tiel, ke homoj demandos al vi pri kio temas.
Post la unua enketo, respondu mallonge, ke temas pri Esperanto, iu internacia lingvo (ne “la”, sed “iu”!).
Finfine, faru detalan klarigon nur al tiu, kiu tion petas. Via tasko fariĝos des pli plaĉa kaj facila pro tio, ke vi havos volontan aŭskultanton!
[Supren] [Hejmen] [Rimedoj] [Verkoj] [Persone] [Pri]
Kopirajto © 1992, 2001
URI por la jena paĝo: http://www.idiom.com/~cxarli/esperanto/verkoj/varbi.html