Krono de Kastilio - Wikipedia's Crown of Castile as translated by GramTrans
Wikipedia's Crown of Castile as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Crown of Castile article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2016-07-20 08:53:58. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
(marto 2010) Krono de Kastilio
) Coroa de Castela ) Corona de Castiella )
Corona Castellae (la latina)
1230-1516 →
Reĝflago Blazono
La Krono de Kastilio en la frua 16-a jarcento
Kapitalo Burgoso, Toledo , Valadolido
, Madrido
Lingvoj :
Old Spanish (la Kastilia), latina :
Eŭska, galego, Mozarabic, la araba , Astur-Leonese
Katolika :
Sunaismo , Sephardic Judaism
Registaro Monarkio kun fueroj
• 1230-1252 Ferdinando la 3-a (unue)
1479-1516 Isabella I kaj Ferdinando la 5-a
Parlamento Cortes de Kastilio
• Union de Kastilio & León 23 Septembro 1230
• Unio de Ferdinando La 2-a kaj Isabella I La 19-an de oktobro, 1469
• Konkero de Granado 2 Januaro 1492
• Aneksado de Navaro 1512
• Ĉieliro de Karlo la 1-a de Savojo 23 Januaro 1516
• 1516 380,000 km² (146,719 kv. mejl.)
• 1516 oriento. 4,500,000
Denseco 11.8/km² (30.7/kv. mejl.)
Valuto Hispana reala , hispana maravedí
Hodiaŭ parto de Hispanio
. ^ Itinerant until Filipo la 2-a de Savojo fixed it to Madrido.
La Crown of Castile (Krono de Kastilio) [nb 1] estis mezepoka ŝtato en la Ibera Duoninsulo kiu formis en 1230 kiel rezulto de la tria kaj definitiva unio de la kronoj kaj, kelkajn jardekojn poste, la parlamentojn de la regnoj de Kastilio kaj Leono sur la surtroniĝo de la tiama kastilia reĝo, Ferdinando la 3-a, al la vaka Leonese-trono. Ĝi daŭre ekzistis kiel aparta unuo post la persona unio en 1469 el la kronoj de Kastilio kaj Aragonio kun la geedziĝo de la Katolikaj Gereĝoj supren al la dinastia unio rezultigita per la heredo de Karlo la 1-a de Savojo de Hispanio, la Habsburg heredonto de ambaŭ kronoj en 1516.
La Indies, Insuloj kaj Kontinento de la Oceana Maro ankaŭ estis parto de la Krono de Kastilio kiam transformite de regoj ĝis regnoj de la heredantoj de Kastilio en 1506, kun la traktato de Villafáfila, kaj sur la morto de Ferdinando la katolika.
La titolo de "Reĝo de Kastilio" restita en uzo fare de la Habsburg-regantoj dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj. Karlo I estis Reĝo de Aragonio, Majorko, Valencio, kaj Sicilio, kaj Kalkulo de Barcelono, Rusiljono kaj Cerdagne, same kiel Reĝo de Kastilio kaj Leono, 1516-1556.
En la frua 18-a jarcento, Philip de Kentukio gajnis la Militon de hispana sukcedo kaj trudis unuigpolitikojn super la Kronlando de Aragono, subtenantoj de iliaj malamikoj. Tio unuigis la Kronlando de Aragono kaj la Krono de Kastilio en la regnon de Hispanio. Eĉ se la Nueva Planta dekretoj ne formale aboliciis la Kronon de Kastilio, la lando de (Kastilio kaj Aragonio) estis nomita "Hispanio" fare de kaj samtempuloj kaj historiistoj.
"Reĝo de Kastilio" ankaŭ restas parto de la plena titolo de Felipe VI de Hispanio, la nuna reĝo de Hispanio laŭ la hispana konstitucio de 1978, sed en la sama signifo kiel la titolo " King of Jerusalem (Reĝo de Jerusalemo) " - t.e., kiel titoloj ne kiel ŝtatoj.
1.1-a 1 Du regnoj: León kaj Kastilio
1.2 Krono de Kastilio de la regulo de Ferdinando la 3-a ĝis la ĉieliro de Karlo la 1-a de Savojo
1.2-a 1 Union de la du regnoj sub Ferdinando la 3-a
1.2-a 2 Union de la Cortes kaj la laŭleĝa kodo
1.2-a 3 hispanaj lingvoj kaj universitatoj
1.2-a 4 Ĉieliro de la Trastámara dinastio
1.2-a 5 rilatoj kun la Kronlando de Aragono dum la 14-a jarcento
1.2-a 6 Dua Konflikto de Succession
1.2-a 7 La katolikaj monarkoj: Union kun la Kronlando de Aragono
1.2-a 8 Periodo de vicregistaro - Joanna I
1.3 La Krono de Kastilio ene de Habsburg Spain
1.3-a 1 Karlo la 1-a de Savojo
1.3-a 2 imperiaj politikoj de Filipo la 2-a de Savojo
1.3-a 3 Postaj Habsburg
2 hispanaj teritoriaj sekcioj ene de la Krono de Kastilio
2.1 En Hispanio
2.2 Eksterlande
1 Reĝoj de Kastilio
Du regnoj: León kaj Kastilio
Ĉefaj artikoloj: Reĝlando de Leono kaj Regno de Kastilio
La Regno de León ekestis for el la Regno de Asturio. La Regno de Kastilio prezentiĝis komence kiel distrikto de la Reĝlando de Leono. De la dua duono de la 10-a jarcento al la unua duono de la 11-a jarcento ĝi ŝanĝis manojn inter León kaj la Navaro. En la 11-a jarcento ĝi iĝis regno en sia propra rajto.
La du regnoj estis unuigitaj dufoje antaŭe:
De 1037 ĝis 1065 sub Ferdinando la 1-a de León. Sur lian morton liaj regnoj pasis al liaj filoj, León al Alfonso VI, Kastilio ĝis Sancho II, kaj Galegio al García.
De 1072 ĝis 1157 sub Alfonso VI (mortita 1109), Urraca (mortita 1126), kaj Alfonso VII. De 1111 ĝis 1126 Galegio estis aparta de la unio sub Alfonso VII. En 1157 la regnoj estis disigitaj inter la filoj de Alfonzo, kie Ferdinando la 2-a ricevas León kaj Sancho III Kastilion.
Krono de Kastilio de la regulo de Ferdinando la 3-a ĝis la ĉieliro de Karlo la 1-a de Savojo
Union de la du regnoj sub Ferdinando la 3-a
Ferdinando la 3-a ricevis la Regnon de Kastilio de sia patrino, reĝinon Berengaria of Castile (Berengaria de Kastilio) nepon de Sancho III en 1217, kaj la Reĝlandon de Leono de lia patro Alfonso la 9-a filo de Ferdinando la 2-a en 1230. De tiam sur la du regnoj estis unuigitaj sub la nomo de la Reĝlando de Leono kaj Kastilio, aŭ simple kiel la Krono de Kastilio. Ferdinando la 3-a poste konkeris la Guadalquivir Valon, dum lia filo Alfonso X konkeris la Regnon de Murcio de Al-Andalus, plue etendante la areon de la Krono de Kastilio. Antaŭfiksitaj tio, la reĝoj de la Krono de Kastilio tradicie titolis sin "King of Castile, León, Toledo, Galicia, Murcia, Jaén, Córdoba, Seville, and Lord of Biscay and Molina (Reĝo de Kastilio, León, Toledo, Galegio, Murcio, Ĥaeno, Córdoba, Sevilo, kaj Sinjoro de Biskajo kaj Molina)", inter aliaj havaĵoj ili poste akiris. La heredonto de la trono estis titolita Princo de Asturio ekde la 14-a jarcento.
Union de la Cortes kaj la laŭleĝa kodo
Preskaŭ tuj post la unio de la du regnoj sub Ferdinando la 3-a, la parlamentoj de Kastilio kaj Leono estis unuigitaj. Ĝi estis dividita en tri biendomojn, kiuj korespondis kun la nobelaro, la eklezio kaj la grandurboj, kaj inkludis reprezentantaron de Kastilio, León, Galegion, Toledon, Navaron kaj la eŭskajn provincojn. Komence la nombro da grandurboj reprezentita en la Cortes variis dum la venonta jarcento, ĝis Jan la 1-a permanente metis tiujn kiuj estus permesitaj sendi reprezentantojn ( prokuradores): Burgoso, Toledo, León, Sevilla, Córdoba, Murcio, Ĥaeno, Zamoro, Segovio, Avilo, Salamanca, Cuenca, Toro, Valadolido, Sorio, Madrido kaj Gvadalaharo (kun Granado aldonis post ĝia konkero en 1492).
Sub Alfonso X, la plej multaj sesioj de la Cortes de ambaŭ regnoj estis okazigitaj komune. La Cortes de 1258 en Valadolido konsistis el reprezentantoj de Kastilio, Ekstremaduro kaj León (" de Castiella e de Estremadura e de tierra de León ") kaj tiuj de Sevilo en 1261 el Kastilio, León kaj ĉiuj aliaj regnoj (" de Castiella e de León e de todos los otros nuestros Regnos "). Posta Cortes estis festita aparte, ekzemple en 1301 tio de Kastilio en Burgoso kaj sur kiu de León en Zamoro, sed la reprezentantoj postulis ke la parlamentoj estu reunuigitaj de tiam.
Kvankam la individuaj regnoj kaj grandurboj komence retenis sian individuan historical rajtoj-inkluzive de la malnova Fuero de Kastilio (Viejo Fuero de Castilla) kaj la malsama fueros de la magistratoj de Kastilio, León, Ekstremaduro kaj Andalucía unuigita laŭleĝa kodo por la tuta nova regno estis kreita en la Siete Partidas (ĉ. 1265), la Ordenamiento de Alcalá (1248) kaj la Leyes de Toro (1505). Tiuj leĝoj daŭre estis en forto ĝis 1889, kiam nova hispana burĝa kodo, la Código Burĝa Español, estis realigita.
Hispanaj lingvoj kaj universitatoj
Mapo de la Kastilia kaj Aragonese Universities
En la 13-a jarcento ekzistis multaj lingvoj parolitaj en la Regnoj de León kaj Kastilio inter ili la Kastilia, Leonese, la vaska kaj galica-portugalo. Sed, ĉar la jarcento progresis, la Kastilia akiris kreskantan eminentecon kiam la lingvo de kulturo kaj komunikado- unu ekzemplo de tio estas la 'Cantar de Mio Cid'.
En la lastaj jaroj de la regado de Ferdinando la 3-a, la Kastilia komencis esti uzita por kelkaj gravaj dokumentoj, kiel ekzemple la Visigothic Kodo, la bazo de la laŭleĝa kodo por kristanoj vivantaj en islama Kordovo, sed ĝi estis dum la regado de Alfonso X kiu ĝi iĝis la oficiala lingvo. Antaŭen ĉiuj publikaj dokumentoj estis skribitaj en la Kastilia, same ĉiuj tradukoj de arabaj laŭleĝaj kaj registardokumentoj estis transformitaj en la Kastilian anstataŭe de la latina.
Kelkaj akademiuloj opinias ke la anstataŭigo de la Kastilia por la latina ŝuldiĝis al la forto de la nova lingvo, dum aliaj pripensas ke ĝi ŝuldiĝis al la influo de Hebre-parolantaj intelektuloj kiuj estis malamikaj direkte al la latina, la lingvo de la Kristana Preĝejo.
[ citaĵo bezonis ] En 1492, sub la Katolikaj Gereĝoj, la unua eldono de la Grammar of the Castilian Language (Gramatiko de la kastilia lingvo) de Antonio de Nebrija estis publikigita. La Kastilia estis poste portita al la Amerikoj en la 16-a jarcento fare de la konkistadoroj. Pro la graveco de la Kastilia en la tero regita fare de la Hispana Krono, la lingvo ankaŭ estas konata kiel la hispana.
Krome, en la 13-a jarcento multaj universitatoj estis fonditaj kie instrukcio estis en la Kastilia, kiel ekzemple la Leonese Universitato de Salamanko kaj la kastilia Estudio General de Palencio, kiuj estis inter la unuaj universitatoj en Eŭropo.
Ĉieliro de la Trastámara dinastio
Expansion of Castilian-teritorio.
Sur la morto de Alfonso XI dinastia konflikto komenciĝis inter liaj filoj, la beboj Petro (Pedro) kaj Henry, Kalkulo de Trastámara, kiu iĝis implikita en la Centjara Milito (inter Anglio kaj Francio). Alfonzo xI geedziĝis kun Maria of Portugal (Mario de Portugalio) kun kiu li havis sian heredanton, la Infante Petro. Tamen, la reĝo ankaŭ havis multajn ekstergeedzajn infanojn kun Eleanor de Guzman, inter ili la supre menciitan Henry, kiuj kontestis Peter rekte al la trono post kiam ĉi-lasta iĝis reĝo.
En la rezulta lukto, en kiu ambaŭ fratoj asertis esti reĝo, Pedro alianciĝis sin kun Edward, Prince of Wales (Eduardo, princo de Kimrujo), "la Nigra Princo." En 1367, la Black Prince venkis Henry II_ estas aliancanoj ĉe la Battle of Nájera (Batalo de Nájera), reestigante la kontrolon de Pedro de la regno. La Black Prince, vidante ke la reĝo ne repagus siajn elspezojn, forlasis Kastilion. Henry, kiu fuĝis al Francio, ekspluatis la ŝancon kaj rekomencis la batalon. Henry finfine estis venka en 1369 en la Battle of Montiel (Batalo de Montiel), en kiu li havis Petro'n mortigita.
En 1371 la frato de la Black Prince, Johano de Gaunt, unua Duko de Lankastero, edziĝinta Konstanca, la filino de Petro. En 1386, li postulis la Kronon de Kastilio en la nomo de lia edzino, la legitima heredanto laŭ la Cortes de Sevilo de 1361. Li alvenis en Korunjo kun armeo kaj prenis la grandurbon. Li tiam movita laborigi Santiagon de Compostela, Pontevedron kaj Vigon. Li demandis Jan la 1-a, Henry II_ estas filo, por prirezigni la tronon en favoro de Konstanca.
Johano malkreskis sed svatita ke lia filo, la Infante Henry, geedziĝas kun Johano de la filino de Gaunt Catherine. La propono estis akceptita, kaj la titolo Princo de Asturio estis kreita por Henry kaj Catherine. Tio finis la dinastian konflikton, fortigis la pozicion de la House of Trastámara (Domo de Trastámara) kaj kreis pacon inter Anglio kaj Kastilio.
Rilatoj kun la Kronlando de Aragono dum la 14-a jarcento
Kastilia teritorio ĉe la fino de 14-a jarcento.
Dum la regado de Henry III reĝeco estis reestigita, ombrante la pli potencan kastilian nobelaron. En liaj pli postaj jaroj Henry delegis iom da el sia potenco al sia frato Ferdinando la 1-a de Antequera, kiu estus reganto, kune kun sia edzino Catherine de Lancaster, dum la infanaĝo de lia filo John II. Post la Compromise of Caspe (Kompromiso de Caspe) en 1412, Ferdinando forlasis Kastilion por iĝi Reĝo de Aragonio.
Sur la morto de lia patrino, John II en la aĝo de 14, vojaĝis al la trono kaj geedziĝis kun sia kuzo Maria of Aragon (Mario de Aragonio). La juna reĝo konfidis sian registaron al reganto Álvaro de Luna, la plej influan personon en tribunalo kaj aliancis kun la malaltnobelo, la grandurboj, la pastraro, kaj la judoj. Tio alportis kune la reciprokajn abomenojn de la reĝo dividitajn fare de la pli granda Kastilia-nobelaro kaj la La aragona beboj , filoj de Ferdinando la 1-a de Antequera, kiu serĉis kontroli la Kastilia-kronon. Tio poste kondukis al milito en 1429 kaj 1430 inter la du regnoj. Álvaro de Luna gajnis la militon kaj forpelis la La aragona bebojn de Kastilio.
Dua Konflikto de Succession
Ĉefa artikolo: Milito de la Kastilia Sinsekvo
Henriko la 4a malsukcese provis reestabli la pacon kun la nobelaro kiun lia patro, John II, frakasis. Kiam lia dua edzino, Joan of Portugal (Johana de Portugalio), naskis Infantan Joannan, estis postulite ke ŝi estis la sekvo de afero de la reĝino kun Beltrán de la Cueva (Beltrán de La Cueva), unu el la ŝtatministroj de la King.
La reĝo, sieĝita per tumultoj kaj la postuloj de la nobeluloj, devis subskribi traktaton en kiu li nomis kiel sia posteulo sian duonfraton Alfonzo, forlasante infantinon Johana for el la linio de sinsekvo. Post la morto de Alfonzo en akcidento, Henriko la 4a subskribis la Treaty of the Bulls of Guisando (Traktato de la Virbovoj de Guisando) kun sia duonfratino Isabella I en kiu li nomis ŝian heredantinon kontraŭ ŝia geedziĝado kun de princo elektita fare de li.
La Katolikaj Gereĝoj: Union kun la Kronlando de Aragono
La Rekapto de Granado (F. Padilla)
En oktobro 1469 Isabella I kaj Ferdinando la 2-a, heredonto de la trono de Aragonio, geedziĝis en sekreto en la Palacio de los Vivero en La Kastilia kun Valadolido. La sekvo estis dinastia unio de la Krono de Kastilio kaj la Kronlando de Aragono en 1479 kiam Ferdinando pliiĝis ĝis la La aragona-trono. Tiu unio tamen estis ne efika ĝis la regado de sia nepo Karlo la 1-a de Savojo (Holy Roman Emperor Charles V (Sankta romia Emperor Charles V)). Ferdinando kaj Isabella estis ligitaj kaj geedziĝis sen papa aprobo. Kvankam Isabella volis geedziĝi kun Ferdinando, ŝi rifuzis daŭrigi kun la geedziĝo ĝis ŝi ricevis Papan specialpermeson. Sekve, la patro de Ferdinando forĝis papan specialpermeson por la du por geedziĝi. Isabella kredis ke la specialpermeso estis aŭtenta kaj ke la geedziĝo daŭrigis. Originala papa specialpermeso poste alvenis. Pli posta Aleksandro la 6-a donacite al ili al la titolo de 'loj tiu de Reyes Católicos (' la Katolikaj Gereĝoj ').
Henriko la 4a, duonfrato de Isabella, konsiderita la geedziĝo de Ferdinando kaj Isabella kiel malobeado de la traktato de Tratado de Los Toros de Guisando sub kiun Isabella pliiĝus ĝis la kastilia trono sur lian morton nur se ŝia svatanto estus aprobita fare de li. Henry volis alianci Kastilion kun Portugalio aŭ Francio prefere ol Aragonio. Li tial decidis nomi sian filinon Infanta Joanna kiel heredantino al la trono prefere ol Isabella I. When kiun li mortis en 1474 kiun la War of the Castilian Succession (Milito de la kastilia Sinsekvo) rompis super kiu pliiĝus ĝis la trono. Ĝi daŭris ĝis 1479 kiam Isabella kaj ŝiaj subtenantoj venis venkaj.
Columbus kaj la Katolikaj Gereĝoj (La reveno de Columbus)
Post la venko de Isabella en la civita milito kaj la ĉieliro de Ferdinando al la La aragona surtronigas la du kronojn estis unuigitaj sub la samaj monarkoj. Tamen, tio estis persona unio kaj ambaŭ regnoj restis administre aparta iagrade, ĉiu konservanta plejparte siaj propraj leĝoj; ambaŭ parlamentoj restis apartaj, la nura ofta institucio estus la Inkvizicio. Malgraŭ iliaj titoloj de "Monarchs of Castile, Leon, Aragon and Sicily (Monarkoj de Kastilio, Leon, Aragonio kaj Sicilio)" Ferdinando kaj Isabella regis pri iliaj respektivaj teritorioj, kvankam ili ankaŭ prenis decidojn kune. Ĝia mezpozicio, pli granda teritoria areo (tri fojojn pli granda ol tiu de Aragonio) kaj pli granda populacio (4.3 milionoj kontraste al la 1 miliono en Aragonio) kondukis al Kastilio iĝanta la domina partnero en la unio.
Kiel rezulto de la Reconquista (Rekonkeri) la kastilia aristokrataro fariĝis tre potenca. La monarkoj devis aserti sian aŭtoritaton super la nobelaro kaj la pastraro. Kun tiu fino en menso ili fondis policokorpon, la Consejo de la Hermandad (Konsejo de La Hermandad), pli ofte konataj kiel la Santa Hermandad (la Holy Brotherhood), kiu estis homekipita kaj financita fare de la municipoj. Ili ankaŭ prenis pliajn iniciatojn kontraŭ la nobelaro, detruante feŭdajn kastelojn, malpermesante privatajn militojn kaj reduktante la potencon de la Adelantados (guberniestro-simila armea oficejo en regionoj ĵus konkeris). La monarkio integrigis kavalirajn ordenojn sub la Consejo de las Órdenes en 1495, plifortikigitan reĝan justican povon super la feŭda kaj transformis la Audiencias en la superajn jurajn korpojn. La krono ankaŭ serĉis al pli bone kontroli la grandurbojn, kaj tiel en 1480 en la Cortes de Toledo ĝi kreis la koregidores, reprezentantojn de la krono, kiu kontrolis la urbodelegitarojn. En religio, ili reformis ordenojn kaj serĉis unuecon de la diversaj sekcioj de la eklezio. Ili premadis judojn por transformi al Katolikismo, en kelkaj kazoj persekutitaj fare de la Inkvizicio. Finfine en 1492, la monarkoj decidis ke tiuj kiun ne transformus estus forpelitaj. Estas laŭtakse ke inter 50,000 kaj 70,000 homoj estis forpelitaj de Kastilio. De 1502 pluen, ili komencis konverti la islaman populacion.
Inter 1478 kaj 1497 la fortoj de la monarkoj konkeris la tri Kanariojn de Gran Canaria, La Palma kaj Tenerifo. La 2an de januaro 1492 la monarkoj eniris Alhambron de Granado markante la kompletigon kaj finon de la Reconquista. Ankaŭ en 1492, la Kristoforo Kolumbo mara ekspedicio postulis la lastatempe trovitajn terojn en la Amerikoj por la Krono de Kastilio kaj komencis la Novajn Mondajn konkerojn. En 1497 Kastilio konkeris Melilon sur la norda marbordo de Nordafriko. Post la konkero de Kastilio de la Regno de Granado, ĝia politiko turnis direkte al Mediteranea Maro, kaj Kastilio armee helpis al Aragonio en ĝiaj problemoj kun Francio, kulminante per la rekonkeri de Napolo por la Kronlando de Aragono en 1504. Poste tiun saman jaron, Isabella mortis, la 26-an de novembro.
Periodo de vicregistaro - Joanna I
Sur Isabella I_ estas morto 1504, la krono pasis al ŝia filino Johana, kiu estis edziĝinta al Philip of Austria (Filip de Aŭstrio) (moknomita "Philip la Bonaspekta '). Sed Izabelkoloro knew de her filino" s eblaj menshigiennekapabloj ( kaj tiel moknomis 'Juanan La Loca aŭ 'Joannan la Tiu de Krio) kaj nomita Ferdinando kiel reganto en la kazo tiu Johana "didn't deziras al aŭ ne povis plenumi ŝiajn devontigon". En la "Salamanca Agreement" de 1505, estis decidite ke la registaro estus dividita fare de Filipo, Ferdinando la 5-a kaj Johana. Tamen, malriĉaj rilatoj inter Phillip, kiu estis apogita fare de la kastilia nobelaro, kaj Ferdinando rezultigis Ferdinando'n malapogantan la potencojn de sia reganto en Kastilio por eviti armitan konflikton.
Tra la Concordia de Villafáfila de 1506, Ferdinando resendita al Aragonio kaj Phillip estis rekonita kiel Reĝo de Kastilio, kun Johana ko-monarko. En la Traktato de Villafáfila en 1506 reĝo Ferdinando la katolika malapogis ne nur la registaron de Kastilio en favoro de sia bofilo Filipo la 1-a sed ankaŭ la rego de la Indies, retenante duonon de la enspezo de la regnoj de la Indies. Johana de Kastilio kaj Philip tuj aldonita al iliaj titoloj la regnoj de Indies, Insuloj kaj Kontinento de la Oceana Maro. Phillip mortis kaj Ferdinando revenis en 1507 denove por esti reganto por Johana. Ŝia izolita enfermo-malliberigo en la Santa Clara Convent ĉe Tordesillas, daŭri pli ol kvindek jarojn ĝis morto, komenciĝis kun la ordoj de ŝia patro en 1510.
En 1512 komuna Castilian-aragona forto invadis Navaron kaj la plej granda parto de la Navaro sude de Pireneoj estis aneksita al Kastilio.
La Krono de Kastilio ene de Habsburg Spain
"La Comuneros Padilla, Bravo kaj Maldonado en la Patíbulo ", de Antonio Gisbert, 1860.
Karlo la 1-a de Savojo ricevis la Kronon de Kastilio, la Kronlando de Aragono kaj la imperio tra kombinaĵo de dinastiaj geedziĝoj kaj trofruaj mortoj:
kiam lia patro Filipo mortis en 1506, li iĝis reganto de Nederlando;
sur la morto de Ferdinando La 2-a de Aragonio, lia avo, en 1516 li akiris la regulon de Aragonio kaj Kastilio (kun la Amerikoj), en ko-vicregistara titolo kun sia patrino Queen Joanna. Li konservis ŝian enfermo-malliberigon, tiel ke ŝi estis Reĝino de Aragonio kaj de Kastilio en titolo nur.
sur la morto de Maksimiliano, lia patroflanka avo, en 1519, Karlo estis elektita Listo de Imperiestroj de la Sankta Romia Imperio kiel sekvo de kiu li estas superul-sciita kiel Karlo la 5-a.
Karlo la 1-a de Savojo ne estis bone ricevita en Kastilio. Tio estis duonflanka ĉar li estis eksterlandnaskita reĝo (naskita en Gento), kaj eĉ antaŭ lia alveno en Kastilio li donis gravajn poziciojn al flandraj civitanoj kaj uzis kastilian monon por financi sian tribunalon. La kastilia nobelaro kaj la grandurboj estis sur la rando de ribelo por defendi siajn rajtojn. Multaj la Kastiliaj favoris la pli junan fraton de la reĝo Ferdinando, kiu kreskis en Kastilio, kaj fakte la Council of Castile (Konsilio de Kastilio) kontraŭbatalis la ideon de Karlo kiel Reĝo de Kastilio.
En 1518 la kastilia parlamento en Valadolido nomis la Wallonian Jean de Sauvage kiel sia prezidanto. Tio kaŭzis kolerajn protestojn en la parlamento, kiu malaprobis la ĉeeston de fremduloj en siaj konsideradoj. Malgraŭ minacoj, la parlamento gvidita fare de Juan de Zumel reprezentanta Burgoson, rezistis kaj devigis la reĝon observi la leĝojn de Kastilio, forigi ĉiujn fremdulojn de gravaj registaraj postenoj, kaj lerni paroli la Kastilian. Post prenado de lia ĵuro, Karlo ricevis subvencion de 600,000 dukatoj.
Karlo estis konscia de la fakto ke li havis opciojn por iĝi imperiestro kaj devis trudi sian aŭtoritaton super Kastilio akiri aliron al ĝia riĉaĵo por siaj imperiaj celoj. La riĉaĵo de la Amerikoj venis tra Kastilio kiu estis unu el la pli dinamikaj, riĉaj, kaj progresintaj teritorioj en Eŭropo en la 16-a jarcento. Ĝi komencis ekkompreni ke ĝi povis iĝi mergita ene de imperio. Tio, aldonita al la rompita promeso de Karlo, nur pliigita malamikeco kontraŭ la reĝo. En 1520 en Toledo parlamento malaprobis plian subvencion por la reĝo. Parlamento en Santiago de Compostela atingis la saman decidon. Finfine, kiam parlamento estis tenita en Korunjo, multaj membroj estis subaĉetitaj kaj aliaj neis eniron, kun la rezulto ke la subvencio estis aprobita. Tiuj membroj kiuj voĉdonis en favoro estis atakitaj fare de la kastiliaj homoj kaj siaj domoj estis bruligitaj. Parlamento ne estis la nura opozicio kontraŭ kiun Karlo venus supren. Kiam li forlasis Kastilion en 1520, la Castilian War of the Communities (Kastilia Milito de la komunumoj) krevis. LOS comuneros unu jaron poste estis venkita (1521). Post ilia malvenko, parlamento estis reduktita al simple konsultiĝa korpo.
Imperiaj politikoj de Filipo la 2-a de Savojo
Filipo la 2-a de Savojo daŭrigis la politikon de Karlo la 1-a de Savojo, sed male al lia patro li igis Kastilion la kerno de la Hispana Imperio, centraligante ĉion administracion en Madrido. La aliaj hispanaj regionoj konservis certan gradon da aŭtonomio, estante regitaj fare de vicreĝo.
Fakte, ekde la regado de Karlo la 1-a de Savojo la financa ŝarĝo de la imperio atakis plejparte Kastilio, sed sub Filipo la 2-a de Savojo la kosto kvarobligis. Dum lia regado, same kiel pliigante ekzistantajn impostojn li kreis kelkajn novajn, inter ili la senkulpigumadon en 1567. Tiun saman jaron Philip ordigis la proklamon de la La Pragmática; ago per kio ĉio Moriscos devis prirezigni ĉiujn maŭrajn tradiciojn kaj iĝi veraj katolikoj. Tiu edikto limigis religian, lingvan kaj kulturan liberecon de la Morisko-populacio kaj provokis la Moriskan Ribelon (1568-1571), kiu estis demetita fare de John of Austria (Necesejo de Aŭstrio).
Kastilio eniris fazon de recesio en 1575; Hispanio kiel tutaĵo sekvis, kiu provokis la suspendon de salajroj (la triaj el lia regado). En 1590 la Cortes aprobis la muelejunujn; nova imposto sur manĝaĵo. Tio elĉerpis kastiliajn grandurbojn kaj malhelpis la ekonomion. En 1596, salajro denove estis suspendita.
Pli postaj Habsburgs
Tutmonde Krono de Kastilio
En la antaŭaj regnoj, postenoj en naciaj institucioj estis plenigitaj fare de kleraj sinjoroj. Philip II_ estas administrantoj normale venus de aŭ la University of Alcalá (Universitato de Alcalá) aŭ la Universitato de Salamanko. Post Filipo la nobelaro denove asertis ilia rekte por regi la landon. Por montri ke ekzistis nova ordo reganta ekzistis purigo de la sango de Hispanio. Religipogromo igis Philip deklari la elpelon de la Moriscos en 1609.
Konfrontite kun la kolapso de la Fisko, por konservi la hegemonion de la hispana Empiro de Philip IV, la Count-Duke of Olivares (Kalkulo-Duko de Olivares), la favorato de la reĝo (valido) de 1621 ĝis 1643, testita en enkonduki serion de reformoj. Inter tiuj estis la Unión de Armas, la kreado de nova armeo de 140,000 rezervistoj. Ĉiu teritorio ene de la regno kontribuis civitanojn proporcie por konservi la forton. Liaj celoj de unio ne funkciis kaj la hispana krono daŭrigis kiel konfederacio de regnoj.
Luis Méndez de Haro transprenis de Olivares kiel favorata Philip IV inter 1659 kaj 1665. Tio devis mildigi internajn konfliktojn incititajn fare de lia antaŭulo (ribeloj en Portugalio, Katalunio kaj Andaluzio) kaj atingi pacon en Eŭropo.
Sur la morto de Philip IV en 1665, kaj kun la nekapablo de Charles II por regi, Hispanio suferspertis ekonomian malrapidiĝon kaj batalojn por potenco inter la malsamaj "favoratoj". La morto de Charles II en 1700 sen posteuloj provokis la Militon de hispana sukcedo.
Post la milito, ĉiuj teritorioj estis unuigitaj kiel ununura lando sub la Crown of Spain (Krono de Hispanio).
Hispanaj teritoriaj sekcioj ene de la Krono de Kastilio
La krono en nuntempa Hispanio
Eksterlande norda
Eksterlande suda
Malnovo-Kastilio /Castilla la Vieja
Nova Kastilio /Castilla la Nueva
Reĝlando de Leono /Reino de León
Regno de Kastilio /Reino de Castilla
Regno de Toledo /Reino de Toledo
Regno de Murcio /Reino de Murcia
Regno de Córdoba /Reino de Córdoba
Regno de Ĥaeno /Reino de Jaén
Regno de Sevilo /Reino de Sevilla
Regno de Granado /Reino de Granada (post 1492)
Navaro /Reino de Navarra (post 1512)
Norda - Septrentional
Nova Hispanio /Virreinato de La Nueva España (post 1535)
Captaincy General of Manila (Kapitaneca Generalo de Manilo) /Capitanía General de Manila (post 1571)
Suda - Meridiana
Viceroyalty of Peru (Vicreĝeco de Peruo) /Virreinato del Perú (post 1542)
Captaincy General of Chile (Kapitaneca Generalo de Ĉilio) /Reino de Chile (post 1541)
New Kingdom of Granada (Nova Regno de Granado) /Nuevo Reino de Granada (post 1538)
Viceroyalty of New Granada (Vicreĝeco de Nova Granado) /Virreinato de Nueva Granada (de 1717-1724 kaj post 1739)
Captaincy General of Venezuela (Kapitaneca Generalo de Venezuelo) /Capitanía General de Venezuela (tute sendependa teritorio post 1777)
Vicreĝlando Río de la Plata /Virreinato del Río de La Plata (post 1776)
Listo de Reĝoj de Kastilio
^ Spanish : Corona de Castilla , Galician : Coroa de Castela , Leonese : Corona de Castiella , Basque : Gaztelako Koroa , la latina: Corona Castellae .
^ Vicent de Melchor; Albert Branchadell; Vicent de Melchor (2002), El catalán: Una lengua de Europa para compartir, Univ. Autònoma de Barcelona, pp. 106-107, ISBN 9788449022999, Mas que con los Reyes Católicos (a finales del siglo XV), como todavia suele repetirse, es a partir de Felipe V (a principios del sigo XVIII) cuando podemos comenzar a considerar España como un Estado auténticamente unificado o, mejor, unitario: es a partir de entonces cuando podemos empezar a hablar con propiedad de un rey de España o de una Corona de España y, consecuentemente de un Reino de España.
Coordinates: 40°23′N 3°43′W 40.383°N 3.717°W 40.383; —3.717
Regno de Kastilio → Krono de Kastilio ( Castile-León)
Aragonio → Kronlando de Aragono
La ĉi-suba teksto estas la originala artikolo Reĝlando de Kastilio el la Esperanto-Vikipedio, prenita de GramTrans 2014-01-03 22:22:38. Eblaj ŝanĝoj en la originalo estos kaptitaj per regulaj ĝisdatigoj.
La Reĝlando de Kastilio fine de la 15a jarcento
La Reĝlando de Kastilio aŭ Corona de Castilla en la hispana, estis historia reĝlando de Hispanio. Kutime oni konsideras ties komencon en la lasta kaj definitiva unuigo de la respektivaj reĝlandoj de Leono kaj Kastilio en la jaro 1230, aŭ dum la unuigo de la respektivaj parlamentoj aŭ kortegoj, post kelkaj jardekoj. En tiu jaro de 1230, Ferdinando la 3-a la Sanktulo, reĝo de Kastilio ekde 1217 (inklude la regnon de Toledo), aneksiigis la Reĝlandon de Leono (en kiu oni inkludis Galegion), regno de lia patro Alfonso la 9-a, post la nuligo de la testamento kiu heredigis liajn ŝtatojn al la infantinoj Sancha kaj Dulce.[1].
Ferdinando la 3-a La Sanktulo
Alfonso la 11-a La Justama
Pedro la 1-a La Kruela
↑ Titoloj de la eŭropaj reĝoj
Regno de Aragono
Graflando de Kastilio
Page translated on: 2016-07-20 08:53:58