Arkhangelsk Oblast - Wikipedia's Arkhangelsk Oblast as translated by GramTrans
Wikipedia's Arkhangelsk Oblast as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Arkhangelsk Oblast article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2017-11-21 23:40:58. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Himno: Anthem of Arkhangelsk Oblast (Himno de Arĥangelska provinco) [1]
Koordinatoj: 63°30′N 43°00′E 63.500°N 43.000°E 63.500; 43.000 Koordinatoj: 63°30′N 43°00′E 63.500°N 43.000°E 63.500; 43.000
Norda [3]
La 23-an de septembro 1937 [4]
Registaro (en aŭgusto 2010)
Igor Anatolyevich Orlov [5]
Assembly of Deputies (Kunigo de deputitoj) [7]
587,400 km2 (226,800 kv. mejl.)
Populacio (2010 Censo) [9] [10]
2.02/ km2 (5.2/kv. mejl.)
1,130,240 [12]
RU-KESTO
La dorsflanko de la memormoneraj Banko de Rusio (2007)
Arĥangelska provinco ( ruse: арха́нгельская о́бласть, Arkhangelskaya oblasto) estas federacia temo de Rusio ( oblasto). Ĝi inkludas la arktajn arkipelagojn de Lando de Francisko Jozefo kaj Novaya Zemlya, same kiel la Solovecajn insulojn en la Blanka Maro. Arĥangelska provinco ankaŭ havas administran jurisdikcion super Nenecio. Inkluzive de Nenetsia, Arĥangelska provinco havas areon de 587,400 km2. Ĝia populacio (inkluzive de Nenetsia) estis 1,227,626 en la 2010-datita Censo.
La grandurbo de Arĥangelsko, kun populacio de 348,716 en la 2010-datita Censo, [9] estas la administra centro de la oblasto. [15] La due plej granda grandurbo estas la proksima Severodvinsk, hejmo de Sevmash, la ĉefŝipkonstruejo por la Rusa Mararmeo. Inter la plej malnovaj loĝitaj lokoj de la oblasto estas Kholmogory, Kargopol, kaj Solviĉegodsk; ekzistas kelkaj rusaj ortodoksaj monaĥejoj, inkluzive de la Antoniev Siysky Monaĥejo kaj la Monda heredaĵo de Unesko de la Solovecaj insuloj en la Blanka Maro.
Pleseck-kosmodromo estas unu el tri Kosmodromoj en Rusio (la aliaj du estas Kapustin Yar en Astrakhan Oblast kaj Yasny en Orenburg Oblast).
3.1 Unuaj sekretarioj de la Arĥangelska Provinco CPSU Komisiono
4.1 Limigitalira
9 Akutmanipulado
Pejzaĝo de Plesetsky Distrikto en Arĥangelska provinco
Arĥangelska provinco, kiu inkludas Nenecion, limas Kirovan provincon, Vologda provincon, la Karelion, la Komiio'n, kaj la Blankulon, Peĉora, Barents kaj Kara marojn. Cape Fligely en Lando de Francisko Jozefo (la plej norda punkto de Rusio, Eŭropo kaj Eŭrazio) kaj Cape Zhelaniya en Novaya Zemlya (la plej orienta punkto de Eŭropo) estas ambaŭ situanta ene de Arĥangelska provinco.
Arĥangelska provinco situas sur la Orienteŭropa ebenaĵo, kaj la plej granda parto de ĝi reprezentas arbarkovritan montetan pejzaĝon. La nordorienta parto apartenas al la Timan Kresto, kiun altebenaĵo plejparte troviĝis oriente de la oblasto. La Nenecio estas esence plata tundro ( Bolshezemelskaya Tundra) kun pluraj montetkatenoj kiel Pay-Khoy Ridge. [16] La arktaj insuloj inkluzive de Novaya Zemlya kaj Franz Joseph Land estas montaj kun glaĉeroj kaj eterne neĝokovritaj. Tiu regiono havas genetike klaran populacion de blankaj ursoj rilataj al la Barencmara areo.
Preskaŭ ĉio el la areo de la oblasto apartenas al la baseno de la Arkta Oceano, kie la plej gravaj riveroj estas (okcidente en oriento) Onega River, Norda Dvina (kun la plej gravaj alfluantoj la Vychegda, la Vaga, kaj la Pinega), Kuloy Rivero, Mezenj Rivero, kaj Pechora River (kun la alfluanto de la Shapkina Rivero). Negrava areo en la okcidento de la oblasto, plej precipe la baseno de la Ileksa Rivero, dreniĝas en la Onega kaj poste al la Balta Maro. Tre negrava areo en Kargopolsky Distrikto en la sudokcidento de la oblasto dreniĝas en la Keman Riveron kiu apartenas al la baseno de la Kaspia Maro. La areo en la Onega River-baseno enhavanta la plej grandajn lagojn en la oblasto, kiel ekzemple Lago Lacha, Lago Kenozero, Lago Undozero, kaj Lago Kozhozero. La tundro de la Nenecio ankaŭ enhavas kelkajn pli grandajn lagojn. La rivervalo de la Pinega estas karakterizaĵo de la karst, kun kelkaj kavernoj en la regiono.
La Blankmaro-marbordo ene de la oblasto estas dividita en la Onega Bay (kie la Onega estas la plej grava alfluanto), la Dvina Bay (la Norda Dvina), kaj la Mezenj Bay (la Mezenj kaj la Kuloy). Solovecaj insuloj, same kiel kelkaj pli malgrandaj insuloj, situas en la Onega Bay. La Onega Bay kaj la Dvina Bay estas apartigitaj fare de la Onega Peninsula. La Mezenj Bay estas apartigita de la ĉefparto de la Blanka Maro fare de Morzhovets Island.
Preskaŭ ĉio el la oblasto estas kovrita per tajgo, la pingloarbaro dominita per pino, piceo, kaj lariko. Grandaj areoj en la mezo de tajgo estas sen arboj kaj kovritaj per marĉoj. En la flusebenaĵoj de la riveroj, ekzistas herbejoj.
Kelkaj areoj en Arĥangelska provinco estis nomumitaj tiel protektitaj naturaj areoj. [18] Tiuj estas subdividitaj en naciajn parkojn, naturrezervejojn ( zapovedniks), kaj zakaznik'ojn de la federacia nivelo. La sekvaj naturprotektejoj estis nomumitaj,
Kenozersky Nacia Parko;
Onezhskoye Pomorye Nacia Parko
Russkaya Arktika National Park (Russkaya Arktika Nacia Parko) (kiu antaŭe inkludis establis Franz Joseph Land Zakaznik);
Vodlozersky Nacia Parko (partumita kun la Karelio);
Kenozersky kaj Vodlozersky Naciaj Parkoj havas la statuson de UNESCO Biosphere Reserve. Krome, ekzistas du naturprotektejoj en la Nenecio, najbara al unu la alian, Nenetsky Nature Reserve kaj Nenetsky Zakaznik.
La areo de Arĥangelska provinco estis aranĝita fare de finnugraj homoj ekde la pratempo, kaj la plej multaj el la loknomoj en la regiono estas fakte finnugraj. Ĝi poste estis koloniigita fare de la Novgorod Respubliko. Kargopol unue estis menciita en la kronikoj en 1146, Shenkursk estis menciita en 1315, kaj Solviĉegodsk estis fondita en la 14-a jarcento. Ekde la 13-a jarcento la Novgorodianaj komercistoj jam atingis la Blankan Maron, altiritan al la areo por felkomerco. La Novgorodians penetris la areon utiligante la akvovojojn, kaj tial la plej multaj el la praaj (same kiel la modernaj) kompromisoj situis en la ĉefrivervalojn. La ĉefaj historiaj areoj de la Arĥangelsko-regiono estis Poonezhye ( поонежье) laŭ la Onega, la Dvina Tero laŭ la Norda Dvina, Pinezhye ( пинежье) laŭ la Pinega, Mezen Lands laŭ la Mezenj, kaj Pomorye ( поморье) sur la Blankmaro-marbordo. La ĉefakvovojo estis la Norda Dvina, kaj Novgorod-komercistoj uzis la Volgon kaj ĝian alfluanton, la Sheksna, laŭ la Slavyanka Rivero en Lago Nikolskoye, tiam la boatoj estis prenitaj fare de tero ĝis Lago Blagoveshchenskoye, de tie laŭflue laŭ la Porozovitsa Rivero en Lago Kubenskoye kaj plu ĝis la Sukhona kaj la Norda Dvina. [19] Portageas de la Norda Dvina Baseno gvidita plu ĝis la Mezenj kaj la Peĉora.
Post la falo de Novgorod en 1478, ĉiuj tiuj teroj iĝis parto de la Great Duchy of Moscow (Granda Duklando de Moskvo). Ĝis 1703, la Norda Dvina funkciis kiel la ĉefeksport-komercitinero de Rusio. La lokaj centroj estis Velikij Ustjug kaj Kholmogory; tamen, dum la 17-a jarcento, Kholmogory perdis ĝian signifon, kaj ĝia rolo estis iom post iom anstataŭigita per Arĥangelsko. En 1708, kiam la governoratoj estis establitaj fare de caro Peter the Great (Malpliiĝu la Famulo), Arĥangelsko iĝis la sidloko de unu el la sep governoratoj de la rusa Empiro.
En la sama tempo, Arĥangelsko-teroj estis unu el la plej malproksimaj areoj en Rusio. Tiu fakto estis alloga por monaĥoj fuĝantaj de la homamasoj. En 1436, Solovetsky Monastery estis fondita, kaj ĝi rapide iĝis unu el la plej riĉaj kaj la plej multaj influaj rusaj monaĥejoj. Aliaj monaĥejoj sekvis. Ekzemple, Kozheozersky Monastery, fondita en 1552, daŭre restas unu el la plej malproksimaj Russian Orthodox monaĥejoj. Post la granda skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio en 1653, la areo altiris multajn Malnov kredantojn, kiuj estis persekutitaj fare de la ŝtato. La plej granda parto poste fuĝus al eĉ pli malproksimaj lokoj kiel ekzemple Siberio.
En 1703, kun la konstruado de St. Petersburg, Arĥangelsko, al kiu mankis la geografia proksimeco de St. Petersburg al Eŭropo kaj la ne-glacia haveno de Murmansko, perdis ĝian signifon kiel la ĉefa komerchaveno de la rusa Empiro. Tamen, en la frua 20-a jarcento Arĥangelsko estis grava deirpunkto por rusaj arktaj ekspedicioj. Ekzemple, en la 1830-ajarajj Pyotr Pakhtusov velis dufoje de Arĥangelsko por esplori kaj mapi Novayan Zemlyan. En 1932 la Glacirompilo Sibiryakov sub la ordonrajto pri Vladimir Voronin, velante de Arĥangelsko, krucis la Nordan maran vojon en ununura navigacio.
En 1918 kaj 1919, Arkhangelsk Governorate iĝis unu el la plej aktivaj batalkampoj de la Civil War in Russia (Civita milito en Rusio). La 2-an de aŭgusto 1918, Arĥangelsko estis okupita fare de britaj kaj amerikaj soldatoj, aliancitaj kun la blanka movado. Administre, ili establis Northern Oblast kun la centro en Arĥangelsko. Tiu epizodo de la Civita milito estas konata kiel Norda Rusia Interveno. La soldatoj avancis en la sudon, okupis la stacion de Obozerskaya en septembro 1918, kaj moviĝanta laŭ la Norda Dvina kaj la Vaga Riveroj. La plej sudaj punktoj okupitaj fare de la aliancanoj estis Shenkursk kaj Verkhnyaya Toyma. La aliancanoj esperis ke la fortoj de la Aleksandr Kolĉak moviĝus en la direkto de Kotlas, aliflanke, la Blanka Armeo estis nekapabla avanci en tiu direkto. En januaro 1919, post la Battle of Shenkursk (Batalo de Shenkursk), la aliancitaj fortoj estis movitaj for el la Shenkursk-areo. Bataloj ĉirkaŭ la stacio de Plesetskaya sekvis. La 20-an de februaro 1920, la Ruĝa Armeo eniris Arĥangelskon. Antaŭ tiu tempo, ĉiuj aliancitaj soldatoj jam estis evakuitaj.
En la 1930-aj jaroj, la sovetianoj aranĝis la samajn eksperimentojn en ekonomiko kiel aliloken en Sovetunio. La kamparanoj kaj fiŝkaptistoj estis perforte organizitaj en komunfarmojn. Tiuj estis tre subvenciitaj, kiuj poste alportis la agrikulturon al la kolapso en la 1990-aj jaroj, kiam la subvencioj ĉesis. Arĥangelska provinco estis kaj restaĵoj allogaj kiel areo por ekzilo, deviga reloĝigo, kaj kaptitejoj. Fakte, la unua kaptitejo, Solovki Prison Camp, estis kreita en 1920 sur la regiono de la antaŭa Solovetsky Monastery. Novaya Zemlya de la 1950-aj jaroj, kiam ĝia populacio (plejparte Nenets) estis forte rekomenditaj foriri, iĝis la armea grundo por atombombo testanta.
Arĥangelska provinco mem estis establita en 1937. Antaŭ 1991, la alta aŭtoritato en la oblasto estis dividita inter tri personoj: La unua sekretario de la Arĥangelska provinco CPSU komisiono (kiu en realeco havis la plej grandan aŭtoritaton), la prezidanto de la oblasto soveto (leĝdona povo), kaj la prezidanto de la oblasto Ĉefestraro (plenuma potenco). En 1991 la CPSU perdis ĉion potenco. La estro de la Oblast-registaro, kaj poste la guberniestro, estis elektita aŭ nomumis.
La ekonomia krizo de 1990-aj jaroj, post la falo de Sovet-Unio, frapis Arĥangelskan provincon tre malbone. Kvankam tie restas forta postulo je konstruligno, la bazo de la ekonomio de la oblasto, la loĝantaro de Arĥangelska provinco konstante malkreskis, precipe en kamparaj lokoj. Multaj vilaĝoj aŭ estis forlasitaj, aŭ estas sur la rando de malaperado.
Oblasta registara sidloko
Dum la sovetia periodo, la alta aŭtoritato en la oblasto estis dividita inter tri personoj: La unua sekretario de la Arĥangelsko CPSU Komisiono (kiu en realeco havis la plej altan aŭtoritaton), la prezidanto de la oblasto soveto (leĝdona povo), kaj la prezidanto de la oblasto Ĉefestraro (plenuma potenco). Ekde 1991, CPSU perdis la tutan potencon, kaj la estro de la Oblast-registaro, kaj poste la guberniestro estis nomumita/elektita kune kun elektis regionan parlamenton.
La Ĉarto de Arĥangelska Provinco estas la konstitucio de la regiono. La Leĝdona Asembleo de Arĥangelska Provinco estas la staranta leĝdona (reprezenta) korpo de la provinco. La leĝdona asembleo ekzercas sian aŭtoritaton pasigante leĝojn, rezoluciojn, kaj aliajn laŭleĝajn agojn kaj kontrolante la efektivigon kaj observon de la leĝoj kaj aliaj laŭleĝaj agoj pasigitaj per ĝi. La plej alta administra korpo estas la Oblasto-Registaro, kiu inkludas teritoriajn administrajn korpojn kiel ekzemple distriktadministracioj, komisionoj, kaj komisionoj kiuj faciligas evoluon kaj prizorgas la tag tagdemandojn pri la provinco. La Oblast-registaro apogas la agadojn de la guberniestro kiu estas la plej alta oficialulo kaj funkcias kiel garantianto de la observo de la oblasto Ĉarto laŭ la Constitution of Russia (Konstitucio de Rusio).
Unuaj sekretarioj de la Arĥangelska Provinco CPSU Komisiono
En la periodo kie ili estis la plej grava aŭtoritato en la oblasto (1937 ĝis 1991), la sekvaj unuaj sekretarioj estis nomumitaj [20]
1937 Dmitry Alexeyevich Kontorin, efektivigita dum la Granda Purigo;
1937-1939 Alexander Filippovich Nikanorov, ekzekutita dum la Granda Purigo;
1939-1945 Georgy Petrovich Ogorodnikov;
1945-1948 Boris Fyodorovich Nikolayev;
1948-1955 Ivan Sergeyevich Latunov;
1955-1960 Savely Prokhorovich Loginov;
1960-1967 Konstantin Alexandrovich Novikov;
1967-1983 Boris Veniaminovich Popov;
1983-1989 Pyotr Maksimovich Telepnyov;
1989-1990 Yuriy Alexandrovich Guskov;
1990-1991 Anatoly Ivanovich Gromoglasov.
Ekde 1991, guberniestroj foje estis nomumitaj, kaj foje elektis, [20]
1991-1996 Pavel Nikolayevich Balakshin, estro de la administracio, nomumita;
1996 Valentin Stepanovich Vlasov, intertempa estro de la administracio;
1996-2004 Anatoly Antonovich Yefremov, elektita;
2004-2008 Nikolay Kiselyov, elektita;
2008-2012 Ilya Mikhalchuk, nomumita;
2012- Igor Anatolyevich Orlov, portempa guberniestro, poste nomumis.
Ĉefa artikolo: Administraj dividoj de Arĥangelska provinco
La oblasto estas administre dividita en ses grandurbojn kaj urbojn sub la jurisdikcio ( Arĥangelsko, Korjaĵma, Kotlas, Novodvinsk, Onega de la oblasto, kaj Severodvinsk), unu grandurbo sub la federacia jurisdikcio ( Mirnij), dudek unu distriktoj (unu el Novaya Zemlya), kaj du insulteritorioj ( Lando de Francisko Jozefo kaj Victoria Island). [21] Pliaj ses urboj ( Kargopol, Mezenj, Nyandoma, Shenkursk, Solviĉegodsk, kaj Velsk) havas la statuson de la urboj de distriktosignifo.
Nenecio, kiu estas administre subigita al la oblasto, estas administre dividita en unu distrikton ( Zapolyarny Distrikto) kaj unu urbon de bontapiŝetsignifo ( Narjan-Mar).
Enormaj areoj ene de la limoj de la oblasto estas inkluditaj en la limsekureczono, intencitaj por protekti la limojn de la Rusa Federacio de nedezirata agado. Tiuj alirlimigitaj areoj inkludas ĉiujn insulojn en la Arkta Oceano kaj en Barencmaro, Morzhovets Island, kaj la plej granda parto de la Blankmaro-marbordo en Mezensky Distrikto. Aparte, la areo inkludas la urbon Mezenj kaj la urban tipsetlejon de Kamenka. Por viziti la zonon, permesilo emisiita fare de la loka FSB sekcio estas postulata.
Arĥangelska provinco estas unu el la industriaj regionoj de Rusio. La regiono havas evoluintan fiŝfarmon, forstadon, lignoprilaboron, celulozon, kaj paperindustrion. Ekzistas grandaj rezervoj de naturresursoj: Ligno, petrolo, baŭksito, titanio, oro, mangano, kaj bazalto. En 2011, la paperproduktado kaj parencaj industrioj respondecis pri 55% de ĉiu industria produktado de la oblasto, manĝaĵproduktado - 11%, ligno-pretigo (ekskludante paperproduktadon) kaj meblaroproduktado - 12%.
La ĉefaj industrientreprenoj en Arĥangelska provinco estas ŝipkonstruejoj en Arĥangelsko kaj Severodvinsk (inkluzive de Sevmash), pulpo- kaj paperfabrikoj en Korjaĵma kaj Novodvinsk, kaj baŭksita ekstraktadfabriko en Severoonezhsk. Preskaŭ ĉiu urbo havas kelkajn ligno-verkojn.
Sekfiŝo en Solovecaj insuloj.
Fiŝfarmo tradicie estis ĉefvivrimedoj en la Pomor vilaĝoj ĉe la Blankmaro-marbordo. Dum la sovetiaj tempoj, la fiŝkaptistoj estis organizitaj en kolektivaj kaj ŝtatbienojn ( tiu de Sovĥozo) kaj la fiŝfarmo estis tre subvenciita. En la 1990-aj jaroj la subvencioj estis maldaŭrigitaj, kaj la fiŝfarmo iris en gravan krizon, kelkaj el la vilaĝoj estis forlasitaj.
En la valoj de la ĉefriveroj, ekzistas iu bovobredado kaj kultivaĵo kaj terpomkultivado, aliflanke, malfacilaj pro la malvarma klimato. Ustyansky Distrikto estas rimarkinda pro abelbredado. Du rimarkindaj rasoj originas de Arĥangelska provinco. La Kholmogorika brutaro, de Kholmogory kaj Arĥangelsko-kamparo, plejparte nigra kaj blanka, estis precipe stabila kontraŭ malvarma klimato en Norda-Rusio kaj poste atingas bone preter la Arĥangelska Regiono. [24] La Mezenj-ĉevaloj, breditaj en la Mezenj Rivero-valo, estas sufiĉe malgrandaj sed taŭgaj por malfacila laboro kaj facile postvivas malvarmajn vintrojn.
Plesetskaya stacidomo en la setlejo de Plesetsk
La areo de nuna Arĥangelska provinco ĉiam estis sur la komercitineroj ligante centran Rusion al la Blanka Maro, kaj, fakte, en la 17-a jarcento la Blanka Maro estis la ĉefmara eksportitinero por Rusio. La tuta kurso de la Norda Dvina estas navigebla, same kiel la pli malalta kurso de kelkaj el siaj alfluantoj, plej precipe la Vychegda, la Vaga, kaj la Pinega. La Mezenj ankaŭ estas navigebla en la pli malalta kurso. La Onega ne estas navigebla krom la du relative mallongaj streĉadoj pro la torentaĵoj. Tamen, krom la pli malalta kurso da la Vychegda kaj kelkaj partoj de la Norda Dvina, ekzistas nuntempe tre malgranda aŭ neniu regula pasaĝernavigacio sur tiuj riveroj. Ili estas uzitaj por kargotrafiko tamen.
En 1765, vojo estis konstruita inter Sankt-Peterburgo kaj Arĥangelsko, plejparte por poŝto. [26] La vojo daŭre ekzistas kaj pasas Kargopol kaj Plesetsk, kaj ĝi estis pavimita en 2011. [27] Unu el la ĉefaŭtovojoj en Rusio, M8, ligas Moskvon kaj Arĥangelskon, kaj pasas Velsk. Tiu aŭtovojo estas pavimita kaj peze uzita. Ĝenerale, la vojaro estas krude subevoluinta. Nur pluraj tute-sezonaj aŭtovojoj, aldone al M8, transiras la oblastlimojn: tiu (parte senpavima) ligante Kotlas kun Siktivkar; tiu (pavimita) ligante Kotlas al Velikij Ustjug kaj poste kun Vologda kaj Nikolsk, tiu (pavimita) de Konosha suden, kaj du (senpavima) de Kargopol ĝis Pudozh kaj ĝis Solza kaj Belozersk. La plej multaj el la lokaj vojoj estas senpavimaj. Ĝis 2008, ekzistis neniuj tute-sezonaj vojoj ligantaj la ĉefŝoseoreton kun la nordoriento de la oblasto, inkluzive de la urbo Mezenj kaj la selo de Leshukonskoye, kaj ekzistas daŭre neniuj vojoj en la Nenecion, sur la maldektra bordo de la Onega laŭflue de Severoonezhsk, kaj tre malmultaj vojoj sur la dekstra bordo de la Norda Dvina. Multaj riveroj povas nur esti transiritaj per pramboatoj, kio signifas ke ili ne povas esti krucitaj dum la glacio fandante periodon. Ekzistas regula busservo sur la ĉefŝoseoj.
Kudemskaya et-ŝpura fervojo (2011)
Udimskaya etŝpura fervojo
La ĉeffervoja linio en la oblasto estas la fervojo liganta Moskvon kaj Arĥangelskon. La peco inter Vologda kaj Arĥangelsko estis konstruita en 1890-aj jaroj kaj pasis tra antaŭe neloĝataj areoj inter la valoj de la Norda Dvina kaj la Onega. La fervojkonstruo donis la impeton al la populacio kaj ekspluato de tiuj areoj. Branĉo de Konosha orienten ĝis Kotlas kaj plue ĝis Vorkuta estis konstruita en la 1940-aj jaroj por faciligi la transporton de karbo de la Komiio. De Kotlas, alia branĉo estas daŭre suda ĝis Kirov. Branĉo de Obozersky ĝis la okcidento, al Onega kaj plue al Belomorsk, estis konstruita dum 2-a Mondmilito por certigi la transporton de varoj de la haveno de Murmansko ĝis centra Rusio. Peco de fervojo inter Arĥangelsko kaj Karpogory ankaŭ estis enkonstruita la 1970-aj jaroj kaj estas atendita iĝi parto de la Belkomur projekto [28] - fervoja linio liganta Arĥangelskon tra la Komiio kun la Permja regiono kaj la Ural-montoj. Preskaŭ la tuta fervojoreto apartenas al la Norda fervojo de imperiestro Ferdinando, kiu okcidente de Onega ligas al la Oktyabrskaya Fervojo. Ekzistas ankaŭ fervoja linio de Severoonezhsk okcidente ĝis Yangory (etendaĵo de la linio de Puksa ĝis Navolok), kiu apartenas al la Sekcio de Ĝustigoj. Granda nombro da etŝpuraj fervojoj estis enkonstruita la 1950-aj jarojn kaj 1960-aj jarojn por faciligi la transporton de konstruligno, sed ekde tiam la plej granda parto de tiuj iĝis neprofita kaj estis detruita.
En la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj la aviado estis aktiva, kun ĉiuj distriktocentroj ligitaj al Arĥangelsko kun regulaj flugoj, Kotlas estanta la dua grava nabo. Nuntempe, ĝi preskaŭ malaperis. Ekzistas du flughavenoj en Arĥangelsko, sed regulaj lokaj flugoj estas nur aranĝitaj al la cellokoj kiuj ne havas relon aŭ vojligojn, kiel ekzemple Novaya Zemlya, Solovecaj insuloj, la Nenecio, la Onega Peninsula, kaj la nordo de la oblasto. La esceptoj kun funkciaj flughavenoj estas Mezenj, Leshukonskoye, kaj Onega.
La nafta transportsistemo, Baltic Pipeline System, kuras tra la oblasto, kun du petrol-pumpada stacio situanta ĉe Urdoma kaj Privodino.
La Kudemskaya et-ŝpura fervojo en 2010 aperis en Forbes-rangotabelo, de 10 plej belaj fervojitineroj de la mondo.
La Konetsgorskaya etŝpura fervojo por transportado de faligitaj tagaloj funkciigas en la Vinogradovsky Distrikto.
La Loyginskaya etŝpura fervojo por transportado de faligitaj tagaloj funkciigas en la Ustyansky Distrikto.
La Nyubskaya etŝpura fervojo por transportado de faligitaj tagaloj funkciigas en la Kotlassky Distrikto.
La Udimskaya etŝpura fervojo por transportado de faligitaj tagaloj funkciigas en la Kotlassky Distrikto.
La Zelennikovskaya etŝpura fervojo por transportado de faligitaj tagaloj funkciigas en la Verkhnetoyemsky Distrikto.
La Norda Tero ( Apollinary Vasnetsov, 1899)
Populacio: 1,227,626 ( 2010 Censo); [9] 1,336,539 ( 2002 Censo); [29] 1,570,256 ( 1989 Censo).
Etna kunmetaĵo (2010): [9]
Rusoj: 95.6%
Ukrainaj: 1.4%
Belarusian'oj: 0.5%
Tataroj: 0.2%
Aliaj: 1.3%
25,682 homoj estis aligitaj de administraj datumbazoj, kaj ne povis deklari etnecon. Estas laŭtakse ke la proporcio de etnecoj en tiu grupo estas la sama kiel tiu de la deklarita grupo.
Loĝantarstatistiko por 2007 (vidu Totalaj fekundecoprocentoj de federaciaj temoj de Rusia nombra Natura Kresko de Federal Subjects en 2007):
Naskfrekvenco: 11.77 per 1000 (Mezumo por Rusio estas 11.30)
Mortofteco: 14.67 per 1000
Neta enmigrado: —3.7 per 1000
NGR: —0.29% je Jaro
PGR: —0.66% je Jaro
Naskiĝoj (2008): 15,404
Mortoj (2008): 18,653 [32]
Naskiĝoj: 15 470 (12.8 per 1000)
Mortoj: 16 415 (13.5 per 1000) [33]
Totala fekundecoprocento: 1.76
Totala fekundecoprocento: [34]
2009-1.61| 2010-1.63| 2011-1.63| 2012-1.76| 2013-1.80| 2014-1.84| 2015-1.85| 2016-1.85 (e)
Rimarkinda subgrupo de rusa populacio estas la Pomors, kiuj loĝas laŭ la Blankmaro-marbordo kaj en la valoj de gravaj riveroj, parolas Pomor-dialektojn kaj estas fakte la posteuloj de la Novgorod populacio kiu koloniigis la rusan Nordon en 12-a-13-a jarcentoj. En 2002 Censo, ĉirkaŭ 6,500 loĝantoj de Arĥangelska provinco indikis sian etnecon kiel Pomors.
Religio en Arĥangelska provinco aktuale en 2012 (Sreda Arena Atlas) [35] [36]
Laŭ enketo [ (2012 ) 35] 29.1% de la loĝantaro de Arĥangelska provinco adheras al la Rusa Ortodoksa Eklezio, 6% estas nefiliigitaj senmarkaj kristanoj, 1% estas ortodoksaj kristanaj kredantoj sen apartenado al iu preĝejo aŭ membroj de aliaj ortodoksaj preĝejoj, 1% adheras al la slava indiĝena kredo (Rodnovery). Krome, 32% de la populacio deklaritaj esti "spiritaj sed ne religiaj", 16% estas ateisto, kaj 17.9% sekvas aliajn religiojn aŭ ne donis respondon al la demando.
Ĉefa artikolo: Ligna arkitekturo en Rusio
La triobla preĝejensemblo en la selo de Lyadiny, Kargopolsky Distrikto. En 2013, la belfrido kaj la Propeto-Preĝejo (dekstra) brulis al la grundo.
Arĥangelska provinco estas fama pro ĝiaj lignokonstruaĵoj kiuj inkludas preĝejojn, kapelojn, kamparandomojn kaj bienojn, kaj urbokerndomojn. La elekto de ligno kiel la konstrumaterialo estas natura por regiono preskaŭ ekskluzive kovrita per tajgo kaj daŭre estanta unu el la plej grandaj ligno-produktantoj. Kelkaj el tiuj konstruaĵoj originas de la 17-a jarcento. Preĝejoj kaj kapeloj estas konsideritaj precipe bonaj, kaj preskaŭ ĉio el tiuj konstruitaj antaŭ 1920-aj jaroj estis deklarita la kultura heredo sur la federaciaj aŭ lokaj niveloj. Pli ol 600 konstruaĵoj (kaj de konstruligno kaj ŝtono) estas protektitaj sur la federacia nivelo. [37] Subĉiela etnografia muzeo estis sincera en la vilaĝo de Malye Korely proksime al Arĥangelsko, kun la celo de konservado de tiu heredaĵo.
La plej famaj lignaj preĝejoj estas trioblaj preĝejensembloj, kiuj konsistas el du preĝejoj (pli granda, ne varmigita, preĝejo uzita en la somero, pli malgranda, ekscitita preĝejo uzita en la vintro, kaj belfrido). Ne pli ol dekduo de tiuj trioblaj lignaj ensembloj pluvivis, la plej konata estaĵo tiu situanta en la Kizhi Pogost en la Karelio kaj estas klasifikita kiel Monda Heredaĵo. La plej multaj el tiuj ensembloj situas en la Arĥangelska provinco, aparte, en la vilaĝoj de Varzogory kaj Abramovskaya ( Onezhsky Distrikto). Aliaj famaj lignaj preĝejoj situas en Kargopolsky ( Oshevenskoye, Krasnaya Lyaga, Saunino kaj aliaj), Verkhnetoyemsky ( Soyezerskaya Pustyn), Onezhsky, Primorsky, kaj Plesetsky ( Porzhensky Pogost) distriktoj. Malgraŭ estado listigita kiel kultura heredo, la plej multaj el tiuj konstruaĵoj estas neglesteitaj kaj regule forbruliĝas. Kiel afer de fakto, la plimulto de la eklezioj pripensis kiel majstraĵoj estis perdita. [38] Ekzemple, Verkhnemudyugsky Pogost en Onezhsky Distrikto, triobla preĝejensemblo, brulis malsupren en 1997. [39] Preĝejo kaj la belfrido de la triobla ensemblo en Liadiny ( Kargopolsky Distrikto) brulis malsupren la 6-an de majo 2013.
La oblasto konservas kelkajn el la plej bonaj ŝtonaj arkitekturaj ensembloj en Rusio. La ensemblo de la Solovetsky Monaĥejo (fondita 1436, la plej fruaj pluvivaj konstruaĵoj devenas de la 16-a jarcento) estis indikita kiel la Monda Heredaĵo. La urbo Kargopol enhavas kelkajn blank-ŝtonajn preĝejojn, kies plej frua, la Cathedral of the Nativity of Christ (Katedralo de la Nativeco de Kristo), originas de 1552. La Prezento-Preĝejo (1688-1712) en Solviĉegodsk estas aklamita baroka majstraĵo kaj unu el la kvin pluvivaj Stroganov-barokaj eklezioj.
Du el la urboj en la oblasto - Kargopol kaj Solviĉegodsk - estas klasifikitaj kiel historiaj urboj fare de la Ministerio de Kulturo de Rusa Federacio, kiu implicas certajn restriktojn en konstruo en iliaj historiaj centroj.
Turnada ŝpinilestraro de la Nizhnyaya Toyma areo havanta tradician tripartan enpaĝigon
La monaĥejoj faciligis la evoluon de ikonpentraĵo kiu ekzistis en la areo bone ĝis la 19-a jarcento. Neniu ununura unuigita ikonstilo ekestis, kaj ikonoj produktis en nuna Arĥangelsko kaj Vologda Oblasts estas ofte konata kiel Norda ikonpentraĵo ( северные письма). Ikonoj estis produktitaj en Solovetsky, Antoniev Siysky, Kozheozersky kaj aliaj monaĥejoj, same kiel en la urboj Kholmogory kaj Solviĉegodsk. Solviĉegodsk-ikonpentraĵo estis sponsorita fare de Stroganovs kaj generis la Stroganov-ikonan pentraĵlernejon, kiu en la fino de la 17-a jarcento estis ĉefe aktiva en Moskvo.
La ikon-pentraĵaj teknikoj estis transdonitaj al la tradicia lignopentraĵo konata ekde la 17-a jarcento en la valoj de la Norda Dvina ( Nizhnyaya Toyma, Borok, Puchuga, Permogorye), la Pinega, kaj la Mezenj. Kutimis ornami ĉiujn specojn de lignaj surfacoj kiel ekzemple, ekzemple, turnadado de ŝpiniloj aŭ brustoj, kaj dungis geometriajn figurojn same kiel bildojn de plantoj, bestojn, kaj homojn. La Arĥangelsko kiun tradicia ligna pentraĵo estas speciala de kiam la surfaco estis preparita laŭ speciala maniero antaŭ ol la pentraĵo komenciĝis, simila al ikonoj.
Malgraŭ la fakto ke pluraj famaj rusaj artistoj inkluzive de Vasily Vereshchagin vojaĝis en la regionon en la 19-a jarcento, profesia (ne-ikona) pentraĵo ne formiĝis en Arĥangelsko ĝis la 1890-aj jaroj. Aleksandr Borisov, Stepan Pisakhov, kaj Tyko Vylka, ĉiuj ili pejzaĝistoj interesitaj pri Nordaj kaj arktaj pejzaĝoj, estas konsiderita la fondintojn de Arĥangelsko-pentraĵo.
Diversaj artmetioj estis evoluigitaj en la areo. La plej rimarkindaj ili estas la Kholmogorika ostoĉizado, ekzisti ekde la 17-a jarcento, [45] kaj Kargopol-ludiloj, muldis pentritajn argil ciferojn de homoj kaj bestoj.
Kiel aliaj areoj de Norda-Rusio, Arĥangelska provinco estas rimarkinda pro ĝia folkloro. Ĝis la mid-20-a jarcento, fabeloj kaj bylinaj daŭre estis prezentitaj sur ĉiutaga bazo fare de profesiaj prezentistoj, el kiuj kelkaj, kiel Mariya Krivopolenova, atingis eminentecon en Moskvo kaj St. Petersburg. Unu el la unuaj Arĥangelsko-folklorkolektantoj estis Alexander Hilferding, kiu fakte mortis en Kargopol dum sia vojaĝo. Komencante de la 1890-aj jaroj, folkloraj ekspedicioj estis organizitaj al la Blankmaro-areo, kaj poste al aliaj areoj de la Arĥangelsko Governorate, por surpaperigi la rakontojn kaj la bylinajn, aparte, en Pomor-dialektoj. En la 1920-aj jaroj, plejparte pro la klopodoj de Anna Astakhova, tiuj ekspedicioj iĝis sistemaj. La rezultoj estis publikigitaj. De la 1960-aj jaroj, la prezentanta arto estis baze formortinta. Tamen, tiuj folkloraj motivoj kaj fabeloj inspiris la literaturajn verkojn de Stepan Pisakhov kaj Boris Shergin, kiuj estis ambaŭ hejmantoj de Arĥangelsko.
Protopope Avvakum, 17-ajarcenta monaĥo, kiuj gvidis la opozicion ( Raskol ) kontraŭ la reformoj de la Rusa Ortodoksa Eklezio, estis ekzilitaj al Mezenj dum du jaroj en 1664, kaj en 1667 estis malliberigitaj en Pustozyorsk, nuntempe en Nenecio, dum 14 jaroj antaŭ esti bruligitaj vivantaj. Avvakum estas verkinto de proksimume sesdek literaturaj verkoj, inkluzive de la Life of Avvakum (Vivo de Avvakum), la plej granda parto de kiuj estis skribita en Pustozyorsk kaj estas pripensitaj inter la plej rimarkindaj rusaj literaturaj pecoj de la 17-a jarcento.
Miĥail Lomonosov, polihistoro kaj poeto kiuj kreis la bazon de la moderna rusa librolingvo, estis naskita en 1711 en la vilaĝo de Denisovka, proksime al Kholmogory, kvankam li forlasis la areon por okupiĝi pri siajn studojn en la aĝo de 18 kaj foruzis la plej grandan parton de sia kariero en Moskvo kaj Sankt-Peterburgo. Denisovka poste estis renomita en Lomonosovon en sia honoro.
Aleksey Chapygin, historia romanverkisto, estis naskita en kio nun estas Kargopol Distrikto. Liaj debutaj romanoj priskribas la kamparanvivon de la Arĥangelsko Governorate.
En la 20-a jarcento, du el la verkintoj de la vilaĝa prozo movado en sovetia literaturo, kiu ĉefe priskribis kamparan vivon, estis malloze ligitaj kun Arkhangelsk Region: Fyodor Abramov estis naskita en la terkultivistfamilio en la vilaĝo de Verkola en Pinezhsky Uyezd, kaj Aleksander Yashin vivis en Arĥangelsko por iom da tempo. En iliaj literaturaj verkoj, same kiel en la verkoj de Yury Kazakov, novelisto kiu vojaĝis grandskale en la rusa Nordo, la vivo de Arĥangelsko-kamparanoj rolas elstare. La nomo de unu el la libroj de la Kazakov de noveloj estas Poedemte v Lopshengu - Lasita nin iri al Lopshenga; Lopshenga estas selo sur la Blankmaro-marbordo.
Kelkaj el la Nenetsoverkintoj loĝis en Nenecio. Aparte, Tyko Vylka estis naskita en Novaya Zemlya kaj estis eĉ la prezidanto de la Novaya Zemlya Insulo soveto. Vasily Ledkov loĝis en Narjan-Mar.
Unu sporto en kiu la oblasto atingis eminentecon estas glitpilkado. La Vodnik Glitpilkado-Klubo de Arĥangelsko iĝis la rusa ĉampiono naŭ fojojn (en 1996-2000 kaj 2002-2005) kaj venkis la Glitpilkado Monda Pokalo en 2003 kaj 2004. [48] Arĥangelsko gastigis la 1999-datita Glitpilkado Mondan Ĉampionecon kaj la saman en 2003.
Akutmanipulado
En 1998, la Arkhangelsk Regional Rescue Service (Arĥangelsko Regional Rescue Service) estis establita fare de la guberniestro. La respondeco de la Savservo devas pritrakti krizajn situaciojn, kiel ekzemple arbaraj brulegoj.
^ Juro,no. <asisprop> <select> <idf> <np-close> PROP S NOM @N< 413-21-OZ
^ Oficialo retejo of Arĥangelska provinco. Igor Anatolyevich Orlov , Governor of Arĥangelska provinco (in Russian )
^ both the totala populacio and the percentages are given without Nenecio
^ Государственный комитет Российской Федерации по статистике. Комитет Российской Федерации по стандартизации, метрологии и сертификации. №ОК 019-95 1 января 1997 г. «Общероссийский классификатор объектов административно-территориального деления. Код 11», в ред. изменения №275/2015 от 1 сентября 2015 г.. (State Statistics Committee of the Russian Federation. Committee of the Russian Federation on Standardization, Metrology, and Certification. #OK 019-95 January 1, 1997 Russian Classification of Objects of Administrative Division (Rusa Klasifikado de Objektoj de Administra divido). Kodo 11, kiel ŝanĝite fare de la Amendment numero 275/2015 el septembro 1, 2015-a).
Wikivoyage havas vojaĝadgvidiston por Arĥangelska provinco .
Wikimedia Komunejo havas amaskomunikilaron ligitajn al Arĥangelska provinco .
(en la rusa) Oficialo retejo de Arĥangelska provinco
Lokoj najbaraj al Arĥangelska provinco
Murmanska provinco Arkta Oceano
Gronlando, Danio
Nunavuto, Kanado Nenecio
Kirov kaj Vologda Oblasts
La ĉi-suba teksto estas la originala artikolo Arĥangelska provinco el la Esperanto-Vikipedio, prenita de GramTrans 2014-01-02 20:09:52. Eblaj ŝanĝoj en la originalo estos kaptitaj per regulaj ĝisdatigoj.
Page translated on: 2017-11-21 23:40:58