Apostola sindic - Wikipedia's Apostolic Syndic as translated by GramTrans
Wikipedia's Apostolic Syndic as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Apostolic Syndic article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2014-03-29 13:51:32. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
(februaro 2009) Apostolic Syndic estas katolika laiko, kiu en la nomo, kaj de la aŭtoritato, de la kurio, supozas la prizorgon kaj ĝentilan administradon de la provizorecoj kaj aparte la monan almozon destinitajn por la subteno kaj utilo de franciskanaj monaĥejoj, kaj de tie zorgas pri la postuloj de la fratoj.
Al la Monaĥoj-Minoro, entreprena same kiel individua proprieto estis malpermesita fare de la konstitucio aŭ la regulo. Dum la unuaj jaroj da la ekzisto de la ordo, la laŭvorta observo de tiu preskribo, estanta realisma same kiel ebla, prezentis neniun malfacilecon; sed ĉar tempo daŭriĝis, kaj la ordo evoluigita kiel vasta organizo, kaj disigita trans la tuta mondo, sennombraj malfacilaĵoj devis esti faca kaj furioza konflikto ekestis, la kvestio de paŭpertato daŭranta jarcentojn. Por konservi kaj protekti ĝis ebla la letero same kiel la spirito de la kompleta "eksproprietigo" rekomendita de St. Francis, la papoj adoptis la fiktiojuris de supozado al ili mem la proprieto de ĉiuj varoj donacitaj al la monaĥoj. Tiel la monaĥoj estis laŭleĝe rigarditaj kiel nuraj uzantoj, la rajto de posedaĵo estanta transdonitaj al la romia papo, krom en kazoj kie la organdonacantoj faris eksplicitan rezervadon en sia propra nomo. Sed ĉar la ĝentila administrado de proprietrajto je onies propra avantaĝo estas ago de proprieto, kaj tio estis malpermesita per la regulo, tia administracio devis esti ekzercita fare de stevardo elelektita, aŭ minimume rajtiganta, fare de la kurio.
Laŭ la Decretal de Nicolas III, "Exiit qui seminat" (arto. 12, n. 2) de 14 aŭgusto 1279, la nomumo de la Apostola Syndic ripozis kun la suverena papo aŭ la kapprotektanto de la ordo; foje episkopoj funkciis kiel siaj delegitoj en tiu afero; sed Hirundo-IV ("Exultantes", 18 januaro 1283) povigis la ĉefojn de la ordo - la generalo, la provincanoj, kaj la gardantoj - ene de iliaj respektivaj sferoj de jurisdikcio, por nomumi kaj forigi sindic kiam cirkonstancoj eble postulos.
La pli grandaj potencoj per kiuj la sindic estis provizita fare de Hirundo-IV kaj de siaj posteuloj, Martin V ("Constitutiones Martinianae" en Vatumo, "Analoj", Xa, 301) kaj Paul IV ("Eks Clementi", 1 julio 1555), kaŭzis la nomsyndicus Martinianus en kontrasto syndicus communis. Tiu lasta, kiel konsistigite fare de Nicholas III (Exiit) kaj Clement V ("Exivi de Paradiso", 6 majo 1312), povis trakti nur lozproprieton (valuables esceptis) kaj kun aĉetmono. La Martiniana sindic aliflanke, kiel kuratoro kaj agento de la kurio nome de la monaĥoj, eble ricevos kaj forigos ĉiujn varojn movebla kaj nemovebla (monproponojn, heredaĵojn, kaj rekompensojn) kaj, en traktado de lia fido, institutprocedoj en la tribunaloj kaj prenos tiajn aliajn ŝtupojn kiel eble estos opiniita necesa protekti la intereson de la komunumo en kies favoro li agis.
La Apostola sindic al kaj lia edzino kaj al infanoj estis aljuĝitaj la ĝuo de ĉiuj kaj diversaj indulgoj, pardonoj, kaj privilegioj kiujn la monaĥoj mem akiris, aŭ devas akiri, de la kurio ( Clement VII, "Dum Consideramus", 16 aprilo 1526).
Tiu artikolo asimilas tekston de publikaĵo nun en la publika domeno: Herbermann, Karlo, red. (1913). " Apostola sindic " . Catholic Encyclopedia . Robert Appleton Company.
Page translated on: 2014-03-29 13:51:32