Tomas Tranströmer – Rapieta
16/11/2011 29/10/2014 janpeire
Tomas Tranströmer es estat marcejat per un pretz Nòbel ujan (>fr). A la debuta, mai un nom tau, me sonjava ‘na conaria, sabetz, vist’ auvit, entau dins lu pòste, Tranströmer muda ne’n transformer sens iò voler, e entau fasent, m’esvedele dins ma betisa granda.
Los eimatges son tirats dau sití Chapitre.com (>fr)
Dins un bilhet sus Rua89 (>fr), lu sití numerica informatiu que butine lu mai sovent°, legissí daus bocins de quauques poëmes. Daus bocins pitits, qua’iment daus haïku, daus bocins que me plaseten be. ‘Laidonc, me veiquí après ‘chaptar ‘n’amassada de haïku vertadier perçòque laissí lu darnier esemplarí de Baltique a la tipessa dau cinemà d’art e de tentativa (>fr). Nonmàs per galantaria ; qu’eriá estat lu tant gente dubridor que iò li paiava mesma°°.
L’enser, nos tornetem trobar la tipessa mai me, ela perque ‘la trabalhava, me perdeque sei un pitit borgès bòbò consomator de cultura despressiva. Anguí veire :
E vòle pas ne’n parlar.
De l’escotar parlar de son libre, e me, de visar lu meu, me songe m’estre fach ‘trapar. Fau iò dire, 14 € 00 per 2 x 45 haïku, mesma revirats dau suedès, es un pau char. M’es ‘vís que mielhs vau ‘chaptar lu libre dau Micheu C (>òc) o beleu daus libres chas lu Melhau (Lo chamin de Sent Jaume), son d’una persentacion qualitativa pus granda, e v-òc-es, ‘quò compta maitot.
Afè, lu pretz juga pas sus la qualitat propri de l’escrich, de l’òbra ne’n ela-mesma, perquè, bon, l’i a un paubre lemosin qu’aicoïsa sus Florença per se musar e n’i a de la gent coma lu Transtörmer°°°.
Fiuuuuu de diu, es beu. Es cort, breu màs mai-que-mai ‘na captura de quauques momints, d’instant, de l’instantaneïtat, realisada avecque engenh. ‘Na granda descripcion de las chausas dins quilhs tres vers e quauques mòts, tant per un momint, tòrne iò dire, qu’una accion, un païsatge.
‘Quò-es be entau que vesem qu’escrire es un mestier vertadier, alaidonc, ne’n descretar far ‘n’òbra granda… La prefaça es dau Petr Král.
Veiquí daus haïku tirats dau libre :
Jag har varit där —
samlas flugorna.
Eriá ‘quí mai-me-tot —
e sus lu mur blanchaucit
s’amassan las moschas.
Jag hör måsarna skriba —
La mar es un mur.
Entende silar los gapians —
Nos fan signe.
E un darnier per la rota :
‘Na ‘jaça negra e blancha
cor tainhosa ne’n ziga-zaga
tras lu plais. °°°°
Veiquí, coma lu pretz es grand per lu nombre de poësia, raubatz lu libre pòt estre ‘na solucion se v’autres voletz mai-que-mai lu legir, autradament, me songe pas que ‘queu recuelh siguesse lu bon per desbutar, beleu Baltique, mas aquò, pòde pas d’enquera iò dire. Me fau lu legir.
° V-òc-es, me presente per far la revirada lemosina dau sití.
°° se’n passan de las chausas dins ma vita.
°°° Dise pas que entre, n’i a res, aürosadament :p mas pretencions son limitadas a daus postatges gratís per estre segur d’estre legit. Lu lemosin clavardet maitot tota la recolta florentina per l’obrador dau ‘vendres, la reviret, l’imprimet, la liet per de las ‘grafas, per 0€00. Restarai totjorn desconnegut.
°°°° use mai-que-mai dau mòt « mur » per « paret », blanchaucir = blanchir a la chauç, un gapian = una moeta, « tras lu plais » e non pas « tras lu champ~la sòla » per la beutat dau juec de mòt.
Ai auvit !, Ai legit !, Ai vut !, Poëma - haiku - haibun - EisagonalaTranströmer
Article précédent Florença – Galaria de l’Academia
Article suivant Florença – Vargier daus simples