3 Replies	ყოველთვის მჯეროდა რომ ადამიანები არ არიან ისეთები როგორებადაც მოაქვთ თავი. მათი შინაგანი სამყარო ბევრად უფრო “წმინდაა”, ან “ბინძური”. სულ სხვა სამყაროს იტოვებენ თავისთვის და სულ სხვას გვანახებენ ჩვენ. ძნელია ჩასწვდე და “შეისწავლო” ის სამყარო, რომელსაც გიმალავენ. მაგრამ არა შეუძლებელი. ვთვლი, რომ ერთადერთი გზა რისი საშუალებითაც შეძლებ რომელიმე ადამიანის “დამალული ბუნების” დანახვას ხელოვნებაა. უფრო ზუსტად კი ლექსები. ლექსები – სადაც აქსოვენ თავიანთ სულს, გრძნობებს, ოცნებებს, ნატვრას და ყველაფერს რაც გააჩნიათ. აქსოვენ რაც სტკივათ, რაც უხარიათ, რაც აცოცხლებთ, აქსოვენ იმას რაც არიან სინამდვილეში. არ “თაღლითობენ” ლექსის წერის დროს, არ არიან ისინი ყალბები. ოღონდ ეს ყველაფერი მაშინ თუ არ იწერება ლექსი ხალხისთვის, მასისთვის, ბრბოსთვის. მე მიყვარს ლექსები, რომლებსაც მალავენ. მიყვარს იმათი ლექსები ვისაც პირადად ვიცნობ.
This entry was posted in სხვა და სხვა on August 26, 2010 by siyvarulovna.	Post navigation
← თეუსუს და ჩემი ურთიერთობა #1
პ.ს მიყვარს,მენატრება,მჭირდება და მეც მახსოვს →
3 thoughts on “მე მიყვარს ლექსები,რომლებსაც მალავენ.”	sunwaited August 31, 2010 at 14:57	გინდა წაგაკითხო? :devil:
Reply ↓	siyvarulovna Post authorAugust 31, 2010 at 18:52	შენც წერ?
Reply ↓	wasp September 1, 2010 at 10:22	getanxmebi…mec vwer leqsebs….mxolod chemtvis ….ar vwer “ise” rom xalxma waikitxos…tumca ramodenime stropi blogze maqvs gamoyenebuli postebistvis🙂