2018 January | சிறுகதைகள் (Short Stories in Tamil) | Page 4
ஓர் ஊரில் இரண்டு பெண்கள் இருந்தார்கள். இருவரும் தோழிகள். அவர்கள் ஒன்றாகவே இருப்பார்கள். பள்ளிக்கூடம் போகும்போதும், சந்தைக்குப் போகும்போதும், ஊருணிக்கு நீர் மொண்டுவரச் செல்லும்போதும் இருவரும் ஒன்றாகவேச் செல்வார்கள். நீர் மொள்ளச் செல்லும்போது ஒருத்தி போன் குடம் எடுத்து வருவாள். மற்றொருத்தி மண்குடம் எடுத்து வருவாள். நீர் மொண்ட பின் பேசிக் கொண்டும் சிரித்துக் கொண்டும் வீட்டுக்குத் திரும்பி வருவார்கள். ஒருநாள் இருவரும் நீர் தூக்கிக்கொண்டு தத்தம் வீட்டுக்குத் திரும்பிச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். வழியில் சாலையோரத்தில் ஒரு
இன்று ஓர் ஆச்சர்யம் நடந்தது. ஆபீஸில் இருந்து திரும்பி வரும்போது, பார்க் ஸ்டேஷனை ரயில் நெருங்குவதை உணர்ந்து எழுந்தபோதுதான் கவனித்தேன். எனது ஸீட்டில் அந்த டைரி கிடந்தது. சுற்றும்முற்றும் பார்த்ததில் கம்பார்ட்மென்ட்டில் என்னைத் தவிர யாரும் இல்லை. முதலில் அது ஏதோ ஒரு புத்தகம் என்றுதான் நினைத்தேன். புத்தகத்தின் உள்ளே அடையாளத்துக்காக வைக்கப்படும் சிவப்பு நிற நாடா வெளியே நீண்டிருந்தது. நீல நிற அட்டை, பைபிளோ எனச் சந்தேகிக்கச் சொன்னது. கையில் எடுத்துப் பிரிக்க… டைரி. யார்
அகல்யாவிடம் தேவி சொல்லிவிட்டாள். அம்மா இந்த காலத்துக்கு வீட்டுக்கு வந்து பெண் பார்க்கறதெல்லாம் வேண்டாம். எங்கேயாவது கோயிலுக்கு வரச்சொல், பிடிச்சிருந்தா “ஓகே” இல்லையின்னா அப்படியே விட்டுடலாம் என்ன சொல்றே? அம்மா பிரமிப்புடம் பார்த்தாள். ‘இந்த காலத்தில்தான் எவ்வளவு விவேகமாக இருக்கிறார்கள். சரி என்னைக்குன்னு சொல்றது? ஏன் அவங்க சொல்லலயா? எதிர் கேள்வி கேட்டாள் மகள். நாம சொன்னா அன்னைக்கே பாத்துக்கலாம் அப்படீங்கறாங்க. சரி அடுத்த வாரம் சனிக்கிழமை சாயங்காலம் தண்டு மாரியம்மன் கோயிலுக்கு வரச்சொல்லிடு. அன்னைக்கு எனக்கும்
இருட்டு எனக்கு இருட்டாய்த் தெரியவில்லை. பளீரென்று வெளிச்சமடிக்கும் பகலாய் இருந்தது. மனதில் அத்தனை மகிழ்ச்சி. ஆசைப்பட்டது நடக்குது அதுக்கு மேலேயும் அது தானாய் நடக்குதுன்னா…. மனசுல மகிழ்ச்சியும், புத்தியில பூரிப்பும் வராம என்ன செய்யும் ? விசயத்துக்கு வர்றேன். எனக்கு ஆத்மார்த்தமான நண்பன் ஒருத்தன். நான் நகரம் அவன் கிராமம். தொலைவு என் இடத்திலேர்ந்து அஞ்சு கிலோ மீட்டர். அவன் அம்மா அப்பா குடும்பமே எனக்குப் பழக்கம். எங்களுக்குதி திருமணம் முடிஞ்சும் நட்பு மாறலை. மனiவி மக்களோடு
குமரேசனுக்கு வயது இருபத்தெட்டு. சொந்த ஊர் திருநெல்வேலி. தற்போது சென்னையின் ஒரு பிரபல ஐடி கம்பெனியில் வேலை செய்கிறான். திருவல்லிக்கேணி மார்க்கபந்து மேன்ஷனில் தனி அறை எடுத்து தங்கியிருக்கிறான். இன்னும் இருபது நாட்களில் அவனுக்கு சுமதியுடன் கல்யாணம். கடந்த ஒரு வருடமாக அவன் திருமணத்திற்காக பெண் பார்த்தார்கள். அம்பாசமுத்திரம், தூத்துக்குடி, திருச்செந்தூர் என்று எங்கெல்லாமோ தேடி, கடைசியில் சுமதி திருநெல்வேலி ஜங்க்ஷனிலேயே இருந்தாள். பார்ப்பதற்கு சுமதி சுமார்தான். ஆனால் ரொம்ப ஸ்டைலாக இருந்தாள். குமரேசனுக்கு அவளைப் பார்த்தவுடனே
பக்கம் 4 of 16«12345678910...»கடைசி »