« Tres nazis en busca e… | INICIO | Memoria Hist�rica nos… »
28 09 09 - 16:53 La Voz de Galicia Unha amargura que Franco prolongou trinta anos
O drama dos galegos en Mauthausen non se saldou coa súa liberación. Paradoxicamente, en España os heroes eran quenes loitaran cos nazis na División Azul, mentres que as vítimas dos campos non podían regresar a Galicia. Os sobreviventes non puideron contar o seu drama. Como eran sometidos a traballos forzados na veciña canteira, coa súa escaleira de 186 banzos, pola que cada preso debía subir con 20 quilos de roca. Moitos deron fin ao suplicio arroxándose ao baleiro. Boa parte dos centos de galegos que entraron en Mauthausen foron trasladados ao campo auxiliar de Gusen, coñecido polos presos como «o inferno dos infernos». A maioría morreu alí. De 3.846 republicans que entraron en Gusen dende xaneiro de 1941, só quedaban 444 vivos en 1944.
En Gusen operaba o Doutor Morte, Albert Heim, que experimentaba cos presos e liquidábaos cunha inxección de bencina no corazón. Sospéitase que aínda vive e é hoxe o criminal nazi máis buscado.
En Mauthausen morreron 106 galegos. Pero se estima que puideron ser máis. «Moitos ocultaban a súa procedencia para protexer ás súas familias», afirma Pablo Iglesias , «hai moitos erros nos datos». Sobreviventes documentados hai menos de medio cento. Un deles, Ramón Garrido Vidal, do Grove, salvou a vida porque non foi detido ata mediados de 1944. O grovense escribiu un diario, que narra que a crueldade chegou ata o último día: «Amence chovendo. Durante a noite, morren dous ou tres por extenuación». É o mesmo día da liberación e narra: «Escóitanse tiros e disparos de canón por todas partes. Eses fillos da gran puta instalan unha batería á beira do campo, que fai varios disparos. Os americanos abren fogo e causan algunhas vítimas no campo dos xudeus».
Por fin, aparecen os aliados, que veñen de valeiro, atónitos co que atopan alí. «Moita xente chora. Había moitos que crían que os americanos traerían as mans cheas, pero nin sequera chegaron con medicamentos. Xa hai varios casos de tifus», lamenta o grovense no seu diario. En Mauthausen, os presos republicanos reuniron valor para recibir aos seus liberadores cunha pancarta. «Os españois antifascistas saúdan ás forzas liberadoras», rezaba o cartel. A foto, xunto aos carros blindados da División Acoirazada do xeneral Dager, é xa clásica.
Pero a alegría tornouse decepción. Franco gobernaría en España trinta anos máis. A pesar de todo, seguiron sendo vítimas.
Etiquetas usadas: inferno, morte, nazi, vitimas, xustiza