Gonzo | E digo eu...
Grazas, Gonzo
No xornalismo, o mesmo que en calquera outra actividade, a actitude coa que te presentas inflúe na resposta dos teus interlocutores.
Teño comentado moitas veces que me parece fóra de lugar a actitude -bastante “fachendosa”- da maioría dxs reporteirxs cando preguntan ás personaxes que entrevistan. O obxectivo parece facer preguntas incómodas que non teñan resposta ou facer afirmacións tendenciosas como introdución á pregunta -nestes casos a persoa que ten que contestar atópase no dilema de desmentir ou matizar a afirmación inicial ou respostar a pregunta que vén condicionada pola introdución.
Xustifican esta actitude coa “liberdade de información” por unha banda, coa suposta necesidade -no caso dxs políticxs- de que necesitan da prensa para sobrevivir por outra e finalmente co de que “aturar” as incomodidades vai no soldo.
E claro, cando se atopan coa cidadanía non entenden que ésta tamén ten liberdade de expresión e que tamén debe ir no seu soldo que manifeste a disconformidade coa liña informativa -manipuladora polo que parece- dalgúns programas ou dalguns medios.
Por iso lle dou as grazas a Gonzo. Algunhas veces -moi puntualmente, porque en liñas xerais paréceme que o seu traballo é bo- manifestei a miña disconformidade coa súa forma de preguntar; dende lonxe cando non hai posibilidade de resposta, reiterando a mesma pregunta que non lle queren contestar… Pero no caso da cobertura do referendo catalán o seu traballo pereceume impecable.
Presentou a cara da normalidade, que tamén me parece importante. En todo momento as imaxes que presentou foron de xente “normal”, civilizada, que respondía nun sentido ou noutro dunha forma sosegada e cando facía conexión en directo co programa no que traballa había xente detrás, coas súas pancartas, pero que o deixaba falar.
E digo eu… algo terá que ver el e o seu traballo para que lle mostren ese respecto.
Para min foron as primeiras imaxes da normalidade que vin. Tamén teño que recoñecer que non vin moito a TV ese día porque xa supoñía o que ía atopar.
Non digo que non haxa que poñer as incidencias, especialmente cando son tan graves. Pero se se utilizan por ambas partes de forma tendenciosa, a información que se transmite non é obxectiva, polo tanto non é boa.
Publicado en Cousas,Sin categoría
Etiquetado cidadanía,Gonzo,referendo,TV,xornalistas
Promesas electorais 02/03/2019
Ecoloxismo: plástico e papel 07/02/2019
Únete aos outros 43 segidores
Ateneo de Santiago autonomía Barbijaputa bipartidismo campaña electoral cidadanía cineuropa civismo coalición confianza corrupción crispación C`s dependencia dereita dereitos ecoloxía economía eleccións En Marea esquerda familia feminino feminismo Galego Grecia homofobia humor igualdade IU Jordi Évole líderes machismo machista Madrid manifestación manipulación Manuela Carmena masculino masturbación medios medios de comunicación modernidade moral muller Pablo Iglesias parlamento partidos políticos patriarcado pensión Podemos política políticos populista posibilidade PP privacidade PSOE público religión relixión responsabilidade salario sexo sexualidade Simone de Beauvoir Syriza TV vestimenta violencia violencia de xénero voto xornalistas Íñigo Errejón ética