As micotoxinas son metabolitos secundarios producidos por diversos fungos pertencentes aos xéneros Fusarium, Aspergillus, Penicillium, Alternaria e Claviceps.
Algúns deles poden infectar o millo forraxeiro e producir micotoxinas durante o seu cultivo e o proceso de ensilado. Estas substancias poden ocasionar efectos prexudiciais agudos e crónicos sobre a saúde animal e humana, e reducen a produtividade nas explotacións.
Por todo iso, na Unión Europea aprobáronse normas que regulan o contido máximo de micotoxinas na alimentación animal (Directiva 1999/29 CE e Recomendación 2006/576/CE). As micotoxinas contempladas son a aflatoxina B1 (AFB1), ocratoxina A (OCA) e as producidas por Fusarium (zearalenona (ZEA), deoxinivalenol (DON), fumonisinas B1 e B2 (FB1, FB2) e as toxinas T2 e HT2).Existen evidencias de que os ensilados de millo son o constituínte da ración que achega a maior parte das micotoxinas inxeridas polas vacas de leite.
O risco para a saúde humana asociado á contaminación dos pensos con micotoxinas é desprezable, salvo no caso da aflatoxina B1 que é metabolizada e excretada no leite en forma de aflatoxina M1, unha toxina de alta toxicidade, da cal o contido en leite tamén está regulado (Regulamento CE 2174/2003).En España, tense investigado sobre a ecofisioloxía das especies micotoxixénicas e a incidencia de micotoxinas no cultivo de millo e en alimentos a base de millo. Os fungos illados con maior frecuencia en millo gran en España pertencen ao xénero Fusarium e a súa contaminación con DON, ZEA e fumonisinas foi detectada con frecuencia.
Non obstante, non temos constancia da existencia de traballos sobre micotoxinas en ensilados de millo.
De feito, poucos estudos existen mesmo a nivel mundial, como o demostra o título que o Dr Gretchen A. Kuldau, da Universidade de Pensylvania, atribuíu ao seu relatorio durante a quinta conferencia en The World Mycotoxin Forum 2008: "The less understood: mycotoxins and fungi in forages and silages".
Os poucos datos sobre a incidencia de micotoxinas en ensilados de millo noutros países indican que esta ruta de exposición non debe ser subestimada.
É moi frecuente a aparición simultánea de varias micotoxinas, destacando a prevalencia de DON e ZEA, e a grande variación do tipo e nivel de contaminación. Existe información acerca dos efectos do clima e das prácticas agronómicas sobre a contaminación do cultivo do millo con algúns fungos micotoxixénicos, pero non nas condicións do noroeste de España.
Tamén, existe información sobre o efecto das técnicas de ensilado sobre a calidade de conservación e o valor nutritivo da forraxe, pero apenas se coñece cál é o seu efecto sobre o nivel de contaminación con micotoxinas.A maioría dos métodos de análise de micotoxinas foron descritas en alimentos concentrados para a determinación dunha micotoxina ou dun grupo reducido delas.
Debido a que a regulación europea considera varias micotoxinas e a que é moi común a aparición simultánea destas nun mesmo alimento, a Axencia Europea para a Seguridade Alimentaria (EFSA) recomenda que se desenvolvan métodos multi toxinas.
A cromatografía líquida con espectrómetría de masas en tándem (LC-MS/MS) destacouse nos últimos anos como un dos métodos máis sensibles e robustos para a análise de contaminantes orgánicos, especialmente micotoxinas.Con este proxecto, preténdese:
-	Coñecer cál é o nivel de contaminación coas micotoxinas citadas
(obxectivo 1)
e con fungos micotoxixénicos
(obxectivo 3)
en ensilaxes de millo de Galicia.-	Identificar os factores climáticos e as prácticas agronómicas que máis determinan o nivel de contaminación con estas micotoxinas
(obxectivo 2)
Avaliar a estabilidade das micotoxinas de Fusarium no ensilaxe de millo e o rendemento de detoxificación durante o ensilaxe en silos de laboratorio e convencionais
(obxectivo 4)
Optimizar e validar un método multimicotoxinas mediante LC-MS/MS
(obxectivo 5, transversal).