Manuel Meilán - Howling Pixel
Manuel Meilán Martínez, nado en Lugo o 18 de xullo de 1904 e falecido en Montevideo o 26 de setembro de 1994,[1] foi un dinamizador do galeguismo na comunidade emigrante no Uruguai.
18 de xullo de 1904
26 de setembro de 1994
Xesús Canabal, Castelao e Manuel Meilán, Montevideo, 1940.
Para evitar a Guerra do Rif emigra en 1922 a Buenos Aires, onde comeza a traballar no sector comercial. Traba contacto cun grupo de galeguistas onde estaban Eduardo Blanco Amor, Ramón Suárez Picallo, José Benito Abraira, Lino Pérez e Rodolfo Prada. Forma parte de El Hogar Gallego, e comeza a participar na Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales.
En 1931 participa na creación do Partido Galeguista na Arxentina, do que é secretario. En 1934 entra a traballar nun laboratorio farmacéutico e trasládase a Montevideo. Participa nos inicios da Irmandade Galeguista do Uruguai con Antón Crestar e da Casa de Galicia do Uruguai. Aliñado co goberno democrático republicano, colabora en diversos xornais e en sociedades de recadación de fondos para o mantemento do exército e da resistencia republicana. En 1940 ingresa na masonería.
En 1956 participa no primeiro Congreso da Emigración Galega, que se celebra en Buenos Aires e que ten como presidente a Xesús Canabal, compañeiro seu da emigración uruguaia e tamén de masonería. Canda el e Alfredo Somoza impulsa as emisións radiofónicas Sempre en Galicia (1950), e o Patronato da Cultura Galega de Montevideo (1968).
En 1987 recibiría a Medalla Castelao.
↑ La Voz de Galicia, 27-9-1994, p. 18.
Samuelle Lamela, Cristina (1993). Conversas con Manuel Meilán. Xerais. ISBN 978-84-7507-754-3.
"Meilán Martínez, Manuel". Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
O 18 de xullo é o 199º día do ano do calendario gregoriano e o 200º nos anos bisestos. Quedan 166 días para finalizar o ano.
O 26 de setembro é o 269º día do ano do calendario gregoriano e o 270º nos anos bisestos. Quedan 96 días para finalizar o ano.
Irmandade Galeguista do Uruguai
No número de decembro de 1934 da revista O Irmandiño, a propia Irmandade definiuse a si mesma como unha entidade que non se adicaba en exclusive á política, senón que os seus principais obxectivos consistían en dar a coñecer grandes personalidades galegas que, debido ao réxime, morreron ou “vivían na escuridade” para así defender o idioma.
A Irmandade Galeguista do Uruguai fai un chamamento a todos os galegos e galegas do mundo, para tomar conciencia da situación da comunidade galega, ademais de facer fincapé na igualdade entre homes e mulleres, todos eles necesarios para a causa. Para apoiar este fin, en palabras de Antón Vilar Ponte, ínstase a mercar libros escritos no idioma galego, para continuar o legado da Editorial Nós, potenciando a literatura galega en Galicia e no resto do mundo.
A asociación acordou finalizar as súas funcións cando estalou a Guerra civil española, para apoiar todo o posíbel ao bando da República.
Este artigo trata sobre o programa de radio, para o artigo sobre o libro de Castelao véxase Sempre en Galiza.Sempre en Galicia é un programa de radio en lingua galega realizado en Uruguai, emitido por Radio Oriental os domingos das 9:00 ás 10:00 da mañá (hora de Uruguai). É o programa decano en lingua galega, a primeira transmisión realizouse o 3 de setembro de 1950 e durante moitos anos foi o único programa realizado en galego.
Nace en 1950 por iniciativa de oito galegos residentes no Uruguai: Manuel Meilán, Lois Tobío Fernández, Antón Crestar, Pedro Couceiro, Xesús Canabal, Emilio Pita, Manuel Leiras e Alfredo Somoza. A continuidade e o grao de implicación dos seus promotores sería desigual. Colaborarán nela persoas como Marisa Barrio, Cristina Samuelle ou Iolanda Díaz Gallego.
Xesús Canabal Fuentes, nado no Amenal (O Pino) en marzo de 1897 e finado en Montevideo o 29 de agosto de 1985, foi un empresario e destacado persoeiro da emigración galega no Uruguai.