Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor [Archive] - Wendag - Debating Christianity and Religion Forum
Wendag - Debating Christianity and Religion Forum > Literatuur > Artikels > Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor
View Full Version : Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor
3rd January 2010, 14:39
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – 1
Deur:	Waldor (http://www.woes.co.za/skrywers/5410_Waldor.htm)
Dawid se slingervel of die hamer van Thor? Twee volkshelde teenoor mekaar. Twee verteenwoordigers van twee verskillende groepe van die mensdom. Die een uit die stowwerige sandduine van Palestina in die Midde Ooste, en die ander, uit die mitologie en geloofsbeskouinge van die Europeër van die koue, groen Europa. Die een, die patriarg uit die antieke geskiedenis van die Judaïsme, die ander, die prinsipiële verteenwoordiger van die Aries religieuse begrip en moraliteit – die mitologiese verpersoonliking van die Nordiese karakter. Dawid, die aantreklike psalmdigter, stamvader van die Messias, slingervel held, krygs koning van Israel, vader van die ‘slimste’ man ooit, en ‘proto model’ vir Michael Angelo se beroemde beeld; teenoor Thor, die Dondergod van die Vikings, die antiek Noord Europese verpersoonliking van krygs etiek – Donderdag is na hom vernoem, sy naam word 52 keer elke jaar deur die son aangekondig, selfs vir Dawid se Israel.
Daar is in die lewe en in die geskiedenis baie rookskerms wat verhoed dat ons sien wat ons veronderstel is om te sien. Wat ons veronderstel is om te sien, maak die wesenlike verskil van hoe ons wêreldbeskouing gaan wees en ook inderdaad is. Ons wêreldbeskouing dus, gebaseer op dit wat ons nié sien nie, is waardeur en waarop baie misleiding gedy. Maar die waarheid kom een of ander tyd na vore. Wanneer gebeure en mense wat as goddelik voorgehou word, deel uitmaak van werklike plekke en geskiedkundige gebeure, word die latere mens daardeur genoodsaak om ‘analities akkurater’ tot die arena toe te tree. Tablette en beendere kan nie lieg nie. Opgrawings ontbloot bedrog van die eeue, maar bevestig ook die waarheid wat die ‘ingestelde’ en ‘ingeligte’ gees en oog so lank en eensaam moet vertroetel... Het die Kerkvaders ooit rekening gehou met die ontwikkeling van die tegnologie en die analitiese insig van die mens, wat perse, ‘n ander aspek van die goddelike is?
Ons weet dat Dawid vir Goliat verslaan het. Die ‘reuse’ Goliat was ‘n ‘Filistyn’ vertel die Bybel ons. Dit wat ons van die Filistyne weet en hoe ons hulle sien, is wat die Israeliete aan ons oorgedra het. Ons weet daaruit, dat die Filistyne vir die ‘uitverkore volk van God’ ‘n irritasie was, maar dat hulle uiteindelik dié irritasie oorwin en vernietig het. Die geveg tussen die ‘skone’ koning Dawid en die barbaarse Goliat is ‘n tweegeveg uit die Joodse geskiedenis wat vergoddelik is en natuurlik ook só in ons Christen geloof verewig is. Dit is een van die eerste verhale wat in ons Sondagskole aan ons ontvanklike kinders voorgehou word as teken van God se voorkeur, en as bewyse van Dawid se dapperheid. Dit is nodeloos om die impak wat hierdie ‘tweegeveg’ op die psige van veral elke jong Christen seun het, te beklemtoon, of te beskryf.
Die Filistyne dus, word gemeet en geweeg volgens die Bybelse weergawe. Die Jode gebruik die ‘verre verlede’ om die hede ‘kosher’ te verklaar. Dit is moeilik om tussen jou helde en of boewe te onderskei indien jy net die een kant van die religieuse stryd kan, of mag lees. Ons is die slagoffers van ‘religieuse sensuur’ en moet goed bewus gemaak word van die ‘geestelike viktimisasie’ waaraan ons blootgestel is. Maar as ons uit die staanspoor vrye toegang tot die weergawes uit die anale van die Jode se vyande gehad het, sou ons ‘n meer getroue weergawe kon kry oor wie hulle in werklikheid was, en die draad van die religie wat hulle inderdaad daardie tyd beoefen het, optel. Die Bybel word die plaasvervanger vir die ‘werklike bestudering’ van die Joodse geskiedenis. Só gedy die Judaïsme agter ‘n gevestigde, bykans ondeurdringbare ‘rookskerm’.
Wat sien ons? Ons sien dat Dawid die reus Goliat met ‘n klip uit sy slingervel verslaan het. Dat Dawid se voorganger, Saul, en ook Simson, oneindige probleme met die Filistyne gehad het. Dat die Filistyne ‘n doring in die vlees van die Israeliete was. Hierdie vyande van die Israeliete was barbare in vergeleke met die Israeliete. Soveel so, dat die woord ‘Filistyn’ ‘n verewigde vloekwoord geword het – ‘Die Encarta World English Dictionary’ beskryf ‘Philistine’ as volg: “a materialistic person who is indiffirent to artistic and intelectual achievements and values” Van Schaik se Verklarende Woordeboek sê: “...persoon sonder kultuur of beskawing...” ek het persoonlik al meermale moes aanhoor hoe Afrikaners ‘filistyn’ as ‘n minagtende verwysing na die agtergeblewenes gebruik.
Die woord ‘filistyn’ het ‘n skelwoord geword, woord wat gebruik word om iemand mee sleg te sê, en dit as gevolg van die posisie wat die Filistyne daardie tyd teenoor die Israeliete ingeneem het - omdat hulle die vermetelheid gehad het om die Israeliete te durf opponeer. Christinne glo by monde van die Bybel (die woord van God), dat die Filistyne egter weinig meer as ‘n bende rowers was wat die vermetelheid gehad het om die uitverkore volk van God in hul vooropgestelde heilige tog lastig te val. Maar, wat sê die werklike geskiedenis en die eksakte wetenskap. Vloek ons nie dalk ons eie voorouers met die woord ‘filistyn’ nie?
“Palistine” is perse ontleen van die woord “Philistine”. Dit was eers in 1948 wat die naam Israel in die geskiedenis van mense heugenis aan ‘n landstreek van die Midde Ooste gegee is. Die Egiptenare het die land Egipte voortgebring, die Kanaäniete Kanaän, die Filistyne Palestina, die Babiloniërs Babilon, die antieke Grieke Griekeland, die Romeine Rome; so waarom was daar nie dan van die begin af ‘n land Israel gewees nie? Die Dawids, die Salomos, die Gideons en Saul et al, om nie te praat van die profete, het darem ‘n noemenswaardige duik in Palestina moes maak? Professor Stager werp lig op hierdie vraag ...”While the Israelites were making crude, unadorned, pottery, Philistines were decorating theirs in sophisticated styles...” Alles in die eksakte argeologie dui daarop dat die Filistyne die hele Palestina domineer het. Die sleutel tot hul dominansie was gesetel in hulle ‘gevorderde’ kultuur wat vêr bo die van die Israeliete was. Terwyl die Israeliete nog besig was met die beperkte gebruike van die Bronstydperk, was die Filistyne reeds sterk gevorder in die Ystertydperk. Hierdie verskil skemer deur die vooroordeel in die Ou Testament, waar daar in I Sameul gelees kan word dat daar “...was geen smid te vinde in die hele land van Israel nie...” en hulle moes na die Filistyne gaan om hul gereedskap skerp te laat maak. Die Filistyne het opgetrek met drie duisend strydwaens en ses duisend perderuiters maar tussen ses honderd Israelse mans was dit net Saul en sy seun Jonathan wat swaarde gehad het. Tussen ses honderd mans slegs twee swaarde! Ons lees dat die Israeliete ook weggekruip het ...”in die spelonke en in die doringbosse en in die rotse en in die grotte en in die kuile...” Klink vir my amper soos die veediewe in Lesotho. In I Sameul word daar ook erken dat die Israelse manskappe ...”bewende agter...” Saul aan gegaan het uit loutere vrees vir die Filistyne.
Die Januarie 2001 uitgawe van National Geographic, het ‘n insiggewende wetenskaplike artikel publiseer oor argeologiese ontdekkings wat gemaak is met opgrawings en navorsing, gedoen by Ashkelon, dié antieke hawestad van die Filistyne. Die bekroonde Harvard Argeoloog Professor Lawrence Stager verklaar: “...Opgrawings by Ashkelon het nou bo alle twyfel bewys dat die Filistyne, net soos die Kanaäniete voor hulle, nie net hoogs gesofistikeerde en beskaafde mense was nie, maar dat hulle in werklikheid suiwer Ariërs was, waarskynlik van antieke Griekse afkoms...” Hierdie stelling van professor Stager word bevestig deur die feit dat die Filistyne en ook die Hittiete ‘n Indo Europese taal gepraat het. Hulle stad Ashkelon was ‘n aanskouings wonder en het deel uitgemaak van ‘n stedebond, (‘n Pentapolis), wat bestaan het uit: Gaza, Ashkelon, Ashdod, Ekron en Gath. Ashkelon was gebou op verskansings wat vyftig voet hoog was en 150 voet dik by die basis. Die mure was so breed aan die bokant, dat twee strydwaens langs mekaar daarop kon ry. Ashkelon was een van die rykste en invloedrykste see hawes in die Middellandse See. Dit was een van die grootste uitvoerders van wyne, olyfolie, koring, en vee. Die ‘Tempel van Dagon’ in die stad Gaza - wat in die argitektoniese styl van Kreta gebou was – kon drie duisend mense op sy dak huisves, wat dit ‘n indrukwekkende bouwerk maak, selfs in vandag se terme. Uit die opgrawings en argeologiese bewyse is daar gevind dat die Filistyne in hierdie stedelike Pentapolis van hulle, groot goed beplande stede, met forte, paleise, tempels en markte wat alles omring was deur mure wat dertien voet dik was.
Die filistyne was sterk genoeg om die magtige Hittitiese Ryk in Klein-Asië, asook die ander nasies langs die kus van die Middellandse See te oorweldig. Hulle het verder gegaan en Egipte binnegeval tussen die heerskappy van Farao’s Merneptah (c. 1224-1216 VC) en Ramseses III (c. 1174-1144 VC) en hulle mag versterk in die buffer van Sinai, en die swak, verdeelde, bergagtige gebied waar die Israelitiese stamme as ‘nomade’ rondgeswerf het. Die Filistyne se verrysing het plaasgevind gedurende die vroeë tot middel twaalfde eeu VC – Ashkelon is byvoorbeeld in ongeveer 1175 VC verower – in die tyd aan die einde van Deborah se era en die uitgestrekte tyd van Gideon se era. In die sogenaamde tyd van Jafta, Simson en Sameul. Gedurende die vroeë elfde eeu VC, het die Filistyne die grootste gedeeltes van Kanaän, van Sinai tot by Galilea, en veral die kus gedeeltes beheer. Rigters 1:19 dui daarop dat die Israeliete die mense in die berg gedeeltes kon verdryf, maar nie die inwoners van die laer gedeeltes nie, want hulle (die Filistyne en Kanaäniete) het strydwaens van ‘Yster’ gehad.
Die Filistyne was Ariërs, hulle het ‘n Indo Europese taal gepraat en die opgrawings by Ahkelon wys ook duidelik dat hulle, volgens hulle skedels Kaukasies was. Verder word daar spesifiek in die artikel van National Geographic verklaar dat die Filistyne groot mense was en dat hulle volgens die beendere wat gevind is, fisies baie sterk was. Hierdie biologies wetenskaplike waarneming word bevestig deur reliëf werke in die Egiptiese tempel van Rameses III by Medinet Habu in Thebes, waar die Filistyne as lang manne wat skoon geskeer is aangedui word. Hulle het breë belde om hulle middellywe en hul heuprokke gedra – baie soos die latere Skotte. Waarom kom Bakkies Botha teenoor Dr Ali Bacher en Sol Kerzner nou skierlik voor my op, en waarom Dawid teenoor Goliat?
‘n Beduidende en algemene verskynsel in die Geskiedenis van volkere is dat mindere groeperinge, die gewoontes, maniere, gebruike en veral die geloof van die dominerende of beter ontwikkelde nasies onder wie se heerskappy hulle leef, aanneem, naboots, dit nadoen en in hulle eie geloof inkorporeer ens. So byvoorbeeld, is die Voedoe wat die swart nasies van Afrika en Haiti beoefen, ‘n verwerking van Christendom met die toorkuns wat hulle oorspronklik beoefen het voordat die sendelinge na hulle gekom het. Die Israeliete het dit in die oordrewe maat gedoen. Bykans die hele Ou Testament met al die helde en sleutelfigure van die Israeliete, is geleen by die nasies onder wie se heerskappy hulle daardie tyd was. Professor Stager wys byvoorbeeld op die ooreenkomste tussen die baie ouer Griekse helde soos Achilles en Odysseus aan die een kant, en die karakters van die Rigters era, soos Golliat, Jafta en Simson aan die ander kant. Dieselfde kan miskien gesê word van Samgar wat ‘n einde aan ses honderd Filistyne gebring het met ‘n os sweep of so iets... (Rigters 3:31). Prominente figure met groot fisiese krag - Goliat en Simson. Die eensaamheid tema – Simson en die tipies Griekse wapenrusting van Goliat - kan byvoorbeeld genoem word. Hoe ook al daarna gekyk word, die stories uit die Grieke se heroïese era en die Bybelse geskiedenis wat die tydperk direk daarna beskryf, te wete 1150 – 1000 VC, het te veel merkwaardige ooreenkomste dat dit in ‘n empiries, objektiewe studie ignoreer kan word.
Soos wat die wêreld politiek veral sedert die Tweede Wêreld Oorlog ‘n transformasie van die nasionale gerigtheid by die nasies, na die liberale en internasionale begaan het, is daar uit die aard van die klem verskuiwing in die meeste konserwatief nasionaal gerigte kringe, ‘n dieper ondersoek gedoen na die oorsake en invloede wat hiertoe aanleiding gegee het. Hoewel daar ag gegee moet word op die neiging om oordrewe te wees met die sameswerings teorieë wat daar vanuit konserwatiewe kringe voorgehou word, wys objektiewe en empiriese ondersoek daaroor en daarna, op te veel feitelike aspekte rondom die Judaïsme se betrokkenheid, dat dit summier afgelag kan word. Daar is perse te veel relevante vraagstukke met betrekking tot die Jode se betrokkenheid by verskeie negatiewe gebeure wat impak op die mensdom gehad het. Hulle word in hulle Sionistiese strewe, ‘feitelik’ impliseer by verskeie subversiewe organisasies, by etlike sluipmoorde op geskiedkundige figure soos bv. Dr Verwoerd en Generaal Manie Maritz, hulle figureer prominent by die Kommunistiese Rewolusie en by ‘sekere vlakke’ van die Vrymesselary, is primêr by die Illuminatie en is by die daarstelling van liberale bewegings wat groot impak het op die mensdom het, betrokke ens. Daarom is daar die tendens dat die ‘regse groentjie’ met oordrewe emosionele geloofsbeskouinge, die Joodse sameswering sover terug wil voer na een of ander kompromie wat die duiwel en die Fariseërs in die sandduine aangegaan het en wat gaan uitloop op die groot geveg by Armageddon. Daar is ‘n tendens dat die ‘sameswering’ vergoddelik oftewel ‘verduiwel’ word, en so betrek word tot die religieuse arena. ‘n Tipe geestelike verheffing van die probleem vind plaas en dit kry dan ‘n onverdiende status. Dit, omdat daar ‘n algemene gebrek bestaan met betrekking tot die werklike geskiedenis van die Jode en daar dus ‘n versuim ontstaan om die eenvoudige te identifiseer dat die Jode se mag die produk is van teenreaksie op millennia se vervolging en verwerping, en absoluut niks te doen het met ‘n religieuse sameswering nie. Die Jode het eenvoudig laer getrek en uit die ‘ghetto’ milieu het hulle subversiewe teenreaksie ontwikkel tot die verskeie bewegings en sameswerings.
Die probleme met die geregverdigde verdagte aspekte van Judaïsme egter, het die konserwatiewe Witman dwarsoor die wêreld in botsing gebring met sy eie Bybel - met die ‘uitverkorenheid’ van die Jode/Israeliete. Omdat die Witman by uitstek die Christen geloof aanhang, en die Jood, oftewel die Israeliete, wat dan nou so sterk by sameswerings figureer, so prominent in die Bybel en ook dan in die Christen geloof as uitverkore volk van God figureer het dit vir die konserwatiewe persoon in sy geloof ‘n wesenlike probleem geword. Daar moes uit die aard van die saak by die ‘semi ingeligte’ regsgesinde mense ‘n uitkoms gevind word met hierdie paradoks in hulle geloof. Daar is ‘n duidelike vooroordeel en voorkeur in die ‘Woord van God’ vir hierdie verdagte mensdom. Dit is ‘n enorme dilemma. Vanuit enige beskouing is dit totaal abnormaal indien jou politieke of wêreld beskouing nie strook met jou geloof beskouing nie. Soveel te meer dan by die konserwatiewe beskouing, wat meer oorhel na die behoudende. Die onberispelikheid en onveranderbaarheid van die woord van God het derhalwe die regse gelowige genoop om ‘uitkoms’ te kry met betrekking tot die ‘keuse van God’
Daar het inderdaad baie gou uitkoms gekom uit die ‘ondersoek’ na die posisie van die Jode in ons geloof. Die ‘redding’ uit die geestelike dilemma is gebou rondom die teorie dat die Europese nasies afstammelinge is van die ‘verlore tien stamme’ van Israel. Soos dit dan ook is met die ‘alsydige aard’ van die versies in die Bybel word hierdie teorie met taktiese ‘vers bolmakiesie’ ingeskryf en in geknie in die regse rasse begrip. Die regses kon nou hul oorspronklike geloof behou want deur Israel te word is al die rassistiese wette van die Israeliete nou van toepassing op die Wit Europeër en is die huidige Israeliet of Jood die gerieflike indringer wat ewe knus inpas by die verskillende ‘sameswerings’
Met die reeks ‘Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor’ wil ek sekere feitlike probleme wat ons nie durf ignoreer nie, uitlig en bespreek wat baie effektief sny na twee kante. Die vraag in die tema lê klem op die probleem wat ek het met die basis van dit wat deur die jare vir ons as die waarheid voorgehou is en steeds voorgehou word, maar dit inderdaad nie is nie. Hierdie probleem sny diep na twee kante: Aan die een kant, die goedgelowige wat dood normaal aanvaar dat die Israeliet soos ons hom ken, nou maar eenmaal die uitverkorene is met ‘n Goddelike geskiedenis en dat daardie geskiedenis, die geskiedenis van die mensdom is. Aan die ander kant die groep van ewe goedgelowiges konserwatiewes, wat dieselfde geskiedenis net so aanvaar soos hul meer liberale eweknieë, maar met die baie duidelike verskil egter, dat ons, die Witman, die oorspronklike Israel van die Ou Testament is. In beide gevalle is die Ou Testament korrek, maar by laasgenoemde is die ‘identiteit’ van die Jode en perse ons eie identiteit die kruks van die saak. By beide vorm die geskiedenis van Israel eintlik die basis van ons geloof.
Die groep wat die Israeliet gelowig aanvaar vir wie en wat hy uit ‘die woord’ is, het myns insiens ‘n baie kleiner probleem as die regses. Hulle het slegs die probleem dat ‘n geskiedenis wat dalk vals is, as die waarheid aanvaar word, en dat hulle dit moet verwerk indien dit vals is. Hulle sal óm, God se smaak, moet werk. Maar, diegene wat glo dat ons Israel is, het ‘n baie, baie ernstige identiteitskrisis op hande. Hulle loop nie net die gevaar om die algemene basis van hul geloof te moet bevraagteken nie, maar moet boonop die ernstige situasie hanteer dat die basis van hul geloof daarin gesetel lê dat hulle hul eie vyande is, want as die Filistyne en die Hittiete Ariërs was – hulle het perse getrou aan hul Ariese karakter deel uitgemaak van die groot beskawings – wie en wat was die Israeliete dan?
Koning Dawid van die Bybel teenoor Thor die mitologiese held van die Germane. Die ou paar druppeltjies ink wat hier oor die aspekte rondom die Filistyne gevloei het is kolletjies in boekdele geskiedkundige feite en tasbare argeologiese bewyse. Wetenskaplike navorsing, nuwe tegnologie, kliptafels, museumstukke, mummies en noem maar op, vloek lynreg teen ‘n woestyn saga wat eintlik ‘n mitologie is wat ontspring het uit religieuse plagiaat. Ons, die Witman van Europa het daardie tyd ons eie beskouings gehad wat saam met ons gegroei het uit ons bloed en ons milieu. Toe bring die kerk Koning Dawid et al na ons en maak dit ons sin:
Inderdaad kan die vraag afgevra word - ‘Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor’ - kom ons kyk wie was die Israeliete werklik....
Die volgende artikels baseer ek op navorsing wat ek sedert 1980 onverpoos gedoen het op grond van my instinkte wat my daartoe genoop het.
Enkele van Vele Bronne:
‘In Search of the Indo-Europeans – Language, Archaeology and Myth’ deur Thames & Hudson
‘You Gentiles’ deur Maurice Samuel
National Geographic Magazine – Januarie 2001 uitgawe
‘Father of Lies’ deur Warren Weston
‘The Great Jewish Mask or The Ass in The Lions Skin’ Documented Historical and Biblical Facts – Omni Christian Book Club
‘Cultures of Habitat’ deur Gary Paul Nabhan
‘The Book Your Church Doesn’t Want You to Read’ deur Tim C. Leedom
‘Die Bybel’ deur God
‘Babylon Mystery Religion Ancient and Modern’ deur Ralph Woordow
‘Imperium’ deur Francis Parker Yockey
‘Destiny of Angels’ deur Richard McCulloch
‘Which Way Western Man’ deur William Gayley Simpson
Die Verlore Tien Stamme van Israel deur F.W.C. Neser, MSc (die hele reeks)
10th January 2010, 22:15
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – II
As dit nie was dat die Christen Bybel suiwer op die geskiedenis van die Jode en hul aangenome God gebaseer was nie, sou die argeologie van hierdie baie onbenullige stukkie woestyngebied aan die oostekant van die Middellandse See nooit die aandag van enige noemenswaardige wetenskaplikes getrek het nie. Maar Bybelse tradisie het by herhaling in die Westerse wêreld vir ons geleer dat die Jode wat uit hierdie gebied kom ‘n antieke ras is wat ‘n duidelike en pertinente geloof het.
Die probleem met ‘n onderwerp soos hierdie is dat dit handel oor ‘n baie sensitiewe aspek. Dit is ook nog ekstra sensitief omdat dit dinge aanspreek wat vir millennia aanvaar is sonder dat dit openlik bevraagteken is. Verder, raak dit ‘n mensdom aan wat allerweë as die uitverkore volk van God beskou word en daardeur op ‘n heilige platform geplaas is waar dit beskermd en glorievol pryk. Dit word dan ook nie net deur die volk ter sprake, self propagandisties as Goddelike regverdiging voorgehou vir ‘enige’ daad wat hulle in die antieke verlede uitgevoer het, kontemporêr uitvoer, en in die toekoms gaan uitvoer nie; maar dít alles word deur bykans die hele wêreld goedsmoeds aanvaar en aangeskryf. Hierdie geskiedenis is die spil waarom die geskiedenis van die mensdom draai. Só glo die meerderheid, en só bestaan ‘n religie wat nie bevraagteken durf word nie. In hierdie ‘onaantasbare milieu’ woeker ‘n leun wat die potensiaal in die gees van die Ariër inhibeer. In hierdie milieu word massamoord, volksmoord, kindermoord, mensvretery, bloedskande, verkragting, hoerery, bedrog en lafhartigheid vergoddelik en geheilig.
Is dit nie tragies dat die skeppers van die groot beskawings, die Parthenon, die maantuie en hier in Afrika die G-6 Kanon, se Ariese harte met ‘n uitgesoekte spoelklip uit ‘n lafaard se slingervel deurboor is nie! Dat ‘n mensdom wie se hele karakter geskiedkundig aan dapperheid en ridderlikheid gekoppel is, ‘n ’klipgooiery in ‘n swaardgeveg’ hulle heiligdom of prima heldedaad maak. Dat mense wat oseane oorkruis het, toe die ‘klipgooier’ se mense mekaar se watergate in die woestyn gestroop het, omdraai, en die geskiedenis van die ‘water stropers’ aangryp en dit hulle godsdiens maak. Dit, is ‘n alle grote tragedie.
In die eerste gedeelte het ek die geskiedenis en identiteit van die Filistyne en uiteraard die van die slingervel episode aangeraak en daaruit ‘n parallel getrek. In reële terme kan dit dalk as bietjie prematuur vir die hele draad beskou word, maar ek het dit so beplan want dit val in en komplimenteer die opskrif, en in die tema van die opskrif, lê ‘n groter boodskap wat ek uiteindelik wil tuisbring. Ek wil net daarop wys dat dit futiel is om in reaksie op hierdie artikels te probeer om die Ou Testament een kant toe te skuif of te argumenteer dat dit nie ‘n verskil aan die groter prentjie van die geloof maak nie. Die Ou Testament vorm ‘n integrale deel van die Bybel in sy geheel. Die Bybel kan nie sonder die ou Testament bestaan nie – dit is ‘n gegewe. Om dus te gryp na die strooihalm deur die Ou Testament een kant toe te skuif wanneer dit diskrediteer word, bevestig net die tragiese paradoks! Dit begin by ‘n volk se sondeval in Genesis en eindig by die slag van Armageddon in Openbaring. Die draad loop van die skepping in die paradys, deur Adam, deur Dawid, deur die kruisiging, en eindig in die dal waar die groot geveg der gevegte gaan plaasvind. Hierdie hele goddelike plan verlaat nooit die Midde Ooste nie... dit kom ook nooit los van die mense wat God gekies het as die vaandeldraers van sy hele raadsplan nie. God self (Jesus) sê dan baie duidelik: “Ek is net na die verlore skape van die volk van Israel gestuur...” Matteus 15:24.
‘n Ander strooihalm wat ietwat later aangespreek gaan word is die poging om uitkoms uit die argument te vind deur die Jood van die Israeliet te probeer skei deur akrobaties te werk te gaan met uitgesoekte tekste... Om die Jood van die Israeliet met opportunistiese vergrype te skei, is so futiel soos om die Transvalers alleen Afrikaners teenoor die Kapenaars te maak, deur opportunisties met die Groot Trek te werk te gaan.
Die Israeliete se hele geskiedenis word baseer op gesteelde tradisies wat aan hulle en die hele wêreld ‘n vals idee gebring het oor die uitverkorenes se identiteit. “From the time of Moses through to the almost total destruction of Jerusalem in 70 CE the religion of the Jews was a melting pot for ideas absorbed from everywhere around them...” skryf Christopher Knight en Robert Lomas in hul meesterlike boek: ‘The Book of Hiram’, die derde van ‘n unieke reeks. Die Jode het ‘n masker aangesit en dra hierdie masker vandag nog. Die masker is natuurlik baie populêr by hulle omdat dit uitstekend by hul skyn en hul leegheid pas en dit dien ‘n dubbeldoel met die ‘goedgelowige navolging’ wat dit by die Christen voortgebring het. Oordadige propaganda onder andere het die fondament van hul fasade geword. Hulle hou daarvan om te vertel, en vertel te word, van hul verhewe idealisme, van hulle spiritualiteit en hul uniekheid onder die res van die wêreld; en die res van die wêreld steun hulle met heilige verwondering in hierdie fasade. Wanneer hulle egter beweer dat hulle ‘n unieke en oortreffend antieke ras is, en dat hulle die alleen skeppers en besitters is van die oorspronklike tradisies, geskrifte, gebruike, ritus, wette en religieuse leerstellings wat slegs eie aan hulself is... roep dit om aandag en vra dit om ondersoek te word. Dán spring daar by die denkende mens wat nie met ‘fasade blindheid’ geslaan is nie, sekere geregverdigde vrae op. Dit is dan wat die leegheid in die fasade na vore kom.
Indien die Israeliete ooit in die geskiedenis ‘n nasie met ‘n taal en tradisies van hulle eie was, moet die plek waar daardie nasie in antieke tye geleef het nog ontdek word. Palestina was nooit deur die Israeliete besit of beheer nie. Hulle was nog nie eens meesters van selfs die gebied wes van die Jordaan rivier en nog minder van die kusgebied aldaar nie. Baie van die Fenisiese en ander Kanaänitiese stede was vir Joodse strategie en aanslae ondeurdringbaar. Hulle het slegs klein gedeeltes van die landgebied ‘bewoon’ en selfs dié gedeeltes moes hulle met die Kanaäniete deel. Die heiligdomme van Palestina soos Bet-El, Berseba, Gezer, Gibeon, Gilgal, Hebron, Jerusalem, Sechem ens., was nooit Israelse heiligdomme nie, maar die heiligdomme van die Kanaäniete en die is letterlik deur die Israeliete aangeneem. Die Israeliete het in die meeste gevalle sommer op die koop toe die helde van die gebiede ook aangeneem.
Onder die ‘helde’ wat die Israeliete so ‘aangeneem’ het was: Terah, die takbok god; Abram, die vaderlike God van voortplanting; Ram, die god van duisternis en donker hoogtes en wie assosieer was met die maangod van Ur ( die leser word daaraan herinner dat Abram volgens die Ou Testament van die land Ur afkomstig was. Die laaste Basis waar ek in 2009 in Irak gesetel was, was in die land Ur, en skaars ‘n kilometer van ‘Abram se huis af’ maar later meer daaroor); Sara, die wolk godin van die Kaukasus wat ook met die maan assosieer was; Esau, die bok god (onthou hoe harig Esau kwansuis volgens die Ou Testament was!); Jacob, die Hermes agtige pilaar god van Bet-El; Laban, die wit een en god van stene en fondasies, geassosieer met die maangod van Haran; Josef, die heiligende en interpreterende god van die antieke Kanaäniete (so lê hy toe sommer drome uit); Nun, die fis god van noord Palestina; Saul, die Babiloniese songod wat na Palestina, die ‘’land van die seuns van die esel’ gekom het om te soek na sy vader se esels; en ag wat, so kan ons aangaan met Debora en Simson sowel as saamgestelde helde soos Moses, Dawid, Berseba(die dogter van die maangod) en natuurlik ook Salomo. Dan is daar natuurlik ook gefragmenteerde helde soos Ester, Mordecai, Rafael en Asmosdeus ens.
Terwyl die Israeliete ‘aangeneem’ het wat hulle nie verstaan het nie, het hulle deurmekaar geraak, nie net met die ‘helde’ self nie, maar veral met betrekking tot die gebruike, geskiedenis, die gelowe en plekke waaraan al hierdie dinge gekoppel is. Daarom is dit toepaslik om te noem dat die Jode nie die presiese plek van die Berg Sion kan uitwys nie en ook nie kan verduidelik waarom hulle nie in staat is om dié belangrike plek te identifiseer nie. Sinai is nie die berg van Jahweh nie, maar is presies soos wat die naam impliseer - Dit is vernoem na die maangod ‘Sin’, die god van wette en strawwe. Dié god se gebied word aangewys as die woestyn en wildernis van Sin. Aanbidding van hierdie god dateer so ver terug as 4,200 VC Daarom die woord ‘sin’ in Engels vir sonde, en daarom die begrip van strawwe.
Jericho is nie die wonderlike stad van geure en Palmbome nie, dit is die ‘geel maan stad’ en die Jordaan rivier is die ‘geel maan rivier’.
Jerusalem, is nie die ‘maan stad’ nie, al het die vroue van dié stad later sekelmane op hul hoofde gedra, maar is eintlik presies wat die naam uitspel – die stad van “Uru” die plaag god en god van oorloë, en van “Salem” die son god. Abdul Shipa, wat in 1430 die Goewerneur van Jerusalem was, verklaar in ‘n brief aan sy opperheerser Amenophis IV van Egipte, dat Jerusalem, of “Urusalem” die stad van Beth Ninip en van Uras die god van oorloë, wie se naam daar Salem was is. Uru was aanvanklik ‘n demoon van siektes en pestilensie voordat hy die god van oorlog geword het, en Salem of ‘Shalem’ word identifiseer met Set, Israel, Saturnus, Adar, Dionysus ens. In die omgewing van waar Jerusalem vandag is, was daar ‘n tempel vir die Babiloniese god Ninip.
Wat egter baie insiggewend is, is dat die vark vir Ninip ‘n heilig dier was en dat dit vir die volgers van Ninip dus taboe was om vark te slag of eet... Daar is gevind dat vark ook by die rites en mites van Adonis, Attis, Tammuz, Set, Semele, Dionysus ens figureer het. Varke is gereeld as offerande in spelonke gegooi. Daar is in die spelonk by Gezer naby Jerusalem baie vark beendere gevind. Van daar die Joodse beheptheid met hul onthouding van vark. Mens sal mos die ding omkeer en slegmaak want jou vyand of oorheerser het dit andersom gehad. Die Jode gee voor dat Jerusalem van die dae van Dawid af dateer, maar daar dien nog bewys te word dat daar ooit ‘n Joodse koning Dawid bestaan het. Daar is in die hele Jerusalem nie ‘n enkele, potskerf, muur tekening, standbeeld of enige relik van Dawid of die wyse Salomo nie. Dit op sigself is baie beduidend. Nie eens ‘n enkele baksteen van die allemintige tempel wat Salomo ‘die wyse vis god van die Assiriërs’ op die “sun rock” aldaar gebou het, is te vinde nie!
Sargon van Akkad het Palestina in ongeveer 2800 VC tot sy ryk inkorporeer en van 2300 -1500 VC was Palestina onder Babiloniese heerskappy. Dit beteken dat Palestina vir 1300 jaar onder die invloed van Babiloniese kultuur, en literatuur was. Daarna, van die vyftiende eeu tot die tiende VC, was Palestina ‘n provinsie van Egipte. Daar was groot getalle Egiptiese boogskutters in Jerusalem gestasioneer onder die heerskappy van Amenophis III, en adviesbriewe wat van 1430 VC dateer wat van die goewerneurs van Jerusalem aan hul Egiptiese suserein Amenophis IV gestuur is. Na die tiende eeu VC tot 608 was Palestina slaaf aan Assiriese heerskappy.
Die heerskappy van Ramses II (die Farao van die Bybel) het gestrek vir 160 kilometer verby Jerusalem en Ramses III (wat snaaks genoeg nie dood is as eersgeborene nie) het in 1275 VC aangeteken dat hy sy vyande sover as Alepo en Carchemish agtervolg het. Hy maak geen melding van enige sulke mense as die Jode of Israeliete nie. Veral gegewe die enorme ‘uittog’ van die Israeliete wat kort vantevore onder sy vader se heerskappy plaasgevind het. Die normale mens sou redeneer dat hy graag die ‘ontsnapte slawe’ sou wou terugbring, veral na die vernederende episode by die Rooi See. Dit is miskien toepaslik om bietjie stil te staan by Ramses II, omdat hy die Farao was wat met Moses gebots het. Ek wil net in die eerste plek daarop wys dat Ramses II se mummie in die Londense Museum lê. Hy is ‘n Ariër. Sy hare is blond en sy skedel is Kaukasies, net soos die van die Filistyne wat by Ashkelon opgegrawe is. Wat maak dit van Moses et al? Enige iemand wat kennis dra van die Egiptologie sal weet dat dit ‘n gegewe is dat die Egiptenare alle gebeure noukeurig aangeteken het. Daar is selfs hiërogliewe wat aankondig wie die beste eend braaier op ‘n spesifieke tyd was. Doodgewone gebeure is noukeurig aangeteken, maar daar is geen aanduiding van die duisternis wat oor Egipte gekom het, of die Nyl wat aan die hand van Moses in bloed verander het nie. Die Nyl was vir die Egiptenare ‘n heiligdom en bron van lewe, dit is baie onwaarskynlik dat Ramses II al die seuntjies wat gebore is in die Nyl sou laat werp het...Exodus 1:22
Daar was natuurlik ook nooit te eniger tyd “twaalf stamme” gewees nie. Die frase “die twaalf stamme van Israel”, het die selfde betekenisinhoud as die ‘twaalf take’ wat Hercules moes uitvoer. In amper al die mitologie wat om die Jode afgespeel het, speel die getal twaalf ‘n belangrike rol. Die twaalf sterretekens, twaalf maande, twaalf apostels ens het soos die twaalf take van Hercules ‘n effek gehad op die twaalf stamme van die Israeliete in hul kopie manie. Beide die Babiloniërs en die Egiptenare se ‘twaalf’ doktrine het die Israeliete voorafgegaan, so mens kan dink waar hulle dit ‘gesteel’ het. Die Egiptenare het twaalf gode gehad wat die twaalf maande van die jaar verteenwoordig het: Thy, Ptah, Hathor, Sekhmet, Min, Rkh-Wr, Rhk-Nds, Rnwtt, Khonsu, Khnt-Khnty, Ipt en Re-Harakhty, god van die twaalfde maand. Hierdie twaalf gode verskyn in die bovermelde volgorde op ‘n albaster water horlosie in die heerskappy van Amenhotep III (1397-1360). Hierdie twaalf Egiptiese gode het eers as maand gode begin en het later iewers net voor die derde eeu voor Christus die beskermhere van die sodiak tekens (sterretekens) geword... Die Babiloniërs en die Grieke het die selfde gehad. Die Jode het nie te min volgens hul eie weergawes ook toe ‘presies twaalf’ stamme gehad. Hierdie twaalf stamme het natuurlik na die dood van Salomo verdeel geraak. Daar was die tien stamme wat in die omgewing van Shechem was en by Dan en Bethel ‘n ‘goue kalf’ aanbid het. Dan was daar die twee stamme wat as Juda bekend gestaan het en hulle in die omgewing van Jerusalem gevestig het waar hulle ‘n koperslang aanbid het. Die oorlewering van die aanbidding het natuurlik deurslag gevind in die ‘goue kalf’ storie rondom Moses en Aron.
Hierdie ‘twee stam’ en ‘tien stam’ faksies het nie net met mekaar gebots nie maar het interne struwelinge gehad en het met al hulle bure stry gekry. Soveel so, dat Tiglathpileser III, onder wie se heerskappy hulle was, moes ingryp soos wat enige owerheid ingryp wanneer onderdane in ‘n gebied onrus veroorsaak. In 738 VC het hy derhalwe boete heffing van die groter groep en ses jaar later van die kleiner groep ontvang. Omdat hierdie Israel onderdane totaal onbetroubaar was en konstante probleme verskaf het, moes Shalmaneser IV in 726 strafmaatreëls op die tien stamme toepas. Dit is nou die groep waaruit sekere regses wil voorhou die Europeërs gekom het. Die Israeliete het totale vervolgings en strafekspedisies ontkom deur boetes te betaal en beloftes te maak, maar dit het uiteindelik duidelik geword dat hulle al die tyd besig was om met die vyande saam te sweer (net soos wat die Jood vandag steeds doen) en Shalmaneser IV het hulle weer binnegeval en hulle “koning” in gevangenskap weggevoer. Sy troepe het in Palestina agtergebly om die orde te handhaaf, en in 721 VC het sy opvolger, Sargon II, die tien stamme met hulle twee goue kalwers in gevangenskap weggevoer, en hulle het van die aardbol af verdwyn. Daar is nooit weer enige iets van die ‘tien stamme’ wat die “Israeliete” genoem was, gehoor nie (aangesien hulle doodeenvoudig onder die mense aldaar versprei het en met hulle assimileer het).
Die vrugteloosheid van die regse vergryp aan die teorie dat die ‘verlore’ tien stamme in Europa ontplooi het en toe die Europese nasies geword het word die nek ingeslaan deur argeologiese, volkekundige en biologiese navorsing. Dink byvoorbeeld aan die suiwer Europees, Ariese mummies wat in die Chinese Woestyn gevind is en wat dateer van ongeveer 1500 VC lank, baie lank, voordat die verdwaalde Jode ooit daar kon uitkom... Sien my artikel “Blanke Mummies in China Gevind (http://wendag.com/tempforum/showthread.php/434-Blanke-Mummies-in-China-Gevind?)”
Die ‘twee stamme’ wat as “Juda” bekend gestaan het, het steeds oneindige probleme aan die Assiriese heerser verskaf – geen belofte of eed was vir hulle enigsins bindend gewees nie en teen 712 VC was hulle weer besig om met die vyande van die Assiriers te heul. In 711 VC het Sargon II die gebied waar hulle goedgunstig toegelaat was om ‘n eie regering te he uit noodsaak binnegeval en swaar boetes op hulle neergebring. In ongeveer 700 VC het sy seun Sennacherib Palestina geplunder en swaar boetes vir die Israeliete opgelê.
Teen 675 het die Israeliete skynbaar die pynlike ondervinding vergeet en moes Esarhaddon dit nodig vind om die land weer binne te val. Daar is beloftes gemaak maar hy moes kort daarna weer terugkeer en et toe die ‘koning’ van die Israeliete in kettings weggevoer en het ander volkere in die gebied om Jerusalem gevestig. Die sameswerings het egter nie afgeneem nie en veral die Israelse priesters het ‘n groot rol gespeel om ongeluk oor die volk te bring. Die volgende half eeu is gekenmerk deur wanorde en bittere religieuse onmin het plaasgevind in die gebied wat deur die twee stamme okkupeer is. Volgens Joodse oorlewering was dit in die tyd van die veelbesproke Josia in Jerusalem geheers het.
Josia is deur die Joodse priesters wie sy voorganger se seun vermoor het, grootgemaak. Hy het in ‘n fanatiese kweselaar ontwikkel en sy religieuse eskapades het hom skynbaar baie moed gegee, want in 608 VC het hy dit gewaag om ‘n opmars van die Egiptiese weermag lastig te val waartydens hy gedood is. Die Egiptiese heerser het as gevolg van die optrede met sy terugkeer van Assirië, Jerusalem geplunder en hierdie gebied het tot 608 VC ‘n leenstaat van die Egiptenare gebly, waarna dit weer onder Babiloniese heerskappy geval het. Die Jode het, getrou aan hul aard, met hul ondermyning voortgegaan en in 597 VC het Nebukadnesar se geduld opgeraak en het hy Jerusalem binnegeval en die leidende faksies na Babilon weggevoer. Hy het ‘n Joodse koning aangestel met die hoop dat dinge sou verbeter, maar tien jaar later het hy sy geduld heeltemal verloor en het hy die koning in kettings saam met ‘n baie groot getal van die bevolking in ballingskap na Babilon weggevoer. Vyf jaar later in 582 VC moes hy ‘n derde groep na Babilon wegvoer. Hierdie drie groot groepe van die Israeliete het saam duisende ander gevangenis uit gedeeltes van die Nabye Ooste vir ‘n hawe eeu in Babilon moes bly. Dit is dan die veelbesproke ‘Babiloniese Ballingskap’ waaroor daar in Westerse Christen kringe romantiseer word.
Maar onder die oppervlak van dié romantisme het ‘n religieuse kanker gebroei wat later sou ontwikkel in ‘n gewas wat drukking op die geestelike brein van die westerling sou meebring...
20th January 2010, 18:45
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – III
In my eerste aflewering het ek daarop gewys dat filistyn ‘n skelwoord geword het omdat hulle die sogenaamde vyande van die Israeliete was, maar, dat die Filistyne alles behalwe was wat daar in ons geloof voorgegee is hulle was, en dat die Israeliete self alles was behalwe wat voorgegee word hulle was. Nou trek ons by ongeveer 582 VC en kom ons by nog ‘n groot vyand van die Israeliete wat ‘n skelwoord in Christendom geword het – Babilon.
Die mense wat met die ‘eindtye’ woeker en dweep, en met die vreesaanjaende implikasies wat die sogenaamde ‘antichris’ en sy 666 vir die mensdom inhou, het ‘n refrein wat oral opkom - Babilon is die ‘Hoer van Openbaring’ “...en op haar voorhoof was ‘n naam geskrywe: Verborgenheid, die groot Babilon, die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde...” Openbaring 17: 5. Die slot hoofstuk van die Bybel, die groot skrikmaker, gebruik Babilon as ‘n benaming en vergelyking van alles wat boos en onheilig is. Die Israeliete het in die Ou Testamentiese tyd met Babilon te doen gekry en hulle vyandskap en jaloesie jeens nog ‘n nasie wat groter en beter as hulle was het uiteindelik daarin kulmineer dat ‘n gevorderde mensdom in hierdie eeu en tyd daardie vergrype van die Jode in ‘n geloof slaafs aanhang.
Die Babiloniese ballingskap het die Joodse ballinge in direkte kontak gebring met die groter wêreld om hulle. Toe hulle weggevoer is na Babilon was hulle nie net ongeletterd nie, maar was hulle gewoond aan ‘n agterlike en onderontwikkelde lewe en bestaan in Jerusalem en omgewing. Jerusalem was daardie tyd ‘n baie primitiewe stad gemeet teenoor dit wat die Filistyne, Kanaäniete, Hetiete, Assiriërs en Babiloniërs gehad en alreeds vermag het. Jerusalem het bestaan uit gewone enkel verdieping sandsteen geboue. Ons weet dat die hangende tuine van Babilon een van die sewe wonders van die wêreld was en dit is ‘n gemene saak dat dié antieke metropool, selfs by vandag se standaarde ‘n aanskouings wonder sou wees, laat alleen wat dit vir ‘n groep primitiewe mense wat in 582 VC aan weinig meer as kamele en watergate gewoond was sou wees. Ek kan my indink wat deur die Israeliete se gedagtes moes gegaan het toe hulle die enorme Ishtar hek met die blou en goud geglasuurde teëls nader en hulle uiteindelik daar deurgaan. Wat hulle tussen die hoë dik mure van die stad gewaar, beleef en ervaar het, het ‘n enorme impak op die psige van die primitiewe mense wat aan niks gewoond was gehad. Die bykans sestig jaar waartydens die Israeliete daar vertoef het, het die grondslag gevorm van die religie en geskiedenis wat hulle later om hulself gebou het en ook aan hulself toegedig het. Hoewel die Jode ‘gevangenes’ in Babilon was, het hulle verskeie vryhede gehad en kon hulle daar rondbeweeg en het hulle deel uitgemaak van die alledaagse lewe aldaar. Daar is kliptafels in die museums wat die rantsoene en regte aandui wat Nebukadnesar aan die Joodse Koning et al uitgereik het asook die uiters menslike en regverdige regte wat hy die Israeliete tydens hul ballingskap goedgunstiglik toegestaan het. Die ‘ballingskap’ was vir die Jode in werklikheid so voordelig, dat toe hulle die eerste keer geleentheid gegee is om Babilon te verlaat, slegs 43,000 bereid was om te trek en daar het ‘n verdere 80 jaar verbygegaan voordat ‘n tweede en baie kleiner groep na Jerusalem teruggekeer het.
Desnieteenstaande bestaan daar volgens geskiedkundige aanduidings baie sterk vermoedens dat die Israeliete met die Perse saamgesweer het tot die val van Babilon. Die aanduidings is dat hulle sedisie, die goeie gunste wat Cyrus in 538 VC aan hulle getoon het, vir hulle gekoop het. Die Israeliete het daardie tyd hoegenaamd geen geskrifte gehad nie en het ook nie ‘n vaste geloof gehad nie. Monoteïsme was vir hulle ‘n totaal vreemde begrip. Die gelowe, rituele en gebruike waarmee hulle in Babilon in aanraking gekom het, het hulle heeltemal verwar...
Die eerste agt hoofstukke van Genesis is opgemaak uit fragmente van geskrifte wat hulle in Babilon onder oë gekry het. Die stories van die skepping, die tuin van Eden, Adam en Eva, die Boom van die lewe en van die kennis van goed en kwaad, die Slang, die Versoeking, die val van Lucifer, die Antediluviaanse patriarge, die Toring van Babel, die Vloed, die Ark, die Duif, die Olyftak, Noag se offer, die Reënboog, die Verbond ens. ens. Kom alles van verhale af wat baie lank voordat die Jode bestaan het reeds in Babilon opgeteken gestaan het uit nog ouer Sumeriese geskrifte. Al hierdie stories is in poëtiese vorm geskryf en het die ongeletterde Jode verwar. Een van die duidelike tekens van die Jode se verwarring met hulle ontlening van dit wat hulle nie verstaan het nie, kan gesien word in die Joodse storie van die narwal wat in die Ark se ‘slipstream’ gespartel het toe dit op sleeptou geneem is aan die horing. In die oorspronklike weergawe wat uit Babilon kom is die ark oftewel ‘Hammurabi se groot vlot’ gesleep deur ‘n groot vis.
Religieuse plagiaat was aan die orde van die dag. Volgens die Ou testament wou Moses se moeder nie dat hy in die hande van die Farao val nie – onthou hy wou sy heilige Nyl met derduisende dooie liggame besoedel deur al die seuntjies daarin te gooi - maar Moses se ma was een te slim ”...a Levite woman...conceived and bore a son ...she hid him for three months, but she could not conceal him any longer. So she got a rush basket for him, made it watertight with clay and tar, laid him in it, and put it among the reeds by the bank of the Nile...” Genesis 2: 3. In hulle ongeletterde haas en ‘helde diefstal’ het die Jode nie rekening gehou met die mag en akkuraatheid van toekomstige moderne tegnologie en argeologiese navorsing nie, want daar is Babiloniese geskrifte wat honderde jare ouer as Moses is. Hierdie geskrifte praat van prins Sargon van Akkad wie se lewe as suigeling bedreig was, en die antieke geskrifte wat in die museum is lui: “...my changeling mother conceived me; in secret she bore me. She set me in a basket of rushes; with bitumen she sealed my lid. She cast me into the river which rose not over me...”
Ek staan nog oortuig te word hoe ou Noag op die chronologies gerieflike ouderdom van meer 500 jaar, daarin kon slaag om in die woestyn van Irak, die Bengaalse Tier en die tropiese Anakonda na die Ark te kon lok. Indien die Bybel dan die onberispelike woord van God is, was die sondvloed volgens die ‘onberispelike chronologie’ in ongeveer 1556 na Adam en minder as 2000 VC. Dit impliseer nie net dat ou Metusalem dus ‘n verstekeling op die Ark moes wees om verdrinking te ontkom nie, maar dit impliseer volgens die tydvak verder dat die kontinente toe, daar uitgesien het soos dit nou daar uitsien. Noag moes dus een of ander supersoniese DBV vragskip of helikopter gehad het om die verskillende diere mee aan te ry. Al die grasetende diere kon ook nog gaan, maar wat het hy die leeus gevoer? Dat intelligente mense hierdie snert aan onskuldige en goedgelowige kindertjies as ‘n ‘plan van God’ oorvertel of voorhou moet as ‘n misdaad verklaar word.
Maar wat die Ark verhaal betref het die Jode weereens ‘n verhaal gesteel en God die Skepper outeur gemaak. In ‘n baie ouer Mesopotamiese ‘vloed verhaal’ het koning Utanapishtim al die sade en verskeie diere hoofsaaklik vee ens van die vernietigende vloed wat die god Enlil gestuur het, gered deur ‘n groot vlot te bou. In die Griekse mitologie, wat ook ouer as die van die Jode is, het Deucalion en sy vrou Pyrrha ‘n ark gebou om die vloed wat Zeus gestuur het te ontkom. Toe ek in 2009 in die Basis Tallil, naby Nasariya in die suide van Irak was, was ek letterlik in die antieke land Ur. Vir meer as ‘n jaar was my kamer, soos die kraai vlieg, slegs een kilometer van Abram se huis! Ek het gemerk dat die antieke aanduidings van die stad Ur wat binne die grense van ons basis geval het, aantoon dat die Tigris rivier teenaan die groot Ziggurat geloop het wat in die middel van Ur was omdat dit ‘n tempel vir die god Nanna en Sin was. Maar nou het die groot Ziggurat alleen tussen die murasies gestaan en die Tigris het etlike kilometer van daar gevloei. Ek het natuurlik geweet van die antieke vloed wat daar was en het navrae op die internet gedoen onder ‘Tigris changing its Course’. Ek het toe gevind dat die Tigris se loop in die geskiedenis twee keer verander het as gevolg van groot vloede. Daar word duidelik gestipuleer dat die val van die grond vanaf Baghdad na waar die Tigris en die Eufraat rivier ‘n tipe delta vorm slegs enkele meter in 300 kilometer is. Dit bring dus mee dat wanneer daar groot vloede is, ‘n totale see van water die gebied sal oorspoel. Argeologiese ondersoek het getoon dat daar tekens van ‘n katastrofiese vloed in Ur was ongeveer 6000 jaar gelede. ‘n Laag vloed geplaaste klei lê twee en ‘n half meter diep vir 1000 vierkante kilometer. Hierdie argeologiese ontdekking strook met die weergawes wat in die Mesopotamiese vloed verhaal van Utanapishtim voorkom. Utanapishtim was perse ‘n Mesopotamiese heerser en Ur is in Mesopotamië, skaars 100 kilometer van Babilon af.
Maar, so van Ziggurat gepraat. Die grootste, oudste, enkel oorblywende stuk argitektuur van die antieke wêreld, is die Ziggurat by Ur. ‘n Ziggurat is ‘n enorme struktuur wat in sewe verdiepings hoog gebou word. Elke verdieping boontoe is kleiner as die vorige een wat meebring dat dit trapvormig boontoe gaan. Op die boonste en kleinste vlak was daar ‘n tempel gebou, waar die priesters van daardie tyd gaan bid het en offerande gebring het. Hierdie Ziggurat strukture was eie aan die Sumeriërs en later die Babiloniërs van Mesopotamië. In Babilon self was daar so ‘n Ziggurat wat deur Nabopolassar gebou is vir die Babiloniese god Marduk. Hierdie struktuur was drie honderd voet hoog wat beteken dat dit in vandag se terme so hoog soos ‘n dertig verdieping gebou was. So, mens kan jou indink watse effek hierdie enorme struktuur op die Jode gehad het nadat hulle uit Jerusalem met sy enkel vloer sandsteen geboue gekom het. Wat die ongeletterde Jode nog verder verwar en verwonderd gelaat het was die priesters wat teen die toring opgeklim het en dan ‘onverstaanbaar’ tot hulle God uitgeroep het vanuit die 300 voet hoë tempel. Mens kan maar net jou gesonde verstand gebruik om te dink waar die storie van die taal verwarring en die toring van ‘Babel’ af kom. Terloops ‘Ba-Bel’ beteken “hek na god”. Dit vorm deel van die antieke beginsel dat pilare en Ziggurat agtige strukture as monumente dien vir die mens se strewe om na god te probeer reik. Dit is eerder ‘n monument tot God as wat dit ‘n poging was ‘om die hemel te probeer bereik’.
Ek het die Ziggurat by Ur besoek. Ek en ons Amerikaanse mediese ordonnans het op ‘n dag na die Ziggurat gery en die plek begin nagaan, want die Amerikaner se grootste wens was om Abram se huis te besoek. Terwyl ons besig was om foto’s te neem het die gids daar opgedaag en geoffer om ons op ‘n toer deur die hele gebied te neem. Hy het aan ons verduidelik dat die Ziggurat wat ‘n tempel vir die Sumeriese god Nanna en ook Sin was, en dat dit die sentrale gedeelte van die stad Ur was. Hy het ons ook daarop gewys dat al die baie belangrike persone soos die koninklikes en priesters rondom die Ziggurat gewoon het. Digby die Ziggurat het hy toe Abram van die Bybel se murasie aan ons uitgewys. Die Amerikaner het amper ‘n floute gekry dat hy die voorreg gehad het om op die mure van vader Abram se huis te kon staan. Ek kon dit egter nie help nie en het die tolk toe gevra wanneer en hoe Abram ‘n Jood geword het as hy dan so ‘n hoë profiel karakter in Ur was. Nodeloos om te se die Amerikaner het daarna met ‘n frons rondgeloop en my so dan en wan ongemaklik aangekyk het...
En Babilon, “...die moeder van die hoere en van die gruwels van die aarde...” waarom so. Was hierdie stad so boos soos die Jode vir ons voorgee?
Babilon was tussen 1770 – 1670 VC en ook gedurende 612 – 320 VC, die grootste stad in die hele wêreld. Babilon was hoofsaaklik, benewens vir die strukturele en argitektoniese wonders daarvan, ook bekend vir die veelbesproke ‘kodes van Hammurabi’. Die ‘Kodes van Hammurabi’ is wette en edikte wat daardie tyd deur Hammurabi, wat as die ‘wit een’ bekend gestaan het opgestel is. Franse argeoloë het hierdie 2,4 meter hoë kliptafels met die wette op ontdek en dit kan vandag in die Museum by Louvre Parys gesien word. Hammurabi het die wette van ‘geregtigheid’ horisontaal laat aanbring en dit opgedra aan die songod Shamas. Hierdie wette is opgestel om regverdigheid en geregtigheid te laat geskied onder die mense wat dit die nodigste gehad het. Dit wette is ingebring teen onregverdige aantygings, vals getuienis, onregverdige vonnisse deur regters, eiendomsreg, lenings, deposito’s, skuld en gesinsreg. Daar is ook uitsprake gemaak teen persoonlike nadeel na mediese operasies deur geneeshere, skade as gevolg van nalaat en nalatigheid by verskillende beroepe. Dit was basies gerig op die beskerming van swak en armer vroue, kinders en slawe.
Hierdie Babilon klink vir my in sy geheel baie anders as wat die jaloesie van die Israeliete soos met die Filistyne et al vir ons wil voorhou... en hierdie is maar ‘n druppel in die emmer.
Hierdie is nie ‘n heksejag op die Jode nie. Hierdie is feite wat uitgewys word. Indien die waarheid op ‘tone trap’ en eeu oue aannames dan deur hierdie feite die nek ingeslaan word - wat noem mens so iets? Die enkele verwysings wat ek tot nou toe aangevoer het is ‘n druppel in die emmer. Die verwarring rondom die Hebreeuse taal, die ondermynende ideologie wat uit die Israelse konkoksies gespruit het, die skrikwekkende geskrifte in die Talmud; al hierdie dinge wat soos ‘n legkaart inpas by die skokkende ‘moraliteit’ in die verhale van die Ou Testament, spreek van ‘n religieuse begrip wat vreemd is aan die innerlike gees en karakter van die Ariër. Daar word nie ‘gegryp’ na ‘n letterlike ‘hamer van Thor’ nie, daar word gewerk na die groter betekenis van ons dieper waardes wat vir soveel jare gebukkend moes gaan onder ander mites wat vloek teen ons wese...en daar is ‘n ‘geskiedenis’ en rede aan die tragiese oorgang – bekendmaking, ‘bespreking’ en beredenering daarvan - dit is hier die doel.
Word Vervolg.
20th January 2010, 20:05
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor - IV
Deur: Waldor (http://woes.co.za/artikels/vertoon/75617_Dawid_se_Slingervel_of_die_Hamer_van_Thor_-_IV.htm)
Dit is nie bekend watter taal die Jode oorspronklik in antieke tye gepraat het nie. Hulle gee graag voor dat die mensdom se oorspronklike taal Hebreeus was, en dat húlle die oorspronklike inisieerders en gebruikers van die taal was. Maar Hebreeus is nie eens naastenby so oud soos Arabies nie, en dit is allermins ook nie Joods/Israelities nie. Die woord “Hebreër” is nie ‘n Joodse woord nie. Hebreër, beteken ‘swerwer’, en is destyds aan die Jode toegedig juis omdat hulle slegs nomade was wat van ‘watergat tot watergat’ getrek het.
Hebreeus is ‘n dialek of ‘kombuistaal’ van die ‘verwerplike’ Kanaäniete – dit is ‘n vermenging van fragmente wat ontleen is van al die mense met wie die Kanaäniete in aanraking gekom het, en wat uitgedruk word in die alfabet wat in 800 VC by die Fenisiërs geleen is. Hierdie alfabet en die Hebreeuse woordeskat is onvoltooid. Antieke Hebreeus het nie klinkers of aksenttekens gehad nie en ook nie skeiding tussen sinne nie. Omdat sommige van die konsonante daarin baie dieselfde was, het daar gereeld foute ingetree met die lees van die taal. Daar word inderdaad deur gesaghebbendes verklaar dat ongeveer 800,000 verskillende variasies van dié konsonante in oorblywende manuskripte (wat in elk geval nie so oud is nie) getel kan word. Kopieë verskil so wyd van mekaar dat dit onmoontlik is om te bepaal welke die korrekte weergawe is.
Hebreeus was in elk geval sedert 400 VC so ‘n ‘dooie taal’, dat daar op grond van die foute daarin, gladnie bepaal kan word hoe dit uitgespreek moet word nie. Maar as gevolg van die Sionistiese strewe van die Jode is die taal ‘kunsmatig opgewek’ om deel te word van die ‘masker’ waarmee hulle omgaan. Die Jode knutsel aan die taal en deur die toevoeging van klinkers en genoegsame kunsmatige aanhangsels, moes dit uiteindelik so bruikbaar geword het soos die ‘Pidgin-Duits’, wat as ‘Jiddisj’ bekend staan, en wat vandag deur die meeste Jode/Israeliete gepraat word - Ek kan dit persoonlik bevestig omdat ek op die huidige oomblik hier in Afrika met ‘n paar Israelies werk - en wanneer hulle, hul ‘Jiddisj’ praat, val dit duidelik op die oor as ‘n kruising tussen Arabies en Duits. Daar word oordonderende klem geplaas op die uitdruk van die “G” klank. Jiddisj word deesdae merendeels in Hebreeuse karakters geskryf en dit het verskeie voordele ten doel - Diegene wat Hebreeus ken maar nie Jiddisj nie, kan dit nie lees nie; en diegene wat Jiddisj ken maar nie die Hebreeuse karakters nie kan dit ook nie lees nie. Dit lyk soos Hebreeus en maak só die minder geletterde Jood gelukkig, en vlei hulle ydelheid.
Die Jode van Palestina het vir eeue Armees gepraat en beide die Babiloniese en die Jerusalem Talmud is in ‘n mengsel van Hebreeus en Armees saamgestel. Baie Jode kon egter nie hierdie mengsel verstaan nie en sodoende is daar vertalings, ‘Targums’, vir die meer onkundige Jode saamgestel. Desnieteenstaande hierdie ‘aktuele taal probleem’ waarmee die Jode sit, word daar voorgehou dat hulle die grondleggers en alleen besitters is van ‘n unieke literatuur wat dateer uit onmeetlike antikiteit, en dat hulle die alleen besitters is van stoorkamers vol kennis, wetenskap, wette, poësie, geskiedenis en religie – dat dit waaroor die Israeliete beskik, ongeëwenaar in hierdie wêreld is. Indien die mees elementêre beginsels van navorsing egter toegepas word, word daar gevind dat hierdie bewerings geen grondigheid het nie. Die Joodse geskrifte is hoegenaamd nie uniek nie, dit is totaal ongegrond, en beskik oor geen enkele oorspronklike kenmerk nie.
Die taal waarin dit oorspronklik saamgestel is, die styl, die manier waarop dit aangebied is, die strekking en lengtes van die geskrewe gedeeltes, die sisteem waarvolgens die titels en eerste bewoordings aangebied word, baie van die frases, vergelykings, sinne en selfs hele gedeeltes van werke; wys duidelik daarop dat dit alles ontleen is van die geskrifte van die Babiloniërs en ander meer gevorderde mense. Byvoorbeeld, net soos wat die 23ste Psalm in sy geheel uit Babilon afkomstig is, net so is baie van die verse van Psalm 104 amper woord vir woord die selfde as een van die gesange wat deur Akhnathon, wat van 1385 – 1375 VC oor Egipte geheers het, geskryf is. Die woord “Hallelujah” wat ‘n Christen lofuiting geword het omdat dit aan die begin en einde van baie Psalms gebruik word, word op presies dieselfde manier gebruik as wat die Grieke die woord “Eleleule” aan die begin van die baie ouer gesange vir Apollo gebruik het. Die Jode kon gladnie eens op die vroegste voor 900 VC geskryf het nie. Daarom kan geen beweerde dokument van Israel ouer as 800 VC wees nie; dit wil sê, meer as vier duisend jaar ná die diep religieuse en betekenisvolle Psalms van die Arkadiërs geskryf is, het die Israeliete eers leer skryf!
In die Britse museum is daar bewaarde inskripsies wat die ekspedisies van Sargon I van Akad, en sy seun Naram-Sin, na Sinai en Palestina, wat Sargon I in sy koninkryk inkorporeer het. Hierdie inskripsies is in ongeveer 2800 VC gemaak - die selfde tyd toe Naram- Sin ‘n loopvlak in die suid oostelike tempelhof van Nippur gelê het. By die einste Nippur is meer as 30,000 kontrakte en rekeninge gevind waarvan sommige sover terug as 4000 VC dateer... Hierbenewens was daar nog ‘n verdere 3,000 literêre tekste waarvan baie van die antieke Sumeriese tyd afkomstig is. Daar was niks minder as een en twintig verskillende strata wat die verskillende periodes van okkupasie aandui. Die genoemde ‘sypaadjie’ wat deur Naram-Sin gelê is, is opgegrawe, en die tydperk wat verloop het tussen die lê van die sypaadjie (2800 VC), en die vroeë Arabiese tydperk, word verteenwoordig deur 36 voet, se lae opgelegde puin, en dít lê nog dertig voet bokant rou grond!!
Die Jode beskik hoegenaamd oor geen oorspronklike dokumente van enige aard nie. Wie ook al daarna soek of daarna vra, sal baie ‘geduldig en sedig’ ingelig word dat die oorspronklike geskrifte, insluitende die Tien Gebooie en die Targums van Onkelos en Jonathon; alles wat deur die Hand van God neergepen is, vernietig is toe Jerusalem deur die Romeine verwoes is. Maar, word daar verduidelik, dit maak geen verskil nie aangesien dit alles 149 jaar later in 444 VC heeltemal herstel is deur ‘n priester met die naam van Esra of Esdras. Wat dus as die tweede uitgifte van die ‘Godgegewe’ oorspronklike dien, moet dateer uit 444 VC, maar ook dit is nie so nie. Hierdie duplikate is ook ‘deur die ongeluk getref’ en veranderings en edisies is daaraan aangebring tot ongeveer 287 NC – vir ‘n tydperk van 643 jaar is daaraan gekarring! Toé is die ‘nuutste’ edisies in Grieks vertaal en het dit toe eers ‘n aard van ‘vaste vorm’ aangeneem. Ander Edisies het nie ‘n vaste vorm gekry voordat dit in 401 NC in Latyn vertaal is.
Esra se opvolgers het die werke oor geskiedenis, religie, gesange en gesegdes bymekaargemaak wat hulle in die hande kon kry en bekom, en het hierdie geskrifte en oorlewerings ‘aangeneem’ en ‘aangepas’ om hul eie doel te dien. Hierdie aangepaste weergawes is as die “Werke van Esra” voorgehou. Met die loop van tyd het die Jode van hierdie boeke as heilig begin beskou, maar daar was nie eenstemmigheid oor welke gedeeltes heilig was al dan nie... Die Jode van Alexandrië het byvoorbeeld boeke in hul heiligdom opgeneem wat die Jode van Jerusalem weer verwerp het. Hoe dit ook al sy, hierdie verskille oor wat heilig was al dan nie, uit die ‘gesteelde’ werke, het aanhou woed tot die tweede eeu VC toe al die boeke saamgevat is in “Die Ou Testament” en het dit so ‘Goddelike Status’ gekry. Niemand weet egter hoé en wánneer die “Ou Testament” werklik saamgestel is nie.
Die Jode hou daarvan om voor te gee dat Moses al die wette, Dawid al die Psalms, Salomo al die Spreuke geskryf het, maar die boeke self weerspreek die teorie en slaag geensins daarin om die gedagte te ondersteun. In elke geval bewys die geskrifte self, dat dit die werke van verskillende skrywers is. Daar dien buitendien bewys te word dat hierdie karakters ooit tussen die Jode bestaan het aangesien hulle verdraaide replikas is van ‘saamgestelde helde’ wat die Jode saam die boeke geskep het. Die boeke van die Tora en andere wys op verskeie weersprekende aspekte in die Ou Testament en wys op verskillende stories wat aan die selfde gebeure verwant is. So byvoorbeeld word daar in Genesis 20 ‘n verhaal van Abraham (die priester van Ur, onthou) vertel, wat weer in Genesis 26 van Isak vertel word. Nie minder as ses handelinge van Moses word later aan Josua, wat eintlik maar net ‘n ‘mitologiese duplikaat’ van Moses is toegedig.
Abraham se offerande met die bok in die doringbos, Jakob se stoeiery met God, die sogenaamde “Jacobs Ladder” (wat eintlik ‘n baie ouer mitologiese verwysing na ‘n ‘Ziggurat’ is), Josef in die put, Potifar se vrou, Moses se kinderdae en sy wonder werkende staf, die kompetisie met die Egiptiese towenaars, die Tien Plae, die skeiding van die water van die Rooi See, die Vuur Pilaar of Rook Pilaar, die kliptafels met die wette op, Moses se glinsterende gesig, sy horings, sy letterlike naam, Aron se borsplaat, die goue kalf, die sedisie van Kora, die stilstand van die son en maan, die vernietiging van die draak deur Jehova (Jesaja 11,9 en Psalms 74, 13 ens), Simson se haarlokke, Simson en die leeu, die oordeel oor Salomo, sy harem, sy paleise, die Tempel; al hierdie gevalle en vele meer kan elk teruggevoer word na presiese gebeure uit die folklore van mense wat baie ouer as die Israeliete is.
Deuteronomium is nie geskryf tot ‘n duisend jaar nadat Moses veronderstel is om te geleef het, en groot gedeeltes van Genesis, Eksodus, Numeri en Levitikus is nie saamgestel tot nadat die ‘twee stamme’ na Babilon weggevoer is. Die Palms is van die mees onlangs saamgestelde boeke van die Ou Testament. Nie een enkele Psalm is deur Dawid geskryf nie. Sommige van die Psalms is van Griekse afkoms. Die spreuke en die ‘wyshede’ van Salomo het absoluut niks met Salomo te doen nie, wie indien hy ooit geleef het, voor 900 VC sou moes geleef het en dit sou beteken dat hy nie sou kon lees of skryf nie. Die boeke is saamgestel meer as 500 jaar nadat Salomo veronderstel was om te geleef het. Salomo is saamgestel uit fragmente van die ‘wyse visgod’ wat ‘n songod van Assirië was, gemeng en verwerk met etlike geskiedkundige verhale betreffende twee of meer konings van Assirië. Die beskrywing van Salomo se ‘Wêreld Beroemde Hof’, die wonderlike seremonies, die harem, die twee hoë priesters, die elf feodale dienaars, die aanbidding sisteme van Salomo ens, ens is en bloc deur Joodse vervalsers uitgetrek uit beskrywings van die Hof van die “King of the Four Quarters of the World” gedurende wie se wonderlike heerskappy in Assirië en Babilonië, die antieke wêreld verwonderd gelaat het in ‘n tyd toe die Israelse ‘konings’ mekaar se watergate gestroop het en nakend voor hul gode gedans het... So van naak gepraat, nie eens die besnyding is eie aan die Jode nie. Die gebruik is baie duisende jare oud en word dwarsoor die wêreld aangetref. Dit het in Australië, Sentraal en Suid Amerika, die Pasifiese Eilande voorgekom voordat die Jode dit aangeneem het. Die Egiptenare het die besnydenis so vroeg as in die tyd van die Vierde Dinastie tussen ongeveer 3766 tot 3566 VC al toegepas - Die Joodse slawe het hul meesters naaap!
Die boeke van Jesaja en Rigters is elk die werke van ‘n halfdosyn skrywers, en die boek van Daniel is ‘n duidelike voorbeeld van hoe die Jode deur die geskiedenis verwar is en plagiaat gepleeg het om hul eie doel te dien. Daniel is geskryf om gemoedere op te werk en die rebellie van 167 VC teen die Griekse heerskappy te bewerkstellig – dit is dus geskryf 350 jaar na die tyd wat dit veronderstel was om geskryf te gewees het, en lank na die gebeure wat daarin ‘profeteer’ word, reeds gebeur het. In hul vergrype met die boek Daniel, het die Jode ook nie rekening gehou met die geskiedenis nie. Terwyl daar voorgegee word dat die boek geskryf is toe die Grieke nog nie bekend was nie, bevat dit Macedoniese woorde en verwys dit na gebeure wat in die Griekse heerskappy oor die Jode plaasgevind het. Maar dweep met Daniel word daar gedweep - enige verwysing daarna behoort as medepligtigheid tot bedrog beskou te word!
Dit is natuurlik ‘n inherente kenmerk van die Jode, dat terwyl hulle die bouers en skeppers van die groot ryke verag het, hulle nie te min sonder skaamte of gewetensbesware die legendes, helde, en selfs die geskiedenis en religieuse idees van hierdie groot en magtiger mense vir wie hulle ‘gehaat’ het, gesteel het. Die Jode spog natuurlik gereeld in die geskiedenis dat hulle die groot beskawings soos die van Assirië, Babilon en Rome oorlewe het. Waaraan hulle hierdie absurde ‘vergryp’ toeskryf is onbegryplik: in Indië is daar sektes wat baie ouer as die Jode is; en dit is baie sterk betwyfelbaar of byvoorbeeld Sargon II, indien hy die keuse gehad het, sy 16 jaar van briljante en wonderlike heerskappy vir die 1600 jaar van die Jode, wat gedurende sy klim na die troon begin het, sou verruil het...
Die leegheid van die Israelse pretensies het die ‘ondersteuners van die Joodse masker’ forseer om verskeie skuifmeule en godsdienstige slenterslae aan te neem en voor te hou – bedrog, waardeur die ‘morsige waarheid’ versteek word. Dit is oral duidelik. ‘n Bekende en baie populêre “History of the Jews” wy ‘n hele hoofstuk aan die wonderlikheid van Assirië en verdeel die res van die inhoud tussen staaltjies van individuele Jode (insluitende obskure immigrante in Amerika), en verhale van Joodse geskrifte wat geen ondersteuning het nie, asook die geskrifte van Josephus... Terwyl ‘n artikel oor Joodse kuns, in ‘n bekende ensiklopedie, bestaan uit slegs ‘n beskrywing van “King Solomon’s Temple” (in die styl van Josephus), met niks verder nie! Die befaamde en nougesette navorser Mr. Osgood het geskryf:
“There are few more absolutely crude and hideous human creations than the clumsily daubed pottery of Judea, the almost sole relics of it’s artistic (?) endeavours. Jewish art is as nearly a contradiction of terms as can be found. The artistic horison of the ancient Hebrew was made up of conventional flowers, mythic beasts ... and the baldest architectural lines.”
Die onkundige Israeliete kon nie soos die ander nasies, die wonderlike wetenskap van die Babiloniese sterrekundiges verstaan of dit enigsins waardeer nie. Hulle het die ingewikkelde studies van datum bepaling as blote towerkuns beskou. Self na vyftig jaar se residensie in Babilon kon die Jode die tyd van volmaan slegs deur direkte observasie bepaal, en kon hoegenaamd nie die datum vooruit bepaal nie. Al die datums in die boek van Makkabees is Griekse datums. Geld, die monetêre stelsel, die benaming van geldstukke, gewigte en mate, die benoeming van gewigte, die kalender, die maniere om tyd te meet, die name van die dae van die week, die idee dat ‘n week uit sewe dae bestaan, die sabbat, die sabbatsjaar, die name van die maande, die feeste en vastye en tye van die jaar wat hierdie feestye gehou is, die waarneming van die nuwe maan ens, ens. kom gladnie van die Jode af nie en is by die Babiloniërs gesteel.
Die numeriese stelsel “Gematria” en die neerlegging van nommers aan name en ‘datums’ kom van die Babiloniërs en die Grieke. Dit was ook by Babilon wat die Jode die gedagte gekry het dat die kapitaal die middel van die wêreld is. Hulle het nie die antieke rede vir die gedagte geken of verstaan nie, maar dit het bygedra tot hulle strewe na roem en hulle het dit aan Jerusalem gekoppel. Hierdie gedagte het natuurlik sterk bygedra tot die Sionistiese strewe wat uitgeloop het op die gedagte van Jerusalem wat in die ‘eindstryd’ sentraal gaan figureer met die slag van Armageddon.
Die Israeliete het aangeneem wat hulle nooit verstaan het nie en het meermale deurmekaar geraak met die begrippe en temas daarin vervat, maar hulle klou verbete aan wat hulle ‘geleen’ het, hoofsaaklik omdat hulle self soos die res van die mensdom deur die ‘misbruiker’, blootgestel en onderwerp word aan ‘n intense propaganda om hulle ‘apart’ te verklaar en te hou van die res van die wêreld...
Na aanleiding van die baie relevante en toepaslike artikel van Lentelus: “David en Jonathan” sal ek my volgende aflewering ‘n ‘vorentoe bring’ een maak en ietwat uitbrei oor die karakter van die Israeliete wat in die Ou Testamentiese verhale mis gelees of ‘toegesmeer’ word deur ‘teks gimnastiek’, of heiligmaking van dit wat eintlik verwerplik is...
22nd January 2010, 07:43
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – V
Deur: Waldor (http://www.woes.co.za/artikels/vertoon/76012_Dawid_se_Slingervel_of_die_Hamer_van_Thor_–_ V.htm)
In hierdie aflewering wil ek bietjie oorgaan tot ‘n bespreking van sekere aspekte in die verhale wat in die Ou Testament vervat is. Die verhale in die Ou Testament is uiters aktueel tot die draad in die artikels en tot die boodskap in die opskrif. Dit is aktueel, omdat daar uit die verhale van die Ou Testament ‘n bepaling gemaak kan word van die moraliteit en waardes agter Koning Dawid se mense oftewel, God se ‘uitverkorenes’ Ek wil dit net vir die leser baie duidelik maak, dat enige verwysing wat ek hierin na ‘God’ maak, in kontéks tot die ‘Israelitiese begrip’ in die verhale is en nie as minagtend of Godslasterlik teenoor God die Skepper of die Godheid self nie. Ek is perse van die opinie dat God die Skepper, en die God van die Jode, nié dieselfde God kan wees nie – my artikel behoort dit baie duidelik uit te lig waarom ek so dink...
Daar word aanspraak daarop gemaak dat die Ou Testament die literêre fondasie van die geskiedenis van die wêreld, en meer spesifiek, van die Israeliete is. Dat dit Gód se geskiedenis is. Die verhaal van die ‘God van Liefde’ se voorkeur vir ‘n spesifieke nasie. Die inkorporasie van ‘n spesifieke mensdom in die ‘Enige God’ se totale raadsplan. Daarom is dit seer sekerlik nie onregverdig om te verwag dat die mense wat God uitverkies het, en die ‘pad’ na sy raadsplan; dit moet tipeer wat die ‘God van liefde’ voorstaan. God, en die karakters van die Bybel, moet tog as ‘rol modelle’ kan dien, gegewe hul posisies uit die woord. Dit is seker nie te veel gevra nie? Die Ou Testament egter, lees soos ‘n vulgêre goedkoop sepie – die “Jerry Springer Show” van antikiteit – ‘n verhaal slegs goed genoeg vir iemand met verwronge waardes. So word die estetiese waardes, die ideale en potensiaal van die Ariese gees effektief beskadig en mislei deur die Bybelse heiliging van diefstal, moord, volksmoord, kannibalisme, owerspel, verkragting, bloedskande, bedrog, die offer van kinders, lafhartigheid en noem dit maar op... Al hierdie, omdat die Enige God ‘baie onlangs’ besluit het dat Hy die nomadiese bokboere van Palestina, sy eksklusiewe lieflinge gaan maak – of so word daar aan ons voorgehou. Geslag na geslag Ariese siele is as gevolg hiervan, van hul geestelike wortels vervreem.
Nodeloos dat ek moet verwys daarna dat ons as Christen van Europese afkoms, hierdie boek as sulks aanvaar en voorskryf. Taktiese verheerliking van sekere gedeeltes van die Ou Testament het ons aandag weggeneem van die skokkende werklikhede wat die karakter en doelstellings van die Joodse masker ontbloot. Ons geestelike objektiwiteit word verdoof - statistieke toon dat ongeveer 50% van die Amerikaanse kieserskorps die Ou Testament letterlik opneem en Amerika is die leidende Christenland.
Van die edelste mense wat hierdie aarde betree het soos Bruno, Spinoza, Thomas Paine en Ingersoll is deur die Christinne swartgesmeer, vervloek en doodgemaak terwyl die Bybelse gode, helde, patriarge, profete en priesters die hoogste moontlike verheerliking verkry. Kom ons kyk so bietjie na ‘n paar verheerlikte karakters en hul dinge.
Kannibalisme en die Offer van Kinders:
Die Israeliete het hulle kinders nie net goedsmoeds as offerande keelaf gesny nie, maar hulle sommer te ete gehad as die hongerpyne knaag. Met die beleg van Samaria deur die koning van Sirië was die Israeliete effektief afgesny van hul voedsel voorraad. Op ‘n dag het die Siriese koning sy rondtes om die stad gedoen en toe gehoor hoe twee Israelse vroue binne die mure rusie het oor ‘n kind wat geëet moet word: “...Verder sê die koning vir haar: wat is dit met jou? En sy antwoord: Hierdie vrou het vir my gesê gee jou seun dat ons hom vandag eet; dan kan ons môre my seun eet. So het ons dan my seun gekook en hom geëet; maar toe ek die volgende dag vir haar sê: gee jou seun dat ons hom eet – het sy haar seun weggesteek. En toe die koning die woorde hoor het hy sy kleure geskeur...” II Konings 6:28,29. Hierdie verwerplike optrede is nie net uit die nood van honger gedoen nie, dit is ook deur die Israeliete se liefdevolle God oor hulle gebring: “...sal Ek my in grimmigheid teen julle versit en Ek sal julle ook sewevoudig tugtig weens julle sondes. En julle sal die vlees van julle seuns eet en die vlees van julle dogters sal julle eet...” Levitikus 26: 28,29. In Deuteronomium kan daar ook gelees word dat God na bewering praat daarvan dat die Israeliete nie eens die ‘vlees van hul kinders’ met andere sal ‘deel’ nie. Dan is hulle nog suinig met die gekkokte kinders ook. Dat daar aan die kinders geëet is, word verder gesubstantiveer deur ‘n program oor Kannibalisme op Discovery kanaal waar opgrawings om Jerusalem volgens die samestelling en aard van die kinder beendere wat gevind is, aandui dat die kinders wie se beendere gevind is, geëet is.
Die Ou Testament het gevalle waar prominente Israelse figure van die Bybel gunste van God afvra en dan belowe dat hulle hul eerste kind wat hul tegemoet kom vir God sal offer indien die guns toegestaan word. Wat ons ‘forseer’ word om te glo is dat God eintlik sulke brutaliteit toelaat en goedkeur. In Rigters 11: 30-40 het ons die bekende verhaal van Jefta: “...En toe Jefta in Mispa by sy huis kom gaan sy dogter juis uit hom tegemoet met tamboeryne en koordanse...” Ons lees dat sy Jefta se enigste kind was. Sy het haar vir twee maande moes gaan voorberei vir die slagting en sy is inderdaad geoffer... Vir haar liefde vir haar pa is sy na twee pynlike maande se voorbereiding vir haar ‘heilige’ dood as offer vir die God van liefde keelaf gesny! Wat vir my hier belangrik is, is dat God vir twee maande in afwagting gesit en wag het dat ‘n gebroke vader sy liefling dogter moet doodmaak...en dit is gedoen soos die les in moraliteit dan vir ons voorhou!
Wat my verstand verder te bowe gaan, is dat ons Ariese Christinne so gebreinspoel is dat ons nie die werklike siek paradoks besef nie. Ons besef nie dat die God van Liefde, wat later Jesus in die vlees geword het daardie tyd in die hemel gesit het en hierdie slagting toegelaat het, maar minder as twee duisend jaar later na die aarde kom en die volgende woorde uitspreek: “...Laat die kindertjies na my toe kom en verhinder hulle nie, want aan sulkes behoort die koninkryk van God...En hy het sy arms om hulle geslaan, sy hande op hulle gelê en hulle geseën” Markus 10:13-16. Dit is inderdaad ‘n onheilige paradoks want die drie eenheid maak Jesus en God een en die Bybel sê dan duidelik: “...Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid” Hebreërs 13:8. Dit impliseer onomwonde dat Jesus wat die kindertjies geseën het vantevore in die hemel gesit het en toegelaat het dat Jefta en andere hul kinders offer!
Juda – Vader van die Primêre Stam:
Die stam van Juda speel ‘n primêre rol in die Ou Testament en veral in die ‘bloedlyn van Jesus’ ten spyte van die Maagdelike Geboorte - maar dit nou daar gelaat. Die regse Israeliete stry self onder mekaar wie eintlik uit Juda stam, want Juda is die eksklusiewe liefling stam. Van Pastoor Dan Gayman in Amerika, tot die verskillende groeperinge onder die regses in Suid Afrika wil almal so graag Juda wees. Kom ons kyk bietjie na Juda die stamvader van Dawid et al.
Nadat Juda se skoondogter Tamara, die derde agtereenvolgende keer ‘n weduwee word voordat sy enige kinders kon baar by drie van Juda se seuns, besluit sy om terug te keer na die land waar sy vandaan gekom het. Juda besluit om die gebied te besoek en Tamara kom daarvan te hore. Sy trek haar toe soos ‘n hoer aan en gaan sit langs die pad waar haar skoonpa moet verbygaan. Ou Juda sien die vrou langs die pad as hoer en wou by haar ‘ingaan’ – nie om tee te drink nie, ‘ingaan’ in Israel, het om ‘seks te hê’ beteken. Daar is baie ‘inganery’ in die Ou Testament... Maar, Juda moes ‘n ‘ingaan fooi’ van een bok betaal, en belowe dat hy die bok vir Tamar later sou stuur. Hy gee toe sy seëlring en staf, op Tamar se versoek, as pand totdat die bok afgelewer word. Hy ‘gaan toe by haar in’ en sy word daarvan swanger. Uit hierdie is Perez gebore en verder Dawid en nog verder Josef Jesus se vader... Wat ek egter sukkel om te begryp is hoe Juda ‘n gesprek in onderhandeling met Tamara voer, dan seksueel met haar verkeer sonder om agter te kom dit is sy skoondogter wat hy lank geken het... te dik vir ‘n daler, of dalk was dit net woerts warts! Ek wonder steeds of ‘n Christen Prokureur die edel patriarg van die uitverkore stam suksesvol sou kon verdedig in ‘n hof waar die ‘Ariese’ Romeins Hollandse Wette geldig is!
Dawid die Slingervel Held
“’n Man na die hart van God” In my boeke vulgêre grootprater, ‘n man wat ‘n tipe taal teenoor ‘n vrou besig, wat as ek dit sou aanhaal ek daarvoor aangekla kan word, bedrieër, iemand met die begeerte om vreemde troepe teen sy eie mense te lei, dief en rower, plunderaar, leuenaar wat allerhande valshede geuiter het om homself teen vervolging te verskans, mense slagter wat duisende mans vroue en kinders gemartel het deur hulle deur brandende steenoonde te jaag, ‘n poligamis en rugsteker wat op sy sterfbed gelas dat die twee getroue ou mans, die een, wat die meeste tot sy koninkryk bygedra het, en die nader wie hy belowe het hy sou beskerm; gedood moet word. Die klipgooier in ‘n swaardgeveg!
Die psalmdigter vind die Ariese vrou van Uria die Indo Europese Hetiet onweerstaanbaar toe hy haar sien bad. Hy beveel dat sy na sy kamer gebring word en word later met die gevolglike swangerskap konfronteer. Net soos wat hy die swaardgeveg met Goliat omseil het, probeer hy die verantwoordelikheid van sy owerspel omseil, en probeer dit bewerkstellig dat Uria by sy vrou gaan slaap en die swangerskap so regverdig kan word. Uria, getrou aan krygers etiek weier om teen die dissiplinêre gebruik in oorlog tyd, na sy vrou te gaan en slaap selfs voor Dawid se deur. Dawid se desperate pogings is nie suksesvol nie en uiteindelik kry die Joodse owerspel uitkoms oor Ariese lojaliteit, en volgens ‘Ou Testamentiese etiek’, word Uria op so ‘n wyse in die voorste linies geplaas dat dit onvermydelik moet wees dat hy sterf... en walla, Dawid het ‘n legitieme vrou!
In I Samuel 25 kan daar verder gelees word hoe Dawid en Abigail saamgesweer het teen Abigail se man en hoe Dawid ook op hierdie manier nog ‘n vrou bekom. Daar kan argumenteer word dat Dawid in sekere gevalle gestraf was vir sy lus, maar die feit bly staan hy wou nie leer nie. Die wonderlike koning raak selfs dronk en dans naak in die straat rond. Ek dink as Prins Charles dit sou waag is hy sy koningskap kwyt. Maar Dawid het gestand gehou by sy seksuele verspotheid...tot op sy sterfbed het die owerspelige ‘psalmdigter’ ‘n jong maagd gesoek om in sy skoot te kom lê... I Konings I. Seker ‘n Israelse manier van ‘waardig sterf’. Of is dit ongeoorloof dat ek so skryf oor heiligheid.
Maar Dawid was nie die uitsondering nie, sy kinders het in hul vader se voetspore gevolg. Die Woestyn Appeltjies het nie ver van die Dawid Boom af geval nie.
Amnion Aartjie na sy Vaartjie – Suster Verkragter
Amnion seun van Dawid en ...Juda, raak baie lus vir sy eie pragtige suster, blykbaar ook ‘n Tamar. Hy was so lus, volgens die Bybel, dat hy eintlik siek geword het. Sommige vertalings beweer dat hy ‘gemaak het of hy siek is’ - ek dink dit sou eerder waar wees, gegewe sy afkoms en herkoms, en natuurlik die voorbeelde van sy pa. Nie te min hy beplan uit sy siekbed om sy suster tussen die lakens te kry en vra sy pa Dawid om vir Tamar opdrag te gee om vir hom, Amnion, koekies te bak daar waar hy siek in die bed lê. Dawid, die man wat met God wandel, ‘n liefling van God, stuur sy eie dogter onkundig na die belustige kloue van sy eie seun. Die onskuldige maagdelike Tamar word nog deur haar vader, nog deur God, beskerm, en gaan bak onskuldig vir haar broer koekies. Amnion het haar probeer oorhaal tot gemeenskap, en toe sy weier, en hom smeek, toe verkrag hy haar: “...Maar hy wou nie na haar luister nie en het haar oorweldig en het haar onteer en gemeenskap met haar gehad” II Sameul 13:13
Die nié so Wyse Salomo
Van Salomo het God self gesê: “...Ek gee jou ‘n wyse en verstandige hart, sodat een soos jy vóór jou nie gewees het nie en soos jy ná jou nie sal opstaan nie...” Hierdie is baie kragtige en veelseggende woorde veral komende van God die Almagtige, teenoor ‘n sterflike mens. Hierdie woorde laat alle mense met alle kennis agterweë – daar kan nooit weer so iemand wees nie. Om oorspronklik hierdie mag te bekom versoek Salomo hoeka vereers dat hy veral wys wil wees met die ‘hantering van die Israeliete’: “...Gee dus aan U kneg ‘n opmerksame hart om reg te spreek oor U volk, om tussen goed en kwaad te onderskei, want wie sal hierdie talryke volk van U kan regeer?” Hierdie alreeds ‘wyse’ versoek het God so beïndruk, dat hy in hierdie sin vir Salomo ekstra gee...
Maar paradoksaal, nadat God hom die wysste van die wyses gemaak het met veral die vooropstelling dat hy sy wysheid sal gebruik om die volk Israel te lei, gebeur presies die teenoorgestelde. God se doel met die Israeliete, die verbond en beloftes, ly ernstige skipbreuk omdat die wyse Salomo se onwyse optrede die oorsaak word dat die Israelse koningskap in twee skeur. Weereens is daar die seksuele streek wat deur die bloedlyn loop want Salomo se beheptheid met “vreemde vroue”, en spesifiek die wat God hom verbied het, is die oorsaak van die opbreek van die Israeliete. Hulle sê mos, jou koerasie plaas jou brein in jou broek – Salomo se Godgegewe ‘wysheid’ kon nie sy anatomie inperk nie.
Ek sal nie verkeerd wees om twee naamsveranderinge hier voor te stel nie: Salomo de Klerk en FW Salomo – hulle het iets in gemeen – veelwywery en die uitverkoop van hul mense... Vir sy wellus word Salomo histories aanvaar as die wysste man ooit, en de Klerk het die Nobel Prys vir Vrede gekry saam ‘n Nubiër.
Enige iemand wat die Germaanse Edda’s gelees het, die Havamal, Friedrich Nietzsche se filosofie en sy “Zarathustra”, die werke van verskeie ander filosowe, Die Rubayat van Omar Kayim, selfs ons eie Langehoven se spreuke sal besef dat Salomo se beweerde werke hoegenaamd nie so ongeëwenaard is nie.
Abram die Oorspronklike Voorbeeld en Stamvader
As ons na die voorbeeld van die hoof patriarg van die Israeliete kyk bly daar min twyfel oor waar al die verwerplike streke vandaan kom.
God besluit om Abram se gehoorsaamheid te toets en vra hom om sy seun te offer. Abram gehoorsaam en op die heel laaste oomblik skenk God ‘n bok. Lekker edele voorbeeld van gehoorsaamheid aan iemand wat later Jesus sou word. Tussen die God van die Jode en Abram het ‘n arme kind die ergste moontlike trauma moes deurmaak... Kinder mishandeling in die Ariese Romeins Hollandse beskouing.
In Levitikus praat God skynbaar direk met Moses en beklemtoon: “...Die skaamte van jou suster, die dogter van jou vader of die dogter van jou moeder, in die huis of buitekant gebore mag jy nie ontbloot nie...” Maar van die begin het God se lieflinge presies dit gedoen... Abram het sy eie suster Sarai vir vrou geneem. Toe Abram in die land van die Farao kom het hy bang geword indien die Farao in Sarai sou belangstel en het nie erken dat Sarai sy vrou is nie. Hy stoot sy vrou voor eerder as om haar eer te beskerm. Die lafhartige tendens om ridderlikheid te omseil deur jou geliefdes voor te stoot kom duidelik na vore. Abram gee voor dat Sarai sy suster is, wat sy nie was nie maar ook is. Hy offer Sarai eintlik aan die Farao: “...En hy het goed gedoen aan Abram om haar ontwil, sodat hy kleinvee en beeste en esels, slawe en slavinne, eselinne, en kamele in besit gekry het” Ou Abram verhandel sy vrou. Toe die Farao egter uitvind dat Sarai Abram se vrou is was hy geskok en het haar teruggegee. Abram het op die koop toe al die geskenke van die Farao en daar trek Israel se ‘Bonnie and Clyde’ opsoek na die volgende slagoffer.
Intussen verander Sarai se naam na Sarah net soos wat haar ‘man en broer’ se naam van Abram na Abraham verander. In die omgewing van Gerar kry hulle die volgende slagoffer en vang vir Koning Abimeleg met die selfde man – vrou – suster bedrog wat hulle die Farao mee gevang het. Hierdie keer egter kom Abimeleg nie so lig van die storie af nie en word hy en sy hele nasie en familie deur God gestraf omdat hy dit ‘onkundig’ gewaag het om Abraham se ‘suster’ in ontvangs te neem. Ek dink Abimeleg moes baie desperaat gewees het omdat Sarah op daardie stadium 90 jaar oud was. ‘n Jong mooi Jodin is skaars, laat alleen ‘n oue!
Isak die Na-aper
Kom ons maak dit sommer kort en kragtig. Isak, Abraham se seun volg in sy pa se voetspore. Hy gaan na die selfde land waar die selfde Koning Abimeleg steeds is en vang vir Abimeleg met presies die selfde bedrog as sy pa, hierdie keer met sy vrou Rebekka. Ek probeer nou nog uitwerk hoe ou Abimeleg na die vorige strawwe vir dieselfde slenter, deur die selfde mense kon val.
Lot die Regverdige
Om een of nader duistere rede het Lot besluit om hom te gaan vestig in die bose Sodom en Gamorra. God stuur twee engele om Lot te besoek en die homoseksuele mans in die stad wil die twee ‘reuse’ bietjie beken. Lot smeek die manne om die engele te los, maar hulle dring aan... Toe kom die Jood weer na vore en Lot offer sy twee dogters wat maagde is vir die mans – watter pa sal dit doen! Hulle aanvaar nie die uitgelewerde dogters nie en God tref hulle met blindheid. Lot en sy familie kry kans om te vlug, maar nie voordat God ‘n verdoemende voorwaarde neerlê: Niemand mag met die vlug omkyk nie. Lot se arme vrou se nuuskierigheid oorval haar en toe sy slegs omkyk verander sy in ‘n soutpilaar – daardie omkyk is skynbaar ‘n groter sonde as alles wat Dawid, Juda, Amnion et al aangevang het.
Wat kry Lot vir sy onberispelike optrede. Hy verloor nie net sy vrou nie, maar word deur sy twee dogters dronk gemaak en beide het seksuele gemeenskap met hul vader. Beide raak swanger en baar vir Lot wat tegelykertyd vader en oupa vir dieselfde kinders is - ‘Israeli Hillbillies’ Hierdie verhaal in die Ou Testament wys vir my dat die waardige uitverkorenes hul eie belange voor die van hul kinders plaas. Toe die twee vroue honger raak eet hulle hul seuns in plaas daarvan om hulself te offer. Toe Jefta bang was vir die Amelekiete, toe veg hy nie soos ‘n man nie, hy onderhandel sy kind se lewe met God vir ‘n oorwinning. Toe Lot deur die belustige homoseksuele mans konfronteer word offer hy nie homself nie, maar stoot sy twee dogters voor... Wat ek egter sukkel om te verstaan is: Indien iemand so dronk is dat hy nie eens sy eie dogters eien nie, hoe kry hy dit reg om suksesvolle seks te hê?
Maar nog is het einde niet. In Rigters 19 gebeur presies die selfde ding met ‘n onbekende Levitiese priester wat met sy houvrou in Gibea oornag het by ‘n gasvrye ou man. Slegte manne het gekom, die huis omsingel en wou die Leviet sodomiseer. Die gasheer het hulle gesmeek om dit nie te doen nie en die twee Joodse here in die huis stoot toe die vroue voor, die Leviet se houvrou en die gasheer se dogter wat ‘n maagd was ...”onteer hulle dan en maak met hulle wat goed is in julle oë” Die arme houvrou is uiteindelik aan die manne oorhandig en hulle het haar verkrag – die hele nag lank – en die volgende dag het die arme vrou voor die drumpel van die deur kom neerval. Haar ridderlike man het haar toe in stukke gesny nadat hy haar lewelose liggaam oor die esel drapeer het...Rigters 19:23...
”The story of the Levite’s concubine is so simular to that of Lot, one cant help wondering whether a fragment of manuscript became accidently misplaced in some long-forgotten scriptorium: an illustration of the erratic provenance of sacred texts” –– ‘bont bolmakiesie met heilige dade’ sal ek graag byvoeg tot Richard Dawkins se aanmerking!
Hierdie is enkele uittreksels tussen ‘n magdom soortgelyke gebeure wat die hele Ou Testament deurspek. Hoe kan enige mens hierdie tipe verhale aan die God koppel wat ons so graag sou wou voorhou die inisieerder en onderhouer daarvan is. Hoe kan mens sukkel om te onderskei tussen ‘n wrede moordlustige berg God van primitiewe nomadiese struikrowers, en die ware Skepper van die Heelal die Een wat almal Hemelse Vader noem?
Ek distansieer myself onomwonde van hierdie klas moraliteit wat as goddelikheid voorgehou word. Ek skud dit van my af soos ‘n hond water afskud. Ek wil daarmee niks te doen hê nie. Ek sien in die natuur ‘n geykte en gebalanseerde riglyn in die bloudruk van God se wil waarop ‘n gesonde en lewegewende moraliteit gebou kan word. My God laat die Son opkom, my God het nie ‘n ‘familie’ nie, en as Hy een gehad het sou hulle onberispelik gewees het soos die natuur – deur die bank! My God sou om mee te begin, nooit Palestina bo Europa gekies het nie, my God het smaak soos dit in sy asemrowende skepping weerspieël word.
31st January 2010, 13:06
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – VI
Deur: Waldor (http://www.woes.co.za/artikels/vertoon/76945_Dawid_se_Slingervel_of_die_Hamer_van_Thor_–_ VI.htm)
Die reaksie soos te sien in die kommentare – daardie wat dit opponeer wat ek met hierdie reeks beoog, is beduidend van die algemene beskouing oor die onderwerp, en uiteraard oor my benadering. Die felste kritiek is dat ek anti Semities is en dat ek God se weë bevraagteken – God durf nie bevraagteken word nie en het deur Israel en al hulle immoraliteit, leuens, plagiaat en vervalsings; ‘n liefdes plan en deur my artikels en vrae, “poep” ek teen God, word daar verder beweer.
As ek as onafhanklike gees bevraagteken waarom die ‘God van liefde’ die Woestyn van Palestina, en volgens duidelike geskrifte, ‘n nasie soos die Israeliete kies, en ek sekere flagrante geskiedkundige leuens met betrekking daarop uitlig; en dít kom neer op anti Semitisme; dan is dit ‘n gegewe dat die waarheid, anti Semitisme is, en die waarheid is ‘anti leuen’. Indien dit wat in my voorafgaande artikels “onwaarhede” en “halwe waarhede” is, soos een Woester ook beweer, sal ek verheug dog baie verbaas wees indien die ‘hele’ waarheid dan met die selfde oortuiging as die aantyging, vir beredenering voorgelê word.
Met die aanvaarding van die Ou Testament maak mens foutiewelik van gesag die waarheid, in plaas daarvan om die ‘waarheid’ gesag te gee...
Ek het in die voorafgaande artikels die antieke geskiedenis van die Israeliete maar net rakelings vervat, maar daar is genoegsame stof tot ernstige nadenke. Dat die Israeliete se antieke geskiedenis ‘n enorme impak op veral die Westerse wêreld en met klem op die geestelike en psigiese van die Weste gehad het, dáároor, kan geen twyfel wees nie. Maar waarheen, en hoe, het dit die Jode beïnvloed en of versterk? Hoe vêr trek die klip uit Dawid se slingervel?
Wat die Jode betref, moet daar nie perspektief met die werklikheid verloor word nie. Ek verwys nie hier na die Jode as ‘n oorspronklike doel in hulleself nie, maar probeer dit tuisbring dat ‘n misvatting in die geskiedenis en Godsdiens van die Jode ‘n instrument gemaak het, wat ‘n doel geword het. ‘n Ideale sameloop van geskiedkundige gebeure het meegebring dat die westerse wêreld en die Jode self, dink dat hulle die Enigste Lewende God se uitverkore mense is. ‘n Uitverkiesing wat deur God self bewerkstellig is, en inderdaad dan as sulks voorgehou en voorgegee word. Hierdie siening van die Jode en die res van die wêreld, het vêrreikende implikasies in die verlede gehad. Dit beheer ook die hede, en is bepalend vir die toekoms. In die geval van die Jode, gee hierdie vaste geloof in hul uitverkorenheid en in hul Goddelike antieke geskiedenis, vir hulle ‘n onbeskryflik magtige regverdiging in alles wat hulle doen. Alleen die doen en late van die Ou Testamentiese patriarge, wat deur God goedgekeur word, gee vir hulle deur die bank ‘n meerderwaardigheid en die spreekwoordelike groen lig, teenoor enige iets wat hulle doen, met of teenoor enige iemand buite hulleself. Meer as 95% Jode is ortodoks en glo vas in hulle identiteit soos wat ek dit uitgelig het. Die leser moet net kan insien dat die meerderheid Jode nie willens en wetens ‘n uitgewerkte plan het soos wat die leidende Sioniste orkestreer nie, maar in die geloof dat hulle deur God uitverkies is, ondersteun hulle die Sionistiese strewe ‘onopsetlik’ dog voluit en uiters effektief. Hulle glo vas dat hulle ‘n ‘Goddelike opdrag’ uitvoer. Dit op grond van die ‘slag’ wat die ‘slingervel’ gegee is...
‘n Studie wat George Tamarin, ‘n Israeli sielkundige onder meer as ‘n duisend Israeli kinders tussen die ouderdomme van agt en veertien jaar gemaak het, illustreer hierdie punt wat ek so pas uitgelig het. Hy het die Bybelse beleg van die Stad Jerigo deur Josua, geneem en ‘n eenvoudige morele vraag aan die kinders gestel: Dink julle Josua en die Israeliete het reg opgetree of nie? Hulle moes kies tussen A (totale goedkeuring), B (gedeeltelike goedkeuring) en C (totale verwerping). Die uitslae was gepolariseerd: 66% het totale goedkeuring gegee, 26% totale verwerping, terwyl 8% dit totaal verwerp het. Die tipiese antwoorde van die A groep wat totale goedkeuring gegee het was wisselend in die volgende: Josua het in opdrag van God opgetree, hy moes die Goyim (wat die Jode ons noem), uitwis anders sou die Israeliete met hulle vermeng het, anders sou die Israeliete die verkeerde weë van daardie mense aangeleer het, Josua het goed gedoen omdat die mense van ‘n ander geloof was en hy het die vreemde geloof van die aarde af gevee. Die regverdiging van die uitwissing van die mense deur Josua was geheel en al religieuse. Self onder die wat dit algeheel verwerp het was daar grade van Joods gebaseerde religieuse redes. Een kind het byvoorbeeld gesê dat dit sleg was omdat Josua om dit te kom vermag, die stad moes ingaan en dit sou beteken dat Josua onrein sou word omdat die Arabiere onrein is. Twee ander kinders wat dit totaal verwerp het, het so gedoen omdat hulle gedink het Josua dit nie moes vernietig het nie – hy moes eerder die eiendom en die goedere gebuit het.
Wat verder nog meer insiggewend is, is dat Tamarin ‘n kontrole toets gedoen het en 168 ander kinders geneem het. Hierdie keer het hy Josua met die Chinese Generaal Lin vervang, en Jerigo met ‘n Chinese Koninkryk van 3000 jaar gelede. Toe het die eksperiment die teenoorgestelde uitwerking gehad: slegs 7% het generaal Lin se optrede goedgekeur, 75% het dit afgekeur. Met ander woorde, toe hulle lojaliteit aan Judaïsme, van die beredenering verwyder is, het die meerderheid van die kinders die morele maatstaf ingesien. Die uitslag van hierdie eksperiment moet die seuns en dogters uit mooie Europa na ‘Thor se hamer’ laat gryp. Mag ek net vir AardigeAfrikaner help...ek praat nie hier van ‘n letterlike hamer nie...maar later daaroor.
Dit nie verniet dat daar ‘n gebruiklikheid by die Jode is om grappe te vertel hoe die Joodse moeders hulle jong seuns waarsku teen die “blonde Shiksas” ( dit is ‘n minagtende en neerhalende verwysing na die Ariese nie Joodse meisies ) wat slu lê en wag om hulle te verlei. Hierdie feit wat ek onlangs vasgestel het onderskraag my artikel ‘Los die Blonde Dames!”
Van Vader Abram se tyd af is die Jode vervolg en verwerp. Dwarsdeur die wêreld is hulle uit lande en Koninkryke verban. Die Jode is die enigste mense wat in elke land waar hulle gevestig het, ernstige weerstand gekry het. ‘n Punt wat nie bestudeer word nie is dat hulle in elke land in Europa verban was! Die groot vraag is waarom? Was al die ontwikkelde koninkryke verkeerd teenoor hierdie edel mense?
“The Jews belong to a dark and repulsive force. One knows how numerous this clique is, how they stick together and what power they exercise through their unions. They are a nation of rascals and deceivers” – Cicero Romeinse Staatsman eerste eeu VC.
“Usury is the practise of lending money at excessive interest rates. This has for centuries caused great misery and poverty for Gentiles. It has brought strong condemnation of the Jews” – Diodorus Sicilius, eerste eeuse, Griekse geskiedkundige.
“The Jews should not be allowed to keep what they have obtained from others by usury...” – Sint Thomas Aquinas, dertiende eeuse filosoof.
“All the world suffers from the usury of the Jews, their monopolies and deceit...their ethical and moral doctrines as well as their deeds rightly deserve to be exposed to criticism in whatever country they happen to be” – Pous Clement VIII
“Henceforth no Jew, no matter under what name, will be allowed to remain here without my written permission I know of no other troublesome pest within the state than this race, which impoverished the people by their fraud, usury and money-lending and commits all deeds which an honorable man despises. Subsequently they have tob e removed and excluded from here as much as possible” – Maria Theresa, Koningin van Hongarye 1771 – 1789.
Selfs Martin Luther het in sy preek by Eisleben ‘n paar dae voor sy dood in Februarie 1546 baie sterk ‘anti semitiese’ uitsprake gemaak. Sterker as enige hierbo.
Die Jode se posisie word vergoddelik in die dat die Christen, en veral die meer konserwatiewe Christen fundamentaliste wil voorgee dat daar een of ander sameswering tussen die Duiwel die Fariseërs en Esau se nageslag iewers in die duine gesmee is om die wêreld oor te neem. Hierdie absurde beskouing plaas die Jodedom op ‘n religieuse vlak wat hulle posisie versterk, omdat hulle religieus aangespreek moet word, terwyl hulle in werklikheid, suiwer die produk van ‘n politieke geskiedenis is. Die wêreldwye verdrukking en vervolging het meegebring dat die Jodedom tot homself ingekeer geraak het en hulle is daardeur verinnig en versterk. Hulle het laer getrek – die Joodse ‘Ghetto’ soos die meer onlangse geskiedenis dit ken, is dwarsdeur die wêreld gevorm. Verder het die geskiedenis meegebring dat die Jodedom letterlik op die regte tyd op die regte plek was om in een van die grootste gebeure kunsmatig opgeneem en verewig te word. Gebeure in en om die Romeinse Ryk kort na Christus se kruisiging, het meegebring dat die Jode met hul geleende geskiedenis en geloof, ‘n ‘globale hupstoot’ gekry het.
Saulus, wat ‘n buitelander (diaspora Jood) was, kom na Jerusalem wat onder Romeinse beheer was, en moes sy naam na die Romeinse ‘Paulus’ verander om daar burgerskap te kry; nie vir die rede soos in die Bybel opgegee nie. Hy doen nie die moeite om van die apostels wat persoonlik met Jesus gewandel het te spreek nie (maak nie sin nie), en skryf wat hy gedink het Jesus bedoel het. Hy skryf ‘n geloof teorie rondom Jesus, en verstaan die Esseërs se begrippe en woord gebruike heeltemal verkeerd en skep daaruit ‘n ‘uitkoms geloof’ wat in die politiek sensitief stedelike milieu van veral Jerusalem byval vind. Christen sektes ontstaan en daar is verwarring en struweling onder die verskillende faksies oor die ware identiteit van Christus en in 365 NC besluit Konstantyn dat hieruit ‘n eenvormige en gemeenskaplike geloof geskep moes word - suiwer vir politieke oorwegings. ‘n Vergadering word gehou en daar vind ‘n hewige debat tussen meer as 300 afgevaardigde biskoppe plaas waar die siening dat Jesus, ook God is met enkele stemme wen. So word Paulus se wan interpretasie van die Esseërs, waarvan Christus ‘n prominente lid was, se gebruike die nuwe geloof wat Konstantyn met al sy ‘Romeinse mag’ van daardie tyd, die wêreld in forseer. Alle geskrifte wat die teendeel aanvoer en onderskraag, is of vernietig, of versteek, maar heeltemal uit die Bybel, wat deur mense stemming saamgestel is, gelaat. Die Bybel soos ons dit as die woord van God gekry het, is die samestelling van ‘n spul priesters wat al die geskrifte wat hulle teorie teenpraat, uitgelaat het. Hierdeur het hulle die Israeliete in die wêreld versterk. Die Israelse geskiedenis vorm ‘n onlosmaaklike en integrale deel van hierdie relatief nuwe religie en so kry die Jode die ‘voertuig’ wat hulle vals vergrype die wêreld in vervoer. Die Romeinse Ryk se glorieryke uitbreiding in die wêreld versprei die geloof waarin die Jode so prominent figureer in veral Europa. So word die groeiende Joodse belange en strewes die respekvolle geloof van die Ariër.
Jerusalem, soos in die Bybel ingeskryf, toegevoeg tot die vryheidstrewe wat ná die Babiloniese ballingskap ingetree het, en ingeweef in die eindtyd scenario soos in die boek Openbaring vervat, gee vir die Jode ‘n verdere hupstoot en dit kulmineer in die alles oorheersende Sionistiese strewe van die Jode. Hierdeur ontstaan die internasionale Sionistiese Jood wat dit sy ‘God opgelegde’ taak maak om te werk na ‘n een wêreld orde waarvan Jerusalem die hoofstad moet wees want Openbaring sê so. Dit dan, en boonop gaan die slag van Armageddon gaan nie ver daarvandaan plaasvind nie. Die Sionistiese Jood spesialiseer in die daarstelling en funksionering van verskillende subversiewe metodes, gebruike en instellings om die nie Joodse wêreld te manipuleer en te ondermyn om daardeur die Sionistiese strewe te verwesenlik - Dit alles natuurlik, deur God geoorloof. Aangevuur deur ‘n vaste geloof dat hulle die alleen gekose God mense is, gerugsteun deur die verhale van die Ou Testament wat daartoe komplimenteer, en ondersteun deur die hele Christen wêreld, marsjeer die Jodedom onversetlik agter ‘n valse masker op pad na wêreld dominansie. Op hulle weg staan die Christen langs die pad juigend en ondersteunend. ‘n Religieuse segetog geskoei op dubbele onkunde!
Karl Marx die vader van Kommunisme was die seun van ‘n Joodse Rabbi, sy regte Joodse naam is Mordecai. Baruch Levi ‘n prominente Joods figuur skryf aan Karl Marx (Mordechai):
“The Jewish people taken collectively will be its own Messiah. His reign over the Universe will be obtained by the unification of the other human races, the suppression of frontiers, and the establishment of a “Uiversal Republic”... In this new organization of humanity, the sons of Israel will become without opposition, the directing element everywhere; above all they will succeed in forcing on the working-men masses the stable control of certain among them. The Government of the nations forming the Universal Republic, will all pass without effort, into the Israelite hands, by favour of the victory of the Proletariat. Individual ownership will then be surpressed by the governors of the Jewish race, who will administer in all places the public wealth. Thus will be realized the promise of the Talmud that, when the times of the Messiah are come, the Jews will hold under their keys the properties of all the peoples of the world.”
Die stigter van die Illuminati, Jacob Schiff, was ‘n Jood. Hy was ook later die finansier van die Kommunistiese Rewolusie. In die eerste regering van Kommunistiese Rusland was slegs 13 lede etniese Russe gewees. Uit ‘n totaal van 384 Kommissarisse, was 300 Jode gewees – dit terwyl hulle slegs 1,7% van die bevolking uitgemaak het. Van die ses lede in Lenin se Politburo, was drie Jode gewees, Trotski, Kamanev en Zinoviev. Die Jode het hulle eie seksie van die Kommunistiese Party gehad, die Evsektsiya. Toe die Kommunistiese regering in Hongarye gevestig is, was vier van die vyf lede van die direktoraat Jode gewees. In Oos Europa het Joodse Kommuniste die Sowjet Unie van leiers voorsien in die volgende lande: Oos Duitsland, Pole, Tsjeggo-Slowakye, Roemenië en Hongarye. En toe het die Sionisme nog net een laaste bastion wat stelling tussen hulle gif en die Aries gees ingeneem het. Hulle het dit identifiseer in die oplewing van die Europese siel wat in sy hartland opgestaan het en besig was om oor te spoel na die res van die westers wêreld, en dit moes vroegtydig gestop word voordat die Ariër wêreldwyd met sy gees kon versoen:
Op 24 Maart 1933 verklaar die ‘Daily Express’ van London. “Judea Declares War on Germany – Jews of All the World Unite – Boycot of German Goods – Mass Demonstrations” Die artikel beskryf die komende “heilige oorlog” wat teen Duitsland ontketen word en versoek alle Jode oral om Duitse goedere te boikot en oral massa demonstrasies te hou. Dit nog lank voordat Duitsland enige amptelike boikotte teen die Jode ingebring het. Op 27 Maart 1933 is ‘n massa demonstrasie by Madison Square Garden in New York Amerika gehou, waar die wêreld Jodedom en die nie Joodse wêreld versoek is om Duitsland te boikot. Die Joodse koerant Natscha Retsch verklaar: “The war against Germany will be waged by all Jewish communities, conferences, congresses...by every individual Jew. Thereby the war against Germany will ideologically enliven and promote our interests, which require that the German be wholly destroyed. The danger for us Jews lies in the whole German people, in Germany as a whole as well as individually. It must be rendered harmless for all time... In this war we Jews havt to partisipate, and this with all the strenth and might we have at our disposal. Hierdeur het die Jodedom die eerste groot amptelike ‘hou’ gegooi na die Duitse volk. Op daardie kritieke stadium was Duitsland se ekonomie die enkel grootste krisis wat (die man oor wie ek verbied is om op Woes te skryf) in die oë gestaar het. Drie Miljoen Duitsers was op welsyns bystand en 6 miljoen was werkloos. Hiper inflasie het die algehele ekonomie vernietig. Hulle wou Duitsland as ‘n politieke, sosiale, en ekonomiese entiteit vernietig. Duitsland was nog besig om reparasie boetes te betaal wat op hulle neergelê is na die eerste wêreld oorlog en hierdie boikotte kon hulle sink, en verhoed dat hulle ‘n weermag op die been kon bring. Maar, die hele Christen wêreld het agter die vaandeldraers van hulle geloof gestaan, want op 7 Augustus 1933 verklaar die Joodse President van die ‘World Jewish Economic Foundation’ in ‘The New York Times’:
“The Jews are the aristocrats of the world... what we are proposing and have already gone far towards doing is to prosecute a purely defensive economic boycott that will undermine the (ou wat ek nie mag noem nie) regime and bring the German people to their senses by destroying their export trade on which their very existence depends...”
Maar wat tragiese impak maak op hierdie aksie is Untermeyer se volgende afsluitende woorde:
"With the suppport of our Christian friends... we will drive the last nail in the coffin of bigotry and fanaticism...” En die vooroordeel, die populêre geskiedenis wat die Jode besing, verklaar toe ‘die Kanselier’ van Duitsland drie dae nadat die Joodse boikotte ingestel is sy eie teen die Jode op 28 Maart 1933 instel, dat hierdie verklaring van die ‘bose man’ “...’n bose daad van aggressie...” was. Die verdere geskiedenis oor die werklike oorsake van die Tweede Wêreld oorlog en die ‘versteekte magte’ daaragter, is ‘n geskiedenis op sy eie en is te feit belaai en breedvoerig om hier te bespreek.
Miskien net kortliks ietwat oor ons eie Suid Afrikaanse geskiedenis. Die groot ‘hoogverraad’ verhoor van Suid Afrika – die Rivonia verhoor – waar etlike kommuniste aangekla is vir terroristiese dade en ‘n sameswering om die land omver te werp: Dit is die verhoor waarin Mandela ook tereg gestaan het. Van die elf hoof beskuldigdes was niks minder as ses Jode. Saam met een Indiër en vier swart mans, was Dennis Goldberg, Lionel “Rusty” Bernstein, Bob Hepple, Arthur Goldreich, Harold Wolpe en James “Jimmy” Cantor; almal Jode. Daar is oorspronklik 156 persone gearresteer waarvan 23 blankes was en die meerderheid Jode: Yetta Barenblatt, Hymie Barsel, Leon Levy, Norman Levy, Sydney Shall, Joe Slovo, Ruth (First) Slovo, Sonia Bunting, Lionel Forman, Isaac Horvitch, Ben Turok, Jacqueline Arenstein, Errol Shanley, Dorothy Shanley. En die kersie op die koek, die verdediging – Israel Maisels! Net soos wat hulle ‘n wêreld oorlog ontketen het om die laaste Europese bastion te verwyder, het hulle Suid Afrika geskaak deur ons pion wat stelling ingeneem het tussen sy volk en die geldmag, te laat vermoor – Dr. Verwoerd soos Generaal Manie Maritz en andere. Sien my artikel ‘Die Sluipmoord op Verwoerd’
Israel is enkel en alleen die grootste jaarlikse ontvanger van direkte ekonomiese en militêre steun uit Amerika sedert 1976, en is ook die grootste ontvanger sedert die Tweede Wêreldoorlog. Israel het al meer as 140 biljoen dollar van Amerika ontvang. Hulle kry ongeveer 3 biljoen dollar elke jaar – dit is ‘n vyfde van Amerika se begroting vir buitelandse hulpverlening. Die terroriste organisasies wat Israel bedreig (d.i., Hamas of Hezbollah), bedreig nie Amerika nie, behalwe wanneer hulle teen die organisasies tussenbeide tree (soos in Lebanon in 1982). Buitendien, Palestynse terrorisme is nie lukraak geweld wat teen Israel of die “weste” gemik word nie, dit is merendeels ‘n reaksie op Israel se uitgerekte veldtog om die Wes Bank en die Gaza Strook te koloniseer – hul Sionistiese strewe. Oor die mag wat die Jode oor Amerika en spesifiek Amerikaanse buitelandse beleid uitvoer kan daar boekdele geskryf word, maar miskien sal die woorde van Senator J. William Fulbright, wat hy voor 18 miljoen luisteraars op ‘Meet The Press’ gespreek het teenoor ‘n vraag oor Israel...”There is nothing you can do about it because more than 80% of the Senate are controlled by Jews” ons laat besef hoe ver hulle mag strek.
Nog die Jode op sigself, nog hulle hoogs oorskatte Mossad en weermag is so goed as wat ons westerse lofprysinge kunsmatig aanblaas. Die hele wêreld steun hulle en veral Amerika se finansiering lig hulle baie hoër as wat hulle ooit op eie inisiatief sou bereik. Indien hulle op hul eie gelaat was en hulle met hul fabrikasies nie ‘per geleentheid’ in ‘God se geskiedenis’ ingeskryf is nie, sou hulle nou nog die onbenullige nomade gewees het soos die Arabiese en Irakse Bedoeïen. Die naaste wat hulle aan ‘n Armageddon of ‘n Illuminati sou kon kom sou ‘n netelige skermutseling oor ‘n watergat in die woestyn gewees het.
Maar helaas, dit is nie so eenvoudig nie, vir die Jode sê God duidelik “...Want jy is ‘n volk heilig aan die Here jou God; jou het die Here jou God uitverkies om uit al die volke wat op aarde is, sy eiendomsvolk te wees” Deuteronomium 7:6 en hoor bietjie hoe blaas Jesaja dit verder aan: “...Die vreemdelinge sal staan en julle kleinvee oppas, en die uitlanders sal julle landbouers en wynboere wees. Maar júlle sal priesters van die Here genoem word; aan julle sal gesê word: Dienaars van onse God! Julle sal die rykdom van die nasies eet en op hulle heerlikheid julle beroem.” Jesaja 61:5,6 Kan daar vir ‘n groener Goddelike lig gevra word? ‘n Groen lig om ons wat nie Jode is as “Goyim” te beskryf. Deur ons Goyim te noem, sê die Joodse Talmud, is ons onrein en laer as ‘n bees:
“On the house of the Goy [Goy means unclean, and is the disparaging term for a non-Jew] one looks as on the fold of cattle”.
“That the Jewish nation is the only nation selected by God, while all the remaining ones are contemptible and hateful”.
“That all property of other nations belongs to the Jewish nation, which consequently is entitled to seize upon it without any scruples. An orthodox Jew is not bound to observe principles of morality towards people of other tribes. He may act contrary to morality, if profitable to himself or to Jews in general’.
“A Jew may rob a Goy, he may cheat him over a bill, which should not be perceived by him, otherwise the name of God would become dishonoured”.
En so is daar vele versies in die Joodse Talmud wat erg neerhalende en dinge van ons se dinge wat op die ergste persoonlike skending neerkom.
Miskien sal dit paslik wees om hierdie hoofstuk af te begin sluit met die ‘Kol Nidre’ gebed van die Jode. Dit is ‘n gebed wat hulle eenmaal ‘n jaar met die begin van die Yom Kippur in die sinagoges resiteer/neurie. Hierdie gebed voor God regverdig al hulle verneukery soos eerstens voorgeskryf deur die Talmud:
"He who wishes that his vows and oaths shall have no value, stand up at the beginning of the year and say: 'All vows which I shall make during the year shall be of no value.”
All vows, obligations, oaths or anthems, pledges of all names, which we have vowed, sworn, devoted, or bound ourselves to, from this day of atonement, until the next day of atonement (whose arrival we hope for in happiness) we repent, aforehand, of them all, they shall all be deemed absolved, forgiven, annulled, void and made of no effect; they shall not be binding, nor have any power; the vows shall not be reckoned as vows, the obligations shall not be obligatory, nor the oaths considered as oaths."
Daarom kan ek nie anders as om saam Sameul Hoffenstein uit te roep: “How odd of God to choose the Jews”
En waar kom die Thor vraag in die prentjie in?
Wie en wat is die Ariër. Waar kom ons vandaan en waaruit het ons geloof en gebruike bestaan? Hoe het dit dan gebeur dat hierdie sterke vaandeldraers van die meeste groot beskawings se siel deur die ‘konkoksie’ uit die sandduine van Palestina gekaap is?
Die leser moet my net vergun om voordat ek daardie vraag aanslaan, die Nuwe Testament self aan die woord te stel, want waar staan ons daarmee gegewe die huwelik met die Ou Testament?
6th February 2010, 12:47
Dawid se Slingervel of die Hamer van Thor – VI1
“Die man wat die teleskoop ontwerp het, het meer oor die hemel uitgevind as wat die toe oë van gebed ooit kon doen” Daar was ‘n tyd toe Christendom die wêreld oorheers het – dit het bekend gestaan as ‘Die Donker Eeue’.
Die uitvloeisel van die verdoemende Ou Testamentiese ‘Sondeval’ word die Nuwe Testamentiese ‘uitkoms’ religie, met fatalisme as gerieflike katalisator. Christendom is nie wat ons van God af weet nie, maar eerder wat ons nie van die natuur af weet nie. Met die oorspronklike sondeval swiep die slingervel en verklaar die eet aan die boom van kennis van goed en kwaad, is ‘n sonde. Die Ariese hamer bars die rots op die sand fondasie en sê nee, die mens kry sy eie verstand en word ‘n rasionele wese. Die kennis van goed en kwaad – die mens word ‘n morele wese. Hy word gevonnis om in die sweet van sy aangesig sy brood te verdien – hy word ‘n produktiewe mens. Hy word gevonnis om menslike begeerte te ervaar – hy bekom die gawe om seksuele plesier te beleef. Die euwels waarvoor die slingervel piets en vervloek, is rede, moraliteit, ‘n skeppende persoonlikheid en genot – al die kardinale waardes onder die hamer van Thor! Indien ‘n mens vandag die leringe van die Ou Testament sou navolg sou jy ‘n gewoonte misdadiger wees en indien mens die Nuwe testament se leringe navolg staan mens blind vir rede. Indien mens die Bybel as die ‘woord van God’ sou aanvaar dan maak mens van God ‘n skisofreen. Is dit ‘n gewraakte stelling?
Bo en behalwe die onveranderbare feit dat ‘n kind wat nog gebore moet word, verdoem is tot die ewige hel omdat ‘n spesifieke Jood duisende jare gelede in die paradys gesondig het, worstel my rasionele denke nog steeds om die ‘uitkoms’ teorie te aanvaar waardeur ‘n pedofiel wat sy hele lewe lank klein kindertjies molesteer het, op sy sterfbed tot ‘bekering’ kom en daarna verewig in heilige glorie langs die lam en die leeu lê en harp speel. Dit is net so absurd soos die drie ‘duidelik aparte’ gode wat ‘n onafskeidbare vennootskap aangaan en hulle talente saamspan om te skep, te preserveer en te vernietig. Maar indien mens die religieuse plagiaat wat in die Ou Testament saamgevoeg is tot ‘n ‘vergoddeliking’ van moreel verwerplike optredes voorskryf; dan sal mens ook goedsmoeds byval vind by die ‘trippel vennootskap...’
‘n Trippel vennootskap waar ons vanuit die wieg sonder keuse, forseer is om te aanvaar dat ‘n derde van een God ‘n maagd sodanig penetreer dat sy geboorte kon gee aan ‘n ander derde van Homself, wat ook uiteindelik die seun word van die verdere derde wat die maagd nie penetreer het nie! Hierdie seun pleeg dan selfmoord deur homself te laat kruisig en vra dan die paternale derde van homself waarom dáárdie gedeelte van homself, hom verlaat het! Hierdie skisoïede goddelikheid sou selfs die Egiptenare wat geglo het aan ‘n godin wat die moeder van haar eie vader was deurmekaar gemaak het. Maar, hoe anders kan mens verwag moet die verlengstuk van die Ou Testamentiese kaskenades daar uitsien?
Die opstanding is die primêre fondasie van die Christen geloof. Indien daar nie ‘n opstanding is nie is alles tevergeefs en futloos. Kom ek stel Paulus, die eerste Kommunis, aan die woord: ...”En as Christus nie opgewek is nie, dan is ons prediking vergeefs en vergeefs ook julle geloof; en dan word ons valse getuienis van God bevind, omdat ons teen God getuig het dat Hy Christus opgewek het, wat Hy nie opgewek het nie, ten minste as die dode nie opgewek word nie.” I Korintiërs 15:14,15. Maar, die opstanding is nie net ‘n religieuse dogma nie, dit is ook ‘n geskiedkundige gebeurtenis. Die geloofbaarheid van die kruisiging en die opvolgende opstanding is egter totaal afhanklik van uitsluitlik Nuwe Testamentiese tekste. So, hoe betroubaar is hierdie getuienis? ‘n Ondersoek na hierdie getuienis is geen gewone saak nie, want die mens se verhouding tot God is totaal hiervan afhanklik. Dit is nie ‘n aspek wat geweeg kan word aan gissings, veronderstellings of hoorsê nie, dit verg klinkklare bewyse. Gelukkig was daar drie getuies – Matteus, Markus, Lukas en Johannes...
Dan Barker het in sy verhandeling ‘No Stone Unturned’ ‘n uitdaging wat hy aan Christinne stel. Die voorwaarde is baie eenvoudig: Begin by Paas oggend, en lees tot aan die einde van elk van die getuienisse (hoofstukke) Matt. 28, Markus 16, Lukas24, en Johannes 20-21. Lees addisioneel, Handelinge 1: 3-12 en Paulus se kort weergawe in I Korint. 15:3-8. Hierdie 165 verse kan in enkele minute gelees word. Nou, sonder om enige detail wat in hierdie verskillende weergawes vervat is uit te laat; skryf ‘n eenvoudige kronologiese narratief tussen die opstanding en die hemelvaart...
Barker het hierdie uitdaging ‘n paar jaar gelede op ‘n Florida radio netwerk aan ‘n ‘Assembly of God’ predikant gerig. Die predikant het oor die lug luid verklaar dat hy binne enkele dae die narratief sou aanstuur – Dan Barker het nou nog nie ‘n antwoord ontvang nie. Barker het verder aan ‘n debat oor “Jesus of Nazareth: Messiah or Myth” by die Universiteit van Wisconsin, deelgeneem, en daar het ‘n Lutheraans gegradueerde student die uitdaging aanvaar en sou ‘n week later vir Barker gekontak het – Barker wag nog steeds vir die student. Baie van die Bybelse verhale word slegs een of twee keer op die uiterste weergee, en die is uit die aard van die saak moeilik om te bewys, maar aangesien die gebeure rondom die Paastyd deur vyf verskillende skrywers weergee word, bied dit vir ons een van die beste kanse om dit dáárvolgens te bevestig of te verwerp.
Met die eerste getuienis van die opstanding is daar reeds probleme. Matteus skryf, ‘nadat’ die twee vroue by die graf gekom het: Matt 28:2 “...En daar kom ‘n groot aardbewing, want ‘n engel van die Here het uit die hemel neergedaal en gekom en die steen van die opening weggerol en daarop gaan sit...” (kom ons vergeet vir ‘n oomblik dat geeneen van die ander skrywers eens praat van so ‘n gebeurtenis soos ‘n “...groot aardbewing...” nie, nie eens die Romeinse geskiedskrywers nie) Hierdie weergawe stipuleer duidelik dat die steen weggerol is ‘nadat’ die twee vroue opgedaag het. Maar Markus sê dat dit gebeur het ‘voordat’ die (drie) vroue opgedaag het. Lukas en Johannes stem met Markus saam maar almal sonder die aardbewing.
‘n Ander probleem is dat Jesus se eerste verskyning na sy opstanding volgens Matteus, aan die dissipels op ‘n berg naby Galilea plaasgevind het soos deur die engel wat op die rots by die oop graf gesit het, voorspel is: Matt. 28:16,17 “...En die elf dissipels het na Galilea gegaan, na die berg soos Jesus hulle bestel het. En toe hulle hom sien...” hierdie moes baie belangrik gewees het want die engel by die graf het so gelas. Jesus het dit self ook voorspel gedurende die laaste Avondmaal, Matt. 26:32. Markus stem saam met Matteus se weergawe van ‘die Engel se Galilea boodskap’, maar verskil oor die eerste verskyning. Lukas en Johannes verskil oor die boodskap wat die engel sou gegee het en wyk dan radikaal af van Matteus. Lukas beweer die eerste verskyning is op die weg na Emmaus en dan verder in ‘n kamer in Jerusalem. Johannes daarenteen beweer dit het later die aand in ’n kamer plaasgevind minus Thomas. Daar kan argumenteer word dat die manne ietwat kon verskil, maar in hierdie geval is daar ernstige reis probleme. Lukas praat van Jerusalem en Matteus van Galilea wat 60-100 kilometer uitmekaar is.
Wie het na die graf gegaan?
Matteus/Paulus: Maria Magdalena en die ander Maria
Markus: Maria Magdalena, Maria die moeder van Jesus en Salome.
Lukas: Maria Magdalena, Maria die moeder van Jesus, Johanna en ander vroue...
Johannes: Net Maria Magdalena.
Hoeveel Engele was daar by die Graf, wat het hulle gedoen en waar was hulle?
Matteus/Paulus: Daar was een engel en die het gesit op die klip wat voor die graf weggerol is.
Markus: Daar was een jong man, hy het aan die regterkant binne in die grafkelder gesit.
Lukas: Daar was twee blink mans, hulle het skierlik by die vroue gestaan in die grafkelder.
Johannes: Toe Maria by die graf kom was daar niemand nie. Toe sy ‘n tweede keer daar kom het sy twee engele gevind, een by die kop gedeelte en die ander by die voete.
Aan wie het Jesus sy eerste verskyning gemaak nadat hy opgestaan het?
Matteus/Paulus beweer dat Jesus aan die twee Marias verskyn het terwyl hulle op pad was na Jerusalem nadat hulle die graf besoek het. Matteus 28:9 Markus verskil van Paulus en verklaar dat Jesus aan slegs Maria Magdalena verskyn het, maar hy dui nie aan waar dit plaasgevind het nie. Dit wil egter voorkom of dit plaasgevind het nadat sy van die graf af gevlug het. Lukas verklaar dat Jesus aan Kleopas en ‘n ander persoon verskyn het op die pad na Emmaus. Lukas verskil verder ook radikaal van Markus wanneer hy verklaar dat toe Kleopas en die ‘ander’ persoon na die ‘elf’ dissipels in Jerusalem gegaan het en vertel het dat hulle vir Jesus gesien het, die dissipels verklaar het dat ‘dit waar was’. Markus verklaar dat toe die twee aan die dissipels rapporteer, ‘hulle dit nie wou glo nie’ Johannes verklaar dat Jesus die graf aan slegs Maria Magdalena verskyn het.
Het Maria aan Jesus geraak?
Paulus sê Maria het aan Jesus se voete gevat en hom aanbid. Markus praat niks oor enige aanraking deur Maria nie. Lukas vertel dat Jesus Maria gelas het om aan sy hande en voete te vat. Maar, Johannes daarenteen verklaar dat Jesus Maria verbied om aan hom te raak: “... Jesus sê vir haar: Raak my nie aan nie, want ek het nog nie opgevaar na my Vader nie...” Johannes 20:17
Hoeveel keer het Jesus na die opstanding verskyn?
In Matteus verklaar Paulus dat Jesus twee keer verskyn het, maar in sy brief aan die Korintiërs beweer hy dat daar ses verskynings was. Markus praat van drie verskynings, Lukas van twee en Johannes sê Jesus het vier keer verskyn. Johannes verskil verder hemelsbreed van Lukas in sy weergawe van die uitstorting van die Heilige Gees oor die apostels. Hy verklaar dat dit op die eerste Paassondag plaasgevind het terwyl Lukas verklaar dat dit by die Pinksterfees gebeur het vyftig dae later!
Het enige van die twee diewe wat saam Jesus gekruisig is in hom geglo?
Paulus en Markus sê nee, nie een van die twee nie. Lukas se dat net een nie glo nie, so een het geglo! Johannes praat nie ‘n woord daaroor nie.
Wat is die opdragte wat die engele aan Maria en die andere by die graf gee?
Matteus en Markus skryf dat hulle opdrag gegee word om na Galilea te gaan en die dissipels in te lig. Lukas skryf dat die vroue opdrag gegee word om in Jerusalem te bly en nie na Galilea te gaan nie. Insiggewend dat Lukas se verhaal van ná die opstanding, nie toelaat dat enige iemand Jerusalem verlaat nie, want hulle moet teenwoordig wees vir sy Pinksterfees weergawe. Johannes het dit dat die engele slegs vir Maria vra waarom sy huil. Wanneer sy reageer sien sy vir Jesus daar staan. Johannes verskil ook hemelsbreed van die res in die dat hy beweer Maria niks van die liggaam af weet toe sy aan die dissipels rapporteer. Eintlik beweer die vierde boek van die Nuwe Testament dat Jesus self vir Maria oor die opstanding inlig.
Daar is nie eens uitsluitsel oor Jesus se laaste woorde nie:
Matteus en Markus sê dit was: “Eli Eli lama sabachthani” (My god my God waarom het U my verlaat), Lukas sê Jesus se laaste woorde was: “Vader in U hande gee ek my gees oor” en Johannes beweer dit was: “Dit is volbring”
So, wanneer ek as mens die enigste getuienis wat daar bestaan oor die belangrikste gebeurtenis van die mensdom objektief nagaan om te vind of dit die waarheid is, dan staar ek myself vas teen ernstige weersprekings. Sal die Almagtige God die Skepper, dan al hierdie verskille so in die ore van die enigste beskikbare outeurs fluister?
Toe die Dooie See Perkamentrolle in die Judese woestyn naby Kirbet Qumran ontdek is, het dit wat daarin vervat was sulke implikasies vir Christendom ingehou dat die Rooms Katolieke Kerk basies daarop beslag gele het en ‘n moratorium daarop geplaas het – niemand mag dit gelees het nie – waarom? Daar is van alle kante af oneindige druk op die Kerk uitgeoefen om die Perkamentrolle beskikbaar te stel aan die wêreld se navorsers. Eers in 1991 is die monopolie wat die intellektuele ilitiste van die ortodokse gelowe op die informasie gehad het gebreek, en kon vakkundiges, navorsers en die algemene publiek toegang daartoe verkry. Die Amerikaanse Bybelse Argeologiese Vereeniging het gesorg dat al die ongepubliseerde, ‘versteekte’ perkamentrolle, ongeredigeerd, ongesensureerd, en onhersien op die tafel gele is, en toe word dit baie duidelik waarom die Kerk so asem opgehou het. Die bedrog van die eeue is blootgelê, die flagrante dobbelary met mense siele!
Die literêre akkuraatheid van die Bybel moes ernstig heroorweeg word, veral rondom die geskiedkundige gebeure in Judea in die tyd van Jesus. Asemrowende ooreenkomste tussen die rituele, gebruike, leringe en literêre terme wat aan Jesus toegeskryf is, is gevind in die geskrifte oor die Esseërs. Die Esseërs het hulself Nozrei ha-Brit genoem, ook bekend as die Nozrim, Nasoreans, Nazarenes – ‘Die Bewaarders van die Verbond’. Vandaar die begrip Jesus van Nasaret – die meeste vakkundiges is dit vandag eens dat daar in die tyd van Jesus gladnie ‘n stad met die naam van Nasaret bestaan het nie. Jesus was ‘n prominente Esseër van sy tyd en Paulus wat die gebruike van die Esseërs verkeerd verstaan het, het Jesus verander na die Grieks Romeinse God wat deur Konstantyn opgeneem is vir sy politieke gerief soos by die Raad van Nicea in 325 NC besluit is. Dit was nie so moeilik nie, want die Nuwe Testament is eers gedeeltelik geskryf in 70 of 135 NC!
Die terme wat deur die Esseërs gebruik is het nogal insiggewende ooreenkomste gehad met wat Paulus nie so lekker verstaan het nie. Die onderskeid wat die Esseërs tussen hulself en nie Esseërs gemaak het is vervat in vergelykings soos water teenoor wyn en dooies teenoor opgewektes. Mens wonder nou hoe arme Paulus verstrengel geraak het in die ‘verandering van water in wyn’ by die bruilof en hoe Jesus die ‘dooie opgewek’ het. Die jong man wat ook naak onder ‘n kleed weggehardloop het uit die tuin was maar net ‘n mannetjie wat Jesus hulle besig was om in te sweer in die Esseër sekte. Baie van die rituele en seremoniële gebruike van die Vrymesselaars is van die Esseërs ontleen en Christopher Knight en Robert Lomas verwys in hulle eerste boek ‘The Hiram Key’ en later in die opvolg: The Second Messiah – Templars, the Turin Shroud & The Great Secret of Freemasonry, daarna, dat daar genoegsame bewyse is dat Jesus as een van die eerste Vrymesselaars beskou kan word. Die Esseërs was daardie tyd ook natuurlik rebelle gewees wat militant was en die Joodse koningskap wou herstel. Dit is daarom wat die Romeine Jesus gekruisig het – as ‘n rebel. Enige iemand wat die Romeinse gebruike ken sal weet dat hulle, hul nie sou steur aan ‘n spul Fariseërs wat ‘n man voor hulle sou bring vir ‘n interne geloof geskil nie. Ek het as jong seun die dominee so bietjie laat skarrel toe ek wou weet waarom Petrus dan ‘n swaard gehad het toe hy die Romeinse soldaat se oor afgekap het...
Die Bybel moet Suid Afrika se voorbeeld volg en ‘regstellende aksie’ instel: Versoen Johannes met die Sinoptiese Evangelies, herstel die oorspronklike outeurskap van die Bybelse boeke, maak die ‘heilige kortsluitings’ meer aanvaarbaar, verduidelik die eskatologiese foute in die Nuwe Testament, wek vir Adam uit die dode en herskryf hom as ‘n historiese figuur, herstel Jesus as ‘n geloofwaardige eindtyd profeet – Eers dan sal daar ‘n ortodoksie wees, gebaseer op die handelinge van Adam en Jesus.
Maar die enigste duidelike lyn wat van die sondeval tot by Jesus loop is die parallel van leen by ander gelowe wat baie ouer is. Volgens geskiedenis en tradisie is daar niks minder as twintig Messiase, Verlossers en seuns van God wat in die verlede uit die hemel neergedaal en in die vlees hul Goddelikheid ten toon gestel het met wonderwerke, wonderlike dade en oortreffende deugde. Uiteindelik het hierdie twintig Jesus duplikate die redding van die wêreld bewerkstellig en teruggevaar hemel toe. Baie van hulle se karakters was die selfde as Jesus sin en is selfs gekruisig.
Sover terug as 1200 VC was daar byvoorbeeld die verlosser Virishna wat:
Wonderbaarlik verwek en gebore uit die baarmoeder van ‘n vlekkelose maagd wat “nog nooit deur ‘n man beken is nie”
Die agent van die verwekking was ‘n heilige gees
Dat die verlosser se lewe vroeg na geboorte bedreig was deur die tiran Cansa.
Dat sy ouers gevolglik vir sy veiligheid met hom na Gokul moes vlug.
Dat al die jong seuntjies onder die ouderdom van twee jaar in opdrag van Cansa gedood is, net soos wat Herodus later in Judea ‘nageaap’ het.
Dat engele en skaapwagters sy geboorte bygewoon het.
Dat die geboorte in akkoord met vorige profesieë plaasgevind het.
Dat hy by geboorte wierook en mirre aangebied is.
Dat hy wonderwerke verrig het, soos die genesing van siekes, deurdat hy blindes laat sien het, duiwels uitgedryf het en dooies opgewek het.
Dat hy uiteindelik gedood is deurdat hy aan ‘n kruis vasgespyker is ‘tussen twee diewe’
Dat hy ter helle neergedaal het, uit die dood opgestaan het en opgevaar het hemel toe.
Met al hierdie gesteelde eiendom in Christendom se kattebak staan dit tereg op ‘n aanklag van vervalsing en uitgifte. Dit lyk vir my die Nuwe Testamentiese appel val nie ver van die Ou Testamentiese Paradys boom nie...
En nou kom ek ‘Elleleuele’ by die hamer van Thor – net so ‘n happie om tot dan aan te peusel:
The earliest written record of Germanic religious attitudes is Julius Ceasar’s ‘De Ballo Gallico. He noted in book six writen in 53 BC: “They have no Druids to control religious obsevences and are not much given to sacrifice. The only beings they recognise as gods are things that they can see, and by which they are obviously benefited, such as the Sun, Moon, and Fire”
Maar uit die inherente karakter van die Germaan is daar ‘n mitologie geskep wat die kultuur en wese van die Ariese gees verhef het en waarin en waardeur die siel van die Arier openbaar is. ‘n Ewige kode wat nooit durf gekniehalter word nie, want dan sterf die siel van die Witman...
netgewonder
8th February 2010, 12:40
Hallo ou Man en Stefanus,
Baie dankie vir die "updates" van Waldor. Ek was so rukkie gestrand en buite aksie sonder my rekenaar en het lanklaas kon inlog en lees, maar die wag was die moeite werd!!!! Ek kan nie wag om al die nuwe nuus en artikels met almal se menings te lees nie.