Keisersnee versus natuurlike geboorte? Alle risiko's word nie gelyk geskep nie
Geskryf deur Stefan Hansson
Geboortes deur keisersnee styg wêreldwyd. Die jongste syfers (2016) toon dat 25% van geboortes in Wes-Europa deur keisersnee was; In Noord-Amerika was dit 32%, en in Suid-Amerika 41%. Gegewe hierdie statistieke, is dit nie verbasend dat mense belangstel in nuwe bewyse wat na die potensiële skade (en voordele) van hierdie prosedure kyk. Ek lees egter die laaste resensie van die bewyse met gemengde gevoelens.
Die hersiening, gepubliseer in PLOS Medicine, fokus op drie hoofuitkomste: pelviese vloerprobleme in die moeder (soos urinêre inkontinensie), asma in die kind en die dood van die kind in latere swangerskappe (stilgeboorte of neonatale dood). Die hoof bevindings was: In vergelyking met vaginale aflewering, is daar 'n verminderde risiko van urinêre inkontinensie en vaginale prolaps met 'n keisersnee. Daar is 'n verhoogde risiko vir asma by kinders wat deur keisersnee gelewer word, tot en met die ouderdom van 12. En swangerskap na keisersnee was geassosieer met verhoogde risiko van miskraam en stilgeboorte, maar nie van neonatale dood nie.
As wetenskaplike kan ek die moeite doen om 'n sistematiese oorsig oor die onderwerp te doen, maar as 'n verloskundige is ek bekommerd dat die resultate deur pasiënte oorverinterpreteer kan word - nie om verloskundiges en vroedvroue te noem nie - en keisersnee "bemark" as 'n veilige manier om pelviese vloerprobleme te voorkom.
Die resultate van die studie, wat deur die Universiteit van Edinburgh gedoen is, is gebaseer op 'n analise van die gekombineerde data ('n meta-analise) van een groot, gerandomiseerde, gekontroleerde proef en 79 waarnemingsstudies, almal van welgestelde lande.
Overall, dit is 'n goed-gedoen resensie. Maar daar is swakhede (wat die skrywers erken), soos om nie die tipe keisersnee (noodgeval teenoor beplande operasies) in ag te neem nie en nie die stadium van arbeid in ag te neem toe die operasie gedoen is nie. (Die uitvoering van 'n keisersnee tydens die laat stadiums van aflewering gaan waarskynlik die bekkenvloer op sommige maniere benadeel.)
Gedryf deur vrese van urinêre inkontinensie
As verloskundige ontmoet ek baie vroue wat bekommerd is oor hul komende aflewering en 'n sterk wens vir 'n veilige keisersnit. Hulle dink dikwels dit is 'n goeie manier om die pelviese vloerprobleme te voorkom wat na 'n natuurlike geboorte kan voorkom. Die voordele van 'n keisersnee vir die voorkoming van bekkenvloerprobleme word wyd bespreek op sosiale media, en in ouerskap- en swangerskapstydskrifte, wat bydra tot die toenemende vraag na keisersnee.
Vroue is goed bewus van die ongemak en verleentheid wat verband hou met urinêre inkontinensie en het 'n verstaanbare vrees vir seksuele disfunksie. Maar ten spyte van die gerapporteerde bevindings wat 'n verminderde risiko met 'n keisersnee lewer, is hierdie probleme hanteerbaar, behandelbaar en, belangriker, nie lewensgevaarlik nie.
Daar is egter lewensbedreigende risiko's wat verband hou met 'n keisersnee op latere swangerskappe, insluitende verhoogde risiko van miskraam, stilgeboorte en probleme met die plasenta - soos plasenta praevia (die plasenta wat die geboorte kanaal dek), plasenta-accreta (wanneer die plasenta groei te diep in die baarmoederwand) en plasentale abrupsie (waar die plasenta gedeeltelik of heeltemal van die baarmoeder skei voordat die baba gebore word).
'N Keisersnitafdeling kan ook kinders raak. Die resultate van hierdie jongste oorsig toon dat dit die risiko van kindersasma (21% verhoogde risiko) en die risiko van vetsug (59%) by kinders tot en met vyf jaar vergroot, vergeleke met kinders wat deur vaginale aflewering gebore word.
Keisersnee word geassosieer met 'n verhoogde risiko van vetsug in die kind. thechatat / Shutter
Alle risiko's word nie gelyk geskep nie
Dit is duidelik dat dit nie sin maak om die risiko van urinêre inkontinensie te vergelyk nie, sê die risiko van 'n stilgeboorte. Verloskundiges is bewus van die verskillende risiko's van keisersnee versus vaginale aflewering en moet help om die pasiënt te lei om 'n besluit te neem. Om enige verdere toename in die keisersneergedeelte te voorkom, moet verloskundiges verantwoordelikheid neem vir hoe hierdie inligting aan pasiënte oorgedra word, met inagneming van die volle reproduktiewe lewe van die pasiënt, en ook daarop gemik om die risiko's vir enige volgende swangerskappe te verminder.
Dit is 'n opvoedkundige en etiese uitdaging vir dokters om die potensiële risikofaktore van huidige versus toekomstige swangerskappe te balanseer. Terwyl vroue meer keuse gegee word, dink ek nie dit is eties of raadsaam om die pasiënt te laat prioritiseer tussen verskillende uitkomste soos die skrywers suggereer nie. Liewer moet pasiënte ingelig word oor al die risiko's - in alle lewensfases, vir moeder en kind - en assesseer hul opsies daaruit.
Stefan Hansson, Professor in Verloskunde en Ginekologie, Lund Universiteit
{amazonWS: search index = Boeke; sleutelwoorde = natuurlike geboorte; maxresults = 3}
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Keisersnee versus natuurlike geboorte? Alle risiko's word nie gelyk geskep nie