લયસ્તરો(મરી શકતો નથી) - કુમાર જૈમિની શાસ્ત્રી - લયસ્તરો
April 21, 2017 at 1:59 am by વિવેક · Filed under કુમાર જૈમિની શાસ્ત્રી, ગઝલ
એક એકલતા મને તારા સુધી લઈ જાય છે
પણ પછી હું એકલો પાછો ફરી શકતો નથી
તું કહે તો યાર સાતે સાગરો ખેડી શકું
કાળના ખાલીપણાનો પણ પુરાવો એ જ કે –
તું જશે તો આ જગત જાણી જશે તારા વગર
સ્વપ્ન છું કે અશ્રુ છું બસ આ દ્વિધાને કારણે
– કુમાર જૈમિની શાસ્ત્રી
મત્લાનો અભાવ અને એકાદ જગ્યાએ નજીવા છંદદોષને બાદ કરીએ તો નખશિખ આસ્વાદ્ય રચના. પહેલા શેરમાં એકલતાની જે વિભાવના કવિ રજૂ કરે છે એ કદાચ પ્રણયમાં વિરહની સર્વોત્કૃષ્ટ અભિવ્યક્તિ છે.
April 21, 2017 @ 8:05 am
બસ આ જ તો દોષઃ છે છંદમાં રહી શકતો નથી
ને અછઁદાસ થઇ શકતો નથી
સાચે જ પહેલો શેર કાબિલે દાદ છે.
April 21, 2017 @ 10:43 pm
હું એકલો પાછો ફરી શકતો નથી … ખૂબ સુન્દર ગઝલ …
April 21, 2017 @ 11:54 pm
વાહ! સુંદર રચના!
બધા જ શેર સુન્દર ….
April 23, 2017 @ 2:18 am