Chemical structure and fungicide selectivity
The influence of stereo- and other isomers, homologues and structural variations on the activity of various types of systemic fungicides is reviewed.
Systemic fungicidal and insecticidal activities of 1- and 2-[bis (dimethylamido)phosphoryl]-3-alkyl-5-anilino-1,2,4-triazoles
The compounds referred to in the title have been investigated for fungicidal, insecticidal and acaricidal activities in laboratory and greenhouse tests. Several representatives of this class of compounds were active against powdery mildew on apple, cucumber, and barley, and against aphids and spider mites, both when applied to the leaves and when added to the nutrient solutions of test plants. Treatment of leaf halves resulted in protection of the entire leaves. A striking difference in pesticidal activity was observed between two series of isomers. Representatives of the series with the phosphoryl group in the 1-position showed much greater pesticidal activities than their corresponding isomers with the phosphoryl group in the 2-position. The optimum activity within the two homologous series (R-H, CH3 ... C6H13) was determined: generally the lower homologues (R-H, CH3, C2H5 and i-C3H7) showed the greatest pesticidal activity in the systemic tests. After leaf-application the influence of the length of R was less pronounced or even reversed.SamenvattingDe in de titel genoemde stoffen zijn onderzocht op fungicide, insecticide en acaricide werking in laboratorium en kasproeven. Verscheidene vertegenwoordigers van dit type verbindingen waren werkzaam tegen echte meeldauw van appel, komkommer en gerst, en tegen bladluizen en spint, dit zowel na toepassing op de bladeren als na toevoeging aan de voedingsoplossingen van proefplanten. Behandeling van bladhelften resulteerde in bescherming van de gehele bladeren. Een opvallend verschil werd waargenomen tussen de werking van twee reeksen isomeren. Vertegenwoordigers van de reeks met de fosforylgroep op de 1-plaats waren veel werkzamer dan hun isomeren met de fosforylgroep op de 2-plaats. Het optimum binnen de twee homologe reeksen (R-H, CH3 ... C6H13) werd bepaald: in het algemeen waren de lagere homologen (R-H, CH3; C2H5 en i-C3H7) het werkzaamst in de systemische proeven. Na een preventieve bladbespuiting was de invloed van de lengte van R minder uitgesproken of zelfs omgekeerd.
A microscopic study of powdery mildew on barley after application of the systemic compound wepsyn
Abstract5-Amino, 3-phenyl, 1-bis (dimethylamido) phosphoryltriazole 1, 2, 4 (wepsyn) was applied to the roots of barley seedlings, var. ‘Balder’ in concentrations of 10, 25, 62 and 156 ppm, and the infection process ofErysiphe graminis f.sp.hordei on these plants studied microscopically. During the first few hours after inoculation a retardation of the germination occurred at the two highest concentrations, thus before the fungus had established contact with the host protoplasm. Penetration and formation of a lignituber was retarded at all wepsyn concentrations. At 10 and 25 ppm the formation of primary haustoria was reduced about thirty fold in relation to that on control plants. Mycelium that developed was often stunted. At higher wepsyn concentrations almost no haustoria were formed. Some leaf tip necrosis occurred, especially at the higher concentrations of wepsyn.SamenvattingGersteplanten, ras ‘Balder’, werden geïnoculeerd metErysiphe graminis f.sp.hordei en met de wortels in wepsyn-oplossingen van 10, 25, 62 en 156 ppm geplaatst. Het infectieproces werd gevolgd door op verschillende tijdstippen na inoculatie coupes te maken van gefixeerde bladeren, evenwijdig aan het bladoppervlak en deze microscopisch te bestuderen. Gedurende de eerste uren na inoculatie, dus voordat de schimmel contact gemaakt had met het cytoplasma van de waardplant, trad een vertraging van het kiemingsproces der conidiën op bij de twee hoogste wepsyn-concentraties. De penetratie en vorming van lignitubers was vertraagd bij alle wepsyn-concentraties. Vorming van haustoriën had nagenoeg niet plaats op planten behandeld met 62 en 156 ppm wepsyn. Het aantal haustoriën was sterk gereduceerd op planten behandeld met 10 en 25 ppm. Mycelium dat op deze planten gevormd werd, vertoonde vaak een gedrongen uiterlijk.Necrose van de bladtoppen trad vooral bij de hoogste wepsyn-concent raties op.