Do chadail ar bhfear faire
Do chadail ar bhfear faire;
ní husaide m'ionghaire
gan mo thoil-se ar tí a feithimh
toirse 'n-a chlí choimhithigh.
Is éigin go dtiocfa as-teach
a bhiodhbha nó Dia dúileach;
mo theagh do b'adhbha fholamh
feadh an abhra d'osgoladh.
A námhaid dá rabh reimhe
móide adhbhar oirbhire,
teacht don toigh i mbí a bhiodhbha
nach hí toil an tighiorna.
An réasún aga raibhe
cumas m'anma d'ionghaire,
do leag uille ar an anmain
nach beag truime a thionnabhraidh.
Bíd a charaid diomdhach dhíom
bíd easgcaraid an airdríogh;
ar n-iompádh ó Dhia dhamh-sa
cia nach iompánn oram-sa.
A imtheacht as a ionadh
m'oibrighthe dá fhoillsioghadh;
croidhe díosg riamh ní roibhe
i mbiadh Críost i gcomhnoidhe.
Tréigean a mhic móide as náir
ná budh urusa a admháil
ar fhear éintighe oile
go dtréigfidhe a theachtaire.
Gur beanadh grása Dé dhe,
an réasún ar bhfear faire,
ar an anmain mar fríoth faill
a chríoch Is amhlaidh fhágbhaim.
Cia an cara dá dhísle dhamh
i n-éagmhais oidhre ar seathar
ar bhfás d'eite lúidh mo locht
as creidthe dhúinn dar ndúsocht.
Do-ghéabham feasda ar bhfaire;
a-tá i n-oirchill m'ionghaire,
m'fhairei-se gídh dál deacrach,
lámh thairise thoirbheartach.
Lámh a carad do chabhair,
lámh as bhorb re biodhbhadhaibh,
lámh nach teagaimh achd re tréan,
lámh nach eagail don fhíréan.
Iomchraidh sí an domhan 'n-a durn,
iomchraidh neamh, iomchraidh Iofarn,
lámh arab iomdha aire,
clár tiomna na trócaire.
Moluid ar-aon a heineach
an cara 's an coimhidheach
lámh do chuir ár an einigh,
lámh i bhfuil ar bhfóiridhin.
Lámh as comhthrom dá cinead,
lámh fhuilngeas ar n-aindligheadh,
coimhdheas a grádh dá gaoltaibh
lámh fhoilngeas ar n-easaontaidh.
Gabhaid na dúile a nduan féin,
gabhaid éanlaith an ai-éir;
molaidh an trágh 's an tuile
lámh thobhaigh na trócuire.
Lámh thréan ara tréan cara,
minic fhóireas m'easbhadha
ag claonadh gé a-tám ó a toil;
lámh nach baoghal dá biodhbhaidh.
Do bhuail buille as bhaoghal damh
re linn díleann do dhortadh;
lámh bhuailte an dara buille
dál a cuairte chuguinn-ne.
Dá cosg ar cionn na breithe
cia hoile re n-éisdfidhe
lámh gan naomhuidhe ar a neart
naomhMuire Is nach ál d'éisdeacht.
Bhar ngaol nach géabhaidh re hais
tiocfa lá, a lucht an díomais;
an uair fa bhféachfaidhear sibh
féachfaidhear cruaidh a chloidhimh.
An lámh do loit an tairnge
go raibh Críost dá comhairle
gur fhás sí air as ar n-ucht;
nochar mhair dhí achd a diadhacht.
Corp Íosa d'éis a leactha
fan óigh re hucht n-imtheachta
fuair ó ghuin báis 'n-a bais-se,
páis ar a bhfuil fiadhnaise.
A chara nochar chronuigh
a buain eisde d'Íobholuibh
an deaslámh do dhol dá halt
ar son na n-easlán d'fhurtocht.
A-tá ar cumas a chóig méar
dá ngabhthar leo mo leithsgéal
iul an róid do dhíorghadh dhamh
tar gníomhradh
Do budh eagail ar n-éara
— d'éis báis ní huair
aithmhéala — 
muna bheith tús aice ón éag;
dlús as caithte re ar gcoimhéad.
Ní fhuil i gcomhthrom rem chion
foghnamh m'anma ó aois naoidhion;
beag nar thoguibh an mheadh mhé;
do choduil ar bhfear faire. Do chaduil.