Truagh mo dháil le deich laithibh
Truagh mo dháil le deich laithibh,
mise Is ise i n-éanchaithir
gan cead amhairc a gruadh ngeal
ná (a) radhairc uam ós iseal.
Ní raibh ar breith dhi ná dhamh
labhairt re chéile i gcogar
gan cách oile d'aithne ar locht,
ná aighthe ar-oile d'amharc.
Ní fhéadmaois dá heagla féin
dul i ngar dá gnúis shoiléir;
gion go bhféadmais teacht don tigh,
teacht 'na héagmhais níor-bh'fhéidir.
Do bhí d'iomad na hannsa,
's do bhí d'uamhan oramsa,
mo chóig céadfadha do cheilt
don bhéaltana óig oirdheirc.
Níor léig sí gáire ná gul
ná colladh dhamh ná dúsgadh;
socht ná labhradh níor lamhas;
bocht amhghar an t-amharas.
Mo mhallacht lé! níor léig damh
tógbháil mo chinn ná a chromadh,
rún mo chroidhe dá cneas seang,
ná meas an toighe timcheall.
Uch! nár mhaithe Dia dhise
bheith ag crádh mo chroidhe-se;
ná tí le a corp creach mo bhall,
's ná deach i n-olc dá hanam.
Gruaidh mar chorcair, cneas mar bhláth,
uch, Is aoibhinn don óglách
nár fhéagh an eala niamhdha,
béal meala Is maillbhriathra.