Thugas grádh don fhuath
Thugas grádh don fhuath,
cuirim suas don ghrádh;
ní fiú é bheith ris,
do bhris sé ar a lán.
Córaide fuath dhó
brón 'na dhiaidh do ghnáth;
do-ní fós, dar linn,
tinn an duine slán.
An fuath cé gur mór,
a chlódh ní badh cás;
féadfar sgaradh ris, — 
ní mar sin don ghrádh.
Rochóir grádh don fhuath,
buan duine 'na dhiaidh;
dá raibh grádh dod ghuin,
ní fhóir luibh ná liaigh.
Do chonnarc-sa bean
is fear uirthi i ngioll;
nó go bhfuair sé bás,
ní bhfuair grádh dá chionn.
Mise gibé mé
béaraidh mé go buan;
gidh annamh a rádh,
thugas grádh don fhuath!