A bhráighe tá i dtor London
Eoghan Ruadh Mac an Bhaird cct.
A bhráighe tá i dtor London,
a ua Chonaill chaomhGhulbon,
do gheimhil-se Is lór do léan
ar shlógh seinInse Saimhéar.
I ndiaidh ar gcarad do chaill
a-nois, a Néill Domhnaill,
is é an bann dar mbreith ar gcúl;
níor am dod bheith i mbríosún.
Ní tu-sa a-mháin, a mheic Cuinn,
don chur-sa i láimh i Lonnuinn;
sliocht bhar n-iarnaigh ar fhóir mBreagh
do iarnaigh ghlóir na nGaoidheal.
An feadh nach fuil ar do thol
iomdha ó Bhóinn go Beinn Gulbon
i ndaoirsine 'ma-raon ruibh
gan shaoirsine ag aon d'Ultaibh.
A-táid eidir thuaith Is chill,
eidir fhuil aird Is ísill,
ag roinn bhar rodhochair ruibh
boill comhothair dod chneadhaibh.
Na mná, na boicht, na brughaidh,
na huird Is na hollumhain,
gach mac robhras, gach rinn áigh,
id chomhghlas, a chinn Cruacháin.
Ionann ualach, ionann cneadh,
ionann cóir dhaoibh Is dóibh-sean,
ionann innreamh, ionann ceas,
ionann imneadh Is áineas.
Do ghabháil, a ghéag Eanaigh,
— lór do ghlas ar Ghaoidhealaibh,
cách uile i láimh as do los — 
ní le duine a-bháin bheanas.
Dóchas laochradh Leithe Cuinn
gaisgeadh curadh chlann gConuill,
a-táid, a Néill Ghairbh, id ghlas
a n-ainm, a gcéim, a gceannas.
An glas re fada i bhfuil sibh
ní glas é ar Rígh an ríchidh
do bhreith as dámadh é a dheoin
dá gach ghlas ós sé as seighleoir.
Ós sé seighleoir gach geimhle
Rí nimhe ar gceann coimeirghe
do dhruim do ghiallchuibhrigh guidh,
a thriathbhuidhnigh Fhuinn Fhiachuidh.
Le guidhe Meic Dé na ndúl
mór mbráighe do bhí i mbríosún
romhaibh do saortha mar sain
ar modhaibh naomhtha a-nall-ain.
Do bhí — ní cúis as
ceilte — 
neach róibh fa rígh Éighipte
nar tharbha an chóir ar a chúl
go ndamhna bróin i mbríosún.
An chúis do cuireadh 'n-a leith
ar n-a dealbhadh i ndíchleith
— ní chuala an rí an failcheas
fill — 
do bhí i n-aincheas a hinnill.
An Patri-arca Ios-éabh
ar ar chum méirdreach mísgéal
dar leathnaigh gnaoi Dé na ndúl
is é do bhaoi san bhríosún.
Le toil Athar na n-uile
táinig dá thaom trócaire
an rí ar gcromadh ar an gcoir
sí ar 'n-a lomadh dá láthair.
An rí Forann mar fhuair fhios
nach dearnadh air acht aimhleas
do saoradh é as a haithle
is é i mbaoghal básaighthe.
Ní hé amháin gur saoradh sin
rí Éighipt trá ar n-a thuigsin
ar feadh a thíre do thogh
'n-a fhear ríghe do riaghladh.
Ar gclos do neamhghair, a Néill,
mar so ar aithris an fhíréin
a-tá ar ndóigh a Dia na ndúl
nach a-mháin nach bia i mbríosún;
Acht go gcuimhneocha an choróin
duit a-rís le ro-onóir
gach a bhfuair sibh ar a son
is gach buaidh libh dar leanadh.
Ar an bhfáth fa bhfuile i nglas
acht go gcroma Cing Séamas
ná meas nach saorfaidhe sibh
's ar leas fraochmhuighe Fuinidh.
Súil Banbha red bheith a-muigh,
a mheic Cuinnmheic an Chalbhaigh,
ag cur beochroidhe i gcloinn Cuinn
's ag buing eolchoire oruinn.
Do thoil aonMheic Dé na ndúl
biaidh trá, a thriath Seandún,
do dhaoirsine rú 'ga roinn
'n-a saoirsine ag crú Chonuill.
Rí nimhe, a Néill Í Domhnaill,
ad-chluin th'osnaidh n-éagcomhlainn,
ad-chí ar gcruth, do-chí bhar snaidhm,
a ghuth go dtí fan dtoghairm.
Dóchas cháich ar chanas rut;
nár léige Dia a dul seachat
an tsúil chabhra ad-chualaidh mé
ag sluaghaibh Banbha, a bhráighe. A bhráighe.
Mó an príosún fós i n-a bhfuil
inghean ríogh fhréimhe Dálaigh
a bhfuilnge ag crádh a cridhe
doilghe dál a daoirsine.
Dá mbeith nach biadh do dhochar
do chách uile it iarnochadh
acht an brón i n-a mbí soin
do budh mór an ní a-nall-oin.
Ní hionann tuirrse Is tuirrse,
ní grádh grádh 'n-a focair-se,
ní himneadh as doghrainn dí
inghean Í Domhnaill Daoile.
Fa sgaoileadh Néill Is Neachtain
muna bheith sunn saoileachtain
do bhiadh an brón mar nach fuil,
ní bhiadh clódh ar cumhaidh.
Nár tháire — ná táire mé — 
Aodh Ó Domhnaill i ndaoirse;
nár chluineam i láimh re a linn
ar bhfuigheall áir dá fhoirinn.