Ná déana díomas, a dhuine
Aonghus Fionn Ó Dálaigh cct
Ná déana díomas, a dhuine;
deimhin go bhfríoth fios do locht,
fogus daoibh for-íor an t-uamhan
ná bíodh dá thaoibh uabhar ort.
A dhuine bhoicht ná bí díomsach,
do dheireadh féin féach a-nú;
a-tá sealbh ag an éag oraibh,
is dearbh nach géag thoraidh thú.
Rachthair a-rís san gcriaidh gcéadna
— a criaidh ar dtús tháinig sibh;
an t-uabhar dá thaoibh níor
thréigis;
uamhan daoibh ar léigis libh.
Cairde aithghearr Is eadh fhuarais,
ní fada ón chriaidh a cur ort;
dá mbé go bhfuil do ré romhaibh
ní fhuil sé gan omhain ort.
D'éis an bháis ní bhéara sibh-se
síos fan dtalmhain a-tá fóibh
— uch, a thruaigh, Is truagh an mealladh — 
buar ná cuaigh ná earradh óir.
Ní bhia achd aonbhrat Is é cumhang
fad chorp ar gcaitheamh do ré;
tú mar chraoibh ar gcur a duille
ar ndul daoibh don chruinne ché.
Mór an truaighe mar tá sibh-se,
seargfaidh do chlí claonfaidh t'fholt;
mór an béad mar taoi id thoirrchim
's an t-éag gach laoi ag oirchill ort.
Brisfidh do dhearc — ba dáil baoghail — 
biaidh do bhéal ar dhath an ghuail;
ná bí gan omhan t'fhir chagaidh;
ag sin robhadh agaibh uaim.
An troightheach — is tráth dá
fhógra — 
re hucht an bháis — is beart truagh — 
creidthe dhíobh i gcriaidh an
Choimdheadh
biaidh fo-ríor 'n-a oighreadh fhuar.
Rachaidh claochlódh ar chruth t'aighthe,
d'éis t'éaga do b'olc do niamh,
biaidh do bhéal mar an ngual ngabhann,
ba tuar déar, a chalann chriadh.
A dhuine, ná déana fallsacht;
is fíor damh a ndubhairt mé,
a chroinn 's a fhréamh a húir
Éabha,
is sgéal rúin ná déana dhe.
Féach orm, a dhoirseoir Dé atar,
a hucht Críost ler ceannchadh sinn;
ná léig im cheann cíogh an
álaidh
i ngeall re gníomh Ádhaimh inn. Ná.