Sguir dod dhíomas, a dhuine
Donnchadh Mór Ó Dálaigh cct.
Sguir dod dhíomas, a dhuine;
gearr go dtiocfa teachtaire
— is iongnadh leam créad do char — 
ar do cheann ón éag uathmhar.
Muna choisge tú do thal
dod chraos dot fheirg dot uabhar
gearr go mbia cosg ón éag ort;
féag ar do rosg gan radharc.
Ní hadhbhar díomais duid-se
do mheirbhe Is do mhíothuigse,
's bheith dod chorp ó chéill ag dol
is th'fholt go léir ar liathadh.
Do mheanma mhear achd gér mhór
do-chím í uaibh ar gclaochlódh;
is tearc tuile nach téid as;
tréig, a dhuine, do dhíomas.
Neart do lámh ar aird ní fhuil;
do leath a lúth fad chosaibh;
féach meirg ar do dhreich ar ndol;
eirg ód bheith mar do bhábhar.
Smuain boidhre na gcluas choidhche
's do bheith feoighe fannfhoirbhthe;
smuain ar an uaigh th'ionad ceart
's do sbiorad uaibh ar n-imtheacht.
Ar dtocht téarma do mhire
biaidh tu-sa i n-eirr th'aimsire
sronnán id chom ar n-a chor
mar lomán gcrom ar gcríonadh.
Do-chím ort airdheanna an bháis
— dúinn uile as adhbhar
uathbháis — 
d'fhás duibhe id déad ba soillse:
's ní chluine créad chanaim-se.
I n-áit do choilceach gclúmh dte
's é t'iomdhadh an uaigh úire;
's badh iomdha daol donn ag dul
a-nonn tred thaobh da tholladh.
Dréimire beag léigthear libh
ós cionn ceathrair do dhaoinibh;
ó theach go tigh dod chuir-se
ag sin each bhar n-iomchuir-se.
Musgail feasda, sgar red sgim,
fada tá tu-sa i dtoirrchim;
ní sámh do chodladh, a chuirp,
leis nach ál obadh aonuilc.
Mo chion-sa ba mór ag mnáibh
ar mbeith dhamh i n-aois ógáin;
cúis fa dtug i dtár mo chion
mar tám ag drud re deireadh.
Féach ós do chionn, a chlí chuil,
guidh Dia d'fhortacht ar t'anmuin,
's féach faoibh ar bhfuaradh dot fhuil
daoibh ót uabhar do b' ionsguir. Sguir.