Mairg adeir olc ris na mnáibh
Mairg adeir olc ris na mnáibh!
bheith dá n-éagnach ní dáil chruinn,
a bhfuaradar do ghuth riamh
dom aithne ní hiad do thuill.
Binn a mbriathra, gasta a nglór,
aicme rerab mór mo bháidh;
a gcáineadh Is mairg nár loc;
mairg adeir olc ris na mnáibh.
Ní dhéanaid fionghal ná feall,
ná ní ar a mbeith grainc ná gráin;
ní sháraighid cill ná clog;
mairg adeir olc ris na mnáibh.
Ní tháinig riamh acht ó mhnaoi
easbag ná rí (dearbhtha an dáil),
ná priomhfháidh ar nách biadh locht;
mairg adeir olc ris na mnáibh.
Agá gcroidhe bhíos a ngeall;
ionmhain leó duine seang slán, — 
fada go ngeabhdaois a chol;
mairg adeir olc ris na mnáibh.
Duine arsaidh leathan liath
ní hé a mian dul 'na dháil;
annsa leó an buinneán óg bocht;
mairg adeir olc ris na mnáibh!