Rogha gach beathadh bheith bocht
Tadhg mac Dáire Mac Bruaideadha cct.
Rogha gach beathadh bheith bocht
neach ag a thogha acht gidh tearc
— uirre gan bhréig ní léir
locht — 
san phort nach téid céim tar ceart.
Bheith gan toice ní díoth dhún
mar íoc im olcaibh mar chrádh
nó bheith bocht do réir mo ríogh
díol a locht ní léir dá
lán.
A uan fionn do fhás ón óigh,
uad i ngioll red ghrás a-táim;
asad gan bhréig fa dú dóigh;
is tú an ghlóir nach téid i
dtráigh.
Red thocht i dtionól an Luain
an chroch 's an choróin red thaoibh
tiocfa sé 'n-a shochar dhúinn
dúil don rothal, a Dé, dhaoibh.
Ní fhuil ag neach grádh dá ghaol
— uch! ní neamh a-tám do thúr;
ar dtréidhe mo-nuar Is nár;
grádh dá chéile badh dual
dún.
Go dtí so gan doilgheas daoibh
— ós ort as oircheas a úidh — 
suas don deaghbhragh, a shiur shéimh,
an t-iul réidh do dhearbhadh dhúin.
Gan luaghall éithigh ós aird,
gan uabhar, gan bhréithir bhuirb,
mar luagh i ndearnain an deilg
dual, a leinb, leanmhain do luirg.
A óigmheic arsaidh dar siair
mo chasbhraid go bhfóire féin
's ná leig m'anam uaibh dá thaoibh
sgaoil uainn mo ralam go réidh.
A Choimdhe do-chí mo riocht,
dar gcoimhdhe do bhí go bocht,
go fóil ná cinn ar an gceart;
fóir led neart inn ó gach olc.
s í ceard chosmhail a clódh
sul thí th'fhearg chum dochair dhún
dá bhar dtol, a rí na ríogh,
go dtí dhíom a cor ar gcúl.
A bhfuaras don chruinne ché
uaibh-se dá gach uile ní
bean dot fhiortaibh dhíom, a Dhé,
más díol é i gciontaibh mo
chlí.