A bhean na lurgan luime
A bhean na lurgan luime
(gé taoi ainteann orainne!),
gé tám tinn ré mbás, a bhean,
ní budh cás linn do léigean.
Iomdha cúis fá madh cóir damh,
a luirgneach lom, do léagadh;
tú trá Is cumhga croidhe,
is burba 's Is baoghlaighe.
Tú Is caoile 's Is cuimhge,
tú Is teó 'nar dtiomchailne,
tú Is fuaire uair eile,
tú Is cruaidhe 's Is caintighe.
Gé tá bulla leat id láimh
fá bheith liom pósta ón bpríomhfháidh
(móide a ghrás cia do crochadh),
ní cás le Dia ar ndealachadh.
Do bhulla, a bhréagóg fhallsa,
ní fiadhain é oramsa;
bulla soin ar nách cóir cion,
ní thoir sa Róimh do rinneadh.
A mheirdreach labharthach lonn,
nách cruaidhe hoiread d'iarann,
créad rom-beir re mnaoi dod mheas?
gan geir a-taoi, gan toirrcheas.
Siobhlach ort a-nunn 's a-nall,
seirbhe do ghuth ná an gafann;
cruth nách casmhail do dhuine
do chruth arsaidh iarnaidhe.
Do bholg tana ar-n-a tholladh
mairg do-chí ar céadlongadh,
tuar gorta go bráth, a bhean;
do lochta ar chách ní cheileabh.
Gé nách beinn libhse ag lighe,
fóirfidh Mac na Maighdine;
go mbeire mé a-nunn ar neamh
an Té do chum an chéidbhean.