Ar iasacht fhuaras Aonghus
Donnchadh Mór Ó Dálaigh
cct.
Ar iasacht fhuaras Aonghus
ó Dhia gin gur dheaghcaomhnas;
an té rug é nochan olc
ó nach tug é achd ar iasocht.
Móide an tuirrse tá ar gach neach
fa bhreith uaim do Dhia dhúileach,
glan an nuabhas, nuaidhe an corp
do fhuaras uaidhe ar iasocht.
An t-iasocht fhuaras do nimh
nocha n-iodhlaicfinn idir;
do b'usa leam a locadh
gémadh fhearr a iodhlocadh.
A Dhúilimh do dhealbh a chorp,
nó go n-iodhlaicfinn m'iasocht
nachar bh'é ceart badh fhearr ann
gan teacht ar a cheann chugam?
Ní hiasocht áruis nimhe
a-tá ar Aonghus d'áiridhe;
gearr gach sosadh achd mar sain
do-san níor bh'fhearr ga athair.
An tsealbh bhunaidh bhíos a-nois
níor leam achd iasocht Aonghuis;
ní fríoth uaidh achd athaidh dhe;
do-chuaidh le a athair oile.
Iasocht bunaidh do bhuain air
ní iarrfainn ar an athair
— níor léig sei-sean an leanbh
linn — 
a shealbh leis-sean do léigfinn.
Do Mhac Dhé bhí Is beannacht lais
deonuighim anam Aonghuis;
ní fhuighinn neart budh fhearr air
reacht fa a cheann nocha cosmhail.
Croidhe Dhé d'fhurtocht orm-sa
truagh nach táinig chugam-sa
ar mhnaoi roimhe ráinig teagh
mar tháinig croidhe an Choimdheadh.
Lá dá ndeachaidh Mac Muire
go teagh Martha míonghloine
an bhean dar chinn an rí rath
re a linn do bhí go brónach.
Do fhiarfaigh Mac Dé dhi-se
créad an chúis fa raibhei-se
ar bhfaicsin déar le a gruaidh ngil
an léan fhuair gé do fhidir.
"An mac óg do b'aithnidh dhuit"
ar si-se "a Athair orrdhruic,
teasda an ghéag bhassolus bhinn;
Lasarus créad nach caoinfinn?"
"Gluais leam" ar Dia do dhealbh neamh
"tuigim mar tá do chreideamh
go léiginn uaim do mhac maith
lat ón uaigh" ar an t-Ardfhlaith.
Gluaisis leis — níor leasg an
chéim — 
d'fhios an adhlaicthe ainn-séin;
sona an flaith ó bhfuair proigeacht,
maith do-chuaidh an chomhoideacht.
Do ráidh Dia ag dul ós a chionn
ris an mac — mairg nach tuigeann:
"cuirim ort, a chalann chriadh,
tocht 's an t-anam ar éinrian."
An sgáth bréige do bhí ann
as ar imdhigh an t-anam
ní dhearna an Rí achd a rádh sin
's do bhí slán Is an slighidh.
An cleas-sain, dá mbeinn buidheach,
do-rinne an mac míorbhuileach
a Dhé nach déanann a-nos
is nach fhéaghann é ar Aonghus!
Gion go bhfaghaim mar fuair sin
do chionn guidhe Dhé dhúiligh
d'éis a mhíorbhuile ar Mhartha
dá fhíorghuidhe Is adhartha.
Gion go bhféagh Rí nimhe a-nois
orm-sa um fhóirithin Aonghuis
dámadh fiu mé a dhéanamh dhamh
do-ghéanadh é Is do fhéadfadh.
Ó nach fiu a dhéanamh dhamh-sa
Mac Dé d'fhurtocht oram-sa
mairg más eadh do fhuirigh inn
ris an mbuilidh ngeal nglóirghrinn.
Níor shaoil mé gur mhaith an bhreath
gan mhac re a athair d'fhuireach;
ní hamhlaidh do an rem dhul
achd anmhain damh re a dhol-san.
Taosga thug mei-se ná an mac,
Dia tug orainn an t-iomlat;
gidh taosga rug sei-sean sain
ní hei-sean thug ó thosaigh.
Tosach uaim-se fhuair sei-sean;
truagh dhamh gan dul reimhei-sean;
d'óige ar meic-ne dar mhó ar gcean
do badh leigthe dhó deireadh.
Ní deireadh don tuirrse thruim
d'éis an laoigh d'fholach oruinn;
fa romhoch cré tar a chneas,
sé d'fholach nochar bh'oircheas.
Ní béas eilte d'éis a laoigh
agam d'éis an ghil ghlacshaoir;
ní thabhar laogh oile air
go saor mo chroidhe ón chumhaid.
Sódh na heilte ní holc dhi
a laogh féin ó théid thairse;
do laogh oile do-gheibh grádh
a croidhe féin ag síothládh.
Buan mo chumha um cheann mo mheic,
ní hionann Is an eilit;
d'éis an laoigh re a dtabhrainn taobh
ní thabhraim m'aoidh ar aonlaogh.
Laogh mo chroidhe an mac muirneach,
mo chara, mo chomhairleach,
níor bhean tuirrse roimhe rinn
mo chuisle croidhe caoinim.
Mo chruit chiuil as caoine nglóir,
mo ghlór caoin as cosg dobróin,
éinfhear cumainn mo chridhe,
mh'urraim agus mh'áisighe.
Mo chraobh chnuais, (mo bhile bláith),
mo ghéag fíneamhna
fhíorbhláith,
mo mhac ochta agus anma,
mo shlat chorcra chraobhabhla.
Mo chiall, mo chuimhne, mo chonn,
mo mhac, mo dhalta drólann,
mo mhochmhacámh, mo mhionn súl,
mo fhochlacán fionn foltúr.
Do oileas d'Airdrígh nimhe
Aonghus ar gcuid cridhe-ne;
fuaras doimheanma uadh as
do luagh mh'oileamhna ar Aonghus.
I ndoilgheas re Dia athar
— do b'éagcóir an t-ordachadh — 
do-chuadhas — is do b'é m'olc — 
fan té fhuaras ar iasocht. Ar.
Fuair Fionnghuala fód bunaidh
d'éag Aodha, d'éag Fearadhaigh;
do-chuaidh siad Is siad gan locht
ní fhuair iad acd ar iasocht. Ar iasocht.