A-tám i n-easbhaidh amhoirc
A-tám i n-easbhaidh amhoirc
ar gcaitheamh mo chéadradhoirc;
srian do chaithfinn ris an gcorp
ó mbiadh aithrinn ar m'amhorc.
Tuigim mo dhíoth amhoirc as
nach móide iarraim eolas
gan éantroigh ar a haghaidh
ag céadfaidh dom chéadfadhaibh.
Go n-aithnighim orum féin
móide as oirchios a haimhréir
nach foil roirinn ar mo rosg;
doibhinn lem thoil a teagosg.
Dá mbeinn i gcogadh rem chorp
ní bhiadh easbhaidh ar m'amhorc;
tug síoth do thabhairt dom thoil
díoth amhairc ar an anmoin.
Ní cosmhail nach meallfadh mé
mo námha i n-aimsir m'óige
's go saoilim go bhfoighbhe faill
oirn-ne i gcaoileirr an chochaill.
Nach faicfe sinn ó so a-mach
aithnim ar m'aigneadh ndíomsach,
gé theasda ón radhorc a rinn,
d'amhorc feasda achd a bhfaicim.
Ar ndul ó ar dtír féin i bhfad
tugadh linn lór do dhearmad do bhrígh ar ndearc do dhalladh
searc don tír i dtángamar.
Do bharr ar bhuain na habhla
do chuir d'éis a hagallmha
mar do choill Éabha an aithne
séana croinn na comairche.
Oidhre Dé ler dúineadh neamh
do bhaoi go ceann cóig n-aimsear
nar roinn sé a ghlóir re a ghaoltaibh,
an chóir Is é d'éanaontaidh.
Fuair aonta an athar neamhdha
gur bh'í toil an tighearna
teacht i dtruaill chumhaing an chuirp
tre bhuain an ubhaill orrdhuirc.
Do chead na cúirte móire
táinig i mbroinn banóighe;
an chomhairle as ar luigh leis
dár ngonaibh-ne Is luibh leighis.
Acht éad ar an seanóir saoir
fan mac nar thuill a thathaoir,
d'fhoiléim mar do-chuaidh 'n-a corp
toibhéim ní fhuair a hóghacht.
Do b'ionann agus a éag
a theacht i gcorp dár gcoimhéad;
dá bhás do bhí 'n-a fhioghair
rí na ngrás do ghiniomhain.
Beatha Críost gur caitheadh ribh
feadh éanuaire dá aimsir
go lá a bháis ní bhíoth gan
phéin;
páis do budh chrioch dá chaithréim.
Mé dámadh mac díleas dó
an chroch far cuireadh Íoso
do rachadh ar dhéaraibh dhamh
féaghain mh'athar gá hiomchar.
Ní beag an dearbhadh doille
mar fholaighthear orainn-ne
na róid do nochtadh go neamh
le sgoltadh a chóig gcroidheadh.
Do dúnadh ar an teach
thall,
ní raibhe iadhta ar Iofrann;
an bhas do chosgair an cló
glas nír osgail i n-éanló.
Do ling an t-anam gan fhios
a corp Dé díochra an cairdeas;
do bhí a chaithréim ós aird ann,
do airg don aithléim Iofrann.
Dá fhichid lá isteach go dtug
do fhuirigh fa cuaird charud ar dtocht a chinidh re a chois
ar slighidh go port Parthois.
Nach deachaidh ar a dheis féin
go bhfuair aontaidh gach fhíréin
do an-san níor bheag an bháidh re cead na n-aspal d'fhagháil.
Na grása ler imthigh uainn
ní thiobhra Íosa an athuair
cunnradh saor díobh don duine;
ná bíom taobh re a thrócuire.
An bhratach le mbrisfe cath
do-ghéana achd go dtí an tobhach
ga seoladh le sluagh nimhe
leoghan don uan ainglidhe.
Do thabhairt impidhe air
ní racha naomh dá naomhaibh;
ar Dhia nach tráth dá tabhairt
ní bhia cách 'n-a chontabhairt.
A osgladh ar a aghaidh
pian don duine diúltfadhair;
is cneadh ghlúin nó cneadh chroidhe
súil ar teagh na trócaire.
Gan a fhuathachadh air féin
dar lat Is lór do mhíchéill,
gin go mbeath m'easgcara ann,
teach na heasbhadha Iofrann.
Don chur-sa cloinne hEabha
cúis eagla na hairrdheana,
na piana 'n-a dtuile ag teacht
's na miana uile ag imtheacht.
Go lá an bhráith nach bia san chorp
a-tá fós aige d'fhurtocht;
fuigheall buille an anaim ann
gan chalainn uime i nIofrann.
Ní budh móide mo mheanma
mo thionnluicthe óm thighearna
a gcar go léir ar mo láimh
dámadh léir damh a
ndíoghbháil.
An corp thig do nimh a-nall
diadhacht Íosa 's a anam
ranáir don tí nach tuigfeadh
fagháil na dtrí dtionnluiceadh.
Do gealladh glóir Dé dhamh-sa
an chuing do-chóidh oram-sa
dá bhfuilngeam go buan 'n-a bun;
is dual cuingheall i gcunnradh.
Ní fhuil easbhaidh ar m'ithir
nach féadfaidhe d'fhóirithin;
mór gcré nach tabhair toradh
go bhfaghair lé leasoghadh.
A-tá 'n-a chnoc ard rem ucht
an díomas do dhall m'amhurc;
tairgsin mo lot do leigheas
an cnoc aird-sin ísligheas.
Ní bhí dá thaisgidh im thoil
rún as aimhleas don anmoin
i n-uair chaointe mo cheana
nach faoicfe a thruaill thaisgeadha.
Ó nar chaitheas rinn mo rosg
san aimsir thall re theagasg
do riaghladh céadfadh an chuirp
déantar le hiarmhar m'amhuirc.
Im laithibh do-chuaidh caithimh;
biaidh m'aimsear 'n-a héanlaithibh
ag dul thoram go dtí an t-éag;
bí, a cholann, ar do choimhéad.
Fa dheireadh don domhan mhór
lá an bháis ní beag an
claochlódh do-ní, a dhuine, domhan beag
a thoradh uile d'aiseag.
Is cúiteachadh 'n-a chneadhaibh
cuimhne ar mo chrích ndéidheanaigh;
lá an bháis acht nach bí ar m'aire
a pháis ní hí as eaglaighe.
Nach léir damh gurab tríom tug
uan Muire i measg a námhad
a slán fa chneasghuin a chuirp
a-tám i n-easbhaidh amhuirc. Atám.
A n-éisteacht tar cheann mo chean
dá ndiulta an mac, a mhaighdean,
a Mhuire, ná failligh féin
guidhe an aingil 's an fhíréin.
Ní fríoth ar feadh an domhain
id chorp ionnraic óghamhail
nó gur hinnleadh a líon lais
a dhíol d'innbhear it éagmhais.
Go ndeachaidh síos ar a son
do bhréag th'umhla 'n-a héanar;
rí na n-uile i gcéin chuca
fa réim duine dheorata. Atám.