Aghaidh gach droichsgéil a-mach
Aithreach damh mo dhíochoisge, — 
ní glic nách gabhann teagasg;
a bhean thug mo shníomhthuirse,
maith do fhéadas do sheachna.
Ó nách raibh im chumasa
uaim féin gan teacht dot fhaicsin,
is éagcóir nach dtugaise
cead h'amhairc dhúinn i n-aisgidh.
Fa-ríor! isé an fuarastar
mionca ar dturas dot fhéachain;
má tá ann, ní fhuarasa
áit Is sona ná a chéle.
Acht gidh minic ránag-sa
dot fhéachain — truagh an neimhchiall, — 
dot tharbha ní thárrasa
cuid ghiolla an eich don gheirrfhiadh.
Níor thógbhais dom fhéachain-se
an rosg coinnleach mar chriostal;
níor ghuais damh nimh th'fhéachsana
dá madh tú Baisilioscus!
Díomsach dár mac samhlaine
smuaineadh 'na intinn ortsa;
fa-ríor! atá an antuigse
riamh i leanmhain na bochta.
Croidhe uaibhreach easumhal
iomdha uaibh d'éis a leónaidh;
is éagcóir nár leanasa
eisiomláir mhúinte an leómhain.
Cur mh'éaga-sa i n-aithghirre
maith liom a los mh'anma;
dá bhfaghainn ré n-aithrighe,
mar sin badh dócha ar ndamna.
Mise uaid go haithmhéalach
fa-ríor! ní himirt Domhnaigh;
dar leat, ní mé an maiccléireach
do bhean an déirc do Ghormfhlaith.