Cridhe so dá ghoid uainne
Cridhe so dá ghoid uainne, — 
cá ní Is truaighe for talmhain
ná duine i mbí dá anam
do bheith tamall gan anmain?
Uaimse ag inghin an iarla
truagh gan iasacht mo chroidhe,
go dtuigeadh féin nách bhféadar
bréagadh croidhe i mbí toirse.
Cuirfead iomchar mo chroidhe
ar dhuine oile i-mbliadhna;
gidh eadh, dá gcleachta a iomchar,
biaidh sí diomdhach don iasacht.
Biaidh sí tinn, biaidh sí corrach,
biaidh sí gan chodladh choidhche,
biaidh sí ciamhair cumhach,
biaidh sí dubhach gach n-oidhche.
Ní iarrfa adhbhar gáire,
badh sáimhe lé bheith dubhach,
go sgara sí rem chroidhe
go bráth ní bhfoighe furtacht.
Uch! ní cothrom an roinn-se
do-ní an toirrse, dar linne, — 
croidhe nó dhó ag duine
's duine oile gan chridhe!