A bhean fuair an falachán
A bhean fuair an falachán,
do-chiú ar fud do chiabh snáithmhín
ní as a bhfuighthear achmhasán
d'fholt Absolóin mhic Dháivídh.
Atá ar do chéibh chleachtsholais
ealta chuach i gceas naoidhean;
ní labhraid an ealta-soin,
's do bhuaidhir sí gach aoinfhear.
Do bharr fáinneach fionnfhada
roichidh fád rosgaibh áille,
na ruisg corra criostalta
go mbíd 'na gclochaibh fáinne.
Maise nua do thógbhais-se,
gibé tír as a dtáinig, — 
do lámh gan idh órdaighthe
is céad fáinne fád bhráighid.
Do chas an cúl tláthbhuidhe
timcheall an mhuinéil dírigh:
iomdha idh fón mbrághaid-sin, — 
is brágha í dá-ríribh!