Och! och! a Mhuire bhúidh
Och! och! a Mhuire bhúidh,
a Bhuime Dé,
tugas grádh m'anma do mhnaoi
ler marbhadh mé.
Atá an toil, a Mhuire mhór,
'na tuile thréin;
do mharbh sin do láthair mé,
a Mháthair Dé.
Tugas grádh m'anma do mhnaoi,
ach! a Dhé,
's ní ráinig liom a innsin dí
gur milleadh mé.
Grádh dá geilchígh Is gile gné,
mar lile ar lí,
's dá folt dualach druimneach dlúth
is ualach dí.
Grádh dá gealghnúis chriostail mar rós,
nár chiontaigh re haon,
's dá dhá gealghlaic leabhra lúith
ler mealladh mé.
Rug a haolchorp sleamhain slán
mo mheabhair uaim;
milseacht a gotha 's a glóir,
mé im othar uaidh.
Atáim 'na diaidh, ochán, och!
im bhochtán bhocht;
truagh gan an sluagh-sa ar mo leacht
ag cruachadh cloch.
Truagh gan bráithre ag mianán orm
re siansán salm,
ó tharla mé, a Mhuire mheirbh,
im dhuine mharbh.
Amhrán a béil, bile mar rós,
milis mar thúis,
do chuir mé ar buile báis, — 
cá cruinne cúis?
A ógh ler cheanglas mo chruth,
do cheanglais mo chorp;
féach do réir chéille agus chirt
ar n-éiric ort.
Fóir mé, ós féidir leat,
a ghéag gan locht;
fóir mé le comhrádh do chuirp,
ochán, och!