Urra ar leighis Dia na ngrás
Donnchadh Mór Ó Dálaigh
cct.
Urra ar leighis Dia na ngrás,
liaigh maith fhóireas gach uathbhás,
bíom slán 'n-a dhiaidh go deimhin,
liaigh ler bh' ál ar bhfóiridhin.
Is usaide réidhteach leis,
liaigh nach iarrann luach leighis
cóir Dé na ngrás
do
ghuidhe;
is é a bhás ar mbeathai-ne.
Luach aisdir ní iarraidh sain,
liaigh cabhartha clann nÁdhaimh;
liaigh do fhaomh leigheas ar locht
bheireas a ghaol ó ghuasocht.
An deoch shearbh ler fhóir inn-ne
liaigh leighis ar n-intinne
ní thug sé digh dhí dhamh-sa
gur ibh mo Rí romham-sa.
Do léig cuisleanna a chuirp féin,
gidh mór do-ním dá
mhíréir,
Mac Dé do leigheas ar locht;
ní hé so cheileas a chumhocht.
Gidh maith liom leigheas mo chuirp,
a Mheic Dhé as uaisle iodhbuirt,
ní hé uile iarraim ort;
triallaim dod ghuidhe im ghuasocht.
A ghnúis ghrianda shéimh shuilbhir,
sirim ort mar athchuinghidh,
a luibh chabhra cheileas mh'olc,
leigheas mh'anma mar fhurtocht.
Go dtí dod leigheas, a leinb,
d'éis a ndearnadh do dhíbheirg
— mairg nach reich ríghe
nimhe — 
breith fhíre na haithrighe.
A liaigh leighis na n-uile,
's a Mhac ochta óghMhuire,
— cuma an chalann créad a dál — 
féag an t-anam go heaslán.
A ré lán as sia soillse,
fóir, a Íosa, ar n-athtuirse;
sgaoil, a Dhé, ciaigh mo chroidhe,
a liaigh na sé sochuidhe.
Ós liaigh gach othair más fhíor
a-dearar oidhre an Aird-ríogh,
gér chás díobhaidh fhríoth
rinne,
fíoraidh Mac na maighdine.
Má tá leigheas choidhche im cheann
dhuit, a Mhuire, ní mhaithfeam;
dod dheighfheis Is déanta dán;
leighis mo chreachta, a chompán.
Ag so dhuit, a Dhia neamhdha,
— éisd rem thiomna, a Thighearna — 
an chalann 'n-a cánaigh féin;
slánuigh mh'anam, a fhíréin.
Bí mar liaigh, a ghruadh ghealtais,
dom leigheas lá an éigeantais;
's bí mar dheirbhshiair dhúin-ne istigh,
a bhinnliaigh dúine an dúilimh.
Leighis mé, a Mhíchíl, lá an
Luain
mar thiocfaid na trí tromshluaigh
— romhór mo chóir red chuma — 
fóir ar n-anshógh eaturra. Urra.