Ort do sheiseacht, a shaoghail
Donnchadh Mór Ó Dálaigh cct.
Ort do sheiseacht, a shaoghail,
a sgian tana thollfhaobhair;
a ghille 's a lúb 'n-a láimh,
ag súd inn-ne dot fhágbháil.
Mithid damh céim seachad sair,
a sheanóir dhoill, a dhomhain;
do budh turchar dhamh, a dhuill,
urchar do chur lem choluinn.
Do budh codladh ar chlúimh thé
gan iompódh riot a-ríse;
uch, a thruagh, más eadh as áil
seal uabh agus gan t'fhágbháil.
Seal 'san slighe dhíomhaoin damh,
seal 'san saoghal dom shalchadh,
seal san lathaigh, loighe an doill,
athaidh oile san abhoinn.
Ruaig agam d'iarraidh nimhe,
ruaig i measg mo mhuinntire — 
tuig trá nach deighcridhe dhamh
an dá eitrighe d'adhradh.
Siridh féin aireamh eile,
a shaoghail, d'ar t'eitrighe;
beir, a shaoghail, t'aghaidh uaim,
a shalaigh dhaolaigh dhiombuain.
A sheanóir thuisleadhaigh thruim,
mallacht ort gach fhir chumuinn;
go bhfagha shár it sheise,
a chlár tana taipleise.
Gé taoi ar mo thí, a thruagháin
thruaigh,
duit do chumas do chéadduain;
mór an ceannach deaghóir dhamh
seanóir meangach do mholadh.
Is tú an giolla fionn fallsa,
riot do-chuaidh an cholann-sa;
ní tú, a dhalláin a dhomhain,
an chnú fhalláin fhoghamhair.
Is tú an tsadh mheabhlach mheangach,
is tú an bheithir bhéimeannach,
tú an aithir sheang, a sheise,
is ceann aithigh uirrei-se.
Do chuiris díot a-dearair
cúig dhíne do dhíneadhaibh;
ní fhuil tú acht id chuaille chuir
ar bhrú na huaighe, a ánruidh.
A ánruidh thruaigh, tomhais dúin
gá fuil do-chuaidh fad chéadúir;
sloinn go fíor, a bhréagaigh bhrais,
gá céadfhuil ríogh do fhromhais.
Fuil Aibéil mheic Ádhaimh fhinn
dí do chorcrais do chéidrinn;
a bhrais bhréagaigh, Is sí sain
céadfhuil do bhí ar do bhéalaibh.
Fuil Críosd do-chuaidh fad bhruinne,
móide t'imshníomh oruinn-ne;
ceann fat iris níor dhluigh dhamh
ó do ibhis fhuil t'athar.
Do bhrathais Dái-bhí na ndámh
's do fheallais ar Ab-rahám;
tugadh ceann Eoin dá éis sain
'n-a fheoil ar mhéis dod mhiasaibh.
Do chrochais Is a cheann síos
Peadar apsdal na n-óirchíos;
ar ndíoth Peadair agus Póil
eagail do shioth, a sheanóir.
Ní dhearna cumann riot riamh
ó do fheallais ar Aibial
neach nar chuiris féine i bhfód
acht madh Éile agus Eanóg.
Tárras ort-sa eacht oile
do chealga 's do chorroighe;
ar do mhuin — níor bhúireadh
binn — 
do chuir an Dúileamh dílinn.
Bliadhain dí — agus níor dhoib-heart — 
ar do mhuin ag marcoigheacht;
ní fhuair díon, ní thárraidh
trácht,
do shíol Ádhaimh acht aonbhárc.
Tiocfa bráth ainmhín oile
dod bháthadh-sa, a bhréagoire;
ní bhia beatha eile ann
acht ceatha Is teine Is torann.
Báidhfidhear tú do thonnaibh
mar bháidhthear ceap críonchonnaidh;
do leagadh a-dir gach dream
ar sin ní fheadar th'inneall.
Ón ló loisgfidhear do lár
agus ghéisfeas do ghormchlár
agus bhearrfas muir do mhong
do sheanchas ní fhuil agam.
Ag súd inne ag imtheacht uaid
i reilig na gcrann gcaolfhuaid;
beag do threiseacht tocht tar muir
ort do sheiseacht, a shaoghail. Ort.