Toghaim Aibhisdin mar aighne
Toghaim Aibhisdin mar aighne,
a ghrádh riamh go roibh im
chionn;
fóireadh bláth na heagna m'éigean;
fáth eagla nár léigeadh liom.
Minic thugas do thaoibh gníomha
an ghlóir thall — gá truaighe as
mhó? — 
mar chunnradh do chionn an pheacaidh;
cungnamh liom Is deacair dhó.
Aighne géar nach géabha ar
leithsgéal
lá an bháis re breitheamh na sluagh
do fhreagra an aighne nír fhoráil
faighdhe eagna d'fhagháil uadh.
Gá léaghadh re linn an chunntais
cairt mo locht an lá fa mbia
námhaid mh'anman d'fhagháil masla
faghbhadh d'anáir dhamhsa ó Dhia.
Naisgeadh Aibhisdin ar Íosa,
ós éigean damh dul fa a chuing,
a gabháil tar cheann mo cheana
leam i n-anáir beara an bhuinn.
Fear do ba teo teagasg briathar,
béal milis leis nar mhian sgur
a diamhair do bhean don bhochta;
fear fiadhaigh dar dhocra dul.
Munacha fa máthair thorrthach
toirrcheas uasal Is eadh rug;
a cré féin gur ghabh a glanadh
léir dhamh ar an taradh thug.
A ndéanadh do cheilt a crábhaidh
ar a clú do chuireadh brat;
a gnaoi ní bhíodh acht ga báthadh;
do bhaoi a dhíol máthar ga mac.
A héanmhac i n-aghaidh creidimh
re chlódh ón bhás do bhí i
ngioll;
a bheart cháis do b'adhbhar urchra
damhnadh báis cumtha 'n-a chionn.
Sé dá lorg do lean a mháthair
a mac dhí gér dhiúlt a toil;
do char a riaghail chruaidh
chrábhaidh
do-chuaidh d'iarraidh áraigh air.
Nír bh'iongnadh dar dhoirt do dheoraibh
d'éiric braighe do bhuain a glas
— a chur ar céill gér chás deacair — 
a grás do bhéin fheacaidh as.
Salm darab tosach Té Deum
dealbhthar an lá-sain leo ar-aon;
do Mhac Dé ar ndéinimh an mholta
do réidhigh sé rompa an raon.
Oidhre Pádraig na bpeann solas
i saidhbhreas cáich nír chuir
sbéis;
a mhéad do las fa leanbh Moire
searbh gach blas oile dá éis.
Mar théid an fuacht tig an
teasbhach;
táinig as gur ard a
nós
— do bhí a bladh gan dlaoi fa
dheireadh — 
gnaoi do ghabh teimheal ar dtós.
A fhad gur iompuigh re creidimh
ar an gcrábhadh do chuir bail,
feirrde an bláth do bhaoi ar a naomhdhacht;
"ní gnáth saoi gan aonlocht air."
Diúltadh na ngrás gur ghabh baisde
nochar bhean de dul 'n-a theach;
do-rinne síoth Dé 'n-a dheaghaidh;
an críoch Is lé bearair breath.
Do bhaoi — nochar bheag an toice — 
mar thug druim re déanamh locht
gach méin do budh maith 'n-a mháthair
's a mhaith féin san bhráthair bhocht.
A Íosa, gárbh usa a chobhair
an céidfhear rer chuiris dlús;
críoch mo ré ná rabh it aghaidh,
do ghabh mé tharaibh ar dtús.
Do-bheir an deor do dhruim tuirse
toradh fós go bhfagham bás;
san aimsir thall ní tráth deoire;
ní gnáth le crann feoighe fás.
Ná fuilngeadh Aibhisdin m'anam
ar iocht mo námhad ní as sia;
is mairg leanas ón iúl fhire
an triur bheanas dínn-ne Dia.
I n-aimsir ar n-athar naomhtha
gach neach do sgaoil sgéala Dé
ní bhíodh ag sgaoileadh an
sgrioptúir
aoinfhear dhíobh rer bh'ionntnúidh
é.
An t-uabhar Is as do claoidheadh
cuimhne an bháis do bheith 'n-a fhail;
do bhíoth a eagla ar an éarlamh
gan díoth eagna i n-éanmhadh air.
Do dhochar i ndiaigh an anma
do fhágaibh d'fhiachaibh air féin
an léigheann cruaidh do char i mbuige
an uair do ghabh chuige céim.
Dá ordaibh ní hionann riaghail
an fhréamh orrdhraic ór fhás siad
— ní hionann méin gach chroinn
chnuasaigh — 
dá choill a fréimh uasail iad.
Sint Aibhisdin san iúl díreach
dual dá bhráithribh breith a luirg,
géag mheasa na mogal gcumhra
tobar feasa Is umhla an uird.
Ní hiongnadh gurab é a-dearainn
nach dlighthear breath do bhreith lais;
an tslighe ghlan ó nach gabhaim
gabh nighe m'anaim ret ais.
Rí an bheatha — nír bheag an
conách,
is cisde nar chóir do dhrud — 
tug a reic 'n-a dheaghaidh dhuit-se;
meabhair dheit Is tuigse tug.
A bhfuil ar admháil dot fhiortaibh
d'éis do bháis ní bheid gan
chlú;
do nós ní nós falaigh feasda
maraidh fós gé theasda tú.
Do thionnlaic duit do dhíon t'anma
eagna chaol do chaitheadh ria;
do dhula i dtlás as a thuigse
nír lugha an grás duit-se ó Dhia.
Léighthear insan Léigheann Órdha
uirsgéal fós ó bhfuighthear am
ar méar do láimhe ós dá
labhra
ní háille sgéal amhna ann.
Dá fhichid nar bh'ionann martra
moladh dod thaisibh tug siad;
lámh nach meath a dhóigh ar dhuine
do fhóir fa seach uile iad.
Ní dearnadh lé ó
ló
th'éaga
an uaigh fós i bhfuil do chorp
— ar do ghníomhraidh ní fhuil
áireamh — 
míorbhail nar chuir áireamh ort.
Do ibh an fear le bhfríoth sláinte
— Sint Aibhisdin do b'é a liaigh — 
uisge glan do iarr a ibhe
nar ghabh mian dighe 'n-a diaidh.
Gur bhac do mhnaoi dar mhúin crábhadh
'n-a codladh do-chonnaic fhís
an bhean ar dtéaghadh a toile
déanamh na gcean roimhe a-rís.
Fad a chaithréime re a cumadh
córaide dhamh dul dá roinn;
ceilfidh mé go fóill na fearta
acht gur fhóir sé dearca an doill.
Nír iompó a shaidhbhreas ná a
shocracht
Sint Aibhisdin ón iúl ghlan
a chorp nó gur fheith don anmain;
bheith bocht i dtalmhain do thogh. Toghaim.