Gluais a litir go Lunndain
Fear Feasa ón Cháinti cct.
Gluais a litir go Lunndain,
ó'd-chí aidhbhle mh'fhíorchumhgaigh:
reic mh'inmhidh, nárab leasg libh,
imdhigh bhú-dheasd Is deibhthrigh.
Tuig mh'urchóid re hathaidh,
luathaidh féin fear h'iomachair;
ná bí a bhfad, dá bhféadair libh,
ná stad go féagain bhFínghin.
Aoibhinn duit dul dá fhéaghain,
a bhille bhig bhoirbsgéalaigh,
is é do bhreith oirbh as mh'uchd,
is bheith ar th'fhoirm ag amharc.
Truagh nach roichimsi a riocht eóin,
nó a ccruth airdreannaigh aieóir,
tar muir mbraitfhinn dtaobhfhuair tréin,
go bhfaicinn aonuair eiséin.
Ó's críoch duitsi dul 'na cheann,
d'éis t'oslaigthe go haithghearr
rem rann d'fholaibh na n-oireacht
labhair thall mo theachtoireacht.
Dot osgladh an uair bheithir,
cuimhnigh dona céidneithibh
ar mbeannaichtne do dháil dó,
'sar mbáidh ceangailte ón chéadló.
An dara ní Is nochta dhuid
do Mhág Carrthaigh, dom charuid,
an cás searbhso a bhfoilim féin,
gidh doibhinn leamsa Is leiséin.
Reac a ttrice mar tá mé
ón chomharsain go chéile,
mar ubhall ó thuinn go tuinn,
ag fulang luim Is leattruim.
Innis dó, diochra an siobhal,
nach faghaim a n-éinionadh
a ngar don bhliadhain a mbáidh 
ní ciallaidh damh mar díoghbháil.
Ní bhraithim a ndúthracht damh,
Clann Charrthaigh dar chóir móradh;
siad na ndaoinibh mar gach ndreim,
más Gaoidhil iad ní aithnim.
Re cheannach nó gan cheannach,
aonfhód, anba an t-aithearrach,
ní fhaghmaid ó dhuine dhíobh,
tarnaig ar n-uile fhairbhríogh.
Má tá-san mar atáid damh,
measaim nach maith mo thorchar;
do chaill mé an sáirfhine sonn,
'sgan é d'áirithe agam.
Re mac Donnchaidh mhic Domhnoill
reac, a bhille bhriatharmhaill,
gur thréig mé Éireanncha air,
gidh é Is déidheancha dearbhthair.
Má tá ag Fínghean, muna bhfuil,
áit éintighe d'iath Fhionntain,
fóireadh m'fhorraoin, madh áil leis,
ar bháidh nó ar chommaoin ccairdis.
Nó ar mo bheith air ag oirchill,
nó ar an éigsi iomairchim,
nó ar ar ndualas sonn go se,
nó ar an dtrom fhuarus uime.
Ná cuireadh d'fhiachuibh ormsa
triall sonn a sín chodarsna
tar ardmhuir cciachdhuibh 'na cheann
ó arduibh iarthuir Éireann.
Lór dom fhuireach ó eachtra,
dá mbeinn éasgaidh n-aigeanta,
dom pearsain más pudhair leis,
easbaidh culaidh Is costtais.
Cách thoir ní tuigfidhe liom,
's ní thuigfidís uaim mh'fhuighioll;
gidh beag leam a ndéinim dhi,
a nÉirinn Is fhearr mh'éigsi.
Cia Is iontaobhtha d'fhearaibh Breagh
díomsa dá ndeachadh Fínghean?
dá ndiúlta meisi, um láimh liom,
báidh ar sheisi ní shirfiom.
Fágbhaim an t-adhbhar faoi féin,
ní beag nod d'fhior mur eiséin:
fíoradh mo dhóigh druim ar dhruim,
sgríobhadh mar as cóir chuguinn.
A liteir láimhe Fínghin,
tú an luibh fhóirfeas m'fhairbríghneimh,
dearbh do bhuantoil le barr luais,
tar dom ruachtain Is roghluais.