A Choimdiu, nom-choimét
A Choimdiu, nom-choimét,
etir chorp Is anmain,
etir iris n-imglain
co n-digius fon talmain.
Coimét dam mo shúile,
a Ísu meic Maire,
nácham-derna santach
aicsin cruid neich aile.
Coimét dam mo chlúasa,
nár chloistet fri écnach,
nár éistet co rognáth
fri baís for bith bétach.
Coimét dam mo thenga,
nár écnaiger duine,
nár cháiner ar-aile,
nár báiger tré luige.
Coimét dam mo chride,
a Chríst, ar do baíde,
nár scrútar co trúaige
dúthracht nacha claíne.
Ní raib miscais foa,
ná format, ná dallad,
ná dímmus, ná dímes,
ná éilned, ná annach.
Coimét mo broinn m-builid,
nár líntar cen mesair;
co rop déiniu a tosaig,
a bith isin tesaig!
Coimét dam mo láma,
ná rigter fri debaid,
nár chlechtat íar sodain
athchuingid fo mebail.
Coimét dam mo chossa
for bith builid Banba,
ná digset a fosta
fri tosca cen tarba.
Nírbam utmall anbsaid,
a Meic mo Dé deithnig,
co ná farcbar m' ined
co rop dliged deithbir.
Coimét mo ball ferda
im genus co n-glaine:
étrad ní rom-báide,
ním-tháirle, ním-thaire.
Ním-reilce i cair cennda
dond ochtar ard airdirc:
a Chríst, tair dom dochum,
día tofunn, día tairbirt.
Nom-erbainn duit uile
dom dítin cen doidnge;
ar do rath co roimét
nom-choimét, a Choimdiu.