Leatrom so, a inghean Úna
Leatrom so, a inghean Úna,
sibhse slán (seól iomthnúdha),
mise tinn ó theacht toraibh, — 
ní ceart rinn do rónabhair.
Ní hionann soin Is bhar slios
'na bhfuil ionnfhuaire oircheas, — 
dom chneasghoin a-tám re treall,
fál do theastaidh im thimcheall.
Ní curtha i n-iongnadh oraibh
bás d'imirt ar mh'ionamhail,
a ghéag dán crannghal crú Chais,
is tú do mharbhadh Mhaghnais.
Anois Is ísle an éigse,
ní fáth leóin mo leithéid-se;
do sgar creachMhaghnas Ó Caoimh
re magh gcleathbharrchas gCathaoir.
Aithreach duit a ndearnais air,
Mac Í Chaoimh dár chóir féachain;
mór fá a cheann d'fholtanas ort,
a sheang ochtsholas éadrocht.
Atáid diomdhach dod dhreich ghloin
mná agus filidh Fhóid Fhionntain
(díth Is mó dár dhearbhais dáibh)
tré a ndearnais dó do dhíoghbháil.
Mac Í Chaoimh a-bhos gan bhrígh
uait, a Eisibéil Stívín,
(is) mise tinn don taobh thall, — 
ar-aon ní linn nách leatrom.