Teine ar n-a fadágh fearg Dé
Philip Bocht Ó hUiginn cct
Teine ar n-a fadágh fearg Dé;
tearc dínn nach daorfadh fínné;
ní as sia nar fhaduigh i-se
cia nach faduigh fúithei-se.
Smál ar an dteine ní théid;
caidhe lasair a leithéid,
gríos as teo iná gach teine
bhíos beo agus do báidhfide?
Tairgeam síoth ar son ar gcean,
mithidh turnamh na teineadh;
a chlann Éabha, a fhuigheall áir,
cuiream séala ar an síothcháin.
A-tá mar ghrís a gabháil;
ní hurusa a hiongabháil
fearg ag Dia ris gach nduine:
a fhearg cia ren cosmhaile?
Ris budh cosmhail ar gcabhair
m'aonghrádh do na heasbalaibh;
sían té do bhí agus bhias
go dtí dhíom é agus d'Aindrias.
Go gcurthar a-nuas do nimh
le guaillidhe Dé dhúiligh
ní as a dturnfadh an teine
im chlí d'urchar aithrighe.
Muna thurna Dia na ndúl
an teine táthar d'fhadúdh
is é ar nDia eile an t-easbal;
cia an teine nach toirnfeadh-san?
Ag cur m'éagcóra im aighidh,
dom agra an tráth tiocfaidhir,
gá tarbha don bhreitheamh bhias
is feitheamh m'anma ar Aindrias?
A-tá mo bhiodhbha dom brath;
dlighim cobhair óm chomthach;
a samhail roimhe do rad
do chabhair oile an t-easbag.
Easbog do bhí eacht eile
i seilbh Aindrias d'áiridhe;
caraidh é tar gach n-asbal
's é mar raghain rugasdar.
Lá dá bhfacaidh inghin óig
chuige — níor chian ó
urchóid — 
do-chí gné an aisdir uirthe;
caisgidh é dá urnuighthe.
Do bhun an ghrádha thruim thug
do-chuaidh — más fhíor — ón
easbug
nó go dtoirneadh a dhearc dí
searc a Coimdheadh gan chuimhne.
"Beag an fáth fa bhfaghthar guth"
a céadfhocal re a comthach
"ná leagar san teach i dtám
neach budh eagal dar n-iomrádh."
"A-tá fear ag nach fuil treoir
san dorus" ar an doirseoir
"do shir mar aisgidh oram
sibh d'fhaigsin gan uraghall."
"Leig an tí tháinig i bhfad
im fhiadhnaise" ar an t-easbag,
"'s é re calaidh ná congaibh;
tabhair é dom agallaimh."
Do ráidh an bhean do bhí as-taigh:
"ní thiocfa an tí taoi d'iarraidh
gan thomhus do thuigse
tar dorus an dúnaidh-se."
Trí ceasda do chuir a-mach
gearr gur fhuasgail an t-eolach;
do b'é bun na dtrí dtomhus
sí do chur ó chomhshonus.
Tug an t-easbog aithne ghrinn,
gabhais a éideadh Aifrinn,
do thoguibh crois Dé na ndúl,
a ghné re a cois ar gclaochlúdh.
Leis an gcléireach do
canadh:
"Créad t'adhbhar dom fhiosrughadh?
a héideadh Dé sul dheachar
budh éigean é d'fhoillseachadh."
Is é comhrádh do chain-se
"Ní anfuinn it fhochair-se
achd i ngné díoghbhála dhuid;
is mé t'fhíornámha, a easbuig.
"Ní fhúigfinn thú — truagh an
bheart"
ar an inghean ag imtheacht
"go beith do neamhthoil Dé dhuid."
ní seachmhaidh an té thánaig.
Teithis an bhean — borb an smacht — 
téid an t-easbog i n-umhlacht;
an té do dhealaigh an dias
meabhair gurab é Aindrias.
Ní fhéadaim foghlaidh Dé
dhíom;
fóirfidh Aindrias ar n-imshníomh;
a-tám i n-éigin aibhse
dál an chéidfhir chumainn-se.
Mac mo sheathar dom sheoladh
is amhlaidh do fhoigheonadh,
nó a fhear grádha ag labhra linn
is námha m'anma ar mh'uillinn.
An céadlá do-chonnairc riamh
Mac Muire — mór an rimhiadh — 
páirt a-raon do-róine an dias,
laogh na hóighe agus Aindrias.
Cíos ar cathrachaibh iomdha
do thaibhgheadh dá thighearna;
gur leathnuigh a chíosa ar chách
ní seachmhaidh d' osa a óglách.
Aon do laithibh dar leig soin
do síoladh creidimh i gcathraigh
fuair ag cobhair na cathrach
folaidh mar budh fógarthach.
"Don dia dá dtugsam ar dtoil
caithidh umhlacht, a easbail,
re n-oidhche" ar ceann na cathrach
"dá mbeam choidhche connarthach.
"A nabruim Is amhlaidh bhias;
an Dia dá n-adhrann Aindrias
rachaidh 'n-a shéana ó sho a-mach
nó no ní mhéara a-márach."
Innsis gurab olc an bhreath,
dá n-ana ar an iul dhíreach,
creideamh achd don té do thogh;
is nír creideadh é ón easbol.
Re hAindrias dá haithle sin
do b'é a-rís rádha an
chéidfhir:
"Ag sin fad chomhair an chroch,
sir cobhair ar do chodhnach."
"An lá do fhuair a oigheadh
Dia tar ceann na gCríosdoidheadh
is í an phian-sa pian do thogh,
mo mhian-sa í" ar an t-easbol.
Ní thug an t-asbal dá óidh
a bhroid achd bheith ag seanmóir,
a bhiodhbha 's a chorp i gcrann
gér bh'iomdha ag tocht 'n-a thiomchall.
'N-a mharcach ar a muin-se
— do chách creidthe an mhíorbhuil-se — 
do bhí sé tráth nó dá
thráth,
is é re cách ag comhráth.
I dtimcheall an chroinn chéasda
— do chách ciodh nach
aithréasda? — 
tig doighear gheal mar an ngréin
seal re n-oigheadh an fhíréan.
Tig éanlaith d'ainglibh nimhe
uaidh Is chuige ar chéilidhe,
lasaidh ós a chionn san chroich
lasair fhionn leis an éanlaith.
Do folchadh an chroch ar chách
re bucht an bháis — beart
neamhghnáth — 
dar fhás do dhonnloise
dhí
gur chás urmhoise uirre.
Más fhíor dá imtheachtaibh
féin,
do-chuaidh an t-anam ainn-séin
go port Dé leis an dealradh
sé Is an corp ar gceileabhradh.
An fear Is na fearta so
dom fheitheamh an fheirg osa,
cuireadh sé orainn fheithimh;
toghuim é dom fhóirithin. Teine.