Do thuit meirge catha Cuinn
Do thuit meirge catha Cuinn
a-rís — ní rádh gan
fhochuinn — 
gé fuair soin a rádh roimhe
san ágh ar Mhoigh Mucroimhe.
Cóir a-rís a fhriotal sin
a ndubhairt draoi Airt Éinfhir
comhrádh truagh a haithle Airt
ar Chairthe an Druadh a-dubhairt.
A-dubhairt mar a-deir sinn
"meirge ó gCuinn do-chiú ar dtuitim"
an dá sgéal do sgailt croidhe
léan Airt Is ar n-orchrai-ne.
Art gémadh adhbhar toirse
fa ríor ní hé m'fhochoinn-se;
ní chuir sinn i gcás chumhaidh
go bás chinn Ó gConchubhair.
Tug ar n-anbhuain 's ar n-olc féin
a ndubhairt — dia do mhíchéill — 
go bhfoil im chridhe a chumha
an file ar Mhóigh Mucrumha.
Dá thurnamh tháinig an n-olc
meirge marcraidhe Connocht;
ó a thuitim ní bhíd ar bun;
dá dtuitinn Is tríd thiocfadh.
Re hucht a thrialla i dTeamhraigh móide um mharbhadh Thoirdhealbhaigh
far gcaraid-ne mo chumha
anaibghe na heasbudha.
Do b'aidhbhseach adhbhar ar neirt
go bhfuair an t-easgar oirrdheirc
clann Luirc 's a dteachta dá thaigh
ar dteachta a chuirp san chomhraidh.
I gcaladh Bearbha do bhiadh
i gcoinne re cath Gailian;
dá maradh ar n-a mhárach
do budh caladh conghárach.
Do toirmisgeadh — truagh an cion — 
le síol Néill ar n-a-noirthear
a choinne fa Chaol nUisge;
do-roinne taom tubuisde.
Mac Aodha, nar éar dámha
suil fríoth fios a theasdála,
i ndiaidh a thóroimhe tig
Ó Briain Bóroimhe i mbráighid.
Mac meic Toirdhealbhaigh — truagh linn — 
do bhí — níor bheag an inntinn — 
gion go raibhe i ndán da-san
ar Thrágh mBaile a bhárda-san.
Dá ghaol féin — ní fiadhach
gar — 
nach truagh an treabhadh meanman?
dá lár do lingeadh an Traoi
dá milleadh d'ágh i n-aonlaoi.
Is leo torchair — truagh an béad — 
an dream dar chóir a choimhéad;
ní cóir gan chuimhne ar Chadaigh
duilghe dhóibh a ndearnadair.
A fhine ann gan fhuireach
mar budh cineadh comhuidheach
téid ar bhfaicsin na faille
go géig n-aisdrigh nEochaille.
Do ráidhsead ar gcur chuige
tre bheith beagán sochruide
'n-a aonar go raibh a-rís
baoghal air nochan fhuighdís.
Téid neach dá náimhdibh bunaidh
aca i gcoinne Í Chonchubhair;
gonais an tuir ó Chluain Caoin — ní guin do-chuaidh gan chomaoin.
Fa goire bás dá bhiodhbhaidh
gér luaithe lot Toirdhealbhaigh;
do bhí sé 'n-a chosair chró
's ní hé an rí ar tosaigh
theasdó.
Guin ó gach aoinfhear do fhuair
dá dtigeadh — trom an anbhuain;
do rad an rí goin fa ghoin
an fad do bhí 'n-a bheathoidh.
Ar dtuitim dá thaobh mar chailc
gion gur bh'é a dhíol do dhíoghailt
do bhí a bhiodhbha bonn ar bhonn
is rí Cliodhna san chomhlonn.
Níor fhulaing laoch Locha an Sgáil
aithris marbhtha meic Damháin;
ní fhuair an dream é i n-asgaidh
ceann a ré gé rángasdair.
A loit Is lór do phudhair
tír cháigh ar n-Ó
gConchub-hair;
dá chlannmhaicne Is é do fhuair
ré a adhlaicthe go n-anbhuain.
Fear do mharbhtha, a mheic Aodha,
tar éis maoidhte an mhíothaoma
níor fhéad as do dhearnoinn deis
an seanloinn ndéad far dhúinis.
Mac Subhaltaigh Is mar sin
a bhas fa cheann a chloidhimh
gan dol fa a dhéis do dhuine
d'éis na Con 'n-a chróluighe.
Níor beanadh a bais na Con
le marcraidh Meidhbhe Cruachan
sealbh a dhornchla re trí thráth;
do bhí ortha 'n-a ursgáth.
Gur cumadh — is cúis truaighe — 
cealg ar Choin na Craobhruaidhe
mar budh beo corp an churadh
gan tocht leo dá lámhughadh.
"Éan" ar cách — ní cleasradh
beag
— is í cealg ar ar chinnsead — 
"níor ghabh riamh ós cionn na Con
nach biadh i ngioll dá ghábhodh."
Clann Cailitín — cleas neimhe — 
ós cionn chéile Eimhire
dá fhéaghain an beo do bhí
na n-éanaibh leo do leigthí. Ingheana an druadh i ndeilbh éan
do dhul idir é Is ai-éar
Cú Chulainn, gidh bé do bhraith,
do fhulaing é don éanlaith.
As do haithneadh a éag soin
aonmhac inghine Cathbhoidh
mar nar ghoill cleas an chleitín
san treas ar chloinn Chailitín.
Meadhbh mar do maoidheadh an bás
dírim laoch — fa lór
d'uathbhás — 
do Leath Mogha do mheall sin
dá gcora ar ceann an chloidhimh.
Do b'é iomthús a ndála tríocha laoch gan leathlámha
do-chuaidh don laochroidh ón loinn
gan bhuain re caoimhChoin gCuloinn.
Fágbhaid mar sin — samhail
cháir — 
do loinn mbuadha id bhais ghéagbháin
lucht doirtthe t'fhala i n-iorghail
— mana a dtoitme, a Thoirdhiolbhaigh.
Faobhar do loinne id láimh dheis
dóigh go ndiongnadh a aithris
— meisde a ngeall dá seachna sin — 
dá ndeachtha ar cheann an chloidhimh.
D'iomarchaidh an fhir roimhe do lann, a laoich Bóroimhe, gá dtú acht do leigeadh id láimh
gé do creideadh thú ar dteasdáil.
Ag cosnamh an chuilg neimhe
dhuit i ndeireadh aimsire
gan neart iomromha id ghlaic ghil
sbraic na hiomghona it aighidh.
Ar ndul d'éag ní dheachaidh dhe
an ghráin do gabhadh roimhe;
do-chuaidh le laoch Locha an Sguir
a fhraoch catha san chomhroidh.
Ioth an talmhan ar ar thuit
do-chuaidh uain-ne 'n-a éaruic
ó do shúigh fuil na flatha
an úir fhuil mar fhiadhracha.
Don chumhaidh Is cneasda sin
a beith mar bhias a dainimh;
a-tá toil cháigh le a chaoinimh le a bhfoil dháibh do
dhomhaoinibh.
Ar mo thoirse ní théid faill,
mar sin fuaras a fochainn;
meabhaidh ar mo ghuth ón ghol
— uch ní le meadhaibh múchtor!
Meisde bhím tre bhile Ó gCuinn
ar mh'osnaidh an uair ghabhuim
gidh mé as toirsighe dá thocht;
ar dtoirsei-ne Is é mh'annsocht.
Beag do shíol Chuinn dá chumhaidh
oidhre chloinne Conchubhair
nar thruaill fíoch agus falta;
dá dhíoth do-chuaidh Connachda. Do thuit.