(door op de onderstaande merkenlogo's te klikken wordt u verder geleid naar de website van de fabrikant)
ziet. Wel is de tocht door 't bosch — meestal met Lijsje hand in hand, niet in maar naast den draagstoel — heel kalm geweest. De dorre bladers ruischten onder haar voeten. De zon nevelde tusschen de stammen. Zij hoorde de stilte noch de eigen herinneringen door Lijsje's gebabbel. Enkel de blijheid bleef haar doorzingen, zoo nieuw, heelemaal voor 't eerst, en alleen getemperd door haar verwondering: „Wat hoop ik toch?" Zoo kwam ze hier de kamer binnen. En meteen schrikte ze op in een nooit gevoelde verwarring, toen ze plots voor Hendrik's broer stond. Ze had geen woord voor hem, en haar gezicht wordt opnieuw warm, nu ze bedenkt, hoe ze 't hoofd blozend afwendde, toen hij haar zoo trouwhartig de hand toestak. Z'n gezel werd haar kortweg Willem Simonz genoemd. Nu onder Sofie's druk gepraat haar blik naar hen beiden afdwaalt, ziet ze dien ander eerst. Is bij met z'n gebruind blozend gezicht en in z'n eenvoudig zwartlakensch wambuis een Loosche pachter ? Maar Elbert	
niet op den anderen, maar toch iets in Elbert's donkeren oogopslag, dat ook Hendrik had.. * Z% luistert naar Sofie en antwoordt wel. Maar een angstig verlangen waakt in haar hart, of ze niet Hendrik's naam zal hooren. Ze moet het verwinnen.	
„Juist 'n jaar geleden begon het. Maar ik herinner me van dien eersten tijd niets, 'k Zou al vreemd de eeuwigheid zijn ingegaan."	
„Je bedoelt zonder biecht of bediening. Zooals' meer dan dertig jaar alle Veluwnaars. Gelukkig zal 't anders worden."	
Dat haer dessein was te gaen naer Texel, en dat se een a twee mael daegs advis cregen; oock een a tweemael daegs advis-booten uitsonden.	
De voorsz zeeluiden seggen, naedat de Engelsen den 13 deses voor Sandfort uit het schip de Star, comende uyt Vranckrijck, aen de strand sittende, veel goets uytgehaelt hadden, tselve hadden in brant gesteeken.	
Dat van de Engelsche schepen van boven op de steng wierdt geroepen datse nog wel 60 schepen sagen* comen, daer sij haer seer over verblijden, meenende dat het de Fransche vloote was; maer 't was niet waar dat sooveel schepen quamen; sjj seiden dat sij het op de Fransche veel erger hadden als op de Hollanders.	
Op gisteren morgen 14en seide desen Heemskerck: „Zeeluiden vaart nu vrij heenen; segt vrjj de vissers aen, wij sullen se niet meer moeyen; 't is op wat anders aengelecht. Wg weeten wel, als de Ruyter en Tromp weg sijn, de Hollanders dan geslagen sijn; ik meene soo met 15 a 16 van onse lichtste schepen Tessel inne te loopen, en 't gunt ick daer vinde, Tessel of Spanjaertsgat mede weder uyt te loopen."	
„ Jae," seide hij, «wij weten wel dat de meeste schepen uit Holland sijn vertrocken, en temets weder verwacht werden."	
Op de groote steng en voorsteng hebben sij elck een swaer hout bij de steng op staen; aen elck is soo een ijzer aen —Cl ende dat is met-een looper omlaeg; sij seggen datse bij die te laten vallen op die souden willen aencomen, meenen daermede af te weeren.	
Bl. 468. — Sylvius. — Naar deze plaats is in het Register van Personen, op bl. 614, op een verkeerde wijze verwezen. Er behoort daar te worden onderscheiden tusschen David Sylvius, predikant te Orange, en zijn zoon Gabriël, over wien menraad-