Een aantal onder jullie waren er al bij op 5 mei, traditioneel de startdag van de Trage Wegen-actie “Doorgang voor iedereen”. Gezien de situatie hier in Oosterzele namen wij, als Werkgroep Trage Wegen Oosterzele, een wegel in vizier die nog deels nog begaanbaar was, maar ook deels verdwenen. Een wegel tussen de akkers, veel kosten en problemen waren er niet aan…, dachten we. De gemeente was, los van ons, blijkbaar tot de zelfde gedachte gekomen. De gemeente nam de VZW Trage Wegen onder de arm om het terrein te verkennen en besprekingen te voeren met de eigenaars.
De besprekingen met boer Vermeulen bevestigden de goeie wil die hij reeds aan de dag legde tijdens het gesprek dat wij met hem hadden op de dag zelf.
Over de verdere gesprekken en over de verdere intenties van het gemeentebestuur tasten we in het duister. Op onze uitgestoken hand kwam geen reactie. Op onze herinneringsbrief… kwam geen reactie. De laatste weken zorgden voor enige nervositeit in onze werkgroep. Zal het traject volledig open zijn? Zal het traject afgepaald zijn? Volgens de ene wel, volgens de andere niet… De boer had al een strook vrij laten liggen, één naambordje hing er vorige week al, zulke dingen geven hoop… En toen hebben we beslist om, gelijk hoe en in welke staat ook, de weg feestelijk in te lopen. De St. Agathaweg zou alvast een mooie aanvulling zijn in het Trage Wegen-patrimonium van onze gemeente.
Het geeft echter geen goed gevoel als dit alles van de kant van de betrokken schepen in de grootste geheimhouding gebeurd met miskenning van onze inzet. Transparantie en openheid, terugkoppelen, inspraakbeleid, participatie… blijven onbekende begrippen bij sommige bestuurders.
Genoeg daarover, wij kijken vooruit, elk jaar een trage weg heropenen is ons doel, dat is een tempo dat een gemeente moet aankunnen, denken we !? Liefst in overleg met de gemeente en met de steun van Trage Wegen VZW, maar ook zonder als het moet. Liefst samen als het kan, maar ook alleen als het moet!
En nu gaan we wandelen. Kris, Bart, Robert en ikzelf dragen gele hesjes, aarzel niet ons aan te spreken gedurende de wandeling voor meer uitleg.
Eerst en vooral wil ik jullie hier attent maken op een wandeling die we enkele jaren geleden mochten maken met Bart langs het Smeyersveld. Tussen Gravelos en de Uilhoek is er nog een ree of losweg, welke nu doodloopt op een wei. Oorspronkelijk is dat ook een trage weg die doorloopt tot aan de Landskouterse Steenweg. Nu is men aan het onderzoeken om ook daar twee oude gedeelten van een trage weg te heropenen.
Door de zéér grote opkomst zal Sofie haar toelichting een 2e maal brengen. Zodra de 1e groep aan de hoeve verderop aankomt neemt Bart het woord waarbij hij de werking van de werkgroep en de problematiek eromheen ter dege verduidelijkt.
De heilige Agatha van Sicilië is een door de Katholieke Kerk heilig verklaarde martelares, zelfs één van de allereerste heiligen. Ze stierf in de christenvervolgingen ten tijde van de Romeinse keizer Decius, aldus Wikipedia. Geboren: 231 n. Chr., in Catania en er ook overleden in 251 n. Chr., och arme amper 20 jaren oud na vreselijke martelingen. Zij wordt afgebeeld als jong meisje in Romeinse kledij met martelaarspalm en -kroon en een tang. Zij is o.a. de beschermheilige van vrouwen en kinderen. Ook is ze beschermheilige van enkele beroepen zoals de klokkengieters omdat haar afgesneden borsten op een schaal gelijken op 2 klokken. Vele klokken op Sicilië zijn aan haar gewijd. Ze hebben opschriften zoals: "Sancta Agatha" of ze stellen Agatha voor met haar twee borsten op een schaal. De borsten op een schaal lijken voor andere dan weer op broden, daardoor is ze ook patroonheilige van de broodbakkers. Opvallend is ze ook patrones van vele vrouwelijke beroepen en kwalen zoals: herderin, vrouwen met borstkanker, onvruchtbaarheid bij vrouwen, pleegmoeders,...
Daarnaast is de H. Agatha dus ook de patrones van de naburige parochie Landskouter. Alwaar ze aanroepen werd voor alle bovengenoemde problemen.
Deze wegel, ooit een mooie dreef, leidde niet alleen naar het verdwenen kasteel Ter Loo maar ook naar de kerk van Landskouter. Op de Popp-kaarten (18…) is het traject van de wegel nog heel goed te zien. Door de komst van de spoorweg en de oprukkende bebouwing is er verderop van de weg niets meer te zien.
Dus bij dezen is de St.Agathaweg officieus opengesteld en ingelopen en daar gaan we enen op drinken. Santé!
We staan onder het bord Koolbergstraat. Waarom deze landbouwweg een straatnaam kreeg is ook voor ons een raadsel. Ook al hebben we zitting in de officiële gemeentelijke werkgroep, toch werden we in de naamgeving totaal niet betrokken, jammer! Dat deze weg een naambordje kreeg is mooi, maar niet echt nodig: deze weg hoeft eigenlijk geen naam, het is een vanzelfsprekendheid dat dit stukje landbouwweg voor elke voet en fiets toegankelijk is. Wij kennen nog ontzaglijk veel verborgen wegels die dringend om een naambordje vragen, zodat elkeen weet dat hij/zij erin kan stappen/trappen.
Bij de voorbereiding van deze wandeling werd me gevraagd om hier enige toelichting te verzorgen. Oei dacht ik, wat valt hier voor nieuws te vertellen? Wel dan toch: we staan hier op een mogelijk interessante looplijn/knooppunt.
Deze “chemin” leidt ons van het “arme” gebied naar het “rijke”. Van hieruit belanden we na 100m reeds in het zeer divers en ruim vertakt netwerk van Merelbeke (Bottelare en Munte). Onze buren hebben vandaag reeds een indrukwekkend netwerk van trage wegels, zowel fiets- als wandelpaden.
Voorbeeld: Van hieruit kan je via reeds bestaande wegels zo het Gentbos bereiken (via Kolbergwegel-Moortselewegel-stukje Diepestraat, oversteken: Hazenwegel) om dan een groot netwerk binnen het Gentbos (=wandelbos) te bereiken.
Mocht je langs de Driesbeek (links) kunnen stappen dan kom je al vrij vlug bij het 1e van de 4 Makegemse bossen, nl. het Makenbos (met kasteel ter Sinckt) en verderop H. Geestgoed, Bruinbos en Nerenbos
Langs de overkant van de Poelstraat wordt met partners als Natuurpunt gezocht naar wandelwegen om ook het Aelmoezenijbos op aangename wijze bereiken. Vanaf hier loopt immers de Driesbeek verder over in de sterk meanderende Molenbeek die naar en door het Aelmoezenijbos loopt. Een heel mooie beekvallei waarin wandelpaden zeer de moeite waard zouden zijn.
Dadelijk vervolgen we onze weg langs Vijverhoek naar Rollebaan, maar halverwege missen we nog een niet erkende wegel die ons onverhard naar de Rollebaan zou brengen. We tonen u waar weer eens ten onrechte een wegel werd afgesloten.
Wij kunnen alleen hopen dat ook onze gemeente de komende jaren echt werk zal maken van het ontwikkelen van een fijnmazig wandelnetwerk. Wij, als werkgroep, zijn zinnens om hier onze schouders verder onder te zetten, hierbij steeds strevend naar samenwerking met ons nieuw bestuur.