Christina is PhD onderzoeker bij Saxion en Universiteit Twente. Haar onderzoek richt zich op acceptatie van technologie in ons dagelijks leven en specifiek op het gebied van gezondheid en welzijn.
“Hoi, ik ben Christina, 29 jaar en woon in Enschede. Ik ben van origine Duits, maar ik woon al zo’n 10 jaar in Nederland. Ik heb een achtergrond in communicatiewetenschap. Tijdens die studie heb ik ook vakken gevolgd die gingen over acceptatie van nieuwe technologie. Zodoende ben ik in contact gekomen met mijn co-promoter Somaya Ben Allouch. Mijn masteronderzoek ging destijds over hoe je overkomt op anderen via social media. Wat is jouw imago op social media en hoe komt dat overeen met je echte persoonlijkheid? Die samenwerking met Somaya ging heel goed. Toen er een vacature voor een PhD plek in de groep van Somaya kwam, heb ik daar op gesolliciteerd. Daarmee begon mijn promotieonderzoek.”
“Mijn onderzoek richt zich op Ambient Assisted Living technologie. Dat zijn allerlei soorten technologieën die ouderen ondersteunen om zolang mogelijk zelfstandig en actief oud te worden. Ik ben geïnteresseerd in hoe ouderen, mantelzorgers en professionals zelf tegen technologie aankijken”
“Ik wil ervoor zorgen dat technologie optimaal aansluit bij de behoeften van de mensen. Dat de dingen die gemaakt worden nuttig zijn, nodig zijn en toegevoegde waarde hebben voor de maatschappij. Ik zie mezelf als schakel tussen de technologische kant en de menselijke kant. “
“Naast mijn promotieonderzoek ben ik net met een nieuw project begonnen: het ontwikkelen van een navigatiesysteem voor blinden en slechtzienden met behulp van beacon technologie. Dit project is in samenwerking met de Hogeschool van Amsterdam, Koninklijk Visio, Bartiméus, de HAN en weCity. We zijn in maart begonnen, dus we staan nog aan het begin. Mijn aandeel in dit project is om te kijken welke informatie blinden en slechtzienden nodig hebben om te kunnen navigeren en oriënteren. Vervolgens kijken wij hoe de navigatietechnologie daar op in kan spelen. We onderzoeken verschillende feedbacksystemen (o.a. feedback door trillingen, aangepast visueel feedback en auditieve feedback). Je denkt bij blinden en slechtzienden vaak aan auditieve feedback, maar dat is niet altijd het antwoord. Zij hebben hun gehoor namelijk ook nodig voor het verkeer en de omgeving. Een mogelijk prototype dat uit dit project kan komen is een app met een wearable device.”
“Ik ben van nature niet heel technisch, maar ik vind het wel heel interessant wat technologie voor invloed heeft op mensen. Hoe we met elkaar omgaan en wat de invloed op de maatschappij is. Ik ontwikkel dus niet zelf dingen, maar vind het wel heel leuk om nauw met de ontwikkelaars samen te werken. De menselijke leidraad meegeven, de brug tussen technologie en mens. Verder ben ik wel redelijk snel in adoptie van online diensten. Nieuwe apps of diensten, zoals AirBnB, gebruikte ik al redelijk lang voordat het hier echt van de grond kwam.“
“In 2015 werd mijn paper over acceptatie van technologie geaccepteerd bij een grote conferentie in Japan. Een spannende omgeving voor mij, want Japan is heel vooruitstrevend op het gebied van technologische innovaties. Ik ging samen met Somaya naar de UbiComp conferentie om mijn onderzoek te presenteren. Op deze conferentie vind je de laatste state of the art technology. Best een technische conferentie, met mensen van prestigieuze universiteiten en grote bedrijven zoals Google en Microsoft. Een onderdeel van de conferentie gaat over Design & Technology, de meer kunstzinnige kant van technologie. Hier kwam ik de ‘wearable’ Halo tegen. Dit lighting device is door techgirl Nan Zhao van het MIT Media Lab ontworpen en geeft je gezicht een persoonlijke belichting. Is het echt wearable? Wie weet, misschien hebben we in de toekomst allemaal onze eigen Halo maar op dit moment beschouw ik het vooral als kunst met tech.”