Bij de nachtelijke oversteek naar bevrijd gebied, in het laatste oorlogsjaar, raakt de veertienjarige Tin van Heel zijn vader kwijt. Een nacht en een dag en een avond blijft de jongen in de uiterwaard waken, turen, zoeken, maar zijn vader komt niet meer boven water. Als dertig jaar later, tijdens een Afrikaanse reis met zijn vrouw, het noodlot opnieuw dreigt, voelt hij dat de tijd gekomen is om alles recht te zetten.
Het is lang geleden dat ik een boek in één dag heb uitgelezen, maar De onderwaterzwemmer leg je echt niet weg en aldus geschiedde…
Wat heerlijk om te verdwijnen in een verhaal waarin je zo intens meeleeft met de hoofdpersoon: Tin van Heel. Ik heb om hem gelachen, gehuild en ik heb me ook vreselijk aan hem geërgerd.
Samen met Tin reis je van een klein plaatsje in Gelderland, dertig jaar later naar Afrika en weer dertig jaar later eindig je in Cuba. Thomése beschrijft deze levenswandel in prachtige woorden en zinnen. Hij roept met zijn wonderlijk mooie taalgebruik beelden en gedachten op die je herkent, waardoor je wel door móet lezen.
Een aangrijpende roman over verlangen, verlies en de onpeilbare diepte daarvan. Over schuld, machteloze boosheid en hoop. En over dat dingen soms niet gaan zoals je dacht.
Het boek Cor was hier toont in woord en beeld de wereld van de eigenwijze Amsterdamse fotograaf Cor Jaring (1936-2013). Jaring, die oorspronkelijk havenarbeider was, kreeg in de jaren ’60 landelijke bekendheid toen hij de provobeweging van dichtbij vastlegde. Hij was een echte Amsterdammer, met een grote mond, een klein hartje en een intensief kroegleven, die het leven vastlegde als avontuur, met veel aandacht voor de rafelrand van de maatschappij.
Fotograaf Sander Troelstra (1976) raakte, in de laatste levensjaren van Cor, bevriend met hem en mocht heel dichtbij komen. Hij kreeg toegang tot zijn archief en ontdekte materiaal dat nog nooit eerder getoond was. Ook heeft hij van Cor adembenemend mooie portretten gemaakt. Dit alles heeft geleid tot een even prachtig als ontroerend boek.