Mensen die zijn aangewezen op wijkverpleging hebben te weinig inzicht in de kwaliteit van zorgaanbieders. Zij hebben daarom moeite een zorgaanbieder te kiezen die bij hen past. Dat stellen de Patiëntenfederatie Nederland, Ieder(in) en seniorenbeweging KBO-PCOB. ‘Hier moet verandering in komen.’
De Tweede Kamer praat op 14 november over de wijkverpleging. In een brief vragen de organisaties aan de vaste Kamercommissie VWS een aantal punten tijdens de vergadering naar voren te brengen. ‘Voor mensen is het belangrijk dat ze een zorgaanbieder kunnen kiezen die bij ze past en waar zij ervan op aan kunnen dat deze goede zorg levert’, aldus de organisaties. ‘Op dit moment ontbreekt inzicht in welke zorg de aanbieder kan leveren. Daardoor weten mensen niet of een aanbieder alleen verzorging kan leveren, of ook specialistische verpleging. Ook ontbreekt voor hen inzicht in de kwaliteit van de geboden zorg.’
Steeds vaker wordt wijkverpleging gecontracteerd op basis van een gemiddeld integraal tarief per cliënt. ‘Iemand met een meer dan gemiddelde zorgbehoefte is hierdoor minder aantrekkelijk voor een zorgaanbieder. Dit is vooral nadelig voor zorg-intensieve kinderen en mensen met een complexe zorgvraag die verpleging nodig hebben.’ Volgens Patiëntenfederatie, Ieder(in) en KBO-PCOB is inzicht in wachttijden noodzakelijk om te voorkomen dat mensen met een bovengemiddelde zorgvraag geen gepaste zorg krijgen. ‘Wij vragen daarom de minister van VWS om toe te zien op de eventuele selectie van cliënten en de naleving van gemaakte afspraken over inzicht in de wachttijden casemanagement dementie.’
Sinds de Hervorming Langdurige Zorg voeren wijkverpleegkundigen zelf de indicatiestelling voor wijkverpleging uit. De verpleegkundige beoordeelt samen met de cliënt wat er nodig is aan verpleegkundige zorg. ‘In de praktijk zien we dat indicatiestelling voor wijkverpleging, met name ook waar het zorg aan kinderen betreft, problemen oplevert’, aldus de organisaties. ‘Het is van belang onafhankelijke indicaties te stellen op basis van zuivere afwegingen. Hiervoor hebben indicatiestellers voldoende kennis van wet- en regelgeving nodig. Goede indicatiestelling is een gezamenlijk proces, waarin de wensen en behoeften van mensen met het vertrekpunt zijn en de inbreng van de cliënt geborgd wordt. Dit is onder andere van belang om Samen Beslissen, zoals beschreven in het hoofdlijnenakkoord, tot een succes te kunnen maken.’ Tevens wijzen organisaties erop dat ‘de wijkverpleegkundige taken vervult die vanuit het sociaal domein georganiseerd zouden moeten worden. Wij pleiten er daarom voor ook hier vanuit het sociaal domein meer gebruik te maken van de inzet van onafhankelijke cliëntondersteuning.’
In hun brief vragen de organisaties ook aandacht voor palliatieve zorg. Zij vinden dat palliatieve zorg overal toegankelijk moet zijn. Bij deze vorm van zorg zijn verschillende zorgdisciplines betrokken, en ook naasten en vrijwilligers. ‘Een belangrijk onderdeel voor goede palliatieve zorg is dat de zorg verleend wordt op basis van een individueel zorgplan. Toepassing hiervan is echter nog geen gemeengoed. Daarnaast is het belangrijk dat mensen goed geïnformeerd zijn over wat je van palliatieve zorg mag verwachten, wat je mogelijkheden zijn en de bijbehorende kosten. Wij willen dat de minister toeziet op uniforme afspraken met betrekking tot het gebruik van een individueel zorgplan en op goede informatie over palliatieve zorg.’
Tevens zijn in het hoofdlijnenakkoord wijkverpleging afspraken gemaakt om de niet-gecontracteerde zorg te ontmoedigen. ‘Voor patiënten is het monitoren van deze afspraken van groot belang. Dit om te voorkomen dat er maatregelen ingezet gaan worden die onnodig belastend zijn voor mensen.’