Hé daar klopt opnieuw de buitenwereld aan bij de binnenwereld van mijn vader. De geografische positie waar hij zeg maar een vaste woon- en verblijfplaats heeft. Het betreft hier een mevrouw die plaatsneemt aan het hoofd van de keukentafel, de plek waar nooit iemand zit, behalve als het druk is, bijvoorbeeld vanwege de aanwezigheid van diverse kinderen.
De mevrouw vertelt mijn vader dat hij ziek is. Dit heeft een arts geconstateerd. Het bewijs ligt op de keukentafel in de vorm van papieren in een map.
Mijn vader houdt van mappen. Ze hangen op alfabet in de kast van zijn werkkamer, waar hij beschikt over een uitgekiend archiefsysteem. Een halve wand van mappen, als vleermuizen wachtend op het donker. Het zijn Atlanta-mappen, zuurvrij kwaliteitskarton met ruiters en strookjes. Het is zonde om je geschiedenis op te bergen in goedkope mappen. Zo ga je niet om met wat je onderweg allemaal tegenkwam.
Maar goed, dat is dus gaande in de kamer hiernaast. Deze kamer, deze keukentafel, heeft een andere geschiedenis. De krassen in het tafelblad zijn veroorzaakt door de kinderen, het ontstaan van elke kras is bekend terrein. Een archief op zichzelf, die keukentafel: een landkaart.
De map van de mevrouw is van plastic. Bovendien weet mijn vader niets van een ziekte. ‘Ik weet daar niets van’, zegt hij. Ten bewijze van haar gelijk schermt de mevrouw met de naam van een betreffende arts, een naam die mijn vader ‘uiteraard niets zegt’. Hij kent maar één arts, en dat is de dr., en die is nu even bezig met het herschikken van zijn fenomenale archiefsysteem.
Het is een aardige mevrouw, maar wel één met brutale vragen. Dus slaat mijn vader traag zijn armen over elkaar en zegt: ‘Ik doorgrond niet helemaal de bedoeling’. De mevrouw vertelt opnieuw dat mijn vader ziek is. Daar weet mijn vader niets van, ‘dus dan ga ik nu even goed dwarsliggen.’
Kan hij nog douchen? ‘Wat is dat voor vraag.’ Eten klaarmaken? ‘Uiteraard.’ Bent u bang als uw vrouw er niet is? ‘Natuurlijk niet.’ Gaat u nog uit wandelen, in het park bijvoorbeeld? ‘Ik wandel me krom.’
Wat wonderlijk is: de anderen om de tafel, waarin mijn vader zijn vrouw herkent, die ooit zijn vriendin was trouwens, in die jaren van onzekerheid, en zijn zoon, die er verdacht mannelijk uitziet, knikken mee met de mevrouw. Zij zijn dus medeplichtig. Aan wat, dat moet hij dr. Alzheimer nog eens vragen.
De mevrouw determineert deze man inderdaad als zijn zoon, dus dat zit snor. Hoeveel kinderen heeft u, meneer?
Vanochtend, vlak na het opstaan, was het huis opvallend vol. ‘Het huis vol’, concludeerde mijn vader, ‘het hoofd leeg’.
Aflevering 152: zie de Nederlandse natuur als een museumcollectie, met plaatjes uit het verleden naast elkaar.
Nog zo veel te doen in Drenthe, ik had nog wel een maand willen blijven. Om naar het Mantingerveld te gaan bijvoorbeeld, waar versnipperde heide- en bosgebiedjes weer met elkaar zijn verbonden. Typisch voorbeeld van wat de grenzen zijn aan natuurontwikkeling, en van voortschrijdend inzicht. Een jaar of twintig geleden overviel Natuurmonumenten de omwonenden met een ambitieus plan om landbouwgrond om te zetten in heide. Met het idee om de goudplevier als broedvogel terug naar Nederland te lokken. Dat lukte niet, en nu wordt na overleg met omwonenden een realistischer plan uitgevoerd.
Het democratisch vastgestelde plaatje dat nu ontstaat: een beetje bos, een beetje bestaande heide, nat en droog, wat stuifzand, en oud, agrarisch cultuurlandschap. Als je de Nederlandse natuur als wildernis wilt zien, kunnen dit soort tekentafelprojecten ergerniswekkend zijn, maar daar is een remedie voor. Zie de Nederlandse natuur als een museumcollectie: allerlei plaatjes uit het verleden naast elkaar gedrapeerd. En als de jeneverbes, het paapje, de adder, de geelgors en de steenuil zich er prettig bij voelen, tja, verhef dan je stem nog maar eens.
Van het Mantingerveld naar boswachterij Gees is dan nog een klein stukje, de gebieden worden ook verbonden in het kader van het Natuurnetwerk Nederland. Staatsbosbeheer heeft dan weer bedacht dat hier 'wildernisnatuur' mag ontstaan. Ik herinner me dat de plannen aanvankelijk anders waren. Een paar jaar geleden stond ik aan een bosrand uit te kijken op de net 'ontkanaliseerde' Geeserstroom, die weer een meanderend beekje mocht zijn. Ik zag en hoorde die vroege voorjaarsdag - met enige hulp - 56 vogelsoorten, op het einde van de zonnige dag zag ik voor mijn neus waterranonkel ontluiken.
Maar nu, als ik kritische omwonenden mag geloven, is het beekdal een verruigd moeras geworden. Terwijl er een vriendelijk, agrarisch cultuurlandschap was beloofd, met dotterbloemen en hooilandjes. Dat is dan weer het nadeel van zo'n museumcollectie: iedereen wil een ander plaatje.
Goed, ik kom er niet meer aan toe, het tijdschema knelt. Ik sta aan de rand van het beekdal van de Reest, grensbeekje tussen Drenthe en Overijssel. Op het punt van oversteken.
Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.
Vier mannen opgepakt wegens het plannen van een aanslag op het Turkse consulaat in Rotterdam | De Volkskrant
De politie heeft maandag vier mannen opgepakt die worden verdacht van voorbereiding van en training voor terrorisme en het verspreiden van gewelddadig jihadisme via sociale media.
Een aantal van hen besprak vorig jaar in een door de AIVD afgeluisterd gesprek de mogelijkheid van een aanslag op het Turkse consulaat in Rotterdam. Ook te horen in dat afgeluisterde gesprek was de Rotterdammer Jaouad A., die eind vorig jaar tot 4 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld voor het voorbereiden van een terroristische aanslag.
In de bergruimte van A.'s woning trof de politie een kalasjnikov aan met pantserdoorborende munitie en een aanzienlijke hoeveelheid illegaal vuurwerk.
Drie van de gearresteerde mannen - twee broers van 29 en 26 jaar oud uit Oudenbosch en een man van 37 jaar oud uit Roosendaal - werden in Nederland aangehouden. De vierde verdachte is een man van 39 jaar, die in Essen in België is gearresteerd.
In het kader van hun arrestatie werden drie woningen in Oudenbosch en Roosendaal, een loods in Sprundel en twee woningen in Essen en Antwerpen doorzocht. Daarbij werd beslag gelegd op onder meer digitale gegevensdragers. Ook zijn drie auto's in beslag genomen.
In de woning in Roosendaal ontdekte de politie op zolder een hennepkwekerij. De in Nederland aangehouden verdachten worden later deze week voorgeleid aan de rechter-commissaris. De verdachte die in België is aangehouden, wordt overgeleverd aan Nederland.
Tijdens zijn rechtszaak hield Jaoaud A. vol dat hij en zijn gesprekspartners in het afgeluisterde gesprek slechts in hypothetische termen over een aanslag op het Turkse consulaat in Rotterdam discussieerden.
'Of het deelnemers aan dat afgeluisterd gesprek ernst was, is nog volop in onderzoek', zegt een woordvoerder van het OM nu.