recensieDuitsland maakt zich weer eens op voor de wereldtitel in het voetbal, voor de wereldtitel entertainment doet een landgenote ondertussen aardig mee: Helene Fischer. Live – die Arena-Tournee heet de weergave van een van de concerten in die reeks, die de Duitse superster gaf in de König Pilsner Arena in Oberhausen. Op 15 september staat ze in GelreDome in Arnhem met haar nieuwe Stadion Tournee – en dat belooft wat.
De fans wisten het al, maar voor wie dacht dat Helene Fischer het zoveelste schlagerzangeresje van de oosterburen is, is deze live registratie één groot leermoment. Overtuigend laat dit album horen hoe Fischer de toegankelijkheid van het schlagergenre koppelt aan showkwaliteiten van Madonna-achtige allure. In een wervelend tempo en met een voortreffelijke opbouw in showritme laat Fischer haar publiek Atemlos durch die Nacht achter.
In haar liedjes – 27 telt deze dubbel-cd er – blijkt Fischer een Duitse vrouw die haar fans wil empoweren. Dat is een Engels woord, ja, maar dat mag, want – hoe grappig – Fischer gooit er tussen al dat Duits ook af en toe een come on of een one, two, three in, mogelijk onbedoeld onderstrepend dat er voor haar meer is in het muziekleven dan Zum blauen Bock en de Egerländer Musikanten. Fischer moedigt haar publiek aan te leven, groots en meeslepend, maar met oog voor elkaar en voor het geluk dat in kleine dingen zit.
Soms scheert ze rakelings langs het pathos dat we per strekkende meter door Marco Borsato krijgen uitgeserveerd, vaker dan je misschien verwacht ontroert ze met ronduit prachtige liedjes, geschreven door componisten die van Roy Orbison gehoord moeten hebben. Schmetterling en Die Schönste Reise hadden niet op zijn repertoire misstaan. En nu zingen: we gaan naar GelreDome, we gaan naar GelreDome.