Het begint een traditie te worden, net zoals de voorbije jaren kende ik terug een superdag in de zware maandag koers van Passendale. Omdat ik weet dat de wedstrijd me heel goed ligt had ik tijdens het weekend bewust niet gekoerst. De rust zal misschien wel wat gezorgd hebben voor de bewuste supercompensatie van het zware programma dat ik eind augustus en begin september heb afgewerkt.
In tegenstelling tot gisteren in Westkerke had ik tijdens het criterium van Oekene wel direct de goede benen. Ik koos er direct voor om helemaal voorin te koersen van het 42 koppige peloton, want door de regen werd het een echte schaatspartij.
Ondanks de vele uitvalspogingen bleef alles samen en kon enkel Joery Calleeuw het peloton verschalken. In een levensgevaarlijke massaspurt werd ik 22ste.
Door een trip voor mijn werk naar Duitsland, ben ik na Heule 3 dagen niet aan fietsen toegekomen. Vooral autorijden met de nodige junkfood en cafeïne waren mijn deel. Daarom was ik toch blij dat ik mij donderdagnamiddag toch nog vrij kon maken voor de koers in Westkerke, van waar ik het weet dat je ook met wat mindere benen kunt volgen.
Gisteren trok ik voor de 5de keer deze week naar de koers. Nu was het in Heule in het kader van de jaarlijkse Tinnekesfeesten. Ik ga er graag, een mooie omloop, veel volk en bekende gezichten.
Zoals het een gewoonte begint te worden de laatste tijd, was er alweer 15 man weg van in de start, van waaruit de later nrs 1 en 2 zouden komen. Gelukkig werd al de rest ingelopen in wat een supersnelle wedstrijd was (48km/u).
Vrijdag stond opnieuw het criterium voor eigen volk op het programma. Een evenement, waar ik eigenlijk nooit echt naar uitkijk, want het bochtige parcour ligt me totaal niet en na anderhalf uur afzien, word ik dan meestal bedankt met een magere uitslag.