Het is niet de eerste keer dat ik een spel beschrijf van de talentvolle Orisinal. Drifting Afternoon heeft dezelfde zomerse, dromerige stijl als al zijn andere games. Een oranje kat rent door het hoge gras en springt graag op de ballonnen die langzaam voorbij drijven. Het is haast onmogelijk om het nog dromeriger te krijgen! Spring op zoveel mogelijk ballonnen, sla er één over voor een bonus en vereeuwig jezelf in de high-scorelijst.
Japanners bewijzen dat ze nog steeds goede shooters kunnen maken. Merubyiusu haalt alle clichés uit de kast en biedt je een kogelregen zoals je die kent uit de jaren ‘80. Het is wonderbaarlijk hoe casual het voelt. Bewegen en schieten als enige keuze is minstens zo eenvoudig als Peggle, behalve dat je direct dood gaat als je geraakt wordt door een kogel. Merubyiusu moet het dan vooral van de herspeelbaarheid hebben.
In een zwart-wit gestileerde omgeving zit ergens een knop verborgen. Dit is de knop dat je naar het volgende level stuurt met exact hetzelfde probleem. Ieder level is eigenlijk een kleine puzzel, waar je door veel geklik ontdekt hoe objecten reageren. Misschien net iets te kinderlijk, maar zeker vermakelijk.
Het begint als saaie 2D-platformgame, maar zodra je de ‘focus mode’ te pakken krijgt wordt het interessant. Met een druk op de knop staat het spel stil en krijg je een kort moment om je personage ergens binnen een blauwe cirkel te teleporteren. Zodra de raketten je om de oren vliegen en er geen enkele mogelijkheid meer bestaat om op veilige ondergrond te staan zul je deze mode hard nodig hebben. Doorzettingsvermogen is een vereiste! Focus is niet bepaald makkelijk.