Toen ik de smaak eenmaal te pakken had, vond ik borstvoeding heerlijk (en dat vind ik nog steeds). Het is zo makkelijk! In die zin dat je nooit flesjes hoeft te maken, dus geen krijsende baby die moet wachten. Je hoeft nooit je bed uit om de baby eten te geven, die neem je gewoon lekker bij je. En je hoeft er nooit aan te denken dat je voeding mee moet nemen, want die heb je altijd bij je. En dat is handig, zolang je kindje bij je is. Tijdens mijn verlof was dat dus echt altijd. Maar toen moest ik weer aan het werk…
Tijdens mijn zwangerschap had ik er nooit aan gedacht wat ik zou doen als ik terug ging werken. Maar toen de dag steeds dichterbij kwam, was ik ervan overtuigd: ik wil niet stoppen met borstvoeding. Die momentjes samen vond ik heerlijk. Hoe langer ik borstvoeding gaf, hoe liever ik het deed. Waarom zou ik er dan mee stoppen? Het blijft ook nog gewoon het beste voor je kind.
Borstvoeding en werken, dat betekent dus kolven. In overleg met mijn werkgever besloot ik mijn borstvoedingspauzes gewoon aan mijn middagpauze te plakken zodat ik naar huis kon over de middag om te kolven. Op het werk was er gewoon geen gezellig plekje om dit te doen. Ik voelde me meer op mijn gemak als ik gewoon lekker thuis kon kolven.
Al tijdens mijn verlof maakte ik me de bedenking of dat wel zou lukken. Van de meiden van La Leche League hoorde ik vaak dat het een slecht idee was. Google maakte me ook niet veel wijzer. Er werd aangeraden om evenveel te kolven als je kindje drinkt, terwijl je weg bent. Dat betekende dus drie keer.
Op andere plaatsen kreeg ik dan weer andere adviezen. Het minimum dat ik echter tegen kwam, was een keer of twee. Aangezien ik ook fulltime terug aan de slag zou gaan, had ik geen dagen om Amélie de schade terug te laten inhalen. Enkel in het weekend kon ik extra veel aanleggen. Dat was dan ook het advies van mijn lactatiekundige. Als ik thuis kwam en Amélie wilde clusteren dan moest ik haar dat laten doen. In het weekend moest ik ook voorzien dat ze meer zou drinken dan anders.
Het was dus met een bang hartje dat ik aan dit experiment begon. Het voornemen om bij mijn werkgever een andere oplossing te gaan vragen, zat al in mijn hoofd. We zouden wel zien hoe het zou lopen.
6:05 Baby voeding geven. Dat deed ik al liggend in de zetel. Zo kon ik meteen ook een beetje wakker worden.
6:50 Véél ontbijten (anders haal ik het niet tot op mijn werk) en ondertussen nakolven zodat ik al een eerste deel voeding heb. Kleine meid ligt ondertussen te spelen in haar box of ze doet nog een hazenslaapje.
7:30 Alle spullen samen rapen voor kleine meid en mezelf. Snel de deur achter me dicht trekken en vertrekken naar de opvang.
7:40 Kleine meid uitzwaaien bij de opvang. Ik knuffel haar nog eens goed en vertrek dan met de auto naar het werk.
8:00 Aankomst op het werk. Wat mailtjes wegwerken, een vergadering bijwonen, nog wat dossiers wegwerken.
9:30 Tijd voor het eerste tussendoortje: een stukje fruit. Meestal is dat een banaan. Daarna is het tijd voor mijn eerste koffie van de dag.
11:30 Een tweede tussendoortje: een mueslireep of twee. En daar hoort ook weer een kopje koffie bij.
12:15 Thuis snel wat boterhammen smeren en die opeten tijdens mijn langere kolfsessie. Mijn borsten zijn blij dat ze geleegd worden!
12:55 Snel alle kolfspullen afwassen en opruimen. Ook de spullen van de lunch in de vaatwasser stoppen en hup, met de auto terug naar het werk.
15:30 En daar is alweer een hongertje. Ik neem nog een kopje koffie en eet er een koekje bij. Drie kopjes is wel mijn echte maximum overigens.
17:15 Zorgen dat ik op tijd stop, want ik moet dringend weer kolven. Ik sta zo’n beetje op springen.
17:30 Aankomst thuis. Mijn Lief heeft kleine meid al van de opvang gehaald. Ze ligt nu te spelen of doet nog een dutje.
18:00 Eindelijk aan het avondeten beginnen. Dat kan niet wachten tot Amélie slaapt, want borstvoeding = veel honger! Tijdens het eten kijkt Amélie vooral toe. Pas als ze acht maanden was, durfde ze nog een hapje mee-eten.
19:30 Amélie vindt het tijd voor een slokje melk. We gaan samen in de zetel zitten en ik kijk even televisie. Daarna volg een knuffelsessie.
21:00 Bedtijd voor onze kleine meid. Ze valt in slaap aan mijn borst en ik kan haar zonder probleem in haar bedje leggen.
21:15 Als er niets meer te doen is in het huishouden dan kan ik nu in de zetel ploffen. Anders doe ik nog wat kleine dingetjes, zoals opruimen, stofzuigen, wassen of was ophangen.
22:00 Ik val om van de slaap. Amélie zal de komende nacht ook nog eens een voeding vragen, dus ik kruip alvast onder de wol. Als ik een goede dag heb dan is dat pas tegen 23:00, maar meestal niet dus.
De eerste week had ik met dit schema heel veel last van stuwing. Maar na een paar dagen begon mijn lichaam te wennen aan het nieuwe ritme. Amélie dronk ’s avonds ook niet zoveel als ik had gevreesd. In totaal zaten we op zes à zeven voedingen op een dag. Dat is niet heel veel voor zo’n kleine kindje, maar ze groeide goed, dus ik maakte me geen zorgen.
Wij hadden besloten om met hapjes te wachten tot ze zes maanden was. Amélie wilde echter niets eten tot ze bijna acht maanden oud was. Daarna ging het snel. Er viel al vrij snel een voeding weg waardoor ik maar twee keer meer moest kolven op een dag. Ik liet de avondsessie vallen. Toen ze tien maanden was, hoefde ze maar een melkvoeding meer. Zo verviel ook de ochtendsessie.
Ik had zelf besloten om het kolven vol te houden tot haar eerste verjaardag. Dit vooral om mijn eigen productie op peil te houden. We kregen echter signalen dat ze rond elf maanden al geen voeding meer nodig had. Ze vroeg er niet meer om. Uiteindelijk dronk ze wel haar flesje uit gewoonte en ik zette mijn voornemen ook door. Na ons verlof rond Pasen stopte ik helemaal met kolven.
Ik bleef gewoon verder borstvoeding geven, maar nu alleen op de momenten dat we samen waren. Dat betekende één ochtendvoeding en twee avondvoedingen. Sindsdien vind ik borstvoeding alleen maar leuker geworden. Ik ben blij dat ik het eerste jaar heb doorgezet. Het zijn onze gezellige momentjes samen. Nu heb ik alle voordelen en niets van de lasten.
[…] een flesje. Nu ben ik dus weer fulltime aan het kolven, ondanks dat ik ook weer aan het werk ben kolf ik gewoon door, gewoon omdat ik weet dat ik het kan. Lang leve de […]