Indachtig de gewoonte van vakgebieden om eeuwen te claimen als zijnde sterk afhankelijk van hun kennis en inbreng, claimen wij in dit artikel de 21e eeuw voor HRM.
Met een vraagteken dat wel. De claim heeft te maken met het toenemende vermogen van beleidsmakers om gedrag te voorspellen en te beïnvloeden. Dat vermogen is geworteld in de beschikbaarheid van grote hoeveelheden gestructureerde en ongestructureerde
Deze beïnvloeding is traditioneel het domein van HRM professionals; zij weten immers alles van motivatie, taakontwerp, beloning en opleiding. Waarom dan toch een vraagteken? Dat heeft te maken met het feit dat veel HR organisaties efficiënte interne dienstverleners zijn geworden met een gelaagd (click-call-face) dienstverleningsmodel, in de lijn verankerde business partners en centrale beleidsvorming. Er is daarmee minder ruimte dan vroeger voor een sterke eigen verantwoordelijkheid van HRM bij de vormgeving van werk en werkprocessen.