De film die er geen was. Schitterende beelden van de ‘making of’. Ongelooflijk wat een massa volk er op de been gebracht werd voor deze ‘film’. Bij de première werd het echter duidelijk dat het om een studentengrap ging. Gelukkig ging de opbrengst van de gedupeerde filmliefhebbers naar een goed doel (Hongaarse vluchtelingen).
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 18 oktober 2012 onder Film, Geschiedenis, Student. Deze post werd getagd met Film, studentengrap. Comments Off on Studentengrap uit 1957 op dit artikel.
Mijn vriend en ik ontdekten restaurant Terra eerder toevallig, toen we langs het (gesloten) pand kwamen tijdens de Dag van de Wetenschap. Goede producten met liefde bereid, met aandacht geserveerd én met respect voor de basis van de ingrediënten, zo stond het op de menukaart aan het raam. Onze aandacht was meteen getrokken, ook door de locatie wat buiten de Leuvense restaurantbuurt. Dat het zolang duurde voordat we er effectief gingen eten, is voornamelijk te wijten aan de wat moeilijke openingsuren. In het weekend is Terra spijtig genoeg gesloten en je kan er enkel op vrijdag dineren. De kerstvakantie was echter een ideaal moment om er een keer ‘s middags te lunchen.
Restaurant Terra is gelegen in een prachtig ruim pand met veel licht, dankzij het grote dakraam. Je dineert in een grote witte ruimte met mooie bogen die de ruimte in twee delen. Ik was erg gecharmeerd door de twee gigantische canvassen aan de muur die inzoomden op de producten die in restaurant Terra centraal staan. Vanaf ons tafeltje hadden we zicht op de tuin (in de zomer moet het hier geweldig zijn) én de open keuken. Had ik jullie al gezegd dat ik een ongelooflijke fan van open keukens ben?
Elke weekdag kan je bij Terra terecht voor een dagschotel. In ons geval was dit een Zuid-Afrikaanse paprikasoep met kip- en groentegarnituur en hespenrolletjes met witloof en puree. Aangezien noch mijn vriend nog ikzelf zin hadden in hespenrolletjes met witloof, namen we beiden een gerecht van de kaart. Omdat we de vorige dagen al uitgebreid gedineerd hadden, hielden we het simpel. Mijn vriend ging voor de spaghetti Terra en ik zag de vissoep de luxe wel zitten. De menukaart is eerder beperkt, maar gezien de nadruk op verse en eerlijke producten, lag dit geheel binnen onze verwachtingen. Bijzonder is dat er op de menukaart een selectie Madeira’s terug te vinden is, al moet ik er meteen bij zeggen dat zo’n glaasje oude Madeira niet voor ieders portemonnée is.
Hoewel het een weekdag in de kerstvakantie was, zat de zaak goed vol. In het wat afgescheiden gedeelte lunchte een grote groep met enkele kleine kinderen, maar dit stoorde geenszins. Aan ons tafeltje bleef het lekker rustig.
We moesten niet lang wachten op onze gerechten. De vissoep werd geserveerd met rouille en geroosterd brood, zoals het hoort. Op het eerste gezicht kreeg mijn vriend een gewone spaghetti bolognaise geserveerd, maar het extra schaaltje met olijven en sardientjes (pilchards) dat hij zelf door de saus kon mengen, maakte dat de spaghetti toch bijzonder werd. Mijn vissoep was lekker, al mocht voor mij de portie misschien nét een tikkeltje groter geweest zijn.
In totaal kostte deze lunch ons 35,55 euro, een half litertje water inbegrepen. Een correcte prijs voor wat we op ons bord kregen.
Opgelet, Terra is enkel open voor de lunch van maandag tot vrijdag (11.30 tot 14.30u) en enkel op vrijdag kan je er dineren van 18 tot 21.30u. Groepen kunnen het restaurant afhuren op andere tijdstippen. Terra biedt ook een traiteurservice aan en een winkel waar je de producten en wijnen die in de zaak geserveerd worden kan kopen.
Geschreven door Carolien Coenen en gepost op 3 januari 2013 onder Eten en drinken. Deze post werd getagd met Terra. Comments Off on Terra op dit artikel.
Soms krijg ik tijdens het fotograferen van die bijzondere cadeautjes. Kleine wonderen noem ik dat. Tijdens het middaguur reed ik naar België, waar Berry ligt begraven. Een te lang verhaal om daar uitleg over te geven. Het is mooi te combineren met goedkoop tanken en mijn twee losse tanken te vullen met 40 liter petroleum voor de Zibro kachel. De benzine, 1.27 scheelt al een slok op een 1 liter rond de twee euro voor de Zibro, in België 67 eurocent. De moeite waard om van Dilsen even door te rijden naar Maaseik waar deze speciale petroleum wordt verkocht.
Wanneer je in Maaseik de brug over rijdt naar Nederland staan heel vaak aan de linker kant de wilde paarden. Zo ook vandaag. Ik parkeerde de auto. Normaal hou je flinke afstand van de paarden, maar iets zei me door te lopen in hun richting. Ik maakte de leider duidelijk dat ik ze met respect wilde benaderen en hij liet me begaan. Vooraan bij mij in de buurt stond een jong paard. Het kwam op me toe, terwijl zijn moeder bleef staan en toe keek. Opeens zag ik een hele grote wond aan het achterbeen van de jonge hengst. Ik vroeg hem of ik hem mocht helpen. Hij gaf toestemming. Ik begon om zijn genezing te bidden terwijl ik mijn handen richting zijn achterbeen hield. De hengst bleef doodstil staan, kwam alleen af en toe met zijn hoofd tegen mijn rug aanduwen.
Mijn handen waren ijs en ijskoud. Ik wist niet of de healing via mijn handen doorkwam. Echter het feit dat hij zich door mij liet helpen moet de healing naar alle waarschijnlijkheid voor hem voelbaar zijn geweest. Ik mocht hem aaien en probeerde zoveel mogelijk klitten rondom de wond weg te halen. Af en toe tilde hij zelfs het gewonde been op. Op gegeven moment wit ik dat het genoeg was. Ik draaide me om en zag dat een vader en dochter al enige tijd foto’s van ons beiden hadden gemaakt. Ik zou ze toegestuurd krijgen.
Wat een speciale dag en wat een cadeau dat een wild paard zich zomaar liet helpen door naar me toe te komen en aanvoelde dat ik met hem kon communiceren en healen. Op kleine afstand in de gaten gehouden door zijn moeder, die rustig bleef toekijken zolang ik met hem bezig was. Ik heb maar één verlangen, dat de wond gaat helen. Over een paar dagen ga ik terug om te kijken. Of ik hem terug kan vinden tussen de groep weet ik dan niet, dat zien we dan wel weer. Of er al die tijd niemand oog voor heeft gehad weet ik niet. Ik heb geen idee of zij door boswachters in de gaten worden gehouden. Het is een groep wilde paarden die zichzelf moeten redden heb ik begrepen, omdat ze wild in de natuur moeten (over)leven.