Het was zwaar, soms heel zwaar. Er zaten buddy's bij die dit zo ontzettend nodig hadden. Er weer toe doen! Iets presteren, niet voor de krant of een Facebook berichtje, maar iets fixen voor je maten en ook een beetje voor je zelf.
Nog nooit is er zoveel regen gevallen in een week tijd en DMRC zat er midden in. Ondanks het aanhoudende slechte weer en kapotte handen en billen hadden de sloepbemanningen de grootste lol.
Natuurlijk is er hier en daar een boze blik geweest want na zoveel uren maximale fysieke inspanning, weinig slaap, alles kletsnat en pijn in handen en kont, kan dat ook niet anders.
De boze blik maakte weer plaats voor de ferme handdruk of het opbeurende woord. Verbondenheid ten top.
Uniek is ook de manier waarop DMRC de Duitse gastvrijheid heeft beleefd. De Duitse media pikte de Challenge van alle kanten wel op. Het leefde sterker dan in NL en iedereen die DMRC zag zwaaide enthousiast. Op een van de sluizen kreeg de sloepbemanning een fles Duitse schnapps als presentje overhandigd.
Vrijwilligers kwamen op de zotste plekken een "snack" brengen. Het moreel was uitzonderlijk hoog. Hoe harder de regen, hoe harder er gezongen werd en er de meest smerige moppen voorbij kwamen.
Vandaag kwam rond 14.30u de Kaiser Wilhelmbrücke in zicht. De minuten tikten weg totdat het commando van opperstuur Jan Plug kwam: we gaan!
Hoe uniek is het dat alle vlagofficieren de Dutch Marines Rowing Challenge vanaf het fregat Lübeck salueren en dat de scheepshoorn klinkt. Dat de admiraal en de generaal de stuurmannen en de sloepbemanning een voor een, een respectvolle knik gaven....
Dit avontuur heeft een sterk helende werking voor velen. Daarom roeien wij voor buddys in nood. Mogen wij op uw hulp rekenen? Elke bijdrage is welkom.
Wij kijken ondertussen naar de wereldkaart en hebben een nieuwe Challenge op 't oog : Mississippi USA 2019