Een statutair bestuurder van een besloten vennootschap heeft weinig ontslagbescherming. De wet bepaalt dat de aandeelhoudersvergadering te allen tijde een bestuurder kan ontslaan. In het algemeen heeft een besluit van de aandeelhoudersvergadering tot ontslag van een statutair bestuurder tevens beëindiging van de dienstbetrekking (de arbeidsovereenkomst) van die bestuurder tot gevolg. De rechter kan in dat geval niet het herstel van de arbeidsovereenkomst uitspreken; wel kan de bestuurder bij onregelmatig ontslag schadevergoeding vorderen. De achterliggende gedachte is dat de twee-verhoudingen tussen de bestuurder en de vennootschap, dat wil zeggen de arbeidsrechtelijke en de vennootschapsrechtelijke, dusdanig met elkaar verweven zijn dat deze beide verhoudingen niet gesplitst kunnen worden. Dat is zelfs het geval indien de bestuurder vennootschapsrechtelijk ontslag neemt. Ook dan eindigt de arbeidsovereenkomst. Dit is in een notendop de gang van zaken bij ontslag van een statutair bestuurder; een zeer ingewikkeld traject waar vele fouten bij gemaakt worden, zo leert de praktijk.
Het beeld is dat de statutair bestuurder zijn/haar positie tracht te verbeteren. Aan de rechter is onlangs voorgelegd wat de effecten zijn voor de positie van de statutair bestuurder wanneer in de arbeidsovereenkomst de CAO van toepassing is verklaard (incorporatiebeding) en de arbeidsovereenkomst de bepaling bevat dat de dienstbetrekking moet worden opgezegd met inachtneming van een opzegtermijn. De vraag die de rechter moest beantwoorden was of het ontslagbesluit van de aandeelhoudersvergadering wel of geen direct externe werking had nu de arbeidsovereenkomst met de statutair bestuurder een opzeggingsbepaling bevat. Op grond van de vaste jurisprudentie behoeft na een ontslagbesluit van de aandeelhoudersvergadering niet nog eens aanvullend schriftelijk opgezegd te worden. Een mededeling of kennisgeving van het ontslagbesluit aan de statutair bestuurder is voldoende.
In de betreffende zaak besliste de rechter dat tegen de achtergrond van de opzeggingsbepaling en de toepasselijkverklaring van de CAO, de werkgever de weg van de opzegging van de arbeidsovereenkomst diende te volgen om uitvoering te geven aan het ontslagbesluit. De rechter lijkt hiermee toch weer een splitsing te introduceren tussen de arbeidsrechtelijke relatie en de vennootschapsrechtelijke relatie die bestaat tussen een statutair bestuurder en de vennootschap. Het ontslag van de statutair bestuurder blijft een veel moeilijker rechtsgebied dan men prima vista zou denken op grond van de hoofdregel dat met het verstrekken van een ontslagbesluit door de aandeelhoudersvergadering zowel de vennootschapsrechtelijke als de arbeidsrechtelijke band is beëindigd.