De in 1934 geboren merrie Barones Spencer werd een crack op onze koersbanen, ook in de oorlogsjaren. In 1940 werd ze Kampioen der NL-Paarden op Duindigt en in haar laatste koersjaar 1943 (als 9-jarige) won ze deze koers opnieuw maar nu in Groningen. In datzelfde jaar won ze op Duindigt het Kampioenschap van Nederland en de Grote Prijs van Nederland. De merrie van Stal Vita Nova en trainer Willem Geersen was razend populair. Zij staat ook in deze Hall of Fame.
In 1944 moest ze verplicht naar de fokkerij en toen werd ze gedekt door de Amerikaanse hengst Axkit. Zie de foto hieronder. Dat was nieuws, want iedereen was benieuwd naar haar eerste product. Helaas bleef de merrie gust.
In het volgende jaar werd ze door 2 hengsten gedekt, misschien wel voor de zekerheid? In 1946 werd het hengstveulen New Spencer geboren en over het vaderschap was dus onduidelijkheid. De Barones was in 1945 door de Franse hengsten Narciso en Parisien gedekt en er was toen nog geen DNA-onderzoek voorhanden. Men wist nog niet eens wat DNA was. New Spencer was gefokt door en de eerste 5 jaar in eigendom van Stal Vita Nova van de Hilversumse heren Brunt en Kalff. Hij stond die jaren in training bij Willem Geersen.
Men keek uit naar het koersdebuut van de zoon van de Barones en dat deed hij al als 2-jarige op 1 augustus 1948. Hij won meteen op de grasbaan van Duindigt in 1.41,6 over 1200 m. Het werd met 250 gulden beloond. Daarna is hij in dat jaar niet meer aan de start gekomen.
In 1949 maakt hij eind april een winnend jaardebuut in Hilversum. Vervolgens werd hij uitgeschakeld in een koers te Alkmaar en won een week later op Mereveld. Op 12 juni startte hij weer op een andere baan, nu in Gronigen. Daar won hij de Sweepstakes in 1.36,5 hetgeen met 1.200 gulden werd beloond. Een maand later weer een andere baan, nu Duindigt voor de Derby met 14 deelnemers. Gereden door Martin Vergay wist New Spencer te winnen, vóór de uitstekende merrie Nellie Gregor. De eerste prijs bedroeg 2.400 gulden. Half september sloot hij zijn seizoen af met een derde plaats op Duindigt in zijn recordtijd van 1.29,5.
Blijkbaar had de hengst wel wat probleempjes, want ook in het volgende jaar is hij weinig gestart. Hij begon in mei met een zege op Mereveld. Daarna werd hij tweemaal 4e, bleef een keer ongeplaatst en werd op 10 september zelfs uitgeschakeld.
Op 5-jarige leeftijd werd de hengst verkocht aan de familie Oosting te Wolvega. Mientje Oosting vertelde: "Mijn vader kocht New Spencer eigenlijk voor de fokkerij. Hij werd echter als dekhengst afgekeurd en toen hebben we hem gecastreerd. Daarna was het een heel lief dier. New Spencer had een hekel aan een harde baan. Dat kwam door zijn klemhoef. Hij ging goed rechtsom op de grasbaan in Groningen, waar hij trouwens voor het eerst op luchtdrukzolen liep. Die had pa van de bereden politie in het stadspark gekregen. Zelf reed ik mee in de eerste koersen voor amatrices, die in Groningen werden verreden in 1951. Janna Dragt won toen de ene afdeling en ik de andere met New Spencer, die de snelste tijd liep."
De afkeuring van New Spencer als dekhengst zal mogelijk te maken hebben gehad met zijn onbekende vader en het feit dat hij als 4- en 5-jarige niet tot aansprekende prestaties wist te komen.
Toch kreeg Nuttert Oosting de ruin wel aan de gang. Hij startte als 5-jarige 20 keer en wist 5 keer te winnen. In de tabel hieronder staan zijn prestaties per jaar opgesomd en opgeteld. Hij startte 1 keer in een belangrijke koers, de Gouden Zweep, maar zonder succes. Zijn rol was deelname in gewone koersen, ook in amatrice-koersen met Mientje Oosting en leerling-koersen met Johan Oosting. De oude rot kon de jonkies wel wat leren.
New Spencer was een ongelooflijk hard koerspaard. Als dertienjarige deed hij 50 (!) starts met als resultaat driemaal 1e, vijfmaal 2e, achtmaal 3e, jaarwinsom fl 5.125. Als veertienjarige had hij zijn meest succesvolle jaar: hij liep 37 koersen, werd achtmaal 1e, tweemaal 2e, zesmaal 3e, jaarwinsom fl. 6.238. Daarna heeft men zijn carrière beëindigd.
In de periode bij Oosting deed hij tussendoor met wisselend succes ook nog mee in de 800-meter koersen. En afvalrace waarbij telkens 2 van de 4 paarden doorgingen naar de volgende ronde. Jaarlijks deed hij enkele keren mee in zo'n race en totaal heeft hij 5 keer gewonnen. Als 13-jarige was hij in 6 starts 1 keer 1e, 1 keer 2e, 1 keer 3e, 1 keer 4e. Dat leverde totaal 600 gulden op. In dat jaar liep hij ook nog 50 keer op de langebaan! Totaal heeft hij in deze 800 m-discipline een bedrag van tegen de Hfl. 4.000 gewonnen.
Hij liep 14 seizoenen achtereen, startte 356 keer en won ruim fl. 45.000; zijn record liep dit niet uitblinkende, maar wel oertrouwe verrichtingspaard op dertienjarige leeftijd: 1.22,0. met het stijgen der jaren werd hij steeds beter en tussendoor startte hij ook nog in de 800 meter koersen. Totaal heeft hij op de langebaan 42 keer gewonnen en in de 800 m koersen 5 keer.