Niet alle onderwerpen lenen zich voor een interactieve aanpak. Bovendien levert interactieve beleidsvorming spanning op met de representatieve democratie. CDA-kamerlid Spies: �Wij zijn buitengewoon interactief�.
Als volksvertegenwoordiger ben ik buitengewoon interactief ingesteld. Als ik alle mailtjes en telefoontjes die ik dagelijks ontvang recht zou willen doen zou ik toch al snel 2 uur per dag met tal van mensen interactief communiceren over alles wat zij mij mee willen geven. Daarnaast zijn er dagelijks gesprekken met vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, belangenorganisaties of branche-organisaties die mij interactief proberen te overtuigen van voors- of tegens van bepaalde beleidsbeslissingen. En wat denkt u van alle werkbezoeken en spreekbeurten waar we interactief de discussie aangaan.
Je zou zelfs kunnen stellen dat Nederland interactief is georganiseerd: een sociaal akkoord is het resultaat van een interactief proces van onderhandelingen tussen werkgevers, werknemers en de overheid. Bestemmingsplannen komen via interactieve processen van inspraak, bezwaar en beroep tot stand...
Hebben we dan toch nog behoefte aan interactief beleid waarin met name �de burger� wordt uitgenodigd actief mee te doen in de beleidsontwikkeling? 10 jaar geleden werd die vraag in de Tweede Kamer met een volmondig �ja� beantwoord: geldt dat antwoord nu nog steeds? Ik ben geneigd ook nu die vraag met �ja� te beantwoorden. Maar niet ongeclausuleerd.
Uitgangspunt blijft voor mij als lid van de CDA-fractie de representatieve democratie waarin we volksvertegenwoordigers elke vier jaar kiezen en hen dan ook afrekenen op de resultaten die zij hebben geboekt. Het is de verantwoordelijkheid van die gekozen volksvertegenwoordigers om voeling te houden met de samenleving en op basis daarvan hun keuzes te maken. Het beeld van Californi� waarin ieder moeilijk besluit aan de bevolking wordt voorgelegd en waarin volksvertegenwoordigers dus geen verantwoordelijkheid hoeven te nemen is niet het beeld dat mij voor ogen staat.
Sommige beleidskeuzes winnen aan kwaliteit wanneer ze via een vorm van interactief beleid tot stand komen. Binnen het CDA is een positieve ervaring opgedaan door bij het opstellen van het verkiezingsprogram voor de verkiezingen van de Tweede Kamer in mei 2002 een �competitie van idee�n� te organiseren. Zo hebben duizenden mensen invloed gehad op de inhoud van ons verkiezingsprogram.
Interactief beleid moet je vooral inzetten als het onderwerp zich ervoor leent; het moet gaan om onderwerpen waar de burger zich direct een beeld bij kan vormen en die hem of haar direct raken: de hervorming van het stelsel van sociale zekerheid lijkt mij een volkomen ongeschikt onderwerp voor een interactief beleidsproces.
Zijn de kansen op succes voor interactief beleid het grootst op lokaal niveau, omdat je daar het dichtst bij de burger bent, of zit het succes in het onderwerp? Ik nodig u van harte uit om met suggesties voor onderwerpen te komen die zich naar uw oordeel bij uitstek lenen voor een interactief beleidsproces. Op die manier kunnen we interactief van elkaars ervaringen en visie gebruik maken!