Unity is een rijzende ster in de gamescene, het zit een aantal belangrijke ontwikkelingen dicht op de huid. Terwijl de traditionele grootschalige producties risicovoller en daardoor schaarser worden, groeien spellen op het web, smartphones en tablets hard. Met Unity ontwikkel je in één keer voor al die platformen. En zoals het simpel en goedkoop is om een game uit te geven op de iPhone, is Unity gratis te downloaden, en zijn de kosten laag als je een project commercieel uitgeeft. Zoals directeur David Helgason het graag zegt: Unity democratiseert game-ontwikkeling. En maakt het een stuk makkelijker.
De nieuwe startup van Peter Molyneux, 22Cans, levert het bewijs. In de jaren tachtig en negentig begon hij al de gamestudio’s Bullfrog en Lionhead. Zij werkten vaak jaren aan één game: toen Molyneux in 1995 begon aan de klassieke god game Black & White, stonden de eerste zes maanden puur in het teken van de onderliggende techniek. Van een spel was nog geen spoor te bekennen. Binnen dezelfde zes maanden moet de eerste game van 22Cans áf zijn, in september. Op dag één was er al een werkend prototype.
Toegegeven, Curiosity is een experiment in voorbereiding op een grotere game die voor volgend jaar op de planning staat. Maar interessant is het zeker. Geïnspireerd op de mystery box van JJ Abrams verschijnt een enorme zwarte kubus in beeld, met de tekst: “What’s inside the cube?” Talloze spelers kunnen straks met z’n allen tegelijk op de kubus tappen om laag na laag er af te pellen. Slechts één speler krijgt het geheim in het midden te zien.
Zo wil Molyneux aftasten hoe je mensen nieuwsgierig kunt krijgen, en hoe ver je ze kunt laten gaan: één idee is om een diamanten beitel van 50.000 Britse ponden (63.000 euro) te verkopen, waarmee de koper in één klap een groot gat in de kubus kan slaan. Zou iemand ook maar overwegen het te kopen? Molyneux: “Wij gamemakers zijn de laatsten in de entertainmentindustrie die mensen echt nog kunnen verrassen.” En door gereedschap als Unity wordt het alleen maar makkelijker om met iets verrassend te komen.
Ik ben niet zo nieuwsgierig eerlijk gezegd wat er in zit. Sterker nog, het kan me helemaal niks schelen.
En als het me wel zou kunnen schelen dan zou ik het spel nog niet aanschaffen omdat ik vrijwel zeker weet dat de persoon die de verassing te pakken krijgt zo graag wil bewijzen dat hij degene is die het te pakken heeft gekregen dat het binnen een uur op internet staat.
Ik verwacht eigenlijk weinig van de studio van Molyneux, ik vind hem nogal overgewaardeerd. Heeft in het verleden wat leuke dingen gedaan maar de laatste jaren overschreeuwt hij zichzelf, belooft gouden bergen en het uiteindelijk product is middelmatig.
Verder vind ik dat sociale experimenten aan gedragwetenschappers moeten worden overgelaten en niet aan spelletjesbakkers.
De enige uitkomst ervan die iets schokkends (en iets positiefs) zal aantonen is wanneer die kubus onaangetast blijft. Verder een mooie apotheose voor iemand die al zijn spellen verkoopt met de kracht van suggestie.
Ik wil het weten, ik vind het een prachtig idee en ben blij dat Molyneux dit gedaan heeft. Past perfect bij hem.
De uitleg doet een beetje denken aan een loterij met krasloten. Een heleboel mensen krassen aan de kubus, uiteindelijk wint er een persoon, maar de kans dat je wint is bijzonder klein.