Zoals elke moeder wel weet: Die tijd vliegt! Mias is alweer 7 weken oud. Vandaag vertel ik jullie graag over hoe het nu gaat met onze kleinste spruit. Hoe ervaren de andere kinderen het? Hoe gaat het met Mias en zijn ontwikkeling?
Mias rolt mee in het ritme dat wij eigenlijk al hadden, even wachten vind hij niet erg en al snel is hij gewend geraakt aan de herrie die zijn broer en zus maken!
Het is voornamelijk wat lastiger plannen met slaapjes. We moeten naar school heen en weer, naar de peuterspeelzaal ect. Toch lijkt Mias hier geen problemen mee te hebben want dan slaapt hij rustig in de kinderwagen.
Sinds de geboorte van Mias hebben we wel een duidelijke verandering gezien bij Novan. Zowel positief als negatief, niet alles is nou eenmaal leuk als je grote broer wordt!
Novan was altijd rustig, verlegen en vond alles prima. Nu weet hij dat hij de kleinste niet meer is, maar ook de grootste niet is. Hoe moet hij daar nou mee omgaan? Voor hem is dat natuurlijk ontzettend lastig.
Gelukkig uit hij zich niet naar naar Mias, hij is eerder gek op hem. Maar zijn grote zus moet hij wel heel veel hebben. Als Jaylin lief zit te spelen komt hij dat direct verpesten en hij probeert zich heel stoer voor te doen tegenover haar en andere kinderen.
Daarnaast kan hij soms behoorlijk driftig worden ineens, en daagt hij ons steeds meer uit. Gelukkig begrijpt hij ook al een hoop en kunnen we er geregeld met hem over praten.
Jaylin is echt een tweede moedertje, heerlijk om te zien maar soms ook wel onhandig als ze graag wilt helpen maar het niet uit komt of het beter is dat ze dat niet doet. Maar voornamelijk is het heel erg fijn, want als Mias even een huiltje geeft staat madam al naast de box om hem te troosten!
Helaas maar waar; Mias maakt ons gezin compleet. Gevoelsmatig vind ik dat soms nog lastig maar met mijn verstand sta ik er helemaal achter hoor! Het is mooi zo, gezellig en druk!
Maar dat maakt wel dat ik nog meer geniet van kleine Mias, niet dat ik dat van de andere niet deed maar op een of andere manier besef ik het nu extra.
Bij de andere twee kids vond ik het altijd zo tof alle mijlpalen die ze bereiken zoals: zitten,kruipen en lopen. Maar nu hoop ik dat Mias lekker langzaam door alle ontwikkelingen heen gaat. De tijd gaat namelijk al zo snel, en ze worden al zo snel groot. Laat hem maar lekker lang ‘klein’ blijven.
Mias vind het heerlijk om s’ochtends in zijn wipper te zitten en dan te luisteren naar muziek. Een keer had hij krampjes en kon ik hem moeilijk troosten maar toen ik klassieke muziek opzette werd hij helemaal zen. Dus tegenwoordig zet ik dat tussendoor steeds vaker op voor hem.
Mias is geboren met een gewicht van 3340 gram. Na de eerste dag was hij 180 gram afgevallen maar 3 dagen later zat hij alweer op zijn geboortegewicht. Echt super snel, met twee weken woog hij zelfs 3580 gram!
Afgelopen donderdag waren we voor de eerste keer bij het consultatiebureau, gelukkig nog niet voor de prikjes maar alleen om te wegen en meten. Op zijn curve was te zien dat hij wat zakt op de lijn en van net onder het gemiddelde naar de -1 lijn trekt. Ik maak me er niet druk om verder, het is pas de eerste meting en geen van mijn kids groeide volgens de zogenaamde boekjes en lijntjes.
Toch houd ik het wel in de gaten, Mias krijgt volledige borstvoeding en ik kan dus niet altijd zien wat hij binnen krijgt. Hij drinkt af en toe gekolfde melk, per keer drinkt hij dan zo’n 50-60cc.
Echt een smelt moment, Mias begint sinds een week echt te lachen. In eerste instantie deed hij deed steeds naar andere zoals de opa’s en oma’s maar nu heb ik hem eindelijk ook gezien. En natuurlijk begon ik toen met zo’n uber hoge enthousiaste stem tegen hem te praten. Iets waarvan ik altijd zei dat ik dat vreselijk vond, doe ik nu zelf.
Wat een knapperd! Fijn dat het goed gaat en dat hij mee rolt met alle andere drukke bezigheden! En dat eerste lachje is verrukkelijk!!