Morgen mag Matthijs weer naar het consultatiebureau, kunnen we kijken of hij nu meer aangekomen/gegroeid is. We hebben hem flink vetgemest met roomyoghurt en dergelijke en hij is ook veel minder ziek geweest, dus daar ligt het in ieder geval niet aan.
Heel erg ongerust maak ik me trouwens niet, hij is lekker stevig en bijzonder actief. Op de crèche zetten ze hem al bij de dreumesen in plaats van bij de baby’s, omdat hij zo enorm ondernemend is. Als hij aan de andere kant van het kleed een stuk speelgoed ziet gaat hij er recht op af, dwars over alle kleintjes heen die ook op het kleed liggen. En op de terugweg timmert hij rustig nog even met het stuk speelgoed op het hoofd van de nietsvermoedende baby die in zijn weg ligt… Bij de dreumesen gaat het wel goed, hij kan alles onderzoeken en zit heerlijk voor de kast met speelgoed om alles er op zijn gemak uit te trekken.
Hij trekt zich op dit moment overal aan op, en staat heel graag. Zelf weer gaan zitten kan hij ook al, het lijkt af-en-toe wel of hij kniebuigingen staat te maken! Er blijven nog genoeg dingen over die hij wel wil maar niet kan, dus er komt regelmatig een gefrustreerde schreeuw. Meestal gaat hij dan zitten, pakt zijn speen en steekt die in zijn mond om even rustig te worden – en gaat weer door met proberen! Hij is wel enorm nieuwsgierig en wil alles zien en pakken. Het bureau is net te hoog voor hem op te zien wat er op ligt, dus dan staat hij zich echt met twee handjes omhoog te trekken tot zijn voetjes bijna van de vloer komen om maar hoger te komen met zijn ogen.
Hij heeft inmiddels ook zijn eerste tand, die kwam precies een dag voor hij negen maanden werd door. Gelukkig heeft hij er niet zo heel veel last van gehad, weinig huilen en ook geen echte uitslag op zijn billetjes of zo. We hebben van de tandarts een kleine tandenborstel gekregen voor hem en gaan het kleine puntje nu dus plichtsgetrouw poetsen met peutertandpasta. Voorlopig vindt hij dat prima, hopelijk blijft dat zo.
Verleden weekend hadden we nog een angstig avontuur; we waren hard aan het werk om de keuken te betegelen en Matthijs zat veilig in zijn box. Inene hoorde ik een geluid dat ik niet kende. Toen ik ging kijken wat dat was, bleek een van de spijlen van de box afgebroken te zijn!! Matthijs zat met de bovenste helft lekker tegen de andere spijlen te slaan, terwijl de onderste helft nog gewoon rechtop op zijn plaats stond. Maar omdat de spijl schuin was afgebroken hadden beide helften wel een enorm scherpe punt – zo scherp dat Tim zijn handen eraan openhaalde bij het repareren… We schrokken ons helemaal wezenloos natuurlijk. Je ziet ook meteen allerlei rampenscenario’s voor je ogen verschijnen. Wat als hij was gaan staan en met zijn hoofdje op de onderste spies terecht was gekomen? Brrr, daar moet je toch niet aan denken!! We gaan dus maar een briefje schrijven aan de winkel waar de box is gekocht.