Op vrijdag 3 juni verschijnt Every Teardrop Is A Waterfall, de nieuwe single van Coldplay. Dat laat de band via haar website weten. Every Teardrop Is A Waterfall is dan digitaal verkrijgbaar en Coldplay zal het nummer ook voor de eerste keer live laten horen op het Duitse festival Rock Im Park, in het weekend van 3, 4 en 5 juni.
Every Teardrop Is A Waterfall is de eerste single van het nieuwe, vijfde studioalbum van Coldplay dat later dit jaar verschijnt. Het album wordt wederom opgenomen met producer Brian Eno die ook verantwoordelijk was voor het vorige album Viva La Vida.
In de jaren 60 en 70 was de psychedelische rock, regelmatig doorspekt met rauwe funk en soul, razend populair in Afrika. Op deze zeer geslaagde Rough Guide-compilatie door Philip Stanton en Dominic Raymond-Barker treffen we een fraaie dwarsdoorsnede aan van deze muziekstroming, waarbij men optimaal gebruik maakt van de Afrikaanse muziekarchieven.
Van de vele (oude) muzikale helden die we op Psychedelic Africa aantreffen is er een aantal dat na vele jaren nog even enthousiast albums blijft maken. Orchestre Poly-Rythmo en Ebo Taylor weten van geen ophouden en zijn met hun nieuwe kwaliteitsalbums nog dermate relevant dat zij hun we hopen dat ze nog jaren de muzikale vaandeldragers van Afrika mogen blijven.
Victor Olaiya’s All Stars Soul International trekt meteen de aandacht met het korte, krachtige Let Yourself Go, waarbij je het idee krijgt dat James Brown nog een Afrikaanse broer heeft. Ebo Taylor’s Nga Nga is eveneens heerlijke funky afrobeat maar dit nummer treffen we pas veel later op de verzameling aan. Zoals we inmiddels van The Rough Guide compilaties gewend zijn treffen we veel verschillende muziekstijlen aan op hun verzamelaars. Zo ook op Psychedelic Africa, dat eigenlijk de meeste ‘ psychedelische’ momenten kent in Guitar Boy van Victor Uwaifo. De bonus cd is dan ook uitstekend gekozen want die bevat het Ekassa-project van Victor Uwaifo, voor het eerst uitgebracht in de beginjaren zeventig.
Daarnaast is er relaxte jazz in het niet al te bijzondere Obialu Be Onye Abiagbunia Okwukwe van Celestine Ukwu, oud vocaal vakwerk van de Ethiopische zanger Alèmayè Eshèté en klinken tropische klanken door in het nummer van Balla Et Ses Balladins. De absolute hoogtepunten van dit album zijn echter weggelegd voor Orchestre Poly-Rythmo, dat met het swingende Pardon bewijst een topband te zijn, en Orchestra Baobab, met niemand minder dan Youssou N’ Dour in de gelederen, dat ruim zeven minuten schittert met Nijaay. Ook Taxi Driver van Milmani Park Orchestra valt positief op vanwege zijn vrolijke sound met een catchy refrein maar zou derhalve nooit gepast hebben in de soundtrack van de gelijknamige film met Robert De Niro. Helaas wordt het album afgesloten met het ruim 13! minuten lang durende Wale Numa Lombaliya van Rail Band. Dat blijkt toch net iets te lang voor deze kabbelende roadtrip die deze gewaagde, doch bij vlagen zeer spannende verzameling afsluit.