Mensen die overwegen een hond van Stichting AAI in huis te nemen, kunnen via deze internetsite foto's en karakterbeschrijvingen van nog te plaatsen honden bekijken. Als u een hond ziet waarvoor u belangstelling heeft, kunt u bij de desbetreffende hond een aanvraag indienen. Een van onze vrijwilligers zal dan contact met u opnemen. Een aantal van onze honden zit nog in het buitenland; anderen zijn al in Nederland bij een opvangadres. Aan de hand van een gesprek met een van de AAI-vrijwilligers wordt bekeken of baas en hond bij elkaar zouden kunnen passen. Soms moet er nog bepaalde informatie over een hond achterhaald worden. Als de nieuwe baas bijvoorbeeld een kat heeft, zal eerst moeten worden uitgezocht of de desbetreffende hond met katten kan opschieten. Als beide partijen denken dat de desbetreffende hond een goede keus zou kunnen zijn, laten wij de hond naar Nederland komen of -als de hond al in Nederland verblijft- kunt u de hond gaan bezoeken. De wachttijd voordat een hond vanuit het buitenland naar Nederland kan komen, varieert van enkele dagen tot meerdere weken (afhankelijk van de beschikbaarheid van een vlucht waarop een hond is toegestaan).
Wij vragen aan de nieuwe baasjes een bijdrage in de onkostenvergoeding van 295 euro (voor honden vanaf 7 jaar is dit 195 euro en voor nog niet gesteriliseerde pupjes is dit 250 euro). Dit bedrag is inclusief 20 euro donateurschap. Elk nieuw hondenbaasje is dus automatisch het eerste jaar donateur van AAI en ontvangt daarvoor ons infobulletin AAI-Magazine. Het infobulletin verschijnt 3 keer per jaar. In de onkostenvergoeding zijn verder inbegrepen de bloedtesten die in sommige (niet alle) landen nodig zijn, vaccinaties (incl. rabiës/hondsdolheid), de registratiechip (de hond is gechipt en de nieuwe baas hoeft deze alleen nog maar te laten registreren op zijn naam) en het transport van het land van herkomst naar Nederland. In een enkel geval zal de baas zelf de hond nog moeten laten chippen, omdat het wel eens is voorgekomen dat de chip is gaan "wandelen" en niet meer teruggevonden kan worden. Daarnaast zijn de meesten van de volwassen honden die AAI laat overkomen reeds onvruchtbaar gemaakt. Indien een teefje nog te jong is om gesteriliseerd te zijn ten tijde van plaatsing, dient het nieuwe baasje dit binnen een half jaar te laten doen. Stichting AAI zorgt voor goede nazorg en plaatst daarom al haar honden met een contract, waarin onder andere staat dat de hond eigendom blijft van de stichting, dat de hond niet mag worden verkocht of weggegeven (ook niet aan een asiel), dat er niet met de hond gefokt mag worden en dat het nieuwe baasje belooft goed voor de hond te zorgen.
De buitenlandse honden komen over het algemeen uit, door stichting AAI gecontroleerde asielen/opvang; deze werken volgens de officiële procedures met betrekking tot het vervoer van honden vanuit het buitenland naar Nederland. Om een (zwerf)hond in Nederland ter adoptie te kunnen aanbieden, wordt de hond volgens een strenge procedure van AAI geplaatst. Onderzocht door een dierenarts, gevaccineerd, gechipt en getest op de daar in het buitenland voorkomende ziektes. Alle teefjes (met uitzondering van nog te jonge pups) worden onvruchtbaar gemaakt. De totale kosten die Stichting AAI kwijt is aan bovenstaande medische procedure, het vervoer naar en in het vliegtuig, hondenvoer etc. ligt per hond rond de 450 euro.
Vanaf 2010 zal het Rijk nog uitsluitend duurzaam inkopen. Van kantoorbenodigdheden tot bouwprojecten. De doelstellingen voor provincies, gemeenten en waterschappen liggen iets lager. Voor alle 80 productgroepen die daaronder vallen, moeten nu duurzaamheidcriteria worden geformuleerd. Bovendien moeten overheidsinkopers die ermee gaan werken, goed worden geïnstrueerd.
Wiana Partakusuma, programmadirecteur Duurzaam Inkopen van bij het ministerie van VROM, heeft er de komende jaren haar handen vol aan. Partakusuma formuleert de definitie van duurzaam inkopen: “De doelstelling van duurzaam inkopen wordt bereikt als de inkopen voldoen aan de criteria voor duurzaam inkopen die op dat moment gelden. Aan die criteria wordt nu gewerkt; ze moeten begin volgend jaar klaar zijn.” Van de 80 productgroepen hebben er 22 betrekking op de bouw- en gww-sector. Bovendien vertegenwoordigen de inkopen in deze productgroepen zo’n 50 procent van de overheidsuitgaven. Die bedragen op jaarbasis circa 45 miljard euro. U kunt het volledige artikel in het vakblad Podium van Bouwend Nederland lezen. Zie pagina 4 van de PDF. Ik heb er even en stukje uitgehaald omdat daar een vreemde uitspraak wordt gedaan (of fout weergegeven).
Duurzaam is een dynamisch begrip. Er is altijd ontwikkeling. Daarom is duurzaam nooit echt duurzaam”, stelt ze. “Als norm voor de criteria hanteren wij de oplossingen die de koplopers in de markt kunnen leveren en presteren. Je moet beseffen dat nieuwe duurzame oplossingen steeds vaker, steeds beter en ook steeds sneller worden gevonden. Kijk naar alles waar een stekker aan zit: daarin kan binnen een jaar een enorme vooruitgang zitten. Wat nu een energie-A-label heeft, kan volgend jaar al een C-label zijn.”
Van een Energie A-label naar een C-label lijkt mij eerlijk gezegd een forse achteruitgang. Het wachten is vooral op de criteria. Daar is een hoop gedoe over en inmiddels is al duidelijk dat de eerder genoemde deadline van 2008 niet gehaald gaat worden. Wiana hanteert het uitgangspunt dat de criteria voor de 22 productgroepen waar de bouw bij betrokken is, in het eerste kwartaal 2009 vastliggen.