Ongelofelijk toch, hoe wij mensen onze aarde gebruiken als één grote vuilnisbelt. Maakt niet uit waar, we dumpen alles bij voorkeur op de goedkoopst mogelijke manier. Dumpen in zee is volgens mij helemaal gratis, alhoewel het natuurlijk wel ontzettend illegaal en dom is. Het wordt tijd om het begrip afval uit ons woordenboek te gaan strepen. Dat past ook helemaal niet bij de nieuwe visie Cradle to Cradle, want daar is afval gewoon weer een grondstof.
Het zal mij in het geheel niet verbazen als deze vuilnismassa’s ook nog eens een hele grote invloed op ons klimaat hebben. Welke invloed heeft al dat afval op de zeespiegel stijging, het is tenslotte massa ! ? Welke invloed heeft het op de belangrijke zeestromingen, op El Niño en La Niña, op het hele mondiale eco-systeem ? Hoeveel giftige en kankerverwekkende stoffen zijn er met al die troep in het water terechtgekomen. Zitten die stoffen nog in het water of zijn die opgenomen door vissen? Dezelfde vissen die wij mensen weer eten en zo krijgen we de weggegooide troep weer terug. Wordt hiermee een kringloop gevoed die uiteindelijk een totale vergiftiging van mens en dier op aarde tot gevolg heeft. Voor we dat weten zal er nog heel wat onderzoek nodig zijn.
Of is de oplossing gewoon zo snel mogelijk opruimen die rotzooi voor het nog grotere schade aanricht. Afval is tenslotte voedsel en dat is een kringloop die ik persoonlijk toch wat meer zie zitten.
Hoe kunnen we deze belten uit het milieu verwijderen? Heeft cradle to cradle een oplossing, waardoor het afval opnieuw gebruikt kan worden, zodat het nog iets goeds oplevert? Zijn er universiteiten/oceanografen die zich hier mee bezig houden? Wie voelt zich verantwoordelijk? Welke maatregelen worden genomen om de belten niet nog groter te laten worden?
Allemaal vragen die na het lezen van dit artikel door mijn hoofd spoken. Ik vind dit uiterst verontrustend. Waar te beginnen met het aanpakken van dit n.m.m. gigantische probleem?
Inderdaad Ingrid, ben het helemaal met je eens, hier zou direct actie tegen moeten worden ondernomen, ik vrees alleen met grote vrezen dat de rest van de wereld, liever verder de andere kant op blijft kijken….
Het leven in de oceanen is net zo afhankelijk van het leven op het droge als andersom, en we zijn inderdaad goed opweg om het allemaal kapot te maken.
De miljoenen kilo’s plastic die in de oceanen drijven, bedreigen niet alleen het milieu maar ook de gezondheid van de mens. In het plastic zitten giftige stoffen, zegt Jesse Goossens. Zij schreef het boek Plastic Soep, dat maandag in Leeuwarden wordt gepresenteerd.
De titel duidt op de enorme berg afval dat vanuit de hele wereld met de stromingen mee naar een plek in de Stille Oceaan is gedreven. Vermoedelijk zijn er meer van dit soort verzamelplekken in de oceanen en zeeën.
Het probleem is dat plastic niet vergaat. Het breekt af in miniscule stukjes, die onderdeel van het water gaan uitmaken. Uiteindelijk komen die deeltjes in de voedselketen terecht of zakken naar de bodem. Goossens: ,,Niemand kan ze opruimen. Er bestaat geen magneet voor plastic.”
Het gif raakt daarbij volgens haar steeds geconcentreerder omdat het andere gifstoffen aantrekt. ,,Het kwalijke is dat we er bijna niet omheen kunnen. Het gif zit echt overal in; in babyflesjes, speelgoed, tupperware.”
Goossens begrijpt niet goed waarom de schadelijke stoffen niet worden vervangen door alternatieven. De markt geeft steeds aan dat dit te duur is, maar uit onderzoek blijkt dat op een goedkopere manier plastic kan worden gemaakt, stelt zij. ,,De productie kost momenteel 1 miljard vaten olie per jaar.”
,,Is de consument bereid om meer te betalen voor iets wat beter is voor de omgeving? Zo is onze economie toch georganiseerd: degene met de laagste prijs wint. De consument neemt die beslissing”, zegt Jacques Joosten van directeur Dutch Polymer Institute (DPI) hierover in Plastic Soep. In haar boek laat de auteur diverse mensen, die op de een of andere manier met plastic hebben te maken, aan het woord.
Minister Jacqueline Cramer (Milieu) liet Goossens weten dat zij in de nabije toekomst twee dingen wil realiseren. ,,Ten eerste – en daar ben ik al hard mee bezig – wil ik dat het plastic afval zo gerecycled wordt, de keten zodanig wordt gesloten, dat er niets meer in zee terecht kan komen. En ten tweede wil ik dat al het afval – niet alleen het plastic afval – dat door boten in zee wordt gedumpt, wordt beperkt.”
Het meeste afval in de oceaan komt vanaf land daar terecht. Het waait van vuilnisbelten, spoelt uit rioleren. Een vijfde van al het plastic wordt overboord gekieperd, aldus Goossens.
maar wat mij verontrust is dat volgens mijn de meerderheid van de mensheid gewoon weg niet van dit probleem op de hoogte is, dat er nu al zoveel afval in zee de boel ligt te vergiftigen. het plastic tijdperk is nog zo jong, als je ziet hoeveel plastic er meer gebruikt word dan 10 a 20 jaar geleden. wat moet de omvang van het probleem wel niet over 10 jaar zijn ? en wat mijn nog meer verontrust is dat er gewoonweg geen manier is om het schoon te maken.