Hè gezellig, pissig op de parkeerplaats. Het komt door het slaaptekort. We lijden er allebei aan. Een tekort aan slaap gaat knagen aan je geduld, je relativeringsvermogen en je gevoel voor humor. En ik ben supersnel geïrriteerd. Reuzegezellig. Vooral voor hem.
Wat is het toch jammer dat je als stel nachtouders elkaar alleen maar meer in de weg zit in plaats van dat je elkaar tot steun kunt zijn. Het is maar goed dat we straks bij zijn ouders zijn, want in het bijzijn van anderen kan ik me op de een of andere manier een stuk beleefder gedragen. Vanaf het moment dat we weer in de auto stappen vind ik altijd wel iets om over te katten. Het maakt echt niet uit wat hij zegt, alles is verkeerd. En vervolgens vind ik dat weer heel stom van mezelf, moet ik huilen, zegt hij niet iets liefs of juist iets té liefs en beginnen we weer van voor af aan. Ik vind mezelf een echt zeikwijf en ik haat zeikwijven.
Hij zegt niets. Het is ook een onmogelijke zin om op te reageren. Beamen is fout, maar mij tegenspreken is nooit goed. Ik besef dat ik hem in een onmogelijke positie breng.
“En ik vind het moeilijk om het niet te doen, terwijl ik eigenlijk wel leuk wil doen.” Voeg ik eraan toe.
He ja, precies, zo voel ik me ook de laatste tijd, maar hopen inderdaad dat het over gaat.. Ik ben in ieder geval niet de enige met dit gevoel/geval.
Pfff hoe herkenbaar alleen jij hebt slaapgebrek als excuus, dat excuus heb ik niet meer! Mijn jongens worden nu ouder en ik merk dat ik af en toe ook op hen af ga reageren. Ok misschien is mijn excuus dan dat ik als enige vrouw met vier mannen moet zien te overleven met al hun rotzooi en mannendingen! Daar wordt je eens in de zoveel tijd gewoon sacherijnig van en daarna voel ik me heel schuldig…☺️
Pfoeh gelukkig, fijn om te merken dat ik niet enige bitch ben die zichzelf zo lekker in de weg kan zitten 🙂
[…] mijn man heb ik vaak discussie. Ik las laatst deze blogpost en herkende mij er meteen in. Gelukkig voor mij nog zo’n paar 100 andere mama’s. Oef. […]
Auto is inderdaad de beste plek om ruzie te maken (lees: al je frustraties van de afgelopen week er uit te gooien). Die arme man van me zit als een rat in de val kan geen kant op en ik ga maar door en door. Vooral fijn als we op familiebezoek gaan. 1.5 uur rijden.
Het is een wonder dat we nog samen zijn maar gelukkig is bij ons het tij aan het keren! Jongste 4 oudste 7. Zo lang heeft het dus ook geduurd ?
Dus een hart onder de riem voor al die andere “zeikwijven”: het komt echt goed! Mijn man zei vaak: ach is het weer zo ver? Is het zeikuurtje weer begonnen? Maar hoe leuk ik het ook vind als hij lacht: als hij dat op dat moment deed werkte dat als een rode lap op een stier!