Leg hem voorzichtig in een glas water. Ligt het ei horizontaal op de bodem van het glas, dan is het een vers eitje. Een minder vers ei staat rechtop met de punt naar beneden en een oud ei drijft. Natuurlijk is het dan geen goed idee om het ei nog te gebruiken. Ga je een ei pocheren of bakken, gebruik dan zeker een vers ei. Bij andere eiergerechten zijn minder verse eieren ook wel te gebruiken. Bij gekookte eieren is minder vers zelfs veel beter, want deze zijn makkelijker te pellen!!!
Leg ze in een kleine pan gevuld met water met wat zout (voor het barsten), doe de deksel erop en breng het water aan de kook. Zodra het water kookt, zet je het vuur zachter en de kookwekker aan en laat de deksel op de pan.
Alle eieren,wit of bruin,zijn een rijke bron van mineralen als ijzer, fosfor, zink en vitamine A,B,D,E en K. Echt wel gezond.
Bij het bakken van taarten, koeken en ander soort lekkere dingen waar eieren bij nodig zijn zorgt dit voor een beter en luchtiger resultaat. Als je de eieren kookt zullen ze bovendien minder snel barsten.
Als je uit eten gaat in Indonesië is het belangrijk dat je op een aantal zaken let. Met welke hand eet je? Hoe netjes ziet het eettentje eruit? Lees ook goed de menukaart en vraag eventueel om uitleg, want ze zijn in Indonesië gek op bijzondere ingrediënten. De volgende tips en weetjes zijn handig om te onthouden!
- Eet altijd alleen met je rechterhand. Je linkerhand is onrein. Die gebruiken Indonesiërs om zich te wassen. Eten, mensen of dingen aanraken doe je dus met je rechterhand.
- Eten met je handen (je rechter dus) is niet raar, maar gebruikelijk. Let in de wat duurdere restaurants op de mensen om je heen om te zien of het gepast is.
- Wanneer je door locals bent uitgenodigd om een hapje te komen eten, wacht je totdat de gastheer begonnen is met eten. Indonesiërs bereiden altijd meer eten dan nodig is. Alle borden netjes leegeten, zoals bij ons, is hier dus niet nodig. Het betekent zelfs dat je nog honger hebt... Voor je het weet staan er weer drie schalen!
- Ga als je budget het toelaat ook eens eten in een wat duurder Indonesisch restaurant. Hier wordt meer tijd aan het koken besteed, zijn de ingrediënten vers en de gerechten complexer.
Niet alle eettentjes in Indonesië zijn even hygiënisch. Laat je hierdoor niet afschrikken, maar let er gewoon iets meer op dan je normaal doet. Voedsel dat gebakken of gekookt is, of dat gepeld moet worden is meestal veilig. Groente en fruit moet je altijd even wassen. Kijk uit met ijs dat op straat verkocht wordt en laat de ijsblokjes uit je drankje. Hoe lekker ze ook zijn, schaaldieren zoals mosselen en oesters kan je ook beter overslaan.
Let ook op de hygiëne van de eetgelegenheid zelf. Ziet het restaurant of eetstalletje er schoon en netjes uit? Dan kan je er meestal vanuit gaan dat het eten dat ook is. Kijk of je veel locals ziet in een restaurant, dat is namelijk een goed teken.
Wist je dat er in Indonesië veel bijzondere en vreemde dingen worden gegeten. Kort gezegd eten ze daar eigenlijk alles wat loopt, kruipt, vliegt en zwemt. Pas dus maar een beetje op, want de kans is groot dat je iets op je bordje krijgt waar je later nachtmerries van krijgt. Hieronder een lijstje van een aantal bijzondere en gevreesde ingrediënten;
- Sate cobra = saté maar dan net even anders. Dit is voor mannen een potentieverhogend middel. Ook het bloed van de cobra wordt gedronken.
- Babat = pens van het rund. Dit is in Nederland hondenvoer, maar wanneer het gekruid is kan het soms toch lekker zijn.
- Ayam = kip. Op zich niets vreemds aan. Alleen gooien ze echt helemaal niets weg van zo'n kip. Kijk niet raar op als je tussen je nasi een snavel of een nagel vindt.
- Durian = een grote vrucht die behoorlijk stinkt. Als je de stekels en de harde bast hebt getrotseerd blijkt de inhoud verbazend lekker! De Durian wordt dan ook niet voor niets 'Koning der vruchten' genoemd.
... de rijsttafel door de Nederlanders geïntroduceerd is in Indonesië. Indonesiërs eten alleen rijsttafel bij feestelijke gelegenheden, zoals de Ramadan.
... ze in Indonesië drie keer per dag rijst eten. Rijst bevat geen cholesterol en gluten, is licht verteerbaar en bevat weinig calorieën.
Reepjes gefrituurde of gegrilde kippenhuid zijn zo super lekker. Wie kent dat niet dat als er thuis kip gegeten wordt, dat dan de strijd losbarst om de velletjes. Bijna allemaal, zijn ze er gek op. Maar nu maak je gewoon een portie zelf. Loop de poelier binnen en vraag om een zakje kippenhuid. Bijna zeker dat ze het verkopen want deze lekkernij wordt steeds meer gegeten.
- Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een rooster, dat op een braadslee past, in met olijfolie. Leg de kippenvelletjes naast elkaar op het rooster en zorg ervoor dat ze elkaar niet overlappen. Strooi het zout en cayennepeper over de velletjes.
- Zet het rooster op de braadslee (die fungeert als opvangbak voor het vet) en schuif het geheel in het midden van de oven en rooster de kippenvelletjes in 30 minuten bros en goudkleurig. Let op dat ze niet aanbranden.
- Haal uit de oven. Haal de velletjes voorzichtig van het rooster (met een spatel) en laat afkoelen. Breek ze in kleine stukken en serveer.
Verwarm je oven voor op 180 gr.. Leg op een bakplaat een stuk bakpapier en leg hier het kippenvel zo plat mogelijk op.
Bestrooi de velletjes rijkelijk met de specerijen (zout, peper, knoflookpoeder etc.) en dek af met een stuk bakpapier. Pak vervolgens iets relatiefs zwaars zoals een ovenschaal en leg dit op je bakplaat. Dit voorkomt dat de huid gaat krullen en dan krijg je mooie platte chipjes. Zet de plaat in de oven en zet hem voor 20 minuten in de oven. Kijk dan of ze mooi goudbruin en knapperig zijn geworden. Door het verschil in vetgehalte kan het voorkomen dat ze nog niet klaar zijn, zet ze dan nog terug voor 5-10 minuten.
Wanneer je tevreden bent haal je de bakplaat uit de oven en laat je de huid op keukenpapier uitlekken. Ze zullen nu écht knapperig worden. Maak je dus geen zorgen als ze in de oven er nog niet helemaal perfect uit zien.