Wie bekend is met Adam Sandler-films zal veel van zijn vaste bijrolacteurs herkennen in deze komedie over een 35-jarige games-tester die wegens omstandigheden genoodzaakt is bij zijn oma en haar twee seniore huisgenotes in te trekken. Bij gebrek aan een charismatische ster hebben de makers de nadruk maar helemaal op de pikante grappen gelegd - de marketingleus windt er geen doekjes om: 'Sex. Drugs. Nakedness. Rude language... And proud of it!' Tja, mannen die plezier beleven aan een avondje achter de spelcomputer met gelijkgestemde vrienden en een royale voorraad drank en rookwaar, zullen dit misschien ook leuk vinden.
Gauwdief Kevin Caffery (Lawrence) ontmoet op een kunstveiling Amber Belhaven (Ejogo), een zwarte schone, die op dat moment weinig geluk heeft. Er wordt juist een schilderij van haar verkocht. Kevin steelt het voor haar terug en de beloning is een heerlijk nachtje met Amber. Als toegift geeft zij hem een ring die ze van haar vader ge[KA3]erfd heeft op voorwaarde dat Kevin nooit tegen haar zal jokken. Kevin gaat met zijn vaste maat Berger (Leguizamo) inbreken in een van de somptueuze villa`s van Max Fairbanks (DeVito), bijgenaamd `The Dark Prince of Plunder`. Max had zich er juist discreet teruggetrokken met een soort uitklapdame uit een glanzend herenblad (Knopf) zonder dat zijn vrouw Lutetia (Dunn) op de hoogte was. Het komt tot een confrontatie tussen Max en Kevin, waarbij Max hem onder schot houdt en de politie roept, terwijl hij hem de ring van de vinger trekt. Kevin laat zich niet zomaar beroven. De rest van de film is een steeds hoger oplopend bod om wraak te nemen. DeVito als gifkikker is in zijn element en geeft zijn bekende nummers weg die we al kennen uit andere kluchten. Zijn entourage, behalve zijn vrouw en ma[KA4]itresse, bestaat uit heerlijke stereotiepe personages: Walter Greenbaum (Schiff), zijn advocaat die hem terzijde staat bij het in het verderf storten van de bedrijven die hij leegplundert, en Gloria (Headly), zijn trouwe, onvermoeibare, maar gefrustreerde secretaresse. Ook aan Caffery`s kant staan fraaie figuren, w.o. Uncle Jack (Mac), de heler en verder zijn er kleurrijke figuren zoals Detective Alex Tardio. Helaas is Lawrence niet zo komisch als bijvoorbeeld Eddie Murphy en is het voorspelbare, clichématige scenario van Matthew Chapman naar de roman van Donald E. Westlake uit 1996 te veel op hem toegeschreven. Hiermede heeft regisseur Weisman zich het te gemakkelijk gemaakt en is aan de oorspronkelijke romanfiguur John Dortmunder van Westlake afbreuk gedaan. Eigenlijk is het een schoolvoorbeeld van hoe je niet een boek moet bewerken voor de film. Het productiebudget bedroeg 45 miljoen dollar en de opbrengsten waren bijna 36 miljoen. Voor de Europese bioscopen vormden zich geen lange rijen, behalve in Spanje, waar vierhonderduizend bezoekers op kwamen dagen - niet slecht, maar geen kassucces. Het camerawerk is van Anastas Michos.
Gideon Oliver Dobbs (Lambert) is een volwassen man in de veertig met het geestelijk niveau van een groot kind. Als zijn tante die zijn voogdes is, gaat trouwen, plaatst ze hem in de instelling van de wat wereldvreemde Dr. Richard Willows (Nichols) en diens moeder, de strenge Mrs. Willows (Winters). In het tehuis wonen voornamelijk bejaarden die de zin voor het leven hebben verloren. Leo Barnes (O`Connor) was kok en kan het afschuwelijke eten niet uitstaan; Addison Sinclair (Heston) doceerde ooit filosofie en heeft niemand met wie hij een fatsoenlijk gesprek kan voeren; Harland Greer (Connors) was een bokser, maar hij heeft een blijvende hersenbeschadiging, en Elly Morton (Jones) is gefrustreerd omdat ze van Mrs. Willows geen blauwe bomen mag schilderen, omdat ze nu eenmaal groen behoren te zijn. De na[KA3]ieve Gideon is een vreemde eend in de bijt, die door zijn spontane reacties en koddige optreden algauw bij iedereen zeer geliefd is, waardoor ze allemaal een beetje opfleuren, vooral als hij in zijn onschuld Mrs. Willow belachelijk maakt. Als ensemblestuk dat qua inhoud elementen bevat uit ONE FLEW OVER THE CUCKOO`S NEST (1975) van Milos Forman met Jack Nicholson, BEING THERE (1979) van Hal Ashby met Peter Sellers en COCOON (1985) van Ron Howard, is deze film best geslaagd en wordt hij goed vertolkt, maar de dialogen zijn houterig, terwijl regisseuse Hoover meer oog had voor een sentimenteel melodrama dan voor een spetterende komedie. Lambert was een der producenten. Het scenario is van Brad Mirman. Het camerawerk is van João Fernandes. Ook bekend als GIDEON'S WEB.
Wiley Thompson (Zolotin) wordt door zijn vader (Novak) naar zijn oma (Jones) en opa (Mulligan) gestuurd, die in een boerderij wonen. Wiley is een echt stadskind en hij weet niet wat hij in zo`n achtergebleven gehucht zonder vrienden moet beginnen. Gelukkig is zijn hond Skippy meegegaan en via hem ontdekt hij dat de beesten op de boerderij kunnen praten. Zo wordt het toch leuk en beleeft hij een heel avontuur als hij kennismaakt met een waanzinnige geleerde (Goldthwait). Typische kielzogvaarder in de stijl van de succesfilm BABE. Het niet al te originele scenario is van Nancey Silvers naar een verhaal van haarzelf, Lanny Horn en Jonathan Prince. Met in de originele versie o.a. de stemmen van: Meredith Baxter als koe, James Belushi als Skippy, Valerie Harper als kip en Markie Post als paard. De oorspronkelijke titel is een variatie op de uitdrukking over trouwe honden: 'man's best friend'. Het camerawerk is van Rod Parkhurst.
Leuk SF-avontuur over een videospel dat organisch wordt in het interactieve universum en vervolgens volledig op hol slaat. Zachtaardige informatica-ingenieur Gus Lloyd (Calvert) ontwerpt videospellen en baseert zijn slechterikken op mensen uit zijn omgeving, die hem mateloos irriteren. Door een idioot voorval worden de sinistere Sebastian Jackal (Lloyd) en zijn dito trawanten losgelaten op de vredelievende mensheid in de echte wereld. Jackals doel is zo snel mogelijk de macht over onze planeet te veroveren en alles wat op zijn weg komt te vernietigen. De enige echte tegenstanders die hij heeft zijn Gus en zijn ex-vrouw Lauren Ashborne (Gibb), die in het spel van Gus de rol van de mooie meid in moeilijkheden was toebedeeld en de hoofdprijs voor degene die haar kon bevrijden. Medeproducent Paul Bernbaum en Anthony Spinner schreven een leuk scenario voor deze pilotfilm, dat verder de weg uitstippelde voor een gelijknamige tv-serie. Er wordt met verve en humor gespeeld. Het camerawerk van Billy Dickson oogt mooi.
De geschiedenis van de familie Warner begint in 1881. Toen kwamen twee joodse immigranten uit Polen in Amerika aan met hun kinderen. Na omzwervingen doorheen het land vestigden ze zich in Ohio. De vier broers Harry, Albert, Sam en Jacob (die zich Jack liet noemen en die in 1892 geboren werd) waren reeds vroeg door het nieuwe medium film gepassioneerd. Vanaf 1917 produceerden ze films en in 1919 vestigden ze zich in Hollywood en werd Warner Bros opgericht. Harry en Albert hielden zich in New York bezig met de administratie, terwijl Sam en Jack de leiding hadden over de productie. In 1925 begonnen ze te werken aan een geluidssysteem, Vitaphone. Dit zou in 1927 een revolutie veroorzaken in de filmwereld met de première van THE JAZZ SINGER. Op de avond van de première stierf Sam aan een hersenbloeding. Jack L. Warner werkte zich op tot de absolute alleenheerser over de studio, die in de jaren 1930-40 de grootste sterren onder contract had. Hij stierf in 1978. Een schitterende biografie van de legendarische mogul, gemaakt door Orr, de kleinzoon van Jack, die er niet voor terugdeinst om ook de minder mooie kanten van het karakter van opa te openbaren. Hij schreef zelf het scenario en leidde de interviews. De tekst werd ingesproken door Efrem Zimbalist, Jr., terwijl Fredd Wayne zijn stem leende aan Jack Warner. Don Priess stond in voor de montage. Fotografie is van Jeffrey Scott, Randy Wimberg, Richard Green, Joe Mustacchi, Stuart Math, Robert Boccaccio, Waldemar Kolsicki en Don Priess.
De tienerzoon van een beroepsmilitair wordt ten onrechte opgesloten door een wraakzuchtige Zuidelijke sheriff Vader gaat zoonlief bevrijden in zijn eigen Sherman-tank.
De pilotfilm voor de populaire tv-serie. De exploitatie van een groot luxueus hotel met als bedrijfsleider Brolin en als eigenaresse Davis. Die stapte na deze film uit door ziekte en werd vervangen door Anne Baxter die de rol tot aan haar dood in 1986 zou spelen. De roman van Arthur Hailey stond model, maar van dat verhaal is uiteraard niet meer dan de basisgedachte overgebleven. Het scenario is van John Furia Jr. en Barry Oringer.
Hulde aan iedereen voor zijn normale spel, in overweging nemend dat deze film handelt over een 'gemengde' gevangenis! Schep genoegen in Curtis' flamboyante kruimeldief en Jones' overheersende, glasharde gevangenisdirectrice à la Ida Lupino.
1975. De oorlog in Vietnam nadert zijn ontknoping en de Noordvietnamezen rukken op richting Saigon. In de chaos van vluchtende Amerikanen, proberen twee vrouwen, Balin en Jones, verpleegster Quo te helpen met de evacuatie van vierhonderd weeskinderen. Ze beseffen maar al te goed dat het een race tegen de klok is. Ontroerende en spannende film, een eerbetoon aan de heldhaftigheid van mensen die zich inzetten om anderen te helpen. Gebaseerd op Balins eigen belevenissen en tot scenario verwerkt door Blanche Hanalis. De film geeft een pakkend beeld van de losgeslagen toestand in Saigon op het moment dat iedereen wist dat er geen redding meer mogelijk was.
Na de ramp met de Poseidon zoeken enkele zeelui en een arts op het zinkende schip naar eventuele overlevenden. De arts blijkt echter een schurk te zijn, die uit is op de lading plutonium in het ruim. Idiote en totaal overbodige sequel op THE POSEIDON ADVENTURE, die niet alleen te lijden heeft onder een bar slecht scenario (geschreven door Nelson Gidding), maar ook onder effecten die zelfs in een amateurfilm niet door de beugel zouden kunnen. De personages en hun belevenissen zijn uitermate onwaarschijnlijk. Een pijnlijke bedoening voor alle acteurs die erbij betrokken waren. Joseph Biroc zette het allemaal in beeld. Gedraaid in Panavision.
Een middelbare scholiere trekt zich in haar eigen wereldje terug omdat ze vreest dat ze niet voldoet aan de verwachtingen van haar ouders; ze doet een poging tot zelfmoord.
Twee kinderen die door hun voortdurend ruzieënde ouders worden verwaarloosd, worden in een plaatsvervangend gezin geplaatst. Jones en Cariou houden van hen als van hun eigen kinderen. Maar na een aantal jaren eisen de biologische ouders hun ondertussen tot tieners opgegroeide kinderen weer op. Een film die stof tot discussie kan leveren. Hebben adoptiefouders meer of minder rechten dan natuurlijke ouders? Deze actuele vraag stelde Rachel Maddux in haar roman Orchard Children, die door William Hanley werd omgewerkt tot scenario. Sterk spel, vooral van Jones als de adoptiefmoeder die opkomt voor haar rechten. Fotografie van Don Wilder.
Een oudere filmproducent, gespeeld door Glenn Ford, regelt de zaken op het Filmfestival van Cannes, wanneer het door terroristen bezet wordt. Een betere bewerking van de bestseller van Irwin Shaw dan men zou verwachten. Oorspronkelijk bestond deze film uit twee delen.
Een rijk gezin is ontsteld als er een tiener opduikt die beweert hun veertien jaar tevoren ontvoerde dochter te zijn. Melodramatische nonsens bewerkt naar het fijnzinnige mysterieverhaal van Doris Miles Disney Night of Clear Choice. En dan waren er ook nog twee regisseurs voor nodig!
Jones is een bezeten gokster die al het spaargeld, dat haar echtgenoot opzij had gelegd om een eigen zaak te beginnen, heeft verspeeld. Hij weet niets van haar goklust, als hij de kans van zijn leven krijgt om zijn droom waar te maken. Jones moet het geld terug zien te winnen. Voorspelbaar scenario van Caryl Ledner, met een geforceerd, ongeloofwaardig einde. Eindeloze paardenraces en potjes poker maken het geheel niet boeiender. De acteurs, waaronder enkele veteranen als Sydney en Blondell, slagen er niet in het gebrek aan fantasie van de scenarist te verdoezelen. Terry K. Meade fotografeerde een heleboel close-ups bij elkaar en David Shire componeerde een swingende jazz-score.
Een betoverende krantenverslaggeefster onderzoekt de moord op een politicus en ontdekt dat haar eigen leven in gevaar is. Producent Ross Hunters eerste tv-film met Jones die in mink aan het speuren is en in iedere scène andere oogverblindende kleren aantrekt. Het gegeven is bekend sinds THE PARALLAX VIEW.
Een tot armoede vervallen predikant en zijn vrouw doen hun uiterste best om aan een huis te komen, dat hun grote gezin van geadopteerde kinderen van verschillend ras kan herbergen. Goed verhaal dat wellicht een beetje neigt naar overmoed, maar die wordt in de hand gehouden door het stabiele werk van de acteurs.
Zwak melodrama dat zich afspeelt op een school voor ongetrouwde moeders. Een vrijgezelle lerares voelt zich steeds nauwer betrokken bij de problemen van haar leerlingen. Gezien vanuit het perspectief van een kind, maar de slappe dialoog en de anticlimax zullen ertoe bijdragen, dat je de film snel vergeet.
In deze mislukte komische western erft Stewart een bordeel. Na een tocht van een jaar komt hij aan met zijn vriend Fonda. Het liefst sluit hij de tent, na gezien te hebben wat het is. De toekomst van de dames baart hem echter zorgen. Dan komt er ook nog een bende in het spel. Daarom besluit hij de zaak aan de dames over te doen en weer rustig koeien te gaan hoeden. Kelly produceerde de film ook, en James Lee Barrett schreef het scenario. Cameraman William Clothier leverde goed werk af - als enige. Gefilmd in Panavision.
Redelijke komedie met in de hoofdrol Bernardi als middelmatige vaderfiguur die, na pas weduwnaar te zijn geworden, zich zelf tegenover verschillende vrouwen onweerstaanbaar vindt. Goede rolbezetting en geschikt verhaal maken de film.
Oorspronkelijk intrigerende kijk op een modern huwelijk verwordt tot een eentonig gedreun, dat bijna niet meer ophoudt als Simmons van haar echtgenoot en het gezin wegloopt en probeert zichzelf terug te vinden. Michel Legrand-muziek met als hoogtepunt het liedje 'What Are You Doing The Rest Of Your Life'.
Een kustplaats in New England is de achtergrond voor een toevallige ontmoeting van twee vermoeide, eenzame mensen van middelbare leeftijd (Bridges en Jones). Het scenario is zwak, de regie gaat wel. Het punt is dat het melodrama niet geloofwaardig werd. Naar een toneelstuk van Robert Anderson door John Vlahos tot scenario bewerkt.
Er ontluikt een romance tussen een jonge zanger en een zakenvrouw op leeftijd. Een van de onuitstaanbare films die rond de zanger Raphael in Spanje gerealiseerd werden.
Een bepaald niet geslaagde film over een naïeve jongen die op weg naar volwassenheid door verschillende sluwe vrouwen wordt ingepalmd. Schilderachtige decors en een hele reeks karaktertypetjes van Jeffries.
Domme film met professor Randall die met een leeuw experimenteert; hij raakt het beest niet meer kwijt, met alle gevolgen vandien. Hij wint er zelfs Jones mee.
Een melige komedie, waarin Brando en Niven elkaar beconcurreren om de liefde van Jones. Het feit dat Brando en Niven de voor hun doen vreemde rollen spelen, is interessanter dan de film zelf. In 1988 opnieuw gemaakt als DIRTY ROTTEN SCOUNDRELS.
Aardige familiekomedie met Ronny Howard als zoontje Eddie die voor zijn vader Tom, een weduwnaar (Ford), een vrouw probeert te zoeken. Werd later een serie voor tv. Scenario van John Gay. Camerawerk van Milton Krasner.
Een effectieve kleine suspense over een duivelse graaf die een jonge, aantrekkelijke kunstexpert inpalmt, omdat zij hem zo doet denken aan zijn dochter Cora (Moll), die tengevolge van een ski-ongeluk vijftien jaar geleden haar verstand verloren is. Verblind door het prachtige buiten en de welstand van de graaf loopt de nog groene jonge meid erin. Voorspelbaar. Scenario van Massimo d'Avack. Camerawerk van Gabor Pogany.
Een beminnelijke film over marine-officier Young die verliefd wordt op weduwe Jones. Jammer dat er de geest, de vonk en een goed scenario (van Ruth Brooks Flippen) aan ontbreken. Camerawerk van Milton Krasner. Naar het verhaal Moon Walk van Barbara Luther.
Een uitbundige musical met Preston dynamisch in de weer als Prof. Harold Hill, reizend muziekleraar, gestrand in River City. De plot speelt zich af rond de eeuwwisseling, Jones is Marian, de bibliothecaresse, Gingold is de burgemeestersvrouw. '76 Trombones' en 'Till There was You' zijn enkele van de songs. Een Oscar voor de muzikale bewerking.
Frank S. Nugent schreeft zowel de klassieker The Searchers als het enigszins verwante Two Rode Together voor zijn schoonvader John Ford. Stewart speelt tegen zijn standaardpersonage in een corrupte marshal, die tegen betaling akkoord gaat met legerofficier Gary (Widmark) om witte gevangenen uit indiaanse handen te heroveren. De missie slaagt deels, maar de uitkomst is opvallend cynisch. Oorlog is er ook, tussen de leiders van de Indianen. Begin en einde brengen romantiek. Toch hebben de verwikkelingen iets lamlendigs: slechts één opvallend actiemoment wordt geteld.
Deze ongelooflijk lange, waardeloze film verspilt het talent van Cantinflas en vele, vele anderen. Alleen gaan zien wanneer u wanhopig bent. Oorspronkelijke lengte 195m.
Charlatan Lancaster voegt zich bij de evangeliste Simmons om mee te profiteren van haar rondtrekkende show. Reporter Kennedy probeert hun hypocrisie aan de kaak te stellen. Lancaster won met zijn titelrol een Oscar, evenals Jones met haar rol van een in de steek gelaten meisje dat prostituée is geworden. Brooks kreeg een Oscar voor het scenario. Een energieke bewerking van de roman van Sinclair Lewis over het middenwesten van de jaren 1920- 1930, een film die je beslist moet zien. Camerawerk van John Alton.
Grappige komedie met Britse zanger Bygraves en Jones als de ouders van een kind dat als een volwassene zijn mond opendoet. Niet slecht...maar wat een verschrikkelijke titel!
Een curieuze combinatie van muzikale komedie en drama. Cagney is een sterke man in de havenarbeidersbond die over lijken gaat om in die organisatie tot bestuurslid gekozen te worden. Naar het toneelstuk The Devil's Hornpipe van Maxwell Anderson en Rouben Mamoulian.
Boeiende musical met heilzame Boone op familiebezoek in Kentucky op de boerderij en op buurmeisje Jones verliefd wordt. Gedraaid in CinemaScope.
Excellente verfilming van Rodgers & Hammersteins gedenkwaardige bewerking van Molnars [KL]Liliom[KLE], met MacRae als rauwe carrouseleigenaar Billy Bigelow die probeert zijn leven te beteren als hij verliefd wordt op Jones. Het effect van het grote CinesmaScope-beeld en het mooie landschap dat zich daarvoor leent gaat bij vertoning op tv verloren, maar rake karakters en tijdloze songs ('If I Loved You,' 'Soliloquoy,' 'You'll Never Walk Alone') blijven altijd zeer de moeite waard.
Een jonge cowboy en een vrolijke boerenmeid zijn voor elkaar geschapen, dat ziet iedereen, maar ze zijn te koppig om het toe te geven. En een ander meisje kan niet kiezen tussen haar goudeerlijke boerenvriendje en een Iraniër met gladde rappe tong. Rodgers en Hammerstein mixten cowboyromantiek in het begin 20ste-eeuwse Oklahoma met karrenvrachten klassiek geworden liedjes tot een musical uit het boekje. Inmiddels aan de lange kant, en het acteerwerk is soms wat houterig, maar liedjes als 'Oh what a beautiful morning' en de sfeer van aanstekelijk enthousiast optimisme houden de film overeind.
Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Shirley Jones op televisie komt.
Een paar mannen en een paar vrouwen samen op een eilandje in de Coloradostroom en wat daaruit (bij Meyer) voortvloeit. Op een blauwe maandag heeft Meyer ooit beweerd dat dit zijn lievelingsfilm is! Op een `tongue-in-cheek`-manier verteld, slaagt Meyer erin zijn obsessies (en die van de kijkers) te ironiseren. Ook bekend als HOW MUCH LOVING DOES A NORMAL COUPLE NEED?
Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Adele Rein op televisie komt.