Hier onder een link naar een lijst (Engelstalig) van wreedheden gepleegd in de naam van religies - je kan er stemmen welke je zelf de wreedste vindt of er zelf ook andere toevoegen - je kan bij de lijst zelf ook bedenkingen hebben natuurlijk, maar het stemt in elk geval wel tot nadenken:
Het communisme en het nazisme bewezen dat de mens ook niet altijd een religie nodig heeft om massamoorden te plegen – de wreedheid zit in de mens zelf – religie is wel altijd een makkelijke en goedkope manier geweest om mensen te manipuleren tot het plegen van de grootste gruweldaden: beloof hen het paradijs en/of maak ze bang voor de hel en overlaad hen met dogma's en je kan ze dood en verderf laten zaaien, ook al komt ‘Gij zult niet doden’ op verschillende manieren in zowat elke religie naar voren als een onaantastbaar gebod van God zelf.
Rodaan Al Galidi (eigenlijk Al Khalidi) is een schrijver van Iraakse afkomst. Hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om aan de dienstplicht te ontsnappen. Via verschillende landen vluchtte hij naar Nederland, waar hij in 1998 asiel aanvroeg, wat hem echter werd geweigerd – lessen Nederlands mocht hij bijgevolg niet bijwonen, daarom leerde Al Galidi zichzelf de Nederlandse taal en begon te schrijven.
In Vlaanderen werd hij als schrijver erkend en ontving hij een werkbeurs. In 2007 kon Al Galidi genieten van het generaal pardon in Nederland maar in 2011 zakte hij voor zijn inburgeringscursus waardoor de IND het recht had om zijn verblijfsvergunning alsnog te ontnemen, maar sinds 2013 is hij ‘officieel ingeburgerd’ in Nederland.
Tussentijds schreef en publiceerde hij tal van gedichtenbundels en prozaboeken en won of werd hij genomineerd voor prestigieuze prijzen. 'De herfst van Zorro', waaruit dit gedicht, werd o.a. genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2007 – zijn roman 'De autist en de postduif' kreeg de Prijs voor literatuur van de Europese Unie in 2011.
Uit een artikel van deReactor.org rond Al Galidi: ‘Rodaan Al Galidi is een charmeur. Wie hem heeft zien optreden zal dat kunnen beamen. Met humor, theatraal instinct en een melodieuze stem slaagt hij er in om het publiek op zijn hand te krijgen. En, niet te vergeten, met zijn aantrekkelijke gedichten, eenvoudig van taal en helder van opzet.’
Ik had onlangs het genoegen een optreden van hem bij te kunnen wonen tijdens het Poëziefestival ‘Het Park Vertelt’ te Oosterbeek:
Labels: asiel, diversiteit, Het Park Vertelt, ode aan, Rodaan Al Galidi, traditie, vluchteling, vrouw