Leen van de Peer (32) is geen gewone leerkracht. Naast lesgeven op Sint-Norbertus begeleidt ze ook leerlingen met sociaal-emotionele problemen. Een pittige combinatie waar ze graag wat meer over vertelt!
“Vroeger zei ik altijd dat ik geen leerkracht wou worden. Ik studeerde sociaal-cultureel werk en werkte daarna 2 jaar op een OCMW. Ik vond de job wel leuk, maar dit was toch niet helemaal wat ik wou. Toen begon die leerkrachtmicrobe toch te kriebelen, dus ben ik de specifieke lerarenopleiding gaan volgen. Terwijl ik daar nog mee bezig was, solliciteerde ik bij een school in Turnhout voor een tijdelijke job. Via via hoorde ik over een vacature op Sint-Norbertus in Antwerpen. Ik solliciteerde en sindsdien werk ik hier!
Toen ik op deze school begon te werken, was ik nog bezig met de opleiding, ik kon dus stage doen tijdens mijn eigen lessen in mijn eigen klassen. Ik geef nu het vak project algemene vakken (PAV) in het 3de jaar kantoor en doe aan co-teaching met een collega voor PAV in het 4de jaar kantoor (BSO).”
“Ik stond er wel voor open om in Antwerpen te komen werken, maar ik had er op voorhand niet echt bij stilgestaan. Ik werk heel graag in een Antwerpse school. Het grootste verschil met de school in Turnhout is de multiculturaliteit onder de leerlingen. Net door het publiek vind ik het heel uitdagend. Ik werk hier met jongeren met verschillende achtergronden en problematieken. Lesgeven bij ons is niet alleen lesgeven. Da’s ook sociaal werker zijn, wat dus wel in de lijn ligt van mijn opleiding. Je moet kunnen luisteren, je moet “mama” zijn, je moet opvoeder zijn.
Daarnaast ben ik ook leerlingenbegeleidster, waardoor ik jongeren die er nood aan hebben persoonlijker kan begeleiden. Als ze met iets zitten, kunnen ze bij mij terecht. Dat kan over vanalles gaan (liefdesverdriet, ruzie met iemand op school tot problematische thuissituaties). Ik zoek dan samen met hen naar oplossingen. Indien nodig betrek ik de cel leerlingenbegeleiding of het CLB. Ik weet nooit wat er gaat gebeuren of hoe mijn werkdag er gaat uitzien, en dat vind ik heel tof.”
“Leerkrachten die openstaan voor een uitdaging moeten dit zeker proberen. Lesgeven in Antwerpen geeft echt voldoening, De leerlingen zijn super, je krijgt er heel veel van terug. Als ze een goede band met je hebben, zijn het echt jouw leerlingen die je echt graag hebben. Dat heb je niet overal. Ik krijg soms van leerlingen uit hogere jaren, te horen dat ze me missen of dat meer leerlingen naar mij zouden moeten komen voor leerlingenbegeleiding.
Mijn advies: zet in op binding met je leerlingen. Da’s heel belangrijk! Dit kan in kleine zaken liggen, bijvoorbeeld horen dat een leerling naar de voetbaltraining moet en de dag erna even vragen hoe het was. Als er dan later eens een probleem is, gaan de leerlingen veel meer openstaan om het conflict op te lossen, net omdat ze binding met je hebben. Maar opgelet, je moet geen vrienden zijn, je bent nog altijd leerkracht! Grenzen stellen en aanhouden is ook heel belangrijk.”