Wolfenbuettel was van 1432 tot 1671 de residentie van de hertogen van Brunswijk en Lueneburg- en dat is nog duidelijk te zien. De belangrijkste bezienswaardigheid is het hertogelijk slot. Het heeft een omstreeks 1700 aangebrachte barokgevel en een 50 m hoge toren. In het slot vinden we de prachtige renaissancezaal en de als museum ingerichte hertogelijke vertrekken. De hertogen Heinrich Julius (1589-1613) en Anton Ulrich (1685-1714) waren grote liefhebbers van kunst en wetenschap. Ze legden in het slot een grote bibliotheek aan die van 1770-1781 beheerd zou worden door de bekende dichter Lessing (1729-1781). In het slotpark staat nog het gele huisje waarin Lessing 'Nathan der Weise' en 'Emilia Galotti' geschreven heeft. De oude stad van Wolfenbuettel telt ongeveer vijfhonderd vakwerkhuizen.Wolfenbuettel ligt ten zuiden van Braunschweig aan de Harz-Heidestrasse. Ook door deze stad stroomt de Oker. Een bezoek aan Wolfenbuettel is zeer de moeite waard, vooral als u van de middeleeuwse vakwerkbouw houdt; die is hier ruim vertegenwoordigd (500 huizen) en op indrukwekkende wijze. Het begin van de stad is in nevelen gehuld, al is duidelijk, dat een zekere Wulfer hier gewoond en gebouwd heeft. In de middeleeuwen werd de stad veel beroemder dan haar grootte zou doen vermoeden. Dat kwam vooral, omdat Wolfenbuettel meer dan drie eeuwen lang (1442-1754) hoofdresidentie zou zijn van de Braunschweigse hertogen, die hier rustiger konden leven dan in Braunschweig zelf, dat op hun onmiddellijke nabijheid niet bijzonder gesteld was. Onder deze hertogen zijn er geweest, die veel veel culturele belangstelling hadden en bevorderden, dat de stad aantrekkingskracht uitoefende op geleerden en kunstenaars. Zo werd Wolfenbuettel cultureel centrum bij uitnemendheid. Hier woonde en werkte Lessing, de stad noemt zich graag 'de Lessingstad'. Ook Leibnitz heeft hier geleefd en Raabe en Busch. Hier musiceerden en componeerden Pratorius en Schutz, hier bouwde Paul Francke de eerste monumentale protestantse kerk in Duitsland. Hier werd in 1609 de eerste Duitse krant gedrukt. Hier kwam de Hertog August-bibliotheek tot stand, die in de 17e eeuw de grootste van Europa was. Om het niet te mooi te maken: Wolfenbuettel is ook de stad geweest, waar in 1588 een topprestatie in verdragend geschut werd geleverd: een kogel uit een achterlader overbrugde meer dan 8 km. In dezelfde eeuw heeft een spannend alchemistenproces de Wolfenbuettelse gemoederen zeer beroerd.
Bezienswaardig is het Rezidenzschlosz van de hertogen van Braunschweig en Lunenburg. Dit slot was oorspronkelijk een Wasserburg; nadat de hertogen er waren komen wonen werd het vergroot en verfraaid. De toren uit het begin van de 16e eeuw is ontworpen door de reeds genoemde renaissance-bouwmeester Paul Francke, de barokke gevel een eeuw later door Hermann Korb. Het bezienswaardig interieur toont de levensstijl van de hertogen; hier is ook het Heimatmuseum ondergebracht. In een deel van het slot woonde Lessing van 1770-1776 en hier voltooide hij zijn 'Emilia Galotti'. Later heeft Lessing van 1777 tot zijn dood in 1781 in het aardige in barokstijl gebouwde huis gewoond, dat Lessinghaus heet; het bevindt zich naast het Zeughaus, een uitgestrekt renaissance-bouwwerk uit 1618. Voor het Lessinghaus ziet u, levensgroot, het beeld van de hoofdfiguur uit zijn belangrijkste werk, Nathan der Weise. Achter het Lessinghaus bevindt zich de reeds genoemde Herzog August-bibliotheek (er zijn rondleidingen). Op de idyllische Stadtmarkt treft u het bronzen beeld van hertog August. Van de kerken noemen wij de reeds vermelde protestantse Marienkirche (1607-1623), gebouwd door Paul Francke, de Johanniskirche (1633) en de Trinitatiskirche (1719). Een bijzonder interresant hoekje oud Wolfenbuettel is Klein-Venedig; vakwerkhuizen aan een zijtak van de Oker.