Een vaststellingsovereenkomst of een beëindigingsovereenkomst is een schriftelijke overeenkomst waarin een werkgever en een werknemer in onderling overleg afspreken om het dienstverband te beëindigen. In een dergelijke vaststellingsovereenkomst dient opgenomen te worden onder welke voorwaarden deze beëindiging plaatsvindt.
Doorgaans wordt in een vaststellingsovereenkomst een bepaling omtrent finale kwijting opgenomen. Dit betekent dat partijen na uitvoering van hetgeen bepaald is in de vaststellingsovereenkomst niets meer van elkaar te vorderen hebben. Soms is een vaststellingsovereenkomst echter onduidelijk en dient een bepaalde bepaling uitgelegd te worden.
Zeer recentelijk speelde een kwestie waarin de rechter een vaststellingsovereenkomst moest uitleggen. Het ging in deze zaak om de financiële afwikkeling van de beëindiging. De werknemer claimde namelijk dat er nog vakantiedagen moesten worden uitbetaald. Echter, de werkgever ging hier niet in mee en stelde dat dit niet was opgenomen in de vaststellingsovereenkomst en dus had de werknemer er ook geen recht op.
De door partijen aangegane vaststellingsovereenkomst dient te worden uitgelegd aan de hand van de zogenaamde Haviltex-maatstaf. De overeenkomst dient dus niet alleen maar op grond van een taalkundige uitleg van de bepalingen te worden uitgelegd. Het komt aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan de bepalingen van de overeenkomst mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Daarbij kan mede van belang zijn tot welke maatschappelijke kringen partijen behoren en welke rechtskennis van zodanige partijen kan worden verwacht.
De rechter neemt dus niet alleen de letterlijke tekst van de vaststellingsovereenkomst in acht, maar ook alle omstandigheden van het geval. Omdat partijen in deze zaak over alle essentiële punten hebben onderhandeld en de werknemer steeds door een jurist was vertegenwoordigd, vindt de rechter dat alle afspraken tussen partijen zijn vastgelegd in de vaststellingsovereenkomst. Andere punten, zoals de vakantiedagen, vallen dus onder de finale kwijting. De werknemer had dus alle kans gehad om zijn claim in de vaststellingsovereenkomst te verwerken. De werknemer in kwestie zag zijn vermeende claim afgewezen worden.
Mocht u vragen hebben op het gebied van het arbeidsrecht, neem dan eens geheel vrijblijvend contact met ons op. Ook voor vragen op andere rechtsgebieden, waaronder het ondernemingsrecht. Wij zijn u graag van dienst.