Na een lang proces is het dan eindelijk zover, per 1 maart 2018 heeft Amsterdam een nieuw geluidbeleid voor evenementen. Na het college heeft ook de gemeenteraad ingestemd met de nieuwe beleidsregel ‘Geluidbeleid voor evenementen in Amsterdam’ en het bijhorende Meet- en rekenprotocol en de BBT-Lijst. Het komend seizoen is het alle hens aan dek voor gemeente en organisatoren. Hieronder een overzicht van het proces en de belangrijkste punten van het nieuwe beleid.
De insteek van het nieuwe evenementenbeleid was dat evenementen bij de stad horen en gewenst zijn, maar dat tegelijkertijd bewoners van de stad daar geen onacceptabele en onnodige hinder van mogen ondervinden. De onlangs overleden burgemeester Eberhard van der Laan stond voor deze twee belangen. Hij initieerde het proces en probeerde de verschillende belanghebbende partijen bij elkaar te krijgen, hetgeen deels gelukt is en deels niet vanwege de soms te grote verschillen in belangen. Waarnemend burgemeester Jozias van Aartsen verdedigde het nieuwe beleid voor de gemeenteraad en gaf daarbij aan dat de geslaagde zoektocht naar compromissen tussen bewoners en organisatoren, per definitie met zich meebrengt dat niet iedereen tevreden kan zijn, maar dat het een gedegen bouwwerk is geworden.
De eerste basis van het nieuwe geluidbeleid voor evenementen is gelegd in een brede ‘Studie naar geluid op en rondom evenementen’, (in zowel binnen- als buitenland) dat door Het GeluidBuro is uitgevoerd in opdracht van de gemeente Amsterdam. Tevens is door hetzelfde bureau akoestisch onderzoek verricht naar de relatieve geschiktheid van 21 evenementenlocaties in de stad. Tijdens het proces zijn zeer veel gesprekken gevoerd met evenementenorganisaties en bewoners(verenigingen). Het beleid is tot stand gekomen onder leiding van het Stedelijk Evenementenbureau in samenwerking met de Omgevingsdienst Noordzeekanaalgebied, in een team van beleidsmatige en juridische medewerkers en een de auteur van dit artikel.
Het geluidbeleid kent een aantal nieuwe elementen ten opzichte van het oude beleid én ten opzichte van beleid in andere gemeenten. Het totaal samenspel van de eisen en voorschriften moet de geluidoverlast van evenementen terugdringen en beheersen. De tien belangrijkste onderdelen voor muziekevenementen zijn:
De geluidbelasting moet zo laag mogelijk zijn door het toepassen van de best beschikbare technieken (BBT), met een maximum van 85 dB(C). Er wordt een lagere norm vergund indien uit akoestisch onderzoek blijkt dat minder geluidruimte nodig is.
Voor niet-muziekevenementen waarbij wel muziek geproduceerd wordt, geldt een grenswaarde van maximaal 75 dB(C).
Er is drie keer per jaar een uitzondering mogelijk van maximaal 95 dB(C) voor evenementen met een hoog maatschappelijk belang. Twee daarvan worden al ingevuld door Koningsdag en de Pride.
Er wordt alleen een geluidnorm gesteld op de gevels van woningen (en andere geluidgevoelige gebouwen) en niet meer op het evenemententerrein.
Er zijn 18 evenementenlocaties waarbij per locatie het maximumaantal evenementendagen per jaar is vastgesteld.
Tijdens muziekevenementen met meer dan 1.500 bezoekers moet de organisator het geluidniveau in de omgeving continue monitoren. Tevens is een akoestisch onderzoek verplicht.
Tijdens muziekevenementen met minder dan 1.500 bezoekers moet de organisator het geluidniveau in de omgeving handmatig meten. Tevens is een geluidplan verplicht.
Organisatoren worden verplicht zich te conformeren aan het Convenant Preventie Gehoorschade Muzieksector (waarbij het geluidniveau bij de Front of House maximaal 100 in plaats van 103 dB(A) mag bedragen voor een verdergaande gehoorbescherming).
Aangezien er geen wettelijke regels zijn voor evenementengeluid, staat ook nergens voorgeschreven hoe metingen en berekeningen uitgevoerd moeten worden. Dit levert in de praktijk nogal eens onduidelijkheden en discussies op. De Handleiding meten en rekenen industrielawaai (HMRI) wordt weliswaar vaak toegepast, maar is slechts ten dele geschikt voor evenementengeluid. Zodoende is een eigen ‘Meet- en rekenprotocol Evenementengeluid Amsterdam’ (MRP) opgesteld. Met dit protocol is het duidelijk waar wordt gemeten, hoe hoog, waarmee, hoe lang, welke correcties wel en niet mogen worden toegepast et cetera. Het protocol geeft ook aanwijzingen/hulp voor prognoseberekeningen.
In lijn met en aansluitend op het MRP is een document gemaakt met de Best Beschikbare Technieken (BBT) waarmee het geluid in de omgeving zo veel mogelijk beperkt wordt. Het document verschaft achtergrondinformatie over de technieken en een lijst met technieken die (waar mogelijk en effectief) toegepast moeten worden. Deze lijs zal elk jaar worden vernieuwd zodat deze up to date blijft.
De gemeente Amsterdam heeft een ‘Stedelijke Expertgroep Geluid’ in het leven geroepen. In de groep zitten geluidexpert / akoestici die vanuit verschillende invalshoeken verstand hebben van en betrokken zijn bij evenementengeluid. De expertgroep is betrokken geweest bij het tot stand komen van de het MRP en de BBT-Lijst en buigt zich over individuele vergunningsaanvragen met een hoge akoestische uitdaging. De expertgroep zal tevens elkaar input leveren aan de nieuwe BBT-Lijst.
Nieuw beleid formuleren is één, een goeie uitvoering van dat beleid is twee. In een grote stad als Amsterdam waarbij bepaalde diensten ook nog onderverdeeld zijn in stadsdelen is het doorvoeren van nieuw beleid een uitdaging. Er zijn nieuwe formulieren nodig, nieuwe protocollen, checklijsten en nieuwe vergunningsvoorschriften. De vergunningverlener krijgt een grotere coördinerende rol en de milieu inspecteurs zullen de BBT-maatregelen moeten kennen, even als het MRP. In het ‘invoeringsjaar’ 2018 zal dus hard doorgewerkt worden.
Tijdens verschillende instructiedagen worden vergunningverleners en milieu inspecteurs bijgepraat over de nieuwe regels. Daarna volgt een aantal cursussen en trainingen voor de uitvoering van de daadwerkelijke taken. Ook wordt er een praktijkdag georganiseerd waar met een aantal leveranciers van geluidinstallaties getest en gemeten wordt aan de best haalbare audiotechnieken.
Een goed beleid staat of valt ook bij een goede klachtenregistratie en een adequate afhandeling van klachten. Ook hier wordt veel aandacht aan besteed waarbij de verantwoordelijkheden verdeeld worden over de organisator en de gemeente. Een goede klachtenopvolging leidt onherroepelijk tot minder overlast. Dit ‘niet-akoestische’ element is misschien nog wel belangrijker dan de exacte hoogte van de geluidnorm. Gedegen geluidbeleid voor evenementen is geen exacte wetenschap maar een zorgvuldige afweging van alle verschillende onderdelen in combinatie met een excellente uitvoering.