Schelm, rokkenjager en gokker Oliver de Lacey heeft geleefd alsof elke dag zijn laatste was. En hoewel dat moment nu lijkt aangebroken – hij staat op het schavot met een strop om zijn nek – heeft hij geen spijt van zijn wilde jaren.
Lark leeft maar voor één ding: samen met haar protestantse geloofsgenoten strijden tegen de dodelijke terreur van de katholieke koningin Mary. Iets bevredigenders kan ze zich niet voorstellen, tot Oliver via het luik van de galg letterlijk haar leven binnen valt en ze hem naar een veilig onderkomen moet brengen.
De preutse dame en de levensgenieter moeten samenwerken – een schier onmogelijke opgave. Toch kan Lark niet ontkennen dat Oliver opwindende gevoelens in haar losmaakt, en Oliver op zijn beurt moet concluderen dat ook in een keurig meisje hartstocht schuilt.
Hoe hecht hun band werkelijk is, merken ze als ze worden verraden en ze elkaar voor altijd dreigen te verliezen…
Ik had verwacht dat het begin op het schavot spannender zou zijn, althans naar mijn idee was daar meer uit te halen.
Kan ook niet echt zeggen dat ik Oliver de Lacey een spannende man vindt. En Lark (wat een naam) is zo’n preutse tante, ik hou toch meer van de dames met pit.
Ik mis ook de spanning tussen deze twee mensen, op een of andere manier kan ik m’n draai niet vinden in dit verhaal, terwijl er toch ook wel leuke humor in zit.
Dit is het 234ste deel in de categorie “Uitgelezen”. Op deze pagina houd ik bij welke boeken ik uitgelezen heb.