Nikita is ons nierpatientje dat nu ruim 2 jaar op medicatie staat. En tot zover ging het prima. Ze was levendig, vrolijk, speels en had er zin in.
Afgelopen week zijn we druk aan het verbouwen geweest, was er veel herrie, vreemde mannen in huis en moest ze "haar" slaapkamer delen met de anderen. Afgelopen dinsdag was ze weggekropen in de kattenbak en heb ik haar daaruit gehaald. Ze reageerde helemaal niet op me terwijl ze normaal gesproken altijd komt zodra ik haar roep. Woensdag was ik de hele dag thuis en was ze weer helemaal zichzelf. Ze heeft haar slaapkamer woensdagavond weer teruggekregen, donderdag moest ze weer delen en donderdagavond was hij weer van haar. Maar ze heeft dus vannacht helemaal niks gegeten, ze is pijnlijk op haar rug, haar vel zakt niet meer snel terug maar ze is ook nog niet uitgedroogd en ze praat niet meer tegen me. Vanochtend de da gebeld en in overleg ga ik vanmiddag na het werk ad ophalen en een zoutoplossing. Vanavond onderhuids vocht inspuiten en ad geven. En kijken of we haar zo een duwtje in de rug kunnen geven om weer te gaan eten.
Jongens, ik ben zo bang dat haar nieren het nu echt begeven en dat ik haar kwijtraak. Willen jullie met me meeduimen dat dit werkt?
Nee, ik denk dat dat weinig zin heeft. Dan zie ik dat haar nierwaarden in 2 jaar tijd verslechterd zijn en dat weet ik toch al wel.
Ik kreeg net wel een telefoontje van Ronald. Ze lag lekker in het zonnetje in de tuin en was heerlijk relaxed. Ze had alleen nog niet gegeten.
Ik blijf me maar vastklampen aan de stressfactor. Veroorzaakt ook een heleboel natuurlijk. De hele verbouwingsklus is vandaag klaar dus vanmiddag vertrekt de laatste vreemde en zijn alleen wij 2 nog in huis. En dan gebeuren er verder geen bijzondere of rare dingen. Hopelijk komt ze dan toch weer in haar ritme en zoekt ze ook haar etensbakje weer op.
Ja, ga ik vanavond doen. Ronald ziet dat niet zo zitten maar ik ga daar vanavond dus wel voor zitten. Ik hoop dat ze als ze weer wat in haar maagje heeft en haar nieren extra vocht hebben gekregen, ze weer voldoende heeft gehad om het verder zelf op te pakken.
Gelukkig kwam ze vanavond weer naar me toe. Dat is in ieder geval al iets. We hebben 150 cc onderhuids vocht gespoten en ze heeft 2x 5 cc ad op (met spuitje). Ze ziet er nu wel iets beter uit en dan nu maar hopen dat dit voldoende is om het zelf weer te gaan doen.
YaYa schreef: Gelukkig kwam ze vanavond weer naar me toe. Dat is in ieder geval al iets. We hebben 150 cc onderhuids vocht gespoten en ze heeft 2x 5 cc ad op (met spuitje). Ze ziet er nu wel iets beter uit en dan nu maar hopen dat dit voldoende is om het zelf weer te gaan doen.
Hopelijk gaat ze idd weer eten, zeker nu het wat rustiger is geworden in huis, vast wel... En dan hebben jullie ook nog lekker een dagje extra vrij met haar!!
Uit eigen ervaring weet ik dat je maar een klein scheutje water aan een portiezakje renal toegevoegd nodig hebt om het goed vloeibaar te krijgen met de staafmixer, gaat dan prima in de spuit.
Ik zit zelf hier met een doodzieke kat met acuut nierfalen (ureum > 60mmol) , die heb ik vandaag naast de infusen etc. 200gr gevoerd, dus ruim een dagportie (met de nodige troubles want ze is behoorlijk stresskip en van het paniekerige).
Ik heb ad gegeven omdat dat met wat water gemengd zo makkelijk door het spuitje gaat. En niet teveel, het is puur bedoeld als opstartmiddel om het zo te zeggen. Het is natuurlijk de bedoeling dat ze het weer zelf gaat doen. Vanochtend zag ze er heel alert uit en met veel vleierij van mijn kant, heeft ze ook een paar hapjes zelf gegeten. Niet veel, maar goed het is een beginnetje. Hopelijk pakt ze het nu verder op en was het alleen de stress waardoor ze helemaal van de leg is.
Maddoc, jij ook succes met je nierpatientje. Ik weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is en hoe machteloos je vaak staat.
Wat fijn dat het ietsiepietsie beter lijkt te gaan...Zet m op Nikita!!! Nu weer lekker eten, dan knap je hopelijk snel op.