Op 25 november was het Srefidensi day oftewel onafhankelijkheidsdag. De dag dat Suriname 36 jaar geleden onafhankelijk verklaard werd en de inwoners zichzelf sindsdien Surinamer kunnen en mogen noemen. Een dag vol trots en feest. Een dag die me deels doet denken aan onze ‘Koninginnedag’ alleen dan op z’n Surinaams. Op scholen werd er de dag voor het feest al feest gevierd. Slingers werden opgehangen, kinderen kregen zelfgemaakte hoedjes op, de Surinaamse vlag stond in het middelpunt en er was wederom veel eten. Wij pakten op deze dag onze rugzakken en lieten ons door een busje vervoeren naar Paramaribo. Ik zat samen met mijn huisgenoten, Anna-Maria en Mirte, in het busje. De reis die normaal gesproken vier uur duurt, duurde dit keer zes uur. Met een zeer lange vertraging vlak voor Wageningen. Een groot deel van het platte land wilde naar de stad.
In de stad aangekomen was het halve hostel volgeboekt met stagiaires uit Nickerie. Een gezellige boel! De volgende ochtend was het dan echt zover: feest! Heel veel mensen in tradionele kleding in alle kleuren, sowieso heel veel kleur op straat, veel eten en veel mensen. Heel leuk om rond te kijken en te kijken en te zitten en nog meer te kijken. Naar alle mensen met hun outfits en hun gebruiken. In de middag was er een parade voor het presidentiële paleis van Bouterse. Alleen op het moment dat de parade zou starten barstte het noodweer los. Wat een regen, wat een natte mensen, wat een natte soldaten. Iedereen was doorweekt. Ik stond gelukkig hoog en droog op het balkon toe te kijken. De parade parradeerde als een stel verzopen katten door onze straat. Grappig om te zien!
In de avond- en nachturen was er op het onafhankelijkheidsplein een podium waarop verschillende Surinaamse bands hun optreden gaven.’Wandelend’ gingen we erheen. Het was nog steeds nat. Maar wel heel leuk! De gekochte Borgoe (soort rum) met cola en ijs deden hun werk. Rare dansmoves werden ingezet, zelfgemaakte liedjes verzonnen en er werd met het groepje dat mee was gepist in de bosjes vlakbij Fort Zeelandia. Na een poosje merkte de vriend van Carolin op: ‘Er zijn wel erg veel negers hier, ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien!’ Een prachtige opmerking vond ik. De volgende ochtend was mijn hoofd toch wel wat zwaar en waren mijn ogen toch wel wat moe. We hadden een relaxdag gepland ergens bij een meertje in het oerwoud. Mooie plek met touwen waarmee je als lianen het water in kon slingeren. Ik heb de halve ochtend... de hele ochtend in de hangmat doorgebracht, slapend. In de middag nog in het bruine water gezwommen in de regen. Samen met Lea ontstond de conclusie dat het water de temperatuur van een warm ligbad had, de regen leuk was en de omgeving heel mooi. Kortom: wat een bof dat we niet in het koude Nederland zitten!
Afgelopen weekend gingen we met een groepje naar Bigi Pan, wat ‘groot meer’ betekent. En dat was het! Bigi Pan ligt op een uurtje varen vanuit Nieuw-Nickerie. We sliepen in een hangmat op een boothuis midden op het meer. Bigi Pan is een groot natuurgebied met heel veel water. Veel bijzondere vogels en waterdieren komen er voor, zoals de Zuid-Amerikaanse ijsvogel, anaconda’s en waterkippen (kaaimannen). Op het wad hebben we de rode Ibis gespot en een stel moddermannetjes.... ohnee, dat waren we zelf! We werden uitgedaagd om een modderbad te nemen. De modder leek op een soort dikke pudding waar je als een luie stoel in kon zitten, in kon liggen en je in kon omwentelen. Van top tot teen zat uiteindelijk de modder. Prachtig om te doen!! Ook hebben we vissen gevangen voor het avondeten. Veel tilapia’s, een paar snoeken en een vis van meer dan een meter lang waar ik de naam niet meer van weet. Bij het boothuis hebben we nog een emmer vol met krabben gevangen. Een verrukkelijk avondmaal werd dat! Toen de nacht was gevallen stapten we in de boot, op zoek naar de kaaiman. Het was halfvolle maan en blijkbaar was dat niet in ons voordeel. De gids zei: ‘Donkere maan is het beste, dan rennen de kaaimannen niet voor ons weg in het water.’ We hebben dan ook alleen maar oogjes gezien.
Gisteren was het Sinterklaas. Het vieren van Sinterklaas in de zomer is een bizarre ervaring. Een zwetende Sinterklaas in veel te dikke kleding en een stel zwetende zwarte pieten. Veel Sinterklaasliedjes en snoep. En zelfs een cadeautje in mijn schoen. Wie zou daar achter zitten?
Als je in NL een dikke vette jas aantrekt en je hoofd en handen bedekt is het ook heel lekker warm in de regen
Modderbaden, visjes vangen, kaaimannen spotten, klinkt als een mooi avontuur! Die modderbaden doen me ook wel een beetje denken aan de Bronsfeesten: als je jezelf maar vol kan smeren met iets, of niet Anke?
Hoi Anke, bedankt voor je mooie verhaal. Op deze verschrikkelijke natte donkere gure koude saaie woensdagmorgen kon ik me even in de zomer wanen...en krijg ik het gewoon warm (of zou dat de leeftijd zijn?) . Ik lees ook met je mee en het klinkt geweldig wat je daar allemaal doet en meemaakt, petje af! En geniet ervan, groetjes Arja.
Weer een mooi verhaal, heel leuk om te lezen! Je verveelt je daar volgens mij helemaal niet beesten spotten, in hangmatten slapen (is misschien voor jou inmiddels al gewoon), in de modder rollen, klinkt erg gaaf allemaal! Je had daarna zeker wel een glad huidje? Geniet lekker verder en hoop je snel weer een keer op skype te spreken!
Oehh weer een superleuk verhaal! Tijdens het lezen waan ik me steeds echt in Suriname. Lijkt me een prachtig land!