Gin-tonic wordt meestal geserveerd in van die mooie, bolle glazen. Maar dit is zeker niet verplicht. Het is van belang dat je glas een mooi volume heeft.
Er kan nooit genoeg ijs in een gin-tonic zitten. IJs is dan ook het eerste wat je in je glas doet. Hierdoor koelt je glas en zal de gin direct een lekkere koele temperatuur bereiken.
Een normale shot gin bedraagt vier à vijf centiliter. Maar welke gin moet je kiezen voor je gin-tonic? De kwaliteit van de gin bepaalt voor een groot gedeelte de kwaliteit van je gin-tonic. Maar kwaliteit hoeft niet per se de duurste fles te betekenen. Op Metdrank.nl verkopen we gin van verschillende merken en kwaliteiten.
Ook de tonic is niet onbelangrijk. Alle verschillende soorten tonics hebben weer een andere smaak. Het verschil is niet groot, maar je proeft het zeker wel. Sommige smaken wat zoeter of juist wat bitterder dan de ander. Het is maar net waar je voorkeur naar uitgaat en wat voor gin-tonic je wilt creëren.
In Nederland zijn we gewend dat gin klakkeloos wordt aangevuld met tonic tot het glas vol is. Maar de verhoudingen van een perfecte gin-tonic zijn juist erg belangrijk. De ideale verhouding is 1:3. Eén deel gin op drie delen tonic. Deze verhouding zorgt voor de perfecte smaakcombinatie en een hoog easy-drinking-gehalte.
Wil je je gin-tonic mixen? Eén roerbeweging volstaat. Je wilt natuurlijk niet alle bruis eruit roeren.
En dan de garnering: top je gin-tonic met een mooie garnering. De komkommer is lekker klassiek. Iets gewaagder is een combinatie van basilicum en rode peper. Maar ook schijfjes appel gecombineerd met een kaneelstokje, verse bramen met citroengras of een schijfje limoen vormen de perfecte garnering.
De naam Dimple, dankt de whisky aan de unieke flesvorm. Omstreeks 1906 werd de whisky bekend als Dimple, genoemd naar de kuiltjes (dimples) in de fles. Dankzij deze vorm is de fles extra sterk, wat tijdens het transporteren geen kwaad kan. Voor de Dimple fles werd in 1958 patent aangevraagd.
Haig Dimple Whisky is de oudste Schotse whisky waar nog altijd veel vraag naar is. Waarschijnlijk is het zelfs de oudste whisky ter wereld. De lange geschiedenis van de Dimple whisky gaat terug tot het jaar 1824. De whisky werd voor het eerst gedistilleerd door John Haig in Cameronbridge, te Schotland. Daarna groeide deze, aangename Schotse Whisky, al snel uit tot een van de meest succesvolle en populairste Schotse whisky’s ter wereld. Tot ongeveer 30 jaar geleden was de Dimple whisky nog steeds in handen van de Haig familie. De eigenaar van de originele Dimple whisky distilleerderij in Cameronbridge is nu Diageo. Dit is een van de grootste distilleerderijen van Europa.
Dimple whisky is een mix van verschillende Schotse mout whisky’s. Alles rondom het proces om de Dimple whisky te creëren is gericht op deskundige precisie en oplettendheid. Tijdens het blendproces wordt ervoor gezorgd dat alle gebruikte whisky’s samen een evenwichtig geheel vormen. De belangrijke single malt die voor de Dimple whisky gebruikt wordt is Glenckinchie, waaraan Dimple zijn zachte aroma en smaak te danken heeft. De kracht van Dimple is de eenvoud. Hun filosofie is dan ook; Less is more. De whisky heeft een rijke smaak, waarin mango, mokka en noten vallen te ontdekken! De lange afdronk is aangenaam verwarmend. Een klassieker die na lange tijd nog steeds populair is.
Tegenwoordig is Australische wijn niet meer weg te denken uit de schappen in Nederland maar tot ver in de jaren 70 produceerde het Land Down Under alleen voor eigen gebruik. Sindsdien exporteert Australië echter meer dan de helft van zijn wijnen en staat het land 6e op de mondiale lijst van landen die wijn produceren.
Al in de 18e eeuw begon Australië met wijnbouw. Dat was aanvankelijk geen succes want het klimaat werkte niet mee in het gebied waar de wijnstokken, meegenomen door de eerste gouverneur van Australië Arthur Philip uit Zuid-Afrika, werden aangeplant. De lucht was te vochtig en de grond te rijk. De verschuiving naar het zuidoosten, dichter naar Sydney toe, bleek wel succesvol. Het doel van wijnbouw in die tijd was om de rum consumptie tegen te gaan, want wijn bevatte minder alcohol, zo redeneerden de Engelsen.
De eerste Australische wijn die geproduceerd werd was vooral gericht op de Engelsen die er het bewind voerden, namelijk zoet en versterkt. Naar het buitenland werd dan ook niet geëxporteerd. Pas in de jaren 70 begonnen de 'Aussies' ook met de productie van meer droge lichte witte wijnen. Sindsdien heeft de overheid veel geïnvesteerd in de aanplanting van druivenrassen van hoge kwaliteit en worden dus ook bekende internationale wijnsoorten verbouwd zoals cabernet sauvignon, sauvignon blanc, riesling, merlot en chardonnay. Die verschuiving van zoete versterkte wijnen naar droge meer fruitige wijnen heeft de Australiërs zeker geen windeieren gelegd. Niet alleen wonnen diverse Australische wijnen de afgelopen jaren internationale prijzen, ook zijn wijnboeren uit het land inmiddels veelgevraagde experts.