Vanavond samen met Sander Haak een bezoek gebracht aan de Ortolaan die aan de noordkant van Utrecht verblijft. Dit mannetje is hier gisteren ontdekt door Joost Klein Haneveld, die op zoek was Bosrietzangers maar toevallig op deze fraaie vogel stuitte. Wanneer Sander en ik aankomen in de Ruigenhoekse Polder (waar de vogel zit), kunnen we gelijk aanschuiven bij ongeveer 10 andere vogelaars die deze voormalige broedvogel (thans een zeldzame doortrekker) al in beeld hebben. In het volgende kwartiertje foerageert de Ortolaan op een paadje en laat hij zich goed bekijken. Voor (goede) foto’s is het licht helaas al te slecht geworden, zie hieronder voor een ‘bewijsplaatje’. Enkele malen vliegt de gors op en gaat hij in een van de wilgjes langs het pad zitten. Wanneer de vogel uit beeld verdwijnt, besluiten we weer terug naar de auto te lopen. Onderweg horen we een Sprinkhaanzanger en zien we een Grasmus en 3 Gierzwaluwen. Voor mij was dit de 5e Ortolaan, na een overvliegende (en roepende) vogel en drie vogels aan de grond (waaronder een waarneming van twee exemplaren). Bovendien betreft dit mijn eerste Ortolaan in vier jaar tijd, mijn laatste was op 3 mei 2010.
Geplaatst in: Geen categorie	| Getagd:Ortolaan, Ortolan Bunting, Ruigenhoekse Polder, Sprinkhaanzanger, Utrecht	
Terwijl wij zaterdag een Reuzenstern bekeken, ontdekte Mario Renden bij Den Helder de 10e Witstaartkievit voor Nederland. Aangezien wij deze soort al op 29 mei 2010 in de Kennemerduinen (bij Zandvoort) gezien hebben, reden we niet halsoverkop naar deze zeldzame steltloper, maar besloten we rustig verder te vogelen. Zondag kwam het er door de Roodborstlijster ook niet van. Echter, Frank en ik zijn vandaag toevallig allebei vrij en omdat het alweer bijna 4 jaar geleden is dat we deze fraaie vogelsoort gezien hebben, besluiten we met de trein naar Den Helder Zuid te reizen. Het gebiedje waar de kievit vaak verblijft (genaamd De Nollen), ligt letterlijk naast dit station, dus ver lopen hoeft gelukkig niet.
Onderweg wordt de vogel gelukkig al gemeld op verschillende vogelwebsites (ditmaal op een akker ten zuiden van De Nollen), dus de vogel is in ieder geval nog aanwezig. Als we uitstappen op station Den Helder Zuid, worden we verwelkomd door onze eerste (6) Gierzwaluwen van het jaar, die boven het perron vliegen. Even later voegen we ons bij Joey Braat en nog zo’n 5 andere vogelaars, die ons vertellen dat de kievit net over hun hoofd naar het moerasgebied vloog en hier is geland. Enkele minuten later staan we naar een prachtige Witstaartkievit te kijken. Deze fraaie, sierlijke steltloper foerageert samen met een Groenpootruiter op zo’n 100 meter afstand. Na een kwartiertje vliegt de vogel al roepend op en verdwijnt hij uit beeld. Ondanks meldingen van een Steppeklapekster op de Maasvlakte en een (naar even later blijkt geringde) Azuurmees in Noord-Groningen, besluiten Frank en ik nog even te blijven. Net op het moment dat we weer terug naar het station willen lopen, begint een vogelaar diep in het gebiedje als een gek te zwaaien en even later fanatiek te fotograferen: de vogel is weer teruggekeerd. Hier laat de kievit zich echt fenomenaal zien, foeragerend op minder dan 30 meter. De vogel laat ook het typische plevierengedrag zien: stilstaan, foerageren (lees: rennen en wat rondpikken) en weer stilstaan. Het lukt me om leuke plaatjes van de vogel te maken, zie hieronder. Zie ook YouTube voor een filmpje (door mijn broer gemaakt) van dit gedrag.
Na deze show vliegt de vogel naar achter. Hier zien we de vogel nog even, voordat de vogel weer opvliegt en richting zuid verdwijnt. Voor ons een teken om weer richting huis te gaan.
Geplaatst in: Geen categorie	| Getagd:De Nollen, Den Helder, Gierzwaluw, ov-twitch, White-tailed Lapwing, Witstaartkievit	
Rond half 11 wordt heel twitchend Nederland opgeschrikt: via DBA wordt namelijk een Roodborstlijster doorgegeven. Lonnie Bregman vond deze nieuwe soort voor Nederland in de duinen bij Heemskerk. Als er even later een fotootje geüpload wordt op dezelfde website, is het al gauw duidelijk dat het echt om deze Noord-Amerikaanse lijster gaat. Wat een vondst!
Om iets voor enen rijden we de parkeerplaats op de Kruisbergweg in Heemskerk op. Inmiddels hebben we helaas wel te horen gekregen dat de vogel ver weg uit beeld is gevlogen. Bij de parkeerplaats zingen al wel gelijk enkele Nachtegalen en een Tuinfluiter ons welkom in dit duingebied. In de regen lopen we naar de locatie waar de lijster voor het laatst gezien is. Hier staan nog zeker 30 andere vogelaars te zoeken. Al gauw zien we groepen vogelaars wijzen en daarna vanuit het niets een sprintje trekken. Dat kan maar een ding betekenen: de vogel is in beeld! De adrenaline stijgt, zullen we hem nu wel zien? De lijster blijkt te zijn ingevallen in een duinvalleitje, zonder dat de vogel nu in beeld is. Samen met vele andere vogelaars lopen we naar deze plek. Al gauw breekt er weer paniek uit onder de vogelaars. We rennen nu met z’n allen een duintje op. Vanaf hier zou de vogel gezien zijn. Terwijl andere vogelaars al snel vreugdekreten slagen dat ze de vogel beeld hebben, zoeken wij de struikjes nog steeds af. De enkele beschrijvingen van de plek (“boven in die kale toppen van die kale eik” of “daar in die meidoorn”) helpen ook niet echt om de vogel in beeld te krijgen. Met de hulp van een vriendelijke vogelaar naast ons lukt het dan eindelijk om de Roodborstlijster in beeld te krijgen. Wat een beauty! De vogel is (ondanks de zeiknatte apparatuur) mooi te zien op zo’n 150 meter afstand. Goed is de rode borst die abrupt doorloopt in een zwarte kop, de witte gebroken oogring, de gele snavel met zwarte punt en de subtiel getekende keel te zien. Als de vogel iets hoger gaat zitten, lukt het mij enkele foto’s van de vogel te maken.
Inmiddels is de groep medevogelaars uitgegroeid tot 150 à 200. Als de vogel wegvliegt, besluiten wij wat bij te praten met enkele gelukkige medevogelaars, waaronder de ontdekker Lonnie. Omdat de vogel na een kwartier nog steeds niet in beeld is, besluiten we terug te lopen richting de auto. Op de terugweg horen (én zelfs zien) we wederom vele Nachtegalen en zien we o.a. een Boomleeuwerik, IJsvogel en twee Appelvinken. Bij de auto moeten we ruim 10 minuten wachten op onze vader, die verkeerd was gelopen en op een andere parkeerplaats gelukkig erg vriendelijke mensen tegenkwam die hem weer bij ons terugbrachten. Weer in de auto besluiten we niet door te rijden naar de Witstaartkievit bij Den Helder, maar terug naar huis te gaan. In Woerden wacht ons nog een kleine verrassing: boven de tuin vliegen namelijk twee Boomvalken.
Met mijn vierde nieuwe soort dit jaar (van een soort die nog nooit eerder in Nederland was gezien) is het een prachtige dag. Enig smetje is dat het eigenlijk geen moment droog is geweest in de tijd dat we buiten waren. Mooi bovendien dat Ajax eindelijk kampioen geworden is 🙂
Rond 9.45 uur word ik gewekt door mijn moeder: “Robert, word wakker, er vliegt iets boven de tuin.”. Al snel gevolgd door “Het is een VISAREND…!” Binnen no-time ben ik uit mijn bed en even later sta ik in de tuin te kijken naar een roofvogel. Ondanks de grote afstand waarop de vogel zich intussen bevindt, kan ik er met enige moeite een Visarend in herkennen. Veel te snel verdwijnt de vogel achter een huis en zijn mijn broer en ik hem (voorgoed) kwijt. Een mooi begin van de dag!
Omdat het redelijk warm is en wij verwachten dat er genoeg thermiek voor leuke roofvogels is, besluiten we naar telpost De Horde te rijden. Op De Horde blijken de andere tellers Arjan (Boele) en Ronald (Jansen) net naar huis te gaan, dus staan we er alleen voor. In het uurtje dat we de telpost bevolken, zien we een tiental Buizerds, een Slechtvalk en twee Ooievaars overtrekken. Een Koekoek laat enkele malen van zich horen en enkele Oeverzwaluwen hebben de steile wanden in dit gebied uitgekozen om zich voort te planten.
Na een tip van Ronald rijden we naar Everdingen, waar al enkele dagen een Reuzenstern rondhangt. Onderweg zien we mooie foeragerende Purperreiger en twee baltsende Bruine Kiekendieven. Boven de nevengeul in de Everdinger Waarden foerageren enkele Zwarte Sterns, samen met enkele Visdiefjes. Een IJsvogel schiet snel over het water en onze eerste Kleine Karekiet van 2014 zingt in het riet. Ook hier roept een Koekoek. Iets verderop zien we al gauw de Reuzenstern in een flinke groep Regenwulpen (70 exemplaren, achteraf blijkt dit zelfs mijn grootste groep van deze vogelsoort ooit te zijn!). De schaarse stern staat vooral te slapen, maar laat zo nu en dan zijn imposante snavel zien.
Na dit geslaagde tripje rijden we richting de Zouweboezem, waar we een zingende Sprinkhaanzanger aan de jaarlijst kunnen toevoegen. Over dit gebied (dat bekend staat om de grootste Purperreigerkolonie – 128 paar in 2012 – van Nederland) vliegen enkele Purperreigers en een roepende Groenpootruiter. Van achter het scherm zien we een Bosruiter, enkele mannen Zomertalingen, een Kleine Plevier en een Watersnip. Bij de auto laat een Snor haar kenmerkende snorrende zang horen.
Als laatste rijden we in Woerden nog een braakliggend terreintje op waar Frank afgelopen week een Oranjetipje zag. Deze komen we helaas niet tegen, maar wel kom ik een juffertje tegen. Thuis denk ik hem a.d.h.v. de gemaakte foto’s als een vrouwtje Variabele Waterjuffer te determineren. Volgens Anne Hueber (een van de admins van Waarneming.nl) is het echter toch Grote Roodoogjuffer, ook leuk. Toch weer een leuk dagje met maar liefst 5 nieuwe jaarsoorten (Visarend, Purperreiger, Kleine Karekiet, Reuzenstern en Sprinkhaanzanger).
Het mooie weer van de afgelopen weken heeft ook een andere hobby van ons weer aangewakkerd: dagvlinders kijken. Via via komt bij ons het bericht binnen dat afgelopen week alweer de eerste Aardbeivlinders zijn gezien, voor ons nog een nieuwe soort. Nou weet ik redelijk dichtbij Woerden een bekende vliegplaats van dit zeldzame lid van de ‘dikkopjes’-familie: de Amsterdamse Waterleidingduinen. Verder zien we in dit gebied ook waarnemingen langskomen van Oranjetipjes en Kleine Parelmoervlinders, twee vlindersoorten die al vroeg vliegen en die wij (mede dankzij het feit dat wij in deze tijd van het jaar normaal gesproken weinig tijd aan vlinders besteden) erg weinig zien. Gezien de weersvoorspellingen lijken de AWD een mooie bestemming voor vandaag.
Door een lange file voor de Keukenhof (bij Lisse) komen we een uur later aan dan de bedoeling was. Vanaf de parkeerplaats in Zandvoort is het nog zeker 3 kilometer lopen naar het duinvalleitje waar de Aardbeivlinders rondvliegen. Onderweg noteren we de zang van onze eerste Nachtegalen van het jaar. Een enkel exemplaar laat zich zowaar goed zien. Verder komen we de eerste Tapuit en Boomleeuwerik van het jaar tegen en blijken ook de Braamsluipers weer uit Afrika te zijn teruggekeerd.
In het valleitje duurt het lang voordat we de eerste Aardbeivlinders tegenkomen. Nee, dan werken de Kleine Parelmoervlinders beter mee (al vliegen ze telkens nét te vroeg weg voor een echt goede foto).
Uiteindelijk vinden we zeker twee Aardbeivlinders. Deze zeer kleine vlindertjes (volgens Vlindernet slechts 11 mm groot) laten zich met de enige moeite goed zien aan de grond. Als ze echter opvliegen, lukt het door hun grootte haast niet om ze te volgen en ben je ze in een mum van tijd weer kwijt.
Verder komen we meerdere Zandhagedissen en onze eerste libel van het jaar tegen (Bruine Winterjuffer).
Tegen vieren zijn we weer terug bij de auto en even later rijden we weer terug richting Woerden. Nog voordat we Zandvoort uit zijn, ziet Frank vanuit de auto onze laatste doelsoort van de dag vliegen: een mannetje Oranjetipje. Even later blijkt er nog een mannetje rond te vliegen. Af en toe gaan ze ook op de vegetatie zitten. Een mooi einde van de dag.
Op zaterdag Waverhoek met een bezoekje vereerd. Hier lopen zeker 100 Kemphanen, 24 Kluten en een Zwarte Ruiter naar voedsel te zoeken. Verder horen we 2 Blauwborsten en de eerste Rietzanger van het jaar en zitten er in het gebied zeker 200 Wintertalingen, met daartussen minstens 6 Zomertalingen. We bekijken alle Wintertalingen zorgvuldig, maar helaas treffen we geen Amerikaanse Wintertaling ;). Het leukste zijn 2 Dwergmeeuwtjes in winterkleed, die fanatiek boven de plas foerageren. Een enkele maal landen ze even op het water tussen de Kokmeeuwen.
Op Botshol zwemt een relatief late vrouw Brilduiker en zitten op een eilandje twee broedverdachte Lepelaars. Vervolgens rijden we naar de Ruygeborg, een nieuwe natuurontwikkelingsgebiedje bij Nieuwkoop, om de Zwarte Ibissen op de maandlijst te zetten (sorry Marianne ;)). Naast de parkeerplaats komen we de twee ibissen gelijk al tegen, rustig foeragerend in een brede sloot. Hier zwemt ook een mannetje Zomertaling en enkele Wintertalingen. Dieper in het gebied zwemmen 35 Pijlstaarten, Slobeenden, vliegt een Slechtvalk over en foerageert een Kemphaan. Een Roerdomp laat een enkele maal van zich horen. De mogelijke vrouw Blauwvleugeltaling, die hier al een week verblijft, komt echter niet in beeld.
Vanochtend (zondag) werd een Amerikaanse Wintertaling ontdekt in de Brabantse Biesbosch. Aangezien wij verder geen plannen hadden gemaakt, en omdat wij wel weer eens graag een Zeearend (die in dit gebied broeden) zouden willen zien (en dan niet op 1 km afstand zoals in de Oostvaardersplassen), werd de Biesbosch onze bestemming voor vandaag. Bij aankomst in Polder Hardenhoek is deze zeldzame eend echter niet meer in beeld en tijdens onze aanwezigheid zou hij ook niet in beeld komen. Wel horen we hier een Cetti’s Zanger, Fitis, 2 Rietzangers en een Blauwborst. In een grote meeuwen- en Klutenkolonie zien we, op grote afstand, bovendien twee Zwartkopmeeuwen en een stukje verderop treffen we ook nog een Rouwkwikstaart en een fanatiek zingende Veldleeuwerik.
Daarna rijden we de Deeneplaatweg op. Ook hier liggen veel natuurontwikkelingsgebiedjes. Bij een van deze gebiedjes stoppen we om het af te kijken op steltlopers. Ons eerste Witgatje van het jaar en een Kleine Plevier zoeken hier naar voedsel. Net voor we de auto bereiken, vliegt plotseling een zeer lichte en slanke kiekendief mijn beeld in. Dit moet wel een Steppekiekendief zijn! De vogel vliegt eerst hoog, maar daalt gelukkig al snel iets. Hij vervolgt zijn weg rustig richting zuid. Zeer goed zijn de zwarte ‘wybertjes’ en het ontbreken van een donkere ondervleugelachterrand te zien. De waarneming duurt maar ongeveer een minuut, maar laat drie waarnemers in extase achter. Wat een gave soort en wat een mooie vogel! Terwijl Frank en ik de kenmerken controleren, lukt het mijn vader om een 10-tal foto’s van de vogel te maken. Gezien de afstand (ongeveer 150 meter) zijn het geen topplaatjes, maar ze laten toch duidelijk een Steppekiekendief zien.
Terug bij de auto rijden we weer terug richting Polder Hardenhoek. Onderweg stoppen we nog een keertje, hier zingt wederom een Cetti’s Zanger (zie hier voor een geluidsopname) en daarnaast laten een Matkop, Zwartkop, Gekraagde Roodstaart en meerdere Fitissen en Tjiftjaffen van zich horen. Op een pinksterbloem zit een Klein Geaderd Witje. Aan de andere kant van de weg vliegen zeker 50 Oeverzwaluwen boven een plas-drasgebiedje.
Als laatste proberen we nog eenmaal de Amerikaanse Wintertaling te vinden. Samen met Mary en Ed van der Es zoeken we wederom alle Wintertalingen af, op zoek naar de Amerikaanse equivalent. De talingen zitten nu een stuk dichterbij en de spanning stijgt, zullen we hem nu wel in beeld krijgen? Al gauw zien we wel een aparte Bergeend, het blijkt een albino Bergeend te zijn (dus een Bergeend met een kleurafwijking). Voor een goede foto zit de vogel echter veel te ver.
Via Mary en Ed krijgen we te horen dat vogelaars aan de overkant van het gebied de Amerikaanse Wintertaling op dit moment in beeld hebben. Omdat wij hem vanaf onze kant echt niet kunnen vinden, rijden we naar de andere kant van het gebied. Hier krijgen we al gauw de zeldzame taling in beeld, zij het op enige afstand. De vogel is zeer goed tussen de Wintertalingen uit te halen door de verticale witte borststreep en het ontbreken van een horizontale witte flankstreep. De vogel zit te ver om vast te kunnen stellen of de vogel geringd is.
Nu we ook deze taling (toch de doelsoort van vandaag) gezien hebben, rijden we weer naar huis. Met twee Zwarte Ibissen, een zelfontdekte man Steppekiekendief, een Amerikaanse Wintertaling en liefst 10 nieuwe jaarsoorten is het een zeer geslaagd weekend geworden waar ik nog geregeld aan zal terugdenken.
Geplaatst in: Geen categorie	| Getagd:Albino Bergeend, Amerikaanse Wintertaling, Bergeend, Biesbosch, Boerenzwaluw, Botshol, Brabantse Biesbosch, Brilduiker, Cetti's Zanger, Dwergmeeuw, Klein Geaderd Witje, Oeverzwaluw, Roerdomp, Rouwkwikstaart, Ruygeborg, Slechtvalk, Steppekiekendief, Waverhoek, Zomertaling, Zwarte Ibis