Ik denk dat we dit gedicht al een keer besproken hebben, toen een scholier meer uitleg vroeg, er was nogal wat te doen over de juiste interpretatie van de laatste strofe.
In 1901 ontmoette hij Elsschot Fine (Jeanetta Jozefina Scheurwegen), die zwanger geraakte, terwijl ze nog niet gehuwd waren. Hierdoor, en met behulp van zijn broer, begon hij alsnog opnieuw te studeren aan het Hoger Handelsinstituut te Antwerpen. In 1903 behaalde hij daar het diploma van Licentiaat in de Handels –en Consulaire wetenschappen met grote onderscheiding. Hierna schreef hij een gedicht gericht aan Fine:
Aan Fine’ verscheen voor het eerst in het Antwerpse tijdschrift Alvoorder, 1 (1900-. 1901), later verscheen het in
In de Elsschotbiografie van de Nederlandse uitgever Vic van de Reijt, die vrijdag verschijnt, is een onbekend gedicht opgedoken. Het jubelgedicht op Willem Elsschots vriend en advocaat Edgar Boonen, die na een verwijdering van zeven jaar wegens collaboratie opnieuw tot de Antwerpse balie was toegelaten, werd nooit eerder gepubliceerd. Dat bericht Knack.be vandaag.
Volgens van de Reijt gaat het om een konterfeitsel dat de naam gedicht nauwelijks verdient, een gelegenheidsgedichtje. De uitgever citeert in zijn Elsschotbiografie het volledige gedicht, dat gedateerd is op 24 februari 1951 en enkel in kladhandschrift bestond.
Volgens de uitgever wordt in de biografie het taboe tussen Elsschot, de zakenman, en Elsschot de schrijver, dat Elsschot maar al te graag zelf cultiveerde, opgeheven.