Zo kan ik nog wel even doorgaan. Nu zijn er wanneer je op Google zoekt heel veel voorbeelden te vinden maar het is interessanter om jullie verhalen te horen over mensen die jullie goed / slecht kennen met interessante / weinig voorkomende angsten en fobieën en dan als tweede vraag, hoe ga je hiermee om? Natuurlijk mag je ook jezelf als voorbeeld nemen.
Een veel voorkomende angst bij kinderen is duisternis, meestal moet er wel een lichtje aan blijven om het monster onder het bed te kunnen zien. Mijn partner van begin 30 kan niet slapen in totale duisternis, ook wel Achluofobie genoemd. Voor mij is het gelukkig geen probleem om de gordijnen open te laten tijdens het slapen (is nog te donker naar haar zin), maar met die middenweg is te leven. Geen extreem voorbeeld helaas maar ik ben wel benieuwd naar de reacties op dit topic :-)
Ik ken twee vrouwen met behoorlijk eigenaardige angsten. De eerste heeft last van emetofobie, ofwel angst voor overgeven. Ik heb meerdere malen meegemaakt dat ze in een restaurant of tijdens een kopje koffie halsoverkop naar het toilet rent. Meestal is er in het begin weinig aan de hand, ze voelt ze niet zo lekker, of heeft last van een beetje maagzuur, en begint dan direct angstig te worden dat ze moet overgeven. Deze angst maakt het vervolgens alleen erger, en het kan dan eventjes duren voordat ze weer rustig is.
Ik heb ook ooit een huisgenootje gehad die bang was voor perziken, met name de textuur van de schil. Dit blijkt haptodysphoria genoemd te worden, en is een algemene benaming voor de angst voor het aanraken van bepaalde oppervlakken of texturen zoals kiwi's, perziken, fluweel etc. Ik heb tijden gedacht dat ze een grapje maakte, tot ze tijdens een barbecue per ongeluk een perzik uit een tasje pakje, en daarna gillend is weggerend. Dit zijn gelukkig geen fobieën waar ze dagelijks tegenaan lopen, maar dit maakt het wellicht ook moeilijker wanneer het wel gebeurt. Meestal kalmeren ze vanzelf na een tijdje.
Ik heb er nooit bij stilgestaan dat niet kunnen slapen in het donker te maken kan hebben met een fobie! Verschillende mensen die ik ken móeten het gordijn op een kier hebben, of in ieder geval een nachtlampje aanhebben, want anders kunnen ze gewoon niet slapen. Zelf kan ik me niet voorstellen dat dat te maken heeft met een angst en daarmee zou het dus ook geen fobie zijn, maar ik ben natuurlijk geen psychiater :).
Toevallig ken ik zelf ook een vrouw met emetofobie, oftewel angst voor overgeven. Het is alleen niet zo dat zij constant toiletten opzoekt. In plaats daarvan heeft ze een germofobie (angst voor bacteriën) ontwikkeld die gebaseerd is op haar emetofobie, wat betekent dat ze bijvoorbeeld constant haar handen wast en ver uit de buurt blijft van mensen die eventueel ziek kunnen zijn. Daar bovenop eet ze trouwens absoluut geen kip omdat ze dan salmonella zou kunnen krijgen. Ze lijkt gelukkig te zijn met haar routines, maar ik kan jullie vertellen dat het een stuk minder vrijheid geeft in de manier waarop je dingen kunt doen!