Over het fenomeen Twitter wordt veel geblogd. En dat blijft niet bij What are you doing? of What's happening? Wat Twitter is, laat zich immers niet zo eenvoudig beantwoorden. Waarom twitter je wel/niet?, Twitter als ultieme plek voor serendipiteit en de meerwaarde die 'gevorderden' ervaren bij het gebruik van Twitter lichten 'n tipje van de Twittersluier op.
Er zijn ook bloggers die tweets psychologisch proberen te duiden: The Hierarchy of Tweets - Analysing the Psychology of Twitter (Nederlandse blogpost: Wat zou Maslow van Twitter hebben gevonden?) Volgens mij loopt deze 'vertaling' naar Maslov's behoeftenpyramide spaak; het is met twitteren niet zo dat je eerst aan de basisbehoeften moet voldoen voordat je naar een volgend niveau kunt.
"Mediawijsheid duidt op het geheel van kennis, vaardigheden en mentaliteit waarmee burgers zich bewust, kritisch en actief kunnen bewegen in een complexe, veranderlijke en fundamenteel gemedialiseerde wereld." (Raad voor Cultuur, juli 2005).
afgaande op de impulsieve, negatieve, en soms beledigende of zelfs agressieve tweets, waarmee personen in tv-programma's worden becommentarieerd. (Probeer bijvoorbeeld #dwdd of #bzv maar 'ns.)
Behalve dat 'afzeiken' vooral oninteressant is, lijkt het ook alsof deze tweeps zich niet bewust zijn van de manier waarop zij zich presenteren op het web. 'Wat je zegt, ben je...'
En hoe 'mediadom' men kan zijn of waartoe dat kan leiden, heeft de kunstenares TINKEBELL laten zien met haar boek Dearest TINKEBELL,: Senders hate mail are exposed in art work
"Het enige wat ik met dit boek doe is de bal terugkaatsen. Ik stel hun de retorische vraag: ‘Oh, jij wilt mij dood hebben? Maar wie ben jij dan eigenlijk?’ En dan blijkt dat op internet die mensen zelf het antwoord geven." (Ontmaskering van haatmailers, mei 2009.)