WET van 7 mei 2014, Stb. 2014, 167, tot wijziging van de Algemene nabestaandenwet en de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940-1945 in verband met een technische aanpassing van de berekening van de nabestaandenuitkering voor alleenstaande ouders en een verduidelijking van de Werkloosheidswet. Inwerkingtreding: 16 mei 2014.
Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is te verduidelijken dat bij de berekening van de nabestaandenuitkering voor alleenstaande ouders rekening gehouden wordt met de alleenstaandeouderkorting en dat het wenselijk is in de Werkloosheidswet te verduidelijken dat werkgevers die eigenrisicodrager zijn en uitkeringen zelf uitbetalen premies afdragen over deze uitkeringen, zoals zij ook premies afdragen over het loon;
In artikel 17, tweede lid, van de Algemene nabestaandenwet wordt "uitsluitend de algemene heffingskorting, bedoeld in artikel 22 van de Wet op de loonbelasting 1964" vervangen door: de algemene heffingskorting, bedoeld in artikel 22 van de Wet op de loonbelasting 1964, en de alleenstaandeouderkorting, bedoeld in artikel 8.15, derde lid, eerste zin, van de Wet inkomstenbelasting 2001.
-4. De uitkering, berekend met toepassing van het eerste lid, onderdeel a, bedraagt niet meer dan een bedrag ter grootte van 80% van het bedrag, bedoeld in artikel 10, achtste lid, onderdeel b, vermenigvuldigd met 3/4 en vermeerderd met een bedrag ter grootte van 20% van het bedrag dat na inhouding van loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen voor een persoon die de in artikel 7, onderdeel a, van de Algemene Ouderdomswet bedoelde leeftijd nog niet heeft bereikt, gelijk is aan 90% van het nettominimumloon, rekening houdend met de algemene heffingskorting, bedoeld in artikel 22 van de Wet op de loonbelasting 1964, en de alleenstaandeouderkorting, bedoeld in artikel 8.15, derde lid, eerste zin, van de Wet inkomstenbelasting 2001.
In artikel 11 van de Werkloosheidswet wordt, onder vernummering van het derde tot vierde lid, een nieuw lid ingevoegd, luidende:
BESLUIT van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 5 december 2003, nr. SV/F&W/2003/90290, Directie Sociale Verzekeringen, houdende goedkeuring van de door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen vastgestelde wachtgeldpremies 2004
Goed te keuren de door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen bij Besluit van 17 november 2003 op grond van artikel 85, eerste lid, Werkloosheidswet voor het jaar 2004 vastgestelde premiepercentages voor de wachtgeldfondsen.
Dit besluit wordt, tezamen met het Besluit van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen van 17 november 2003 en de toelichting daarop, geplaatst in de Staatscourant.
De premies die ten gunste komen van de wachtgeldfondsen, bedoeld in artikel 85, eerste lid, van de Werkloosheidswet, worden voor het jaar 2004 vastgesteld op de percentages, bedoeld in bijlage 1 bij dit besluit.
Het Besluit vaststelling wachtgeldpremies 2003 en het Besluit vaststelling wachtgeldpremies eigenrisicodragers Ziektewet 2003 worden ingetrokken.
Dit besluit treedt, onder voorbehoud van goedkeuring door de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, in werking met ingang van 1 januari 2004.
De Werkloosheidswet wordt deels gefinancierd via sectorale premies die ten gunste komen van de wachtgeldfondsen en deels via een landelijke premie die ten gunste komt van het Algemeen Werkloosheidsfonds (AWf). UWV [Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, red.] stelt beide soorten premies vast. Met het onderhavige besluit stelt UWV de wachtgeldpremies vast.
Per 1 januari 2001 is de financieringssystematiek van de wachtgeldfondsen gewijzigd. De huidige systematiek wordt beschreven in het Besluit vaststelling premiepercentage wachtgeldfondsen en de Regeling reservevorming wachtgeldfondsen 2002.
Wachtgeldpremies kunnen voor verschillende categorieën van werkgevers verschillen. Voor zes wachtgeldfondsen wordt de wachtgeldpremie gesplitst in premiegroepen. De premies per premiegroep zijn afgeleid van de wachtgeldpremie.
Op 1 maart 2003 is de Wet eigen risico dragen Ziektewet in werking getreden. Deze wet geeft werkgevers de mogelijkheid om zelf het risico te dragen voor het uitkeren van ziekengeld aan bepaalde groepen werknemers. Het gaat om werknemers voor wie geen loondoorbetalingsplicht bij ziekte geldt, bijvoorbeeld mensen met een flexibele arbeidsovereenkomst (zoals bepaalde groepen uitzendkrachten) en mensen met een andere arbeidsverhouding dan een arbeidsovereenkomst (zoals freelancers). Deze werknemers vallen sinds de privatisering van de Ziektewet onder de zogenoemde vangnetvoorziening van de Ziektewet. De ZW-lasten van deze vangnetgroepen worden normaliter gefinancierd uit de sectorale wachtgeldfondsen.
De werkgevers die ervoor kiezen om de ZW-lasten zelf te dragen, zullen een lagere wachtgeldpremie betalen, omdat het ziekterisico voor eigen rekening is. Bij bepaling van de wachtgeldpremie voor eigenrisicodragers wordt het ZW-risico buiten beschouwing gelaten. Het ZW-risico bestaat uit de ZW-lasten en de daaraan verbonden uitvoeringskosten en sociale werkgeverslasten. Het ZW-risico is direct te herleiden uit de berekeningen die gemaakt zijn voor de wachtgeldpremies.
Dit besluit behoeft op grond van artikel 116, tweede lid, van de Werkloosheidswet goedkeuring van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.