Ruud Monster (1953) verveelde zich op z'n 4de jaar al met het voorhanden zijnde speelgoed van die tijd in de overigens prettige omgeving waarin hij opgroeide. Hij wilde in een andere wereld leven, dan die waarin zijn lieve ouders noodgedwongen verkeerden: een Gereformeerd millieu met "kennissen" te Apeldoorn. Monsters zangtalent werd al vroeg ontdekt en zijn vader voorzag een carriëre als Musical-ster of cabaretier.
Op zijn 14de verjaardag kreeg hij van zijn veel oudere broers en zusters een Kodak Instamatic fotocameraatje cadeau. Met het bijgeleverde filmpje van 12 opnamen won hij meteen een prijs voor één van de foto's die er uit ontstonden. Sindsdien heeft hij de lens nooit meer losgelaten.
Bij de toen internationaal zeer erkende experimenteel filmmaker Frans Zwartjes volgde hij na de middelbare school op de Vrije Academie te Den Haag een paar jaar de Cineworkshop, waar Zwartjes wel aanwezig was, maar geen les gaf: "als je wilt leren filmen, dan moet je gewoon met een camera aan de slag gaan...."
I.s.m. Alie Wiering - Documentaire over de sociale druk in een kleine dorpsgemeenschap in Drente, Alie's geboortedorp.
Speelfilm over een schilder die een videocamera kocht, zijn vrouw als model en super-8 cineaste, en een Poolse performancekunstenaar op bezoek.
Televisie documentaire over zelfstandig wonende verstandelijk gehandicapten i.s.m. Paul van den Wildenberg en Jan Ketelaars.
Documentaire over een vaartocht van Amsterdam naar Friesland met in de hoofdrol levenskunstenaar Toon Lelyveld en zijn vrouw Marry Vlam. Eigen iniatief.
Documentaire over de dichtende en liedjesschrijver ober van het beroemde café Eijlders, Ronald M. Offerman. Eigen initiatief.
Ruud heeft diverse workshops geleid op de Nederlandse Filmacademie en heeft een aantal jaren, na classicaal onderwijs studenten individueel begeleid in het eindexamenjaar op de HKU. Tevens was hij Rijksgecommiteerde bij het afstudeer protocol op de HKU. Ook gaf hij gastlessen op het M.I.T. Cambridge Massachuchetts.
Observations kreeg in 1993 de prijs van de Nederlandse Filmkritiek op het International Film Festival Rotterdam.
Het Vrije Leven kreeg op het Groninger filmfestival 1981 de door de jury bepaalde eerste prijs niet wegens het te professionele gehalte. De prijs ging toen maar naar Theo van Gogh.