De jongste groep werkt in het tweede jaar een half jaar over de woestijnreis. Ze gaan in die periode met het volk mee op reis, door de reis na te bouwen. Ze krijgen een eigen tent en gaan alle up's en downs met het volk meemaken. De maquette is helemaal stap voor stap uitgewerkt in een document. En les voor les gaat het groeien.
Bij de lessenserie over Jozef hebben we ook een bordspel ontwikkeld, dat gespeeld wordt door beide groepen. Het spel groeit letterlijk en figuurlijk met de lessen mee. Het bestaat uit vier onderdelen en per twee lessen krijgen ze een nieuw onderdeel uitgereikt. Ze spelen het spel in de les en ze kunnen het daarna thuis spelen met de ouders als familiespel.
De oudste groep gaat aan het einde van de lessen serie De geschiedenis van het Joodse Volk, een dag naar het Joods Museum in Amsterdam. Dit is echt een hoogte punt voor de kinderen. Ze bezoeken de Portugese Synagoge, het Jeugd Museum en het grote Museum. Als optie kunnen ze ook de Hollandse Schouwburg bezoeken, waar ze de holocaust van heel dichtbij beleven.
Een of twee keer per jaar wordt er een dienst georganiseerd die in het teken staat van het uitnodigen van vriendjes en vriendinnetjes. De verwerkingen in de les versterken de onderlinge vriendschap van de kin deren. De kinderen die hun vriendjes hebben meegenomen, vormen samen een koppel de hele les. Door die vriendschap heen ontdekken ze dat God ook hun vriend wil zijn.
De jongste kinderen leren de waarde van het huwelijk kennen door drie weken lang een ton eelstuk te oefenen over een huwelijk in de joodse samenleving rond het jaar nul. Ze maken het leven van Jakob en Ester mee, vanaf hun geboorte. Ze ontdekken dat de hele samenleving in die tijd gericht was op een een rein huwelijk. Het huwelijk als beeld van het verbond tussen God en Israël, God en mens, Jezus en zijn Gemeente.
De lessen die naar de kerst toewerken behandelen in het eerste jaar het leven van Jozef. Jozef belandde in de gevangenis, maar was daar een licht voor medegevangenen. De kinderen leren dat ze een lichtje mogen zijn voor de gevangenen van nu. Het evangelie van Jezus Christus is net zo goed voor hen. Ze maken kunstwerken, zamelen sokken in en schrijven een kaartje ter bemoediging.
Het Loofhutten feest werd gevierd met de hele gemeente. De kinderen van Salem hadden de week ervoor alle resterende groenten uit de moestuin geoogst. Ze kregen een tas met groenten en een recept mee naar huis. Die hebben ze samen met hun ouders klaargemaakt. Tijdens de les was alles feestelijk klaargezet en werd het verhaal van Jakob nog een keer beleefd. Na de dienst kwam de hele gemeente mee genieten van de maaltijden en werd met zijn allen stilgestaan bij de betekenis van het Loofhuttenfeest voor de gemeente van Jezus Christus.
Wanneer het Bijbelverhaal zich er voor leent wordt een Bijbelverhaal door de kinderen direct uitgespeeld. De kinderen ervaren dan voor welke moeilijke keuzes mensen komen te staan. In dit geval moest Abraham zijn eigen zoon om het leven brengen. Degene die Abraham speelde vond dat dit een onmogelijk iets was om te doen. Op deze manier komt het verhaal veel dichter op de huid te zitten van de kinderen.
In het plaatje hiernaast offeren ze dieren door ze eerst in tweeën te hakken, zoals Abraham moest doen in opdracht van God. Offeren komt ineens dichterbij wanneer je zelf een dier op een tekening door moet hakken.
De oudste groep heeft een les over de leiding van God in je leven. Hoe kun je die ervaren? Deze verwerking laat zien wat er gebeurt als je zonder "leiding" en als individuen aan het werk gaat. Na de Bijbel zelf onderzocht te hebben doen ze de verwerking opnieuw. Nu wordt er een leider aangesteld, die het plan van God in handen krijgt. Als iedereen doet wat de leider zegt ontstaat er een patroon, dat er uitziet als een ster of een vogel of iets anders. Als we naar God luisteren, dan zijn we onderdeel van een groter plan en dat is gaaf om te ervaren.
Baptistengemeente Ontmoeting heeft zelf moestuinbakken gemaakt op de parkeerplaats. Deze zijn anderhalf bij anderhalve meter en 40 centimeter hoog.
Deze foto laat een eerste verwerking zien bij een verhaal dat wordt behandeld. De eerste verwerking is altijd iets actiefs. In dit geval spelen ze een spel zonder regels. In de tijd van Noach leefde de mensen zonder regels en daardoor was er veel ruzie. De kinderen krijgen allemaal iets in handen, een geweer, een touw of een ander attribuut. En er zijn kinderen die een gouden steen in handen krijgen. Ze worden verdeeld in twee teams en krijgen de opdracht om zoveel mogelijk schatten te verzamelen. Al snel ontaardde het in een knokpartij. En sommige kinderen begrepen wel dat dit niet prettig was en begonnen te vragen of er geen regels waren waar anderen zich aan moesten houden. Vele lessen waren te leren uit dit spel. Het verhaal van Noach werd met andere oren aangehoord en ze begrepen waarom God regels is gaan geven aan Zijn volk.
In een van de lessen gaan de kinderen toepasselijke Bijbelteksten zoeken bij wat ze zien in de moestuin en ze daarna in de moestuin plaatsen. Ook toevallige passanten kunnen zo iets oppikken uit de Bijbel.
Na het zaaien en wanneer de plantjes rustig groeien is er tijd om groentekistjes te maken. De kistjes worden versierd en voorzien van bemoedigende Bijbelteksten.
Zodra er groenten geoogst worden, wordt er een kistje gevuld en wordt er samen met de kinderen nagedacht aan wie de groenten gegeven worden ter bemoediging.
Iemand die het groentekistje had ontvangen had een heerlijke salade gemaakt van alles wat er in zat. Ze stuurde deze foto op. De goudsbloemen zijn niet alleen decoratief, maar ook goed om te eten!
In het najaar wordt de laatste oogst van het land gehaald. Eind september, begin oktober zijn de pompoenen, de mais en bietjes, klaar om te oogsten. Het is ook het moment dat de appels, peren en noten geoogst worden. Dit is een feestelijk gebeuren. Alle kinderen kregen hier een pompoen of iets anders mee naar huis om er heerlijke soep of andere gerechten van te maken.
Tijdens de geestelijke les wordt stilgestaan bij het Loofhuttenfeest, dat traditioneel ook verbonden is met de oogstfeesten van de nazomer in Israël. In Nederland was het vroeger ook gebruikelijk om oogstfeesten te vieren, maar dit gebruik is over het algemeen uit onze samenleving verdwenen. Met de moestuin zien we dat de kinderen iets van de vreugde van het oogsten gaan herontdekken.
In het eerste jaar staan de aardappelen centraal in de moestuinlessen. Er wordt veel geleerd over hoe de aardappel groeit en er worden geestelijke koppelingen gelegd.
Ik ben getrouwd met Ina en wij hebben samen vier kinderen. Vanaf mijn 21ste ben ik actief in het kinderwerk. Kinderen en jongeren hebben mijn hart, zowel in de kerk als daarbuiten. Een heel aantal jaren heb ik me ook ingezet om (hang)kinderen/jongeren in de wijk te bereiken. Kinderen die vaak niets van het geloof af weten. Deze ervaringen mag ik nu gebruiken om de kinderwerkmethode te ontwikkelen.
Vanaf 2006 tot en met 2014 werkte ik bij Agapè als fondsenwerver. In deze omgeving ben ik gezegend met inzichten rondom rentmeesterschap en innovatieve vormen om mensen te bereiken met het Evangelie. Daarvoor was ik 7 jaar actief bij het bouwbedrijf BAM als Marketeer en Business Developer. Ik ben opgeleid als Bedrijfseconoom aan de Erasmus Universiteit.
Verantwoordelijkheden: De geestelijke lijn van Er op uit!, projectleiding, ontwikkeling van de lessen, website, promotie, fondsenwerving, administratie en alle andere taken.
Ik ben getrouwd met Edmund en samen hebben we drie kinderen. Sinds 2007 zijn wij een gezinshuis en wonen er kinderen in ons gezin voor korte of langere tijd.
Op mijn zeventiende ben ik begonnen met het kinderwerk. Kinderen hebben de toekomst en daarom kunnen we niet vroeg genoeg beginnen met het vertellen van Gods grote liefde.
Ik heb de Pabo gedaan en voordat we een gezinshuis starten heb ik een aantal jaar gewerkt in het speciaal onderwijs.
Binnen Er op uit! ontwikkel ik de geestelijke lessen. Ik probeer bij elke les zo dicht mogelijk bij de beleving van de kinderen te komen en de lessen zo te maken dat ze door praktische ervaringen leren dat God een levende God is. Die praktische ervaringen kunnen ze het beste binnen het gezin en het kinderwerk opdoen.
Wat heb ik met kinderwerk ….. Kinderen hebben mijn hart. Ik geniet met volle teugen van onze eigen vier kinderen met af en toe een logeerkind er bij.
Hoeveel jaar ik kinderwerk doe weet ik eigenlijk niet eens meer. Als ik niets te doen heb zal ik het eens gaan uitrekenen;-)
Waarom zet ik me in voor Er op uit! …… De moestuinlessen voorzien in verschillende behoeften bij de kinderen: beweging, buiten zijn, voelen, zien, ruiken, proeven, werken..kortom plezier in Het Leven. Ze ervaren dat ze leven en ze ervaren wat er leeft.
Als kinderwerker wil je dat de kinderen plezier hebben en tegelijk leren. Door het enthousiasme dat wordt opgewekt en de concrete ervaringen met de schepping kun je zoveel geestelijke linken leggen. Deze worden hierdoor door de kinderen veel beter begrepen en eigenlijk gelijk al doorleefd. Dat vind ik waardevol!
Mijn ervaring en kennis vanuit het basisonderwijs, waarin ik werkzaam ben, helpt mij enorm bij het schrijven van de lessen. En als boerendochter kruipt het onkruid waar het niet gaan kan. Stiekem denk ik dat mijn passie met de moestuin is verbonden … aan mijn boerendochter zijn.
Al sinds mijn achttiende zijn kinderen een belangrijke doelgroep binnen mijn werk als theatermaker/muzikant. Ik geniet er van om samen met hen op te trekken en vind het fantastisch om een stuk creativiteit aan hen uit te delen maar ook weer terug te krijgen.
Er op uit! Is een vernieuwende vorm van kinderwerk met als rode draad een creatieve ontdekkingstocht door de Bijbel. Ik vind het gaaf om daar een stuk input voor te geven zodat kinderen en kinderwerkers uitgedaagd worden hun talenten te ontdekken en te gebruiken.
Vanaf mijn twaalfde ben ik, met verschillende tussenpozen, actief in het kinderwerk. Op dit moment ben ik bij het kinderwerk betrokken via Er op uit! Mijn rol bestaat uit het schrijven van en deel van de Bijbelverhalen. Ik beleef er plezier aan, verhalen toegankelijk te maken. Mijn grootste verlangen is dat kinderen door de verhalen zullen ontdekken wie God is en wie Hij voor hen wil zijn.
Afgelopen jaren hebben mijn kinderen al met plezier meegedraaid met Er op uit! Ik heb gezien dat Er op uit! een methode die dicht bij Gods Woord blijft en tegelijk zoekt naar wegen die voor kinderen aantrekkelijk zijn. Door mee te schrijven, kan de methode verder ontwikkeld worden. Een mooi initiatief. Naast het schrijven voor Er op uit! Werk ik als ziekenverzorgende in de wijk.
Ik ben Kees van Gelderen (1938), ongetrouwd en nooit getrouwd geweest. Na mijn studie voor geodesie aan de TU in Delft (indertijd nog TechnischeHogeschool) van 1956-1963, heb ik van 1963 tot 1969 gewerkt aan het Instituut voor Cultuurtechniek en Waterhuishouding (ICW) in Wageningen. Daarna wist ik me geroepen om de Here in Italië te dienen, eerst met Operatie Mobilisatie en vanaf 1970 zelfstandig in samenwerking met bestaande gemeenten rondom Busto Arsizio, een stad van 80.000 inwoners halverwege Milaan en het Lago Maggiore. Daar heb ik 41 jaar gewoond en gewerkt tot 2011, toen ik vanwege lichamelijke beperkingen (doofheid e.d.) ben teruggekeerd naar Nederland (Zeist).
In het begin heb ik me bezig gehouden met zondagsschoolwerk, eerst met een schoolbordje met kleurkrijt en later met behulp van prentenboeken met evangelisatiegeschiedenissen. Die heb ik jaren later ook nog gebruikt om de niet gelovige kinderen te bereiken in het hofje met 17 woningen waarin ik woonde … totdat zij alle verhalen gehoord hadden en ik eigenlijk niet meer zoveel te vertellen had. Tot 1982 heb ik de tienergroep van de gemeente geleid, en daarna heb ik mogen meewerken aan het stichten van de Open-Doors-basis in Italië en aan het presentatiewerk voor de vervolgde christenen in verschillende gemeenten. In latere jaren heb ik me vooral gewijd aan vertaalwerk.
Teruggekeerd in Nederland was ik zodoende blij dat Ronald Blonk mij in 2016 voorstelde om mee te werken met het schrijven van lessen voor de geestelijke toerusting van kinderwerkers. Voor mij is het een vreugde om zodoende toch nog iets voor de kinderen te kunnen doen en ik hoop het te blijven doen met Gods hulp.
Ik ben Leo Smits (1974) en ben getrouwd met Hanna. Wij hebben samen twee kinderen en de derde wordt medio februari 2019 verwacht.
Sinds een kleine drie jaar ben ik actief in het kinderwerk bij mijn gemeente de Levend Evangelie Gemeente (afgekort de LEG). Ik ben begonnen met praktische werkzaamheden de kinderwerkers te ondersteunen. Denk daarbij aan het kopiëren en klaarleggen van kinderwerkmateriaal voor de kinderwerkers. Dit heeft zich langzamerhand uitgebreid naar het geven van studies voor kinderen van groep 7 en 8 tot het zelf schrijven van kindermateriaal voor de gemeente.
Ik zet mij in voor Er op uit! omdat het concept mij erg bevalt om te werken vanuit de driejarige lezing van de Torah en de Bijbel te begrijpen vanuit de Joods/Hebreeuwse context. Iets waar ik zelf, in mijn eigen vrije tijd, veel onderzoek naar doe.
Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin. Gods Woord is er dus met de paplepel ingegoten. Al heb ik op mijn 28ste wel een rigoureuze omkeer in mijn geloofsleven ervaren. Zoals men weleens zegt: Gods Woord drong van het verstand door in het hart. Dit heeft er voor gezorgd dat ik een honger en passie kreeg, niet alleen voor Jezus persoonlijk, maar ook voor Gods Woord. Het lezen van bijbel-wetenschappelijke en theologische literatuur is een van mijn hobby’s.
Momenteel ben ik als beheerder voor 24 uur werkzaam in de LEG. De andere 16 uur vul ik in als ZZP-er. De werkzaamheden die ik doe binnen mijn ZZP-tijd is heel divers. Van schilderen, tot een het zijn van een helpende hand voor aannemers, van licht administratief werk, tot het bij Kinderwerk Er op uit! het ontwikkelen van lessen.
Getrouwd met Jan en moeder van vijf heerlijke kinderen. Al vanaf mijn zestiende doe ik kinderwerk, in kinderdiensten en ook heb ik een paar keer een kinderkamp geleid. “Laat de kinderen tot mij komen”, zegt Jezus en er is niets mooier dan kinderen bij Hem brengen. Als botanisch analiste, opgeleid in Wageningen, vind ik het ook heel gaaf om met de kinderen de natuur in te gaan en te laten zien hoe geweldig Gods karakter te zien is in de natuur. Deze kinderwerk methode heeft dus mijn hele hart! Zo gaaf om hieraan mee te werken. Kinderen leren door te doen en (zeker jongens) niet alleen door knutselwerkjes. De variatie in deze methode zorgt dat het steeds weer verrassend en nieuw voor ze is. Ik zie uit naar veel vieze moestuin werkertjes!
Ik ben Huip Molenaar-Oerlemans (1963) en getrouwd met Hans. We hebben 3 volwassen kinderen en 1 schoondochter.
Ik ben opgegroeid in een Leger des Heils gezin, bestaande uit 10 personen. Als tiener heb ik me ingezet voor buitenkerkelijke kinderen op de woensdagmiddag club en hielp ik met de zondagschool. Ik vond het leuk om verhalen te vertellen met flanelplaten, handpoppen, zandbak of zelf gemaakte tekeningen. Het leuke daaraan is dat het interactief wordt en tastbaar voor kinderen. Daarnaast kon ik me uitleven in het creatieve deel.
Na ons trouwen zijn we samen naar een Evangelie gemeente gegaan. Daar heb ik me ook actief in het kinderwerk meegedraaid. Ik heb 15 jaar gewerkt als gastouder. Vanwege gezondheidsproblemen heb ik dit moeten opgeven, zo ook het actief kinderwerker zijn. Als omscholing heb ik de opleiding: creatieve handvaardigheid gedaan. Ik probeer op deze manier creatief Gods liefde te laten zien, aan kinderen en volwassenen. Verder werk ik 2 dagdelen, als naaidocent bij het Stadsatelier “Ons Huis ”in Wageningen.
Ik werk mee aan Er op uit! omdat ik het een mooie manier vind om kinderen het evangelie te vertellen. Zelf vind ik het leuk om creatief bezig te zijn.
Als kind ben ik altijd met de zomerkampen van Stichting Kaleb mee geweest en later heb ik ook heel wat jaren deze kampen geleid. Ik denk dat daar voor mij de basis is gelegd om met kinderen/jongeren te werken om samen met hen te ontdekken wie God is en hoe groot Zijn liefde voor ons is. Daarom zet ik me nu ook in onze gemeente (Salem) in voor de 10-ers.
Wat ik bijzonder vind aan Er op uit! is de holistische benadering van deze methode. Het gaat niet alleen over de geestelijke ontwikkeling, maar over geest, ziel en lichaam in relatie tot God en Zijn schepping.
Ik werk voor CLC Boeken en Muziek en onze missie is het evangelie via lectuur te verspreiden. Dat doen we door boekwinkels, webshops en uitgeverijen in meer dan 50 landen. Ik heb een opleiding Godsdienst en pastoraal werk (GPW) in Ede gedaan en ik heb de vakschool in Wageningen gevolgd.
De methode komt tot stand door de medewerking van vele vrijwilligers. Op de volgende pagina staan oud-teamleden die een belangrijke bijdrage hebben geleverd vermeld. Klik hier door.
In de lessen ontdekken de kinderen hoe God wil dat zij leven. Daarna worden ze er op uit gestuurd om aldoende God te leren kennen. Ze krijgen huiswerk mee waarbij ze worden uitgedaagd om met hun ouders en anderen in gesprek te gaan over het geloof.
Tijdens de les maken ze kunstwerken en voorstellingen die ze kunnen delen met de gemeente! Ze komen in contact met de buitenwereld door uit te delen uit de moestuin en zich in te zetten voor lokale projecten. Dit door te sparen en de handen uit de mouwen te steken. Bij de vriendendiensten krijgen ze de gelegenheid om hun vriendjes en vriendinnetjes mee te nemen naar de dienst.
Door de naar buiten gerichte activiteiten zijn ze missionair zonder dat ze er moeite voor hoeven te doen. Hun levensstijl reflecteert van nature Gods principes.
We willen de kinderen voorbereiden op hun tijd op de middelbare school en wat ze tegenkomen op TV en in de media. Daar worden ze geconfronteerd met evolutie denken en denkbeelden over hoe je naar jezelf, relaties en de schepping moet kijken. We willen ze hierin weerbaar maken door met Gods ogen naar zichzelf en de schepping te kijken. In de lessen en in de Xpedities laten we ze ontdekken dat in de Bijbel fascinerende zaken staan die door de wetenschap zijn bewezen.
We leren de kinderen dat God alles met liefde heeft gemaakt, ook henzelf. God is zuinig op hen, maar ook op de rest van Zijn schepping. Daarvoor is het belangrijk dat ze liefde krijgen voor de schepping. Wanneer ze beseffen dat God de schepper van dit alles is en dat Hij ons de verantwoordelijkheid heeft gegeven om hier voor te zorgen, dan ontdekken ze in de lessen hoe ze de handen uit de mouwen kunnen steken!
God laat zichzelf op een bijzondere manier kennen door Zijn schepping (Romeinen 1:20). Tijdens de lessen wordt gekeken naar hoe wonderlijk alles in elkaar zit. Hoe ontzagwekkend groot en creatief God is. En hoe Hij alles een plek en een tijd heeft gegeven.
ze zicht geven op de cyclus van het leven. Er is een tijd van zaaien, groeien, oogsten en van rusten en herstellen.
Om al deze elementen te kunnen ervaren, is Er op uit! geënt op de Driejarige Tora-Cyclus (DTC) waarin onder andere de feesten prachtig naar voren komen.
De moestuin is een belangrijk element in de methode en die is verweven in de lessen. Omdat de Bijbel begint en eindigt met de Tuin en de Israëlische samenleving agrarische was, is het belangrijk om te bouwen aan begrip voor deze dingen bij de kinderen.
Het is daarnaast praktisch Bijbelonderwijs. Er zitten heel veel ingrediënten in om het Bijbelonderwijs aantrekkelijk te maken voor de kinderen, zoals:
ze leren de betekenis van seizoenen en krijgen begrip van de samenhang en daarmee de genialiteit van Gods schepping,
Tijdens het moestuinseizoen zijn er speciaal ontwikkelde lessen die een half uur duren. Deze worden gegeven na de geestelijke les die een uur duurt.
Wij maken bij het moestuinieren gebruik van het ‘Er op uit! moestuinsysteem’ dat specifieke kenmerken heeft. Het systeem is gebaseerd op een biologische manier van tuinieren met zes vakken, waarbij een uitgekiend vruchtwisselingssysteem wordt gehanteerd. Daar voegen we een zevende vak aan toe, het zogenaamde sabbatsjaarvak. Dit vak krijgt een jaar rust, net zoals God dat gebiedt te doen aan de Israëlieten. We hebben hiermee een 7-vakkenrotatiesysteem ontwikkeld. Waarbij zeven ons herinnert aan God en de zeven feesten van God.
Het roteren van de gewassen zet ons stil bij het feit dat God alles wonderlijk vernuftig heeft gemaakt en dat er natuurregels zijn waar je je aan moet houden, want anders is je moestuin binnen de kortste keren onbruikbaar.
De Bijbel staat altijd centraal in iedere les. Er is echter een evenwicht in spel en Gods woord. Het spel is gericht op versterking van het thema van de les. Het spel stimuleert de creatieve kant van de hersenen. Het is wonderlijk dat uit onderzoek blijkt dat wat spelenderwijs geleerd wordt tot vier keer beter opgeslagen blijft in het geheugen dan alleen een woordelijke instructie.
De creatieve kant van onze hersenen werkt in beelden, gevoelens en ideeën. Dit is verbonden met wat de Bijbel ons hart noemt. Deze kant geeft ons ook dromen en verbeelding. De Bijbel zegt dat je geloven met je hart doet (Romeinen 9:9-10). De weetkant van onze hersenen werkt op een logische manier, zoals een computer. Deze kant is belangrijk om dingen te begrijpen en in perspectief te zetten. In dezelfde tekst in Romeinen zie je dat er een evenwicht is tussen wat er in je hart is en wat je belijdt. Het een kan niet zonder het ander.
Door de lessen wordt de kinderen geleerd om met God te leven. Het is Gods grote verlangen om bij ons te wonen.
Wij vinden het echter moeilijk om te weten hoe we samen met Hem kunnen leven. God heeft daarom instructies gegeven hoe we dat kunnen doen, eerst via Mozes en later via Jezus en de Heilige Geest.
Het volk Israël mocht met God gaan leven in het land Kanaän, met God als hun leidsman en Koning (1 Samuël 8:7).
In beide koninkrijken zijn het 1ste en het 2de Woord leidend: Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf. De hele onderwijzing vanuit Gods woord (Romeinen 3:22) hangt aan deze tweede Woorden.
Heb God lief, wordt uitgewerkt in vele aanwijzingen die God heeft gegeven over hoe we met Hem kunnen leven. Voorbeelden hiervan zijn: onderhouden van de feesten, belijden van geloof, ontvangen van genade en vergeving, een persoonlijke omgang met Hem door gebed. Het 2de Woord: Je naaste liefhebben als jezelf, wordt uitgewerkt door te kijken naar aanwijzingen die over recht en rechtvaardigheid gaan. Voorbeelden hiervan zijn: eerlijk handelen en spreken, opkomen voor het zwakke, rechtvaardig zijn, ruimte voor de vreemdeling; respecteren van andermans grenzen, niet begeren. Om deze geboden te begrijpen gaan we met de kinderen op weg. Regelmatig krijgen ze opdrachten mee naar huis om uit te voeren om zo stukje bij beetje te ontdekken dat Gods Woorden en de praktische geboden nog steeds waarde hebben.
Voor ieder jaar en leeftijdsgroep is een themalied geschreven door Timo van den Heuvel. Deze liederen brengen de boodschap van het jaar kernachtig in hun hart. Als voorbeeld een stukje uit de tekst van het lied voor de jongste kinderen die leren over de schepping en hoe God de mens maakt.
De speciaal geschreven themaliederen en alle illustraties zijn voorbeelden van hoe we op creatieve wijze proberen de kinderen te prikkelen.