Hij dacht dat hij het kon, dat hij het aankon, maar hij kan het niet. Steeds moeizamer in ieder geval.
De stilte in huis, die hem meer en meer benauwt. Letterlijk, alsof zijn keel wordt dichtgeknepen. Urenlang staart hij naar het lege plekje op de bank.
Een simpele televisiereclame is vaak al voldoende. Dan barst hij in snikken uit. Steeds vaker overweegt hij om er definitief een punt achter te zetten. De angst om tóch weer wakker te worden, weerhoudt hem tot nu toe ervan.
Buren en collega’s denken dat het prima met hem gaat. Voor hen zet hij dagelijks het masker van de sterke weduwnaar op. Borst vooruit, schouders naar achter, kin omhoog. Vanbinnen houdt het huilen nooit op.
Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw. 1 + 3 =