Baas is een nare oude man, die niet meer weet wie hij is, waar hij is, of waar hij naartoe moet. Hij weet zelfs niet dat hij een nare oude man is. Hij is zichzelf kwijt. Sjef is onderweg naar zijn vader die verhuisd is naar België. Daarvoor gaat hij nog zijn skateboard halen, dat ooit door Baas is afgepakt. Maar Baas herinnert zich niet meer waar het ligt. Het enige dat hij nog weet zijn flarden van herinneringen aan een jongetje. Een jongetje dat lang geleden met zijn slee verdween in de sneeuw.
Loek Beckers, regisseuse, zag hoe haar vader langzaam dementeerde. Tot het einde toe raakte hij steeds meer kwijt. Spullen, vaardigheden, herinneringen. Maar nog steeds was een kleine vlam van wie hij was zichtbaar. ‘Kwijt’ gaat over vergeten en vergeten raken. Een zoektocht naar wie je bent als je alles kwijt bent. Een persoonlijke en poëtische voorstelling die alleen al bijzonder is omdat een acteur van 74 en een van 13 samen spelen.
“Dries kijkt soms recht de zaal in en zuigt met grote rust de blikken van de kinderen naar zich toe.” (Theaterkrant)
“In de regie van Loek Beckers komen alle elementen samen tot een liefde- vol verteld verhaal.” (Theaterkrant)