We hebben weer een leuke hondensport gevonden voor Melanie: praktijkspeuren. We zijn in juni begonnen met een proefles bij Sjoukje Lautenbach. Mel vond het fantastisch om te doen! Eigenlijk vind ze dit nog leuker dan behendigheid. We zijn inmiddels al een tijdje bezig en ze doet het heel goed. De bazin moet ook aardig hard werken, want er komt een hoop bij kijken. Maar het is prachtig om te zien hoe bloedserieus ze aan het werk is, ze laat zich door niets afleiden. Voor mij is het even wennen want in plaats van sturen met het lichaam en commando's geven mag ik nu helemaal niets doen. Melanie mag niet beïnvloed worden en moet alles zelf uitzoeken. Sterker nog, we zien Sjoukje bijna helemaal niet meer op een spoor van een uur, ik heb geen idee waar we lopen in dat vreemde bos, maar Mel zorgt er toch voor dat we iedere keer toch weer bij de auto eindigen. En dat doet ze goed, elke kruising wordt uitgewerkt, ik moet alleen opletten of ze nog op het spoor zit. Maar ook dat gaat steeds beter!
Met haar poten gaat het ook een stuk beter, ze loopt al een hele tijd niet meer kreupel na het slapen. Inmiddels heb ik de pijnstillers gehalveerd en dat gaat ook goed. Hopelijk kunnen we daar ooit mee stoppen want dit zijn dezelfde pijnstillers die Anouck ook kreeg voor haar maagproblemen (mogelijke bijwerking).