Een nieuw gerucht: om wolven te temmen heb je botten nodig. En om botten te krijgen, moet je monsters verslaan. Dus trekken ze de mijnen in. Het is niet fraai, maar ze verslaan ze allemaal. En ze krijgen er botten voor in ruil. Het duurt lang voordat ze voor de tweede keer een wolf vinden. De oudste zoon is de gelukkige: hij temt hem. Wolfje wordt zijn huisdier, zijn maatje. Waar hij ook gaat, in zijn kielzog volgt de viervoeter. De zoon is apetrots. Maar dan slaat het noodlot toe. Er breekt een brand uit. De wolf, overmoedig, springt in de vlammenzee en sterft.
Dit verhaal is waargebeurd. De vader uit het verhaal vertelde het me: hij draait thuis een Minecraft-server, waarop hij en zijn kinderen inloggen met hun laptops. Ze spelen het al een jaar, vrijwel dagelijks, en het blijft maar boeien.
Minecraft begon drie jaar terug als project van één programmeur, de Zweed Markus ‘Notch’ Persson, die er multimiljonair mee werd. De game is inmiddels ook op Android, iOS en Xbox 360 verschenen, en groeit nog altijd in populariteit. Dat komt onder meer door de ongekend open spelwereld, die bestaat uit duizenden kubussen die je kan weghakken of opstapelen. Daarnaast kun je kubussen combineren om gereedschap te maken. Je bent vrij om te doen wat je wilt, maar alles laat sporen achter. Daarin schuilt de kracht van Minecraft: jij hebt de wereld om je heen met je eigen handen gevormd. Het wordt jouw wereld, een tweede thuis. En dat roept sterke emoties op.
Hoewel Wolfje slechts bestaat uit pixels, polygonen en een lap scripttaal die zijn gedrag bepaalt, is de oudste zoon ontroostbaar. Een tijd is hij niet aanspreekbaar. Dan wendt hij zich met opgeheven hoofd tot zijn familieleden. Hij heeft een kist gemaakt in het spel, en vraagt zijn vader, broertje en zusje om er grafgeschenken in te doen. Hij begraaft ze in een intieme hoek van de spelwereld, met een gedenksteen er bovenop. Ze houden een plechtigheid. Daarna blijft het graf voor altijd bestaan op de server. Wolfje zal nooit vergeten worden.
Passage, Lifetime, Skyrim (verhaal van Lydia), Every Day the Same Dream… het computerspelmedium is in ieder geval goed voor memento mori momenten.