In de sjieke Antwerpse chocoladewinkel wees ik “..en hoe heet deze?” naar chocola op de toonbank. De verkoopster, blond, twintiger er met een stijf gestreken wit schortje aan, aarzelde even en zei toen “negerinnentet”. Ik verslikte me onhoorbaar, trok daarna mijn wenkbrauwen op en pufte er een flauw “oh” uit. Onzinnige reactie eigenlijk, want ik had niet voor niks naar dat specifieke chocoladebergje gewezen dat jaren in Nederland negerzoenen genoemd werd.
Later, in een zonnige kantoortuin tijdens de lunch, vroegen we ons af hoe ik beter had kunnen reageren. “Maar”, vroeg onze stagiaire : “.. waarom zijn ‘negerzoenen’ zo fout en veranderd in ‘zoenen’, terwijl de ‘blanke vla’ nog steeds gewoon blanke vla heet?” En zo kregen we het over de invloed van scheldwoorden en hoe woorden beladen raken.
Het is precies een voorbeeld uit het interview in Trouw met Anousha Nzume. Het interview heeft in de kop: “Dan is blanke vla zeker ook racistisch”. Deze week verscheen het boek ‘Hallo Witte Mensen’ van actrice en presentatrice Anousha Nzume. Het boek gaat over kleurenblindheid, wit privilege, culturele toe-eigening, exotisme en wit schuldgevoel en roept veel discussie op.
De komende weken doen we een duit in het zakje, we schrijven een paar Dander blogs over het ongemak dat er is wanneer we het over deze onderwerpen hebben. Het begint al met welke termen je wel/niet kan gebruiken. We gaan het dus hebben over het verschrikte “..oh, of mag ik geen allochtonen meer zeggen?”, een opmerking die we vaak horen van deelnemers aan onze trainingen. We gaan het hebben over relaxen en op je tenen lopen, en we beginnen met een simpele tip:
Hoe weet je wat je wel kan zeggen en wat niet? Wij denken dat in een gesprek aan een ‘ander’ vragen hoe hij/zij denkt over bepaalde woorden gewoon kan en mag. Op die manier kunnen we ook met z’n allen vocabulaire ontwikkelen om ongemakkelijkheden uit de weg te helpen.
Hou ons in de gaten voor meer blogs 🙂 Nog een kijktip: op Netflix is nu “Dear White People” te zien over wit privilege.