Als liefhebber van fuchsia’s en kuipplanten kom ik ze elk jaar weer tegen. Toch zie ik ze niet alleen in mijn tuin, maar ook tijdens de wandelingen in de natuur. Zelfs tijdens onze wandelingen in het najaar in de Eifel kan men ze tijdens mooie dagen zien zweven in de lucht en staan ze stil bij een late bloeier op zoek naar voedsel. De zweefvlieg die ik regelmatig zie, lijkt op een wesp: zwart met gele strepen.
Es de aert koas proate - Heerbaan van Heerlen via Gulpen en Voeren naar Luik (4) Hary van Aken, Klimmen
We volgen de heerbaan van Heerlen via Ubachsberg, Gulpen en Voeren naar Luik en stoppen even in ‘s Gravenvoeren. Eerder meldde ik dat de keizerlijke hoeve (pals) van Karel de Grote nabij de kerk lag. Er zijn echter ook publicaties die melden dat die pals gevestigd was op de resten van de grote Romeinse villa Steenbos ver van het dorp. Die villa van Voeren was een van de grootste van België. De grootste Romeinse villa’s van Nederland lagen bij de Pals van Nijmegen (Mook), de Pals van Meerssen en bij de kasteelhoeve Ten Hove van Voerendaal. Blijkbaar ging het ook in Voeren om een belangrijke oernederzetting met een machtscentrum op een strategische plek/kruispunt. Rond 800 lagen de koningshoven van Voeren en Eijsden op de route tussen de Koninklijke paleizen van Herstal en Aken.
Terwijl ik iets schrijf voor een heemkundevereniging over het Vijlenerbos dat precies 1000 jaar geleden cadeau werd gedaan aan de abdij Burtscheid (Aken), hoor ik op de achtergrond via de radio een enthousiaste natuurvriend die kond doet dat naast de zeearend ook de visarend de Biesbosch als baltsplek gekozen heeft.
Sinds 1945 is het grootse kasteel Bleijenbeek een ruïne. Het gevolg van een bombardement door het Britse leger om Duitse soldaten eruit te krijgen. Ook landhuis Sint Jansberg is in WO2 vernietigd. Noord Limburg heeft veel van deze plekken. Het rijke verleden opgeofferd voor een leven in vrijheid.
Basilius was zijn naam. In een bovennatuurlijke ontmoeting van mijn vader met de Romein noemde hij zijn naam: Basilius. Op de rechterkant van de Helm juist boven de plek waar de rechterwangklep bevestigd was geweest, is nog net de naam van de ruitereenheid leesbaar waartoe de drager behoorde: Stablesia VI. Uit de Notitia Digitatum weten we dat er een ruitereenheid Equites Stablesiani heeft bestaan: dit was een mobiel elitecorps dat altijd in de omgeving van de keizer ( Constantijn de Grote 306 – 337 )was, hem op zijn reizen door het Rijk begeleidde en in het grensgebied met de Rijn gerichte patrouilles uitvoerde.
Dit is het tweede artikel in de serie determineren van planten. Het eerste ging over de historie van het herkennen van planten en de naamgeving: beide natuurlijk essentieel als je kennis wilt uitwisselen. In de 19e eeuw groeide de aandacht voor wetenschap zeer sterk. Hierbij werd er vooral veel zorg besteed aan het verzamelen en rubriceren van allerlei zaken op onze planeet: inventariseren wat we in huis hebben. En zo kwamen er ook de eerste Flora’s.
Deze ca. 16 kilometer lange wandeling, welke is in te korten tot ca.13 kilometer, start bij de parkeerplaats Kuhberg in het Eifel grensstadje Roetgen. De wandeling voert ons, door uitgestrekte bossen, langs de Schleebachhanggraben, de Dreilagerbach en de Hasselbachhanggraben naar de Dreilagerbachtalsperre. Na een regenperiode kunnen enkele paden modderig zijn. Stevige wandelschoenen zijn zeker aan te bevelen.
Begin en eindpunt van deze ca. 9 km lange wandeling is het kerkplein in het dorpje Mesch, kerkdorp van de gemeente Eijsden – Margraten. De wandeling voert ons vanuit Mesch over veld- en holle wegen naar het Belgische Voerdorp Moelingen. We passeren de riviertjes de Voer en de Berwinne en de oude grensovergang Withuis. Het kan plaatselijk behoorlijk modderig zijn.
Langs het spoor van het Miljoenenlijntje, ter hoogte van het voormalige station Kerkrade-West, ligt een klein natuurgebied bestaande uit de bloemrijke graslanden langs het spoor en de pionierbossen iets verderop. Het emplacement is floristisch gezien van groot belang.
Ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van IVN Kerkrade verscheen op 16 oktober bij Stichting Natuurpublicaties Limburg, een uniek boek over de natuur van Kerkrade. Dit ruim 300 pagina’s dikke boek is geschreven door Olaf Op den Kamp en draagt de titel “Natuurlijk Kerkrade, beleef de groene gemeente Kerkrade”.
Uit het “Dia archief’ met natuuropnames uit de “Klavertje Vier” natuurtochten periode heb ik wat dia’s gescand, en enkele daarvan zult u hieronder kunnen bekijken. Deze keer heb ik gekozen voor de koraal- en knotszwammen. De beschrijving hiervan is ook meegenomen uit “De grote Paddenstoelen Gids” van Ewald Gerhardt. Bij de koraalzwammen zijn er twee belangrijke familie soorten, de Ramaria en de Clavulinia. De Ramaria is koraalvormig vertakt, meestal geelachtig of okergeel tot zalmroze. Clavulinia is knotsvormig tot koraalvormig, wit of grijsachtig. Beide zijn te vinden op aarde of hout.
Spreken over puur natuur, met respect voor het buitenleven stemt velen van ons gunstig. Het geeft een plezierige, trotse voldoening en genegenheid jegens hen die dit niet alleen prediken, maar die ook de kastanjes voor ons uit het vuur halen. In dit geval het sap van de appels en de peren uit de kokende ketel. In het assortiment Limburgse streekproducten neemt de traditionele ambachtelijke Limburgse stroop een oeroude en prominente plaats in. De productie neemt gestaag toe, waarbij de stokers die samen het Slow Food Presidium Ambachtelijke Limburgse Stroop vormen, opgericht in 2011, een belangrijke rol spelen.
Tegenwoordig is het bouwen van orgels geen vetpot. Kerken moeten sterk bezuinigen en vele worden zelfs gesloten of afgebroken. Daarom moet de orgelbouwer het voornamelijk hebben van restauraties van orgels. Een parochie moet hier wel fondsen voor verwerven daar het vaak tonnen kost en dit niet uit eigen middelen betaald kan worden.