Bij een automatisch horloge, vaak als zodanig herkenbaar door het woord ‘Automatic’ op de wijzerplaat, wordt het uurwerk opgewonden door polsbewegingen. Door de polsbewegingen gaat een rotor ronddraaien en daarmee wordt de hoofdveer automatisch opgewonden.
Het automatisch opwindmechanisme is in 1770 uitgevonden door Abraham-Louis Perrelet (1729 – 1826). Dit eerste automatische opwind mechanisme betrof een zakhorloge waarbij het gewicht naar voren en naar achteren slingerde.
John Harwood (1893 – 1964) heeft in 1923 het automatische opwindmechanisme voor polshorloges uitgevonden. Het mechanisme maakte gebruik van een zogenaamd hamermechanisme, waarbij het gewicht een boog doorliep tussen twee begrenzingstiften.
Rond 1940 kwam een doorbraak met de Eterna-Matic met kogellager. De huidige automatische opwindmechanismen werken in grote lijnen nog steeds volgens dezelfde techniek als de Eterna-Matic. Tegenwoordig is, afhankelijk van het gebruikte type tandwieltrein, sprake van éénrichtings en tweerichtings opwindrotoren.