Als gebruikelijk de laatste seizoenen laat Ajax in de herfst weer vele punten liggen. Misschien is het een idee dat de trainer zich zelf opstelt?
Ajax, Andy van der Meijde, biografie, boeken, boeken 2013, boekrecensie, drank, drugs, lezen, Thijs Slegers, voetbal, voetbalboek, vrouwen
Hoe het kon gebeuren is mij een raadsel, maar twee voetbalboeken waren afgelopen jaar de reden dat velen die nog nooit een boek lazen sinds de lagere school verlieten, ineens weer aan het lezen sloegen. Gijp en dit boek stonden dan ook lang in de bestsellerslijstjes.
Volgens mij kan het niet om de inhoud gaan. George Best, Paul Gascoigne, Eric Cantona, Winston Bogarde, allemaal hebben ze boeken met veel schandalen, drank en sex er in. Het gaat niet om de beste voetballers. Ik kan alleen maar gokken op een gelukkige combinatie van juiste plaats juiste tijd. Nadat VI de Televizierring won, was van der Gijp zo populair, zijn biografie moest wel een succes worden. En toen kwam Van der Meijde er net op het goede moment achter aan of over heen, ligt er aan hoe je het bekijkt.
Zelf zou ik het boek nooit gekocht hebben, maar als verjaardagscadeau is het wel leuk en dus lees je het dan ook maar. Niet echt een opgave, het verhaal verveelt niet snel, leest als een trein en heeft genoeg Laugh Out Loud momenten, een paar uurtjes verder en je bent er doorheen.
Opzienbarend? Niet echt. De kenners wisten allang dat Van der Meijde een goede voetballer was, geen topper. Financieel heeft hij het maximale uit zijn carrière gehaald, voetballend niet echt. Het verhaal is bekend, het straatschoffie met zijn gokkende vader blijkt goed genoeg voor het grote Ajax en belandt in Italië voordat hij doorheeft hoe een voetballer hoort te leven. Voetballend gaat het bergafwaarts, drank, vrouwen, drugs en slechte beslissingen volgen elkaar in noodtempo op en voor zijn dertigste is hij al niet goed genoeg meer om bij WKE mee te komen.
Wat valt dan op als je het leest nadat de hype al een beetje is gaan liggen? De transformatie van Andy, de voetballer naar Andy de drinker, de gokker. De daaropvolgende omslag van zijn vrouw. Van heimwee huisvrouw naar exotische dierenverzamelaarster in Noord-Italië. Het opportunisme van de voetbalwereld, waar PSV hem een contract aanbiedt, terwijl hij zelf geen idee heeft of hij ooit nog zal voetballen.
Tussendoortje. Maar complimenten voor de impact die het boek gehad heeft. Niet voor de lezer, maar juist voor de niet-lezer die hopelijk na dit boek de stap maakt naar echte voetballiteratuur en Simon Kuper, Nick Hornby en Nico Scheepmaker gaat lezen. En daarna misschien wel eens een boek waarin geen voetbal voorkomt.
Citaat: “Na terugkomst in het hotel vertelde ik hem wat er stond te gebeuren en vroeg hem om ergens anders een kamer te regelen. Joey had andere plannen. Die idioot wilde zich verstoppen en dan kijken wat er ging gebeuren. Ik vond dat raar, maar ik kon me er tegelijkertijd niet druk om maken. Ik liet de stewardess per sms weten dat de kust veilig was en Joey verstopte zich achter de gordijnen.” (p.142/143)
Gisteravond las ik het bericht dat het oudste Ajax-lid is overleden. De heer Wim Schoevaart, erelid, archivaris, het geweten van de club mocht 94 jaar worden.
Ruim vijf jaar geleden had ik de eer de goede man te spreken, ik zocht hulp bij het schrijven van het jubileumboek van mijn club, GFC. De Oudste Goorsche bestond toen 100 jaar en speelde tegen Ajax, de heer Schoevaart kwam op bezoek.
Bijna nooit sta ik op de foto, al helemaal niet op dit blog. Maar in dit geval maak ik graag een uitzondering. Ik ben trots om met deze juweel voor de voetbalsport op de foto te staan. Net zoals de beste voetbalster van Nederland gisteren al schreef via Twitter.
Niet alleen sprak ik hem, ik heb hem om hulp gevraagd voor het boek en hij heeft mij persoonlijk geschreven met een antwoord. Niet het antwoord dat ik hoopte, maar hij had de moeite gedaan om in het Ajax archief op zoek te gaan naar de opstelling van het tweede van Ajax dat in 1967 in Goor tegen Go Ahead (toen nog zonder Eagles) speelde.
Drie Ajax-vlaggen vlak bij elkaar, Laarstraat, Bunschotenstraat en deze aan de Blauwververij. Zouden ze het hebben afgesproken om tegengas te geven aan de steeds groter wordende groep FC Twente-fans in Goor? Of is het gewoon provoceren?