Ruim een half jaar geleden heb ik een Genz Benz Streamliner 600 gekocht. De wittebroodsweken zijn dus ruim voorbij, en zodoende durf ik objectief over deze versterker te schrijven.
GB was een snelgroeiend merk met een breed assortiment, innovatieve producten en extreem goede service. GB was al een tijdje onderdeel van Kamen Music Corp (KMC). En toen Fender 120 miljoen USD betaalde om KMC over te nemen, kreeg Fender dus Gens Benz in handen. Fender trok heel onsympathiek de stekker uit GB en de merknaam staat nu in de koelkast. Misschien komt het er ooit nog uit... of niet! Maar goed. Er wordt nog steeds wel service verleend vanuit de Genz Benz fabriek. Dit hoeft je dus niet tegen te houden om een GB product te kopen.
Ik heb de Genz Benz Streamliner 600 kunnen kopen bij Westerhaven Muziek. De versterker was op dat moment niet meer leverbaar bij andere muziekzaken. Het kan goed zijn dat ik 1 van de laatste nieuwe Streamliners heb gekocht.
Ik heb de Streamliner nu voor diverse projecten gebruikt in de studio. Ik pak dan de DI uitgang, post-EQ. In die situatie hoor je het pure geluid van de preamp. Oh boy, oh boy, oh boy... Wat is dát smullen! Met de gain vrij laag, krijg je het geluid van een buizen voorversterker. Niet het soort van een typische instrumentenvoorversterker waarbij je je instrument hoort, maar dan aangevult met agressief geknetter van een oversturend buisje. Nee, ik bedoel meer de rijke klank van bekende studiobouwstenen als een Avalon U5, of de Tube-Tech MP1-A: niet te gekleurd, gecontrolleerd laag, beetje compressie, heel "breed" midden en een toefje fluweelzacht hoog. Naderhand hoef je weinig processing toe te voegen om de bas overtuigend te laten klinken in de mix.
Met de high-gain setting aan, bevinden we ons op wat agressiever vlak. Ik vind de overdrive op deze setting lekker voor het welbekende "randje". Als je de gain dan nog wat verder open draait, dan hoor je een flinke crunch, maar je verliest tegelijk óók wat hoge frequenties. Dat vind ik een beetje jammer. Zodoende gebruik ik liever een drive pedaaltje ipv om een hoge gain in te stellen op de Streamliner.
De EQ is even wennen. De EQ ziet eruit als lekker simpel, met maar 4 knoppen. Maar simpel is het niet. We hebben hier te maken met een interactieve EQ. Met andere woorden: de stand van de ene knop heeft invloed op de werking van de andere knop. Als je naar een specifiek geluid zoekt, moet je echt een plan van aanpak hebben. Als je zomaar aan de knoppen gaat draaien, dan kan je eindeloos blijven draaien zonder dichter bij dat geluid in de buurt te komen. Een goed beginpunt is: Bass op 9 uur. Mid op 3 uur. Mid Freq op 2.5 kHz. En Treble op 11 uur. Dat is vrij vlak.
Bass op 9 uur?!? Ja, met alle knopjes op 12 uur klinkt de versterker namelijk héél erg scooped. Logisch! Tijdens de ontwikkeling is er gekeken naar buizenversterkers. Deze werken graag samen met snelle/punchy sealed cabinetten. Met een modern bass reflex cabinet, die een stuk meer lage frequenties weergeeft, zijn de basfrequenties van de Streamliner al snel over-the-top. Té dik! Logische gevolg is dus dat je de Bass-EQ wat naar beneden draait.
De Q's van de EQ zijn heel breed. Het lijken wat dat betreft nèt shelving EQ's. Je moet dus durven om extreme settings op te zoeken. Bij andere versterkers wil dit nog wel eens onnatuurlijk, nasaal of scherp klinken... maar dat is absoluut niet zo bij de Streamliner. Wil je wél vlijmscherpe pieken en dalen maken met je EQ (denk: Eden, SWR), dan is dit niet de versterker voor jou. Of dan kan je een parametrische EQ in de effects loop zetten. Conclusie: je kan weinig "fout" doen bij deze EQ, maar je moet er wel wat ervaring mee hebben om precies de sound eruit te krijgen waarnaar je op zoek bent.
Ik wilde eigenlijk de grote broer kopen, de 900 watter, om safe te zitten wat betreft power. Alleen, deze was niet meer online te koop. Ik nam de gok dat ik genoeg zou hebben met de 600 watt versie. En? Ik heb hem nog niet in het rood gekregen. Ook niet bij de optredens waarbij de basgitaar niet uitversterkt werd. Genz Benz claimt dat dit komt door hun 3D Power Management systeem. Weet je? Het zal wel!
De eindtrap reageert snel en heeft voor mij genoeg headroom. Maar goed... Ik kan mij voorstellen als je rootsy muziek speelt, en de bass EQ niet terugdraaid, dat je wel zomaar wél headroom tekort kan komen.
Aparte versterker. Je moet er even mee leven om het maximale eruit te kunnen halen. Het maakt een breed pallet van old-skool én moderne buizenklanken. Dit is zéker een goede aankoop voor de bassist die vaak in de studio zit. Wil je een volledig steriele preamp en/of agressieve EQ? Dan is dit niet je versterker.
Mooi stukkie, Haico. Ik heb de Streamliner 900 gehad en kan alles wat je schrijft beamen. Met de 900 heb je genoeg headroom, al kreeg ik uit mijn Markbass F500 wel meer volume. Die laatste is een bak strakker, dus die heb ik gehouden. Daarbij vond ik de Genz Benz voor een compacte amp eigenlijk toch iets te groot.
Het klopt ook over de afmetingen. De foto is slim genomen, want de versterker is dieper dan hij lijkt. De Streamliner past precies in een Gator G-MIX-B 1212 tas. 12" x 12".
Heb de 900 nou een aantal jaren en nog steeds ben ik niet van plan om 'm in te wisselen. De EQ is idd a tricky pony, maar als je eenmaal weet hoe het werkt is het plug & Play
Alleen wat wel jammer is.., De Ledlampjes doen het niet meer van het buizengedeelte. Gekke is als de amp op bedrijfstemperatuur is gaat ze weer branden. Minor detail, doet niks af aan het speelplezier. de Phone uitgang is afschuwelijk..
Jazzshua schreef: Fijne review!! Minor detail, doet niks af aan het speelplezier. de Phone uitgang is afschuwelijk..
@Jazzshua: Ik heb niet echt problemen ervaren met de koptelefoonuitgang. Het klinkt bij mij vrijwel hetzelfde als de line uitgang. Wellicht heb je een hoofdtelefoon met een hoge impedantie? Kan jij met het merk/type doorgeven?
Heb ik wel gemerkt toen ik in Sao paulo Amsterdam stond, en trachte in-ear te spelen met deze koptelefoon
Ik heb sinds vorige week een Streamliner 900. Nog maar een keer mee naar de band genomen, maar dat was wel een stevig succes. Tot nu toe bevalt ie erg goed. Ik kom van een fulltube af, dus ik had een stap terug verwacht op het gebied van dynamiek en druk, maar dat valt me echt reuze mee. De Streamliner pompt goed! Thuis even de DI aan de interface gehangen en ik had meteen een uitstekende klank voor opnames te pakken. Ik gebruik daar normaal gesproken mijn Tonehammer pedaal voor, maar de Streamliner wint het. Zeer smakelijke versterker! Als we een paar weken verder zijn zal ik eens uitgebreider mijn ervaringen op het digitale papier knallen.
Ik heb hem vanavond weer even aan de opname business gehangen. Man wat een geluid. Haico heeft met bovenstaande geen woord gelogen. Serieus smullen. Ik heb zitten spelen met een grote grijns op mijn gezicht.
Een paar seconden. Meer tijd heb je niet nodig om Song Pop te snappen. En de hitpotentie van de nieuwe game te voorspellen. Song Pop, het raden van de juiste bandnaam bij een muziekfragment, is de ideale zomerhit.
Er lijkt zo langzamerhand een gestaag ritme van gamehits te ontstaan met allemaal dezelfde bouwstenen. Net als Wordfeud (Scrabble) en Draw Something (Pictionary) heeft Song Pop een herkenbare speldynamiek. De gamehits zijn allemaal asynchrone multiplayergames, je speelt niet tegelijk, maar wanneer jij tijd of zin hebt. En de games groeien zo snel, omdat ze geïntegreerd zijn met Facebook, Twitter of andere sociale netwerken bevolkt met bekenden.
De speldynamiek van Song Pop is even uitdagend als simpel: bij een muziekflard de juiste bandnaam of titel sneller raden dan de tegenstander. Met vier keuzes gaat dat verrassend snel, soms binnen een seconde. Na vijf liedjes is de winnaar bekend.
De genres die per spelronde gekozen worden, maken het verschil. ‘Love songs’ spelen met vrienden uit je voetbalteam is inherent grappig en ‘classic rock’ tegen je nichtje van vijftien garandeert een overwinning. Oftewel, Song Pop is sociale smeerolie. Een game die het ideale excuus is voor online en offline conversaties.
Song Pop is technisch weer net even beter dan de eerdere gamehits. Zeker in vergelijking met voorganger Draw Something, dat er nu opeens uitziet alsof het door een veertienjarige programmeur in elkaar is gezet. Het spel hapert zelden en de toernooien die een week duren, helpen bij het aanbrengen van net iets meer overzicht in de strijd. Perfect is Song Pop (nog) niet. Het spel is sociaal, maar je kunt niet direct communiceren met je tegenstanders.
In welk genre zal Song Pop straks terugkomen? In een lijst met klassiekers of toch de lijst met ‘one hit wonders’? Ik denk de laatste. Speel Song Pop dus snel, voor de zon echt gaat schijnen, of de meute weer doortrekt naar de volgende hit.
Ik ging dit met een beetje tegenzin spelen om te kijken wat het inhield, maar zat er binnen 2 rondes helemaal aan vast. Het zit dankzij een paar simpele spelmechanische toevoegingen gewoon ontzettend goed in elkaar: bijvoorbeeld met de bonuspunten die je krijgt als je meerdere nummers op rij goed raadt; dat je kunt zien wat je tegenstander kiest, maar niet of dat goed of fout is; en de ‘playlists’ van soms érg specifieke genres die je vrij kunt kopen. De integratie van muziekservices (zoals Spotify) na afloop van iedere ronde maakt het af — want je kunt de app ook gebruiken om nieuwe muziek te leren kennen en direct te luisteren.
Het is ongetwijfeld een zomerhit, maar hopelijk wel eentje die een nieuwe standaard heeft gezet voor toekomstige asynchronous multiplayergames. Terug naar Draw Something ga je hierna in ieder geval niet meer.
Is er al een vergelijkbare spel dat zoiets doet met, zeg maar, wat je in een encyclopedie vindt? Leer je ook nog eens wat.
@Robert Niet dat ik weet (soort Triviant?), goed idee. Ik hoorde gerucht dat Song Pop makers de volgende versie willen maken met kennisprincipe (ipv muziek).