Enorm, wat een bui kwam er vanmiddag over! Alles stond blank, zelfs in de kelder stond het zo'n 17cm hoog... Water blijft dus nog wel even een belangrijke rol spelen in onze vakantie.
Het onderstaande plaatje heb ik een paar weken geleden gemaakt voor in een herinneringsboek t.b.v. een zoveeljarig jubileum. De foto is eigenlijk bewerkt tot een soort postzegel.
Even ook een klein berichtje w.b. Dianne, omdat ik best vaak gemaild wordt hoe het nu eigenlijk met haar gaat. Gelukkig kunnen we zeggen dat het echt nog steeds met stapjes vooruit gaat. Ze kan steeds meer hebben, is minder snel moe en overprikkeld.
De artsen waren tijdens haar controle, begin juli, "uitermate tevreden"; goed hartfilmpje en goede hartpompfunctie tijdens echo. De zware medicijnen krijgt ze nog steeds, maar omdat ze goed groeit en geen hogere dosis krijgt, groeit ze er eigenlijk op de natuurlijke manier uit.
Wel zal ze nog psychisch hulp krijgen om het trauma te verwerken (klinkt zwaar, maar wij kunnen goed merken dat het verleden haar nog behoorlijk dwars zit).
En na de vakantie hoopt ze naar de peuterspeelzaal te gaan zodat ze kan leren wennen aan meer kinderen om haar heen.