Lilleham komt Suske een brief van Sus Antigoon brengen. Wiske wordt smoorverliefd op Lilleham en ze vertrekt met hem op een wolk naar Noorwegen waar hij haar een prachtig kasteel beloofd. Onze vrienden gaan haar achterna en ontdekken dat Lilleham een deugniet en fantast is. Als hij door de mand valt, wil hij Wiske met geweld vasthouden.
Erik Axelsson Tott: Raakte zijn geliefde, een wondermooie prinses, kwijt door het slechte gedrag en verraad van zijn schildknaap Lilleham. Wil hem sindsdien doen boeten.
Likkebord: Versteende trol die 's nachts, klokslag middernacht, tot leven komt. in het heemkundig museum waar de steen staat. Lambik en Jerom komen hem uitvragen over Lilleham.
Lilleham: Voormalig schildknaap van ridder Erik. Is als de dood voor zwarte rammen. Komt als koerier van het rijk Fantasia een boodschap van Sus Antigoon overbrengen. Wiske krijgt een crush op de doortrapte leugenaar.
Lillemor: Elfje uit het rijk Fantasia. Voor honderd kussen wil ze aan Suske wel zeggen wie Lilleham is. Suske muist er vanonder, maar Lillemor jaagt hardnekkig op haar kussen.
Baron Rozenglans : Bewoner van een eilandje waar Lilleham en Wiske komen overnachten. Wiske wordt er belaagd door de hellehonden van Liselund.
Nu het hier toch gaat over verliefdheid en liefde, zullen we het even hebben over Vandersteens echtelijke status? Op 9 oktober 1937 huwde hij met Paula Van den Branden die hem vier kinderen schonk: Helena (Leen), Robert (Bob), Christiane en Liliane. Het jonge echtpaar ging aan de Kaasrui in Antwerpen wonen waar Paula een wasserette uitbaatte terwijl Vandersteen etalages bleef decoreren. Niet veel later, in de periode 1938-1939, waagde Vandersteen zich aan zijn allereerste stripprojecten. In 1947 schakelde hij Paula in als medewerkster. Aanvankelijk stond ze in voor het inkten van zijn tekeningen. De eigenlijke Studio Vandersteen bestond nog niet.
In 1976 overleed Vandersteens steun en toeverlaat Paula. Hij hertrouwde vrij snel met Anne-Marie Vankerkhoven. Leen hierover in een interview uit Het Belang van Limburg van 1996: "Volgens mij werd hij gek van het idee alleen te zijn. Hij had familie nodig, iemand in huis. Wanneer moeder en de kinderen vroeger met de vakantie in Oostduinkerke waren, dan kwam hij na enkele dagen ook naar zee. Nochtans kon hij thuis veel rustiger aan Suske en Wiske werken. Maar hij kon het niet aan, zo thuis helemaal alleen."
Vandersteens naam prijkt op het kerkhof van Heide op twee grafzerken, op dat van Paula en op zijn eigen zerk. De twee laatste rustplaatsen liggen schuin over elkaar.
Hoewel Lilleham op de grond is gedonderd wanneer Wiske hem voor het eerst ziet, valt ze als een blok voor zijn looks. Zelfs zijn naam doet haar smelten.