Ketamine is een narcoticum dat vroeger gebruikt werd om patiënten te verdoven tijdens operaties. Momenteel wordt dit produkt in de anesthesie nog af en toe gebruikt bij pijnlijke procedures. Het produkt kan via de bloedbaan (intraveneus), via de spieren (intramusculair) of net onder de huid (subcutaan) worden toegediend.
Ketamine bindt op de NMDA-receptoren en blokkeert deze. De NMDA-receptoren spelen een belangrijke rol bij chronische pijn.
- patiënten met een Chronisch Regionaal Pijn Syndroom type 1 (CPRS, ook wel bekend als posttraumatische dystrofie), wanneer pijn op de voorgrond staat
Er zal een intraveneus infuus worden geplaatst door de verpleegkundige. Vervolgens zal door de arts een spuitpomp met een mengsel van ketamine, midazolam, xylocaïne en magnesium worden aangeschakeld, aangepast aan uw gewicht. Dit mengsel zal over een periode van 4 uur toegediend worden. Gedurende deze periode verblijft U in de ontwaakzaal omdat U gedurende deze periode meestal wat suf en slaperig wordt.
U mag het ziekenhuis verlaten circa anderhalf uur na het beëindigen van het infuus, op voorwaarde dat U goed wakker bent. De totale opname neemt dus een 6-tal uur in beslag.
Meestal is de werking van het medicijn na enkele uren tot dagen te merken en houdt dit vele weken aan.
Bij sommige mensen heeft het medicijn helaas geen effect en vermindert het de pijn niet of nauwelijks.
Meestal worden een 2 tot 3 infusen toegediend, waarna uw pijnarts samen met U de effekten zal evalueren en nakijken of de behandeling mag voortgezet worden.
Toch blijft het een medicijn met beschreven mogelijke neveneffecten zoals oa: dubbelzien, dronken gevoel, slaperigheid, misselijkheid, braken, hallucinaties, nare dromen, ontsteking van het bloedvat waar het infuus geplaatst is, angst, verwardheid, vergeetachtigheid, snelle hartslag, hoge bloeddruk, kortademigheid/benauwdheid, verminderd coördinatievermogen, duizeligheid en verhoogde speekselvloed.