Het afgelopen weekend stond weer helemaal in het teken van de zevenheuvelenloop. Zaterdagavond kwam Saskia rond 18.15 uur in de stromende regen langs om me op te halen. Ik had maar één keer gelopen in de afgelopen vier weken wegens een hardnekkige verkoudheid. Maar goed, de sfeer was vorig jaar zo leuk dat ik toch maar mee zou lopen. Maar niet te hard Sas!!!!! Eer dat we besloten hadden wat we wel en niet zouden aantrekken in dat natte weer was het al 18:53 uur toen we bij de hekken aankwamen.
Heel erg moeten haasten om op tijd in het blauwe vak te komen waar we vrij achteraan bleken te staan (gek he?) De minuut stilte bleek al geweest te zijn hoorden we achteraf…. Het was erg druk maar na een minuut of vier waren we door de start heen. De eerste vier kilometer netjes 10 km per uur gelopen en daarna, tijdens de afdaling, wat gaan aanzetten. Saskia had last van haar achillespezen en ik van m’n knie en longen. Toch viel het me heel erg mee. In de stromende regen kwamen we na 39:32 minuten hand in hand en voldaan over de finish.
De volgende dag hadden Saskia en ik geen last van stress en stonden we vanaf 1:003 uur weer fris en fruitig aan de kant van de weg, ter hoogte van Café Groenewoud. Desiree, Jan en Agnes en Koen waren daar ook. Later verkasten we naar de vluchtheuvel ter hoogte van het 14 km punt. Desiree, Sas en ik hebben daar inderdaad (zoals Rob het omschreef) als een paar dwazen staan lallen en iedereen enthousiast aangemoedigd. En natuurlijk foto’s gemaakt. Het was weer gezellgi, en de borrel in café de Kroon ook.
Bedankt voor je leuke stukje en de foto’s. Wat hebben we toch een gezellige club. Jan, Agnes, Theo, Dees, Sas, Dianne en Koen bedankt voor jullie aanmoedigingen, ze hebben mij echt geholpen. Jan, super dat je erbij was!! Ik zag op de foto net voor de 14 km dat ik zelfs nog gelachen heb. Ik kan niet zeggen dat ik lekker heb gelopen en heb onderweg vele keren gedacht ik ga luisteren naar dat innerlijke stemmetje dat steeds maar zegt, ga toch lekker wat langzamer lopen! MAAR ik heb het niet gedaan en ben super trots op mijn 1.11.22. Nog ietsjes sneller dan vorig jaar. Rob, mijn Z- partner, ga zo door, kei goed dat je weer aan het trainen bent en de Zevenheuvelen hebt gelopen! En inderdaad Trees de pijn duurt maar even. Groetjes