Op Hemelvaartsdag fietsen we op het gemak rond 18.00 uur naar Eindhoven Airport. We checken vlot in en die paar kg overgewicht (hoe is het mogelijk!) mogen in de handbagage. Precies om 21.45 uur vertrekt het vliegtuig van Ryan-air; dat hebben we nog nooit meegemaakt. Ook netjes op tijd landen we in Marseille (Mariagne) en in no-time staan we met heel ons hebben en houwen buiten op de taxi van het hotel te wachten. Hij moet een keer extra op en neer voor ons omdat we de fietsen bij hebben maar ook dat wordt netjes geregeld.
Bij aankomt in het hotel parkeren we onze fietsen in een eetzaal en gaan we lekker buiten zitten met onze 1e pastis van deze vakantie, heerlijk. Na een warme nacht zijn we klaar voor vertrek.
We genieten van een geweldig ontbijt-buffet, halen daarna onze fietsen weer uit de eetzaal en verlaten op aanwijzingen van "ons Marie" (de TomTom) het drukke gebied rond het vliegveld. Het is heerlijk weer, 28 graden, en we fietsen richting Coudoux waar we binnen 7 km ons 1e fietspad te pakken hebben! Vanaf zeehoogte het binnenland in fietsen betekent altijd klimmen en dat doen we dan ook. Maar wel door een prachtig gebied en dan wordt het zelfs leuk om te klimmen. Onderweg scoren we een broodje met paté en vinden een mooie plaats tussen Coudoux en Lambesc om dit op te eten. Vanaf de picknick maken we ons op voor een pittige klim van 18 km.
We krijgen genoeg te doen deze 1e dag maar we volgen een geweldige route en daar doen we het voor. Net voor Cadenet vullen we de bidons om de lange klim naar Bonnieux te nemen. De Duitsers die we bij de fontein achterlaten zien we pas terug 1 km voor Bonnieux; niet slecht voor 2 bijna vijftigers (Frans dan) met een volgepakte fiets.
De camping vinden we vlot en de tent opzetten zijn we nog steeds niet verleerd. Na een dutje gaan we het mooie stadje opzoeken voor versterking van de inwendige mens.
We vertrekken vanuit de camping om het Massif de Cedres op te zoeken. Een flinke klim van bijna 19 km met een fantastisch uitzicht op Bonnieux. We blijven boven op het massief door prachtig gebied fietsen en is het op bepaalde stukken vergeven van de wandelaars en fietsers. Sommige stukken zijn zeker niet geschikt voor de racefiets en dat maakt het juist voor ons zo mooi. Onderweg duiken we bijna in een kudde schapen die begeleid door de herder met z’n honden en z’n mp3. Genietend van zijn muziek dirigeert hij de kudde de juiste weg en hij heeft er geen idee van dat er nog twee zwoegende fetsers achter hem zitten die wel moeten lachen om zijn dirigeer-bewegingen. Wij noemen hem Harry!! (dat is voor insiders)
Na ongeveer 30 km komen aan het einde van de kam en is onze weg verboden in te rijden. We moeten deze weg toch echt hebben want we kunnen nergens anders heen dus besluiten we om toch te gaan dalen. Het is een spectaculaire afdaling! Geweldig mooi. Zeer steil naar beneden, met veel kuilen, gaten en steen op de weg maar eentje om niet te missen. Op het mooie oude plein van Taillades eten we wat en gaan op zoek naar de fietsroute richting Apt. We komen op de mooiste weggetjes; tussendoor en achterdoor waar je normaalgesproken gewoon aan voorbij rijdt omdat je ze niet weet te vinden. Via Maubec, Menorbes en Lacoste komen we aan de andere kant weer binnen in Bonnieux en zijn we meteen weer op onze camping. Alweer een fantastische dag!
We zitten op de fietsroute Du Liberon. Het is lekker bewolkt dus heerlijk fietsweer. De route is echt fantastisch mooi. Via Gargas gaan we naar Rousillion waar de toeristen ineens uit de grond lijken te schieten. Het hele dorp heeft de kleur van de omgeving aangenomen; gravel-rood. Die toeristen moeten tochh ergens op af komen. Na onderzoek blijkt dat in de omgeving heel veel van dit soort rotsen is en deze hier ook afgegraven worden. Een reden voor de toeristen om het daar te bezoeken. We nemen de tijd voor koffie en iets fris en zakken het dorp weer uit richting St. Pantaleon. Het aantal toeristen staat ons niet zo aan. Vandaar gaat het richting Cabrieres d’ Avignon en Fontaine de Vaucluse. We besluiten dit dorp eens te gaan bekijken want ook hier hangt het met de benen buiten van toeristen. Het dorp doet dan ook erg Spa-achtig aan. We kopen een broodje waar we uiteindelijk alleen het beleg van eten maar het is goed toeven in dit Franse dorp met uitzicht op het water. De camping is dicht in de buurt dus de avondinvulling is hier geen probleem! Een heerlijk diner, waarvan de per ongeluk bestelde pens door Frans niet wordt gegeten. Wel hebben we als afsluiting eindelijk de Franse kaas.
Zonder ontbijt vertrekken we al kimmend naar Saumone. Vermoedelijk is in deze plaats wel iets te krijgen maar het enige waar we uitkomen is een aantrekkelijk klein paadje in de juiste richting. Dat doen we! Na 500 mtr. gaat het over in geharkt asfalt en klimmen we steeds verder omhoog! Fietsen wordt al moeilijker en na 5 km komen we bij een poort waar we langs af kunnen lopen om vervolgens een enorme klim te nemen. Al trekkend en sleurend aan de fietsen komen we op een vlakker gedeelte waar we weer op kunnen stappen. We blijven maar stijgen en na iedere bocht met kiezels en keien denken we dat het toch wel een keertje zal dalen. En ja hoor, na 10 km komen we uit op een asfaltweg met uitzicht op de Mont Ventoux.
We zakken af naar St. Didier waar we eindelijk met een graadje of 24 kunnen ontbijten! We fietsen richting Malemont du Comtat en blijven klimmen met links en rechts wijnvelden. Na 32 km zijn we in Blauvac en krijgen we alweer een behoorlijke klim naar het belvedaire Ventoux. Vandaar dalen we af naar Ville sur Auzon waar we na 40 km genoeg hebben gehad. De wegen zijn schitterend maar we moeten niet vergeten dat we vakantie hebben!!