Toen Ivan Perisic opgroeide, noemden zijn vrienden hem Koka (hen). Het was omdat hij vroeger op de kippenkwekerij van zijn vader werkte, net buiten zijn woonplaats Omis aan de Kroatische kust. Jonge Ivan gaf niet veel om de bijnaam en gelukkig volgde hij hem niet naar Split, waar hij speelde in de jeugdrangen van Hajduk – de club die de Perisics, net zoals vrijwel iedereen in hun lokale gemeenschap, trots ondersteunde. Euro 2016 : de complete gids voor elk Sportingbet squadron en elke speler in Frankrijk Lees meer
Desalniettemin was het het familiebedrijf dat de koers voor Ivan’s carrière vroeg zette – hoewel we dat pas jaren later zouden ontdekken.
Ze nemen ze elk jaar jonger en jonger.Tegenwoordig verkopen de clubs in Kroatië routinematig hun meest gewaardeerde tieners aan buitenlandse clubs na slechts een handvol senior games. Idealiter willen de clubs ze zo jong mogelijk: in een bedrijf waar jeugd wordt gefetisjeerd, is het een kwestie van prestige om het nieuwste talent van een concurrent te grijpen.
Niet alle zullen hun ware potentieel bereiken, Sportingbet gescheiden zijn van hun huizen en gezinnen op zo’n jonge leeftijd, maar dat is een risico dat de clubs bereid zijn te nemen; en begrijpelijkerwijs omdat ze heel weinig te verliezen hebben.Ze hoeven geen hoge transfersommen te betalen voor iemand die zo jong is omdat ze nog niet zijn gevestigd en als ze niet de rang halen, zullen ze niet te veel verloren hebben. Kroatisch Euro 2016 teamgids: tactiek, hoofdrolspelers en expert voorspellingen Lees meer
Perisic was een van de eerste spelers die deze nieuwe trend beleefde. Deze zomer markeert een decennium sinds hij Hajduk Split verliet zonder te verschijnen in een competitief spel voor de club waarvan hij had gedroomd om voor te spelen. Hij is een van degenen die het hebben gehaald, wat misschien de kracht van zijn karakter laat zien, maar het Sportingbet was nooit gemakkelijk.
“Als ik op de bank zit, ga ik dood,” zei Perisic ooit.Niet spelen heeft altijd als een straf voor hem gevoeld, maar hij moest op de harde manier leren hoe hij er professioneel mee om moest gaan en hij moest mentaal volwassen worden om de speler te worden die hij nu is.
Die zomer, in In 2006 schreven de kranten over een jong met gekruiste haren die tijdens het trainingskamp van het voorseizoen in Slovenië indruk op de Hajduk-trainer Zoran Vulic maakte. Ze bespraken of hij een back-up zou zijn voor de grootste ster van het team, Niko Kranjcar, of zelfs in de basisopstelling naast hem staan. Er waren ook berichten over verschillende Europese clubs die hem volgden, maar dat was op dat moment alleen Sportingbet gebruikelijk voor een groot talent en niemand had er veel aan gedacht.Wat de rapporten niet vermeldden, was dat Perisic zijn eerste professionele contract nog moest tekenen.
Toen stuurde een van die vrijers, Sochaux, een privéjet en nam Perisic mee. En zo volgde het drama: Hajduk was niet bereid om hem te laten gaan, maar hij weigerde een contract met hen te ondertekenen en was al met zijn moeder en zus naar Frankrijk verhuisd. Uiteindelijk besloten de twee clubs het geschil op te lossen en Sochaux betaalde € 360.000 voor de diensten van de 17-jarige.Uiteindelijk bleek het minder te zijn dan ze in de zomer van 2015 ontvingen van het “solidariteitsfonds” (dat de club betaalt waar de speler werd ontwikkeld), toen Perisic van Wolfsburg naar Internazionale verhuisde in een deal van € 20m.
Het was nog maar twee jaar geleden, in de nasleep van Perisic’s prachtige Gareth Bale-achtige doelpunt tegen Kameroen tijdens het WK (hij sprintte van de halve lijn met de bal voordat hij op het net raakte), dat zijn vader, Ante Perisic, onthulde wat er in 2006 was gebeurd. Het was allemaal zijn schuld, zei hij – hij kwam in financiële moeilijkheden en zijn kippenhandel Sportingbet stond op de rand van een faillissement. Hij had het geld hard nodig, dus hij zei tegen zijn zoon dat hij het aanbod en de rest van het gezin moest accepteren om met hem mee te gaan.Ondertussen bleef hij en probeerde het bedrijf te redden.
“Sochaux verlaten was in die tijd het beste voor het gezin,” bekende Ante Perisic in een interview voor de krant Slobodna Dalmacija. “Ik wilde dat ze weggingen van mij en mijn lijden.”
Maar Perisic speelde ook niet voor Sochaux. In drie seizoenen verscheen hij alleen voor de B-kant en werd in de winter van 2009 uitgeleend aan Roeselare, een bescheiden Belgisch team. De volgende zomer verhuisde hij naar Club Brugge en in 2011 was hij de top van de Jupiler League. scorer en voetballer van het jaar.Hij maakte ook zijn debuut voor Kroatië onder Slaven Bilic. “Als het nodig is, verzamel ik losse ballen tijdens de trainingssessies, gewoon om een ​​kans te krijgen om te spelen met mensen als Luka Modric en Niko Kranjcar,” zei hij.
Volgende was Borussia Dortmund, waar hij produceerde enkele memorabele uitvoeringen en scoorde enkele geweldige goals – zoals het verschroeiende salvo van Sportingbet buiten de zestien tegen Arsenal na de terugkeer van de club naar de Champions League – maar viel ook uit met Jürgen Klopp, vooral nadat Marco Reus werd teruggebracht naar Dortmund. Perisic klaagde bij de pers over het niet vaak genoeg spelen en de coach antwoordde: “Public whining behoort tot de kleuterschool, niet tot de wereld van volwassenen.Als hij niet speelt, moet een voetbalprofessional zijn mond houden, hard werken en ervoor zorgen dat de coach hem selecteert – niet klagen over de verslaggevers. ”
Misschien had Klopp gelijk omdat hij na zijn verkoop aan Wolfsburg was verkocht in 2013 – en twee jaar later naar Inter – kon je Perisic niet meer horen klagen over iets. Maar hij speelde ook regelmatig en vestigde zich als de meest betrouwbare speler in het Kroatische nationale team, terwijl hij eerder werd bekritiseerd wegens gebrek aan agressie en / of defensieve werksnelheid.
Sinds het WK van 2014 heeft hij is de beste prestatie van Kroatië en zijn bijdrage zal cruciaal zijn voor de kansen van het team in Frankrijk.
Tien jaar na zijn ontsnapping uit de kippenboerderij keert Perisic terug naar Frankrijk, waar zijn opleiding in het professionele voetbal begon.Misschien houdt hij geen bijzonder goede herinneringen aan zijn tijd daar, maar hij is niet langer de krullerige Sportingbet boef die uit die jet kwam: deze Perisic 2.0 is iets serieuzers en dodelijker. De geheimen achter de andere squadeleden Facebook Twitter Pinterest Het ging niet zoals gepland met een van de tatoeages van Mario Mandzukic. Foto: Srdjan Stevanovic / Getty Images
Van de vele tatoeages van de forward trekt degene op zijn onderrug bijzondere aandacht. Het zou moeten lezen: “Wat je niet doodt, maakt je alleen Sportingbet bônus para novos clientes maar sterker” – een populaire parafrase van het citaat van Friedrich Nietzsche – om een ​​vreemde reden in het Hebreeuws geschreven. Alleen zegt het niet dat.Misschien gebruikte de tattoo-kunstenaar Google Translate, omdat de letterlijke vertaling van zijn werk zou zijn: “Als het niet is om mij te doden, zal het me sterker maken”. Maar dat is niet alles – de boodschap is van links naar rechts geschreven (en niet andersom, en dus is het Hebreeuws geschreven), dus het zegt eigenlijk: “Reg in em ekam lliw ti, em llik ot ton s’ti fi” .
Ouders willen meestal dat hun kinderen een opleiding volgen als ze het niet als professionele voetballers maken, maar de vader van Brozovic was zoiets niet. Een slager van beroep, adviseerde hij zijn zoon om af te studeren omdat “voetbal en school niet goed Sportingbet samengaan”. In die tijd was Marcelo 16 en kwam door de jeugdrangen van Hrvatski dragovoljac, een Kroatische tweedeverdelingclub.Gelukkig is het voor hem gelukt.
Vóór zijn transfer naar het buitenland, van Dinamo Zagreb naar Internazionale, werd ook onthuld dat hij Nives Celzijus inhield, een popzanger en socialite (denk aan het antwoord van Kroatië op Katie Price ) – als zijn levenscoach.
Eerder dit jaar ging videobeelden van enkele kinderen die handmatig cijfers verwisselden op een groot, geïmproviseerd scorebord van hout op internet viraliseren. Misschien zou het niet zo ongewoon zijn geweest als het genoemde scorebord niet toebehoorde aan Radnik Bijeljina, die in de Premier League in Bosnië en Herzegovina speelt.Na het zien van de video besloot Rakitic om te helpen. “We spraken elkaar aan de telefoon en hij zei: ‘Oké jongens, ik koop een nieuw scorebord voor je.’ Het was zo simpel als dat, ‘Radnik’s voorzitter Mladen Krstajic, een ex-Servisch international en Rakitic’s teamgenoot van zijn Schalke dagen onthuld. Rakitic hield zijn belofte en al snel werd een gloednieuw digitaal scorebord afgeleverd en geïnstalleerd in Bijeljina.
In de jaren tachtig gebruikte de Kroatische coach Ante Cacic tv en radio voor het onderhoud van een kleine winkel. in het centrum van Zagreb. Onlangs vroeg een journalist hem of hij nu een moderne flatscreen-tv kon repareren. “Ik zou niet weten waar te Sportingbet beginnen, om eerlijk te zijn,” antwoordde Cacic.Cynici zouden zeggen dat dat ook geldt voor zijn huidige baan. Eind 2014 kocht Darijo Srna 20 ton mandarijnen van de plantages bij zijn geboorteplaats Metkovic. Hij betaalde om ze naar scholen te laten verschepen in de door oorlog verscheurde regio Donbass, waar meer dan 23.000 kinderen ze kregen, samen met speciale ansichtkaarten met zijn foto erop. Srna, die zowel Kroatië als Shakhtar Donetsk aanvoert, is een grote humanist en heeft vaak kansarme kinderen op verschillende manieren geholpen.
Terwijl hij in Tottenham was, gaf de verdediger ooit een horloge van £ 36.000 aan een ober die hij had nooit eerder ontmoet. Hij had met een paar vrienden in een restaurant in Mayfair gedineerd en de ober complimenteerde hem met zijn met diamanten ingelegde Hublot. Corluka nam het af en zei tegen de man dat hij hem zijn Seiko in ruil moest geven – en dat deed hij ook. Enkele tip.Vedran Corluka