Waarmee is het internet momenteel allemaal verbonden? Wie beheert het internet in z’n totaliteit en wie beheert het per staat? En hoe gaat het internet samen met zaken als mensenrechten? Dit zijn allemaal vragen die ik mezelf stelde toen ik naar het Student NL IGF ging in september 2012. Tijdens dit debat kwam ik meer te weten over deze onderwerpen, kon ik mijn eigen licht laten schijnen op zaken aangaande het internet en werd ik tot slot uitgekozen om te debatteren in Baku, tijdens het internationale IGF 2012.
Mijn grootste interesse was het verbinden van het internet aan de mensenrechten. Ik vroeg mij van te voren al af hoe het exact zit met mensenrechten. Dienen zij door de staat beschermd te worden? Is er een overkoepelende organisatie of zijn het de Verenigde Staten die bepalen wat er toegestaan wordt?
Inmiddels weet ik dat het anders ligt. Hoewel de mensenrechten ook van toepassing zijn op het internet en toegang tot het internet inmiddels ook behoort tot een van de mensenrechten, kan de overheid niet altijd haar burgers beschermen tegen schendingen van deze rechten. De overheid heeft echter wel de macht om in haar eigen land enkele maatregelen op te leggen aan bepaalde internetgebruikers, dan wel instanties.
Al met al blijft het internet toch een soort niemandsland, het wilde westen goes cyber. Er zijn een aantal sheriffs die proberen orde te houden, maar er is geen enkele grote instantie die erin slaagt om alles soepel én onafhankelijk te laten verlopen.
Om de periode van anarchie achter ons te laten, en om hiermee de in de ‘echte’ wereld geldende (mensen-) rechten te kunnen handhaven, moet er overlegd en gediscussieerd worden en besluitvorming plaatsvinden. Dit kan op globaal niveau, afspraken die gemaakt worden door de Verenigde Naties, of op continentaal niveau, afspraken die gemaakt worden door de Europese Unie, en op steeds kleinere schaal. Het probleem dat al deze overlegorganen hebben is dat zij slechts uit de ‘top’ bestaan.
Wat ik heb geleerd wat werkt en wat iedereen tevreden houdt, is het multi-stakeholdermodel. Dit houdt in dat iedereen invloed heeft op de besluitvorming. Niet alleen de hooggeplaatste politici, maar ook de mensen die het meeste gebruik maken van het internet, de jongeren. Elk individu, elke organisatie, iedereen kan op deze manier invulling geven aan de manier waarop het internet bestuurd zou moeten worden. Het IGF is de omgeving bij uitstek waar dit model plaats kan hebben. Iedereen is welkom, zowel jongeren als gearriveerden, rijk en arm, uit ieder continent, iedereen kan op zijn of haar manier zijn stem doen laten gelden. Daarom is het zo belangrijk dat iedereen zich bewust is hiervan, maar dat de momenteel nog ondervertegenwoordigde stem van de jongeren ook gehoord wordt!
Floris Pas studeert geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Floris won in 2012 het debat voor studenten bij het Student NL IGF. Vervolgens is hij samen met een andere deelnemer naar Baku afgevaardigd om de stem van de Nederlandse jongeren en jongeren in het algemeen te behartigen.