De temperatuur van het vertrek is minder belangrijk dan men zou denken. Hout en metaal hebben weliswaar veelal de neiging iets uit te zetten of te krimpen bij hogere of lagere temperaturen en ook de hedendaagse lijmsoorten zijn nog wel enigszins temperatuur-gevoelig, maar daar kunnen piano's en vleugels binnen zekere grenzen wel tegen.
Het gevaar is niet alleen gelegen in wisselingen van temperatuur, maar veel meer in de daarmee samenhangende luchtvochtigheid. Het weer buiten (luchtdruk, vochtigheid en temperatuur) bepaalt de hoeveelheid waterdamp in de lucht. De lucht kan extreem droog zijn, zoals in een vrieskist, of heel vochtig tot verzadigd, te merken aan mist of regen.
Relatieve luchtvochtigheid is het percentage waterdamp in de lucht ten opzichte van de totale verzadiging (100%) van dezelfde hoeveelheid lucht bij dezelfde temperatuur. Warme lucht kan meer waterdamp bevatten dan koude lucht, vandaar dat onze zomers relatief vochtiger zijn dan de winters.
Hoewel het materiaal in de hedendaagse piano's en vleugels enige schommelingen in de relatieve vochtigheid wel kan verdragen, kunnen extreme dalingen en stijgingen in die vochtigheidsgraad funest zijn voor uw instrument (zowel in- als uitwendig)!
De spanningen in te snel drogend (verdampend) hout zijn van dien aard, dat vrijwel geen constructie daartegen bestand is: het hout gaat trekken en kan zelfs scheuren. In een te vochtige omgeving zal hout uitzetten en zullen metalen oxideren, waardoor allerlei onderdelen kunnen vastlopen: toetsen blijven steken, pedalen gaan kraken, scharnieren en snaren gaan roesten.
Vooral omdat er diverse soorten hout in piano's en vleugels verwerkt zijn, die ieder hun specifieke vochtopname-eigenschappen hebben, is het controleren en het regelen van de relatieve vochtigheid een belangrijke zaak. De ideale luchtvochtigheid in ons huis is tussen de 50 en 70% welke aangegeven wordt op een hygrometer.