Dat scheelt inderdaad wel weer, Logi. Moeilijk om je meisje niet bij je te kunnen hebben, lijkt me? Sterkte. .
Zo duren de uren natuurlijk ook wel heel lang, als je maar ligt te wachten en denken aan je meisje. Mogen jullie alweer bij haar?
Logi, bovenal van harte gefeliciteerd met jullie mooie meisje! . Maar wat moet dit zwaar zijn, als je niet bij haar mag zijn. .
Och Logi dat lijkt me ook echt ontzettend moeilijk!!! Hopelijk gaat het gauw beter met haar en kun je de hele dag van haar genieten!
Ach Logi, wat rot dat het nu niet goed gaat. Gelukkig zijn jullie in goede handen en zal het vast snel beter gaan!
Er is nu afgesproken dat we bij haar mogen als ze rustig is, maar enkel met zo weinig mogelijk prikkels etc.
Ik ga vanaf nu updates in het persoonlijke topic posten zodat ik niet alles hier overneem, dikke knuffel aan iedereen en zo bedankt voor het meeleven en alle steun
Ach logi wat vervelend dat ze het moeilijk heeft. Fijn dat jullie toch hebben kunnen buidelen. Hoop dat ze snel vooruit gaat!
Vandaag de eerste positiekleding gekocht. Wel fijn om even mee bezig te zijn. Kan mijn eigen kleding nog wel aan, maar de broeken zaten al best prima! En weer 2 goed passende bh's erbij. Daar was ik wel aan toe, m'n borsten zijn echt uit mijn eigen bh's gegroeid.
Overigens vraag ik me soms wel af waar dat beeld/gevoel vandaan komt dat je altijd maar zou moeten genieten van een zwangerschap..?
Ik herken dat om eerlijk te zijn eigenlijk helemaal niet. Ervaren jullie dat echt zo sterk als druk?
Ik ken echt maar weinig mensen die serieus verwachten dat je 24/7 op een roze wolk zit hoor. Sterker nog: bij mijn vorige zwangerschap gaf ik regelmatig aan dat ik er zo van genoot en dan kreeg ik vooral opmerkingen als "Ja, wacht maar tot (insert random ding).."
Hihi Nolita, ik kan me dus echt niet voorstellen nu nog in mijn gewone kleding te lopen. Mijn buik heeft inmiddels zulke proporties dat mensen zonder aarzelen beginnen met feliciteren. En dan denk ik soms: waarmee dan? Oh ja, ik ben zwanger
Blouse op het werk pas ik zelfs al niet meer, dus daar ook al mijn positieshirt van de vorige keer aan.
Dat is het dan ook niet. Maar helemaal niet genieten/blij zijn/er ook maar enigszins een gevoel hebben, is wel gelijk extreem de andere kant. De hele tijd genieten ondanks alle klachten is ook niet realistisch. Maar ik heb echt nog nergens last van, maar voel me wel heel de tijd rot. En dat is wel erg frustrerend omdat automatisch mijn hoofd zich gaat afvragen of dat dan na de geboorte ook zo is. En waarom ik dan eerder wel kinderen wilde. Allemaal onzin, want ik weet wel dat het goed komt. Maar t is wel anders als je het 'even' niet ziet zitten, tov gewoon helemaal niet blij (kunnen) zijn.
Nolita, die bhs waren bij mij ook al vroeg nodig. Hele cupmaat erbij in de eerste paar weken. En die broeken, ja, ik pas ook nog in mijn gewone broeken. Maar die gaan op een gegeven moment wel drukken en vervelend zitten en dan wisselde ik ze om voor trainingsbroeken. Dus om te voorkomen dat ik straks in een trainingsbroek op m'n werk zou verschijnen, nu maar een echte zwagerschapsbroek.
Ik smokkel wel, want ik duw broeken gewoon onder m'n buik en draag extra lange shirts die lekker meerekken.
Wat Nanuke zegt. Hoewel ik wel kan genieten als de baby aan het bewegen is bijv, maar ook maar tot bepaalde hoogte want af en toe doet het zo'n zeer als 'ie beweegt dat ik God smeek of hij de baby even stil wil laten liggen. En ik ben niet eens gelovig.
Voor ik hem voelde was ik constant angstig; Doet hij het nog wel?! Zal alles wel goed zijn?! Dan is er ook weinig genieten bij...
En ik voel me dan ook schuldig dat ik gewoon uitspreek dat ik zwanger zijn maar een matige bezigheid vind. Zoveel vrouwen die al jaren proberen zonder succes, en ik maar zeiken en zeiken en zeiken**...
Leuk om te lezen hoe verschillend dat voor iedereen is, de overstap naar positiekleding, of niet eens Messina
Ik vond het gewoon fijn even de aandacht op mezelf te kunnen richten. Heb ook een leuk jurkje gekocht oa voor op mijn verjaardag over 5 weken, benieuwd hoe mijn buik nog groeit tot dan.
Nanuke, de broeken beginnen na het avondeten ook te drukken hier. Thuis gaat dan de knoop los, maar komende week een etentje dus tijd voor de positiebroek!
Ik heb me voor een nieuwe bh maar even laten opmeten en hier ook 1 cupmaat erbij op dit moment. Ben benieuwd of ik nog eens voor nieuwe zal moeten..
Voor jou is het natuurlijk je 2de zwangerschap lesage, dan schijnt het allemaal een stuk sneller te gaan.Ik hoop over een aantal weken ook echt trots te kunnen zijn ipv me nu een beetje dikkig voelen;)
Ik vind eigenlijk alleen de onzekerheid niet leuk aan zwanger zijn, voor de rest zijn alle 'wacht maars' niet uitgekomen bij mij en vind ik het stiekem jammer om straks niet meer zwanger te zijn, ondanks de liespijn from hell af en toe. Maar dat is nu, zonder baby waar ik dan natuurlijk de hele tijd naar ga kijken
Ik doelde meer op de reacties die zeiden dat het "heus niet alleen maar genieten is". Nee natuurlijk is het dat niet, maar ik ken serieus niemand die dat beweert/denkt/verwacht. Dus ik bedoelde meer dat -in mijn ogen- ook niemand dat beeld schetst.
Hoe je je nu voelt, zegt echt niets over hoe je je straks voelt als de kleine er is. En hoewel het makkelijker gezegd is dan gedaan, probeer je er niet schuldig om te voelen. Je kiest immers niet voor deze gevoelens, dus jouw 'schuld' is het niet!
Positiebroeken hoop ik nog even niet nodig te hebben al zit vooral 's avonds m'n broek vaak al wel wat strak
Dat lijkt me het mooiste wat er is Kan me nog totaal niet voorstellen dat ik over 7 maanden ook zo'n prachtig hummeltje heb!
Ik ben eindelijk uit de fase dat ik 's ochtends geen trek heb, ik was niet echt misselijk, maar had zo'n weeïg gevoel in mijn maag telkens. Ben de eerste weken ook 3 kilo afgevallen zelfs , kon pas 's middags en 's avonds een beetje fatsoenlijk eten. Hoef voorlopig nog niet aan de zwangerschapskleding denk ik, ben al wat voller van mezelf en koop mijn kleding altijd wat ruimer vallend, alleen broeken en panty's niet dus dat zie ik wel zodra ik het ga voelen.
Dus ik worstel me in m'n oude bh's totdat het echt niet meer kan. Het scheelt wel dat ik voor de zwangerschap 15 kilo was afgevallen
Ik ben tijdens mijn zwangerschap 2 maten gegroeid en ik had enorme stuwing, mijn eigen BH's konden daar zeker niet tegenop. Noppies heeft hele fijne die nog betaalbaar vzijn ook, kun je daar geen buil aaan vallen..
Nou, dat idee van de stralende/mooie zwangere kom ik toch wel tegen hoor. Een collega van me is daar bijvoorbeeld heel goed in. Zij heeft zelf met heel veel pijn en moeite één kind gekregen en had graag meer gewild. Zij kan alleen maar tegen me zwijmelen hoe geweldig het toch is dat ik zwanger ben, hoe mooi mijn buik is, etc. etc. En zo ken ik nog wel wat meer vrouwen. Dat wil niet zeggen dat zij allemaal vinden dat het 'alleen maar genieten' is, maar het gevoel is wel dat het geweldig is om zwanger te zijn en een kind te krijgen. En dat is het ook! Alleen als je er middenin zit, in dat hele proces, en te maken hebt met de onzekerheid, de hormonen, de kwaaltjes, dan voelt dat niet altijd ook zo. Maar ik denk dat iedereen voor zichzelf goed moet bepalen of wat je voelt nog past binnen het normale patroon of dat je aan de bel moet trekken.