Onze grootste zwakheid ligt in opgeven. De meest zekere manier om te slagen is het nog een keer te proberen. T.E. Edison | uitdaging | zwakheid
Onze grootste zwakheid ligt in opgeven. De meest zekere manier om te slagen is het nog een keer te proberen. T.E. Edison
Ik woon in een eengezinswoning, vlakbij het water. Er zit nog een weggetje tussen en een groot grasveld. Mijn dochter van 2 jaar opent de voordeur, rent het weggetje over, over het grasveld om langs de kant van de sloot te staan kijken naar eendjes die voorbij zwemmen. Ik loop intussen de gang in, zie de deur open staan, schrik me rot en ren gelijk naar buiten. Daar zie ik haar staan, langs het water. Ik ren naar haar toe en ik begin te roepen en te schreeuwen: "Kom terug!!! KOM BIJ MAMA!!!!". Ze draait zich om, maar haar voet slipt weg en ze valt in het water. Ik schreeuw: "HELP!!! MIJN KIND VERDRINKT!!!". Ik spring als een bezetene het water in, maar het is zwart, ik zie niks. Mijn hart gaat tekeer. Ik kom weer boven water, neem een hap lucht, duik weer naar beneden. Mijn handen gaan alle kanten op, ik probeer iets te voelen, maar ik zie of voel niks. Ik heb geen lucht meer, weer naar boven, hap naar adem en duik weer naar beneden. Dan voel ik iets. Ja! Ik heb een voetje volgens mij! Ik trek eraan en zwem naar boven. Ik houd mijn dochter vast. Ze is buiten bewustzijn. Ik zwem naar de kant, word door allemaal mensen eruit getrokken die zich inmiddels langs de kant (maar ook in het water om te helpen) hebben verzameld. Daar ligt ze, doodstil. "Bel 112!!" Roep ik. 112 was al gebeld en ze zijn onderweg. Ondertussen probeert een vrouw mijn dochter te reanimeren. Op het moment dat de ambulance is gearriveerd word ik wakker. Ik ren naar boven, daar ligt mijn kleine meid heerlijk te slapen in bed. Mijn hart gaat nog steeds tekeer. Het was maar een droom. Een nachtmerrie.
Ik heb zo een grote angst dat mijn kleine meid verdrinkt. Heb dit al diverse keren gedroomt. En als ik er aan denk krijg ik het spaansbenauwd. Vanmiddag ga ik voor de allereerste keer met haar naar het zwembad. Ik heb het nog niet eerder aangedurft. Ik ben gespannen, maar mijn schoonmoeder gaat mee. Ik mag mij niet laten beïnvloeden door de angst en mijn dochter dit ontnemen. Dus ga ik zometeen mijn hoge drempel over...
Zeker!! Ik wilde ook op babyzwemmen met haar, maar mijn angst was te groot en stelde het steeds uit. Nu de stoute schoenen aangetrokken om daarmee die hoge drempel over te gaan