We stonden samen op de dansvloer toen we de tonen van Anouks ‘Girl’ hoorden. Beiden vonden we het een geweldig nummer. We hadden het leren kennen toen we samen op vakantie waren in Turkije. Dat moment dat we aan ‘nightswimming’ deden en ‘de leider volgden’ (vertaal even naar het Engels). Girl was net een bevestiging van onze vriendschap geworden, ondanks de betekenis van de tekst. Samen sprongen we de zaal rond, krijsten de tekst mee en beleefden het hoogtepunt van de avond. Het was zo’n avond die in je hoofd gegrift blijft, zo’n moment dat je nooit meer vergeet. En telkens we dat nummer hoorden, glimlachten we naar elkaar en deden ons gekke dansje ongeacht of we in een danscafé stonden of net thuis in de sofa zaten. Wanneer we nu na tien jaar dit nummer nog horen, lachen we naar elkaar en zingen mee. Het is tenslotte ‘ons’ liedje.
Herkenbaar? Waarschijnlijk wel. Muziek heeft de geweldige eigenschap om op onze emoties te werken. Niet alleen kan de artiest zijn of haar gevoelens erin kwijt, maar ook iedereen die er naar luistert, kan er door aangesproken worden. Muziek heeft ook de universele eigenschap om mensen met elkaar te verbinden. Mensen die elkaar niet kennen gaan, al zolang muziek bestaat, samen de dansvloer op. Op de tonen van muziek zijn night-stands ontstaan, vriendschappen geboren en zelfs huwelijken voltrokken.
Belangrijke gebeurtenissen worden in onze hersenen opgeslagen, waarbij details als geuren of een kleur een prominente plaats kunnen gaan innemen. Die geur wordt dan aan de gebeurtenis gelinkt, waarbij ze in staat is om de herinnering boven te halen. Muziek is een even krachtig middel. Zo gebeurt het dat we muziek ook gaan koppelen aan mensen en ‘ons’ liedje ontstaat.
Ik was een krak aan mensen, gebeurtenissen en gevoelens aan liedjes verbinden als tiener. Wanneer ik nu bepaalde nummers terug hoor, kan ik meteen een aantal anekdotes vertellen die erbij horen of op wie ik toen verliefd was. En soms kan ik zelfs zeggen waar ik het voor het eerst gehoord heb of hoe ik me voelde op de verschillende momenten dat ik het geluisterd heb. Met de meeste vrienden en vriendinnen uit die periode heb ik een nummer.
Mijn Lief leerde ik kennen toen ik 21 was. In die periode verbond ik liedjes nog steeds aan mensen, maar het werd veel minder een automatisme. Mijn Lief is echter een even grote muziekfan als ik. Zijn collectie cd’s is enorm uitgebreid, evenals zijn smaak. We hadden op muziekvlak zeker raakvlakken, maar geen liedje. Na een paar maanden vermeldde ik dat een keer, maar blijkbaar hechtte hij daar duidelijk veel minder belang aan dan ik. Toch bleef het ergens een beetje knagen dat we geen nummer hadden dat duidelijk van ‘ons’ was. En op het moment dat we de stap namen om te huwen bleek dat ook nog eens een gebrek te zijn.
De zoektocht naar een openingsdans voor het feest was voor ons een ware hel. In eerste instantie hadden we besloten om geen dansfeest te houden. Dan zouden we ook geen openingsdans moeten doen. Na lang denken en praten wilden we eigenlijk toch op een feestelijke manier onze huwelijksdag afsluiten en dus begon de zoektocht naar een dj. Waar we echter pas later op dachten, was de openingsdans. Welk nummer zouden we kiezen? We hadden tenslotte geen liedje. Terwijl we reeds een dansleraar hadden gevonden – ik en hij hadden nooit samen gedanst en totaal geen ervaring met slowen of koppeldansen – wisten we eigenlijk nog steeds niet goed welk nummer het nou eigenlijk zou worden.
Toen kregen we een ingeving: we hadden namelijk wel een soort van ‘slogan’. Deze was ontstaan toen ik zomaar eens een cadeautje van hem kreeg waar onder andere een magneet bij zat met de tekst ‘Word oud met mij, het beste komt nog’. Wanneer ik of hij eens kwaad waren na een discussie zeiden we dat wel eens tegen elkaar: het beste moet nog komen. En zo besloten we om te kiezen voor ‘The best is yet to come’ van Novastar. Het heeft ons geen moment gespeten. En nu hebben we ook echt ‘ons’ liedje gevonden!
Oh, heel herkenbaar! Ik ben precies hetzelfde. Liedjes van vroeger luisteren zet me meteen terug in die tijd. Ik koppel ook liedjes aan mensen. Gaat meestal automatisch.
Haha, echt net mijn verhaal 😛 De laatste tijd gebeurt het minder, maar nu ik er terug op begin te letten (op muziek dan) merk ik dat het weer gebeurt.
Het jaar ook nog? Jij hebt een goed geheugen zeg! Ik moet altijd referentiepunten zoeken om te weten welk jaar het was. En dan zitten tellen.