Hier kijk je vanaf grote hoogte op het rijstterras Laohuzui, gelegen in Yuanyang. Duizenden terrassen zie je in een oogopslag. Bij zonsondergang heb je hier het beste licht. Ik heb dit zicht nog steeds op mijn netvlies, zo bijzonder mooi vond ik dit beeld. In de omgeving tref je ook de terrassen Duoyishi en Bada aan. Deze drie terrassen hebben we bezocht. Hiervoor koop je één kaartje voor een bedrag van ongeveer €12,00. Ze vallen allemaal onder Unesco. De Hani-bevolking heeft deze terrassen gecreëerd. De grote vraag is wie deze wereldse terrassen in de toekomst moeten gaan onderhouden. Veel jongeren willen niet meer werken op de rijstterrassen. In de periode van december tot eind maart kun je genieten van het lijnenspel op de terrassen. In deze periode staat er water op de rijstterrassen. De groene streepjes is de jonge aanplant. Dit wilde ik perse ooit eens zien. Dat is gelukt. Denk niet dat je hier alleen bent. Deze rijstterrassen worden druk door de Chinezen bezocht. Wanneer je naar Honghe gaat heb je de rijstterrassen voor jezelf. En die zijn ook machtig
Ik ben weer terug van een fantatsische rondreis door het zuiden van Yunnan. Een afwisselende reis met vele landschappen en diverse volkeren. De bijgevoegde foto is genomen vanaf het terras van ons guesthouse Jacky's. Je kijkt uit over de Duoyishu rijstterrassen. Je stapt werkelijk je kamer uit en dan is dit het uitzicht. Het was voor mij een paradijs van grote schoonheid. In Februari/maart staan de rijstterrassen onder water. Dat maakte het landschap toch wel heel speciaal.
Kyauk Kalap is 'beroemd' vanwege de uit het water oprijzende rots -in de vorm van een wijnglas- met daar bovenop een pagode. Maar het bijbehorende klooster is m.i. net zo bijzonder. Vooral 's-ochtends vroeg, wanneer er mist over het water hangt en de -van achter de bergen- opkomende zon voor een diffuus licht zorgt.
outdoor scenes: we hebben een 3 daagse tour gedaan door het gebied Salar de Uyuni in Bolivia. Iedereen kent dit gebied vast wel van de zoutvlaktes waar je kan spelen met perspectief en de gekste foto's kan maken. Zonde is dat bijna niemand vooraf lijkt te weten dat dit gebied zo veel meer te bieden heeft. Het kent uitgestrekte woestijn (genaamd Dali naar de schilder), de mooiste lagoons in allerlei kleuren, (zout)grotten zoals op de foto, vossen en lama's en mooie geisers. Zeker een bezoek waard!
De zon scheen niet altijd op het eiland Flores, maar daar moet je je niets van aantrekken. Tenslotte is het geen strandbestemming. De vergezichten zijn fenomenaal, met of zonder zon. Maar wanneer de zonnestralen zich eenmaal door de wolken heen wringen, lijkt het wel een gouden lappendeken. Alle weilandjes en akkertjes zijn afgerasterd met hortensiahagen, hetgeen een mooie lijnenspel geeft. Het doet me denken aan patchwork.Het wordt niet voor niets het bloemeneiland genoemd. Er is een mooie panoramische autoroute die in het zuidelijk gelegen Lajedo start. Je rijdt vervolgens noordelijke richting tot Faja Grande. Dit is een prachtige panoramische tocht. Het eiland Flores is uitgeroepen tot UNESCO Biosfeerreservaat
Saariselkä is gelegen in het uiterste noorden van Fins Lapland, een compact dorp omringd door heuvelig landschap met op de hoogste berg deze uitzichtpost vlak naast het restaurant Huippu welke in de winter is geopend van 10 tot 16 uur. Gisteren deze toren geplaatst gehuld in blauw, op een zonnige dag ziet dezelfde toren er toch heel anders uit.
Tegen zonsondergang nog met een bootje het meer opgegaan om de zonsondergang te fotograferen. Dit is een van de taferelen die we zagen tijdens ons boottochtje.
Op de allerlaatste avond in Tromso werd het zowaar in de avond ineens helder. Dan kan je natuurlijk maar 1 ding doen. Snel de stad uit opzoek naar een donkere plek. Omdat ik al vaak met donkere achtergronden heb gewerkt met noorderlicht wilde ik nu is wat lichten erbij van een dorp. Toen we aankwamen was het spektakel weer volop aan de gang. Het leek wel 1 grote thunderstorm met allemaal elektrisch geladen deeltjes. Zullen de aliens eraan komen?
De Rann van Kutch is een woestenij van duizenden kilometers, zonder water, geen bomen niets. Rann van Kutch is verdeeld in grote delen bekend als Great Rann van Kutch en Little Rann van Kutch. Grote Rann van Kutch is gelegen in het beroemde gebied genaamd de Thar woestijn van kutch in Gujarat. De Rann van Kutch is de grootste zout woestijn in de wereld. Vlakbij de Rann of Kutch zijn er mensen aan het werk op de zoutvelden waarvan dit er een is.
Liefhebbers van minderheden en stammen moeten zeker eens een bezoekje brengen aan Gujarat. Daar kom je minderheden tegen in kleine nederzettingen, dorpen en op markten. Gujarat wordt nog maar weinig bezocht door toeristen. Dit leuke viertal zat in een van de kleine straatjes van Bhuj en ze wilden best even op de foto.
De Hindoetempel Maviddapuran Kanthswamy is een zeer kleurrijke tempel. De kleuren zijn zo zoet als snoepjes. In de tempels mag je bijna nooit fotograferen. Hier mocht je wel fotograferen zonder flits. Ik kan het niet laten om af en toe om een hoekje te kijken. Zo kwam ik deze ruimte tegen waar de hindoes hun offers brengen.Hier worden alle offers verzameld. Dit was de enigste ruimte die verder geen kleur had. De offers bestaan hoofdzakelijk uit vruchten en kokosnoten. Sommige hindoes gaan dagelijks naar de tempel om te bidden en offers te brengen aan de goden. De Pandit (priester) legt de offergaven voor de godenbeelden neer om gezegend te worden. Aan het einde van de gebedsdienst worden de offergaven verdeeld onder de gelovigen en worden ze samen opgegeten.
Op deze plek kun je al je zintuigen verwennen. Je ruikt de knisperende, frisse lucht, zo af en toe vermengd met zwaveldamp. Je voelt de lava en sneeuw onder je voeten, je raakt het royaliet van de bergen en warm water uit de bronnen aan. Je hoort poeltjes borrelen, je hoort de wind suizen, of je hoort even alleen de stilte. Je kijkt je ogen uit en denkt soms dat je op een andere planeet zit. Tenslotte smaakt deze plek naar meer en wil je hem bij een volgende keer zeker weer bezoeken. Dit is Landmannalaugar, voor mij de meest bijzondere plek die ik op IJsland bezocht heb. Een lavaveld omringt door gekleurde royalietbergen, vulkanen, heetwaterbronnen en zwavelpoelen. Ik denk dat de mensen op de foto zich even nietig voelden als mij.
India is het land van de kleuren en geuren. De vrouwen zijn echt heel erg mooi en ik fotografeer ze graag. Zoals deze prachtige dame die op weg is naar een tempel.
Op wederom een van die hete dagen (32 graadjes) met een leuk gezelschap naar achter het internationale vliegveld getogen om ons in de savanne te begeven in ColaCreek, na ons spullen in het kamp gegooid te hebben, zijn we met z'n allen in de cola-kleurige creek gedoken, drijvend op me rug zie ik prompt een regenboog-circel boven me hangen, snel het water uit gegaan en mijn camera gepakt, een palmboom opgezocht en een foto gemaakt van die regenboog-circel om deze boomtop :-)
In het zuiden van Sri Lanka vind je enkele nationale parken. Het bekendste park is Yala N.P. Dit park wordt vooral bezocht vanwege de wilde olifanten en luipaarden. Nadeel is dat dit park vaak erg druk is, zeker in het hoogseizoen. Je staat vaak in de file voor een luipaard of olifant, niet echt ideaal dus. In de omgeving vindt je echter ook een aantal veel minder bezochte parken zoals Udawalawa N.P. en Bundala N.P. Deze parken zijn net zo mooi en behalve olifanten en met wat geluk een luipaard vind je er ook zeer veel vogels. dus wil je niet met de massa mee, bezoek dan een van deze nationale parken. Op deze foto zie je een steltkluut in het Udawalawa N.P.
Graag wil ik iedereen bedanken voor jullie felicitaties met mijn Publieksprijs. Een prijs die eigenlijk geen betekenis heeft. Des te meer betekenis hebben alle waarderingen die ik van jullie het afgelopen jaar heb gekregen, vaak mooie complimenten, hartjes (favo's) en ook de vele rode sterren.
Turmi ligt in het uiterste zuiden van Ethiopië, vlak bij Dimeka. Hier woont de Hamar stam een natuurvolk met rijke tradities.Een natuurvolk dat nog gedeeltelijk leeft van ruilhandel. Een trotse stam met rijke tradities. Om zich te voeden proberen de mensen van de Hamar stam het uiterst droge land te bewerken en hoeden zij koeien. Tijdens ons bezoek zagen we deze jongens een beetje verscholen tussen de bomen.
Voor mij een van mijn toppers.Genomen bij volle maan met alleen het licht van een booglamp en de maan. De sfeer van twee zwijgende mannen op een plateau naast de beroemde half verzonken tempel in Varanasi is voor mij gewoon magisch!