En voor die tien frietjes en die prijs vind ik dat er veel te veel saus op zit. Ik heb een hekel aan friet die verzuipt in de saus.
Je kan niet aan de foto zien of het een laag bakje is of een duivels geconstrueerde puntzak die door het servetje gaat. Als dat zo is dan heb ik niets gezegd. En het zou zomaar kunnen dat hij met die limoen-basilicumsaus over de friet een gat in de markt heeft aangeboord. Binnenkort verkrijgbaar bij elk frietkot bij u in de buurt.
Treurig. Van eerlijke friet een soort haute-cuisine willen maken. Met bijbehorende hoge prijzen en luttele hoeveelheden. Ik schat het bakje op hooguit 10 frietjes. De rest daar bovenop is hoogdravende vergezochte onzin. Sergio zal de ballen wel weer uit zijn pantalon lachen.
Je kunt culinaire frietjes in een prachtige ambiance. Het interieur is bedacht door Studio Piet Boon en de medewerkers lopen in kleding van Robine Lempers van Fashion for Companies. Er komen in brons gegoten fornuizen van Frederik Molenschot, de servetten krijgen cartoons van Kamagurka en Cor Unum ontwierp handgedraaide keramische potten voor de sauzen.
Voor de poppenkast en niet voor het bakje friet met vergezochte fantasietopping. Iedereen moet dat zelf weten natuurlijk of je daar in mee gaat. Het is niet zo dat er geen alternatief bestaat voor de helft.
Voor een normaal diepvriesfrietje met saus betaal je ook al snel 3 euro. Dan betaal ik liever een paar euro meer. 5.5 is inderdaad duur, maar goed een lekker broodje heb je ook niet voor dat geld.
Lekker boeiend. Het is best tof dat iemand een keer wat anders probeert met iets zo simpels als een patatje. Iedereen snapt heus wel dat het een stuk duurder is dan een normaal patatje.
Het is een normaal patatje. Alleen met pretentie en een dure entourage en rare strooisels en sauzen.
Dat doe ik ook. Maar ik vind ook dat het geen taboe moet zijn om over dit soort modeverschijnselen de twijfels te ventileren.
De gemiddelde patatzaak verkoopt baggerpatat, dat is de standaard. Dus voor een beetje goede patat zou ik zo al extra betalen. Als je dan 2 euro extra moet betalen om eens wat anders te eten dan mayonaise (waar je meestal fritessaus krijgt), dan zie ik het probleem niet.
Is ook weer waar. Ik ga er geen halszaak van maken. Maar een goede patat/friet kan men ook maken zonder de 3e alinea uit #178. Dat kost ook een vermogen waar de patat niet beter van wordt.
Is ook weer waar. Ik ga er geen halszaak van maken. Maar een goede patat kan men ook maken zonder de 3e alinea uit #178. Dat kost ook een vermogen waar de patat niet beter van wordt.
De beste friet haal je nog altijd op het Jourdanplein in Brussel. Een simpele kiosk waar je buiten in de rij staat. Maar een goede Andalouse of tartaarsaus is in Nederland nauwelijks te vinden.
Patat/Friet is geen culinair hoogstandje natuurlijk. Als men echte reepjes aardappel gebruikt en goede (als in niet ranzige) olie. Met een beetje zout en lekkere mayonaise is ie eigenlijk niet voor verbetering vatbaar. En dat snappen ze in hun frietkotjes bij onze Zuiderburen uitstekend. Waar ik dan weer denk dat Sergio een heel andere insteek heeft.
De beste friet die ik ooit gehad heb was de friet zuurvlees van Beluga op t Preuvenemint in Maastricht een jaar of 5 geleden. Als Hans besluit om een friettent te openen sta ik vooraan.
Zit niet te zeiken over 5,5 euro man. Dat is geen haute-cuisine prijs. Ik betaal dat zo ongeveer voor een zak chips bij een tankstation. Een frietje bij de Efteling zal vast niet (veel) goedkoper zijn.
Alles moet maar " normaal " zijn. Het mag niet van de standaard afwijken en al helemaal niet " duur " zijn
Ik vind het juist leuk dat Sergio het frietje eens anders bekijkt. Het ziet er goed uit. Ik ga het zeker proberen.
Ik vind t vooral jammer dat t zo ver weg ligt. Maar mocht ik een keer in de buurt zijn ga ik er zeker langs.
Het was niet eens zozeer de prijs. En je moet de prijs natuurlijk niet gaan vergelijken met de prijs van een zak sjips bij de benzinepomp. Het heeft beide zeer zijdelings met aardappel te maken maar daar houdt het mee op. Mijn bezwaar is niet eens zozeer de prijs. Maar ik lees over die "bronzen" ovens en kekke outfitjes en designerservetjes en een "Piet Boon" interieur en "handgedraaide keramische potten". En dan ga ik zo'n beetje rekenen en dan concludeer ik dat er dan verdomd weinig budget overschiet voor het basismateriaal (kurk aardappel) waar het in de kern eigenlijk om draait. Dus hoe we tot de conclusie komen dat het "goed" is is beyond me. Daar mag ik graag over zeuren. Het sop is de kool niet waard en elders wordt ook meuk verkocht zonder de entourage, maar toch: zoiets zit me niet lekker. En ik houd van (een beetje) zeuren.