Via het werk. In ons geval de Goede Doelen wereld. Meer verklappen we niet. Dat verwerken we nog een keer in een psychologische roman over relaties op het werk.
In het werk van vrijwel iedere schrijver zitten biografische elementen; soms meer, soms minder. Wij maken natuurlijk gebruik van persoonlijke ervaringen en ons gedachtegoed, maar plaatsen die in een fictieve context, zodat wij onze verbeelding de volle ruimte kunnen geven. Is niet elke schrijver een leugenaar? Of, zoals Hugo Claus ooit tegen Adriaan van Dis heeft opgemerkt: “Elk boek is een leugen.”
We kunnen allebei nog het kind in onszelf ontdekken en daar ook plezier om hebben. Twaalf zijn we, op zijn hoogst. Ongeduldig, avontuurlijk, impulsief, laagdrempelig, enthousiast, gevoel voor humor, drammerig, opgewonden. We houden van het goede leven maar ook van tempo doeloe; ofwel we zijn er goed in om onze tijd ook een beetje te verlummelen. Sportief? Van schermen tot schapen melken. Van vlieger tot duiker. De aarde van boven en van onder ontdekken. Verder lezen we ons uiteraard suf.
Volgens Tommy Wieringa in de Telegraaf zou hij in een volle Bijenkorf nog kunnen schrijven. Dat geldt ook voor ons. Het is een kwestie van concentratie. Als we aan het schrijven zijn, is de ander voor dat moment even weggevaagd van de wereld.
Geen minuut. Hoewel zonder al die jaren ‘op kantoor en in de jungle van werk en politiek’ een roman als ‘Project Eva’ er niet zou zijn geweest.