Zoal bij de informatie over het RTC is aangegeven, streeft het NHV ernaar om per RTO-gebied één RTC te realiseren. Omdat ontwikkelingen t.a.v. RTO’s nog in beweging zijn en omdat het NHV per RTO-gebied meerdere HandbalScholen kent, zullen niet alle ontwikkelingen parallel lopen.
Vanaf 1 september 2016 gaan we werken aan de realisatie van RTC's. Zolang in bepaalde gebieden nog geen RTC gerealiseerd is, zullen de talenten de extra trainingen bij HandbalScholen volgen.
De Formule 1 kent Max Verstappen van zijn vele inhaalmanoeuvres; van zijn tomeloze aanvalsdrift. In Canada liet de Red Bull-coureur gisteren zien ook een meester in het verdedigen te zijn. Hij dreef er WKleider Nico Rosberg mee tot wanhoop.
Twee weken geleden in Monaco leidde zijn ongebreidelde scoringsdrift nog tot een voortijdig einde. Er werd her en der pittige kritiek geuit op de Limburger, die zijn aanvalsdrift volgens sommige insiders niet voldoende kon beteugelen. Max Verstappen, dat is immers de man waarvoor iedereen op het puntje van de stoel gaat zitten om hem te zien inhalen. Dat deed hij in Montreal gisteren nauwelijks. Daarvoor in de plaats voerde Verstappen een masterclass verdedigen op. De veel snellere Nico Rosberg probeerde hem in de slotfase aan alle kanten te passeren, maar telkens weer viel de deur in het slot. Een podiumplaats zou een terechte beloning zijn geweest, maar daarvoor pakte de strategie van Red Bull Racing met twee pitstops niet goed uit.
De glimlach van Christian Horner, dat vileine lachje vanaf de Red Bullpitmuur, zei alles over de status van Max Verstappen. De vol attaquerende Nico Rosberg in zijn superieure Mercedes was zojuist voor de tweede keer door de 18-jarige het bos in gestuurd. Het glimlachje van de teambaas was er een van her- en erkenning. Horner weet duivels goed wat Verstappen in zijn mars heeft; daarom heeft hij hem vorige maand overgeheveld van Toro Rosso naar Red Bull Racing. De Engelsman wist ook donders goed dat zijn pupil de vierde plaats niet zonder slag of stoot prijs zou geven, ook al heet op dat moment de opponent Nico Rosberg. Vandaar dat lachje. „Ik weet het, zo kent niet iedereen hem. Maar Max heeft laten zien dat hij een complete coureur is.”
Verstappen werd bij terugkeer van de tv-interviews uitgebreid gecomplimenteerd door de teamleden met zijn optreden. Vooral zijn vinnige optreden in de duels met Rosberg kwam aan de orde. „Ik ben tot het uiterste moeten gaan, want hij was veel sneller.” Dat hij de Duitser in de chicane tot een fout dwong, waardoor Rosberg een spin maakte, leidde volgens Verstappen in de auto tot een glimlach. „Ik remde al echt op de limiet, dus ik wist dat wat hij wilde mis zou gaan.”
Wie ook een glimlach niet kon onderdrukken was Helmut Marko. Achter de teamgarage trok de man die Max Verstappen op zestienjarige leeftijd een Formule 1-contract liet tekenen Jos Verstappen letterlijk aan zijn jasje. „Niet slecht voor een jeugdige puber”, verwees de Oostenrijker naar een opmerking van Mercedes-baas Toto Wolff, die eergisteren Verstappen bestempelde als een weliswaar snelle, maar nog niet helemaal rijpe coureur. „Daar zal hij nu wel anders over denken”, prees Marko de rijstijl van de Red Bull-jongeling.
Verstappen wist dat zijn verrichtingen na het echec in Monaco, waar hij drie keer de vangrail raakte, met argusogen bekeken zouden worden. Uitgerekend in Canada, waar muren en vangrails op veel plaatsen zo vervaarlijk dicht bij het asfalt gepositioneerd zijn, moest de Red Bullcoureur het slechte rapportcijfer van de laatste race weggummen. Moeite om de gedachten aan Monaco te wissen had Verstappen naar eigen zeggen niet. „In het karten was het eigenlijk niet anders; je moet door. Het verschil is alleen dat in de Formule 1 meer mensen toekijken. Mijn eerste opdracht was uiteraard om niet opnieuw in de muur te belanden.”
Nochtans heeft het Circuit Gilles Villeneuve een betonnen wand van grote faam: de Wall of Champions, een scherprechter waar triomfen in een handomdraai in tragedies kunnen eindigden. Vijf keer reed er zelfs een wereldkampioen zijn bolide tijdens de Grand Prix aan gort, vandaar de naam. Probleem is dat een zachtzinnige benadering van de Wall of Champions onmogelijk is.
Een beetje Russisch roulette dus. De Red Bull-coureur slaagde glansrijk voor het examen ‘uit de muur blijven’.
Waar het stokte in de race was de strategie. Red Bull hoopte met Verstappen en Ricciardo met één pistop het einde te halen, maar die vlieger ging niet op. Al snel bleek het tweede setje banden (zacht rubber) niet bestendig genoeg om ongeschonden de finishvlag te halen. „Dat was jammer, want door mijn goede start had ik anders zeker het podium gehaald”, wist Verstappen. Het gevoel het onderste uit de kan te hebben gehaald overheerste uiteindelijk echter. „Meer zat er absoluut niet in.”
Voorspel bij elke Grand Prix de uitslag en maak kans op mooie prijzen. De 1e plaats is goed voor 100 euro, de 2e plaats is 50 euro en 3e plaats is 25 euro.
Limburg is rijk aan terrassen. Aan de Maas, bij beken, in bossen, in steden en in dorpen op het platteland, overal lokken blije parasols je om halt te houden voor een koele of warme verrassing. Maar er kan er maar één Het Beste Terras van Limburg worden. Jullie, de lezers, meldden massaal jullie favoriete terras aan. Na een eerste stemronde gaan er twintig naar de finale. De komende dagen stellen we ze aan jullie voor.
Op de rechteroever van de Maas zijn ze gek op straatparades met relieken en grote podia, gevuld met zuurstokkleurige hoepeljurken en zachte violen. Op de ‘mondainere rive gauche’ houden ze van deunen die een andere klank en beat hebben dan het lokale patois aan de overzijde. Engels, Frans, Spaans en Italiaans kleurt hier de omgevingsmuziek van de hotspots voor studenten, artiesten en kunstzoekers.
Café Zuid is zo’n trendy relaxplek voor terrazzista’s die van cool, veggy en mild spicy houden. Lastig te vinden voor wie niet bij de incrowd hoort. Geen bord wijst de weg. De entree aan het winderige plein 1992 is allesbehalve uitnodigend, afgezien nog van de heftige geuren die je tegemoet waaien vanuit de keuken van het restaurant waar ze de ‘coole’ hapjes en wereldgerechten bereiden. Eerst deinzen we terug voor al dat zwart op het terras: grote parasols, tafels, stoelen, loungeschommelbanken, kleding van de bediening.
Alles is in deze kleur, die wel cool is, maar blij word je er niet van. Gelukkig maakt het geroezemoes van de gasten veel goed. Met uitzicht op een setje speelse fonteinen in een vijvertje dat in een zachtglooiend ligveldje dobbert, bestellen we koffie en jus van de kaart, waar Silvie vrolijk van wordt. "Gelukkig geen tosti’s en die eeuwige uitsmijters, maar quinoa, wraps en aardig wat mooie wijnen. Werelds.”
Na de eerste slok koffie klinkt ze anders. "Lauw en slap, en ook nog zo klungelig geserveerd. Kan gastvrijer.” Ik houd mijn mond maar; mijn goedgevulde glas verse jus is ook maar lauw. Jacques wil de vega schotel proeven. Een plank met smeersels, falafel, spiesje manchego kaas, schaaltje quinoa en geroosterde stukjes paprika, aubergine en courgette brengt de serveerster, die lijkt te trainen voor een hardloopwedstrijd. Waar zijn de lepeltjes of vorkjes om dit op het stokbrood te krijgen? "Vergeten in dc haast zeker. De smaak is bijna echt werelds”, meent Jacques.
De man die wordt verdacht van betrokkenheid bij de dood van Nicky Verstappen, Jos Brech, is een zogeheten bushcrafter. Dat is een sport waarbij zoveel mogelijk gebruik wordt gemaakt van natuurlijke materialen om te overleven.
"Maar het is een misverstand dat iemand volledig in staat is te overleven zonder materialen mee te nemen", zegt een medewerker van de Bushcraftshop in Middelburg.
Brech verdween in februari in de Franse Vogezen en is mogelijk de natuur ingetrokken bij extreem koude temperaturen. "Met de juiste uitrusting kun je dan buiten slapen, zeker als je kennis hebt over koude en warme luchtstromen die over de bergen trekken."
De kans is klein dat Brech zonder mondvoorraad is vertrokken. "Als man eet je 3.000 calorieën per dag, zeker als je in beweging bent. Het is onwaarschijnlijk dat je dat kan verzamelen door alleen besjes en blaadjes te eten."
In de natuur zijn allerlei planten, knollen en noten te vinden die eetbaar zijn. "Maar in de winter is dat natuurlijk moeilijker dan als het wat warmer is."
Bushcrafters nemen vaak ook voedsel mee dat lang een gevuld gevoel geeft en niet te veel plek inneemt, zoals rijst, bonen, linzen en bloem. De medewerker van de gespecialiseerde winkel stelt dat jagen in theorie ook kan.
"Maar slechts een fractie van de bushcrafters is geïnteresseerd in de jacht. De meesten willen dat niet, want we hebben juist heel veel respect voor de natuur."
De overlevers verblijven meestal onder een tarp, een zeil dat tussen de bomen wordt gespannen, of in onderkomens die ze in de natuur vinden of maken. "Dat is het verschil met kamperen, je slaapt in een open onderkomen en voelt de wind."
Hij benadrukt dat de sport vooral is bedoeld om plezier te hebben. "Je zit samen om een kampvuurtje, snijdt een lepel van hout of vlecht een mandje. Het zijn feitelijk de hele oude vaardigheden van onze voorouders, de jager/verzamelaars."
Anderhalf jaar had hij geen wedstrijd gespeeld, maar binnen 24 minuten spoelde VVV-debutant Patrick Joosten die zware periode weg. Zijn gelijkmaker tegen Heerenveen (1-1) bracht opluchting in De Koel. En een glimlach bij de gitarist van Rowwen Hèze. Oom Theo dus.
Moet je het toeval noemen? Of is het toch een wonderlijke speling van het lot? Twee jaar geleden staken VVV-directeur Marco Bogers en Theo Joosten, gitarist van Rowwen Hèze, de koppen bij elkaar. Zou de Shannon Song geen perfecte goaltune zijn in de Koel, juist in het achterland van Limburgs beroemdste feestband?
Vrijwel direct voerde de stadion-dj het bruisende, aanstekelijke dansnummer in. En zie wat er gebeurt deze zaterdagavond, halfweg de tweede helft van VVV-Heerenveen? Uitgerekend ...