Eerder schreef ik al vanuit het perspectief van de gefotografeerde (Ben jij fotogeniek?) en een aantal absolute DON’TS als het om poseren gaat (Awkwards poses). In dit verhaal ga ik het in principe uitsluitend hebben over poseren binnen modefotografie vanuit het oogpunt van de fotograaf. Dat betekent niet dat al deze tips niet van toepassing zijn op bijvoorbeeld portretfotografie, ik denk dat het heel breed toe te passen is. Ik benader het alleen vanuit modefotografie omdat ik natuurlijk zelf modefotograaf ben en omdat daar vaak verschillende aspecten bij komen kijken die het allemaal wat lastiger maken.
Als fotograaf ontvang je vaak kritiek. Als je slim bent, vraag je hier ook om bij mensen waarvan je weet dat hun kennis en inzicht je verder kan helpen. Iets te vaak hoor ik fotografen (die vaak ook zelf om kritiek gevraagd hebben) toelichten dat het model een pose zelfstandig aangenomen heeft, wanneer er kritiek geuit word op de pose. Wat je je beter kunt afvragen, in plaats van je schouders op te halen omdat het model zelf zo is gaan staan, is natuurlijk: Is de kritiek terecht? Kan ik hier iets mee voor een volgende keer? Had ik inderdaad mijn model moeten aansturen naar een pose die beter paste bij dit beeld? Uiteindelijk ben jij verantwoordelijk voor je beeld, en dus ook voor de pose van je model. Probeer waar mogelijk iets uit dat soort kritiek te halen wat jou verder brengt in het aansturen van je model.
Vaak heb ik bij onervaren modellen een heel andere aanpak dan met ervaren modellen. Met een ervaren model kan ik kort het thema bespreken en haar daar in eerste instantie zelf een invulling aan laten geven. Soms ga ik daar in mee, vaak borduur ik voort op wat het model me geeft en maak ik gaandeweg kleine aanpassingen met korte aanwijzingen.
Met onervaren modellen moet ik veel vaker mijn skills gebruiken om uit te leggen wat ik bedoel en om toch met zo min mogelijk specifieke Twister aanwijzingen toch de uitstraling te krijgen waar ik naar op zoek ben. Met Twister aanwijzingen bedoel het direct aanwijzen van ledematen en waar deze moeten uitkomen, vaak lijdt dit met onervaren modellen tot een wat geforceerde houding.
Fleur (Dune Agency, links) is een ervaren model dat zelf goed doorhad hoe de kleding het beste uit zou komen; door haar hand tussen het overhemd en het jasje te plaatsen laat ze de gelaagdheid goed zien en de plaatsing van haar benen laat de wijde broek goed zien. Demi (Dune Agency, rechts) heb ik geïnstrueerd haar rechter been (voor de kijker links) nog meer naar mij uit te strekken zodat haar benen nog langer leken dan ze al zijn door de diagonale lijn die zo in het beeld ontstaat.
Met een onervaren model merk ik dat het beter werkt om samen op een vloeiende manier tot een pose te komen, door gebruik te maken van spiegelen en beweging. Zo kan ik bijvoorbeeld willen dat haar hand uiteindelijk ergens bij haar oor rust, maar kan ik haar vragen om haar haar (in slowmotion) even achter haar oor te doen. Een moment in een beweging pakken wat er natuurlijk uitziet is makkelijk dan dat het model stil moet blijven zitten, wees niet bang om telkens een andere opdracht te geven die je model een andere kant op laat bewegen. Geef je model ook altijd feedback over de uitsnede die je maakt zodat zij haar bewegingsruimte kent.
Modefotografie vertelt vaak een verhaal, wat in vele gevallen een mode editorial vormt als resultaat. Alle aspecten van een shoot dragen als het goed is bij aan het verhaal: de keuze van het model, de locatie of aankleding van de studio, licht, styling, make-up, standpunten, kader en natuurlijk de poses. Bedenk van tevoren welk verhaal je wil vertellen. Dit hoeft geen diepzinnig concept te zijn met een maatschappelijke boodschap, maar kan zo simpel zijn als een thema, bijvoorbeeld ‘city’. Doe research naar beelden binnen je thema (niet per se modefotografie, eigenlijk liever niet!) en kijk of je hier inspiratie uit kunt halen en hoe je dit kunt vertalen naar de verschillende onderdelen van je editorial. De grootste tip, en ook zeker wat betreft poses: houd het simpel!
Voor het thema ‘gravity’ heb ik mijn model T.R. (Alpha Male Model Management) een ‘vallende’ beweging naar achteren laten maken waarbij ik net voor het moment dat hij een stap naar achteren zette een foto maakte. Achteraf heb ik de foto een kwartslag gedraaid om het effect meer kracht bij te zetten.
Hierboven geef ik aan dat je soms beter niet naar mode fotografie kunt kijken voor inspiratie. Dat adviseer ik omdat je op die manier grote kans loopt om poses na te bootsen die misschien heel goed werken in het inspiratiebeeld maar die niet binnen jouw verhaal passen. In het begin is dat moeilijk te herkennen, en is het dus beter om het simpel te houden en je inspiratie ergens te zoeken waar je minder kans hebt om dingen na te bootsen die niet vertalen in een ander beeld. Bijvoorbeeld klassieke schilderkunst of straatfotografie.
Met dezelfde gedachte moet je ook oppassen voor ‘overposeren’ (te veel of te overdreven poseren). Overposeren kan het resultaat zijn van Twister aanwijzingen, maar ook van het nabootsen van de verkeerde inspiratie. Sommige modellen doen het uit zichzelf, wat erg lastig kan zijn om ‘in toom te houden’. Ik werk liever met een volledig onervaren model dan een ervaren model dat zichzelf heeft aangeleerd om over te poseren en ‘fashion poses’ na te bootsen zonder er nuance aan te geven binnen het verhaal.
Eigenlijk herhaal ik hiermee nog even mijn eerste punt, maar het is zo belangrijk! Kijk ook naar hoe verschillende poses naast elkaar uitkomen in een editorial of andere serie, let goed op handen (daar zou ik nog een hele blogpost op zich aan kunnen wijden, haha) en blijf terugkoppelen naar je verhaal of thema.
Superfijne blog Sabine, dit doet me denken dat er toch nog hoop is voor mij én dat ik een keer bij jou voor de camera mag staan
Fijne blog dit, ik vroeg me dit wel altijd al af hoe dit ging! zelf fotografeer ik alleen op reis en vind ik het toestemming vragen om een foto van iemand de maken eigenlijk al eng