Ik moest langs komen om een blaastest te doen, dan kunnen ze die puinhoop in mijn longen een officiële naam geven, maar ik blaas geen deuk in een pakkie boter, dus over een week ga ik in de herkansing.
Dit was pas mogelijk als er thuis zuurstof beschikbaar was, inmiddels staat er een Everflo te draaien zodat er constant zuurstof beschikbaar is.
Oplettende lezertjes zullen wel in de peiling hebben dat ik geen beheerder meer ben van Kombuispraat.
Ik heb het 18 jaar met heel veel plezier gedaan, iedereen bedankt voor de prachtige bijdrages, maar helaas heb ik ook veel shit over me heen gekregen, zo werkt dat nu eenmaal op de "social" media.
Voor velen van ons hoort dit soort dingen bij het ouder worden en vallen ze onuitgenodigd, als onwelkome gasten, onze deuren binnen.
Toch zijn wij mensen vaak veel sterker dan we zelf vermoeden en kunnen we uit grotere bronnen putten dan we verwacht hadden.
Jos, blij in elk geval weer een persoonlijk bericht van je te lezen. Ik was hier dan wel niet zichtbaar aanwezig, maar ik heb alles nauwkeurig gevolgd. Het is niet anders. Ouder worden is telkens weer een stukje inleveren, vertel me wat; ik doe niet anders. Dan kun je maar één ding doen: telkens weer kijken wat je nog overhoudt en wat je daar nog mee kunt. Of je het daar nog steeds voor dóét. Dat blijkt dan even zovele keren meer te zijn dan het aanvankelijk leek.
Wat kan ik er verder van zeggen? Ik kan je alleen maar wijsheid wensen en - hoe moet ik dat noemen - peace of mind, gemoedsrust. Nogmaals: het is niet anders.
Van die achttien jaar forum heb ik er, als ik het wel heb, zestien meegemaakt en er mijn bijdragen aan geleverd. Dat loopt ook voor mij op het eind en laat ik nu dan maar van deze gelegenheid gebruik maken om je allereerst te bedanken voor de gastvrijheid en het platform dat je me bood voor mijn schrijfsels. Maar daarnaast ook en vooral voor al je moeite en goede zorgen om dit forum op koers te houden. Dat er dan zo hier en daar dan eens een draadje breekt of een steigertje geramd wordt, of een lager uitloopt, of dat je tussen de koeien in de wal loopt of in de mist een visserman ramt, dat hoort er allemaal bij. Net als averij-grosse in de vorm van het werpen van lading om het overige te behouden. Dat moet zo nu en dan moeilijk zijn geweest, vooral omdat je dat dan niet in dank werd afgenomen. Je hebt dat voorbeeldig gedaan en ook daar wil ik je voor bedanken. Ik zou dat niet kunnen; ik zou daar totaal ongeschikt voor zijn en veel te kort van kop. Een vervanger voor jou vinden, zal niet meevallen. Ook daar heb ik over nagedacht toen duidelijk werd dat jij je groen verweerde petje zou gaan inleveren. Mij schiet daarbij slechts één naam te binnen, maar ik heb geen idee of hij er tijd voor zou hebben of er überhaupt iets voor zou voelen. Ik hoor en zie het nog wel. Nog een paar bijdragen en dan haak ik voorgoed af, maar ook daarna zal ik het verdere verloop blijven volgen.
Jossie, ik sluit me nu even geheel naaadloos en volledig bij de voorgaande sprekers aan en wens je ALL the best tesamen met Akkie.
Heel hartelijke dank voor al de goede zorgen die je je altijd getroost hebt voor JOUW (en toch ook ONS) kindje.
Ook veel dank aan Dennis die zijn server beschikbaar stelde voor Kombuispraat en te kennen heeft gegeven er in de toekomst mee door te gaan.
Terwijl de artsen zich nog niet uitspraken over mijn diagnose (ze zijn nog met het onderzoek bezig) wist zij aan de hand van de medicijnen die ik slik wel te vertellen wat het hoogstwaarschijnlijk zal zijn:
Ik slik o.a. een grote dosis Prednisolon, waarvan de bijwerkingen vaak ernstiger zijn dan de kwaal die ze moeten bestrijden.
Maar ik ben er op internet achter gekomen dat Prednisolon in combinatie met alcohol geen problemen geeft.
Jos, je voelt je waarschijnlijk als een opgelegd scheepje. Achter de ankers of aan de trossen, nou ja er zijn van die schepen die dat lang volhouden.
Je moet wel wat bezig kunnen zijn, gelukkig heeft de moderne mens televisie, internet en sociale media, dat vraagt weinig inspanning maar geeft soms ergernis het zij zo, het geeft wel afleiding. Zwaar pet dit hele gedoe maar het is niet anders. Sinds mijn akkefietje, nu twee jaar geleden, moet ik ook heel wat zaken anders doen en zelfs laten doen.
Je er tegen verzetten helpt geen moer, rustig met de stroom mee roeien en een aardige kundige verpleegster bij je bed is toch niet mis.
Nou tabeh en bedankt voor al het moois dat op het Kombuis terecht kon komen, kleine strubbelingen zijn overal wel eens maar jouw forum heeft zonder twijfel de sfeer zoals die(vroeger) aan boord van een goed schip met een fijne bemanning ook kon ontstaan.
Vooral de uitwisseling van informatie over voet- en honkbalmomenten in de '50/'60-er jaren tussen jouw club EDO en mijn club OVVO heb ik zeer op prijs gesteld. Ik hoop ook dat je kindje Kombuispraat met een andere beheerder op dezelfde soepele manier voortgezet kan/zal worden.
Jos ik ben even weg geweest maar heb toch alles gevolgt van verre. Ik weet niet wat ik zeggen moet, daar ben ik niet zo goed in, maar daarom niet minder gemeend. Jouw Forum heeft de bedoeling dat de (ex) zeeman zich thuis voelt en dat doe ik, bedankt.
Jos en Akkie, heel veel sterkte toegewenst en bedankt voor wat ik, en met mij vele anderen, hebben mogen delen op jouw forum.
Ook ik kan niet anders dan me volledig aansluiten bij alle goede wensen, en de dankbetuigingen ten aanzien van dit forum, die hierboven reeds geschreven zijn en jullie veel sterkte wensen.
Ik zag dat je toch alweer een bijdrage hebt geleverd op het topic 'Mooie tankers'. Fijn dat dat in ieder geval nog lukt. Hopelijk kun je dat nog blijven doen. Maar doe het wel rustig aan hè!