U bevindt zich hier: Home » Prostaatonderzoeken en diagnose » Diagnose en onderzoeken goedaardige prostaatvergroting » Onderzoeken prostaatvergroting
U zult gevraagd worden om, met een volle blaas en aandrang, te plassen in een speciale bak zodat een indruk verkregen wordt over de urinestraalkracht. Dit heet uroflowmetrie, letterlijk vertaald: urinestraalkrachtmeting. Het is dan van belang om met een volume van minstens 150 ml. in de bak te plassen opdat er een goede indruk verkregen wordt.
Het belangrijkste bloedonderzoek is de bepaling van het PSA; dit is de afkorting van Prostaat Specifiek Antigeen, een eiwit dat door de prostaat wordt afgescheiden. De normaalwaarde van deze bepaling ligt tussen 0 en 4 ng/ml. Bij waarden tussen 4 en 10 ng/ml spreekt men van een “grijs gebied” waarbij er een kans is op het hebben van prostaatkanker. Echter, bij een ontsteking van de prostaat, zonder dat dit tot klachten aanleiding geeft, kan de PSA ook in dit gebied liggen. Hetzelfde geldt voor fors vergrote prostaten. Getallen boven de 10 zijn verdacht voor het hebben van een prostaatkanker, of passen bij een “merkbare” ontsteking van de prostaat. Lees hier meer informatie over PSA
In situaties waarbij de prostaatvergroting leidt tot het onvolledig uitplassen van urine (leidend tot urineresidu) zal uw uroloog ook het kreatininegehalte van het bloed laten bepalen. Het kreatinine is een maat voor de functie van de nieren om het bloed van afvalstoffen te zuiveren. Bij onvoldoende urinelozing kunnen de nieren namelijk gestuwd raken en zal het kreatinine gehalte in het bloed kunnen stijgen.
Transrectale echografie is een onderzoek waarbij een buisje (een soort ‘dikke thermometer’ genaamd echoprobe) in de anus wordt ingebracht. In de top van dit buisje bevinden zich, onzichtbaar, enkele kristallen waar een zwak stroompje door wordt geleid zodat deze kristallen in trilling raken en vervolgens geluidsgolven uitzenden. Deze geluidsgolven dringen in de prostaat en omgeving door en worden vervolgens teruggekaatst.
De teruggekaatste geluidsgolven worden weer opgevangen en na computerbewerking omgevormd tot een beeld dat op een monitor zichtbaar wordt. Uw uroloog kan hierdoor meer informatie verkrijgen over het ‘binnenste’ van de prostaat, over de buitengrens van de prostaat (het kapsel) en over bijv. een eventuele stuwing van de zaadblaasjes die in de prostaat uitmonden en die vlak onder de blaas gelegen zijn. Een verschil van zwart-wit tint van de teruggekaatste geluidsgolf kan het vermoeden van een kankergezwel oproepen. Dit onderzoek is in principe pijnloos.
In de kleedkamer ontbloot u uw onderlichaam. Daarna vraagt de verpleegkundige u plaats te nemen op op onderzoekstafel in de onderzoekkamer. U gaat op uw rug liggen met uw benen in beensteunen. De uroloog zal eerst, met wat glijmiddel op zijn vinger, via de anus voelen naar de prostaat. Daarna brengt hij de echoprobe met wat glijmiddel erop, de anus in. Dit kan een vervelend gevoel geven en om dit gevoel zo veel mogelijk te beperken kunt u het beste proberen wat te ontspannen. Ook een beetje meepersen kan helpen. Als de probe in de anus zit, kan de uroloog op een beeldscherm de prostaat zien en er (digitale) foto’s van maken.
Het onderzoek duurt ongeveer vijftien minuten. Als bij u alleen een echografie van de prostaat gemaakt moet worden, dan is het onderzoek hierna afgelopen en kunt u terug naar huis. In sommige gevallen moeten er echter ook biopten (stukjes weefsel) worden genomen voor microscopisch onderzoek. Als dit bij u het geval is, dan heeft uw behandeld arts u hierover reeds ingelicht. Het onderzoek duurt dan ongeveer tien minuten langer. Hieronder staat meer informatie over de prostaatpunctie/biopt nemen. Als bij u alleen een echografisch onderzoek is gedaan, dan krijgt u de uitslag direct te horen van de uroloog.