Haley stond een beetje houterig op van de grond. Ze wierp een blik op het plafond en liet haar blik toen langzaam naar de vloerbedekking dalen. Waar was ze ook alweer? Ze had eerst gestudeerd voor geschiedenis en toen had ze zich op een of andere bank neergelegd. Een duistere hemel kwam tevoorschijn en Haley voelde iets stevig tegen haar liggende huid aan. Ze draaide zich houterig om en keek naar beneden. Een houten bankje. Een leeg plein trok ook haar aandacht. En een openstaand boek, dat op de grond gevallen was. Had ze nu zo erg gestudeerd dat ze in slaap gevallen was? Ze raapte het boek op. Ze had een spijkerbroek en een wit topje aan. Haar ogen keken langzaam even van de grond naar een punt voor zich uit. Toen zuchtte ze en liep met het boek naar een kluisje, binnenin. Ze sloeg het kluisje dicht en klom moeizaam een paar trappen op. Een deur verderop trok haar aandacht en Haley liep bijna zwevend erop af. Ze liep op haar tippen. Iets wat veel mensen niet zouden doen. Ze opende een deur en ging toen naar boven. Een prachtig uitzicht trok haar aandacht. Een paar grote zitzakken ook. Ze liet zich vallen in een zitzak. Haar ogen begonnen zwaar te worden. Haley probeerde te vechten tegen haar slaap en keek toen ook verdwaasd van zichzelf op toen dat lukte. Normaal zou ze allang in slaap gevallen zijn. Maar nu dus blijkbaar niet. Ze wierp een blik op de sterren en dacht na over haar school. Over wat ze tot nu toe had meegemaakt, wat eigenlijk zeer weinig was. Haley's blik trok zich naar een punt verderop. Toen staarde ze naar de sterren, die fonkelden. Haar oogleden werden nu echt veel te zwaar om nog tegen te vechten en Haley viel langzaam in slaap. Haar hoofd rustte op de zitzak en haar lichaam werd langzaam slapper en tegelijk ook kwetsbaar.
Jacob was ook naar de flat roof gekomen om te genieten van de sterren en de maan die nu helder scheen. Hij had gewoon een grijs t-shirt aan en een spijkerbroek. Hij zette zich in een zitzak en zag het meisje dat in slaap viel in een zitzak. Hij moest grijnzen, inderdaad de zitzakkan zaten goed. Lekker comfortabel. Hij zo zelf in slaap vallen. Snel nam hij zijn mp3 en zette een rustig nummer op zodra hij shuffle aanklikte. Hij zakte onderuit en keek naar de sterren. Eentje viel naar beneden en hij deed zachtjes een wens, een wens op betere vrienden. Hij sloot zijn ogen en hoopte er ook echt op. Want zijn vrienden nu waren echt zakken. Zijn gezicht vertrok bij de gedachte. Hij mocht niet met andere mensen praten, geen contact hebben met anderen. Anders negeerden ze hem weer. Dus hij was het afgetrapt. Nu was hij een beetje eenzaam maarja. Hij keek weer naar het slapende meisje en hij grijnsde, ze lag lekker te slapen, lekker schattig, ook zag ze er kwetsbaar uit, alsof ze wou beschermd worden.
Haley's ademhaling was binnen een mum van tijd heel erg verkort, regelmatig geworden, alsof haar hele lichaam zich al had voorbereid op een lange slaap. Nou ja... Ze wist zelf ook niet echt hoelang ze wel niet aan dat tafeltje had gelegen. Ze wist wel dat ze door de warmte erg suf was geworden en heel veel hoofdpijn had gekregen. Haar ogen waren gesloten en ze merkte niks meer om haar heen. Alle achtergrondgeluiden stierven langzaam weg. Ze dacht dat ze even iets gehoord had, maar dat zou wel in haar droom geweest zijn. Terwijl Haley steeds langzamer wegdommelde, drong het tekstje van het liedje dat ze laatst in de aula had geschreven steeds dichter in haar hoofd door. Haar ogen opende zich een tijdje later langzaam. Haar haren voelden nattig tegen haar hoofd aan, alsof het geregend had. Haley voelde er even aan. Gek genoeg lagen ze nog steeds in het goede model zoals eerst. Haley's ogen opende zich langzaam. Ze richtte haar blik naar beven. Een stenen rand hing boven haar en Haley had het gevoel alsof die elk moment naar beneden zou kunnen vallen. Het viel haar op dat het akelig stil was. Ze hoorde toen een politiesirene. Iets wat ze nu niet bepaald wou horen. Haley keek even opzij. Daar was niks te bekennen. Ze legde haar hoofd weer in de goede houding. Ze schrok zich dan ook dood toen ze links van zich keek en iemand zag liggen. Ze nam adem en viel bijna van haar zitzak af. Misschien was dat diegene wat ze had gehoord toen ze langzaam in slaap dreigde te vallen. Haar hart sloeg een slag over en het zweet stond in haar handen. Een grote schock kwam door haar lijf. Wat was hij knap! Heel wat anders dan wat ze vroeger had gezien. Ze keek naar de jongen naast haar. Ze kwam half overeind. 'Ook een goedenavond,' zei ze grappend, terwijl ze de jongen aankeek. Meteen zakte ze weer een beetje haar hoofd, omdat haar hoofd pijn deed. Ze greep even naar haar hoofd, kreunde lichtjes van de pijn en keek de jongen toen weer voorzichtig aan. 'Mijn naam is Haley,' zei Haley, terwijl ze glimlachte en de greep om haar voorhoofd langzaam verslapte. Ze bekeek hem gauw van top tot teen. Hij was echt onwijs knap! Haley voelde haar hart in haar keel bonzen. Wauw... Ze keek nogmaals naar de jongen voor zich. Hij had zwart, kort haar. En een aardig gezichtje.
Ze sliep nog even door en ze en ze zweette, of had hij dit verkeerd? Haar haar was nat. Het was inderdaad stil tot er een politiesirene te horen was. Hij schrok even maar luisterde verder naar zijn liedje. Hij keek dan opzij en zag hoe ze wakker werd, ze keek naar zijn richting en ze schrok "Liet ik je schrikken? Sorry". Ze had precies hoofdpijn "Teveel gedronken of zoiets?". Hij glimlachte vriendelijk en keek haar met een brede grijns vervolgens aan. "Goedenavond schone slaapster, wou je niet wekken hoor". Ze stelde haar voor en dan was het zijn beurt "Mijn naam is Jacob Black". Hij zette zijn MP3 uit, deed de oortjes uit zijn oren en dan zette hij zich zo dat hij zijn hoofd niet meer hoefde te draaien naar Haley. Hij keek haar aan, ze was blond, had bruine ogen, een slank lichaam, zeker niet mis. Hij keek daarna even naar de sterrenhemel "Echt prachtig weer om nu naar de sterren te komen kijken, daarom kwam ik ook naar hier, en voor de frisse lucht. Niet voor de zweetgeur die in mijn kamer hangt". Hij moest even lachen. Daarna keek hij met een grijns naar Haley "Heb jij al een kamergenoot, ik ga verhuizen van kamer, want die zweetgeur is daar niet de harden, net beerputlucht."
Haley keek de jongen als gehypnotiseerd aan. Ze had het gevoel nog nooit gevoeld, maar had er wel is haar vriendinnen over horen praten. Was ze verliefd? Maar kon dat dan al zo snel gebeuren? 'Ja, te veel gedronken,' gaf ze lachend als antwoord tegen de jongen. Ze glimlachte. Hij was echt niet mis. Hij was aardig en knap. Als die nou is... Haley dacht maar niet verder, want het zou een stevige afknapper zijn, mocht het gevoel niet wederzijds zijn. Ze keek opzij naar de jongen die zich voorstelde als Jacob. Haley knikte en glimlachte. Toen hij over haar lichaam keek, keek Haley verlegen naar de grond. Ze zou hem nooit recht in zijn ogen durven kijken als hij zo deed. Dadelijk vond hij haar niet leuk en dan zat ze daar maar lief naar hem te kijken. Haley liet haar blik van de grond weer dwalen en schoot in de lach bij Jacob's woorden. Het was ook wel grappig. Ze keek naar Jacob. Haar hart bonsde als een razende. Toen hij zei dat hij ging verhuizen van kamer, schoot Haley's hart in de lucht. Ze keek hem aan. Zou hij echt met haar op een kamer willen? 'Nee, ik heb nog niemand,' zei ze, iets te enthousiast. Verlegen keek ze naar de grond en ze legde zich weer terug goed in de zitzak. 'Wil jij met mij...?' vroeg ze en ze schoot in de lach. Het rood sloeg aan bij haar wangen. Haley probeerde het te negeren. 'Kamergenoot zijn?' Haley keek verlegen naar Jacob. Aan dat verlegen zijn, daar moest ze iets aan doen. Haey vond het nu niet bepaald schattig van zichzelf. Ze keek verlegen naar Jacob. Daarna stond ze op en plaatste haar zitzak tegen de zijne aan. Zo, dat was al een goed begin. Ze ging weer liggen en kon haar ogen niet van hem afhouden. 'Ehh...' kwam er dan ook nogal dom uit. Haley keek weer verlegen. Haar blik gleed naar enkele punten verderop, waarna ze haar volle concentratie weer op Jacob hief. 'Nou, ik ben in elk geval zeker dat het bij ons geen beerputlucht gaat zijn,' zei ze en ze schoot in de lach. Ze keek hem aan. Haar hart bonsde als een bezetene, maar Haley probeerde dit niet te laten zien. Alhoewel ze nu niet bepaald wist of dit ook werkelijk lukte. Ze gokte maar op niet. In gevoelens verbergen was Haley niet erg goed in. Ze stelde zich iets onnozels voor: zij die huilde en Jacob die haar in zijn armen nam. Het werkte wel. Haar hart klopte steeds sneller en sneller. Ze keek opzij naar Jacob en glimlachte lief.
Haley keek een beetje verlegen naar Jacob. Een rode gloed kwam op haar wangen, maar ze had wel gelachen met zijn woorden over de eieren. Misschien zou ze het is uit moeten proberen. Haley wist nu niet bepaald of ze met die woorden ook meteen een daad had, maar dat zag ze dan wel weer. Ze liet haar blik opzij glijden naar Jacob. Het viel haar meteen op dat die jongen erg humoristisch was. Was dat een goed of een slecht teken? Ze keek opzij. Hij had het opgemerkt. 'Nee... Ik...' zei ze, maar ze hoefde gelukkig niks meer te zeggen, want Jacob begon al verder met grapjes te maken. Haley begon hem steeds leuker te vinden. Maar hij had het misschien allang door. Haley liet haar blik opzij glijden en keek even naar het dak. Daarna probeerde zij zich weer wat fijner in de zitzak te plaatsen. 'Ik ben een en al net,' zei ze, alhoewel ze verborgen hield dat ze om een scheet soms de tranen in haar ogen kreeg van het lachen. En soms een boer liet na het eten. Maar daar zou Jacob gauw genoeg achter komen. Haley moest al lachen als ze eraan dacht. Zat ze net lekker romantisch met Jacob aan tafel, liet ze een harde boer. Haley moest moeite doen om niet te lachen en ze keek voor afleiding even naar Jacob's donkere ogen. Haar hart klopte sneller. Ze lachte een beetje met zijn grapjes en keek naar boven. Haley zorgde dat haar hoofd weer lekker op de zitzak lag. 'Tja... Ik zag al vanaf het begin dat je een arme stakker was. Daarom besloot ik maar om je kamergenote te worden,' zei ze plagend en ze verplaatste zich naar het toe. Ze ging halverwege zijn buik zitten en begon hem toen te kietelen. Haar scherpe nagels gleden langs zijn buik af, waar ze hem een paar keer met haar nagels in zijn buik prikte. Lachend ging ze van hem af en legde zich weer in de zitzak. 'Je bent gewaarschuwd. Ik lijk misschien aardig en schattig, maar de duivel in me heb je nog niet ontdekt,' zei ze, terwijl ze haar tanden even op elkaar klemde en haar vingers boog. Ze keek hem zo even aan en liet zich grijnzend weer een stukje zakken. Dankzij Jacob begon ze ook lol te krijgen. Hij had een goede uitwerking op haar. Verlegen keek Haley nu weer naar Jacob. Langs zijn, voor haar perfecte, lichaam af. Daarna naar zijn volmaakte gezicht. Haley voelde haar hart nogmaals sneller kloppen, maar probeerde dit gevoel deels te negeren.
"Nee ik wat?"vroeg Jacob nieuwsgierig maar al snel zei hij "Ik weet het! Je hebt het warm! Maar kan toch niet? Anders kan je mijn t-shirt lenen? Heb het toch vrij warm. Dus als je wilt.". Hij bood zijn t-shirt aan, dat was eventjes raar. Maarja, je moest een dame altijd warm houden. Hij keek haar aan. "Maar let niet op mijn orde in de wanorde, ben niet echt net maar wel hygiënisch enzo". Hij moest om wat ze zei "Daar heb je helemaal gelijk in, ik ben een arme zielepoot. Goed plan van je haha.". Daarna begon ze hem te kietelen, iets waar hij helemaal niet tegenkon. Hij begon te proesten van het lachen "Haha... stop... Whahaha!!!". Hij kromp in elkaar van het lachen en hij grijnsde eenmaal toen ze zei dat ze een duivelin was in een schattig pakje "Daar twijfel ik niet aan hoor, geen zorgen" zei hij vervolgens met een knipoog. Hij begon haar rustig te bekijken. Ze was een ideale vriendin, misschien dat er wat meer van kwam maar daar hield Jacob zich nog niet mee bezig. Hij Had lol met haar, dat was zeer belangrijk.
Haley's tanden, die even hagelwit waren als die van Jacob, kwamen tevoorschijn toen ze hem had gekieteld. 'Leuk dat ik dat weet,' zei Haley, waarna ze een eng lachje liet horen, dat totaal niet bij haar paste. Haley schoot in de lach en bloosde even. Ze schudde haar hoofd en gooide het shirt van Jacob waar terug richting zijn hoofd. Lachend keek ze hem aan. Ze vond het erg leuk om hem te plagen. Ook al was ze verliefd op hem, de lol met hem was redelijk groot. Misschien... Misschien moest ze het na een tijdje ook maar gewoon aan Jacob toegeven, dat ze verliefd op hem was. Ze keek naar Jacob. Maar eerst moest ze hem beter leren kennen. Ze zou dik pech hebben als hij van dat soort jongens was die een keer met een meisje omgingen en daarna haar weer dumpte. Haley probeerde de gedachten uit haar hoofd te krijgen. Die knipoog! Haley had het gevoel alsof ze smolt. Met een week gevoel legde zij zich een beetje achteruit. Kon je helemaal hoteldebotel op een jongen zijn, al vanaf het eerste moment? En was dat werkelijk van zijn karakter, of meer van het uiterlijk? Haley wist zelf diep vanbinnen dat zij meer op het karakter dan het uiterlijk lette. Een beetje een goed uiterlijk vond ze niet erg, maar als het een lekker ding was een kutkarakter, dan had ze er ook gewoon niks aan. Verlegen keek Haley naar Jacob. De drang om haar hoofd op zijn buik te leggen en te vragen of hij zijn arm om haar heen wou slaan, was groter dan ze verwacht had. Maar dan zou hij haar helemaal raar aankijken. Nee, ze moest dit goed aanpakken. Ze moest zich niet als een of andere stalkster voor gaan doen. Ze keek richting Jacob. Ze voelde haar hart in haar keel kloppen. Kuiltjes kwamen tevoorschijn toen ze een voorzichtige lach toverde. Ze keek weer even naar Jacob, toen weer naar de rand van het dak en daarna weer terug. Kon het zijn dat je je ogen op geen mogelijkheid van iemand anders kon afhouden? Haley voelde haar gezicht weer rood worden en liet haar blik nu naar haar knieën dwalen. Zou hij haar dik vinden? Ze schrok van haar eigen gedachten. 'Als je in slaap begint te vallen, zoeken we wel een kamer hoor, arme jongen,' zei ze, terwijl ze plagend in zijn wang kneep. Dat kon zij goed zeggen! Ze had net zelf lekker liggen slapen.
" Aww wil jij mijn 6-pack of wat dan ook niet zien? Schande!"zei Jacob met een grijns en hij deed zijn shirt weer aan. "Tof kan je me lekker kietelen, maar ik kan dat ook hoor". Hij begon met zijn vingers haar te kietelen. Hij kwam volgens mij echt te dicht. Hij ging zo op in het kietelen dat hij op haar zat zodat ze niet kon ontsnappen en hij beter aan haar zij kon. Hij keek haar aan en liet haar even met rust "Ik weeg veel te veel voor je, dat voel ik nu al.". Hij grijnsde en ging weer in zijn zitzak zitten. Hij keek eventjes naar de sterren, er viel er weer eentje en hij dacht: 'bedankt dat je mijn wens liet uitkomen, ik heb er een vriendin aan overgehouden deze nacht'. Hij glimlachte zachtjes en dankbaar naar de vallende ster. Hij keek dan weer naar Haley die weer zo vreemd naar hem zat te zien. Hij moest zachtjes lachen "Je trekt vreemde gezichten, best grappig". Hij grijnsde en ze lachte weer voorzichtig "Je moet niet zo voorzichtig zijn, gewoon lachen! Dat is de beste remedie tegen depressies". Hij keek een beetje dom, waarom zei hij dat nou weer? Dat was de domste opmerking ever. Hij zuchtte "Domme ik"
Haley keek naar Jacob. Alsof zijn buik haar wel ontlopen! Haley schudde zachtjes haar hoofd, zodat haar blonde haren mee dansten. Ze schrok toen Jacob opeens op haar ging zitten. Ze schoot in de lach en probeerde zich onder hem uit te krijgen, al wetend dat dit niet ging lukken. Dat hij dicht bij haar zat, kon haar niks schelen. De vlammen sloegen haar uit. Ze keek verlegen naar Jacob. Ze schoot in de lach toen hij wat zei en hij terug naar zijn zitzak ging. Ze had een goede vriend ontmoet! Ze schoot in de lach, eerder als een boerin met kiespijn dan anders en keek rood wordend de andere kant op. Ze was ook veel te opvallend met haar gedoe! Haley keek verlegen weer terug naar Jacob. Haart hart bonsde in haar keel toen zij hem aankeek. Verliefd was ze, hopeloos verliefd. Haar blik gleed naar zijn ogen. Waar ze wel eeuwig in zou kunnen kijken. Ze schoot in de lach bij zijn woorden en schudde lachend haar hoofd. Toen ze dacht ook een vallende ster te zien, deed ze gauw een wens in haar hoofd. Als hier iemand, behalve Jacob dan, had gezeten welke wens, zou die het wel weten. Haley opende haar ogen weer. Ze keek Jacob aan. Ze voelde een hitte in haar lichaam, dus keek ze maar naar de lucht. 'Best warm hier,' zei ze. Het was eerder hartstikke fris, maar niet voor Haley. Ze had buikpijn. Ze legde haar hand beschermend op haar buik en keek Jacob verlegen aan. Heerlijk... Om met hem in haar buurt te zijn. Het stond bijna op haar lippen om te vragen of hij al een vriendin had. Maar zo was je inderdaad lekker bezig. Nee, dit moest ze anders aanpakken. Ze keek naar Jacob. Wat zou hij ervan vinden als ze gewoon is even bij hem kwam liggen? Haley moest lachen om zichzelf. Ze zat zich ook zo dom te gedragen. Ze voelde iets verplaatsen en lag het volgende moment tegen Jacob aan. 'Zo... Als je nu iets stouts doet, kan ik je meteen aanpakken,' gebruikte Haley als excuus. Grijnzend keek ze opzij. Een beetje rood was ze nog, maar misschien zag Jacob dat aan als van de hitte. No problem. Ze keek weer richting het dak. Haar hart bonsde en Haley was benieuwd of Jacob het hoorde. Vanuit haar ooghoek zag ze Jacob. Maar... Ze besloot niet te vaak te kijken. Ze keek heel even en richtte haar aandacht toen weer op de lucht. Misschien kwam, net als Jacob, haar wens ook wel uit. 'Ik heb net nog een wensje extra gedaan,' grinnikte Haley.