Onze reis startte 1 dag vroeger dan gepland door de verschrikkelijke gebeurtenissen op de luchthaven van Zaventem. Jetair heeft enorm veel geforceerd om ons toch naar onze bestemming te brengen. Ze hebben ons op een Lufthansa vlucht vanuit Frankfurt gekregen. Waarvoor grote dank!
We gingen geen risico's nemen met het verkeer, en vertrokken al een dag vroeger naar Frankfurt. Om 17.00uur is dus onze trip gestart richting Frankfurt. We hielden rekening met een 4 uur rijden, aangezien er grenscontrole ging zijn en de paasuittocht ging ook beginnen. Dit was al een meevallertje: geen file, geen grenscontrole. We waren op 3 uur en 15 minuten aangekomen in ons hotel bij de luchthaven, Hilton Garden Inn. We hebben voor dit hotel gekozen om de simpele reden dat het al binnen het luchthaven domein ligt, zodat we geen taxi moesten zoeken, maar te voet naar de terminal konden.
Morgenvroeg moeten we tegen 10.00uur op de luchthaven zijn om onze vlucht van 13.30uur richting New York (Newark) te halen. (Jetair raadde ons aan om zeker tegen dan daar te zijn.) Het is normaal een 8uur 45minuten vliegen tot New York. Daar hebben we een redelijk korte overstap van 2 uur 14 minuten. Vervolgens kunnen we dan verder vliegen richting Fort Lauderdale, Florida. Hier zouden we tegen 22.34 uur landen, plaatselijke tijd. (Een 3 uurtjes vliegen normaal.) Onze eerste lange vlucht wordt uitgevoerd door Lufthansa. Al onze andere vluchten door United Airlines.
Zondagmiddag 12.30uur (Florida-tijd: 6 uur tijdverschil) mogen we inschepen op ons cruiseschip ‘The Navigator of the Seas’. De eerste dag varen we een hele dag op zee. De tweede dag meren we aan op de Kaaimaneilanden, vervolgens varen we verder naar Jamaica. Het derde en laatste eiland dat we bezoeken is Haïti. De volgende dag zitten we opnieuw een volledige dag op zee en de dag erna meren we ’s morgens om 05.30 uur weer aan in Fort Lauderdale (en zijn we alweer een weekje later). Tot slot, verblijven we nog 5 dagen in Orlando.
Onze eerste nacht zit er op. We hebben wel niet zo goed geslapen. Het was enorm warm op de kamer, ook al stond de airco (?!) op. Uiteindelijk iets voor middernacht toch in slaapgevallen, toen plots om middernacht onze tv aansprong?! Was me dit even schrikken zeg! Het bed lag redelijk hard. Het is zo’n mouche die de vorm van je lichaam aanneemt. Geen aanrader voor ons dus!
Maar het ontbijt maakte alles meer dan goed. Wat een lekker buffet! Je kon werkelijk alles krijgen: verschillende eitjes en spek, pistolets, croissant, cake, koffiekoeken, pannenkoeken, Belgian Wafles, maar ook groenten, fruit, yoghurtjes etc. … Hier hebben we goed van geprofiteerd, want toen was het wachten tot op het vliegtuig.
Om 09.30 uur hebben we onze kamer verlaten en zijn we vertrokken richting terminal. Gelukkig dat we op tijd waren, want onze zitplaatsen klopten niet. Jelle had vrijdag speciaal nog naar Lufthansa gebeld om onze plaatsen al vast te leggen zodat we zeker langs elkaar konden zitten, aangezien het toch een 8uur 45minuten vliegen was richting Newark, New York. We hadden normaal niemand voor ons zitten, dus ideaal, dachten we… Tot de vrouw aan de incheckbalie zei: “Jullie hebben een upgrade gekregen naar Economy Plus en hier zitten jullie”. We zaten in het midden tussen 2 andere personen… Veel slechter dus, aangezien we speciaal gebeld hadden voor aan het raam te zitten. De vrouw ging naar haar supervisor om dit te bespreken. Na 10 minuutjes kwam ze terug met de melding dat we betere plaatsen hadden, want we hadden een upgrade gekregen, toch? Uiteraard hangt het er vanaf wat jij beter vindt… Wij vinden aan het raam zitten belangrijker dan extra beenruimte… Ze zei dat ze er werk gingen van maken, maar dat ze niets kon beloven. We moesten dit aan de gate zelf vragen.. Aangezien we de vorige keer toen we met Lufthansa vlogen hetzelfde verhaaltje kregen en de gate net niets deed, begonnen we al wat zenuwachtig te worden.
Heidi zag plots op de vrouw haar scherm totaal andere plaatsen dan waarover zij het had. We vroegen om uitleg. En inderdaad de plaatsen waren plots toch veranderd. We zaten nog steeds in Economy Plus, maar nu aan het raam. IDEAAL dus! (Wel raar, aangezien de vrouw zei dat alles volgeboekt was en er niets gewijzigd kon worden..) De stress viel van onze schouders en de vakantie kon nu echt van start gaan!
Na de paspoortcontroles en security check konden we naar onze gate wandelen. Onderweg hebben we nog wat te eten en te drinken gekocht, aangezien we er nu tegen moesten kunnen tot we aan het vliegen waren.
Eindelijk konden we boarden. En amaaaaaaaai! Van de Economy Plus van Lufthansa kunnen nog veel vliegtuigmaatschappijen iets leren! Zo’n comfortabele zitjes en service hadden we nog nooit gehad! (Te denken dat er dan nog 2 hogere categorieën zijn…) We hadden heel erg brede stoelen, een groot scherm MET afstandsbediening, een toilettasje met productjes in etc. … Om te starten kregen we een sinaasappelsapje met munt in en een menukaart (?!). Hier stond op wat je ging krijgen tijdens de vlucht. (Een slaatje als voorgerecht, als hoofdgerecht kon je kiezen tussen pasta of kip en als nagerecht kreeg je chocomousse.) Pure verwennerij dus! Deze vlucht is goed en toch wel snel verlopen, aangezien we 45 minuten vroeger geland waren dan voorzien. Nog een extraatje dat we super vonden was dat er op het vliegtuig 2 camera’s bevestigd waren. Eén op de neus en één aan de onderkant. We konden zo mooi mee volgen wat er zich buiten het vliegtuig afspeelde. Super om eens te zien! Jelle heeft de landing dan ook gefilmd. Dit filmpje vind je op youtube.
We hadden ondertussen een kleine 3 uur om onze vlucht richting Fort Lauderdale te halen. Maar dit was blijkbaar niet zo maar gezegd en gedaan.. We kwamen aan de grenscontrole en daar stonden mensen RIJEN dik te wachten. Na 40 minuten was het onze beurt. Aangezien het niet de eerste keer was dat we in de VS aankwamen, ging het allemaal wat vlotter. (Lees: niet opnieuw vingerafdrukken nemen of toch niet van alle vingers etc. …) We hadden dus nog een kleine 2 uur. Maar dan kwam de security check nog. Opnieuw hetzelfde verhaaltje… Veel volk! Heidi ging er vlot door, Jelle piepte, weeral.. Hij moest zijn broek hoger optrekken?! (Hahahahaha!) Uiteindelijk hadden we nog een 30 minuten over, voor we gingen boarden. Opnieuw moesten we snel iets te eten zoeken, aangezien we niets kregen op deze korte vlucht en we pas ’s nachts zouden aankomen in het hotel. Buiten burgers en pizza was er niets. Dan maar gekozen voor een (super vettige?!) pizza slice.
Onze vlucht had ondertussen 30 minuten vertraging opgelopen, aangezien het vliegtuig te laat aangekomen was. Het boarden startte dan ook 20 minuten later. Einelijk konden we boarden. Dit was even aanpassen, zeg! We zaten precies meer in een bus dan in een vliegtuig… :-D Ons Lufthansa vliegtuig, tijdens onze lange vlucht, was dan ook enorm groot: 3-4-3 en 20 crewleden.) Nu vlogen we met United Airlines en zaten we 3-3 en weg comfort! Zelfs om een film te kijken moest je betalen… De vlucht duurde normaal maar een 3uurtjes. Maar we hadden al vertraging opgelopen en de piloot riep af dat we wel eens wat turbulentie konden hebben. Uiteindelijk zijn we met een uur vertraging geland.
Snel onze bagage opgepikt en richting de taxi’s gelopen. Een kwartiertje moesten we ongeveer rijden met de taxi tot aan ons hotel, Quality Inn Hollywood. Dit hotel is eerder een motel en erg basic. (Goed voor 1 nacht dus!) Bij het inchecken hebben we ook meteen de shuttle richting de haven vastgelegd. Om 12.30 uur (lokale tijd) komen ze ons ophalen om naar ons schip te rijden.
Ondertussen was het al 1 uur ’s nachts. Beiden waren we stikop, aangezien we toch al 21 uur aan het reizen waren. Aangekomen op de kamer waren we blij dat we een bed zagen. Eindelijk konden we gaan slapen!
Om 6 uur ’s morgens werd Heidi al wakker. (Uiteraard door het uurverschil.) Op onze planning stond dat we normaal om half 9 ten laatste zouden opstaan. Woops… Veel vroeger dan gepland dus. Niet erg! Dan hadden we tijd om dit verslagje te maken, want dit zal 1 van de laatste zijn voor de volgende paar dagen. (Aangezien het op de boot dus veel te duur is om Wifi aan te vragen. Het is zelfs 40 dollar!)
We gingen dan ook maar wat vroeger ontbijten. Dit kon vanaf 06.30 uur tot 10.00 uur. Het ontbijt was een typisch Amerikaans basic ontbijt. Omelet, gravy (precies melksaus met gehakt), donuts, toastbrood, cornflakes, verse Belgian Waffles etc. … Wij gingen voor een verse Belgian Waffel met maple syrup en een verse (smaakloze) sinaasappel. Tijdens het wachten op het bakken van de wafel sprak een Belgische vrouw Heidi aan. Ze vroeg of we ook van België kwamen en hoe we hier geraakt waren. Zij moesten normaal mee op onze oorspronkelijke vlucht zitten van Brussel richting Montréal, Canada. Zij hadden niet via een reisagentschap geboekt en hebben uiteindelijk zelf gewoon een nieuwe vlucht geboekt via Schiphol. Ze hopen nadien het geld van de originele vlucht nog terug te kunnen krijgen.
En nu was het wachten tot 12.30uur voor de shuttle ons kwam halen. Voor we terug naar onze kamer gingen, wisten we dat er een K-mart (een soort van Carrefour, maar dan zonder vers eten) in de buurt van ons hotel was. We gingen aan de balie van ons hotel nog even navragen of deze wel open was op Pasen en op een zondag. Uiteraard, hier kan alles, de winkel was open vanaf 7uur. We gingen nog snel wat water en M&M’s (pretzels!) halen. Het viel ons meteen op dat het erg vochtig weer was. (Lees: stoomsauna gevoel) Het is amper maart en nu al vochtig. Terug op de kamer wat afkoelen en rusten voor we de shuttle nemen.
Om 11uur moesten we uitchecken. We moesten ook nog iets eten voor we naar de haven gingen, aangezien we dan pas ’s avonds voor de eerste keer terug iets zullen smullen. We hadden 2 opties: McDonalds of Taco Bell? Aangezien we met Taco Bell een zeer slechte ervaring hadden, werd het McDonalds. Daar aten we een wrap met kip.
We gingen terug naar het hotel en daar hield een vrouw van de shuttledienst ons tegen. Ze vroeg met welke cruise we vertrokken, want we mochten/konden al mee met de shuttledienst. Een halfuur vroeger dan gepland. Allright!
Het was erg druk richting de haven want er lagen nog enkele cruiseschepen aangemeerd. Eén van de grotere, The Allure of the Seas, lag er ook. Iets verderop verscheen ons schip wow, zo’n schip is echt wel groot! Onze valiezen moesten we gewoon achterlaten, want we hadden er een strip rond moeten doen welke kamer en op welk dek we zaten. Deze werden dan gewoon naar je kamer gebracht.
Het inchecken kon dus van start gaan. Gelukkig hadden we een junior suite, waardoor we amper moesten aanschuiven. De regular rooms stonden RIJEN dik… 1 tip: probeer op zijn minst een Junior Suite te boeken. Vaak kost deze amper meer dan een gewone kamer en heb je toch wel wat voordelen.
Na het inchecken konden we de (rol ;-))trappen op naar de brug om het schip op te gaan. Wij waren een kleine garnaal ten opzichte van dit schip. Nu kon het verkennen beginnen. Bij elke lift hangt een touchscreen paneel zodat je makkelijk de weg kan vinden op het schip. Zoektocht nummer 1 kon starten: waar is onze kamer? Al bij al viel het zoeken nog mee. Kamer 1590 was van ons deze week. Een mooie suite met kleine badkamer en een balkon. (De andere grote suites en andere upgrades zijn ENORM. Daar staat zelfs een vleugelpiano in.)
We werden meteen verwelkomd door een speciale uitzending op onze tv. Het was een video met de veiligheidsinstructies van het schip. Het leukste aan heel het filmpje was het liedje dat ons heel de cruise zal bijblijven: “Wash your hands and make your mother proud!”. Over heel het schip staan ontsmettingsgellen, zodat je regelmatig je handen kan proper maken. Knap gezien!
Elke dag krijgen we op onze kamer een foldertje, genaamd “Cruise Compass”. Daar staan al de activiteiten in die er op die dag plaatsvinden. Ideaal, want je kan je dag goed voorbereiden. Er is voor ieder wat wils: sportevenementen, informatie sessies, danslessen, kooklessen, shows, etc. …
First Time Cruiser’s Presentation: hier kwam de evenementenman uitleggen wat je zeker allemaal moest weten als dit je eerste cruise was. IEDERE passagier heeft een soort bankkaart gekregen. Dat is je identiteitskaart, kamerkaart en bankkaart samen voor HEEL de cruise. Erg gemakkelijk! Niet rondsleuren met je reispas, je bankkaart, Mastercard etc. … Met cash betalen op een cruiseschip wordt eigenlijk amper gedaan. Alles via je speciale ‘bankkaart’.
Luxury Spa and Gym Tour: hier kregen we een rondleiding in het welnesscenter waar iedereen zijn specialiteit aanprees: hot stone massage, kapper, pedicure/manicure, accupunctuur, etc. … . Uiteraard vond iedereen zijn eigen specialiteit het beste/het tofste/het uniekste etc. … We passen hier toch maar voor.
Heidi wou ook graag de looppiste zien, maar dit was een strookje rond het zwembad. Aangezien je hier moeilijk kon lopen of je moest rond de glazen lopen, rond de stoelen van mensen die graag in de zon zaten etc. … zijn we toch ook maar eens naar het Fitnesscenter geweest. Hier staan veel loopbanden dus no problemo! Nu nog tijd en zin zoeken.. ;-)
Guest Assembly Drill: dit MOET IEDEREEN doen. Dit is de evacuatieoefening. Wanneer iedereen aan boord is, wordt er op een bepaald moment een evacuatieoefening gehouden. Op die ‘bankkaart’ staat in het groot een letter en een cijfer (bij ons C06). Dit is de plaats waar je naartoe moet in geval van nood. Best wel beangstigend en indrukwekkend dat heel die massa nu langs jou staat op die boot. (En erg warm tussen al die mensen!)
Welcome Aboard Showtime: dit was een korte show met fragmenten van welke shows we kunnen verwachten tijdens de cruise. Een voorsmaakje dus! De entertainman vroeg wie er buiten de VS kwam. Uiteraard staken we onze hand in de lucht. Hij vroeg van waar we kwamen en dat we zeker Frans spraken dan? Euhm… Niet dus!
Late Night Adult Comedy: iedereen jonger dan 18 jaar werd niet toegestaan in deze show. Het was Robbie Printz uit Boston die de show gaf. Toch best wel grappig hoor!
Het entertainment voor die dag hebben we gehad, maar dan hebben we het nog niet gehad over het eten.. ABNORMAAL! Jelle had ergens een review gelezen van een persoon die 8kg was bijgekomen. Wij geloven dit METEEN! Het cruisegebeuren is precies alleen maar eten en drinken… Wij hadden het pakket Royal Replenish. (Enkel water, frisdranken, koffie, thee en niet alcoholische cocktails.) Aangezien we heel soms maar iets alcoholisch drinken, konden we er niet aan uit om een ander pakket te nemen. Maar eten kan je hier 24 uur op 24…
Je hebt verschillende restaurants. In the Main Dining Room kan iedereen zoveel eten als hij wil. Je krijgt een tafel toegewezen met 2 servers. Je krijgt een dagmenukaart, waar je zowel de dagmenu als à la carte kan eten. Maar je kan echt zoveel bestellen als je maar wil. (Bij wijze van spreken 2 voorgerechten, 1 hoofdschotel, 3 desserts etc. …) Het is wel allemaal erg chique met mooi gedekte tafels, stoffen servetten etc. …
Wij kozen voor de dagmenu. We starten met een vismousse, daarna als hoofdgerecht hadden we een soort van karbonade met zoete aardappel, broccoli en artisjok met daarover een sinaasappel-limoen sausje. Als dessert had Jelle de ‘chocolat sensation": een bolletje ijs met een chocolade gebak en Heidi had een créme brulée met banaan en Baileys.
In de andere restaurants moet je wel een klein bedrag bijbetalen om er te mogen eten. Je hebt ook nog een buffet dat wel voor iedereen toegankelijk is.
Vandaag werd echt eens een relaxdag. Dit is echt zo lang geleden dat we zo’n vakantie gedaan hebben. We hadden onze wekker dus ook pas staan om 08.30uur.
Rond 09.15uur gingen we ontbijten. Maar we waren blijkbaar niet de enigen die langer geslapen hadden… Bij het avondeten krijg je een vaste plaats toegewezen voor heel de cruise, maar bij het ontbijt niet. We werden dus bij andere mensen aan tafel geplaatst. En uiteraard komt dan de vragenronde aan bod: van waar zijn jullie? Welk werk doen jullie? Oei, Brussel? De aanslagen? etc. …
We zaten bij een gezin met 2 pubers. Zij kwamen uit North Carolina. Er zat nog een mama en een kindje bij ons. Zij kwamen uit Chicago. Opnieuw kregen we een menukaart. Jelle en ik kozen voor de pancakes en een glaasje apple juice. Als danish kozen we voor een klein croissantje.
Vervolgens gingen we terug naar de kamer om te kijken aan welke activiteiten we vandaag zouden deelnemen. We gingen naar de World’s Sexiest Man Competition, het Ice Dancin’ Spectacular en Production Showtime.
Ondertussen was het alweer middag. We kozen om niet naar de Main Dining te gaan, maar wel naar Johnny Rocket’s. Het is een bekende hamburgerketen. We kregen wat frietjes en onion rings als starter. Jelle koos als hoofdgerecht een burger, Heidi voor een slaatje met kip. We hadden net het hoofdgerecht toen plots de servers ‘SHOWTIME!’ riepen. Ze gingen plots allemaal op een rijtje staan en begonnen te dansen op een liedje. Tof gedaan!
Ondertussen was het tijd om naar de ‘Sexiest Man Competition’ aan het zwembad te gaan. Er werd een jury van 5 vrouwen uitgekozen. Alle mannen mochten zich aanmelden om mee te doen. Uiteindelijk waren er 6. Jelle en ik dachten vooral dat het 1 macho gedoe ging worden, maar het werd meer een comedy show, aangezien vooral oudere mannen zich hadden ingeschreven. Jammer voor de jongere juryeden! ;-) We stonden redelijk hard in de zon en op het einde werden we een beetje duizelig van de warmte. Aircotime dus! We gingen terug naar onze kamer. Heerlijk die airco!
Trouwens aan het zwembad liggen is echt niets voor ons. Het krioelde er van de mensen en AL de stoelen waren toch bezet.
Heidi wou graag lopen vandaag. Maar aangezien de ‘looppiste’ geen optie was, gingen we naar het fitnesscenter. Na een goed halfuur dreef het zweet van Heidi. Wij zijn als Belgjes echt geen warm weer gewoon, dat is duidelijk! Tijd voor een verfrissende douche!
Na het douchen klopte er plots iemand op de deur. Het was onze room attendent. Hij kwam zich persoonlijk voorstellen en uitleggen dat hij deze cruise voor onze kamer instond. Dit doet hij trouwens voor al de kamers die onder zijn toezicht staan.
Op naar activiteit nummer 2: Ice Dancin’ Spectacular’. Op dek 3 vind je een kleine schaatsbaan terug. Het was een korte show met 11 schaatsers die kunstjes deden. Jelle had opnieuw een review gelezen en dit zou tot 1 van de beste show behoren van de cruise. Heidi vond het maar niets en Jelle vond het wel oké.
Opnieuw moesten we terug naar de kamer, want vandaag was er een dresscode bij het eten. Alle mannen moesten in pak en vrouwen moesten ook welgekleed aan tafel.
We hadden voor vandaag gereserveerd in Giovanni’s Table, een typisch Italiaans restaurant. We kregen een tafeltje van 2 en werden bediend door een server uit Oekraïne. Een heel vriendelijke man die vaak achter Belgische zaken vroeg. (Het valt trouwens enorm hard op dat hier erg veel Indiërs werken aan boord.) Als starter kozen we voor mozzarella gerold in ham op een toastje en een mozzarella-tomato salade. Als hoofdgerecht kozen we beide een pasta, dachten we… In Italië is het de gewoonte dat je voor je hoofdgerecht nog een pasta krijgt. Heidi koos voor penne met garnaaltjes en Jelle koos voor een pasta gevuld met spinazie en ricotta. We konden al niet meer en toen moest het hoofdgerecht nog komen. Hier koos Jelle een steak en Heidi gevulde kip. Nadien kwam het dessertkarretje nog langs. De server legde alles uit wat er op lag en dan moest jij maar zeggen wat je moest hebben. Beiden kozen we voor een reepje chocolat cake.
Overeten kwamen we buiten. We waren op tijd om naar de Production Showtime te gaan kijken. Dit was een show met stukken uit Broadway producties. Het was wel oké. Veel beter dan de schaatsshow.
Daarna hebben we nog eventjes ons (on)geluk gewaagd in het casino, maar dit is uiteraard geen Las Vegas. Nada, noppes, niets dus!
Terug naar de kamer, aangezien we onze rugzak voor morgen nog moesten maken. Morgenvroeg meren we aan op de Kaaimaneilanden. Hier hebben we een excursie gepland: Jeep safari en beach snorkel. Het tijdstip van deze excursie is veranderd naar de voormiddag in plaats van de namiddag dus moeten we wel erg vroeg uit de veren. Om 06.20 uur loopt onze wekker al af, want om 07.30 uur moeten we ergens verzamelen op de boot. Geen tijd dus voor het ontbijt, dus roomservice tussen 06.30 uur en 07.00 uur.
Vandaag was het de eerste dag dat we terug aan land zouden komen. We meren ’s morgens vroeg aan op de Kaaimaneilanden.
Aangezien we al om 07.30 uur klaar moesten staan hadden we dus roomservice besteld om te ontbijten tussen 06.30uur en 07.00 uur. Dit bestellen doe je via een kaart op de kamer. Je duidt alles aan wat je wilt hebben en je hangt dit aan de buitenkant van je kamerdeur voor 3 uur ’s nachts. Om 07.10 uur hadden we nog steeds niets gehad. Dit was toch een beetje raar.. We belden naar de receptie en ze zeiden ons dat wij niets besteld hadden??!! We zeiden dat onze kaart toch weg was van onze deur… Ze vertelde dat ze het nu nog snel kon bestellen. Uiteraard was dit geen optie, aangezien we ondertussen nog maar 15 minuten hadden. Gelukkig hadden we Belgische dinokoekjes mee en aten we hier maar snel 1’tje van op. Een dompertje om de dag te starten.
We werden via bootjes aan land gebracht. Man, wat was het hier vochtig. Blijkbaar is het normaal niet zo vochtig, maar was dit een voorbode voor slecht weer. We moesten aan het juiste bordje van de excursie gaan staan. Wij deden hier de "Jeep Wrangler Adventure and Beach Break”. We waren met een groep van 28 mensen. We moesten per 4 in een jeep zitten. Wij zaten bij nog een koppel uit Kentucky, Donny en Jennifer. Aangezien je op de Kaaimaneilanden aan de linkerkant rijdt, paste Jelle toch maar en reed Donny, the lawyer. Moest er iets mislopen, zou hij normaal de regels wel kennen… ;-)
Onze eerste stop was een strand in Barkers National Park. Het water was heel erg hel en blauw. Dit komt omdat het hele eiland omringd is door een koraalrif. In het water kon je 100 tot 200 meter ver wandelen, want het water was er amper 1m diep. En onder water kan je er tot 100m ver zien, zo helder is het. Op het strand zelf lagen immens grote schelpen. (Ik dacht dat deze alleen in boekjes bestonden?!)
Vervolgens gaven onze 2 gidsen wat meer uitleg over de Kaaimaneilanden zelf. (Lees: geen belastingen, links rijden, alles wordt geïmporteerd (zelfs hun ‘eigen’ rum etc. …)
Daarna moesten we terug onze jeeps in en reden we naar de Rum Cake Factory. Onderweg was het vooral een bumpy ride. We kwamen een mangrove tegen en 'the locals'. Bij de Rum Cake Factory kregen we 2 stukjes rumcake, één met vanille, en één met chocolade. Daar konden we ook nog enkele mooie foto’s trekken van de zee tot het alarm van onze jeep plots afging. Donny kreeg de auto niet meer open of dicht en het alarm wilde niet stoppen. Snel 1 van onze gidsen er bij gehaald en na wat moeite stopte het vervelende geluid eindelijk. Wij hadden de ‘crappy’ car, aangezien we precies steeds een platte band hadden of zo klonk het toch (maar was het niet).
Vervolgens namen we de highway to Hell! We gingen naar het stadje “Hell”. Dus al de mopjes kwamen boven: Welcome to Hell, Get the Hell out of here, What the Hell is going on? etc. … Bij het winkeltje kregen we een stempel van Hell in ons paspoort. Achter het winkeltje was er een open plek met allemaal kalkstenen torentjes in ruwe vormen. Dit was vroeger een koraalrif, maar doordat het eiland is gestegen kwam het boven water te liggen en is het uitgestorven en gedroogd. Wat er achterbleef, zijn de ruwe kalkstenen en immens GROTE leguanen van wel 2 meter lang. Brr…
Tot slot, reden we naar Tiki Beach. Hier mochten we nog 2 uur relaxen op het strand. Er waren snorkels en zwemvliezen beschikbaar. Er was ook een bar en heel wat ligstoelen. Jelle en ik kozen ervoor om een ligstoel onder een boom te nemen, zodat we toch wat gespaard bleven van de zon. Maar hey, die leguaan was ons gevolgd en stak boven ons hoofd in de bomen. Was dat even schrikken!
Heidi is niet zo 'into sea', dus ging Jelle dan maar een plonsje maken in zee met bijbehorende attributen. Buiten wat kleine visjes en 1 grotere was er dan ook niet zoveel te bewonderen.
Het was terug boattime! (Kaaimaneilanden staan een uur achter, dus moesten we steeds naar de boattime kijken.) Het was wel een mooie excursie, maar we waren ook blij om terug naar de boot te kunnen. Ondertussen was het al 14.00uur en aangezien we nog niets gegeten hadden buiten een dinokoek, hadden we best wel honger. We gingen voor de eerste keer naar het buffet. Wat uiteraard smaakte. Daarna naar de kamer om wat te rusten en op te frissen.
Om 17.15 uur was er op de Promenade van de boot “Circus Parade”. We wilden hier ook een kijkje gaan nemen, maar aangezien er nog 2000 mensen zo dachten, konden we er geen **** van zien… ;-) Dan maar terug naar de kamer en op het balkon gaan zitten. Heerlijk toch die zee!
Om 19.45 uur hadden we gereserveerd in de Main Dining Room. Opnieuw hebben we hier meer dan normaal gegeten. Als we tot nu toe de cruise moeten samenvatten in 2 woorden is dit: eten en drinken. AB-NOR-MAAL hoe sommige die 2 woorden uitstekend kunnen toepassen!
Voor de avondshows waren we te laat, door onze late reservering van het eten, dus brachten we de avond rustig door met een drankje in één van de bars. Hier planden we al onze mogelijke roadtrip voor volgend jaar. Spannend!
Morgen moeten we terug vroeg uit de veren aangezien we dan een lange excursie van 8 uur voor de boeg hebben, namelijk Grand Jamaica (plantage bezoek) and Dunns River Falls Tour. No shoppingtime in Jamaica dus! :-(
Om 06.45 uur liep onze wekker af. Pfff, weeral zo vroeg! Geen roomservice voor ons, maar we kozen voor het ontbijtbuffet. Dit hadden we ook nog niet gedaan. Uiteraard weer voor ieder wat wils en meer dan genoeg.
Om 08.15 uur mochten we van de boot. Vandaag meerden we aan in de haven van Falmouth, Jamaica. We haastten ons naar 'the station' waar we moesten verzamelen, de dame nam onze excursiekaartjes aan en keek een beetje raar. Dit voelde niet goed… Ze nam onze kaartjes mee, vroeg iets aan haar collega en zei dat we eventjes moesten meekomen. Ze nam ons mee naar een gids van Royal Caribbean zelf. Hij zei dat onze tour gecanceld was???!!!! Hier wisten we helemaal niets van! Er waren te weinig mensen ingeschreven op deze tour en dan gaat hij niet door. Hij zei dat er op onze kamer een brief hier voor achtergelaten was?! Euhm NEEN! Hier konden we niet echt mee lachen, aangezien we nu op 10 minuten tijd een nieuwe excursie konden boeken. We wisten uiteraard niet welke er waren, wat ze inhielden, hoeveel ze kostten etc. … Dit was domper 2 van de reis. Hmm..
Uiteindelijk hadden we voor de 1700’s Plantation Tour gekozen. Dit kostte de helft minder dan de gecancelde tour en duurde een 3-tal uur, zo hadden we toch nog tijd om te shoppen. Een geluk bij een ongeluk dus!
De tour ging over "The Good Hope Plantation”. Vroeger was dit een suikerplantage, maar nu hebben ze enkel nog verschillende soorten sinaasappelen en kokosnoten. Dit komt omdat er na het afschaffen van de slavernij niet voldoende werkkrachten meer waren om de plantages te onderhouden.
We hadden opnieuw 2 gidsen, Lydia en Reagan (de buschauffeur). We reden langs de verschillende gebouwen die er al 260 jaar staan. Onderweg stopten we bij enkele verschillende soorten sinaasappelbomen. Onze 2 gidsen gingen er verschillende plukken zodat we deze eventjes later vers konden proeven.
We kregen ook een rondleiding door het huis van de vroegere eigenaar van de plantage. Hij was trouwens een Brit. Het huis was tot het jaar 2007 een resort, maar het wordt nu enkel en alleen nog gebruikt als museum of voor trouwfeesten. In de voortuin hadden we een prachtig uitzicht over de natuur van Jamaica. AMAZING! Hier mochten we de ‘Ugly’ sinaasappel proeven. Deze soort heet zo en was erg lekker en vooral sappig! Njam!
Als einde van onze tour reden we naar een soort van picknickplaats waar verschillende excursies starten en stoppen. De onze eindigde daar met een lunch. We kregen wat warme groentjes, stukken kip en een gefrituurd maïsbroodje. Nou ja, het was eten, maar niet zo ons ding. Het fruitpunch drankje was wel erg lekker!
De gidsen hadden ons ook enkele Jamaicaanse woorden geleerd “Ja”, zeggen ze nooit, maar wel “Yaman!”. “No” zeggen ze ook niet, maar ze zeggen “Uh-Uh” en schudden dan met het hoofd. Wel tof, aangezien iedereen op de boot dat nu ook doet. :-p
Om 12 uur boattime gingen we terug de bus op richting de haven. Vanaf nu hadden we vrije tijd tot 16.30 uur. Dan moest iedereen terug on board zijn. We hebben hier nog wat rondgekeken en geshopt. Dit was een pier die 5 jaar geleden speciaal voor Royal Caribbean gemaakt was. Het voelde allemaal wat fake aan. Dit is niet het echte Jamaica dat je te zien krijgt…
Tegen 14.00 uur keerden we terug naar de boot. Eventjes naar de Information Desk om te vragen hoe het nu allemaal zit met die gecancelde tour en onze centjes. Maar allemaal in orde dus!
Uiteindelijk zijn we teruggekeerd naar onze kamer om ons wat op te frissen, maar we hadden plots geen water meer? Opnieuw de telefoon genomen en naar de Service Desk gebeld. Er was een waterleiding stuk en ze waren al op de hoogte van het probleem, het zou een uurtje kunnen duren. Maar na een halfuur was alles al gefixt. Snel de douche in, want om 16.15 uur wilden we graag een presentatie bijwonen: “Live next cruise presentation about amazing Alaska”.
Deze presentatie startte door eerst de grotere schepen van Royal Caribbean voor te stellen. Daarna kregen we uitleg over de verschillende cruises die zij deden in Alaska. Hmmm.. Ons reislijstje is weeral maar eens langer geworden. Nu time and money vinden...
Om 17.45 uur hadden we een reservatie om te gaan dineren in de Main Dining Room. Vandaag draaide het eten rond Griekenland. Als voorgerecht had Heidi een fruit schoteltje en Jelle gerookte eend. De serveerder raadde ons sterk het krabcakeje aan en we probeerden dit ook. Het was inderdaad lekker. Als hoofdgerecht nam Heidi zalm met rijst en groentjes, Jelle nam pasta met precies sliertjes stoofvlees. Als dessert nam hij de rumcake met een bolletje ijs en Heidi nam de limoen-chocolade cake.
Na het eten opnieuw eventjes het casino ingedoken. Sommige mensen denken toch echt veel geld te winnen in zoiets kleins..
Om 22.15 uur gingen we naar de avondshow “The Love and Marriage Gameshow”. Uit het publiek kozen ze 3 koppels (het langst getrouwd, het minst lang getrouwd en tussen de 15-25 jaar getrouwd). Het oudere koppel was 50 jaar getrouwd en het jonge koppel amper 4 dagen! Het middelmatig getrouwde koppel was een comedy show op zich. Het was echt familie Flodder in alle geuren en maten. De man ging op zijn stoel zitten en zakte er al meteen door. HILARISCH! Precies alsof ze dit koppel echt ingehuurd hadden. Het doel van deze show was dat de koppels met de ruggen tegen elkaar gingen zitten en elk 12 vragen beantwoordden. Ze moesten beide hetzelfde antwoord geven en dan kregen ze punten.
Het jongste koppel had gewonnen en kreeg juwelen, maar ook een bon om morgen de Zipline in Haïti te doen. (Dit was ter waarde van 90 dollar!) Het komische duo werd 2de en kregen een behandeling in het welnesscenter. Het oudere koppel werd derde en laatste en kreeg een fles champagne.
Na deze show vond er een party met liveband plaats op het dek van het zwembad. Jelle en ik zijn eventjes gaan kijken, maar toch niets voor ons. Terug naar de kamer gekeerd en gaan slapen, het was immers al na middernacht.
Morgen bezoeken we al ons laatste eiland van de cruise: Haïti. Wij hebben om 10.30 een tour gepland, meer bepaald “Haïtian Cultural Tour and Beach Break at Paradise Cove”.
We proberen morgen ook nog eens de roomservice uit, maar nu hebben we toch maar via de tv besteld. We zijn benieuwd!
Vandaag bezochten we Haïti. We meren aan in Labadee. Haïti staat er om bekend het meest onvriendelijke land te zijn. We waren benieuwd.
We starten met een Room Service als ontbijt. Deze keer waren ze perfect op tijd! Heerlijk, zo ’s morgens vroeg op het balkon ontbijten met een aangenaam briesje en uitzicht op zee. Hier kan ik precies wel aan wennen! ;-)
Eenmaal aan land, stormt die massa van ongeveer 2000 man (in totaal een 3000 toeristen aan boord) van boord. Iedereen haast zich naar zijn excursie. De baai waar we aangemeerd lagen, is volledig in handen van Royal Caribbean. De lokale bevolking heeft hier dus geen enkele inspraak en mogen hier ook niet komen. Zoals verwacht, allemaal heel erg fake dus. Aan land was een soort van toeristisch dorpje gemaakt met winkels, een strand met ligstoelen, een zipline, een grote plaats om te eten (Duh! Hoe kan het anders, alles draait hier rond eten en drinken..) etc. …
Wij hadden op dit eiland gekozen voor de tour “Haïtian Cultural Tour and Beach Break at Paradise Cove”. Nog zo een opmerkelijk gegeven: niemand is hier gehaast of heeft stress.. De toeristen van de boot en wij maar op onze horloge kijken, want onze tour moest al vertrokken zijn. Maar hey, niet stressen, alleen relaxen!
Onze tour startte met een korte boottocht naar Paradise Cove. Hier konden we niet aanmeren, maar moesten we het laatste stukje door het water stappen. Onbegrijpelijk, maar die zee is dus echt warm. We kwamen dan aan op een privéstrandje. Hier kregen we een welkomstdrankje. Je kon kiezen uit fruitpunch met of zonder rum.
Daarna maakten we een begeleide wandeling van ongeveer 45 minuutjes. Hier kregen we ‘the real life’ van Haïti te zien. (Nu ja, zo hadden ze alles toch nagebouwd, want ook hier woonde geen plaatselijke bevolking.) We kregen uitleg over de verschillende (fruit)bomen die er stonden en waarvoor die gebruikt werden. Vervolgens lieten enkele Haïtianen hun stiel zien. Een man was krabbenkooien aan het vlechten, een vrouw was pindanoten aan het malen tot peanutbutter. Hier mochten we ook van proeven. Daarnaast was een andere vrouw koffie aan het malen, opnieuw met zo’n houten stamper. Vervolgens was er een man maniokbrood aan het bakken. Ook hier kregen we de gelegenheid om er van te proeven. Erg lekker, ook al hadden we dit niet verwacht. Tot slot, werden we een tentje ingeleid waar er vanalles gekocht kon worden wat ze zelf gemaakt hadden. (Houten maskers, juwelenkistjes, schilderijen etc. …) Hier begonnen de ‘bewoners’ erg opdringerig te worden. We zijn hier dan ook snel weer verdwenen richting strand.
Op het strand hadden we nog een 1,5 uur de tijd om te relaxen. Relaxen is een moeilijk woord voor Heidi. Zeker toen ze plots een krab uit de grond naast haar zag komen. JAK! Een doorzichtig diertje met voelsprieten, euhm ogen, op zijn kop.
Genoeg gerelaxed en terug tijd om naar het fake dorpje te gaan. Toch hadden we een heel goed gevoel bij deze tour. Ook al was het niet ‘echt echt’ wat je gezien had, toch kregen we een idee hoe de plaatselijke bevolking er echt leeft.
(We vinden trouwens dat de excursies een beetje te geweldig worden voorgesteld en redelijk duur zijn voor het gene wat je krijgt…)
Terug in Labadee werd de lunch op het eiland geserveerd, ipv op het schip. (Ja, het is een schip en GEEN boot. Wanneer het schip zinkt, zoek je naar een boot. Zo kon je makkelijk het verschil onthouden!) Hier kregen we barbecue.
Het was ondertussen erg warm geworden, dus zijn we terug naar de boot gekeerd. Hier hebben we onszelf weer wat opgefrist, want het was deze avond terug ‘formele avond’. Iedereen wordt dus in pak of mooie kledij verwacht.
Om 19.45 uur konden we weer aan tafel. Maar wat een aanschuifrij was dit??? De mensen achter ons vroegen zich af waarom je eigenlijk moest reserveren, want de reservatielijn was immens lang, terwijl aan de niet-reservatielijn niemand stond…
Vandaag draaide het eten rond Groot-Britannië en voor iedereen die van seafood hield. Als voorgerecht namen we een zeevruchtencocktail. Als hoofdgerecht nam Heidi kreeftenstaart met puree en Jelle nam traag gegaarde prime rib. Het dessert konden we uiteraard ook niet aan ons voorbij laten gaan. Hier nam Jelle een soufflé met vanille Grand Marnier saus. Heidi had een low fat banana cake.
De rest van de avond zaten we in het casino, maar uiteraard wint je buur altijd meer dan jezelf… ;-) We hadden ook deelgenomen om 2000 dollar te winnen (gratis en voor niets!), maar hier hadden we ook geen geluk mee.
Dit was de laatste dag op zee en ook van onze cruise. Morgen meren we terug aan in Fort Lauderdale. (Erg vroeg, zelfs om 06.30 uur al!) Aangezien we morgen dus vroeg uit de veren moeten, hadden we beslist om vandaag geen wekker te zetten. Om 09.00 uur werden we wakker.
We zaten te krap in tijd om in de Main Dining Room te ontbijten, dus moesten we in de Windjammer naar het buffet gaan. Voor iedereen weer wat wils dus!
Daarna terug naar de kamer gegaan en toch maar het internetpakket van 40 dollar aangevraagd. En gelukkig hadden we dit gedaan, aangezien Jetair ons gecontacteerd had dat onze terugvlucht naar Brussel NIET zou doorgaan… We hebben nu een vlucht via Washington naar Amsterdam. Voordelen: onze vlucht in Orlando is pas namiddag geworden en we moeten minder lang vliegen naar Washington ipv eerst naar Chicago. Nadelen: op Check My Trip konden we zien dat alle plaatsen al volgeboekt waren en dat wij nog geen zitje toegewezen gekregen hadden. AI? Normaal moeten we dus een upgrade krijgen naar Economy Plus. Maar waar we zitten, zitten we langs elkaar etc. … dat weten we allemaal nog niet.. :-s Maar dit zijn zorgen voor woensdag, want onthoud “It’s 5 o’clock somewhere!” Nog een nadeel, doordat onze vlucht nu pas namiddag is, moeten we onze huurauto een dag langer huren, omdat die nu niet op tijd terug in de luchthaven van Orlando wordt binnengebracht. Na heel wat over en weer gemail naar Jetair, komt dit hopelijk wel in orde… Fingers crossed!
In de namiddag gingen we naar “Men’s International Belly Flop Competition” of in het plat Kempens “Platte Pens Duik”. ;-) Opnieuw konden mannen van alle leeftijden zich opgeven om mee te doen aan de wedstrijd. Iedereen rond het zwembad moest punten geven van 1 tot en met 5. Diegene die het platst en het hardst op zijn buik viel kreeg een 5. Opnieuw meer een komische show dan iets anders! :-p
Daarna zijn we eens naar de “Flowrider” geweest. Dit is een surfsimulator. Jong en oud kon hier proberen te surfen. wij hebben het dan maar bij een spelletje minigolf gehouden. Ook fun verzekerd!
In de late namiddag hebben we het thuisfront via Skype een rondleiding gegeven door de boot. Best grappig! ;-)
Tot slot, onszelf weer opgefrist, want het laatste avondmaal stond voor de deur. De Mediterraanse keuken stond deze avond centraal. Als voorgerecht hadden we beide Spaanse tapas, als hoofdgerecht had Jelle steak en Heidi gepaneerde vis. Als dessert had Heidi apfelstrudel met een bolletje ijs en Jelle de chocolat sensation.
Onze cruise samengevat: als je van all-in hotels houdt en soms eens een uitstap wil doen, is een cruise toch wel een aanradertje! Je staat op en je bent plots in een ander land.
Toch houden wij het liever bij roadtrippen. We zien graag veel op korte tijd en zwembadliggen is toch niet zo aan ons besteed. Toch zijn we er van overtuigd dat we dit nog wel eens zullen doen.
's Morgens om 05.30 uur liep onze wekker af. Pff.. Veel te vroeg als je op vakantie bent. Toch moest dit, aangezien we voor 7 uur het schip moesten verlaten. Wij hadden er zelf voor gekozen (en aangeraden door Jetair) om onze valiezen zelf naar buiten te dragen, maar dan kon je het schip enkel verlaten tussen 06.30 uur en 07.00 uur.
Eenmaal van boord moesten we terug de security check doen, aangezien we de weer VS binnenkwamen. Dit hadden we vlotjes doorstaan, dus op naar de plaats waar Alamo ons zou oppikken. We wachten, wachten, wachten … Geen shuttle van Alamo. Jelle ging aan de security vragen wanneer de shuttle zou komen van Alamo. Ow, die hebben geen vaste tijdstippen en rijden wanneer ze willen. EUHM??!! Ahja, werkt dat zo tegenwoordig?! Dan maar naar de lijn van taxi’s gegaan en een taxi genomen richting het car rental center.
We kozen voor deze reis om een kleine auto te nemen. We zitten dan in de categorie “Compact”. We hadden er maar enkele waar we konden uitkiezen en waar de kofferruimte groot genoeg was voor onze valiezen. We zaten eerst in een witte Hyundai Accent. Alles was ingeladen toen we plots merkten dat het wieldeksel rechtsvooraan bijna van de band lag. Om het maar niet te riskeren dat het verder stuk zou gaan of dat ze zouden zeggen dat wij dit hadden gedaan, toch maar weer alles uitgeladen en de auto erlangs genomen. Ook dit was een Hyundai Accent, maar een grijze. Dit type auto kan je vergelijken met een Toyota Corolla van bij ons.
Eindelijk konden we terug een beetje roadtrippen. Onze eerste stop vandaag was “Sawgrass Recreation Park”. Hier konden we met een airboat de Everglades op om alligators te gaan zoeken. We hadden een beetje pech met het weer. Het was eerder bewolkt en redelijk wat wind. De gids vertelde dat de alligators zich dan niet gemakkelijk laten spotten. Toch kwam er eentje boven water drijven. Geluk dus!
Na de tocht mochten we ook nog het ienieminie zoo’tje bezoeken dat er aan vast lag. Hmmm.. De dieren hebben hier wel erg weinig plaats ten opzichte van de Belgische zoo’s. Er vlogen ook veel en grote libellen rond. Erg mooi!
Vervolgens gingen we naar één van de grootste shoppingmalls van Florida, meer bepaald naar Sawgrass Mills Mall. Damn, dit was Wijnegem maal 2! Aangezien we onze rit van Fort Lauderdale naar Orlando ook nog moesten doen, moesten we de tijd toch een beetje in de gaten houden. Deze tocht was immers nog een 3 uur rijden. Na toch wat aankopen gedaan te hebben, moesten we verder anders werd het te laat.
Eenmaal in Orlando aangekomen, konden we inchecken in het hotel “Hilton Grand Vacations At Seaworld”. Een immens groot hotel met wel 11 bijgebouwen!!! Wij zitten in het “Hamilton” bijgebouw.
Doordat we zo vroeg uit de veren moesten deze morgen, waren we blij dat we eindelijk ons bedje zagen. Alleen de buren nu nog stiller krijgen.. Hmm.. We horen al de conversaties, we kunnen alles volgen op tv etc. … Tof is anders…
Vandaag gingen we shoppen! Op het programma stonden vandaag 2 shopping centers. Eerst reden we naar The Florida Mall, vergelijkbaar met Wijnegem. Nadien reden we verder naar Orlando Vineland Premium Outlets. Dit kan je vergelijken met Maasmechelen Village, maar dan uitgebreider.
Tegen de avond reden we naar Disney Springs, het gratis toegankelijke uitgaansgedeelte van Walt Disney World. Hier konden we nog wat Disneyspulletjes kopen in World of Disney. Eten deden we (ondertussen naar goede gewoonte) in het Rainforest Café. Zelden een betere hamburger gegeten dan hier! De 'Volcano' hebben we wel weer aan ons laten voorbijgaan wegens veeeeeeel te veel caloriën...
's Morgens vroeg reden we naar het Magic Kingdom in Walt Disney World. Parkeren deden we bij Captain Hook. Dit was belangrijk om te onthouden want de parking is opgedeeld in 2 grote stukken: Heroes en Villains. Binnen deze stukken zijn er gedeeltes voor verschillende helden en slechterikken. De parkingtram stopt bij elk van deze stukken.
We wisten onmiddellijk dat het druk ging zijn, want bij het monorail station (Je kan van de parking niet zomaar naar het park, je moet de ferry of de monorail nemen) stond er al een lange rij aan te schuiven. Na een half uurtje wachten konden we eindelijk aan boord van de monorail. Na de strenge controle voor de ingang, stonden we eindelijk in het Magic Kingdom. Het was ondertussen al de 3e keer dat we hier waren.
Dankzij het nieuwe systeem van de Fastpass konden we op voorhand al een reservatie vastleggen voor 3 attracties. We hadden een fastpass voor Splash Mountain (Must-do voor elk bezoek), Haunted Mansion (Vorige keren overgeslagen wegens lange wachtrij) en Seven Dwarfs Mine Train (Nieuw sinds ons vorig bezoek en immens populair, lees 2u aanschuiven!).
Na onze rit op de Seven Dwarfs Mine Train, rond half 4, waren we aan wat rust toe. We zijn dan terug naar ons hotel gereden, om 's avonds terug te komen, om te gaan eten in The Crystal Palace, op het einde van Main Street. Hier is er een all-in buffet en komen de figuren uit Winnie the Pooh langs de tafels! Heidi was in haar nopjes toen ze Eeyore en zijn vriendjes zag rondlopen!
De laatste dag hebben we lekker lang geslapen. Er stond vandaag niet veel op het programma, enkel een bezoek aan Mall at the Millennia. Na het shoppen reden we naar International Drive om een Cheesy Crust te gaan eten in de Pizza Hut, een verplichte stop tijdens iedere Amerika trip ;-)!
Onze vlucht naar Washington vertrok om 13u25, dus we konden nog rustig ontbijten voor we naar de luchthaven vertrokken. Na het inleveren van de auto kon het wachten weer beginnen. En overal was het wachten.. Wachten om de bagage in te leveren, wachten bij de paspoort controle, wachten bij de security check...
De vlucht naar Washington verliep heel goed, tot even voor we moesten landen. Het vliegtuig begon hevig te schudden en plotse dalingen te maken. Veel mensen (waaronder ook wij!) keken bezorgd om zich heen. Uiteindelijk landen we zonder problemen op Washington Dulles. We moesten niet lang wachten op onze vlucht naar Amsterdam, maar 1u30. Bij het boarden viel het ons al direct op dat dit een heel ander toestel was dan die waarmee we anders al hadden gevlogen. Het toestel was heel oud, had niet bepaald comfortabele stoelen en van entertainment was er niet veel te zien. Er was een heel klein schermpje in de stoel voor je, maar je kon maar 2 tv-kanalen bekijken. Heidi haar scherm werkte zelfs helemaal niet. Toen we dit meldden bij de stewardes, kon ze niet meer zeggen dan "Ahja, het kan dat sommige schermen niet werken, dat is normaal". Ok, dit wordt een lange vlucht...
Na een niet zo aangename vlucht landden we om 7u15 's morgens op Schiphol in Amsterdam. Het was de eerste keer dat we hier kwamen. We waren onder de indruk van de grootte van de luchthaven.
Walt Disney World Resort is het grootste resort in Orlando. Het gebied omvat 4 parken, 2 waterparken en 24 hotels. Het Magic Kingdom kan je het best vergelijken met Disneyland, verschillende themagebieden met centraal Cinderella Castle. In de Disney’s Hollywood Studios staat de wereld van de film centraal. Epcot bestaat uit 2 delen, nl World Showcase, een wereldtentoonstelling, en Future World, waar attracties in het teken staan van nieuwe technologie. Disney’s Animal Kingdom is een ode aan de natuur. Je vind er verschillende vegetaties met de bijhorende dieren.