Het betoog in de column gaat alle kanten op, maar ik begrijp niet wat de schrijfster voor punt wil maken? Dat "wij vrouwen" het allemaal niet goed doen in de opstelling tegen over "de mannen"?
In het leven van ondergetekende is er geen enkele sprake van onderdanigheid in het inrichten van de agenda. Als ik bij haar wil zijn dan zal ik daar ook enige moeite voor moeten doen en dan doe ik dan ook graag.
De verwijzing naar de technische hoogstandjes begrijp ik ook niet. Enkele uitzonderingen daar gelaten (Madame Curie, Lady Lovelace) zijn vooral door mannen gedaan. Waarom de schrijfster het dan heeft over "wij" die zoveel uitgevonden hebben snap ik niet
Dat ze iets om over te zeiken heeft, tuurlijk! Haar vriendinnen zijn blij dat ze eindelijk een avondje van de mannen af zijn en madam zit te klagen dat de dames het zomaar laten gebeuren. Dat is een duidelijk teken dat madame vrijgezellig zeikwijf is , pun intended. Daarom is een paradigmshift opzich niet onwenselijk in deze situatie voor een wat meer realitische kijk op de wereld. Ik ben zelf lange tijd vrijgezel en ben zeerzeker ervaringsdeskundige, ik zou het moeten weten!