Zappend op de bank, gisteravond, TV5. Een meisje op haar kamer, gedempt licht, het lijkt of haar wangen gloeien. Het beeld is diffuus. Ik blijf hangen. Het meisje valt in slaap, een blonde jongen, zelfde leeftijd als het meisje, ik schat, vijftien, wekt haar door aan haar oor te kriebelen.
Af en toe is een licht gekreun hoorbaar. Een katje? Een kind? Katje. Ik zie een kartonnen doos op het tafeltje staan.
Meisje: 'Ik ga naar Mathilde.' Vader kijkt niet op of om. 'Maak geen lawaai wanneer je te laat thuis komt.' 'Doe ik niet.' Steelse onzekere blik, dan grist ze sleutels van een plank.
In de auto, shot van achter de jongen en het meisje. Het meisje heeft de kartonnen doos op schoot. Nog altijd die geluiden, die steeds meer op baby wijzen. Auto start en slaat af.
'Je zei je kunt autorijden.' 'Niet in dit soort.' Geschommel, het ding rijdt. Verblindende tegemoet razende koplampen, luid getoeter. 'Wat is er?' 'Je rijdt zonder licht!'
Een groot gebouw. Ze moet het nu doen, maar ze twijfelt. Ze stapt uit, loopt naar een ingang en keert terug, met de doos.
'Je zou het doen. Ons plan!' 'Sorry, ik kan het niet! We brengen hem naar het ziekenhuis.' 'Dat kan niet, dan verraden we ons.'
De volgende sequentie steelt mijn hart. Het meisje stapt uit, neemt de baby uit de doos en loopt langs de brede baan. Een bus komt, ze stapt in en wil twee kaartjes kopen. 'Voor hem is het gratis', hoor je de onzichtbare chauffeur zeggen.
In sommige recensies staat dat Premiers Pas in de eerste twee minuten iets geforceerd aandoet. Die heb ik gemist. Ik was meteen verkocht. Zie uit naar volgende films met de in Bertrix (Belgisch Luxemburg) afgestudeerd Brisy. In october 2014 komt Le Grimoire d'Arkandias (Alexandre Castagnetti en Julien Simonet) uit.