Astronomen hebben een prachtige opname gemaakt van twee stervormingsgebieden in de zuidelijke Melkweg. In het ene stervormingsgebied pronkt een recordbrekende sterrenhoop. Het andere stervormingsgebied heeft twee ‘krullen’.
De twee stervormingsgebieden lijken op de foto buren te zijn, maar schijn bedriegt. Links zien we een stervormingsgebied dat ongeveer 20.000 lichtjaar van de aarde verwijderd is. Rechts pronkt een stervormingsgebied dat zich op slechts 9000 lichtjaar van de aarde bevindt.
Het stervormingsgebied links beschikt over een open sterrenhoop: NGC 3603. Dit is echt de blikvanger: de sterrenhoop is bijzonder helder. Wat de sterrenhoop verder bijzonder maakt, is het grote aantal zware sterren. Nergens in de Melkweg is – voor zover wij weten – de concentratie zware sterren zo hoog als in NGC 3603.
Het stervormingsgebied aan de rechterkant bestaat uit een verzameling gloeiende gaswolken die astronomen aanduiden als NGC 3576. Het stervormingsgebied heeft twee ‘krullen’. Ze zijn het werk van hete jonge sterren in het hart van de nevel. Zij produceren sterrenwinden die stof en gas over een afstand van wel 100.000 lichtjaar wegblazen.
De opname geeft niet alleen een vertekend beeld van de afstand tussen de twee stervormingsgebieden en de aarde. De prachtige opname ziet er ook vrij rustiek uit: alsof er in de stervormingsgebieden weinig gebeurt. Maar ook daarvoor geldt: schijn bedriegt. Al was het alleen maar vanwege het Wolf-Rayet stersysteem in het hart van NGC 3603. Deze sterren zijn meer dan twintig keer zo zwaar als de zon, maar raken door toedoen van krachtige sterrenwinden veel materie kwijt. Die winden zorgen ervoor dat materiaal afkomstig van het oppervlak van deze sterren met snelheden van een paar miljoen kilometer per uur de ruimte in worden gestuurd.