Voor wie het niet eerder meekreeg: mevrouw en meneer Omta gedijen goed in een autistisch universum. Daarom zijn we vandaag weer neergestreken in ons favoriete Noordfranse vissersdorp Audresselles voor een paar dagen lekker eten, strandwandelingen, lezen en prikkelarm lummelen.
Het dorp heeft een eigen winkeltje van nog geen 25 vierkante meter. De uitbater wordt hier Johnny Depp genoemd en wie hem door de oogharen aankijkt begrijpt de vergelijking met de Pirates of the Caribbean-acteur. De Franse Depp is een paar uur per dag open, ‘s ochtends en laat in de middag. Ik wandel er met hond Mo over het strand heen voor een pak wc-papier. Met mijn middelbare school Frans kan ik me in zo’n situatie aardig redden. Depp, gelijk na het afrekenen: “En nog een stokbrood, 1 euro 40”. Ik zeg alleen het toiletpapier nodig te hebben. Met pretogen zegt de lookalike dat ik toch echt ook een stokbrood moet betalen en kijkt naast me naar de grond. Ik volg zijn blik en zie Mo, een stokbrood overdwars in de bek. Ik reken nogmaals af. Mo drentelt opgewekt naar buiten, haar boodschap tussen de tanden. Het is Mo gegund: ze is zometeen een paar uur alleen in een vreemd huis als mevrouw en meneer Omta in La Marie Galante zitten, het visrestaurant met volgens kenners de beste fruits de mer in de omgeving. We gaan het ontdekken.
Dit bericht is geplaatst in Foto, Privé met de tags Audresselles, Frankrijk. Bookmark de permalink.