Onlangs werd er in Mexico-Stad geprotesteerd tegen geweld en discriminatie. Kwesties die lange tijd onder de radar zijn gebleven. Maar er lijkt verandering aan te komen. i-D sprak enkele vrouwen die meeliepen in de mars.
Ik denk dat de huidige situatie in Mexico niet goed is. We leven in een heel onveilige stad waar er veel te weinig wordt gestraft. We hebben een seksistische cultuur en we beseffen dat niet. Ik hoop dat deze mars een verschil zal maken.
Ja, net zoals alle vrouwen. Het gebeurt vooral op het openbaar vervoer. Meer dan eens werd er in mijn billen geknepen en mannen bekijken je op een bepaalde manier. De beledigingen gaan vaak over de manier waarop we ons kleden.
Dat is iets wat ik heel moeilijk vind. Ik denk dat educatie heel belangrijk is, maar we moeten ook kijken wat we zelf kunnen doen.
Ik denk dat ik al mijn hele leven last heb van dat soort geweld. Het gevoel krijgen dat je niet goed genoeg bent of dat je wordt betast, gewoon omdat je een vrouw bent. Ik ben al een paar keer serieus aangevallen geweest op "veilige" plaatsen met mensen die ik vertrouwde. Het ergste is dat ze niet beseffen dat hun daden agressief en seksistisch zijn. Dat is de oorzaak van het probleem, want ze beseffen niet dat wat ze doen verkeerd is.
Ik ben een feministe want ik vind dat we allemaal dezelfde mogelijkheden in het leven moeten krijgen. Voor mij staat feminisme gelijk aan een goed mens zijn.
Ik zag de hashtag #VivasNosQueremos op social media en besloot om te komen. Mijn vader is journalist en hij wilde ook komen en me steunen.
Ik denk dat dit geweld en seksuele agressie altijd heeft bestaan. Iedereen ziet het en toch doen mensen alsof het normaal is. Mensen denken dat het oké is om ons te misbruiken, te vermoorden en aan te randen - gewoon omdat we vrouwen zijn. De eerste keer dat ik werd aangerand, was ik zes jaar. Een 40-jarige man legde zijn hand onder mijn rokje.
Ja, we maken deel uit van de Student Gender Commission. De afdeling van politieke wetenschappen heeft al vaak te maken gehad met seksgerelateerd geweld. En dan heb ik het niet over vrouwelijke studenten die in de wc's worden gefilmd of fysieke agressie, maar symbolisch geweld met klasgenoten en docenten. Er zijn een paar vrouwelijke lectoren die samen met de commissie de strijd aangaan, maar over het algemeen doen er dat niet veel. Eigenlijk zouden er veel docenten ontslagen kunnen worden. Er zijn enkele klachten van vrouwelijke studenten en er is voldoende bewijs. Maar overal het algemeen is het heel moeilijk om gehoord te worden.
Het is ingewikkeld want er is geen wetgeving om gendergerelateerd geweld aan te geven of om een klacht in te dienen. Sommige daden worden niet als misdrijven gezien. Ik vind dat het schoolsysteem hier iets aan moet doen, maar ook de Mexicaanse wetgeving. Er is geen enkele wet die deze misdaden bestraft. Het voorstellen van wetten en deze kwesties aan de kaak stellen moeten wij doen.
Ik ben naar de mars gekomen omdat femicide en geweld tegen vrouwen problemen zijn waar ik me veel zorgen over maak. Ik denk dat in Mexico en Latijns-Amerika nog steeds de gedachte heerst dat vrouwen zwakker zijn dan mannen. Mannen die seksistisch zijn, misbruiken dat en gedragen zich agressief. Het ergste is dat ze niet beseffen dat ze fout zijn. Ze denken dat het normaal is. We hebben nog een lange weg te gaan, vooral in de ontwikkelingslanden, waar veel vrouwen vrouwenhaters zijn. Het is heel belangrijk om mensen te onderwijzen over feminisme.
Ik heb altijd een dubbel gevoel gehad over gender. Ik houd er niet van om de twee te scheiden, maar we leven nu eenmaal in een maatschappij die ons onderverdeelt in klassen. Het is onmogelijk om gender te negeren. Het leukste aan een mens te zijn anno 2016, is dat beetje bij beetje de grenzen rond gender vervagen. Vrouwen zijn zich bewuster van hun rol in vergelijking met enkele jaren geleden. Ze beseffen we allemaal dezelfde dingen kunnen bereiken. Dat dringt ook bij mannen door en langzaam maar zeker zijn er minder seksisten. We willen allemaal dezelfde mogelijkheden hebben.
Omdat ik denk dat dit een probleem is dat we tegenwoordig normaal vinden. Ik ben naar andere plaatsen in Latijns-Amerika gegaan en daar is het probleem nog acuter, afhankelijk van bepaalde gebieden. Ik merk dat we het allemaal beu zijn en ik ben verbaasd dat er zoveel mensen naar hier zijn gekomen. Ook ben ik hier naartoe gekomen om te filmen. Ik denk dat het heel belangrijk is om dit alles vast te leggen: de mars, de maatregelen die we nemen, wat we denken en te laten zien hoe de dingen zich ontwikkelen.
Eerst en vooral dat we ons niet alleen voelen. Miljoenen andere vrouwen voelen zich ook zo. Dit is ons allemaal overkomen en we kunnen op elkaar rekenen. Het zeggen zoals het is, zonder de woorden te verdraaien, zonder dat mensen je gek of denken dat je last van je hormonen hebt. Het helpt een licht te schijnen op wat er gaande is.
Wat denk je dat het resultaat van deze mars zal zijn? Deze mars is een historisch moment en moest er echt een keertje van komen. Het zal vrouwen motiveren om terug te vechten, zodat jongere generaties zullen opgroeien zonder alle seksistische vooroordelen die er vandaag de dag bestaan.
Beschouw je jezelf als een feministe? Ja, maar ik denk dat ik er meer over moet weten om mezelf zo te noemen. Maar ik beschouw mezelf wel als een vrouw die voor zichzelf en anderen wil opkomen.
Ja, op school. De typische vooroordelen tegenover jonge meisjes, dat we niet zo goed kunnen presteren als jongens. Jammer genoeg horen we dit van leerkrachten.
Dat mensen gaan beseffen dat er wel degelijk een probleem is. Ik hoop dat mensen inzien wat er aan de hand. Misschien gaan ze zich in de kwestie verdiepen.
Sofía: Vooral omdat we een bachelor doen in mensenrechten. Ik heb gezien dat vooral vrouwenrechten worden geschonden. Maar als je slachtoffer bent, word je dubbel zo hard gestraft door de maatschappij.
Sofía: Altijd als ik de deur uitga. Hoewel ik het nog niet heb ervaren, ben ik toch al getuige geweest van gendergerelateerd geweld op het werk.
José: Dat denk ik wel. Maar ik denk dat mannelijke feministen een stap opzij moeten zetten en vrouwen het woord moeten laten doen.
Om verschillende redenen. Deze mars wil een van de belangrijkste problemen van het land onder de aandacht brengen. Om de problemen te begrijpen, denk ik dat het belangrijk is dat we gender analyseren. Ik ben hier om solidair te zijn, maar ook om mijn verontwaardiging te tonen.
Ja, ik denk dat het ons allemaal verbindt. Op de een of andere manier hebben we allemaal te maken gehad met geweld op straat. Het is iets dat ons allemaal aangaat.
Ik denk niet dat er maar één manier is, maar nu is het vooral belangrijk dat we beseffen dat het probleem zich op vele vlakken bevindt. Alleen dan kunnen we een overheidsbeleid, nieuwe vormen van educatie en nieuwe vormen van entertainment bedenken. Er zijn verschillende manieren om het probleem aan te pakken.
Om dezelfde reden. Ik moest hier zijn want het onderwerp raakt me. Het probleem gaat iedereen wat aan.
Het was een uitdaging om zoveel mensen samen te brengen en toch is het ons gelukt. Dankzij deze mars kunnen we naar elkaars problemen luisteren en kunnen mensen laten zien dat ze zich zorgen maken.
Ze moeten ermee naar buiten komen. De meesten hebben iets meegemaakt, maar zeggen er nooit iets over. Laat staan dat we elkaar informeren over wat er is gebeurd. Dat is het belangrijkste. Het is moeilijk, maar ook cool dat iemand meeleeft. Het is zoveel makkelijker wanneer je jouw problemen met iemand kan delen.
Ik ben hier om mijn zus gezelschap te houden. Ik wil zien hoe een mars eraan toegaat. Ik wil vrouwenrechten begrijpen en verdedigen.
Op school zijn er veel geruchten geweest over mij en mijn vrienden. Voor sommigen waren we te "stoutmoedig". Het stoort me, zeker omdat jongens het gerucht de wereld hebben ingestuurd.
Dat het het begin is van een strijd. Ik hoop dat iedereen beseft dat we nog een lange weg te gaan hebben.
Door niets te zeggen, kom je nergens. Je bent niet alleen en we moeten zeggen wat we voelen. Anders gaan we nooit de steun krijgen die we nodig hebben.
Momenteel ben ik zeven maanden zwanger. Ik wil vrouwen samenbrengen en ze laten verdiepen in de politiek. Ik ben ook geïnteresseerd in de petities die vrouwen opstarten. Ik houd van de mars, want het schijnt een licht op de huidige problemen. Ik ben hier om te leren over ideeën en te zien wat de volgende stap is.
Het is heel hedendaags. Een paar maanden geleden werd ik in het ziekenhuis hard aangepakt omdat ik een soa had. Ze behandelden me als stront en noemden me een slet. Mexico heeft twee kanten. Er heerst chaos, maar tegelijkertijd zijn er ook veel mogelijkheden.
Ik wil dat herdefiniëren. Ik denk dat een label je op een bepaalde manier beperkt. Je moet aan bepaalde kenmerken voldoen, ook al is dat niet helemaal je ding. Ik denk dat elke vrouw zichzelf als een feminist beschouwt.
Ik ben hier om de vrouwen die door een man werden misbruikt te steunen. We zijn van het Mexican Justice Institute en zijn met alle vrouwen solidair. Ik wil laten zien dat vrouwen niet alleen van cadeautjes en snoep houden, maar evengoed ook respect en rechten willen hebben.