Yvon Rance (Jugnot) is kapper in Bretagne. Hij is een vakman in hart en nieren en heeft maar [KA1]en[KA1]en wens: dat zijn dochter Laetitia (Bejo) haar eigen zaak opent in Quimper of Laval. Laetitia koestert hele andere ambities. Ze heeft een aardig snuitje en doet een auditie bij regisseur St[KA1]ephane (Duléry) in Parijs. Als pappa Yvon daar achter komt, breekt de hel los. Als Laetitia met zelfmoord dreigt, stemt Yvon toe, maar hij wil haar gage onderhandelen. Hij valt bijna flauw als hij ontdekt dat Laetitia in een paar weken net zoveel verdient als hij in één jaar. Op de set wordt hij te lastig en wordt hij snel weg gebonjourd. Eenmaal terug op honk ontdekt hij dat de sensatiepers Laetitia de achternaam France heeft gegegevn. Nu wordt het de hoogste tijd om in actie te komen. Als gebruikelijk zijn de films van Jugnot heel kluchtig en daar moet je van houden, want het scenario dat hij met Isabelle Mergault schreef, graaft niet erg diep. Bejo is een openbaring en een talent om in de gaten te houden en zij heeft grotendeels de waardering voor deze film bij elkaar verdiend. De bijrollen die door vijftig karakterspelers worden bezet, hebben bijgedragen tot deze waardering. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux.
Tweedelige tv-film die het professionele en liefdesleven volgt van geniaal uitvinder Germain Mayeur (Chicot). In eerste deel GIS[KA2]ELE zien we hoe harde werker Germain het van ploegbaas tot fabriekseigenaar schopt. Zijn vrouw Gis[KA2]ele (Frot) voelt zich echter verwaarloosd en onbegrepen en pleegt zelfmoord. In tweede deel ISABELLE zijn zeven jaar voorbijgegaan. Germain begint verhouding met Isabelle (Jeanneret), jonge vrouw die op ministerie van industrie en handel werkt. Tot Germain ontdekt dat zij een verborgen leven leidt. Door regisseur Mazoyer met Odile Barsky geschreven subtiele kroniek van het dagelijkse leven, bestaande uit een lach en een traan, tegenslagen en grootse verwezenlijkingen. Met kleine trekjes tekent Mazoyer aantrekkelijke, geloofwaardige personages. Knap spel, sappige dialogen.
1943. Toen Alberi (Duchaussoy), een oudere weduwnaar, de mooie jonge Emma (Quenard) voor de eerste maal ontmoette merkte hij haar nauwelijks op. Toch was het dank zij hem dat het meisje een baan aangeboden kreeg in de zoo van de stad. Dan wordt hij smoorverliefd op Emma waardoor hij zijn leven en zijn relatie met het meisje in vraag gaat stellen. Aangrijpend verhaal van een oude man die verliefd wordt op een jong meisje. Hoe moeten ouderen staan tegenover de jongeren, zeker wanneer deze confrontatie emotionele omvang krijgt? Duchaussoy speelt zijn rol met veel gevoel en kan door zijn charme overtuigen in dit personage van een Don Juan op zijn retour. Goretta en Pascal Lainé bewerkten de roman Le bon vieux et la belle enfant van Italo Svevo. Mooie fotografie van Dominique Brenguier. Stereo.
Fran[KA10]cois (Darroussin) is deurwaarder. Sedert de Franse revolutie van 1789 is dit beroep familietraditie. Hij werkt op het deurwaarderskantoor van zijn vader, maar hij heeft moeite met diens hardvochtige praktijken. Zijn bevallige assistente Sophie (Brunaux) heeft duidelijk minder scrupules dan hijzelf. Fran[KA10]cois is gescheiden en hij heeft na heel wat juridisch getouwtrek de voogdij over zijn tien-jarige dochtertje Am[KA1]elie (Martel) gekregen. Op een ochtend is Am[KA1]elie spoorloos verdwenen. Commissaris Massard (Santini) neemt de zaak ter harte. Doordeweekse politiefilm met zorg gemaakt door Warmus, die twintig jaar lang de assistent van Claude Chabrol was. Het scenario van Michelle O'Glor kabbelt rustig voort zonder echte verrassingen. Het camerawerk is Cyril Lathus. Aflevering nummer 76 van 81. Mono.
In Parijs worden jonge toeristen op beestachtige manier vermoord. Commissaris Navarro (Hanin) en zijn inspecteurs trachten de identiteit van de waanzinnige moordenaar te achterhalen. Zij krijgen daarbij de hulp van de vrouwelijke politie-inspecteur Sylvie Varnier (Brunaux), een levendige en leuk ogende specialiste op Europees vlak in het opsporen van beestachtige seriemoordenaars. Navarro wordt intussen steeds meer onder druk gezet want er zijn al negentien slachtoffers gevallen en de politie wordt ervan beschuldigd het zoontje van een hoge pief te beschermen. Het scenario van Fabienne Duvigneau en Jeffrey Frohner komt maar langzaam op dreef en het verhaal evolueert bij momenten ontzettend traag. Hanin deelt in het gebrek aan overtuigingskracht en zijn collega's-smerissen gedragen zich zichtbaar verstrooid en bij momenten erg onverantwoord. De liefhebbers van deze policier-serie zijn beter gewend. Tito Topin bedacht het personage van Navarro. Aflevering van het seizoen, nummer van 104.
Als een vijftienjarige Française (March) vanuit koloniaal Indochina naar een kostschool in Saigon gaat ontmoet ze een meer dan twee keer zo oude Chinees (Leung). Liefde op het eerste gezicht. Lastig: haar ouders zijn wat verloederde racisten, hij moet binnenkort een verstandshuwelijk aangaan met een rijke Chinese erfgename. Het indrukwekkende semi-autobiografisch boek van Marguerite Duras (die zich van deze verfilming distantieerde) werd door Annaud wel erg zweterig in beeld gebracht: 'exotische soft porno', werd er dan ook door sommige critici geschamperd.
Tavernier heeft als eigenschap zich keer op keer te vernieuwen. Voor deze film laat hij zich inspireren door het leven van de jazzrecensent Francis Paudras en zijn vriend Bud Powell. Puur impressionistische mengeling van fictie en werkelijkheid, zonder intrige, over het leven van zwarte muzikanten die in Parijs en New York wonen. Met een volledige vrijheid van opbouw en een zeldzame beheersing van het tijdselement in de film. Ook de kunst van de tijdelijke overschakeling binnen een opname zelf en het maken van fantasiebeelden wordt verstaan. Ondanks de overvloedige muziek is er een tragische toon. Via de jazz kunnen de personages spreken en hun gevoelens uiten. Beslist een artistiek hoogstandje.
Jeumont is een grensstation, gelegen tussen Charleroi in België en Maubeuge in Frankrijk, waardoor de trein de 51 minuten oponthoud heeft. Tijdens het wachten ontdekt de neef van Maigret, die in deze trein reist, een dode die niet onder natuurlijke omstandigheden om het leven is gekomen. Hij roept uiteraard zijn beroemde oom te hulp. Een goede Simenon, met van begin tot eind de psychologische spanning ondanks tekortkomingen in televisiebewerkingen, omdat er soms niet de meest geïnspireerde en meest vaardige regisseur aangezet wordt. Richard speelt gelukkig perfect de rol van de commissaris, terwijl zijn vrouw Tanguy), als Madame Maigret zijn tegenspeelster is.
De geestelijk gehandicapte Pierre wil worden als een vogel. Een nog niet zolang in het dorpje wonend meisje vertelt hem voor het eerst in zijn naïeve bestaan wat het jachtseizoen precies inhoudt. Overtuigende hoofdrol in een sfeervolle film, die echter niet altijd de cliché's weet te vermijden.
Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Frédérique Meininger op televisie komt.
In Montreuil, een oostelijke banlieue van Parijs, zitten de zusjes Léa en Aurélie sinds het wegvallen van hun vader op een kleincrimineel dood spoor. Wanneer ze het pad kruisen van Anne-Sophie, een in de liefde bedrogen bourgeoise uit Versailles, ontfermen ze zich over haar. En rekruteren de nieuwe voor het inpalmen en vervolgens beroven van mannen. Rouw, wrok, ontbrekende vaders, geprivilegieerd versus achtergesteld: een mooi boeketje thema's tekent deze aardige voorstadvertelling. De al te gewiekste dialoog is wel besteed aan de energieke en sterk samenspelende actrices. Met Nederlandse ondertiteling.
Karin Viard speelt een postfeministische biseksuele bohemienne, wars van kinderen en kinderwensen, overzelfbewust dolend door Parijs op zoek naar bevestiging van haar geforceerde eigenheid, terwijl ze heimelijk hunkert naar een ouderwets dominante man. Rajot speelt de voor haar onweerstaanbare salonsocialist, getrouwd en onbereikbaar, en López verzorgt de rol van de woest aantrekkelijk ongecompliceerde vrachtrijder. Regisseur en scenarist Corsini lepelt op papier een stereotiep grootstedelijke relatieklucht op, maar Viard verliest zich geen moment in pastiche. Haar droevige personage wordt gaandeweg het verhaal steeds levensechter, waardoor de film bijblijft als een heuse ontmoeting.
In een Westafrikaans land regeert dictator Adama (Koumsongo) met willekeur. Hij is zijn verkiezingsbeloften al lang vergeten en geniet van zijn privileges, terwijl zijn vrouw Albertine (Koutouan) het verduisterde geld op een bankrekening in Zwitserland stort. Het is duidelijk dat dit presidenti[KA3]ele stel, dat leeft als vorsten, behept is door de Boze Geest van de Blanke (Novembre). De voorouders van Adama besluiten dat Lucy (Maiga) hier iets aan moet doen en zij werpt zich in de verkiezingsstrijd en kampt voor de gelijke rechten van de vrouw. Adama wordt gevangen genomen en het is tijd voor een lesje: hij moet seksuele voorlichting krijgen - Lucy heeft een getande vagina! Corruptie, missionarissen en alles uit het Westen wat de maatschappij heeft verknoeid, passeert de revue en moet worden recht gezet. Een in westerse ogen tamelijk bizar sprookje, hoewel de uit Polen afkomstige regisseur Mrozowski die bijna zijn hele actieve leven in Frankrijk gewoond en gewerkt heeft, parallellen trekt met het communisme van het Oostblok. Het spel is heel behoorlijk, hoewel Koumsongo een amateur is. Een film die heel geschikt is om te vertonen op een zondagmiddag op de tv in het kader van films uit de derde wereld. Kijkers die actie, speciale effecten en een spannend verhaal verwachten, kunnen beter wegblijven of een film van hun gading in de bioscoop gaan bekijken. Passende Afrikaanse muziek van Rodolphe Burger en Kat Onoma. Het scenario is van regisseur Mrozowski. Het camerawerk van François About is niet slecht, maar men kan zien dat het budget beperkt was.
Zesdelige familie-sage, gedraaid in gehucht van Aveyron- streek. Gescheiden `Parisienne` Colombe Pag[KA2]es (Boisson) keert na twintig jaar terug naar haar geboortedorp, bij dood van haar vader. Tot ieders verbazing neemt zij diens messen- makerij over. Zij gewent opnieuw aan het leven op het platteland, alleen haar dochter Vanessa (Chauveau) is niet gelukkig met de verhuis. Verder is er de journalist/romancier Antoine Pujol (Yordanoff) die Colombe niet onverschillig laat. Tegenwind komt er van lokale burgemeester en notaris die haar bedrijfje naar faillissement pogen te drijven omdat zij in haar ouderlijk huis een bejaardenhome wilden onderbrengen. Traag gestarte familie- en plattelandskroniek, geschreven door Brigitte Peskine, krijgt soap-allures wanneer Paul (Delarive), het door meestergast van het bedrijfje geadopteerde kind, Colombe`s doodgewaande zoon blijkt te zijn. Ook haar Parijse zoon Laurent (Sauvion) strijkt in Aveyron neer. Alle karikaturen van 'terugkeer naar de roots', 'echte waarden van het leven', de uiteengevallen familie, het verlangen om zijn leven te veranderen, zijn aanwezig naast meer traditionele ingrediënten als liefde, haat en sombere, angstvallig verborgen geheimen. Heerlijk voor wie houdt van dit soort menu, opgediend door goed geïnspireerd spel der acteurs.
Henri (Novembre) is een veertiger, vrijgezel en woont in bij zijn moeder Suzanne (Lafont). Overdag verdient hij de kost als boekhouder en `s nachts speelt hij saxofoon in een club. Daar raakt hij betrokken bij hero[KA3]inesmokkel en wordt gearresteerd. Zijn jonge advocate Isabelle (Tielrooy) lijkt op hem te vallen en beetje bij beetje raakt hij vertrouwd met het leven achter tralies en begint zelfs indruk te maken op echte bajesklanten. Best aardige komedie, geschreven door Michel Lagueyrie en Jean-Michel Meyrat met oubollige optimistische moraal: er is altijd hoop in het leven, ook als je vals beschuldigd in de problemen geraakt. Novembre maakt indruk als triestige eenzaat en moederskind die voor het eerst kennismaakt met de liefde. Lafont is minder indrukwekkend als hebberige moeder.
Au Petit Marguery is de naam van een bistro in Parijs, waar voor de laatste keer een diner geserveerd wordt aan een bont gezelschap voordat het zijn poorten sluit. Een sfeervolle film die deels uit clichés bestaat omdat hij opzettelijk bevolkt is met stereotiepe personages en deels gevoelig is omdat de menselijke zwakheden en tragiek aan het daglicht komen.
Alex (Bourgine), Casanova (Rajot) en Mino (Caron) zijn inspecteurs van politie. Ze zitten in het GRAF[KA1]E-team (Groupe de Renseignements et d'Action contre les Fraudes Économiques). Ze zijn verbonden aan het Franse Ministerie van Financiën en Economische Zaken. Ze moeten de internationale economische en fiscale fraude bestrijden. Het trio voert een onderzoek naar een illegale handel in detonators. Er wordt een valstrik opgezet aan de grens, maar het plan loopt verkeerd en een van de douaniers wordt koelbloedig afgemaakt. De Vlaamse acteur Leysen speelt de rol van Hans Berger. Het scenario van Frédérique Topin en Sandra Topin is veel te complex, de regie mist punch. Ontgoochelend, want de acteurs doen hun best, vooral Odent als de angstaanjagende leider van een gevaarlijke secte.
Flauwe tragikomedie over een jonge vrouw, die vergeefs op zoek is naar de ware liefde. Na de zoveelste ruzie geeft Marie (Haudepin) haar vriend Philippe (Rajot) definitief de bons. Ze geniet met volle teugen van haar nieuwe bestaan als single. Althans zo doet zij zich voor tegenover haar hartsvriendin Claire (Cotten[KA10]con) en haar moeder (Hamon). In werkelijkheid lijdt ze onder de eenzaamheid en de onmacht iemand aan zich te binden. De vraag is wie er geïnteresseerd is in de relatieproblemen van Marie en waarom juist daarover een film gemaakt moest worden. Het scenario is van Annette Carducci, die hierop misschien antwoord kan geven. Het camerawerk is van Jacques Audrain. Ook bekend als SÉPARÉMENT VÔTRE.
Yanne baseerde zich op [KL]Ils partiront dans l`ivresse[KLE], het autobiografische boek van Lucie Aubrac. Het speelt in Lyon in 1943 - de tijd van Klaus Barbie en Jean Moulin. Het gaat over een vrouw (Bourgine) die haar man (en grote liefde) Rajot probeert te helpen ontsnappen uit de gevangenis waar hij wegkwijnt in afwachting van zijn executie door de nazi's. De regie is echter minder verheven dan de heldhaftige, verbluffende en ogenschijnlijk tot mislukken gedoemde daad. Van de ondragelijke spanning en van de angst van de verzetslieden komt helemaal niets over. Bourguine doet met haar bezielde spel wat zij kan om er toch nog iets van te maken. Scenario van regisseuse Yanne.
Om te vergeten dat zijn boekhouder er met 600.000 Franse franken vandoor is trekt Antoine (Rajot) zich een paar dagen terug in een plattelandshotelletje. Daar komt hij een rijke visser tegen die de fout begaat tijdens het beoefenen van zijn geliefde sport om het leven te komen. De jonge mooie weduwe van laatstgenoemde wordt meteen verliefd op Antoine en bedankt hem voor het vermoorden van haar man, hetgeen hem natuurlijk in heel wat opzichten een hoop problemen bezorgt. Nauwkeurige bewerking van Herv[KA1]e Jaouen`s roman. Er moet gezegd worden dat de bewerkers/dialoogschrijvers (Pierre Fabre en Michel Grisolia) specialisten in hun vak zijn. Hoewel hij niet het talent van zijn vader Pierre heeft maakt de regisseur er een behoorlijke film met geloofwaardige personages van.
De negentien-jarige Merwan Kechida (Bounaas) woont sinds zijn eerste levensjaar in Frankrijk. Helaas bezit hij nog steeds de Algerijnse nationaliteit, en wordt uitgewezen. Van de ene op de andere dag bevindt hij zich in Algerije. Een pijnlijke confrontatie, want hij kent noch de taal noch de zeden en gewoonten. Zijn paspoort wordt meteen in beslag genomen, en hij wordt naar het Zuiden overgebracht om zijn militaire dienstplicht te vervullen, wat een zware beproeving zal zijn. Met zijn eerste speelfilm BATON ROUGE (1985) viel deze in 1953 geboren filmer al op. Hij maakt ruimschoots gebruik van zowel biografische als autobiografische gegevens, en het is duidelijk te merken dat hij de gevoelens in zijn film echt beleefd heeft. Op subtiele en genuanceerde wijze behandelt hij het actuele thema van de confrontatie tussen twee beschavingen. Eveneens lukt het hem er in visueel opzicht een gedicht van te maken, mede dankzij de beelden van Yousef Sahraoui.
Laurence (Lazure) is journaliste en het is liefde op het eerste gezicht, wanneer zij Julien (Rajot) ontmoet, hoewel hij toegeeft een dief te zijn. Maar dat doet er niet toe. Uiteraard laat Julien zich uiteindelijk arresteren, maar verwacht geen tragedie of film noir. Dit is niet meer dan het 33.478e werk dat (op alledaagse wijze) het gezegde 'Liefde maakt blind' verbeeldt, en over dit onderwerp zijn betere films gemaakt. Een slap verhaaltje, onophoudelijk gekwebbel en een regie waarbij weinig creativiteit aan de dag wordt gelegd. Alleen de persoonlijkheid van Constantin steekt boven dit middelmatige gedoe uit.
Drie onafscheidelijke vrienden: Bruno, Charlie en Fred. Door een stom ongeluk sterft Bruno. Vanaf dat moment storten zijn vrienden zich in een jacht op succes, macht, geld en liefde om de dood van Bruno te wreken, die ze wijten aan hun vroegere saaie bestaan. Door een jonge vrouw worden ze echter elkaars rivalen. Een goed gegeven, maar debuterend regisseur Attal maakte er een slappe film van. Scenario van de regisseur, camerawerk van Georges Barski.
De regisseur bewerkte samen met Jean-Claude Carri[KA2]ere de roman [KL]La nuit bengali[KLE] van Mirc[KA1]ea Eliade. Over de avonturen en teleurstellingen in de liefde van een verdwaalde Brit in de high society-kringen van Bengalen. De vele personages, de prachtige beelden en het schitterende straatdecor van Alexandre Trauner bieden tegenwicht aan een onge[KA3]inspireerd tempo en een zeer oppervlakkige karakterbeschrijving. Wel getuigt deze eerste (te?) ambitieuze film van een veelbelovend talent. Er is ook een Engelse versie. Er is ook een Engelse versie: BENGALI NIGHT.
Verzekeringsmakelaar Rajot wordt door zijn accountant bedrogen. Als hij zijn wonden aan de Rivièra likt, maakt hij kennis met de oogverblindende echtgenote van een miljonair. Hij wordt tot over zijn oren verliefd op de feeks, die hem fataal wordt, als haar rijke man dood wordt aangetroffen. Hij hangt andermaal. Aardige film naar zeer bekend thema.
Deze eerste lange speelfilm speelt zich af in het schitterende landschap van de Ardèche en de Aude, waarvan Philippe Théaudière opvallend goed gebruik heeft weten te maken. Het gaat om een verslag van het dagelijks leven in een afgelegen zagerij met zijn bazen en zijn arbeiders. De gelijkenis met LES GRANDES GUEULES van Robert Enrico is overduidelijk maar nergens hinderlijk. Deze microkosmos met pleziertjes, verdriet, drama's, affectieve banden en confrontaties, wordt met korte, rake en levendige typeringen beschreven in een poëtisch realisme waarmee deze nieuwe regisseur in het voetspoor van Jean Renoir treedt.
Een jonge eerzuchtige kantoorbediende, besteedt meer dan hij verdient. Hij raakt door twee schurken betrokken bij een overval. Een gelijkenis over macht en geld en hoe corruptie mensen en een stad te gronde kan richten. Een aparte film.
Om voor een expositie het noodzakelijke kapitaal bij elkaar te krijgen moet een hongerige fotograaf op de avances van een rijke homoseksuele vriend ingaan. Maar hij vindt uiteindelijk een andere oplossing: optreden in een 'life-show' met de blonde Otie op wie hij verliefd wordt. Het eigenlijke thema van de film is interessant: zich prostitueren om in leven te blijven. Maar hierop wordt oppervlakkig ingegaan en meermalen met een al te grote inschikkelijkheid. Het spel is erg onevenwichtig en de muziek en de liedjes stinken evenzeer.
Drie werkloze jongeren gaan naar Amerika en hopen het daar te maken. Ze ontdekken dat de situatie daar niet veel verschilt met die in Frankrijk en verdienen er illegaal de kost. De politie pakt ze en stuurt ze gelijk terug naar Parijs alwaar zij een fast food-keten opzetten dankzij de contributies van 38 financiële partners. Aardig scenario maar een mislukte regie. Twee films in één waarbij het realisme weinig met de realiteit te maken heeft en de jongeren te dromerig en te zweverig overkomen.
Pierre Wagnies ontdekt dat zijn chef, Delancourt, niemand minder is dan een oude vriend die met Camille getrouwd is, op wie hij destijds ook verliefd was. Delancourt blijkt overigens te werken voor de Britse geheime dienst. Ondanks hun tegengestelde belangen lijdt hun vriendschap er niet onder. Complexe intrige, verwarrend, de vertolking is niet altijd even gelijkmatig. Mathieu Carrière is bovendien niet overtuigend als Duitse officier. Niet goed afgewerkt, maar grotendeels interessant.
Rego (Malavoy) een popster, probeert naam te maken in die wereld en dat lukt hem, ondanks wat moeilijkheden en vijandelijkheden. Het verhaal is niet het meest interessant. Deze film beweert een Franse AMERICAN GRAFFITI te zijn, die de sfeer van de `dolle dwaze` (?) jaren 1960-70 generatie moet doen herleven. Muziek aan alle kanten dus en dat zal alle Rock 'n Roll fanaten en twintigers van die tijd wel bevallen. Een sympathieke maar naïeve film, voor deze generatie die nog steeds op haar eigen Jacques Becker wacht. Scenario van Daniel Saint-Hamont en regisseur Zeitoun.
Analyse van gevoelens en emotionele en psychologische geschillen tussen enkele echtparen die verblijven in een chalet in de zuidelijke Franse Alpen. De film straalt een huiselijke sfeer uit en is typisch een familiefilm. Het draait om een deftig gezelschap waarbij niemand naar enige fianciële zorgen heeft. Een traditionele film die geheel naar het beeld van het werk van Nadine Trintignant is gemaakt, dat wil zeggen elegant, schitterend verzorgd...en volkomen nutteloos.
Pialats in Frankrijk bejubelde en meermalen bekroonde filmsucces gaat over 'de eeuwige triestheid' in een Frans doorsnee gezin, nadat de vader zijn vrouw en twee kinderen in de steek liet. Centraal staat de vijftienjarige Suzanne (Bonnaire) die het verstikkende milieu ontvlucht en relaties aangaat met tal van vriendjes. Met een van hen trouwt ze uiteindelijk, niet omdat ze van hem houdt maar omdat die wat aardiger is dan de rest. Alleen met haar vader, gespeeld door Pialat zelf, heeft Suzanne nog een emotionele band.
Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre-Loup Rajot op televisie komt.
Een vreemde snuiter stapt ’s ochtends in een stretched limousine, die hem naar diverse fraaie locaties in Parijs vervoert, waar hij de ene na de andere rol aanneemt - van een oude bedelares en een bezorgde vader tot een huurmoordenaar en diens slachtoffer. Holy Motors is een krankzinnige trip, vol bespiegelingen over cinema en cinefiele knipogen, met mooie liedjes en sprekende limousines. Denis Lavant is geweldig als de transformatiekunstenaar, Eva Mendes en Kylie Minogue zijn leuk in de bijrollen. Regie en scenario van Leos Carax, vooral bekend van Les amants du Pont-Neuf (1991).
Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Albert Prévost op televisie komt.
Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Ireneo Petrucci op televisie komt.
Filmmaker Marcel Prins, vertelt in deze documentaire het indringende levensverhaal van zijn in Auschwitz vergaste grootvader door aan zijn twee opgroeiende kinderen.
Van 9 t/m 12 november 2017 stond Utrecht in het teken van Le Guess Who?: op verschillende locaties speelden zo'n 100 artiesten, met TivoliVredenburg als middelpunt. Zo waren er concerten in de Domkerk, concertpodium Ekko en de Pastoefabriek. De redactie van VPRO Vrije Geluiden deed verslag van het muziekfestival met interviews, concertopnames en reportages. Het verslag is hier te vinden: https://www.vpro.nl/vrije-geluiden/lees/festivals/lgw/2017.html
De absurde en ontroerende verhalen van Toon Tellegen vormen een onuitputtelijke bron van muzikale inspiratie voor het Wisselend Toonkwintet. Samen brengen zij een unieke mix van literatuur en muziek.