Ik bezoek een discussie over wel of niet een LMS in te zetten. De eerste spreker heeft het over aandacht voor 'open' tools en dat die moeten worden ingezet in het onderwijs. Hij doelt dan op Blog en Wiki. Hij vraag om minder aandacht te besteden aan een LMS en meer aan het neerzetten van deze tools.
De tweede spreker licht toe wat zijn instituut doet met Blackboard. Blackboard wordt ingezet om meer logistiek te ondersteunen. Wat is mijn cijfer? Wat is mijn huiswerk? Wat moet ik doen?
De derde spreker heeft het ook over een web 2.0 tool: zijn studenten werken nog steeds op een discussie-platform dat buiten de school staat. Zelfs nadat de lessen zijn afgelopen. Zelfs nadat de docent zelf allang uit dienst is en naar een andere school gaan de discussies nog door.
Eigenlijk gaat dit verhaal over leren. Een LMS is geen platform om te leren stelt de derde spreker. Leren doe je via blog en wiki en discussiebord: daar ga je schrijven. daar ga je evalueren en bespiegelen. Wat heb ik geleerd? Bovendien beweert hij dat docenten dit allemaal zelf moeten (kunnen) opzetten. Het hoort bij het lesgeven en het leren mogelijk te maken. Dit geldt vanzelfsprekend voor higher education (waar de conferentie over gaat) De vraag is of en hoe we dit ook in het MBO kunnen toepassen waar niet alle studenten even 'talig' zijn. Wel geloof ik dat als je er zo mee bezig bent dat je eerder boven de stof zal komen te staan. Ook een verschil is dat het LMS juist gericht is op de docent en minder op de student.