De overheid kan 3,6 miljard euro voor gevechtsvliegtuigen vinden, maar niet 50 miljoen voor het klimaat
In het kader van de COP21 had België de som van 50 miljoen euro beloofd om de klimaatontregeling te bestrijden. Een belofte die tot op vandaag niet nagekomen werd. Dit bedrag is nochtans minder dan de helft van de kostprijs van één gevechtsvliegtuig.
Deze e-mail zal naar de bevoegde minister en de minister-president worden gestuurd. We bewaren een kopie van deze e-mail voor statistische doeleinden, maar uw adres en uw naam worden niet door het platform gecommuniceerd of voor andere doeleinden gebruikt.
Tegen het eind van 2018 wil uw regering de procedure afronden van de aankoop van 34 gevechtsvliegtuigen, en dit voor een bedrag dat begroot werd op minimum 3,6 miljard euro.
In mijn hoedanigheid als burger wil ik mijn ernstige bezorgdheid uiten over deze aankoop, gezien de begrotingsplannen van uw regering m.b.t. de energie-overgang en de strijd tegen de klimaatopwarming verre van opwegen tegen de omvang van de uitdagingen waar we voor staan.
Zoals u weet blijven er ons nog minder dan 6 jaar over om de opwarming van de planeet tot 1,5°C te beperken, en minder dan 20 jaar om die tot 2°C te beperken. Toch blijven de inspanningen van regeringen over de hele wereld en zeker de bijna onbestaande ambities van België, ondermaats. Indien we geen actie ondernemen kijken we naar een opwarmingstraject tot 3 à 4°C tegen 2050. Op dit ogenblik is de waarschijnlijkheid dat we onder de beloofde 2°C blijven nog geen 5%.
België ondergaat een toenemende militarisering, terwijl we een levensnoodzakelijke strijd moeten aangaan tegen de klimaatopwarming.
Als bezorgde burger vraag ik u dat overheidsgeld in eerste instantie wordt toegekend aan de strijd tegen klimaatopwarming, en niet aan de bewapeningsindustrie. Gezien de verplichtingen die België aangegaan is in het kader van de COP, is het beter om deze middelen te investeren in duurzame energie en de strijd tegen de klimaatveranderingen.
Om die redenen verzoek ik u mijn belastingbijdrage niet te gebruiken voor de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen, maar voor een beleid van respect voor het leefmilieu.
In afwachting van uw antwoord, en in de hoop dat dit schrijven uw aandacht trekt, teken ik, Mijnheer de Eerste Minister, Mevrouw de Minister,
Alle verklaringen ten spijt blijft de gerechtelijke achterstand in België zéér hoog. In 2015 is er nog altijd geen uitspraak in meer dan 10.000 strafzaken die in de jaren 1990 begonnen zijn. Tussen 2014 en 2016 heeft de regering de justitiebegroting met 200 miljoen euro ingekrompen. Twee gevechtsvliegtuigen. De regering erkent dat ze de wet niet meer eerbiedigt: “De magistraten beschuldigen de regering ervan het bij wet vastgelegde aantal rechters niet te eerbiedigen. De regering is niet bereid dit kader uit te voeren met méér dan 80 à 90%” (Koen Geens, RTBF, 29 mei 2016)
In mijn hoedanigheid als burger wil ik mijn ernstige bezorgdheid uiten over deze aankoop. Het budget dat toegekend wordt aan Justitie is immers veel minder dan de middelen die worden vrijgemaakt voor Defensie. Het zal voortaan onvoldoende zijn om de wettelijke verbintenissen na te leven.
U gaf het zelf al aan op 29 mei 2016: ondanks de schrijnende nood aan personeel wil de regering slechts 80 tot 90% van het wettelijk vastgesteld kader dat moet aangeworven worden respecteren. In uw beleidsverklaring wordt onderlijnd dat uw regering “alles in het werk wil stellen om de beslissingen van Justitie in hetzelfde jaar te kunnen doorvoeren waarop een zaak in behandeling wordt genomen”. Er staan echter nog steeds meer dan 10.000 strafzaken open sinds de jaren 1990.
Ondanks deze verontrustende situatie heeft uw regering de laatste jaren ook nog eens 200 miljoen euro bespaard op het budget van Justitie. Dit terwijl er wel wordt geïnvesteerd in de militarisering van ons land.
Als bezorgde burger vraag ik u dat overheidsgeld in eerste instantie wordt toegekend aan sociale ontwikkeling en het doen functioneren van onze rechtsstaat, en niet aan de bewapeningsindustrie. Het budget dat uw regering wil toekennen voor de aankoop van gevechtsvliegtuigen zou geïnvesteerd moeten worden in het optimaal doen functioneren van ons juridisch apparaat. In ons land, zoals overal ter wereld, kan er geen recht zijn zonder vrede, en kan er geen vrede zijn zonder rechtvaardigheid.
Om die redenen verzoek ik u mijn belastingbijdrage niet te gebruiken voor de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen, maar voor justitie.
In afwachting van uw antwoord, en in de hoop dat dit schrijven uw aandacht trekt, teken ik, Mijnheer de Eerste Minister, Meneer de Minister,
Als gevolg van de wet op dalende werkloosheidsuitkeringen verloren 16.854 werkzoekenden in januari 2015 hun recht op uitkering. In december 2016 zijn er dat 37.000. Het basisinkomen voor een alleenstaande bedraagt 892,70 € per maand. De armoededrempel voor een alleenstaande wordt op 1.000 € per maand geschat. Het regeringsakkoord had voorzien dat de minimale sociale uitkeringen op het niveau van de Europese armoededrempel zouden liggen. Op 8 oktober 2017 erkende staatssecretaris Demir dat die doelstelling niet bereikt zou worden.
In mijn hoedanigheid als burger wil ik mijn ernstige bezorgdheid uiten over deze aankoop, gezien 16% van de bevolking momenteel onder de armoededrempel leeft. Dat toonde een recente studie aan die besteld werd door de POD Maatschappelijke Integratie.
De recente afname van de werkloosheidsuitkering(en) zal veel Belgische burgers treffen en deze verontrustende statistiek er nog erger op maken. In december 2016 werd aan 37.000 werklozen het recht op uitkering ontzegd.
Ondanks deze terugval blijft het leefloon 892,70 €. Dat inkomen ligt lager dan de armoededrempel. Voor een alleenstaande ligt de armoedegrens op 1.000 €. Met een leefloon dat zo laag ligt, is het erg moeilijk om waardig te leven. Nochtans werd deze aanslag op menselijke waardigheid door uw regering aanvaard, zoals ook Mevrouw Demir verklaarde op 8 oktober 2017.
De voortdurende militarisering van België gaat duidelijk ten koste van fundamentele sociale rechten van de burger.
Als bezorgde burger vraag ik u dat het overheidsgeld in eerste instantie wordt toegekend aan sociale ontwikkeling en aan armoedebestrijding, en niet aan de bewapeningsindustrie. Veiligheid wordt niet afgedwongen door te bombarderen, maar door de bevolking in hun bestaan te beschermen bij tegenslag.
Om die redenen verzoek ik u mijn belastingbijdrage niet te gebruiken voor de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen, maar voor de strijd tegen armoede en tegen sociale uitsluiting.
In afwachting van uw antwoord, en in de hoop dat dit schrijven uw aandacht trekt, teken ik, Mijnheer de Eerste Minister, Mevrouw de Staatssecretaris,
De Belgische gevechtsvliegtuigen zijn officieel bestemd voor “vredesmissies” en “stabilisatie”-missies. Maar overal waar onze Belgische F16’s werden ingezet, hebben ze het land zwaar instabiel en in oorlogstoestand achtergelaten (Joegoslavië, Afghanistan, Irak, Syrië, Libië). Tegelijkertijd vermindert de regering de begrotingen die écht kunnen bijdragen tot vrede en stabiliteit. Zo is de begroting voor “vredesopbouw” van het ministerie voor Buitenlandse Zaken tot 5 miljoen euro teruggebracht. Dat is een daling met 80% op 10 jaar tijd. (Eén twintigste van één gevechtsvliegtuig).
In mijn hoedanigheid als burger wil ik mijn ernstige bezorgdheid uiten over deze aankoop, terwijl het budget voor ontwikkelingssamenwerking voortdurend afneemt.
Hoewel de Belgische Staat het internationaal akkoord heeft onderschreven om 0,7 % van het haar BBP aan ontwikkelingssamenwerking toe te kennen, is er vandaag nauwelijks 0,4% ter beschikking. In uw regeringsverklaring wordt bovendien een besparing voorzien van 1,125 miljard € op dit budget.
Nochtans is ontwikkelingssamenwerking van fundamenteel belang om bij te dragen aan internationale vrede en stabiliteit, in tegenstelling tot het investeren in militair materieel.
De voortdurende militarisering van de Belgische Staat gaat duidelijk ten koste van de internationale solidariteit.
Als bezorgde burger vraag ik u dat overheidsgeld in eerste instantie wordt toegekend aan sociale ontwikkeling en aan internationale solidariteit, en niet aan de bewapeningsindustrie. Ontwikkelingssamenwerking en vreedzame bemiddeling zijn essentieel voor het oplossen van conflictsituaties, in tegenstelling tot het militaire opbod en investeringen in de oorlogsindustrie.
Om echt bij te dragen aan vrede dienen onze middelen aangewend te worden voor conflictpreventie en conflictoplossing en voor de bestrijding van armoede, ongelijkheid en onrecht.
Om die redenen verzoek ik u mijn belastingbijdrage niet te gebruiken voor de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen, maar voor ontwikkelingssamenwerking.
De Belgische overheid voorziet een productiviteitsstijging van de NMBS van 20%, maar wel mits een verplichte besparing van 3 miljard euro tussen 2015 en 2019. Het budget van de NMBS is niet meer voldoende om correct te functioneren: er is een schreeuwend personeelstekort, de arbeidsvoorwaarden voor het personeel gaan achteruit, er is een vermindering van de controle en het onderhoud van infrastructuur en materiaal, enzovoort.
Besparingen op het noodzakelijk budget van de NMBS staan haaks op de economische, ecologische en gezondheidsschade die de verzadiging van het wegennetwerk in ons land teweeg brengt.
In mijn hoedanigheid als burger wil ik mijn ernstige bezorgdheid uiten over deze aankoop. Het budget toegekend aan het openbaar vervoer ondergaat de ene besparing na de andere, met als gevolg dat het niet meer tegemoet kan komen aan de bevolking die nood heeft aan goed werkende openbare diensten.
Uw regering voorziet een productiviteitsstijging van de NMBS van 20%, maar legt wel een verplichte besparing op van 3 miljard euro tussen 2015 en 2019. Het budget van de NMBS is niet meer voldoende voor een goede werking: er is een schrijnend tekort aan personeel, de arbeidsvoorwaarden gaan achteruit, er is een vermindering van de controle en het onderhoud van infrastructuur en materiaal, enzovoort.
Als bezorgde burger vraag ik u dat overheidsgeld in eerste instantie wordt toegekend aan investeringen in de infrastructuur en het goed functioneren van het openbaar vervoer, en niet aan de bewapeningsindustrie. Gezien de engagementen die België in het kader van de COP genomen heeft, lijkt het ons essentieel dat er vooral geïnvesteerd wordt in de infrastructuur van het openbaar vervoer. Dit lijkt ons een fundamentele stap in de strijd tegen klimaatopwarming.
Om die redenen verzoek ik u mijn belastingbijdrage niet te gebruiken voor de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen, maar voor investeringen in openbaar vervoer.
Meer dan de helft van de Belgische bevolking (53%) stelt vandaag dat ze moeite heeft om hun uitgaven voor gezondheid te dekken. 10% stelt dat ze zelfs bezoeken aan de huisarts uitstelt. Toch blijft er drastisch gesnoeid worden in de budgetten op vlak van sociale zekerheid. In 2017 nog besloot uw regering daar 900 miljoen euro in weg te knippen. Het tekort in de sociale zekerheid zou gedekt kunnen worden door 7 gevechtsvliegtuigen minder aan te kopen.
In mijn hoedanigheid als burger wil ik u mijn ernstige bezorgdheid uiten over deze aankoop, gezien er in de begroting voor de sociale zekerheid en volksgezondheid de laatste jaren zwaar bespaard werd.
Meer dan de helft van de Belgische bevolking (53%) stelt vandaag dat ze moeite heeft om de uitgaven voor gezondheidszorg te dekken. 10% stelt dat ze zelfs bezoeken aan de huisarts uitstelt. Toch blijft u drastisch snoeien in de budgetten op vlak van sociale zekerheid. In 2017 nog besloot uw regering daar 900 miljoen euro in weg te knippen. Het tekort in de sociale zekerheid zou gedekt kunnen worden door 7 gevechtsvliegtuigen minder aan te kopen.
België ondergaat een toenemende militarisering, terwijl we nood hebben aan een investering in fundamentele sociale burgerrechten en de volksgezondheid.
Als bezorgde burger vraag ik u dat overheidsgeld in eerste instantie wordt toegekend aan gezondheid en de sociale zekerheid, en niet aan de bewapeningsindustrie. Veiligheid komt niet door bombardementen maar door het beschermen van de bevolking in het dagelijkse leven bij tegenslag.
Ik vraag u dan ook om de belastingen die ik betaal niet te besteden aan de aankoop van gevechtsvliegtuigen, maar aan de strijd voor een universele en onvoorwaardelijke toegang tot gezondheidszorg.