Twee jaar geleden ging de zestienjarige Tobias, de zoon van Abnegation leider Marcus, Tris al voor; hij moest een Faction kiezen om voor de rest van zijn leven bij te horen. Om aan zijn vader te ontsnappen, kiest hij voor Dauntless, in de hoop dat hij het verleden achter zich kan laten. Maar ook om zijn angsten te kunnen overwinnen en een geheel nieuw begin te maken met alles erop en eraan, inclusief een nieuwe naam.
Tobias gaat verder met zijn leven als Four, en baant zijn weg door alle opdrachten die Dauntless voor hem in petto heeft. Al snel wordt hij gewaardeerd en als één van de nieuwe Dauntless leiders gezien. En zijn leven veranderd compleet.
Four is echt mijn favoriete personage uit de Divergent serie ♥ Op internet had ik gelezen dat je Four het beste vóór Allegiant kon lezen, omdat je zo wat meer over hem te weten bent gekomen, je voelt je meer connected met hem. Nu heb ik op het moment van schrijven van deze recensie, Allegiant nog niet gelezen, dus ik weet niet wat waar is en wat niet. Ik weet namelijk nog niet wat er met die lieve Four gaat gebeuren in het laatste deel D:
In Four: A Divergent Collection komen vier korte verhaaltjes aan bod over het verleden van Four, voordat hij in Dauntless terecht kwam. Het laatste verhaaltje komt overeen met een gedeelte van Divergent, want hier leert hij Tris namelijk kennen. Het gaat om de volgende verhaaltje in de volgende volgorde; The Transfer, The Initiate, The Son en The Traitor. Op het einde van het boek, kun je nog drie korte stukjes lezen over Four’s point of view van scene’s die voorkwamen in Divergent.
Ik vond het erg leuk om meer achtergrondinformatie te krijgen over mijn favoriete personage, maar aan de andere kant was het ook een beetje overbodig. En daarnaast – ik wist bijna alles al, omdat veel van wat Four meemaakt, of meegemaakt heeft, ook duidelijk verteld wordt in Divergent. In dit boek wordt er gewoon wat dieper op ingegaan, maar eerlijk gezegd, kun je het ook wel een beetje raden wat er in zijn verleden heeft gespeeld.
Toch vind ik Four: A Divergent Collection een erg leuke toevoeging aan de serie, ondanks dat je al een hoop weet over Four. Het is leuk om vanuit zijn point of view de dingen te lezen die hij heeft meegemaakt. Zo begrijp je hem nog net iets beter en brengt het je natuurlijk ook weer een stapje dichterbij hem.
Ik had hetzelfde gevoel, het was wel leuk, maar ook overbodig. Maar tja, het gaat over Four, ik moest het wel hebben!
Ik ben het eerste boek aan het lezen. Het is niet mijn favo genre, maar ik vind hem zeker vermakelijk om te lezen. Vond je de verfilming goed? Ik weet nog niet of ik de rest ga lezen.
Kate is eindelijk koningin van de onderwereld, naast Henry, op wie ze nog steeds stapelverliefd is. Maar lang duurt haar geluk niet. Na het verraad van Ava wordt ze door de jaloerse Calliope ontvoerd en negen maanden gevangen gehouden. Calliope heeft het op haar ongeboren kind voorzien – en Kate staat machteloos…
Kate is helemaal gelukkig nu ze getrouwd is met Henry en koningin van de Onderwereld is. Maar dat geluk duurt niet lang. Kate wordt namelijk gevangen genomen door Calliope en komt erachter dat ze zwanger is. In de tijd dat ze gevangen wordt gehouden, bevalt ze dan ook van een zoontje. Ze heeft geen contact meer met alle anderen goden van de Onderwereld, dus er is dan ook niemand die dit weet. Zelfs Henry niet. Calliope neemt Kate’s zoontje mee en doet net of dat het haar kind is. Kate wil er alles aan doen om haar zoontje te redden en vraagt hulp bij de enige echt, jawel, Kronos.
Kronos heeft wel wat dingen in gedachten, waar Kate het absoluut niet mee eens is. Maar wat kan ze ertegen doen? Ze doet er alles aan om haar zoontje te redden uit de klauwen van Calliope. Kronos wil maar één ding; hij wil Kate als zijn vrouw.
Dit boek had ik eind oktober alweer uitgelezen, maar het kwam er steeds maar niet van om er een recensie over te schrijven. Vooral dankzij de Hunger Games week hier op mijn blog, schoot het er een beetje bij in. Maar hier is ‘ie dan eindelijk! Het Godinnenoffer is het laatste deel in The Goddess Test trilogy geschreven door Aimeé Carter.
Waar De Godinnenwraak eindige – met die enorme cliffhanger! – pakt Het Godinnenoffer het verhaal weer keurig netjes op. Alleen zijn we wel negen maanden verder, maar who cares? Je merkt ook tijdens het lezen van deze serie, dat de personages zich helemaal ontwikkelen. Vooral Kate; zij veranderd van een meisje dat voor haar moeder zorgt, zélf in een moeder dat niets liever wilt dan dat haar kindje veilig is. Hoe Aimeé Carter de liefde tussen Kate en haar zoontje omschrijft is echt super goed gedaan!
Ook in dit deel ergerde ik me wel aan sommige beslissingen die Kate nam. Maar goed, dit is gewoon haar karakter en daar zal ik mee moeten leren leven. Nog steeds vertrouwd ze teveel op de mensen om haar heen, en of ze hiermee nou de juiste keuzes maakt… Verder vind ik wel dat ze uitgegroeid is naar een sterk personage.
Verder weet ik niet goed wat ik over dit boek moet vertellen. Ik vind Het Godinnenoffer gewoon een goede afsluiting van deze trilogie! Het is niet de beste trilogie in de wereld, maar hij is zeker heel vermakelijk! Ik beloon Het Godinnenoffer dan ook met 4 sterren, omdat dit boek gewoon lekker wegleest en vermakelijk is.
*Sorry dat het een beetje stil is geweest op mijn blog na de Hunger Games week. Ik ga nu weer mijn best doen om iedere dag een blogpost online te zetten!*
Ik moet ook nog een recensie schrijven over dit boek bedenk ik me nu. 😮 Ik vond het laatste deel een beetje tegenvallen helaas.
Oeh deze heb ik een keer in de winkel zien liggen inderdaad, lijkt me leuk om een keertje te lezen.. X