Een erg intrigerende cover. We zien de achterkant van een vrouw in een nette stippeltjes jurk. We zien de handen van een man die op haar rug en bovenarm ligt. Maar het meest opvallende is het enorme blinkende keukenmes welke de vrouw vasthoud. Wat gaat ze daarmee doen? De man neersteken?
Sam Hepburn is al meer dan 25 jaar werkzaam bij de BBC en woont in Londen. Naast thrillers heeft zij al meerdere Young Adult thrillers geschreven. Een aantal van haar boeken werden genomineerd voor diverse prijzen. Een van die prijzen is de Cilip Carnegie Medal. Haar perfecte leven is haar nieuwste psychologische thriller voor volwassenen.
Grace Dwyer heeft het allemaal: een knappe echtgenoot, een leuke baan als tv-kok, een schattig dochtertje en een prachtig huis. Ze leidt een perfect leven.
Haar nieuwe vriendin Juliette past niet helemaal in dat plaatje: ze is een alleenstaande moeder die moeite heeft de eindjes aan elkaar te knopen. Waarom zijn ze bevriend geraakt? Grace’ leven blijkt dan ook minder perfect dan het op het eerste gezicht lijkt. En wanneer haar leven nog meer barsten gaat vertonen, is het de vraag of ze dat overleeft.
In Haar perfecte leven maken we kennis met Gracie Dwyer en Juliet Beecham, twee vrouwen uit totaal verschillende werelden. Gracie is de graag geziene gast op feestjes, de carrièrevrouw die daarnaast ook nog eens een knappe man, een mooi huis en een schattig dochtertje heeft. Juliet heeft niks; nadat ze bij haar man is weggegaan, woont ze in een klein appartementje met haar dochtertje Freya. Het werk ligt niet voor het oprapen en het is soms schrapen om ervoor te zorgen dat Freya wat te eten krijgt.
Personages worden zeer goed uitgewerkt, Hepburn krijgt het voor elkaar dat ze in je hoofd gaan zitten. Voor Juliet kun je niet anders dan medelijden voelen en het leven van Gracie wordt door menig vrouw geadoreerd. De geobsedeerde zoektocht van Juliet naar een breukje in het bestaan van Gracie en de opgewektheid die Gracie maar blijft uitstralen. Naarmate het verhaal zich verder ontwikkelt denk je de personages helemaal te kennen, totdat je bij het einde komt…
Tijdens het lezen van dit boek kruipen er langzaam allemaal beestjes onder je huid, die constant blijven friemelen en kriebelen, want je weet dat er ergens iets niet klopt. Er moet ergens een addertje onder het gras zitten, maar uiteindelijk besef je dat het geen addertje is, maar een enorme wurgslang. Erg goed gedaan! De spanning in dit boek moet je voornamelijk in de psychologische hoek zoeken, er worden geen ledematen afgehakt of slagaders doorgesneden. Het is voornamelijk een zoektocht naar de waarheid, erkenning en een manier van overleven.
De plot zit vrij goed in elkaar. Af en toe waren er wat momenten in het verhaal en gemaakte keuzes van de personages die op mij wat ongeloofwaardig overkwamen, maar hier ga ik niet over uitweiden. Ik wil niet teveel van het verhaal verklappen.
Hepburn heeft mij enorm verrast met deze psychologische thriller vol jaloezie, leugens en manipulatie. Let op, niks is wat het lijkt in dit boek! En dan dat einde….