U bent hier: Home › Recensies › Leeftijdsgroep › 0-5 jaar › Boektype › Prentenboeken › Prinses Arabella en Omi – Prins(ess)enmanieren
Dit is het tiende prentenboek over prinses Arabella en haar koninklijke vriendjes Ling, Sofie en Mimoen. De personages hebben zichtbaar verschillende nationaliteiten. Deze terloopse aandacht voor onze multiculturele samenleving vormt een rode draad in de serie. De vier prinsenkinderen gaan logeren bij Omi, de grootmoeder van prinses Arabella. Daarmee sluit het verhaal aan bij het thema van de Kinderboekenweek 2016 in Nederland, gericht op oma’s en opa, onder het motto: “Voor altijd jong”.
Wat Arabella meeneemt naar Omi in haar koffertje vermeldt het verhaal niet. Daarover kun je met kleuters naar hartelust filosoferen. Of samen het eerste liedje op de gratis bijgeleverde cd beluisteren. Tijdens het logeerpartijtje brengt Omi de kinderen verschillende (tafel)manieren bij. De opvoedkundige adviezen worden aangekondigd met de typografisch afwijkende woorden: “Ho maar,’…” De tamelijk streng uitziende Omi overtreedt op een grappige manier aan het eind haar eigen regels.
Het verhaal wordt muzikaal ondersteund door nog elf andere nummers. De paginagrote illustraties in uitbundige, felle kleuren over een dubbele pagina, laten meer zien dan wat er in de korte, goedlopende, teksten valt te lezen. Deze wisselwerking tussen tekst en beeld nodigt uit tot interactief voorlezen. Wie Arabella al kent, herkent diverse speelse verwijzingen naar eerdere delen. De olifantssnuit bijvoorbeeld die van achter theatergordijnen te voorschijn piept op de binnenkant van de voor- en achteromslag.
De cd levert een sfeervolle uitbreiding op het boek. De eerste melodie in mineur past niet helemaal bij de vrolijke introductie. De toon bij melancholische herinneringen aan Opi sluit beter aan, evenals het vrolijke dansliedje aan het einde. Dit nodigt uit om mee te bewegen. Met de Nederlands- én Engelstalige weergave van het slotlied doet Freeman haar Nederlands-Amerikaanse achtergrond eer aan.
Een veelzijdig prentenboek, waarin de herhaalde pedagogische ‘boodschap’ een vrolijke draai krijgt in het ironische slot.