Symfonie 2 uit 1894 is een voorbeeld van Mahler zijn worstelingen met het bestaan en het hoe en waarom. Het eerste deel van deze monumentale symfonie heeft veel weg van een treurmars. Alles verwijst naar het hiernamaals.
Het Piu Jesu uit de vredige dodenmis geldt als absoluut hoogtepunt en wordt dikwijls als zelfstandig stuk uitgevoerd. Duruflés Requiem kent geen Dies Irae.
Vertroosting voor de treurende ziel biedt Gabriel Fauré met zijn beroemde Requiem uit 1885. Een groots koorwerk dat hij schreef om zijn overleden vader te eren. Van dezelfde componist kennen we ook het populaire koorwerk Cantique de Jean Racine
Rond 1860 voltooide pianovirtuoos en componist Liszt zijn Totentanz. Een spektakelstuk over de dood voor piano en orkest. Het is eigenlijk een reeks variaties op het Dies Irae ( Dag des oordeels) waarin Liszt akelige dodendansen ten gehore brengt.