De gehele regio Noordoost Groningen heeft te lijden onder ontvolking. Deze jarenlange tendens, ook wel krimp genoemd, dient volgens de VCP gestopt te worden. Vanuit een stabiele situatie kan gewerkt worden aan verdere positieve ontwikkeling van de regio zodat de bevolking uiteindelijk weer gevarieerd kan groeien.
Het kan niet zo zijn, dat voorzieningen in de dorpen van Oldambt en in het ergste geval de dorpen zelf, worden afgebroken, waardoor de dorpsbewoners verplicht zijn te verhuizen naar Winschoten of elders. De VCP ziet juist kansen voor het behoud van de dorpskernen door de bouw van levensloopbestendige betaalbare woningen in die kernen, waarmee tevens wordt geanticipeerd op de toekomst waarin zorg voor elkaar een grotere plaats in de samenleving zal innemen dan nu het geval is.
De VCP stelt voor de op de slooplijst gezette woningen door Acantus van deze lijst te laten halen, als starterswoningen tegen lagere huur aan kunnen bieden – eventueel verkopen – en nieuwe sociale huurwoningen daarvoor terug te bouwen. Het beleid van de gemeente Oldambt moet volgens de VCP gericht zijn op het bestrijden van de bevolkingskrimp door het behoud van op de toekomst berekende dorpskernen, inclusief alle benodigde voorzieningen.
Dit betekent dat de gemeente Oldambt fors moet investeren na overleg en met instemming van de meerderheid van de bewoners, waarbij de kosten in dit geval voor de baat uitgaan. Uiteindelijk zal het doel; behoud van een levendige en voor iedereen aantrekkelijke gemeente hierdoor bereikt worden.
Een aantrekkelijke, levendige gemeente trekt bedrijvigheid aan en dat is noodzakelijk om voldoende werkgelegenheid te kunnen bieden. De VCP legt de lat hoog en wil er alles aan doen om ervoor te zorgen dat er in het Oldambt voor iedereen een betaalde baan is. Op dit moment is de werkloosheid in de regio hoger dan het landelijk gemiddelde en ook het aantal arbeidsgehandicapten in de regio is erg groot.
De gemeente Oldambt heeft ingezet op toerisme en middenstand. De VCP staat daar niet afwijzend tegenover maar waakt ervoor de hooggespannen verwachtingen met betrekking tot de groei van de werkgelegenheid te delen. Toerisme is in ons klimaat gebonden aan seizoenen en het gaat in geen geval om de honderden banen die nodig zijn en is niet toereikend om de gewenste groei die nodig – en ons doel is -, betaald werk voor iedereen, te bereiken. De VCP zet zich in om werkgelegenheid te bevorderen voor zowel gekwalificeerd als ongekwalificeerd personeel met daaraan gekoppeld beroepsgerichte opleidingen. Ook de werkgevers zullen hierin hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Die werkgevers die daarin mee gaan zullen daadwerkelijk ondersteund worden.
De gemeente Oldambt zal al het mogelijke en soms ook het onmogelijke moeten doen grotere en kleinere werkgevers te overtuigen zich in de regio te vestigen. Volgens de VCP dienen te allen tijde de belangen van de inwoners daarbij voorop te staan en mogen deze nooit en te nimmer veronachtzaamd worden.
De werkloosheid in Oldambt en de regio is hoog, maar ook het aantal inwoners dat noodgedwongen gebruik moet maken van hun recht op bijstand is groot. Daarnaast telt Oldambt een groot aantal arbeidsgehandicapten die tegenwoordig mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt genoemd worden. Wat die afstand betreft geldt dat niet alleen voor hun beperkingen, maar evenzeer geografisch. Er zijn veel te weinig betaalde banen in Oldambt en directe omgeving.
Synergon, het SW bedrijf waarvan Oldambt de grootste deelnemende gemeente is, heeft tot doel arbeidsgehandicapten van betaalde arbeid te voorzien, beloond conform de voor deze branche geldende CAO. Daarvoor is Synergon opgericht, maar deze doelstelling staat inmiddels onder zware politieke druk. Synergon wordt nu ook gebruikt om mensen met een uitkering werkervaring te laten opdoen zonder dat daar een behoorlijk loon tegenover staat. Ook andere, reguliere, werkgevers maken inmiddels op deze wijze misbruik van mensen met een uitkering.
De VCP keert zich fel tegen deze gang van zaken en zet zich met woord en daad in om de belangen van zowel de arbeidsgehandicapten als van mensen die nu buiten de boot vallen te verdedigen. Wie werkt heeft recht op CAO-loon en juist het verkrijgen van loon motiveert werkzoekenden. Dit, in tegenstelling tot dwang en training, maatregelen die vooral een demotiverende uitwerking hebben. Daarnaast is de VCP van mening dat SW-bedrijf Synergon uitsluitend bestemd behoort te zijn voor mensen met een arbeidshandicap.
De VCP wil het initiatief nemen tot het oprichten van een speciaal fonds waaruit de ongewenste financiële neveneffecten –gegarandeerd!- worden gedekt als uitkeringsgerechtigden in de financiële problemen komen als ze een (tijdelijke/uitzend) baan accepteren. In de regel krijgen deze mensen te maken met het wegvallen van toeslagen, kwijtscheldingen, huursubsidie, etc. Inzet moet NIET gestraft maar beloond worden.
De VCP wil tot een bevordering van de regionale werkgelegenheid besluiten procedures te vereenvoudigen om (beginnende) ondernemers faciliteiten aan te bieden, bestaande gebouwen voorzien van benodigde vergunningen beschikbaar te stellen, daar waar nodig is zelfs in het voordeel van de (beginnende) ondernemer aan te passen.
De VCP stelt voor een VRIJE eigen bijverdienste toe te staan aan alle uitkeringsgerechtigden van 1500 euro per jaar, zonder dat dit van invloed is op de hoogte of duur van de bestaande uitkering. Dit bedrag is gebaseerd op de wettelijke vrijstelling.
De VCP verzet zich tegen verplicht vrijwilligerswerk door uitkeringsgerechtigden. Als er werk blijkt te zijn voor deze groep mensen dan zal dat werk ook als zodanig beschouwd en beloond moeten worden en niet als de strafmaatregel zoals dit nu wordt ervaren.
Mensen met een sociaal maatschappelijke problematiek dienen zo goed mogelijk ondersteund te worden. Hierbij heeft de Dienst Werk en Inkomen (W&I) een belangrijke taak: het bieden van snelle en adequate hulp. Ook zal W&I veel aandacht moeten besteden aan mensen die maatschappelijk kopje onder dreigen te gaan of al zijn gegaan. Vroege signalering en het bieden van hulp en ondersteuning kan onnodig sociaal leed en hoge onnodige kosten voorkomen.
Het huidige armoedebeleid werkt niet! Het is symptoombestrijding die de werkelijke oorzaken verbloemt. Een kapitalistische samenleving is ingesteld op materialistische winsten die niet de belangen van het individu dienen. Daarom hebben mensen die in een achterstandpositie verkeren het zo moeilijk. Ze blijven zonder perspectief op toekomstige verbetering.
Voor veel mensen is het participatiefonds nog steeds een grote onbekende, evenals de ‘langdurigheidstoeslag’ uitkering (bedoeld voor mensen langer dan 3 jaar in de bijstand). De VCP stelt voor dat ALLE daarvoor in aanmerking komende Oldambtsters daarvoor rechtstreeks vanuit de gemeente worden benaderd, dat ze op de hoogte gesteld worden en dat ze dit krijgen uitgekeerd door enkel het formulier dat ze toegezonden hebben gekregen van de gemeente te ondertekenen. De gemeente hoeft geen hele waslijst aan informatie te vragen, immers is alle benodigde informatie al voorhanden in de gemeentelijke administratie. Alleen als de situatie anders is geworden (werk/overlijden, etc.) is het uiteraard de plicht van de burger om hier zijn verantwoordelijkheid te nemen.
Ook wat betreft de kwijtschelding van de gemeentelijke belastingen. Deze moet op voorhand al door de gemeente worden aangeboden, de burger hoeft niet meer een waslijst aan papieren in te leveren, alleen als er daadwerkelijk wat veranderd is, daar zouden gespecialiseerde ambtenaren een taak in kunnen krijgen waar burgers voor informatie terecht kunnen.
Op het gebied van gezondheidszorg heeft Oldambt een aantal omvangrijke en belangrijke nieuwe taken te vervullen. Daarvoor wordt geld beschikbaar gesteld, maar minder dan gewenst is. De VCP schoomt niet extra middelen vanuit andere budgetten te bepleiten als de kwaliteit van de zorg in gevaar dreigt te komen.
De VCP is van mening dat de kwaliteit van de zorg voorop dient te staan en dat bij de aanbesteding van zorg op de eerste plaats de kwaliteit getoetst moet worden aan door de raad vast te stellen normen. De VCP zet, naast het leveren van kwalitatief goede zorg, in op preventie. De zorgvraag dient volgens de VCP geleverd te worden door gekwalificeerd personeel.
De VCP draagt cultuur in de breedste zin een warm hart toe. Cultuuruitingen kunnen inzichten verruimen, discussies uitlokken, inwoners verbinden en verwondering wekken. De VCP is van mening dat het de plicht van de gemeente is cultuur zoveel mogelijk te bevorderen en te faciliteren. Dat geldt ook voor sport en spel. Niet alleen in de kern van de gemeente Oldambt, maar zeker en vooral ook in de dorpskernen, die elk over een multifunctioneel centrum moet kunnen beschikken. De gemeente Oldambt zal standaard subsidies moeten verstrekken aan verenigingen die sport, spel en cultuur bevorderen.
Oldambt heeft behoefte aan kleinschalige cultuurprojecten waarbij telkens een belangrijke rol is weggelegd voor de inwoners. De VCP stelt voor dat cultuur in de breedste zin van het woord ruimhartig omarmd wordt en is ze van mening dat de gemeente dit zoveel mogelijk zal bevorderen en faciliteren en dan wel in die vorm dat ze als grootste geldschieter mee bepaalt.
De Klinker: het jaarlijkse bedrag wordt de komende jaren NIET verhoogd, eerder verlaagd naar 1 miljoen euro. Hier is een plaats weggelegd voor marktpartijen.
Nu kunnen de minima nauwelijks gebruik maken van het programma, verwijzen naar het participatiefonds is onzinnig, dit geld is al verbruikt voor 100.000 andere noodzakelijke dingen. De VCP stelt voor dat een deel van het geld (bijv. 200.000 euro) uitgekeerd wordt pas nadat en aantoonbaar de dienst hiervoor geleverd is. Dus een op de minima gepland cultuurprogramma, waar de minima (gesubsidieerd) gebruik van kan maken door middel van een minimapas. Van de entree die bijvoorbeeld 25 euro kost betaalt de uitkeringsgerechtigde een symbolische bijdrage van 5 euro. Naderhand kan de Klinker per afgenomen kaart 20 euro subsidie ontvangen voor elke daadwerkelijk afgenomen voorstelling.
Aan natuur heeft Oldambt geen gebrek. Het is zaak de natuurlijke omgeving van Oldambt zoveel mogelijk in stand te houden. De VCP is van mening dat nog bestaande landbouwgronden zoveel mogelijk gespaard moeten blijven en zeker geen plaats moeten maken voor namaaknatuur. In het landschap van Oldambt en omgeving passen volgens de VCP geen windmolens. De VCP is tegen het plaatsen van windmolens. Er zijn voldoende alternatieven om groene energie te winnen, alternatieven die niet ten koste gaan van de natuurlijke omgeving en het woongenot.
Van begin af aan is de VCP tegen de invoering van gedifferentieerde afvaltarieven (Diftar) geweest. Diftar legt de kosten eenzijdig bij de inwoners die toch al op of onder de armoedegrens moeten leven en laat de belangrijkste vervuilers ongemoeid. Als gevolg van Diftar neemt zwerfvuil en illegale vuilstort toe. Het afvalbeleid van Oldambt dient nauwkeurig geanalyseerd en aangepast te worden aan het solidariteitsbeginsel.
Een gemeente geeft veel geld uit en heeft geen winstoogmerk. Gemeenten dienen telkens sluitende begrotingen te presenteren. Over de inkomsten en uitgaven beslist de gemeenteraad.
Oldambt maakt gebruik van externe bedrijven die adviseren en uitvoeren. Dat brengt hoge kosten met zich mee, kosten die naar de mening van de VCP in geen enkele verhouding staan tot het geleverde. Tienduizenden euro’s betalen voor enkele A-viertjes wollige teksten over een onderwerp waar iedereen zich via het internet voldoende kan informeren, beschouwt de VCP als weggegooid gemeenschapsgeld. Daar moet een einde aan komen. Als er aan uitbesteding niet te ontkomen valt zal de gemeente Oldambt zich strikt moeten houden aan de regelgeving die voor uitbesteding geldt en bovendien zal de gemeente er nauwkeurig op toe moeten zien dat er niet al te enthousiast wordt gedeclareerd en kostenbegrotingsafspraken niet met voeten worden getreden.
Het aantal wethoudersposten dient volgens de VCP beperkt te blijven tot drie. Dat is, het aantal inwoners van Oldambt in aanmerking nemend, ruim voldoende. Het automatisme om eerst te kijken welke regenten een baantje moeten krijgen en dan het aantal wethoudersposten daaraan aan te passen vindt de VCP verwerpelijke politiek.
Niet alleen het aantal wethoudersposten kan minder, de catering tijdens openbare bijeenkomsten kan ook wel wat minder. Koffie of thee met een koekje is voldoende. Het kan niet zo zijn, dat Oldambt bij de minste of geringste aanleiding een overdaad aan hapjes en drankjes laat aanrukken. Dat het vaak juist de gemeenteraadsleden zijn die zich overmatig te goed doen aan allerlei met gemeenschapsgeld betaalde lekkernijen is de VCP al jaren een doorn in het oog.
Het is de VCP ook een doorn in het oog dat de gemeente tonnen euro’s uitgeeft aan reclamecampagnes waarvan het nut nog nooit bewezen is. Dergelijke geldverslindende campagnes kunnen achterwege blijven. Oldambt verkoopt zichzelf. Dat zou volgens de VCP een prima leuze kunnen zijn.
Wat de gemeentelijke lasten betreft kiest de VCP bij de harmonisatie daarvan voor de laagste tarieven. De VCP stelt voor de uitgaven van de gemeente onder nauwkeurig toezicht van een onafhankelijke en onpartijdige rekenkamer te stellen, dat er achteraf ook verantwoording dient te worden afgelegd en dat wordt opgenomen en vastgelegd dat bij aantoonbare onzorgvuldigheid en nalatigheid consequenties te verwachten zijn.
De VCP respecteert de rechtsstaat en bestrijdt aanvallen door wat of wie ook op de rechtspositie van de burgers. Handhaving zal moeten plaatsvinden, maar de algemene roep om strengere en zwaardere straffen is de VCP een gruwel.
Enerzijds staat vast dat zwaardere straffen geen positieve invloed hebben op de bestrijding van criminaliteit en anderzijds is hulp en begeleiding aan daders volgens de VCP een veel beter middel om herhaling te voorkomen. Zwaardere straffen dragen niets bij aan het gevoel van veiligheid van de inwoners.
Fraude met uitkeringen door uitkeringsgerechtigden is verwerpelijk. Fraude met gemeenschapsgeld door wie ook dient volgens de VCP te allen tijde bestreden te worden. Maar uitkeringsgerechtigden die bewust of onbewust frauderen met als enige reden te kunnen overleven kunnen op mededogen van de VCP rekenen. Voor deze groep inwoners bepleit de VCP adequate hulp en terughoudendheid met strafkortingen en terugvorderingen.
Als lokale overheid heeft de gemeente Oldambt zich te houden aan wettelijke termijnen. Overschrijding van die termijnen wordt door de VCP niet geaccepteerd. De VCP zet zich in voor betere kwaliteit van de primaire besluitvorming.
Het is de VCP een doorn in het oog, dat gemeenten zich in kwesties van aansprakelijkheid dikwijls van den domme houden en dergelijke kwesties op de lange baan trachten te schuiven. Als er sprake is van financiële schade waarvoor de gemeente aansprakelijk is zal deze schade door de gemeente snel en ruimhartig, zonder omwegen, moeten worden vergoed.
De VCP stelt voor om het begrip vluchteling anders te definiëren. Waar nu het begrip ‘vluchteling’ generaal wordt gebruikt voor alle mensen uit andere werelddelen die hun heil zoeken in Nederland en Europa is een andere benadering van toepassing, Vreemdeling of Vluchteling.
Een zakendeskundige Nederlandse oorlogscorrespondent en journalist stelde in april 2017 dat 9 van de 10 asielzoekers die zich in Nederland melden nauwelijks tot geen oorlogssituatie meegemaakt hebben, zelden of nooit gewond zijn en overwegend jong en man zijn. Hij stelt hiermee dat 90% van de zich in Nederland meldende vreemdelingen niet als oorlogsslachtoffers/vluchtelingen aangemerkt kunnen worden maar wel als zodanig tegemoet getreden worden.
Oorlogen opgezet en gestreden om bezit en macht veroorzaken bewust opgezette migratiegolven die op hun beurt de sociale samenhang en structuur van landen zoals Nederland toenemend belasten en ontwrichten. Vooral in gebieden zoals economisch zwakkere regio’s wordt onevenredig zwaar beroep gedaan op de autochtone bevolking, en het zijn met name de economisch, emotioneel en intellectueel minst draagkrachtigen die opdraaien voor het op het wereldtoneel veroorzaakte chaos, ook in het Oldambt.
Oldambtster burgers die ongewenst, ongewild en ongevraagd in een ongelijke, oneerlijke concurrentiepositie gedwongen worden moeten met lede ogen toezien en accepteren dat voor mensen uit andere gebieden wel tegemoetkomende en on-orthodoxe maatregelen worden genomen die hen onthouden worden.
Het spreekwoord Gelijke monniken, gelijke kappen wordt met de mond en niet in daad beleden. Zo worden woningen in hun inkomstencategorie bij voorrang toegewezen en de mantel der vluchtelingenliefde dekt veel malversaties toe. Vreemdelingen die als statushouders zijn beoordeeld zijn niet per definitie mensen die zich ter nauwe nood van dood en ellende hebben weten te redden uit eigen noodlottige omstandigheden.
Vrijwel het merendeel is hier via mensensmokkelroutes en tegen hoge bedragen naar toe gekomen. Statushouders die per definitie niet allemaal hoog opgeleid zijn maar kredietwaardig genoeg waren om de kosten voor een beter leven in een ander land en het risico te voldoen op zich hebben genomen die kunnen oplopen tot 25.000 dollar per persoon. Statushouders behoren niet per definitie een voorkeursbehandeling te genieten boven Oldambtsters die in evenzo grote nood verkeren.
De VCP is van mening dat voor de Oldambtsters die vaak al meerdere generaties in een uitzichtloze positie verkeren eenzelfde, treffende maatregelen genomen moeten worden.
De VCP is voorstander van een verscherpte controle qua misbruik van sociale voorzieningen voor statushouders, niet nakomen van verplichtingen aangaande het herinrichtingskrediet, over sociale inspanning van de statushouders om zich binnen de bestaande normering aan te passen, etc. Bij gebleken malversaties, onjuiste informatieverstrekking en misbruik zullen met terugwerkende kracht maatregelen genomen worden.
De VCP stelt voor dat toegelaten statushouders die aantoonbaar voor korte of langere tijd voor een (vakantie)verblijf terugkeren naar het land van herkomst – het land dat ontvlucht is – alle privileges worden ontnomen en een strafrechtelijk onderzoek zal worden ingesteld.
De VCP stelt voor dat alle Statushouders die na onderzoek aantoonbaar via mensenhandel zichzelf een plaats hebben gekocht binnen de Nederlandse maatschappij op en ten koste van de Nederlandse / Oost-Groninger burgers daarvan ook strafrechtelijk de rekening gepresenteerd zullen krijgen..