Toen ik afgelopen zondagochtend naar buiten keek besloot ik lekker thuis op de bank te blijven en een film te kijken. Toch stond in de middag de Bruggenloop op het programma die ik samen met mijn jongste broertje zou gaan lopen. Beiden hadden we ons niet voorbereid, dus ik was ervan overtuigd dat hij het totaal niet erg zou vinden om het hardlopen in kou te ruilen voor een goede film en warme kop chocolademelk.
Alleen toen ik hem ging ophalen, trof ik hem aan in zijn voetbaloutfit met hardloopschoenen eronder en een grote bak yoghurt met cruesli. “Zo Daph! Ben je er klaar voor?” Uhh shit..op dit beeld had ik niet gerekend. Mijn broertje had er zin in en durfde de kou absoluut te trotseren, die was wel wat gewend op die natte voetbalvelden. Hier kon ik moeilijk nee tegen zeggen.
Onderweg naar de Kuip werd ik wel iets enthousiaster over het idee om die 15 kilometer te lopen. Het warme gevoel dat ik kreeg, ondanks de kou, dat je met al die mensen op dezelfde tram in de regen bij Wilhelminalein staan te wachten voor misschien toch wel een heel gezellig en sfeervol evenement. Met z’n allen elkaar de tram induwen, want het stuk lopen naar de Kuip, daar heeft niemand zin in.
Mijn broertje komt met het geniale idee om bij het Topsportcentrum naast de Kuip nog even snel naar het toilet te gaan en de startnummers te bevestigen. We zijn wat aan de late kant, maar we staan in ieder geval droog. Ik druk hem op het hart dat hij niet te snel moet starten in het begin, gebruik moet maken van de drinkpunten langs de kant van de weg en dat we na afloop ook weer hierbinnen afspreken. Hij vindt het allemaal best en we gaan snel richting de startvakken.
Welgeteld 10 seconden na het startschot loop ik samen met hem en daarna zie ik hem wegsprinten. Ineens realiseer ik mij dat ik geen sporthorloge bij mij heb , mijn Nike app niet heb aangezet en het ontbreekt ook aan muziek. Ik besluit dus niet op tijd te gaan lopen, heel rustig aan te doen en dan toch maar gewoon genieten. Het is nog steeds koud, het regent en er staat een flinke wind. Toch moet ik toegeven dat het fijn is en het lopen gewoon goed gaat. En als je dacht dat je in Nederland geen ‘heuvels’ kon lopen? Dan denk je daar na een rondje bruggen wel anders over. Bijna 10 minuten langzamer dan vorig jaar kom ik over de finish, maar toch mooi gedaan. 1 uur en 24 minuten gelopen door een onwijs gave stad.
En mijn broertje? Die had zich geërgerd aan iedereen die voor zijn voeten liep en liep er een 1 uur en 4 minuten over.