Het Openbaar Ministerie eist gevangenisstraffen tot 18 maanden voor grootschalige fraude met persoonsgebonden budgetten door een echtpaar uit Paterswolde.
De twee waren bestuurders van stichting Buitenbeentje. De 56-jarige Margriet R. moet als het aan het Openbaar Ministerie ligt 18 maanden de cel in en ze mag vijf jaar lang niet meer werken in de zorg. Tegen de 62-jarige Arend B. is een gevangenisstraf van 10 maanden geëist en ook hij zou een beroepsverbod van vijf jaar moeten krijgen.
Als het aan de officier van justitie ligt moet ook 850.000 euro aan onterecht ontvangen geld worden terugbetaald. Het OM stelt dat de twee in totaal 347 verantwoordingsformulieren vals hebben ingevuld. De gedeclareerde zorg op het formulier werd in werkelijkheid nooit verleend. "De bedrijfsvoering was gericht op fraude met persoonsgebonden budgetten", aldus de officier van justitie.
Het gaat in de meeste gevallen om ettelijke duizenden euro’s per cliënt. In sommige gevallen zouden blanco formulieren zijn ondertekend door cliënten, die later werden ingevuld door Margriet R. of een medewerker van haar bedrijf, stichting Buitenbeentje.
Het geld werd onder andere gebruikt om spullen voor cliënten aan te schaffen, zoals vakantie’s, computers en huishoudelijke apparatuur. Het Openbaar Ministerie noemt dat witwassen. "Buitenbeentje speelde sinterklaas met geld afkomstig van persoonsgebonden budgetten", aldus de officier van justitie.
Volgens het OM verdienden de twee verdachten ook aan de stichting en Margriet R. zou ook regelmatige flinke bedragen van de rekening hebben opgenomen.
Margriet R. en Arend B. begonnen in 2003 met hun bedrijf stichting Buitenbeentje. R. had al wat ervaring met persoonsgeboden budgetten en anderen vroegen haar om hulp. “Het ging mij niet om het geld maar om de mensen”, aldus R. De zaken gingen goed en het bedrijf groeide groter, tot de politie in februari 2014 voor de deur stond.
Cliënten en twee oud-medewerkers van de stichting Buitenbeentje verklaarden aan het zorgkantoor van onder andere Menzis dat Margriet R. geen zorg verleende, terwijl ze daar wel voor betaald werd. “Mijn cliënten hebben een zeer laag IQ”, verklaart Margriet R. “Logeren zien zij bijvoorbeeld niet als zorg.” De mensen die door de stichting begeleid werden zijn vaak complete gezinnen die allemaal een flink persoonsgebonden budget hebben.
Margriet R. en Arend B. zijn het niet eens met de beschuldigingen van het Openbaar Ministerie. "Ik kan me totaal niet vinden in de tenlastelegging", aldus B. De twee hebben vijf jaar moeten wachten op de inhoudelijke behandeling van de zaak. Het Openbaar Ministerie heeft daar rekening mee gehouden in de strafeis.
De twee oud-medewerksters hebben volgens R. een vuil spelletje gespeeld: “Zij wilden voor zichzelf beginnen met onze cliënten.” De twee stelden zich op als klokkenluiders en kaartten de zaak aan.
Een goede administratie zou voor duidelijkheid kunnen zorgen, maar die ontbreekt. “We hadden een vast contract voor zorg, dan hoef je geen urenoverzicht bij te houden”, verzekert Arend B. de rechters.
Het meeste geld werd uitgegeven onder de noemer tijdelijk verblijf. “Dat kan betaald worden uit een pgb”, aldus de vrouw. De stichting kocht daar onder andere een caravan voor, betaalde de winterstalling en een seizoenplaats op een camping. “Die caravan werd gebruikt door meerdere gezinnen.” De stichting kocht ook wasmachines en computers. “Die gaven we in bruikleen aan gezinnen die het zelf niet konden betalen.”
Advocaat Evert Kuiters die Margriet R. en Arend B. bijstaat is van mening dat er wel zorg is verleend. "De cliënten die een verklaring aflegden waarin stellen dat zij geen zorg kregen zijn al dan niet bewust beïnvloed", aldus de raadsheer.
Hij benadrukt dat zijn cliënten behalve hun salaris geen cent in eigen zak hebben gestoken: "Zelfs de belastingdienst komt na onderzoek tot de conclusie dat zij geen voordeel uit de situatie hebben verkregen."
“Als je het samenbalt dan kun je zeggen dat u pgb-gelden naar eigen inzicht hebt uitgegeven”, hield de rechter R. voor. Margriet R. blijft erbij dat ze ook mensen heeft begeleid. “Ik ben met mensen mee geweest naar de rechtbank en andere instanties als dat nodig was.”
Een Samsung telefoon die zou kunnen dienen als bewijs, omdat daar een overzicht in stond van alle gewerkte uren, is sinds de politie-inval kwijt. “Daar zouden we een heleboel mee kunnen aantonen, maar blijkbaar vond iemand het gewoon een hele mooie telefoon”, aldus Arend B. Volgens het Openbaar Ministerie is de telefoon teruggegeven aan de verdachten en is daar ook een ontvangstbevestiging van.