Ik heb de versie van elephant van deze website gehaald, maar nu kan ik geen nieuwe database aanmaken. Heb de nieuwste postgresSQL geinstalleerd, met een wachtwoord, maar wanneer ik vervolgens een database aanmaakt geeft die de fout: password authentication failed.. wat is hier mogelijk aan de hand?
Dit probleem had ik ook net. Had het al een paar weken niet meer gebruikt en wilde het vandaag weer aanzetten. Vervolgens moest ik de nieuwe versie downloaden en heb bovenstaand probleem ook. Zal er zo eens induiken en laat het je weten als ik je kan helpen @elsjorro
Edit: Wat ik vergeten was. Bedoelde jij dat je de nieuwe versie gedownload had of is dit je eerste keer dat je het download?
Het is de eerste keer dat ik elephant gebruik! Postgress erop gezet, daar een wachtwoord ingesteld. En vervolgens krijg ik die foutmelding.
Dunne lijn ontwerptools, kunst- en mediapictogrammen ingesteld voor website en mobiele site en apps. Bevat iconen zoals innovatie, visie, schilderen. 48x48 Pixel Perfect. Bewerkbare lijn. Vector illustratie.
Cabezabellosa is een gemeente in de provincie Cáceres en in de regio Extremadura. Cabezabellosa 364 inwoners (1-1-2016).
Cabezabellosa heeft een oppervlakte van 34 km² en grenst aan de buurgemeenten Casas del Castañar, El Torno, Jarilla, Plasencia, Oliva de Plasencia en Villar de Plasencia.
Larimar is een mineraal, een zeldzame variant van pectoliet, dat alleen wordt gevonden in de Dominicaanse Republiek, in de vindplaats Los Chupaderos in de bergketen Sierra de Baoruco. Larimar is te vinden in de kleuren wit, lichtblauw, groen-blauw en donkerblauw.
Pectoliet is altijd wit, behalve in zijn variatie Larimar. In Larimar is de calcium vervangen door kobalt, vandaar de blauwe kleur, die ook wel vulkanisch blauw wordt genoemd.
Hoewel pectoliet op meerdere plekken op aarde te vinden is, komt Larimar alleen voor in de Dominicaanse republiek. Mede daarom wordt het in de volksmond ook wel Atlantissteen genoemd (er wordt gezegd dat de Dominicaanse republiek een onderdeel van Atlantis was)
Larimar is vernoemd naar de dochter van de ontdekker van de steen, Miguel Méndez, Larissa en het Spaanse woord mar = zee.
Masaru Emoto (Japans: 江本勝, Emoto Masaru) (Yokohama, 22 juli 1943 – Tokio, 17 oktober 2014[1]) was een Japans onderzoeker die vooral bekend is door zijn omstreden onderzoek naar het vermeende geheugeneffect van water en energetische eigenschappen ervan.
Emoto studeerde af aan de Universiteit van Yokohama met cursussen in internationale betrekkingen. In 1986 richtte hij in Tokio de IHM Corporation op. In 1992 ontving hij het certificaat van Doctor van de Open International University for Alternative Medicine in Calcutta. Hij verdiepte zich in het concept van microcluster water en de Magnetic Resonance Analysis-technologie. Hij was tevens voorzitter van de International Water for Life Foundation. Hij kreeg enige bekendheid door de film What the Bleep Do We Know!? (2004).[2]
Emoto deed onderzoek naar water en hij laat, door middel van speciale technieken (bijvoorbeeld in een zeer koude omgeving), foto's maken van ijskristallen, gebruik makend van water dat uit verschillende bronnen komt en dat aan verschillende omstandigheden wordt blootgesteld, zoals geluiden (muziek, spraak) en beelden (geschreven tekst, afbeeldingen). Hij concludeerde uit deze foto's dat deze externe effecten invloed hebben op de energetische structuur van water en zorgen voor het helende effect dat water heeft op de mens.[bron?]
Het werk van Emoto roept bij veel partijen scepsis op. Zo noemde Rob Nanninga en Gerrie Croonen van Stichting Skepsis hem een "pseudowetenschapper".[2][3] Hij was zich daarvan bewust en poogde dit ook te weerleggen in zijn lezingen en boeken. Emoto beweerde bijvoorbeeld dat ijskristallen mooiere vormen hebben die ook meer symmetrisch zijn wanneer het water waaruit ze gevormd worden is blootgesteld aan esthetisch "mooie" dingen (vriendelijke woorden, zachte muziek, afbeeldingen van mooie landschappen) dan wanneer het wordt blootgesteld aan esthetisch "lelijke" dingen (gescheld, dissonante muziek, natuurgeweld).[bron?] Zijn bewijsvoering werd ter discussie gesteld omdat de wetenschappers het erover eens zijn dat er nooit twee ijskristallen exact gelijk zullen zijn, en het onderzoek daardoor nooit reproduceerbaar is.[bron?]
Emoto's respons hierop was dat hij tijdens zijn onderzoeken probeerde omstandigheden zoveel als wetenschappelijk mogelijk identiek te maken of houden voor alle experimenten om ongewenste invloed van buitenaf te voorkomen.[bron?]
Het IONS (Institute of Noetic Sciences) heeft, onder leiding van Dean Radin, een onderzoek uitgevoerd in de vorm van een dubbelblinde studie, om de correctheid van enkele van Emoto's bevindingen na te gaan.[4] Het onderzoek was positief voor Emoto, maar Emoto was ook medeauteur van het artikel. De publicatie over dit onderzoek voldoet niet aan wetenschappelijke normen omdat het geen peer-reviewed artikel betreft.
"Toekomen" als synoniem voor de betekenis 1. "een bestemming bereiken" is vooral gangbaar in België.[2][3]