hans berkhout, olieverfschilder tussen werkelijkheid en abstractie. Vormen, kleurvlakken, kwaststreken in sterke composities, komen los te staan van hun betekenis.
Mijn gedachten, mijn innerlijke wereld wordt gevoed door informatie uit: Mijn zintuigen in mijn ogen, oren, neus maar vooral ook mijn huid wordt geprikkeld door: De wereld, de omgeving waarin ik leef, de mensen, dieren, planten en stenen om mij heen maar ook mijn eigen lichaam wordt gestuurd door: Mijn gedachten die zich verwonderen over de onmogelijkheid mijzelf, mijn bestaan, te bevestigen omdat ik alleen indirect kan waarnemen. De momenten waarop een van deze aspecten van deze drie-eenheid in een mens sterker aanwezig lijken of juist op de achtergrond raken, dat zijn de momenten die mij prikkelen. Dat zijn momenten die ik kan vergelijken met het nu, om mezelf en de ander een bestaansrecht te kunnen geven in mijn eigen gedachten. Dat zijn de momenten die ik mijn werk wil weergeven. Kjel