Op 23 april 2011 zijn Herinneringen aan 40 jaar geleden opgetekend door de in drafsportkringen bekende Betweter. U vindt ze onder het jaar 1971. Click Hier
Zondag 1 mei 2011 is het weer zover: de PEERDENPIETEN-DAG. Voor zover nu bekend zullen op de 54ste Peerdenpieten-dag 9 studenten van de Dierengeneeskundige Studentenkring D.S.K strijden om de eer. Op zondag 17 april wordt met zorg proef-gestart (of geproefstart?) op Duindigt om de dravers te laten wennen aan de volgers op de sulky. De praktijk is altijd weerbarstiger dan de theorie! De voorbereidingen zijn alle weken in volle gang. Zorg dat U er 1 mei ook bij bent.
De Diergeneeskundige Studenten Kring is opgericht in 1932. Het is een gezelligheidsvereniging van aankomende dierenartsen. Het zal duidelijk zijn dat een zesjarige studie vraagt om ontspanning door inspanning. Aanvankelijk studeerden hier voornamelijk mannen, maar later werd deze studierichting gedomineerd door vrouwen.
Na grondig onderzoek is gebleken dat al in het jaar 1954 bij onze bekende veterinair Folkert van der Veen het idee heeft post gevat of het plan is gelanceerd voor een koers voor én met veterinaire studenten. Op deze bijeenkomst te Leeuwarden in 1954 was ook aanwezig de heer G. Joustra, voorzitter van de Utrechtse Paardensport Vereniging. Met deze rechtzetting kunnen alle andere geruchten de prullenbak in!
Vanoudsher wordt Hemelvaartsdag gereserveerd voor de diergeneeskundige studenten. Vaak wordt ook uitgeweken naar Koninginnedag. Of, wanneer de tentamens in het gedrang komen, enkele dagen ervoor of erna.
Het begint uiteraard in Utrecht/Mereveld in 1958. De 1e PeerdenPietenkoers wint praeses Gerben de Boer met THE LADY BOND. Deze oud-student van het eerste uur zal zondag 1 mei 2011 om 13.00 uur in het Nationaal Draf- & Rensport Museum de PP-tentoonstelling openen. In 1971 wordt Mereveld gesloten.
Cees Harteveld is van alle markten thuis en wint zowel in 1971 te Utrecht-Mereveld als in 1972 te Hilversum, nu met HARTIN GERDA. Hij is de 1e die tweemaal zegeviert!
In 1973 bereikt de emancipatiegolf ook de Universiteit van Utrecht. Liefst vier dames komen aan de start en Anneke Kalis wint direct met JUNGFRAU W.
Vanaf 1998 - na sluiting drafcentrum Midden Nederland te Hilversum - wordt al weer twaalf jaar de Peerdenpieten-Prijs op Duindigt verreden. De 1e koers te Duindigt in 1998 wordt gewonnen door JURREN KROON met Tynke Bakker. Tynke is een echte Friese naam die de band tussen Duindigt en het Noorden bevestigt.
De koers wordt in 2010 gewonnen door WICO TOSCANA met Anne-Marie Sas. Vorig jaar startten alleen dames, dit is geen vrouwenemancipatie, maar vrouwenheerschappij.
Vanaf 2012 heeft het bestuur van de DSK gekozen voor Victoria Park te Wolvega als strijdperk voor de Peerdenpieten.
Regelmatig komt het voor dat voormalige deelnemers aan een PP-koers weer in het strijdperk treden. Enkele voorbeelden zijn:
· Het idee van een koers voor oud-Peerdenpieten komt van Gerben de Boer, eerste Peerdenpietwinnaar in 1958, en Rob Back, winnaar in 1964 met Brasilia. De organisatie en uitvoering lag in handen van Rob Back. De eerste koers werd verreden in 1991 en de laatste in 1998, dus in totaal 9 keer.
· In 1995 zien we onder de deelnemers Jan Kraak (de man van de Enzelens-paarden, oud-lid van het Bestuur van de Fokkersvereniging en oud-lid van de Stamboekcommissie) en Gerben de Boer, de winnaar van het 1e uur.
· in 2012, toen de koers voor de eerste keer op Victoria Park in Wolvega werd verreden, deden o.a. Erik Leusink, Jan Kraak en Rob Back weer mee in een oud-Peerdenpietenkoers. Leusink won met zijn eigen paard.
· In Alkmaar werden na 2000 regelmatig een Peerdepieten-revanches gereden, enkele weken na de officiële koers op Duindigt. Organisator Fred de Zoete.
1959 bracht twee winnaars en twee covercals: TITUS THE SAINT en VIVANT HOLLANDIA na 2 valse starts. Vivant moet 40 meter voorgeven en dan is het een compliment waard om dan nog - na een fout - eervol in dead heat te eindigen. H. Tammes en J. Kraanen besturen de winnaars. Helaas is de finish foto van de enige dead heat tot op heden nog steeds niet gepubliceerd. Gerben de Boer wordt op afstand 3e met Tallero.
De draver BRASILIA wint zowel in 1964 als 1965 de PP-prijs. Eerst met Rob Back en het jaar erna met A. Stokhof.
Later winnen de dravers Jurren Kroon, Rowan Diepnow en Wico Toscana tweemaal. Wist u dat Diepnow staat voor Dit Is Een Product Naar Onze Wens?
De eerste koers met veterinaire studenten op de sulky werd verreden op een mooie, zonnige zaterdagavond in mei 1958.
Wijlen Nico Bloemsaat verzorgde zeer enthousiast instructie gedurende enkele, zeer vroege, ochtenden. Hij werd bijgestaan door Piet Smit, die toen meesterknecht was. De training bestond uit het inspannen van de paarden, een tiental rondjes op Mereveld, op een kar met autowielen met een zwaar verzet, gevolgd door de nabehandeling. Na verloop van enkele weken mochten we "snelrijden" op een echte sulky. Dat was een sensatie! Ideeën over een juiste trainingsopbouw werden ontwikkeld op basis van onze eigen ervaring bij de roeivereniging Triton. Ik meen zelfs dat van onze kant het idee van intervaltraining vanuit de roeivereniging op Mereveld is geïntroduceerd.
Met versnelde opleiding en heuse publiciteit, een persconferentie met paardensportjournalisten onder aanvoering van de Utrechter Gerard van Maarseveen, werd naar de wedstrijd toegeleefd. De heren pikeurs, in die tijd hielden we het niet voor mogelijkheid dat ook dames op een sulky konden worden ingezet, spraken af dat de Peerdenpietenkoers zonder ongelukken diende te verlopen - geheel volgens de Olympische gedachte, immers deelnemen was belangrijker dan winnen. Voor ons lagen er nog er nog geen feestelijke huldiging op het galafeest en sponsorcontracten in het verschiet. De belangrijkste prijs zou dan moeten komen van Verwolde in casu Sjors en Truus van het "Schalkje" op de Biltstraat. Echter, Sjors was al vooraanstaand supporter van Velox. Onze jaargenoot Eef Schreurs publiceerde een week later het volgende bloemrijke verslag in "Paardensport in Ren en Draf", geheel volgens de regels van de sportjournalistiek:
De spanning die er was onder de heren veterinairen is weer geluwd en de strijd gestreden. En beslist niet zonder meer. We zullen heus niet de enigen zijn die beweren dat het de mooiste, of liever gezegd de leukste koers van de avond was. Dat de rijderscapaciteiten hoog geschat werden, bewijst wel het feit dat liefst 10 paarden meeliepen, terwijl eigenlijk regel is dat in de amateurkoersen niet meer dan acht paarden mogen meelopen, tenzij bij wijze van uitzondering dispensatie is aangevraagd. Deze dispensatie werd zaterdag verleend en het bleek dat we ons niet ongerust hebben behoeven te maken. Er werd ordentelijk gereden en voor alles gold het devies: kalmte kan ons redden. De gelopen tijd is er het bewijs voor dat alles in rustige draf ging, vooral in het begin, toen men het terrein eerst diende te verkennen, nadat de diverse trainer-docenten de laatste belangrijke aanwijzingen hadden doorgegeven als gold het het laatste college voor een af te leggen tentamen. Toen dat gebeurd was, gooiden diverse rijders er een schepje bovenop en begonnen positie te kiezen, waarbij een en ander "listig" werd bekeken. Kunstig en met kennelijke ervaring met dikwijls voor de toeschouwer nieuwe kneepjes, werden enige foutenmakers recht gezet en tot de orde geroepen. Helaas gelukte het aan een van hun niet om zijn weerbarstige viervoeter naar reden te doen luisteren. Hij was vermoedelijk de eerste veterinaire student in de geschiedenis welke door uitschakeling het strijdtoneel, met een brok in de keel, moest verlaten. Hij streed de moedige strijd. De anderen zetten de olympische strijd kloekmoedig en vastberaden voort, zonder het elkaar moeilijk te maken. Zo er iemand binnendoor wilde glippen, werd hem deze kans met alle elan gegeven, omdat men nu eenmaal safety first prefereerde. Het laatste rechte stuk leek er een van een koers met volkomen aan elkaar gewaagde cracks, een opmars der gladiatoren zou niet minder spectaculair zijn. Het gehele veld lag dicht bij elkaar. The Lady Bond, met de praeses van de DSK, G.F. de Boer aan de teugels, nam de buitenzijde, geflankeerd door Reine du Maire met de Limburgse springruiter T. Hendrickx op het sulky-platje. Peter Karnac met J. Mouwen was de zijdelingse gangmaker van dit trio, terwijl de achterhoede als door een man en paard, door de overige deelnemers werd gevormd. Voordat er sprake was van een overwinnaar steeg er reeds een luid gejuich op van de zijde der enthousiaste supporters. Dit was de oorzaak dat De Boer, die ontdekte dat The Lady Bond zich dit applaus deftig liet aanleunen, haar even met de karwats tot een hernieuwde strijd moest terugroepen, waaraan de kloeke merrie volgaarne gevolg gaf, met als resultaat: een mooie en kundig gereden finish met de uiteindelijke overwinning. Reine du Maire werd keurig naar de 2e plaats gestuurd, gevolgd door Peter Karnac. Een en ander scheelde maar enkele centimeters.
De Boer, die zich door deze prachtige finish alle sympathie van het publiek op de hals haalde, werd uitbundig gefêteerd. Het ontbrak zelfs niet aan de zo bekende (Tour de France) overwinningskus die hem door twee lieftallige dames werd geserveerd, en wel in een zodanig blijvende vorm dat men een lange tijd daarna de vermeende "kissproof" nog kon bewonderen.
De eigenaar van The Lady Bond, de heer Nijdam uit Eelderwolde, liep die avond glunderend rond, want zijn paard had de eerste overwinning van het seizoen behaald.
Zondag 1 mei 2011 is het zover op Duindigt: PeerdenPietendag. Ik houd de moderne spelling aan, met een "n" in het midden, want je moet met je tijd meegaan. Voor de 54ste maal alweer wordt de PP-koers verreden. In 1958 begon het in Mereveld, later op het drafcentrum Hilversum en nu al sinds lang op Duindigt. Een goede reden om terug te gaan in de tijd. Naar 1971.
O.k, ik weet dat de tijd snel gaat, maar zo snel! Daar reken je niet op. Als de dag van gisteren herinner ik me Hemelvaartsdag 20 mei 1971, een goed jaar. Dat is 40 jaar geleden, maar de herinnering blijft. Het heeft dus met geld te maken hebben, want daar ben ik dol op.
Het is mooi weer de 20ste mei 1971. Een week eerder heb ik van een leuk triootje een 2e hands Berini gekocht, die ik graag wil inrijden naar Utrecht, vlak bij Mereveld gelegen. Met fl. 13,50, een mars en 4 bruine boterhammen op zak , rijd ik via de Laan van Nieuw Oostindië naar Voorburg. De eerste avontuurlijke reis in mijn leven. Zonder Tom-Tom en zonder routebeschrijving van de ANWB brom ik op mijn intuïtie rechtstreeks naar Mereveld. Van Chiel van der Togt, die net Felix heeft uitgereden ontvang ik een bekertje koffie, die ik me goed laat smaken na 2 lekke banden. De fietsenmaker rekent fl. 3,50 per lekke band, waardoor mijn saldo nog slechts fl. 6,50 bedraagt. Door via het weiland de drafbaan Mereveld te betreden weet ik mijn verlies te beperken. Mijn vastigheidje in de Dierengeneeskundige Studenten-prijs is Jonker Volann met Piet Smit, die door een fout de start mist. Dat schiet natuurlijk niet op. Zodoende heb ik vóór de start van de PP-prijs nog maar drie gulden in de pocket.
Voor de jongere lezeressen en lezers even een terugblik in de tijd: D'66 bestaat alweer 4 jaar, Gerard Reve ontvangt in 1969 de PC Hooftprijs, studenten protesten beheersen het straatbeeld en de Kabouterpartij behaalt in 1970 maar liefst 5 zetels in de Amsterdamse gemeenteraad. Na de Dolle Mina protesten in 1969 slaat ook in 1971 bij de NDR de emancipatiegolf toe door een vergunning te verstrekken aan de Hilversumse Maria Poort. Op 12 oktober 1971 heropent Hilversum - na een ingrijpende verbouwing van de tribune, een volledige vernieuwing van de verlichting en de reconstructie van de baan - haar poorten. De merrie Cleopatra met Ina Schwarzkächel en Polytrek met Eddy van Dijk winnen in 1971 de Merries- en Hengsten Produktenren. Op 23 april 1971 wordt de crack Monty Buitenzorg geboren. Zoals ik al schreef: een goed jaar.
Op donderdag 20 mei 1971 - Hemelvaartsdag - wordt alweer de 14e PeerdenPietenKoers verreden. Ik heb me terdege voorbereid door in onze Paardensport van 17 mei 1971 te lezen uit het Dagboek van een Peerdenpiet, geschreven door John Frencken, Peerdenpiet, ren medewerker van het Paardenkrantje en veel, veel later Petport op Nakoersen.
Voor de sfeer meld ik dat Piet Borsboom ook toen al gevolmachtige en wedstrijdsecretaris is. Folkert van der Veen is op deze mooie dag aanwezig als rechter van aankomst (of rechter van vertrek, dat weet ik nu niet meer) en Peerdenpiet Jan Kraak rijdt zonder handschoenen. Vandaag 20 mei 1971 komen ook Henry Buitenzorg, Felix, Anton en Entry Volann aan de start.
Om 15.36 uur verschijnen 12 veterinairen en dravers aan de start. De 1e prijs bedraagt fl. 1.200. Favoriet is Hadewych van de thans nog bekende eigenaar H. Gruppen (Zevenklapper). Hoge ogen gooit ook de ren medewerker van "Paardesport in Ren en Draf" de heer John Frencken. Als ik echter zie dat John Brandsen en hoofdredacteur Aad van Leeuwen Freule winnend speelden, stap ik er vanaf. Zoals U inmiddels weet ga ik slechts voor het grote geld! Mijn horizon moet door slimme inzetten verlegd worden. Gevaarlijke outsider in mijn ogen is Fantast CH met Jan Kraak. Een doortastende student met een eigen wil. Zijn côte 5,50 is mij te laag. Mijn kennersblik valt op een kind van Narciso van Zora uit Sagne d'Or: de vosruin HORIZON D'OR. De rijder Cees Harteveld - met veel uitstraling - doet de deur dicht. Mijn keus is gemaakt en ik speel de ruin alles of niks: 1 gulden winnend en 2 gulden plaats, hoewel de draver hoog op het bord staat: 20 tegen 1.
Op weg naar de 1e plaats maakt John Frencken of Freule (daar wil ik vanaf zijn) in de 1e bocht enkele mispassen, maar pakt toch vanwege zijn overwicht de leiding. Mijn draver volgt op de 3e plek. Door het hoge tempo zijn de achterblijvers al geklopt. Dat biedt mij de kans nog even mijn tickets te controleren, want de week tevoren had ik door de zenuwen bij het loket een verkeerd nummer doorgegeven. Gelukkig is het nummer 9: HORIZON D'OR, die ondertussen is opgeschoven naar de 2e plaats, direct achter nr. 1: Freule. Door mijn aanmoedigingen in de slotfase en het wankelen van John, weet mijn draver Freule te kloppen in 1.25.8. Derde wordt Hadewych met aankomend veterinair H. Ebbens.
Van de rest van de dag kan ik me spijtig genoeg niets meer herinneren dan de winnend côte van fl. 33,30, een plaats côte van fl. 7,20 en twee lekke banden à fl. 3,50 bij Zoetermeer.
Eindelijk weer een Piet na al die Petra's. schreef Thijs Prins. Bo van Leeuwen is de enige heer tussen alle mogelijke Petra's en uitgerekend hij wint de koers met Timeless Renka.
Op een regenachtig Duindigt alleen maar vrouwelijke deelnemers dit jaar en Anne-Marie Sas werd de 20ste Peerdenpetra. Zij was in de leer bij trainer Jan van Dooyeweerd, die haar Wico Toscana toevertrouwde. Zij heeft de instructies goed uitgevoerd: de kop nemen en voorop blijven.
Anne-Marie is vast van plan om de sport te blijven volgen. "Ik heb in de laatste maanden echt een zwak voor dravers gekregen. Wat een schitterende sport is dit."
Voor de ontvangst van het DSK-bestuur en de deelnemers met aanhang werd de Clingendael-zaal gebruikt. Jan Hoekema, burgemeester van Wassenaar, was aanwezig als speciale genodigde.
Op deze dag was er een kleine tentoonstelling in het NDR-Museum over de Peerdenpieten, met een poster uit 2009, veel foto's en een lijst met alle winnaars vanaf 1958. De allereerste winnaar, Gerben de Boer, opende aan het begin van de middag de tentoonstelling door een lint door te knippen. Hij vertelde een aantal aardige anecdotes.
Wico Toscana op herhaling, met dezelfde instructies: de kop nemen en voorop blijven. Michael Woltheus nam het letterlijk en liet zijn paard ver uitlopen. Op de laatste stuk raakte het paard vermoeid en ging steeds langzamer draven. De anderen kwamen aanstormen, maar Wico stak nog net zijn neus als eerste over de finish, vlak voor Vesper Scimitar met Willem van Kampen en Zwinger Bobber met Lisa Kooijman (geen familie).
Eigenaar Jan-Ede Kuijpers was zeer verheugd. Hij heeft een bijzondere band met de Peerdenpieten. Op jonge leeftijd werkte hij op stal bij zijn oom Piet Smit op Mereveld. Daar werden ook de Utrechtse Peerdenpieten opgeleid, waarbij Jan-Ede toen bij assisteerde.
Na wat geharrewar werd duidelijk dat in 2012 het strijdtoneel zich niet in Wassenaar op Duindigt, maar in Wolvega op Victoria Park zou afspelen.
Toen begin dit jaar bekend werd dat het Peerdepietencircus zich zou verplaatsen naar Wolvega sloeg dat nieuws in als een bom. In de 54 eerdere edities vierden de studenten hun feestje achtereenvolgens op Mereveld, in Hilversum en op Duindigt. Steeds was de sluiting van 'hun' koersbaan de reden om een nieuwe locatie te zoeken, maar nu niet. "We voelen het als thuiskomen", meldden de ceremoniemeesters Maarten en Joop, die afs geboren Friezen niet geheel onbevooroordeeld waren.
Ruim 600 studenten zorgden voor sfeer rond de baan Victoria Park. Een deel van hen kwam binnen tijdens de traditionele intocht. De brandweerauto die daarbij nooit ontbrak, had de reis naar Friesland niet gemaakt, maar een knalgele Amerikaanse schoolbus uit hetzelfde bouwjaar was een waardige vervanger. Op het dak daarvan lieten enkele heren, uiteraard met een fles bier in de hand, hun broek zakken naar het publiek. Provocerend is dat allang niet meer, het hoort bij de studentikoze sfeer die om deze dag hangt en zo moet het altijd blijven.
De gasten werden verwelkomd door burgemeester Van Klaveren van Weststellingwerf. De burgervader bedoelde het goed toen hij melding maakte van een conversatie die hij bij toeval opving op het toilet. Daar zei de ene student tegen de andere 'dat Duindigt vergeleken met Victoria Park een bedrijfskantine is'. Van huldiging onder de inspirerende klanken van Rinus, die vorig jaar een bescheiden hit scoorde met "Hey Marloes, 'k wil met je onder de douche". Rinus had deze zege waarschijnlijk aan zien komen, Marloes zelf niet. "Nee, dit is een verrassing. Mijn paard behoorde niet tot de favorieten", was haar eerste reactie. "Mij was verteld dat hij goed kon finishen, dus onderweg hoefde ik weinig meer te doen dan hem op de rug van mijn twee voorgangers houden:" Willem ten Brink, de eigenaar van Ubombo en zelf amateurrijder, stak zijn bewondering voor de rijderskwaliteiten van Marloes niet onder stoelen of banken. "Ze deed het beter dan een prof. Ik wist niet dat Ubombo zo goed kon beginnen, ik probeer dat zelf nooit. Dat ze hem foutloos rond kreeg is knap, mij lukt dat vaak niet", stelde hij vast.
Twee koersen later waren tien oud-Peerdepieten aan de beurt. In dit nummer maakte Albert van Unen zoals verwacht lang het tempo met de favoriet Action Transs R. De teamveterinair van het springteam voelde echter de hele weg de hete adem in de nek van Alwaysontherun, die door zijn fokker en eigenaar Erik Leusink op de rug van de leider was gezet. Leusink, die in het verleden kort eigenaarrijder was, ging heel geroutineerd pas na de laatste bocht tot actie over. Hij trok de proppen en liep vervolgens makkelijk naar de winst. "In dit soort koersen moet je	meteen voorin liggen, anders doe je niet mee. Dat ging perfect, ik kon de koers niet mooier krijgen", aldus de in 1995 afgestudeerde veterinair, die namens de Dierenkliniek Wolvega dagelijks met dravers van doen heeft. "De drafsport is een prachtige tak van sport." (HS)
Met een mooie koers, een aardige toto-omzet en een astronomische bier-omzet kan de 56e editie van de Peerdenpieten Prijs de boeken in als zeer geslaagd. Een record aantal van 800 studenten woonde de koersdag bij. Ze wilden allemaal getuige zijn van de strijd die twaalf collega-studentes leverden om de prestigieuze titel van "Peerdepetra". De koers verliep probleemloos, vooral door dankzij het enorme tempo dat de outsider Wiske Rider aan kop voorlegde. De dames hoefden nauwelijks te sturen, proberen te volgen was al moeilijk genoeg. Hoe langer het duurde, hoe meer het erop leek of Amaryns Dotinga erin zou slagen om met Wiske Rider uit de greep van de anderen te blijven. Pas op de laatste meters kwam er een kink in de kabel. De steeds op haar rug volgende Chris Blok zette haar met een droog sprintje van Sierra Angel de voet dwars.
Chris en Merlijn van Gent hadden maandenlang goed getraind bij Rob de Vlieger en waren soms wel drie keer in de week naar diens entrainement gereisd om snel te rijden.
De ruim 800 studenten arriveerden rond half drie in Wolvega. Studenten staan niet graag droog, dat is bekend, maar wat hen betreft hoeft de nattigheid niet van boven te komen. Zaterdag was dat helaas wel zo. Het regende onophoudelijk, maar de sfeer zat er goed in.
Aan de 57e editie van de Peerdepietenkoers deden dit jaar alleen maar dames mee. Het negental was maandenlang in training. Twee studentes werden opgeleid door Rob de Vlieger en juist dit tweetal streed na een hectische koers, waarin niet op een metertje meer werd gekeken, om de winst. Chubby Bobber had tot vlak voor de streep voordeel, maar in de allerlaatste meters ging Cesc Boko hem nog net voorbij. Ruim daarachter kwam Come on Scott als derde over de streep, maar hij schoof enkele minuten later alsnog een plaatsje op omdat Chubby Bobber uit de uitslag werd gehaald. Zijn rijdster Lotte de Groot finishte aan de binnenzijde van de baanafzetting en dus greep het comite na het bekijken van de beelden in. "We zijn niet kinderachtig in dit soort koersen, maar ze is met een hele karbreedte buiten de baan. Dat kan echt niet", lichtte jurylid Ype Tel de begrijpelijke koude douche toe. Rob de Vlieger vond de ingreep veel te zwaar. "Dat meisje trekt in de laatste meters de proppen en valt daardoor wat naar binnen. Daar heeft niemand last van en zelf heeft ze er zeker geen voordeel bij. Ze neemt precies een paaltje mee. Is dat nou zo erg? Als ze de regels willen handhaven, prima, maar doe het dan consequent. Maar dat gebeurt niet en daar heb ik grote moeite mee", meldde hij twee dagen later. Deze op zich best interessante discussie ging volledig langs Moniek Amelink heen. Zij had met Cesc Boko heerlijk gereden. "Het trainen bij Rob, op het strand en op de strip, was al geweldig. En het rijden in de koers is pas echt gaaf, aldus de 21-jarige die vooraf al aangaf dat ze ging winnen. "Ik heb altijd veel geluk. Ik werd ook al als eerste ingeloot voor deze koers."
..... Voor de uitgedoste menigte bleef het dit jaar gelukkig droog. De koers kende een uitzinnige winnares in de vorm van Jorien Walraven, die haar Cumlaude Newport bekwaam naar de finish stuurde. Ze ging de eerste bocht vierdik, maar kreeg daarna een droompacours. De 22-jarige Jorien trok op het juiste moment uit en won sterk. Ze omschreef haargevoel met een knipoog naar haar paard. "Volgens mij ben ik voor deze opdracht Cum Laude geslaagd. Ik ben superblij dat alles zo is verlopen. Ik heb veel geleerd bij Jeroen (Engwerda), hij is niet voor niets kampioen bij de trainers." Na afloop van de koers was het nog lang gezellig op Victoria Park. Zeker 500 feestende studenten genoten volop van de ambiance.
De 59e editie van de koers voor Peerdepieten kende zaterdag een van de mooiste finishes ooit. Met een flitsend eindschot trok de favoriet Egbert Schermer de winst naar zich toe.
Dat deed hij in werkelijk de allerlaatste stap, na een pittige koers met deels meters buitenom. De ruin moest tot op de bodem om in 1.16,3 de weggelopen Cha Cha Cha terug te halen. Dat lukte, met een neuslengte. Sophie van Rossem, de winnende rijdster, viel een lange en mooie huldiging ten deel. In een eerste reactie was ze vol ]of over haar paard. "Egbert gaat als een stoomtrein: hij blijft maar gaan. Ik heb de afgelopen tijd bij Jeroen Engwerda getraind en de laatste drie weken zat ik steeds vaker achter Egbert omdat het klikte:" De studente moet haar specialisme nog kiezen, maar de kans dat ze de paardenrichting ingaat is na zaterdag wellicht iets groter geworden. "Na vandaag twijfel ik nog steeds, maar dit was geweldig."
Het hoogtepunt voor het gros van het publiek was de 60ste editie van de Peerdenpieten. Het koersverloop was opzienbarend. Charlotte Vroomen ging hard van start met Carbona As en was niet van plan het tempo te drukken. Achter haar maakte Evans Stardust een galoppade wat het veld uiteen scheurde. Carbona As demarreerde en bleef uitlopen op de concurrentie. De 6-jarige hengst had een gezonde voorsprong opgebouwd van honderden meters en dat was meer dan genoeg om te winnen in een nieuw koersrecord van 1.15,1.
De 21-jarige Charlotte beleefde een dag om nooit meer te vergeten. "Dit paard is echt ongelofelijk. Na een halve ronde lag ik zover voor dat ik twijfelde of er niks aan de hand was. Misschien was het wel een valse start? Gelukkig was dat niet het geval. Alleen het laatste stuk moest ik mijn best doen om Carbona aan de praat te houden. Onderweg ging alles vanzelf." Charlotte heeft de afgelopen maanden een spoedcursus gevolgd bij Dion Tesselaar. Net als het publiek stond ook de trainer perplex. "Charlotte ging zo snel van start dat ik bang was dat Carbona snel moe zou worden. Hij bleef echter doorgaan. Vlak voor de start hebben we de klepjes van het dichttrekhoofdstel naar beneden gedaan. Zo moest hij onderweg gemotiveerd blijven en dat is goed uitgepakt."
Knip en Kieft, de twee zedejaars studenten, die als ceremoniemeesters de intocht van commentaar voorzagen, gaven aan dat de meeste studiegenoten 'op karakter' doorgingen na een hele korte nacht. "We hebben in Utrecht Koningsdag gevierd en zijn vanuit de kroeg zo doorgelopen naar de bus." aldus het duo. De tien deelneemsters aan de koers zelf hadden zich netjes ingehouden, zij oogden scherp en maakten er een mooie koers van. Daphne Ooijevaar had de koers van vorig jaar blijkbaar teruggezien en probeerde met Carnona As de solo van 2017 te herhalen, maar de hengst strandde in het zicht van de haven en bleef steken op een vijfde plek. De winst ging naar de zuinig gereden Ultras As, die pas in de laatste bocht naar voren werd gestuurd. De ruin won gemakkelijk voor Godiva Flevo en de verrassend sterk eindigende Call Him George. "Prachtig, hier heb ik vier maanden voor getraind", was de eerst reactie van Fianne. "Twee keer per week stapte ik om 6 uur 's ochtends in de trein, trainden we daarna de paarden op het strand en 's middags was ik weer thuis om de colleges te volgen. Het lijkt zwaar, zeker met temperaturen onder nul, maar ik vond het geweldig. Dat ik Ultras As zou rijden hoorde ik pas laat. Ik reed hem in de training maar eenmaal, vlak voor de koers."