Een groot man is heengegaan. Hij zal nadrukkelijk een lege plek achterlaten. Bij zo een verlies schieten woorden tekort.
Hooguit past hier de troost die wij als gelovigen hebben: dat we je vader in Gods vaderhanden hebben mogen achterlaten en dat we mogen weten dat we ooit herenigd mogen worden met je vader, als God ons naar zijn Vaderhuis roept.
In 1968/1969 heb ik Suriname als TRIS militair gediend. U werd in die tijd Gouverneur van Suriname. U kende uiteraard uw positie in het staatsbestel, maar dat weerhield u er niet van om los van het protocol, soms gewoon eens een praatje te maken met de wacht op het paleis aan het toen geheten Oranjeplein (nu Onafhankelijkheidplein). Als zodanig heb ik u op wacht wel eens ontmoet. U bent mij al die tijd als een aimabel mens bijgebleven; ?een man van het volk. Dat zult u altijd blijven.
Van harte gecondoleerd met het overlijden van Johan Ferrier, met recht een Surinaamse historische persoonlijkheid. Ik wens u allen Gods troost, nabijheid en sterkte toe.