In dit oude paleis huist sinds begin 17e eeuw de nationale bibliotheek van Frankrijk. Het gebouw ligt nabij het Louvre en het Palais Royal en was ooit de ambtswoning van Kardinaal Mazarin.
Al in de middeleeuwen verzamelden de Franse koningen manuscripten. De boekencollectie van Karel de V bevatte al meer dan duizend, werken die bewaard werden in het Louvre. Kort na de ontdekking van de boekdrukkunst verordonneerde Frans I, met het decreet van Montpellier, dat van elk in Frankrijk gedrukt boek één exemplaar naar Parijs moest worden gestuurd. De boeken werden gearchiveerd in de officiële opslagplaats, de Bibliothèque Nationale Richelieu die in 1692 zijn deuren opende. In 1724 liet Colbert de koninklijke collectie uit het Louvre hier naar toe brengen. In de daar op volgende jaren dijt de bibliotheek steeds verder uit en worden verschillende herenhuizen aan het complec toegevoegd: Het Hôtel Colbert, het Palais Mazarin, Hôtel de Nevers en Hôtel Chivry.
Aan het eind van de 20e eeuw was er geen opslag- en archiveringsruimte meer in de oude bibliotheek en werd de collectie van zo'n 12 miljoen boeken in 1997 verhuisd naar de nieuwe Bibliothéque Nationale de France, in de wijk Tolbiac. In de oude Bibliothèque Nationale bleven gravures, kostbare middeleeuwse manuscripten, waaronder het evangeliarium van Karel de Grote, de bijbel van Karel de Kale, het psalter van Lodewijk de Heilige en het apocalyps van Saint-Sever, gravures, foto's, kaarten, medailles, notities en plattegronden achter. Daarmee verloor dit prachtige gebouw ook zijn glans en raakte intern in verval.
Zes jaar lang is er gewerkt om dit gebouw, tegenover de square Louvois, aan de overkant van de rue de Richelieu, weer zijn oude glorie terug te geven. De gevel stamt uit de 18e eeuw, maar het gebouw zelf stamt uit verschillende eeuwen. Het oude Hôtel Tubeuf werd in de 17e eeuw al verbouwd door François Mansart, die er veel aan toevoegde, met name de galerie Mansart en de galerie Mazarin. De beroemde grote leeszaal; 'La Salle de lecture des Imprimés', is een technisch hoogstandje uit het tweede keizerrijk, vanwege de revolutionaire toepassing van gietijzer, het werk van Henri Labrouste (1854). Slanke ijzeren zuilen die negen koepels dragen.
Inmiddels zijn belangrijke delen onlangs geopend voor het publiek. De 450 miljoen kostende restauratie, die nog tot 2020 gaat duren, wordt uitgevoerd door de architecten Virginia Bregal, Bruno Gaudin, samen met de belangrijkste architect van historische monumenten Jean-François Lagneau. Paris FvdV mocht alvast een kijkje nemen in de adembenemende leeszaal en het centrale magazijn, ontworpen door Henri Labrouste in 1868. Deze ruimte is voor het eerst geopend voor het publiek, met op drie niveaus vier kilometer aan boeken. Uniek is het systeem van buizenpost dat dateert uit 1930, midden in de ruimte, dat gelukkig gespaard is gebleven.
De liefhebber heeft toegang tot een grote verzameling op 58.000 m2 met daarin 30.000 boeken. Om binnen te komen moet je wel een leeskaart hebben. Deze is in de hal te verkrijgen na overleg van een identiteitsbewijs. Ook wordt er een foto van je gemaakt en willen ze je email- en huisadres. Maar als u heel stil bent dan mag u wel een blik in de zaal werpen, waar studenten zitten te broeden op hun referaten.
Geopend van maandag tot en met vrijdag van 9.00 uur tot 17.00 uur en op zaterdag van 10.00 uur tot 12.30 uur en van 13.30 uur tot 17.00 uur - alleen op vertoon van lezerspas.
Kaart met een geldigheid van drie dagen € 8 - 15 dagen € 45 en een jaarpas € 60. Voor studenten gelden gereduceerde tarieven. Toegang voor speciale exposities € 9
'Un Grand Merci' aan de Bibliothèque Nationale de France - Site Richelieu voor dit exclusieve inkijkje.