Het is lang geleden dat wij een nieuwsbrief hebben uitgebracht. Na de nieuwsbrief van januari is dit het tweede bericht van dit jaar. De oorzaak is dat wij weinig informatie vanuit Kenia binnenkrijgen. Vanuit het Generaal Bestuur van de Fraters CMM, evenals door het Provinciaal Bestuur in Kenia, wordt er op aan gedrongen om informatie vanuit het OIP door te geven ten behoeve van de sponsors. U hebt immers recht op informatie. Toch blijft het moeilijk voor de Kenianen om de resultaten van hun werk op papier toe te vertrouwen. Het feit dat fr. Vincent Odhiambo, de coördinator van het OIP, dit jaar met een management-studie bezig was, waarvoor hij onlangs is geslaagd, speelt mee in het gebrek aan informatie.
Zowel het Generaal Bestuur (fr. Lawrence Obiko) als het Provinciaal Bestuur Kenia (fr. Leo van de Weijer) van de Fraters CMM doen hun uiterste best om de informatiestroom gaande te houden en verzekeren ons dat het werk in het OIP doorgaat. Dat mag ook blijken uit de informatie in deze nieuwsbrief, geput uit de jaarverslagen van de diverse afdelingen van het OIP. Uw steun blijft welkom!
De frequentie van het verschijnen van deze nieuwsbrief is afhankelijk van de informatie die wij vanuit Kenia krijgen. U mag op dit moment rekenen op 2 à 3 nieuwsbrieven per jaar. Wij houden u graag op de hoogte.
Doordat er minder informatie komt vanuit Kenia, is het al weer een tijdje geleden dat er een nieuwsbrief is verschenen. De oorzaak is dat er in Kenia op bestuursniveau van de Fraters CMM wat wijzigingen zijn doorgevoerd.
In de loop van 2016 is er een nieuw Provinciaal Bestuur gevormd. Frater Leo van de Weijer is benoemd tot Provinciaal Overste van Kenia. Frater Leo is daardoor, na tien jaar, niet meer werkzaam als coördinator van het Oyugis Integrated Project. Zijn werk daar is overgenomen door fr. Vincent Odhiambo (foto), de eerste geprofeste Keniaanse frater, die al jarenlang in het project werkzaam is. Fr. Leo van de Weijer is met zijn Provinciaal Bestuur wel eindverantwoordelijk voor het OIP. Zij stimuleren de teamleden van het OIP ook om regelmatig verslag te doen van ontwikkelingen activiteiten. Daarvan zijn wij immers afhankelijk om u, sponsors en andere belangstellenden, van informatie te voorzien.
Onder 'Nieuwsbrief' vindt u het laatste nieuws vanuit het Oyugis Integrated Project onder 'Nieuwsbrief 2017-01'
Al ruim 10 jaar wordt in Oirschot een sponsor-fietstocht voor het OIP georganiseerd. Op zondag 4 september is het weer zover.
Dit jaar is de start niet, zoals voorgaande jaren, vanaf Basisschool de Linde in Oirschot, maar een 200 meter verder vanaf het Koetshuis achter de pastorie, Nieuwstraat 17.
De fietsroute, zoals altijd samengesteld door Gerard Willemen uit Middelbeers, kost € 3,- p.p. (kinderen basisschool gratis) en is tussen 10.00 uur en 13.00 uur verkrijgbaar bij het startpunt aan de Nieuwstraat. U kunt kiezen uit 3 afstanden, nl. 35, 50 of 65 km.
“Dit jaar slingert de route door de Meierij, ofwel de groene driehoek rondom Liempde, Boxtel, Esch en Vught. De vele achterommetjes, de prachtige landgoederen, het vele groen, het populieren-landschap en de prachtige vergezichten als we de Dommel ontmoeten, maken dat zowel de natuur- als fietsliefhebber volop kan genieten van deze tocht.
Natuur- en cultuur-bezienswaardigheden nodigen uit om even af te stappen: parken, tuinen, musea, kapellen, oude boerderijen of statige gebouwen. Er zijn genoeg bankjes of picknickplaatsen om een rustpunt in te lassen.
Het dorp Liempde, met zijn mooie boerderijtjes, verrassende dorpshuizen en typisch plein met kiosk en gezellige cafeetjes is dit keer het centrale punt van dit fietsevenement. Alle afstanden komen hier tezamen en waaieren dan weer uit over het prachtige landschap in haar omgeving. Ook langs de rest van de route is er voldoende gelegenheid om te genieten van wat de horeca te bieden heeft.”
Terug op het vertrekpunt bij het Koetshuis is er gelegenheid om onder het genot van een kopje koffie of thee, dan wel een ander drankje, gezellig na te buurten. Tevens is er een stand van de OIP-werkgroep, waarbij allerlei producten uit Kenia worden verkocht. Kanga’s, tassen, zeepstenen en houten voorwerpen, sieraden, kerstgroepen en nog meer artikelen zijn uitgestald voor de verkoop, waarvan de opbrengst in zijn geheel naar het project gaat. Mogelijkheden genoeg dus om van deze zondag een interessante, sportieve en gezellige fietsdag te maken.
Informatie over de fietstocht is verkrijgbaar bij Gerard Willemen: tel. 013-5141916, e-mail g.willemen1@chello.nl of bij Henk en Christianne van de Wal; tel. 0499-571174, e-mail cvandewal@gmail.com.
Groepen boeren uit Teso, Bungoma en Rift Valley bezochten ons project in het kader van een uitwisselingsprogramma met het doel te leren van elkaar. Met name het houden van melkgeiten en de technologie van natuurlijke onkruid- en insectenbestrijding hadden hun belangstelling.
De groep wilde weten hoe de melkgeiten grootgebracht worden, hoe zij gevoed worden en ze waren benieuwd naar eventuele problemen bij het houden van melkgeiten in vergelijking met de manier waarop de lokale geitensoorten worden behandeld.
Zij leerden hoe de landbouwers rond Oyugis de dieren verzorgen en hoe ze omgaan met voeding en huisvesting. Zij leerden over de aard van het voedsel dat gezond is voor de geiten.
Ze hadden grote belangstelling voor het bestrijden van schadelijke insecten door het gebruik van bepaalde planten die deze insecten aantrekken en daardoor worden weggehouden van de voedselplanten.
Voor praktijkervaring bezochten ze enkele van onze boeren in Sikri en Kojwach. Al met al was het een verrijkende ervaring.
In nieuwsbrief 2016-03 vindt u nog meer actuele informatie vanuit het Oyugis Integrated Project in Kenia.
Algemeen overste van de Fraters CMM, fr. Lawrence Obiko, is trots op de eindexamen-resultaten van de basisschool St. Vincent in Mosocho. Hij noemt het een ‘buitengewone prestatie’.
Bij het eindexamen van de basisschool zijn maximaal 500 punten te behalen. Er waren 43 eindexamenkandidaten.
Dit betekent dat alle studenten een goede prestatie hebben neergezet die hen optimale mogelijkheden geeft om zich in te laten schrijven bij de beste scholen voor voortgezet onderwijs in het land.
Opmerkelijk is ook dat het gemiddelde van de leerlingen van deze school stijgt: van 365 in 2014 tot gemiddeld 383,3 in 2015.
Fr. Lawrence feliciteert de fraters, leerkrachten en de schoolleiding die betrokken zijn bij de vorming van deze leerlingen, met dit prachtige resultaat.
Allereerst mijn grote bewondering voor iedere stap die gezet is om mensen te helpen die in nood zijn. "Barmhartigheid", zo las ik enkele dagen geleden "is de bereidheid om binnen te gaan in de chaos van iemand anders".
Door jullie steun en giften ben je al volop bezig met het jaar van barmhartigheid dat officieel geopend is op 8 december door paus Franciscus. De eerste deur van barmhartigheid die door de paus geopend werd was tijdens zijn bezoek aan Afrika, in Bangui (Republiek van Centraal Afrika).
Namens alle mensen die in ons project geholpen werden door jullie bijdragen wil ik van harte "dank je wel" zeggen. Je hebt zonder het concreet te zien bijgedragen aan een beetje meer comfort, meer hoop voor de toekomst door te steunen in opvoeding, renovatie van hun eenvoudige hutten, het bewerken van hun stukje grond en zoveel meer vormen van steun.
Met Kerstmis vieren we opnieuw het binnenkomen van Jezus in onze families en in allerlei vormen van samenzijn. Moge Hij ieder van ons inspireren om door te gaan met kleine en grote stappen van barmhartigheid voor degenen die dat het meest nodig hebben.
Half september werden de jongens op de slaapzaal van St. George, de school voor voortgezet onderwijs in Sikri, opgeschrikt door een brand. Gelukkig waren er geen gewonden te betreuren. Wel zijn de jongens hun beddengoed en alle persoonlijke spullen kwijt, die opgeborgen zitten in koffers. De slaapzaal is volledig uitgebrand. De oorzaak is waarschijnlijk kortsluiting, vertelde fr. James Mokovo, de directeur van de school.
Sinds 1 april is er een nieuwe maatschappelijk werkster in het OIP, Eunice Owuor Atieno. Zij geeft haar eerste indrukken:
“Ik ben de staf van het OIP heel dankbaar voor het hartelijke welkom in het project. Wat me opvalt is de positieve houding die men heeft in bijna elke situatie. Het team van de maatschappelijk werkers werkt zodanig dat de mensen steun ervaren, zij worden opgebeurd, bemoedigd.
Het werk dat binnen het OIP verricht wordt is indrukwekkend. Er is sprake van een georganiseerde coördinatie, een geïntegreerde structuur en een bevorderlijke sfeer, waardoor men er graag wil werken.
Beroepsmatig kan ik het werk doen waar ik in het leven het meest van houd. Ik mag de minstbedeelden dienen, de kwetsbaren en de armen in deze gemeenschap en ik wil dit graag altijd koesteren als één van de meest bijzondere fases in mijn loopbaan.
Als de dood om de hoek komt kijken is dat een serieuze en ontroerende gebeurtenis. Veel weeskinderen worden achtergelaten met hun grootouders, die niet altijd in staat zijn hen te geven wat zij nodig hebben.
Laat ons bidden dat het project kan voortgaan met de steun aan de minder bedeelden. God zegene het OIP.
Joan, een studente van het Gusii Technologisch Instituut, deed drie maanden praktijkervaring op in het OIP. Ze deelt haar ervaringen:
Ik was drie maanden werkzaam in het OIP, van februari tot april. Op de eerste dag werd ik geïntroduceerd binnen het project. Het welkom was warm en fijn. We gingen van de ene afdeling naar de andere, en langzaam maar zeker leerde ik alle hoeken van het project kennen, evenals de werknemers die op die dag werkzaam waren.
Op de tweede dag zijn we het werkveld in gegaan. We hebben daar een aantal cliënten ontmoet, uit verschillende groepen. Ieder van hen heeft andere behoeftes en problemen, maar zodra ze ons zien, weten ze dat er mensen zijn die oog hebben voor hun problemen en zich inzetten om oplossingen aan te dragen. We hebben hun ervaringen aangehoord, raad gegeven en samen gebeden. Af en toe maakten we zelfs plezier samen, waarbij iedereen in lachen uitbarstte. Na het lachen was hun zorgelijke gezicht veranderd en straalden hun ogen. Een buitenstaander zou niets vermoeden van de problemen die toch nog steeds aanwezig waren.
Een andere belangrijke ervaring was het contact dat ik had met de teamleden van het OIP. Een goede relatie is bevorderend voor de werksfeer.
Tot slot zou ik graag de coördinator en het hoofd van de Afdeling Maatschappelijk Werk willen bedanken voor de kans die zij mij gegeven hebben. Moge God hen zegenen.
Sinds 1974 organiseert de Stichting Trap-in op tweede Pinksterdag een sponsorfietstocht (Trap-in) waarvan de opbrengst bestemd is voor Udense en Volkelse (leken)missionarissen en enkele kleinschalige derde wereldprojecten die gedragen worden door inwoners van Uden en Volkel.
In het verleden hebben wij als OIP ook een bijdrage gekregen omdat frater Anthony Koning, de eerste coördinator van het OIP, zijn thuisbasis in Uden had, bij zijn schoonzus Marleen Koning. Omdat Marleen onze penningmeester is en nog steeds in Uden woont komen wij ook dit jaar weer in aanmerking voor een deel van de opbrengst van de Trap-in.
Behalve het 'trappen voor het goede doel' is de Trap-in ook nog eens een gezellig familiegebeuren, waaraan iedereen kan meedoen. De fietsroute, die door de mooie omgeving van Uden en Volkel gaat, is 50 kilometer lang. Omdat de route rond Uden loopt, kan men de route eventueel inkorten door eerder af te zwaaien naar het startpunt. Dan mis je echter pannenkoeken, ijs of koffie die op de stempelposten (elke 5 kilometer) te koop worden aangeboden. Vele duizenden enthousiaste fietsers van alle leeftijden, uit Uden en verre omgeving, doen jaarlijks mee met de Trap-in.
Uiteraard is het voor de opbrengst lucratief als u zich door vrienden en bekenden laat sponsoren, maar ook met een startbijdrage van € 4,00 per fietser wordt het werk van missionarissen en ontwikkelingswerkers ondersteund. Voor meer informatie: www.trap-in.nl
Evelyne Otunga is lid van de landbouw-clustergroep van Sikri. Zij is een weduwe van 39 jaar oud. Ze heeft negen kinderen en zorgt voor drie weeskinderen.
In 1988 verliet ze voortijdig de basisschool en trouwde zij op 13-jarige leeftijd. In het jaar 2000 overleed haar man onder onduidelijke omstandigheden. In 2004 werd ze ziek en werd een hiv-besmetting geconstateerd. Haar toestand verslechterde en een jaar later kwam ze haar bed niet meer uit.
Medewerkers en vrijwilligers van het OIP hebben veel aandacht aan haar besteed en haar gezondheidstoestand verbeterde weer aanzienlijk.
Evelyne had niet genoeg voedsel voor haar kinderen en haar zelf. Ze had weinig inkomsten. Ze deed haar best om voor haar kinderen te zorgen. Ze werd een vrijwilligster van de Thuiszorg en zorgde zo voor anderen, zoals zij eerder zelf die zorg ontvangen had.
In 2006 werd zij geselecteerd voor het krijgen van een drachtige melkkoe. Twee weken later werd het kalf geboren: een zegen voor het gezin.
Door de melk van de koe en een goed gebruik van de mest had ze genoeg te eten voor het gezin en kon ze het surplus verkopen op de markt.
Door training van de landbouwmedewerkers en een goede persoonlijke inzet heeft ze zich ontwikkeld tot een goede boerin met productieve akkertjes met lokale groenten en maïs.
Ze was in staat haar kinderen naar school te laten gaan: basisschool, middelbare school en zelfs een paar naar het vervolgonderwijs.
Evelyne heeft haar huis netjes afgewerkt. Het is goed gerenoveerd, met een nieuw dak en goed besmeerde muren.
We kunnen stellen dat zij door haar goede inzet erin geslaagd is zich te bevrijden van de miserie waarin zij was beland. Ze weet met haar hiv-besmetting om te gaan. Ze houdt haar gezondheid goed in de gaten, maar ze ervaart de ziekte niet als een zwaard van Damocles dat dagelijks boven haar hoofd hangt.
Ze richt zich dagelijks op haar kinderen en de activiteiten die gedaan moeten worden om het leven mogelijk te maken. Door een stabiel inkomen, voldoende en goede voeding en een positieve instelling heeft ze geen last meer van spanningen en stress, maar is de kwaliteit van het leven van haar en haar kinderen veel verbeterd.
Graag wil ik opnieuw iedereen bedanken voor de steun die jullie ons geven voor de mensen die wij hier dagelijks ontmoeten in ons project.
Vorige week was ik aanwezig bij een bijeenkomst van de leden van een van onze acht agrarische groepen (Mirondo). Het was een ‘pass-on’ bijeenkomst. Het was de 14de keer sinds 2007 dat de families die een ‘gift’ hadden voor andere families, deze giften deelden (twee geiten, drie ossen, twee kalveren, en een ezel). Ik heb hen gefeliciteerd omdat ze bereid waren om iets van zichzelf te geven. Het is dit wederzijds geven en nemen dat de kern uitmaakt van ons leven, geschapen naar Gods beeld en gelijkenis. Met Kerstmis ontvangen we opnieuw ‘De Gift’ van Godswege. Zijn eigen Zoon komt onder ons wonen om ons te laten zien en ervaren dat ook wij geroepen zijn om te delen.
In het project ervaren we steeds weer opnieuw hoe dit geven en ontvangen belangrijk blijft. Moge dit nieuwe jaar voor u allen een zegenrijk jaar worden.
De medische afdeling telt elf medewerkers, verdeeld over twee secties: de dislocatie van het Asumbi-ziekenhuis (6 medewerkers) en de medische hulppost van het OIP (5 medewerkers).
Het Asumbi-ziekenhuis voert in de kliniek in Oyugis het Kenya Aids Response Program (KARP) uit. Dit Programma is een initiatief van en valt onder de verantwoordelijkheid van de Keniaanse Katholieke bisschoppen.
Het team van KARP bestaat uit een coördinator, twee verpleegkundigen, een gezondheids-voorlichter, een secretaresse en een apotheek-medewerker. Dit team wordt bijgestaan door tien vrijwilligers.
Het KARP-programma geeft voorlichting over hiv/aids, neemt bloedtesten af, verstrekt aidsremmers en begeleidt de cliënten intensief. Steeds opnieuw krijgen cliënten een medische check-up, wordt het gewicht in de gaten gehouden en wordt de mensen gevraagd naar hun ervaringen en problemen. Elke keer worden alle gegevens vastgelegd, zodat er constant een actueel overzicht is m.b.t. de gezondheids-toestand van de cliënt.
De andere categorie werknemers van de OIP-kliniek is in dienst bij het OIP. Dit team bestaat uit twee verpleegkundigen, een laborante en een apotheek-medewerker. Er is op het moment van dit schrijven een vacature.
De OIP-kliniek houdt dagelijks spreekuur en verricht basale geneeskundige diensten als het stellen van diagnoses, bloedtesten, wondverzorging, voorlichting, vaccinatie en het voorschrijven van medicijnen.
Op zondag 7 september 2014 a.s. zal er vanuit Oirschot een sponsorfietstocht worden gehouden over ca. 35, 50 of 65 kilometer. Voor € 3 (kinderen van de basisschool gratis) kan er gestart worden tussen 10.00 uur en 13.00 uur bij basisschool De Linde aan de Spoordonkseweg. De opbrengst is voor het Oyugis Integrated Project, een anti-AIDSproject van de Fraters van Tilburg in Kenia.
Brabant tour(t) laat de deelnemers genieten van het gevarieerde Brabantse landschap en gaat over verharde wegen en goed berijdbare onverharde wegen.
Gerard Willemen heeft weer een zeer aantrekkelijke fietsroute samengesteld door het gevarieerde Brabantse landschap. Hij laat over de tocht van dit jaar weten:
“De route gaat door een groot deel van het Kempenland. Zo voert de tocht door het landgoed De Utrecht en bij elke route is er dan ook gelegenheid om een pauze te nemen bij de uitspanning ‘In den Bockenreyder’. Daarnaast doorkruisen we natuurlijk mooie natuurgebieden in de Aa-vallei en de routes van ca. 50 en 65 kilometer (worden ietsje langer dit keer) komen ook terecht op Belgisch grondgebied. Voor de fietsers die deze afstanden gaan rijden is het raadzaam een identiteitskaart mee te nemen.”
Bij basisschool De Linde is er vóór en na de tocht gelegenheid om tegen geringe vergoeding (voor het goede doel) een kopje koffie/thee of ander drankje te nuttigen. Ook is er een uitgebreide stand aanwezig met kunstnijverheid uit Kenia en met informatie over het OIP.
Op de website www.cmmbrothers.org is een filmpje te zien, gemaakt tijdens het Generaal Kapittel, waar vier fraters uit verschillende delen van de wereld vertellen hoe zij concreet gestalte geven aan de zending van barmhartigheid.
Ook frater Vincent Odhiambo, werkzaam in het Oyugis Integrated Project, komt daar aan het woord. Hij vertelt:
“Het gesprek over barmhartigheid vandaag op het Generaal Kapittel was heel nuttig voor mij, omdat het me helpt om bij mezelf naar binnen te kijken, me af te vragen in hoeverre ik me een barmhartige broeder mag noemen.
In Kenia, in het Oyugis Integrated Project proberen we echt aandacht te schenken aan de armen. Wij werken daar bij de mensen die seropositief zijn. Deze mensen werden uitgestoten, genegeerd door de samenleving. Ze waren eenzaam. Nu voelen ze dat de fraters CMM dicht bij hen staan, we ondersteunen hen, ze zijn gelukkig en hebben in hun leven de hoop teruggevonden, hoop voor een toekomst. We zoeken de mensen thuis op. We hebben daar bijvoorbeeld een Thuiszorgproject voor opgezet met 150 vrijwilligers.
Vincent Depaul is een heel goed voorbeeld voor mij. Ik ben achteraf ook heel blij dat ik zijn naam heb aangenomen als mijn fraternaam. Vincent Depaul raakt mij omdat hij heel dicht bij de armen stond. Hij had een hart voor de armen. Het brengen van geloof en hoop is heel belangrijk in de beweging van barmhartigheid waarin wij als Fraters CMM staan. Wij kunnen hen hoop geven door dicht bij hen te zijn, als echte naasten, en hen te helpen; niet alleen door steeds maar te geven, maar vooral door met hen mee te voelen, hen moreel te ondersteunen, naast hen te staan, hen te herkennen en erkennen als medemensen.”
Tijdens het Algemeen Kapittel van de Fraters CMM, dat een keer per 6 jaar wordt gehouden, hebben de afgevaardigden teruggekeken op de afgelopen periode en plannen gemaakt voor de komende zes jaar. Bovendien is er een nieuw Generaal Bestuur gekozen.
De nieuwe Generaal Overste is de Keniaan fr. Lawrence Obiko (foto 3e v links). Hij heeft al zes jaar ervaring als algemeen bestuurslid. Hij wordt de komende periode bijgestaan door zijn plaatsvervanger fr. Benyamin Tunggu (2e v links), fr. Rofinus Banunaek (links)(beide Indonesiërs) en de Nederlandse frater fr. Niek Hanckmann (rechts op de foto).
In het Generaal Kapittel 2014 werden de situatie en de ontwikkelingen van de zending binnen de provincies en regio’s uitgebreid besproken. Het kapittel had veel waardering voor de verschillende projecten in de diverse landen, en ook voor de twee projecten die in de periode 2008-2014 als speerpunt werden aangemerkt: Oyugis Integrated Project en World Wide Brotherhood. Het kapittel heeft uitgesproken dat ze het belangrijk vindt dat deze projecten doorgang vinden.
Bij het bespreken van de zending van barmhartigheid voelde het kapittel zich in het bijzonder aangemoedigd door paus Franciscus’ oproep tot “de voorkeursoptie voor de armen”. Het kapittel sprak een duidelijke wens uit om aan deze oproep gehoor te geven en zich volop te richten op de armen. Hierin geven de fraters ook duidelijk blijk van hun Vincentiaanse wortels.
Wij feliciteren het nieuwe bestuur van de Fraters CMM van harte en wensen hen alle goeds en veel succes.
Het kantoor van het Maatschappelijk Werk wordt dagelijks drukbezocht door cliënten. We hebben drie hoofd clustergroepen (Tuvumiliane, Tupendane en de Grootouders), en zij zijn onderverdeeld in kleinere groepen, om het werk makkelijker te maken. Dankzij deze clustergroepen zijn we op de hoogte van hoe de mensen leven, en hoe we hen kunnen bereiken.
Als sociaal werker heb ik een heleboel geleerd. De mensen die we helpen zijn direct of indirect getroffen door HIV/AIDS. Ik ben blij dat ze zover zijn dat ze hun status accepteren en dat ze zich vrij voelen om hun gevoelens en ervaringen te delen.
Ik heb ook geleerd hoe ik in verschillende situaties moet reageren, en kan het onderscheid tussen echt en nep waarnemen. Sommige cliënten zeggen dat zij dankzij het OIP nog in leven zijn. Ze gaan naar de medische afdeling om medicijnen te halen, en na afloop kloppen ze bij ons aan met een verzoek om eten. Niet iedereen wordt echter gesponsord met voedsel. Alleen de cliënten die bedlegerig zijn ondersteunen we daarmee. De sterkere mensen moeten zelf hun land bewerken of op een andere manier de kost verdienen. Ze worden gestimuleerd om met anderen samen te werken en gezamenlijk voor voedsel of inkomsten te zorgen.
De uitdaging die ik het meest ben tegengekomen tijdens mijn werk is het feit dat sommige cliënten teveel afhankelijk willen zijn van het project. Ze willen dat alles voor hen geregeld wordt. Voor deze mensen zijn we hard, zodat ze regelmatig toch voor zichzelf moeten blijven zorgen.
Ik waardeer de service die het project aan de cliënten geeft enorm, maar we moeten de mensen wel duidelijk blijven maken dat ze niet geheel afhankelijk moeten zijn van het OIP. We moeten hen leren hoe ze hun eigen zaakjes kunnen regelen, zodat ze toch verder kunnen als het OIP er niet is.
Komende vastenperiode zal de parochie Sint Maarten actie gaan voeren voor Oyugis. Deze actie is een eigen invulling van de landelijke Vastenaktie. De parochie Sint Maarten is een cluster van zeven kerken: Sint Jeroen en Maria ter Zee in Noordwijk, Sint Jozef en Sint Victor in Noordwijkerhout, Sint Pancratius in Sassenheim, Sint Matthias in Voorburg en Sint Bartholomeus in Voorhout. Het cluster bestaat pas 2 jaar en gaat nu voor het eerst samen een actie voeren. Alle opbrengsten van de Vastenaktie gaan dus naar Oyugis! In Noordwijkerhout en omgeving zijn ze daarom druk bezig de actie voor te bereiden. Op 8 mei zal er een informatie-avond zijn met onder andere een presentatie over het OIP. Laura Aben en Loes klein Tank zijn twee meisjes die vanuit hun opleiding (Hogeschool Arnhem Nijmegen) en via Dare2go voor een drietal maanden zijn uitgezonden naar Oyugis. Zij zijn onlangs uit Oyugis teruggekomen en zullen hun ervaringen daar op 8 maart gaan vertellen. Ook een vertegenwoordiging van de Stichting OIP-Nederland zal aanwezig zijn.
Alle kernen van de parochie Sint Maarten zullen hun eigen acties voeren, maar het geheel wordt gecoördineerd vanuit Noordwijkerhout waar Tonny Kroone deel uitmaakt van de plaatselijke MOV-groep en de drijvende kracht is. Tonny is de moeder van Natalie Kroone. Natalie is in het jaar 2000 samen met Marieke Koopmans vanuit Missie en Jongeren (het huidige Dare2go) voor een meeleefplek uitgezonden naar Oyugis. Zij zijn indertijd begeleid door frater Anthony Koning, oprichter en destijds coördinator van het OIP. Natalie heeft haar zangtalent ingezet en met een groep HIV-geïnfecteerden een CD opgenomen met liederen waarmee de koorleden uiting gaven aan hun angst voor de ziekte AIDS, het achterlaten van hun kinderen en de hoop dat de boodschap anderen prikkelt en waarschuwt. Deze CD “Standing Strong” zal ook te beluisteren en te koop zijn op 8 maart. De Stichting OIP Nederland is aanwezig met een stand met artikelen die uit Kenya afkomstig zijn. Dank zij de jongeren van M25 zullen deze spullen na de start van de actie te koop zijn in de kerken van de parochie.
Voor de actie zijn er posters, flyers en vlaggen gemaakt en velen zijn er klaar voor om voor Oyugis een groot bedrag bij elkaar te sprokkelen! We zullen zeker verslag doen als de resultaten bekend zijn!
Laura Aben en Loes Klein Tank studeren en wonen in Nijmegen. Ze volgen de studie psychomotorische therapie aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Voor hun studie zijn ze 3 maanden in Oyugis om vrijwilligerswerk te verrichten bij het OIP.Ze doen verslag in nieuwsbrief 2013-10/11. Een stukje daaruit:
Het was maandag 7 oktober 2013 en we zijn precies een maand aan het werk bij het OIP. We begonnen de dag in de kapel, zoals iedere maandagochtend. Daarna hebben we mee-geholpen in de dispensary om dossiers te ordenen. Om 10 uur was de theepauze. Tijdens de theepauze werden we meegevraagd om een zieke jongen thuis op te halen en naar het ziekenhuis te brengen. Deze jongen heet Victor, is 14 jaar oud en is HIV-positief. Bij aankomst bij zijn huis troffen we de jongen liggend op de grond aan, erg mager en zwak. Zijn 2 zussen en zijn (verstandelijk beperkte) oma waren ook aanwezig. Zijn ouders zijn helaas een lange tijd terug overleden aan de gevolgen van HIV. Na de kennismaking werd ons gevraagd of wij mee wilden helpen om Victor achter in de auto te tillen. Beiden voelden we de angst om zijn botten te breken toen we hem optilden, vanwege zijn magere postuur. Eenmaal buiten het huisje viel ons pas echt goed op hoe zwak hij was. Hij kon namelijk zijn ogen niet meer openen en hij had zijn eigen lichaam niet meer onder controle, omdat zijn spieren te zwak waren. Daarnaast raakte het ons erg dat hij bij iedere aanraking begon te kreunen. Op een dun matje werd hij achter in de auto gelegd en we brachten Victor over de slechte wegen naar het ziekenhuis. Eenmaal in het ziekenhuis bleven zijn zussen en een medewerker van het Social Department bij hem achter en keerden wij terug naar OIP.
Op 7 mei werd van overheidswege Wereld Weeskinderen Dag gevierd op de Mawego Basisschool in Rachuonyo Noord. Behalve vertegenwoordigers van de lokale en regionale overheden waren ook diverse ontwikkelings-organisaties aanwezig. Weeskinderen kwamen van diverse scholen uit de omtrek en ook weeshuizen namen deel aan deze dag.
Het programma begon om 12:30 uur met een optreden van weeskinderen waarin duidelijk naar voren kwam met welke problemen zij te maken hebben in het dagelijks leven. Er waren ook individuele kinderen die tegenover het publiek een getuigenis aflegden en hun levensloop vertelden.
De verhalen van de weeskinderen maakten bij het publiek de nodige emoties los. Een van de kinderen vertelde door welk een hel hij had moeten gaan nadat zijn beide ouders waren overleden ten gevolge van hiv/aids. Een van de andere kinderen hield het publiek voor dat weeskinderen niet op de eerste plaats behoefte hebben aan eten en andere materiële zaken, maar dat het belangrijkste is dat ze liefde ontvangen. Liefde geeft hoop. Deze persoonlijke verhalen van de weeskinderen gaf de aanwezigen meer dan voldoende stof tot nadenken.
Op zondag 8 september zal er vanuit Oirschot een sponsorfietstocht worden gehouden over 35, 50 of 65 kilometer. Voor € 3 (kinderen van de basisschool gratis) kan er gestart worden tussen 10.00 en 13.00 uur bij basisschool De Linde aan de Spoordonkseweg. De opbrengst is voor het Oyugis Integrated Project, een anti-AIDSproject van de Fraters van Tilburg in Kenya.
Brabant Tour(t) laat de deelnemers genieten van het gevarieerde Brabantse landschap en gaat over verharde wegen en goed berijdbare onverharde wegen.
Rustpauzes kunnen worden ingelast bij de diverse horecagelegenheden langs de route of in de vrije natuur. De fietstocht is bedoeld voor recreatieve rijders van alle leeftijden.
Willemen heeft weer een zeer aantrekkelijke fietsroute samengesteld door het gevarieerde Brabantse landschap.
"Karakteristiek voor de route is het populierenlandschap tussen Best - Liempde - Sint Oedenrode en het Dommeldal. Daarnaast doorkruisen we natuurlijk mooie natuurgebieden, landgoederen en parken, rijden door buitengebieden van typische Meierijdorpen en kunnen leuke, oude boerderijtjes, statige huizen en kapelletjes bewonderen en natuurlijk passeren we zo nu en dan een gezellig cafeetje."
In Bocholt wordt op 24 augustus weer de jaarlijkse barbecue gehouden om frater Frans Janssen te ondersteunen.
In het verleden vroeg hij steun voor de landbouwafdeling van de ambachtschool waaraan hij verbonden was. Hij heeft met de bijdragen van de barbecue daar veel goeds kunnen doen. Frater Frans is nu echter niet meer aan deze school verbonden, maar heeft wel een ander doel op het oog voor de opbrengst van de barbecue: het kleuterschooltje St. Anthony.
Dit kleuterschooltje is een particulier initiatief van lokale vrouwen, dat niet gesubsidieerd wordt door de overheid. Toch is er geld nodig voor leer- en speelmateriaal, salarissen en voeding (zie in de nieuwsbrief van jun/jul 2013 het artikel ‘Goede voeding essentieel voor goed onderwijs').
De barbecue zal worden gehouden op zaterdag 24 augustus in de Vrije Basisschool ‘De Driehoek', ingang via de Brugstraat te Bocholt.
Voor een menu vragen we €12. U krijgt daarvoor drie stukken vlees en u kunt opscheppen van het uitgebreide groentebuffet.
Ik ben de OIP-staf en de coördinator dankbaar voor de wijze waarop ze mij welkom heetten voor mijn praktijkervaring. Ik ben onder de indruk van de manier waarop zij barmhartigheid in de praktijk brengen door de meest behoeftigen van de samenleving te ondersteunen.
In mijn stageperiode heb ik de clustergroepen bezocht. Overal was armoede een probleem. We hebben geadviseerd om zelf voedsel te verbouwen: pinda's, maïs, bonen en andere groentes. Daarmee kun je de armoede in ieder geval wat verminderen. Op een gegeven moment realiseerde ik me plotseling dat de leden van deze clustergroepen allemaal, stuk voor stuk, seropositief zijn. Dank zij hun lidmaatschap van de groep kunnen ze samenwerken en elkaar ook psychisch bijstaan door elkaar te bemoedigen om positief in het leven te blijven staan, ondanks alle dagelijkse moeilijkheden.
Tijdens mijn stageperiode hebben we ook alle studenten bezocht die gesponsord worden door het OIP. We stelden ons op de hoogte van hun studieresultaten en hielden controle op een correcte besteding van de schoolgelden.
Het Maatschappelijk Werk van het OIP werkt steeds vaker samen met de Landbouwafdeling en de Geneeskundige Dienst. In goed gezamenlijk overleg wordt geprobeerd de levenskwaliteit van de cliënten te verbeteren.
Sommige clustergroepen komen wekelijks bij elkaar, andere twee keer per maand. Bij deze groepsbijeenkomsten voelt men zich thuis. Het is een vertrouwde situatie, waarbij de mensen elkaar hun problemen kunnen voorleggen, ervaringen kunnen uitwisselen en elkaar moed inspreken. Ze merken hier ook dat zij niet de enige mensen zijn met problemen; er zijn meer mensen die seropositief, arm, ziek of hulpbehoevend zijn. Ze ervaren dat er mensen zijn die positief weten om te gaan met de dagelijkse problemen, mensen die uitwegen zoeken uit de ellende en daarin ook slagen.
Veel groepen proberen ook groepsinkomsten te genereren door gezamenlijke activiteiten op te zetten, bv. touw of manden maken, haken en breien.
De afdeling Maatschappelijk Werk inventariseert en beoordeelt de problemen van een groep en stelt dan prioriteiten met betrekking tot de hulp die nog geboden moet worden.
Weeskinderen worden veelal geholpen met schooluniformen, schoolgeld, boeken en als voedselhulp maïs en millet.
In de groepen wordt gewerkt aan het vergroten van het zelfrespect, verminderen van schuldgevoel, emotionele stabiliteit en psychologisch en spiritueel welzijn.
Mijn stage bij het OIP startte op 10 september en ik werd toegevoegd aan de afdeling Maatschappelijk Werk, waar ik me heel welkom voelde. Ik bezocht er diverse clustergroepen, zoals de Shirikisho Town Groep, Live in Hope, Law Ngimani, Opondo en andere. Ik probeerde goed te luisteren naar de problemen die de mensen vertelden en de plannen die ze hadden om die problemen aan te pakken. Het grootste elementaire probleem waar de groepen mee te maken hebben is de armoede. Verder vinden ze het moeilijk om in de groep alles transparant te laten verlopen. Wanneer me dat gevraagd werd probeerde ik de groepen bemoedigend toe te spreken.
We bezochten ook diverse scholen waarop leerlingen zaten die door het OIP gesponsord worden. We vroegen naar de schoolresultaten en controleerden of de door het project gesponsorde kosten waren betaald. Op het spreekuur van het Maatschappelijk Werk hadden we vaak te maken met, vooral oudere, cliënten, die acuut voedselhulp nodig hadden.
Verder bezochten we hutten van cliënten om te controleren of de door het project geschonken golfplaten ter renovatie van de hut, goed gebruikt waren.
Tijdens mijn verblijf in het OIP heb ik liefde ervaren, liefde tussen de stafleden en hun liefde voor de cliënten. Dit motiveert mij ook om hen lief te hebben en de weinige kennis en ervaring die ik nog heb, te delen met de cliënten. Door alle ervaringen die ik in het project heb opgedaan herken ik de spiritualiteit van Moeder Theresa van Calcutta. Moge God de handen zegenen van de mensen die geven en van hen die ontvangen.
3 Maart zijn er weer nationale verkiezingen in Kenia. Men kijkt hier met gemengde gevoelens naar uit. Het land is het geweld na de verkiezingen in 2007 nog niet vergeten. Toen kwamen naar schatting 1.300 tot 1.500 Kenianen om het leven en sloegen ruim 300.000 anderen op de vlucht. Vier Kenianen, onder wie politici die het presidentschap ambiëren, worden verdacht van het aanzetten tot geweld en worden momenteel voor het Internationaal Strafhof (ICC) in Den Haag vervolgd wegens misdaden tegen de menselijkheid.
Er is hoop op een goed verloop van de verkiezingen. Vele Kenianen schaamden zich na de onvoorstelbare gewelddadigheden die werden uitgelokt na de verkiezingen van 2007. Op veel scholen is er aandacht besteed aan het belang van een vreedzaam verloop. Overal in het land zijn er initiatieven die op roepen tot eerlijkheid, verdraagzaamheid, rust en tolerantie.
De Amerikaanse president Barack Obama heeft de bevolking van zijn vaders thuisland opgeroepen af te zien van intimidatie en geweld bij de verkiezingen. Hij noemde de verkiezingen een uitgelezen kans voor de Kenianen om echt samen te komen en de wereld te laten zien dat ze 'niet alleen leden van een stam of etnische groep zijn, maar burgers van een groots en trots land.'
De bisschoppen van Kenia hebben 23 februari uitgeroepen tot een dag van vasten en gebed voor vreedzame verkiezingen in Kenia. Alle religies zijn uitgenodigd om deel te nemen aan deze dag. Deze dag startte er ook een noveen voor vreedzame verkiezingen.
In 2012 is het OIP doorgelicht door een extern bureau. Eind augustus 2012 vond de eind-evaluatie plaats. Het gesprek tussen de onderzoekers van het bureau en de leden van het managementteam vond plaats in het fraterhuis in Oyugis. Het doel van de bijeenkomst was om het managementteam te helpen een heldere kijk te krijgen op de project-activiteiten en de steunmogelijkheden aan de samenleving in de toekomst. Drie project-activiteiten kwamen met nadruk aan de orde, namelijk: het bijstaan van mensen die seropositief zijn, de zorg voor weeskinderen in relatie tot onderwijs en de basale levensvoorwaarden en het in staat stellen van zieken en weeskinderen om zelf in de voedselbehoefte te voorzien.
Samen met het managementteam werd ook gekeken hoe het project zo effectief mogelijk kan blijven voortbestaan, rekening houdend met de kleiner wordende geldstromen vanuit het Generaal Bestuur van de Fraters CMM en de Stichting OIP Nederland. Een reorganisatie van de vele clustergroepen (grootouders, aidscliënten) moet een bezuiniging opleveren waardoor de hulp aan de doelgroep niet in gevaar komt. Er moet goed gekeken worden welke mensen écht hulp nodig hebben. Een aantal leden zal zelfstandig verder moeten, zonder financiële ondersteuning, maar wel met advies en begeleiding. Mensen worden niet in de steek gelaten! Het aantal situaties waarin geld of materiaal wordt gegeven, moet drastisch verminderen.
Ook op andere begrotingsposten werd beknibbeld. De begroting voor 2013 viel daardoor 16 % lager uit dan die van het jaar daarvoor.
De leden van het managementteam ervaren deze beoordeling van buitenaf als positief. Het drukt hen met de neus op het feit van de verminderende inkomende geldstroom en het helpt hen zich te richten op de meest wezenlijke hulpvragen van cliënten en samenleving.
Op 15 december kon men in Oirschot een levende kerstgedachte vinden! Achter in de tuin van de familie Gatzen aan de Markt in Oirschot was een prachtige mini-kerstmarkt ingericht. Een mini-kerstmarkt, maar met maxi uitstraling, met een ongelooflijke verscheidenheid aan kerstartikelen, die voor het grootste deel door kinderen en ouders, oma's, opa's en tantes zijn gemaakt. Ook Henk en Christianne van de Stichting OIP waren met een standje aanwezig, want de opbrengst van de verkoop was bestemd voor de weeskinderen in Oyugis.
Het bijzondere van deze kerstmarkt is dat het een initiatief is van en grotendeels georganiseerd is door een zestal kinderen.
Men ging aan de slag met het knutselen van honderden kerststerren, mini vogelhuisjes, engeltjes van hout en van pasta, kaarten, vogeltjes van stof en andere materialen, kerstkransen van lapjes, kerstballen in alle mogelijke kleuren en vormen, kaarten met prachtige foto's, voederbollen voor de vogels, etc. etc. Ouders kwamen bij elkaar om te knutselen, een vader zorgde voor een grote hoeveelheid erwtensoep, een opa bakte muffins, er werd gezorgd voor glühwein en warme chocolademelk, de tuin werd versierd met kerstbomen van een opa die een kwekerij heeft, met een heuse vuurkorf, lichtjes, foto's van Keniaanse kinderen, er was kerstmuziek, enz.
Maar dat was nog niet alles. De zes meisjes, Isis, Nina, Bodhie, Lotte en de zusjes Bauke en Amber gingen naar allerlei om te vragen naar prijsjes voor een loterij. Wat ze door deze actie binnenhaalden overtrof hun stoutste dromen, zodat er ook nog een echte veiling kon worden gehouden.
Kortom: het werd één groot feest van enthousiasme, vriendschap, saamhorigheid! Op 15 december krioelde het van grote en kleine mensen die op de aankondiging afkwamen. En als resultaat was er het prachtige eindbedrag van bijna € 2400,-!
Een echte kerstgedachte...dat was de reactie van heel veel aanwezigen: samen werken, samen de schouders eronder zetten, met veel plezier en inzet bezig zijn voor anderen, die het minder getroffen hebben dan zij! De Stichting OIP dankt alle kinderen en hun ouders en alle aanwezigen voor deze grandioze kerstactie!
Een jongen van naar schatting een jaar of 12, gekleed in een lange zwarte broek en een schoon wit overhemd, loopt op de compound van het OIP recht naar het naaiatelier. De jongen, Maxuel Omondi, weet waar hij Mary Nyajwaya kan vinden. Hij klopt vaker bij haar aan als de situatie thuis problematisch is geworden. Maxuel vertelt haar nu dat er geen eten meer in huis is.
Maxuel woont samen met zijn broer en zijn moeder, Mary Akoth, 36 jaar, in een klein huurhuisje. Zijn moeder is ziek, heeft aids. Sinds een jaar gaat het slechter met haar. Ze is regelmatig ziek. Momenteel heeft ze veel last van haar maag en twee pijnlijk opgezette benen, waardoor ze niet kan lopen. Mary is de tweede vrouw van een man die overleden is. De zonen van de eerste vrouw hebben haar huis na de dood van hun vader vernietigd en hebben de grond in bezit genomen. Mary kon met haar kinderen vertrekken. Ze heeft toen een huisje gehuurd in de stad, waar ze er in slaagde een handeltje op te zetten. Ze richtte een klein depot in waar ze frisdranken verkocht. Toen ze ziek werd kon ze dit werk niet meer doen en kon de huur niet meer betaald worden. Ze werd uit het huisje gezet. Mary huurde toen een zeer eenvoudig klein een-kamer huisje voor 300 Ksh (€ 3) in de maand.
Ter gelegenheid van de 60e verjaardag van Christianne hebben we een nieuwe dichtbundel uitgegeven: ‘Gevangen licht'. De vorige dichtbundel ‘Natuurlijk' dateerde van het jaar 2000. Deze nieuwe dichtbundel bevat 60 gedichten en is geïllustreerd met kleurenfoto's van Henk.
Elke dag zijn er momenten om licht te vangen, in de vorm van een ontmoeting, een verwondering, een woord, een klank, een beeld....
Het gaat er om die lichtdruppels te ontdekken, om ontvankelijk te worden voor wat je ziet en hoort. En daarmee ben ik al vele jaren bezig.
In mijn eerste bundel, 'Natuurlijk' (2000),stond de natuur centraal. In de 60 gedichten van dit boekje ontbreekt die geliefde inspiratiebron niet.
Daarnaast heb ik in allerlei levensmomenten woorden gevonden die er om vroegen neergeschreven te worden.
60 gedichten, vanwege 60 levensjaren! Je ontdekt erin tot wie ik op deze leeftijd geworden ben, waar ik van houd en waarin ik mijn kracht vind.
De Evangelische Omroep schenkt in haar uitzending ‘Metterdaad/Nederland Helpt' van donderdag 13 september aandacht aan het werk van Triple-O in Oyugis. De uitzending begint om 17:05 uur op Nederland 2.
‘Triple-O' (3xO) is een afkorting voor ‘Organization for Orphans in Oyugis'. ‘Triple-O' bestaat uit vier Nederlandse echtparen die regelmatig naar Kenia gaan om het werk aan te sturen en te controleren. Rodah Akinyi, de maatschappelijk werkster die de stichting in dienst heeft doet het eigenlijke werk. Ze houdt kantoor op de compound van het OIP, waarmee een goede samenwerking bestaat. Rodah kijkt waar de noden zijn, neemt beslissingen en zorgt voor de nazorg bij de gezinnen die gesteund worden.
... Ook het plaatsje Oyugis verraste me. Ik had me niet gerealiseerd dat het in deze jaren zo'n sterke economische groei doormaakt. Er wordt veel gebouwd. Je ziet dat er overal nieuwe winkeltjes en bedrijfjes worden gestart: de bedrijvigheid is enorm. Wandelend door het centrum zag ik nogal wat bedrijven in doodskisten (er gaan nog altijd veel mensen dood), maar ook apotheken, schoonheidssalons, restaurantjes, een boekwinkeltje, elektronicawinkels, garages, twee bankkantoren... Oyugis groeit uit van een klein agrarisch centrum tot een markplaats van enig formaat. Dat betekent ook wel iets voor het OIP: de bevolking groeit snel en het aantal noodlijdende mensen neemt toe. Hun situatie aan de marge van de samenleving lijkt niet te verbeteren. Voor de weeskinderen biedt de groeiende economie wel kansen, als ze tenminste een goed vak leren. Meer en meer raakte ik doordrongen van het belang van de OCTC vakschool van de fraters (Oyugis Craft Training Centre), die nu bijna dertig jaar bestaat. Jongens en meisjes die daar na twee jaar met een vakdiploma afstuderen, vinden gegarandeerd een baan. Voor goedgeschoolde auto- en elektromonteurs, timmerlieden, metselaars en kleermakers biedt de snel groeiende economie voldoende emplooi. De school kan op dit moment trouwens wel wat extra steun gebruiken, het aantal leerlingen houdt niet over en dat is mede het gevolg van teruglopende financiering maar ook van de status van algemeen secundair onderwijs. Veel leerlingen kiezen eerst voor een gewoon schooldiploma, óók belangrijk, al is het vinden van betaald werk daarna veel lastiger. En het schoolgeld voor een jaar (€ 240, inclusief overnachting en maaltijden) kunnen maar heel weinig families zich veroorloven.
Ik had vandaag (maart) een goed gesprek met een Nederlandse missionaris, Broeder Leo van de Weijer. Hij is de coördinator van een Aids-project in Oyugis. Hij vertelde met veel enthousiasme over de inzet van de medewerkers en de honderden vrijwilligers, die ervoor zorgen dat Aids-slachtoffers en wezen medische, sociale en materiële ondersteuning krijgen door de oprichting en begeleiding van zelf-hulpgroepen in de dorpen. Dit project bereikt echt de allerarmsten in een van de armste gebieden in Kenia. Hij benadrukte dat goede kwaliteit dienstverlening niet alleen afhankelijk is van deskundigheid van de medewerkers en vrijwilligers. Minstens net zo belangrijk is een goede motivatie. In een land waar de meeste mensen een dagelijkse strijd moeten voeren voor geld en dagelijkse levensbehoeften, is het niet vanzelfsprekend dat mensen voor elkaar klaarstaan. Zonder idealisme is het hemd altijd nader dan de rok, en blijft er van onderlinge solidariteit niet veel over. Daarom wordt in dit project ook veel aandacht besteed aan de spirituele ontwikkeling van de mensen die het praktische werk elke dag doen. Dat kan heel goed zonder indoctrinatie, iedereen wordt in zijn recht gelaten. Het leidt ertoe dat de medewerkers met enthousiasme hun werk doen, op tijd komen, het werk samen willen doen, eerlijk met de schaarse middelen omgaan, en hun neus niet ophalen voor de armen op het platteland. Daarom bereikt dit project echt de allerarmsten.
Marianne Bertens heeft ook dit jaar weer aan de Vierdaagse van Nijmegen deelgenomen. Gisteren haalde ze, na vier dagen van 40 kilometer, de finish op de Via Gladiola. Het was de derde keer dat ze zich liet sponsoren voor het Oyugis Integrated Project. Via de website www.oppadvooroyugis.waarbenjij.nu bracht ze haar volgers dagelijks op de hoogte van haar ervaringen.
We zijn trots op de prestatie van Marianne en dankbaar dat zij zich op deze manier inspant voor de weeskinderen in Oyugis.
Mijn werk als stagiaire in het OIP is me goed bevallen. De stafleden zijn vriendelijk en staan open voor nieuwelingen. Bovendien komt de hele omgeving uitnodigend over. Ik houd van dit project dat zich sterk maakt voor de armen en de minder gefortuneerden in de samenleving en hen helpt om de eindjes aan elkaar te knopen. Het is goed om de armen te bemoedigen en hen te leren om onafhankelijk van anderen te kunnen functioneren.
In de tijd dat ik in het OIP werkzaam was heb ik het project van binnen en van buiten leren kennen dank zij mijn begeleider Boniface, een van de maatschappelijk werkers. Op zijn eigen toegewijde manier nam hij de tijd om me te helpen de praktijk te koppelen aan mijn theoretische kennis. Hij introduceerde me bij diverse groepen in de samenleving, waar ik veel leerde over hun gebruiken.
Ik ben heel blij met de informatie die ik kreeg van de cliënten die door de afdeling Maatschappelijk Werk geholpen worden. Zij waren over het algemeen heel open in hun gevoelens. Het OIP voelt voor hen vaak als een vader en moeder tegelijk. Zij zouden het allemaal heel triest vinden als het project ooit zou ophouden te bestaan.
Het is mooi om te zien hoe de stafleden zich op een betrokken manier inzetten voor hun cliënten en hoe de projectcoördinator omgaat met zijn stafleden. Tijdens de pauze is er altijd tijd voor een grapje.
De Medische Afdeling van het OIP wordt ondersteund door vrijwilligers die in hun eigen buurt de bedlegerige patiënten bezoeken en bijstaan. Deze thuiszorg of buurtzorg wordt verleend in alle twaalf zones van Kasipul. Tegen het eind van het jaar is er altijd een retraite voor de vrijwilligers. Van 5 december, 16:00 uur, tot 7 december, na de lunch, waren 84 vrijwilligers bijeen op Shirikisho Senta.
De eerste dag was gereserveerd voor de reis, de ontvangst en voor ontmoeting. De tweede dag werd geleid door de priester Kennedy Nyumba, die zorgde voor spirituele voeding. De ochtend van de derde dag wordt traditiegetrouw gebruikt voor een algemene vergadering met, per zone, een bestuursverkiezing. Vier zones konden geen verkiezing houden, omdat ze met te weinig mensen aanwezig waren. Daar moeten in januari verkiezingen gehouden worden.
Frater Leo van de Weijer stak de vrijwilligers een hart onder de riem en dankte hen voor het werk dat ze gedaan hebben, in het belang van hun naasten. Hij vroeg hen door te gaan met hun taak in de voetstappen van Jezus. Alle vrijwilligers kregen een presentje als dank voor hun werk.
Iedereen ging tevreden naar huis met het voornemen zich ook in het nieuwe jaar in te zetten voor de bedlegerigen in hun eigen omgeving.
Op 17 maart kwamen een vijftigtal oud-studenten van CP-scholen van de Fraters CMM bij elkaar in het Provincialaat in Nairobi. Diverse fraters die aan de scholen verbonden zijn of waren, namen aan de bijeenkomst deel. Het was een vreugdevolle ontmoeting waar volop ervaringen werden uitgewisseld. Velen staken hun erkentelijkheid voor het werk van de Fraters CMM niet onder stoelen of banken. Een aantal van de oud-studenten is succesvol werkzaam in diverse sectoren van de Keniaanse economie.
Er werd besloten om de spirit van de CP-scholen voort te zetten door maandelijks een financiële bijdrage over te maken voor een CP-fonds. Er werd een comité samengesteld van enkele fraters en enkele oud-leerlingen die dit fonds zullen beheren. Het fonds zal worden gebruikt om armlastige studenten met goede resultaten in de gelegenheid te stellen secondair of hoger onderwijs te volgen.
In India en Europa hebben NGO's, waaronder de Ecumenical Advocacy Alliance, van 6 tot 10 februari een Global Week of Action gehouden in het kader van overleg over de Free Trade Agreement (Vrijhandelsovereenkomst) tussen de Europese Unie en India.
India heeft zich de afgelopen decennia ontpopt als de belangrijkste producent van goedkope, generieke geneesmiddelen in de wereld. Daardoor hebben veel van de armsten in de wereld toegang tot effectieve medicijnen. Zo wordt meer dan 90 % van de geneesmiddelen voor kinderen met AIDS geleverd door India. In 2011 kostten de AIDS-medicijnen per persoon per jaar niet langer $15.000 maar $350. Ongeveer 80% van de mensen met HIV/AIDS in ontwikkelingslanden gebruikt Indiase geneesmiddelen. Natuurlijk zijn westerse farmaceutische bedrijven niet blij met dit succes. De EU is momenteel verwikkeld in besprekingen met India over intellectueel eigendom. Activisten zijn bezorgd dat een nieuwe overeenkomst de toegang tot goedkope medicijnen zal bedreigen. Sinds 2007 is dankzij sterke campagnes wereldwijd voorkomen dat India toegeeft aan de Europese druk om de productie en verspreiding van generieke medicijnen aan banden te leggen. Opnieuw roepen NGO's ons op om de EU en de Indiase regering te laten zien dat het leven van velen belangrijker is dan de intellectuele eigendomsrechten van weinigen. Actuele informatie over de onderhandelingen tussen de EU en India is te vinden op de website van Médecins Sans Frontières (Artsen zonder Grenzen): www.msfaccess.org/hands-off-our-medicine-campaign
bron: Nieuws van her en der, nr.197, 15 februari 2012; uitgave van Afrika-Europa Netwerk (info: www.afrikaeuropanetwerk.nl)
Ayaki Matieka, een van de vijftien groepen van Grootouders, is een voorbeeld voor andere groepen. ‘Ayaki Matieka' betekent: ‘Aids maakt ons af'. De groep koos voor deze naam om dat zij door aids de meeste van hun zonen en dochters verloren hebben en opgescheept werden met de zorg voor de weeskinderen. Het is geen kleinigheid voor de oudere mensen om deze kleinkinderen op te voeden tot verantwoordelijke burgers.
Vier jaar geleden kwam deze groep in zijn geheel naar het OIP met de vraag om hulp op velerlei gebied: eten, geld, kleding, enz. Het geven van hulp maakt mensen of een groep echter afhankelijk van de gever. Dat is niet de bedoeling van het OIP. De groep heeft dat ingezien en heeft zich, gesteund door de landbouwmedewerkers van het OIP, op landbouwactiviteiten gestort: er werd maïs gezaaid, er werden zoete aardappels gepoot en pinda's gezet. Ze zijn vanaf het begin in staat geweest om elk jaar twee keer te oogsten. Op dit moment is de groep in het trotse bezit van een voorraad van acht zakken maïs. In augustus hebben ze één zak geschonken aan het OIP. De groep heeft ook nog drie zakken pinda's in voorraad en aan het eind van dit seizoen verwachten ze een recordoogst van zoete aardappelen.
Ayaki Matieka heeft zich als groep laten registreren bij de lokale overheid, waardoor ze in staat zijn een eigen bankrekening te openen. Ze hebben momenteel een saldo van Ksh 18.000 (€ 180)! Met de 52 weeskinderen en hun gezamenlijke activiteiten hebben de 29 leden van de groep de handen vol en is er geen tijd om doelloos rond te hangen, geen tijd voor luiheid, drank en daardoor af te glijden tot een lager niveau.
"Ik zou tientallen boeken kunnen vullen met alle ongelooflijke ervaringen die ik daar beleefd heb, en dan nog zou ik niet duidelijk op papier hebben kunnen zetten wat ik nu werkelijk voel. Iedere seconde is onbeschrijflijk. Tranen van vreugde stromen over mijn wangen als ik op de motor door het oneindige, immer beweeglijke landschap cross. Mijn dromen zijn onuitputtelijk als ik uit de ramen van de pick-up naar het opwaaiende rode zand staar, dat zich als een sluier over de ooit zo groene natuur drapeert. Langs de weg lopen honderden moedige mensen, die keer op keer de absurde hoeveelheid kilometers trotseren om een simpele boodschap te halen, of om hun emmers te vullen met water. Ik voel jaloezie. Ik zie hun moed, hun kracht, hun doorzettingsvermogen.
Iedere dag opnieuw voeren zij dezelfde, oneindige routine uit, puur en alleen om in leven te blijven. Om anderen leven te geven. Dit land en zijn inwoners geven me zoveel kracht, waardoor mijn zin in het leven alleen maar blijft groeien. Zij zijn de reden dat ik doorzet, dat ik volhoud, dat ik mijn hoofd niet laat hangen. Zij zorgen er voor dat ik de wens heb om voor eens en altijd vaarwel te zeggen tegen de materialistische wereld waar we zo in verwikkeld zijn. Dankzij hen heb ik geduld gekregen, minder tijdsbesef en bovenal minder haast. Zij wakkeren mijn enorme haat tegen onrecht aan, maar leren me tegelijkertijd ook om intens gelukkig te zijn met tastbare, levende wezens van vlees en bloed, in plaats van met geld en goederen. Ze leren me leven. Écht leven."
De traumatische kindsheid van Jezus, gekenmerkt door het bloedbad van de onschuldige kinderen (Mt. 2:16) en de daarmee samenhangende tocht naar Afrika (Egypte) als vluchteling (Mt. 2:13) zien we met eigen ogen nog elke dag herhaald worden in het stervende Turkanakind, in het oorlogsgeweld waarin het Somalische kind wordt geboren en in de hartverscheurende armoede van miljoenen kinderen in Afrika die lijden en sterven in de handen van hun hulpeloze ouders.
Misschien meer dan welke andere periode ook, hebben wij ons in deze tijd tegenover God te verantwoorden vanwege de vele kinderen die ontbering moeten doorstaan tot de dood er op volgt in een wereld van overvloed.
Als deze Kerst een Christelijke beleving mag hebben dan moet het op de een of andere manier met zich meebrengen dat wij Jezus her-ontdekken in de armen; dat wij bereid zijn gehoor te geven, in woord en daad, aan Zijn boodschap: "zoveel ge gedaan hebt aan één van dezen, mijn geringste broeders-en-zusters, hebt ge het mij gedaan!" (Mt. 25:40).
Ik kende David Amunga sinds hij bij het OIP werkte. Het was een joviale man die altijd lachte. Wanneer je hem ontmoette stak hij altijd meteen zijn hand uit om je te groeten. Hij deed dat de hele dag door, hoe vaak je hem ook tegenkwam. Op een dag vroeg ik hem: "David, waarom ben je er zo in geïnteresseerd om me meer dan tien keer op een dag te groeten?" Zonder aarzelen antwoordde hij me: "Het is een opdracht van God, onze Schepper, dat we elkaar liefhebben. Dit is een van de manieren om uitdrukking te geven aan die liefde." En hij ging verder: "John, je mist iets. het is goed elkaar te groeten, al is het honderd keer. Als God toestaat dat je elkaar ontmoet, dan groet je elkaar."
Ik begreep hem toen niet goed. Maar na zijn dood miste ik hem echt en begon ik mij te realiseren wat hij had gezegd. Hij is overleden en voor altijd verdwenen hier op het erf van het OIP. Niemand kan hem nog een hand geven en groeten.
Wij in het OIP missen David voor zijn dienstbaarheid en zijn begroetingen. Ik bid dat God hem mag belonen met de eeuwige rust en dat Hij zal blijven zorgen voor de vrouw en kinderen die achterblijven.
De wereld van counselen en testen op hiv/aids is sterk aan verandering onderhevig. Door studie en onderzoek op wetenschappelijk niveau veranderen inzichten en daardoor het werk aan de basis. De counselor moet zich daarom voortdurend verdiepen in de nieuwste inzichten. De term VCT (Volontary Counseling and Testing) is tegenwoordig vervangen door HCT (Hiv Counseling and Testing).
Tegenwoordig is de belangstelling voor HCT groot en blijkt ook dat mensen bereid zijn het resultaat van de test te aanhoren. De media hebben hier een belangrijke bijdrage geleverd door er steeds maar op te blijven wijzen dat je, wil je meedoen om hiv/aids te bestrijden, eerst moet weten wat je eigen status is: ben je wel of niet besmet? Ook al zijn er positieve ontwikkelingen, we komen steeds ook weer problemen tegen, die we als uitdagingen tegemoet moeten treden. Zo realiseerden we ons dat sommige grootouders of andere ‘pleegouders' die voor weeskinderen zorgen, niet genoeg weten over hiv/aids, hoe besmetting kan plaatsvinden. Sommige van de weeskinderen waarvoor ze zorgen zijn seropositief geboren. Wanneer een verzorger daarvan niet op de hoogte is, kan hij/zij door onzorgvuldig handelen zelf besmet raken. Het blijft dus zaak om de hele gemeenschap, inclusief de ouderen, te informeren en voor te lichten over hiv/aids. Dit is een belangrijke taak voor de maatschappelijk werkers die deze ouderen begeleiden bij het opvangen en begeleiden van de weeskinderen.
Bij het begeleiden van de jonge aidspatiëntjes komen we verschillende problemen tegen. In de nieuwsbrief 2011-11 leest u hier meer over.
Organische landbouw is een systeem dat gebruik maakt van natuurlijke methodes om zo de aarde vruchtbaar en planten en vee gezond te houden. Bovendien is dit kostenbesparend. Een belangrijk onderdeel is het hergebruik van voedingsstoffen van plant en dier in organische vorm.
De aanpak van organische landbouw houdt het land productief door gebruik te maken van lokale beschikbare bronnen en verbetert de vruchtbaarheid door het gebruik van compost, het goed bewerken van het land, wisselteelt van gewassen, gemengd bedrijf (voedingsgewassen en vee), het planten van bomen, een goede verzorging van plant en dier en frequente controle op ziektes en parasieten.
Met een snel toenemende bevolking is voortdurend nieuw land nodig: braakliggend terrein moet worden gecultiveerd. Oude tradities en gebruiken verliezen hun waarde, moeten overboord gegooid worden en plaatsmaken voor nieuwe, moderne landbouwsystemen.
Door organische landbouw ontwikkelen we een mengvorm van nieuwe en traditionele landbouwsystemen om te proberen inzicht te krijgen in de wetten van de natuur, zodat we de vruchtbare aarde niet uitmelken, maar kwalitatief steeds verbeteren.
Het is essentieel om op te houden met het vooroordeel dat elk insect schadelijk is en dat elk plantje dat niet staat waar wij het hebben geplant, een on-kruid is. Het spuiten van gif is geen oplossing. Al deze planten en dieren zijn niet geschapen om de mens te benadelen. Integendeel, hun functie is het ongeschikte te vernietigen. Wanneer je ervoor zorgt dat de grond goed in balans is wat betreft de voedingsgraad, zullen je gewassen en vee gezond zijn en resistent tegen de aanvallen van plagen en ziektes.
Evenals vorig jaar heeft Marianne Bertens de Vierdaagse van Nijmegen gelopen. Daarbij heeft ze zich weer laten sponsoren voor het Schoolfonds van het Oyugis Integrated Project.
Hoewel de voorbereiding niet zo intensief was als vorig jaar, heeft Marianne de eindstreep gehaald en is ze vrijdag feestelijk onthaald op de Via Gladiola in Nijmegen, waar burgemeester Thom de Graaf haar persoonlijk ontving met de complimenteuze woorden "Goed gedaan!".
Niet alleen Marianne heeft het goed gedaan, maar ook haar sponsors hebben zich weer van hun beste kant laten zien.
Marianne heeft dit jaar een nog hoger bedrag bij elkaar gelopen dan vorig jaar. De totale opbrengst is maar liefst € 1500!.
Op de foto zien we Marianne en 'ons moeder' die met zelf gebakken warme appelflappen langs de kant van de weg stond.
Elidah Mosi is een seropositieve weduwe uit Nyalende, lid van de Yadhwelo Clustergroep. Ze heeft de zorg over vier kinderen. Haar man stierf in 2002 en ze heeft zich goed staande weten te houden. Huisvesting was echter een probleem. Het OIP heeft haar geholpen met zestien golfplaten om een dak te bedekken. Leden van haar clustergroep leverden de palen en spijkers om het geraamte op te bouwen. Ook voor het besmeren van de vlechtwerkwanden kreeg ze hulp. Elidah heeft nu een fatsoenlijk huisje en is het OIP heel dankbaar.
Dit en andere voorbeelden m.b.t. verbetering van huisvesting zijn te lezen in onze Nieuwsbrief van juli/augustus 2011.
"De mensen hier hebben altijd een glimlach en een positieve instelling, in bijna elke situatie. Dat is bewonderenswaardig! De mensen van het OIP zijn erg behulpzaam en ze hebben allemaal een groot hart. Met grote toewijding proberen ze de kwaliteit van leven van hun cliënten te verbeteren. De basisgedachte van een geïntegreerde aanpak op het gebied van maatschappelijk werk, gezondheidszorg en landbouw werkt effectief en is duurzaam. Het heeft veel indruk op me gemaakt om deze medewerkers van het OIP te zien samenwerken als één grote familie. Volgens mij is het ook erg belangrijk dat ze proberen de samenwerkende clustergroepen zover te brengen dat de leden op eenzelfde manier samen optrekken, samen-werken en elkaar ondersteunen. Dat is een van de belangrijke stappen om te leren jezelf en elkaar te helpen op een weg naar onafhankelijkheid. Ik ben blij dat ik dit in het OIP heb mogen ervaren. Tot ziens!"
Alal Bach, vader van zes kinderen, is onder onduidelijke omstandigheden overleden in Oyugis stad. Een voorbijganger ontdekte zijn lichaam en belde ondergetekende, om hem te verwittigen. Gezien de omstandigheden moest de politie worden gewaarschuwd om het lichaam naar het mortuarium te brengen. De politie moet dan eerst echter een verklaring van een deskundige hebben dat de man is overleden. Daarvoor werd onze hoofdverpleegkundige Mary Mboya ingeschakeld.
Alal Bach was lid van de Ondiko, een clustergroep van grootouders. Hij werd gesteund door het OIP. Om wat bij te verdienen werkte hij mee aan het onderhoud van de hellende weg van Oyugis naar Shirikisho Senta (zie foto).
Het OIP steunde het getroffen gezin door het betalen van de rekening van het mortuarium en de doodskist en we verzorgden het transport van het lichaam naar huis.
Bij de begrafenis was ondergetekende aanwezig namens het OIP en ik zag daar hoe andere leden van Ondiko maïs en geld gaven, zodat de bedroefde familie, zijn weduwe Penina en zes jonge kinderen, in ieder geval een maand te eten heeft.
Het OIP wil dit idee graag overnemen en proberen dit te implementeren in de groepsregels, zodat het een algemeen gebruik wordt.
Ik had juist een gesprek met een van de lokale bestuurders van Kosele (hoofdkern van Zuid-Karachuonyo). Het was een informeel bezoek waarin hij me informeerde over enkele nieuwe ontwikkelingen in ons gebied. Daarbij vertelde hij me dat hij, gezien de ontwikkelingen die plaatsvinden, het OIP beschouwt als een onderdeel van de ruggengraat van dit district. Als je zo'n stelling hoort, is dat een aanmoediging om door te gaan met het werk waarmee je bezig bent. Tegelijkertijd is het een uitdaging om onze manier van dienstverlening te verbeteren en zo te werken aan een steviger ruggengraat. Voor mij is het heel duidelijk dat we onze dienstverlening alleen maar kunnen verbeteren als we ons werk van moment tot moment doen op de manier die van ons verwacht wordt. Laten we elkaar helpen door onze naasten op een positieve manier te zien en alle belemmeringen op te ruimen die een positieve omgang verhinderen.
Toen Jezus rondliep in deze wereld, goede daden verrichtte waar hij kon, nodigde hij ons uit om met Hem mee te gaan in zijn werk. Hij zal altijd in de buurt zijn om ons te motiveren, zodat het plan van de Vader voor ons allen kan worden vervuld.
Vrouwen doen wereldwijd 66% van al het werk; ze verdienen 10% van het wereldinkomen en hebben 1% van alle bezittingen; van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw; van alle armen op de wereld is 75% vrouw, van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw, van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw.
Eind vorig jaar vond in Ghana een bijeenkomst plaats van vrouwelijke activisten uit geheel Afrika. In een verklaring die aan het einde werd opgesteld, spreken de vrouwen zich uit over de klimaatverandering, voedselsoevereiniteit en onrechtvaardige handelsverdragen. Ze wijzen erop dat vrouwen een centrale rol hebben in het oplossen van de enorme problemen op het Afrikaanse continent in een context van crises op het vlak van economie, klimaat, voedsel en energie. Ze pleiten voor een beleid waarin de prioriteiten van vrouwen in het gehele continent integraal worden opgenomen. Zo niet, dan blijft het zojuist gestarte ‘Decennium van de Afrikaanse Vrouw' (2010-2020) zonder betekenis. (Bron: Pambazuka News, 20/1/2011).
Tot wel 70 % van alle vrouwen in de wereld krijgen in hun leven ooit te maken met seksueel geweld. Say NO - UNITE to End Violence against Women voert al jaren campagne om een halt toe te roepen aan dit geweld. Een van de activiteiten is het bijhouden welke maatregelen individuen, organisaties en regeringen wereldwijd ondernemen op dit vlak. De teller staat momenteel op 1.851.382, een hoopvol teken te midden van alle schokkende feiten. De campagne wil regeringsleiders ervan overtuigen dat het beëindigen van dit geweld een topprioriteit is voor velen. (Bron: www.saynotoviolence.org)
Een minimum voorwaarde voor een menswaardig bestaan is volgens mij dat iedereen over voldoende middelen beschikt in zijn of haar spiritueel- en lichamelijk bestaan om zijn of haar normale functies naar behoren te kunnen verrichten. Hier kunnen we aan toevoegen dat hij of zij normaal gesproken die middelen zelf moet verwerven. Als we dat als voorwaarde stellen, dan mankeert hieraan in heel veel landen nog heel wat.
Hoeveel mensen, met name in Kenya, voldoen hieraan nog niet. Nog te veel mensen zijn voor een heel groot deel afhankelijk van anderen. Aan de oorzaak van deze afhankelijkheid kunnen de meeste mensen niet veel doen. Dat gaat dikwijls boven hun macht en krachten uit. Veel jonge mensen die hun studies afgerond hebben kunnen niet aan een baan komen. Dat er veel meer mensen zijn dan dat er banen zijn is een feit. Je kunt je afvragen of de overheid geen nieuwe banen kan scheppen. Dat zou ze best kunnen, maar dan moet het leefklimaat van een land wel drastisch veranderen. Als er bijvoorbeeld geen vrede en veiligheid is dan kun je het wel vergeten om mensen en instanties te vinden die voor nieuwe mogelijkheden willen zorgen.
Mijn wens voor 2011 is dat allen die op de een of andere manier in de gelegenheid zijn om aan de structuur van een maatschappij wat te veranderen in de goede richting, echt de kans krijgen om daar creatief mee bezig te zijn. Dat er een goed klimaat geschapen wordt voor nieuwe industrieën. Ik denk nu aan mensen in de regering, met name ministers en leden van de tweede kamer. Ook de kerkelijke overheid kan zijn invloed laten gelden. Zelfs ieder van ons kan een steentje bijdragen aan verandering van structuren. Maar dan moeten we hier wel voor open blijven staan en creatief zijn om wegen te blijven zoeken om aan meer mensen een menswaardig bestaan te bieden en de moed niet te gauw opgeven met een excuus dat het niet mogelijk is.
Vandaag (15 dec) zijn in Kenia de namen van zes personen bekend gemaakt die een grote rol gespeeld hebben bij de onlusten van 2007/2008. Het internationale gerechtshof in Den Haag gaat nu verder om te zien wat er gedaan kan worden om meer vrede in Kenia te brengen. Dit alles gebeurt in het midden van de Adventstijd, een tijd van wachten op en verlangen naar diepe vrede.
De vrede-brenger bij uitstek is Jesus zelf, maar Hij kan alleen binnenkomen als we onze deuren openen. Dat is mijn wens voor iedereen die met ons verbonden wil blijven.
Op woensdag 1 december is het Wereld Aids Dag. Die dag staat de strijd tegen aids overal ter wereld in de schijnwerpers. Wereldwijd wordt er aandacht gevraagd voor de aidsproblematiek en om op te roepen tot meer solidariteit met mensen met hiv en aids. Ook in Nederland vonden er dit jaar weer veel initiatieven, evenementen en acties plaats. In de pers hebt u er zeker iets van gelezen.
UNAIDS, het aidsbureau van de Verenigde Naties, maakt elk jaar opnieuw schattingen van de hiv- en aidscijfers in de diverse landen en regio's. Deze cijfers worden één maal per jaar bekend gemaakt maar in de tussentijd wel gecorrigeerd op basis van nieuwe gegevens.
Aantal mensen dat seropositief is: 1.750.000. Van dit totaal zijn er 155.000 onder de 15 jaar (9%) en zijn er 1.000.000 volwassen vrouwen (57%). Aantal doden door Aids: 107.000 in een jaar tijd.
Meer wetenswaardigheden over aids en over het Oyugis Integrated Project leest u in de nieuwsbrief van december 2010.
Het Oyugis Integrated Project (OIP) is een organisatie die actief is aan de basis van de samenleving. Het project is gestart op 1 januari 1997 door de Congregatie van de Fraters van Onze Lieve Vrouw, Moeder van Barmhartigheid (Fraters CMM).
Het ondersteunen van mensen die direct of indirect zijn getroffen door hiv/aids om daardoor hun welzijn te verbeteren.
Het aanbieden van diensten op het gebied van medische zorg, sociale hulpverlening, landbouwontwikkeling en algemene ondersteuning.
De activiteiten worden uitgevoerd vanuit vier departementen: medisch, sociaal, landbouw en serviceverlening. Elk departement wordt geleid door een Hoofd. De drie Hoofden vormen samen met de coördinator en de penningmeester van het project het OIP-Managementteam. Het managementteam komt een keer per maand bij elkaar.
De activiteiten van het OIP worden begrensd door Kasipul Divisie in Rachuonyo District, Kenya. Het gebied wordt bediend vanuit het hoofdkwartier van het OIP: Shirikisho Senta in het provinciestadje Oyugis.
Een vaste vraag die we, elke keer als we in Kenia geweest zijn, te horen krijgen luidt: "Zie je vooruitgang?" Het antwoord is een volmondig ‘Ja'. Het land ontwikkelt zich, we zien nieuwe initiatieven in de samenleving, we zien ontwikkelingen in het OIP. Dat wil niet zeggen dat het land er bovenop is, dat hulp gestopt kan worden, dat het OIP overbodig wordt. Tegenover de vooruitgang die duidelijk plaatsvindt, zien we ook steeds weer nieuwe probleemgevallen: mensen die overlijden en weeskinderen achterlaten, armoede, honger - ook door het mislukken van de oogst ten gevolge van klimaatverandering -, mensen die amper een dak boven hun hoofd hebben of kinderen die de schoolkosten niet kunnen betalen. De zelfkant van de samenleving blijft bestaan!
Op zondag 5 september a.s. vindt in Oirschot de jaarlijkse sponsorfietstocht plaats voor het OIP: Brabant Tour(t).
Al voor de zevende keer zet Beerzenaar, en collega van Christianne van de Wal, Gerard Willemen, een bijzondere fietstocht uit, van verschillende kilometers lang.
De fietstocht wordt al jaren erg gewaardeerd door de deelnemers, waarvan er velen elke keer trouw aanwezig zijn. Zelfs de meest ervaren fietsers in het gebied rond Oirschot verbazen zich regelmatig over plekjes, weggetjes en fietspaden waar zij niet eerder zijn geweest. Maar het meest bijzondere is de variatie die Gerard Willemen in zijn fietstochten legt, variatie aan landschap en uitzicht. Daardoor worden het juweeltjes van fietstochten voor een goed doel, het OIP.
De fietstocht kost € 3,- per route, vertrekt vanaf Basisschool de Linde in Oirschot. Daar kan men zich voor de route inschrijven van 10.00 uur tot 13.00 uur.
Na afloop kan men bij de basisschool voor € 1,- een kop koffie, thee of iets fris kopen, en ook die opbrengst is voor het OIP.
In de aula van de school (of buiten op het schoolplein als het zonnig is) wordt Afrikaanse muziek ten gehore gebracht en worden talloze sieraden, kunstnijverheidsartikelen, kanga's, e.d. afkomstig uit Kenya, verkocht.
Julius Odak is jarenlang verbonden geweest aan het OIP. Hij was sociaal werker en bezocht vooral scholen om daar seksuele voorlichting te geven en vertelde over hiv en aids, hoe je aids kon voorkomen en hoe je er mee kon leven. Dat deed hij op een zeer goede, vakkundige, indrukwekkende manier. Hij wist de jeugd te raken. Na het ontbinden van zijn contract was hij al weer snel terug bij het OIP, nu als vrijwilliger. Hij ging mensen begeleiden die een aidstest wilden doen en hielp hen met de uitslag te leven, nadat hij geslaagd was voor het staatsexamen van VCT-counselor.
Het was al een tijdje bekend dat Julius Odak ziek was. Tijdens onze eerste dagen in Oyugis dit jaar hoorden we dat hij ernstig ziek was. Hij wilde geen bloedtest laten afnemen. Hij wilde niets weten van Aids. Het was hekserij, waardoor hij ziek was.
Vrijdag 13 augustus werd ons verteld dat Julius Odak op de medische hulppost van het OIP was binnen gedragen. Bijna onherkenbaar, vel over been lag hij daar aan een infuus. We hebben meer mensen in het eindstadium van Aids zo zien liggen. Hij had bijna de kracht niet om iets te zeggen, maar was blij ons te zien. Eindelijk had hij toegestemd in een bloedtest, die de week daarna zou worden afgenomen. Zaterdag 14 augustus kregen we een telefoontje dat Julius Odak was overleden.
Voor sommigen is dit een ongelooflijk verhaal, voor anderen roept het veel herkenning op. In ieder geval is het een deel van de werkelijkheid met betrekking tot de wereld van Aids in Kenia.
Tijdens de Vierdaagse in Nijmegen van 20 t/m 23 juli j.l. liep ook Marianne B. mee. Het was de eerste keer dat zij de grootse tocht aanvaardde, een wens van jaren, maar zij koppelde aan het wandelen ook een goed doel: de weeskinderen in Kenia, een speerpunt van het O.I.P. Ze zocht binnen haar familie- en vriendenkring personen die dit doel wilden steunen, en voor hen verzorgde zij via een weblog een levendig verslag, voorzien van foto's, van de voorbereidingen naar - en de grote wandeltocht zelf! Marianne heeft tot haar en onze verrassing maar liefst een 50-tal mensen gevonden die haar weblog lazen, en die ieder € 15,- stortten voor het goede doel. De Stichting OIP is Marianne heel dankbaar voor haar initiatief en willen haar van ganser harte gelukwensen met het bereiken van de finish van deze bijzondere wandelvierdaagse!!
"Wees tevreden met wat je hebt en blij met de dingen zoals ze zijn", is een algemene uitspraak in veel religieuze groeperingen die liefde voor de Schepping verkondigen. Sinds de oprichting van het project heeft het OIP steun gegeven aan de armsten van de armen in deze omgeving en veel mensen zijn verwezen naar het OIP wanneer ze in nood waren. Sinds we bepaalde cliënten bijeengebracht hebben in clustergroepen zien we een verandering in hun betrokkenheid tot de noden van hun naasten. Dit hebben we onlangs nog meegemaakt in Kojwach, waar een clustergroep 4 ijzeren golfplaten beschikbaar stelde om een volslagen wees in hun omgeving te helpen die een goed dak boven zijn hoofd nodig had. Later benaderden ze het OIP voor nog wat aanvullende hulp, maar de aanzet kwam uit henzelf! De jongen heeft nu een degelijk onderkomen. Dit is een actie, gebaseerd op liefde. Als iedereen, in navolging van Jezus, ware liefde praktiseerde, zou het aantal door armoede getroffen mensen een stuk lager zijn. Barmhartige liefde is niet zomaar een sleutel, maar een magische sleutel. Wanneer je die gebruikt zal de wereld plotseling veranderen in een prachtig wonderland.
Deze en meer positieve berichten, maar ook te overwinnen tegenslagen, leest u in onze nieuwsbrief 2010-06
Met de verpleegkundige van de Home Based Care heb ik een aantal bezoeken afgelegd bij de aidspatiënten. Dit was een erg indrukwekkende tijd voor mij, waarvoor ik heel dankbaar ben. Ik kreeg zo de kans de bedlegerige patiënten te ontmoeten die niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Door de medische afdeling, met name via de vrijwilligers, wordt hier fantastisch werk verzet. Deze doodzieke mensen krijgen zo medicijnen en verdere hulp die zij nodig hebben. Ik was onder de indruk van de vrijwilligers die de zieken liefdevol bijstaan zonder dat zij daarvoor een salaris ontvangen.
Ik ontmoette ook de arme weduwen en weduwnaren, die met kinderen achterblijven na de dood van hun echtgeno(o)t(e). We hebben veel van deze incomplete gezinnen bezocht en je staat versteld van de gastvrijheid die we daar ontmoeten. Ondanks de grote problemen die ze het hoofd moeten bieden, worden we overal warm ontvangen en krijgen we het weinige voedsel dat in huis is met een blij gezicht voorgezet.
Eunice Odhiambo, een weduwe die de zorg heeft voor vier weeskinderen, is een van de cliënten die we Ksh 3.000 als startkapitaal hebben gegeven om een handeltje op te zetten met de bedoeling in het eigen onderhoud te voorzien. Ze startte als maïshandelaar door een zak maïs te kopen en deze in haar eigen omgeving (Kamuga area) aan de man (vrouw) te brengen. Ze hield hier Ksh 6.000 aan over, maar het noodlot sloeg toe en ze verloor bijna het hele bedrag bij verdere in- en verkopen. Eunice was zich bewust dat ook verlies inherent is aan handelen, ze gaf niet op en ging door met het verkopen van maïs. Toen ze weer een kapitaaltje had weten te vergaren stapte ze over op het verhandelen van vis. Dit bleek nog winstgevender te zijn en al spoedig had ze Ksh 10.000 verdiend. Ze besloot dit geld te bewaren en maakte plannen om over te stappen op de handel in tweedehands kleding. Ze kocht al vast een baal voor Ksh 7.500 en ging door met haar vishandel om een tweede baal te kunnen kopen, zodat ze zich definitief op de kledinghandel kon storten.
Eunice ontwikkelt zich als een goede zakenvrouw en is een goed voorbeeld voor andere mensen die een startkapitaaltje krijgen.
De Shirikisho Bibliotheekdienst van het OIP is de enige in het hele Rachuonyo District en wordt gewaardeerd door overheid en gebruikers. Sinds de officiële opening op 14 september 2009 worden diverse diensten aangeboden: studeren ter plekke, het uitlenen van boeken, het inzien van naslagwerken, op de hoogte blijven van de actualiteit (dagbladen), gebruik van internet en het geven van computercursussen.
De bibliotheek is heel rustig gestart, omdat de meeste mensen niet van het bestaan op de hoogte waren. Nadat de bibliotheekstaf, onder leiding van John Omondi, een aantal scholen bezocht had om het gebruik van de bibliotheek te promoten trok het aantal bezoekers wat aan en momenteel is het weer erg druk. Tijdens die schoolbezoeken deed het team ook diverse ideeën en suggesties op. Een aantal gerealiseerde ideeën draagt bij aan het hoge bezoekersaantal.
Een probleem is dat we nog niet over voldoende boeken beschikken voor na de middelbare school en geen boeken voor technisch onderwijs. Wel hebben we voldoende studieboeken voor het primair en secondair onderwijs, naslagwerken, woorden-boeken, Bijbels en atlassen. We hebben ook religieuze en spirituele boeken, waar veel vraag naar is.
De bibliotheek draait dus goed, maar er is nog behoefte aan meer boeken om onze gebruikers beter van dienst te zijn en de bibliotheek op een hoger (internationaal) niveau te brengen. We zijn daarom op zoek naar sponsors die ons in staat stellen meer boeken aan te schaffen.
Op 1 december is het Wereld AIDS Dag. Die dag staat de strijd tegen AIDS overal ter wereld in de schijnwerpers. Wereldwijd wordt er aandacht gevraagd voor de AIDSproblematiek en om op te roepen tot meer solidariteit met mensen met HIV en AIDS.
39 miljoen mensen in de wereld zijn geïnfecteerd met het dodelijke AIDSvirus. Elke zeven seconden komt daar iemand bij.
Elke dag sterven 8.000 mensen aan AIDS en raken duizenden kinderen hun ouders kwijt. Er zijn nu al 15 miljoen AIDSwezen.
Er zijn meer dan 25 miljoen mensen aan AIDS overleden en als we niets doen, zullen dat er in 2050 volgens de Verenigde Naties 280 miljoen zijn.
AIDS treft vooral kinderen en jongeren. Iedere minuut sterft er ergens ter wereld een kind aan AIDS en raken vele kinderen hun ouders kwijt. Van alle mensen die door het AIDSvirus getroffen worden, is de helft tussen 15 en 24 jaar. Minder dan 35% van de jongeren weet hoe ze zich kunnen beschermen tegen het AIDSvirus.
90% van de getroffenen leeft in ontwikkelingslanden. Zuidelijk Afrika is het zwaarst getroffen, maar ook in Oost-Europa, de Cariben en Azië neemt de AIDSepidemie ernstige vormen aan.
Ook in Nederland stijgt het aantal infecties met HIV en andere seksueel overdraagbare aandoeningen (soa).
Slechts 1 op de 10 mensen in arme landen wordt op HIV getest. Negen van de tien mensen weten dus niet eens of ze het virus hebben. Slechts 20% van de mensen die acuut AIDSremmers nodig hebben, krijgen deze ook.
Maar er is ook goed nieuws: het aantal mensen dat besmet is met HIV, is voor het eerst in 25 jaar stabiel. De AIDSbestrijding boekt steeds meer resultaat dankzij meer geld, betere voorlichting en meer medicijnen.
Wanneer ik het woord 'weeskind' hoor, denk ik altijd met een warm hart aan het huishouden van Benson Kasera, die, met lege handen, 21 wezen in leven moet zien te houden. Benson komt uit de buurt van de Wi-Magak School in Rachuonyo. Met zijn 45 jaar ziet hij zich voor de taak gesteld om te zorgen voor maar liefst 21 wezen, ten gevolge van het onbarmhartige lot dat zijn twee broers en hun vrouwen overkwam ten gevolge van aids. Alles wat hij had heeft hij besteed aan medicijnen voor zijn broers en schoonzussen, maar tevergeefs. Beide broers lieten hem 7 weeskinderen na. Na de dood van zijn eigen vrouw had hij zelf ook 7 halve wezen, waardoor hij in zijn eentje in totaal 21 kinderen onder zijn hoede heeft.
Op 27 september werd wereldwijd het jubileumjaar geopend ter gelegenheid van de 350e sterfdag van de H. Vincentius.
Deze man werd als Vincent de Paul geboren in Zuid-Frankrijk op 24 april 1581 in een eenvoudig plattelandsgezin. Hij besloot om priester te worden. Dat was beslist geen roeping van Boven, maar hij koos voor het priesterschap omdat hij dan verzekerd was van een goed inkomen. Na wat aanloopproblemen kwam hij op een gegeven moment te werken in de pracht en praal van het Franse hof. Uiteindelijk vond hij daar toch geen voldoening. Er ontstond een ommekeer in zijn leven en hij kreeg oog voor de geestelijke en materiële armoede van de mensen in zijn tijd.
Hij ontpopte zich toen als een zeer gedreven priester die vooral oog had voor de armsten van de armen en steeds weer mogelijkheden zag en ontwikkelde om deze mensen, aan de rand van de maatschappij, bij te staan. Hij maakte hierbij dankbaar gebruik van het geld van de rijken en de bereidwilligheid van de gewone, vaak zelf arme mens, om de armen daadwerkelijk te helpen.
Omdat Vincentius ook een belangrijk voorbeeld is voor de Fraters CMM leest u meer over hem en het doorwerken van zijn spirit in het OIP in de nieuwsbrief van oktober 2009.
Frater Leo van de Weijer, coördinator van het OIP vierde op zaterdag 29 augustus zijn gouden kloosterjubileum. Het was die dag 50 jaar geleden dat hij zijn eerste schreden zette bij de Congregatie van de Fraters CMM, toen vooral bekend als de Fraters van Tilburg. De Eucharistieviering werd geleid door Philip Anyolo, de bisschop van het Diocees Homabay in de parochiekerk van Sint Petrus in Oyugis. Daarna werd frater Leo een receptie aangeboden op het terrein van het OIP. Wij feliciteren frater Leo van harte met dit gouden jubileum en hopen dat de Congregatie van Fraters CMM en de bevolking van Kenia, met name Oyugis, nog lang mogen profiteren van zijn spiritualiteit, inzicht en werklust.
Tegelijk met de aankondiging van zijn feest stuurde frater Leo een dringend verzoek om extra hulp. "We zitten hier met een grote voedselcrisis. De oogst is bijna overal mislukt omdat de regen te laat gekomen is! Elke dag komen mensen om hulp voor eten. Gelukkig heeft een vriend in Nairobi ons in de afgelopen maanden vooruit geholpen. Maar deze gift is nu bijna op! In heb geaarzeld om jullie om hulp te vragen maar je hebt me steeds gezegd dat ik vrij was om een speciale nood kenbaar te maken. En die nood is er nu."
Op zondag 30 augustus 2009 organiseert Provincie Limburg in samenwerking met het Limburgs Platform Ontwikkelingssamenwerking voor de negende maal een Wereldfeest. Het centrale thema van het feest dit jaar is "wonen en werken".
Het Wereldfeest zal opnieuw plaatsvinden op de evenementenweide van het provinciaal Domein Bokrijk. De toegang voor het publiek is volledig gratis. Het Wereldfeest 2007 verwelkomde zo'n 20.000 bezoekers.
Naast kinderanimatie, doe- en beleefactiviteiten, dans, muziek, eet- en drankgelegenheid wordt er ook dit jaar weer een infomarkt georganiseerd. In de stand van het Oyugis Integrated Project zal ook frater Frans Janssen uit Kenia aanwezig zijn.
"De eerste paar dagen in de hoofdstad heb ik op een middelbare school doorgebracht, St. Justino. Deze school bevindt zich midden in een van de sloppenwijken in Nairobi, en valt dankzij zijn grootte erg op tussen de kleine, grauwe, aluminium huisjes en de enorme hopen afval die in hetzelfde gebied te vinden zijn. Wat ik precies op deze school zou gaan doen was van tevoren nog niet duidelijk, maar uiteindelijk heb ik me ongelooflijk kunnen vermaken. Je zou kunnen zeggen dat ik enkele weken was getransformeerd tot een student. Ik volgde lessen, ik maakte opdrachten, ik at met de studenten in plaats van met de leraren die overigens veel chiquer voedsel kregen, en ik ging zelfs mee op een schoolreisje! Het was heerlijk om me te omringen met al die leeftijdsgenoten, wiens karakter en handelingen zo ontzettend van die van mij verschillen, maar qua humor precies hetzelfde zijn. Ik heb me kapot gelachen, iedere dag opnieuw. Er waren op die school helaas maar een viertal meisjes waar ik contact mee heb gehad, gezien de rest niet op me af durfde te stappen. En ook als ik een gesprek begon kreeg ik weinig respons. Hoe het komt weet ik niet, maar ik weet wel dat ik het heel apart vond dat een van die vier meisjes tijdens een erg leuk gesprek verbaasd opmerkte: ‘Oh, ik wist helemaal niet dat jij zo aardig en leuk was!' Dat was wel even wennen. Ik heb mijn tijd dus voornamelijk met de mannelijke studenten doorgebracht, en dat was méér dan geweldig."
Verleden jaar heeft de Europese Unie besloten de melkproductie geleidelijk te gaan verhogen om ze over enkele jaren geheel vrij te laten in het kader van de liberalisering. En dit ondanks dat organisaties van familiebedrijven in Europa waarschuwden voor een overproductie en lagere prijzen op de wereldmarkt.
De EU luisterde, zoals gewoonlijk, meer naar de organisaties van grote bedrijven die voordeel hebben van liberalisering en deed het toch. Met als gevolg overproductie, lagere prijzen en gevaar voor een melkplas. Daarom besloot de EU eind januari om exportsubsidies in te stellen om de overschotten weg te werken naar de wereldmarkt.
En waar komen die gesubsidieerde zuivelproducten dan terecht? Ze komen in de vorm van goedkope melkpoeder terecht op de markten in Afrika en drukken de lokale melkboeren van hun eigen markten. Deze boeren moeten van hun melk leven zonder dat zij subsidies ontvangen van hun eigen regering.
Europa heeft de mond vol van millenniumdoelen en ontwikkelingssteun voor de landbouw in ontwikkelingslanden, maar benadeelt zo diezelfde landbouw door haar handelsmaatregelen.
bron: Nieuws van her en der, nr. 128 - 15 februari 2009. Uitgave van Afrika-Europa Netwerk. Info: www.afrikaeuropanetwerk.nl
De verkiezing van Barack Obama tot president van de Verenigde Staten heeft de mensen in Kenia even wat vreugde en afleiding opgeleverd. De situatie in het land blijft echter onzeker en zorgelijk.
Vanaf november tot en met de eerste helft van januari is het erg droog geweest in Kenia. Een harde wind deed alles nog veel sneller uitdrogen. De regen, die sinds half januari af en toe valt, frist het land wat op. In sommige streken zijn de buien net voldoende om de gewassen in leven te houden. In andere delen is de situatie echter erg grimmig: het tekort aan regen heeft veel oogsten doen mislukken en daarnaast zijn er veel gewassen vernietigd tijdens het geweld na de verkiezingen.
Daarnaast blijft de corruptie hoogtij vieren. Terwijl de Kenianen honger lijden, rijden parlementsleden rond in hun grote auto's. Belasting betalen doen ze niet; grote, feestelijke campagnes voeren wel.
Dan is er nog de erfenis van de onlusten na de verkiezingen van eind 2007. De aanzetters van de ongeregeldheden van begin vorig jaar zouden berecht moeten worden, maar het duurt allemaal erg lang. Het gaat om 7 ministers en 6 parlementsleden. Intussen blijven de verdachten aan het roer en komen ze nog steeds in het nieuws, ook bij vermeende corruptieschandalen.
Gelukkig zijn er ook goede, hoopvolle initiatieven vanuit de bevolking. U leest erover in de nieuwsbrief van maart.
Evaline is een wees met twee kinderen. Ze heeft een lichte mentale beperking. Na de dood van haar ouders werd ze niet meer geaccepteerd door haar familieleden, haar ooms en tantes. Ze werd gedwongen om haar huis op de familiecompound te verlaten. Zo kwam ze terecht onder de blote hemel in de straten van Oyugis. Het regenseizoen begon en ze had geen dak om onder te schuilen. Op een gegeven moment is ze met haar problemen naar het OIP gegaan, waar ze werd opgevangen door Jaskine Ouma, de maatschappelijk werker. Hij ging een gesprek aan met de familie, waardoor Evaline weer gedoogd werd bij haar bloedverwanten.
Het duurde echter niet lang voordat meningsverschillen steeds groter werden en Evaline voor de tweede keer werd verstoten.
Na wat zoeken kwamen de medewerkers in contact met Salim Abdullah Bin Omollo. Bij deze moslim werden ze heel gastvrij ontvangen. De man had nog een huisje leeg staan. Evaline heeft daar nu onderdak.
"Wanneer ik terugdenk aan de dood van frater Anthony Koning in 2005, herinner ik me veel mensen die fluisterden dat "dit het einde was van het OIP". Voor hen was Anthony het OIP en het OIP was Anthony. Natuurlijk hadden zij het fout. Het OIP dat frater Anthony achterliet bloeit nog steeds en is een duidelijk bewijs dat de inspiratie van frater Anthony reeds lang vele mensen had besmet: er was geen weg terug.
Hieruit blijkt eens te meer het zeldzame talent van frater Anthony: de mogelijkheid om passie door te geven aan anderen.
Met deze paar gedachten wens ik u nogmaals Gods zegen en hernieuwde energie om, ieder binnen zijn eigen mogelijkheden en op zijn eigen manier, een helpende hand te bieden aan de zieken en armen in Oyugis.
"In de compound van het OIP zijn er heel wat activiteiten. Het pluimvee wordt stilletjes uitgebreid, twee schapen met een jong lopen er rond, een ezel met kar die heel wat dingen vervoert (een wees heeft er zijn kostwinning mee), een koe die elke dag gemolken wordt. De melkman verkoopt de melk en mag de opbrengst meenemen voor zijn gezin. Zelfs hebben we vier eenden, waarvan twee op eieren zitten. Een ervan heeft al negen jonge eendjes voortgebracht. De staf is geïnteresseerd om er een paar mee naar huis te nemen voor hun jonge kinderen. Misschien is dit voor een wees een goede business om dit ook te gaan doen."
De inkomengenererende activiteiten met pluim- en ander vee op het terrein van het OIP hebben een voorbeeldfunctie voor de mensen uit de omgeving. Zien boeren doet boeren!
In de OIP-Nieuwsbrief van november leest u dat we met een extra bijdrage vanuit Nederland mensen hebben kunnen helpen om hun hut te herstellen. Door de vele regen hadden grasdaken veel te lijden gehad. De armsten zijn geholpen.
Tijdens een voetbalwedstrijd van FC Janske All Stars werden nieuwe voetbaltenues en een bal uitgedeeld. Wij hadden die in juli meegekregen van voetbalclub Spoordonkse Boys. Ook andere voetballende groepen jongeren hebben we blij kunnen maken. Dank aan de Boys uit Spoordonk!
Verder leest u in de nieuwsbrief o.a. een bijdrage over Spirulina en geven we een financieel overzicht van het afgelopen boekjaar.
Kinderdagverblijf De Boterbloem in Oirschot draagt het OIP een warm hart toe. Tijdens de open dag op zondag 28 september waren wij uitgenodigd een standje in te richten. De verkoop hiervan en de verkoop van de creatieve producten van de ‘Boterbloempjes' leverde een mooi (voorlopig) bedrag van € 150 op.
Kinderdagverblijf De Boterbloem verzorgt kinderopvang voor bedrijven en particulieren voor kinderen in de leeftijd van 6 weken tot 4 jaar. Bij KDV De Boterbloem kunnen kinderen zich onder deskundige leiding op hun eigen manier en tempo ontwikkelen in een veilige en geborgen omgeving. De huiselijke sfeer en de landelijke ligging dragen bij aan het bereiken van deze doelstelling.
De Boterbloem biedt bovendien buitenschoolse en tussenschoolse opvang aan kinderen in de leeftijd van 4 t/m 13 jaar.
In de nieuwsbrief van oktober verhaalt maatschappelijk werker Jaskine Ouma van een vrouw die de zaak wilde beduvelen. Om haar zelfgebouwde hut af te maken zou het OIP 10 golfplaten doneren. Jaskine kwam er achter dat ze al golfplaten had gekregen van een andere organisatie. "Deze vrouw was niet eerlijk geweest en wilde van twee walletjes eten. Haar hebbelijkheid zou ten koste gegaan zijn van anderen. Ik ken nog genoeg ouderen die hard aan een nieuw onderdak toe zijn en die haar golfplaten goed kunnen gebruiken."
De Fraters CMM (Fraters van Tilburg) vieren deze maand dat het 50 jaar geleden is dat ze zich in Kenia vestigden. Het noviciaat, de opleiding voor jonge fraterkandidaten, bestaat 25 jaar. Een van de eersten die daar binnentrad was frater Vincent Odhiambo (foto), die nu dus als eerste Keniaan zijn 25-jarig fraterjubileum viert. De feestelijkheden op 18 oktober zullen vanuit Nederland worden bijgewoond door de Generaal Bestuursleden frater Broer Huitema en frater Lawrence Obiko. Frater Patrick Kapteijns, die sinds twee jaar terug is uit Kenia, vergezelt hen.
De Belgische steungroep van het Oyugis Integrated Project organiseerde op zaterdag 6 september weer de jaarlijkse barbecue ten bate van het OIP en het werk van frater Frans Janssen, missionaris van Bocholt.
De barbecue werd gehouden in Vrije Basisschool 'De Driehoek' te Bocholt. Van 17:30 uur tot 20:00 uur kon er genoten worden van drie stukken vlees en een uitgebreid groentebuffet. De bar bleef natuurlijk veel langer open. De Belgen werden bijgestaan door mensen van de Nederlandse stichting en Nederlanders van Triple O. Bovendien waren er twee Bocholter Kenianen die hun handen uit de mouwen staken om de steun voor hun landgenoten te verwezenlijken. Hoewel de opkomst wat lager was dan vorig jaar kon de organisatie, dank zij een betere sponsoring, toch eenzelfde positief bedrag in de boeken noteren: € 3350.
Triple O, de groep mensen die zich, in samenwerking met het Oyugis Integrated Project speciaal inzet voor weeskinderen in Oyugis heeft een belangrijke impuls gekregen. De voorgelegde plannen en het al bijeengebrachte geld waren voor Impulsis reden om dit initiatief te honoreren met € 16.500.
Impulsis steunt ondernemende en betrokken Nederlanders die actief zijn met een ontwikkelingsproject. Initiatieven die Impulsis steunt moeten er altijd op gericht zijn om mensen op eigen benen te laten staan. Impulsis is een initiatief van Edukans, ICCO en Kerk in Actie
In de St.Jan-Mariaparochie in Waalwijk is op zaterdag 13 september een sponsorloop gehouden ten bate van het OIP. In het kader van het Open Kerk Weekend had een enthousiaste werkgroep een aantal activiteiten georganiseerd. Om ook de kinderen daarbij te betrekken was op twee basisscholen iets verteld over weeskinderen in Kenia. De kinderen konden zich laten sponsoren om een aantal rondjes rond de kerk te lopen.
Een vijftigtal kinderen hebben, onder aansporing van pastoor Van Roosmalen, fanatiek gerend en gewandeld om zoveel mogelijk geld bij elkaar te lopen. Sommigen konden dertien rondjes laten afstempelen, de jongste deelnemer had er drie!
De nieuwe Provinciaal Overste is frater Andrea Sifuna, de grondlegger van de Coaching Programs (informele scholen). Zijn plaatsvervanger is frater Leo van de Weijer, de coordinator van het OIP. Verder zijn er drie bestuursleden benoemd: de fraters Richard Sure, John Karungai en James Ochwangi.
Frater Leo van de Weijer meldde ons dat hij, ondanks het werk dat hij erbij krijgt, toch nog een tijd door kan gaan als coordinator van het Oyugis Integrated Project.
Op de foto een computeranimatie van de nieuwbouw van Rhapta Road, de zetel van het Provinciaal Bestuur in Nairobi. Op de voorgrond het nieuwe fraterhuis; daar achter de te verhuren flats.
"Dat was de slaapplek van het bijzonder jonge gezin. De meest groffe, harde en kleine rotplek waar het piepjonge meisje, haar nog jonger ogende 20 jarige man en hun broekloze kleine schepsel van slechts 12 maanden oud de pikzwarte nacht moeten overleven. Iedere vreselijke nacht opnieuw."
"Zo'n verhaal slaat aan..! Zo'n geweldig gezin, gevend om elkaar, goed opgevoede kinderen, en zo veel meegemaakt! Ze zijn sterk en positief, en dat is zo knap! Deze mensen hebben mij echt geraakt en hun verhaal zal me altijd bijblijven!"
De familie Van de Wal is net terug van een bezoek aan het OIP in Kenia. Na diverse veranderingen binne het project, draait het OIP nu weer op volle toeren. De medewerkers zijn tevreden en gemotiveerd. Opvallend is dat het aantal sterfgevallen ten gevolge van aids de laatste jaren duidelijk terugloopt. De armoede is groot en soms schrijnend. De opvang en begeleiding van weeskinderen zal het speerpunt zijn voor de komende jaren.
Voor de maand juli verschijnt er, i.v.m. de vakantie, geen nieuwsbrief. De volgende verschijnt eind augustus op papier en op deze website.
De Vastenactie van de Pastorale Eenheid Oirschot/Spoordonk heeft, mede dank zij aanvulling door Cordaid, een recordopbrengst van € 31.500 opgebracht. In een zonovergoten pastorietuin konden de vertegenwoordigers van 6 Afrikaanse projecten die banden hebben met Oirschot/Spoordonk, een cheque van € 5000 en een envelop met € 250 in ontvangst nemen. Het contante geld komt van de communicanten in Oirschot en Spoordonk en van een actie van de Jozefschool in Spoordonk.
Een kleine 100 fietsers hebben op zondag 25 mei deelgenomen aan de sponsorfietstocht Brabant Tour(t), die jaarlijks vanuit Oirschot wordt gehouden. De deelnemers hebben kunnen genieten van de frisgroene mei-natuur in het populierenlandschap tussen Oirschot en sint-Oedenrode. Er waren routes uitgezet van 35, 50 en 65 kilometer.
Het fietsweer was, op een enkele bui na, prachtig. Door de voorspellingen van veel en zware regenbuien is het deelnemersaantal waarschijnlijk achtergebleven bij die van de meeste voorgaande jaren.
Toch hebben we Brabant Tour(t) 2008 we afgesloten met een positief resultaat, zowel financieel als gevoelsmatig.
De info-avond op vrijdag 9 mei in de zaal van De Beurs in Oirschot is goed bezocht. Frater Leo van de Weijer gaf voor een volle zaal een betrokken verhaal over zijn werk in het project in Oyugis. Daarvoor hadden wij het project belicht met behulp van een PowerPointpresentatie. Na het officiële gedeelte was er nog volop ruimte voor ontmoeting. De verkoopstand werd druk bezocht.
Oyugis Integrated Project Nederland is trots om u de geheel vernieuwde website te presenteren. OIP heeft een professioneel bureau (www.d-kwadraat.nl) in de arm genomen, waardoor de website niet alleen mooier geworden is, maar ook gebruiksvriendelijker. Bovendien zijn we vanaf nu nog beter te vinden op het internet. Met de nieuwe site - die door de makers met een flinke korting is ontwikkeld – hopen we nog meer goed werk te kunnen doen voor de bevolking in Oyugis.