Bij een kerstmaaltijd overkwam het mij dat iemand die regelmatig aan de eucharistie deel nam, tegen mij zei: "We vieren wel de geboorte van Jezus, maar wie zegt dat hij echt bestaan heeft". Ik was er erg verbaasd over deze opmerking. Maar naderhand dacht ik: mensen horen zo veel van anderen over het geloof en zien ook bepaalde programma's op de teevee of lezen bepaalde boeken dat zij aan het twijfelen slaan en onzeker worden. Dit voorval maakt ons duidelijk hoe sterk of zwak wij staan in het geloof. Zeker wanneer niet de goede bronnen geraadpleegd worden kom je tot vreemde uitspraken.
Nicodemus had veel over Jezus gehoord van de farizeeën. Maar voelde ook de oneerlijkheid aan ten opzichte van Jezus omdat Hij hun aansprak op hun woorden en gedrag. Nicodemus hield niet 'van horen zeggen'. Daarom begaf hij zich diep in de nacht naar Jezus. Dit kan betekenen dat hij liever niet gezien wilde worden. Maar misschien ook dat er in zijn eigen leven duisternis en onzekerheid was. Hij verlangde naar de bron om Jezus beter te leren kennen. In dat nachtelijk gesprek werd Hem een heleboel duidelijk over het leven van Jezus. In Jezus als Gods Zoon kwam de liefde van de Vader voor de mens nadrukkelijk naar voren. Wie in Jezus gelooft merkt dat het leven niet eindigt op een dood spoor, maar altijd nieuw leven in zich draagt. De keuze om te geloven in Jezus betekende kiezen voor het leven.
In onze tijd missen velen dat contact met de bron. Omdat ze steeds minder contact hebben met de Kerk en het geloof gaan krijgen zijn veel meer mensen voor wie andere dingen belangrijker zijn: het leven zonder Kerk en geloof. Geniet zo veel mogelijk en maak het jezelf niet te moeilijk is het levensmotto: leef vandaag, want je weet niet wat morgen is. Wie zich voedt aan de bron van het geloof, zoals de bijbel, het gebed, de sacramenten, voelt hoe Jezus leeft en ons helpt om anders in het leven te staan. Dat wordt ook zichtbaar in de manier waarop wij met het leven van het ongeboren kind omgaan, met de zieke en gehandicapte mens, of de mens die helemaal vast gelopen. Degene die gelooft dat het leven een gave van God is zal datgene wat onvolmaakt en kwetsbaar is ook aanvaarden en er voor doen wat mogelijk is. Dit alles komt voort uit de liefde die God in ons hart heeft uitgestort. De liefde en het luisteren naar de stem van ons geweten zijn krachten die ons helpen om niet de gemakkelijkste weg te kiezen, maar wel een weg die voldoening en toekomst geeft. In deze veertigdagentijd worden wij opgeroepen om aandacht te schenken aan de datgene waar Jezus van leefde: het contact met God, wat niet goed is ten goede keren en goede werken doen. Door dit toe te passen op alles wat op onze levensweg komt, ervaren wij de weg gaan die uiteindelijk naar het Licht van Pasen leidt: de verrijzenis.