Hyacinthus is de Latijnse vorm van het Griekse Huakinthos, de naam van een jongeman die door de zonnegod Apollo werd bemind en die bij het discuswerpen dodelijk werd getroffen. Uit zijn wegstromend bloed ontstond een bloem die Apollo naar zijn vriend vernoemde.
De Hyacinthus komt oorspronkelijk uit West-Azië; Turkije, Syrië en Libanon. Omstreeks 1560 werd de plant in Oostenrijk in cultuur genomen. De hyacint is een van de belangrijkste in Nederland geteelde bolgewassen. Hij werd in de 16e eeuw uit het Midden-Oosten in West-Europa ingevoerd. In de 17e en 18e eeuw was hij alleen in de collecties van welgestelde bloemenliefhebbers te vinden.
De hyacint staat voor vrede en macht. Maar voor veel Oosterse dichters is de hyacint het symbool van eenvoud. Ook vergeleek één van hen het haar van zijn maîtresse met de sierlijkheid van een hyacint. De uitdrukking 'hyacintelokken' slaat op de omhoog krullende meeldraden, zoals goed te zien is bij de bolhyacint.
De meest voorkomende kleuren zijn: wit, roze, rood, paars en verschillende tinten blauw. Maar de kleur geel is er inmiddels ook. Bovendien wordt er veel gemengd aangevoerd.
De bloemen van een pothyacint bloeien ongeveer 12-16 dagen. Na de bloei kunt u de bollen beter wegdoen, want indien u ze een tweede keer in bloei wilt trekken, zal dat op een teleurstelling uitlopen. De houdbaarheid van een snijhyacint is ongeveer zeven dagen.
Af en toe moet worden gecontroleerd of de bollen niet te droog staan en of de scheut al uit de bol komt.
Pas wanneer u duidelijk kunt voelen dat de bloemknop de bol heeft verlaten, kan de bol in het licht worden gezet.
Plaats potten of schalen niet te warm, 15 graden Celsius is goed, en niet in de volle zon, maar wel licht.
Laat de bolbodem aan de steel zitten, die bevordert de stevigheid en de wateropname en daardoor de uitbloei. Bovendien komen de bloemen dan goed op kleur.