Vorige week donderdag luidden we ons jaarlijkse zomerreces in met alweer de derde Midzomerbijeenkomst. De eerste twee Midzomerbijeenkomsten smaakten, gezien de positieve reacties, naar een vervolg. En terecht – ik kijk terug op een bijzonder geslaagde editie 2018. Het weer was prima en we verwelkomden meer dan 350 bezoekers, waaronder al mijn collega’s uit de provincie. Ik was zeer vereerd met hun aanwezigheid. De organisatoren hadden dit tot het laatste moment voor mij geheim gehouden.
Het idee van de Midzomerbijeenkomst is om samen met inwoners, ondernemers en vertegenwoordigers van organisaties en instellingen het bestuurlijk seizoen informeel af te sluiten, elkaar te ontmoeten en te spreken over actuele onderwerpen.
Elke Midzomerbijeenkomst kent een eigen thema waarin we de lokale samenleving actief betrekken. Vorig jaar was dit een groener, gezonder en slimmer Stichtse Vecht. We hebben toen lokale ondernemers en organisaties uitgenodigd om te laten zien hoe zij invulling geven aan dit thema.
Ditmaal waren de twaalf dorpen van Stichtse Vecht het thema. Enthousiaste vrijwilligers kregen het podium om verhalen over hun gemeenschap te delen. Ieder dorp had hiervoor een eigen stand tot zijn beschikking in de tuin van Goudestein. Daarin werden de kenmerken van iedere gemeenschap uitgestald. In mijn toespraak noemde ik de informatiemarkt met al deze stands al het Madurodam van Stichtse Vecht. Tijdens de Midzomerbijeenkomst zag ik dat we een trotse, verbonden gemeente zijn met enthousiaste bewoners. Een gemeente van de ‘eenheid in verscheidenheid’. Stichtse Vecht is groot in kleinschalige gemeenschappen.
Naast de stands van de kernen was er nog een dertiende stand op de informatiemarkt. Die stond in het teken van de Vechtse Kano. Zoals ik laatst nog in mijn column schreef, ontbrak Stichtse Vecht op het lijstje van gemeenten in ons land met een eigen, lokale lekkernij. Drie finalisten streden om de eer met hun bakkunsten en het was aan mij om de prijswinnaar bekend te maken. De bezoekers kozen voor het gebakje van Dana Dolman. Dankzij haar is Stichtse Vecht nu ook een heerlijke eigen traktatie rijker.
Op de Midzomerbijeenkomst heb ik alvast een beetje afscheid genomen van kinderburgemeester Mijke Moons. Op 25 september geeft zij het stokje door aan de onlangs verkozen Britt Klomp.
Mijke heeft haar jaar als kinderburgemeester met verve vorm en inhoud gegeven. Zij was voor mij een fantastische collega die de kinderen in Stichtse Vecht echt vertegenwoordigde en die meedacht op het gebied van jeugdbeleid. Van haar jaar als kinderburgemeester is een jaarverslag in beeld gemaakt. U kunt de video bekijken op de gemeentelijke website.
Tijdens het zomerreces zal Stichtse Vecht gewoon bestuurd blijven worden. Tijdens deze periode zijn altijd voldoende bestuurders aanwezig om, als de actualiteit daar om vraagt, besluiten te nemen. U zult dan ook vrijwel niets van ons zomerreces merken. Precies zoals het hoort.
Als gemeente zijn we verplicht om elk jaar een verslag uit te brengen van de behandeling van klachten. In de Gemeentewet staat dat de burgemeester erop behoort toe te zien dat klachten van burgers op een zorgvuldige manier worden afgehandeld.
We doen ons uiterste best om inwoners zo goed mogelijk van dienst te zijn. De contacten tussen inwoners en gemeente lopen vaak goed, maar niet altijd. Het kan gebeuren dat een inwoner niet tevreden is over de dienstverlening van de gemeente, of hoe hij bejegend wordt. De inwoner kan dan een klacht indienen. Een klacht kan gaan over het gedrag van een ambtenaar of bestuurder van de gemeente, hoe de gemeente haar werk heeft gedaan, hoe de kwaliteit of kwantiteit is van de informatie die de gemeente verschaft en over de toepassing van regels en voorschriften.
In het onlangs verschenen jaarverslag over klachten uit 2017 staat dat de gemeente Stichtse Vecht vorig jaar 77 klachten heeft ontvangen van de inwoners. Het aantal klachten is vergelijkbaar met dat van 2016. Toen dienden 76 inwoners een klacht in. Dat het aantal klachten gelijk is gebleven stemt tot enige tevredenheid. Natuurlijk kan het beter en daar werken we dan ook hard aan.
Dat inwoners niet tevreden zijn over onze dienstverlening en daar een klacht over indienen, vind ik goed. Want een klacht is een vorm van ongenoegen over ons gemeentelijk handelen en dat vinden we belangrijk om te weten. Naar zo’n klacht kun je op veel manieren kijken. Heel menselijk is het om ze vervelend te vinden. Professioneel is het slimmer om onbegrip en klachten te beschouwen als informatie. Via klachten kom je te weten hoe mensen dingen ervaren. Als organisatie krijg je een spiegel voorgehouden: hoe gedraagt de organisatie zich in de ogen van onze inwoners?
Klachten moeten niet als lastig worden gezien, maar juist als een stimulans om de eigen uitvoering tegen het licht te houden. Daarom vind ik aandacht voor persoonlijke feiten en omstandigheden van groot belang. Wij kunnen veel leren van klachten. Deze helpen ons om onze dienstverlening te verbeteren. Soms wijzen inwoners ons terecht op fouten in procedures, persoonlijke benadering of op zaken die in de praktijk efficiënter geregeld kunnen worden.
Verder is een goede en snelle klachtenafhandeling essentieel. Dit geldt vooral voor de afhandeling van eenvoudige klachten. De procedure die wij volgen, is snel contact opnemen met een inwoner en de klacht objectief en oplossingsgericht afhandelen. In de praktijk merk ik dat dit het vertrouwen in de gemeente vaak herstelt. Een telefoontje doet meestal al wonderen. Onderzoek wijst uit dat inwoners deze benadering positief beoordelen.
Als burgemeester ben ik altijd bereid het gesprek te voeren als inwoners het idee hebben dat ze zijn vastgelopen in de bureaucratie. Ik zeg niet dat ik u altijd kan helpen, maar ik sta open voor de zoektocht naar passende mogelijke oplossingen.
Het afgelopen jaar heb ik u regelmatig op verschillende manieren geïnformeerd over het verloop van mijn ziekte. Daardoor weten velen van u dat ik kanker heb en ik niet meer kan genezen. Eind april heb ik u verteld dat de uitzaaiingen in mijn lichaam flink toegenomen waren. De conclusie was toen dat ik na eerdere chemotherapie, ook moest stoppen met immunotherapie. Sinds die tijd weet ik ook dat een nieuw type behandeling die mijn ziekteproces verder zou kunnen vertragen, voor mij niet meer beschikbaar is. De extra tijd die ik door mijn behandelingen heb gekregen, begint nu op te raken.
Langzaam sloopt de ziekte mijn lichaam en daar heb ik toenemend veel last van. Ook gebruik ik steeds meer pijnstillers, die mogelijk de scherpte van mijn denken zouden kunnen gaan beïnvloeden. Door dit alles zou er de komende periode een situatie kunnen ontstaan waarin ik misschien niet meer kan functioneren op een manier zoals ik wil, en vooral: die goed is voor Stichtse Vecht. Dat moment wil ik voor zijn. Het belang van Stichtse Vecht heeft voor mij steeds voorop gestaan en staat dat dus ook nu. Mijn opvatting en werkwijze is: wat ik doe, doe ik goed. Dat heb ik aangegeven bij mijn installatie als burgemeester drie en een half jaar geleden en ook tijdens mijn ziekteperiode is dit steeds mijn leidraad geweest.
Door dit alles heb ik de Commissaris van de Koning van de provincie Utrecht laten weten dat ik mij binnenkort moet gaan ziekmelden. De Commissaris van de Koning respecteert mijn besluit, en heeft aangegeven dat hij voornemens is een waarnemend burgemeester te benoemen. Hij zal hierover op korte termijn met de fractievoorzitters uit de raad in gesprek gaan.
Ik verwacht dat het zoeken naar een waarnemend burgemeester enkele weken zal kunnen duren. Zelf vind ik het heel belangrijk om mijn kennis en ervaring met een waarnemend burgemeester te kunnen delen en hem of haar een zogenaamde ‘warme’ overdracht te bieden. Met de Commissaris van de Koning heb ik daarom afgesproken dat ik mijn functie blijf uitoefenen tot een waarnemer kan starten. Ik hoop u als inwoners van Stichtse Vecht de komende tijd dus nog te ontmoeten.
Ik ben erg dankbaar voor alle steun en betrokkenheid die ik van de inwoners van Stichtse Vecht tijdens mijn ziekteperiode al heb mogen ontvangen. Daarbij wist ik me ook steeds verzekerd van de steun en het vertrouwen van de gemeenteraad en van het college van B&W. Al die steun en het prachtige vak van burgemeester hebben mij de energie gegeven om zo lang mogelijk mijn functie te blijven uit oefenen. Het besluit om daarmee binnenkort te moeten gaan stoppen, valt mij zwaar.
Voor de derde keer op rij organiseren we weer deze zomer de jaarlijkse Midzomerbijeenkomst. Mede namens het college van B&W nodig ik u daar graag voor uit. De bijeenkomst vindt op donderdag 12 juli plaats in Park Goudestein, Diependaalsedijk 19 in Maarssen. Vanaf 17.30 uur bent u van harte welkom!
De Midzomerbijeenkomst is bedoeld om samen met u – inwoners, ondernemers en vertegenwoordigers van wijk- en buurtverenigingen – het bestuurlijk seizoen op informele wijze af te sluiten. Onder het genot van een drankje en hapje kunt u kennismaken met de leden van de nieuwe gemeenteraad en het college van burgemeester en wethouders.
Elke Midzomerbijeenkomst heeft een eigen thema. Vorig jaar was dat een groener, gezonder en slimmer Stichtse Vecht. We hebben toen lokale ondernemers en organisaties uitgenodigd om invulling te geven aan het thema. Zij lieten zien met welke initiatieven zij wilden bijdragen aan een groenere, gezondere en slimmere gemeente.
Ook nu willen we de lokale samenleving actief betrekken bij de Midzomerbijeenkomst. In het in april gesloten coalitieakkoord hebben we als college aangegeven dat wij willen werken mèt en vòòr de samenleving en dat we met die samenleving het gesprek willen aangaan en in gesprek willen blijven.
Dit jaar zijn de twaalf kernen van onze gemeente het thema van de Midzomerbijeenkomst. Iedere kern heeft een eigen identiteit en bijzondere eigenschappen. Samen geven zij Stichtse Vecht haar unieke karakter en vertellen zij het verhaal van onze gemeente.
Wij zijn op zoek naar enthousiaste vrijwilligers die hun dorp of wijk voor het voetlicht willen brengen op de Midzomerbijeenkomst. Jong, oud, geboren en getogen in een kern of nieuw in de gemeente; elke enthousiaste inwoner of ondernemer geven we graag het podium om de verhalen over zijn dorp met de bezoekers van de Midzomerbijeenkomst te delen. Iedere kern krijgt hiervoor een eigen stand.
Voelt u zich aangesproken en wilt u met uw verhaal uw dorp of wijk in het zonnetje zetten, dan nodig ik u graag uit zich hiervoor aan te melden. Aanmelden kan door te mailen naar kabinet@stichtsevecht.nl. Wacht niet te lang met reageren, want het aantal stands is beperkt. Als er veel aanmeldingen binnenkomen, wordt er mogelijk een selectie gemaakt.
Noteer 12 juli alvast in uw agenda. Uiteraard bent u ook als gast van harte welkom op de Midzomerbijeenkomst! U kunt zich aanmelden door onder vermelding van ‘Midzomerbijeenkomst 2018’ een mail te sturen naar bovenstaand e-mailadres. Vermeld daarbij ook uw naam, uw woonplaats en met hoeveel personen u komt. Vertegenwoordigt u een organisatie? Vermeld dat dan ook in uw e-mail.
Voor de organisatie is het prettig als u ons uiterlijk 30 juni laat weten of we op uw aanwezigheid mogen rekenen. Om parkeerproblemen te voorkomen, vraag ik u om per fiets naar de Midzomerbijeenkomst te komen. Tot dan!
Bijna elke regio en gemeente in Nederland heeft zo zijn eigen streekproducten of lokale traditionele traktaties. Wie kent niet het Brabantse worstenbroodje, Noord-Hollandse Beemsterkaas, Limburgse vlaai, Deventer koek, Bossche bol, het Haagse hopje of de Rotterdamse kapsalon? Die laatste lekkernij is nog niet traditioneel, maar wel beroemd tot ver over de landgrenzen.
Dichterbij huis is Utrecht bekend van de vockingworst en de Domtorentjes, heeft De Bilt zijn Biltse zonnetjes en Weesp de Weespermop. Stichtse Vecht ontbreekt nog op het lijstje met een eigen lokale lekkernij. Daar gaat binnenkort verandering in komen. U heeft het vast al meegekregen in de media, ook wij gaan een eigen lekkernij ontwikkelen en organiseren daarvoor een recepten- en bakwedstrijd: de ‘Vechtse Kano’!
Het idee voor deze wedstrijd komt van een groepje enthousiaste ambtenaren. Zij waren op zoek naar streekproducten uit onze gemeente en vonden wel de bekende sapjes, kaas, eieren, honing, maar geen koekje of andere lokale lekkernij. Toen een van hen riep: “ Waarom hebben wij eigenlijk geen Vechtse Kano?” was de recepten- en bakwedstrijd geboren.
Iedereen kan meedoen aan deze wedstrijd. Hoe uw lekkernij er precies uitziet, smaakt of in elkaar zit, bepaalt u zelf. U kunt zich tot en met 10 juni aanmelden door een recept te sturen naar vechtsekano@stichtsevecht.nl . De inzenders ontvangen vervolgens een uitnodiging voor de halve finales. De winnaars van deze halve finales presenteren live hun lekkernij aan de jury en het publiek tijdens de finale op donderdag 12 juli bij de Midzomerbijeenkomst. Zij strijden om de Vechtse Kano. De winnaar ontvangt een passende prijs. Wat dat is blijft nog even een verrassing, maar het heeft natuurlijk iets met eten te maken.
Wie weet gaan de bakkers in onze gemeente straks met uw recept aan de slag en bieden zij uw lekkernij of traktatie in hun winkels aan. Wat ik zelf leuk zou vinden is dat toeristen die onze gemeente bezoeken, onze nieuwe lekkernij kopen en dat die net zo bekend wordt als de Bossche bol of het Haagse hopje.
Ik vind bakken ook leuk. en ben van plan om mee te doen aan de wedstrijd. Twee jaar geleden heb ik in het kader van mijn zomerstage pizza’s gebakken. Vorig jaar heb ik bij de Werkspecht appeltaarten gebakken voor de stembureauleden in het kader van de Tweede Kamerverkiezingen.
Anders dan de naam doet vermoeden bent u helemaal vrij om te bakken wat u wilt. U hoeft geen nieuw recept te maken voor de traditionele kano, de ovalen gevulde koek met bovenop een halve amandel.
Meld u aan voor de Vechtse Kano. Kijk op www.stichtstevecht.nl/vechtsekano voor meer informatie. Als u niet zo van het bakken bent, maar meer van het proeven, kunt u zich als jurylid aanmelden bij de halve finales.
Afgelopen week was het prachtig weer. Op zulke dagen zoeken legio l mensen verkoeling aan het water, onder parasols, achter windschermen, of in de open lucht. In onze gemeente trekken velen dan naar het recreatieterrein De Strook, aan de zuidzijde van de Loosdrechtse Plassen, om daar te recreëren. Dat is prima, De Strook is heel populair en trekt elk jaar talrijke bezoekers.
De meeste mensen gaan met de auto over de Nieuweweg in Maarssen naar het recreatieterrein. Op de vaak smalle toevoerwegen geeft dat overlast voor de bewoners van het gebied rond De Strook. Dit gaat ten koste van het woongenot en de veiligheid. Als gemeente nemen we elk jaar diverse verkeersmaatregelen om deze overlast te beperken en om de verwachte toestroom van recreanten in goede banen te leiden. Op die manier proberen we De Strook goed bereikbaar te houden. Dat doen we niet voor niets.
Wanneer er zoveel mensen in het gebied aanwezig zijn, is juist de bereikbaarheid voor politie, ambulance en brandweer belangrijk. Zodra De Strook volloopt met auto’s, ontstaan er files en zijn de beschikbare parkeerplaatsen snel vol. Omdat er geen andere mogelijkheden zijn, parkeert menig recreant zijn auto dan in de berm of op de weg. Het dubbel parkeren leidt tot onveilige situaties waarbij de hulpdiensten nauwelijks doorgang hebben naar De Strook.
De aanrijtijd van ambulances komt hierdoor in gevaar. Volgens de wettelijke norm moet een ambulance bij acute levensbedreigende situaties binnen vijftien minuten aanwezig kunnen zijn bij een calamiteit. Met het dubbel parkeren op de weg en de files is de kans groot dat zij te laat komen als het echt nodig is.
Gezien de beperkte parkeermogelijkheden, zou je verwachten dat meer mensen de fiets gebruiken. De Strook is op de tweewieler heel goed te bereiken! Zodra we bekendmaken dat we vanwege het warme weer verkeersmaatregelen hebben getroffen, roepen we dan ook op om vooral met de fiets naar De Strook te komen.
Tijdens de afsluiting van De Strook huren wij verkeersregelaars in om het verkeer op de wegen van en naar het recreatiegebied te begeleiden en de veiligheid in het oog te houden. Regelmatig hoor ik dat de verkeersregelaars vaak onheus worden bejegend, beledigd, uitgescholden en soms zelfs bedreigd. Ik kan me daar echt kwaad over maken. Dat is geen manier om mensen te behandelen die wij inzetten om de veiligheid van bezoekers te garanderen.
Aan het begin van een, hoop ik, mooie lange zomerperiode doe ik een dringend beroep op bezoekers van De Strook om de verkeersregelaars met respect te behandelen. Zij doen gewoon hun werk. En ja, soms moet je een stukje lopen of verder rijden, dat is op dagen met mooi weer nu eenmaal het geval. Accepteer dat. Verkeersregelaars zijn er niet om u te pesten. Zij verdienen waardering. Zij staan er voor uw veiligheid!
Mijn column van vorige week ging over de invoering van de nieuwe Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Deze gaat vrijdag 25 mei in. De gemeente werkt continu met persoonsgegevens van inwoners en medewerkers. Wij hebben deze persoonsgegevens nodig om ons werk voor u goed te kunnen doen; voor het beoordelen van een aanvraag of het leveren van een dienst.
Om ervoor te zorgen dat er ook controle is op de bescherming van persoonsgegevens en op het naleven van de regels heeft het college van burgemeester en wethouders vorige week een Functionaris Gegevensbescherming aangesteld..
Het college van B&W is verantwoordelijk voor alles wat te maken heeft met de bescherming van uw persoonsgegevens. De Functionaris Gegevensbescherming is een onafhankelijke toezichthouder binnen onze organisatie die betrokken is bij alles wat te maken heeft met gegevensbescherming en die erop toeziet dat dat volgens de nieuwe regels gebeurt.
Daarnaast mag de Functionaris Gegevensbescherming gevraagd en ongevraagd advies geven aan het college van B&W over de toepassing van de nieuwe regels binnen de gemeentelijke organisatie. Ook zorgt hij ervoor dat de gemeente de juiste maatregelen neemt wanneer er toch iets fout mocht gaan. Dat kan bijvoorbeeld wanneer er persoonsgegevens in verkeerde handen kunnen komen. Natuurlijk doen we er alles aan om dat te voorkomen, maar zo’n situatie kan zich voordoen. De Functionaris Gegevensbescherming controleert in zo’n situatie of de juiste stappen worden gezet en rapporteert het college daarover.
Hij is ook een aanspreekpunt voor alle zaken die te maken hebben met de bescherming van persoonsgegevens. Inwoners, klanten, personeelsleden, kortom: iedereen van wie deze gegevens worden verwerkt, kunnen bij de Functionaris Gegevensbescherming terecht voor informatie over en inzage in de van hem of haar verwerkte persoonsgegevens.
Daarnaast is er in Nederland ook een landelijke toezichthouder voor de bescherming van persoonsgegevens, de Autoriteit Persoonsgegevens (AP). Deze kan de Functionaris Gegevensbescherming vragen om uit te leggen hoe de gemeente omgaat met persoonsgegevens. Ook biedt de AP gemeenten ondersteuning om de bescherming van persoonsgegevens te verbeteren.
Als burger heeft u er recht op dat wij zorgvuldig en veilig met uw persoonsgegevens omgaan. Wij nemen de bescherming van uw gegevens serieus en treffen de maatregelen die nodig zijn om misbruik, verlies, onbevoegde toegang, ongewenste openbaarmaking en ongeoorloofde wijziging tegen te gaan. Toch kan het voorkomen dat u hierover meer wilt weten. Of dat u het ergens niet mee eens bent. Vindt u dat wij niet zorgvuldig zijn omgegaan met uw privacy? Heeft u de indruk dat wij uw gegevens niet goed beveiligen? Denkt u dat wij zonder uw toestemming uw persoonsgegevens gebruiken? Of heeft u aanwijzingen van misbruik van persoonsgegevens?
Als u vindt dat wij onzorgvuldig met uw persoonsgegevens omgaan of u wilt uw persoonsgegevens inzien, corrigeren of laten verwijderen, neem dan contact op met de Functionaris voor de Gegevensbescherming. Per mail is hij bereikbaar op gegevensbescherming@stichtsevecht.nl. U kunt ook bellen met 14 0346.
Ik vind het belangrijk dat u er op kunt vertrouwen dat wij verantwoord en veilig met uw persoonsgegevens omgaan.
Vanavond was ik in Vreeland voor de jaarlijkse dodenherdenking. Daar mocht ik de aanwezigen toespreken. Zoals afgelopen jaren had ik mijn speech voor vandaag laten schrijven door jonge mensen. Dat komt omdat ik geloof in jonge mensen en hun vermogen om te blijven vechten voor de vrijheid waarvoor onze voorouders zoveel offers hebben gebracht.
Deze tekst is geschreven door Olivier, Beau, Mike, Marquerite, Simon en Alexa. Zij zitten op het Vecht-College te Breukelen.
Vrijheid is iets waar mensen 73 jaar geleden hard voor hebben moeten vechten. Nu nog steeds zetten militairen zich in tijdens vredesmissies voor de vrijheid zoals de Nederlandse blauwhelmen in Mali. Daarom zijn we hier, om deze mensen te herdenken. Mensen die niet wilden toegeven aan hoe anderen met hun wereld omgingen. Mensen die hun leven gaven om juist anderen vrijheid te geven. Mensen die een kleine of grote verzetsactie hebben uitgevoerd, we zullen ze allemaal dankbaar zijn. Dankbaar voor de vrijheid die we nu hebben.
Maar sommige mensen zijn nog niet vrij. Niet vrij om zichzelf te zijn en toe te durven geven aan wie ze zijn. Gelukkig zijn er altijd burgers die het lef hebben om zich te verzetten tegen het bang zijn in donkere dagen.
Verzet heb je in vele vormen; enkelen doen het stiekem, anderen openlijk, zoals de stakingen in 1941. De een door een grote daad, zoals sabotage en het illegaal drukken van kranten, de ander met kleinere daden. De soldaten die overgrootvader hielpen door de kar in de sloot te laten zakken, zodat deze niet kon worden gevorderd. Alle zijn daden van verzet, allemaal daden van mensen die het niet eens waren met wat er gebeurde in hun land en met de burgers om hen heen. Die opstonden voor onderdrukten die in het nauw zaten. Om ze te helpen met onderduiken, vervoeren, voedsel, kleding en wat nodig was. Belangeloos, met gevaar voor eigen leven, zonder iets terug te verwachten van al die mensen die ze hielpen.
Laten we ons voorstellen dat er helemaal geen verzet zou zijn geweest. Dan had de wereld er heel anders uit gezien. Een groot Europa onder de macht van de fascisten. Geen verenigd Europa met allerlei verschillende nationaliteiten en geloven. Onder het juk van een ideologie. Er waren verzetsmensen die bereid waren hun leven te geven voor de vrijheid van hun land en anderen. Mensen die risico’s durfden te nemen. Mensen die gevangen hebben gezeten. Mensen die verder dachten dan zichzelf. Mensen die trots waren op hun land en wilden vechten voor hun land. Zij deden dit vaak in de anonimiteit en niet voor de eigen eer. Wij prijzen ons gelukkig dat we in Nederland wonen. Elke dag genieten wij hier van de vrijheid. Mensen die zich hebben verzet, onze dank hiervoor blijft groot.
Verzet, verzet is een woord dat we alleen maar horen als we het over de mensen hebben die ons land niet de rug hebben toegekeerd in de donkere tijden, zij die hun eigen leven hebben gewaagd om ons land in die duistere tijden toch nog wat licht te geven. Jezelf een vraag stellen, daarmee begint verzet en dan die vraag aan een ander stellen. Maar verzet kan ook overal om ons heen zijn, zoals in het dagelijks leven van een puber die ruziet met zijn of haar ouders over de regels. Dezelfde puber gaat de straten op in de Verenigde Staten om te demonstreren tegen wapens. Mensen die zich hebben verzet, hebben meer gegeven dan wij ooit kunnen beseffen, om ons en generaties verder, vrede te brengen. Laten we daarom van onze geschiedenis leren en deze verbeteren.
Verzet is waar je voor vecht en waar je in gelooft. Wij moeten blijven samenwerken om een eenheid te blijven vormen. Een eenheid voorkomt weer een oorlog en schept vertrouwen naar de toekomst. Samen kunnen wij blijven staan voor de vrijheid, samen zetten wij ons in voor die eenheid. Samen staan we sterk en samen blijven wij ons verzetten.
Verzet zal er in de toekomst anders uitzien. Mensen zijn bang dat ze niet meer zichzelf mogen zijn op school en daarbuiten. Sommigen kunnen gaan denken dat je iemand anders moet gaan zijn om geaccepteerd te worden in de buitenwereld. Wij moeten vechten voor onze vrijheid, zodat wij onszelf mogen zijn. Maar wij willen ons ook veilig voelen op straat en als wij op school zijn. Wij willen gewoon dat mensen in de toekomst zich veilig kunnen voelen, waar dan ook. Wij kunnen er iets aan doen en wij gaan in verzet om van de wereld een betere plek te maken maar dat kunnen wij niet alleen, daar hebben wij iedereen voor nodig. Samen kunnen wij juist de angst omzetten in positieve gevoelens want als we angst voelen, geven we ons over aan die angst. Laten we met zijn allen naar buiten treden dat we juist die angst willen overwinnen door uit te spreken wat we belangrijk vinden in onze samenleving; respect, vrede en vrijheid.
Iedereen wil in vrijheid leven. Daarom moeten we elkaar accepteren. De geschiedenis heeft ons geleerd dat we met wapens geen gelijk meer krijgen: dat creëert alleen maar meer onrust en ongelijkheid in de wereld. Vrijheid is iets wonderbaarlijks, iets wat we soms niet genoeg waarderen, maar niet iedereen heeft vrijheid. Veel mensen worden helaas nog onderdrukt maar overal vechten en verzetten mensen zich om juist die vrijheid te kennen of zelfs om vrijheid terug te halen. De kans op vrede op onze dierbare planeet is het grootst als we denken aan de dingen die écht belangrijk voor ons zijn: elkaar respecteren in vrede en vrijheid. Nu en in de toekomst!
Er zullen altijd mensen zijn die zeggen dat oorlog een optie is maar dichtbij de wereldvrede, daar willen wij zijn! Daarom moeten wij ons met zijn allen nog steeds en altijd blijven inzetten voor de vrede. Want echte vrede leidt tot vrijheid en juist die vrijheid geef je door!
Tijdens de raadsvergadering van vorige week heeft de raad een nieuw college gekozen. Jeroen Willem Klomps (VVD), Linda van Dort (GroenLinks), Frank van Liempdt (Lokaal Liberaal) en Hetty Veneklaas (CDA) zijn nu officieel wethouder. Samen met de gemeentesecretaris vormen we het nieuwe college van Burgemeester en Wethouders.
Het coalitieakkoord heeft als motto meegekregen ‘Samen werken aan duurzame oplossingen’. Als ik kijk naar d
De nieuwe wethouders stralen enthousiasme uit. Er staat een mooi team met de wil om er samen wat van te maken. Ik heb er alle vertrouwen in dat we als team veel gaan bereiken voor onze inwoners.
Het college is direct aan het werk gegaan. Op Koningsdag hebben de wethouders diverse kernen bezocht. Ook bij de herdenking op 4 mei en de viering van 5 mei kunt u hen ontmoeten. Afgelopen zaterdag vond al de eerste B&W-vergadering plaats, met een forse agenda. Zo is besloten om het coalitieakkoord op korte termijn uit te werken tot een collegeprogramma, waarin keuze staan over de beoogde resultaten en inzet van tijd en geld. De uitwerking gebeurt in nauwe samenspraak met de gemeenteraad en de samenleving.
Met het aantreden van het nieuwe college van B&W nemen we afscheid van de oud-wethouders Jacqueline Koops, Eric Balemans, Warner van Vossen en Franko Živkovi?. Het vorige college heeft geen gemakkelijke bestuursperiode achter de rug, met diverse wisselingen en persoonlijk leed. Niettemin heeft dat oude college veel voor de inwoners bereikt. Hun werkprogramma is in grote lijnen afgerond. Dit verdient groot respect. Stichtse Vecht is hen veel dank verschuldigd.
Afgelopen week had ik weer een gesprek over het verloop van mijn kanker. Op een nieuwe scan van vorige week maandag is gebleken dat mijn tumor weer iets kleiner is geworden, maar dat de uitzaaiingen in mijn lichaam flink toegenomen zijn. De conclusie is dat ik na de chemotherapie, nu ook moet stoppen met immunotherapie. Dat was een klap in mijn gezicht, omdat het resultaat van de immunotherapie mij tot nu toe nog enige hoop had gegeven. Het was een heftige mededeling. De reguliere geneeskunde kan blijkbaar weinig meer voor me doen.
Langzaam sloopt de ziekte mijn lichaam en krijg ik daar meer last van. Toch voel ik me op dit moment nog fit genoeg om het werk wat ik doe, nog steeds goed te doen. Ik weet me daarbij verzekerd van de steun van raad en college. Ik kies er voor een laatste behandelpoging te doen. De komende tijd ga ik meedoen in een studie van een nieuw type behandeling in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis. Ik weet nu nog niet wat ik daarvan kan verwachten en wat dit gaat betekenen voor mijn functie. De vervolgbehandeling is een strohalmpje, dat hopelijk het ziekteproces iets kan vertragen. Genezen kan ik niet meer. Als de nieuwe therapie helpt, kan het volgens mijn arts extra tijd geven. Daar moet ik het voorlopig even mee doen.