Henri Purcel (1659-1695), geboren in Londen, was als kind koorknaap. Muzieklessen ontving hij van de organist van de Westminster Abbey. In 1679 volgde hij zijn leermeester op. Purcell schreef vocale muziek, waaronder kerkmuziek en verder muziek voor theater en instrumentale muziek voor o.a. viola da gamba en clavecimbel. Hij werd één van de belangrijkste componisten van de zeventiende eeuw en één van Engelands grootste componisten aller tijden.
Hoewel hij maar zesendertig jaar werd componeerde hij een aanzienlijk oeuvre bij elkaar, waarin de meeste genres die in het Engeland van zijn tijd gangbaar waren vertegenwoordigt zijn: religieuze anthems, liederen, muziek voor het theater waaronder de vermaarde opera Dido and Aeneas (1690), odes en welcome-songs voor vorstelijke personen. Vaak ook schreef hij zogenaamde halfopera’s, muzikale omlijstingen voor toneelstukken. Een bekend voorbeeld hiervan is The Fairy Queen (1692).
De Anthem is in feite de Engelse tegenhanger van het continentale motet. Het betreft een meerstemmige zetting van een religieuze tekst bedoeld voor de ochtend of avonddienst van de Anglicaanse kerk. Er wordt onderscheid gemaakt tussen ‘full anthems’, meestal a cappella gezongen door het koor, en uitgebreidere ‘verse anthems’, waar solisten afwisselen met koor, orgel en soms violen. Purcell schreef zo’n zestig anthems, één van zijn bekendste full athems is Hear my prayer o Lord, een intense smeekbede gebaseerd op een tekst uit psalm 102. De meeste Engelse componisten hebben Anthems geschreven, waaronder: Byrd – Tallis – Boyce – Elgar – Vaughan Williams – Rutter.