ik ben weer in Surabaya. Gisteren zijn we met de bus gekomen, weer een hele opgave langs de lumpur panas, de hete modderstroom vlak voor Surabaya. De modderstroom heeft inmiddels vele huizen verwoest, zoals op de foto's te zien is.
Gister ben ik naar een theatervoorstelling geweest, heel anders dan in Nederland. Met een verteller, die het verhaal vertelt en de spelers, die niet zoveel tekst hebben. En erg overdreven spelen. Maar goed, het was leuk om mee te maken. Wat jammer was, dat het in het Javaans was en ik er geen woor van kon verstaan. Het stuk was mede ter ere van een slamatan, van een man die 100 dagen dood is. Als mensen overlijden hier worden ze binnen 24 uur begraven en zijn er ceremonies na 3, 7, 100 en 1000 dagen. Erg anders dan in Nl dus!
Vanochtend in het hotel ben ik me doodgeschrokken: een schorpioen in de badkamer!!! Ik ben op het bed gaan staan zodat hij mij niet kon bijten en ik was echt bang. Hisyam heeft hem voor me gedood! Mijn held! En hij heeft erg om mij gelachen dat ik zo bang was, hier komen die beesten gevoon voor en mensen zijn er niet bang voor. Je moet alleen zorgen dat ze je niet bijten! Maar goed, hij is nu dood!
Ik ben net naar het kantoor van Malaisia airlines geweest om mijn ticket te veranderen, om het makkelijker te maken wil ik vanaf Surabaya naar Kuala Lmpur vliegen ipv Jakarta naar Kuala Lumpur. Maar het kantoor hier moet eerst toestemming hebben van Malaisia airlines in Amsterdam, en daarwacht ik dus op! Dus een dagje Surabaya dan maar!
Goedemorgen Laura, tenminste dat is het hier en het is net zo warm als waar jij zit. Maar hier is het dan klam en broeïerig. Maar ik klaag niet hoor, liever dit dan koud en nat!
Gek, ik zie in dat rijtje ceremonies na de dood niet de 40ste dag, waarvan ik dacht dat dat altijd een Indonesisch gebruik was. Bij Indische soms wel, soms niet. Naar ik weet was het bij ons niet zo dat er de 40ste dag een selamatan gegeven werd.
Jij geniet nog lekker even door, maar ziet het einde van je reis/werk/daar zijn wel naderen. Och meid ik voel helemaal met je mee. Maar je hebt er vrienden gemaakt voor het Leven en dat is toch een heel goed ding en als wij ergens over praten dan weet jij het misschien weer beter dan wij, omdat wij op onze herinnering teren en alles altijd mooier maken dan het was.
Ik kijk uit naar je terugkomst en al je verhalen en zal je plaatsje bij Adeline warm houden. Begin juli gaat de eerste steen gelegd worden met veel poeha en gaat Mevr. Meijers, de oudste hier een rol bij spelen. Ik zal daar dan ook zijn om foto's proberen te maken.
O, ja Max krijgt op de dagopvang steeds meer mensen op de massagestoel en wij worden steeds meer verwend met allerlei lekkers als beloning, ik groei zo dicht!
Heb je op de website van Matahari de foto's van Thessa Lübeck als buikdanseres gezien? Doe Hisyam de groeten van ons en voor jou een knuffel.
Mooie landen,voor ons bijzondere gebruiken,vreemde´beesten´ in slaap en badkamer,straks in DE STAD weer lekker,gewoon slapen.
Ik ben je heus niet vergeten! Zit alleen al weken met mijn neus in de boeken want mijn laatste tentamen komt er dan toch eindelijk aan!!!!
Blij te lezen dat het je ondanks de modder, dodelijke beesten en ridderlijk manvolk nog steeds goed afgaat!