Grote ondernemingen hebben vaak lange betaaltermijnen, soms wel van meer dan 120 dagen. Ze zijn kleine ondernemers vaak een doorn in het oog. Of waren. Want sinds 1 juli 2017 zijn de mogelijkheden voor grote bedrijven om zulke lange betaaltermijnen af te dwingen voor nieuwe contracten ingeperkt. En sinds 1 juli 2018 moeten ook alle bestaande contracten zijn aangepast aan deze wetgeving.
Sinds 1 juli 2017 zijn de wettelijke betalingstermijnen in Nederland ingeperkt. Tot die tijd hanteerden grote ondernemingen soms erg lange betaaltermijnen, van vaak wel 90 dagen, met uitschieters naar meer dan 120 dagen. Kleine ondernemers kwamen daardoor nog wel eens in financiële moeilijkheden en dat is natuurlijk onwenselijk.
In de wet staat nu dat bij een overeenkomst tussen een kleine of middelgrote onderneming en een grote debiteur een betaaltermijn van 60 dagen mag worden afgesproken.
Een schuldeiser is klein of middelgroot als hij in twee opeenvolgende jaren voldoet aan minimaal twee van de hiernavolgende drie vereisten:
Het gemiddelde aantal werknemers over het boekjaar is minder dan 250. U ziet: klein is hier nogal relatief. Zo zal het merendeel van het MKB een ‘kleine’ onderneming zijn in de zin van deze wet.
Een debiteur is ‘groot’ als hij in twee opeenvolgende boekjaren aan minimaal twee van de hiernavolgende criteria voldoet:
U mag uiteraard een kortere betaaltermijn afspreken. Maar spreekt u, bijvoorbeeld onder druk van die grote klant toch een langere betaaltermijn af? Dan is die afspraak nietig en geldt automatisch een betalingstermijn van 30 dagen. Heeft u helemaal geen betaaltermijn afgesproken? Ook dan geldt automatisch de wettelijke betalingstermijn van 30 dagen.
Bent u in de zin van de wet allebei groot of allebei klein? Dan mag u nog steeds een betaaltermijn van langer dan 60 dagen afspreken. Deze termijn mag alleen niet onredelijk lang uitpakken voor de schuldeiser.
Doet u zaken met een overheidsinstantie? Dan geldt in principe een uiterste betaaltermijn van 30 dagen. In bijzondere omstandigheden kan een langere termijn worden afgesproken, maar deze termijn mag nooit langer zijn dan 60 dagen.
Tot 1 juli 2018 was er overgangsrecht van toepassing. Dat hield in dat overeenkomsten die na 1 juli 2017 werden afgesloten in overeenstemming moesten zijn met de nieuwe wetgeving. Voor op 1 juli 2017 al bestaande overeenkomsten gold een overgangstermijn van één jaar. Vanaf 1 juli 2018 moeten alle contracten aangepast zijn aan de nieuwe wetgeving.
Heeft u vóór 1 juli 2017 contracten afgesloten met grote debiteuren en daarin een betaaltermijn van meer dan 60 dagen opgenomen? En zijn deze contracten niet voor 1 juli 2018 aangepast? Dan zijn die afspraken op dit moment nietig en geldt de wettelijke betalingstermijn van 30 dagen. In principe kunt u dus vanaf 30 dagen na ontvangst van de factuur door uw debiteur aanspraak maken op de verschuldigde wettelijke handelsrente en incassokosten. Uiteraard is het beter voor de relatie met uw klant als u het contract alsnog laat aanpassen.
Heeft u vragen over uw betaaltermijnen of uw (lopende) contracten, met grote of met kleine ondernemingen? Of met de overheid? Neem dan gerust contact op met Schravenmade Advocaten, wij staan voor u klaar.