Om 10 uur moest ons groot avontuur beginnen, want dan stegen we normaal op. Maar de extra veiligheidscheck stak daar een stokje voor. Een familie uit Somalië werd extra grondig gecontroleerd, aangezien zij uit een risicoland kwamen. Uiteindelijk zijn we met 30 minuutjes vertraging vertrokken.
Ook United Airlines zetten we op het lijstje van goede vliegtuigmaatschappijen. (Al blijft Delta op nummer 1 staan!) Voorlopig niets om over te klagen!
Veilig geland en dan snel naar de bagage claim om te hopen dat onze valiezen er bij zijn. De hartjes sloegen al wat sneller aangezien er plots een andere vlucht op onze bagageband verscheen. Maar we hadden ‘s morgens vroeg ingecheckt dus de valiezen kwamen er bij de laatste uit. Oef! De vakantie kan nu echt beginnen!
We zijn niet geland op JFK, maar wel op Newark (New Jersey). Dit wilde zeggen dat het nog een heel eindje rijden was (30minuten) voor we bij ons hotel, Hotel Beacon, aankwamen. Uiteindelijk hadden we besloten om met de gekende gele taxi’s naar ons hotel te rijden en niet met de trein-metro.
Een supervriendelijke chauffeur, maar zeker geen watje op de weg! Hij reed alsof zijn leven er vanaf hing! Al snel maakten we kennis met New York City: file! We hebben 25 minuten stilgestaan of amper kunnen verder rijden in een tunnel.
Na 45 minuten waren we bij ons hotel aangekomen. Meteen werden onze valiezen naar binnen gedragen door de portier die al gretig stond te wachten op zijn fooi. Vriendelijke mensen van het hotel en een mooie kamer met zelfs een klein keukentje eraan.
De valiezen dropten we snel op de kamer om dan de eerste stapjes in de stad te zetten. We gingen naar Central Park Zoo. Viel dit eventjes tegen… Buiten wat papegaaien, sneeuwaapjes, een rode panda en wat zeeleeuwen was er niets te bespeuren in de zoo. Dit uitje was dus snel afgelopen. Daarna zijn we in Central Park naar Bethesda Terrace And Fountain gaan kijken. Een grote fontein met enorm wat mensen rond.
In Central Park was het gezellig druk: straatartiesten die de mensen boeiden, schilderijen die je kon kopen of een karikatuur van je gezicht laten tekenen etc. … Zwervers zijn hier ook zeker van de partij, maar eentje sprong toch in het oog. Hij verdient zijn centjes door moppen te vertellen. Als je hem 1 dollar geeft, vertelt hij 1 mop. Moet je niet lachen met de mop, dan krijg je je geld terug. Origineel toch? Daarna hebben we nog wat rondgewandeld in Central Park zelf.
Uiteindelijk gingen we ons eerste avondmaal verorberen. We kozen voor Dallas BBQ. De eerste burger was een feit. Maar we kregen ook een grote aardappel met schil aan die op de BBQ geroosterd was.
Tot slot, zijn we nog naar het metrostation geweest om onze Metropas te gaan kopen, zodat we onbeperkt de metro kunnen nemen zolang we hier zijn. Vervolgens zijn we ook nog naar de lokale supermarkt, Fairway, gegaan om de nodige voorraad water in te slaan.
Vandaag op tijd ons bedje in, want morgen wordt de drukste dag met onder andere Top of The Rock, New York Library, show van Aladdin (om 20.00uur) etc. …
Dag 2 brak aan. Gisterenavond lagen we al om 20.45uur te slapen. ‘s Morgens om 07.00uur stonden we kiplekker op! We hadden ons slaapje ingehaald. Vandaag een drukke dag voor de boeg. We gingen nog snel langs een bakker om te ontbijten. Ja, in New York kennen ze zeker wel een bakker!
Onze dag startte op Union Square. De plaatselijke markt stond uitgestald en we moesten nog snel een geocache gaan loggen. Zo gezegd, zo gedaan.
Daarna trokken we richting Madison Square om het Flatiron building te kunnen bekijken. Dit was de eerste wolkenkrabber van New York en heeft de vorm van een strijkijzer. Erg smal dus!
Vervolgens de metro (Subway) genomen naar Times Square. Dit is echt het New York hoe je het kan zien op tv. 5th Avenue en Broadway zijn ‘de’ straten van New York. De straten hangen vol met ledpanelen met reclame op. We zagen er zelfs een halfnaakte cowboy zingen met een gitaar op straat. Je kan het niet gekker bedenken.
Daarna zijn we te voet naar Bryant Park gegaan. Dit was een erg gezellig grasplein met daarrond allemaal terrasjes. Bij dit park lag ook The New York Public Library. We wilden heel graag de grootste leeszaal bewonderen, maar deze was jammer genoeg tijdelijk niet toegankelijk voor toeschouwers. Helaas… Daarna zijn we maar verder gewandeld naar het Grand Central Terminal. Dit is een prachtig en enorm groot treinstation. Helemaal op de onderste verdieping was een food court. Aangezien het middag was, hebben we daar ons middagmaal verorbert, kip met rijst/noedels.
Namiddag zijn we naar de United Nations gegaan. Dit is het hoofdkwartier van de Verenigde Naties. Door de gebeurtenissen met het Maleisisch vliegtuig in Oekraïne, was er heel wat persbelangstelling voor dit gebouw, aangezien er die dag een spoedvergadering i.v.m. de gebeurtenissen zou plaatsvinden.
Vervolgens zijn we naar het Rockefeller Center gegaan met als doel Top Of The Rock te gaan bewonderen. Eenmaal op de 67ste verdieping aangekomen, was het een fenomenaal uitzicht over New York. Dan pas merk je hoe klein je wel niet bent. De aanschuifrij om terug naar beneden te gaan met de lift was enorm lang. Dus hebben we wel een tijdje moeten wachten. Wat doet een mens tijdens het wachten? Staren naar anderen. En blijkbaar zijn wij niet de enigen, want een Amerikaan zei plots tegen Heidi: I like your shoes!!! Ow, thanks!!
Uiteindelijk de metro genomen naar Macy’s. De winkel voor mensen met wat centjes, euhm dollars, te veel. Wij waren alvast snel weer buiten.
Terug de metro genomen om naar het hotel terug te keren om ons wat op te frissen, want we gingen om 20.00uur naar de show van Aladdin kijken in het New Amsterdam Theater. Daar hadden we weer iets voor... We hadden super leuke plaatsen gereserveerd, maar Heidi ging op haar stoel zitten en die hing helemaal scheef. Iets klopte er dus niet. De portier er bij gehaald en hij heeft op zijn beurt een ingenieur er bij gehaald. Deze man gaf ons gelijk: de stoel was helemaal stuk. Na 20 minuutjes was het weer helemaal gemaakt, maar omdat we zolang hadden moeten wachten, gaf de manager ons een CD van de show. Een super mooi gebaar, als je het ons vraagt! Trouwens, de show zelf was een prachtpraaltje! Goed gelachen, vooral met Genie (de geest).
Dag 3 was opnieuw een drukke dag. De dag begon meteen met een emotionele waarde. We gingen het 9/11 museum bezoeken. We hadden voor onze reis al wel de inkomtickets gekocht om lange wachtrijen aan de inkom te besparen. En dit heeft zeker in ons voordeel gespeeld, want er stond een serieuze lange rij. Het museum zelf is voor iedereen een dikke aanrader!!! Tijdens dit bezoek stonden we geregeld aan de grond genageld van de gruwelijke gebeurtenissen/overblijfselen/foto’s/ filmpjes … Vele mensen die iemand dierbaar hadden verloren, liepen er met tranen in de ogen rond. Het museum liet een grote indruk bij ons achter, ook al kennen we niemand van de slachtoffers. Het leek allemaal te echt. De echte ‘escape’ trap stond er nog (met bloedvlekken..), de echte ijzeren constructies die volledig ineengestuikt waren door de impact van het vliegtuig etc. … Dit was zijn geld meer dan waard!
Vervolgens zijn we naar het Vrijheidsbeeld gegaan. Om daar te geraken zijn we via Battery Park gegaan. Daar moesten we de ferry nemen naar het eiland waar het Vrijheidsbeeld opstaat. Eerlijk? Het beste zicht heb je vanop de ferry, aangezien je er anders te kort bijstaat en het dus niet echt op de foto gaat… Je kon ook in het beeld zelf wandelen. We beklommen 195 treden en we kregen in ruil een prachtig zicht op New York. Daarna terug de ferry ingeduwd richting de stad.
Eenmaal aangekomen aan land zijn we naar de New York Stock Exchange (de Beurs) gegaan. Daar kwamen plots 3 brandweerwagens aangesneld. De brandweermannen (die ook hielpen bij 9/11!!!) hadden heel wat materiaal bij, maar haast hadden ze niet. Ze zijn ergens eens gaan kijken, waren al snel terug en reden uiteindelijk verder. Niets aan de hand dus.
Toen zijn we naar South Street Seaport gegaan, maar dit bleek niet meer te bestaan. Dan maar eventjes terug naar het hotel wat opfrissen om daarna te gaan eten en naar the Empire State Building te gaan.
We hadden ons voorgenomen om vandaag naar een Belgisch café te gaan. We zijn uiteindelijk naar BXL (Brussels) gegaan. De menukaart was daar heerlijk! Witloof met ham en kaas, mosselen, stoofvlees, balletjes in tomatensaus etc. … En talrijke biertjes! Jelle nam stoofvlees met een wit biertje, ik nam pasta carbonara met een frambozenbiertje. Jammer genoeg sprak er wel niemand Nederlands.
Om deze dag af te sluiten gingen we naar the Empire State Building. Dit is al een pretpark op zich. Enorme wachtrijen, maar je merkt er niets van (net zoals een pretpark), want je krijgt onderweg, op weg naar de lift, genoeg entertainment door filmpjes, foto’s etc. … De lift bracht ons tot de 80ste verdieping. Hier moest je nog verder lopen naar een andere lift om tot de 86ste verdieping te gaan. Eenmaal daar aangekomen was er een massa volk!!! Rijen dik stonden ze achter elkaar om mooie foto’s te nemen van het lichtgevende New York. Het uitzicht was inderdaad verbluffend mooi, maar echt veel hebben we niet kunnen zien door al die drukte.
Nu na 3 dagen New York stellen we meer en meer vast dat het hier enorm druk is en dat de mensen erg opgejaagd zijn…
Morgen gaan we wandelen over The Brooklyn Bridge, Little Italy and China Town bezoeken en misschien wel het beste museum, The Museum Of Natural History. (Al moet het straf zijn om het 9/11 museum te kunnen overtreffen. We zijn benieuwd!)
Onze laatste volledige dag vandaag in New York. Opnieuw zat de dag goed gevuld. We startten bij Brooklyn Bridge. We hadden de metro genomen helemaal tot in Brooklyn zelf, om dan van daaruit te voet over de volledige brug te gaan. De zon kwam er niet volledig door, maar het was zeker een aangenaam weertje. Halverwege de brug hoorden we piepende banden en plots zagen we rook: een verkeersongeval dus. Maar geen gewonden, dus wandelden we verder.
Na deze tocht wandelden we voorbij de Criminal Courts Building. Hier stonden veel perswagens, dus we dachten dat we hier wel eens een misdadiger zouden kunnen tegenkomen. Maar niets was minder waar, want er waren opnames bezig van het nieuwe seizoen ‘The Newsroom’. Dan maar verder naar China Town. Jelle zijn gedachten zaten meteen terug in China. Plots hoorden we veel lawaai en trommels. Er was een Chinese draakwedstrijd bezig. Erg mooi om te zien! (En vooral grappig, aangezien er een dronken man mee wilde doen, maar het niet echt mocht/kon…)
Toen was de winkel ‘Economy Candy’ aan de beurt. Een klein winkeltje VOL gepropt met AL het snoep dat je maar kan inbeelden. Geen enkel gaatje was vrij of het zat wel vol met snoep. Ze hadden er zelfs Kinder Bueno en Côte d’Or chocolade, al was deze wel erg duur! (5 dollar per reep!!!).
Vervolgens hebben we terug de metro genomen, om dan naar het American Museum Of Natural History te gaan. Dit museum stond ook erg hoog in ons lijstje. Maar viel dit eventjes tegen… Het was er erg druk en het had totaal geen structuur. Je wist niet waar eerst kijken. En ging je de ene kamer in, kwam je totaal niet door al de andere kamers. Het natuurkundig museum van Berlijn vonden we ZEKER zo mooi.
Uiteindelijk terug eventjes naar het hotel gegaan om de voetjes en beentjes wat te laten rusten. Maar eerst een taxi besteld tegen morgen om ons naar de luchthaven te vervoeren.
Genoeg gerust en het was terug tijd voor Times Square. Toen we de metro uitstapten en op Times Square stonden, zagen we een massa volk met vlaggen, slogans, dingen die ze riepen etc. … Het waren mensen van Israël en Palestina die tegenover elkaar stonden. Maar de betoging is rustig verlopen. Nog enkele winkeltjes gedaan, wat lekkers gegeten en plots met verstomming verbaasd blijven stilstaan. Enkele dagen geleden hadden we the naked cowboy. Nu stond er een oude bomma met naakte hangborsten, overal vel te veel en zij was aan het zingen en op haar gitaar aan het tokkelen. Iedereen moest er enorm hard mee lachen, want dit trok echt op niets! Uiteindelijk maar terug naar het hotel gegaan. De tv aangezet en de betoging was live op tv!
Morgenvoormiddag gaan we nog het New York City museum bekijken en de Apple Store bezoeken, om dan ‘s middags naar de luchthaven te gaan. Om 17.00uur (New York tijd) stijgen we op richting Las Vegas voor 1 nacht.
Vandaag was het de laatste voormiddag New York en dan terug weg van al de drukte. We wilden nog graag The Museum Of The City Of New York doen, maar we vreesden dat we daar wat te weinig tijd voor hadden. Dus zijn we maar naar The Apple Store geweest en de grote winkel van DKNY. Maar aangezien daar een kledingstuk gemiddeld 350euro kost, hebben we hier toch maar voor bedankt…
Vervolgens hebben we de laatste keer ons vertrouwd metrostationnetje genomen om terug naar het hotel te keren. Daar hebben we nog moeten wachten op onze gedeelde taxi om uiteindelijk terug naar Newark vervoerd te worden. De chauffeur liet over zijn rijkunsten ook geen gras groeien en we zijn blij dat we heelhuids op de luchthaven geraakt zijn, want dit was niet niets!
Op de luchthaven nog snel iets verorbert en zitten wachten op onze toch wel kleine vlieger. Normaal ging de vlucht 5,30uur duren, maar dit was veranderd naar 4,30uur. Een leuke meevaller dus!!!
Eenmaal aangekomen snel naar de bagage claim om onze valiezen op te halen. Maar deze bleven maar achter en dat duurde maar… Tot Jelle ineens zei: ‘Eeh, die valiezen die daar aan de kant staan, zijn dat de onze niet????’ En werkelijk daar stonden onze valiezen met een bordje van Newark op. Ze waren al met een vroegere vlucht naar Las Vegas meegekomen. Onze hartjes gingen opnieuw wat sneller.
Dan met een shuttle bus naar Alamo gereden, waar we onze auto oppikten. Een zeer mooie, witte auto! Het is een Ford Fusion (te vergelijken met een Ford Mondeo). Daarna zijn we verder gereden naar het hotel Circus Circus, voor slechts 1 nacht. Gelukkig dat het maar voor 1 nacht was, want je merkte dat dat het goedkoopste en oudste hotel is, aangezien er nogal wat gekke mensen rondlopen en het is er trouwens ook niet al te proper…
Bij Circus Circus hadden we ontbijtbuffet voor 2 personen. Eindelijk nog eens een deftig ontbijtje: spek met eitjes, fruitjes, cornflakes, pizza (??!!) etc. … Toch ontbrak er weer iets typisch voor ons als Belgjes: brood! Maar zeker geen klagen over al dat lekkers.
Uitgecheckt in het hotel, auto in en op naar Hooverdam nu het nog niet al te heet is (en dan bedoelen we nog geen 40°C). Na een uurtje rijden kwamen we er aan. Een imposante, reusachtige dam kon je zien. De temperatuur rees ook al terug in de 40°C en dat al om 10.00uur! We gingen binnen in het Visitor Center, waar we opnieuw een security check hadden.
Vervolgens hadden we een tour geboekt om om 11.00uur met 20 personen in de dam te gaan en deze te bezoeken met gids. Dit is ZEKER een aanrader en zijn geld waard! (30dollar) Doordat de groep klein was, kon je echt alles bewonderen. Ook de humor van de gids was zeker een meerwaarde!
Na deze rondleiding zijn we buiten aan de dam nog wat foto’s gaan nemen van het water zelf. De temperatuur begon nu echt wel wat onaangenaam te worden, dus snel daar nog iets gegeten en liters water mee in de auto, want we moesten nog zeker 4 uur rijden naar onze volgende bestemming: Grand Canyon.
Onderweg gingen we een stukje Route 66 doen met de geweldige winkeltjes die er al dan niet verlaten bijstonden, maar ook de auto’s die jaren zijn blijven stilstaan etc. … Jelle had ook 3 geocaches voor onderweg, maar helaas hebben we er maar 1 gevonden.
Uiteindelijk reden we verder en na 5,30uur kwamen we eindelijk aan bij ons hotel, Maswik Lodge. Onderweg hadden we langs de kant enkele herten bespeurd en bosbranden die we van ver konden zien. (Trouwens in de vlieger hadden we ook heel wat bosbranden kunnen zien.)
Ons hotel was niet echt een hotel, maar allemaal kleine blokhutjes met een 10-tal kamers per blok. We kwamen binnen in ons kamer en je viel gewoon om van de warmte! Dit hadden we niet kunnen denken, maar er was geen airco op onze kamer. Er stonden 2 ventilators wat warme lucht rond te circuleren, maar dit hielp natuurlijk niets! Dan maar ramen en deuren open en hopen dat er geen nieuwsgierig insectje binnenkwam.
We moesten nog snel langs de winkel om avondeten te gaan halen, ontbijt voor ‘s morgens en voor ’s middags, maar ook opnieuw véél water aangezien we de volgende dag gingen wandelen aan de Grand Canyon.
Tijdens onze terugrit moesten we stoppen, aangezien er een ‘familie’ hertjes rustig de straat aan het oversteken was. Nog snel een foto genomen en verder gereden.
Nu hopen dat we wat kunnen slapen door de oververhitte kamer, want morgen wandeltime en een ritje naar Flagstaff!
Zoals te verwachten konden we niet slapen door de hitte in de kamer. Aangezien het om 4.00uur nog wat vroeg was om te staan, hebben we het toch nog wat kunnen rekken tot 5.15uur. Snel een spurtje naar de deur om die open te zetten en frisse lucht binnen te krijgen. (Zoals nog anderen dachten, want onze buren stonden ook puffend op hun terras.) Een kamer zonder airco was dus not done…
Aangezien we nu wel heel erg vroeg wakker waren, konden we vroeg vertrekken voor onze wandeling in de Grand Canyon. Een zelf prepared breakfastje eten (lees: cornflakes) om dan tegen 7.30uur richting de bushalte te wandelen.
2 jaar geleden waren we gestopt met onze wandeling op Mohave Point. Het doel was nu om de bus te nemen tot op het einde van de route, Hurmits Rest, en dan terug te wandelen naar Mohave Point zodat we de route uiteindelijk volledig gedaan hadden.
We hadden een 8km voor de boeg. De temperatuur was behoorlijk, 28°C, maar het ging nog wel, aangezien het nog redelijk vroeg was.
Tijdens onze wandeling kwamen we niet veel volk tegen. De weg was niet overal verhard, maar zeker wel doenbaar. We gingen bergop, bergaf en namen geregeld uitkijkpauzes, insmeerpauzes en veel drinkpauzes. Tijdens onze middaglunch kwamen we nog enkele Belgen tegen. Tegen de middag was onze 8km afgehandeld en konden we met de bus terug naar ons vertrekpunt van de bus. Daar moesten we terug naar ons hotel wandelen, aangezien we verder reden naar het volgende hotel in Flagstaff.
Voor we dat deden, kochten we nog wat water, een appeltje voor de dorst en konden we vertrekken. Jelle had nog 1 geocache voorzien in het park. Dit was ook meteen de enige geocache in de Grand Canyon. We vonden deze redelijk snel en lieten onze 2 travelbugs achter: Zeb en Bruudruuster. De travelbug Zeb is al vertrokken richting het Westen, kregen we via mail, zijn doel is om terug in België te geraken. Travelbug Bruudruuster zijn doel is om in alle 50 Staten te geraken. Deze travelbug is ondertussen alweer vertrokken richting New Mexico, ook dit kregen we via mail te horen. Benieuwd dat ze hun doel gaan halen.
Eerst de auto terug voltanken en dan op naar Flagstaff. Om 15.00 uur kwamen we aan in Flagstaff, hotel Days Inn. Het weer zag er iets somberder uit en er vielen wat druppeltjes. We werden hier hartelijk ontvangen en de kamer was zeker oké! We wilden graag wat verfrissing en we zagen ook redelijk vuil van al het stof van de wandeling in de Grand Canyon. We zochten daarom het zwembad op van het hotel, maar dit was eerder een binnenploeterbad. Dus hadden we maar een alternatief gezocht om te doen: Shopping Mall. Het was zeker geen groot winkelcentrum, maar we hadden toch al een cadeautje voor 1 van de thuisblijvers gekocht.
Daarna in de Pizza Hut gaan eten, terug naar de supermarkt een klein doosje cornflakes en magere melk gaan halen en opnieuw genoeg liters water, zodat we morgen verder kunnen. Nog snel de douche in en eens een avond heerlijk niets doen.
Vandaag hadden we toch wel een hele rit voor de boeg met onderweg heel wat stops. Na het cornflakes ontbijt en het nodige geskype met het thuisfront konden we vertrekken.
Onze eerste stop was Sedona, een hippie stadje. Dit stadje was erg, erg mooi! Maar echt ‘hippie’ vonden we het niet. Het was precies een redelijk nieuw stadje waar niet de armste mensen woonden. We kwamen zelfs een ENORME villa tegen. Na wat opzoekwerk op het internet bleek dat niemand echt weet van wie die villa nu juist is. De zotste namen zijn al gepasseerd, zoals Madonna, Johnny Depp, Nick Cage etc. …
Maar wij gingen vooral naar daar om The Church of the Holy Cross te bezoeken. Dit is een klein kerkje dat is ingewerkt in de rotsen. We hadden de nodige sponsoring gedaan en een kaarsje laten branden voor een goede afloop van de reis.
Vervolgens zetten we onze trip verder richting Meteor Crater. Deze trip duurde ongeveer 1,5uur. Deze krater is 50 000 jaar geleden ontstaan door een meteoorinslag. De inkom was 18 dollar, maar dit was achteraf gezien wel wat te veel van het goede. Op luchtfoto’s is de krater mooier om te zien, aangezien je het dan in zijn geheel ziet. Nu stond je er echt met je neus op. Toen we deze enorme krater verlieten, moesten we nog snel langs een tankstation waar nog een geocache lag. Gevonden!
Onze rit vervolgde zich richting Petrified Forest, ons volgend National Park. Hier lagen vroeger veel boomstammen die bedekt werden met lagen slib en zout. Door de jaren heen zijn uiteindelijk de houten boomstammen versteend. Hier wat foto’s genomen en door het park gereden.
Onze eindstop kwam bijna in zicht. We moesten opnieuw 1,5uur rijden voor we in Gallup aankwamen. Dit is de indianenhoofdstad van de Verenigde Staten. We dachten hier zeker enkele souvenirs voor het thuisfront mee te nemen. We kwamen er aan om 18.00uur. (Trouwens een nieuwe staat: New Mexico!) Maar wat bleek nu, alle winkeltjes sloten om 17.00 uur… Daar stonden we mooi te kijken… Dan maar getankt en naar het hotel gereden.
Na een halfuurtje kwamen we aan in ons hotel, eerder motel, Quality Inn in Window Rock. Hier kregen we terug een déja-vu gevoel van 2 jaar geleden. Toen verbleven we in Kayenta waar we ons totaal niet veilig voelden. Wel, hier in Window Rock, was dit net hetzelfde. We kwamen hier aan en een Amerikaan zei meteen: “Wat is er ginder aan de hand?” 3 jongeren die troubles hadden met een politieman. Hier wil je ‘s avonds echt niet buiten komen. Alles is hier verlaten en vuil… We gingen nog snel naar de supermarkt.
We moesten ook nog avondeten zoeken. Er waren slechts 2 opties: Pizza Hut of Taco Bell. Pizza hadden we gisteren gehad, dan nu maar naar de Taco Bell. De helft van het eten was in de vuilbak verdwenen, wegens onsmakelijk. Hopelijk is de nacht snel om, zodat we uit dit griezelige dorpje kunnen…
Over de kamer mogen we wel niet klagen. Erg klein, maar wel proper. (Al liggen er buiten kakkerlakken??!!) En we hebben gratis ontbijt, terwijl dit niet gepland was! Een meevallertje!
Morgen hebben we de langste trip voor de boeg: 450km. We bezoeken Canyon de Chelly, Monument Valley, Gooseneck State Park etc. …
We ontwaakten in het griezelige stadje, Window Rock. We kregen hier ontbijtkeuze uit 3 menu’s. We namen menu 1: een eitje met toast en wat fruit. Daarna terug naar de kamer om alles op te ruimen en om te vertrekken. Maar we konden niet meer in onze kamer. Jelle ging naar de receptie en bracht een nieuwe kaart mee, maar ook deze werkte niet. Daar stonden we mooi. Iemand van het (h)(m)otel had eindelijk, na een poosje, er iemand bijgehaald. Maar dit was maar een gekke, vreemde man. Hij liet zien hoe gemakkelijk je zomaar in onze kamer kon inbreken. Het slot was aan de binnenkant blijkbaar dicht en je kon er vanbuiten uit dus niet meer in. Maar je hebt dus niet meer nodig dan een plamuurmesje en hupsakee, terug op de kamer.
Eindelijk konden we vertrekken, want vandaag was het de langste trip die we hadden af te handelen: 450km. We vertrokken richting Canyon de Chelly, ongeveer een 1,5uurtje rijden. Je kon kiezen of je de North of the South Rim nam, wij kozen de laatste. Canyon de Chelly zijn eigenlijk nog echte huisjes van de indianen, ingebouwd in rotsen en dit van duizenden jaren geleden. Er waren verschillende stops, maar je zag die ‘huisjes’ eigenlijk maar goed op 1 plaats. Bij elke stop zaten ook indianen spulletjes te verkopen.
Vervolgens reden we naar Goosenecks State Park, ongeveer 2 uurtjes rijden. Dit natuurverschijnsel kan je wat vergelijken met Horseshoe Bend in Page. Het zijn grote kronkelige canyons uitgesleten door de Colorado rivier. Werkelijk een prachtig zicht en zeker in onze top 5 van deze reis. Opnieuw stond er een indiaanse wat spulletjes te verkopen en cadeau 2 voor het thuisfront was binnen!
Daarna reden we richting het hotel, ongeveer nog een 2,5uur verder, maar we namen geen gewone weg. We namen de Moki Dugway. Een scherpe kronkelweg naar boven, waar je recht de afgrond kon inkijken. Brrr… Griezelig, maar erg mooi want je had een uitzicht over heel het landschap! Als er een tegenligger aankwam, moest je wel erg voorzichtig zijn, want met 2 tegelijkertijd ging niet. Op deze weg hadden we ook nog een geocache gevonden en deze was al niet meer bezocht van mei.
Na onze super lange dag kwamen we eindelijk aan in Blanding, ons hotel: Super 8. Dit stadje is super klein, maar wel gezellig! Het hotel valt ook reuze mee en we hebben weer onverwachts gratis ontbijt! In de kamer viel het ons op dat de wekkerradio een uurtje later stond dan op onze horloges, dit was ook al zo in Window Rock. Wij dachten dat Utah 9 uur verschil was met het thuisfront, maar blijkbaar zijn het er maar 8. Vanaf dinsdag, in Las Vegas, is het weer 9 uur tijdverschil.
Deze avond hebben we nog eens een deftige maaltijd verorbert in een Steakhouse. Jelle nam ribbetjes en ik gegrilde kip met puree en gestoomde groentjes. Nog snel de douche in en heerlijk tv kijken.
Morgen is het niet ver om naar het volgende hotel te rijden in Moab, ongeveer 1,5uur. Maar we bezoeken die dag wel Arches, Canyonlands en Dead Horse Point State Park.
Een heerlijke nacht geslapen, in Blanding, en van het ontbijt genoten (cornflake en verse Belgian Waffles).
Daarna weer de auto in richting Moab, ongeveer 1,5 uur rijden. We reden ons hotel voorbij aangezien we eerst de vermoeiende wandeling in Arches National Park wilden doen, zodat deze ‘afgehandeld’ was voor de strafste zon (en je kon toch pas inchecken vanaf namiddag).
Vermoeiend was de wandeling! Amai! We twijfelden ‘s morgens heel erg of we ze wel gingen wandelen of niet. De zon scheen wel niet, maar de temperatuur gaf toch wel een 34°C. En het is serieus bergop en niet via een pad, maar gewoon over de rotsen. Uiteindelijk met 3 liter water op zak hadden we toch besloten om Delicate Arch trail te beklimmen. Het was ‘slechts’ 5km heen en terug. Onderweg kwamen we nog vermoeide mensen tegen, maar we gaven niet op en EINDELIJK hadden we Delicate Arch bereikt!!! Super fier, maar wel doodop!
Gelukkig was de terugweg langs dezelfde weg als van waar we gekomen waren, dus we wisten dat het nu enkel nog dalen was. Onderweg kwamen we een jonge man tegen die er niet erg goed uitzag. Hij zat op een rots, keek constant naar beneden en zei niets. We vroegen of het met hem ging, maar kregen niet echt veel antwoord, buiten: Ja, ok. We vertrouwden het zaakje toch niet en zijn een tijdje achter hem blijven lopen. Hij ging erg langzaam naar beneden en als iemand iets zei tegen hem reageerde hij niet echt. Na nogmaals een stop van hem, vroegen we of hij misschien wat suikers nodig had om te bekomen, maar hij had enorm veel buikpijn, maar het ging wel. Uiteindelijk zijn wij verder afgedaald en hebben we toch maar aan een ranger laten weten dat er een ziek iemand aan het afdalen was. Ietsje later zagen we dat er al andere mensen een andere ranger verwittigd hadden, want hij was de man tegemoet gelopen. Oef, gelukkig is er niets gebeurd!
Onze 3liter water was op, het was uiteindelijk al ver in de namiddag gevorderd dus hadden we een groot hongertje. Subway time! Daarna ingecheckt in het hotel, Moab Valley Inn, en heel eventjes gerust op bed.
Vervolgens gingen we normaal nog Canyonlands National Park en Dead Horse Point State Park bezoeken, maar dat laatste hebben we weggelaten aangezien het al 15.30uur was en we nog 2 uur moesten rijden. Dan alleen maar de Canyonlands bezocht.
Morgen staat er weer een lange autorit voor de deur richting Bryce Canyon, met stops in Capitol Reef National Park en eventueel het Mars Research Center.
Vandaag hadden we weer een lange rit voor de boeg. We moesten van Moab naar Bryce Canyon rijden, toch wel een uurtje of 5 rijden. We vertrokken rond kwart voor 9 aan het hotel.
Onze eerste stop zou normaal het Mars Research Center zijn, zo een 1,5uur later, maar dit hebben we nooit gevonden. Aangezien we ook maar een ‘gewone’ huurauto bij hadden en geen 4×4, hebben we het toch niet geriskeerd om de onverharde wegen te nemen.
Dan maar verder gereden richting Capitol Reef, weer een 1,5 – 2 uur later. Een bezoekje gebracht aan het Visitor Center en de nodige plaspauze, maar Capitol Reef zelf viel wel erg tegen. Het zijn inderdaad terug rode rotsen, maar niet echt speciale dingen aan op te merken.
Vervolgens opnieuw de auto in om richting ons hotel te rijden, opnieuw een 3 uur rijden. Hier kwamen we wel wat meer groen en water onderweg tegen. Zelfs landbouwers met grote sproeiinstallaties op hun velden. Hier was er zeker geen waternood!
Na 6 uur rijden kwamen we eindelijk, moe en uitgeput aan in ons hotel, Best Western Plus Bryce Canyon. Onderweg wat regen gehad en dit deed de temperatuur aangenaam dalen. Dan ingecheckt in het hotel en richting kamer gegaan waar we dit maal 2 nachten verbleven. Een erg mooi en nieuw hotel, met zeer ruime kamers. Een toppertje! En we hadden zicht op het zwembad, al kan je dat soms beter niet hebben..
Uiteindelijk was het al weer etenstijd. We zijn een keertje gaan buffetten, waar we de ruime keuze hadden tussen soepjes, slaatjes, kip, zalm, stoofvlees etc. … Onze buikjes genoten van het lekkere eten. Ondertussen was er een warmte onweer losgebarsten. Veel regen en hier en daar wat bliksem en gedonder.
Tot slot nog langs de supermarkt geweest om de nodige liters water te gaan halen, want morgen volgt de laatste en vermoeiende wandeling van onze reis in Bryce canyon. De wandeling is 8,8km lang, Peek-A-Boo-Loop gecombineerd met Queens Garden Trail, en volgens de route zou je er 4 uur lang over doen. We zijn benieuwd hoelang onze fysiek mee kan…
Vandaag gingen we onze beentjes nog eens moe maken, want we gingen wandelen door Bryce Canyon. We reden tot Bryce Point en lieten daar onze auto achter. Daar startte de Peek-A-Boo Loop. Deze liepen we tot iets meer dan de helft en daar sloten we aan op de Queens Garden Trail, waarlangs we weer naar boven wandelden. In totaal een 7,5km met forse stijgingen en dalingen.
We dachten dat deze route ten opzichte van Delicate Arch in Arches makkelijker ging zijn, maar dit viel toch weer eventjes tegen. Onze fysiek is weer goed uitgedaagd geweest vandaag. Na de wandeling kwamen we boven aan bij Sunrise Point. We moesten dus de shuttle bus terug nemen naar onze auto.
Gelukkig hadden we deze wandeling tegen de middag afgerond, want namiddag voorspelden ze storm en onweer. En niets was minder waar. Na de wandeling stopten we nog snel bij de supermarkt om wat lekkers en drinken te halen. Namiddag wilden we zalig genieten aan het zwembad. Eerst nog wat ,pt met het thuisfront en daarna richting zwembad waar het erg kalm was. We zaten een halfuur in het water en het onweer begon. Dan maar terug naar binnen en gedouchet.
‘s Avonds tijdens het eten begon er opnieuw een sterk staaltje onweer, wat meteen voor erge afkoeling zorgde.
Morgen staan we vroeg (6.15uur) op om richting Las Vegas te rijden met een stop in Valley of Fire, want dit is toch wel weer een 5 uurtjes rijden. De stop in Zion National Park slaan we over, aangezien we hier echt wel te weinig tijd voor hebben. Daarna moeten we ook nog de auto afleveren in Las Vegas en dan nog 4 dagen genieten.
De laatste 4 dagen van de trip hebben we in Las Vegas gespendeerd. Slapen deden we in Paris Las Vegas. We hebben goed geshopped en alle hotels langs de strip eens bezocht. Echt knap hoever ze gaan om alles er zo authentiek mogelijk te laten uitzien.
Elke avond zijn we gratis gaan eten bij een van de buffetten in de hotels! We hadden goed gespeeld op het MyVegas spel op Facebook en hadden zo genoeg punten verzameld voor 3 buffetten. We gingen eten in Aria, The Mirage en Mandalay Bay.
De eerste avond gingen we naar Blue Man Group kijken. Net als de show van 2 jaar geleden was dit geweldig goed! De volgende avond stond er een gratis optreden van Spandex Nation in het Hard Rock hotel op het programma. Voor de laatste avond hadden we tickets voor de show KA van Cirque du Soleil in het MGM. Het was onze eerste show van Cirque du Soleil en we waren serieus onder de indruk!