Bij elk fotografisch portret, is het belangrijkste aspect net als bij natuurlijk elke andere soort foto, de belichting. En in mijn geval vaak met name hoe gebruik gemaakt wordt van natuurlijk licht. Dat kan best een opgave zijn, omdat er alleen al heel veel verschillende soorten zonlicht zijn. Vaak is hard zonlicht moeilijk om mee te werken, de harde schaduwen zijn alleen flatterend op onmogelijk knappe supermodellen, dus wellicht niet altijd aan te raden (zie voorbeeld midden hieronder).
Zelf ben ik vaak wel fan van licht op een zonnige dag, waarbij ik mijn model in de schaduw zet of juist gebruik maak van tegenlicht (links). Als je model in de schaduw staat, maar het wel een zonnige dag is, reflecteert alles om je heen genoeg (maar zacht!) licht op het gezicht. Kijk wel uit met gras, dat reflecteert groen… Niet heel sexy.
Behalve zonlicht, kun je ook eens creatief gebruik maken van ander aanwezig licht, bijvoorbeeld zoals ik gedaan heb op de foto rechts, bij een donkere parkeergarage.
Een extra mogelijkheid, vooral erg handig bij tegenlicht, is om een reflectiescherm te gebruiken waarmee je het zonlicht reflecteert op je model om de schaduwen wat in te vullen. Dit zorgt ook meteen voor een mooie ronde catchlight in de ogen van je model.
Poseren is voor je model, als hij of zij er geen ervaring mee heeft, het moeilijkste en vervelendste dat er op dat moment bestaat. In het begin zal het hoe dan ook super ongemakkelijk zijn. Wat ik graag doe, is in elk geval de tijd nemen. In die tijd leg ik terwijl ik hier en daar al wat fotografeer uit hoe ik te werk ga en hoe ik zal aansturen. In principe mag mijn model alles doen, behalve zich verontschuldigen voor het goed doen van haar of kleding, of het afgeleid zijn door een hardloper die langskomt. Dat zijn juist de momenten die ik wil zien! Dan is mijn model mij en mijn enorme Canon toeter vergeten, en heb ik een natuurlijk en spontaan moment te pakken.
Langzamerhand zal ik hierin meer specifiek aansturen, door te vragen of iemand even zijn hand daar of daar kan leggen, of even daar kan kijken, van been wisselen. Als iets er onnatuurlijk uitziet, laat ik mijn model zichzelf weer even los schudden (ik doe gerust mee, natuurlijk), zodat het nooit krampachtig wordt door te veel en te gedetailleerd aansturen. Hierin geldt vooral: heel veel oefenen, weten wat je wilt zien in jouw foto’s en een snufje mensenkennis!
Om je portret naar een hoger niveau te tillen, of om een stukje eigenheid en originaliteit toe te voegen, kun je gebruik maken van verschillende accessoires (props) en natuurlijk je achtergrond. Ik vind het leuk om dingen te kiezen die bij de persoon passen, zoals de rechter foto hieronder. Die foto is typisch Wouter… want tja, hij rookt nu eenmaal graag. Stoer kijken valt hierbij ook onder accessoire, vind ik.
Bij het linker portret had ik het geluk dat ik gebruik kon maken van een prachtige locatie, namelijk de botanische kassen in Hortus Leiden. Hier vond ik een los blad, waarmee ik in dit beeld een connectie heb gemaakt tussen de voorgrond en de achtergrond, waardoor het geheel sterker is dan alleen het model tegen de achtergrond.
Dat was het voor nu! Toch nog redelijk beknopt. Het feit dat ik de neiging heb om bij het onderwerp fotografie zo’n diarree aan informatie voort te brengen, is voor een blogpost niet bepaald bevorderlijk. Ik kan die informatie veel duidelijker stroomlijnen en uitgebreider vertellen, zonder dat het een brij wordt, wanneer ik in het echt les geef. Ook kun je dan natuurlijk direct vragen stellen. En dat kan tegenwoordig gewoon, woohoo! Ik ben verschillende workshops aan het inplannen, waaronder een masterclass portretfotografie. Deze masterclass zal plaatsvinden in Arnhem op 3 mei en 17 mei, welke datum jou het beste uitkomt.
wat een goeie tips zeg ik wil altijd meer oefenen met fotografie, maar het is er nog niet echt van gekomen.. ik ga je workshops eens in de gaten houden!
Vooral het licht vind ik zo ontzettend moeilijk (en schaduwen dus), dat gaat in tekeningen ook altijd mis. En poseren. Shit hey, dat is moeilijker dan ik dacht. Het ligt zo erg aan je model hoe makkelijk het gaat en ik sta zelf totaal niet comfortabel VOOR de lens, dus ja… zie dan maar eens tips te geven.
Haha daar heb je helemaal gelijk in! Ik ben ook beter gaan aansturen sinds ik zelf een paar keer voor de lens heb gestaan. Ik heb er ook enorm veel zin in, en vind het super leuk dat je erbij bent.
Wauw dankje dit zijn eindelijk eens tips die ik kan gebruiken (als je gaat zoeken op google vind je ze niet zo handig!
Eigenlijk heb ik vooral je foto’s zitten bewonderen tijdens het lezen van deze post. Wat zijn ze prachtig! Zodra ik weer thuis ben, ga ik ook maar eens oefenen met portretfotografie. Ik dwing mijn broertjes wel om model te staan, bij gebrek aan beter.
Zelf ben ik nog niet zo’n held met het fotograferen van modellen, maar je tips over de aansturing zijn hierin echt super bruikbaar. Die balans tussen controle en het verliezen in het moment is een die geleerd moet worden denk ik.
Ik zie dat je vooral een centrale compositie gebruikt bij de portretten, is dit ook de compositie die je aanraadt? Is dit afhankelijk van welke sfeer je wilt overbrengen of kan dit eigenlijk wel altijd?
Dankjewel! Fijn dat je er wat aan hebt! En ze zijn niet allemaal in het midden genomen hoor, maar ik heb ze even moeten bijknippen voor de blogpost haha!
Mooi geschreven met handige tips. Jammer dat ik de workshop van 29 maart nu pas zie; ik had mij graag ingeschreven maar helaas kan ik niet.
Duidelijke tips, leuk artikel! Na mijn scriptie mag ik mezelf trakteren op dag licht lampen. Dat worden mijn eerste studiolampen dus heb al helemaal zin daar wat meer mee te experimenteren!
[…] schrijf denk ik toch liever blogposts (sorry). En daarvan heb ik er al een geschreven, en komen er meer […]
[…] je inmiddels een tijdje bezig bent met mijn tips voor portretfotografie, en misschien heb je zelfs wel een workshop gevolgd. Wellicht ben je er dan nu wel klaar voor om […]