Hier vindt je verwijzingen naar betrouwbare sites over de Islaam, en andere informatie die van nut is over deze mooiste religie!
Een ieder van jullie zal volledig of enigszins op de hoogte zijn van de zwarte kubus die in Mekka staat en als heilig wordt beschouwd door de Moslim. Het is in feite een huis dat gebouwd is door Abraham en al eerder door Adam, en later herbouwd door de mensen van Mekka tijdens Mohammed. Zie hieronder voor een afbeelding.
Maar is er nu bewijs dat dit huis werkelijk iets heiligs heeft, iets wonderlijks met zich mee draagt? Men praat vaak over die zwarte steen die er in geplaatst is en de Moslims stellen dat deze uit het Paradijs kwam, maar is er nog iets tastbaarders? Iets wat met onomstotelijk bewijs valt te verifiëren? Ja wel, dat is er.
De Ka’aba, zoals het huis heet, ligt namelijk op de gulden snede van de aarde. De Gulden Snede, of Gulden Ratio, wordt meestal gedefinieerd als een relatie tussen twee afmetingen die gedeeld door elkaar het antwoord: 1.6180 geven. Deze ratio schijnt in vele zaken terug te vinden te zijn, zoals in de Mona Lisa, plantgroei, sterrenstelsels, sneeuwkristallen en een mens, die ieder mens ter wereld mooi vind, daarvan staan alle afmetingen (van de hand in vergelijking met de onderarm, tot de afstand tussen de ogen en de breedte van de mond) in de verhouding 1:1.6180 met elkaar.
Johannes Kepler noemde in de zeventiende eeuw de Gulden Ratio ook wel een “waardevol juweel”. En ontdekkingen van de Gulden Ratio gaan terug tot de vijfde eeuw voor Christus naar de oude Grieken. Fibonacci wist in zijn boek Liber abaci aan de hand van het werk van de Islamitische wiskundige Al-Khwarizmi (de naam waar het woord algoritme vandaan komt) wiskundig te benaderen.
De Gulden Snede, of Gulden Ratio is ook toe te passen op de aarde, en wat blijkt als men gaat onderzoeken waar voor de aarde de Gulden Snede ligt, het huis dat Abraham, en daarvoor al Adam, heeft gebouwd ligt op de Gulden Snede van de aarde! Dat mag toch wel een wonder genoemd worden.
De bewijzen hiervoor zijn te vinden in onderstaande video. Voor Nederlandse ondertiteling, klik op CC rechts onderaan de video, in dezelfde balk waar je de knop vind waarmee je de video volledig scherm kan maken:
Ik wilde bij deze video ook nog de onderstaande feiten mee geven, een ander wonder. Een wonder onderschreven door r. Keith Moore een professor emeritus in anatomie en celbiologie op de Universiteit van Toronto (Canada). Hij was daar vice decaan van de Fundamentele Wetenschappen aan de Faculteit Geneeskunde en hij was tevens acht jaar de voorzitter van de afdeling Anatomie. In 1984 ontving hij de J.C.B. Grand Award van de Canadese Associatie van Anatomen, de meest onderscheiden prijs, uitgereikt op het gebied van anatomie in Canada,. Hij heeft vele internationale associaties geleid, zoals “Canadian and American Association of Anatomists” en “Council of the Union of Biological Sciences”.
En wij hebben de mens uit een uittreksel van leem geschapen. Daarna maakten Wij hem een druppel in een welverzekerde rustplaats. Daarop maakten wij de druppel tot een `alaqah (bloedzuiger, opgehangen ding en bloedklomp), waarop Wij de `alaqah tot een mudghah (zoiets als gekauwde substantie) maakten, waarop Wij de mudghah tot beenderen maakten, waarop wij de beenderen bekleedden met vlees. Daarna brachten Wij hem voort als een nieuw schepsel. Gezegend dus zij Allah, de Beste der scheppenden. (Surah 23 : Ayah 12-14)
Letterkundig gezien heeft het Arabisch woord `alaqah drie betekenissen: (1) bloedzuiger, (2) opgehangen ding en (3) bloedklomp.
Als we een bloedzuiger vergelijken met het embryo in het `alaqah stadium, vinden we een gelijkenis tussen deze twee, zoals we in figuur 16 kunnen zien. In dit stadium krijgt het embryo ook voeding uit het bloed van de moeder, zoals het geval is met de bloedzuiger, die zich met het bloed van anderen voedt.
Figuur 16: De bovenstaande tekeningen illustreren de uitwendige gelijkenissen tussen een bloedzuiger en een menselijk embryo in het `alaqah stadium.
A. Humaan embryo doorgesneden zijde van amnion (binnenste vruchtvlies) (voorste hersen gedeelte, hart en dwarsdoorsnede van amnion)
De tweede betekenis van het woord `alaqah is “opgehangen ding”. Dat is wat we zien in figuur 17 en 18, de ophanging van het embryo, tijdens het `alaqah stadium, in de baarmoeder.
Figuur 17: In deze figuur kunnen we de ophanging van een embryo in de baarmoeder (uterus) zien tijdens het `alaqah stadium.
Figuur 18: In deze foto microscopische figuur zien we de ophanging van een embryo (met rode pijl B aangegeven) tijdens het `alaqah stadium in de baarmoeder (ongeveer 15 dagen oud). De ware grootte van het embryo is ongeveer 0.6 mm.
De derde betekenis van het woord `alaqah is “bloedklomp”. We zien dat de uitwendige gelijkenis van het embryo en zijn vliezen tijdens het `alaqah stadium lijkt op die van een bloedklomp. Dit is te wijten aan de aanwezigheid van relatief grote hoeveelheden bloed dat tijdens dit stadium aanwezig is in het embryo (zie figuur 19). Ook tijdens dit stadium, circuleert het bloed niet tot het einde van de derde week in het embryo. Daarom lijkt het embryo in dit stadium op een bloedklomp.
Figuur 19: Tekening van het pre-stadium van het cardiovasculaire systeem in een embryo tijdens het `alaqah stadium. De uitwendige gelijkenis van het embryo en zijn vliezen lijkt op die van een bloedklomp, dankzij de aanwezigheid van relatief grote hoeveelheden bloed in het embryo.
Dus de drie betekenissen van het woord `alaqah corresponderen nauwkeurig met de beschrijving van het embryo in het `alaqah stadium.
Het volgende stadium genoemd in het vers is het mudghah stadium. Het Arabische woord mudghah betekent “iets dat op een gekauwde substantie lijkt”. Als we een stuk kauwgum zouden nemen en erop zouden kauwen en dit zouden vergelijken met het embryo in het mudghah stadium, zouden we kunnen concluderen dat het embryo in het mudghah stadium uiterlijke gelijkenis vertoont met die van een substantie waarop gekauwd is. We zien dan dat de uitsteeksels van het embryonale ruggenmerg erg veel lijken op de tandafdrukken in een gekauwde substantie (zie figuren 20 en 21).
Figuur 20: Foto van een embryo in het mudghah stadium (28 dagen oud). Het embryo in dit stadium vertoont de uiterlijke gelijkenis met die van een substantie waarop gekauwd is. We zien dan dat de uitsteeksels van het embryonale ruggenmerg erg veel lijken op de tandafdrukken in een gekauwde substantie. De ware grootte van het embryo is 4 mm.
Figuur 21: Als we de uiterlijke kenmerken van een embryo in het mudghah stadium met een stuk kauwgum waarop gekauwd is vergelijken, vinden we een gelijkenis tussen de twee.
A. Tekening van een embryo in het mudghah stadium. We zien hier de uitsteeksels van het embryonale ruggenmerg die erg veel lijken op de tandafdrukken (in een gekauwde substantie).
Hoe had de Profeet Mohammed dit veertien honderd jaar geleden kunnen weten, terwijl wetenschappers dit pas onlangs hebben ontdekt d.m.v. geavanceerde onderzoeks uitrusting en zeer verfijnde microscopen, die in die tijd niet bestonden?. Hamm en Leeuwenhoek waren de eerste wetenschappers die in 1677 menselijke spermacellen (spermatozoa) hebben waargenomen met een verbeterde microscoop (meer dan duizend jaar na de Profeet Mohammed ). Per abuis dachten ze dat de spermacel een miniatuur voorgevormde mens bevatte dat pas tot groei kwam als het in het geslachtsorgaan van een vrouw gedeponeerd werd.
Professor emeritus Keith Moore is één van werelds prominentste wetenschappers op het gebied van anatomie en embryologie en is de auteur van het boek, getiteld “The developing human”, dat in acht talen vertaald is. Dit boek wordt als een wetenschappelijk naslagwerk beschouwd en werd door een speciale commissie in de Verenigde Staten gekozen als het beste boek dat geschreven is door één persoon (op dat gebied). Dr. Keith Moore is professor emeritus in anatomie en celbiologie op de Universiteit van Toronto (Canada). Hij was daar vice decaan van de Fundamentele Wetenschappen aan de Faculteit Geneeskunde en hij was tevens acht jaar de voorzitter van de afdeling Anatomie. In 1984 ontving hij de J.C.B. Grand Award van de Canadese Associatie van Anatomen, de meest onderscheiden prijs, uitgereikt op het gebied van anatomie in Canada,. Hij heeft vele internationale associaties geleid, zoals “Canadian and American Association of Anatomists” en “Council of the Union of Biological Sciences”.
In 1981, tijdens de Zevende Medische Conferentie in Damman, Saudi Arabië, zei Prof. Moore: “Het is mij een groot genoegen om verklaringen die in de Koran vermeld staan over de menselijke ontwikkeling, te helpen verduidelijken. Het is duidelijk voor mij dat deze vermeldingen van God, of Allah, aan Mohammed moeten zijn gekomen, omdat bijna al deze kennis pas vele eeuwen later ontdekt was. Dit bewijst voor mij dat Mohammed een boodschapper van God moet zijn”.
Daarop volgend werd Professor Moore de volgende vraag gesteld: “Betekent dit, dat u gelooft dat de Koran het Woord van God is?”. Hij antwoordde: “Ik heb geen bezwaar om dit te accepteren.”
Tijdens één conferentie, verklaarde Professor Moore: “… Omdat de organisatie van de opeenvolgende stadia van menselijke embryo’s complex is, welke toe te schrijven is aan het continue veranderingsproces tijdens zijn ontwikkeling, is er voorgesteld om te kijken of het mogelijk is een nieuw classificatie systeem te ontwikkelen met gebruikmaking van de termen die in de Koran en Sunnah (wat de profeet Mohammed zei, deed of stilzwijgend goedkeurde) genoemd worden. Het voorstel is eenvoudig, bondig en in overeenstemming met de hedendaagse embryologische kennis. De intensieve studies van de Koran en ahadieth (betrouwbaar overgeleverde berichten van de Profeet Mohammed’s metgezellen van wat hij zei, deed of stilzwijgend goedkeurde) van de afgelopen vier jaar hebben een menselijk embryo classificatie systeem onthuld, dat verbazingwekkend is, daar het al in de zevende eeuw n.C. was opgesteld. Uit de studies die Aristotles, de grondvester van embryologie, met kippeneieren deed in de vierde eeuw v.C., weten we dat hij zich wel realiseerde dat kippen embryo’s zich in stadia ontwikkelden maar hij gaf geen enkel detail over deze stadia. Voor zover bekend is uit de historische embryologie, is er weinig bekendheid over de opeenvolgende stadiale ontwikkeling en classificatie van menselijke embryo’s. Dit is pas in de twintigste eeuw bekend geworden. Vanwege deze reden, kan de beschrijving van het menselijke embryo in de Koran niet gebaseerd zijn op wetenschappelijke kennis van de zevende eeuw. De enige redelijke conclusie is dat deze beschrijvingen aan Mohammed geopenbaard zijn door God. Hij had zulke details niet kunnen weten, omdat hij een ongeletterde man was met absoluut geen wetenschappelijke opleiding.
De moderne toegepaste en theoretische kosmologie geeft duidelijk aan dat op een bepaald moment het gehele heelal niets anders dan een ‘rook’ wolk was (dat is een ondoorzichtig zeer dicht en heet gas mengsel). Dit is één van de onbetwistbare principes van de standaard moderne kosmologie. Wetenschappers kunnen nu nieuwe sterren formaties waarnemen in de overblijfselen van dit ‘rook’ (zie figuren 14 en 15).
Figuur 14: Een nieuwe stervorming uit een gas en stofwolk (nevel), welk één van de overblijfselen van de ‘rook’ is, die eens de oorsprong van het gehele heelal was.
Figuur 15: De Lagune nevel is een gas en stof wolk, ongeveer 60 lichtjaren (afstand die het licht in 60 zonnejaren aflegt met een snelheid van 300.000 km per seconde) in diameter. Het is opgewekt door de ultraviolette straling van de hete sterren die recentelijk gevormd zijn binnen zijn reuzengestalte.
Daarna heeft Hij zich gericht tot de hemel die rook was waarop Hij zei tot hem en tot de aarde: Kom willig of onwillig! Zij zeiden: Wij komen willig (Surah 41 : Ayah 11)
Omdat de aarde en de hemelen erboven (de zon, maan, sterren, planeten, melkweg stelsels etc.) uit deze zelfde ‘rook’ is gevormd, concluderen we dat de aarde en de hemelen één verenigde massa was. Toen werden ze uit deze homogene ‘rook’ gevormd en van elkaar gescheiden. Allah zegt in de Koran:
Zien zij die ongelovig zijn dan niet dat de hemelen en de aarde een ineengedrongen massa waren waarop Wij beide scheidden [en van het water elk levend organisme maakten?. Zullen zij dan niet tot geloof komen? (Surah 21 : Ayah 30)
Dr. Alfred Kroner is één van de bekendste geologen van de wereld. Hij is professor in Geologie en staat aan het hoofd van de afdeling Geologie aan het instituut van Aardwetenschappen van de Johannes Gutenberg universiteit, Mainz, Duitsland. Hij zei: “Als we bedenken waar Mohammad vandaan kwam… Ik denk dat het bijna onmogelijk is dat hij over dingen had kunnen weten, zoals de gemeenschappelijke oorsprong van het heelal, omdat de wetenschappers pas de laatste jaren met zeer gecompliceerde en geavanceerde technologische methodes hebben ontdekt, dat dit het geval is”. Hij zei ook: “Iemand die niets weet over nucleaire natuurkunde, kon veertienhonderd jaar geleden, volgens mij, niet in de gelegenheid zijn om zelf achter (wetenschappelijke zaken) te komen (die we nu pas ontdekt hebben); bijvoorbeeld dat de aarde en de hemelen dezelfde oorsprong hebben”
Wetenschappers hebben verschillende soorten wolken bestudeerd en hebben verondersteld dat regen wolken gevormd worden volgens definitieve systemen en zekere stappen samenhangen met bepaalde soorten wind en wolken.
Eén soort regenwolk is de cumulonimbus wolk (onweersbui). Meteorologen hebben bestudeerd hoe cumulonimbus wolken worden gevormd en hoe ze regen, hagel en bliksem produceren.
Ze hebben ontdekt dat cumulonimbus wolken de volgende stappen doorlopen alvorens ze regen produceren:
1. De wolken worden door de wind voortgedreven: cumulonimbus wolken beginnen te vormen wanneer de wind kleine wolk eenheden (cumulus wolken) voortdrijft naar een gebied waar deze golven in één punt bij elkaar komen (zie figuur 8 en 9).
Figuur 8: Satelliet foto laat de wolken beweging naar de convergente (in één punt samenkomende) gebieden B, C en D zien. De pijltjes geven de richting van de wind aan.
Figuur 9: Kleine wolkeenheden (cumulus wolken) bewegen naar een convergente (in één punt samenkomende) zone vlakbij de horizon, waar we een grote cumulonimbus wolk kunnen zien.
2. Samenvoeging: dan worden de kleine wolken samengevoegd om een grotere wolk te vormen 1 (zie figuren 9 en 10).
Figuur 10: (A) Geïsoleerde kleine wolk eenheden (cumulus wolken). (B) (Groei stadium:) Als de kleine wolken samengevoegd worden, nemen de opstapelingen binnen de grote wolken toe, dus de wolk stapelt zich op. Waterdruppels worden aangeduid met de stipjes in de wolk.
3. Opstapeling: Als de kleine wolken samengevoegd worden, nemen de opstapelingen binnen de grote wolken toe. De opstapelingen dichtbij het centrum van de wolk zijn groter (in elektrische lading, dampdichtheid etc.) dan die dichtbij de randen. Deze opstapelingen veroorzaken dat het wolklichaam verticaal groeit, dus de wolk stapelt zich op (zie figuur 10 (B), 11 en 12). Deze verticale groei zorgt ervoor dat het wolklichaam in koelere regionen van de atmosfeer uit kan strekken, waardoor waterdruppels en hagel hun definitieve vorm krijgen en steeds groter en groter beginnen te groeien. Als deze waterdruppels en hagel te zwaar worden voor de opstapeling om hen te dragen, dan beginnen ze als regen, hagel etc. van de wolk te vallen.
Zien jullie niet dat Allah wolken voortstuwt en ze dan samen verenigt en ze dan tot een stapel maakt, waarop jullie uit zijn midden de regen zien voortkomen (Surah 24 : Ayah 43)
Meteorologen zijn recent deze details over wolkformatie, structuur en functie te weten gekomen met behulp van geavanceerde technische uitrusting zoals vliegtuigen, satellieten, computers, luchtballonnen en andere hulpmiddelen om wind en zijn richting te bestuderen, de vochtigheid en haar variaties te meten en de niveaus en variaties van atmosferische druk te bepalen.
Het vervolg van het bovenbeschreven vers, nadat er melding gemaakt is van wolken en regen, spreekt over hagel en bliksem: Allah zegt in de Koran:
…En Hij zendt hagel uit de bergen (wolken) in de hemel neer, waarmede Hij treft wie Hij wil en die Hij afwendt van wie Hij wil, terwijl de flikkering van Zijn bliksemstraal haast de blik doet verdwijnen. (Surah 24 : Ayah 43)
Meteorologen hebben aangetoond dat deze cumulonimbus wolken, die hagel neer laten komen, een hoogte van 25.000 tot 30.000 voet (4,7 tot 5,7 mijlen = 7,6 tot 9,2 km) kunnen bereiken, net als bergen, zoals in de Koran wordt vermeld: “… En Hij zendt uit de bergen (wolken) in de hemel neer…” (zie figuur 12).
Dit vers zou een vraag kunnen oproepen. Waarom zegt Allah in dit vers “zijn bliksem” in een verwijzing naar de hagel? Betekent het dat hagel de voornaamste factor is in het produceren van bliksem? Laten we kijken wat er in het boek, getiteld “Meteorology today”, hierover staat. Er staat in dat wolken elektrisch geladen worden, als hagel door een gebied in de wolk van onderkoelde druppels en ijskristallen valt. Als vloeibare druppels in botsing komen met een hagelkorrel, bevriezen ze door dit contact en dragen gebonden warmte af (aan de hagelkorrel). Dit zorgt er voor dat het oppervlak van de hagelkorrel warmer blijft dan dat van de omringende ijskristallen. Als de hagelkorrel in aanraking komt met een ijskristal, vindt er een belangrijk fenomeen plaats: elektronen stromen van het koudere object naar het warmere object. Vandaar dat de hagelkorrel negatief geladen wordt. Hetzelfde effect vindt plaats als onderkoelde druppels in aanraking komen met een hagelkorrel en minuscule splinters positief geladen ijs afbreken. Deze lichtere, positief geladen partikels worden naar het bovenste gedeelte van de wolk vervoerd door opstapelingen. De hagel, die achter blijft met een negatieve lading, valt tegen de bodem van de wolk, dus het onderste deel van de wolk wordt negatief geladen. Deze negatieve ladingen worden dan op de grond ontladen in de vorm van bliksem. We concluderen uit het bovenstaande, dat hagel de voornaamste factor is in de productie van bliksem.
Deze informatie over bliksem werd recent ontdekt. Tot 1600 n.c., waren Aristoteles’ ideeën over meteorologie overheersend (onder de wetenschappers). Hij zei bijvoorbeeld, dat de atmosfeer twee soorten damp bevat, vochtig en droog. Hij zei ook dat donder het geluid van de botsing van de droge damp met de aangrenzende wolken was en bliksem de ontvlamming en verbranding van droge damp met een dun en zwak vuur was. Dit zijn een aantal ideeën over meteorologie die overheersend waren ten tijde van de openbaring van de Koran, veertien eeuwen geleden.
Het boek, getiteld “Earth”, wordt in vele universiteiten over de gehele wereld beschouwd als een standaard naslagwerk (op het gebied van geologie). Eén van de auteurs van dit boek is professor emeritus Frank Press. Hij was de wetenschappelijke adviseur van de voormalige President van de Verenigde Staten, Jimmy Carter, en hij was 12 jaar de voorzitter van de Academie van Wetenschappen in Washington DC. In zijn boek staat dat bergen steunende wortels hebben. Deze wortels zijn diep ingebed in de grond, dus bergen hebben een vorm als die van een pin (zie figuren 1,2 en 3).
Figuur 2: Schematische doorsnede.De bergen lijken op pinnen en hebben diepe wortels ingebed in de grond.
Figuur 3: Een andere illustratie laat zien hoe de bergen een pin-achtige vorm hebben, door hun diepe wortels.
Hebben Wij niet de aarde gemaakt tot een uitgestrekt bed en de bergen tot pinnen? (Surah 78 : Ayah 6-7)
Moderne aardwetenschappen hebben bewezen dat bergen diepe wortels hebben onder het grondoppervlak (zie figuur 3), en dat deze wortels vele malen de hoogte kunnen bereiken die ze boven het grondoppervlak hebben. Dus het meest juiste woord om op basis van deze informatie bergen te beschrijven is ‘pin’, want het meeste van de eigenlijke set pinnen is verborgen onder het grondoppervlak. De geschiedenis van de natuurwetenschappen vertelt ons dat de theorie van bergen met diepe wortels, pas in de tweede helft van de negentiende eeuw was geïntroduceerd.
Bergen spelen ook een rol bij de stabilisering van de aardkorst. Ze verhinderen dat de aarde schudt. Allah zegt in de Koran:
En Hij heeft in de aarde onwrikbare bergen geslagen dat zij niet met jullie zou wankelen en rivieren en wegen opdat jullie wellicht je zouden laten rechtleiden (Surah 16 : Ayah 15)
De moderne platen tektoniek theorie zijn eveneens van mening dat de bergen als stabilisatoren voor de aarde werken. Deze kennis over de rol van bergen als stabilisatoren voor de aarde begon men pas in de late 60-er jaren te begrijpen in het kader van de ontwikkeling van de platen tektoniek theorie.
Zou iemand in de tijd van de Profeet Mohammed, Salla Allahu 3alayhi Wa Sallam, hebben kunnen weten over de ware gestalte van bergen? Zou iemand zich kunnen voorstellen dat de solide massieve berg die hij voor zich ziet zich eigenlijk diep in de aarde uitstrekt en een wortel heeft, zoals de wetenschappers beweren? Een groot aantal geologie boeken beschrijft, bij de behandeling van bergen, alleen het gedeelte van de berg dat boven de grond staat. Dit vanwege het feit dat deze boeken niet geschreven zijn door specialisten in geologie. Moderne geologie heeft echter de waarheid van de Koran verzen bevestigd.
De wonderen van de koran zullen nooit eindigen. Het zal nooit gebeuren dat de mens de COMPLETE kennis uit de koran zal begrijpen en distilleren (vanwege de veelheid ervan). Men kan nooit genoeg waardering geven aan het woord van de Schepper. Het is een schat die leiding geeft aan degenen die het succes van dit leven en het hiernamaals wensen.