Wim Van Gelder, de verteller van het Lierse volksleven, is meer dan waarschijnlijk de productiefste schrijver uit onze regio. Onvermoeibaar brengt hij jaar na jaar één of meerdere nieuwe boeken uit. Vorig jaar bracht hij in één klap vier boeken op de markt, waarvan de titels (“Stoemp”,”Hoemp”,”Voenk” en “Kloemp”) wijzen op zijn aparte denk- en schrijfwijze. Ook de ondertitels van deze boeken verraden een bijzonder gevoel voor humor : “Morgen is het gisteren van vandaag”, “Vrolijke, redelijke en andere bedenkingen op tram 15”,”Bijna is nooit genoeg” en “Zin en onzin voor gevorderden”.
In “Hoemp” had hij al enigzins aangegeven hoe hij dacht over Gummarus van Lier. Wellicht aangespoord door de komende Gummarus-festiviteiten in zijn geboortestad publiceert hij dit najaar een heuse trilogie over Gummarus, de aan hem gekoppelde boosaardige echtgenote Grimmara en de aan de goedheilig man toegeschreven wonderdaden.
Ons praatcafé van donderdag 3 september 2015 is een unieke gelegenheid om een palaver op te zetten met deze rasverteller, niet alleen over zijn nieuwe literaire productie, maar ook breder over zijn leven .
Nieuwsgierig door zijn mededeling dat hij inmiddels de drie boeken (bijna) klaar heeft en bij ons zal inleiden en waarin hij zeer kordaat, maar zeer plezant een beeld brengt van de heilige – die hoogstwaarschijnlijk niet eens heeft bestaan, noch minder Grimmara en andere wonderdaden , begaven we ons naar Boechout, waar hij na zijn huwelijk al 57 jaar in hetzelfde huis woont. En ontdekten we dat Joseph-Wilhelm Maria Van Gelder naar zijn eigen woorden zich nog steeds een “spitsvil” uit Lier voelt.
Zijn ouders hadden indertijd een slagerij annex café in de Lisperstraat. Zijn vader was de jongste van 20 kinderen, zijn grootvader cafébaas en liedjeszanger in het Kartuizers met een repertoire van ongepolijste liedjes, goddeloos van inhoud en met een hardgebakken structuur gezongen.
De jonge Wim vatte zijn studies aan in het Lierse Atheneum en beëindigde ze in het Boechoutse Sint-Gabriëlcollege waar hij de smaak van het schrijven te pakken kreeg. Toch monsterde hij – amper 18 jaar – aan op een Noors schip tot de liefde hem in 1958 aan de wal hield. De zeeman, globetrotter, straattekenaar en wedstrijdworstelaar werd viavia studiemeester aan het Sint-Gummaruscollege, promotor van schoolboeken bij de uitgeverij Van In, redacteur bij de uitgeverij “Heideland”,freelance journalist o.m. bij “Gazet van Antwerpen”, cursiefjesschrijver o.m. voor radio 2 Antwerpen.
Maar vooral auteur van meer dan 120 boeken waarvoor hij in 2010 van de stad Lier een “lifetime-achievement” Cultuurprijs kreeg voor zijn “duurzame bijdrage aan het culturele imago van de stad Lier”. Want hoewel sinds 1958 verhuisd naar Boechout blijft Lier in zijn hart en geheugen gesloten.
“Ik spreidde mijn vergeelde herinneringen voor mij uit, vroeg dertig bierviltjes en bestelde een trippel van Westmalle. In ’t fleske. Zeeman geweest, ziet ge … Ik schreef wat nu gaat volgen op die bierviltjes, tong tussen de lippen, potloodje in aanslag …”
Inderdaad een aantal van zijn meer dan 120 uitgaven zijn ontstaan in café’s in Lier, Boechout, Hove of Mortsel. Zijn werk omvat novellen, kinderboeken, romans, avonturenverhalen,essays,volksverhalen,toneelstukken, luisterspelen, cursiefjes, toeristische gidsen en niet te vergeten drie Lierse dialectwoordenboeken. Werken van Wim Van Gelder zijn vertaald in het Frans, Engels, Portugees en Pools.
In een daverend tempo geschreven zijn het pareltjes van vertelkunst, overpeinzingen over ons verleden, heden en toekomst, over kerk en kluis, politiek, de samenleving maar altijd met een bijzonder gevoel voor humor en mededogen over het dagelijkse leven met de volksfiguren uit Lier en omgeving. Of zoals hij zelf zegt : over streek,stad, straat en steeg. Met vaak een autobiografische invalshoek : verhalen die hij zelf heeft meegemaakt of in zijn naaste omgeving opving. Als hij bij voorbeeld een boek schrijft over de Lierse bootvissers, die met hun platbodems op de Beneden-Nete voeren, gaat dat terug op zijn jeugdjaren waarin hij met zijn ooms paling ging stropen, riet snijden en snoeken vangen.
Het werk van Wim Van Gelder is dan ook zoals de dikke van Dale zegt “onvergetelijk” : te belangrijk, te mooi om vergeten te worden.