Mijn brievenbus zat de laatste tijd weer vol moois! Ik ontving mooie kerstbrieven uit het verre Amerika en het Verenigd Koninkrijk.
Fabrizia maakte dit boekje zelf, ik ben en blijf nog steeds fan van haar prachtige handschrift. Ze stak ook een supermooi notitieboekje in kadopapier voor mijn kerstmis. Zo tof!
Van Mary (kijk nu even naar haar handschrift, wauw!) ontving ik een prachtige kerstkaart en als kadootje de schattigste markeerders ooit!
Mama pannenkoek (de moederpileaplant) maakte nog wat meer babies, dus ik verstuurde nog wat babies. Want met vier pannekoekenplanten in huis hebben we de limiet qua pannekoekenplanten wel bereikt. Ik ben er redelijk zeker van dat er twee van de babies binnenkort zélf babies gaan maken, dus dan heb ik weer een heleboel stekjes weg te geven.
Ik kreeg een boekje en ik maakte een boekje. Fabrizia kreeg dit handgebonden briefje van mij. Ik schreef meer dan 10 kantjes vol want had haar een heleboel te vertellen. In het midden van het boekske onderbrak ik mijn vertelsels met wat leuke stickers en in het vakje dat ik achteraan maakte stak ik ook nog wat stickers.
Niks meer, jammer genoeg. Ik ben nu al een hele tijd gestopt met Snail Mail en vind het ergens wel jammer. Daarnaast stuur ik ook ieder jaar enorm veel kerstkaartjes en ben ik ieder jaar weer teleurgesteld van het aantal dat effectief moeite doet om mij eentje terug te sturen. Maar de zeldzame keren dat ik dan eens een briefje of kaartje krijg, ben ik wel suuuuper blij!
Oh, jammer! Dit jaar heb ik geen kerstkaartjes gestuurd, behalve naar mijn penpals. (shame on me) Wel aan familie en vrienden trouwens, maar niet per post. Eigenlijk jammer, want er is inderdaad toch iets magisch aan om zelf post te ontvangen, dus waarom elkaar dan niet wat vaker verrassen met iets dat zo weinig moeite kost.