'Ik ben een zondaar.' 'Ik ben nooit rechts geweest.' 'Ik kreeg op mijn kop omdat ik niet genoeg over abortus sprak.' In een exclusief interview dat donderdag verscheen doet paus Franciscus een aantal opmerkelijke uitspraken. Een selectie.
Doorgaans geven pausen geen grote en ongeregisseerde interviews, maar Franciscus lijkt zich van die conventie weinig aan te trekken. In een 27 pagina's tellend gesprek (opgetekend door een Italiaanse journalist en door het Vlaamse tijdschrift Streven vertaald naar het Nederlands) vertelt hij openhartig over zijn privéleven en zijn visie op de kerk.
Hij begint met een intrigerend zelfportret. Op de vraag 'Wie is Jorge Mario Bergoglio?' antwoordt hij: 'Ik weet niet wat het meest precieze antwoord is... maar ik ben een zondaar. Dat is de juiste definitie. En het is niet zomaar een manier van zeggen, een literair genre. Neen, ik ben een zondaar'.'
'De Kerk heeft zich soms laten inkapselen in details en kleine voorschriftjes. Het belangrijkste is nochtans de Blijde Boodschap: "Jezus Christus heeft je gered!" Daarom dienen de kerkbedienaars wezenlijk bedienaars van de barmhartigheid te zijn.'
'Men moet meer ruimtes scheppen waarin de vrouw in de Kerk krachtiger aanwezig kan zijn. Ik vrees een beetje de oplossing van het "machismo met het rokje", alhoewel de vrouw een andere structuur heeft dan de man. Ik merk immers dat de toespraken over de rol van de vrouw heel dikwijls geïnspireerd zijn juist door een machistische ideo- logie. De vrouwen stellen heel diepe en pertinente vragen die men moet aanpakken.
'De Kerk kan gewoon niet zichzelf zijn zonder de vrouw en haar rol. De vrouw is voor de Kerk absoluut noodzakelijk. Maria, een vrouw, is belangrijker dan de bisschoppen.'
'Men moet dus de plaats van de vrouw in de Kerk grondiger bestuderen. Er moet meer werk worden gemaakt van een pertinente theologie van de vrouw. Alleen wanneer we dit doen, zullen we beter kunnen nadenken over de functie van de vrouw binnen de Kerk. Het vrouwelijk genie is nodig op die niveaus waar belangrijke beslissingen genomen worden.'
(...) Een keer heeft een persoon mij, om te provoceren, gevraagd of ik homoseksualiteit goedkeur. Ik antwoordde met de vraag: "Zeg me: als God naar een homo kijkt, keurt hij zijn of haar bestaan dan goed met liefde of verwerpt hij die persoon dan, door hem of haar te veroordelen?".
'Ik heb een periode van grote innerlijke crisis beleefd, toen ik in Córdoba was. Kijk, ik ben uiteraard nooit een engeltje geweest, maar ik ben ook nooit rechts geweest. Het is vooral mijn autoritaire bestuurswijze die me problemen heeft opgeleverd. (...) Mettertijd heb ik uiteraard veel geleerd.'
De biechtstoel is geen folterkamer, maar de ruimte voor barmhartigheid waarmee de Heer ons stimuleert om het in het vervolg beter te doen. Ik denk hierbij aan de situatie van een vrouw die opgezadeld zat met een gebroken huwelijk en tevens abortus had gepleegd.'
'Later is die vrouw hertrouwd en nu leeft ze in vrede met vijf kinderen. Nochtans valt de abortus haar nog altijd heel zwaar en voelt ze een oprecht berouw. Ze zou haar christelijke leven terug willen opnemen. Wat doet de biechtvader?'.
'We kunnen niet zo maar hameren op de problemen rond abortus, het homohuwelijk en het gebruik van anticonceptie. Dat kan niet. Ik heb nooit heel veel over die zaken gepraat, en dat is me vaak aangewreven geweest.'