Die zijn zo te zien te optimistisch geweest in punt van afbuigen en snelheid van de orkaan Joaquin. Wellicht heeft men er aan boord op gegokt dat ze konden passeren nadat de orkaan naar het noord westen was afgebogen maar kwamen ze klem te zitten tussen de Bahama's (Crooked Island) en Joaquin.
De route van Jacksonville naar Puerto Rico zou ten oosten van de Bahama's zijn en ik weet eigenlijk niet of je met zo'n schip daar nog tussen de krikkemikken door kan qua diepgang om Joaquin te ontwijken. Betere optie zou zijn geweest om bewesten de Bahama's te blijven maar dat is wel een flink eind om.
Waarom ze dan toch door zijn gevaren toen duidelijk werd dat Joaquin langer min of meer stationair bleef? Berichtgeving tot op heden is niet hoopgevend dat er iemand levend van afgekomen is.
Er is onder andere te lezen dat het aantal opvarenden 33 was waarvan er 5 Poolse service monteurs waren voor de voortstuwingen installatie. Of dat voor ketel of turbine was staat er niet bij maar in het licht van de laatste melding dat ze 15 graden slagzij hadden en de voorstuwing was uitgevallen doet niet veel goeds voorspellen over de afloop.
Op het kaartje met de laatste positie van het schip zou het schip een snelheid hebben van 1,9 knoop/uur. Toen al problemen?
Die snelheid hoort dacht ik bij het drijven door het uitvallen van de voortstuwing. Je moet er niet aan denken om met golven van 10 meter daar dwarsscheeps op te komen liggen. Het schip maakte bovendien een behoorlijke slagzij van 15° en had eerder water gemaakt. Bovendien is de Epirb geactiveerd. Het positieve daarvan is dat de positie van het schip dan bekend moet zijn. Er waren liefst 33 opvarenden, wel inclusief 5 monteurs, maar toch nog steeds ongebruikelijk veel voor vandaag de dag. Moesten die monteurs tijdens de reis aan de motor sleutelen? Dat hadden ze misschien beter voor de kant liggend kunnen doen.
Eigenlijk hadden ze full speed om de noord moeten uitwijken voor deze orkaan maar misschien ging dat al niet meer. Het was in eerste instantie een tropical storm en pas later groeide het vrij snel uit naar een orkaan. Misschien heeft ze dat op het verkeerde been gezet.
Het is/was een stoomturbineschip. Ik denk eerder dat er ketelproblemen waren. Dat was niet voor het eerst. Het spul was tenslotte veertig jaar oud en er waren al eerder wat gebreken. Dat kun je zo her en der lezen. Het was een bekend schip.
Wie snelheid kan maken, kan een hurricane ontwijken. Betekent vaak wel een flink eind om. Mogelijk hebben economische motieven hier een rol espeeld. Misschien horen we het nog wel eens.
Dat de communicatie op enig moment ophield is natuurlijk een heel slecht teken. Het betreft een ro-ro schip en dat in combinatie met water dat eerder werd ingenomen alsmede een behoorlijke slagzij doet het ergste vermoeden zeker nu nog meer wrakstukken zijn aangetroffen. Wederom een dramatische scheepsramp met een ro-ro. Ik moet dan weer denken aan de woorden van de onvolprezen Ernst Vosnack.....
Dit is Danielle Randolph (34), één van de 28 Amerikaanse opvarenden. Als jong meisje was ze al geobsedeerd door de zee. De vijf monteurs die meevoeren waren Polen.
Danielle Randolph was 34 jaar en de enige vrouw aan boord. Ze was eerste of tweede stuurman, ik denk tweede. Die foto is genomen bij haar afstuderen van de Maine Maritime Academy, je kunt het logo nog net zien op haar hoed. De school is helemaal in de stijl van een militaire academie en daar hecht men aan uniform.
Dat ze aan boord van de schepen waar ze op voer niet in uniform liepen, blijkt uit de foto van de crew van de EL MORRO, waar Danielle Randolp 2de stuurman was tot het schip in mei vorig jaar uit de vaart werd genomen en opgelegd. Het was een zusterschip van de El Faro en een jaar ouder.
Er is door de rederij Tote een speciale website in dienst gesteld met de laatste berichten over de ramp met de El Farro. Ook via Twitter kan de rechtstreekse berichtgeving van de US Coastguard South East gevolgd worden via hashtag 'uscgsoutheast'.