Etang de Mont ligt in één van de minst bevolkte gebieden van Frankrijk, namelijk in de regio Allier. Rust gegarandeerd en met ook een mooi bestand zijn de hoofdingrediënten voor een sessie aanwezig wat mij betreft. Tijdens de meivakantie moest er natuurlijk weer gevist worden en was dus de keuze op dit water gevallen. Iedere stek is voorzien van een ruime bungalowtent met als bijkomend voordeel dat er veel minder spullen mee moesten. Net als bij de vorige sessies ging ik deze keer met Eric en Patricia en doordat er maar één tent en stretcher mee moest konden we ook nog in één auto. Dit scheelt natuurlijk behoorlijk in de benzine- en tolkosten, met als extra voordeel dat ook het thuisfront van Erik beschikking blijft houden over de auto.
Door de bungalowtent op je stek moest er maar één tent mee. Toch is er meer dan genoeg ruimte om je eigen tenten te plaatsen.
Etang de Mont was voor ons een slordige 6 uur rijden en met wat tussenstops dus een dikke zeven uur op teller. Rond het middaguur wilden we er zijn en dus werd de auto al vroeg gestart zodat we ook voor de drukte Parijs al voorbij zouden zijn. Zonder enig probleem konden we zoals gepland na een kleine zeven uur het domein oprijden. Het domein is niet echt afgesloten en we konden dus zo naar de stek rijden. De stekken zijn allemaal duidelijk aangegeven dus je hoeft niet te zoeken of te wachten op een beheerder. Op Etang de Mont zijn boten verplicht en de door ons gehuurde boot lag al klaar, al was het zonder elektromotor. Na het nuttigen van een biertje en proosten op een goede vangst kon het verkennen van het water beginnen.
We hadden ons huiswerk natuurlijk gedaan en hadden al een globaal idee van het bodemverloop, maar iemand op zijn blauwe ogen vertrouwen zit niet in me. Dus werd er hopeloos gezocht naar taludjes, geulen en dergelijke, maar we konden niks vinden. Het water loopt geleidelijk af richting de oude rivierbedding die wat blubberig is en vervolgens loopt het weer op. Op stek 9 is het globaal gezien het ondiepst vanwaar het over de lengte van het meer steeds dieper wordt en dus op stek 1 het diepste gedeelte ligt. Een vrij monotoon bodemverloop dus, zeker als je het per stek bekijkt. De vis lijkt dus ook vooral langs de bodemrand aan de overkant te trekken van de ene naar de andere kant.
Na het peilen kwam de verhuurder van de boot de elektromotor brengen en bevestigde onze bevindingen. Dwars als ik ben besloten we toch ook rond de oude rivierbedding te vissen en er eentje onder de eigen kant te leggen. Aangezien ik al wist dat er waarschijnlijk ook op open water gevist zou worden en er weinig goede richtpunten zouden zijn die ook 's nachts zichtbaar zijn, had ik een paar markers aangeschaft zodat de stekken makkelijk te vinden zouden zijn. Ik houd graag dingen basic en had dus gekozen voor de markers van Markerworld met een reflectiekop. De markers overtroffen mijn verwachtingen zoals ik al beschreef in de review die ik hier over geschreven heb.
Na de hengels in positie te hebben gebracht kon de rest van het proviand worden opgeruimd en de stek op orde gebracht worden. In de sanitair unit bevinden zich twee koel/vriescombinaties en konden we het voer en het voedsel dus netjes gescheiden en koel wegzetten. Inmiddels was het donker geworden en hadden we ons teruggetrokken in de bungalowtent. Terwijl Erik zat te verkondigen dat hij geen goed gevoel bij het water had werden we opgeschrikt door een krijsende Delkim. Patricia en ik hadden tijdens het vroege voorjaar al redelijk gevangen en we hadden dus afgesproken dat de eerste vis voor Erik zou zijn. Erik mocht dus de eerste sprint inzetten richting de hengels aangezien de bungalowtenten best een eind van het water afstaan. Het bleek de meest rechtse hengel te zijn die net voor oude rivierbedding lag. De vis kwam met gemak over de andere lijnen heen, totdat deze onder de kant kwam en toen moeilijk begon te doen. Pas toen hij door het oppervlakte heen brak hadden we door dat het fraaie spiegelkarper was. Na enkele pogingen van de vis om de palen van de steiger op te zoeken, afgewisseld met een bezoekje aan de bodem, kon hij over het koord van het schepnet glijden. Pas bij het optillen uit het water besefte ik me dat dit best wel eens een nieuw PR kon zijn voor Erik.
Een combi-rig voorzien van een Gripz haak van Pallatrax maken maakte het onthaken tot een snelle klus en dus kon de weger geraadpleegd worden. Met aftrek van de retainersling klokte hij exact 16 kg en was er dus bij de eerste vis al een PR gesneuveld. Een sessie kan slechter starten zullen we maar zeggen. De hengel onder de eigen kant hadden we eigenwijs voorzien van mais en die veroorzaakte ook enkele losse piepen tijdens de nacht. Voor de rest bleef het akelig stil die nacht. En stil is het dan echt daar. Aangezien we een lange dag achter de rug hadden, en dus vroeg de slaapzak hadden opgezocht, waren Erik en ik al vroeg uit de veren om ook het water goed te kunnen observeren tijdens de zonsopkomst. Terwijl we wat rond stonden te kijken viel ons oog op twee herten die tussen ons en de buren halt hielden. Nadat ze ons opmerkten stormden ze weg om iets verder in het water te duiken en via het water de andere kant te bereiken. Helaas was er natuurlijk te weinig tijd om dit op camera vast te leggen. Wat kan de natuur toch mooi zijn!
Bij het verversen van de rigs werd het duidelijk waarom de kanthengel enkele piepjes had opgeleverd. Een dwergmeervalletje had zich er in vergist. Het zou duren tot het donker gevallen was gevallen alvorens we weer een run kregen. Het was aan mij de beurt en een klein spiegeltje had zich vergaloppeerd in een tijgernoot die aan de overkant lag. Pas de volgende morgen kregen we weer een run en ook dit keer was het een spiegel van het kleinere formaat. Ook deze kwam wederom van de overkant. Aan het eind van de middag was het eindelijk de beurt aan Patricia om te gaan drillen, want de run van die morgen had ze gemist dus had Erik hem gedrild. Het was gelijk duidelijk dat dit er eentje was van het betere formaat en kon Patricia dus aan de bak. Na een leuke dril kon ik het schepnet te water laten en gleed er een fraaie spiegel over het koord van het schepnet. Met 12,4 kg op de weegschaal geen topper natuurlijk, maar eindelijk weer een vis boven de 10 kg.
Een slordige twee uurtjes later mocht ik weer een klein schubje drillen. Zou de stek dan nu toch eindelijk op gang komen? Het zou die nacht gaan regenen en onze hoop was dat de vis dan nu eindelijk eens zou gaan trekken. Na die nacht wederom twee wat kleinere vissen te hebben gevangen leek onze hoop toch waarheid te worden. Helaas duurde deze euforie niet lang en kon de volgende vis pas de volgende dag poseren voor de camera. Het is bijna een traditie dat Erik jarig is tijdens onze vissessie in de meivakantie en zo dus ook deze keer. Het zou toch mooi zijn als hij nog een mooie dertiger zou vangen op zijn verjaardag.
Inmiddels hadden we van de beheerster al begrepen dat er op stek 2 tot 4, die door Duitsers werden bevist, nog geen enkele vis was gevangen. De Fransen naast ons hadden vergelijkbare vangsten als ons en eigenlijk liepen dus alleen stek 1 en 9 tot nu toe. Waar het me wel opviel dat er vooral op stek 1 de grotere werden gevangen. Na een wandeling rond het water kwam ik bij stek 1 aan. Hier zat een uiterst vriendelijk stel met hun zoon waar ik net te laat was om getuige te zijn van een 23 kg spiegel die zijn rondjes weer mocht gaan zwemmen. Riep had inmiddels al een flinke hoeveelheid hoge dertigers gevangen en zat dus duidelijk op de vis.
De gehoopte dertiger als kers op de taart voor Erik voor zijn verjaardag mocht helaas niet zo zijn. Ook de komende nacht zou voor het eerst tijdens de sessie uitdraaien op een blank. De stek liep niet echt storm om het maar zachtjes uit te drukken. Zelfs een KD-Rig in een solid PVA bag gevuld met vismeel pellets en een in squid gesoakte pop-up leverde niks op. Meer het lot tarten om een dwergmeerval te vangen kan je niet. De stek was dus echt visloos op dit moment. De eilandstek zou vandaag vrijkomen want er werd regen opgegeven voor zaterdagmorgen. Inpakken in de regen hadden ze geen zin in en besloten dus de vrijdagmiddag te vertrekken. Met de blank van afgelopen nacht en de wetenschap dat de vissen zich ophielden op beide kopstekken was het besluit genomen. Dit ondanks dat de wind was gaan draaien en nu recht over het water stond en dus vol onze kant in stond. De laatste nacht zal er vanaf het eiland gevist worden.
In de middag werden de onnodige spullen al ingepakt zodat we niet te veel spullen naar het eiland moesten brengen. Het eiland is bereikbaar via een ponton wat je met een stok naar de andere kant duwt. De rod pods en hengels werden in de boot gelegd en naar het eiland gevaren. Het peilen en dergelijke gebeurde in een versneld tempo en er werden diverse harde plekken gezocht en voorzien van wat voer. Niet heel lang konden we genieten van het prachtige uitzicht vanaf het eiland, want na nog geen uurtje hadden we al een dubbelrun te pakken. Alle hengels leverden die avond en nacht nog runs op. Helaas hadden we ook nog drie lossers. Deze hadden zich vast gezwommen in obstakels onderwater die rond het eiland dus meer aanwezig lijken te zijn dan op de rest van het meer. We hadden geen markers geplaatst en het had dus nog een stuk scherper gekund. Maar met acht runs en vijf vissen tijdens de laatste nacht konden we 's morgens onder het genot van een bak koffie terug kijken op een goede beslissing. Met veel meer mogelijkheden zoals rietkragen, inhammen, afgesloten baaien en dergelijke is het mij wel duidelijk geworden dat dit soort stekken mij veel meer trekken. Ook op mijn thuiswater zoek ik zelden stekken op die lijken op stek 2 tot 8. Nu snap ik dus waarom en een wijze les voor een volgende vissessie. De laatste spullen werden naar de auto gebracht en we konden aan de reis terug beginnen.
Onze vangsten op stek 7 waren eigenlijk nog geen eens zo slecht, aangezien de Fransen naast ons op vrijdag althans net zo veel vis hadden. De Duitsers die stek 2 tot 4 bevisten hadden toch nog 4 vissen weten te strikken en konden dus in ieder geval met opgeheven hoofd de lange reis terug gaan maken. Al zal de jongen van stek 2 hier waarschijnlijk een ander gedacht over hebben. Riep en zijn familie hadden maar liefst 39 vissen weten te strikken. Hier waren er vier van over de 20 kg en het gros ook dik boven de 15 kg. Het exacte aantal van de mensen die op stek 9 zaten weet ik niet meer, maar ook zij gingen met een goed gevoel huiswaarts. Al waren de gewichten gemiddeld gezien wel een stukje lager dan op stek 1. De vissen hadden duidelijk de voorkeur voor het diepere water deze week. Het feit dat op stek 1 ook de wateruitlaat zat van het water kan een belangrijke rol spelen aangezien daar natuurlijk al het natuurlijke voedsel zich ophoopt.
Het water heeft 9 stekken die allemaal aan de westkant van het water gelegen zijn. Op iedere stek kan je met twee personen vissen als je dit wilt. Stek 8 is dan wel vrij krap, maar je kunt ook twee stekken boeken en er maar op eentje vissen. Stek 9 is de eilandstek waar ik je al over vertelde. De meeste mensen boeken stek 8 en 9 zodat ze rond het gehele eiland kunnen vissen. De stekken zijn netjes gemarkeerd door oranje markers die in de bomen hangen en ook 's nachts nog goed te zien zijn als je met een boot je hengels uitvaart.
Iedere stek is voorzien van een grote bungalowtent die op een verhoging staat met een overkapte veranda. Op de veranda vind je ook een tafel met stoelen en een bankje waar je met gemak met vier personen aan kunt zitten en dus heerlijk van een bakje koffie kan genieten 's morgens. In de tent vind je ook een tafel met twee stoelen, opbergrek en twee bedden. Als je het wilt kan je dus een hoop spullen thuis laten. Van verschillende personen had ik gehoord dat de bedden niet lekker lagen, maar ik vond juist van wel. Ik heb een vrij zwakke rug en een stevig hard matras en bed helpen in mijn geval voor een goede nachtrust. Ook Patricia, die bij mij in de tent sliep, is normaal nogal kritisch wat bedden betreft en die had ook geen klagen. De tenten staan er het hele jaar en hebben dus nogal wat te verduren. Dit was helaas ook te zien en niet alle tenten waren even netjes en waren er diverse schimmelplekken zichtbaar. Van de tenten die ik heb gezien was die van ons één van de netste, samen met die van stek 9, maar schoon is anders. Iemand die heel erg gesteld is op hygiëne adviseer ik toch zijn eigen tent mee te nemen.
Alle stekken zijn erg ruim en bieden dus ook meer dan genoeg ruimte om je eigen tent(en) te plaatsen. De bungalowtenten zijn zo geplaatst dat dit dus ook zeker kan en dat is gelijk een klein nadeel als je in de bungalowtent verblijft. Het is dan namelijk een behoorlijke sprint voor je bij de hengels bent. Alle stekken zijn ook voorzien van een steiger waar je de roeiboot kunt vastleggen en dus gemakkelijk in je boot kunt stappen.
Op Etang de Mont is een boot verplicht aangezien er veel aan de overkant gevist wordt en de kans op een vastzwemmer daar natuurlijk hoger is door de aanwezige takken en bomen. Geen boot? Niet getreurd, want via een derde partij kan je er ook eentje huren met eventueel een elektromotor. Aangezien wij die niet hebben heb ik dus ook van deze service gebruik gemaakt. Voor tachtig euro heb je de beschikking over een stabiele boot, elektro motor en twee accu's. De boot ligt bij aankomst netjes voor je klaar en in de middag worden de motor en accu's bij je tent afgeleverd. Helaas waren beide accu's bij ons bijna leeg toen ze deze kwamen afleveren, maar dit werd netjes gemeld en zoals beloofd kwamen ze deze in de avond omwisselen voor volle exemplaren. Ook werd er gemeld dat de hendel voor het laten zakken van de motor kapot was en dat ze deze maandag zouden komen omwisselen.
Tijdens het gebruik in de middag kwamen we er ook achter dat de hendel los zat. De jongen die netjes zoals afgesproken in de avond de volle accu's kwam brengen bevestigde nogmaals de omruiling van de motor op maandag. Helaas kwamen ze deze afspraak niet na en heb ik ze niet meer gezien deze week. Ik vond beide geen onoverkoombaar probleem en heb er verder niks mee gedaan. Ik ben overtuigd dat als ik dit gemeld had bij de beheerster of Bas dat er wel actie was ondernomen. In de sanitair unit staan de acculaders zodat je er altijd eentje kan opladen. Tijdens het gebruik bleek ook dat een van de accu's zijn beste tijd gehad had, want na een keer of vier na de overkant varen was de power er uit en kon je bij een beetje wind de peddels pakken. Een mooie extra service die nog een beetje extra aandacht vergt helaas.
Ter plekke kan je een gaspul, brander en pan huren en dus zelf je particles klaar maken naar gelang de vangsten lopen. Wat mij betreft echt een goede extra service want voor maar vijf euro kan je dus je particles klaar maken. Wij hadden ook hier onze voor geprepareerde tijgernoten op afgestemd. Helaas was de brander tijdens ons verblijf kapot gegaan en het vervangen duurde even. Ik was dus genoodzaakt het extra voer te koken op mijn Coleman brander, wat tegen alle verwachtingen in eigenlijk best goed ging. Een tip van mijn kant is dus ook voor je vertrekt de beschikbaarheid van de brander even te controleren.
Centraal gelegen, ter hoogte van stek 5, staat het sanitair gebouw. Hierin vind je twee douches en twee wc's. De douches zijn netjes en worden dagelijks schoongemaakt. Het warm water wordt geleverd middels een grote boiler en tijdens ons verblijf hadden we geen van allen koud water. Tevens vind je hier diverse stroompunten om je accu's en dergelijke op te laden. Aangezien de meeste toch ook met voerboten vissen en de nodige powerbanks dienen op te laden had een extra verdeeldoos geen kwaad gekund. Tevens staan er ook twee koel/vriescombinaties, waar er eentje voor etenswaren is en de andere dus voor voer.
Via de vriendelijk Franse beheerster kan je aan het begin van de week je broodbestelling doorgeven. Ze levert deze iedere morgen al vroeg op de stek af en indien je nog slaapt legt ze deze op de veranda zodat deze netjes droog ligt. Meestal komt ze iets later nog eens terug en informeert je dan over de vangsten op de andere stekken. Helaas kwam ze niet veel verder dan dat, want haar Engels was niet echt denderend en mijn Frans nog veel slechter. In ons geval waarschuwde ze ook voor de opgegeven onweer die ze omschreef als ''kaboem” wat aangeeft dat ze echt wel haar best doet, maar de woordenschat nog iets te klein is als je zelf de Franse taal niet machtig bent.
Etang de Mont is een water dat op een mooie rustige plek ligt met toch op een respectabele afstand allerlei winkels voor je dagelijkse boodschappen. Tijdens ons verblijf bleven de vissen helaas hangen op de beide kopstekken en kregen we, en alle andere stekken, ze niet in beweging en werd er dus vooral daar gevangen. Het water heeft een eentonig bodemverloop en geen obstakels, behalve natuurlijk de bomen aan de overkant. Hierdoor zou de vis dus makkelijk tussen de stekken kunnen trekken op zoek naar voedsel. In het midden van het water vind je de oude rivierbedding die wat blubberig is maar de rest is gewoon hard. De voorzieningen zijn erg compleet te noemen al kan er nog het en ander verbeterd worden aan de uitvoering. De aanwezige dwergmeervalletjes hebben ons geen parten gespeeld en ook van de anderen hoorde ik geen horror verhalen hier omtrent. Toch zou ik zeker tijdens de warme periodes mijn ervaring niet als leidraad nemen en je wapenen tegen deze kleine rakkers. Etang de Mont is een mooi water met een mooi bestand. Krijg je ze op je stek dan kan dat garant staan voor een leuke week, neem maar de vangsten van stek 1 als voorbeeld. Persoonlijk houd ik meer van wateren waar je wat kan afwisselen en tegen een eiland, rietkraag, lelieveld, etcetera kunt aanvissen. Maar dit is natuurlijk heel persoonlijk. Etang de Mont is te boeken via The CarpSpecialist.
Naast Erik en Patricia voor de fantastische week wil ook nog Riep bedanken voor het gebruik van de foto's van zijn fraaie vissen.
Edwin is niet alleen de drijvende kracht achter de techniek van CarpFeeling, hij schrijft ook veel informatieve artikelen, tips en reviews (waaronder de tweewekelijkse CF News Flash). Samen met Frank is hij verantwoordelijk voor het dagelijkse beheer van de website. Lees meer...
We vertoeven in weer en wind aan de waterkant. Een goed pak wat je beschermd tegen de elementen van moeder natuur is een must. Ik ben geen diehard wintervisser en ondanks dat ik beschik over een warmtepak, gebruik ik dit dan ook erg weinig. Voor de meeste situaties is zo'n pak te veel van het goede in mijn geval. Een tijdje keek ik dus al uit naar een pak dat meer universeel inzetbaar is dan een echt warmtepak. Het pak van Tactic Carp leek perfect aan te sluiten bij mijn wensen. Na het pak tijdens diverse sessies in verschillende omstandigheden te hebben gebruikt is het tijd om mijn bevindingen te delen met jullie.
Laten we eerst eens even naar het pak zelf kijken. Het pak bestaat uit een jas en broek die, zoals de naam al doet vermoeden, gemaakt is van softshell materiaal. Hierdoor is het natuurlijk direct waterafstotend en winddicht, wat in de meeste gevallen natuurlijk wel zo fijn is. Vervolgens hebben ze kwetsbare delen (het zitvlak, ellebogen en knieën) voorzien van Cordura waardoor deze minder snel zullen slijten. De binnenkant van de jas en broek zijn voorzien van Meshliner dat zorgt voor extra isolatie en misschien nog wel belangrijker: een ademende werking. Aan opbergmogelijkheden geen gebrek, want in vooral de jas hebben ze een hoop vakken gemaakt die allemaal met een rits zijn af te sluiten. De broek is voorzien van twee vakken aan de zijkant net boven je knieën, wat er in mijn geval voor zorgde dat vooral kleine voorwerpen, zoals een aansteker, in mijn knieholte drukten als ik ging hurken. Hadden ze de zakken iets minder diep gemaakt dan had dit geen probleem geweest. De locatie van de zakken is wel goed.
Aan de linkerkant van de broek is ook een speciaal opbergvak gemaakt voor je smartphone, welke met velcro word gesloten. De locatie van dit zakje is ook goed uitgedacht want je pakt je telefoon er zeer gemakkelijk uit, terwijl deze tijdens het zitten toch niet in de weg zit. De tijd dat telefoons alleen maar kleiner worden is sinds het begin van het smartphonetijdperk 180 graden gedraaid. Sommige varianten komen al meer in de buurt van een kleine tablet en dit opbergvak is natuurlijk niet geschikt voor dit soort telefoons. Zelf heb ik een Huawei P9 en dit formaat is toch wel het maximale dat er in past. Iets waar je op moet letten als dit een feature is die je graag wilt gebruiken.
Naast dat een pak je moet beschermen tegen de elementen moet het ook comfortabel zijn. De pasvorm is daar natuurlijk erg belangrijk in. De broek is in de breedte verstelbaar middels velcrostrips die een behoorlijke druk kunnen weerstaan. Hierdoor kan je de broek goed aanspannen en is een riem overbodig, al zijn er wel lussen aan de broek bevestigd waardoor dit kan als dit je voorkeur is. De jas is in de taille te verstellen door een koord aan te spannen aan de binnenkant van de jas.
Op ca. 20cm van de onderkant splitst de broek zich in een binnen- en buitenbroek. In de binnenbroek zit een elastiek rond je enkels dat er voor zorgt dat wind en kou minder snel langs de broek omhoog komen. De buitenbroek kan ook worden versteld door velcro en een rits, waardoor deze ongeacht je schoeisel perfect aangesloten kan worden. De splitsing is niet zo hoog dat je er ook met hoge laarzen gebruik van kunt maken en je zal dan een keuze moeten maken om de broek in je laars of er juist overheen te dragen. Dit had misschien iets hoger gemogen om ook daarvoor te kunnen gebruiken, al is dat voor mij niet noodzakelijk aangezien ik meestal bergschoenen draag tijdens het vissen. Het elastiek klemde in mijn geval totaal niet, terwijl het wel genoeg aansloot en de broek dus heerlijk zit en je geen nadelen ondervindt als je hem draagt.
De eerste versie van het pak had een mouw zonder elastiek er in. Inmiddels hebben ze een tweede versie van het pak op de markt gebracht die dit wel heeft. Het pak is te onderscheiden door het label op de broek en de jas. Bij de eerste versie staat hier Tactic Carp op en versie twee is voorzien van een Engelse vlag. De rits is afgedekt aan de bovenkant, waardoor de rits niet in je kin zal drukken. Een feature waardoor je de jas lekker hoog dicht kan doen.
Een unieke feature van de jas van Tactic Carp is natuurlijk de gepatenteerde Drill-Bag. Zoals zo vaak hoeven dingen niet ingewikkeld te zijn om toch erg handig te zijn, en de Drill-Bag is hier een mooi voorbeeld van. Net uit het midden aan de rechterkant zit een verstevigde zak waar je de hengel in kunt plaatsen. Hierdoor wordt de druk van de hengel beter verdeeld en plaats je hem niet meer in je lies. Toch belemmert dit je niet tijdens de dril en heb je genoeg bewegingsvrijheid. Zelf heb ik Chub Outkast hengels en die hebben een vrij dunne blank en deze paste perfect in de Drill-Bag. Helaas beschik ik zelf niet over hengels met een kurken handvat en kon ik dus niet testen of de Drill-Bag ook bij dit soort hengels net zo gemakkelijk in gebruik is.
Het pak een sessie aan doen en een oordeel vellen is natuurlijk geen echte review als je op zoek bent naar een pak dat je universeel wilt gebruiken. Ik heb het pak sinds het begin van het voorjaar in gebruik. Ondanks dat veel mensen vinden dat we geen zomer hebben gehad was de zomer qua temperatuur nog niet eens zo slecht. De review is dus gebaseerd op het voorjaar. Ik heb het pak toen expres tijdens iedere sessie aangedaan, ook wanneer ik normaal gezien een spijkerbroek had aangetrokken. Dit verschilde van een pensessie op een zonnige avond in het voorjaar tot aan statische nachtsessies. Eentje die me nog goed bijstaat was tijdens het paasweekend waar de koude noordwesten wind recht op de stek stond. Een flinke wandeling overdag om een water te verkennen met een fel zonnetje werd ook niet uit de weg gegaan om zo de ademende werking van het pak goed te kunnen ervaren. Tijdens het pennen, wat toch mijn ultieme visserij is, heb ik met 'gevaar voor eigen leven' ook de Cordura getest door in de brandnetels te gaan zitten. Ondanks de hoog uitgesneden broek en laag uitgesneden jas zag een brandnetel kans een opening te vinden en door mijn shirt heen mijn huid te kietelen, maar de billetjes bleven brandschoon. Dus naast de versteviging biedt de broek ook bescherming tegen andere ongemakken die je aan de waterkant tegenkomt.
Waterafstotend, winddicht en toch ademend. Een perfecte combinatie als je het pak universeel wilt kunnen gebruiken voor zowel statisch als struinend vissen of in jaargetijden waar de weersomstandigheden enorm kunnen verschillen, zoals in het voor- en najaar.
De iets wat langere visser zal het probleem wel kennen dat een broek of te kort is of niet lekker zit aan de taille. Doordat deze broek verstelbaar is in de taille is dit dus geen probleem meer.
Doordat de rits van de jas is afgedekt aan de bovenkant kan je hem helemaal dichtritsen zonder dat de rits in je kin 'prikt'.
De broekzakken aan de zijkant zijn net iets te diep naar mijn zin. Zeker als je er iets kleins in doet zoals sleutels of een aansteker, wil deze nogal eens in je knieholten gaan zitten zodra je hurkt.
Sommige ritsen zijn niet voorzien van een koordje maar een ijzeren clip. Dit geeft natuurlijk een klingelend geluid als je loopt.
Zowel de Drill-Bag als smartphone case zijn gemaakt vanuit oogpunt van een rechtshandig persoon. Begrijpelijk natuurlijk, aangezien gemiddeld 90% van de bevolking rechtshandig is. Mocht je linkshandig zijn is het wel iets om rekening mee te houden.
Zoals je al in de voor- nadelen kon lezen heb ik weinig aan te merken op het pak van Tactic Carp en vind ik alleen de zakken aan de zijkanten van de broek een echt nadeel. Iets minder diep en het probleem is opgelost. Misschien leg ik hem zelf nog wel even onder de naaimachine om het probleem op te lossen. Het pak biedt genoeg bescherming tegen de elementen, maar met een heerlijk comfort terwijl je ook niet gelijk je pak uitzweet als er een zonnetje doorkomt of je een wandeling wilt maken. Dit zal natuurlijk per persoon verschillen, want terwijl ik vaak nog in een shirt rondloop zie ik Patricia altijd al een trui aantrekken. De Drill-Bag is natuurlijk de key-feature van het pak en ondanks mijn initiële bedenkingen is het toch erg handig in gebruik en een meerwaarde van dit pak. Persoonlijk zal ik wel opletten om de versie 2 van het pak aan te schaffen aangezien deze het elastiek bij de mouwen heeft. Tactic Carp heeft met dit pak een uiterst doordacht pak op de markt gezet dat naast comfort en gebruiksgemak ook enkele bijzondere features heeft. Een dikke pluim aan de ontwerper(s) van dit pak.