Genen dus, die zomaar opduiken in ons genoom zonder duidelijke herkomst. Schattingen om hoeveel nieuwe genen het gaat, lopen sterk uiteen, mede doordat de definitie ervan niet eenduidig vaststaat. Omdat deze genen geen familieleden in genomen van andere soorten hebben, worden ze ‘weesgenen’ (orphan genes) genoemd.
In het huidige wetenschappelijke klimaat zijn unieke genen voor de mens een ongemakkelijk gegeven. Deze ‘weesgenen’ dagen het darwinistische verhaal uit. In feite, zo schrijft onderzoekster Ann Gauger op Evolution News, dacht tot voor kort iedereen nog dat de ontwikkeIing van een nieuw gen zo goed als uitgesloten was. “Toch zien we nu dat in elk nieuw genoom dat door sequencing geanalyseerd wordt er nieuwe genen aangetroffen worden, gemiddeld 10 procent van dat genoom. Veel van die weesgenen spelen een belangrijke rol in hun respectievelijke organismen.” Ze spelen met name een rol in de ontwikkelende hersenen van een foetus, in de neocortex: het deel dat ons het meest van chimpansees onderscheidt.
Ann Gauger: “Als iets niet ontleend is aan andere organismes, is het iets nieuws dat ons mede kan maken tot wie we zijn.”