Vorige week deelde ik een (foto)verslag over het eerste deel van onze vakantie. Vandaag is het tijd voor deel twee. Ik was bij de dinsdag gebleven.
Na een paar drukke dagen merkten we aan Marcel dat het een beetje veel werd voor hem. Het was dus tijd voor een dag met iets minder prikkels. Het zonnetje scheen en we besloten de plannen om te gooien en lekker te gaan wandelen in het bos. Espen mocht lekker in de Tula hangen, want een wagen is niet handig in het bos. Marcel ging op zoek naar stokken, kastanjes en andere schatten. Hij hield het niet zo heel lang vol, maar kon het laatste stuk lekker bij zijn vader op de nek zitten.
Terug bij het huisje vonden we dat Marcel wel even een middagdutje moest doen. Normaal gesproken slaapt hij niet meer in de middag, maar hij was zo moe. Hij mocht in ons bed liggen met de tv aan. Slapen lukte niet, maar hij heeft wel anderhalf uur op bed gelegen. Ik vond dat zelf ook wel een goed idee.
De zon bleef lekker schijnen dus we namen de jongens mee naar de (buiten) speeltuin. Marcel vermaakte zichzelf wel en ik heb Espen even lekker laten schommelen. Aan het einde van de middag was het tijd om te knuffelen met Bollo. Marcel vond het wel een beetje spannend, maar wilde hem wel een handje geven.
Woensdagmorgen reden we alsnog naar Hermeskeil toe om de Flugausstellung te bekijken. Dit is een bonte verzameling van allerlei vliegtuigen, helicopters en militaire vliegtuigen uit verschillende landen. Je kunt bij sommige vliegtuigen naar binnen kijken door een raampje en bij een aantal mocht je er helemaal in zitten. Prachtig dus voor Marcel (en stiekem ook voor ons.) We zijn er ongeveer een uurtje geweest en toen had Marcel het wel gezien.
We hadden nog een hele middag voor ons en besloten nog even door te rijden en te kijken waar we uit kwamen. Ik zag Idar Oberstein op de borden staan en kon me herinneren dat daar wel iets te zien of doen was. Het dorpje draait om de verschillende edelsteen mijnen en een edelsteen museum. De kinderen waren niet echt in de stemming voor (nog) een museum, dus we liepen wat rond en pakten een terrasje terwijl Marcel speelde op een pleintje. Op de terugweg zagen we een bord langs de weg dat er op de berg een monument zou staan. We reden de berg op en kwamen op het hoogste punt uit van de hele vakantie. Het uitzicht was prachtig, maar de plek zelf was een beetje creepy, omdat het naast een militaire basis lag. We maakten snel een foto en reden de berg weer af.
Toen we terug kwamen bij Landal, waren we nog op tijd om naar Bollo te gaan. We zouden eerst zelf koken. Tijdens het snijden van de groenten sneed ik in mijn duim. Marcel en ik liepen dus naar de receptie voor pleisters (die mochten ze niet verkopen, maar gelukkig hadden ze wel een paar pleisters voor me) en Pel maakte de macaroni. Na het eten liepen we naar de indoor speeltuin voor Bollo. Marcel vond het nu niet meer spannend en knuffelde hem nu wel. Dat was echt lief om te zien. Marcel heeft daarna nog even lekker gespeeld terwijl wij een biertje en wijntje dronken.
Woensdagavond las ik wat folders over de omgeving om wat inspiratie op te doen voor onze laatste vakantiedag. Mijn oog viel op Tierpark Merzig. In de folder stond dat het een kleine dierentuin was met 40 soorten dieren. Het was een gratis uitje, dus ik wist niet of het echt bijzonder zou zijn, maar dieren zijn altijd leuk voor kleine kinderen. Mijn gevoel klopte wel, want het was meer een soort van kinderboerderij dan een dierentuin. Naast de gewone dieren die je vaak ziet op een kinderboerderij waren hier ook apen, neusberen en alpaca’s. Dat was wel grappig. Marcel vond het vooral leuk dat hij de geitjes, schapen en alpaca’s mocht voeren.
We bleven nog even in Merzig en liepen door het centrum van de stad heen. Hier hebben we nog iets gedronken op een terrasje en een uurtje gewinkeld. Ik kocht een schattig shirt en een Batman pyjama voor Espen. Marcel vond niets leuk wat ik aanwees, dus die had even pech.
Na ons bezoek aan Merzig reden we de grens over naar Frankrijk en Luxemburg. In Frankrijk hebben we een supermarkt opgezocht en geluncht. Ook reden we langs een toffe speeltuin, zodat Marcel even lekker kon spelen. We reden terug door Schengen. Op het drielandenpunt staan een kleine Eiffeltoren en een schattige mini-bieb. Hier waren we in 2016 al een keer langs gereden, maar ik wilde er toch weer eventjes kijken. Boeken zijn altijd leuk. De terugweg naar Landal was iets minder leuk. Door wegwerkzaamheden moesten we een paar keer omrijden en zo werd de afstand eigenlijk steeds groter. De binnendoorwegen en het uitzicht waren prachtig, maar de auto vond de heuvels niet altijd even leuk.
Vrijdagmorgen brak aan en het was tijd om in te pakken en op te ruimen. Wij waren eerder wakker dan de kinderen, dus we konden in eerste instantie even goed doorwerken. Uiteindelijk waren we op tijd klaar om nog even gedag te zeggen tegen Bollo. Na nog een kop koffie in het restaurant begonnen we aan de terugreis. Onderweg maakten we nog een paar tussenstops. Allereerst gingen we langs de supermarkt om de statiegeld blikjes en flessen in te leveren. Ook wilde ik nog even langs DM voor tandengel voor Espen en daarna reden we door naar België. Hier namen we de afslag Spa-Francorchamps, zodat Pel even bij (de ingang van) het circuit kon kijken. Daarna reden we (met een paar tussenstops) terug naar huis.
We hebben een heerlijke week gehad in Duitsland, maar het was veel te snel weer voorbij. Het gewone leven ging thuis weer verder. Gelukkig hebben we de foto’s nog.