Afgelopen week was er een boekpresentatie met discussie in De Balie. Voordat het goed en wel was afgelopen had Joop.nl er al een rellerig stukje over geplaatst. Met een paar geknipte en geplakte fragmenten en een hysterische Godwin werd gesuggereerd dat het een bijeenkomst was met als doel het voorbereiden van de deportatie en discriminatie van moslims. De ophef was aanzienlijk.
Nu was ik niet onmiddellijk in de gelegenheid om het hele debat zelf te bekijken, maar toch verbaasde ik me erover dat professor Paul Cliteur en Wim van Rooy werden uitgemaakt voor gevaarlijke racisten die moesten worden aangepakt. Aangepakt. Toe maar. Nota bene door iemand die op de lijst van GroenLinks voor de Tweede Kamerverkiezingen staat. En die daarvoor heel wat bijval kreeg op de sociale media. Uiteraard van mensen die zichzelf als uiterst progressief en deugend beschouwen.
Volgens mij moeten we gevaarlijke racisten als Van Rooy en Cliteur aanpakken in plaats van een debatcentrum.
Ik ken Cliteur en Van Rooy als mensen met een zeer gefundeerde kritiek op de islam. Dat dit voor sommige verwarde geesten gelijk staat aan racisme, is een gegeven. Dat politici daarin meegaan is verwerpelijk. Bellemakers was namelijk niet de enige. Ook in de gemeenteraad van Amsterdam bliezen een aantal zogenaamd progressieven hoog van de deugdzame anti-racismetoren.
Rutger Groot Wassink (GroenLinks) vroeg het College na te gaan of dat wat er werd gezegd in de Balie de toets van de Grondwet doorstaat en vermeldde erbij: “wat betreft GroenLinks nadrukkelijk niet”. Marjolein Moorman van de PvdA verklaarde het niet normaal te vinden dat er in een Amsterdams debatcentrum wordt gezegd dat discrimineren moet en dat er geen oplossing is voor de islam binnen de liberale rechtstaat. Peter Kwint (SP en kandidaat TK2017) had het over “ranzige haat” die de hele avond was “uitgekotst” en Jan Paternotte (D66 en net als Kwint op weg naar Den Haag) suggereerde moeiteloos dat het verminderen van het aantal moslims uitgebreid was besproken. De leugenachtige zelfgenoegzaamheid druipt er vanaf.👇🏽
Inmiddels heb ik het debat teruggekeken. En verbaas ik mij erover waarom er geen ophef is ontstaan over wat Halim el Madkouri diezelfde avond vertelde. Hoe er de afgelopen decennia 100 miljard dollar door Saoedi-Arabië is gespendeerd om het wahabisme wereldwijd te verspreiden, ook in Europa. Hoe Saoedi-Arabië hoogopgeleide moslims de wereld instuurt om hen de weg vrij te laten maken voor het wahabisme.
Er is ook geen ophef ontstaan over hoe El Madkouri uitlegde dat het -ook in Nederland!- levensgevaarlijk is om als ongelovige te worden bestempeld (takfir). Het kan je doodvonnis betekenen. En dat dit heel serieus moet worden genomen bleek toen hij langdurig aarzelde alvorens de vraag te beantwoorden of hij nog plezier beleeft aan de islam. El Madkouri pleitte voor support voor kritische moslims die vermorzeld lijken te raken tussen de angst voor takfir aan de ene kant en niet-moslims die bang zijn voor potentiële terroristen.
Ophef zou er ook moeten zijn omdat er werd verteld dat een Iraanse vrouw, zonder hoofddoek, in het gezelschap van haar Europees uitziende vriend, niet ongestoord door bepaalde wijken van Nederlandse steden kan lopen. Waar de inwoners overwegend moslims zijn, wordt zij bespuugd en uitgescholden.
En wat te denken van de constatering dat islamkunde gedomineerd wordt door slechts één perspectief en dat er geen enkel hoogleraarschap in Nederland (of België) op dat gebied wordt bekleed door een kritische, islamitische, intellectuele schrijver? Of de bewering dat gemeentelijke besturen en korpsleidingen in Nederland doof zijn voor de signalen van wijkpolitiemensen over allerlei vormen van geweld binnen islamitische gezinnen?
Maakten al die zogenaamd progressieven zich daar nou maar eens druk over, stelden ze daar maar eens vragen over in gemeenteraden en de Tweede Kamer, pakten ze dat nou maar eens aan, schreven ze daar maar eens stukjes over. Daar zouden moslims, daar zouden wij als gehele samenleving namelijk echt wat aan hebben. In plaats van het debat te smoren, overal de gedachtenpolitie op af te sturen en allerlei vrijheden in de uitverkoop te gooien.