Te weinig ruimte, te veel boeken. De keuze voor het thema van 2012 was snel gemaakt. “Boeken die weg mogen”. Vooral via BookCrossing is de bedoeling, maar mocht iemand anders mee willen doen, met alle plezier.
Uiteindelijk las ik 62 boeken. 11.445 bladzijden. Al jaren streef ik naar 52 boeken per jaar en 15.000 bladzijden. Het eerste streven ruim gehaald, het tweede duidelijk niet. 29 boeken meer dan in 2011 dus. 709 bladzijden meer. Marginaal geknoei dus, nog geen twee bladzijden per dag meer dan vorig jaar.
Ik heb ook nog een stapeltje voorgeselecteerd dat weg mag, maar waar ik in 2012 niet meer aan toe kwam. Misschien dit jaar tussendoor? Of zelfs ongelezen? Zo ver zal het toch niet komen…
Thema was niet de beste keuze. 34 van de boeken die ik las passen er in. 55% dus maar. Tussendoor las ik toch te veel boeken die ik graag wil behouden. Via mijn virtuele boekenplankje is te zien welke boeken beschikbaar zijn voor de liefhebber.
Het nieuwe thema was ook niet moeilijk. Als abonnee van zowel Hard Gras als De Muur heb ik de afgelopen twee jaar een achterstand opgelopen door het thematisch lezen. Ook lig ik nog een boek of drie van Mart Smeets achter. Kortom, sportboeken. Een kast of twee heb ik er van, moet lukken om daar een jaar lang wat uit te zoeken. 2013 wordt dus het jaar van de sportboeken.
Dunnetje over Kurt Wallander, die zelfs wanneer hij zelf op zoek is naar een huis stuit op een hand in de tuin en dus een zaak heeft. Volgens mij is dit boekje speciaal voor Nederland geschreven, als cadeau in de maand van het spannende boek, ik kocht het in de uitverkoop van de lokale bibliotheek.
Het verhaal gaat ver terug, Wallander moet flink naar bronnen zoeken om uit te zoeken van wie nou die botten in de achtertuin zijn, maar zoals het hoort in een whodunit, komt hij uiteindelijk toch achter de waarheid.
De twee eerdere boeken die ik las van Mankell doen mij vermoeden dat hij beter uit de voeten kan met een volledig boek, ipv een kort verhaal. Als tussendoortje in de kerstvakantie, op oudejaarsdag uitgelezen, was het leuk. Maar de schrijver heeft meer in zijn mars.
Citaat: “Wat in de grond zit, beweegt. Het grondwaterpeil kan variëren. Bovendien zit er beweging in de Skanse klei. Je hebt hier zwelklei. Persoonlijk denk ik dat die hand na al die regen van dit najaar naar boven is gekomen. Maar woelmuizen kunnen natuurlijk ook de oorzaak zijn.” (p.23)
En weer trapte ik er in. Omdat het goedkoop is, hoeft je je minimum nog niet meteen laten zakken. De opruiming van de bibliotheek is dan dus geen goede plek om te zijn. En dus kom je thuis met een boek waarvan je eigenlijk al weet dat het niet veel voorstelt.
Eenmaal lezend valt het dan wel mee. Maar zodra je het uit hebt, is er niets. Geen herinnering, geen nieuwe gedachten, geen boodschap, slechts opluchting dat je met het volgende boek mag beginnen.
Citaat: “In jullie flats is twee keer ingebroken. Een keer door Cubanen. En een keer door twee blanken. Een van de blanken is altijd in het zwart en heeft naar achteren gekamd plakhaar. Die man heeft gedreigd mij en Hooker te vermoorden als we naar je bleven zoeken. Ik ben gemolesteerd door een mutant die Hugo heet en die ik liever Kotskop noem.” (p.138)
Mag weg. Stond in de weg. Snel nog even lezen. Blijkbaar de eerste uit de serie verhalen met als hoofdfiguur Kat Colorado. Ik had er al een aantal gelezen, dus de volgorde van lezen klopt niet.
Kat moet naar Vegas om wat uit te zoeken voor een vriendin. Grote fout natuurlijk, werk en vriendschap moet je gescheiden houden. Haar werk als P.I. blijkt gevaarlijk. Het ziekenhuis leert ze al snel te vinden, de politie ook. Maar de onderwereld kent haar ook al snel. Zal ze het verdwenen geld vinden?