Jonas voelt zich geweldig. Hij heeft net de beste voetbalwedstrijd van zijn leven gespeeld. Alles lukte gewoon, en dat heeft ook Maria gezien. Maar als Jonas even later thuiskomt, gebeurt er iets heel vreemds: zijn ouders laten hem niet binnen. Eerst denkt Jonas nog dat het een flauwe grap is. Tot hij in de huiskamer een jongen ziet. Een jongen die als twee druppels water op hem lijkt … Meteen daarna duiken er twee mannen op, die geen goede bedoelingen hebben. Jonas vlucht en ontmoet eerst Ian en daarna Ronnie. Alle drie hebben ze hetzelfde meegemaakt. Samen ontdekken de voortvluchtigen waarom ze door hun ouders verstoten zijn en waarom er jacht op hen gemaakt wordt.
Op een gegeven moment wordt Jonas buitengesloten. Zijn ouders laten hem niet meer binnen. Hij denkt dat dit een grap is en blijft in de buurt van het huis. Dan ziet hij een jongen binnen zitten, die als twee druppels water op hem lijkt. Jonas weet niet goed wat hij moet doen en komt erachter dat zijn ouders helemaal geen grapje maakten.
Wanneer Jonas alleen is, wordt hij meegenomen door twee vreemde mannen. Hij vlucht en komt twee andere jongens tegen van zijn leeftijd; Ian en Ronnie. Alle drie weten ze niet wat er aan de hand is, maar ze hebben alle drie hetzelfde meegemaakt. Wie zijn deze kinderen die hun leven over hebben genomen?
Ik word echt dement of zo – ik dacht dat ik van dit boek al lang een recensie online had geplaatst, oepsie ^^” Niet dus! Vandaar dat hij vandaag dan maar online komt. Ik moet één ding eerlijk bekennen – ik vind dit boek er heel tof uit zijn en de samenvatting sprak me ook heel erg aan alleen… dit boek was totaal niet mijn ding.
Ook al is het maar een kort, dun boekje, ik heb me er toch doorheen moeten worstelen. Op een gegeven moment was het ook zo verwarrend, ik was gewoon helemaal in de war. In het begin van het verhaal waren er gewoon normale zinnen. Eh, ja logisch toch? Nee, niet helemaal want het verhaal werd op een gegeven moment echt heel raar vertelt. Er kwamen korte zinnen, hele korte zinnen aan bod en het las gewoon niet lekker. Hierdoor was ik ook heel erg snel afgeleid.
Een band met hoofdpersoon Jonas voelde ik ook totaal niet. En ook niet met de andere personages. Het idee vind ik echter wel erg leuk – dat er dubbelgangers bestaan van de echte jij. In mijn ogen is het verhaal dus echt niet goed uitgewerkt, wat ik erg jammer vind!
Ik denk niet dat ik zo snel weer een boek op zou pakken van Jesper Wung-Sung, helaas. Misschien is dit mosterd na de maaltijd, maar mag ik nog wel even toevoegen dat ik de cover van de Nederlandse uitgave echt heel erg mooi vind?