Jongeren die gesloten jeugdzorg nodig hebben, kunnen nu nog een plek in een jeugdgevangenis weigeren. Daardoor komt het voor dat deze jongeren zonder de juiste zorg gewoon thuis zitten.
Minister André Rouvoet voor Jeugd en Gezinwil zo snel mogelijk een eind maken aan deze in zijn ogen ongewenste situatie. Dat heeft hij dinsdag geschrevenaan de directeuren van de bureaus jeugdzorg en de justitiële jeugdinrichtingen.
Sinds begin dit jaar zijn er twaalf instellingen waar jongeren met ernstige gedragsproblemen na een uithuisplaatsing kunnen worden opgenomen en behandeld. Omdat daar nog niet genoeg plaats is, kunnen ze ook nog in een jeugdgevangenis geplaatst worden. Maar daarvoor is nu nog toestemming nodig van de jongere en zijn ouders.
‘Tot 1 januari 2010 is er sprake van een overgangssituatie. De reden hiervoor is dat de capaciteit voor gesloten jeugdzorg geleidelijk wordt opgebouwd. Het overgangsrecht houdt in dat jeugdigen met een machtiging gesloten jeugdzorg tot 1 januari 2010 zowel in een instelling voor gesloten jeugdzorg, als in een justitiële jeugdinrichting opgenomen kunnen worden. Dit is wenselijk en noodzakelijk zolang de capaciteit voor gesloten jeugdzorg nog in opbouw is’, schrijft de minister in zijn brief.
Als ouders de plaatsing van hun kind in een jeugdgevangenis weigeren, krijgt het kind niet de benodigde zorg. Rouvoet kondigt aan zo snel mogelijk met staatssecretaris Nebahat Albayrak van Justitie te overleggen over een oplossing voor deze situatie. Zelf geeft hij al aan dat een jongere jeugdzorg moet krijgen op de plek die het best bij hem past, ook als hijzelf of zijn ouders daar niet mee instemmen.
Het is de bedoeling dat er de komende jaren nog meer instellingen voor gesloten jeugdzorg bij komen. In 2010 moet het aanbod dan compleet zijn met capaciteit voor 1400 jongeren. Medio januari schatte Rouvoet dat er jaarlijks circa 2500 jongerenin aanmerking komen voor gesloten jeugdzorg.
‘Mijn biologische ouders waren jonger dan ik nu toen ze me kregen. Raar hè? Mijn moeder was zestien, mijn vader vijftien. Mijn vader heb ik alleen als peuter gezien en mijn moeder kon me op een gegeven moment niet meer verzorgen.