Op hetzelfde pad waar ik gisteren bloempje 'Veronica' zag, hadden we vandaag een andere mooie onverwachte ontmoeting. Een ijsvogeltje vloog vlak voor me langs om vervolgens steeds een stukje voor ons uit te vliegen. Helaas ging het te snel om een mooie foto te maken maar ik vind het toch leuk genoeg om deze hier te plaatsen. Het is een mannetje, te herkennen aan de geheel donkere snavel. Vrouwtjes hebben een oranjerode basis aan de onder-snavel.
De Nederlandse naam ijsvogel heeft waarschijnlijk niets te maken met een voorkeur of een relatie met ijs. Strenge winters is niet hun ding en het kan de populatie zelfs halveren! Hun naam is waarschijnlijk een verbastering van de Germaanse naam Eisenvogel wat 'ijzervogel' betekent. Deze naam slaat op de metaalachtige glans van het blauwe verenkleed.
Het geluid van de Wielewaal is bekender dan de vogel zelf, want deze vogels houden zich meestal goed verscholen in de begroeide boomtoppen. Wij hoorden de Wielewaal dus maar we zagen hem niet...totdat ik mijn handige app met vogelgeluiden hard aanzette. Het ongelooflijke gebeurde!
Hij kwam uit de hoge boomkroon op een kale tak zitten en keek om zich heen wie de indringer was. Toen hij door had dat het loos alarm was, vloog hij door naar de volgende boom om zich meteen te verstoppen. Wat een leuke ervaring was dit!