Anna Marie ‘Patty’ Duke (14 december 1946 – 29 maart 2016) was een Amerikaanse actrice van het podium, film en televisie. Ze werd voor het eerst bekend als een tiener ster, het winnen van een Oscar voor beste vrouwelijke bijrol op de leeftijd van 16 voor haar rol als Helen Keller in The Miracle Worker (1962), een rol die ze had ontstaan op Broadway. Het volgende jaar ze kreeg haar eigen show, The Patty Duke Show, waarin ze speelde “identieke neven”. Ze later ontwikkeld tot meer volwassen rollen zoals die van Neely O’Hara in de film Valley of the Dolls (1967). In de loop van haar carrière, kreeg ze tien Emmy Award nominaties en drie Emmy Awards en twee Golden Globe Award s. Duke diende ook als voorzitter van de Screen Actors Guild van 1985 tot 1988
Duke werd gediagnosticeerd met een bipolaire stoornis in 1982, waarna zij wijdde een groot deel van haar tijd om te pleiten voor en het opleiden van het publiek over de geestelijke gezondheid kwesties. Zij overleed op 29 maart 2016.
Duke werd geboren Anna Marie Duke in Elmhurst, Queens, New York, de jongste van de drie kinderen van Frances (née McMahon), een kassier, en John Patrick Duke, een klusjesman en taxichauffeur. Zij was van de Ierse, en nog veel meer verre Duitse, afkomst.
Duke, haar broer Raymond, en haar zus Carol kende een moeilijke jeugd. Hun vader was een alcoholist, en hun moeder leed aan een klinische depressie en was geneigd tot geweld. Toen Duke zes jaar oud was, haar moeder dwong haar vader naar het ouderlijk huis te verlaten. Toen Duke acht jaar oud was, werd haar zorg overgedragen aan talent managers John en Ethel Ross, die na het bevorderen van Patty’s broer, waren op zoek naar een meisje om toe te voegen aan hun stal van kind acteurs.
De Rosses ‘methoden voor het beheer Duke’s carrière waren vaak gewetenloze en uitbuitende. Zij consequent gefactureerd Duke als twee jaar jonger dan ze eigenlijk was en opgevuld haar cv met valse credits. Ze gaf haar alcohol en geneesmiddelen op recept, nam onredelijk hoge kosten van haar inkomsten en maakte seksuele avances naar haar.
Daarnaast is de Rosses beval Hertog haar naam- veranderen “Anna Marie is gestorven;. Je Patty bent nu” Ze hoopten dat “Patty Duke” zou het succes van de tween actrice dupliceren Patty McCormack.
Een van Duke’s eerdere acterenrollen was in de late jaren 1950, op de soap The Brighter Day. Zij verscheen ook in print advertenties en in tv-commercials. In 1959, op de leeftijd van 12, Duke verscheen op The $ 64,000 Vraag en won $ 32.000; haar categorie van deskundigheid was spelling. In 1962, werd bekend dat de game show was opgetuigd, en ze werd opgeroepen om te getuigen voor een panel van de Senaat van Verenigde Staten.
Ook in 1959, verscheen Duke in een televisie-adaptatie van Meet Me in St. Louis als Tootie Smith, de rol die zijn oorsprong had in de filmversie van Margaret O’Brien.
Eerste grote hoofdrol Duke’s speelde Helen Keller (met Anne Bancroft als Annie Sullivan ) in de Broadway spelen The Miracle Worker, dat liep van oktober 1959 tot juli 1961. Tijdens de run, werd de naam van Duke’s verhoogd tot boven de naam van het spel op het theater billboard, vermoedelijk de eerste keer dat dit voor zo’n jonge ster was gedaan zijn. het spel werd vervolgens gemaakt in een 1962 film, waarvoor Duke ontving de Academy Award voor beste vrouwelijke bijrol. op 16, Duke werd de jongste persoon op dat moment een hebben ontvangen Academy Award in een competitieve categorie.
Duke keerde terug naar televisie, starring met Laurence Olivier en George C. Scott in een televisie-productie van de kracht en de heerlijkheid (1961).
Duke’s eigen serie, The Patty Duke Show, die Sidney Sheldon creëerde speciaal voor haar, begon in 1963. Op dat moment was het niet bekend dat Duke had bipolaire stoornis, maar Sheldon merkte dat ze had twee verschillende kanten aan haar persoonlijkheid en dus het concept van identieke neven ontwikkeld met contrasterende persoonlijkheden.
Duke geportretteerd beide hoofdpersonen. Patricia “Patty” Lane, een vrolijke Amerikaanse tiener die af en kwam in kleine problemen op school en thuis, en haar ‘keurige’ ‘identieke neef “uit Schotland, Catherine” Cathy “Lane William Schallert geportretteerd Patty’s vader Martin, Jean Byron haar moeder Natalie, Paul O’Keefe haar jongere broertje Ross en Eddie Applegate haar vriend Richard. De show ook gekenmerkt dergelijke high-profile gast sterren als Sammy Davis, Jr., Peter Lawford, Paul Lynde en Sal Mineo. De serie duurde drie seizoenen en verdiende Duke een Emmy Award nominatie. In 1999 werden tekens van het programma herzien en geactualiseerd in The Patty Duke Show: Nog Rockin in Brooklyn Heights, met Cindy Williams. Overnemen van de schurk rol van Sue Ellen Turner toen Kitty Sullivan was niet in staat om haar rol reprise
Na de annulering van The Patty Duke Show, Hertog begon haar volwassen acteercarrière door het spelen van Neely O’Hara in Valley of the Dolls (1967). De film was een box-office succes, maar het publiek en critici had een moeilijke tijd aanvaarding van all-American-tiener Duke als een alcoholist, drugsverslaafde zanger. Terwijl de film, omdat een is geworden kamp klassieker, dankzij een groot deel aan over-the-top prestaties Duke’s -in de tijd, het verpestte bijna haar carrière. In 1969, Duke speelde in Me, Natalie, een film waarin ze speelde een ‘lelijke eendje’ Brooklyn tiener worstelt om een leven te maken voor zichzelf in de Boheemse wereld in Greenwich Village. Duke won de Golden Globe voor Beste Actrice (Musical of Comedy) voor de rol.
Duke in 1970 terug naar de televisie, met in de hoofdrol in een maken-voor-tv-film, My Sweet Charlie. Haar gevoelige vertolking van een zwangere tiener op de vlucht won Duke haar eerste Emmy Award. Haar dankwoord was wandelen, boos, en onsamenhangend, en leidde velen in de industrie te geloven dat ze was dronken of drugs gebruiken op dit moment. In feite, Hertog was in de greep van een manische fase van haar bipolaire stoornis, die niet gediagnosticeerd zouden blijven tot 1982.
Zij ontving haar tweede Emmy in 1977 voor de tv- miniserie Kapiteins en de koningen, en haar derde in 1980 voor een tv-versie van haar 1979 stadium revival van The Miracle Worker, dit keer spelen Anne Sullivan aan Melissa Gilbert ’s Helen Keller. Haar draait in de maken-voor-TV films The Women’s Room (1980) en George Washington (1984) oogstte zowel haar Emmy nominaties.
In de jaren 1980, werd Hertog gegoten in een aantal kortstondige tv-serie: de ABC sitcom It Takes Two, van zeep en Benson schepper Susan Harris, die werd geannuleerd na één seizoen; een tweede Harris serie, Hail To The Chief, waarin ze verscheen als de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten, en een komedie, Karen’s Song, die werd uitgezonden op de jonge Fox -netwerk.
Duke’s filmrollen in de jaren 1980 waren de Canadese film By Design (1981), die vergaard haar een Genie Award nominatie voor Beste Buitenlandse Actrice, en het maken-voor-televisiefilm A Time to Triumph (1986),. het waargebeurde verhaal van Concetta Hassan, een vrouw die worstelt om haar familie te ondersteunen nadat haar man is gewond, maar die uiteindelijk wordt het een United States Army helikopterpiloot In 1990, Duke’s autobiografie, Call Me Anna, werd aangepast voor televisie; speelde ze zich van haar mid-30s verder. In 1992, Duke portretteerde de moeder van Meg Ryan personage in de verfilming van het toneelstuk Prelude to a Kiss.
Duke ontving een Emmy nominatie in 1999 voor haar optredens in drie afleveringen van Touched by an Angel.
In 1985 werd Hertog verkozen tot president van de Screen Actors Guild en hield de post tot 1988 Zij was de tweede vrouw (actrice Kathleen Nolan was de eerste) om gekozen te worden in de stand. Haar ambtstermijn als president werd gekenmerkt door facties in-gevechten en controverse, maar kreeg ze respect voor het beheer van de solidariteit tussen de leden te behouden. Tijdens haar termijn, ze leidde industriële acties en contractonderhandelingen, en hield toezicht op de verplaatsing van het hoofdkantoor van de gilde.
Duke geleidelijk verminderd haar werkschema in de jaren 2000, maar nam af en toe een TV rollen, waaronder gast op shows zoals optredens Hawaii Five-0 en Glee. Voor Disney’s Liv en Maddie, Duke gast-starred als Grandma Janice en oudtante Hilary, een paar identieke tweelingen, en in 2011 sloot ze zich aan de cast van het drama The Protector.
Ze keerde terug ook op het podium af en toe – in 2002 als tante Eller in een herleving van Oklahoma! On Broadway, en in 2009 als Madame Morrible in de San Francisco productie van de musical Wicked. In mei 2011, Duke regisseerde de fase versie van The Miracle Worker bij Interplayers Theater in Spokane, Washington.
In 2011 verscheen de Hertog in openbare mededelingen dienst voor de Amerikaanse regering, het bevorderen van de sociale zekerheid website. In verschillende, verscheen zij als Patty en Cathy met behulp van split-screen-effecten. In andere landen, verscheen zij met George Takei het dragen van een Star Trek -achtige kostuum.
Hertog had een succesvolle zangcarrière, waaronder twee top 40 hits in 1965, “Do not Just Stand Er” (# 8) en “Say Something Funny” (# 22). Ze heeft ook uitgevoerd op tv-shows zoals The ed Sullivan Show.
In 1987, Duke onthuld in haar autobiografie dat ze was gediagnosticeerd met manische depressiviteit (nu genaamd bipolaire stoornis ) in 1982 en werd een van de eerste publieke figuren zich uit te spreken over de persoonlijke ervaring van de geestelijke gezondheid. Haar behandeling, die opgenomen lithium als medicatie en therapie, stabiliseerde haar en zij werd een activist voor tal van psychische oorzaken. ze lobbyde het Amerikaanse Congres en de krachten gebundeld met de National Institute of Mental Health en de Nationale Alliantie op Geestesziekten om het bewustzijn te vergroten, financiering en onderzoek ten behoeve van mensen met een psychische aandoening. In 2007, Duke verscheen op The Oprah Winfrey Show, praten over haar bipolaire stoornis.
Duke auteur van twee boeken: haar autobiografie, Call Me Anna ( ISBN 0-553-27205-5 ) in 1987, en Brilliant Madness: Leven met een manisch-depressieve ziekte ( ISBN 0-553-56072-7 ) in 1992.
Op 17 augustus 2004, Duke kreeg een ster op de Hollywood Walk of Fame voor haar bijdrage aan de filmindustrie.
Op 14 december 2007 werd Hertog een eredoctoraat in de Humane Letters graad aan de Universiteit van North Florida voor haar werk in het bevorderen van het bewustzijn van de geestelijke gezondheid. Op 6 maart 2010 werd ze bekroond met een ere-doctor in de Humane letters graad aan de Universiteit van Maryland Eastern Shore.
Duke was vier keer getrouwd en had drie kinderen. In 1965, hertog getrouwd directeur Harry Falk, die was 13 jaar ouder dan zij. Tijdens hun huwelijk, had ze stemmingswisselingen herhaald, dronk zwaar, werd anorexia en een overdosis pillen een aantal keren. Het echtpaar scheidde in 1969.
In het begin van 1970, op de leeftijd van 23, Duke gedateerd dan- Hier is Lucy ster, 17-jarige Desi Arnaz, Jr. relatie Het echtpaar werd op grote schaal bekend, mede als gevolg van de vocale en publieke tegenstand van Arnaz’s moeder, actrice Lucille Ball. Door het late voorjaar, Duke en Arnaz had afgebroken hun relatie en ze begon te daten met acteur John Astin, die 16 jaar ouder was.
Rond dezelfde tijd, Hertog ontwikkelde een intieme relatie met rots promotor Michael Tell. In juni 1970, Duke leerde ze zwanger was en trouwde met Michael Vertel op 26 juni 1970, met het oog op “te geven (haar kind) een naam”. Hun huwelijk duurde 13 dagen voor het beëindigen van een nietigverklaring op 9 juli 1970; . Duke zei dat het huwelijk werd nooit voltooid
Duke’s zoon, acteur Sean Astin, werd geboren op 25 februari 1971. Hoewel Duke zei in haar 1987 autobiografie dat John Astin was de biologische vader van Sean’s, ze verklaarde later dat ze altijd had geloofd dat Desi Arnaz jr was zijn biologische vader is. [42 ] Het bleek dat geen van beide uitspraak juist was; in 1994, Sean Astin onderging biologische testen om zijn vaderschap vast te stellen, en de resultaten toonden aan dat Astin’s vader is eigenlijk Michael Tell.
Duke trouwde John Astin in augustus 1972. Astin aangenomen Sean en het echtpaar kreeg een zoon, acteur Mackenzie Astin, in 1973. Duke en Astin werkten samen op grote schaal tijdens hun huwelijk, en ze nam zijn naam professioneel, steeds “Patty Duke Astin “. Het echtpaar scheidde in 1985.
Duke trouwde met haar vierde echtgenoot, drill sergeant Michael Pearce, in 1986. Hertog en Pearce had tijdens de productie van A Time to Triumph, waarvoor Pearce diende als een consultant ontmoet. Het echtpaar verhuisde naar Hayden, Idaho, en heeft een zoon, Kevin, die werd geboren in 1988. uit haar huwelijk met Pearce tot haar dood, Hertog af en toe gebruikt de naam “Anna Duke-Pearce” in haar geschriften en andere professionele werk.
Duke stierf op de ochtend van 29 maart 2016, op de leeftijd van 69, in Coeur d’Alene, Idaho, van sepsis uit een gescheurde darm. Haar zoon Sean Astin het publiek bij te dragen aan een mentale uitgenodigd Health Foundation in naam van zijn moeder, de Patty Duke Mental Health Initiative.
1975 Police Woman LaRue Collins Gast-starred met toenmalige echtgenoot John Astin in Seizoen 1 / Aflevering 18 “niets meer te verliezen”
Genomineerd-Primetime Emmy Award Nominatie voor Opmerkelijke Prestaties door een vrouwelijke bijrol in een drama of Comedy Special
Genomineerd-Primetime Emmy Award nominatie voor Outstanding Lead Actress voor een Single Verschijning in een drama of Comedy Series
Genomineerd-Primetime Emmy Award voor Outstanding Supporting Actress in een gelimiteerde serie of Special
1981 Please Do not Hit Me, mam Barbara Reynolds Tv-film (die te zien zijn met haar zoon, Sean Astin)