De oorzaak is waarschijnlijk een slechte doorbloeding van de oogzenuw. Vaak – maar niet altijd – is er een relatie met een te hoge oogboldruk.
Door het verlies van de zenuwvezels ontstaan blinde vlekken in het gezichtsveld, ook wel gezichtsvelddefecten genoemd .
De oogarts kan zien dat de oogzenuw er geleidelijk aan anders gaat uitzien. Door het verlies van zenuwvezels raakt de oogzenuw uitgehold ofwel ‘geexcaveerd’.
Als de ziekte niet of onvoldoende wordt behandeld zullen de gezichtsvelddefecten groter worden en kan in een laat stadium ook het scherpe zien worden aangetast.
• Verhoogde oogdruk. Dit is veruit de belangrijkste risicofactor. Een statistisch normale oogdruk ligt tussen de 11 en 21 mmHg. Hoe hoger de oogdruk, hoe groter de kans op glaucoom.
• Glaucoom in de familie. Als glaucoom voorkomt bij iemands naaste (1e en 2e graads- familieleden), is de kans op glaucoom 10 maal hoger dan voor iemand zonder glaucoom in de familie.
• Hoge leeftijd. Op hoge leeftijd komt glaucoom veel vaker voor (4% van de mensen ouder dan 80 jaar heeft glaucoom).
De meest voorkomende soort glaucoom is het hoge druk glaucoom. Hierbij raakt het afvoersysteem van het oog verstopt. Hierdoor stijgt de oogdruk en raakt uiteindelijk de oogzenuw beschadigd waardoor gezichtsvelduitval optreedt.
Bij het zogenaamde ‘afgesloten kamerhoek’ glaucoom is de bouw van het oog zodanig dat door de iris (het regenboogvlies) het afvoersysteem van het oog geblokkeerd kan worden, waardoor het oogvocht niet weg kan en de oogdruk stijgt. Deze vorm van glaucoom kan acuut of chronisch zijn. De acute vorm gaat meestal gepaard met wazig zien, een rood oog, hoofdpijn, misselijkheid en braken. Deze symptomen worden veroorzaakt doordat de oogdruk zeer hoog. Er is een snelle behandeling vereist om schade aan de oogzenuw te voorkomen.
De chronische vorm komt meer voor en is in een vroeg stadium goed te behandelen. Mensen die verziend zijn, met een sterke plus bril, hebben een grotere kans op deze vorm van glaucoom.