bestaat uit ± 20 mensen. Eens per maand komen we bij elkaar. Op een zaterdag van 10.30/11.00 - ± 16.00 uur, meestal in het Franciscushuis te Den Bosch, van tijd tot tijd in het Clarissenklooster 'De Bron' te Nijmegen en een enkele keer elders.
Thema en gebedsmoment worden, aan de hand van een jaarplanning, steeds door twee groepsleden voorbereid.
Door middel van onze bijeenkomsten willen we elkaar inspireren en stimuleren om de franciscaanse spiritualiteit in praktijk te brengen.
In vergelijking met de minderbroeders en Clarissen is onze Regel de jongste, bestaat nu 40 jaar. We gaan de regels naast elkaar leggen en daarover in gesprek door speeddaten. Door steeds te wisselen gaan we met iedereen een keer in gesprek.
De eerste ronde gaat over het begin van de leefregels: OFM begint met In de naam van de Vader en de Zoon en de H.Geest, OSC In de naam van de Heer. Amen. OFS In de naam van de Heer. Wat zegt het dat alle drie de leefregels beginnen met “In de naam van de Heer”?
De tweede rond gaat over de belofte van de OFM van gehoorzaamheid en eerbied aan paus Honorius, OSC gehoorzaamheid en eerbied en paus Innocentius, OFS door professie verbonden met de kerk, in volledige gemeenschap met de paus etc.
We openen met een meditatie met muziek “The Brother Wind March” van Jan Garbarek. De wind neemt ons mee naar belangrijke plekken in enrondom Assisi. Na de meditatie luisteren we naar een prachtige tekst “Tederheid en kracht”, die zoals besloten wordt in het Tau’tje zal komen.
Opdracht 1: begint met een stukje uit het testament van Franciscus en wel vers 38-41 en het laatste stukje van de Regel van de OFS t.w. Hoofdstuk 3, blz. 37 van het handboek.
Bij de vragen was het de bedoeling dat ieder hier eerst zelf mee aan de slag ging. Dat mochtzowel binnen als buiten. En aangezien het prachtig weer was... Daarna waren er 3 groepjesom je symbool en de ervaring te bespreken.
Dit keer een creatieve opdracht. De vraag hierbij is: Hoe geef je vorm aan onze Regel in je dagelijks leven. Oftewel: Hoe schrijft jij je leven op onze Regel. Iedereen is gedurende een uur bezig geweest om door een tekening, collages, tekst of gedicht vorm te geven aan de betekenis van de Regel in het dagelijks leven. Naderhand was er tijd voor iedereen om het gemaakte aan de anderen te presenteren en uitleg te geven. Het was mooi om te horen hoe de Regel in ieders leven een grote rol speelt.
We werken in vier subgroepen, twee gaan aan de slag met een tekst over Mozes en twee met een tekst van Teresa van Avila over het herkennen van een visioen. Halverwege ruilen we van tekst.
Middels een wandmeditatie bezinnen we ons op de vraag: "Wie is ten diepste Christus, de goede herder, voor jou".
In tweetallen gaan we aan de slag met de vraag: "Wat betekent navolgen van Christus voor jou? Hoort daar het lijden ook bij".
Als laatste krijgen we de opdracht om een voorbede/dankgebed te maken die in de afsluitende viering kan worden voorgelezen n.a.v. de vraag: "Op welke daden/talenten zou jij je kunnen beroemen".
We werken in subgroepen. Na uitwisseling de opdracht om een symbool te maken met materiaal dat je tegebkomt.
Hoe kun je zelf een liturgische viering voorbereiden? Deze vraag stond centraal in onze bijeenkomst. Een individuele bezinning op de vraag hoe je er zelf in staat gevolgd door uitwisseling in 3 tallen. Uitleg over hoe je een viering kunt samenstellen en waar je op moet letten.
Dan de opdracht om in subgroepen een deel van de afsluitende viering samen te stellen. Volgens de voorbereiders geen ideale werkwijze, maar het leverde een mooie viering op, de verschillende onderdelen sloten wonderlijk goed bij elkaar aan.
We lezen de tekst. Vervolgens laten we de tekst, strofe voor strofe, op ons inwerken en bespreken die aan de hand van een aantal vragen.
We horen over verschillende vormen van kwetsbaarheid. In subgroepjes gaan we aan de slag met de volgende vragen:
We beginnen met een inleiding: De eerste wijsheidspreuk is het laatst toegevoegd maar op de eerste plaats terecht gekomen. Het is een soort inleiding. Tevens is het de meest ingewikkelde spreuk van de 28, die er zijn. We moeten de tekst ook lezen in de wetenschap dat het in een andere context geschreven is. We komen tot de conclusie dat zien en inzien sleutelwoorden zijn in de tekst.
Na de inleiding schrijven we op het white board woorden/zinnen/tekening wat er bij ons opkomt. Vervolgens houden we ons in subgroepen bezig met vragen als:
Paragraaf 17 van de regel wordt voorgelezen en kort besproken. In subgroepjes gaan we aan de slag met de volgende vragen:
1. Op welke momenten herkende/erkende jouw naasten (gezin/familie) jou als fransiscaan? Waardoor kwam dat
2. Wat heb jij eigelijk nog nodig om jou franciscaanse spiritualiteit uit te dragen naar jouw omgeving.
Na de pauze lezen we we Paragraaf 19. We worden uitgenodigd om voor twee opgehangen vellen papier te gaan zitten. Hier staat in verkorte versie op de een: 'in deze mens verwacht ik geen goddelijke kiem' en en op de andere: 'deze mens is een en al goddelijke kiem'. Er worden namen van bekende en onbekende mensen op de vellen geschreven.
Vandaag de paragrafen 11 en 12 uit de Regel. We beginnen met een stille wandmeditatie over deze beide paragrafen. Wat roept het bij ons op, wat raakt ons, welke inval levert het lezen hiervan op? We schrijven het op de vellen aan de wand. Twee vellen zijn zelfs niet genoeg, een derde komt erbij. Uit deze oprispingen worden vier onderwerpen afgeleid waarmee we in groepjes aan de slag gaan. Ieder kiest een onderwerp. In de eerste ronde bespreken we in groepjes het zelf gekozen onderwerp, diepen het uit en proberen het resultaat daarvan te verwoorden in een opdracht dan wel uitdaging voor de volgende ronde. We wisselen de opdrachten plenair uit en worden opnieuw in willekeurig samengestelde groepjes met de opdrachten aan het werk gezet. We doen dat op de wijze van de contemplatieve dialoog: eerst in stilte de tekst horen en laten doordringen, daarna delen wat je daarin raakt en na een nieuwe stilte met elkaar delen wat jou in de reacties van anderen raakte. We sluiten deze ronde af met het formuleren van een gebed waarin we aan God te- ruggeven wat we hebben ontvangen.
Vandaag de paragrafen 9 en 10 uit de Regel. Paragraaf 9 reikt ons de Mariadevotie van Franciscus aan met de oproep daarin te delen. We bidden de litanie van Loreto en staan daarna in groepjes stil bij de vele namen die gebruikt worden om Maria aan te duiden. Welke van die namen spreekt ons het meeste aan en welke naam zouden we zelf aan Maria willen geven? We staan ook stil bij de plaats van Maria binnen onze eigen geloofsbeleving.
Paragraaf 10 behandelt het volharden in de goede getuigenis, zelfs onder moeilijke omstan-digheden. Als voorbeeld wordt hier Titus Brandsma centraal geplaatst, die voor zijn overtuiging door de nazi’s is opgepakt en korte tijd later in Dachau is overleden. We krijgen teksten van de hand van Titus aangereikt en in groepjes bekijken we deze teksten in het licht van paragraaf 10 van de OFS-regel. We maken een vertaling naar ons eigen dagelijks leven.
Plenair wisselen we kort de ervaringen van beide sessies uit. We sluiten in de kapel af met een gebedsviering.
Dit keer komen we samen op een caravanpark aan een grote waterplas. We beginnen serieus. Aan de hand van twee teksten bezinnen we ons op de vraag wat eucharistie voor ons betekent. Na de lunch volop gelegenheid om ons in en op het water te vermaken. Helaas laten velen zich afschrikken door het weer.
We beginnen de dag met een kleine openingsdienst. Voorwerpen in het midden van de kring illustreren de basis van ons bestaan.
We lezen de paragrafen en worden daarna in groepjes op pad gestuurd met vragen over wat ons opvalt in deze teksten, wat herkenbaar is, hoe belangrijk het is om te leven vanuit gebed en beschouwing en waarin het voor jou verschilt in inspiratie voor het dagelijks leven of je dat meer uit het kerkelijke of het franciscaanse (lees: OFS) haalt. Plenair delen we kort met de andere groepen wat het gesprek opleverde. Aangezien Jezus in deze paragrafen nadrukkelijk als voorbeeld en model wordt neergezet is de volgende vraag aan ons om de betekenis van Jezus voor jezelf te vatten in een woord en dat op het kaartje te schrijven. Na een korte pauze houden we de viering, waarin we liederen, woorden, stilte en brood met elkaar delen.
We lezen paragraaf 4 en buigen ons in groepjes over de vragen wat de kernwoorden zijn van waaruit ik leef en hoe ik dat handen en voeten probeer te geven. Plenair wisselen we een samenvatting daarvan uit.
Na de lunch lezen we paragraaf 6 en gaan in groepjes aan de slag met vragen rond onze verhouding tot de kerk. En met de vraag: staat de kerk van Christus in verhouding tot het evangelie van Christus?
Vervolgens begeven ons naar de kapel voor de viering waarin de opnames van Hans en Hettie en de hernieuwing van de professie van Elisabeth gestalte krijgen.
Pag. 67-73 uit het boek van Gerard Ris. Eerst een korte toelichting op deze strofe uit de zegen van Aäron. We zullen ons hoofdzakelijk richten op de vrede en doen dat door drie aspecten daarvan onder de loep te nemen: (1) vrede, (2) rechtvaardigheid en (3) eigen bijdrage. We beginnen met een wandmeditatie rond deze drie aspecten, waarbij voor de eerste twee vooral de vraag aan de orde is wat we er onder verstaan en bij de eigen bijdrage de vraag wat die bijdrage zou kunnen zijn. Dit levert in een half uurtje drie volgeschreven flappen op, waarbij we van elkaar kritisch bekijken wat de ander schrijft. Na een korte pauze verdelen we ons in drie groepen, een bij elk van deze aspecten. We praten de resultaten op de flap nog eens door en worden daarbij verzocht om het resultaat van dat gesprek op een of andere, al dan niet creatieve, wijze te presenteren aan de gehele broederschap. De ‘vrede’-groep heeft de flap verscheurt en laat alle leden de stukken weer aan elkaar passen om zo het geheel, de vrede, te herstellen. De ‘rechtvaardigen’ hebben hun flap in puzzelstukjes geknipt die na een zoek- en puzzeltocht in elkaar passen, om zo zichtbaar te maken dat ieder krijgt wat bij hem of haar past. De ‘eigen-bijdrage’- groep laat iedereen letterlijk een steentje bijdragen en nodigt uit om dat steentje met een tekst of belofte vergezeld te laten gaan.
Pag 56-66 uit het boek van Gerard Ris. Er zijn twee sessies. De eerste is rond de zin: “De Heer doe zijn aangezicht over u lichten”. Hierin bespeuren de voorbereiders een dynamiek en die dynamiek wordt gekoppeld aan een dans. Dit wordt ingeleid met een verhaal over een geheim dat uiteindelijk toevertrouwd wordt aan water en riet en dat hoorbaar wordt als uit het riet gesneden fluiten een dans begeleiden. Een deel van de aanwezigen leert een dans, het andere deel observeert. We wisselen kort daarover uit. We sluiten deze sessie af met het verhaal van de monnik die alleen kon bidden door als een clown te dansen en daar door de abt om geprezen werd.
De tweede sessie spitst zich toe op de genade. Dit woord komt 180 keer voor in het Tweede Testament en heeft dus het nodige belang. We bezinnen ons op twee vragen: ‘Wat vraag ik van God?’ en ‘Wat geef ik de ander?’. We schrijven die op en laten onze antwoorden langs een tau-touw gaan dat ons allen verbindt. Zo vernemen we elkaars antwoorden.
(pag 50-55 uit het boek van Gerard Ris). Er zijn twee sessies die beginnen met een inleiding, vervolgens gaan we uiteen in groepjes rond een aantal vragen rond de betekenis van zegenen: wat het betekent, of we wel eens iemand zegenen, hoe het aanvoelt dat iemand jou zegent, al dan niet op belangrijke momenten, dat er voor je gebeden wordt.
Tot slot maken de groepjes een zegenbede voor de gebedsviering aan het eind van deze dag. Deze vieren we samen en nemen dan nadrukkelijk afscheid van elkaar.
Dit jaar twee onderwerpen: De Zegen van Aäron en de Regel van de OFS. De Zegen wordt gestart met de inleiding uit het boek van Gerard Ris. De Regel trappen we af met enkele opdrachten. Wat betekent broederschap in het algemeen. Wat betekent de OFS? Wat is de betekenis buiten de broederschap? We gaan met deze vragen individueel aan de slag en brengen dat tot één kernwoord. In groepjes leggen we deze kernwoorden naast elkaar, wisselen de onderbouwing aan elkaar uit en moeten dan besluiten welke drie de meest gemeenschappelijke draagkracht hebben. Deze drie brengen we plenair in.