Vrijdag 18 januari was er aan het begin van de avondspits een seinstoring tussen Utrecht en Gouda, die het hele treinverkeer op de drukke routes tussen Rotterdam, Den Haag en Utrecht lam legde. Gouda en Woerden waren ook getroffen en de intercity’s tussen Utrecht en Amersfoort vielen uit. Op Utrecht Centraal waren weer de gebruikelijke taferelen te zien van drommen wachtende reizigers. Utrecht Centraal is redelijk behaaglijk met veel koffietentjes en beschutting tegen de wind. De reizigers die in Woerden of Gouda of op andere kleinere stations strandden waren slechter af wegens het ontbreken van voorzieningen tegen de snerpende koude. Ik schat dat enkele tienduizenden reizigers ernstige hinder hebben ondervonden en kou hebben geleden. Prorail en NS lijken er zich nauwelijks druk om te maken. Storingen bij Utrecht worden normaal gevonden. Zij horen abnormaal te zijn.
De Fyra zakte definitief door het ijs. Voor Rover en onze Belgische collega’s van TreinTramBus was dit geen verrassing. Verrast was Rover, toen wij in oktober van de directie van NSHispeed hoorde dat er geen plan B was voor het geval de V250’s van AnsaldoBreda ondeugdelijk zouden zijn. Nu maken de NMBS en NSHispeed met stoom en kokend water een plan B. Ons plan B was simpel en uitvoerbaar: de Beneluxtreinen in dienst houden totdat er voldoende betrouwbare V250’s in dienst zouden zijn. Het kan nog steeds. De locomotieven en de rijtuigen zijn beschikbaar, evenals de machinisten en conducteurs. Ook Den Haag en Brabant worden heel blij als de Beneluxtrein weer gaat rijden.
Voor de Fyra is terecht veel aandacht. Voor de seinstoringen rond Utrecht is er ten onrechte geen aandacht, hoewel die veel meer reizigers treffen.