‘Burgemeester Duggan doet het gewoon goed. En dat zeg ik niet omdat ik blank ben.’ Chris Rock (50), een aannemer in Detroit, staat bij een van zijn bouwprojecten te praten met Keely Jackson (48), een Afro-Amerikaanse. Jackson, die een massage­salon uitbaat, knikt heftig. ‘Je hebt gelijk.’
Omdat schrijver Salman Rushdie de Buchmesse in Frankfurt opende, bleef Iran weg. Een enkeling maakte zich er druk om, maar verder ging het vooral om netwerken. Voor Nederlandse uitgevers staat veel op het spel.
In de Frankfurter Rundschau toont de 71-jarige Duitse literatuurcriticus Heiner Boehncke zich bijzonder strijdbaar; waarom is er niet meer protest tegen de Steinzeit-Islam-Menschen die de vrijheid van cultuur bedreigen? Dit is de 53ste Buchmesse die hij bezoekt, en hij hoopt op spontane demonstraties en discussies.
Met name over Iran, dat zijn deelname aan de beurs afzegde omdat schrijver Salman Rushdie de Buchmesse dinsdagavond opende (die overigens binnen een klein uur weer was verdwenen). Boehncke is kritisch over de koers van de beurs; waar het vroeger over intellectuele zaken ging, draait het nu alleen om verkoop.
Dat laatste was zeker te merken op woensdag 14 oktober, de eerste dag van de 67ste editie van de boekenbeurs, die met jaarlijks ruim 260.000 bezoekers de grootste is ter wereld en nog tot 18 oktober duurt. Wie slijt zoveel mogelijk titels tegen een zo scherp mogelijke prijs, is de grote vraag.
Hoewel de meeste deals traditioneel al voor de beurs worden gesloten, mag je als uitgever niet ontbreken; volgens onderzoek van de Buchmesse zelf komt 55 procent van de uitgevers, agenten en andere boekprofessionals om contacten te leggen of te hernieuwen, en voor profilering.
Nederlandse uitgevers hebben dit jaar een duidelijk missie; zoveel mogelijk Duitse uitgevers naar hun stand in Hal 5 lokken, om hen te interesseren om titels in hun fondsen op te nemen. Met het oog op de volgende Buchmesse, waar Nederland en Vlaanderen eregast zullen zijn van de beurs. De Nederlandse uitgevers willen zoveel mogelijk in het Duits vertaalde titels voor het najaar 2016 in de winkels krijgen.
Buchmesse is nog in volle gang maar Bart Moeyaert verheugt zich al op de volgende als BE en NL eregast zijn. pic.twitter.com/iVREInr5FQ
Het balboekje van de meeste aanwezigen is tot op de minuut gevuld met afspraken. Een borrel is een belangrijk smeermiddel. Er waren woensdag aan het einde van de dag verschillende; die van het Centraal Boekhuis was het drukst bezocht. Uitgeverij Meulenhoff had alle 22 buitenlandse uitgevers uitgenodigd die de roman Pogingen iets van het leven te maken hadden aangekocht.
Volgens adjunct-uitgever Paloma Sanchez van Dijck heeft het succes van het boek veel te maken met de charme ervan – ‘een debuut!’ – en de herkenbaarheid van het thema, leven in een verzorgingshuis. ‘Het was zo’n titel die ging rondzingen en ineens iedereen wilde hebben. Maar het is altijd een mix van elementen, als ik precies wist wat een boek een bestseller maakte, zou ik het vaker herhalen.’
De Finse uitgeefster die de Meulenhoffstand bezoekt zegt dat ze het een mooi en herkenbaar verhaal vond. Ze krijgt een aan het boek gewijde kalender mee.
Op donderdag 15 oktober stookten de Nederlandse en het Vlaamse letterenfondsen het vuurtje onder de belangstelling voor de Nederlandstalige literatuur nog wat verder op.
Tijdens een persconferentie onthulde schrijver en artistiek directeur van het project Bart Moeyaert wat er van 19 tot 23 oktober 2016 allemaal staat te gebeuren; behalve 250 op handen zijnde Duitse vertalingen van Nederlandstalige titels is er ook een uitgebreide randprogrammering met theater – een Duitse versie van Tom Lanoye’s toneelstuk Koningin Lear-, een reizende expositie, een AmsterdamBrussel-cafe en allerhande uitwisselingen.
Het gaat om het creëren van buzz, maar ook economisch is het zijn van eregast in 2016 interessant, zegt Judith Uyterlinde, schrijver en coördinator van het literaire programma: ‘Sinds 1993, de vorige keer dat Nederland gastland was, zijn er 2.800 titels uit Nederland in het Duits vertaald. Nu willen we een nieuwe generatie schrijvers in Duitsland introduceren.’
Ondanks de nabijheid denkt Buchmesse-directeur Juergen Boos in elk geval dat er voor Duitsers ‘waanzinnig veel te ontdekken zal zijn in de Nederlandstalige literatuur’.
In mei 2009 kreeg Marco Kroon van koningin Beatrix de Militaire Willems-Orde uitgereikt tijdens een ceremonie op het Binnenhof in Den Haag. Foto: ANP
Mart de Kruif (60), voormalig baas van de Landmacht, blijft pal achter Marco Kroon staan. ‘Ik heb een grenzeloos vertrouwen in Marco. Een militair met de Willems-Orde hoeft geen ideale schoonzoon te zijn,’ zegt De Kruif in een interview met Elsevier Weekblad.
Kroon is voor de tweede keer in opspraak. In 2011 werd hij veroordeeld voor het bezit van stroomstootwapens. Begin dit jaar kwam naar buiten dat het Openbaar Ministerie (OM) een geweldsincident in Afghanistan in 2007 onderzoekt, waarbij Kroon betrokken was. Dat incident had hij pas in 2017 bij Defensie gemeld. Het OM-onderzoek loopt nog.
De Kruif: ‘Dat hij dat incident zo laat heeft gemeld, daar beoordeel ik hem niet op. Iedereen heeft zijn feilen. Ik ken hem als een oprecht mens, met een moeilijk leven, die dingen doet die ik niet zou doen. Maar ik weet ook wat hij heeft gedaan in Afghanistan. Dat zijn dingen die echt extreem zijn. Over zijn operaties zeg ik als vakman: bizar goed.’
Lees hier het volledige interview met onthullingen van voormalig baas van de Landmacht Mart de Kruif: ‘Als je thuis blijft, gebeurt er niks’
De oud-topmilitair De Kruif, die in maart 2016 met pensioen ging als Commandant Landstrijdkrachten, kent Kroon goed, net als Gijs Tuinman, die eveneens werd onderscheiden met de Militaire Willems-Orde voor daden van moed, beleid en trouw. ‘Dat zijn bescheiden jongens.’
Voor hun inzet in Afghanistan heeft hij niets dan lof. ‘Dat je dat doet, zo veel moed hebt, dat kan ik me haast niet voorstellen. Of ik had gedaan wat Gijs en Marco hebben gedaan? Het enige antwoord is: ik weet het niet.’
Deze week verschijnt De Kruifs boek Zandhappen. Generaal in Afghanistan. Dat gaat over zijn periode in Kandahar. In die zuidelijke provincie van Afghanistan leidde De Kruif vanaf november 2008 een jaar lang een opbouwmissie van de NAVO. Hij was er verantwoordelijk voor 45.000 militairen. In dat jaar sneuvelden 282 soldaten.
In het interview gaat hij in op de zin van zulke missies. ‘De vraag of het zin heeft, is volkomen terecht. Maar er zit een diepere laag onder. Los van het avontuur en de kameraadschap willen militairen iets goeds doen. Ze kunnen ook thuis blijven, maar dan gebeurt er niks. Of het een succes wordt, weet je niet, maar je staat voor je principes.’
Zo dacht hij ook, vertelt hij, toen hij in juli 2014, enkele dagen na het neerhalen van de MH17 in Oekraïne, door toenmalig Commandant der Strijdkrachten Tom Middendorp werd gevraagd opties in kaart te brengen om naar de rampplek te gaan voor het terughalen van stoffelijke overschotten en restanten van het toestel.
De Kruif: ‘Ik moest de opties uitwerken om daar met 1.500 mensen heen te gaan. Ik had hetzelfde gevoel: wat er ook gebeurt, wij gaan.’ Met een team bracht hij in kaart wat daarvoor nodig was. Logistiek gezien, aan medische en forensische specialisten en aan militaire beveiliging. ‘Het was geen uitgewerkt plan, meer een inventarisatie. Maar als het nodig zou zijn, moesten we snel kunnen gaan.’
Uiteindelijk bleek dat ‘worst case scenario’ niet nodig en konden de medische en forensische specialisten hun werk doen met veel minder beveiliging.
HILVERSUM (ANP) – 50PLUS en de Partij voor de Dieren onderzoeken een lijstverbinding voor de komende Tweede Kamerverkiezingen. Op die manier hopen ze een extra restzetel in de wacht te slepen.
Partijvoorzitter Jan Nagel van 50PLUS zei zaterdag op de Algemene Ledenvergadering van de partij in Hilversum dat zijn partij positief staat tegenover een lijstverbinding met de partij van Marianne Thieme. De Partij voor de Dieren beslist hierover volgende maand.
Volgens Nagel komt het stemgedrag van beide partijen in veel gevallen overeen. Ook steunen ze vaak elkaars moties.
De Tweede Kamer wil juist af van lijstverbindingen bij verkiezingen. Zowel 50PLUS als de Partij voor de Dieren steunden vorig jaar een motie van de VVD om dat te bewerkstelligen.