Gisteren had ik een ideale dag. Het was bijna steeds stil en er gebeurde helemaal niks. Mijn vrouw was de hele tijd thuis.† Ik heb veel geslapen. Superheerlijk!!
Ik hou van ontspannen. Dat je lekker ligt en dat je je tevreden voelt en dat je nooit meer wilt opstaan.
Als het aan mij lag, deed ik de hele tijd aan ontspannen. Maar ik woon samen met een vrouw en daarom lukt het nooit. Dat begint 's morgens al. Meestal lig ik net diep in slaap, dat ik echt helemaal slap en warm ben,† en dan gaat ze bewegen in bed. Ik voel dat toch. Ze wil dan opstaan en blijven liggen. "Ben je ook wakker?" vraagt ze. Ik doe alsof ik slaap.
In de huiskamer deden we de gewone ochtenddingen. De brokjesbal en heel lang aaien. He was zondag dat weet ik omdat het dan extra stil is. Dus ik begon te gapen en ik dacht nou kan ik weer slapen. Maar ik moest eerst nog water drinken, er zat vis in.
Later die middag kwam mijn vrouw naast me slapen op de bank. Het was nog steeds stil buiten. Ik bleef gewoon liggen. Ik kreeg ook weer knuffels. Toen kwam het avondeten dat was precies hetzelfde als altijd dus ik hoefde nergens aan te wennen.
Erna ging ik uitbuiken op de bank. Ik heb ook nog even in de vensterbank gezeten om te zien of er wat in de straat gebeurde. Er was helemaal niks te zien. Daarna ben ik weer gaan bankhangen.
Op het laatst van de avond kreeg ik een snack. En knuffels. En toen gingen we weer naar boven om te slapen en op bed kreeg ik een lange zachte welterusten-knuffel. Het was een heerlijke dag en ik ging tevreden slapen.