De laatste 'lange dag' van school is ingegaan. Nu nog een 'korte dag' en dan is het vakantie. Dit is zo ongeveer hoe je praat met een kleuter. Het hele besef van tijd begint een heel klein beetje tot Belle door te dringen en dat levert dodelijk vermoeiende conversaties op. Maar echt dodelijk vermoeiend, zo vermoeiend dat je jezelf het liefst jankend op het asfalt werpt, wanhopig roepend om je moeder.
"Ja, maar als je dan een paar dagen vakantie hebt, dan gaan we eens kijken wat er mogelijk is. En je gaan ook nog logeren hè? Bij opa en oma in Limburg en bij opa en oma Kippen."
Ik kan me voorstellen dat je bent afgehaakt. Het is niet te doen. Maar dit is dus wel waar ik aan word blootgesteld, minstens twintig keer per dag.
Gisteren gingen we met Joris en Jasmijn, de neef&nicht-tweeling, naar de kinderboerderij. De rit erheen, vanuit Waverveen, duurt twintig minuten, meer niet. Ik was de N201 nog niet op of ik zat al tegen vier zenuwinzinkingen aan.
"Oh, het was multiple choice. Dan laat ik deze vraag even open, want het juiste antwoord stond er niet bij."
- heeft ondertussen mijn telefoon te pakken en gluurt tussen mijn favorieten naar mogelijk te bellen mensen –
Dus ik zet voor het eerstvolgende stoplicht snel Katy Perry aan en wil zelf heel hard gaan meezingen, maar dat wordt nog voor het eerste geluid in de kiem gesmoord.
Weet je wel hoe lang 20 minuten is als je die op deze manier moet doorbrengen? Het is ECHT niet te doen.
Het was enig op de kinderboerderij. Ook lekker voor je innerlijke gemoedsrust dat er om de 20 seconden een vliegtuig zo laag over komt vliegen dat je de onderkant bijna kunt aanraken. Mijn moeder en ik stonden na een uur zo strak van de stress dat we, toen er een meter naast ons een statafel omdonderde, bijna met een dubbel hartinfarct konden worden afgevoerd.
Belle vermaakte zich met Joris en Jasmijn, die uiteraard wel op gezette tijden door haar gecorrigeerd moesten worden – ze zijn immers negen maanden jonger en nog 'maar' drie, ze begrepen natuurlijk niet alles van het hele kinderboerderijconcept. Maar Belle natuurlijk wel. Er werd ijs gegeten. Nog zes kilo snoep. We zijn nog even de Albert Heijn in geweest, waar het een godswonder is dat we geen levenslang winkelverbod kregen opgelegd. Bij deze een openbaar excuus aan een ieder die rond een uur of vijf in AH Kudelstaart liep: We hadden ze gewoon niet meer onder controle.
Ik ga even werken, mensen. Ik verwacht vanmiddag weer voldoende voer tot schrijven tot me te krijgen. Ik druk zo eerst een strip valium leeg om het allemaal aan te kunnen. Fijne dag!
Oh, deze foto is van twee dagen geleden. Terwijl ik even snel - jaja, raampje open - in AH een vergeten boodschapje scoorde, knipte Belle even haar nagels.
En deze is dus met hartsvriendin Liv. Ze waren moeders. Van hun baby's. En blijkbaar kan dat alleen als je verkleed bent.