Als de bedrijven, de overheden en de reizigersorganisaties goed met elkaar samenwerken, kan het openbaar vervoer in 2013 groeien. De crisis biedt kansen omdat mensen zich af gaan vragen of de auto toch niet eigenlijk te duur is. De jongere generatie is meer aan de nieuwste IPod gehecht dan aan de auto. Continu online gaat prima in het OV maar niet in de auto.
Van die overstappers uit de auto wordt wel veel gevraagd: de OV-chipkaart is een onbegrijpelijk ding voor iemand die zelden van het OV gebruik maakt. Het heilloze voornemen van de NS om de OV-chipkaart in 2013 verplicht te stellen jaagt reizigers de trein uit in plaats van ze te verleiden om de trein in te gaan. Maar misschien heeft het fiasco van de FYRA de NS geleerd dat toch echt van de reiziger moet worden uitgegaan en niet van het systeem. NS moet gewoon wachten totdat inchecken met de mobiele telefoon kan. De OV-chipkaart blijft ook in 2013 voor talloze reizigers en bedrijven een bron van ellende.
Ook de hardnekkige vertragingen veroorzaakt door stroom-, sein- of wisselstoringen maken het treinverkeer niet aantrekkelijk. De spanningen tussen de aannemers en ProRail zijn in 2012 hoog opgelopen. Wellicht trekt ProRail nu eindelijk de conclusie dat het dagelijkse onderhoud beter in eigen beheer kan. Meer technici in dienst en minder contractenbeheerders en ProRail wordt een bedrijf waar mensen trots op zijn.
Het OV in de grote steden heeft goede kansen door de groei van de steden zelf. Er is echter een risico: als de dreiging van de aanbesteding weg valt wordt de neiging om achterover te leunen groot.
Het streekvervoer krijgt het zwaar vooral op het platteland. Krimp in bevolking en krimp in de economie, gecombineerd met minder exploitatiesubsidie is een gevaarlijke cocktail. Hier wordt veel gevraagd van de creativiteit van bestuurders, directies van bedrijven en reizigersorganisaties.