Ik vond het aanvankelijk bijzonder jammer dat Danny Elfman moest afhaken voor de muziek van The Hunger Games, maar eens je de score hoort van James Newton Howard dan kan je alleen maar blij zijn. Newton Howard brengt deze Games op een hoger niveau, al wordt de muziek tijdens de film maar al te vaak weggeduwd door een juichende massa wanneer bijvoorbeeld de praalwagen van the girl who’s on fire verschijnt.
Toch zal elke filmmuziekliefhebber van deze score kunnen genieten. Zeker als je houdt van het even gebalanceerde werk dat Carter Burwell schreef voor The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 1. Daar doet mij deze instrumentale score voor The Hunger Games vooral aan denken. Newton Howard triomfeert wanneer het beeld dat vraagt zoals tijdens de heugelijke intocht van de deelnemers aan ‘het spel’ en de actievolle scènes waarin diezelfde deelnemers vrij brutaal worden afgeslacht (Entering The Capitol, Horn of Plenty). Net zoals tijdens King Kong schenkt hij ook zonder te vervallen in al te melig sentiment de gevoelens van zorg dragen voor elkaar, omgaan met verlies, vlinders in de buik en de hoop tot leven (Searching For Peeta).
Die andere The Hunger Games soundtrack met nummers van Taylor Swift en The Civil Wars is een niet onaardige aanvulling. Helaas heb ik die nummers zoals vaker het geval is, niet of nauwelijks horen passeren tijdens de film.