Het komt regelmatig voor dat een onderneming de bedrijfsnaam of een productnaam wil ontwikkelen of vernieuwen. Daaraan gaat een proces vooraf waarin de materiële en immateriële identiteit in kaart worden gebracht en doelgroep(en), ambities en voorkeuren worden geanalyseerd. Niet om moeilijk te doen, maar om het vat met schier ontelbare mogelijkheden, beheersbaar te verkleinen.
De uitkomsten van bovenbedoelde exersities vormen de basis voor een creatief proces met veel, zeer regelmatige terugkoppelingen. Immers, de naam is niet de finger print van Brummer, maar die van het bedrijf of het product. Daarbij worden namen onder meer getoetst op relevantie, herkenbaarheid, herinneringscore en uiteraard op internetdomein beschikbaarheid.
In aansluiting op de naam wordt een beeldmerk ontworpen dat met name de immateriële identiteit onderstreept en aansluitend, indien van toepassing, de huisstijl.
In het geval van ‘inkoop-verkoop’ is nog wel vooraf aan te geven wat de dingen moeten kosten. Van creatieve processen en ideeën scheppende activiteiten, is vooraf nauwelijks vast te stellen hoeveel uren ermee zullen zijn gemoeid. Noch of de uitkomst wel toereikend is. Ja, een uurtarief. En dan?
In bijzondere gevallen draai ik het zelfs om. Het gaat immers niet om de uren die ik er in investeer, maar om wat u ermee bent opgeschoten. Dan kost Brummer u wat het u waard is. Zeker, een kwestie van vertrouwen. Absoluut. ‘Voor een dubbeltje op de eerste rangers’ – ja, die heb je – vallen nog vroeg genoeg door de mand.
Wie gebruik maakt van de geestesvruchten van Brummer moet hebben ervaren dat het wat heeft gebracht. Wilt u het nog mooier hebben?