Het is al weer een even geleden, maar ik geniet er nog van als ik eraan terug denk. Rauwkost. De ervaringen van dag twee had ik nog niet gedeeld, maar ook deze dag was ook weer bijzonder én smakelijk.
Vanaf het moment dat ik weer binnenstapte wilde ik eigenlijk alles bij iedere chef wel proeven. Ik was zeer benieuwd naar de gebakken eendenhartjes van Joris Koëter, maar helaas…hij was binnen no-time uitverkocht. Ik was te laat. Shit hier baalde ik echt enorm van. Wel weer een goed excuus om snel bij Kuiter langs te gaan.
Maar ik had niets te klagen, er waren genoeg andere chefs die iets fijns te eten hadden bij hun stand. Door al hun kleine gerechtjes kon je zelf je menu samenstellen. Het was mooi om dan te zien hoe de chefs en hun team staan te zwoegen in een keuken wat je eigenlijk geen keuken mag noemen, maar wel waanzinnige gerechten kunnen neerzetten. Het is wel in de rij staan en wachten op je beurt, maar ieder gerechtje is het wachten waard.
De speltcracker met gerookte zalm met geschaafde Grana Padano van Marcel van Zomeren (In Den Rustwat), de smaken zijn natuurlijk en in harmonie.
Dan de rauw gemarineerde tonijn, tomaat zoet/zuur, basilicum met lopende parmezaam van Rolph Hensen (HMB). Heerlijk!
Het appeltaartje van Marcel van Zomeren at ik als eerste van alle gerechten. Vaak als ik een avond alleen thuis ben en ik kook iets voor mezelf dan begin ik altijd met het eten van het dessert. Kijk, let op. Stel dat je iets overkomt tussen het hoofd- en nagerecht dan heb je niet kunnen genieten van het dessert. Dit appeltaartje was het ideale dessert. Hoewel je mij het gelukkigst maakt met een perfecte Crème Brûlée, werd ik ook gelukkig van dit appeltaartje.