Toegegeven! Iedereen weet dat als je met pianoles begint dat het wat tijd gaat kosten. Regelmatig oefenen is belangrijker dan langdurig oefenen. Wij zijn ervoor om obstakels weg te halen en de studenten te leren niet ‘wat’ ze moeten doen, maar ‘hoe’ ze het kunnen doen.
Kittys mam had mij al eens eerder opgebeld ongeveer anderhalf jaar geleden. Kitty was pas vijf jaar geworden en haar moeder vroeg mij of ze zou kunnen beginnen met piano lesson
We besloten toch nog een beetje te wachten tot ze ongeveer zeven jaar zou worden. Weet je. Een piano is toch een instrument dat voor een volwassen persoon is gebouwd. Er zijn geen 3/4 pianos om op te beginnen zoals een viool en de handen moeten ook evenredig ontwikkeld zijn.
Het is Ok als er al iemand in de familie speelt en je kind absoluut niet tegengehouden kan worden en dan ook maar in kleine tijdseenheden, want de aandachts span is ook nog maar klein.
Dus .. dientengevolge .. zijn er maar weinig kinderen van vijf die al Bach’s Chiacone op de piano zich hebben meester gemaakt. Maar nu was het dus tijd voor Kitty en ze had erop gestaan nu toch echt te beginnen. Ok!
Het is prima als Mams bij de les wil toekijken, mits ze niet probeert om uit te leggen wat de leraar zegt.
Een 1-1 les is voor een kind ook een ervaring in communicatie en het kind kan zo het vermogen ontwikkelen iets te zeggen en zelf de leraar te vragen: ‘ Oh, ik snapte dit niet!’
Je kunt van een kind niet verwachten dat het zelf altijd de discipline opbrengt om elke dag een beetje te spelen. Er is een beetje hulp nodig af ten toe.
Als een kind oefent moet het ook langzaam bewust worden van het feit dat inderdaad hij of zij dit best goed kan.
Zeg je kind na het oefenen dat je het kon horen vanuit de keuken en het klonk ZO goed! Totdat het een onderdeel van de identiteit wordt van het kind: “Ik speel piano”!
Iemand zei eens dat hij wist dat Johan Cruijff een goede voetballer zou worden, omdat hij vanaf het begin zich zo gedroeg.
En daar zat Kitty nu achter de grote zwarte grand piano. Dit is vooral een erg ‘volwassen’ instrument, maar toch kon ze met haar rechter hand de laagste toest aanraken en met haar linker hand de hoogste.
Ik vraag Kitty om haar rechter arm in de lucht te houden in een rechte lijn met de vloer. Haar hand moet in een rechte lijn met haar voorarm staan en ze moest niets helemaal niets met haar vingers doen. Ze zijn dan licht gebogen.
‘Kan je nu je vingers uitstrekken en erop letten hoeveel moeite het kost om ze zo te houden?’ Toegegeven, dat kost eigenlijk best heel wat moeite!
Toegegeven dat voelt ook niet zo goed aan. Een wijd verbreide misvatting onder piano leraren! Ze vragen van het kind om de vingers zo te houden ‘alsof ze een appel in de hand hebben’ en dan de toetsen zo aan te slaan alsof je vingers kleine hamertjes zijn. Dat is zeker de weg die je moet inslaan als je een kind’s pianospel vanaf het begin heel moeilijk wilt maken.
De handen worden op de piano geplaatst zoals ze zijn als de vingers helemaal niet gebruikt worden en de pols kan best flexibel zijn. Piano boeken die op de zwarte toetsen beginnen zijn inderdaad heel goed hiervoor, omdat de niet gebruikte vingers gemakkelijk terugvallen op de witte toetsen en de vorm van de hand natuurlijk is.
De pols mag een beetje meebewegen met iedere toetsaanslag, omdat de vingers van een kind eigenlijk nog heel zwak zijn en bepaalde vingeroefeningen moet je niet eens proberen voordat je de 4e graad behaalt.
Dit helpt ook een gevoel voor ritme te ontwikkelen bij het spelen van de eerste liedjes en dat is het meest belangrlijke in het begin. Later zulen we zien hoe je kan leren met ritme en frazering te spelen. Dat is zo belangrijk bij het leren spelen van een instrument en daarbij plezier te hebben.
Ik krijg studenten met allerlei aanleg, leeftijd en achtergrond en het is verbazingwekkend hoeveel mensen nog piano willen leren spelen als ze al wat ouder zijn. Zij hebben het idee dat ze iets hebben gemist toen ze jong waren.
En het is inderdaad waar. Er gaat veel tijd zitten in het leren piano spelen, maar het is een investering die zeker de moeite waard is. Je kunt vrienden, familie, zaken en geld verliezen in je leven, maar de muziek die je ooit leerde zal nooit verloren gaan. Het is een bezit dat je hele leven bij je zal blijven.
Het is dus een goede investering die je maakt als je nog jong bent, maar er is zeker geen enkele belemmering om het doen als je al ouder bent. Ik ken een dame die begon met piano les toen zij net zestig jaar was geworden en tegen de tijd dat zij vijfenzestig was had zij een diploma gehaald om zelf les te geven!
En zo ging het met Pieter. Hij had een goede baan bij een computer bedrijf, maar had zijn vriendin herhaaldelijk verteld, dat hij graag piano zou willen leren spelen. En daarom belde zijn vriendin mij op en vroeg of ik een ‘voucher’ kon maken voor 10 pianolessen, die ze hem voor zijn verjaardag wilde geven.
Alles dat Pieter nodig had was ruimte in zijn agenda om dagelijks een half uur vrij te maken om te oefenen.
Zijn gevoel voor ritme was al goed ontwikkeld, wat het voordeel geeft, dat je meteen aan de technische kant van het proces kan gaan werken. Dat kan niet gemakkelijk zijn en als je snel wilt leren is het toch goed je te realiseren dat er geen short cuts zijn, die je kunt nemen.
Het is de taak van een leraar om hindernissen weg te nemen, die een goede vooruitgang in de weg staan.