Vanuit Santander, waar we bij vrienden verbleven, gingen we er een paar dagen op uit. Richting Madrid was het plan, maar ook even een dagje in de bergen! Bestemming: Parque Nacional de Los Picos de Europa. Een hele mond vol! Vanaf Santander was het een kleine 2 uur rijden. In Santander is het vaak bewolkt, en regent het voor Spaanse begrippen veel. Dit komt omdat deze bergrug het klimaat sterk beïnvloed. Aan de noordkant van de bergen is het vochtig, aan de zuidkant is het droog. Dit werd tijdens onze rit maar al te duidelijk! Vanaf het moment dat we tussen de bergen door reden, klaarde het plotseling op en werd het ineens stukken warmer. De wolken maakte ruimte voor de zon, en we werden getrakteerd op prachtige panoramische uitzichten.
Eenmaal aangekomen op onze bestemming parkeerde we de auto bij een klein hotel. We stapten bij 18 graden de auto in, en kregen bij het uitstappen een warme deken van 35+ graden over ons heen, het was ineens HEET! En dat in de maand Mei…
Ook zagen we ineens, zonder het vooraf te weten, een kabelbaan die bijna recht omhoog ging. Ik vroeg me hardop af hoe dat veilig kon zijn? Zo ontzettend stijl omhoog! Daar moeten flinke remmen op zitten dacht ik zo… Niet geschikt voor mensen met hoogtevrees, haha! Maargoed, we zijn niet bang. Kochten tickets, en de kabelbaan bracht ons in enkele minuten 1000 meter omhoog naar 1 van de toppen van Fuente Dé. Eenmaal boven was het een stuk frisser, ik denk een graad of 20, maar de zon was fel en het voelde als een perfect wandelweertje. Er waren vele wandelroutes beschikbaar. We hadden de tijd, het was lekker weer, dus let’s go!
Voordat we aan de wandel gingen, eerst even wat foto’s schieten vanaf het café bovenaan de berg, op het uitkijk-platform. Doodstil was het, en je kon vele kilometers voor je uit kijken, het enige wat je hoorde was zo nu en dan een grote vogel, een soort steen-arend die voorbij kwam gescheerd. Het maakte wat ons betreft, het plaatje direct compleet. Wat een prachtig park!
Een schreeuwende arend scheerde meermaals boven ons langs – Fuente De, Picos de Europa, Cantabria, Spanje
We namen een wandelroute van circa 3 uur, 1 van de kortste. We waren namelijk niet echt goed voorbereid op een flinke hike, we kwamen hier ten slotte min of meer per toeval! Eenmaal op pad werden we getrakteerd op vele mooie plaatjes. Er waren bergbeklimmers die de elementen trotseerden, en (zo te zien) ook daar leuke plaatjes aan het schieten waren. Op elke top die je zag, waren wel mensen aan het klimmen. Het leek een ware klimmers mekka, dit park.
Bergbeklimmers die zo te zien een paar mooie foto’s aan het schieten waren – Fuente De, Picos de Europa, Cantabria, Spanje
Door de ietswat ijle lucht en de felle zon, was het mogelijk om de mooiste plaatjes te schieten. Dit zijn de dagen waarop ik als amateur fotograaf mijn kans sla. Goed licht en een mooie omgeving, het moet allemaal maar net zo uitkomen. De koeien waren lekker aan het grazen, en je kon zo rustig door de kudde heen lopen. Malou poseerde hier en daar nog even, wat de prachtige plaatjes hieronder opleverde.
1 van mijn favoriete foto’s. Het groene gras, de blauwe lucht, de pieken, sneeuw, zon, en een fel gekleurde koe. Wat mij betreft het perfecte plaatje – Fuente De, Picos de Europa, Cantabria, Spanje
De koeien vinden mij ook interessant, met al dat geklik van de camera – Fuente De, Picos de Europa, Cantabria, Spanje
Het blijft gek om sneeuw te zien in de volle zon, in je korte broekje – Fuente De, Picos de Europa, Cantabria, Spanje
Een klein meertje met smeltwater, wat bloemetjes in de bloei, prachtig – Fuente De, Picos de Europa, Cantabria, Spanje, 11
Poeh poeh, hard werken op deze hoogte. Even zitten. Fuente De, Picos de Europa, Cantabria, Spanje, 06
De foto’s spreken voor zich. Dit is een prachtig berggebied in Spanje, waar de gemiddelde toerist nog nooit van gehoord heeft, laat staan bezocht heeft. Ik kan iedereen dan ook aanraden om dit gebied, in de volksmond Picos De Europa genaamd, vast te pinnen op je landkaart en er ooit eens een bezoek te brengen. Het is geen Salou of Llorret de Mar en er zijn geen dronken tieners op overvolle stranden. Wat je wel krijgt is een stukje prachtige, rauwe natuur, waarbij je je weer eens al te goed realiseert dat de natuur meer te bieden heeft dan je ooit zou kunnen wensen. Soms is stilte gewoon heerlijk, en dat werd hier nog maar eens bevestigd. Echt tot rust komen, doe je zo.
We laten voorlopig even de bergen achter ons, en rijden door naar Madrid, de hoofdstad van Spanje. Iets heel anders, maar wellicht net zo mooi. Tot ziens, tot de volgende blog!