Spelt kent zijn oorsprong in het Midden-Oosten waar het al minstens 3000 jaar geleden werd verbouwd, en is de voorloper van de huidige tarwerassen. In de vroege Middeleeuwen werd Spelt ook verbouwd in Europa en in de loop der jaren voor een deel gemuteerd tot tarwe maar in begin 20e eeuw bijna geheel verdrongen door gewone tarwe. Als belangrijke oorzaak wordt opgegeven een groot aantal opeenvolgende misoogsten. Speltgraan heeft aanzienelijk minder opbrengst per hectare en is bewerkelijker dan tarwe.
Spelt bevind zich nog in de oervorm: het gedijt niet op met kunstmest behandelde grond, heeft een vrij lange, slappe en dunne stengel zodat het bij een zware regenbui snel plat gaat liggen en mede daardoor niet met machines geoogst kan worden. Speltkorrels zijn lang en smal en zitten stevig ingepakt in verschillende vliezen. Dit heeft als voordeel dat ontsmetten van zaaizaad met chemische middelen niet nodig is en dat Spelt minder door ziektes wordt aangetast, zodat chemische bestrijdingsmiddelen niet nodig zijn.