Maar veel kan ik niet toevoegen aan wat ik eerder over haar schreef. Ze leidt een teruggetrokken leven en dat doet ze al heel, heel lang. Haar laatste publieke optreden was in de Doris Day Show ( 1968 - 1973), daarna hield ze het voor gezien. Waarom? Ze was pas 51. Ook in het onlangs uitgezonden portret van haar in de serie Close Up heeft men weinig nieuws over haar latere leven kunnen brengen. Het was een portret vol niksigheid. Hoe kijkt ze op haar leven terug? Wat vindt ze van de huidige films? Heeft ze ergens anders een mening over? We kregen het niet te zien. Ze bezit een hotel in Carmel, Californië, waar haar fans tevergeefs wachten of ze een glimp van haar zien. En ze zet zich in voor het welzijn van huisdieren.
Maar Doris Day was een zangeres, in wie Hitchcock toch iets van een actrice gezien moet hebben. Het leidde tot de film The man who knew too much. Daaruit komt de song Que sera, sera en via een grillige speling van het lot is dat een voetballied geworden. Dat zou ik ook wel willen weten: hoe werd dit een lied voor voetbalfans?
En o ja: ze is geboren in 1922 en niet in 1924 zoals ik eerst dacht. Volgens de Wikipedia is dat een telkens terugkerend misverstand...
Er bestaan zoekmachines voor teksten. Helaas nog niet voor beeldmateriaal, maar sinds enige tijd wel voor muziek. Handig als er weer zo'n liedje in je hoofd zit en je niet op de titel kunt komen.
Vorig jaar schreef ik een logje over een melodie die de hele dag in mijn hoofd bleef zeuren. Marco tipte me toen over een melodieënzoeker, ontworpen door Rainer Tipke.
Je kunt de melodie op een toetsenbord spelen, maar ook fluiten of neuriën. Bij Melodyhound kun je bovendien meteen kiezen uit hele, halve en kwartnoten.
Neem bijvoorbeeld het deuntje dat de oude Salieri in het begin van de film Amadeus neuriet en de jonge priester tegenover hem meteen herkent.
'Is dat van u?' vraagt hij. Nee, het is van Mozart. Voor Salieri is het het zoveelste bewijs dat Mozarts melodieën eeuwigheidswaarde hebben, in tegenstelling tot zijn eigen muziek.
In Fitna wordt het terroristiche geweld omlijst door o.a. muziek uit de Peer Gynt suites. Henrik Ibsen en Edvard Grieg zouden zich in hun graf omdraaien.
En ik kan nooit meer van deze muziek genieten. Aase's Death is vast wel vaker onder een filmopname gebruikt, maar nu is het fragment onlosmakelijk verbonden met de fundamentalistische ideeën van Geert Wilders.
Hoe zit het overigens met de rechten, op de muziek en op deze uitvoering? Ik heb geen aftiteling gezien. Als Fitna al duizenden keren is bekeken en gedownload, is het voor de belanghebbenden vast wel lonend een vergoeding te eisen
Er zit een liedje in m'n hoofd maar ik kan niet op de woorden komen. Hoogst irritant en ook zo nutteloos. Want waarom onthou ik alleen de melodie?