Vijf jaar na La vie d'Adèle doet Abdellatif Kechiche de hormonen opnieuw razen in Mektoub, My Love: Canto Uno, op het vermoeiende af.
Of hij nu loerde in dampende kookpotten waarin couscous lag te sudderen, zoals in zijn familiekroniek La graine et le mulet (2007), of ongegeneerd vertelde over een eerste liefde en de pijn en passie die daar onvermijdelijk bij horen, zoals in La vie d'Adèle (2013), altijd al kreeg Abdellatif Kechiche de kritiek te slikken dat hij een onverbeterlijke voyeur is die zijn vrouwelijke personages met een mannelijke blik betast.