Sleen is een van de meest authentieke brinkdorpen in Drenthe. Sleen was tot de gemeentelijke herindeling in 1998 de hoofdplaats van de gemeente Sleen. Uit de geschiedenis blijkt dat Sleen in de vroege middeleeuwen ontstaan is door splitsing van een oude nederzetting, die ongeveer halverwege het huidige Noord-Sleen en Sleen lag.
Sleen is oorspronkelijk een agrarisch dorp, wat te zien is aan de vele boerderijen in het “oude dorp”. De meeste boerderijen hebben tegenwoordig een woonfunctie gekregen. Er zijn nieuwe scholen, een bibliotheek, goede sportvoorzieningen en een bedrijventerrein in het nieuwe gedeelte van Sleen. Verder heeft het dorp heeft een aantal ambachtelijke en verzorgende bedrijven, een medisch centrum, een diergeneeskundige praktijk, een woonzorgcentrum (“De Schoel”), een eigen brandweergroep, een paardensportcentrum en de recreatiemogelijkheden zijn uitgebreid met een camping.
Bezienswaardigheden in Sleen zijn de NH Kerk (15e eeuw), de molen de Hoop en het voormalige gemeentehuis. Het gemeentehuis dateert uit 1938 en is gebouwd in een neo-klassieke stijl. Een uitbreiding van het gemeentehuis werd officieel in gebruik genomen op 9 mei 1980. Het voormalige gemeentehuis is nu verbouwd tot een multifunctioneel centrum, waar een groot deel van het sociaal cultureel werk in Sleen onderdak heeft gevonden.
Diphoorn ligt op een steenworp afstand van Sleen en wordt gezien als een latere afsplitsing van Sleen. Het ligt ten oosten van Sleen op een hoge zandrug, langs de rand van het stroomdal van de Slenerstroom en is van oorsprong een boeren-nederzetting. Diphoorn bestaat voor het grootste deel uit boerderijen. Een aantal hiervan hebben nog een agrarische bestemming, de meeste andere hebben een woonbestemming gekregen. De inwoners van Diphoorn zijn voor voorzieningen aangewezen op Sleen.
Sleen heeft zo'n 2300 inwoners en rond de 1000 woningen. In Diphoorn is het inwoneraantal 70, en zijn er ongeveer 30 woningen.