ต้องเข้าใจก่อนว่าทำผิดพลาดเรื่องอะไร จะได้เปลี่ยนแปลงแก้ไขได้  หาความผิดพลาด พูดอะไรผิดไปหรือเปล่า เผลอไปทำอะไรผิดพลาดในแผนงานหรือโครงงานที่ต้องส่งครูหรือเปล่า ลืมทำความสะอาดห้องน้ำทั้งที่สัญญาเอาไว้แล้วหรือเปล่า ทำความเข้าใจว่าเราทำผิดพลาดอย่างไรและทำไมถึงทำผิดพลาด ทำไปโดยเจตนาแล้วมาเสียใจภายหลังหรือเปล่า ไม่ตั้งใจทำมากพอหรือเปล่า ลองคิดแบบว่า “ฉันลืมทำความสะอาดห้องน้ำไปได้อย่างไร ฉันไม่อยากทำเหรอ จึงหลีกเลี่ยงไม่ทำ ฉันยุ่งมากเลยเหรอ” ถ้าไม่แน่ใจว่าทำผิดพลาดเรื่องอะไรกันแน่ ลองถามคนอื่น (เพื่อน สมาชิกในครอบครัว ครู เพื่อนร่วมงาน หัวหน้างาน) ให้ช่วยหาว่าเราทำอะไรผิดพลาดไป ตัวอย่างเช่น ถ้ามีใครสักคนโกรธเราอยู่ ก็ให้ถามไปว่า “ฉันรู้สึกว่าเธอโกรธฉันอยู่ เธอโกรธฉันเรื่องอะไรเหรอ” คนนั้นอาจตอบกลับมาว่า “ฉันโกรธเพราะเธอสัญญาว่าจะทำความสะอาดห้องน้ำให้แต่ก็ไม่ทำ” ดูรูปแบบพฤติกรรมและดูว่าได้ทำเรื่องผิดพลาดแบบเดียวกันนี้ในอดีตอย่างไร  มีครั้งอื่นไหมที่ลืมทำอะไรไปสักอย่าง เขียนลักษณะพฤติกรรมหรือประเด็นใดก็ได้ที่เราสังเกตเห็นและนึกออก วิธีนี้อาจช่วยกำหนดเป้าหมายที่เราต้องทำต่อไป (ขอบเขตความสนใจ ทักษะต่างๆ เป็นต้น ) ตัวอย่างเช่น เราอาจมักจะลืมทำงานที่ไม่อยากทำอย่างการทำความสะอาด เรื่องนี้อาจบอกว่าเรากำลังหลีกเลี่ยงงานนี้ หรือต้องมีระเบียบมากกว่านี้ ถึงจะจำและทำสิ่งที่ต้องรับผิดชอบให้เสร็จโดยสมบูรณ์ จงเข้าใจว่าเราเป็นคนทำผิดพลาดเอง เราจึงต้องแสดงความรับผิดชอบและไม่โยนความผิดให้คนอื่น  ถ้าเอาแต่โทษคนอื่น เราก็ไม่สามารถเรื่องรู้จากความผิดพลาดของเรา และอาจทำผิดเรื่องเดียวกันนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก   เขียนสิ่งที่เป็นปัญหาซึ่งเรามีส่วนก่อลงไป หรือความผิดพลาดเฉพาะส่วนที่เราทำ กำหนดสิ่งที่เราจะทำเพื่อลดความผิดพลาดให้เกิดขึ้นน้อยลง
หาว่าตนเองได้ทำผิดพลาดอะไรไป. นึกถึงความผิดพลาดในอดีต. แสดงความรับผิดชอบ.