Zo kun je bepalen of het goed is om je kat te laten overgeven of dat je dat beter niet kunt doen. Als je de verpakking hebt van de stof in kwestie, kijk dan naar de volgende informatie: merknaam, werkzame stoffen en sterkte. Probeer ook in te schatten hoeveel je kat opgegeten heeft. (Was het een nieuwe verpakking? Hoeveel mist er?)  Neem als eerste contact op met je dierenarts of de Dierenambulance, evenals de fabrikant van het product. Als je toegang tot het internet hebt, zoek dan naar informatie over de werkzame stof. Het helpt om je zoekopdracht zo te formuleren: is [productnaam] giftig voor katten? Sommige producten kunnen veilig doorgeslikt worden. Je hoeft niets meer te doen als je daar achter komt. Als de stof giftig is, is de volgende stap om te bepalen of je je kat moet laten overgeven. Geef je kat geen eten, water, melk, zout, olie of een ander huismiddeltje tenzij je weet wat je kat ingeslikt heeft, welk medicijn je moet geven en hoe je eerste hulp moet verlenen. Als je je kat deze middelen geeft zonder advies of instructies van een dierenarts of medewerker van de Dierenambulance, dan kan de toestand van je kat verergeren. De dierenarts en medewerkers van de Dierenambulance hebben meer kennis en vaardigheden en kunnen daarom beter bepalen wat je moet doen en wat je je vergiftigde kat moet geven. Probeer niet om je kat iets te laten doen zonder instructies van een dierenarts of medewerker van de Dierenambulance. Sommige gifstoffen (in het bijzonder bijtende zuren) kunnen meer schade aanbrengen als je ervoor zorgt dat je kat overgeeft. Wek het braken alleen op als:   Je kat het gif in de laatste twee uur op heeft gegeten. Als je kat het gif langer dan twee uur geleden heeft opgegeten, dan is het al opgenomen door het lichaam en is overgeven nutteloos. Je kat bij bewustzijn is en kan slikken. Stop nooit iets in de bek van een bewusteloze of half bewusteloze kat, een kat die een toeval heeft of een kat die zich anders gedraagt dan normaal. Het gif GEEN zuur, sterke base of een product op basis van petroleum is. Je 100% zeker weet dat je kat het gif ingeslikt heeft. Zuren, basen en producten op basis van petroleum veroorzaken chemische brandwonden. Of je kat ze opgegeten heeft of niet, wek het braken niet op want de stoffen zullen bij het omhoogkomen waarschijnlijk de slokdarm, keel en bek beschadigen.  Huishoudelijke roestverwijderaars, vloeistoffen voor het etsen van glas en schoonmaakproducten als bleekmiddel kunnen sterke zuren en basen bevatten. Producten op basis van petroleum zijn onder andere aanstekervloeistof, benzine en kerosine. Zoals hierboven al gezegd werd laat je je kat niet overgeven, maar moedig je hem in plaats daarvan aan om volle melk te drinken of een rauw ei op te eten. Als je kat niet wil drinken, gebruik dan een doseerspuit voor kinderen om maximaal 100 ml melk in de bek van je kat te druppelen. Dit helpt om het zuur of de base te verdunnen en te neutraliseren. Een rauw ei werkt op een soortgelijke manier. Je hebt waterstofperoxide met een sterkte van 3% nodig en een theelepel of een doseerspuit voor kinderen. Bij sommige soorten permanent en haarverf krijg je een sterker geconcentreerde vorm van waterstofperoxide, maar dat kun je NIET gebruiken. Het zal gemakkelijker zijn om het middel in de bek te druppelen dan  te lepelen. Dit is wat je moet weten:  De juiste dosis waterstofperoxide met een sterkte van 3% is 5 ml (een theelepel) per 2,5 kilo lichaamsgewicht. Dit dien je oraal toe. De gemiddelde kat weegt ongeveer 5 kilo, dus je hebt ongeveer 10 ml nodig (twee theelepels). Herhaal dit om de tien minuten en geef je kat maximaal drie keer een dosis.  Om de kat het middel te geven houd je hem stevig vast en steek je de doseerspuit achter de boventanden in de bek van de kat. Druk de plunjer in en druppel steeds ongeveer een milliliter op de tong van de kat. Geef de kat steeds de tijd om de vloeistof door te slikken en spuit nooit de volledige dosis snel in zijn bek. De bek kan namelijk vollopen, waardoor de kat het peroxide inademt en het in de longen terechtkomt. Na het overgeven is je doel om te voorkomen dat het lichaam zo weinig mogelijk van het gif opneemt dat al verder in de darm gekomen is. Hiervoor heb je actieve kool nodig. De dosis is 1 gram droog poeder per 500 gram lichaamsgewicht. Een kat met een gemiddeld gewicht heeft ongeveer 10 gram nodig. Los het poeder op in zo weinig mogelijk water om een dikke pap te krijgen en spuit de pap in de bek van de kat. Geef je kat deze dosis om de 2 tot 3 uur, en dien hem maximaal 4 doses toe.
Kom erachter om welke giftige stof het gaat, als dat mogelijk is. Geef je kat geen huismiddeltje, tenzij je dit opgedragen wordt. Vraag advies aan je dierenarts of de medewerker van de Dierenambulance voordat je je kat laat overgeven. Weet hoe je om moet gaan met zuren, basen en producten op basis van petroleum. Wek het braken bij je kat op als men je vertelt om dit te doen. Gebruik actieve kool.