Eén zo'n oude volkswijsheid die nog steeds rondgaat is het idee dat het beter is om een kleine snee schoon te maken, te laten 'luchten' en een korst te laten krijgen. Net als boter op een brandwond of je hoofd achterover houden bij een bloedneus klopt dit niet.  Kleine wondjes genezen juist beter in een natte omgeving, waarin bloedvaten sneller regenereren en cellen die ontstekingen veroorzaken zich langzamer vermenigvuldigen. Dus voorkomen dat zich een korst vormt helpt juist bij het genezingsproces.  Het is geen verrassing dat het bedrijf achter Band-Aids stimuleert dat je sneetjes en schrammen bedekt met een pleister in plaats van ze te laten luchten, maar ze hebben wel de wetenschap aan hun kant. Soms is het ergste aan het eraf trekken van een pleister niet de plakstrip, maar opgedroogd bloed of korstjes die meekomen met de pleister en de wond weer opentrekken. De juiste voorbereiding kan dit minder laten gebeuren.  Stop het bloeden van een kleine snee of schram door druk uit te oefenen met een gaasje, een papieren doekje, een schone doek, enz. Blijf tot 15 minuten voorzichtig drukken tot al het bloeden is gestopt. Bij een grote snee of wond, een heel vieze wond, of een wond die niet stopt met bloeden zoek je medische hulp. Spoel het gebied schoon met water en maak de wond voorzichtig schoon met zeep en water. Spoel nog eens en dep droog met een schone doek, enz. Gebruik geen waterstofperoxide of één van die andere wondreinigingsmiddelen waar je opa bij zwoer – gewoon normale zeep en water. Waterstofperoxide en jodium kunnen een wond irriteren. Antibiotische smeersels hebben weinig bewezen werking bij wonden sneller te laten genezen, maar ze helpen wel om de wond vochtig te houden en maken het minder waarschijnlijk dat hij plakt als de pleister wordt verwijderd.  Dat gezegd hebbende heeft vaseline precies hetzelfde bevochtigende/smerende voordeel.  Doe een klein likje alleen over de wond zelf, zodat de pleister plakt waar dat moet. Kies een pleister die groot genoeg is om het gaasje (het deel dat niet plakt) de wond te laten bedekken met weinig ruimte over. Probeer het gaasje niet aan te raken als je het aanbrengt om de kans op infecties te verkleinen.  Vooral als je een pleister om een vinger doet (of een grotere pleister of verband om een arm of een been), moet je het strak genoeg doen om op zijn plek te houden en een opening tussen het gaasje en de wond te voorkomen, maar niet zo strak dat het de bloedcirculatie belemmert. Als je vinger gaat prikken of paarsachtig wordt, zit het te strak. Breng een nieuwe pleister aan als de oude verzadigd is met water of vies is. Als je een pleister op een harig gedeelte moet aanbrengen – voor een man een arm of been, of zelfs borst of rug – moet je misschien de onvermijdelijke pijn van een pleister die aan je haar plakt vermijden door eerst het haar weg te halen.  Gebruik warm water, een nieuw, schoon scheermesje en scheer niet over de wond zelf. Tenzij je vlekkerige haarloze plekken wil met je kleine littekentjes moet je misschien eerst de andere procedures om een pleister te verwijderen proberen voordat je tot deze stap overgaat. Het verwijderen is niet slechts een ergernis – duizenden mensen krijgen jaarlijks littekens of irritaties door het verwijderen van pleisters, vooral kleine kinderen en ouderen met een gevoelige huid. Er worden echter nieuwe pleisters ontwikkeld waarbij er een 'snelle loslaatlaag' tussen de achterkant en de oplosbare lijm zit. Dus misschien wordt een pijnlijke pleisterverwijdering snel een ding van het verleden.
Je moet niet vermijden om een pleister eraf te halen door er geen te plakken. Bereid wonden op de juiste manier voor op een verband. Overweeg om de wond nat te maken om plakken te voorkomen. Bedek de wond met een pleister. Pak je scheermesje als dat nodig is. Vertrouw op de medische wetenschap.