การทำร้ายตัวเองมีหลายรูปแบบด้วยกัน ตั้งแต่การทำร้ายอวัยวะต่างๆ ของตัวเอง (เช่นการกรีดข้อมือ) ไปจนถึงการเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่เสี่ยงหรือเป็นอันตราย (เช่นการขับรถในขณะที่กำลังมึนเมา) รวมถึงการไม่ใส่ใจต่อความต้องการของตัวเอง (เช่น ไม่ยอมกินยาที่หมอให้มา  การทำร้ายตัวเอง อาจจะรวมถึงความคิดฆ่าตัวตายด้วยหรือไม่ก็ได้  นอกจากนี้ การทำร้ายตัวเองยังอาจเป็นผลจากอาการทางจิตประเภทต่างๆ เช่น อาการซึมเศร้า วิตกกังวล หรือความผิดปกติทางจิตประเภทอื่นๆ มีรายงานว่า พฤติกรรมการทำร้ายตัวเองนับเป็นภาวะเหมือนการเสพติดประเภทหนึ่ง  เมื่อคุณหรือใครบางคนต้องการทำร้ายตัวเอง สมองจะหลั่งสารเอ็นโดรฟิน ที่ทำให้ “รู้สึกดี" ออกมามันจึงยากที่จะปรับเปลี่ยนวงจรพฤติกรรมการทำร้ายตัวเอง โดยเฉพาะในขณะที่คุณพยายามที่จะหาทางเลือกอื่น ที่จะทำให้ร่างกายได้รับสารที่ทำให้รู้สึกดีเช่นนั้น จึงจะต้องลองผิดลองถูกกันสักพัก กว่าที่คุณจะได้ค้นพบทางออกที่เป็นผลดีกับคุณ เหตุผลที่คุณหรือคนที่คุณรักทำร้ายตัวเอง อาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ทั้งนี้ เหตุผลส่วนใหญ่รวมถึง การทำไปเพื่อต้องการรู้สึกบรรเทาอารมณ์ความรู้สึกที่รุนแรงต่างๆ เช่น ความโกรธ ความรู้สึกผิด ความกังวล ความรู้สึกแปลกแยก ความเศร้าโศก หรือความสิ้นหวัง นอกจากนี้ การทำร้ายตัวเองยังอาจเป็นการแสดงออกถึงความรู้สึกเหล่านั้นด้วย และยังเป็นไปได้ว่า อาจใช้การทำร้ายตัวเองเพื่อให้รู้สึกว่ามีอำนาจควบคุมร่างกายตัวเอง เมื่ออยู่ในภาวะที่รู้สึกขาดความสามารถในการควบคุมตัวเอง บางคนอาจจะทำร้ายตัวเองเพื่อให้รู้สึกอะไรบางอย่าง ในช่วงเวลาที่พวกเขาด้านชาทางอารมณ์ความรู้สึก และยังอาจทำไปเพื่อตอบสนองต่อเหตุการณ์เลวร้ายที่ตนเองประสบมา รวมถึงภาวะอาการซึมเศร้าและวิตกกังวลด้วย การค้นหาตัวกระตุ้นความรู้สึก เป็นหนึ่งในก้าวแรกสำหรับการเยียวยาจิตใจตัวเอง หากสาเหตุหรือสิ่งเร้าที่ซ่อนอยู่ในใจ ไม่ได้รับการค้นพบ คุณก็จำเป็นต้องรับมือกับพฤติกรรมดังกล่าวอยู่เรื่อยไป
เข้าใจลักษณะต่างๆ ของการทำร้ายตัวเอง. ตระหนักว่า การทำร้ายตัวเองเป็นพฤติกรรมที่มีภาวะเหมือนเสพติด. ค้นหาสาเหตุที่คุณต้องการทำร้ายตัวเอง.