การพูดคุยกับตัวเองเชิงบวก หมายถึง วิธีที่คุณใช้พูดคุยกับตัวเองภายในใจของคุณ ซึ่งคำพูดเหล่านี้ส่งผลต่อแรงจูงใจ มุมมอง ความนับถือตัวเอง และคุณภาพชีวิตโดยรวมของคุณ การพูดคุยกับตัวเองเชิงบวก เป็นวิธีพูดคุยเพื่อทำให้คุณรู้สึกมีความมั่นใจ เสริมสร้างวิถีชีวิตที่จะเป็นประโยชน์มากขึ้น และช่วยลดความคิดเชิงลบที่คุณมีอยู่ตัวอย่างของการพูดคุยเชิงบวก มีดังนี้:  ฉันเป็นคนน่ารัก ฉันเป็นคนพิเศษ ฉันมีความมั่นใจ ฉันสามารถบรรลุเป้าหมายของตัวเอง ฉันมีความงดงามในตัวเอง การทำร้ายตัวเองไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา ฉันสามารถเอาชนะความโกรธ ความเสียใจ และความวิตกกังวลได้ ตอนนี้ฉันสามารถเชื่อใจผู้อื่นได้จากใจจริงแล้ว ฉันมองหาความช่วยเหลือได้เสมอ ย้ำเตือนตัวเองด้วยการใช้แผ่นโพสท์อิท หรือแปะกระดาษโน้ตข้อความเอาไว้หน้ากระจก หากคุณมีปัญหาในการทำให้ตัวเองเชื่อ คำพูดที่ดูเหมือนเป็นนามธรรมเหล่านั้น เช่น  "ฉันเป็นคนพิเศษ" หรือ "ฉันมีความมั่นใจ" คุณก็ยังไม่จำเป็นต้องกล่าวคำพูดเหล่านั้น แต่คุณสามารถเน้นไปที่การกระทำที่คุณต้องการจะบรรลุผล ซึ่งอาจช่วยเป็นไกด์นำทางให้คุณได้อย่างจำเพาะเจาะจง เช่น "ตอนฉันสามารถเชื่อใจผู้อื่นได้จากใจจริงแล้ว" และ “การทำร้ายตัวเองไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาให้ฉัน” คำพูดในเชิงบวกกับตัวเองนั้น ไม่ควรที่จะถูกชี้นำโดยผู้อื่น แต่คุณควรพูดในลักษณะที่เป็นประโยชน์กับตัวคุณเองมากกว่า กล่องรับมือหรืออุปกรณ์รับมือ หมายถึง ภาชนะบางอย่างที่คุณเอาไว้ใส่อุปกรณ์ต่างๆ ที่จะช่วยให้คุณยับยั้งภาวะอยากทำร้ายตัวเองอุปกรณ์เหล่านี้จะเป็นเสมือนเครื่องย้ำเตือนถึงทรัพยากรต่างๆ ที่คุณมีอยู่ และยังช่วยให้คุณโฟกัสพลังงานของตัวเองไปในเชิงสร้างสรรค์ เช่น การทำงานศิลปะ ซึ่งอุปกรณ์ที่อยู่ในกล่องดังกล่าวนี้อาจรวมถึง:  รูปภาพของเพื่อน คนในครอบครัว หรือสัตว์เลี้ยงที่คุณรัก สมุดบันทึกของคุณ อุปกรณ์วาดภาพระบายสี หรือศิลปะอื่นๆ คําพูดให้กําลังใจ ดนตรีหรือเนื้อเพลงต่างๆ คุณไม่จำเป็นต้องรอให้รู้สึกว่าตัวเองต้องการพูดคุยกับใครสักคนก่อน คุณสามารถแบ่งปันความรู้สึกทั้งแง่บวกและลบ กับญาติสนิทมิตรสหายของคุณได้เสมอ พยายามอยู่ท่ามกลางกำลังใจของพวกเขาในยามที่คุณรู้สึกอยากทำร้ายตัวเอง สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณจะทำได้ คือ การบอกใครสักคนว่าคุณกำลังเผชิญกับปัญหาดังกล่าว  มันอาจยากที่จะบรรยายความรู้สึกของออกมาเป็นคำพูด และบางครั้งการกระทำเพื่อแสดงความรู้สึกเสียใจ โกรธเคือง หรือโดดเดี่ยว ออกมาผ่านการกระทำอาจจะเป็นเรื่องง่ายกว่า แต่หากต้องการผลสำเร็จในระยะยาว มันเป็นเรื่องสำคัญมากที่จะต้องค้นหาความเครียดหรือความกดดันที่ซ่อนอยู่ภายในใจให้เจอ  หากคุณมีภาวะทำร้ายตัวเอง มันอาจเป็นเรื่องที่น่าอับอายและยากที่จะเล่าให้ใครฟัง เพราะคุณอาจกังวลว่า คนที่รับฟังจะวิจารณ์คุณหรือกดดันคุณ ให้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว แต่มันเป็นเรื่องสำคัญมาก ที่จะต้องระบายความกังวลใจของคุณให้คนที่คุณรักได้รับฟัง พวกเขาย่อมจะต้องการช่วยเหลือคุณ หากคุณมีปัญหาในการแสดงตัวตนออกมาผ่านคำพูด ก็สามารถใช้วิธีเขียนโน้ตหรือข้อความถึงเพื่อนหรือสมาชิกในครอบครัวของคุณ ซึ่งเป็นวิธีที่ช่วยให้คุณสื่อสารความรู้สึกออกมาได้ โดยไม่จำเป็นต้องพูดออกมาให้ใครได้ยิน ส่วนหนึ่งของกระบวนการฟื้นฟูตัวเอง คือ การเรียนรู้ทักษะใหม่ๆ ที่จะช่วยให้คุณได้ปลดปล่อยสารเคมีที่ทำให้รู้สึกดีในสมอง  แบบเดียวกับที่คุณอาจรู้สึกเวลาที่ทำร้ายตัวเอง เทคนิคการปลอบประโลมตัวเอง เป็นวิธีที่สามารถใช้ในการดูแลตัวเอง และใช้เพื่อให้ตัวเองจดจ่ออยู่กับปัจจุบัน ประโยชน์ของเทคนิคผัสสะทั้ง 5 ดังกล่าวนี้ คือ การทำให้คุณมีสภาวะจิตใจที่พร้อมในการที่จะเผชิญหน้ากับความรู้สึกอันเจ็บปวดและสุดขั้วของตัวเอง ที่มักนำไปสู่การทำร้ายตัวเอง  เริ่มจากการเตรียมพร้อมในท่าทางที่สบาย คุณอาจจะนั่งขัดสมาธิบนพื้น หรือนั่งบนเก้าอี้โดยให้ฝ่าเท้าทาบไปกับพื้นก็ได้ เริ่มรับรู้ถึงลมหายใจของคุณ โฟกัสไปที่องค์ประกอบแต่ละส่วนของลมหายใจ (ลมหายใจเข้า ลมหายใจที่ค้างไว้ และลมหายใจออก) คุณไม่จำเป็นต้องกำหนดควบคุมลมหายใจให้เป็นไปในทิศทางใด จากนั้น เริ่มใช้สติเข้าไปกำกับรับรู้ผัสสะทั้ง 5 (การมองเห็น การได้ยิน การรับรู้รส การได้กลิ่น และการสัมผัสทางกาย) ใช้เวลาประมาณ 1 นาทีในการจดจ่ออยู่กับแต่ละผัสสะ การได้ยิน: คุณได้ยินเสียงอะไรรอบรอบตัวบ้าง ลองโฟกัสไปที่เสียงภายนอก (คุณได้ยินเสียงรถแล่นไปมา เสียงผู้คนคุยกัน หรือเสียงร้องของนกบ้างหรือเปล่า) ในขณะที่โฟกัสไปที่เสียงต่างๆ คุณได้ยินเสียงอะไรที่ไม่เคยสังเกตมาก่อนหรือไม่ การได้กลิ่น: มีอาหารวางใกล้ตัวคุณหรือไม่ คุณอาจจะได้กลิ่นบางอย่างที่ไม่เคยสังเกตมาก่อน เช่น กลิ่นของกระดาษจากหนังสือต่างๆ ที่วางอยู่ใกล้ๆ ลองหลับตาลง บางครั้งวิธีนี้จะช่วยลดสิ่งรบกวนทางสายตา และทำให้ประสาทสัมผัสส่วนอื่นคมชัดขึ้น การมองเห็น: คุณเห็นอะไรบ้าง คุณเห็นโต๊ะทำงานหรือโซฟาได้ถนัดหรือเปล่า ลองสังเกตรายละเอียดอย่างเช่นสีสัน ลวดลาย รูปทรง และลักษณะของพื้นผิวต่างๆ การรับรู้รสชาติ: แม้ว่าจะไม่มีอาหารอยู่ในปากของคุณ คุณก็ยังสามารถที่จะรับรู้รสชาติบางอย่างได้ ลองพยายามสังเกตรสชาติของเครื่องดื่มหรืออาหาร ที่ยังตกค้างอยู่ในปากของคุณ จากการกินหรือดื่มก่อนหน้านี้ก็ได้ คุณอาจลองไล่ลิ้นของคุณไปตามฟันแต่ละซี่ และกระพุ้งแก้ม เพื่อให้รับรู้รสชาติบางอย่างได้ชัดเจนขึ้น การสัมผัสทางกาย: ในขณะที่นั่งอยู่นี้คุณรู้สึกถึงสัมผัสทางกายอย่างไรบ้าง ลองสังเกตุความรู้สึกของผิวหนังที่ถูกกระทบด้วยเสื้อผ้า เก้าอี้ หรือที่รองนั่งของคุณ รวมถึงพื้นที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของคุณด้วย ลองสัมผัสพื้นผิวของเสื้อผ้าและเก้าอี้ว่าเป็นอย่างไร การทำสมาธิได้รับการพิสูจน์แล้วว่าช่วยยกระดับอารมณ์ในเชิงบวก ความพึงพอใจ สุขภาพ และความรู้สึกของคนเราได้ นอกจากนี้ มันยังช่วยลดความตึงเครียดและอากาศซึมเศร้าได้ด้วยมีรูปแบบการทำสมาธิอันหลากหลาย แต่เป้าหมายของการทำสมาธิแต่ละแบบก็คือ การทำให้จิตใจสงบ ตัวอย่างข้างล่างนี้ เป็นการทำสมาธิขั้นพื้นฐาน เพื่อช่วยให้คุณเริ่มกระบวนการสงบจิตใจลงได้.  เริ่มด้วยการนั่งในท่าที่สบาย หาจุดโฟกัสความสนใจมา 1 อย่าง ซึ่งอาจจะเป็นจุดโฟกัสทางสายตา เช่น แสงจากเปลวเทียน เสียงคาถาที่ใช้บริกรรม หรือวัตถุบางอย่างที่ใช้กายสัมผัส เช่น การนับลูกประคำ จากนั้น พยายามจดจ่อความสนใจอยู่ที่สิ่งนั้น ในขณะที่กำลังจดจ่อ ความคิดของคุณอาจจะฟุ้งซ่าน ในขณะที่กำลังฟุ้งซ่านนั้น พยายามปล่อยมันไป และดึงสติของคุณกลับมาติดจ่ออยู่กับสิ่งที่เลือกไว้ มันอาจดูเป็นเรื่องง่าย แต่การจดจ่ออยู่กับบางสิ่ง ถือเป็นเรื่องท้าทาย ดังนั้น  อย่าพึ่งท้อแท้ หากคุณพบว่าตัวเองสามารถจดจ่อได้เพียงไม่กี่นาทีในช่วงเริ่มต้น การหายใจเป็นกระบวนการตามธรรมชาติที่เราสามารถควบคุมได้ ผลการวิจัยพบว่า การฝึกเทคนิคการหายใจ ส่งผลในเชิงบวกต่อการตอบสนองกับความเครียด หรือที่เรียกว่าการเตรียม "สู้หรือถอย"การตอบสนองกับความเครียดในลักษณะเดียวกันนี้ สามารถถูกกระตุ้นได้ในเวลาที่เรารู้สึกอยากทำร้ายตัวเอง การเรียนรู้ทักษะดังกล่าวนี้ จึงช่วยให้คุณสามารถควบคุมสิ่งกระตุ้นเหล่านั้นได้ คุณควรลองฝึกเทคนิคการหายใจดังนี้:  นับ 1 - 5 ในขณะที่หายใจเข้า นับ 1 - 5  ในขณะที่ทางลมหายใจไหว และนับ 1 - 5  ในขณะที่หายใจออก เพ่งความสนใจไปที่องค์ประกอบของลมหายใจแต่ละส่วน ในขณะที่คุณนับด้วย อีกวิธีหนึ่งในการจดจ่อกับลมหายใจคือการใช้เทคนิคลูกโป่ง หรือการนำลูกโป่งมาเป่าและมองดูมันค่อยๆ แฟ่บลง มันเป็นภาพที่กำหนดขึ้นในจินตนาการของคุณ เพื่อทำให้คุณรู้สึกสงบ หรือช่วยย้ำเตือนคุณถึงความทรงจำอันรื่นรมย์ บางทีการใช้ภาพถ่ายหรือภาพวาดอาจจะทำให้ง่ายขึ้น จากนั้น ก็เพียงจดจ่ออยู่กับภาพดังกล่าว เทคนิคผ่อนคลายกล้ามเนื้อเชิงรุก (PMR) เป็นวิธีการรับมือความเครียดประเภทหนึ่ง โดยเน้นไปที่การพยายามเกร็งกล้ามเนื้อแต่ละส่วนและผ่อนคลายออก ประโยชน์ของวิธีนี้ คือ จะช่วยให้คุณมีความตระหนักรู้ในผัสสะต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในร่างกายของคุณ  เริ่มด้วยการอยู่ในท่าที่สบาย เพื่อช่วยให้คุณสามารถจดจ่ออยู่กับกล้ามเนื้อแต่ละส่วนได้สะดวก ผู้ที่ใช้เทคนิคนี้ส่วนใหญ่พบว่า การนั่งหรือนอนราบลงไปกับพื้น เป็นท่าเริ่มต้นที่ง่ายที่สุด เพ่งความสนใจไปที่กล้ามเนื้อแต่ละส่วน ที่สามารถเกร็งและผ่อนคลายได้ โดยส่วนใหญ่แล้ว รวมถึงใบหน้า มือ แขน หน้าท้อง ช่วงกลางลำตัว รวมถึงขาและเท้าของคุณ หากเริ่มต้นจากใบหน้าของคุณก่อน ลองจินตนาการเวลาที่คุณกินมะนาว รับรู้ถึงความดึงเครียดบริเวณริมฝีปาก กระพุ้งแก้ม ขากรรไกร หน้าผากและดวงตา ที่เกิดขึ้นเวลาที่คุณเอามะนาวเข้าปาก ใบหน้าของคุณจะขมวดย่นไปรวมอยู่ที่บริเวณจมูก หลับตาปี๋ ปากจู๋ จากนั้น เริ่มเปลี่ยนไปคลายกล้ามเนื้อเหล่านั้นออก ซึ่งในการนี้ คุณอาจใช้วิธีนึกภาพเวลาที่กินของหวาน หรือเวลาที่ใบหน้าคุณรู้สึกผ่อนคลายเมื่อได้กินของโปรด  สำหรับบริเวณหัวไหล่และแผ่นหลัง ลองจินตนาการว่า คุณเป็นแมว ลองนึกภาพเวลาที่แมวบิดขี้เกียจ เหยียดหลังและแข้งขาของมัน ทำท่าทางเลียนแบบแมวเช่นนั้น ให้แผ่นหลังของคุณแอ่น และยกไหลขึ้นมาห่อรอบใบหู 2 ข้าง จากนั้น ก็ผ่อนคลายและกลับเข้าสู่ท่านั่งปกติของคุณ สำหรับช่วงกลางลำตัวนั้น วิธีที่ง่ายที่สุด อาจเริ่มจากการนอนหงายไปกับพื้น และจินตนาการถึงลูกบอลหนักๆ ที่วางอยู่บนหน้าท้องของคุณ หายใจเข้าให้ลึกที่สุด ก่อนที่จะผ่อนคลายกล้ามเนื้อบริเวณดังกล่าว เริ่มเกร็งและผ่อนคลายเท้าของคุณ คุณจะทำที่ไหนก็ได้ แม้แต่ในขณะที่กำลังใส่รองเท้าอยู่ เริ่มด้วยการขดงอนิ้วเท้า ก่อนที่จะเหยียดถ่างออกให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้น รับรู้ถึงความผ่อนคลายที่เกิดในบริเวณดังกล่าว การเดินจงกรมเป็นการเคลื่อนไหวเพื่อเจริญสติแบบหนึ่ง ประโยชน์ของการเดินจงกรม รวมถึงการเพิ่มความตระหนักรู้ในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ มันยังสามารถทดแทนการนั่งทำสมาธิตามแบบแผน ซึ่งอาจจะยากสำหรับบางคน การเดินจงกรม ถือเป็นการเจริญสติและทำสมาธิแบบเคลื่อนไหว และยังได้ประโยชน์ด้านสุขภาพที่ดีจากการเดินด้วย ในขณะที่เดิน พยายามสังเกตแต่ละย่างก้าว ฝ่าเท้าของคุณรู้สึกอย่างไรเมื่อกระทบพื้น รวมถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในรองเท้าด้วย จากนั้น  จดจ่ออยู่กับลมหายใจ และสังเกตสิ่งแวดล้อมรอบตัว คล้ายๆ อย่างที่เขากล่าวกันว่า ให้หยุดพักและชื่นชมกลิ่นหอมของดอกกุหลาบ
ใช้วิธีพูดคุยกับตัวเองเชิงบวก. ทำกล่องรับมือ. พูดคุยกับคนที่คุณรักและไว้ใจ. เขียนบันทึกไว้. ลองใช้เทคนิคผัสสะทั้ง 5 ในการฝึกปลอบโยนตัวเอง. ลองใช้วิธีทำสมาธิหรือสวดมนต์. ลองใช้วิธีฝึกลมหายใจ. ใช้เทคนิคจินตภาพเพื่อสร้างภาพ "มุมปลอดภัย". ลองใช้เทคนิคผ่อนคลายกล้ามเนื้อเชิงรุก. เดินจงกรม.