Hiç istemediğin zamanlarda bile kendini olumsuz bir şeyi düşünürken bulabilirsin. Zihnini kontrol etmek ve ruminasyonu durdurmak için kullanabileceğin birkaç numara var:  En kötü durumu düşün. Her ne kadar bu, genel kanının aksine ve daha fazla ruminasyona sebep olacak gibi görünse de, en kötü durumu ve bununla başa çıkıp çıkamayacağını düşündüğünde, muhtemelen bu durumun üstesinden gelebileceğini hayal edeceğini göreceksin ve bu da endişeni azaltmana yardımcı olacaktır. Endişelenmen için kendine bir zaman belirle. Problemini düşünmek için kendine vakit ayırarak (belki) bu problemin ihtiyaç duyduğu ilgiye sahip olduğundan emin olabilirsin; bu, istemediğin zamanlarda problem hakkında aşırı düşünmeyi bırakmana yardımcı olabilir. Yürüyüşe çık. Dışarı çıkıp dolaşmak, egzersiz yapıyor olmak veya zihnine daha az tedirgin edici yeni bilgilerin alınması (görseller, sesler, kokular) zihnini endişelerden uzaklaştırabilir. Değişebileceğine inanmıyorsan kendini başarının mümkün olduğuna inandığınki kadar zorlamazsın. Bu nedenle, probleminle yüzleşmek için olumlu düşünceyi kullandığından emin ol. Düşünme şeklini değiştirebileceğini, geliştirebileceğini unutma. Araştırmalar, bu "büyüme" zihniyetini benimseyen bireylerin, özelliklerini ve becerilerini sabit ve değişmez olarak görenlere kıyasla arzu edilen geliştirmeler yapma ihtimallerinin daha yüksek olduğunu göstermektedir. Kendini kontrol etme yeteneğin konusunda kesin olmanın anahtar olduğunu düşünebilirsin. Ancak, çalışmalar, davranışını kontrol etme yeteneğin konusunda aşırı iyimser olmanın daha fazla irade sağlaman konusunda sana yardımcı olabildiğini göstermektedir.  İyimser olmak için, o an kendine inanmıyor olsan bile, kendine başaracağını ve zihnini tekrar tekrar kontrol edeceğini söylemeye çalış. Ayrıca, zihnini istediğin gibi başarıyla kontrol ettiğin zamanları kendine hatırlatmaya çalış. Sadece daha önce yaşadığın irade başarısızlıklarını değil, bu başarıları düşün. Kontrol etmek için mücadele ettiğin şeye bakışını değiştirmeyi dene. Örneğin, zihninin bir kısmı gerçekten şarap içmek istiyor ancak içmeyi bırakmaya çalışıyorsan şarabı zehir olarak hayal etmeyi dene. Tüm vücudundan geçtiğini, hücrelerine ve organlarına bulaştığını hayal et. Araştırmalar, bireylerin zihinsel olarak arzulanan şeyleri daha az arzulanan şeylere dönüştürmelerini (yeniden değerlendirme) sağlamanın, onların arzulanan şeyden kaçınmak için irade gösterme çabalarını kolaylaştırdığını göstermektedir. Bunu yapmak için, kaçınmak istediğin nesnenin özelliklerini değiştirdiğini gerçekten hayal etmeyi ve bu fikre uyumlu davranmayı dene. Aşırı genelleme, yaşadığın olumsuz tek bir deneyimi diğer deneyimlere veya geleceğin nasıl olacağına dair öngörülerine yansıtmak anlamına gelir. Mesela, aşırı genelleme yapan biri, “Zor bir çocukluk geçirdim, bu yüzden hayatım sonsuza dek zor olacak” diyebilir. Genellemeyi durdurmak için şunları yapabilirsin:  Sıkı çalışarak ve sebat ederek kendi geleceğini değiştirmeyi vazife edin. Örneğin, zor bir çocukluk geçirdiysen ve hayatının sonsuza dek zor olacağını düşünüyorsan yaşamının gelişmesini istediğini kısımlarını belirle ve bunları geliştirmek için çalış. Örneğe devam edelim; belki daha anlamlı ilişkiler ve daha iyi bir iş istiyorsun. Bunları elde etmenin yollarını araştırabilir ve sonrasında bu alanlarda başarılı olmak için kendine hedefler belirleyebilirsin. Bu, kontrolün dışındaki şeylerin kişisel sorumluluğunu üzerine aldığın bir düşünce tuzağıdır. Örneğin, eğer kızın okulda düştüyse ve durum tamamen senin kontrolün dışındayken, “Düşmesi benim suçum” diyebilirsin.  Kişiselleştirmekten kaçınmak için, kişiselleştirdiğin olaylar hakkında dikkatli ve mantıklı bir şekilde düşünmeye çalış. Kendine bazı sorular sormak yardımcı olabilir. Örneğin, kendine, "Onunla okulda olmadığıma göre kızımın düşmesini engellemek için ne yapabilirdim?" diye sorabilirsin. Bu, bu düşünceleri destekleyecek herhangi bir kanıt olmadan belirli şeyleri düşündüğün bir düşünce tuzağıdır. Örneğin, sonuçlara atlayan bir kişi, destekleyici hiçbir kanıt olmadan bir kişinin onu sevmediğini düşünebilir. Sonuçlara atlamayı durdurmak için karara varmadan önce durup daha fazla düşünebilirsin. Bu, düşünceyle ilgili kendine sorular sormana yardımcı olabilir. Örneğin, sahip olduğun düşüncenin doğruluğundan emin olup olmadığını kendine sorabilirsin. Ayrıca kendinden, düşüncenin doğru olduğunu düşündürecek belirli kanıtları belirtmeni de isteyebilirsin. Önceki örneği kullanırsak, bir kişinin kendisinden hoşlanmadığını düşünen biri, kendisinden o kişiyle arasında geçen, iddiasına kanıt olacak özel konuşmaları belirlemesini isteyebilir. Bu, kişinin pireyi deve yaptığı olumsuz bir düşünce tuzağıdır. Örneğin, bir sınavdan kaldıktan sonra felaketleştiren bir kişi, "Hayatım mahvoldu, şimdi asla iyi bir işe sahip olamayacağım" diyebilir. Felaketleştirmeyi durdurmak için daha olumlu düşünmeye çalış. Ayrıca kendine aklını ve mantığını çalıştıran sorular sorabilirsin. Örneğin, bir sınavı geçemeyen ve asla iyi bir iş bulamayacağı için hayatının mahvolduğunu düşünen biri kendine şunu sorabilir: "Bir sınavdan kalan ancak yine de iyi bir işe girmiş ve/veya mutlu görünen birini tanıyor muyum?" “Birisini işe alıyor olsaydım, bu kararı o kişinin tek bir dersteki notuna dayanarak mı verirdim?”
Ruminasyondan (meseleleri sürekli düşünmekten) kaçın. Kendine ve değişebileceğine inan. Yeteneklerin konusunda iyimser ol. Kontrol etmeye uğraştığın şeyi yeniden değerlendir. Aşırı genellemeyi bırak. Kişiselleştirmekten kaçın. Sonuçlara atlamayı bırak. Felaketleştirmeden kaçın.