เมื่อตัดสินใจว่าจะเลิกอะไรสักอย่าง ควรตัดสินใจด้วยว่าจะเลิกแบบหักดิบหรือค่อยๆ ลดปริมาณไปทีละน้อยไม่ว่าจะเลือกทางไหน ก็อาจเกิดอาการลงแดงได้   หากเราบริโภคน้ำตาลในปริมาณมากหรือเป็นเวลานาน การหักดิบอาจก่อให้เกิดอาหารลงแดงที่รุนแรง วิธีที่ดีที่สุดอาจเป็นการค่อยๆ ลดปริมาณน้ำตาลลงทุกๆ 2-3 อาทิตย์ หากบริโภคน้ำตาลเป็นปริมาณน้อยอยู่แล้ว หากหักดิบก็จะเกิดอาการลงแดงไม่รุนแรงเท่าไร หากเลือกที่จะค่อยๆ ลดปริมาณน้ำตาลในอาหาร ให้แน่ใจว่าซื่อสัตย์กับตัวเลือกของตัวเอง อย่ากินขนมหวานเพียงเพื่อจะเติมน้ำตาลในวันนั้นๆ การเลิกน้ำตาลอาจเป็นงานที่ยากลำบาก ยิ่งไปกว่านั้น การหาอาหารที่จะนำมาแทนที่น้ำตาลอาจจะยากหรือใช้เสียเวลามาก เริ่มต้นจดบันทึกอาหารที่กิน แผนคุมอาหาร และความรู้สึกเมื่อเรากำลังเลิกน้ำตาล  วางแผนและจดลงในบันทึก อาจจะเริ่มด้วยการเขียนลงในไดอารี่อาหารเพื่อให้เห็นว่ากินน้ำตาลไปเท่าไหร่ในแต่ละวันหรือแต่ละอาทิตย์ แล้วจะสามารถเริ่มวางแผนว่าจะลดปริมาณน้ำตาลลงได้อย่างไร ใช้แผนที่แตกต่างกัน เราอาจต้องลองหลายๆ วิธีเพื่อให้ค้นพบวิธีที่ได้ผลจริงๆ แล้วยังสามารถจดบันทึกอารมณ์ความรู้สึกของเราระหว่างความคืบหน้าด้วย การจดบันทึกเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการจัดการความเครียด เช่นเดียวกับการติดอะไรสักอย่าง การเลิกกินอะไรสักอย่างนั้นจะต้องมีอาการข้างเคียงตามมา อาการเหล่านี้เป็นเรื่องและคาดเดาได้  ให้คิดว่าน้ำตาลเป็นเหมือนยาเสพติด ในการเลิกยานั้นมักจะเกิดอาหารลงแดงและอยากยา อาการเหล่านี้จะหายไปในที่สุด แต่ช่วงที่ลงแดงนั้นมักจะยุ่งยากและลำบาก  ความยาวนานของอาการลงแดงนั้นขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำตาลที่กินในแต่ละวันและระยะเวลาที่กินมา ยิ่งกินเป็นปริมาณมากและยิ่งกินมานาน ผลข้างเคียงก็ยิ่งรุนแรงและกินเวลานานเท่านั้น  ตามปกติแล้วในหนึ่งหรือสองอาทิตย์แรกหลังจากเลิกน้ำตาลที่กินน้ำตาล อาจจะมีอาการคลื่นไส้ ปวดหัวและรู้สึกหงุดหงิด ร่างกายของเรานั้นได้พึ่งพาปริมาณน้ำตาลในแต่ละวัน และการเลิกมันไปนั้น จะทำให้เกิดปฏิกิริยาจนกว่าร่างกายจะชินไปเอง จดบันทึกอาการและเขียนความคิดในแง่บวกในการเลิกน้ำตาล เพื่อให้ผ่านพ้นอาการลงแดงนี้ไปได้ ในท้ายสุดมันจะคุ้มค่าที่ทนมา เมื่อเราหายหงุดหงิด และรู้สึกว่าสุขภาพดีขึ้น และรู้สึกกระฉับกระเฉงมากกว่าตอนที่ติดน้ำตาล เราอาจอยากกินคัพเค้ก ไอศกรีม และขนมหวาน ในช่วงอาทิตย์แรกๆ แต่มั่นใจได้เลยว่าอาการอยากเหล่านี้จะหายไปในที่สุด ในระหว่างนี้ควรรับมือกันมันด้วยวิธีดังต่อไปนี้:  เจือจางเครื่องดื่มหวานๆ ผสมโซดาปกติด้วยน้ำเปล่าหรือโซดาแบบไม่ผสมน้ำตาล เจือจางน้ำผลไม้และเครื่องดื่มผลไม้และเครื่องดื่มหวานๆ อย่างอื่นด้วยน้ำเปล่าเช่นกัน ทำเช่นนี้จนกว่าจะสามารถเปลี่ยนเป็นน้ำเปล่าเพียวๆ หรือเครื่องดื่มที่ไม่หวานได้ กินผลไม้ หากรู้สึกอยากของหวานๆ ลองกินผลไม้ที่มีรสหวานแทน ตัวเลือกที่ดีก็เช่น สัปปะรด มะม่วง และกล้วย ซึ่งจะมีรสหวานมากกว่าผลไม้อื่นเล็กน้อย กินแบบแคลอรี่ต่ำเข้าไว้ หากอยากอะไรหวานๆ แต่ผลไม้กับวิธีอื่นใช้ไม่ได้ผล ให้เลือกการควบคุมแคลอรี่แทน เลือกขนมที่มีแคลอรี่ต่ำกว่า 150 ก็เป็นทางเลือกที่ดี พยายามซื้อชิ้นเล็กๆ ปริมาณน้อยๆ เพื่อช่วยให้ยังควบคุมได้ การเลิกน้ำตาลไม่ใช่เรื่องง่าย และการได้รับความช่วยเหลือจากคนอื่นที่กำลังผ่านเรื่องเดียวกันก็จะช่วยได้ แทนที่จะผ่านมันไปอย่างโดดเดี่ยว ก็ลองสมัครโปรแกรมเป็นกลุ่มหรือกลุ่มช่วยเหลือ  กลุ่มแบบพบหน้าหรือออนไลน์ เราจะสามารถแบ่งปันเรื่องราวที่เป็นแรงบันดาลใจหรือเคล็ดลับในการเพิ่มความก้าวหน้าเป็นไปอย่างราบรื่นมากขึ้น เป็นเรื่องดีที่จะได้มีคนไว้แบ่งปันความสำเร็จของเราเหมือนกัน! บอกเพื่อนและครอบครัวว่าเรากำลังทำอะไร ความจริงที่ว่าเรากำลังเลิกน้ำตาล อาจจะส่งผลต่อคนอื่นๆ ที่ปกติแล้วเรากินข้าวด้วย อธิบายให้พวกเขาช่วยเราบนหนทางในการเลิกน้ำตาล หรือขอให้ร่วมด้วยก็ยังได้ การบอกคนอื่นว่าเรามีเป้าหมายในการเลิกน้ำตาลจะทำให้เรามีความรับผิดชอบและกำลังใจ และยังลดความเสี่ยงที่จะมีเพื่อนหรือคนที่ใกล้ชิดชวนกินของที่มีน้ำตาลเยอะด้วย งานเลี้ยงวันเกิด วันหยุด และวันพิเศษต่างๆ ที่ฉลองด้วยขนมหวานและยากที่จะปฏิเสธไม่เข้าร่วม หากเผลอกินมากเกินไปก็ไม่เป็นไร กลับมาเริ่มคุมน้ำตาลใหม่ทันทีที่ทำได้  พยายามจดบันทึกว่ากินอะไรไปบ้างและทำไมถึงกินมัน หลายครั้งอาจเป็นความเครียดหรือจากอารมณ์อื่นๆ ที่ทำให้เราเผลอไป หากทำได้ ให้จำกัดตัวเองไว้แค่คุ้กกี้ 1 ชิ้น เพื่อไม่ให้เผลอใจไปไกลกว่านั้น หลังจากนั้นให้กลับมาคุมน้ำตาลเหมือนเดิม อาจพบกับความอยากที่มากขึ้นสัก 2 - 3วัน หลังจากนั้นเราจะต้องระมัดระวังและหลีกเลี่ยงน้ำตาลเป็นพิเศษ
ตัดสินใจว่าจะหักดิบหรือค่อยๆ ลดปริมาณลง. จดบันทึก. วางแผนรับมืออาการลงแดง. วางแผนรับมืออาการอยาก. เข้าร่วมโปรแกรมลดน้ำหนักหรือกลุ่มช่วยเหลือ. เตรียมพร้อมรับมือกับการเผลอใจ.