Sarcoptesschurft veroorzaakt meestal extreme jeuk. De hond krabt of bijt voortdurend aan zijn huid om de jeuk te verminderen. De huid van de hond kan door het voortdurende krabben en bijten snel geïnfecteerd raken. De jeuk kan zelfs zo ernstig zijn dat hij de hond afleidt van zijn basisbehoeftes als eten, drinken en slapen. Ernstige gevallen van sarcoptesschurft zorgen voor bijkomende infecties uit bacteriën of gist en kunnen een wit korstje op de geïrriteerde huid van de hond veroorzaken. Dat gebeurt echter niet in alle gevallen. Honden met ernstige bijkomende infecties zullen bovendien gewicht verliezen, koorts krijgen en/of opgezette lymfeklieren hebben. Gelokaliseerde demodex, de minst erge variant, leidt meestal tot een of twee ‘dunne’ of kale plekken op de vacht van de hond. Meestal ziet die kleine plek er niet ontstoken of geïrriteerd uit en treedt er geen ernstige jeuk op. Indien gelokaliseerde demodex niet uit zichzelf wegtrekt, kan die vorm zich eventueel naar de rest van het lichaam verspreiden. We noemen dit dan gegeneraliseerde schurft. Er ontstaan verschillende dunne of kale plekken op het lichaam van de hond. Bestaande plekken kunnen een diameter tot 2,5 cm krijgen. De huid in de plekken kan rood, schilferig en/of korstachtig worden. Deze huidirritatie zorgt ervoor dat de hond aan zijn huid gaat krabben waardoor er soms ernstigere infecties ontstaan. Die bijkomende infecties leiden tot gelijkaardige symptomen als die in sarcoptesschurft — koorts, gewichtsverlies, opgezwollen lymfeklieren, enz. Bepaalde gevallen van demodex kunnen leiden tot demodectische pododermatitis. Dat komt voor wanneer de mijten die de schurft veroorzaken zich in de poot vastgehecht hebben. Het is bijzonder moeilijk om die mijten te verwijderen. De symptomen van deze variant zijn gezwollen, geïrriteerde poten. Het is vaak het ergst rond de nagelbedden en meestal treedt er een bijkomende infectie op. Als je bij jezelf mijtbeten vaststelt, heeft je hond waarschijnlijk last van schurft. Wanneer de mijtsoort die sarcoptesschurft veroorzaakt in contact komt met de mens, veroorzaakt ze rode bultjes die lijken op muggenbeten. Gelukkig is dat haast zelden echt ernstig. Stel je de symptomen vast wanneer je in de buurt bent geweest van een hond die zichzelf voortdurend zit te krabben, dan heb je waarschijnlijk sarcoptesschurft. Mensen kunnen de mijtsoort die demodex veroorzaakt niet krijgen. Jeuk of plaatselijk haarverlies kan ook een symptoom zijn van andere onderliggende gezondheidsproblemen zoals allergieën, hyperadrenocorticisme (ziekte van Cushing), diabetes, thyreotoxicose of parasitaire infecties. Het is dan ook belangrijk om je dierenarts te raadplegen om een juiste diagnose en behandeling te kunnen stellen.
Let op intense jeuk. Controleer haarverlies. Controleer het aantal kale plekken of haarverlies. Controleer of de poten van je hond gezwollen of geïrriteerd zijn. Let op rode, geïrriteerde bultjes bij jezelf of andere leden uit je gezin. Vergeet niet dat de symptomen van schurft ook de signalen voor een andere, mogelijk ernstige, aandoening kunnen zijn.