ถ้าอยากทำให้ผู้ฟังเข้าใจ ตามความคิดทัน ก็ควรคำนึงถึงความรู้ของผู้ฟัง  ถ้าพูดกับกลุ่มนักเขียนที่รักการเขียนเป็นชีวิตจิตใจ ก็สามารถอ้างถึงนักเขียนท่านอื่นและศัพท์ทางวรรณกรรมได้โดยสะดวก  ถ้าพูดกับผู้ฟังที่รู้เรื่องการเขียนน้อยมาก ก็ให้ระวังที่จะพูดศัพท์ทางวรรณกรรมเหล่านี้ เพราะจะทำให้ผู้ฟังไม่รู้เรื่องมากขึ้น ถ้าพูดเรื่องที่กลุ่มพูดฟังมีความรู้ด้วย ก็ไม่ต้องเสียเวลาพูดเรื่องพื้นๆ ของหัวข้อที่พูดอยู่นั้น ถ้ากำลังพูดในที่ประชุมกับผู้อยู่ในแวดวงอาชีพเดียวกัน ก็สามารถใช้ศัพท์ที่ซับซ้อนและสำนวนที่มีความหมายลึกซึ้งได้ แต่ถ้ากำลังพูดกับนักเรียนมัธยมต้นก็จะต้องเปลี่ยนคำ และใช้สำนวนที่ผู้ฟังเข้าใจ ถ้าไม่อยากให้ผู้ฟังหมดความสนใจ อย่าพูดเรื่องที่ผู้ฟังไม่มีความรู้เลย หรือพูดเนื้อหาโดยใช้วิธีการเรียบง่ายเกินไปจนฟังดูเหมือนดูถูกผู้ฟัง ผู้ฟังต้องรู้เรื่องอะไรบ้าง และผู้ฟังสนใจเรื่องอะไรบ้าง  ลองคิดแบบผู้ฟัง และเขียนหัวข้อทั้งหมดที่ผู้ฟังจะสนใจ  ผู้ฟังที่เป็นวัยรุ่นจะมีความสนใจสิ่งต่างๆ แตกต่างจากผู้ฟังวัยกลางคนมาก จินตนาการว่าตนเองเป็นผู้ฟังคนหนึ่ง ถ้าผู้ฟังเป็นวัยรุ่น ก็ลองคิดว่าตนเองเป็นวัยรุ่น ลองหาเรื่องที่จะพูดจากมุมมองของวัยรุ่น ถ้าเรื่องที่เลือกนั้นน่าเบื่อ หรือหนักเกินไป ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เหมาะที่จะนำมาพูด การรู้อายุ เพศ เชื้อชาติของผู้ฟังจะช่วยให้เราเลือกเรื่องที่จะพูดได้อย่างเหมาะสม  ถ้าผู้ฟังส่วนใหญ่อายุ 65 ปีขึ้นไป ก็ไม่ควรพูดเรื่องเทรนต์แฟชั่นล่าสุด ถ้าผู้ฟังส่วนใหญ่อายุต่ำกว่า 20 ปี ก็ไม่ควรพูดเรื่องการเก็บเงินเพื่อไว้ใช้ตอนเกษียณ   ตัวอย่างเช่น ถ้าผู้ฟังเพศชายมากกว่าเพศหญิง การเลือกหัวข้อที่มีความเป็นกลางทางเพศ หรือหัวข้อไปทางเพศชายดีที่สุด การรู้เชื้อชาติของผู้ฟังช่วยเลือกเรื่องที่จะพูดได้ ถ้ามีผู้ฟังหลากหลายเชื้อชาติ การพูดเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์และความหลากลายทางเชื้อชาติอาจเป็นที่สนใจของผู้ฟัง แต่ถ้าเลือกพูดเรื่องความหลากหลาย การแต่งงานข้ามเชื้อชาติ หรือการกีดกันของเชื้อชาติใด เชื้อชาติหนึ่งที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มเชื้อชาติของผู้ฟังซึ่งเป็นกลุ่มผู้ฟังส่วนใหญ่ การพูดประเด็นนี้ก็อาจล้มเหลว ควรคำนึงถึงภูมิลำเนาของผู้ฟัง หัวข้อบางหัวข้ออาจเป็นที่สนใจของคนปทุมธานีมากกว่าคนขอนแก่นและคนจังหวัดอื่นๆ ถ้าพูดให้เพื่อนหรือคนในครอบครัวฟัง ก็สามารถพูดเรื่องส่วนตัวได้มากกว่าพูดกับคนแปลกหน้า  ถ้าพูดให้ลูกจ้างฟัง น้ำเสียงก็ต้องต่างออกไปจากพูดคนที่มีตำแหน่งสูงกว่าฟัง  ปรับน้ำเสียงและเนื้อหาตามความเหมาะสมด้วย
คำนึงถึงความรู้ของผู้ฟัง. คำนึงถึงระดับการศึกษาของผู้ฟัง. คำนึงถึงความจำเป็นและความสนใจของผู้ฟัง. คำนึงถึงลักษณะประชากรของผู้ฟัง. คำนึงถึงความสัมพันธ์ของผู้ฟังที่มีต่อเรา.