การใช้ทักษะการสื่อสารแบบกล้าแสดงออกหมายถึงการพูดว่าตนเองคิดและรู้สึกอย่างไรโดยใช้วิธีการที่เหมาะและแสดงถึงความเคารพผู้อื่น  เมื่อกล้าแสดงออก เราจะยอมรับเมื่อทำความผิดและรับความผิดของตนเอง เราจะไม่โทษคนอื่น เมื่อเราทำผิดพลาด  หลีกเลี่ยงการนิ่งเฉย การนิ่งเฉยหมายถึง การไม่ยอมพูดคุยเรื่องความผิดพลาดของตน ปิดบังความผิดพลาดนั้นไว้ ทำตามที่คนอื่นต้องการให้ทำ และไม่ยืนหยัดเพื่อตนเอง อย่าก้าวร้าว ขึ้นเสียง ตะโกน สบประมาท ด่าทอ และใช้ความรุนแรง (ขว้างปาสิ่งของ ทุบตี) อย่าดื้อเงียบ การดื้อเงียบเป็นการสื่อสารที่ผสมผสานกันระหว่างการสื่อสารแบบนิ่งเฉยและการสื่อสารแบบก้าวร้าว นั้นคือเราอาจโกรธใครสักคนอยู่ แต่ไม่แสดงความรู้สึกออกมา ฉะนั้นเราจึงอาจไปทำอะไรลับหลังเขาเพื่อแก้แค้น หรือเอาแต่เงียบไม่พูดด้วย นี้ไม่ใช่การสื่อสารที่ดีเลย และคนที่เราขุ่นเคืองก็อาจไม่เข้าใจว่าเราพยายามจะสื่ออะไร หรือทำไมถึงทำแบบนี้ ส่งสารเชิงบวกแบบไม่ใช้ถ้อยคำ การสื่อสารแบบไม่ใช่ถ้อยคำจะส่งสารถึงคนรอบตัวเรา รอยยิ้มจะบอกว่า “นี่ ฉันควรจะหน้าบึ้ง แต่ฉันก็สามารถทำตัวให้กล้าหาญ และผ่านความผิดพลาดนี้ไปได้” ปล่อยให้คนที่เขาโกรธระบายความขัดข้องใจ และรอที่จะตอบรับ  พยายามฟังอย่างเดียว ไม่ต้องพะวงว่าควรตอบกลับอย่างไร จดจ่อกับความคิดและความรู้สึกของคนคนนั้นแทนที่จะจดจ่อกับความคิดและความรู้สึกของเราเอง กล่าวสรุปและถามให้กระจ่าง อย่างเช่น “ได้ยินว่าเธอโกรธเพราะฉันลืมทำความสะอาดห้องน้ำให้ ใช่ไหม” เห็นอกเห็นใจ พยายามเข้าใจและเอาใจเขามาใส่ใจเรา เมื่อเราทำพลาดไป และบางครั้งสิ่งที่ทำพลาดไปนั้นทำรายจิตใจคนอื่น ให้ขอโทษเพื่อเป็นการแสดงให้เห็นว่าเราเสียใจกับสิ่งที่ทำผิดพลาดไป รู้สึกแย่ที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน และอยากปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นในคราวหน้า  อย่าแก้ตัวหรือบ่ายเบี่ยง ยอมรับไปเลยตรงๆ ว่า“ขอยอมรับว่าฉันลืมทำความสะอาดห้องน้ำ ขอโทษด้วยนะ” ระวังอย่าโทษคนอื่น อย่าพูดแบบว่า “ถ้าเธอเตือนฉันให้ทำความสะอาดห้องน้ำ ฉันก็คงจะนึกขึ้นได้และทำไปแล้ว” การขอไถ่โทษที่สร้างปัญหาและพยายามทำทุกอย่างเพื่อแก้ปัญหาเป็นวิธีแก้ไขความผิดพลาดที่ใช้ในกรณีที่มีคนอื่นได้รับผลกระทบจากความผิดพลาดของเรา  พยายามคิดหาทางแก้ปัญหา ถามคนที่เขาขุ่นเคืองเราว่ามีอะไรที่เขาอยากจะให้เราทำเพื่อเป็นการไถ่โทษไหม อาจพูดว่า “มีอะไรที่ฉันทำได้ตอนนี้ไหม” รู้ว่าต้องทำอะไรบ้างเพื่อจะได้ไม่ผิดพลาดเหมือนเดิมอีกในอนาคต อาจถามเขาว่า “เธอคิดว่ามีอะไรไหมที่พอจะช่วยฉันไม่ให้ทำผิดพลาดอีก” บอกคนคนนั้นว่าเราอยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อลดการทำผิดพลาดซึ่งอาจเกิดขึ้นในอนาคต อาจจะบอกว่า “ฉันไม่อยากให้ความผิดพลาดแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว ฉะนั้นฉันจะพยายาม____” บอกไปเลยว่าจะทำอะไรอย่างเช่น “ฉันจะเขียนงานบ้านที่ต้องทำลงไป จะได้ไม่ลืมอีก”
กล้าแสดงออก. ใช้ทักษะการฟังเชิงรุก. ขอโทษ. ยอมเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้น.