ความเหงาสามารถพบในรูปแบบที่ต่างกันเล็กน้อยและอาจแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแตกต่างกันในแต่ละบุคคล ความเหงาสำหรับบางคนคือข้อสงสัยที่มาๆ ไปๆ เป็นระยะ สำหรับคนอื่นๆ อาจเป็นส่วนหนึ่งในความเป็นจริงของพวกเขาอย่างไม่หยุดหย่อน คุณอาจจะมีความเหงาทางสังคมมากกว่าหรือความเหงาทางอารมณ์มากกว่า  “ความเหงาทางสังคม” ความเหงาประเภทนี้รวมถึงความรู้สึกเหล่านี้ เช่น ล่องลอยไม่มีจุดหมาย เบื่อหน่ายและการแยกออกจากสังคม มันเกิดขึ้นได้เมื่อคุณไม่ได้มีเครือข่ายทางสังคมที่แน่นแฟ้น (หรือถ้าคุณถูกแยกออกมาจากที่ใดที่หนึ่ง เช่น การย้ายไปที่ใหม่) “ความเหงาทางอารมณ์” ความเหงาประเภทนี้รวมถึงความรู้สึกเหล่านี้ เช่น กังวล ซึมเศร้า ไม่ปลอดภัยและโดดเดี่ยว มันเกิดขึ้นได้หากคุณไม่มีการติดต่อทางอารมณ์ที่มั่นคงกับคนที่คุณต้องการ ประสาทส่วนกลางและระดับสั่งการที่ต่อสู้กับความเหงาคือ การรู้ว่าขณะที่คุณเจ็บปวดนั้นมันเป็น “แค่ความรู้สึก” เป็นข้อเท็จจริงที่ไม่สำคัญ ดังนั้นความเหงาจะไม่อยู่ถาวร มีสุภาษิตกล่าวไว้ว่า “แล้วมันจะผ่านไป” มันไม่มีอะไรเกี่ยวกับคุณในฐานะสัตว์สังคม ก็แค่เรื่อง เส้นประสาทในหัวที่ระเบิดอารมณ์ออกมาในแบบที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ คุณสามารถจู่โจมความคิดของตัวเองในเรื่องความเหงาได้ง่ายๆ และรู้สึกดีขึ้นได้ สุดท้ายแล้ว คุณจะตัดสินใจได้ว่าต้องทำอย่างไรกับสถานการณ์ของคุณ ใช้เวลานี้เป็นโอกาสที่จะเข้าใจตัวคุณเองให้ดีขึ้นและทำการปรับปรุงแก้ไข การเข้าใจความเหงาอย่างค่อยเป็นค่อยไปชี้ให้เห็นถึงความเจ็บปวดที่สามารถเป็นเชื้อเพลิงกระตุ้นให้คุณทำบางสิ่งและกลายเป็นคนที่คุณไม่เคยคิดที่จะเป็นได้ ความเหงาสำหรับคนที่เข้าสังคมและคนเก็บตัวเป็นสองสิ่งที่ต่างกัน ความเหงาและการอยู่คนเดียวไม่ใช่อย่างเดียวกันคิดดูว่าสิ่งตรงข้ามของความเหงาเป็นอะไรสำหรับคุณและจำไว้ว่าแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน   คนเก็บตัวอาจต้องการมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับใครสักหนึ่งหรือสองคน พวกเขาจะไม่ต้องการพบเพื่อนเหล่านี้ทุกวัน แต่พวกเขาชอบที่จะใช้เวลาอยู่เพียงลำพังเป็นส่วนใหญ่และต้องการแค่เพียงการกระตุ้นจากคนอื่นๆ บ้างเป็นครั้งคราว อย่างไรก็ตาม ถ้าหากความต้องการทางสังคมและอารมณ์ของพวกเขาไม่ได้รับการตอบสนอง คนเหล่านี้สามารถรู้สึกเหงาได้  คนที่ชอบเข้าสังคมอาจจะต้องการอยู่รอบๆ กลุ่มคนที่ให้ความรู้สึกเหมือนเครื่องวัดทางสังคมของพวกเขา คือได้รับการเติมเต็มอย่างเพียงพอ พวกเขาอาจจะรู้สึกแย่เมื่อไม่มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นๆ ซึ่งเป็นแรงกระตุ้นให้เขา ถ้าการติดต่อของพวกเขาไม่ได้เป็นการเติมเต็มทางสังคมหรือทางอารมณ์แล้วนั้น ถึงจะเป็นคนที่ชอบเข้าสังคมก็อาจจะรู้สึกเหงาแม้อยู่ท่ามกลางผู้คนก็ตาม  คุณตกอยู่ในช่วงอารมณ์ระดับไหน? การเข้าใจวิธีการที่บุคลิกภาพของคุณส่งผลกระทบต่อความรู้สึกเหงาสามารถชี้ทางให้คุณตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีการเอาชนะความรู้สึกนี้ได้ ผลสำรวจล่าสุดพบว่า 1 ในทุกๆ 4 คนของผู้ทำแบบสำรวจอธิบายว่า ตัวพวกเขาเองไม่มีใครให้คุยเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวเลย เมื่อตัดสมาชิกในครอบครัวออกไปจากกลุ่มของคนที่พวกเขาไว้ใจแล้ว ปรากฏว่าจำนวนคนเพิ่มขึ้นเป็นครึ่งหนึ่งของผู้ที่ตอบแบบสอบถาม นั่นหมายความว่า หากคุณรู้สึกเหงาราวกับว่าหันไปทางไหนก็ไม่เจอใคร ชาวอเมริกาจำนวน 25 ถึง 50 เปอร์เซ็นต์นั้นรู้สึกเหมือนคุณ  ตอนนี้นักวิทยาศาสตร์กำลังกังวลเรื่องสุขภาพของประชาชนเกี่ยวกับความเหงา การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่า คนที่รู้สึกโดดเดี่ยวไม่ทางร่างกายก็ทางใจอาจจะตายเร็วกว่าคนที่ไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยว
ระบุประเภทของความเหงา. ตระหนักได้ว่าความเหงาคือ “ความรู้สึก”. พิจารณาบุคลิกภาพของคุณ. รู้ไว้ว่าคุณไม่ได้เหงาคนเดียว.