Ebeveynlerin sana duygusal istismar uyguladığında, istismarın neden olduğu duyguları istismarın kendisinden ayırmak zor olabilir. Örneğin; eğer ebeveynlerinin seni istismar ettiğini fark etmezsen onların istismarcı kelimeleri ağırına gittiği için kendine üzülmeye başlayabilirsin. İstismarcı davranışları fark etmeyi öğrendikten sonra kendine şunları hatırlat:  Yaşadığın şeylerin senin hatan olmadığının farkında ol. İstismarcı ebeveynlerinle arana uygun bir duygusal mesafe koy. Duruma karşı tepkilerini kontrol altına al. Ebeveynlerinin neden böyle davrandıklarını anla ve bu davranışın senden değil onlardan kaynaklandığının farkında ol. İstismarla baş etmek için ihtiyaç duyduğun yardımı al ve iyi hissetmeye başla. Duygusal istismar her ailede olabilir. Ancak, duygusal ve fiziki istismar riskini artıran birkaç etken vardır. Eğer ebeveynlerin alkol ya da uyuşturucu kullanıyorsa, bipolar bozukluk veya depresyon gibi tedavi edilmeyen ruhsal hastalıkları varsa ya da kendileri çocukken istismara uğramışlarsa senin de istismara uğrama riskin çok daha yüksek olabilir.  İstismarcı ebeveynlerin birçoğu yaptıklarının zarar verdiğinin farkında bile olmaz. Daha iyi bir ebeveynlik tarzı bilmiyor olabilirler ya da duygularını çocuklarına yansıtmalarının istismar edici bir davranış olduğunun farkında olmayabilirler. Ebeveynlerinin niyeti iyi olsa bile istismarcı davranabilirler. İstismarcı kişi bunu şaka ile karışık söyleyebilir fakat bu tarz bir istismar gülüp geçilecek bir şey olamaz. Eğer ebeveynin sık sık seninle dalga geçiyorsa, başkalarının yanında seni küçük düşürüyorsa ya da senin fikirlerini ya da endişelerini ciddiye almıyorsa duygusal olarak istismar ediliyorsundur.  Örneğin; eğer baban, "Sen eziğin tekisin. Vallahi senin hiç doğru bir işin yok.” diyorsa bu sözlü bir istismardır. Ebeveynin bunu baş başayken veya başkaların önünde yaparak senin kendini kötü hissetmene neden olabilir. Eğer ebeveynin yaptığın en ufak şeyleri bile kontrol etmeye çalışıyor, kendi kararlarını verdiğinde kızıyorsa istismar ediliyor olabilirsin.  Sık sık bu tür bir istismarda bulunan kişiler, kurbanlarına iyi kararlar veremeyen ya da kendileriyle ilgili sorumluluk alamayacak kadar yetersiz kişiler gibi davranır.  Ebeveynin senin adına karar almaya çalışabilir. Örneğin; annen okuduğun liseye giderek danışmanınla senin gitmek istemediğin bir üniversite hakkında konuşabilir. Ebeveynin sadece “ebeveynlik yaptığını” düşünebilir fakat bu istismarcı bir durumdur. Bazı istismarcılar kurbanlarından gerçek dışı yüksek beklenti içerisinde olurlar fakat kendi hatalarını kabul etmeyi reddederler. Bu tür istismarda bulunan kişiler, seni hiçbir mantıklı insanın eleştirmeyeceği şeyler için bile suçlamanın bir yolunu bulurlar. Kendileri ve hisleri için sorumluluk almaktan kaçınmak adına senin onların problemlerinin nedeni olduğunu söyleyebilirler. Onlar ayrıca duygularından seni sorumlu tutarlar.  Örneğin, eğer annen senin doğumun yüzünden müzik kariyerini bırakmak zorunda kaldığını söylüyorsa seni senin hatan olmayan bir şey yüzünden suçluyor olur. Eğer ebeveynlerin evliliklerinin “çocukları yüzünden” bozulduğunu söylerlerse seni bir şeylerin üstesinden gelme konusundaki yetersizlikleri için suçluyor olurlar. Yapmadığı bir şey için birisini suçlamak istismarcı bir tekniktir. Çocuklarından uzaklaşan ve onlara ihtiyaçları olan duygusal yakınlığı sağlamayan ebeveynler bir tür çocuk istismarı içerisindedirler.  Onları üzecek bir şey yaptığında ebeveynlerin seni görmezden geliyor, yaptıklarına ve duygularına çok az ilgi gösteriyor ya da senden uzaklaştıklarında bunu senin hatan gibi göstermeye çalışıyorlar mı?  Sevgi ve alaka pazarlık konusu olmamalı. Bu istismarcı bir davranıştır. Özellikle narsistik eğilimli olan bazı ebeveynler seni kendilerinin sadece bir uzantıları olarak görebilirler. Bu gibi ebeveynlerin öyle olduğuna inansalar bile senin için en iyisini istemeleri imkânsızdır.  Narsistik ebeveynliğin belirtileri arasında, senin sınırlarına saygı duymamak, kendilerinin “en iyi” olduğuna inandıkları şeyi yapman konusunda seni manipüle etmeye çalışmak ve seninle ilgili gerçek dışı beklentilerine ulaşamadığında üzülmek gibi şeyler sayılabilir.  Onlar ayrıca sık sık ilginin sende olmasından rahatsız olurlar ve olayları kendilerine çevirmeye çalışırlar. Örneğin; bekâr ebeveynin, “Arkadaşlarınla partiye gitmen gerektiğini biliyorum fakat ben burada çok yalnızım. Hep beni terk ediyorsun." diyerek sana vicdan azabı yaşatabilir. Kişiyi suçlu hissettirmek de bir çeşit istismardır. Çocuklar ve gençler bazen hata yaparlar; bu, büyümenin ve insan olmanın bir parçasıdır. Rehberliğe, desteğe ya da disipline ihtiyacın olduğu zamanlarda ebeveynlerinin devreye girmesi gerekir. Doğal disiplin ve istismarcı davranışı ayırt edebilmek önemlidir.  Genel olarak, ebeveynlik tarzının disiplin mi yoksa istismar mı olduğunu ebeveyninin öfke seviyesinden anlayabilmek gerekir. Kuralları çiğnediğinde ebeveyninin öfkelenmesi veya hayal kırıklığına uğraması alışılagelmiş bir şeydir. Ancak, öfke, davranışı ya da cezayı tetiklediğinde ebeveynin istismar tehlike bölgesindedir. İstismar, dikkatsizce, bilerek ve zarar verme niyetiyle söylenen sözleri veya yapılan fiilleri içerir.  Sert disiplinden hoşlanmıyor olsan da, ebeveynlerinin koruma ve olumlu gelişime yönlendirme amacıyla seni bazı kurallara ve yaptırımlara mecbur etmek durumunda olmalarını anla. Küfürlü konuşma. Ebeveynlerin seninle küfürlü konuşuyor olsalar dahi bunu taklit etmemek en iyisidir. Ebeveynleriyle iyi ilişkileri olan bazı arkadaşlarına bakmayı deneyebilirsin. Bu ilişkilerin durumu nasıl? Ebeveynlerinden ne tür bir destek ve disiplin görüyorlar?
İstismarı fark etmenin sana nasıl yardımcı olacağını öğren. İstismarın risk faktörlerini bil. Ebeveyninin seni aşağıladığını ya da eleştirdiğini fark et. Sık sık ebeveynin tarafından kontrol ediliyormuş gibi hissedip hissetmediğini belirle. Kendine ebeveynlerinin seni sık sık suçlayıp suçlamadığını sor. Çoğu kez sessiz muamele görüp görmediğini değerlendir. Ebeveynlerinin senin iyiliğini düşünüp düşünmediklerini düşün. Normal ebeveynlik davranışlarının farkında ol.