แม้ว่าตำแหน่งนักวิทยาศาสตร์ในภาคธุรกิจและอุตสาหกรรมจะมีตำแหน่งสำหรับผู้ที่จบปริญญาตรี แต่นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่จบปริญญาโทเป็นอย่างน้อยและมักจะจบปริญญาเอกด้วย หลักสูตรปริญญาโทและปริญญาเอกมักจะวางหลักสูตรเพื่องานวิจัยที่มีความแรกเริ่มและการพัฒนาทฤษฎีขึ้นมาใหม่ การทำงานร่วมกับอาจารย์หรือนักวิทยาศาสตร์อื่นๆ และอาจจะใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยด้วย หลักสูตรปริญญาโทส่วนใหญ่จะอยู่ที่ 2 ปีและ 4 – 6 ปีสำหรับปริญญาเอกหรืออาจจะนานกว่านั้น ขึ้นอยู่กับลักษณะของงานวิจัย  ถึงตอนนี้คุณต้องเลือกสาขาวิชาที่ตัวเองเชี่ยวชาญแล้ว ซึ่งควรเป็นสาขาวิชาที่เจาะจงมากๆ และช่วยให้คุณได้ศึกษาอย่างเฉพาะเจาะจง วิธีนี้จะทำให้งานของคุณแตกต่างจากคนอื่นมากขึ้นและทำให้สาขาวิชาที่คุณต้องแข่งขันกับคนอื่นแคบลง การเรียนในระดับที่สูงกว่าปริญญาตรีนั้น คุณจะต้องมองหาโอกาสการฝึกงานในสาขาที่คุณสนใจเป็นพิเศษ เพราะจำนวนอาจารย์ที่ทำงานในสาขาวิชาเดียวกันกับที่คุณสนใจก็จะค่อนข้างน้อย ซึ่งหมายความว่าคุณจะต้องออกไปหาจากที่อื่น  โดยทั่วไปอาจารย์และมหาวิทยาลัยที่คุณศึกษาอยู่เป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์มากๆ ในการหาว่า มีการฝึกงานแบบไหนและที่ไหนบ้าง ขอข้อมูลจากเครือข่ายที่คุณสร้างเพื่อหาที่ที่ตรงกับความสนใจของคุณพอดี หลักสูตรหลังปริญญาเอกจะเป็นการฝึกอบรมเพิ่มเติมในสาขาวิชาใดก็ตามที่คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญในฐานะนักวิทยาศาสตร์ แต่เดิมหลักสูตรหลังปริญญาเอกนั้นมีระยะเวลา 2 ปี แต่ปัจจุบันหลักสูตรเหล่านี้ใช้เวลาอย่างน้อย 4 ปีและอาจจะนานกว่านั้น ขึ้นอยู่กับสาขาวิชาและปัจจัยอื่นๆ  นอกจากหลักสูตรหลังปริญญาเอกแล้ว หลังจากนี้คุณก็จะต้องทำวิจัยหลังปริญญาเอกอีกประมาณ 3 ปี ถ้าคุณนับว่าคุณต้องใช้เวลาเรียนปริญญาตรี 4 ปี ปริญญาโทและปริญญาเอกรวมกันอีกประมาณ 6 – 8 ปี และทำวิจัยอีก 3 ปี ก็เท่ากับว่าคุณจะต้องใช้เวลา 13 – 15 ปีติดต่อกันถึงจะได้ทำงานจริงๆ ข้อจำกัดในเรื่องของเวลาเป็นสิ่งที่คุณต้องตระหนักให้เร็วที่สุด ในช่วงทศวรรษของการอยู่ในแวดวงวิทยาศาสตร์และการศึกษาเพิ่มเติม (และหน้าที่การงานในระดับที่สูงขึ้น) คุณควรอัปเดตความรู้ในสาขาวิชาของคุณและพบปะกับผู้อื่นด้วยการไปสัมมนาและอ่านวารสารที่เป็นงานวิจัยที่มีนักวิชาระดับเดียวกันหรือสูงกว่าเป็นผู้ตรวจสอบ วิทยาศาสตร์เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เพียงชั่วพริบตาเดียวคุณก็อาจจะล้าหลังได้  ในสาขาวิชาที่ค่อนข้างแคบ (และในบางสาขาวิชาที่ใหญ่กว่า) คุณจะรู้จักชื่อทุกชื่อที่อยู่ในวารสาร การอ่านวารสารจะทำให้คุณรู้ว่า คุณควรขอความช่วยเหลือหรือความอนุเคราะห์ในการทำวิจัยกับใครเมื่อถึงเวลานั้น นักวิทยาศาสตร์จะทำโปรเจ็กต์หรือทดลองไอเดียใหม่ๆ อยู่เสมอ สิ่งนี้เป็นความจริงเสมอไม่ว่าคุณจะอยู่ในช่วงไหนของบันไดอาชีพก็ตาม แต่หลังจากทำวิจัยหลังปริญญาเอก คุณก็น่าจะต้องทำงาน โอกาสการทำงานโดยทั่วไปแล้วก็ได้แก่ :    ครูวิทยาศาสตร์ อาชีพนี้ก็ค่อนข้างตรงไปตรงมาอยู่แล้วและอาจจะไม่ต้องเรียนสูงนักเสมอไป (แล้วแต่ว่าคุณอยากจะสอนในระดับไหน) ในบางพื้นที่และสาขาวิชา คุณอาจจะต้องมีหน่วยกิตวิชาการศึกษาด้วย  นักวิทยาศาสตร์วิจัยคลินิก นักวิทยาศาสตร์หลายคนทำงานกับบริษัทใหญ่ๆ หรือภาครัฐ เริ่มจากการเป็นผู้ประสานงานวิจัยทางคลินิกก่อน ในตำแหน่งนี้คุณจะได้ทำงานเกี่ยวกับการทดลองทางคลินิก ซึ่งก็คือการทดลองยาที่เพิ่งคิดค้นขึ้นมาใหม่ คุณจะต้องรวบรวมข้อมูลและติดตามการดำเนินงานต่างๆ เพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผนการทดลองที่วางไว้ จากนั้นคุณก็จะต้องทำการวิเคราะห์โปรเจ็กต์อะไรก็ตามที่คุณกำลังทำอยู่ พัฒนาผลิตภัณฑ์ (เช่น วัคซีน) หรือบางครั้งก็ต้องทำงานร่วมกับคนไข้ แพทย์ หรือนักเทคนิคเกี่ยวกับการดำเนินงานในห้องทดลอง  อาจารย์มหาวิทยาลัย นักวิทยาศาสตร์หลายคนอย่างน้อยในที่สุดมีเป้าหมายคือการเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยและเป็นอาจารย์ประจำ ซึ่งเป็นงานที่รายได้ไม่น้อย มั่นคง และมีผลต่อชีวิตคนอื่นมากมาย แต่ก็รู้ด้วยว่ามันอาจจะต้องใช้เวลาหลายทศวรรษกว่าจะไปถึงจุดนั้น
เรียนต่อในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก. ขอฝึกงานวิจัยที่ไหนก็ได้. เข้าร่วมหลักสูตรหลังปริญญาเอก. อัปเดตความรู้อยู่เสมอ. ทำวิจัยต่อไปและมองหางานประจำ.