เขาหรือเธอมักจะก้มหน้าต่ำๆ ห่อตัว คอยทำตัวหลบอยู่ในซอกหลืบ และหลีกเลี่ยงการสบตา ซึ่งท่าทางดังกล่าวมีความเชื่อมโยงกับความกังวลและการยอมคล้อยตามผู้อื่น ลักษณะภาษากายแบบนี้ยิ่งกระตุ้นและทำให้ผู้อื่นรู้ได้ว่า คุณกำลังประหม่า ท้อถอย และขาดความมั่นใจ ดังนั้น การปรับเปลี่ยนท่าทางและภาษากาย ย่อมจะทำให้ผู้อื่นมองคุณเปลี่ยนไปจากเดิมได้ แถมยังเปลี่ยนวิธีที่พวกเขาปฏิบัติต่อคุณ รวมถึงมุมมองที่คุณมีต่อตนเองได้ด้วย หากคุณรู้สึกอึดอัดในการที่จะฝึกฝนภาษากายต่อไปนี้ในที่สาธารณะ ก็ลองหัดทำอยู่หน้ากระจก หรือฝึกด้วยการถ่ายคลิปตัวเองเก็บเอาไว้ดู จนกว่าคุณจะรู้สึกมั่นใจมากขึ้นก่อน ทั้งนี้ คุณอาจจะหาเพื่อนสักคนมาช่วยดูและให้คำติชมกับคุณด้วยก็ได้ ยืนและเดินโดยให้ไหล่ผึ่งไปข้างหลังเล็กน้อยและขนานกับพื้น เงยคางเล็กน้อยอยู่เสมอ โดยให้ศีรษะอยู่ในมุมที่สายตามองตรงไปข้างหน้า เดินให้เหมือนกับว่าโลกนี้เป็นของคุณคนเดียว ต่อให้ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆ ก็ตาม ลองนึกภาพให้เหมือนกับว่า ตัวคุณห้อยลงมาในแนวดิ่ง โดยมีสายสลิงติดอยู่ที่กระหม่อมศีรษะด้านบน  พยายามหลีกเลี่ยงการหันซ้ายขวาเลิกลั่ก ด้วยวิธีการหาจุดโฟกัสของสายตากำหนดไว้ตายตัวสักจุด และมองจุดนั้นไว้เสมอ แทนที่จะส่ายหัวไปมา คนที่ซ่อนความกังวลไว้ มักยืนโดยเทน้ำหนักไปข้างใดข้างหนึ่งตลอดเวลา อยู่ไม่สุข หรือไม่ก็กระทืบเท้าเป็นพักๆ ดังนั้น คุณต้องพยายามยืนโดยให้ขากางออกในระดับเดียวกับสะโพก และทิ้งน้ำหนักลงไปเท่าๆ กันที่ขาทั้งสองข้าง การยืนอย่างสมดุลดุจฝังรากลงไปบนพื้นเช่นนี้ จะช่วยไม่ให้คุณรู้สึกอยากขยับตัวตลอดเวลา คุณควรทำให้ขาทั้งสองข้างรับน้ำหนักอย่างสมดุล แม้แต่เวลานั่ง เพราะหากคุณไขว้ขาหรือกระทืบเท้าเล่น มันจะสื่อถึงการเก็บซ่อนความประหม่าและกังวลใจเอาไว้ พยายามฝืนตัวเองเวลาที่อยากเอนไปข้างหน้าขณะที่นั่งอยู่ รวมถึงเวลาที่นึกอยากกอดอกขึ้นมาด้วย คุณควรนั่งให้ดูเหยียดสบายไม่ว่าจะใช้พื้นที่รอบตัวมากแค่ไหนก็ตาม ซึ่งจะทำให้ท่าทางคุณออกมาในลักษณะดูมีพลัง ทั้งนี้ ผลการศึกษาพบว่า คนที่นั่งในท่านี้ก่อนเริ่มสัมภาษณ์ มักรู้สึกและดูเป็นคนที่มีความมั่นใจมากกว่าท่าอื่นๆ  ต่อไปนี้คือลักษณะท่าทางที่ทรงพลัง ซึ่งคุณอาจนำไปใช้ดู:  เวลานั่ง ให้เอนกายพิงพนัก หากมีที่วางแขน ก็วางไป ยืนให้ขากางออกในระยะเดียวกับหัวไหล่ และพักมือไว้บริเวณสะโพก เอนตัวพิงกำแพง อย่าห่อตัว ซึ่งท่านี้จะเป็นการแสดงออกราวกับว่าคุณเป็นเจ้าของสถานที่นั้นๆ หากคุณต้องการให้ใครหันมาสนใจ ก็อาจลองแตะหัวไหล่ของคนๆ นั้น ทั้งนี้ คุณต้องประเมินในแต่ละสถานการณ์ด้วยว่า การสัมผัสในระดับใดจึงจะเหมาะสม เช่น หากคุณสามารถเรียกความสนใจของคนๆ นั้นได้ โดยใช้เพียงแค่การเรียกชื่อเขาหรือเธอ การไปแตะหัวไหล่ด้วย อาจจะเป็นการทำมากเกินไปหน่อย แต่หากคุณอยู่ในสถานที่มีเสียงดังอึกทึก และต้องการให้อีกฝ่ายสนใจคุณในสถานการณ์ดังกล่าว การแต่ไหล่เล็กน้อยก็สามารถช่วยได้มาก  จำไว้ว่า การใช้สัมผัสทางกายควรจะเป็นไปด้วยความนุ่มนวล การออกแรงมากเกินไปอาจทำให้ดูเหมือนการข่มอีกฝ่าย มากกว่าที่ทำให้คุณดูสุขุมมั่นใจ ขณะนั่งหรือยืนก็ตาม พยายามวางมือไว้นิ่งๆ ท่าทางที่สื่อความมั่นใจมักเป็นท่าที่ต้องเปิดหน้าเปิดตาและร่างกายต้อนรับผู้อื่น ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของการพักมือที่เหมาะสม  ประสานฝ่ามือคุณไว้ด้านหลังคุณหรือหลังศีรษะก็ได้ เอามือเหน็บกระเป๋ากางเกงเอาไว้ แต่โผล่นิ้วโป้งให้เห็น เหยียดนิ้วให้ตรงและชิดกัน พักศอกไว้บนโต๊ะ ท่าทางเช่นนี้แสดงถึงการเป็นคนที่มีความหนักแน่นในจุดยืน ซึ่งเหมาะกับเวลากำลังเจรจาต่อรอง สัมภาษณ์งาน หรือในการประชุม การใช้มือประกอบการพูดบ่อยเกินไป จะส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายรู้ว่า คุณกำลังประหม่า หรือาจจะดูกระตือรือร้นก็ได้ ขึ้นอยู่กับธรรมเนียมปฏิบัติของแต่ละสังคม ดังนั้น คุณควรใช้มือประกอบนานๆ ครั้ง อย่างมีศิลปะชั้นเชิง พักแขนไว้ในแนวเดียวกับเอวของตัวเอง และอย่าให้ท่าทางใดๆ ล้ำออกจากระยะดังกล่าว จะช่วยให้คุณดูมีความน่าเชื่อถือมากขึ้น  พยายามให้มือมีลักษณะผ่อนคลายและยืดหยุ่น เพราะการกำมือหรือแข็งทื่อนั้น สื่อให้ผู้อื่นรู้สึกว่าคุณก้าวร้าวและชอบความโดดเด่น อันเป็นลักษณะเหมือนพวกนักการเมืองส่วนใหญ่ พักข้อศอกไว้ข้างลำตัว และใช้ท่าทางของมือให้อยู่ในบริเวณข้างเดียวกับที่มันอยู่ เพื่อหลีกเลี่ยงภาษากายแบบปิดกั้นตัวเอง
นึกภาพดูว่า คนที่ขาดความมั่นใจแสดงออกอย่างไร. ยืนตัวตรง เชิดหน้าเล็กน้อย. พยายามยืนนิ่งๆ. ใช้พื้นที่เท่าที่ตนเองต้องการ. สัมผัสอย่างมีประสิทธิภาพ. พักมือไว้ในบริเวณที่มั่นใจ. ระมัดระวังการใช้มือ.