Uiteindelijk is een karakterschets slechts een richtlijn voor je schrijven. Als je de onderliggende krachten kent die je personages hebben gevormd en gebeeldhouwd, kun je ze met vertrouwen in elke situatie schrijven, zonder de lezer alles te vertellen.  Zo begrijpen we mensen ook in het echte leven -- je kent misschien wel stukjes van hun achtergrondverhaal, maar uiteindelijk ken je ze als de som van hun ervaringen. De lezer hoeft niet alles te weten over een personage om ze te begrijpen, net zoals we niet alles hoeven te weten over onze vrienden om van hun gezelschap te genieten. Je karakterschets is een lijst -- informatief, maar nauwelijks spannend. Acties zijn spannend, en ze laten een personage zien zonder toevlucht te nemen tot 'Dit is Nick, hij is een schrijver die geniet van voetbal en opknoping met zijn vrienden.' Laat in plaats daarvan Nick voetballen, misschien al lol trappend op het veld of pratend  met teamgenoten, wanneer hij zou moeten worden dribbelen. Zoek een interessante, unieke manier om je personage innerlijke leven te verlichten in plaats van het alleen maar te zeggen. Denk aan enkele meesterlijke karakterintroducties -- Hannibal in Silence of the Lambs, Jung-do in The Orphan Master's Son, Lolita in Lolita – om te zien hoe acties veelzeggender zijn dan woorden. Dit is de beste manier om personages met succes van je personageblad naar je boek of film te verplaatsen. Je weet hoe ze eruit zien, hoe ze praten en wat ze doen. Om een personage echt effectief te maken moet je onderzoeken waarom ze zo zijn. Het antwoord op deze vraag zal je leiden in elke scène waarin je personage verschijnt en helpt je om je personageschets aan te passen terwijl je nieuwe plots en verhaallijnen schrijft. Karakterschetsen kunnen veranderen. Terwijl je schrijft, realiseer je je misschien dat iets niet klopt, of dat je je karakter moet aanpassen. Als je het overkoepelende 'waarom' van het karakter kent, zal het veel gemakkelijker zijn om deze veranderingen te achterhalen. Dit klinkt ingewikkeld, maar in werkelijkheid heb je het al honderden keren eerder gezien. Een representatief incident is slechts één kort verhaal om de lezer te laten zien wie het personage is. Vaak gebeurt dit kort nadat een personage voor het eerst wordt geïntroduceerd, en het is meestal een flashback. Dit stelt je in staat om de opvoeding van de held kort aan te stippen, maar ook om te laten zien hoe het personage onder druk reageert.  Gewoonlijk heeft deze gebeurtenis betrekking op het grotere verhaal. Een romantisch boek kan bijvoorbeeld de eerste liefde van het personage onderzoeken, of een actieverhaal kan een recente missie of gebeurtenis laten zien. Probeer een verhaal te laten zien dat aangeeft hoe het personage zal reageren op de gebeurtenissen in het verhaal. Als het niet lukt, stel je je je verhaal dan voor alsof deze persoon het hoofdpersonage is. Welke details zou hij belangrijk vinden? Neem de karakterschets nog eens door en vraag jezelf af hoe het personage communiceert, door een oefendialoog te schrijven. Breng hem in gesprek met je hoofdpersoon of een ander personage, en concentreer je op het uniek maken van hun tekst. Welk jargon gebruiken ze? Praten ze met hun handen? Grote schrijvers zijn in staat om hun personages levend te maken door hun achtergrond door te laten klinken in hun manier van spreken. Als je alle dialoogaanduidingen zou verwijderen ('hij zei,' 'zij antwoordde,' etc.), zou je dan kunnen zeggen wie welk karakter is? Lezers en kijkers zullen zich altijd de eerste indruk van een personage herinneren. Deze indruk moet in overeenstemming zijn met het gedrag van het personage in de rest van het verhaal. Stel bijvoorbeeld dat een personage normaal gesproken lief en aardig is, laat haar dan niet schreeuwen tegen iemand omdat ze een slechte dag heeft. Als een verborgen temperament deel uitmaakt van haar persoonlijkheid, kan dit perfect zijn -- maar als dit een geïsoleerd incident is, zal het de lezer in verwarring brengen als ze de rest van het verhaal aardig is.  Hoe zou een personage zich voorstellen op een feestje of vergadering? Als je dit personage in het echt zou ontmoeten, wat zou dan je eerste indruk van hen zijn? Een treatment is een kort overzicht van je boek, film of tv-serie, om het verhaal te verkopen. Ze bevatten een overzicht van het plot, de toon en beschrijvingen van de personages. Als je een behandeling aan het schrijven bent, beperk je karakterschets dan tot de essentie. Je wilt niet alle eigenzinnige feiten delen met producenten of uitgevers, maar alleen net genoeg om ze te intrigeren en een algemeen overzicht te geven. Neem alleen het essentiële erin op, plus 1-2 korte details om een personage uniek te maken. Denk aan het volgende om erin op te nemen:  Naam Motivatie Relatie tot het plot of de belangrijkste hoofdpersoon Details die relevant zijn voor het plot
Realiseer je dat niet alles van je karakterschets het gaat halen in je project. Geef  waar mogelijk kleur aan je personage door middel van acties. Vraag jezelf af waarom het personage zich zo gedraagt. Schrijf een 'representatief incident' dat je personage heeft beleefd. Ontdek de stem van het personage. Gebruik de eerste keer dat je een personage ziet om hun totale impact te introduceren. Houd karakterschetsen kort en bondig als je een 'treatment' in elkaar zet.