จำไว้ว่าคุณมีหน้าที่แนะนำแขกรับเชิญ บทแนะนำแขกรับเชิญของคุณไม่ควรเด่นกว่างานทั้งงาน ย่อหน้าสั้นๆ แค่ไม่กี่ย่อหน้าก็เพียงพอสำหรับการแนะนำแขกรับเชิญแล้ว เวลาเพียงเท่านี้เพียงพอต่อการกล่าวถึงความเชี่ยวชาญของแขกรับเชิญและจับความสนใจของผู้ฟัง เป้าหมายของการแนะนำตัวคือการอธิบายว่าทำไมคนๆ นี้ถึงได้รับการเลือกให้มาพูด คุณสมบัติที่เกี่ยวข้องจึงสำคัญกับงานนี้ เน้นความเชี่ยวชาญของผู้พูดในเรื่องนั้นๆ ตัวอย่างคุณสมบัติของผู้พูดก็ได้แก่งานที่ได้รับการตีพิมพ์ ประสบการณ์การทำงาน ความสำเร็จ แสดงให้เห็นว่าผู้พูดมีความเชี่ยวชาญที่จะให้ความรู้ในเรื่องนั้นๆ แต่ให้พูดคุณสมบัติของแขกรับเชิญเพียงสั้นๆ และเลือกเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องเท่านั้น  เช่น ถ้าแขกรับเชิญมาพูดเรื่องการพัฒนาการทำงานเป็นทีม ก็ให้บอกว่าแขกรับเชิญได้เปลี่ยนแปลงบรรยากาศการทำงานให้กับบริษัทชั้นนำของไทยมานับไม่ถ้วน และคุณก็ไม่ต้องพูดเรื่องปริญญา รางวัล หรือประสบการณ์การทำงานกับบริษัทชั้นนำของไทยหากเรื่องที่พูดเป็นเรื่องการถักนิตติ้งที่บ้าน เป็นหน้าที่ของคุณที่จะต้องดึงดูดความสนใจของผู้ฟัง ซึ่งในการทำเช่นนี้นั้นให้แสดงให้ผู้ฟังรู้ว่าพวกเขาจะได้รับประโยชน์มากมายจากการพูดในครั้งนี้ ประโยชน์ที่ได้ควรสัมพันธ์กับงานที่ผู้พูดไปพูด เช่น ถ้าสุนทรพจน์เป็นเรื่องการพูดในที่สาธารณะ ผู้ฟังย่อมอยากรู้ว่าพวกเขาจะได้ประโยชน์อะไรจากการฟังที่จะนำไปปรับใช้ในชีวิตของเขาได้ เช่น คุณอาจจะพูดว่า “วันนี้คุณรสสุคนธ์ กองเกตุจะมาพิสูจน์ว่าใครๆ ก็สามารถพูดสุนทรพจน์ที่น่าฟังได้ และความกังวลเล็กๆ น้อยๆ ก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีเสมอไป” เป็นไปได้ว่าคุณอาจจะได้รับการเลือกให้มาพูดแนะนำตัวแขกรับเชิญเพราะว่าคุณเคยมีปฏิสัมพันธ์กับแขกรับเชิญท่านนี้มาก่อน คุณสามารถเล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของแขกรับเชิญได้แม้ว่าคุณจะไม่ได้สนิทกับเขามากก็ตาม ด้วยท่าทีของแขกรับเชิญและคำพูดของเขาที่ดูสนิทสนมกัน คนฟังก็จะสัมผัสได้ พวกเขาจะเข้าถึงคุณได้และอยากได้ยินสุนทรพจน์ของแขกรับเชิญ  คุณอาจจะพูดประมาณว่า “20 ปีที่แล้วดิฉันได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งที่ท้าให้ฉันเป็นคนที่ดีขึ้น แล้วเขาก็ได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของดิฉัน” คุณอาจจะเล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยแค่สั้นๆ ก็ได้ เช่น “ดิฉันเคยไปฟังคุณรสสุคนธ์พูดที่งานสัมมนาแห่งหนึ่งซึ่งสร้างแรงบันดาลใจให้ดิฉันเป็นอย่างมาก” หรือ “คุณรสสุคนธ์เพิ่งเล่าเรื่องนี้ให้ดิฉันฟังเมื่อเช้านี้เอง และดิฉันรับรองเลยว่าพวกคุณจะต้องชอบแน่ๆ” เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยตลกๆ กินเวลาและมักจะน่าอายหรือไม่เกี่ยวกับสุนทรพจน์ แต่บางครั้งก็ใช้ได้เช่นกัน คุณต้องใช้วิจารณญาณเวลาจะเล่าเรื่องตลก ในบางกรณี เช่น หลังเหตุการณ์ที่น่าเศร้าหรือเหนื่อยล้า ผู้ฟังก็อยากหัวเราะบ้าง เช่น คุณอาจจะพูดว่า “คุณรสสุคนธ์สร้างแรงบันดาลใจให้ดิฉันออกไปสร้างตู้เก็บของเอง ซึ่งมันพังครืนตั้งแต่ 5 นาทีแรก ดิฉันจึงกลับไปฟังสุนทรพจน์ของเธออีกครั้ง และดิฉันก็ได้เรียนรู้จากสิ่งที่เธอพูดมากมายจนดิฉันสามารถเปิดธุรกิจตู้เก็บของของตัวเองได้ คำพูดตอนท้ายถือเป็นคำพูดต้อนรับเสียงปรบมือ คุณจึงต้องค่อยๆ ไล่บทแนะนำตัวของคุณมาถึงจุดนี้ให้ได้ จุดนี้จะเป็นจุดที่ผู้ฟังต้องแสดงความกระตือรือร้นให้แก่ผู้พูด และเป็นแค่จุดเดียวในบทแนะนำตัวที่คุณจะต้องพูดชื่อและตำแหน่งของแขกรับเชิญออกมา  เช่น คุณอาจจะพูดว่า “ขอเสียงปรบมือต้อนรับคุณรสสุคนธ์ กองเกตุค่ะ!” คุณอาจจะพูดชื่อหัวข้อที่แขกรับเชิญจะพูดด้วยก็ได้ สิ่งนี้จะเป็นประโยชน์ในงานใหญ่ๆ ที่ผู้ฟังมาจากที่อื่นๆ หลายๆ ที่หรือฟังผู้พูดมาหลายคน เขียนร่างบทแนะนำตัวให้เสร็จ จากนั้นอ่านออกเสียงให้ตัวเองฟัง พิจารณาว่ามันฟังดูเป็นอย่างไร น้ำเสียงควรเหมาะสมกับงาน ปรับเปลี่ยนเนื้อหา ตัดรายละเอียดที่ไม่จำเป็นหรือคำที่ไม่เข้ากันออก นอกจากนี้ให้ลองจับเวลาตัวเองด้วย บทแนะนำตัวที่ดีจะต้องลื่นไหลโดยไม่ยืดเยื้อจนเกินไป ลองคิดว่าคุณจะมีปฏิกิริยาต่อบทแนะนำตัวนี้อย่างไรหากคุณเป็นผู้ฟัง
เขียนบทแนะนำตัวให้ยาวไม่เกิน 3 นาที. อธิบายคุณสมบัติของแขกรับเชิญ. บอกผู้ฟังว่าพวกเขาจะได้เรียนรู้อะไรจากการพูดครั้งนี้. เล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยส่วนตัวสั้นๆ ถ้าคุณทราบ. หลีกเลี่ยงเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยตลกๆ ให้มากที่สุด. แนะนำชื่อของผู้พูดในตอนท้าย. อ่านบทแนะนำตัวออกเสียง.