ในเรื่องของภาวะการเสพติดใดๆ ก็ตาม มันเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องมีเวลาในการฉลองความสำเร็จให้แก่ตัวเอง ที่สามารถหลุดพ้นมาได้ด้วย ในแต่ละวันที่คุณสามารถผ่านไปได้โดยไม่ทำร้ายตัวเอง ควรจะถือว่าเป็นชัยชนะในแต่ละก้าว ดังนั้น ในช่วงสุดสัปดาห์แรก คุณควรจะให้รางวัลบางอย่างกับตัวเอง หรือออกไปสังสรรค์กับเพื่อนฝูง เริ่มขยับขยายเป้าหมายแห่งชัยชนะให้มากขึ้น โดยในช่วงแรก คุณอาจจะฉลองความสำเร็จให้ตัวเองตามจำนวนวัน และค่อยขยายเป็นรายสัปดาห์ รายเดือน รายปีต่อไปเรื่อยๆ คุณอาจต้องฝืนใจในเรื่องดังกล่าวสักพัก แต่การฉลองหลักชัยให้ตัวเอง จะเป็นการช่วยยินดีกับตัวเองในแง่ของความพยายาม สำหรับเป้าหมายในภายภาคหน้า และสำหรับเรื่องราวที่ผ่านมา ท้ายที่สุดแล้ว ทุกอย่างก็ขึ้นกับคุณคนเดียว หากคุณคิดบวกและมีความศรัทธาในตัวเอง อาการเสพติดการทำร้ายตัวเองของคุณ ก็จะกลายเป็นเพียงความทรงจำอันแสนไกลโพ้น ซึ่งทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อคุณสามารถเลิกทำร้ายตัวเองได้แล้ว คุณจะเริ่มมีความคิดและความรู้สึกที่แจ่มชัด ตรงไปตรงมาเกี่ยวกับโลกภายนอก  รวมถึงตัวเองมากขึ้นด้วย จงเชื่อว่า คนอื่นก็เป็นห่วงเป็นใยคุณ และคุณก็ต้องห่วงใยตัวเองด้วยเช่นกัน คุณสามารถหยุดมันได้ พฤติกรรมดังกล่าวอาจกลับมาได้ทุกเมื่อ. บางครั้งคุณอาจกลับมาเริ่มคิดเกี่ยวกับการทำร้ายตัวเอง หรือลงมือทำจริงๆ อีกครั้ง หรือที่เรียกว่า “อาการกำเริบ” แต่คุณไม่ควรตำหนิตัวเองในเรื่องดังกล่าว เพราะทุกคนย่อมมีอาการกำเริบได้ ไม่ช้าก็เร็ว จำไว้ว่า พฤติกรรมทำร้ายตัวเองเป็นภาวะเหมือนเสพติด ดังนั้น อาการกำเริบย่อมเกิดขึ้นได้ในระหว่างการฟื้นฟูตัวเอง และย่อมมีบางเวลาที่คุณช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แต่ขอให้มันเป็นสิ่งย้ำเตือนว่า คุณต้องพยายามให้มากขึ้นกว่าเดิม การที่คุณถอยก้าวเดียว ไม่ได้หมายความว่า จะไม่สามารถก้าวต่อไปข้างหน้าเพิ่มอีก 3 ก้าวได้
ฉลองความสำเร็จให้กับตัวเอง. เชื่อมั่นในตัวเอง. ตระหนักว่า.