แต่ละคนมีความคิดของตัวเองว่าโลกควรจะเป็นอย่างไร และหลายครั้งที่ความคิดเหล่านั้นมันก็ขัดแย้งกันเอง ไม่ว่าการกระทำของคุณจะมีพื้นฐานมาจากความรู้ที่ได้รับจากการศึกษาหรือไม่ก็ตาม แต่ค่านิยมของคุณก็ยังเป็นสิ่งที่หล่อหลอมมุมมองของคุณอยู่ดี ซึ่งคนอื่นๆ เองก็อยู่ในจุดเดียวกัน เพราะฉะนั้นจงยอมรับว่าพวกเขาอาจจะไม่ได้เห็นตรงกันกับคุณ   ถ้าต้องเถียงกับใครในครั้งต่อไป ให้จำไว้ว่าคนอื่นก็อาจจะมีความคิดเห็นที่สมเหตุสมผลเหมือนกัน เน้นแบ่งปันมุมมองโดยไม่พยายามเปลี่ยนใจคนอื่น จำไว้ว่าสถานการณ์ส่วนใหญ่นั้นซับซ้อนและไม่สามารถตัดสินได้ว่าอะไร  "ถูก" อะไร "ผิด" เพราะมีส่วนที่เป็นสีเทาในเฉดต่างๆ อยู่มาก แยกคำซุบซิบและข้อมูลที่ไม่ดีที่คุณได้ยินมาเกี่ยวกับคน วัฒนธรรม และอื่นๆ ท้าทายสมมุติฐานของตัวเองก่อนตัดสินคนหรือกลุ่มนี้ อย่าปล่อยให้ตัวเองหลงเชื่อคำหลอกลวง  จำไว้ว่าคนเรามีแรงกระตุ้นส่วนตัวในการปล่อยข่าวซุบซิบนินทาหรือแสดงความคิดเห็นในทางลบเสมอ เช่น คนๆ นี้อาจจะพูดไม่ดีเกี่ยวกับอีกคนเพราะความอิจฉา หรือเขาอาจจะแสดงความวิตกกังวลเกี่ยวกับแนวคิดที่ต่างออกไปเพราะความกลัว ลองนึกถึงตอนที่มีคนปล่อยข่าวซุบซิบเกี่ยวกับคุณ คุณอยากให้คนอื่นตัดสินคุณจากเรื่องซุบซิบนี้ไหมล่ะ จริงอยู่ว่าการแต่งตัวของคนเรามักจะเป็นการแสดงออกว่าเราเป็นใคร แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะสามารถรู้ทุกอย่างที่คุณต้องรู้เกี่ยวกับคนๆ นั้นได้จากเสื้อผ้า เช่นเดียวกันกับที่มีคนประเภทต่างๆ มากมายที่มีวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน  เช่น อย่าทึกทักเอาว่าคนที่สักและเจาะเต็มตัวจะไม่สามารถหางานที่มีเกียรติทำได้เหมือนคนอื่น ครั้งต่อไปที่ออกจากบ้าน ให้พิจารณาตัวเองในกระจก คนอื่นคิดอย่างไรกับคุณจากรูปลักษณ์ของคุณในวันนี้ พวกเขาจะทายถูกหรือทายผิดอย่างไร ป้ายที่แปะประเภทของคนไม่ได้บอกเรื่องราวของคนๆ นั้นทั้งหมด แต่ที่จริงแล้วมันกลับจำกัดมุมมองของคุณที่มีต่อพวกเขาให้แคบลง พยายามมองทุกคนในฐานะปัจเจกบุคคล เรียนรู้ที่จะมองข้ามรูปลักษณ์หรือคนที่เขาคบหาด้วย แล้วสนใจเรื่องราวส่วนตัวของคนๆ นั้นก่อนที่จะรีบด่วนสรุป เช่น อย่าเรียกคนอื่นว่าเป็นพวกประหลาด เด็กเรียน อันธพาล เป็นต้น ให้คนอื่นบอกคุณว่าเขาเป็นคนอย่างไรแทนที่จะเหมาเอาเองว่าคุณรู้อยู่แล้ว คุณเห็นแค่ด้านเล็กๆ น้อยๆ ของแต่ละคนที่คุณเจอ และถ้าพวกเขามองว่าคุณเป็นพวกชอบตัดสินคนอื่น นั่นก็เป็นเพียงส่วนเสี้ยวเดียวเช่นกัน ให้การรับรู้ของคุณที่มีต่อคนๆ นั้นเปลี่ยนไปขณะที่คุณเริ่มรู้จักเขามากขึ้นจะดีกว่า  ยอมรับคนอื่นในแบบที่เขาเป็น มันจะยุติธรรมไหมหากคนอื่นตัดสินคุณจากการคุยกันเพียง 5 นาที คนๆ นี้จะเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับคุณได้จริงๆ บ้างในช่วงเวลาอันนั้นขนาดนั้น บางครั้งก็อาจจะมีคนมาทำอะไรให้คุณไม่พอใจ แต่ก็อย่ามองเขาในแบบที่แย่ที่สุด เพราะเป็นไปได้ว่ามันก็อาจจะมีบางวันที่คุณไม่ได้พยายามทำตัวดีที่สุดเหมือนกัน หากยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดให้มองคนอื่นในแง่ดีไว้ก่อนและโยนความคิดที่ไม่ดีทิ้งไป เช่น คนๆ นี้อาจจะเพิ่งเจอวันแย่ๆ มาตอนที่คุณเจอเขา เช่นเดียวกับที่คนขี้อายแรกๆ อาจจะดูไว้ตัวหรือหยิ่ง คำนินทากระจายความรู้สึกไม่ดีและทำให้คนอื่นตัดสินกันและกันโดยไม่รู้ความจริง ยิ่งไปกว่านั้นคือถ้าคุณมีชื่อเสียงในฐานะคนขี้เม้า คนอื่นก็จะมาเม้าข่าวแซบๆ เรื่องคนอื่นกับคุณ แต่พวกเขาจะไม่สามารถไว้ใจคุณได้จริงๆ เลย ครั้งถัดไปที่คุณกำลังจะอ้าปากพูดไม่ดีเกี่ยวกับคนอื่น ให้เงียบปากทันทีแล้วเปลี่ยนไปพูดเรื่องดีๆ แทน แทนที่จะพูดว่า "เธอรู้ไหมว่าแอนไปนอนกับแจ๊บมาเมื่อคืนนี้" ให้พูดว่า "เธอรู้ไหมว่าแอนวาดรูปสวยมากเลย เธอน่าจะลองแวะไปดูรูปที่เธอวาดบ้างนะ!" คิดดูว่าคุณจะรู้สึกดีกว่าเดิมขนาดไหนที่ได้เผยแพร่ความปรารถนาดีให้คนอื่นๆ
อย่ายึดติดว่าตัวเองจะต้องถูกเสมอ. สร้างความคิดเห็นของตัวเอง. อย่าตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอก. เลิกแปะป้ายคนอื่น. อย่าตัดสินคนอื่น. ให้โอกาสคนอื่นอีกครั้ง. อย่านินทาคนอื่น.