ME KOOPMAN
Dit was 1993 - 1993 - 16 June,  toe was dit getoi-toi daai oggend.  En toe het die polisie gebegin skiet om die mense uitmekaar uit te maak en toe het hulle begin weghol daar om die rondte waar ek bly.  Dis daar waar die hele stoom gewees het, en hulle het begin skiet net daarso -  en hulle het aanhou net geskiet daar - geskiet daar op die huis -  daai - die doppe het geval daar bo-op die huis en rondom die huis - langsaan die huis omdat die - die span rondom die huis gehol - gehardloop het.
En so het hulle geskiet - daar was vreeslike rook gewees, vreeslike rook en hulle het nie kans gegee nie - hulle het net geskiet daarso, hulle het net daarso geskiet.  En ouma le in die huis - ouma is blind hy kan nie sien nie - ouma is maar altyd in die hoek - en ek was maar net besig met die kleintjies om vir hulle help vir die rook en vir my ook self.  En so het hulle geskiet, hulle het sommer geskiet daarso - soos die kinders as hulle se koppe so uithaal - so skiet hulle - soos hulle so terug - so skiet hulle bo-op die dak het daai goete geval.  Dit was omtrent 'n rook gewees daai dag, daarso by daai huis.  Want die hele bondel was net daar.
 Hulle het geskiet ek kan nie se tot hoe lank het hulle geskiet nie, daai rook.  En na die geskietery - na alles en alles wat dit nie meer geskiet is nie, wat dit nou stil is, die tyd wanneer ek nou na ouma toe kom - kry ek ouma is stil.  Ek het geroep aan ouma en ouma is stil en ek  het nader gekom en gekyk, toe sien ek maar lyk ouma is nie meer saam met ons nie.  En toe sal ek kyk toe sien ek maar ouma is nie meer saam met ons nie, is my skoonma maar ek roep hom ouma.
 En soos ons weet ouma was nie siek nie, ouma het maar net 'n verkoue gehad, dis al wat ons van weet, maar siek was hy nie siek nie.  En ek het ons kerk se mense geroep - het hulle kom sien ouma dat hulle die kan - ons het gewag dat ouma koud - ouma was nog lou - toe is dit nou stil daai tyd - toe is dit uitmekaar uit en ons het daai lyk - die kerk mense het gekom bid