Nísinsin yìí Eliṣa jókòó ní ilé rẹ̀ àwọn àgbàgbà náà jókòó pẹ̀lú rẹ̀. Ọba sì rán oníṣẹ́ síwájú rẹ̀, ṣùgbọ́n kí ó tó dé ibẹ̀, Eliṣa sọ fún àwọn àgbàgbà pé, “Ṣé ẹ̀yin kò rí bí apànìyàn ti ń rán ẹnìkan láti gé orí mi kúrò? Ẹ wò ó, nígbà tí ìránṣẹ́ náà bá dé, ẹ ti ìlẹ̀kùn kí ẹ sì dìímú ṣinṣin ní ẹnu-ọ̀nà, ìró ẹsẹ̀ olúwa rẹ̀ kò ha wà lẹ́yìn rẹ?”
Nisinsin yii Elisa jokoo ni ile re awon agbagba naa jokoo pelu re. Oba si ran onise siwaju re, sugbon ki o to de ibe, Elisa so fun awon agbagba pe, “Se eyin ko ri bi apaniyan ti n ran enikan lati ge ori mi kuro? E wo o, nigba ti iranse naa ba de, e ti ilekun ki e si diimu sinsin ni enu-ona, iro ese oluwa re ko ha wa leyin re?”