Mo bèèrè, mo ni, ‘Bàbá, ṣé kò sí nkan?’ Ó wò mí, ó mú mi lọ́wọ́ d́ní bí ẹni pé kò le dá dúró mọ́. Ó ní, Ìyábọ̀, àbúrò mi tí ẹ̀ ń pè ní Bùrọ̀dá Eréko ni ó ń ṣàìsàn púpọ̀; àwọn oníṣègùn òyìnbó tí ó yẹ̀ ẹ́ wò sọ pé kò dájú pé ó lè yè, nítorí àìsàn ikú ni àìsàn náà. ‘Ṣé kò ì kú,’ ni mo bèèrè, ó sì dámi lóhùn pé, ‘Ko ̀ ì kú.’ Mo ní n ó lọ gbàdúrà kí ó má kǔ. Bàbá mi mi’rí, ó jù mí lọ́wọ́ sílẹ̀, ó sì wọ yàrá rẹ̀ lọ.’
Mo beere, mo ni, ‘Baba, se ko si nkan?’ O wo mi, o mu mi lowo dni bi eni pe ko le da duro mo. O ni, Iyabo, aburo mi ti e n pe ni Buroda Ereko ni o n saisan pupo; awon onisegun oyinbo ti o ye e wo so pe ko daju pe o le ye, nitori aisan iku ni aisan naa. ‘Se ko i ku,’ ni mo beere, o si dami lohun pe, ‘Ko  i ku.’ Mo ni n o lo gbadura ki o ma ku. Baba mi mi’ri, o ju mi lowo sile, o si wo yara re lo.’