Èyí èkejì kọ́ jókòó nígbà tí a wọ ibẹ̀ ṣùgbọ́n lẹ́hìn eléyìí ó dìde, lẹ́hìn èyìínì pẹ̀lú ó ń sáré káà kiri inú ilé, lẹ́hìn eléyìínì ó ń rìn, lẹ́hìn èyí pẹ̀lú ó tún jòkòó, ara rẹ̀ kò sì balẹ̀, ó dà bí ẹni tí ń bẹ̀rù ohun ńlá kan. Mo wáá ṣe àkíyèsí pé ìwé pẹlẹbẹ kan wà ní oókan-àyà rẹ̀, ohun tí wọ́n sì kọ sí inú ìwé náà ní èyí: ‘Mọ́tò kò ní ìbátan, rélùwé kò ní ìyàwó, bẹ́ẹ̀ ní alùpùpù kò ń tijù ẹnikẹ́ni, ẹni tí ó bá fi ojú di irin á bá irin lọ.’
Eyi ekeji ko jokoo nigba ti a wo ibe sugbon lehin eleyii o dide, lehin eyiini pelu o n sare kaa kiri inu ile, lehin eleyiini o n rin, lehin eyi pelu o tun jokoo, ara re ko si bale, o da bi eni ti n beru ohun nla kan. Mo waa se akiyesi pe iwe pelebe kan wa ni ookan-aya re, ohun ti won si ko si inu iwe naa ni eyi: ‘Moto ko ni ibatan, reluwe ko ni iyawo, bee ni alupupu ko n tiju enikeni, eni ti o ba fi oju di irin a ba irin lo.’