    “Ìwọ ọ̀rẹ̀ mi, díẹ̀ ló kù kí ikú bàbá mi sọ mi di wèrè; fún odidi ọ̀sẹ́ mẹ́ta n kò mọ̀ bí ayé ni mo wà bí ọ̀run ni. Nígbà tí ó di kùtùkùtù ọjọ́ kan mo lọ sí ibojì bàbá mi, mo sọkún sii, mo ké lóhùn arò, mo ni ‘Ayé mi nìyí, bàbá mi, mo fi ọ́ sílẹ̀ ní ènìyàn, mo bá ọ ni ilẹ̀pa! Bàbá mi tí mo fi sílẹ̀ tì yípadà ó di ibojì! Ikú ti mu akíkanjú lọ! Ikú ti mú ènìyàn pàtàkì lọ! Alábàárò mi ti lọ! Ta ni ń bá fi inú hàn bí kò se bàbá mi! Ta ni ha kù bí aláfẹ̀yìn tì mi! Ta ní kù bí Olùdámọ̀ràn! Ta ni kin wọlé tọ̀ kin jẹun! Ta ni ki n wọlé tọ̀ ki ń sọ̀rọ̀ ẹ̀dùn ọkàn! Ta ni ki ń bá sọ̀rọ̀ lọ́gànjọ́ òru! A! Ikú! Ìwọ adánìlóró ẹ̀dá! Kí ni mo fi ṣe ọ́! Lọ kúrò lọ́dọ̀ mi, lọ kúrò lọ́dọ̀ mi, ìwọ ni ọ̀tá ogunlọ́gọ̀ ohun ẹlẹ́mìí tí Olódùmarè sọ lọ́jọ̀ sí orí ilẹ̀ ayé. Ìgbẹ̀yìn ewéko inú igbó, ikú ni; ìgbẹ̀yìn ejò afàyàfà, ikú ni; ìgbẹ̀yìn ẹyẹ ojú ọ̀run, ikú ni; ìgbẹ̀yìn àwọn ẹranko ẹlẹ́sẹ̀ mẹ́rin, ikú sì ni pẹ̀lú. Ọlọ́kàn líle ẹ̀dá ni ikiú jẹ́, kò ní àánú ẹnikẹ́ni, bẹ́ẹ̀ ni kìí pinnu kó bojú eẹ̀yìn lẹ́ẹ̀kan. Kí a sọkún kí ojú fọ́ kò kan ikú, kí á gbára sánlẹ̀ títí kò yíi lọ́kàn padà, kí á wọ aṣọ dúdú kò ṣe nǹkan fún un. Ikú kò náání ẹbọ,  kò bìkítà fún ṣìgìdì, bẹ́ẹ̀ ni ońdè àti òrùka kò ṣe é ní nǹkan. A! Ikú, kí ni ìwọ ha ṣe ni ọjọ́ ìgbẹ̀yìn rẹ! Múra, pa ilẹ̀ mọ́, máa dúró de ìdájọ́ ní ìgbẹ̀yìn ayé, àwọn ẹ̀dá alaàyè yóò mú ọ wá sí ìdájọ́ níwájú Olódùmarè ní ọjọ́ náà, eṣinṣin lásán yóò ro ẹjọ́ mọ́ ọ, èèrà yóò jẹ́rìí gbè ọ́ lẹ́sẹ̀, o kò sì níí rí ọ̀rẹ́ láàrin ènìyàn àti ẹranko: nítorí ìwọ ti ba onírúurú iṣẹ́ ọwọ́ Olódùmarè jẹ́, ìwọ ti gé ayé àwọn ẹja kúrú, o ti ba ìgbádùn àwọn kòkòrò jẹ́, ekòlò aláìmọ̀kan kiò sì kúrò lọ́wọ́ pàsán rẹ. Ọ̀pọ̀lọ àti akèré, ìgbín àti ìjàpá, àdán àti òwìwì, èkúté àti òkété, òjòlá àti àjànàkú – gbogbo wọ̀nyí ni yóò gbógun tí ọ́ ní ọjọ́ ìbẹ̀wò rẹ. A! Ikú, ìwọ ẹ̀dá aláìlàánú, mo fi ọ sílẹ̀ fún Ọlọ́run ọba.”
    “Iwo ore mi, die lo ku ki iku baba mi so mi di were; fun odidi ose meta n ko mo bi aye ni mo wa bi orun ni. Nigba ti o di kutukutu ojo kan mo lo si iboji baba mi, mo sokun sii, mo ke lohun aro, mo ni ‘Aye mi niyi, baba mi, mo fi o sile ni eniyan, mo ba o ni ilepa! Baba mi ti mo fi sile ti yipada o di iboji! Iku ti mu akikanju lo! Iku ti mu eniyan pataki lo! Alabaaro mi ti lo! Ta ni n ba fi inu han bi ko se baba mi! Ta ni ha ku bi alafeyin ti mi! Ta ni ku bi Oludamoran! Ta ni kin wole to kin jeun! Ta ni ki n wole to ki n soro edun okan! Ta ni ki n ba soro loganjo oru! A! Iku! Iwo adaniloro eda! Ki ni mo fi se o! Lo kuro lodo mi, lo kuro lodo mi, iwo ni ota ogunlogo ohun elemii ti Olodumare so lojo si ori ile aye. Igbeyin eweko inu igbo, iku ni; igbeyin ejo afayafa, iku ni; igbeyin eye oju orun, iku ni; igbeyin awon eranko elese merin, iku si ni pelu. Olokan lile eda ni ikiu je, ko ni aanu enikeni, bee ni kii pinnu ko boju eeyin leekan. Ki a sokun ki oju fo ko kan iku, ki a gbara sanle titi ko yii lokan pada, ki a wo aso dudu ko se nnkan fun un. Iku ko naani ebo,  ko bikita fun sigidi, bee ni onde ati oruka ko se e ni nnkan. A! Iku, ki ni iwo ha se ni ojo igbeyin re! Mura, pa ile mo, maa duro de idajo ni igbeyin aye, awon eda alaaye yoo mu o wa si idajo niwaju Olodumare ni ojo naa, esinsin lasan yoo ro ejo mo o, eera yoo jerii gbe o lese, o ko si nii ri ore laarin eniyan ati eranko: nitori iwo ti ba oniruuru ise owo Olodumare je, iwo ti ge aye awon eja kuru, o ti ba igbadun awon kokoro je, ekolo alaimokan kio si kuro lowo pasan re. Opolo ati akere, igbin ati ijapa, adan ati owiwi, ekute ati okete, ojola ati ajanaku – gbogbo wonyi ni yoo gbogun ti o ni ojo ibewo re. A! Iku, iwo eda alailaanu, mo fi o sile fun Olorun oba.”