Adolf Eichmann; Willem Sassen, ne amacıyla Nazi gurbetçi gazeteci Willem Sassen tarafından kapsamlı bir şekilde röportaj yaptı?
1956'nın sonlarından başlayarak dört ay boyunca bir hayat hikâyesi üretmek amacıyla
1948'de Eichmann, Arjantin'e gidiş izni aldı ve o zamanlar İtalya'da bilinen Nazi sempatizanı olan Avusturyalı bir din adamı olan Piskopos Alois Hudal tarafından yönetilen bir örgüt aracılığıyla Ricardo Klement adı altında sahte kimlik elde etti. Bu belgeler, Uluslararası Kızılhaç Komitesi insani pasaportu ve 1950'de Arjantin'e göçe izin verecek kalan giriş izinlerini almasını sağladı. Güvenli evler olarak kurulmuş bir dizi manastırda kalarak Avrupa'yı dolaştı. 17 Haziran 1950'de gemiyle Cenova'dan ayrıldı ve 14 Temmuz'da Buenos Aires'e vardı. Eichmann başlangıçta bir devlet müteahhitinde çalıştığı Tucumán Eyaletinde yaşadı. 1952'de ailesini çağırdı ve Buenos Aires'e taşındılar. Bölüm başkanlığına yükseldiği Mercedes-Benz'de iş bulana kadar bir dizi düşük ücretli işte çalıştı. Aile, 14. Garibaldi Caddesi'nde (günümüzde 6061 Garibaldi Caddesi) bir ev inşa etti ve 1960 yılında taşındı. Eichmann, 1956'nın sonlarından başlayarak dört ay boyunca bir hayat hikâyesi üretmek amacıyla Nazi gurbetçi gazeteci Willem Sassen tarafından kapsamlı bir şekilde röportaj yaptı. Eichmann kasetler, transkriptler ve el yazısı notlar üretti. Hayatta kalan ses kayıtları 2022'de halka açıldı. Eichmann, aslında milyonlarca Yahudi ve diğer insanların öldürülmekte olduğunu bildiğini itiraf etti: "Auschwitz'e sürülen Yahudilerin yaşayıp yaşamamaları umurumda değildi. Führer'in emriydi: Çalışmaya müsait olan Yahudiler çalışacak, olmayanlar Nihai Çözüme gönderilecekti." Sassen ona şöyle sordu: "Nihai Çözüm derken, bunların ortadan kaldırılması gerektiğini mi kastediyorsunuz?" Eichmann, "Evet" cevabını verdi. Anıları, 1960 sonlarında Life ve Stern dergilerinde yayınlanan bir dizi makalede temel olarak kullanıldı. Sassen kasetleri, 2022'de İsrail televizyonunda gösterilen Şeytanın İtirafı: Kayıp Eichmann Bantları adlı belgesel dizisinin temelini oluşturmaktadır. Yariv Mozer'in yönettiği ve yapımcılığını Kobi Sitt'in yaptığı belgeselde, Eichmann'ın Almanca konuşmalarından alıntılar yer aldı. Yakalanışı: Aralarında Yahudi Nazi avcısı Simon Wiesenthal'ın da bulunduğu Holokost'tan sağ kurtulan birkaç kişi, kendilerini Eichmann ve diğer Nazileri bulmaya adadılar. Wiesenthal, 1953'te kendisine gösterilen bir mektuptan Eichmann'ın Buenos Aires'te görüldüğünü öğrendi ve bu bilgiyi 1954'te Viyana'daki İsrail konsolosluğuna iletti. Eichmann'ın babası 1960'ta öldü ve Wiesenthal, özel dedektiflerin aile üyelerinin gizlice fotoğraflarını çekmesi için düzenlemeler yaptı, Eichmann'ın erkek kardeşi Otto'nun güçlü bir aile benzerliği taşıdığı söylendi ve Eichmann'ın şu anki fotoğrafı yoktu. Bu fotoğrafları 18 Şubat'ta Mossad ajanlarına verdi. 1938'de Arjantin'e göç eden Yahudi bir Alman olan Lothar Hermann da Eichmann'ın kimliğinin ifşa edilmesinde etkili oldu. Kızı Sylvia, 1956'da babasının Nazi maceralarıyla övünen Klaus Eichmann adında bir adamla çıkmaya başladı ve babası Hermann, Batı Almanya'daki Hessen eyaletinin başsavcısı Fritz Bauer'i uyardı. Hermann daha sonra kızını bir gerçeği bulma görevine gönderdi, Klaus'un amcası olduğunu söyleyen Adolf Eichmann tarafından kapıda karşılandı. Ancak çok geçmeden Klaus geldi ve Eichmann'a "Baba" diye hitap etti. 1957'de Bauer, bilgileri bizzat Mossad direktörü Isser Harel'e iletti, o da casusları gözetleme yapmak üzere görevlendirdi, ancak başlangıçta somut bir kanıt bulunamadı. Bauer, Alman polisine veya hukuk sistemine güvenmiyordu ve onları bilgilendirirse, muhtemelen Eichmann'ı ihbar edeceklerinden korkuyordu. Böylece doğrudan İsrail makamlarına başvurmaya karar verdi. Üstelik Bauer, Alman hükûmetine Eichmann'ın Arjantin'den iadesini talep ettiğinde, hükûmet hemen olumsuz yanıt vermişti. İsrail hükûmeti, bilgiyi sağlamasından on iki yıl sonra, 1971'de Hermann'a bir para ödülü verdi. 1950'lerin başında Eichmann ile çalışmış olan Alman jeolog Gerhard Klammer, Bauer'e Eichmann'ın adresini ve fotoğrafını verdi. Klammer'in kimliği ancak 2021'de ortaya çıktı. Harel, Şin Bet'in baş sorgulayıcısı Zvi Aharoni'yi 1 Mart 1960'ta Buenos Aires'e gönderdi ve birkaç hafta süren soruşturmanın ardından Eichmann'ın kimliğini doğrulayabildi. Arjantin'in Nazi suçlularının iade taleplerini geri çevirme geçmişi vardı, bu nedenle İsrail Başbakanı David Ben-Gurion muhtemelen boşuna bir iade talebinde bulunmak yerine Eichmann'ın yakalanıp yargılanmak üzere İsrail'e getirilmesine karar verdi. Harel, 1960 Mayıs'ında yakalama operasyonunu denetlemek için Arjantin'e geldi. Mossad ajanı Rafi Eitan, çoğu Shin Bet ajanı olan sekiz kişilik ekibin lideri seçildi. Ekip, Eichmann'ı 11 Mayıs 1960'ta Buenos Aires merkezinin 20 kilometre (12 mil) kuzeyindeki bir sanayi bölgesi olan San Fernando, Buenos Aires'teki Garibaldi Caddesi'ndeki evinin yakınında ele geçirdi. Ajanlar Nisan'da geldiler ve onun rutinini günlerce gözlemlediler ve her akşam yaklaşık aynı saatte işten eve otobüsle geldiğini belirlediler. Otobüs durağından evine kadar açık bir arazide yürürken onu yakalamayı planladılar. Plan, belirlenen günde neredeyse terk edildi.