Mehdi Savaşı; Mısır Hidivliği'nin Sudan'da uyguladığı ağır vergiler ve neyi Sudan halkı tarafından uzun süre tepkiyle karşılandı?
Osmanlı-Mısır yönetiminin kanlı bir şekilde sürdürdüğü bu sömürge sistemi
Mehdist Savaşı (Arapça: الثورة المهدية ath-Thawra al-Mehdiyya) 1881-1899 yılları arasında süren savaş, kendisini "Mehdi" ilan eden dini lider Muhammed Ahmed İbnü's Seyyid Abdullah'ın yönetiminde Sudan'da kurulan sultanlığın, Kızıldeniz'den Orta Afrika'ya kadar uzanan büyük bir İslam devleti olmak için Mısır ve sömürgeci İngiltere'ye savaş ilan etmesi ile başladı. 18 yıl süren savaş Sudan ile Mısır Hidivliği arasında başlamış, Sudanlılar, komşularına karşı birkaç başarısız istila girişimi sonrasında, Britanya'nın savaşa dahil olması ile Hindistan, Avustralya gibi pek çok İngiliz sömürgesinin askerlerinin ve İtalyan İmparatorluğu, Özgür Kongo Devleti ve Etiyopya İmparatorluğu gibi ülkelerin katılımıyla genişledi. İngilizlerin savaşa katılımı ile birlikte Britanya için savaş, Sudan Kampanyası olarak anıldı. Savaşın diğer isimleri arasında Mehdi İsyanı, İngiliz-Sudan Savaşı ve Sudanlı Mehdi İsyanı yer alıyordu. Arka planı: Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın 1819'da Sudan'ı işgalinin ardından, bölge Mısır tarafından yönetildi. Mısır Hidivliği'nin Sudan'da uyguladığı ağır vergiler ve Osmanlı-Mısır yönetiminin kanlı bir şekilde sürdürdüğü bu sömürge sistemi, Sudan halkı tarafından uzun süre tepkiyle karşılandı. Türk-Mısır yönetimi dönemi boyunca, Sudan nüfusunun birçok kesimi, merkezi hükûmetin uyguladığı vergilendirme sistemi nedeniyle büyük zorluklar yaşadı. Bu sistem altında, çiftçilere ve küçük tüccarlara sabit bir vergi uygulandı ve vergiler, Mısır yönetimi tarafından atanan kuzey Sudan'ın Şa'iqiyya kabilesinden vergi tahsildarları tarafından toplandı. Kötü yıllarda ve özellikle kuraklık ve kıtlık dönemlerinde çiftçiler yüksek vergileri ödeyemediler. Sha'iqiyya'nın acımasız ve adaletsiz yöntemlerinden korkan birçok çiftçi, verimli Nil Vadisi'ndeki köylerinden Kordofan ve Darfur'un ücra bölgelerine kaçtı. "Jallaba" isimli kıyafetleri yüzünden aynı adla anılan bu göçmenler, orta Sudan'ın şehir ve kasabalarında küçük tüccarlar ve aracılar olarak çalışmaya başladılar. 19\. yüzyılın ortalarında Mısır'daki yönetim Hidiv İsmail Paşa'nın ölçüsüz harcamaları Mısır'ı büyük bir borca sokmuştu ve Süveyş Kanalı'nın yapımı yaşanan finansman krizi yüzünden sekteye uğrayınca, Britanya devreye girerek kanaldaki hisselerin kontrolü karşılığında kredileri ödedi. Hindistan'a giden en kestirme yol, olarak Süveyş Kanalı Britanya için son derece stratejik bir öneme sahipti ve İngiliz ticari ve emperyal çıkarları, kanalı ele geçirme veya bir şekilde kontrol etme ihtiyacını doğuruyordu. Bu yüzden Mısır üzerinde Britanya'nın ilgisi ve rolü sürekli artıyordu. 1873'te Britanya İmparatorluğu hükûmeti, Mısır'ın mali işlerini yönetme sorumluluğunu bir İngiliz-Fransız borç komisyonunun üstlenmesini sağladı. Bu komisyon, 1877'de Hidiv İsmail Paşa'yı yönetimi oğlu Tevfik Paşa'ya terk etmeye zorladı ve bu da bölgede bir siyasi kargaşa dönemine yol açtı. Yine 1873'te Hidiv İsmail Paşa, Sudan'ın Ekvator Eyaletleri'ne "Çinli" lakabı ile tanınan General Charles Gordon'u Vali olarak atadı. Takip eden üç yıl boyunca General Gordon, Darfur'un reisi olan Zübeyir Rahman Mansur'a karşı savaştı. İsmail'in 1877'de Hidivlik görevinden çekilmesinin ardından, Gordon desteğini yitirdi. Yıllarca süren çalışmalardan tükenmiş şekilde 1880'de görevinden istifa etti. Takip ettiği bastırma politikaları kısa süre sonra yerine atanan valiler tarafından terk edildi, ancak baskın Arap azınlığın öfkesi ve hoşnutsuzluğu devam etti. Mısırlılar, Sudan'da gittikçe kötüye giden koşullardan çekiniyorlardı ancak Britanya İmparatorluğu Dışişleri Bakanı Earl Granville, "Majestelerinin Hükümeti Sudan'daki operasyonlardan hiçbir şekilde sorumlu değildir" diyerek İngilizlerin olaya karışmasını reddetti. Çatışmalar: Mehdi ayaklanması Tarihçiler, ayaklanmanın nedenleri olarak: (1) Osmanlı ve Mısır yönetimine karşı etnik Sudanlı öfke, (2) Türklerin gevşek dini standartlarına ve "Mısırlı resmi makamın kuru, skolastik İslamına" karşı Sudanlı Müslümanların öfkeli ve sert dini yaklaşımları ve (3) Charles Gordon gibi gayrimüslimlerin yüksek mevkilere atamasını sıralarlar. Yaygın olarak anılan bir başka ayaklanma gerekçesi de Sudan'daki ana gelir kaynaklarından biri olan köle ticaretinin kaldırılmasının doğurduğu hayal kırıklığıdır. 1870'lerde Muhammed Ahmed adında Müslüman bir din adamı, toprağın, inancının ve özgürlüğünün yenilenmesini vaaz etmeye başladı ve taraftar topladı. Kısa bir süre sonra Mısırlılara karşı açık bir isyan içinde, Muhammed Ahmed kendisini İslam dünyasının vadedilen kurtarıcısı olan "Mehdi" ilan etti. Ağustos 1881'de Sudan'ın o zamanki valisi Rauf Paşa, Muhammed Ahmed'i tutuklamak için her biri bir makineli tüfekle donatılmış iki piyade bölüğünü üzerlerine gönderdi. İki bölüğün Yüzbaşılarının her birine, eğer askerleri Mehdi'yi yakalayıp getirebilirse terfi sözü verildi. Her iki bölük de Nil'i Aba Adası'na çıkaran vapurdan indi ve ayrı yollardan ilerleyerek Mehdi'nin köyüne yaklaştı.