Gustave Caillebotte; Uzun yıllar boyunca ne yaptı?
ressamlığı, sanata olan desteğiyle kazandığı ünün arkasında kaldı.
Örneğin, kasap dükkânındaki etlerden bir seri resim yapmıştır. Ayrıca, 1890'larda kısıtlı sayıda çiçek temalı natürmortlar da çizmiştir. Çok sayıda olmasa da nü tabloları da mevcuttur. Bunların en meşhuru Koltuktaki Çıplak'tır. Sonraki hayatı: küçükresim 180px Jeune homme à la fenêtre (1875), özel koleksiyon 1881 yılında Caillebotte, Argenteuil yakınlarındaki Petit-Gennevilliers'te Seine Nehri'nin hemen kıyısında bir ev satın aldı ve bu eve 1888 yılında yerleşti.Anne Distal, 1995, sayfa 268 Resim yapmayı bıraktığında 34 yaşındaydı. Bunun yerine bahçe işleriyle ilgilenmeye ve yat yarışları inşa etmeye başladı. Zamanının çoğunu erkek kardeşi Martial ve yakın arkadaşı Renoir ile birlikte geçiriyordu. Renoir sık sık ressamın evinde kalıyordu. Üçlü sanat, politika, edebiyat ve felsefe alanında tartışıyordu. Hiçbir zaman evlenmeyen ressamın daha alt sınıftan bir kadın olan Charlotte Berthier ile ciddi bir ilişkisi oldu. Caillebotte, kendisinden 11 yaş küçük olan kadına vefatının ardından büyük bir miras bıraktı. 1890'larda büyük tuvallerde resim yapmayı bırakmasının ardından kariyeri geriledi. Caillebotte, 1894 yılında evinin bahçesinde çalışırken akciğerinde kan toplanması sebebiyle vefat etti. 45 yaşında ölen ressam Père Lachaise Mezarlığı'na gömüldü. Uzun yıllar boyunca ressamlığı, sanata olan desteğiyle kazandığı ünün arkasında kaldı. Ölümünden yetmiş sene sonra sanat tarihçileri eserlerini tekrar değerlendirmeye başladı. Perspektifi farklı bir şekilde kullanması takdir edildi ve sanatın diğer alanlarında kendisini geçmiş olan akranlarından ayırdı. 1950'lerde mirasçıları aile koleksiyonunu satışa çıkartana kadar sanatı unutulmuştu. 1964 yılında Chicago Sanat Enstitüsü La Place de l'Europe, temps de pluie isimli tablosunu satın aldı ve bu olay ABD'de popüler olmasına sebep oldu. Koruyuculuğu ve koleksiyonculuğu: Babasının 1874'te annesinin ise 1878'deki vefatlarının ardından ressama kalan miras sayesinde Caillebotte, ürettiklerini satma kaygısı olmadan resim yapmaya başladı. Ayrıca, İzlenimcilik sergileri için finansal kaynak olabiliyor ve Claude Monet, Auguste Renoir ve Camille Pissarro gibi dönemdaşlarına eserlerini satın alarak destek verebiliyordu. Caillebotte ilk Monet'sini 1876'da satın aldı. Monet'nin kariyerine ve finansal olarak hayatta kalmasında büyük etkisi vardır. İzlenimcilerin çoğuna sponsorluk eden sanatçı Georges Seurat, Paul Gauguin ve sembolistlerin hiçbir çalışmasını satın almamıştır. Ayrıca, Manet'nin Olympia'sının eşinden satın alınarak Fransız hükûmetine bağışlanması için açılan kampanyada da görev almıştır. Diğer ilgi alanları: Sanatçının tutkuyla bağlı olduğu hobileri de vardı. Bunlardan biri de pul koleksiyonculuğuydu. Bu koleksiyon şimdi British Library'e aittir. Caillebotte ayrıca, orkide yetiştirme, yat inşa etme ve tekstil tasarımıyla ilgilenmiştir. 1877'de yaptığı iki tablosu Madame Boissière Dikiş Dikerken ve Madame Caillebotte Portresi'nde kadınlar ressamın yarattığı desenler üzerinde çalışıyor olabilirler. Koleksiyonu: Caillebotte, vasiyetinde sahip olduğu resim koleksiyonunu Fransız devletine bıraktı. Bu koleksiyonda 68 tablo bulunuyordu ve bu çalışmaların 19 tanesi Camille Pissarro, 14 tanesi Claude Monet, 10 tanesi Pierre-Auguste Renoir, dokuz tanesi Alfred Sisley, yedi tanesi Edgar Degas, beş tanesi Paul Cézanne ve dört tanesi Édouard Manet'ye aitti. Ressamın vefat ettiği dönemde İzlenimciler hala akademik sanatın baskın olduğu Fransız sanat çevrelerince kınanıyordu. Sanatçı bağışının ardından koleksiyonunun taşra müzelerinde ya da tavanarasında kaybolup gideceğinden korkuyordu. Bu yüzden de eserlerin ilk olarak yaşayan ressamların eserlerinin sergilendiği Lüksemburg Müzesi'nde daha sonra ise Louvre'da sergilenmesini şart koştu. Fransız devleti bu şartı kabul etmedi. Şubat 1896'da vasiyetin uygulayıcısı olan Renoir ile 38 tanesinin Lüksemburg Müzesi'nde sergilenmesi için el sıkıştılar. Bu tabloların sergilenmesiyle İzlenimciler ilk kez Fransa'da kamuya açık bir alanda izleyicilerle buluşmuş oldu. Geri kalan 29 resim ise (Degas'ya ait olan bir tanesi Renoir tarafından bedeli ödenerek satın alınmıştı) 1904 ve 1908 yıllarında iki kere daha Fransız devletine bağışlanmak üzere önerildi. Her iki öneri de reddedildi. 1928 yılında, devlet resimleri kabul ettiğini açıkladığında ise bu istek ressamın oğlunun karısı tarafından reddedildi. Bu çalışmalar Albert C. Barnes tarafından satın alındı ve şu anda Barnes Vakfı'na aittirler. Sanatçının 40 tablosu şu günlerde Orsay Müzesi tarafından sergilenmektedir. 1880 tarihli Homme au balcon, boulevard Haussmann isimli tablosu ise 2000 senesinde 14.3 milyon Dolar'a satıldı. Galeri: Dosya:G. Caillebotte - L'Yerres, pluie.jpg L'Yerres, pluie (1875) Indiana Sanat Müzesi, Bloomington Dosya:Gustave_Caillebotte_- _The_Floor_Planers_-_Google_Art_Project.jpg Les raboteurs de parquet (1875) Musée d'Orsay, Paris Dosya:G. Caillebotte - Le déjeuner.jpg Le déjeuner (1876) Özel koleksiyon Dosya:CasinCaillebotte.