Satanizm; Erken Modern dönemde, yaygın bir Satanik cadı komplosuna olan inanç, hangi kolonilerde cadı olduğu iddia edilen kişilerin toplu olarak yargılanmasıyla sonuçlanmıştır?
Avrupa ve Kuzey Amerika kolonilerinde
Satanizm, Şeytan'ı temel alan bir grup ideolojik ve felsefi inançtır. Satanizmin çağdaş dini uygulamaları, birkaç tarihsel emsali olmasına rağmen, 1966 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde Anton LaVey tarafından ateist Şeytan Kilisesi'nin kurulmasıyla başlamıştır. Halka açık uygulamalardan önce Satanizm, bir öz kimlikten ziyade çeşitli Hristiyan grupların ideolojik rakiplerine yönelik bir suçlama olarak varlığını sürdürmekteydi. Satanizm ve Şeytan kavramı aynı zamanda sanatçılar ve şovmenler tarafından sembolik ifade için de kullanılmıştır. Hristiyanlık tarihinin büyük bir bölümünde çeşitli grupların Satanizm uyguladığına dair suçlamalar yapılmıştır. Orta Çağ boyunca Katolik Kilisesi'ne bağlı Engizisyon, Tapınak Şövalyeleri ve Katarlar gibi çeşitli sapkın Hristiyan mezhep ve grupların gizli Satanik ayinler gerçekleştirdiğini iddia etmiştir. Bunu izleyen Erken Modern dönemde, yaygın bir Satanik cadı komplosuna olan inanç, Avrupa ve Kuzey Amerika kolonilerinde cadı olduğu iddia edilen kişilerin toplu olarak yargılanmasıyla sonuçlanmıştır. Şeytani komploların aktif olduğu ve Protestanlık (ve tersine, Protestanların Papa'nın Deccal olduğu iddiası) ve Fransız Devrimi gibi olayların arkasında olduğu suçlamaları on sekizinci yüzyıldan yirminci yüzyıla kadar Hristiyan âleminde yapılmaya devam etmiştir. Büyük bir Şeytani komplo fikri, 1890'larda Fransa'da Masonluğun ritüellerinde Şeytan, Lucifer ve Baphomet'e taptığını iddia eden etkili Taxil aldatmacasıyla yeni boyutlara ulaştı. 1980'lerde ve 1990'larda Satanik ayin istismarı histerisi, Satanist grupların ayinlerinde çocukları düzenli olarak cinsel istismara uğrattıkları ve öldürdükleri korkusuyla Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık'ta yayıldı. Bu vakaların sonucunda, Satanizmle suçlanan kişilerin gerçekten Satanik bir dinin uygulayıcıları olduklarına ya da kendilerine yöneltilen suçlamalardan suçlu olduklarına dair hiçbir doğrulayıcı kanıt yoktur. 19\. yüzyıldan bu yana kendilerini Satanist olarak tanımlayan veya Satanik ikonografi kullanan çeşitli küçük dini gruplar ortaya çıkmıştır. 1960'lardan sonra ortaya çıkan Satanist gruplar çok çeşitlidir, ancak iki ana eğilim teistik Satanizm ve ateistik Satanizmdir. Teistik Satanistler Şeytan'a doğaüstü bir ilah olarak hürmet eder ve onu her şeye kadir olarak değil bir ata olarak görürler. Buna karşılık ateist Satanistler Şeytan'ı belirli insani özelliklerin bir sembolü olarak görürler. Çağdaş dini Satanizm ağırlıklı olarak bir Amerikan fenomenidir, fikirler küreselleşme ve internetin etkileriyle başka yerlere de yayılmıştır. İnternet diğer Satanistler hakkında farkındalık yaratır ve aynı zamanda Satanist tartışmalar için ana savaş alanıdır. Satanizm Orta ve Doğu Avrupa'ya 1990'larda, Sovyetler Birliği'nin çöküşüyle birlikte ve en belirgin şekilde ağırlıklı olarak Roma Katolik ülkeleri olan Polonya ve Litvanya'da ulaşmaya başlamıştır. Tanım: küçükresim Aziz Wolfgang ve Şeytan, Michael Pacher. Din çalışmaları akademisyenleri Asbjørn Dyrendal, James R. Lewis ve Jesper Aa. Petersen, Satanizm teriminin "insanların hoşlanmadıkları kişilere karşı kullandıkları bir tanımlama olarak geçmişe sahip olduğunu, 'ötekileştirme' için kullanılan bir terim olduğunu" belirtmiştir. Satanizm kavramı Hristiyanlığın bir icadıdır, çünkü Hristiyan mitolojisinden türeyen bir karakter olan Şeytan figürüne dayanmaktadır. Başka bir yerde Petersen, "Başkalarının yaptığı bir şey olarak Satanizm'in, kendini tanımlama olarak Satanizm'den çok farklı olduğunu" belirtmiştir. Eugene Gallagher, yaygın olarak kullanıldığı şekliyle Satanizm'in genellikle "tanımlayıcı değil, polemikçi bir terim" olduğunu belirtmiştir. 1994 yılında İtalyan sosyolog Massimo Introvigne Satanizm'in "1) İncil'de Şeytan veya Lucifer adıyla tanımlanan karaktere tapınma, 2) en azından asgari bir örgütlenme ve hiyerarşiye sahip organize gruplar tarafından. 3) ritüel veya ayin uygulamaları yoluyla [...] her Satanist grubun Şeytan'ı kişisel veya kişisel olmayan, gerçek veya sembolik olarak nasıl algıladığı önemli değildir" şeklinde tanımlanmasını önermiştir. = Etimoloji:= "Şeytan" kelimesi aslında özel bir isim değil, "düşman" anlamına gelen sıradan bir isimdir. Bu bağlamda, Eski Ahit'te birkaç noktada karşımıza çıkar. Örneğin, Samuel Kitabı'nda Davut Filistlilerin şeytanı ("hasmı") olarak sunulurken, Sayılar Kitabı'nda Yehova'nın Balam'a şeytan ("karşı çıkmak") için bir melek göndermesiyle bu terim fiil olarak karşımıza çıkar. Yeni Ahit'in yazılmasından önce, Yahudi toplulukları arasında Şeytan'ın Yehova'ya isyan eden ve takipçileriyle birlikte cennetten kovulan bir meleğin adı olduğu fikri gelişmiştir, bu anlatı Enoch Kitabı gibi çağdaş metinlere dahil edilecektir. Bu Şeytan daha sonra Yeni Ahit'in bazı bölümlerinde yer almış ve burada insanları günah işlemeye teşvik eden bir figür olarak sunulmuştur, Matta ve Luka kitaplarında Nasıralı İsa çölde oruç tutarken onu ayartmaya çalışmıştır. "Satanizm" kelimesi Fransızcadan satanisme kelimesinden geçmiştir.