S git kai Zügnis för d Gitarre vorem Mittelalter. Di ältiste Nennige vo de Gitarre stamed usem 13. und 14. Joorhundert und zwoor us Spanie und Frankriich, wobii zwösched ere „latiinische Gitarre“ (sp. guitarra ladina) und ere „maurische Gitarre“ (sp. guitarra morisca, fr. guitare moresche) underschide woren isch. Wie nööch die baide Instrument a de moderne Gitarre gstande sind und öb si tatsächlich Vorloiffer vo dere sind, isch nöd bikannt. Jedefalls isch mitem Musiginstrument, wo im Mittelalter as Giterne, Quiterne u.ä. bikannt isch, e chliini Luute bzw. e Mandola gmaint. So isch nochem Tinctoris d Guiterre oder Guiterne e katalanisches Instrument, wo wie ne Luute bisaitet und gspillt woren isch und si het e buuchige Schallkörper ghaa. Sicheri Zügnis för d Gitarre feeled bis is früeni 16. Joorhundert. Mengisch werd agnoo, as underem Name Vihuela verschidnigi Instrument gmaint wered, drunder o d Gitarre. Debii hetses zwoo Variante ggee, d Vihuela de peñola, wo mitem Plektrum (sp. peñola) grisse woren isch und d Vihuela de arco, wo mitem Boge (sp. arco) gstriche woren isch. Erst i de zwoot Hälfti vom 15. Joorhundert isch d Vihuela de mano öberliferet, wo mit de blosse Hand (sp. mano) gspillt woren isch.