Pa menduar makabritetin e asaj që hidhte në letër, kreu i Degës së Brendshme të Shkodrës rendiste për shefin në Tiranë numrin e shkelësve të asgjësuar dhe kërkonte me gjakftohtësi të çuditshme lejen rrënqethëse për të fshehur kufomat e të vrarëve.