Breshëritë e hedhura nga Lazarati ngjajnë me një refren që po t’i mungojë natës, do t’i shqetësojë banorët, që u është dashur të ndërrojnë catitë dhe xhamat e shtëpive nga plumbat e derdhura drejt tyre, në mënyrë të përsëritur këto vite.