»Das isch ja-n-es Wybervouch,« meint ds Lächemas Meißli. »Äh, schwyg schtürme,« schnauet ne sy Muetter a und git ihm e Mups, daß er schier umtrolet. »He wou, Muetter,« fahrt er furt, »lue, er het ja Züpfi.« »E das hi si  drum e so, du Schturm.« - »Isch er ächt tot?« fragt ds Chöchi. »Nih-nih, dä läbt no,« meint der Mälcher, und der Lächema: »näht dir ihm afe der Sabu awäg, süsch wenn er de ume zue-n-ihm chunt, su chönnts de no fähle.« Der Gutschner het gfunde, me sötti 147 furt mit ihm, me dörf dä nit so la lige. D'Lächefrou het wieder für ds Bschüttiloch afah plaidiere; aber di Andere hei-n-ere gwehrt. Ds Chöchi het gseit: »Eh, aber, aber, was dänket Der o? D'Franzose sy o Lüt.« »Aber kurligi,« rägget ds Annelisi, »me wihs ja gar nid, was hingefer u was vorfer isch a-n-ihm. Der Gring het er um un um ghaarete.« Der Mälcher meint: »He das isch d'Chappe; diser hei emu Gfräser gha.« - »Das gseh-n-i o, du Tschauppi,« brüelet ds Annelisi, wo du nid het welle der Name ha, das es nüt a der Gschicht begryfi. »U we me-n-ihm e Schtei a Gring bung u-ne de nam Vernachte-n-i ds Möösli gheiti?« meint der Lächema. - »Ja, wär wett o?« seit der Gutschner, »emu i fergge ne de nid dert ache.« Ds Chöchi het o proteschtiert gäge dä Vandalismus, aber d'Lächefrou het tha wie-n-es Söuli und isch geng wieder mit ihrem Vorschlag cho. Wie si am beschte dranne sy, hinderenand z'grate, faht undereinisch der Husar i syr Chappe-n-inne-n-afah mögge. Ds Chöchi und der Gutschner sy dervo gschtobe, und d'Chinder sy hindere Haag gschprunge. Aber ds Annelysi het nid abgä und het nid Rueh gha, bis sy Ma und der Mälcher der Franzos i ne Grasbäre gleit und verschproche hei, si welle mit ihm i ds Möösli.