29,21 Sie hän ghärt ma(mir) zue un schwiege un warte uf minem Rot. 29,22 Nohch minem Wort schwätzt nemads me, un mi Gsaite troff uf sie ane. 29,23 Sie warte uf mi we uf d Rägä un sperrten ihrem Mul (Gosch) uf we noh Schboträge. 29,24 Wenn i(ich) nene zulachte, so faßten sie Vuträue, un des Lecht vu minem Agsicht treschtet de Trauernden. 29,25 Wenn i(ich) zue nene kumme wot, so mueß i(ich) obena hocke un thronte we ä Kenig unda dr Schar.