Em Abraham isch versproche worde, dass syni Nachkomme so zahlrych, wi d Stärne am Himmel sölle wärde. Da sech die Verheissig lang nid erfüllt, schlat d Sara vor, dass der Abraham d Hagar, ihri ägyptischi Magd söll zur Frou näh, damit si dür d Hagar zum ne Chind chunnt. Wo der Abraham genau 10 Jahr z Kanaan läbt, geit är uf dä Vorschlag y. So wird d Hagar schwanger. Wo d Hagar merkt das si schwanger isch, fat si a d Sara z verachte. Das füehrt zum krach zwüsche dene beidne Froue wo mit der Flucht vo der Hagar ändet. I der Wüschti Schur trifft d Hagar amene Brunne uf e Ängel Gottes. Dä seit ihre, das si wider zrügg zum Abraham söll. Si söll sech ou under d Hand vo der Sara demüetige. Der Ängel Gottes verspricht ihre aber, ihri Nachkomme so z vermehre, dass me se nid cha zelle. Si chunnt ou der Uftrag über em Chind der Name Ismael z gä. Der Grund isch das Gott se i ihrem Eländ erhört het. So geit d Hagar zrügg u bringt der Ismael uf d Wält. Der Abraham isch den grad 86 Jährig. (1Mose 16 ELB)