D Nacht wird e Schüür. I wälz mi vu einere Sitte uf d ander. Muradiye, e Gegend im tirkische Kurdischtan, armseeligi Hitte, zwee Metter Schnee. E baar Doisert verschittet, bim Erdbeebe ane 76. Noch meh miän uf dr Trimmer verhungere, verfriäre, an gleine Verletzunge stärbe. Tirkischi Kollege im Betriib ränne mit Sammelbixe rum, viil Ditschi wärfe ebis nii. Aber Hilfskonvoi kumme küüm durch. D Regiärung z Ankara losst si nit. S Maidli wacht uf un will s Liächt a ha, s het Angscht. I drill mi rum, mach d Aüge wiider zue, siih Bilder vu Vietman, Auschwitz, Algeriä, Gulag, Pol Pot ... Am andere Morge, am Kiosk: Dr Bush, dr Kanzler, d Bild ... alli in einere Front. Dr Bush schwätzt vume Grizzug. I gang am Sunntig änewäg in d Kirch, e ekumenische Gottesdiänscht, gschoppt voll. I hock vorsichtig in dr hinterscht Bank, mer mueß afange mit allem rächne. Aber Gott se' Dank bätti si nit fir dr Siig! Numme fir d Opfer un fir dr Friide. Dr Friide zwische dr Velker un Religione. In dr Wält un drheim.  Do bätt i mit.