Në rrethana të tilla del gjithnjë një rob nga tryeza e zhurmës, dhe kërkon ta qetësojë “mistrecin” e tryezës, duke i thënë se “lëri të tjerët, pasi ne kemi ardhur për qejfin tonë”, apo “nuk ka kuptim se askush s’na i ka për borxh këtë gjë” etj., etj.