Dè Regèllichtruum isch z Dütschland nõch dè Bedrybsordnung vo 1928 znägscht mit èrè statischè Bedrachtungswys berechnét worrè. S Bewegungsvohaaltè vo Faarzüüg isch durch pauschali Zuèschläg brüggsichtigt worrè. Mit dè Drittè EBO-Änderungsvoordnung vom Mai 1991 isch sèll Vofaarè durch è kinematischs Vofaarè ersetzt worrè. Dõdurch sött dè Lichtruum unter Brüggsichtigung von èrè Sicherheitsresèrvè optimal uusgnutzt wörrè. È großi Zaal vo Uusnaamegneemigungé hèn dõdemit wégkeiè chönnè. Als Chèrnschtugg vo dè kinematischè Sichtwys diènt diè im UIC-Mèrkblatt 505 feschtglaiti Bezugslinniè vo dè kinematischè Begränzungslinniè. Diè bis dörthy i dè EBO enthaalteni Faarzüügbegränzung I isch durch diè (breiteri) Bezugslinnié G1 ersetzt worrè, diè Faarzüügbegränzung II durch d Bezugslinniè G2. Diè bishèrigè Sitèrüüm AB un CD sin i dè Regèllichtuaum ybezogè un dõdemit dè Ruum, wo bi Neubautè freizhaaltè isch, uff èn Abschtand vo 2,50 m bis zuè dè Gleisachsé vogrößerèt worrè; für S-Baanè geltèd witterhy Sonderregelungè. S Brofyl G1 isch für Faarzüüg vom gränzübberschrittendè Vokeer vorgsää (im urschprünglichè Laddemaß PPI); für dié übbrigè Faarzüüg gildèt s Brofyl G2. Neu uffgnõ worrè isch witter d Möglichkeit, breiteri Faarzüüg in bsunderè Ysatzberych vom Fèrnschnèllvokeer sowiè im S-Baan-Vokeer zuèzlõ.