Ir  traditionällen alemannische Schrybwys steit der Buechstaben <y> füre läng gschlossnig [iː]-Lut, wo sech im Hochdütsche zum Diphthong <ei> het entwicklet, byspilswys i Wörter wi Zyt, wyss, fyn (vgl. hochdütsch Zeit, weiss, fein). De gliichi Lut wird au oft "i(i)" gschriibe. Speziell im Bärndütsche wird der <y> o füre churz gschlossnig [i] bbruucht, wo der ursprünglech längi Lut i Wörter wi Zyt, wyt isch gchürzt worde.