40,5 Un s traimt ne beide, däm Schenk un däm Beck vum Kenig vu Ägypte, in eina Nacht jedem ä eigene Träum, un jeda Träum het sini Beditig. 40,6 Als etze am Morge Josef zue nene inekumme isch un sieht, daß sie trurig ware, 40,7 het da sie gfrogt un gsait: Wurum sin ihr hiit so trurig? 40,8 Do sage sie: S het uns(us) traimt, un ma(mir) hän nemads, der`s uns(us) üslegt. Josef sait: Üslege schtod Gott zue; doch vuzehle ma(mir)'s.