Wie schdill das Schdrääßje omm die Middaachszeit! Nor e paar Schbatze mache Gedeens wäje me Brotknerzje. De alt Linnebaam blieht omm die Wett met denne gefleechde Roseschdeck in de Vorgärde. Kläänschdadtidyll.  Sunnereflexe danze uff blankgebutzde Fenschderscheiwe. Die  zittrich, vum Alder veformt Hand schiebt so vorsichdich wies nor geht s Gardinche e bissje beiseit unn e Moment druff ruckardich widder vor.