Wi scho gsäit: mich inträssiered d mäntsche mee als d  fäll. Ich wott kä tänkschpììli schriibe wie de Arthur Conan Doyle. Ich chönt s au nöd. S hauptggwicht liit i mine krimi bi de mäntsche, nöd bim komplizierte fall, bi der atmosfèère, nöd bim vertrackte fall.    S voorbild - ich nimen aa, Si händ s ggmèrkt - isch de Simenon. Das gaat vilicht sogaar i äinzelhäite vo sätz oder gedanke. Vermuetli na schtèrcher als bi im isch bi mììr s lokaalkolorit. Nu chum i natüürli i de fèrtikäit na lang nöd an en ane bim uusmaale vo lüüt und oort.    Der Ääschme isch soozsäge s aug vom läser i de gschicht. De läser wäiss imer gliich vil wie der Ääschme. Das schiint mer wichtig; susch chunt sich de läser pschisse voor. Der Ääschmen isch au kän übermäntsch; er isch nöd emal psunders profiliert.