S Chinesische underscheidet Donfäll, wo für s Verschdoh vo groosser Bedütig si, wil d Zahl vo de verschiidene Morphem sehr chlii isch. Wo die chinesich Regierig 1958 Regle für s Hanyu Pinyin, d Umschriibig in die latinische Schrift gmacht het, si vier Donfällakzent feschtgleit worde, wie s äsä im Dialäkt vo Peking git. So wird dr hochi ebeni Don mit emä Makron, emä grade Schdrich überem Vokal gschriibe: mā (Mueter), dr hoch-ufschdiigend Don mit emä Akut: má (Hamf), dr Don wo churz singgt und denn schdiigt mit emä Brevis: mǎ (Ross), dr fallend Don mit emä Gravis: mà (schimpfe).