Sigrist (ahd. sigristo; mhd. sigriste) chunnt as Bruefsbizaichnig vor i de Schwiiz mit Uusnaam vo de Ostschwiiz und vo Graubünde, denn im Elsass und imene Tail vom Briisgi: Züripiet, östl. Aargau: sigerscht u.ä.; Bernpiet: sig(e)rischt u. ä.; Wallis und Südwalser: sigruschtu, sigurschtu; Oberelsass: sigrischt; Colmer, Strossburg: sejerscht, säjerscht. S Wort chunnt usem Latiinisch, wo de sacrista en »Tiener imene Hailigtum« isch. Im Bündnerland, i de Ostschwiiz und im übrige alemannische Sproochpiet werd degege s Wort Mesmer oder Mesner bruucht (mhd. mesnære; us lat. mansionarius »Hüeter vom Gotteshuus«), und s hochtütschi Wort dodeför isch Küster (us lat.  costurarius »Chammertiener«). Die Wörter chömet au as Familiname vor, z. B. Messmer, Mössner, Kuster, Köster etc.