Nesër është prapë unë edhe ti, sepse në atë botë të vogël tonën i mbyllëm dyert e djeshme, morëm një rrugë bashkë, duke parë njëri-tjetrin në sy, kyçëm edhe njëherë premtime të hekurta, bashkë do t’ia dalim… A t’i merr malli duart për një përqafim?