Im frieje 19. Johrhundert isch s im Zug vu dr Mfecane zue zahlryche Kämpf vu Bantuvelker im sidlige Afrika chuu. Vor allem d Zulu unter em Chenig Shaka hän versuecht, ihri Nochbere z unterwärfe. An dr Spitz vum Dlamini-Clan, wu bis hite dr yyflussrychscht isch, isch dr Sobhuza I. (ca. 1780–ca. 1839) gstande, wu urspringli Somhlolo ghaiße het. E Gruppe vu Flichtling unter dr Fierig vum Clan isch eso zäme mit andere Nguni-Velker in ihre hitig Sidligsbiet chuu. Si hän di dert aasässige Sotho un Bapedi unterworfe un assimiliert. Dur Diplomaty un Kampfchraft isch s ene um des Zyt au glunge, si dr Mfecane vum Shaka z entzie, s Biet Zululand hän si aber mieße ufgee. Scho im Juli 1846 isch e Dail vum Swasi-Volk unter d Herrschaft vu dr Bure chuu, wu vu Weschte här fiiridrunge sin un im Verdrag vu Somcuba mit em Mswati II. (1820–1869) e groß Biet vu dr Swasi iberchuu hän. S verblibe Territorium isch noch em Ngwenyama (hitigi Bedytig „Chenig“, wertli „Leeb“) Mswati II. Swasiland gnännt wore. Derwylscht d Bure no anne 1855 d Unabhängigkait vum Staat anerkännt ghaa hän un d Swasi ebe im Johr 1864 militerisch ghulfe ghaa hän, hän Goldfind im Nordweschte vum Land ab 1879 fir Uurue gsorgt, wel all mee Europäer yygwanderet sin. Händler, Siidler, Goldgreeber un Missionar sin in s Land chuu un hän 1888 e Root fir d Sälbschtverwaltig bildet. Derwylscht Großbritannie un Transvaal in Verdreeg 1881 (Pretoria Convention) un 1884 (London Convention)) no d Unabhängigkait vu Swasiland bstetigt ghaa hän, hän beedi Staate 1890 gforderet, ass au Europäer in dr Regierig hätte solle derbyy syy. Anne 1893 hän d Siidler scho d Helfti vum Land ufgchauft ghaa. Di domolig Chenigi Tibati Nkambule het dr europäische Zuewanderer aber s Sälbschtbstimmigsräächt verwaigeret.