1806 isch er uf Bärn zrugg und isch ufgrund vo siine Publikationen, au wenn er nie en Universitätsstudium absolviert gha het, an d Bärner Akademii, der Vorläufere vo der Universität Bern, as Profässer für allgemeins Staatsrächt, vaterländischi Gschicht und Kameralistik beruefe worde. 1814 het dr Haller d Professur wider ufgee und het sich,  nochdäm er in dr Gross Root vo dr Stadt Bärn gwehlt worden isch, dr Usarbeitig vo siim theoretische Hauptwärks «Restauration der Staats-Wissenschaft oder Theorie des natürlich-geselligen Zustands der Chimäre des künstlich-bürgerlichen entgegengesezt» gwidmet, wo in sächs Bänd zwüsche 1816 und 1834 erschiine isch. Im Oktober 1820 het dr Haller heimlig zum Katholizismus konvertiert; si Konversion isch aber bald bekannt worde, und er het sich 1821 in ere vilgläsene Broschüre verteidiget. No im gliiche Johr isch er uf Paris gange, wil si Stellig im reformierte Bärn unhaltbar worden isch. Z Paris het er as Publizist vo dr ultra-royalistische Press gschafft. 1824 isch er «Publiciste attaché au Ministère des Affaires étrangères» worde. Im Mai 1830 isch er Profässer an dr École des Chartes worde, het aber Frankriich noch dr Julirevolution müesse verloo, und isch in d Schwiiz zrugg. Er het sich z Solodurn niidergloo, won er 1833 in dr Gross Root gwehlt worden isch und zu de Afüehrer vo dr ultramontane Partei zelt. Bis zu siim Dod het er as konservative Publizist und Schriftsteller gschafft.