14,18 Ä Berg ka zerfallen un vugoh un ä Fels vu vu sinere Platz mach platz, 14,19 Wassa wäscht Schtei (Wackes) wäg, un sini Fluten schwemmen d Bode wäg: so machsch dü de (a) Hoffnig vum Mensch znicht. 14,20 Dü überwältigst nen fir imma, daß sa(er) dvu mueß, entstellst si Üsgsäh un losst nen dohifahre. 14,21 Sind sini Kinda in Ehren, des wiß er nit, odr ob sie vuachtet sin, des wird da(er) nit gewahr. 14,22 Nur si eignes Fleisch macht nem Schmerz, un nur um nen selbscht trauert sini Seele.