З іншага боку, празмерная зацікаўленасць дрэнным становішчам беларускай мовы магла быць ацэненая як беларускі нацыяналізм (як, напрыклад, выступленні А. Белакоза ў 1960-х гадоў або мінскі гурток пач. 1970-х гадоў).