হাজাৰ হাজাৰ ভূমিহীন শ্ৰমিক আৰু দৰিদ্ৰ কৃষকক খাদ্যশস্যৰ পৰিৱৰ্তে নীল আৰু অন্যান্য নগদ শস্য খেতি কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল। নীল খেতিয়কসকলৰ ওপৰত বহুতো অত্যাচাৰ হৈছিল। ব্ৰিটিছসকলৰ পৰা যথেষ্ট শোষণ হৈছিল। ওপৰৰ পৰা কিছুমান বৃক্ষৰোপণৰ মালিকেও অত্যাচাৰ কৰি আছিল। মহাত্মা গান্ধী ১৯১৭ চনৰ এপ্ৰিলমাহত ৰাজকুমাৰ শুক্লাৰ আমন্ত্ৰণত বিহাৰৰ চম্পাৰণৰ শূন্য কৃষকসকলৰ পৰিস্থিতিৰ বুজ ল’বলৈ উপস্থিত হৈছিল। হাজাৰ হাজাৰ মানুহে তেওঁক প্ৰণাম কৰিবলৈ ভিৰ কৰিছিল। কৃষকসকলে তেওঁলোকৰ সকলো সমস্যা ব্যাখ্যা কৰিছিল। আনহাতে, আৰক্ষীয়েও পদক্ষেপ লৈছিল। আৰক্ষী অধীক্ষকে গান্ধীজীক জিলা এৰি যাবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। গান্ধীজীয়ে আদেশ টো মানি বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। গান্ধীজী পিছদিনা আদালতত হাজিৰ হোৱাৰ কথা আছিল। আদালতৰ বাহিৰত হাজাৰ হাজাৰ কৃষকৰ ভিৰ জমা হৈছিল। গান্ধীজীৰ সমৰ্থনত শ্ল’গান দিয়া হৈছিল। পৰিস্থিতিৰ গুৰুত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, দণ্ডাধীশে গান্ধীজীক জামিন অবিহনে মুক্তি ৰখাৰ নিৰ্দেশ দিছিল। কিন্তু গান্ধীজীয়ে আইন অনুসৰি শাস্তি দাবী কৰিছিল।