তাই হাঁহি কলে, মই নাচিবলৈ মাতিবলৈ অহা নাই। মই মাথোন দেউতাক কবলৈ আহিছোঁ যে জিলাৰ বৰচাহাক কৈ এই গোকাট মহ-যুঁজবোৰ বন্ধ কৰাব নোৱাৰে নে? এতিয়া সৌ যি মহ খোচত মৰিল সেইটো মোৰ জোঁৱাই লৰাটোৰে মহ। মই তাক ইমান হাক দিছিলোঁ, সি মোৰ কথা নুশুনি এতিয়া পালে পোটোকা। তিনি কুৰি ৰূপৰ মহটো থিতাতে গল! মই এই বিষয়ে কি পাৰোঁ কৰিম বুলি শলাগি যাবলৈ ধৰিলোঁ।