আজিকোপতি বহু মানুহৰ মৃত্যুৰ স’তে পোনপটীয়াকৈ মুখামুখি হৈছোঁ৷ মৃত্যু শয্যাত বহু দিন ধৰি ছটফটাই থাকি সর্বশৰীৰত ঘা লাগি ক্রমাৎ পচিবলৈ ধৰা মানুহৰ মৃত্যু যিদৰে দেখিছোঁ, সেইদৰে গা-পা ধুই নতুন কাপোৰ-কানি পিন্ধি, ভাত-পানী খাই পৰম প্রশান্তিত মৃত্যুবৰণ কৰাও দেখিছোঁ৷ হাড় ভাগি শৰীৰৰ নিম্নাংশ অকামিলা হৈ পৰাৰ ফলত একেবাগৰে ১২ বছৰ পৰি থকাৰ পাছত হোৱা মৃত্যু যিদৰে দেখিছোঁ, সেইদৰে হূদযন্ত্রৰ ক্রিয়া বন্ধ হৈ আকস্মিকভাৱে হোৱা মৃত্যুও দেখিছোঁ৷ প্রতিটো মৃত্যুৱেই কৰুণ আৰু হেৰুওৱাৰ বেদনাৰে সিক্ত৷ তথাপি মৃত্যুৱেই সত্য, অনিবার্য আৰু অনস্বীকার্য৷