গান গোৱাৰ দৰেইচোন শুৱলা৷’ ওচৰৰ পৰা আচল মাতটো শুনিব পাই মই থৰ লাগি ধৰিলো৷ তেওঁৰ কথা কোৱাৰ ভংগী, থিয় হোৱা ষ্টাইল, চেহেৰা একেথৰেই চাই ৰলো৷ তেওঁ কোৱা কথাকেইটাও গানৰ দৰেই লাগিব ধৰিলে৷ তেওঁ কৈ গল “আমাৰ শ্বুটিং আছে, অৰণাচলত৷ আধাবাটতে এই গাড়ীখনে প্ৰবলেম দিলে৷ লগৰ ষ্টাফকেইজনো আগুৱাই গল৷ ফোনৰো টাৱাৰ পোৱা নাই৷ কাৰো লগত কনটেক্ট হোৱা নাই৷xa0 পাহাৰীয়া জংগলৰ বাট৷ বেলগ একো গাড়ীও দেখা নাই৷ আপোনালোকৰ গাড়ীখনহে দেখিলো৷ আমাক এটা লিফ্ট লাগে৷” কথাখিনি একে সুৰতে একেবাৰতে চিধাচিধিকৈ কৈ গ’ল৷ শুনিয়েই মই বিধাতাৰ কি খেলা বুলি নাচিয়ে উঠিলো৷ যেন ভাংৰা এটাই কৰি দিম ‘বল্লে বল্লেকৈ’৷ মোক আৰু কোনে পাই৷ “জুবিনদা আমাৰ লগতে আহক৷ আমিও অৰণাচল ফুৰিবলৈকে ওলাইছো৷ আপোনাক লগা ঠাইতে ড্ৰপ কৰি দিম!