ზემოთ განხილული შემთხვევების გარდა მოგვიანო ხანის მუსლიმი თეოლოგები ხშირად აპელირებდნენ აპოკრიფულ, განსაკუთრებით კი, ბარნაბასა და თომას სახარებებზე, რომლებიც ოფიციალური ეკლესიის თვალსაზრისით, არასანდო ნიმუშებად მიიჩნეოდა.