Ότι μὲν οὐ̃ν πάντ ἄνδρα εἰκότως ἀποδέχονται περὶ ταύτης τη̃ς ἀρετη̃ς σύμβουλον διὰ τὸ ἡγει̃σθαι παντὶ μετει̃ναι αὐτη̃σ, ταυ̃τα λέγω: ὅτι δὲ αὐτὴν οὐ φύσει ἡγου̃νται εἰ̃ναι οὐδ ἀπὸ του̃ αὐτομάτου, ἀλλὰ διδακτόν τε καὶ ἐξ ἐπιμελείας παραγί - γνεσθαι ὡ̨̃ ἂν παραγίγνηται, του̃τό σοι μετὰ του̃το πειράσομαι ἀποδει̃ξαι. ὅσα γὰρ ἡγου̃νται ἀλλήλους κακὰ ἔχειν ἄνθρωποι φύσει ἢ τύχη̨, οὐδεὶς θυμου̃ται οὐδὲ νουθετει̃ οὐδὲ διδάσκει οὐδὲ κολάζει τοὺς ταυ̃τα ἔχοντασ, ἵνα μὴ τοιου̃τοι ὠ̃σιν, ἀλλ ἐλεου̃σιν: οἱ̃ον τοὺς αἰσχροὺς ἢ σμικροὺς ἢ ἀσθενει̃ς τίς οὕτως ἀνόητος ὥστε τι τούτων ἐπιχειρει̃ν ποιει̃ν; ταυ̃τα μὲν γὰρ οἰ̃μαι ἴσασιν ὅτι φύσει τε καὶ τύχη̨ τοι̃ς ἀνθρώποις γίγνεται, τὰ καλὰ καὶ τἀναντία τούτοισ: ὅσα δὲ ἐξ ἐπιμελείας καὶ ἀσκήσεως καὶ διδαχη̃ς οἴονται γίγνεσθαι ἀγαθὰ ἀνθρώποισ, ἐάν τις ταυ̃τα μὴ ἔχη̨, ἀλλὰ τἀναντία τούτων κακά, ἐπὶ τούτοις που οἵ τε θυμοὶ γίγνονται καὶ αἱ κολάσεις καὶ αἱ νουθετήσεισ. ὡ̃ν ἐστιν ἓν καὶ ἡ ἀδικία καὶ ἡ ἀσέβεια καὶ συλλήβδην πα̃ν τὸ ἐναντίον τη̃ς πολιτικη̃ς ἀρετη̃σ: ἔνθα δὴ πα̃ς παντὶ θυμου̃ται καὶ νουθετει̃, δη̃λον ὅτι ὡς ἐξ ἐπιμελείας καὶ μαθήσεως κτητη̃ς οὔσησ. εἰ γὰρ ἐθέλεις ἐννοη̃σαι τὸ κολάζειν, ὠ̃ Σώκρατεσ, τοὺς ἀδικου̃ντας τί ποτε δύναται, αὐτό σε διδάξει ὅτι οἵ γε ἄνθρωποι ἡγου̃νται παρασκευαστὸν εἰ̃ναι ἀρετήν. οὐδεὶς γὰρ κολάζει τοὺς ἀδικου̃ντας πρὸς τούτω̨ τὸν νου̃ν ἔχων καὶ τούτου ἕνεκα, ὅτι ἠδίκησεν, ὅστις μὴ ὥσπερ θηρίον ἀλογίστως τιμωρει̃ται: ὁ δὲ μετὰ λόγου ἐπιχειρω̃ν κολάζειν οὐ του̃ παρεληλυθότος ἕνεκα ἀδικήματος τιμωρει̃ται - οὐ γὰρ ἂν τό γε πραχθὲν ἀγένητον θείη - ἀλλὰ του̃ μέλλοντος χάριν, ἵνα μὴ αὐ̃θις ἀδικήση̨ μήτε αὐτὸς οὑ̃τος μήτε ἄλλος ὁ του̃τον ἰδὼν κολασθέντα. καὶ τοιαύτην διάνοιαν ἔχων διανοει̃ται παιδευτὴν εἰ̃ναι ἀρετήν: ἀποτροπη̃ς γου̃ν ἕνεκα κολάζει. ταύτην οὐ̃ν τὴν δόξαν πάντες ἔχουσιν ὅσοιπερ τιμωρου̃νται καὶ ἰδία̨ καὶ δημοσία̨. τιμωρου̃νται δὲ καὶ κολά - ζονται οἵ τε ἄλλοι ἄνθρωποι οὓς ἂν οἴωνται ἀδικει̃ν, καὶ οὐχ ἥκιστα Αθηναι̃οι οἱ σοὶ πολι̃ται: ὥστε κατὰ του̃τον τὸν λόγον καὶ Αθηναι̃οί εἰσι τω̃ν ἡγουμένων παρασκευαστὸν εἰ̃ναι καὶ διδακτὸν ἀρετήν. ὡς μὲν οὐ̃ν εἰκότως ἀποδέχονται οἱ σοὶ πολι̃ται καὶ χαλκέως καὶ σκυτοτόμου συμβουλεύοντος τὰ πολιτικά, καὶ ὅτι διδακτὸν καὶ παρασκευαστὸν ἡγου̃νται ἀρετήν, ἀποδέδεικταί σοι, ὠ̃ Σώκρατεσ, ἱκανω̃σ, ὥς γέ μοι φαίνεται.