Καὶ ὁ Πρωταγόρας ἐμου̃ ταυ̃τα ἀκούσασ, Σύ τε καλω̃ς ἐρωτα̨̃σ, ἔφη, ὠ̃ Σώκρατεσ, καὶ ἐγὼ τοι̃ς καλω̃ς ἐρωτω̃σι χαίρω ἀποκρινόμενοσ. Ιπποκράτης γὰρ παρ ἐμὲ ἀφικό - μενος οὐ πείσεται ἅπερ ἂν ἔπαθεν ἄλλω̨ τω̨ συγγενόμενος τω̃ν σοφιστω̃ν. οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι λωβω̃νται τοὺς νέουσ: τὰς γὰρ τέχνας αὐτοὺς πεφευγότας ἄκοντας πάλιν αὐ̃ ἄγοντες ἐμβάλλουσιν εἰς τέχνασ, λογισμούς τε καὶ ἀστρονομίαν καὶ γεωμετρίαν καὶ μουσικὴν διδάσκοντεσ - καὶ ἅμα εἰς τὸν Ιππίαν ἀπέβλεψεν - παρὰ δ ἐμὲ ἀφικόμενος μαθήσεται οὐ περὶ ἄλλου του ἢ περὶ οὑ̃ ἥκει. τὸ δὲ μάθημά ἐστιν εὐβουλία περὶ τω̃ν οἰκείων, ὅπως ἂν ἄριστα τὴν αὑτου̃ οἰκίαν διοικοι̃, καὶ περὶ τω̃ν τη̃ς πόλεωσ, ὅπως τὰ τη̃ς πόλεως δυνατώτατος ἂν εἴη καὶ πράττειν καὶ λέγειν.