Καὶ ἐγὼ εἰ̃πον μετὰ του̃το: Τί οὐ̃ν; οἰ̃σθα εἰς οἱ̃όν τινα κίνδυνον ἔρχη̨ ὑποθήσων τὴν ψυχήν; ἢ εἰ μὲν τὸ σω̃μα ἐπιτρέπειν σε ἔδει τω̨ διακινδυνεύοντα ἢ χρηστὸν αὐτὸ γενέσθαι ἢ πονηρόν, πολλὰ ἂν περιεσκέψω εἴτ ἐπιτρεπτέον εἴτε οὔ, καὶ εἰς συμβουλὴν τούς τε φίλους ἂν παρεκάλεις καὶ τοὺς οἰκείους σκοπούμενος ἡμέρας συχνάσ: ὃ δὲ περὶ πλείονος του̃ σώματος ἡγη̨̃, τὴν ψυχήν, καὶ ἐν ὡ̨̃ πάντ ἐστὶν τὰ σὰ ἢ εὐ̃ ἢ κακω̃ς πράττειν, χρηστου̃ ἢ πονηρου̃ αὐτου̃ γενομένου, περὶ δὲ τούτου οὔτε τω̨̃ πατρὶ οὔτε τω̨̃ ἀδελφω̨̃ ἐπεκοινώσω οὔτε ἡμω̃ν τω̃ν ἑταίρων οὐδενί, εἴτ ἐπιτρεπτέον εἴτε καὶ οὐ τω̨̃ ἀφικομένω̨ τούτω̨ ξένω̨ τὴν σὴν ψυχήν, ἀλλ ἑσπέρας ἀκούσασ, ὡς φή̨σ, ὄρθριος ἥκων περὶ μὲν τούτου οὐδένα λόγον οὐδὲ συμβουλὴν ποιη̨̃, εἴτε χρὴ ἐπιτρέπειν σαυτὸν αὐτω̨̃ εἴτε μή, ἕτοιμος δ εἰ̃ ἀναλίσκειν τά τε σαυτου̃ καὶ τὰ τω̃ν φίλων χρήματα, ὡς ἤδη διεγνωκὼς ὅτι πάντως συνεστέον Πρωταγόρα̨, ὃν οὔτε γιγνώσκεισ, ὡς φή̨σ, οὔτε διείλεξαι οὐδεπώποτε, σοφιστὴν δ ὀνομάζεισ, τὸν δὲ σοφι- στὴν ὅτι ποτ ἔστιν φαίνη̨ ἀγνοω̃ν, ὡ̨̃ μέλλεις σαυτὸν ἐπιτρέ - πειν; { - } Καὶ ὃς ἀκούσασ, Έοικεν, ἔφη, ὠ̃ Σώκρατεσ, ἐξ ὡ̃ν σὺ λέγεισ. { - } ~Αρ οὐ̃ν, ὠ̃ Ιππόκρατεσ, ὁ σοφιστὴς τυγχάνει ὢν ἔμπορός τις ἢ κάπηλος τω̃ν ἀγωγίμων, ἀφ ὡ̃ν ψυχὴ τρέφεται; φαίνεται γὰρ ἔμοιγε τοιου̃τός τισ. { - } Τρέφεται δέ, ὠ̃ Σώκρατεσ, ψυχὴ τίνι; { - } Μαθήμασιν δήπου, ἠ̃ν δ ἐγώ. καὶ ὅπως γε μή, ὠ̃ ἑται̃ρε, ὁ σοφιστὴς ἐπαινω̃ν ἃ πωλει̃ ἐξα - πατήση̨ ἡμα̃σ, ὥσπερ οἱ περὶ τὴν του̃ σώματος τροφήν, ὁ ἔμπορός τε καὶ κάπηλοσ. καὶ γὰρ οὑ̃τοί που ὡ̃ν ἄγουσιν ἀγωγίμων οὔτε αὐτοὶ ἴσασιν ὅτι χρηστὸν ἢ πονηρὸν περὶ τὸ σω̃μα, ἐπαινου̃σιν δὲ πάντα πωλου̃ντεσ, οὔτε οἱ ὠνούμενοι παρ αὐτω̃ν, ἐὰν μή τις τύχη̨ γυμναστικὸς ἢ ἰατρὸς ὤν. οὕτω δὲ καὶ οἱ τὰ μαθήματα περιάγοντες κατὰ τὰς πόλεις καὶ πωλου̃ντες καὶ καπηλεύοντες τω̨̃ ἀεὶ ἐπιθυμου̃ντι ἐπαι - νου̃σιν μὲν πάντα ἃ πωλου̃σιν, τάχα δ ἄν τινεσ, ὠ̃ ἄριστε, καὶ τούτων ἀγνοοι̃εν ὡ̃ν πωλου̃σιν ὅτι χρηστὸν ἢ πονηρὸν πρὸς τὴν ψυχήν: ὡς δ αὕτως καὶ οἱ ὠνούμενοι παρ αὐτω̃ν, ἐὰν μή τις τύχη̨ περὶ τὴν ψυχὴν αὐ̃ ἰατρικὸς ὤν. εἰ μὲν οὐ̃ν σὺ τυγχάνεις ἐπιστήμων τούτων τί χρηστὸν καὶ πονηρόν, ἀσφαλές σοι ὠνει̃σθαι μαθήματα καὶ παρὰ Πρω - ταγόρου καὶ παρ ἄλλου ὁτουου̃ν: εἰ δὲ μή, ὅρα, ὠ̃ μακάριε, μὴ περὶ τοι̃ς φιλτάτοις κυβεύη̨ς τε καὶ κινδυνεύη̨σ. καὶ γὰρ δὴ καὶ πολὺ μείζων κίνδυνος ἐν τη̨̃ τω̃ν μαθημάτων ὠνη̨̃ ἢ ἐν τη̨̃ τω̃ν σιτίων. σιτία μὲν γὰρ καὶ ποτὰ πριάμενον παρὰ του̃ καπήλου καὶ ἐμπόρου ἔξεστιν ἐν ἄλλοις ἀγγείοις ἀπο - φέρειν, καὶ πρὶν δέξασθαι αὐτὰ εἰς τὸ σω̃μα πιόντα ἢ φαγόντα, καταθέμενον οἴκαδε ἔξεστιν συμβουλεύσασθαι, παρακαλέσαντα τὸν ἐπαΐοντα, ὅτι τε ἐδεστέον ἢ ποτέον καὶ ὅτι μή, καὶ ὁπόσον καὶ ὁπότε: ὥστε ἐν τη̨̃ ὠνη̨̃ οὐ μέγας ὁ κίνδυνοσ. μαθήματα δὲ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλω̨ ἀγγείω̨ ἀπενεγ - κει̃ν, ἀλλ ἀνάγκη καταθέντα τὴν τιμὴν τὸ μάθημα ἐν αὐτη̨̃ τη̨̃ ψυχη̨̃ λαβόντα καὶ μαθόντα ἀπιέναι ἢ βεβλαμμένον ἢ ὠφελημένον. ταυ̃τα οὐ̃ν σκοπώμεθα καὶ μετὰ τω̃ν πρεσβυ - τέρων ἡμω̃ν: ἡμει̃ς γὰρ ἔτι νέοι ὥστε τοσου̃τον πρα̃γμα διελέσθαι. νυ̃ν μέντοι, ὥσπερ ὡρμήσαμεν, ἴωμεν καὶ ἀκού - σωμεν του̃ ἀνδρόσ, ἔπειτα ἀκούσαντες καὶ ἄλλοις ἀνακοι - νωσώμεθα: καὶ γὰρ οὐ μόνος Πρωταγόρας αὐτόθι ἐστίν, ἀλλὰ καὶ Ιππίας ὁ Ηλει̃οσ - οἰ̃μαι δὲ καὶ Πρόδικον τὸν Κει̃ον - καὶ ἄλλοι πολλοὶ καὶ σοφοί.