Λέγοντος οὐ̃ν ἐμου̃ ταυ̃τα καὶ τοιαυ̃τα ἄλλα οὐδὲν ἀπε - σάφει ὁ Πρωταγόρας ὁπότερα ποιήσοι. εἰ̃πεν οὐ̃ν ὁ Αλκι - βιάδης πρὸς τὸν Καλλίαν βλέψασ, ~Ω Καλλία, δοκει̃ σοι, ἔφη, καὶ νυ̃ν καλω̃ς Πρωταγόρας ποιει̃ν, οὐκ ἐθέλων εἴτε δώσει λόγον εἴτε μὴ διασαφει̃ν; ἐμοὶ γὰρ οὐ δοκει̃: ἀλλ ἤτοι διαλεγέσθω ἢ εἰπέτω ὅτι οὐκ ἐθέλει διαλέγεσθαι, ἵνα τούτω̨ μὲν ταυ̃τα συνειδω̃μεν, Σωκράτης δὲ ἄλλω̨ τω̨ διαλέ - γηται ἢ ἄλλος ὅστις ἂν βούληται ἄλλω̨.