{ΣΩ.} Εὐ̃, ἔμοιγε ἔδοξεν, οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ τη̨̃ νυ̃ν ἡμέρα̨: καὶ γὰρ πολλὰ ὑπὲρ ἐμου̃ εἰ̃πε βοηθω̃ν ἐμοί, καὶ οὐ̃ν καὶ ἄρτι ἀπ ἐκείνου ἔρχομαι. ἄτοπον μέντοι τί σοι ἐθέλω εἰπει̃ν: παρόντος γὰρ ἐκείνου, οὔτε προσει̃χον τὸν νου̃ν, ἐπελανθανόμην τε αὐτου̃ θαμά.