Αλλὰ καὶ ὑμα̃ς χρή, ὠ̃ ἄνδρες δικασταί, εὐέλπιδας εἰ̃ναι πρὸς τὸν θάνατον, καὶ ἕν τι του̃το διανοει̃σθαι ἀληθέσ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνδρὶ ἀγαθω̨̃ κακὸν οὐδὲν οὔτε ζω̃ντι οὔτε τελευ - ήσαντι, οὐδὲ ἀμελει̃ται ὑπὸ θεω̃ν τὰ τούτου πράγματα: οὐδὲ τὰ ἐμὰ νυ̃ν ἀπὸ του̃ αὐτομάτου γέγονεν, ἀλλά μοι δη̃λόν ἐστι του̃το, ὅτι ἤδη τεθνάναι καὶ ἀπηλλάχθαι πρα - γμάτων βέλτιον ἠ̃ν μοι. διὰ του̃το καὶ ἐμὲ οὐδαμου̃ ἀπέτρεψεν τὸ σημει̃ον, καὶ ἔγωγε τοι̃ς καταψηφισαμένοις μου καὶ τοι̃ς κατηγόροις οὐ πάνυ χαλεπαίνω. καίτοι οὐ ταύτη̨ τη̨̃ διανοία̨ κατεψηφίζοντό μου καὶ κατηγόρουν, ἀλλ οἰόμενοι βλάπτειν: του̃το αὐτοι̃ς ἄξιον μέμφεσθαι. τοσόνδε μέντοι αὐτω̃ν δέομαι: τοὺς ὑει̃ς μου, ἐπειδὰν ἡβήσωσι, τιμωρήσασθε, ὠ̃ ἄνδρεσ, ταὐτὰ ταυ̃τα λυπου̃ντες ἅπερ ἐγὼ ὑμα̃ς ἐλύπουν, ἐὰν ὑμι̃ν δοκω̃σιν ἢ χρημάτων ἢ ἄλλου του πρότερον ἐπι - μελει̃σθαι ἢ ἀρετη̃σ, καὶ ἐὰν δοκω̃σί τι εἰ̃ναι μηδὲν ὄντεσ, ὀνειδίζετε αὐτοι̃ς ὥσπερ ἐγὼ ὑμι̃ν, ὅτι οὐκ ἐπιμελου̃νται ὡ̃ν δει̃, καὶ οἴονταί τι εἰ̃ναι ὄντες οὐδενὸς ἄξιοι. καὶ ἐὰν ταυ̃τα ποιη̃τε, δίκαια πεπονθὼς ἐγὼ ἔσομαι ὑφ ὑμω̃ν αὐτός τε καὶ οἱ ὑει̃σ. ἀλλὰ γὰρ ἤδη ὥρα ἀπιέναι, ἐμοὶ μὲν ἀποθανουμένω̨, ὑμι̃ν δὲ βιωσομένοισ: ὁπότεροι δὲ ἡμω̃ν ἔρχονται ἐπὶ ἄμεινον πρα̃γμα, ἄδηλον παντὶ πλὴν ἢ τω̨̃ θεω̨̃.