Πάλιν τοίνυν, ἔφην ἐγώ, εἴ με ἀνέροισθε, ὠ̃ ἄνθρωποι, Τίνος οὐ̃ν δήποτε ἕνεκα πολλὰ περὶ τούτου λέγεις καὶ πολλαχη̨̃; Συγγιγνώσκετέ μοι, φαίην ἂν ἔγωγε. πρω̃τον μὲν γὰρ οὐ ῥά̨διον ἀποδει̃ξαι τί ἐστίν ποτε του̃το ὃ ὑμει̃ς καλει̃τε τω̃ν ἡδονω̃ν ἥττω εἰ̃ναι: ἔπειτα ἐν τούτω̨ εἰσὶν πα̃σαι αἱ ἀποδείξεισ. ἀλλ ἔτι καὶ νυ̃ν ἀναθέσθαι ἔξεστιν, εἴ πη̨ ἔχετε ἄλλο τι φάναι εἰ̃ναι τὸ ἀγαθὸν ἢ τὴν ἡδονήν, ἢ τὸ κακὸν ἄλλο τι ἢ τὴν ἀνίαν: ἢ ἀρκει̃ ὑμι̃ν τὸ ἡδέως καταβιω̃ναι τὸν βίον ἄνευ λυπω̃ν; εἰ δὲ ἀρκει̃ καὶ μὴ ἔχετε μηδὲν ἄλλο φάναι εἰ̃ναι ἀγαθὸν ἢ κακὸν ὃ μὴ εἰς ταυ̃τα τελευτα̨̃, τὸ μετὰ του̃το ἀκούετε. φημὶ γὰρ ὑμι̃ν τούτου οὕτως ἔχοντος γελοι̃ον τὸν λόγον γίγνεσθαι, ὅταν λέγητε ὅτι πολλάκις γιγνώσκων τὰ κακὰ ἄνθρωπος ὅτι κακά ἐστιν, ὅμως πράττει αὐτά, ἐξὸν μὴ πράττειν, ὑπὸ τω̃ν ἡδονω̃ν ἀγόμενος καὶ ἐκπληττόμενοσ: καὶ αὐ̃θις αὐ̃ λέγετε ὅτι γιγνώσκων ὁ ἄνθρωπος τἀγαθὰ πράττειν οὐκ ἐθέλει διὰ τὰς παραχρη̃μα ἡδονάσ, ὑπὸ τούτων ἡττώμενοσ. ὡς δὲ ταυ̃τα γελοι̃ά ἐστιν, κατάδηλον ἔσται, ἐὰν μὴ πολλοι̃ς ὀνόμασι χρώμεθα ἅμα, ἡδει̃ τε καὶ ἀνιαρω̨̃ καὶ ἀγαθω̨̃ καὶ κακω̨̃, ἀλλ ἐπειδὴ δύο ἐφάνη ταυ̃τα, δυοι̃ν καὶ ὀνόμασιν προσαγορεύωμεν αὐτά, πρω̃τον μὲν ἀγαθω̨̃ καὶ κακω̨̃, ἔπειτα αὐ̃θις ἡδει̃ τε καὶ ἀνιαρω̨̃. θέμενοι δὴ οὕτω λέγωμεν ὅτι Γιγνώσκων ὁ ἄνθρωπος τὰ κακὰ ὅτι κακά ἐστιν, ὅμως αὐτὰ ποιει̃. ἐὰν οὐ̃ν τις ἡμα̃ς ἔρηται, Διὰ τί; Ηττώμενοσ, φήσομεν: Υπὸ του̃; ἐκει̃νος ἐρήσεται ἡμα̃σ: ἡμι̃ν δὲ ὑπὸ μὲν ἡδονη̃ς οὐκέτι ἔξεστιν εἰπει̃ν - ἄλλο γὰρ ὄνομα μετείληφεν ἀντὶ τη̃ς ἡδονη̃ς τὸ ἀγαθόν - ἐκείνω̨ δὴ ἀποκρινώμεθα καὶ λέγωμεν ὅτι Ηττώμενος { - } Υπὸ τίνοσ; φήσει. Του̃ ἀγαθου̃, φήσομεν νὴ Δία. ἂν οὐ̃ν τύχη̨ ὁ ἐρόμενος ἡμα̃ς ὑβριστὴς ὤν, γελάσεται καὶ ἐρει̃: ~Η γελοι̃ον λέγετε πρα̃γμα, εἰ πράττει τις κακά, γιγνώσκων ὅτι κακά ἐστιν, οὐ δέον αὐτὸν πράττειν, ἡττώ - μενος ὑπὸ τω̃ν ἀγαθω̃ν. ἀ̃ρα, φήσει, οὐκ ἀξίων ὄντων νικα̃ν ἐν ὑμι̃ν τω̃ν ἀγαθω̃ν τὰ κακά, ἢ ἀξίων; φήσομεν δη̃λον ὅτι ἀποκρινόμενοι, ὅτι Οὐκ ἀξίων ὄντων: οὐ γὰρ ἂν ἐξημάρτανεν ὅν φαμεν ἥττω εἰ̃ναι τω̃ν ἡδονω̃ν. Κατὰ τί δέ, φήσει ἴσωσ, ἀνάξιά ἐστιν τἀγαθὰ τω̃ν κακω̃ν ἢ τὰ κακὰ τω̃ν ἀγαθω̃ν; ἢ κατ ἄλλο τι ἢ ὅταν τὰ μὲν μείζω, τὰ δὲ σμικρότερα ἠ̨̃; ἢ πλείω, τὰ δὲ ἐλάττω ἠ̨̃; οὐχ ἕξομεν εἰπει̃ν ἄλλο ἢ του̃το. Δη̃λον ἄρα, φήσει, ὅτι τὸ ἡττα̃σθαι του̃το λέγετε, ἀντὶ ἐλαττόνων ἀγαθω̃ν μείζω κακὰ λαμβάνειν. Ταυ̃τα μὲν οὐ̃ν οὕτω. μεταλάβωμεν δὴ τὰ ὀνόματα πάλιν τὸ ἡδύ τε καὶ ἀνιαρὸν ἐπὶ τοι̃ς αὐτοι̃ς τούτοισ, καὶ λέγωμεν ὅτι Άνθρωπος πράττει - τότε μὲν ἐλέγομεν τὰ κακά, νυ̃ν δὲ λέγωμεν τὰ ἀνιαρά, γιγνώσκων ὅτι ἀνιαρά ἐστιν, ἡττώμενοσ ὑπὸ τω̃ν ἡδέων, δη̃λον ὅτι ἀναξίων ὄντων νικα̃ν. καὶ τίς ἄλλη ἀναξία ἡδονη̨̃ πρὸς λύπην ἐστίν, ἀλλ ἢ ὑπερβολὴ ἀλλήλων καὶ ἔλλειψισ; ταυ̃τα δ ἐστὶ μείζω τε καὶ σμικρό - τερα γιγνόμενα ἀλλήλων καὶ πλείω καὶ ἐλάττω καὶ μα̃λλον καὶ ἡ̃ττον. εἰ γάρ τις λέγοι ὅτι Αλλὰ πολὺ διαφέρει, ὠ̃ Σώκρατεσ, τὸ παραχρη̃μα ἡδὺ του̃ εἰς τὸν ὕστερον χρόνον καὶ ἡδέος καὶ λυπηρου̃, Μω̃ν ἄλλω̨ τω̨, φαίην ἂν ἔγωγε, ἢ ἡδονη̨̃ καὶ λύπη̨; οὐ γὰρ ἔσθ ὅτω̨ ἄλλω̨. ἀλλ ὥσπερ ἀγαθὸς ἱστάναι ἄνθρωποσ, συνθεὶς τὰ ἡδέα καὶ συνθεὶς τὰ λυπηρά, καὶ τὸ ἐγγὺς καὶ τὸ πόρρω στήσας ἐν τω̨̃ ζυγω̨̃, εἰπὲ πότερα πλείω ἐστίν. ἐὰν μὲν γὰρ ἡδέα πρὸς ἡδέα ἱστη̨̃σ, τὰ μείζω ἀεὶ καὶ πλείω ληπτέα: ἐὰν δὲ λυπηρὰ πρὸς λυπηρά, τὰ ἐλάττω καὶ σμικρότερα: ἐὰν δὲ ἡδέα πρὸς λυπηρά, ἐὰν μὲν τὰ ἀνιαρὰ ὑπερβάλληται ὑπὸ τω̃ν ἡδέων, ἐάντε τὰ ἐγγὺς ὑπὸ τω̃ν πόρρω ἐάντε τὰ πόρρω ὑπὸ τω̃ν ἐγγύσ, ταύτην τὴν πρα̃ξιν πρακτέον ἐν ἡ̨̃ ἂν ταυ̃τ ἐνη̨̃: ἐὰν δὲ τὰ ἡδέα ὑπὸ τω̃ν ἀνιαρω̃ν, οὐ πρακτέα. μή πη̨ ἄλλη̨ ἔχει, φαίην ἄν, ταυ̃τα, ὠ̃ ἄνθρωποι; οἰ̃δ ὅτι οὐκ ἂν ἔχοιεν ἄλλως λέγειν. { - } Συνεδόκει καὶ ἐκείνω̨.