Καλω̃ς γε, ἔφην ἐγώ, σὺ λέγων καὶ ἀληθη̃. οἰ̃σθα οὐ̃ν ὅτι οἱ πολλοὶ τω̃ν ἀνθρώπων ἐμοί τε καὶ σοὶ οὐ πείθονται, ἀλλὰ πολλούς φασι γιγνώσκοντας τὰ βέλτιστα οὐκ ἐθέλειν πράττειν, ἐξὸν αὐτοι̃σ, ἀλλὰ ἄλλα πράττειν: καὶ ὅσους δὴ ἐγὼ ἠρόμην ὅτι ποτε αἴτιόν ἐστι τούτου, ὑπὸ ἡδονη̃ς φασιν ἡττωμένους ἢ λύπης ἢ ὡ̃ν νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον ὑπό τινος τούτων κρατουμένους ταυ̃τα ποιει̃ν τοὺς ποιου̃ντασ.