Εννοήσωμεν δὲ καὶ τη̨̃δε ὡς πολλὴ ἐλπίς ἐστιν ἀγαθὸν αὐτὸ εἰ̃ναι. δυοι̃ν γὰρ θάτερόν ἐστιν τὸ τεθνάναι: ἢ γὰρ οἱ̃ον μηδὲν εἰ̃ναι μηδὲ αἴσθησιν μηδεμίαν μηδενὸς ἔχειν τὸν τεθνεω̃τα, ἢ κατὰ τὰ λεγόμενα μεταβολή τις τυγχάνει οὐ̃σα καὶ μετοίκησις τη̨̃ ψυχη̨̃ του̃ τόπου του̃ ἐνθένδε εἰς ἄλλον τόπον. καὶ εἴτε δὴ μηδεμία αἴσθησίς ἐστιν ἀλλ οἱ̃ον ὕπνος ἐπειδάν τις καθεύδων μηδ ὄναρ μηδὲν ὁρα̨̃, θαυ - μάσιον κέρδος ἂν εἴη ὁ θάνατοσ - ἐγὼ γὰρ ἂν οἰ̃μαι, εἴ τινα ἐκλεξάμενον δέοι ταύτην τὴν νύκτα ἐν ἡ̨̃ οὕτω κατέδαρθεν ὥστε μηδὲ ὄναρ ἰδει̃ν, καὶ τὰς ἄλλας νύκτας τε καὶ ἡμέρας τὰς του̃ βίου του̃ ἑαυτου̃ ἀντιπαραθέντα ταύτη̨ τη̨̃ νυκτὶ δέοι σκεψάμενον εἰπει̃ν πόσας ἄμεινον καὶ ἥδιον ἡμέρας καὶ νύκτας ταύτης τη̃ς νυκτὸς βεβίωκεν ἐν τω̨̃ ἑαυτου̃ βίω̨, οἰ̃μαι ἂν μὴ ὅτι ἰδιώτην τινά, ἀλλὰ τὸν μέγαν βασιλέα εὐαριθμήτους ἂν εὑρει̃ν αὐτὸν ταύτας πρὸς τὰς ἄλλας ἡμέρας καὶ νύκτασ - εἰ οὐ̃ν τοιου̃τον ὁ θάνατός ἐστιν, κέρδος ἔγωγε λέγω: καὶ γὰρ οὐδὲν πλείων ὁ πα̃ς χρόνος φαίνεται οὕτω δὴ εἰ̃ναι ἢ μία νύξ. εἰ δ αὐ̃ οἱ̃ον ἀποδημη̃σαί ἐστιν ὁ θάνατος ἐνθένδε εἰς ἄλλον τόπον, καὶ ἀληθη̃ ἐστιν τὰ λεγόμενα, ὡς ἄρα ἐκει̃ εἰσι πάντες οἱ τεθνεω̃τεσ, τί μει̃ζον ἀγαθὸν τούτου εἴη ἄν, ὠ̃ ἄνδρες δικασταί; εἰ γάρ τισ ἀφικόμενος εἰς Άιδου, ἀπαλλαγεὶς τουτωνὶ τω̃ν φασκόντων δικαστω̃ν εἰ̃ναι, εὑρήσει τοὺς ὡς ἀληθω̃ς δικαστάσ, οἵπερ καὶ λέγονται ἐκει̃ δικάζειν, Μίνως τε καὶ Ραδάμανθυς καὶ Αἰακὸς καὶ Τριπτόλεμος καὶ ἄλλοι ὅσοι τω̃ν ἡμιθέων δίκαιοι ἐγένοντο ἐν τω̨̃ ἑαυτω̃ν βίω̨, ἀ̃ρα φαύλη ἂν εἴη ἡ ἀποδημία; ἢ αὐ̃ Ορφει̃ συγγενέσθαι καὶ Μουσαίω̨ καὶ Ησιόδω̨ καὶ Ομήρω̨ ἐπὶ πόσω̨ ἄν τις δέξαιτ ἂν ὑμω̃ν; ἐγὼ μὲν γὰρ πολλάκις ἐθέλω τεθνάναι εἰ ταυ̃τ ἔστιν ἀληθη̃. ἐπεὶ ἔμοιγε καὶ αὐτω̨̃ θαυμαστὴ ἂν εἴη ἡ διατριβὴ αὐτόθι, ὁπότε ἐντύχοιμι Παλαμήδει καὶ Αἴαντι τω̨̃ Τελαμω̃νος καὶ εἴ τις ἄλλος τω̃ν παλαιω̃ν διὰ κρίσιν ἄδικον τέθνηκεν, ἀντιπαρα - βάλλοντι τὰ ἐμαυτου̃ πάθη πρὸς τὰ ἐκείνων - ὡς ἐγὼ οἰ̃μαι, οὐκ ἂν ἀηδὲς εἴη - καὶ δὴ τὸ μέγιστον, τοὺς ἐκει̃ ἐξετάζοντα καὶ ἐρευνω̃ντα ὥσπερ τοὺς ἐνταυ̃θα διάγειν, τίς αὐτω̃ν σοφός ἐστιν καὶ τίς οἴεται μέν, ἔστιν δ οὔ. ἐπὶ πόσω̨ δ ἄν τισ, ὠ̃ ἄνδρες δικασταί, δέξαιτο ἐξετάσαι τὸν ἐπὶ Τροίαν ἀγαγόντα τὴν πολλὴν στρατιὰν ἢ Οδυσσέα ἢ Σίσυφον ἢ ἄλλους μυρίους ἄν τις εἴποι καὶ ἄνδρας καὶ γυναι̃κασ, οἱ̃ς ἐκει̃ διαλέγεσθαι καὶ συνει̃ναι καὶ ἐξετάζειν ἀμήχανον ἂν εἴη εὐδαιμονίασ; πάντως οὐ δήπου τούτου γε ἕνεκα οἱ ἐκει̃ ἀποκτείνουσι: τά τε γὰρ ἄλλα εὐδαιμονέστεροί εἰσιν οἱ ἐκει̃ τω̃ν ἐνθάδε, καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν χρόνον ἀθάνατοί εἰσιν, εἴπερ γε τὰ λεγόμενα ἀληθη̃.