Οἰ̃σθα οὐ̃ν ὃ μέλλεις νυ̃ν πράττειν, ἤ σε λανθάνει; ἠ̃ν δ ἐγώ. { - } Του̃ πέρι; { - } Ότι μέλλεις τὴν ψυχὴν τὴν σαυτου̃ παρασχει̃ν θεραπευ̃σαι ἀνδρί, ὡς φή̨σ, σοφιστη̨̃: ὅτι δέ ποτε ὁ σοφι - στής ἐστιν, θαυμάζοιμ ἂν εἰ οἰ̃σθα. καίτοι εἰ του̃τ ἀγνοει̃σ, οὐδὲ ὅτω̨ παραδίδως τὴν ψυχὴν οἰ̃σθα, οὔτ εἰ ἀγαθω̨̃ οὔτ εἰ κακω̨̃ πράγματι. { - } Οἰ̃μαί γἔφη, εἰδέναι. { - } Λέγε δή, τί ἡγη̨̃ εἰ̃ναι τὸν σοφιστήν; { - } Εγὼ μέν, ἠ̃ δ ὅσ, ὥσπερ τοὔνομα λέγει, του̃τον εἰ̃ναι τὸν τω̃ν σοφω̃ν ἐπιστήμονα. { - } Οὐκου̃ν, ἠ̃ν δ ἐγώ, του̃το μὲν ἔξεστι λέγειν καὶ περὶ ζωγράφων καὶ περὶ τεκτόνων, ὅτι οὑ̃τοί εἰσιν οἱ τω̃ν σοφω̃ν ἐπιστήμονεσ: ἀλλ εἴ τις ἔροιτο ἡμα̃σ, Τω̃ν τί σοφω̃ν εἰσιν οἱ ζωγράφοι ἐπι - στήμονεσ, εἴποιμεν ἄν που αὐτω̨̃ ὅτι τω̃ν πρὸς τὴν ἀπεργα - σίαν τὴν τω̃ν εἰκόνων, καὶ τἀ̃λλα οὕτωσ. εἰ δέ τις ἐκει̃νο ἔροιτο, Ο δὲ σοφιστὴς τω̃ν τί σοφω̃ν ἐστιν; τί ἂν ἀποκρινοίμεθα αὐτω̨̃; ποίας ἐργασίας ἐπιστάτησ; { - } Τί ἂν εἴποιμεν αὐτὸν εἰ̃ναι, ὠ̃ Σώκρατεσ, ἢ ἐπιστάτην του̃ ποιη̃σαι δεινὸν λέγειν; { - } Ίσως ἄν, ἠ̃ν δ ἐγώ, ἀληθη̃ λέγοιμεν, οὐ μέντοι ἱκανω̃ς γε: ἐρωτήσεως γὰρ ἔτι ἡ ἀπόκρισις ἡμι̃ν δει̃ται, περὶ ὅτου ὁ σοφιστὴς δεινὸν ποιει̃ λέγειν: ὥσπερ ὁ κιθαριστὴς δεινὸν δήπου ποιει̃ λέγειν περὶ οὑ̃περ καὶ ἐπιστήμονα, περὶ κιθαρίσεωσ: ἠ̃ γάρ; { - } Ναί. { - } Εἰ̃εν: ὁ δὲ δὴ σοφιστὴς περὶ τίνος δεινὸν ποιει̃ λέγειν; { - } Δη̃λον ὅτι περὶ οὑ̃περ καὶ ἐπίστασθαι; { - } Εἰκός γε. τί δή ἐστιν του̃το περὶ οὑ̃ αὐτός τε ἐπιστήμων ἐστὶν ὁ σοφιστὴς καὶ τὸν μαθητὴν ποιει̃; { - } Μὰ Δί ἔφη, οὐκέτι ἔχω σοι λέγειν. 