Αλλὰ διὰ τί δή ποτε μετ ἐμου̃ χαίρουσί τινες πολὺν χρόνον διατρίβοντεσ; ἀκηκόατε, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι, πα̃σαν ὑμι̃ν τὴν ἀλήθειαν ἐγὼ εἰ̃πον: ὅτι ἀκούοντες χαίρουσιν ἐξεταζομένοις τοι̃ς οἰομένοις μὲν εἰ̃ναι σοφοι̃σ, οὐ̃σι δ οὔ. ἔστι γὰρ οὐκ ἀηδέσ. ἐμοὶ δὲ του̃το, ὡς ἐγώ φημι, προστέ - τακται ὑπὸ του̃ θεου̃ πράττειν καὶ ἐκ μαντείων καὶ ἐξ ἐνυπνίων καὶ παντὶ τρόπω̨ ὡ̨̃πέρ τίς ποτε καὶ ἄλλη θεία μοι̃ρα ἀνθρώπω̨ καὶ ὁτιου̃ν προσέταξε πράττειν. ταυ̃τα, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι, καὶ ἀληθη̃ ἐστιν καὶ εὐέλεγκτα. εἰ γὰρ δὴ ἔγωγε τω̃ν νέων τοὺς μὲν διαφθείρω τοὺς δὲ διέφθαρκα, χρη̃ν δήπου, εἴτε τινὲς αὐτω̃ν πρεσβύτεροι γενόμενοι ἔγνωσαν ὅτι νέοις οὐ̃σιν αὐτοι̃ς ἐγὼ κακὸν πώποτέ τι συνεβούλευσα, νυνὶ αὐτοὺς ἀναβαίνοντας ἐμου̃ κατηγορει̃ν καὶ τιμωρει̃σθαι: εἰ δὲ μὴ αὐτοὶ ἤθελον, τω̃ν οἰκείων τινὰς τω̃ν ἐκείνων, πατέρας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἄλλους τοὺς προσήκοντασ, εἴπερ ὑπ ἐμου̃ τι κακὸν ἐπεπόνθεσαν αὐτω̃ν οἱ οἰκει̃οι, νυ̃ν μεμνη̃σθαι καὶ τιμωρει̃σθαι. πάντως δὲ πάρεισιν αὐτω̃ν πολλοὶ ἐνταυθοι̃ οὓς ἐγὼ ὁρω̃, πρω̃τον μὲν Κρίτων οὑτοσί, ἐμὸς ἡλικιώτης καὶ δημότησ, Κριτοβούλου του̃δε πατήρ, ἔπειτα Λυσανίας ὁ Σφήττιοσ, Αἰσχίνου του̃δε πατήρ, ἔτι δ Αντιφω̃ν ὁ Κηφι - σιεὺς οὑτοσί, Επιγένους πατήρ, ἄλλοι τοίνυν οὑ̃τοι ὡ̃ν οἱ ἀδελφοὶ ἐν ταύτη̨ τη̨̃ διατριβη̨̃ γεγόνασιν, Νικόστρατος Θεοζοτίδου, ἀδελφὸς Θεοδότου - καὶ ὁ μὲν Θεόδοτος τετε - λεύτηκεν, ὥστε οὐκ ἂν ἐκει̃νός γε αὐτου̃ καταδεηθείη - καὶ Παράλιος ὅδε, ὁ Δημοδόκου, οὑ̃ ἠ̃ν Θεάγης ἀδελφόσ: ὅδε δὲ Αδείμαντοσ, ὁ Αρίστωνοσ, οὑ̃ ἀδελφὸς οὑτοσὶ Πλάτων, καὶ Αἰαντόδωροσ, οὑ̃ Απολλόδωρος ὅδε ἀδελφόσ. καὶ ἄλλους πολλοὺς ἐγὼ ἔχω ὑμι̃ν εἰπει̃ν, ὡ̃ν τινα ἐχρη̃ν μάλιστα μὲν ἐν τω̨̃ ἑαυτου̃ λόγω̨ παρασχέσθαι Μέλητον μάρτυρα: εἰ δὲ τότε ἐπελάθετο, νυ̃ν παρασχέσθω - ἐγὼ παραχωρω̃ - καὶ λεγέτω εἴ τι ἔχει τοιου̃τον. ἀλλὰ τούτου πα̃ν τοὐναντίον εὑρήσετε, ὠ̃ ἄνδρεσ, πάντας ἐμοὶ βοηθει̃ν ἑτοίμους τω̨̃ διαφθείροντι, τω̨̃ κακὰ ἐργαζομένω̨ τοὺς οἰκείους αὐτω̃ν, ὥς φασι Μέλητος καὶ Άνυτοσ. αὐτοὶ μὲν γὰρ οἱ διεφθαρμένοι τάχ ἂν λόγον ἔχοιεν βοηθου̃ντεσ: οἱ δὲ ἀδιάφθαρτοι, πρεσβύτεροι ἤδη ἄνδρεσ, οἱ τούτων προσήκοντεσ, τίνα ἄλλον ἔχουσι λόγον βοηθου̃ντες ἐμοὶ ἀλλ ἢ τὸν ὀρθόν τε καὶ δίκαιον, ὅτι συνίσασι Μελήτω̨ μὲν ψευδομένω̨, ἐμοὶ δὲ ἀληθεύοντι;