2 καὶ προσεύξατο πρὸς κύριον καὶ εἰ̃πεν ὠ̃ κύριε οὐχ οὑ̃τοι οἱ λόγοι μου ἔτι ὄντος μου ἐν τη̨̃ γη̨̃ μου διὰ του̃το προέφθασα του̃ φυγει̃ν εἰς Θαρσις διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοω̃ν ἐπὶ ται̃ς κακίαις