Υπολαβὼν οὐ̃ν ὁ Αλκιβιάδησ, Οὐ καλω̃ς λέγεισ, ἔφη, ὠ̃ Καλλία: Σωκράτης μὲν γὰρ ὅδε ὁμολογει̃ μὴ μετει̃ναί οἱ μακρολογίας καὶ παραχωρει̃ Πρωταγόρα̨, του̃ δὲ διαλέγεσθαι οἱ̃ός τ εἰ̃ναι καὶ ἐπίστασθαι λόγον τε δου̃ναι καὶ δέξασθαι θαυμάζοιμ ἂν εἴ τω̨ ἀνθρώπων παραχωρει̃. εἰ μὲν οὐ̃ν καὶ Πρωταγόρας ὁμολογει̃ φαυλότερος εἰ̃ναι Σωκράτους διαλε - χθη̃ναι, ἐξαρκει̃ Σωκράτει: εἰ δὲ ἀντιποιει̃ται, διαλεγέσθω ἐρωτω̃ν τε καὶ ἀποκρινόμενοσ, μὴ ἐφ ἑκάστη̨ ἐρωτήσει μακρὸν λόγον ἀποτείνων, ἐκκρούων τοὺς λόγους καὶ οὐκ ἐθέλων διδόναι λόγον, ἀλλ ἀπομηκύνων ἕως ἂν ἐπιλάθωνται περὶ ὅτου τὸ ἐρώτημα ἠ̃ν οἱ πολλοὶ τω̃ν ἀκουόντων: ἐπεὶ Σωκράτη γε ἐγὼ ἐγγυω̃μαι μὴ ἐπιλήσεσθαι, οὐχ ὅτι παίζει καί φησιν ἐπιλήσμων εἰ̃ναι. ἐμοὶ μὲν οὐ̃ν δοκει̃ ἐπιεικέστερα Σωκράτης λέγειν: χρὴ γὰρ ἕκαστον τὴν ἑαυτου̃ γνώμην ἀποφαίνεσθαι.