τίνα οὐ̃ν ἀμήχανος συμφορὰ καθαιρει̃ ἐν πλοίου ἀρχη̨̃; δη̃λον ὅτι οὐ τὸν ἰδιώτην: ὁ μὲν γὰρ ἰδιώτης ἀεὶ καθή̨ρηται. ὥσπερ οὐ̃ν οὐ τὸν κείμενόν τις ἂν καταβάλοι, ἀλλὰ τὸν μὲν ἑστω̃τά ποτε καταβάλοι ἄν τις ὥστε κείμενον ποιη̃σαι, τὸν δὲ κείμενον οὔ, οὕτω καὶ τὸν εὐμήχανον ὄντα ποτὲ ἀμήχανος ἂν συμφορὰ καθέλοι, τὸν δὲ ἀεὶ ἀμήχανον ὄντα οὔ, καὶ τὸν κυβερνήτην μέγας χειμὼν ἐπιπεσὼν ἀμήχανον ἂν ποιήσειεν, καὶ γεωργὸν χαλεπὴ ὥρα ἐπελθου̃σα ἀμήχανον ἂν θείη, καὶ ἰατρὸν ταὐτὰ ταυ̃τα. τω̨̃ μὲν γὰρ ἐσθλω̨̃ ἐγχωρει̃ κακω̨̃ γενέσθαι, ὥσπερ καὶ παρ ἄλλου ποιητου̃ μαρτυρει̃ται του̃ εἰπόντοσ -