~Ην γάρ ποτε χρόνος ὅτε θεοὶ μὲν ἠ̃σαν, θνητὰ δὲ γένη οὐκ ἠ̃ν. ἐπειδὴ δὲ καὶ τούτοις χρόνος ἠ̃λθεν εἱμαρμένος γενέσεωσ, τυπου̃σιν αὐτὰ θεοὶ γη̃ς ἔνδον ἐκ γη̃ς καὶ πυρὸς μείξαντες καὶ τω̃ν ὅσα πυρὶ καὶ γη̨̃ κεράννυται. ἐπειδὴ δ ἄγειν αὐτὰ πρὸς φω̃ς ἔμελλον, προσέταξαν Προμηθει̃ καὶ Επιμηθει̃ κοσμη̃σαί τε καὶ νει̃μαι δυνάμεις ἑκάστοις ὡς πρέπει. Προμηθέα δὲ παραιτει̃ται Επιμηθεὺς αὐτὸς νει̃μαι, Νείμαντος δέ μου, ἔφη, ἐπίσκεψαι καὶ οὕτω πείσας νέμει. νέμων δὲ τοι̃ς μὲν ἰσχὺν ἄνευ τάχους προση̃πτεν, τοὺς δ ἀσθενεστέρους τάχει ἐκόσμει: τοὺς δὲ ὥπλιζε, τοι̃ς δ ἄοπλον διδοὺς φύσιν ἄλλην τιν αὐτοι̃ς ἐμηχανα̃το δύναμιν εἰς σωτηρίαν. ἃ μὲν γὰρ αὐτω̃ν σμικρότητι ἤμπισχεν, πτηνὸν φυγὴν ἢ κατάγειον οἴκησιν ἔνεμεν: ἃ δὲ ηὐ̃ξε μεγέθει, τω̨̃δε αὐτω̨̃ αὐτὰ ἔσω̨ζεν: καὶ τἀ̃λλα οὕτως ἐπανισω̃ν ἔνεμεν. ταυ̃τα δὲ ἐμηχανα̃το εὐλάβειαν ἔχων μή τι γένος ἀϊστωθείη: ἐπειδὴ δὲ αὐτοι̃ς ἀλληλοφθοριω̃ν διαφυγὰς ἐπήρκεσε, πρὸς τὰς ἐκ Διὸς ὥρας εὐμάρειαν ἐμηχανα̃το ἀμφιεννὺς αὐτὰ πυκναι̃ς τε θριξὶν καὶ στερεοι̃ς δέρμασιν, ἱκανοι̃ς μὲν ἀμυ̃ναι χειμω̃να, δυνατοι̃ς δὲ καὶ καύματα, καὶ εἰς εὐνὰς ἰου̃σιν ὅπως ὑπάρχοι τὰ αὐτὰ ταυ̃τα στρωμνὴ οἰκεία τε καὶ αὐτοφυὴς ἑκάστω̨: καὶ ὑποδω̃ν τὰ μὲν ὁπλαι̃σ, τὰ δὲ [θριξὶν καὶ] δέρμασιν στερεοι̃ς καὶ ἀναίμοισ. τοὐντευ̃θεν τροφὰς ἄλλοις ἄλλας ἐξεπόριζεν, τοι̃ς μὲν ἐκ γη̃ς βοτάνην, ἄλλοις δὲ δένδρων καρπούσ, τοι̃ς δὲ ῥίζασ: ἔστι δ οἱ̃ς ἔδωκεν εἰ̃ναι τροφὴν ζώ̨ων ἄλλων βοράν: καὶ τοι̃ς μὲν ὀλιγογονίαν προση̃ψε, τοι̃ς δ ἀναλισκομένοις ὑπὸ τούτων πολυγονίαν, σωτηρίαν τω̨̃ γένει πορίζων. ἅτε δὴ οὐ̃ν οὐ πάνυ τι σοφὸς ὢν ὁ Επιμηθεὺς ἔλαθεν αὑτὸν καταναλώσας τὰς δυνάμεις εἰς τὰ ἄλογα: λοιπὸν δὴ ἀκό - σμητον ἔτι αὐτω̨̃ ἠ̃ν τὸ ἀνθρώπων γένοσ, καὶ ἠπόρει ὅτι χρήσαιτο. ἀπορου̃ντι δὲ αὐτω̨̃ ἔρχεται Προμηθεὺς ἐπισκεψό - μενος τὴν νομήν, καὶ ὁρα̨̃ τὰ μὲν ἄλλα ζω̨̃α ἐμμελω̃ς πάντων ἔχοντα, τὸν δὲ ἄνθρωπον γυμνόν τε καὶ ἀνυπόδητον καὶ ἄστρωτον καὶ ἄοπλον: ἤδη δὲ καὶ ἡ εἱμαρμένη ἡμέρα παρη̃ν, ἐν ἡ̨̃ ἔδει καὶ ἄνθρωπον ἐξιέναι ἐκ γη̃ς εἰς φω̃σ. ἀπορία̨ οὐ̃ν σχόμενος ὁ Προμηθεὺς ἥντινα σωτηρίαν τω̨̃ ἀνθρώπω̨ εὕροι, κλέπτει Ηφαίστου καὶ Αθηνα̃ς τὴν ἔντεχνον σοφίαν σὺν πυρί - ἀμήχανον γὰρ ἠ̃ν ἄνευ πυρὸς αὐτὴν κτητήν τω̨ ἢ χρησίμην γενέσθαι - καὶ οὕτω δὴ δωρει̃ται ἀνθρώπω̨. τὴν μὲν οὐ̃ν περὶ τὸν βίον σοφίαν ἄνθρωπος ταύτη̨ ἔσχεν, τὴν δὲ πολιτικὴν οὐκ εἰ̃χεν: ἠ̃ν γὰρ παρὰ τω̨̃ Διί. τω̨̃ δὲ Προμηθει̃ εἰς μὲν τὴν ἀκρόπολιν τὴν του̃ Διὸς οἴκησιν οὐκέτι ἐνεχώρει εἰσελθει̃ν - πρὸς δὲ καὶ αἱ Διὸς φυλακαὶ φοβεραὶ ἠ̃σαν - εἰς δὲ τὸ τη̃ς Αθηνα̃ς καὶ Ηφαίστου οἴκημα τὸ κοινόν, ἐν ὡ̨̃ ἐφιλοτεχνείτην, λαθὼν εἰσέρχεται, καὶ κλέψας τήν τε ἔμπυρον τέχνην τὴν του̃ Ηφαίστου καὶ τὴν ἄλλην τὴν τη̃ς Αθηνα̃ς δίδωσιν ἀνθρώπω̨, καὶ ἐκ τούτου εὐπορία μὲν ἀνθρώπω̨ του̃ βίου γίγνεται, Προμηθέα δὲ δι Επιμηθέα ὕστερον, ἡ̨̃περ λέγεται, κλοπη̃ς δίκη μετη̃λθεν.