οὐ δήπου του̃τό γε λέγων, κακὸν <ἐσθλὸν ἔμμεναι>, εἰ̃τα τὸν θεόν φησιν μόνον του̃το ἂν ἔχειν καὶ τω̨̃ θεω̨̃ του̃το γέρας ἀπένειμε μόνω̨: ἀκόλαστον γὰρ ἄν τινα λέγοι Σιμωνί - δην ὁ Πρόδικος καὶ οὐδαμω̃ς Κει̃ον. ἀλλ ἅ μοι δοκει̃ διανοει̃σθαι Σιμωνίδης ἐν τούτω̨ τω̨̃ ἄ̨σματι, ἐθέλω σοι εἰπει̃ν, εἰ βούλει λαβει̃ν μου πει̃ραν ὅπως ἔχω, ὃ σὺ λέγεις του̃το, περὶ ἐπω̃ν: ἐὰν δὲ βούλη̨, σου̃ ἀκούσομαι.