Τί οὐ̃ν, ὠ̃ Πρωταγόρα, ἀποκρινούμεθα αὐτω̨̃, ταυ̃τα ὁμο - λογήσαντεσ, ἐὰν ἡμα̃ς ἐπανέρηται: Οὐκ ἄρα ἐστὶν ὁσιότης οἱ̃ον δίκαιον εἰ̃ναι πρα̃γμα, οὐδὲ δικαιοσύνη οἱ̃ον ὅσιον ἀλλ οἱ̃ον μὴ ὅσιον: ἡ δ ὁσιότης οἱ̃ον μὴ δίκαιον, ἀλλ ἄδικον ἄρα, τὸ δὲ ἀνόσιον; τί αὐτω̨̃ ἀποκρινούμεθα; ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτὸς ὑπέρ γε ἐμαυτου̃ φαίην ἂν καὶ τὴν δικαιοσύνην ὅσιον εἰ̃ναι καὶ τὴν ὁσιότητα δίκαιον: καὶ ὑπὲρ σου̃ δέ, εἴ με ἐώ̨ησ, ταὐτὰ ἂν ταυ̃τα ἀποκρινοίμην, ὅτι ἤτοι ταὐτόν γ ἐστιν δι - καιότης ὁσιότητι ἢ ὅτι ὁμοιότατον, καὶ μάλιστα πάντων ἥ τε δικαιοσύνη οἱ̃ον ὁσιότης καὶ ἡ ὁσιότης οἱ̃ον δικαιοσύνη. ἀλλ ὅρα εἰ διακωλύεις ἀποκρίνεσθαι, ἢ καὶ σοὶ συνδοκει̃ οὕτωσ. { - } Οὐ πάνυ μοι δοκει̃, ἔφη, ὠ̃ Σώκρατεσ, οὕτως ἁπλου̃ν εἰ̃ναι, ὥστε συγχωρη̃σαι τήν τε δικαιοσύνην ὅσιον εἰ̃ναι καὶ τὴν ὁσιότητα δίκαιον, ἀλλά τί μοι δοκει̃ ἐν αὐτω̨̃ διάφορον εἰ̃ναι. ἀλλὰ τί του̃το διαφέρει; ἔφη: εἰ γὰρ βούλει, ἔστω ἡμι̃ν καὶ δικαιοσύνη ὅσιον καὶ ὁσιότης δίκαιον. { - } Μή μοι, ἠ̃ν δ ἐγώ: οὐδὲν γὰρ δέομαι τὸ εἰ βούλει του̃το καὶ εἴ σοι δοκει̃ ἐλέγχεσθαι, ἀλλ ἐμέ τε καὶ σέ: τὸ δ ἐμέ τε καὶ σέ του̃το λέγω, οἰόμενος οὕτω τὸν λόγον βέλτιστ ἂν ἐλέγχεσθαι, εἴ τις τὸ εἴ ἀφέλοι αὐτου̃. { - } Αλλὰ μέν - τοι, ἠ̃ δ ὅσ, προσέοικέν τι δικαιοσύνη ὁσιότητι: καὶ γὰρ ὁτιου̃ν ὁτω̨ου̃ν ἁμη̨̃ γέ πη̨ προσέοικεν. τὸ γὰρ λευκὸν τω̨̃ μέλανι ἔστιν ὅπη̨ προσέοικεν, καὶ τὸ σκληρὸν τω̨̃ μαλακω̨̃, καὶ τἀ̃λλα ἃ δοκει̃ ἐναντιώτατα εἰ̃ναι ἀλλήλοισ: καὶ ἃ τότε ἔφαμεν ἄλλην δύναμιν ἔχειν καὶ οὐκ εἰ̃ναι τὸ ἕτερον οἱ̃ον τὸ ἕτερον, τὰ του̃ προσώπου μόρια, ἁμη̨̃ γέ πη̨ προσέοικεν καὶ ἔστιν τὸ ἕτερον οἱ̃ον τὸ ἕτερον. ὥστε τούτω̨ γε τω̨̃ τρόπω̨ κἂν ταυ̃τα ἐλέγχοισ, εἰ βούλοιο, ὡς ἅπαντά ἐστιν ὅμοια ἀλλήλοισ. ἀλλ οὐχὶ τὰ ὅμοιόν τι ἔχοντα ὅμοια δίκαιον καλει̃ν, οὐδὲ τὰ ἀνόμοιόν τι ἔχοντα ἀνόμοια, κἂν πάνυ σμικρὸν ἔχη̨ τὸ ὅμοιον. { - } Καὶ ἐγὼ θαυμάσας εἰ̃πον πρὸς αὐτόν: ~Η γὰρ οὕτω σοι τὸ δίκαιον καὶ τὸ ὅσιον πρὸς ἄλληλα ἔχει, ὥστε ὅμοιόν τι σμικρὸν ἔχειν ἀλλήλοισ; { - } Οὐ πάνυ, ἔφη, οὕτωσ, οὐ μέντοι οὐδὲ αὐ̃ ὡς σύ μοι δοκει̃ς οἴεσθαι. { - } Αλλὰ μήν, ἔφην ἐγώ, ἐπειδὴ δυσχερω̃ς δοκει̃ς μοι ἔχειν πρὸς του̃το, του̃το μὲν ἐάσωμεν, τόδε δὲ ἄλλο ὡ̃ν ἔλεγες ἐπισκεψώμεθα. ἀφροσύνην τι καλει̃σ; { - } Έφη. { - } Τούτω̨ τω̨̃ πράγματι οὐ πα̃ν τοὐναντίον ἐστὶν ἡ σοφία; { - } Έμοιγε δοκει̃, ἔφη. { - } Πότερον δὲ ὅταν πράττωσιν ἅνθρωποι ὀρθω̃ς τε καὶ ὠφελίμωσ, τότε σωφρονει̃ν σοι δοκου̃σιν οὕτω πράττοντεσ, ἢ [εἰ] τοὐναντίον [ἔπραττον]; { - } Σωφρονει̃ν, ἔφη. { - } Οὐκου̃ν σωφροσύνη̨ σωφρονου̃σιν; { - } Ανάγκη. { - } Οὐκου̃ν οἱ μὴ ὀρθω̃ς πράττοντες ἀφρόνως πράττουσιν καὶ οὐ σωφρονου̃σιν οὕτω πράττοντεσ; { - } Συνδοκει̃ μοι, ἔφη. { - } Τοὐναντίον ἄρα ἐστὶν τὸ ἀφρόνως πράττειν τω̨̃ σωφρόνωσ; { - } Έφη. { - } Οὐκου̃ν τὰ μὲν ἀφρόνως πραττόμενα ἀφροσύνη̨ πράττεται, τὰ δὲ σωφρόνως σωφροσύνη̨; { - } Ωμολόγει. { - } Οὐκου̃ν εἴ τι ἰσχύϊ πράττεται, ἰσχυρω̃ς πράττεται, καὶ εἴ τι ἀσθενεία̨, ἀσθενω̃σ; { - } Εδόκει. { - } Καὶ εἴ τι μετὰ τάχουσ, ταχέωσ, καὶ εἴ τι μετὰ βραδυτη̃τοσ, βραδέωσ; { - } Έφη. { - } Καὶ εἴ τι δὴ ὡσαύτως πράττεται, ὑπὸ του̃ αὐτου̃ πράττεται, καὶ εἴ τι ἐναντίωσ, ὑπὸ του̃ ἐναντίου; { - } Συνέφη. { - } Φέρε δή, ἠ̃ν δ ἐγώ, ἔστιν τι καλόν; { - } Συνεχώρει. { - } Τούτω̨ ἔστιν τι ἐναντίον πλὴν τὸ αἰσχρόν; { - } Οὐκ ἔστιν. { - } Τί δέ; ἔστιν τι ἀγαθόν; { - } Έστιν. { - } Τούτω̨ ἔστιν τι ἐναν - τίον πλὴν τὸ κακόν; { - } Οὐκ ἔστιν. { - } Τί δέ; ἔστιν τι ὀξὺ ἐν φωνη̨̃; { - } Έφη. { - } Τούτω̨ μὴ ἔστιν τι ἐναντίον ἄλλο πλὴν τὸ βαρύ; { - } Οὐκ ἔφη. { - } Οὐκου̃ν, ἠ̃ν δ ἐγώ, ἑνὶ ἑκάστω̨ τω̃ν ἐναν - τίων ἓν μόνον ἐστὶν ἐναντίον καὶ οὐ πολλά; { - } Συνωμολόγει.