Αλλὰ γάρ, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι, ὡς μὲν ἐγὼ οὐκ ἀδικω̃ κατὰ τὴν Μελήτου γραφήν, οὐ πολλη̃ς μοι δοκει̃ εἰ̃ναι ἀπο - λογίασ, ἀλλὰ ἱκανὰ καὶ ταυ̃τα: ὃ δὲ καὶ ἐν τοι̃ς ἔμπροσθεν ἔλεγον, ὅτι πολλή μοι ἀπέχθεια γέγονεν καὶ πρὸς πολλούσ, εὐ̃ ἴστε ὅτι ἀληθές ἐστιν. καὶ του̃τ ἔστιν ὃ ἐμὲ αἱρει̃, ἐάν - περ αἱρη̨̃, οὐ Μέλητος οὐδὲ Άνυτος ἀλλ ἡ τω̃ν πολλω̃ν δια - βολή τε καὶ φθόνοσ. ἃ δὴ πολλοὺς καὶ ἄλλους καὶ ἀγαθοὺς ἄνδρας ἥ̨ρηκεν, οἰ̃μαι δὲ καὶ αἱρήσει: οὐδὲν δὲ δεινὸν μὴ ἐν ἐμοὶ στη̨̃.