Εἰ̃εν δή, ὠ̃ ἄνδρεσ: ἃ μὲν ἐγὼ ἔχοιμ ἂν ἀπολογει̃σθαι, σχεδόν ἐστι ταυ̃τα καὶ ἄλλα ἴσως τοιαυ̃τα. τάχα δ ἄν τις ὑμω̃ν ἀγανακτήσειεν ἀναμνησθεὶς ἑαυτου̃, εἰ ὁ μὲν καὶ ἐλάττω τουτουὶ̈ του̃ ἀγω̃νος ἀγω̃να ἀγωνιζόμενος ἐδεήθη τε καὶ ἱκέτευσε τοὺς δικαστὰς μετὰ πολλω̃ν δακρύων, παιδία τε αὑτου̃ ἀναβιβασάμενος ἵνα ὅτι μάλιστα ἐλεηθείη, καὶ ἄλλους τω̃ν οἰκείων καὶ φίλων πολλούσ, ἐγὼ δὲ οὐδὲν ἄρα τούτων ποιήσω, καὶ ταυ̃τα κινδυνεύων, ὡς ἂν δόξαιμι, τὸν ἔσχατον κίνδυνον. τάχ ἂν οὐ̃ν τις ταυ̃τα ἐννοήσας αὐθαδέστερον ἂν πρός με σχοίη καὶ ὀργισθεὶς αὐτοι̃ς τούτοις θει̃το ἂν μετ ὀργη̃ς τὴν ψη̃φον. εἰ δή τις ὑμω̃ν οὕτως ἔχει - οὐκ ἀξιω̃ μὲν γὰρ ἔγωγε, εἰ δ οὐ̃ν - ἐπιεικη̃ ἄν μοι δοκω̃ πρὸς του̃τον λέγειν λέγων ὅτι Εμοί, ὠ̃ ἄριστε, εἰσὶν μέν πού τινες καὶ οἰκει̃οι: καὶ γὰρ του̃το αὐτὸ τὸ του̃ Ομήρου, οὐδ ἐγὼ ἀπὸ δρυὸς οὐδ ἀπὸ πέτρησ πέφυκα ἀλλ ἐξ ἀνθρώπων, ὥστε καὶ οἰκει̃οί μοί εἰσι καὶ ὑει̃ς γε, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι, τρει̃σ, εἱ̃ς μὲν μειράκιον ἤδη, δύο δὲ παιδία: ἀλλ ὅμως οὐδένα αὐτω̃ν δευ̃ρο ἀναβιβασάμενος δεήσομαι ὑμω̃ν ἀποψηφίσασθαι. τί δὴ οὐ̃ν οὐδὲν τούτων ποιήσω; οὐκ αὐθαδιζόμενοσ, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι, οὐδ ὑμα̃ς ἀτιμάζων, ἀλλ εἰ μὲν θαρραλέως ἐγὼ ἔχω πρὸς θάνατον ἢ μή, ἄλλος λόγοσ, πρὸς δ οὐ̃ν δόξαν καὶ ἐμοὶ καὶ ὑμι̃ν καὶ ὅλη̨ τη̨̃ πόλει οὔ μοι δοκει̃ καλὸν εἰ̃ναι ἐμὲ τούτων οὐδὲν ποιει̃ν καὶ τηλικόνδε ὄντα καὶ του̃το τοὔνομα ἔχοντα, εἴτ οὐ̃ν ἀληθὲς εἴτ οὐ̃ν ψευ̃δοσ, ἀλλ οὐ̃ν δεδογμένον γέ ἐστί τω̨ Σωκράτη διαφέρειν τω̃ν πολλω̃ν ἀνθρώπων. εἰ οὐ̃ν ὑμω̃ν οἱ δοκου̃ντες διαφέρειν εἴτε σοφία̨ εἴτε ἀνδρεία̨ εἴτε ἄλλη̨ ἡ̨τινιου̃ν ἀρετη̨̃ τοιου̃τοι ἔσονται, αἰσχρὸν ἂν εἴη: οἵουσπερ ἐγὼ πολλάκις ἑώρακά τινας ὅταν κρίνωνται, δο - κου̃ντας μέν τι εἰ̃ναι, θαυμάσια δὲ ἐργαζομένουσ, ὡς δεινόν τι οἰομένους πείσεσθαι εἰ ἀποθανου̃νται, ὥσπερ ἀθανάτων ἐσομένων ἂν ὑμει̃ς αὐτοὺς μὴ ἀποκτείνητε: οἳ ἐμοὶ δοκου̃σιν αἰσχύνην τη̨̃ πόλει περιάπτειν, ὥστ ἄν τινα καὶ τω̃ν ξένων ὑπολαβει̃ν ὅτι οἱ διαφέροντες Αθηναίων εἰς ἀρετήν, οὓς αὐτοὶ ἑαυτω̃ν ἔν τε ται̃ς ἀρχαι̃ς καὶ ται̃ς ἄλλαις τιμαι̃ς προκρίνουσιν, οὑ̃τοι γυναικω̃ν οὐδὲν διαφέρουσιν. ταυ̃τα γάρ, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι, οὔτε ὑμα̃ς χρὴ ποιει̃ν τοὺς δοκου̃ντας καὶ ὁπη̨ου̃ν τι εἰ̃ναι, οὔτἂν ἡμει̃ς ποιω̃μεν, ὑμα̃ς ἐπι - τρέπειν, ἀλλὰ του̃το αὐτὸ ἐνδείκνυσθαι, ὅτι πολὺ μα̃λλον καταψηφιει̃σθε του̃ τὰ ἐλεινὰ ταυ̃τα δράματα εἰσάγοντος καὶ καταγέλαστον τὴν πόλιν ποιου̃ντος ἢ του̃ ἡσυχίαν ἄγοντοσ. 