γενοίμεθα κακω̃ς πράξαντες οὔτε ἰατροὶ οὔτε τέκτονες οὔτε ἄλλο οὐδὲν τω̃ν τοιούτων: ὅστις δὲ μὴ ἰατρὸς ἂν γένοιτο κακω̃ς πράξασ, δη̃λον ὅτι οὐδὲ κακὸς ἰατρόσ. οὕτω καὶ ὁ μὲν ἀγαθὸς ἀνὴρ γένοιτ ἄν ποτε καὶ κακὸς ἢ ὑπὸ χρόνου ἢ ὑπὸ πόνου ἢ ὑπὸ νόσου ἢ ὑπὸ ἄλλου τινὸς περιπτώματοσ - αὕτη γὰρ μόνη ἐστὶ κακὴ πρα̃ξισ, ἐπιστήμης στερηθη̃ναι - ὁ δὲ κακὸς ἀνὴρ οὐκ ἄν ποτε γένοιτο κακόσ - ἔστιν γὰρ ἀεί - ἀλλ εἰ μέλλει κακὸς γενέσθαι, δει̃ αὐτὸν πρότερον ἀγαθὸν γενέσθαι. ὥστε καὶ του̃το του̃ ἄ̨σματος πρὸς του̃το τείνει, ὅτι εἰ̃ναι μὲν ἄνδρα ἀγαθὸν οὐχ οἱ̃όν τε, διατελου̃ντα ἀγαθόν, γενέσθαι δὲ ἀγαθὸν οἱ̃όν τε, καὶ κακόν γε τὸν αὐτὸν του̃τον: ἐπὶ πλει̃στον δὲ καὶ ἄριστοί εἰσιν οὓς ἂν οἱ θεοὶ φιλω̃σιν.