Τὸ μὲν μὴ ἀγανακτει̃ν, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι, ἐπὶ τούτω̨ τω̨̃ γεγονότι, ὅτι μου κατεψηφίσασθε, ἄλλα τέ μοι πολλὰ συμβάλλεται, καὶ οὐκ ἀνέλπιστόν μοι γέγονεν τὸ γεγονὸς του̃το, ἀλλὰ πολὺ μα̃λλον θαυμάζω ἑκατέρων τω̃ν ψήφων τὸν γεγονότα ἀριθμόν. οὐ γὰρ ὠ̨όμην ἔγωγε οὕτω παρ ὀλίγον ἔσεσθαι ἀλλὰ παρὰ πολύ: νυ̃ν δέ, ὡς ἔοικεν, εἰ τριάκοντα μόναι μετέπεσον τω̃ν ψήφων, ἀπεπεφεύγη ἄν. Μέλητον μὲν οὐ̃ν, ὡς ἐμοὶ δοκω̃, καὶ νυ̃ν ἀποπέφευγα, καὶ οὐ μόνον ἀποπέφευγα, ἀλλὰ παντὶ δη̃λον του̃τό γε, ὅτι εἰ μὴ ἀνέβη Άνυτος καὶ Λύκων κατηγορήσοντες ἐμου̃, κἂν ὠ̃φλε χιλίας δραχμάσ, οὐ μεταλαβὼν τὸ πέμπτον μέρος τω̃ν ψήφων.