Έστιν ὅστις ἀνθρώπων, ὠ̃ Μέλητε, ἀνθρώπεια μὲν νομίζει πράγματ εἰ̃ναι, ἀνθρώπους δὲ οὐ νομίζει; ἀποκρινέσθω, ὠ̃ ἄνδρεσ, καὶ μὴ ἄλλα καὶ ἄλλα θορυβείτω: ἔσθ ὅστις ἵππους μὲν οὐ νομίζει, ἱππικὰ δὲ πράγματα; ἢ αὐλητὰς μὲν οὐ νομίζει εἰ̃ναι, αὐλητικὰ δὲ πράγματα; οὐκ ἔστιν, ὠ̃ ἄριστε ἀνδρω̃ν: εἰ μὴ σὺ βούλει ἀποκρίνεσθαι, ἐγὼ σοὶ λέγω καὶ τοι̃ς ἄλλοις τουτοισί. ἀλλὰ τὸ ἐπὶ τούτω̨ γε ἀπόκριναι: ἔσθ ὅστις δαιμόνια μὲν νομίζει πράγματ εἰ̃ναι, δαίμονας δὲ οὐ νομίζει;