Καὶ ἐγώ - ἔγνων γὰρ ὅτι οὐκ ἤρεσεν αὐτὸς αὑτω̨̃ ται̃ς ἀποκρίσεσιν ται̃ς ἔμπροσθεν, καὶ ὅτι οὐκ ἐθελήσοι ἑκὼν εἰ̃ναι ἀποκρινόμενος διαλέγεσθαι - ἡγησάμενος οὐκέτι ἐμὸν ἔργον εἰ̃ναι παρει̃ναι ἐν ται̃ς συνουσίαισ, Αλλά τοι, ἔφην, ὠ̃ Πρωταγόρα, οὐδ ἐγὼ λιπαρω̃ς ἔχω παρὰ τὰ σοὶ δοκου̃ντα τὴν συνουσίαν ἡμι̃ν γίγνεσθαι, ἀλλ ἐπειδὰν σὺ βούλη̨ διαλέγεσθαι ὡς ἐγὼ δύναμαι ἕπεσθαι, τότε σοι διαλέξομαι. σὺ μὲν γάρ, ὡς λέγεται περὶ σου̃, φὴ̨ς δὲ καὶ αὐτόσ, καὶ ἐν μακρολογία̨ καὶ ἐν βραχυλογία̨ οἱ̃ός τ εἰ̃ συνουσίας ποιει̃σθαι - σοφὸς γὰρ εἰ̃ - ἐγὼ δὲ τὰ μακρὰ ταυ̃τα ἀδύνατοσ, ἐπεὶ ἐβουλόμην ἂν οἱ̃ός τ εἰ̃ναι. ἀλλὰ σὲ ἐχρη̃ν ἡμι̃ν συγχωρει̃ν τὸν ἀμφότερα δυνάμενον, ἵνα ἡ συνουσία ἐγίγνετο: νυ̃ν δὲ ἐπειδὴ οὐκ ἐθέλεις καὶ ἐμοί τις ἀσχολία ἐστὶν καὶ οὐκ ἂν οἱ̃ός τ εἴην σοι παραμει̃ναι ἀποτείνοντι μακροὺς λόγουσ - ἐλθει̃ν γάρ ποί με δει̃ - εἰ̃μι: ἐπεὶ καὶ ταυ̃τ ἂν ἴσως οὐκ ἀηδω̃ς σου ἤκουον.