Αλλὰ γὰρ οὔτε τούτων οὐδέν ἐστιν, οὐδέ γ εἴ τινος ἀκηκόατε ὡς ἐγὼ παιδεύειν ἐπιχειρω̃ ἀνθρώπους καὶ χρήματα πράττομαι, οὐδὲ του̃το ἀληθέσ. ἐπεὶ καὶ του̃τό γέ μοι δοκει̃ καλὸν εἰ̃ναι, εἴ τις οἱ̃ός τ εἴη παιδεύειν ἀνθρώπους ὥσπερ Γοργίας τε ὁ Λεοντι̃νος καὶ Πρόδικος ὁ Κει̃ος καὶ Ιππίας ὁ Ηλει̃οσ. τούτων γὰρ ἕκαστοσ, ὠ̃ ἄνδρεσ, οἱ̃ός τ ἐστὶν ἰὼν εἰς ἑκάστην τω̃ν πόλεων τοὺς νέουσ - οἱ̃ς ἔξεστι τω̃ν ἑαυτω̃ν πολιτω̃ν προι̃κα συνει̃ναι ὡ̨̃ ἂν βούλωνται - τούτους πείθουσι τὰς ἐκείνων συνουσίας ἀπολιπόντας σφίσιν συνει̃ναι χρή - ματα διδόντας καὶ χάριν προσειδέναι. ἐπεὶ καὶ ἄλλος ἀνήρ ἐστι Πάριος ἐνθάδε σοφὸς ὃν ἐγὼ ἠ̨σθόμην ἐπιδημου̃ντα: ἔτυχον γὰρ προσελθὼν ἀνδρὶ ὃς τετέλεκε χρήματα σοφισται̃ς πλείω ἢ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, Καλλία̨ τω̨̃ Ιππονίκου: του̃τον οὐ̃ν ἀνηρόμην - ἐστὸν γὰρ αὐτω̨̃ δύο ὑει̃ - ~Ω Καλλία, ἠ̃ν δ ἐγώ, εἰ μέν σου τὼ ὑει̃ πώλω ἢ μόσχω ἐγενέσθην, εἴχομεν ἂν αὐτοι̃ν ἐπιστάτην λαβει̃ν καὶ μισθώσασθαι ὃς ἔμελλεν αὐτὼ καλώ τε κἀγαθὼ ποιήσειν τὴν προσήκουσαν ἀρετήν, ἠ̃ν δ ἂν οὑ̃τος ἢ τω̃ν ἱππικω̃ν τις ἢ τω̃ν γεωργικω̃ν: νυ̃ν δ ἐπειδὴ ἀνθρώπω ἐστόν, τίνα αὐτοι̃ν ἐν νω̨̃ ἔχεις ἐπιστάτην λαβει̃ν; τίς τη̃ς τοιαύτης ἀρετη̃σ, τη̃ς ἀνθρωπίνης τε καὶ πολιτικη̃σ, ἐπιστήμων ἐστίν; οἰ̃μαι γάρ σε ἐσκέφθαι διὰ τὴν τω̃ν ὑέων κτη̃σιν. ἔστιν τισ, ἔφην ἐγώ, ἢ οὔ; Πάνυ γε, ἠ̃ δ ὅσ. Τίσ, ἠ̃ν δ ἐγώ, καὶ ποδαπόσ, καὶ πόσου διδάσκει; Εὔηνοσ, ἔφη, ὠ̃ Σώκρατεσ, Πάριοσ, πέντε μνω̃ν. καὶ ἐγὼ τὸν Εὔηνον ἐμακάρισα εἰ ὡς ἀληθω̃ς ἔχοι ταύτην τὴν τέχνην καὶ οὕτως ἐμμελω̃ς διδάσκει. ἐγὼ γου̃ν καὶ αὐτὸς ἐκαλλυνόμην τε καὶ ἡβρυνόμην ἂν εἰ ἠπιστάμην ταυ̃τα: ἀλλ οὐ γὰρ ἐπίσταμαι, ὠ̃ ἄνδρες Αθηναι̃οι.