Οὔτοι, ἠ̃ν δ ἐγώ, ἄλλου ἕνεκα ἐρωτω̃ πάντα ταυ̃τα ἢ σκέψασθαι βουλόμενος πω̃ς ποτ ἔχει τὰ περὶ τη̃ς ἀρετη̃ς καὶ τί ποτ ἐστὶν αὐτό, ἡ ἀρετή. οἰ̃δα γὰρ ὅτι τούτου φανερου̃ γενομένου μάλιστ ἂν κατάδηλον γένοιτο ἐκει̃νο περὶ οὑ̃ ἐγώ τε καὶ σὺ μακρὸν λόγον ἑκάτερος ἀπετείναμεν, ἐγὼ μὲν λέγων ὡς οὐ διδακτὸν ἀρετή, σὺ δ ὡς διδακτόν. καί μοι δοκει̃ ἡμω̃ν ἡ ἄρτι ἔξοδος τω̃ν λόγων ὥσπερ ἄνθρωπος κατηγορει̃ν τε καὶ καταγελα̃ν, καὶ εἰ φωνὴν λάβοι, εἰπει̃ν ἂν ὅτι Άτοποί γ ἐστέ, ὠ̃ Σώκρατές τε καὶ Πρωταγόρα: σὺ μὲν λέγων ὅτι οὐ διδακτόν ἐστιν ἀρετὴ ἐν τοι̃ς ἔμπροσθεν, νυ̃ν σεαυτω̨̃ τἀναντία σπεύδεισ, ἐπιχειρω̃ν ἀποδει̃ξαι ὡς πάντα χρήματά ἐστιν ἐπι - στήμη, καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ ἡ ἀνδρεία, ὡ̨̃ τρόπω̨ μάλιστ ἂν διδακτὸν φανείη ἡ ἀρετή. εἰ μὲν γὰρ ἄλλο τι ἠ̃ν ἢ ἐπιστήμη ἡ ἀρετή, ὥσπερ Πρωταγόρας ἐπεχείρει λέγειν, σαφω̃ς οὐκ ἂν ἠ̃ν διδακτόν: νυ̃ν δὲ εἰ φανήσεται ἐπιστήμη ὅλον, ὡς σὺ σπεύδεισ, ὠ̃ Σώκρατεσ, θαυμάσιον ἔσται μὴ διδακτὸν ὄν. Πρωταγόρας δ αὐ̃ διδακτὸν τότε ὑποθέμενοσ, νυ̃ν τοὐναντίον ἔοικεν σπεύδοντι ὀλίγου πάντα μα̃λλον φανη̃ναι αὐτὸ ἢ ἐπιστήμην: καὶ οὕτως ἂν ἥκιστα εἴη διδακτόν. ἐγὼ οὐ̃ν, ὠ̃ Πρωταγόρα, πάντα ταυ̃τα καθορω̃ν ἄνω κάτω ταραττόμενα δεινω̃σ, πα̃σαν προθυμίαν ἔχω κατα - φανη̃ αὐτὰ γενέσθαι, καὶ βουλοίμην ἂν ταυ̃τα διεξελθόντας ἡμα̃ς ἐξελθει̃ν καὶ ἐπὶ τὴν ἀρετὴν ὅτι ἔστιν, καὶ πάλιν ἐπισκέψασθαι περὶ αὐτου̃ εἴτε διδακτὸν εἴτε μὴ διδακτόν, μὴ πολλάκις ἡμα̃ς ὁ Επιμηθεὺς ἐκει̃νος καὶ ἐν τη̨̃ σκέψει σφήλη̨ ἐξαπατήσασ, ὥσπερ καὶ ἐν τη̨̃ διανομη̨̃ ἠμέλησεν ἡμω̃ν, ὡς φὴ̨ς σύ. ἤρεσεν οὐ̃ν μοι καὶ ἐν τω̨̃ μύθω̨ ὁ Προμηθεὺς μα̃λλον του̃ Επιμηθέωσ: ὡ̨̃ χρώμενος ἐγὼ καὶ προμηθούμενος ὑπὲρ του̃ βίου του̃ ἐμαυτου̃ παντὸς πάντα ταυ̃τα πραγματεύομαι, καὶ εἰ σὺ ἐθέλοισ, ὅπερ καὶ κατ ἀρχὰς ἔλεγον, μετὰ σου̃ ἂν ἥδιστα ταυ̃τα συνδιασκοποίην.