Τὸ δὲ δὴ μετὰ του̃το ἐπιθυμω̃ ὑμι̃ν χρησμω̨δη̃σαι, ὠ̃ κατα - ψηφισάμενοί μου: καὶ γάρ εἰμι ἤδη ἐνταυ̃θα ἐν ὡ̨̃ μάλιστα ἄνθρωποι χρησμω̨δου̃σιν, ὅταν μέλλωσιν ἀποθανει̃σθαι. φημὶ γάρ, ὠ̃ ἄνδρες οἳ ἐμὲ ἀπεκτόνατε, τιμωρίαν ὑμι̃ν ἥξειν εὐθὺς μετὰ τὸν ἐμὸν θάνατον πολὺ χαλεπωτέραν νὴ Δία ἢ οἵαν ἐμὲ ἀπεκτόνατε: νυ̃ν γὰρ του̃το εἴργασθε οἰόμενοι μὲν ἀπαλ - λάξεσθαι του̃ διδόναι ἔλεγχον του̃ βίου, τὸ δὲ ὑμι̃ν πολὺ ἐναντίον ἀποβήσεται, ὡς ἐγώ φημι. πλείους ἔσονται ὑμα̃ς οἱ ἐλέγχοντεσ, οὓς νυ̃ν ἐγὼ κατει̃χον, ὑμει̃ς δὲ οὐκ ἠ̨σθά - νεσθε: καὶ χαλεπώτεροι ἔσονται ὅσω̨ νεώτεροί εἰσιν, καὶ ὑμει̃ς μα̃λλον ἀγανακτήσετε. εἰ γὰρ οἴεσθε ἀποκτείνοντες ἀνθρώπους ἐπισχήσειν του̃ ὀνειδίζειν τινὰ ὑμι̃ν ὅτι οὐκ ὀρθω̃ς ζη̃τε, οὐ καλω̃ς διανοει̃σθε: οὐ γάρ ἐσθ αὕτη ἡ ἀπαλ - λαγὴ οὔτε πάνυ δυνατὴ οὔτε καλή, ἀλλ ἐκείνη καὶ καλλίστη καὶ ῥά̨στη, μὴ τοὺς ἄλλους κολούειν ἀλλ ἑαυτὸν παρασκευά - ζειν ὅπως ἔσται ὡς βέλτιστοσ. ταυ̃τα μὲν οὐ̃ν ὑμι̃ν τοι̃ς καταψηφισαμένοις μαντευσάμενος ἀπαλλάττομαι.