Πρωταγόρας μὲν τοσαυ̃τα καὶ τοιαυ̃τα ἐπιδειξάμενος ἀπε - παύσατο του̃ λόγου. καὶ ἐγὼ ἐπὶ μὲν πολὺν χρόνον κεκηλη - μένος ἔτι πρὸς αὐτὸν ἔβλεπον ὡς ἐρου̃ντά τι, ἐπιθυμω̃ν ἀκούειν: ἐπεὶ δὲ δὴ ἠ̨σθόμην ὅτι τω̨̃ ὄντι πεπαυμένος εἴη, μόγις πως ἐμαυτὸν ὡσπερεὶ συναγείρας εἰ̃πον, βλέψας πρὸς τὸν Ιπποκράτη: ~Ω παι̃ Απολλοδώρου, ὡς χάριν σοι ἔχω ὅτι προύτρεψάς με ὡ̃δε ἀφικέσθαι: πολλου̃ γὰρ ποιου̃μαι ἀκηκοέναι ἃ ἀκήκοα Πρωταγόρου. ἐγὼ γὰρ ἐν μὲν τω̨̃ ἔμ - προσθεν χρόνω̨ ἡγούμην οὐκ εἰ̃ναι ἀνθρωπίνην ἐπιμέλειαν ἡ̨̃ ἀγαθοὶ οἱ ἀγαθοὶ γίγνονται: νυ̃ν δὲ πέπεισμαι. πλὴν σμικρόν τί μοι ἐμποδών, ὃ δη̃λον ὅτι Πρωταγόρας ῥα̨δίως ἐπεκδιδάξει, ἐπειδὴ καὶ τὰ πολλὰ ταυ̃τα ἐξεδίδαξεν. καὶ γὰρ εἰ μέν τις περὶ αὐτω̃ν τούτων συγγένοιτο ὁτω̨ου̃ν τω̃ν δημηγόρων, τάχ ἂν καὶ τοιούτους λόγους ἀκούσειεν ἢ Περι - κλέους ἢ ἄλλου τινὸς τω̃ν ἱκανω̃ν εἰπει̃ν: εἰ δὲ ἐπανέροιτό τινά τι, ὥσπερ βιβλία οὐδὲν ἔχουσιν οὔτε ἀποκρίνασθαι οὔτε αὐτοὶ ἐρέσθαι, ἀλλ ἐάν τις καὶ σμικρὸν ἐπερωτήση̨ τι τω̃ν ῥηθέντων, ὥσπερ τὰ χαλκία πληγέντα μακρὸν ἠχει̃ καὶ ἀπο - τείνει ἐὰν μὴ ἐπιλάβηταί τισ, καὶ οἱ ῥήτορες οὕτω, σμικρὰ ἐρωτηθέντες δόλιχον κατατείνουσι του̃ λόγου. Πρωταγόρας δὲ ὅδε ἱκανὸς μὲν μακροὺς λόγους καὶ καλοὺς εἰπει̃ν, ὡς αὐτὰ δηλοι̃, ἱκανὸς δὲ καὶ ἐρωτηθεὶς ἀποκρίνασθαι κατὰ βραχὺ καὶ ἐρόμενος περιμει̃ναί τε καὶ ἀποδέξασθαι τὴν ἀπόκρισιν, ἃ ὀλίγοις ἐστὶ παρεσκευασμένα. νυ̃ν οὐ̃ν, ὠ̃ Πρωταγόρα, σμικρου̃ τινος ἐνδεής εἰμι πάντ ἔχειν, εἴ μοι ἀποκρίναιο τόδε. τὴν ἀρετὴν φὴ̨ς διδακτὸν εἰ̃ναι, καὶ ἐγὼ εἴπερ ἄλλω̨ τω̨ ἀνθρώπων πειθοίμην ἄν, καὶ σοὶ πείθομαι: ὃ δ ἐθαύμασά σου λέγοντοσ, του̃τό μοι ἐν τη̨̃ ψυχη̨̃ ἀποπλήρωσον. ἔλεγες γὰρ ὅτι ὁ Ζεὺς τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν αἰδω̃ πέμψειε τοι̃ς ἀνθρώποισ, καὶ αὐ̃ πολλαχου̃ ἐν τοι̃ς λόγοις ἐλέγετο ὑπὸ σου̃ ἡ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ ὁσιότης καὶ πάντα ταυ̃τα ὡς ἕν τι εἴη συλλήβδην, ἀρετή: ταυ̃τ οὐ̃ν αὐτὰ δίελθέ μοι ἀκριβω̃ς τω̨̃ λόγω̨, πότερον ἓν μέν τί ἐστιν ἡ ἀρετή, μόρια δὲ αὐτη̃ς ἐστιν ἡ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ ὁσιότησ, ἢ ταυ̃τ ἐστὶν ἃ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον πάντα ὀνόματα του̃ αὐτου̃ ἑνὸς ὄντοσ. του̃τ ἐστὶν ὃ ἔτι ἐπιποθω̃.