Ταυ̃τα οὐ̃ν εἰπόντος του̃ Προδίκου πολλοὶ πάνυ τω̃ν παρόντων ἀπεδέξαντο: μετὰ δὲ τὸν Πρόδικον Ιππίας ὁ σοφὸς εἰ̃πεν, ~Ω ἄνδρεσ, ἔφη, οἱ παρόντεσ, ἡγου̃μαι ἐγὼ ὑμα̃ς συγγενει̃ς τε καὶ οἰκείους καὶ πολίτας ἅπαντας εἰ̃ναι - φύσει, οὐ νόμω̨: τὸ γὰρ ὅμοιον τω̨̃ ὁμοίω̨ φύσει συγγενές ἐστιν, ὁ δὲ νόμοσ, τύραννος ὢν τω̃ν ἀνθρώπων, πολλὰ παρὰ τὴν φύσιν βιάζεται - ἡμα̃ς οὐ̃ν αἰσχρὸν τὴν μὲν φύσιν τω̃ν πραγμάτων εἰδέναι, σοφωτάτους δὲ ὄντας τω̃ν Ελλήνων, καὶ κατ αὐτὸ του̃το νυ̃ν συνεληλυθότας τη̃ς τε Ελλάδος εἰς αὐτὸ τὸ πρυτανει̃ον τη̃ς σοφίας καὶ αὐτη̃ς τη̃ς πόλεως εἰς τὸν μέγιστον καὶ ὀλβιώτατον οἰ̃κον τόνδε, μηδὲν τούτου του̃ ἀξιώματος ἄξιον ἀποφήνασθαι, ἀλλ ὥσπερ τοὺς φαυλο - τάτους τω̃ν ἀνθρώπων διαφέρεσθαι ἀλλήλοισ. ἐγὼ μὲν οὐ̃ν καὶ δέομαι καὶ συμβουλεύω, ὠ̃ Πρωταγόρα τε καὶ Σώκρατεσ, συμβη̃ναι ὑμα̃ς ὥσπερ ὑπὸ διαιτητω̃ν ἡμω̃ν συμβιβαζόντων εἰς τὸ μέσον, καὶ μήτε σὲ τὸ ἀκριβὲς του̃το εἰ̃δος τω̃ν διαλόγων ζητει̃ν τὸ κατὰ βραχὺ λίαν, εἰ μὴ ἡδὺ Πρωταγόρα̨, ἀλλ ἐφει̃ναι καὶ χαλάσαι τὰς ἡνίας τοι̃ς λόγοισ, ἵνα μεγα - λοπρεπέστεροι καὶ εὐσχημονέστεροι ἡμι̃ν φαίνωνται, μήτ αὐ̃ Πρωταγόραν πάντα κάλων ἐκτείναντα, οὐρία̨ ἐφέντα, φεύγειν εἰς τὸ πέλαγος τω̃ν λόγων ἀποκρύψαντα γη̃ν, ἀλλὰ μέσον τι ἀμφοτέρους τεμει̃ν. ὣς οὐ̃ν ποιήσετε, καὶ πείθεσθέ μοι ῥαβδου̃χον καὶ ἐπιστάτην καὶ πρύτανιν ἑλέσθαι ὃς ὑμι̃ν φυλάξει τὸ μέτριον μη̃κος τω̃ν λόγων ἑκατέρου.