εὐπορώτεροι γάρ πως ἅπαντές ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι πρὸς ἅπαν ἔργον καὶ λόγον καὶ διανόημα: <μου̃νος δ εἴπερ τε νοήση̨>, αὐτίκα περιιὼν ζητει̃ ὅτω̨ ἐπιδείξηται καὶ μεθ ὅτου βεβαιώσηται, ἕως ἂν ἐντύχη̨. ὥσπερ καὶ ἐγὼ ἕνεκα τούτου σοὶ ἡδέως διαλέγομαι μα̃λλον ἢ ἄλλω̨ τινί, ἡγού - μενός σε βέλτιστ ἂν ἐπισκέψασθαι καὶ περὶ τω̃ν ἄλλων περὶ ὡ̃ν εἰκὸς σκοπει̃σθαι τὸν ἐπιεικη̃, καὶ δὴ καὶ περὶ ἀρετη̃σ. τίνα γὰρ ἄλλον ἢ σέ; ὅς γε οὐ μόνον αὐτὸς οἴει καλὸς κἀγαθὸς εἰ̃ναι, ὥσπερ τινὲς ἄλλοι αὐτοὶ μὲν ἐπιεικει̃ς εἰσιν, ἄλλους δὲ οὐ δύνανται ποιει̃ν: σὺ δὲ καὶ αὐτὸς ἀγαθὸς εἰ̃ καὶ ἄλλους οἱ̃ός τ εἰ̃ ποιει̃ν ἀγαθούσ, καὶ οὕτω πεπί - στευκας σαυτω̨̃, ὥστε καὶ ἄλλων ταύτην τὴν τέχνην ἀποκρυπτομένων σύ γ ἀναφανδὸν σεαυτὸν ὑποκηρυξάμενος εἰς πάντας τοὺς Έλληνασ, σοφιστὴν ἐπονομάσας σεαυτόν, ἀπέφηνας παιδεύσεως καὶ ἀρετη̃ς διδάσκαλον, πρω̃τος τού - του μισθὸν ἀξιώσας ἄρνυσθαι. πω̃ς οὐ̃ν οὐ σὲ χρη̃ν παρα - καλει̃ν ἐπὶ τὴν τούτων σκέψιν καὶ ἐρωτα̃ν καὶ ἀνακοινου̃σθαι; οὐκ ἔσθ ὅπως οὔ. καὶ νυ̃ν δὴ ἐγὼ ἐκει̃να, ἅπερ τὸ πρω̃τον ἠρώτων περὶ τούτων, πάλιν ἐπιθυμω̃ ἐξ ἀρχη̃ς τὰ μὲν ἀναμνησθη̃ναι παρὰ σου̃, τὰ δὲ συνδιασκέψασθαι. ἠ̃ν δέ, ὡς ἐγὠ̨̃μαι, τὸ ἐρώτημα τόδε: σοφία καὶ σωφροσύνη καὶ ἀνδρεία καὶ δικαιοσύνη καὶ ὁσιότησ, πότερον ταυ̃τα, πέντε ὄντα ὀνόματα, ἐπὶ ἑνὶ πράγματί ἐστιν, ἢ ἑκάστω̨ τω̃ν ὀνο - μάτων τούτων ὑπόκειταί τις ἴδιος οὐσία καὶ πρα̃γμα ἔχον ἑαυτου̃ δύναμιν ἕκαστον, οὐκ ὂν οἱ̃ον τὸ ἕτερον αὐτω̃ν τὸ ἕτερον; ἔφησθα οὐ̃ν σὺ οὐκ ὀνόματα ἐπὶ ἑνὶ εἰ̃ναι, ἀλλὰ ἕκαστον ἰδίω̨ πράγματι τω̃ν ὀνομάτων τούτων ἐπικει̃σθαι, πάντα δὲ ταυ̃τα μόρια εἰ̃ναι ἀρετη̃σ, οὐχ ὡς τὰ του̃ χρυσου̃ μόρια ὅμοιά ἐστιν ἀλλήλοις καὶ τω̨̃ ὅλω̨ οὑ̃ μόριά ἐστιν, ἀλλ ὡς τὰ του̃ προσώπου μόρια καὶ τω̨̃ ὅλω̨ οὑ̃ μόριά ἐστιν καὶ ἀλλήλοις ἀνόμοια, ἰδίαν ἕκαστα δύναμιν ἔχοντα. ταυ̃τα εἰ μέν σοι δοκει̃ ἔτι ὥσπερ τότε, φάθι: εἰ δὲ ἄλλως πωσ, του̃το διόρισαι, ὡς ἔγωγε οὐδέν σοι ὑπόλογον τίθεμαι, ἐάν πη̨ ἄλλη̨ νυ̃ν φήση̨σ: οὐ γὰρ ἂν θαυμάζοιμι εἰ τότε ἀποπειρώμενός μου ταυ̃τα ἔλεγεσ.