Εργαζόμενος που προσελήφθει τον 04/2002 του γνωστοποιείται τον 08/2003 ότι σε ένα μήνα δηλ. τον 09/2003 θα απολυθεί. Βάση νόμου αν δεν υπήρχε η προειδοποίηση,επειδή έχει κλείσει ήδη 12 μήνες εργασία δικαιούται αποζημίωση απόλυσης 2 μίσθους συν την προσαύξηση 1/6. Τι ισχύει όμως όταν έχει ενημερωθεί νωρίτερα χρονικά για την απολυσή του; 
Υπάρχει κάποιος πίνανας ή κάποιος τύπος που να δείχνει πόσο μειώνεται η αποζημίωση ανάλογο με το χρόνο προειδοποίησης της απόλυσης; 
Ευχαριστώ. 

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΜΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
Για να απολυσει ο εργοδοτης μισθωτο του , ο οποιος εχει συμπληρωσει τουλαχιστον 2 μηνες υπηρεσια στην επιχειρηση του, με τη διαδικαση της προειδοποιησης ,πρεπει ο εργοδοτης να ενημερωσει εγγραφως τον υπαλληλο τοσους μηνες νωριτερα , οσοι ειναι και οι μηνες που δικαιουται ως αποζημιωση πχ 1 ετος συμπληρωμενο εως 4 ετη πρεπει να ειδοποιηθει 2 μηνες πριν, για την απολυση του. 

Συμπληρωματικά, η αποζημίωση μειώνεται στο μισό. 

Στόν Μισθωτό δίνεται 1/2 της αποζημίωσης κατόπιν προειδοποιησης ,αυτό το 1/2 ισχύει και στούς ημεριμισθίους κατόπιν προειδοποίησης ; ευχαριστώ και περιμένω απάντηση απο ένα Συνάδελφο 

Από τη κεντρική του taxheaven.... http://www.taxheaven.gr/laws/circular/index/circular/2980 Δες το πίνακα για τους εργατοτεχνίτες.... 

Δεν ισχυει συναδελφε 

Η περίπτωση της κατόπιν προειδοποιήσεως καταβολής μειωμένης αποζημιώσεως ισχύει μόνο για τους υπαλλήλους (άρθρα 3 Ν.2112/20 και 4 Ν.3198/55) και όχι και για τους εργατοτεχνίτες και υπηρέτες. doctor 

ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΟΜΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗ 1/8/02 ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: 15/5/08 ΑΠΟΛΥΣΗ: 15/8/08 ΤΗΝ 15/5/08 (5 ΧΡΟΝΙΑ ΕΓΑΣΙΑΣ) ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ 3 ΜΙΣΘΟΥΣ /2. Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ 15/8/08 ΤΗΝ 1/8/08 (6 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑς) ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ 4 ΜΙΣΘΟΥΣ /2. Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΓΙΑ 15/9/08 ??? 

Ο χρόνος από την προειδοποίηση μέχρι την απόλυση, δεν προσμετράτε στον υπολογισμό της αποζημίωσης. δλδ το ύψος της αποζημίωσης "κλειδώνει" στην ημερομηνία της προειδοποίησης. 

entyΠΟ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ "ΔΟΥΛΕΥΤΕΙ". ???? 

soylis ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ. ΑΦΟΥ ΑΥΤΟ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ "ΡΑΠΑΝΑΚΗ" ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΝΙΘΕΤΟ. ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ. 

Παλιότερη δημοσίευση του Τάσου .. από ΛΑΝΑΡΑ Εργατικό Δίκαιο έκδοση 2004 σελ.411 o χρόνος της προμηνύσεως (δηλαδή ο χρόνος της προειδοποιήσεως) δεν λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό της αποζημιώσεως.(Α.Π.2064/86-ΔΕΝ 1987 σελ.940) και από doctor "Για τον υπολογισμό της προϋπηρεσίας λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος εργασίας που διανύθηκε από την πρόσληψη μέχρι την επίδοση του εγγράφου της καταγγελίας και δεν προσμετράται ο μετέπειτα χρόνος εργασίας που πρόκειται να διανυθεί μέχρι την ημέρα που έχει οριστεί σαν λήξη της προειδοποίησης (Εφ.Αθ.1464/98). 

Υπάρχει υποχρέωση Γνωστοποίησης της προειδοίησης¨? 

Στον μισθωτό.... 

Επειδή η απόλυση με προειδοποίηση άρχισε να γίνεται -όπως και κάθε σαχλαμάρα- λίγο της μόδας λάβεται υπ' όψιν και αυτό http://tatief.wordpress.com/2008/12/06/%cf...85%cf%83%ce%b7/ 

Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας λογιστής πρέπει να κάνει τον δικηγόρο ή τον μηχανογράφο. Αν θέλει να γίνει αρεστός στο αφεντικό του μπορεί να το επιτύχει κάνοντας σωστά την δουλειά του στα λογιστικά. Ποιός ο λόγος να μπλέκει το επάγγελμα του με αυτό του δικηγόρου ? Ασε που αυτό τον οδηγεί στις αίθουσες των δικαστηρίων κάνοντας τον μάρτυρα χωρίς να λέει πάντα την αλήθεια για να καλύψει τις τυχόν ευθύνες του απο λάθος δικηγορικές συμβουλές που έδωσε στον εργοδότη. 

Θα σας προτεινα στις οποιες παραπομπες κανετε,πρωτα, να ελεγχετε την εγκυροτητα τους και στη συνεχεια να τις διασταυρωνετε κατοπιν στενης ερμηνειας των νομων και των διαταξεων που επικαλουνται. Αν επικαλουνται... Το αρθρ.677 του Α.Κ. πουθενα δεν αναφερει ρητα την υποχρεωση του εργοδοτη για καταβολη των αποδοχων σε περιπτωση χρησης του δικαιωματος αδειας εκ μερους του υπο απολυση μισθωτου προς εξευρεση νεας εργασιας. Οπου αυτο χρειαζεται ο Α.Κ. το εχει προβλεψει και ειναι ξεκαθαρος. 

Περι υποχρωσης καταβολης ή οχι των αποδοχων αδειας για ανευρεση εργασιας συμφωνα με το αρθρο 677 Αστ.Κωδικα Απο Λαναρα Εργατικη νομοθεσια εκδοση 2009 σελ.120 "Η ανωτερω διαταξη, οπως δεχεται η δικαστηριακη νομολογια, πρεπει να εφαρμοζεται με καλη πιστη και αναλογα με τις ειδικες συνθηκες καθε περιπτωσης. Ο ελευθερος δε χρονος της απουσιας που χορηγηται πρεπει να ειναι ευλογος. Εαν τυχον ο εργοδοτης αρνειται να χορηγησει αδεια απουσιας ή δεν παρεχει αυτη στον καταλληλο χρονο, ο μισθωτος δεν δικαιουται να απουσιασει αυθαιρετα απο την εργασια του, αλλα οφειλει να προσφυγει στο δικαστηριο για να καθορισει αυτο πλεον τον ελευθερο χρονο απουσιας του. Νοειται βεβαιο οτι κατα το διαστημα της ανωτερω απουσιας ο μισθωτος δικαιουται να λαβει ολοκληρο το μισθο του. (Εγγραφ.50898/88 Υπουργ. Εργασιας ΔΕΝ 1989 σελ.1098)" Απο Λεονταρη Εργατικο Δικαιο εκδοση 2008 σελ.333-334 "Απο τη διατυπωση της διαταξεως του αρθρου 677 ΑΚ προκυπτει σαφως οτι ο μισθωτος δικαιουται να ζητησει και ο εργοδοτης υποχρεουται να χορηγησει την απαραιτητη αδεια στον πρωτο (που του καταγγελθηκε η συμβαση εργασιας) κατω απο τις ακολουθες προυποθεσεις βασιζομενες κυριως στην καλη πιστη , που πρεπι να διεπει τις σχεσεις εργοδοτη και εργαζομενου: α)Οτι η προμυνηση (προδοποιηση) δεν ειναι τοσο μεγαλη (π.χ. ενος ετους), οποτε ο μισθωτος εχει οπωσδηποτε το χρονο για αναζητηση και εξευρεση αλλης εργασιας και χωρις να απουσιασει απο την εργασια του. β)Οτι οι ωρες εργασιας του υπο απολυση μισθωτου ειναι τετοιες (π.χ. καλυπτουν τις παραγωγικοτερες απο τις εργασιμες ωρες), ωστε να μη του μενει καταλληλος χρονος για αναζητηση αλλης εργασιας. γ)Οτι ο μισθωτος θα καμει χρηση της αδειας αυτης οχι αυθαιρετα, αλλα μετα απο σχετικη συνεννοηση με τον εργοδοτη του και σε ωρες που εξυπηρετουν και τους δυο." 

Τασο, η "ποινη" του εργοδοτη για την καταγγελια της συμβασης και κατ'επεκταση την ενδεχομενη εκθεση του εργαζομενου στην ανεργια εξαντλειται στην καταβολη της νομιμης αποζημιωσης του Ν.2112/20. 
Σαφως και πρεπει κατα περιπτωση να διευκολυνεται ο εργαζομενος στην αναζητηση νεας εργασιας 
αλλα αυτο δεν υποχρεωνει τον εργοδοτη σε προσθετη οικονομικη επιβαρυνση. 
Αυτο με βρισκει επιφυλακτικο ως προς τις ανωτερω ερμηνειες του αρθρ.677 Α.Κ. 
 

Θαναση και εγω επιφυλακτικος ειμαι ως προς το τροπο εφαρμογης τους. Αναφερουν και οι δυο συγγραφεις την καλη πιστη. Αν δηλαδη δεν υπαρχει απο καποια πλευρα τρεχα στα δικαστηρια να δικαιωθεις. 

Ως συντάκτης του παραπάνω άρθρου στο blog από όπου η παραπομπη θα ήθελα να διευκρινήσω τα εξής: Το άρθρο γράφηκε τον Δεκέμβριο του 2008, με την λογική να ενημερώσει σε όσους εργαζόμενους θα τους τύχαινε απόλυση με προμήνυση ένα δικαίωμα τους το οποίο δεν είναι ευρέως γνωστό. Οσοι εργαζόμενοι θα ψάξουν στο Ιντερνετ και θα πέσουν στο άρθρο αυτό, ανάλογα με την διάθεση τους, τις γνώσεις τους τις οικονομικές τους δυνατότητες, το πείσμα και την θέληση τους θα διεκδικήσουν ή όχι αυτό το δικαίωμα τους με τον τρόπο που καταλαβαίνει ο καθένας τους. Εγώ για παράδειγμα θα πήγαινα κατ' ευθείαν σε δικηγόρο. Από την άλλη μεριά ο εργοδότης όταν βρεθεί αντιμέτωπος με την διεκδίκηση του εργαζόμενου οφείλει στον εαυτό του να ρωτήσει όποιον νομίζει ότι μπορεί να τον προστατέψει για την νομιμότητα του αιτήματος. Αν θα ρωτήσει τον λογιστή του ή τον δικηγόρο του είναι δική του ευθύνη. Το να γράψω ότι σύμφωνα με το άρθρο 6*7 παρ 1 του Α.Κ. ο εργαζόμενος δικαιούται να λάβει τον μισθό του για τον χρόνο της άδειας αυτής διότι ερμηνεύεται ως κλπ. κλπ. είναι αφ' ενός παντελώς άχρηστος για τον εργαζόμενο -που αυτόν θέλει να βοηθήσει το άρθρο- και αφ'ετέρου μόνο κάποιον δικηγόρο θα ενδιέφερε αυτή η λεπτομέρεια, αλλά αυτοί ακόμα και αν δεν έτυχε να ασχοληθούν με το θέμα και να το ξέρουν έχουν όλα τα εργαλεία ώστε μέσα σε μια μέρα να το έχουν μάθει απ΄'εξω και ανακατωτά. Επομένως θα συμφωνήσω με την παραίνεση ότι η εγκυρότητα θα πρέπει να ελέγχεται -από τους ειδικούς θα συμπλήρωνα- και θα διαφωνήσω με το δεύτερο κομμάτι όπου κάνει ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή ερμηνεύει όχι μόνο κάποιο άρθρο αλλά ολόκληρο τον Α.Κ. !!! 

Δεν ξέρω απο που συμπεράνατε ότι δεν έλεγξα την εγκυρότητα της παραπομπής αλλά συγχωρέστε με που ρώτησα τον δικηγόρο μου και όχι εσάς μια και η περίπτωση με αφορά. Μάλιστα το ότι θα έπρεπε η άδεια να πληρωθεί ήταν το εύκολο της υπόθεσης όπως φαίνεται και απο την παραπομπή που σας έκανε συνάδελφός σας στον Λαναρά "Νοειται βεβαιο οτι κατα το διαστημα της ανωτερω απουσιας ο μισθωτος δικαιουται να λαβει ολοκληρο το μισθο του. (Εγγραφ.50898/88 Υπουργ. Εργασιας ΔΕΝ 1989 σελ.1098)" Τώρα το ότι εσείς απο απόλυτα βέβαιος, πριν την παραπομπή του συναδέλφου σας, δηλώσατε μετά επιφυλακτικός δείχνει ότι δεν σας ακουμπάνε ούτε οι παραπομπές που κατά τα άλλα ζητάτε. Αλλά μην στεναχωριέστε οι απόψεις μας έχουν καταγραφεί και μπορεί εύκολα να κριθούν τώρα και στο μέλλον 

Μήπως μπορεί και μένα κάποιος να με φωτίσει? πως το άρθρο 677 του Α.Κ. οδηγεί στα δεδομένα του άρθρου του φίλου επισκέπτη? Σίγουρα η προειδοποίηση έχει το νόημα ο εργαζόμενος να έχει τον χρόνο αναζήτησης νέας εργασίας... αλλά μέχρι εκεί.. Τα άλλα είναι συμπεράσματα που μπορεί να ισχύουν, μπορεί και όχι.. εξαρτάται και κρίνεται κατά περίπτωση. 

Απο το περιοδικό Δ.Ε.Ν. 2004 Άδεια προς εξεύρεσιν εργασίας 1. Εν περιπτώσει καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας μετά από προειδοποίηση, ο υπάλληλος δικαιούται, κατά το άρθρο 677 του Αστικού Κώδικος, να ζητήση από τον εργοδότη του τον απολύτως απαραίτητο, κατά την καλή πίστη κλπ., ελέυθερο χρόνο προς εξεύρεσιν άλλης εργασίας, εάν λόγω της φύσεως της απασχολήσεώς του δεν διαθέτη για το σκοπό αυτόν, άλλον κατάλληλο χρόνο. Σκοπός της θεσπίσεως της διατάξεως αυτής είναι να προστατευθή ο μισθωτός από τους κινδύνους της ανεργίας. Κατά το χρόνο της απουσίας του, ο μισθωτός δικαιούται, νομίζουμε, να λάβη τις αποδοχές του, παρά το ότι το άρθρο 677 ουδέν προβλέπει σχετικά με το θέμα αυτό. Η γνώμη αυτή στηρίζεται στις εξής σκέψεις: Με το άρθρο 677 καθιερώνεται δικαίωμα του μισθωτού να λείψη από την εργασία του επί ωρισμένο χρόνο, εις βάρος του εργοδότου. Το δικαίωμα αυτό δεν είναι ανεξέλεγκτο, αλλά τελεί υπό αυστηρές προϋποθέσεις (απολύτως απαραίτητος χρόνος, κατά την καλή πίστη, αν ο μισθωτός δεν διαθέτη άλλον κατάλληλο χρόνο), ώστε να εξασφαλίζεται ο εργοδότης από τυχόν καταχρηστική, εκ μέρους του μισθωτού, άσκησή του, πράγμα το οποίο ασφαλώς δεν θα συνέβαινε αν η απουσία του μισθωτού δεν είχε για τον εργοδότη καμμία οικονομική συνέπεια. Εξ άλλου δεν πρόκειται περί αυθαιρέτου απουσίας αλλά ούτε και περί απλής συμβατικής αναστολής της συμβάσεως εργασίας ώστε η απουσία του μισθωτού να έχη ως συνέπεια την ανάλογη περικοπή του μισθού του. Τέλος ο σκοπός της διατάξεως, η προστασία δηλαδή του μισθωτού από τους κινδύνους της ανεργίας, είναι ο ίδιος με εκείνον του θεσμού της αποζημιώσεως. Έτσι η καθιέρωση τόσο του δικαιώματος απουσίας από την εργασία (με καταβολή αποδοχών κατά το διάστημά της), όσο και του δικαιώματος λήψεως του ποσού της αποζημιώσεως συνδέεται με τον καταλογισμό ευθύνης στον εργοδότη επειδή προβαίνει στην καταγγελία της συμβάσεως του μισθωτού, εκθέτοντάς τον έτσι στους κινδύνους της ανεργίας. Πάντως η κατά γράμμα ερμηνεία του άρθρου 677 καταλήγει στο αντίθετο συμπέρασμα, στηριζόμενο στο ότι στο άρθρο αυτό δεν καθορίζεται ρητώς ότι«ο μισθωτός δεν αποστερείται των αποδοχών του», ενώ σε άλλα άρθρα του περί μισθώσεως εργασίας κεφαλαίου του ΑΚ προβλέπεται ρητώς η καταβολή αποδοχών σε περίπτωση απουσίας (άδεια μετ' αποδοχών αρθρ. 666 ΑΚ, ανυπαίτιο κώλυμα αρθρ. 657 - 658 κλπ.). Από την έλλειψη ρητής προβλέψεως θα μπορούσε να συναχθή ο κανόνας ότι όπου ο νόμος θέλησε την καταβολή αποδοχών, μολονότι δεν παρέχεται εργασία, το έχει προβλέψει ρητώς, και κατά συνέπειαν δεν οφείλονται αποδοχές κατά τον χρόνο απουσίας προς εξεύρεσιν εργασίας. (ΕΡΜΑΚ υπ' αρθρ. 677 αρ. 19). 2. Για το ζήτημα αν και ο προτιθέμενος να αποχωρήση οικειοθελώς δικαιούται να ζητήση και να πάρη από την εργοδότη του άδεια προς εξεύρεσιν άλλης εργασίας, δεν υπάρχει διάταξη νόμου, ούτε σχετική νομολογία των δικαστηρίων. Στις συνήθεις περιπτώσεις ο μισθωτός που αποχωρεί οικειοθελώς έχει ήδη εξεύρει άλλη εργασία ή έχει εξασφαλισθή με άλλο τρόπο έναντι των κινδύνων της ανεργίας. Συνεπώς δεν υπάρχει, σχεδόν, πεδίον γιά την ανάλογη εφαρμογή της διατάξεως περί αδείας εξευρέσεως εργασίας, στην περίπτωση της οικειοθελούς αποχωρήσεως. Η διάταξη αυτή θα ήταν δυνατόν να εφαρμοσθή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως π.χ. όταν ο μισθωτός που έχει βρη άλλη εργασία και έχει δηλώσει στον εργοδότη του ότι προτίθεται ν' αποχωρήση οικειοθελώς (η δήλωσή του δε αυτή έχει γίνει αποδεκτή από εκείνον, με συνέπεια να λύεται κατόπιν συμφωνίας η σχέση εργασίας), πληροφορήται καθ' ον χρόνον απασχολείται στον παλαιό εργοδότη του ότι για λόγους ανεξαρτήτους της θελήσεώς του δεν πρόκειται ν' απασχοληθή στη νέα εργασία, διότι π.χ. η επιχείρηση στην οποία θα εργαζόταν επτώχευσε κλπ. Εννοείται ότι στις περιπτώσεις αυτές ο εργοδότης δεν υποχρεούται να καταβάλη τις αποδοχές του χρόνου απουσίας, αφού δεν ευθύνεται για τη μέλλουσα οικειοθελή αποχώρηση του μισθωτού του και τον κίνδυνο να μείνη άνεργος, και έτσι δεν πρέπει και να ζημιωθή από την παροχή ευχερείας εις αυτόν να αναζητήση νέα εργασία. 

Σας ευχαριστουμε πολυ για την διευκρινηση κε επισκεπτη... 
να διευκρινησω και εγω,με τη σειρα μου, οτι η τοποθετηση μου δεν ειχε σκοπο ουτε να κρινει ουτε να αξιολογησει την προσπαθεια σας να ενημερωσετε τους αναγνωστες του blog. 
Η αναρτηση του ομως ως παραπομπη σε ενα χωρο που αποτελειται- ως επι τω πλειστον-απο εξειδικευμενους επαγγελματιες 
του κλαδου των οικονομολογων λογιστων-φοροτεχνικων, με καθημερινη ενασχοληση στις εργασιακες σχεσεις και την νομοθεσια που τις διεπει, ειναι "μοιραιο" να υποστει την σχολαστικοτερη επεξεργασια ως προς την ακριβεια του περιεχομενου του. 
Εκει αποσκοπουσε η τοποθετηση μου....αλλιως θα εγραφα την αποψη μου στο blog σας και οχι εδω. 
Ισως να επαιξε ρολο και ο τροπος που εγινε η παραπομπη απο τον ετερο επισκεπτη Σ.Ζ. ο οποιος προφανως παγιδευτηκε στο απολυτο του : 
"Αυτή η άδεια πληρώνεται από τον εργοδότη και δεν συμψηφίζεται με την κανονική του άδεια. " 
Συνοψιζω λοιπον και κλεινω εδω.. 
Υποχρεωση εκ μερους του εργοδοτη υπαρχει μονο ως προς τη χορηγηση της αδειας εφοσον ζητηθει απο τον εργαζομενο. 
Η καταβολη μισθου ομως για το διαστημα αυτο αποτελει αξιωση για τον εργαζομενο την οποια μπορει να διεκδικησει με καθε νομιμο τροπο(αρθρ.657 Α.Κ.)...οχι ομως και υποχρεωση για τον εργοδοτη. 
 

Αγαπητέ φίλε, Δεν εχω αναφέρει πουθενά ότι όλα αυτά εκπορεύονται μονοσήμανατα απο το άρθρο 677 του Α.Κ., αντιθέτως μάλιστα και σε επισκέπτη στο blog μου αλλά και στην προηγούμενη παρεμβαση μου είπα ότι είναι συνδιασμός άρθρων του Α.Κ. Το να γράψω όμως ένα κατεβατό από άρθρα του Α.Κ. και τις ερμηνείες που τα συνδέουν με το 677 και αναφέρονται στην υποχρέωση πληρωμής της άδειας, τον μέγιστο χρόνο της, την ακυρότητα της απόλυσης αν δεν χορηγηθεί η άδεια, η αποζημείωση για την ζημιά που υπέστη ο μισθωτός επειδή λόγω της άρνησης του εργοδότη να του χορηγήσει την άδεια δεν μπόρεσε να βρει εργασία κλπ. δεν ήταν ο σκοπος του άρθρου μου αυτού για τον εξής απλό λόγο : Το να αναφέρω άρθρα που συνδέονται με το 677 και μάλιστα μέσω ειδικής ερμηνείας για την περίπτωσηδεν θα προσέφερε τίποτα και σε κανένα, αφού και να ήθελε να κάνει κάποιος χρήση θα έπρεπε παλι να απευθυνθεί σε ειδικο -δηλαδή κατά την αποψη μου σε δικηγόρο. Για χάρη της συζήτησης θα αναφέρω το ότι αυτή η άδεια πρέπει να πληρωθεί ερμηνεύεται απο το άρθρο 657 παρ. 1. Πως ? Με απλά λόγια θεωρείται ότι ο αν ο εργοδότης δεν ειδοποιούσε τον εργαζόμενο ότι θα απολυθεί, δεν θα ήταν αναγκασμένος αυτός να βγεί στους δρόμους να ψαχνει για δουλειά. Αρα η υπαιτιότητα που δεν θα εργαστεί τις ημέρες αδείας ειναι του εργοδότη. Να μην πιάσουμε το άρθρο βάσει του οποίου ερμηνευεται ότι η άδεια αυτή δεν μπορεί να διαρκέσει πέραν των 15 ημερών που είναι ακόμα πιο απίθανο να το συνδιάσει κανείς αν δεν το ξέρει απο πρίν.Αντίστοιχα ισχύουν και για τις άλλες περιπτώσεις (ακυρότητα, αποζημίωση κλπ.) Ετσι ναι μεν αντιλαμβάνομαι και εκτιμώ την διάθεση σας για σε βαθος ενημέρωση, αλλά δεν ήταν στους σκοπούς αυτού του άρθρου τέτοιας μορφής ανάλυση. Πάντως απο ότι είδα μέχρι στιγμής ήταν ένα καλό ερέθισμα για τέτοιου είδους ψάξιμο και μερικοί απο εσάς βρήκαν ενδιαφέροντα κείμενα. Σας ευχαριστώ που ασχοληθήκατε με το άρθρο μου. 
