10d35238ab69b907e1bb960e6a6baf58
Ταξινόμηση καταγμάτων ισχίου 
ostoun.gr
2020.50

Τα κατάγματα αυτά ταξινομούνται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα ενδαρθρικά (**υποκεφαλικά** και **κατάγματα αυχένος**) και τα εξωαρθρικά κατάγματα (**διατροχαντήρια,** **υποτροχαντήρια**). Η ταξινόμηση αποτελεί ταυτόχρονα οδηγό αντιμετώπισης, διότι μεταξύ τους παρουσιάζουν θεμελιώδεις διαφορές, όπως:


* διαφορετική εμβιομηχανική σταθερότητα,
* διαφορετική αποκατάσταση,
* διαφορετικές επιπλοκές και
* διαφορετική φυσική πορεία.


 


![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i0.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/Hip-fractures-site.jpg?resize=460%2C300&ssl=1)![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i0.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/Hip-fractures-site.jpg?resize=460%2C300&ssl=1)Ταξινόμηση καταγμάτων ισχίου


 



60f6160fa840a6ec1618bbe92a73a6f9
Υποκεφαλικά κατάγματα ισχίου 
ostoun.gr
2020.50

Τα υποκεφαλικά κατάγματα είναι δυνατόν να είναι απαρεκτόπιστα, ελάχιστα παρεκτοπισμένα, ή πλήρως παρεκτοπισμένα. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις είναι δυνατό να γίνει οστεοσύνθεση με 3 αυλοφόρους κοχλίες ([**κοχλίωση ASNIS**](https://www.ostoun.gr/diadermikh-osteosynthesh-katagmatos-sxioy/), επόμενη εικόνα). Η επέμβαση αυτή μπορεί να γίνει με μικρή τομή δέρματος, ή ακόμη και **διαδερμικά**, μέσω 1 ή 2 οπών δέρματος, μήκους 1 εκατοστού.


 


![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i0.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/ASNIS-op-site.png?resize=800%2C581&ssl=1)![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i0.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/ASNIS-op-site.png?resize=800%2C581&ssl=1)Οστεοσύνθεση με κοχλίες ASNIS


 


Σε παρεκτοπισμένα, όμως, κατάγματα διαταράσσεται η αιμάτωση της μηριαίας κεφαλής. Αυτό το γεγονός θέτει σε κίνδυνο τη **βιωσιμότητά** της και αυξάνει το ποσοστό **ψευδαρθρώσεων** (να μην κολλήσει το κάταγμα). Αυτό είναι κάτι που πρέπει να γνωρίζουμε, σε περίπτωση που επιλέγουμε την οστεοσύνθεση σε αυτήν την υποκατηγορία των υποκεφαλικών.


Για το λόγο αυτό εναλλακτικά έχουμε τη δυνατότητα διενέργειας:


* **ημιολικής** αρθροπλαστικής (επόμενη εικόνα ),
* **ολικής** αρθροπλαστικής, δηλαδή αντικατάσταση και της κοτύλης, σε νεότερες ηλικίες (μεθεπόμενη εικόνα),
* **αφαιρετικής** αρθροπλαστικής (τύπου Girdlestone, η οποία έχει εγκαταλειφθεί στις μέρες μας).



Κατά την **ημιαρθροπλαστική** αφαιρείται η μηριαία κεφαλή και αντικαθίσταται με μεταλλική. Η μεταλλική αυτή κεφαλή αρθρώνεται απευθείας με τη φυσιολογική κοτύλη (επόμενη εικόνα). 


![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i2.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/AMIS-site-1.jpg?resize=419%2C373&ssl=1)![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i2.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/AMIS-site-1.jpg?resize=419%2C373&ssl=1)Αντιμετώπιση υποκεφαλικού κατάγματος δεξιού ισχίου με ημιαρθροπλαστική


 


Η ολική αρθροπλαστική διενεργείται όταν ο ασθενής με το υποκεφαλικό κάταγμα ισχίου είναι νεότερος των 70 ετών, ή όταν συνυπάρχει σοβαρού βαθμού αρθρίτιδα του ισχίου.Στην περίπτωση της ολικής αρθροπλαστικής διενεργείται εφαρμογή εμφυτεύματος και στην κοτύλη, όπως στις περιπτώσεις οστεοαρθρίτιδας του ισχίου (επόμενη εικόνα).


![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i2.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/VanSleeuwen4.jpg?resize=354%2C303&ssl=1)![Κατάγματα ισχίου: πόσο συχνά, πόσο επικίνδυνα και ποιά η αντιμετώπισή τους;](https://i2.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/VanSleeuwen4.jpg?resize=354%2C303&ssl=1)Αντιμετώπιση υποκεφαλικού κατάγματος δεξιού ισχίου με ολική αρθροπλαστική (εμφύτευμα και στην κοτύλη)


Τα τελευταία χρόνια η επέμβαση της αρθροπλαστικής του ισχίου γίνεται με τη μέθοδο της **ελάχιστα παρεμβατικής** χειρουργικής (**AMIS**), τεχνική που προσφέρει **ταχύτερη** και πιο **ανώδυνη κινητοποίηση** του ασθενούς Έτσι, μειώνεται σημαντικά ο χρόνος νοσηλείας, καθώς και οι ανάγκες για μετάγγιση αίματος ([διαβάστε το άρθρο: αρθοπλαστική AMIS](https://www.ostoun.gr/index.php/site/article/olikh-arthroplastikh-elaxisths-parembatikothtas-amis)).


Η λήψη απόφασης για τη μέθοδο αντιμετώπισης που θα χρησιμοποιηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως είναι η **βιολογική ηλικία** του ασθενούς, το **επίπεδο δραστηριοτήτων** πριν από το κάταγμα, η παρουσία ή όχι **οστεοαρθρίτιδας**, η **νοητική** του κατάσταση, οι **συνυπάρχουσες παθήσεις** και φυσικά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κατάγματος.



0a695ae31b5c8f6d5bfe8716933fc55d
Διατροχαντήρια κατάγματα 
ostoun.gr
2020.50

Τα κατάγματα αυτά σχετίζονται γενικότερα με μικρότερα ποσοστά επιπλοκών. Η αιμάτωση της μηριαίας κεφαλής δε διαταράσσεται. Έτσι ολοκληρώνεται απρόσκοπτα η διαδικασία **πώρωσης** του κατάγματος. Για το λόγο αυτό, διατηρείται η βιολογική κεφαλή του μηριαίου και η φυσιολογική λειτουργία της άρθρωσης. Η θεραπεία εκλογής για τα κατάγματα αυτά είναι η **εσωτερική οστεοσύνθεση**.


Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν γωνιώδεις πλάκες με ανοικτές προσπελάσεις και μεγαλύτερο διεγχειρητικό χρόνο και τραύμα. Η σύγχρονη τεχνική είναι η **κλειστή ανάταξη** και η **οστεοσύνθεση** με ήλους τελευταίας γενιάς τύπου **G-Nail** (**Gamma-nail**, από το ελληνικό γράμμα “Γ”). Η επέμβαση, η οποία συνήθως διαρκεί μισή ώρα, ελαχιστοποιεί τις απώλειες αίματος, το χρόνο αναισθησίας και το χειρουργικό τραύμα (επόμενη εικόνα).


![](https://i0.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/Gamma-Nail.png?resize=594%2C357&ssl=1)![](https://i0.wp.com/www.ostoun.gr/wp-content/uploads/2019/02/Gamma-Nail.png?resize=594%2C357&ssl=1)


Για την επέμβαση χρειάζονται 3 μικρές τομές στο δέρμα, συνολικού μήκους 4-5 εκατοστών. Ο ασθενής είναι ικανός να βαδίσει με περιπατητήρα (το γνωστό μας “π”) 2-3 ώρες μετά το χειρουργείο. Μετά την 4η εβδομάδα συνήθως οι ασθενείς βαδίζουν ελεύθερα χωρίς “π”. Αναμένεται να επιστρέψουν στις προγενέστερες δραστηριότητές τους 2-3 μήνες μετεγχειρητικά.



e711d9085d18308db61d89675109e0d3
Υπάρχει συντηρητική αντιμετώπιση στα κατάγματα του ισχίου; 
ostoun.gr
2020.50

Η συντηρητική αντιμετώπιση εφαρμόστηκε παλαιότερα σε περιπτώσεις που η γενική κατάσταση του ασθενούς δεν επέτρεπε μια χειρουργική επέμβαση. Την τελευταία 20ετία στη διεθνή βιβλιογραφία **δεν αναφέρεται** η συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων ισχίου.


Σήμερα, η σύγχρονη Ορθοπαιδική και η Αναισθησιολογία έχουν εξαφανίσει τη συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων αυτών. Σε αναδρομική μελέτη το 1992, μελετήθηκαν 1400 ασθενείς με κάταγμα του ισχίου. Διαπιστώθηκε 30% θνητότητα σε 1 χρόνο στις περιπτώσεις συντηρητικής αντιμετώπισης (κλινοστατισμός) για μη παρεκτοπισμένα κατάγματα Για τα παρεκτοπισμένα κατάγματα, το ποσοστό θνητότητας εκτινασσόταν στο 90%.


Η πνευμονία, τα έλκη κατάκλισης, οι θρομβώσεις και η πνευμονική εμβολή ήταν οι πιο συχνές αιτίες θανάτου για αυτούς τους ασθενείς. Σε αντίθεση, η χειρουργική αντιμετώπιση οδηγεί σε **γρήγορη κινητοποίηση** του ασθενούς. Έτσι, αποφεύγονται όλες αυτές οι επιπλοκές, που σχετίζονται με τον παρατεταμένο κλινοστατισμό του (συνήθως) ηλικιωμένου ασθενούς.


