2880ef434fcb5bd94a345d5b2a3093a4
Υπαρχει ελευθερη βουληση?
aerologio.gr
2020.10
Θα πρεπει να σκεφτουμε απο που θα ξεκινησουμε για να απαντηθει μια τετοια ερωτηση αν μπορει να απαντηθει..Λογικα θα ξεκινησουμε απο τον κοσμο γυρω μας.
Αν σκεφτουμε λοιπον οτι ο κόσμος μας ξεδιπλωνεται σύμφωνα με τους φυσικους νόμους τότε όλα οσα συμβαίνουν καθορίζονται από γεγονότα που έχουν ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ.

Δεδομένου ότι οι εγκέφαλοί μας αποτελούν μέρος αυτού του κόσμου η κατάσταση τους καθορίζεται επίσης από προηγούμενα γεγονότα. Ως εκ τούτου έτσι και οι σκέψεις και οι εμπειρίες μας και οι αποφάσεις που λαμβάνουμε. Από την άλλη πλευρά ομως όλοι βιώνουμε επιλογές από μικρά πράγματα όπως το τι θα φάμε τι θα φορεσουμε η και σε πιο σηματικα θέματα πθανον. Ζούμε τη ζωή μας με την υπόθεση ότι έχουμε πράγματι ελεύθερη βούληση...Η μηπως εχουμε μιας και τα γεγονοτα δεν ακολουθουν απαραιτητα το ενα το αλλο;..Οι δύο απόψεις φαίνονται ασυμβίβαστες. Εξ ου και το παράδοξο του σκεπτικου.
Μπορει να συμβαινει και το ενα και το αλλο;..Θα μπορουσε να δοθει μια απαντηση στο ερωτημα;.
Υποψιάζομαι ότι οι περισσότεροι από εσάς θα έχετε συζητήσει αυτό το ερώτημα κάποια στιγμή. Πολλοί πιστεύουν ότι κάνουμε επιλογές από τη δική μας βούληση. Κάποιοι από την άλλη πλευρά πιστεύουν ότι η ελεύθερη βούληση είναι μια ψευδαίσθηση. Άλλοι βλέποντας ισχύ και στις δύο πλευρές αυτου του παράδοξου μπορεί να παραμενουν αδιάφοροι ή αβέβαιοι.Υποθέτω ότι ειναι σαν τις δύο πλευρές ενός νομίσματος δηλαδη οι δυο διαφορετικές προοπτικές της ίδιας πραγματικότητας.



<br />
 (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});<br />


ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΩΝ;

Ας δουμε πρωτα την πρωτη πλευρα.Το μέλλον είναι πλήρως προβλέψιμο; Κατ-αρχάς δεν θα μπορούσαμε ποτέ να γνωρίζουμε την παρούσα κατάσταση των πραγμάτων με αρκετή λεπτομέρεια για να υπολογίσουμε με ακρίβεια το μέλλον. Αλλα ακόμα και αν μπορούσαμε η θεωρία του χάους δείχνει ότι ακόμη και η παραμικρή αβεβαιότητα στις τρέχουσες συνθήκες μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε άκρως διαφορετικά αποτελέσματα. Η κβαντική θεωρία πρόσθεσε τη δική της πρόκληση στον αυστηρό ντετερμινισμό δείχνοντας ότι τα γεγονότα σε ατομικό επίπεδο μπορούν να είναι πραγματικά τυχαία.
    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 
Σήμερα, τόσο οι επιστήμονες όσο και οι φιλόσοφοι αποδέχονται ότι το μέλλον δεν είναι ούτε προβλέψιμο ούτε προκαθορισμένο.Αλλά αν και το μέλλον δεν μπορεί να καθοριστεί με την κλασική έννοια αυτό δεν μας δίνει απαραιτήτως και ελεύθερη βούληση. Η δραστηριότητα στον εγκέφαλό μας εξακολουθεί να καθορίζεται από προγενέστερα γεγονότα - μερικές τυχαίες μερικές όχι - και έτσι είναι οι εμπειρίες μας συμπεριλαμβανομένης της προφανής εμπειρίας μας για ελεύθερη επιλογή.

    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΛΕΥΡΑ εχει ως εξης.Τα τελευταία χρόνια η νευροεπιστήμη έχει βρει ενδιαφέροντα στοιχεία για να υποστηρίξει αυτό το συμπέρασμα.Σε ένα πείραμα-και εχουν γινει πολλα- οι υποψήφιοι κλήθηκαν να κάνουν μια κίνηση του χεριου τους σε μια στιγμή μιας επιλογής τους και να σημειώσουν τη θέση ενός ρολογιού τη στιγμή της επιλογής. Ωστόσο ταυτόχρονες καταγραφές της εγκεφαλικής δραστηριότητας των υποκειμένων έδειξαν ότι η προετοιμασία για κίνηση μεταβλήθηκε περίπου μισό δευτερόλεπτο ΠΡΙΝ από τη συνειδητή απόφαση να κινηθεί.Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι αποφάσεις μας καθοδηγούνται από ασυνείδητη εγκεφαλική δραστηριότητα αλλα όχι με συνειδητή επιλογή. Αλλά όταν η απόφαση μας φτάνει σε συνειδητή συνείδηση το βιώνουμε έχοντας κάνει μια επιλογή.Αυτο τελικα το νομιζουμε πως ειναι δικη μας επιλογη.

Από αυτή την προοπτική η φαινομενική ελευθερία επιλογής έγκειται στο ότι δεν γνωρίζουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Πάρτε για παράδειγμα την απλη διαδικασία να επιλέξετε τι να φάτε σε ένα εστιατόριο. Καταργώ πρώτα τα πιάτα που δεν μου αρέσουν ή αυτά που έφαγα πρόσφατα μειώνοντας τα σε λίγα-δηλαδη σε αυτα που με προσελκύουν. Στη συνέχεια αποφασίζω για ένα από αυτά σύμφωνα με διάφορους άλλους παράγοντες - τη θρεπτική αξία τις αγαπημένες γεύσεις αυτό που αισθάνομαι ότι χρειάζεται το σώμα μου κλπ. Αισθάνεται σαν να έχω μεν ελεύθερη επιλογή αλλά η απόφαση που έρχομαι είναι ηδη προκαθορισμένη από τις τρέχουσες συνθήκες και προηγούμενη εμπειρία. Ωστόσο, επειδή δεν γνωρίζω την έκβαση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων απο πριν έως ότου εμφανιστεί στο μυαλό μου πιστεύω ότι έχω κάνει μια ελεύθερη επιλογή..
Ωστόσο τα αινίγματα συνεχίζονται. Η εμπειρία της επιλογής με δική μας βούληση είναι πολύ πραγματική. Και ζούμε τη ζωή μας με την υπόθεση ότι παίρνουμε αποφάσεις με δική μας ελεύθερη βούληση και μαλιστα κατευθύνουμε το δικό μας μέλλον.


<br />
 (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});<br />

Είναι σχεδόν αδύνατο να μην γίνει. Εχουμε δύο συμπληρωματικούς τρόπους προβολής του παιχνιδιού.Συμφωνα με το παραπανω σκεπτικο μπορεί να μην υπάρχει τελικα απολυτη ελεύθερη βούληση με την έννοια που συνήθως το σκεφτόμαστε.
Με άλλα λόγια κάποιο κρυμμένο ''σήμα'' στο παρασκήνιο του εγκεφάλου μας φαινεται να καθορίζει τις συνειδητές αποφάσεις των ανθρώπων προτού να τις καταστήσουν δυνατες.Και η ερωτηση ειναι.Αν το μυαλό μας ετοιμάζεται να δράσει πριν μάθουμε ότι πρόκειται να δράσουμε πώς κάνουμε μια συνειδητή απόφαση να δράσουμε τελικα;..Η ελεύθερη βούληση είναι μια ψευδαίσθηση ειναι μηπως μια πραγματικοτητα η ισως ενα τεχνούργημα του εγκεφαλου μας που είναι απαραίτητο για τα ανθρώπινα όντα να επιβιώσουν;
Η Συνειδηση ειναι ενα τεχνασμα του Εγκεφαλου μας και αν αυτο συμβαινει -αν ειναι σωστο -πιθανον μπορουμε να υποψιαστουμε τα υπολοιπα.
Αρθρο του Ανδρεα Οικονομοπουλου
40895ed6de27bb00050c6df8dea8f1dd
Η μεταφυσικη του Αριστοτελη
aerologio.gr
2020.10
Η μεταφυσική του Αριστοτέλη ήταν μια συνεχεια ενος αλλου εργου οπως ειναι γνωστο με τιτλο "Φυσική"..αυτος ηταν ένας τομέας της επιστήμης και του φυσικού κόσμου. το αλλο εργο είναι μια μελέτη και διερεύνηση όσων δεν μπορούν να γίνουν γνωστοί από την επιστήμη ή τη φυσική εξερεύνηση, αλλά αυτό που προέρχεται από ερωτήσεις και προβληματισμούς και μάλιστα από την διαίσθηση. Το όνομα του δευτερου εργου ειναι το «Μετά τα Φυσικα».αυτες οι 2 διαφορετικες λεξεις εχουν κολλήσει από τότε. Το έργο του Αριστοτέλη για τη μεταφυσική ήταν σε τρία μέρη: την Οντολογία ή τη μελέτη της ύπαρξης και της προσωπικότητας την Φυσική Θεολογία την μελέτη του θεού η των θεών και των πραγμάτων ..μαλλον λοιπον ολα αυτα πρεπει να τα καταταξουμε στο "υπερφυσικο".ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΤΙΝΑ. Ο Αριστοτέλης πίστευε όπως ο Πλάτωνας σε έναν ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ του συμπαντος ΑΛΛΑ στηριζόταν σε ένα περίπλοκο επιχείρημα.αυτο δεν ειναι τοσο γνωστο σημερα. γενικα είναι μια διδασκαλία πολύ πιο περίπλοκη από τη συνηθισμένη σύγχρονη ερμηνεία της , η οποία συχνά κατηγορείται και από τους σύγχρονους Αριστοτέληδες η την απλοποιουν η την διαστρευλωνουν.το ''μετα την φυσικη'' και το ''μεταφυσικη'' πιθανον να μην εχουν το ιδιο ουσιαστικο νοημα.δεν ειναι απολυτο αυτο.η πιστη του Αριστοτελη σε εναν δημιουργο ειναι αυτο που εκανε καποιους να δωσουν μεταφυσικο νοημα.λεω ομως οτι το ενα δεν ακολουθει απαραιτητα το αλλο.ειναι πιθανον λοιπον το ''μετα τα φυσικα '' και το ''μεταφυσικα'' να διεφεραν για τον Αριστοτελη καθως στηριζόταν σε ιδιαιτερα περιπλοκα επιχειρηματα.
.
9fccbbd798f5041e339447b0a46f8f5d
Αρχαια αιγυπτιακη τεχνη
aerologio.gr
2020.10
Η Αιγυπτιακη τέχνη της δυναστικης περιοδου εξελιχτηκε για περιπου τρεις χιλιετηριδες, διατηρώντας ωστοσο μια θεμελιώδη ενοτητα ύφους: σταθερά ειναι η γεωμετρικη απλοποιηση των μεγεθών, οι αυστηροι κανονες του μέτρου που ρυθμιζουν τις αναλογιες του σώματος, η αντιληψη δύο διαστάσεων χωρις προοπτικη, η εξιδανικευση των πορτραιτων. 

    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 

Αυτη η εξαιρετικη συνέχεια οφειλεται στο γεγονος οτι ολη η αιγυπτιακη τέχνη, εκφρασμένη κατ’ εξοχην στα μνημεια και στους τάφους, ειναι βασισμένη στον εγκωμιασμο της εξουσιας του φαραώ-ιερέα και στη διάρκεια της δύναμης του και μετά το θάνατο. Το Αρχαιο Βασιλειο το χαρακτηριζει η μνημειακη αρχιτεκτονικη των μαστάμπε (κτιρια απο τούβλα κατασκευασμένα απο το ένα μέρος υπογεια, περιέχοντας νεκρώσιμα εφοδια και τάφο και ένα μέρος στην επιφάνεια σε σχημα ορθογωνιου), έπειτα των πυραμιδων σε οροφους (γεννημένες απο την επάλληλη τοποθέτηση των διαφορων μνημειων ταφης, διάσημη εκεινη του Ζοσερ στην Σανκάρα) και τέλος οι ιδιες πυραμιδες, οπως εκεινες του Χέοπα, του Χεφρηνου και του μυκερινου, που μαζι με τις Σφιγγες σχηματιζουν ένα ευρύ νεκρώσιμο σύμπλεγμα στο Ελ-Γκιζα. Και η γλυπτικη στο Αρχαιο Βασιλειο χαρακτηριζεται απο την αυστηρη σχέση των σχηματικών μεγεθών. 
    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 
Τα εσωτερικά τοιχώματα των τάφων με τον καιρο πλουτιζονταν με ζωγραφισμένα ανάγλυφα που παρουσιαζαν σκηνές απο την ζωη του νεκρού και απο το ταξιδι του στον άλλο κοσμο. Το Μέσο Βασιλειο δεν εισάγει ουσιαστικές καινοτομιες, αλλά στη ζωγραφικη τονιζεται το αφηγηματικο ύφος. Ειναι με το Νέο Βασιλειο, που η αιγυπτιακη τέχνη γνωριζει μια καινούρια λαμπροτητα και βλέπει να ανατέλλουν, στη μια οχθη του Νειλου οι μεγάλοι ναοι των Καρνάκ, Λούξορ, Άμπιντο, Αμπού Σιμπελ, χαρακτηρισμένοι απο τον μνημειακο πυλώνα της εισοδου (δυο ορθογώνια σώματα που στενεύουν προς τα ψηλά), ενώ στην αντιθετη οχθη κατασκευάστηκαν οι νεκρώσιμοι ναοι των αρχοντων (διάσημο εκεινο της βασιλισσας Χατσχεπσούτ στο Ντειρ-ελ Μπαχάρι). Η γλυπτικη αυτης της περιοδου παρουσιάζει χαρακτηριστικά λεπτης κομψοτητας. Στις εποχές που ακολούθησαν, εξαιτιας των φοβερών πολιτικών γεγονοτων, η αιγυπτιακη τέχνη επαναλαμβάνει κουραστικά τα παλιά μοντέλα και οδηγειται σε μια παρακμη απο την οποια δεν λυτρώνεται απο την επαφη, μονο εξωτερικη, με τον ελληνικο πολιτισμο των Πτολεμαιων και αργοτερα με τον ρωμαϊκο.

bd0e91375466fac15ba87e7c17afdfb3
Οι μαύρες τρύπες του διαστήματος
aerologio.gr
2020.10
Οι μαύρες τρύπες είναι περιοχές όπου η συνήθισμενη βαρύτητα έχει γίνει τόσο ακραία ώστε να καταβάλλει όλες τις άλλες δυνάμεις στο Σύμπαν, τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει από τη βαρύτητα μιας μαύρης τρύπας - ακόμη και το φως.

Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μαύρες τρύπες. Ξέρουμε πώς γεννιούνται, ότι λαμβάνουν χώρα, και οτι υπάρχουν σε διάφορα μεγέθη. Ακομη γνωρίζουμε τι θα συνέβαινε αν πεφταμε σε μια. Ανακαλύψεις μας έχουν αποκαλύψει ένα από τα πιο περίεργα αντικείμενα στο Σύμπαν, και υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν γνωρίζουμε.



 (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Η κοντινότερη μαύρη τρύπα είναι πολλά έτη φωτός μακριά, έτσι δεν έχετε να ανησυχείτε για τις απειλές για τη Γη. Αυτό είναι όσο πιο κοντά θα φτάσετε ποτέ σε ένα. Ελάτε λοιπόν να εξερευνήσετε!

Μια μαύρη τρύπα είναι ένα αντικείμενο που είναι τόσο συμπαγής (με άλλα λόγια, έχει αρκετή μάζα σε ένα αρκετά μικρό όγκο) και η βαρυτική δύναμη του είναι αρκετά ισχυρή για να εμποδίσει το φως ή οτιδήποτε άλλο από τη διαφυγή.

Η ύπαρξη των μαύρων τρυπών προτάθηκε για πρώτη φορά τον 18ο αιώνα, με βάση τους γνωστούς νόμους της βαρύτητας. Οσο πιο μαζικο ειναι ένα αντικείμενο, ή οσο μικρότερο το μέγεθός του, τόσο μεγαλύτερη είναι η βαρυτική δύναμη αισθητή στην επιφάνειά του. Ο john michell και ο pierre-simon laplace υποστήριξαν ότι εάν ένα αντικείμενο ήταν είτε εξαιρετικά μεγάλο ή πολύ μικρο, μπορεί να μην είναι καθόλου δυνατόν να διαφύγουν της βαρύτητας του. Ακόμα και το φως θα μπορούσε για πάντα να συλληφθή.




 (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});


Το όνομα "μαύρη τρύπα" εισήχθη από τον john archibald wheeler το 1967 και έχει γίνει ακόμη και ένας κοινός όρος για κάθε είδους μυστηριώδη απύθμενο πηγάδι. Οι φυσικοί και οι μαθηματικοί ανακάλυψαν ότι ο χώρος και ο χρόνος κοντά σε μαύρες τρύπες έχουν πολλές ασυνήθιστες ιδιότητες. Εξαιτίας αυτού, οι μαύρες τρύπες έχουν γίνει ένα αγαπημένο θέμα για τους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας. Ωστόσο, οι μαύρες τρύπες δεν είναι μυθοπλασία. Δεν μπορούμε να δούμε τις μαύρες τρύπες, αλλά μπορούμε να εντοπίσουμε ουσίες που υπάγονται σε μαύρες τρύπες και προσελκύονται από τις μαύρες τρύπες. Με τον τρόπο αυτό, οι αστρονόμοι έχουν εντοπίσει και μετρησει τη μάζα των πολλών μαύρων τρυπων στο Σύμπαν μέσα από προσεκτικές παρατηρήσεις του ουρανού. Τώρα ξέρουμε ότι το Σύμπαν μας είναι κυριολεκτικά γεμάτο με δισεκατομμύρια μαύρες τρύπες.
f7091c083ebf8017c3899c09ebd2e54e
Ινδικη Λογοτεχνία
aerologio.gr
2020.10
h ινδική λoγoτεχνία αρχίζει με τις Βέδες, απ' όπoυ πηγάζει τα μεγαλύτερo μέρoς των καλλιτεχνικών εκφράσεων. h αρχαϊκή λoγoτεχνία των Βέδα αναπτύσσεται με τα mπραχμάνα, σχoλιαστικά κείμενα των Βεδα σε ό,τι στηρίζει σε ό,τι στηρίζει τις πρακτικές της λατρείας και της θυσίας, με τα μυστικά Αρανυακα, για να πρoσθέσoυμε και τα upanishad, των oπoίων η θρησκευτικo–φιλoσoφική θεωρία αρθρώνεται ήδη στoν κλασικό σανσκριτισμό. tα αφηγηματικά στoιχεία εξελίχθηκαν την επoχή, όχι καλά καθoρισμένη, της ερμηνείας των Καβια, και παραβάλλoνταν με τις πρo–oμηρικές ραψωδίες, πoυ έκαναν την πρoβληματική της mπραχμανικής iνδίας με τα ιδανικά των Σατρία (την ευγενή κάστα των πoλεμιστών), εκφράζoντας στα δύo μεγάλα επικά πoιήματα, τo Μαχαμπαρατα και τo Ραμαγιανα, ηχώ μακρινών ιστoρικών γεγoνότων πoυ αναβίωσαν στoν μύθo με ενωτικό σχήμα. Στην πρώτη χιλιετηρίδα π.x. ανήκoυν και oι τεράστιες συλλoγές των Πoυράνα. mε τo σχηματισμό τoυ κλασικoύ σανσκριτισμoύ, πoυ εξελίχθηκε από τo πιo αρχαίo βέντικo, γεννιέται η μεγάλη λoγoτεχνία τέχνης, ευνoημένη από την ηρεμία πoυ η αυτoκρατoρία gupta μπόρεσε να εξασφαλίσει στην iνδία.
    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 
h παραγωγή αυτής της περιόδoυ εκφράζει έναν κόσμo σε ισoρρoπία ανάμεσα στo ανθρώπινo και στo θεϊκό στoιχείo: τυπικές είναι η θρησκευτική λυρική τoυ Σανκάρα και εκείνη η βέβηλη τoυ Αμάρoυ. to καλύτερo έργo τoυ Τζαβαντέβα, o "gitagovinda" (12oς αι. μ.x.), παρoυσιάζει τo τελευταίo μεγάλo άσμα της φύσης και της αγάπης, πρώτo των πoλύτιμων ασμάτων τoυ iνδικoύ mεσαίωνα. Στα 1900 τo κείμενo τo πιo γνωστό της περιόδoυ γκoύπτα είναι τo "Πανκαναντρα", πoυ εμφανίζει σημαντικές oμoιότητες με τις aισωπικές διηγήσεις· πιo υψηλoύ καλλιτεχνικoύ επιπέδoυ είναι τo "Μπρινιατκαθρα" (η μεγάλη διήγηση), πoυ μπoρεί να θεωρηθεί η ινδική εγκυκλoπαίδεια τoυ 1900. aλλά είναι στo θέατρo πoυ η iνδία εκφράζει τις όψεις τις πιo σημαντικές τoυ καλλιτεχνικoύ της πνεύματoς: με τoν Βάσα δημιoυργείται τo ευγενές σανσκριτικό δράμα, πoυ oνoμάζεται nataka. mε τoν Σoυντράκα, τoν ευχάριστo συγγραφέα τoυ "xειράμαξα αργίλoυ", ανoίγει μια μακρότατη σειρά ιστoρικών δραμάτων ή ψευδoϊστoρικών. o Καλιντάσα, πoυ μέσα στην τέλεια ισoρρoπία ανάμεσα στη λυρική και στην φαντασία δημιoύργησε με την "sakuntala" τo μεγαλύτερo έργo της iνδικής δραματoυργίας, κλείνει την χρυσή περίoδo τoυ κλασικoύ σανσκριτικoύ δράματoς, πoυ έχει επεκταθεί όμως για πoλλoύς κριτικoύς στoν Χαβαμμπχoύτι (8oς αι.). tα πρώτα χρόνια μετά την μoυσoυλμανική εισβoλή, η ισλαμική κoυλτoύρα επέδρασε σε κάπoιες όψεις της πoίησης και της ινδικής σκέψης, όπως σημειώνεται στo κΑΜΠΙΡ και σε όλη την λoγoτεχνία urdu· αλλά η iνδία τελικά απελευθερώθηκε, παραμένoντας πιστή στα βασικά της θέματα. eκείνα τoυ Τoυλσίντας, της oνoμαστής Μιραμπάι (16oς αι.), και τoυ Σoύρντας, τoυ τυφλoύ πoιητή (14oς αι.), είναι τα oνόματα τα πιo φωτεινά των μεσαιωνικών χιντί·

    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 
o Καντίτας (14oς αι.) κάνει την έναρξη της bεγγαλικής πoίησης, ακoλoυθoύμενoς από τoν Βινταμπάτι Τακoλύρ (16oς αι.) και στα 1700 από τoν Ραμπρασάντ Σέι. Χιντί και bεγγάλη είναι oι δύo πιo σημαντικές περιoχές για τo σχηματισμό της μoντέρνας λoγoτεχνίας, όπoυ συνέβαλε σημαντικά και η αγγλική επίδραση. h iνδική aναγέννηση, ως καθoρισμός της μoντέρνας περιόδoυ, έχει τις πηγές της στα πρώτα χρόνια τoυ 19oυ αι. Έγραψαν στα χιντί oι Χαρισκάντρα, Γιασανκάρ Πρασάντ, και Πριντβίρα· πιo ευαίσθητoς στις δυτικές επιδράσεις υπήρξε o bεγγαλέζoς Μαντχoυσoύνταν Ντάτα· τo ιστoρικό αγγλικό ρoμάντζo πρoσαρμόστηκε στoυς εθνικιστικoύς σκoπoύς από τoν Κατoπαχάια, πoυ oνoμάστηκε o πατέρας τoυ ινδικoύ ρoμάντζo. aνάμεσα στoυς λoγoτέχνες θυμόμαστε: τoυς Τιλάκ, Μπαϊκίμ, Ναζρoύμ Ισλάμ, Βαλάτoλ· ανάμεσα στoυς σκεπτόμενoυς: Ραμακρίσνα, Βιβεκανάντα. aλλά η φωνή η πιo δυνατή της μoντέρνας ινδικής λoγoτεχνίας είναι εκείνη τoυ Ραμπίνραϊγιατ Ταγκόρε, μαζί με τoν Γκάντι ικανoύ ερμηνευτή ενός αισθήματoς της ζωής πoυ ξεπερνά τα όρια ενός έθνoυς για να γίνει παγκόσμια ιδιoκτησία.tέχνηaπό τo 2400 ως τo 1500 π.x. υπήρξε η εξαιρετική παραγωγή τoυ πoλιτισμoύ της Ινδίας, πoυ σημειώνεται κυρίως με τo όνoμα των δύo μεγάλων κέντρων,Χαράπα Μoνχέιo–Ντάρo, πoυ διατήρησαν ερείπια από τείχη, κτίρια διαμoνής και ένα σύνθετo δίκτυo από δρόμoυς και συστήματα απoχέτευσης. mετά την εισβoλή πληθυσμών της aρίας φυλής (1500 π.x.) υπήρξε η λεγόμενη περίoδoς vedigo (1500 π.x. - 6oς αιώνας π.x.), πάρα πoλύ φτωχή από καλλιτεχνική άπoψη. eξαιρετική υπήρξε η καλλιτεχνική παραγωγή της αρχαίας περιόδoυ (6oς αι. π.x.- 4oς αι. μ.x.), πoυ έπρεπε να αναμείξει στoιχεία περσικά και ελληνιστικά με τις τάσεις τις καθαρά ινδικές και επίσης έπρεπε να διαδώσει τo βoυδισμό. Στη δυναστεία mavrya εμφανίζoνται τα πρώτα χαρακτηριστικά stupa, αναμνηστικoί και συμβoλικoί τάφoι, όπoυ διατηρήθηκαν τα λείψανα των διαφόρων boυδών. aνάμεσα στoν πρώτo και τέταρτo αιώνα, με τη δυναστεία Κoυάνα, εμφανίζoνται διάφoρες τάσεις: Στα δυτικά η υπέρoχη τέχνη τoυ Γκαντχάρα, πoυ χαρακτηρίζεται από ελληνιστικές επιδράσεις · oχυρωμένες πόλεις τoυ Μπέγκραμ και τoυ Μπίργκoτ)· στα βόρεια η τέχνη Μαχoύρα, πoυ αναπτύσσει ένα σχηματικό λεξιλόγιo καθαρά ινδικό, πρώτη σαφής έκφραση της κλασικής τέχνης. toυς πρώτoυς δύo αιώνες της κλασικής περιόδoυ (δηλ. 4oς-5oς αι.), υπό τη δυναστεία Γκoύπτα, η τέχνη και o ινδικός πoλιτισμός φτάνoυν σε εξαιρετική τελειότητα και εξαιρετική λεπτότητα. Σημαντική επίσης είναι η γλυπτική, σε μεγαλειώδη σχήματα, και η ζωγραφική σε ιερές σπηλιές.

Στη μεσαιωνική περίoδo (10oς-13oς αιώνας) εμφανίζoνται επιβλητικoί ναoί με ένα εξαιρετικό αριθμό παραπλεύρων αιθoυσών στo αληθινό ιερό, oι oπoίες βρίσκoνταν πάνω από πύργoυς στoλισμένoυς με μια βαριά γλυπτική διακόσμηση. Στην ινδoισλαμική περίoδo (14oς-19oς αι.), την πρώτη στιγμή της ισλαμικής εισβoλής (12oς-14oς), o πoλιτισμός ιντoύ υφίσταται μια στάση υπό την μoυσoυλμανική πνευματική κυριαρχία, ιδιαίτερα στις περιoχές τoυ iνδoύ και τoυ Γάγγη, την oπoία ακoλoύθησε μια έντoνη αντίδραση των ιθαγενών πoυ χαρακτηρίζεται από την επιστρoφή στις παραδόσεις τoυ πρo-ισλαμικoύ μεσαίωνα ή από την αξιoλόγηση της λαϊκής τέχνης μέχρι τo σημείo (16oς αι.) όπoυ η δυναστεία των moγγόλων oδήγησε στη συγχώνευση των δύo κoυλτoυρών. Στη ζωγραφική αναπτύσσεται η σχoλή moghul, αυλικών τάσεων και στυλ ινδo-περσικoύ, και κείνη τoυ rajput, θρησκευτικής και λαϊκής έμπνευσης. Πρoς τo τέλoς τoυ περασμένoυ αιώνα (μoντέρνα περίoδoς) η σχoλή της bεγγάλης και τo έργo τoυ Ταγκόρε oδήγησαν σε μια απoφασιστική πρoσπάθεια αναμόρφωσης, πoυ αντιτίθεται στην υπερoχή και στην απoμίμηση δυτικών σχημάτων με μια επιστρoφή στις παραδόσεις της εθνικής τέχνης, αλλά χωρίς να διατηρήσει σταθερά απoτελέσματα, ιδιαίτερα στην αρχιτεκτoνική. aνάμεσα στoυς μoντέρνoυς ζωγράφoυς: Ρόι Κooυντάρι, Νιoύτoν Σoύζα και Χoυσάιν · ανάμεσα στoυς γλύπτες: Ντας Γκoύπτα, Καρ, Καoυντoύρι. Θρησκείαeκτός από τoν bραχμανισμό (ή τoν ινδoυισμό), γνωστός από τoν αρχαίo bεδισμό, η iνδία, ξεκινώντας από τoν 6o αι. π.x., υπήρξε η πατρίδα τoυ τζενισμoύ και τoυ βoυδισμoύ. Σήμερα oι τζενιστές απoτελoύν μoνάχα τo 4% τoυ ινδικoύ πληθυσμoύ και o βoυδισμός λoγαριάζει λιγότερo από ένα εκατoμμύριo και μισό oπαδών (περιλαμβανoμένης και της Σρι-Λάνκα). oι πάρσoι δεν ξεπερνoύν τoυς 115.000, oι Σιχ είναι λιγότερoι από 4 εκατoμμύρια. to iσλάμ, στην iνδία, από τoν 8o αιώνα, υπoλoγίζει 110 εκατoμμύρια πιστoύς: 90.000.000 απ' αυτoύς ζoυν στo Πακιστάν. oι χριστιανoί υπoλoγίζoνται σε 10 εκατoμμύρια και μισό πιστών (καθoλικoί και πρoτεστάντες).Δε λείπoυν και oι ψυχoλoγικές λατρείες (αιρέσεις).
c69cc4d7768f9df19e29eb73dc800384
Ποπαι ο ναύτης popeye
aerologio.gr
2020.10
Ο Ποπάυ ο ναύτης έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις 17 Ιανουαρίου του 1929, στο κόμικς "το Θέατρο της δακτυλήθρας », το οποίο περιστράφηκε γύρω από την φίλη τού Ποπάυ την Όλιβ και την οικογένειά της. Ο ρωμαλέος ναυτικός, με τα φουσκωμένα μπράτσα του, την αγάπη για το σπανάκι, και τον αστείο τρόπο ομιλίας έγινε χίτ, και το 1931 η ταινία ονομαζόταν "το Θέατρο της δακτυλήθρας με τον Ποπάι " Ο δημιουργός, Ε-Σ Σεγκαρ (1894-1938), 

    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 

πρόσθεσε στις ταινίες του με άλλους αξιομνημόνευτους χαρακτήρες, όπως τον υιοθετημένο γιο του Σουήτ Πή τον πειναλέο Γουίμπη που τρώει όλο χάμπουργκερ τον κακό Μπλούτο τον παππού Ποπάυ και άλλους. Ο "Ποπάι ο ναύτης" ήταν ένα μοναδικός συνδυασμός της άγριας και χονδροειδής περιπέτειας με υπερβολικό και δυναμικό ύφος. Η σειρά συνεχίζεται και μετά το θάνατο του δημιουργού της , αλλά η φήμη του Ποπάι από τότε έχει έρθει κυρίως από τα πάνω από 600 καρτούν τηλεόρασης που έγινα από τον Ντέιβ και Μάξ Φλέιτσερ  από το 1933. Το 1980, σκηνοθέτης Ρόμπερτ Άλτμαν έκανε μια  ταινία μιούζικαλ με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακόμα και σήμερα, περισσότεροι από 3.000 δικαιοδόχοι παράγουν περισσότερα από 1.000 διαφορετικά προϊόντα Ποπάι το χρόνο.

    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 

199af253ef6ce93917eb6cfaf05cb7ea
ΟΥΦΟ ΑΤΙΑ και ουφολογια
aerologio.gr
2020.10
Τα Αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα ΑΤΙΑ, ή ΟΥΦΟ, είναι κάθε εναέριο αντικείμενο που δεν είναι άμεσα αναγνωρίσιμο με την όραση ή τα ραντάρ. Οι περισσότερες πρώτες εκθέσεις για ΑΤΙΑ- ΟΥΦΟ αργότερα διαπιστώθηκε ότι ήταν εσφαλμένες εκτιμήσεις συμβατικών αντικειμένων ή άλλα οπτικά και ουράνια φαινόμενα, ή ψευδαισθήσεις ή απλά, φάρσες. Ένα μικρό ποσοστό των εκθέσεων παραμένουν ανεξήγητα.

    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 

Η ημερομηνία της παλαιότερης παρατήρησης ΑΤΙΑ στην ιστορία είναι άγνωστη, και τα αποδεικτικά στοιχεία για τις εν λόγω αναγνωρίσεις είναι λιγοστά και καθαρά θεωρητικά, παρά τους ισχυρισμούς διαφόρων βιβλίων σχετικά με το θέμα. Οι ερευνητές σηματοδοτούν γενικά την αρχή του φαινόμενου των ΟΥΦΟ πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 19ου αιώνα. Η επόμενη σημαντική ομάδα εκθέσεων ήρθε κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, τόσο από πιλότους των Συμμάχων όσο και του Άξονα. Οι πιλότοι ανέφεραν ότι είδαν παράξενα μεταλλικά αντικείμενα, τα οποία ονόμαζαν Φου Φαιτερς σε ελεγχόμενη πτήση γύρω από τα αεροπλάνα τους. Το 1946 στην Ευρώπη, κυρίως στη Σκανδιναβία, αναφέρθηκαν σε μεγάλη κλίμακα διοπτεύσεις σιωπηλών "πυραύλων φάντασμα". Τίποτα από αυτά τα φαινόμενα δεν έχει ερμηνευτεί ικανοποιητικά.

Το φαινόμενο των ΑΤΙΑ άρχισε να γίνετε ευρύτερα γνωστό στο κοινό στις 24 Ιουνίου του 1947, όταν ο Αμερικανός πιλότος Κένεθ Αρνολντ ανέφερε εννέα ιπτάμενα αντικείμενα σε όλη την πορεία του αεροπλάνου του στον ουρανό πάνω από την πολιτεία της Ουάσινγκτον. Η περιγραφή του για τις κινήσεις τους σαν «πιατάκια πηδώντας πάνω από το νερό" γέννησε τον όρο "ιπτάμενος δίσκος". Τέτοια σχήματα έχουν αναφερθεί συχνά από τότε. Αντικείμενα που μοιάζουν με πούρα, τετράγωνα, μπάλες, τρίγωνα, δαχτυλίδια, και καπέλα έχουν επίσης αναφερθεί, όπως και ότι είναι άμορφα  αντικείμενα και τους αλλάζει σχήμα . Οι αναγνωρίσεις έχουν λάβει χώρα σχεδόν σε κάθε χώρα, και η συντριβή ενός τέτοιου αντικειμένου στην έρημο κοντά στο Ρόσγουελ της πολιτείας του Ν.Μεξικού το 1947 έχει γίνει μέρος της μυθολογίας των ΑΤΙΑ.

    (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); 

Μερικές φορές ο αριθμός των εμφανίσεων ΟΥΦΟ αυξάνεται ραγδαία. Για παράδειγμα, τα κύματα των παρατηρήσεων που έλαβαν χώρα στη Γαλλία και την Ιταλία το 1954, στη Νέα Γουινέα το 1958, και στην ΕΣΣΔ το 1967. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα κύματα έχουν συμβεί σε κάθε δεκαετία. Οι ερευνητές ΟΥΦΟ δεν μπόρεσαν να προβλέψουν ή να εξηγήσουν αυτά τα κύματα. Οι προσπάθειες για να τα συνδέσουν με την δημοσιότητα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με τα ΑΤΙΑ, ως κάποια μορφή «υστερικών μεταδόσεων", ή "κοινωνικής πίεσης" έχουν αποδειχθεί ανεπιτυχείς. Η εντατική δημοσιότητα ώθησε κάποιους ανθρώπους να αναφέρουν θεάσεις που είχαν γίνει προηγουμένως, αλλά η δημοσιότητα δεν θεωρείται υπεύθυνη για τις νέες αναφορές.

Μια μελέτη των εκθέσεων δείχνει ότι οι εμφανίσεις ΑΤΙΑ είναι τυχαίες και οι μάρτυρες δεν μπορούν να ταξινομηθούν. Ένα μεγαλύτερο ποσοστό των αναφορών, ωστόσο, προέρχονται από ανθρώπους που ζουν σε αγροτικές περιοχές, παρά από εκείνους που ζουν σε αστικές περιοχές.

Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ προσπάθησε να μελετήσει το φαινόμενο των ΟΥΦΟ από το 1948 - 1969 μέσω του σχεδίου "Γαλάζιο Βιβλίο" . Μετά τη συλλογή αναφορών για 21 χρόνια, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ΑΤΙΑ δεν αποτελούσαν απειλή για την εθνική ασφάλεια, και ότι δεν μπόρεσαν να βρουν αποδείξεις ότι τα ΑΤΙΑ ήταν εξωγήινης προέλευσης. Το 1953, όμως, η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών πρότεινε ότι η ΕΣΣΔ θα μπορούσε να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει την υστερία των ΟΥΦΟ ως ένα ψυχολογικό όπλο πολέμου εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών. Ως εκ τούτου, από το 1953 - 1969, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ ασχολείται κυρίως με τη συχνότητα αναφορών εμφάνισης ΟΥΦΟ  και ποτέ δεν εξέτασε σοβαρά την ιδέα ότι τα ΑΤΙΑ καθαυτά θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν μοναδικά φαινόμενα.
743cbec4a30319a6d54bb75ab8498851
Γερμανικη λογοτεχνια
aerologio.gr
2020.10
Τα πρώτα γραπτά μνημεία της γερμανικής φιλολογίας χρονολογούνται από τον Η΄ αιώνα, όταν άρχισε να διαδίδεται η χριστιανική θρησκεία από τον Καρλομάγνο. Άρχισαν να γράφονται γερμανικά γλωσσάρια και να μεταφράζονται θρησκευτικά βιβλία. Με την ανάπτυξη της φεουδαρχικής κοινωνίας άνθισε και η αυλική ποίηση. Τον 13ο αιώνα άρχισε ξανά η επεξεργασία των μυθιστορημάτων του Σίγφριδου και των Βουργουνδίων στο έργο "Ποιήματα των Νιβελλούγγεν", επικό λαϊκό ποίημα που άνθισε στην Αυστρία. Η πρόζα ξαναγεννήθηκε τον 13ο-14ο αιώνα.




 (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

![](https://www.aerologio.gr/wp-content/uploads/2011/02/c-300x259.jpg)Η λογοτεχνία τον 16ο αι., συγκεντρωμένη γύρω από τις ακαδημίες και τις αυλές, στρέφεται στη μίμηση των αρχαίων, ιταλικών, ισπανικών και γαλλικών μοντέλων. Και από αυτό τον αιώνα γίνεται απαραίτητα η διάκριση ανάμεσα στη γερμανική και αυστριακή λογοτεχνία. Στο όνομα ενός καινούργιου ανθρωπισμού ο Λέσινγκ (1729-1781) άνοιξε καινούργιες προοπτικές στην κριτική και την αισθητική, πολέμησε την αδιαλλαξία και έθεσε τις βάσεις για ένα μοντέρνο θέατρο. Το δεύτερο μισό του 1700 είναι η εποχή του sturm und drang, ενώ στο τέλος του αιώνα η λογοτεχνία της Γερμανίας ζει μια μεγάλη εποχή κλασικισμού. Ο ρομαντισμός είναι ανάμεσα στο 1795 και το 1815, το πρώτο γερμανικό λογοτεχνικό κίνημα που διαδόθηκε στην Ευρώπη. Εκπρόσωποι του είναι ο Βακενρόντεν, ο Τικ, ο Νοβάλις.

Τον 18ο αναπτύχθηκε το διήγημα και το Θέατρο Μπιντερμάϊερ. Στη Γερμανία ο Χάϊνε (1797-1856) κατέχει μια θέση πρώτου επιπέδου ανάμεσα στο ρομαντισμό και τον ρεαλισμό. Ο Φοντάνε (1819-1898) έθεσε τις βάσεις του γερμανικού ρεαλισμού. Το έργο του Νίτσε χαρακτηρίζεται από ένα γλωσσικό ταλέντο: η επιρροή του είναι καθοριστική σε πολλούς συγγραφείς. Η αντίθεση ανάμεσα στη αστική σταθερότητα και την αδυναμία του καλλιτέχνη, την υγεία και την αρρώστια, ανάμεσα στη ζωή και την τέχνη, είναι το κεντρικό πρόβλημα στα έργα του Τόμας Μαν (1875-1955). Στα μυθιστορήματα και τα διηγήματα του Κάφκα κυρίαρχο θέμα είναι η αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου. Στις αρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε μια μικρή αλλά σημαντική περίοδος του εξπρεσιονισμού.




 (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Τη δεκαετία του ’20 εξαλείφονται οι επαναστατικές ελπίδες του εξπρεσιονισμού και γίνεται μια καινούργια έκρηξη της πραγματικότητας με τους συγγραφείς της Καινούργιας Αντικειμενικότητας. Ανάμεσα στους δύο πολέμους, ενώ συγγραφείς όπως ο Βίχερτ, ο Έσσε, ο Καρόζα εξυμνούν τον έρωτα για την πατρική γη, την παράδοση, τη πίστη στην αγνή φύση, ο Μπρεχτ αντιμετωπίζει τα σύγχρονα προβλήματα, προβαλλόμενα σε καταστάσεις μακρινές για να κάνει φανερό ο τραγικός ξεπεσμός της κοινωνίας μας. Το γεγονός του ναζισμού καθόρισε μια περίοδο κρίσης της γερμανικής κουλτούρας και προκάλεσε τη σιωπή και μερικές φορές την αυτοκτονία μερικών από τους πιο μεγαλοφυείς αντιπροσώπους της. Ο χωρισμός της Γερμανίας από το 1945 μέχρι το 1990 προκάλεσε την ανάπτυξη δύο χωριστών λογοτεχνιών.



 (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
ΕΧΝΗ

![](https://www.aerologio.gr/wp-content/uploads/2011/02/1731_spitzlin-300x246.jpg)Τα πρώτα καλλιτεχνικά μνημεία ανάγονται στον Μεσαίωνα και είναι κυρίως καθεδρικοί ναοί. Τον 11ο αιώνα χτίζονται οι μεγάλοι καθεδρικοί ναοί του Μαγδεμβούργου, του Τρεβίρι. Τον 15ο αι.η αρχιτεκτονική ακολουθεί τον ρωμανικό ρυθμό. Η γλυπτική και η ζωγραφική ανθίζουν σαν συμπληρώματα της αρχιτεκτονικής, αλλά κατόπιν αναπτύσσονται σε ανεξάρτητες τέχνες. Από το 16ο αι. η αρχιτεκτονική ακολουθεί πιστά τη γαλλική και την ιταλική. Στη Βαυαρία όμως μετά το 1870, χάρη στη μελέτη της αρχιτεκτονικής των αρχαίων, δημιουργείται το νεοκλασικό στυλ. Στο τέλος του αιώνα του 15ου αι. εδραιώθηκαν μεγάλες προσωπικότητες στη ζωγραφική (Χολμπάϊν, Πάχερ) και τη γλυπτική (Στος, Βίσερ ο Παλιός). Κέντρο της αρχιτεκτονικής ήταν το Βερολίνο. Η γερμανική γλυπτική έγινε αξιόλογη από την εποχή που επικράτησε οριστικά ο γοτθικός ρυθμός στην αρχιτεκτονική. Από τον 15ο αι. τα γλυπτά γίνονται πιο νατουραλιστικά. Οι σημαντικότεροι γλύπτες είναι ο Ιάκωβος Ρους, ο Σύρλιν και ο Φάϊτ Στος. Με το τέλος του 18ου αιώνα ένα πιο μοντέρνο πνεύμα άρχισε να εκδηλώνεται στις δημιουργίες των προοδευτικών και να εδραιώνεται το 1900. Τη μεταπολεμική περίοδο, η κοινωνική σάτιρα που χαρακτηρίζει τα έργα του Μπέκμαν, Ντιξ και του Γκροζ αντικατέστησε την εγκαινίαση μιας επίσημης τέχνης του στείρου ακαδημαϊσμού.