ئەزىز قېرىنداشلار! ئەستە مەھكەم تۇتۇشقا كېرەكلىك شۇنداق بىر ھەقىقەتمۇ باركى، ئۇ بولسىمۇ يەر يۈزىدە بىزگە ئۇمىد باغلىغان، زۇلۇم ۋە ئىشغالىيەت ئاستىدا ئېزىلىۋاتقان قېرىنداشلىرىمىزنىڭ ئۇ كېچىدە ئاققۇزغان ياشلىرى ۋە قىلغان دۇئالىرىدۇر. شۇ كېچىسى غەززەدىن سارىيوۋوغا، كەركۈكتىن سومالىغا، سۇداندىن پاكىستانغا ۋە ھەتتا ئاسىيانىڭ ئەڭ چېتىدىن تارتىپ، ئافرىقىنىڭ يەنە بىر ئۇچىغىچە بولغان جايلاردىكى ئېزىلگەن قېرىنداشلىرىمىزنىڭ، ئىشغالىيەت ۋە ناھەقچىلىك ئاستىدىكى مەھرۇم، مۇھاجىر، كۆچمەنلەرنىڭ مىللىتىمىزگە دۇئا قىلغانلىقىدۇر. «ئىسلام ئۈممىتىنىڭ ئاخىرىقى قەلئەسى ۋەيران بولمىسۇن» دەپ سەجدىلەرگە باش قويۇپ، كۆز يېشى قىلغانلىقىدۇر. شۇ كېچىسى پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ «مۆئمىنلەر بىر بىنانىڭ خىشلىرىغا ئوخشايدۇ. ئۇلار بىر بىرىنى مۇستەھكەملەيدۇ[3]» دېگەن ھەدىسىنىڭ ئەمەلىي ئوبرازىنى ئۆز كۆزىمىز بىلەن كۆرگەنلىكىمىزدۇر.
LOC: سۇداندىن