كېچىلىرى پەللەمپەيلەرنىڭ ئەڭ ئۈستىدىكى داق يەردە ئورمانغا ئارقامنى قىلىپ ئولتۇرغۇنۇمدا شىۋىر-شىۋىر تىۋىشلاردىن ئانچە تېنىم شۈركەنمەيدىغان بولۇپ قالغانلىقىنى تاسادىپىيلا بايقاپ قالدىم. ئەمدى ئاشۇ قاپقاراڭغۇلۇققا پاتقان ئورماندىن بىرەر تۇتۇلماي يۈرگەن قاتىلنىڭ چىقىپ قېلىشىنى ئويلىساممۇ قورققاندەك قىلمايتىم. ئەكسىچە «شۇنداق بولسىغۇ، ئاسانراق جان چىقىدىغان بىر ئۇسۇل بىلەن ئۆلتۈرۈپلاۋەتسە، مۇشۇ ۋاپاسىز دۇنيادىنمۇ، دەرت-ئەلەمگە تولغان ھاياتتىنمۇ بىراقلا قۇتۇلسام» دېگەندەك بىر خىل ئارزۇ باش كۆتۈرۈپ، تامادا بولۇۋاتقاندەكمۇ قىلاتتىم. دېمىسىمۇ نېمىگە تارتىشىمەن؟ بۇ ھاياتتا تارتىشقۇدەك، قىيمىغۇدەك نېمەم بارىتى؟
ORG: ئورمانغا ORG: ئورماندىن