Projekt mówi o gwarancji ustawowej i gwarancji dobrowolnej. Zamierzeniem jest harmonizacja przepisów o odpowiedzialności za niewykonanie zobowiązania. przewiduje stworzenie minimalnego standardu ochronnego w samej dyrektywie. przesłanką odpowiedzialności w ramach gwarancji ustawowej jest niezgodność cech nabywanego towaru z postanowieniami umowy i wynikającymi z tego oczekiwaniami konsumenta. Równa niezgodności z umową jest sytuacja, gdy wadliwość wynika z instalacji (montażu) dokonanej przez sprzedawcę na jego odpowiedzialność lub przez samego konsumenta, lecz zgodnie z otrzymaną instrukcją. Gwarancja ustawowa ma wynosić dwa lata. Obowiązki sprzedawcy obejmują bezzwłoczną propozycję naprawy w sensownym terminie lub wymianę rzeczy. Wybór należy do konsumenta. gdy w grę nie wchodzi żadna ze możliwości konsument może żądać obniżki ceny lub odstąpić od umowy. W razie wymiany rzeczy gwarancja biegnie na nowo.
W projekcie unijnym dotyczącym sprzedaży towarów i gwarancji jakości mowa jest zarówno o gwarancji ustawowej, odpowiedniku polskiej rękojumi, jak i o gwarancji handlowej, czyli naszej gwarancji jakości. Zamierzeniem projektu jest ujednolicenie przepisów i stworzenie minimalnego standardu ochronnego dla konsumentów. Przepisy określają podstawę odpowiedzialności w ramach gwarancji i jej długość. Sprzedawca ma obowiązek zadośćuczynić roszczeniom konsumenta (wymienić lub naprawić towar, obniżyć cenę lub pozwolić kupującemu odstąpić od umowy) i to on pokrywa koszty realizacji gwarancji. Polskie prawo, mimo pewnych różnic, zapewnia porównywalny z projektem unijnym poziom ochrony konsumentów. Niektóre unijne postanowienia nie są w Polsce stosowane, jednocześnie część polskich przepisów jest korzystniejsza dla kupujących niż przepisy wspólnotowe. W ramach implementacji dyrektywy konieczne będą pewne zmiany legislacyjne oraz weryfikacja istniejących przepisów.