odnotowywanie wątpliwości co do rzeczywistej treści opracowywanego przez tłumacza pisma dotyczy jedynie tych wypadków, w których mógł on powziąć takie wątpliwości tylko na podstawie swego przeciętnego, życiowego doświadczenia oraz przeciętnej staranności podczas oględzin dokumentu. Domorosłe ocenianie autentyczności dokumentu jest wielce zawodne. ocena autentyczności będzie wymagać odejścia od obowiązującej, ustanowionej w istniejącym prawie wszechstronności translatorskiej tłumaczy przysięgłych.
Prawidłowa ocena autentyczności mrowia różnorakich dokumentów krążących w obiegu międzynarodowym będzie wymagać od tłumaczy przysięgłych specjalizacji obsługi, a więc odejścia od ustanowionej w obowiązujących przepisach wszechstronności. Tłumacz przysięgły mógłby wejść w skład grupy ekspertów badających jakiś dokument w procesie sądowym, ponieważ o fałszerstwie mogą informować m.in. błędy językowe, zwłaszcza w przypadku dokumentów wystawionych w imieniu poważnych instytucji w krajach o ugruntowanym porządku i rzetelności w administracji.