Łomnicki Miał bardzo skomplikowaną osobowość. Stała się źródłem jego wielkiego talentu, witalności, bo warunki aktorskie miał marne.  Mimo swoich kompleksów, chciał osiągnąć w teatrze wszystko. Niecodzienna inteligencja zaprowadziła go na szczyty. Sprawiał wrażenie aktora, który ćwiczy cały czas. Dyrekcja Łomnickiego miała smutny finał. Płacił cenę za swoje polityczne uwikłanie. Każdy wypominał mu pracę w KC PZPR. Nawet część jego zespołu w Teatrze Na Woli.
Tadeusz Łomnicki był wielkim aktorem, niezwykle pracowitym i inteligentnym. Aktorzy darzyli go ogromnym szacunkiem, jednak wielu krytykowało jego pracę dla KC PZPR. Łomnicki pod koniec życia cierpiał ze względu na braki zawodowe swych scenicznych partnerów, dlatego wolał występować sam. Potrafił jednak zachwycić się grą innych. Po zakończeniu pracy nad "Stalinem" odbył się bankiet, na którym po raz ostatni widziałem Janusza. Podziękował nam, niczego nie zjadł, nie wypił. Pożegnał się i odszedł.