Protesty francuskich bezrobotnych domagających się zwiększenia minimalnej wysokości zasiłków, odbija się coraz większym echem we Francji i na całym świecie. Ruchem kieruje pięć stowarzyszeń bezrobotnych. Specyficzną cechą ruchu jest to, że bezrobotni zachowują się tak, jakby chodziło o strajk zatrudnionych, jakby byli "pracownikami bezrobocia". rząd podjął decyzję o przeznaczeniu miliarda franków dla bezrobotnych. Zdaniem premiera problem bezrobocia można rozwiązać tylko przez skrócenie czasu pracy. Skróceniu czasu pracy zdecydowanie sprzeciwia się zarówno prawicowa opozycja, jak i wpływowy Francuski Związek Pracodawców (CNPF).
Problem bezrobocia dotyka szczególnie gmin popegeerowskich. Po likwidacji pegeerów rynek pracy stał się na tych terenach bardzo ograniczony. Eksperci oraz wojewodowie szukają sposobów walki z bezrobociem. Jedni uważają, że należy rozwijać rolnictwo i przetwórstwo, inni popierają przemysł. W niektórych gminach realizowane są programy przeciwdziałania bezrobociu, pozyskuje się inwestorów, zatrudnia część bezrobotnych przy robotach publicznych. Wśród propozycji wymienia się m.in. stworzenie stref ekonomicznych z ulgami podatkowymi, rozpowszechnianie informacji biznesowej oraz współpracę z samorządami gospodarczymi w zakresie doradztwa finansowego. Okazuje się, że dla wielu osób bycie bezrobotnym jest stylem życia.