Tadeusz Łomnicki Miał bardzo skomplikowaną osobowość. jego pracowitość była godna pozazdroszczenia, wszystko podporządkował sztuce. Był cholerykiem, łatwo było go podrażnić. Sprawiał wrażenie aktora, który ćwiczy cały czas. W czasach Teatru Na Woli Łomnicki z Marią Bojarską stworzyli wspaniałą parę. Dyrekcja Łomnickiego miała smutny finał. Płacił cenę za swoje polityczne uwikłanie. Łomnicki miał rozbudowaną świadomość aktorską. To, jak potrafi docenić kolegów, widziałem pracując nad "Stalinen", ostatnim spektaklem telewizyjnym z jego udziałem.
Tadeusz Łomnicki we wspomnieniach Kazimierza Kutza to człowiek o skomplikowanej osobowości. Był niezwykle pracowity i obdarzony niecodzienną inteligencją. Miał kompleksy - cierpiał z powodu złych warunków aktorskich i zbyt małej popularności. Był cholerykiem i często nie panował nad sobą, potrafił jednak przyznać się do błędu. Lubił grać sam wielkie, całospektaklowe role, ale uwielbiał też występować z utalentowanymi kolegami. Wszystko podporządkował sztuce, dlatego sprawiał wrażenie człowieka, który gra także poza sceną.