Do Berdyczowa, odległego od Kijowa o 185 kilometrów, jedzie się cztery godziny. "Żyj krasiwo, pij berdyczowskie piwo" - zachęca reklama na ścianie jednego z budynków. sklepik nie narzeka na brak klientów. Podobnie jest w sklepach z wódką, której pije się najwięcej. Wszystko przygnębia, ale są w Berdyczowie ludzie, którzy nie poddają się beznadziei. Wielu Polaków. Ojciec Benedykt Krok z Grybowa walczy z siedmiogłowym smokiem niemożności na pierwszym froncie. ksiądz mieszka w bloku. Rozumie, co znaczy brak światła, zniszczona klatka schodowa. Berdyczów to historia, którą można ocalić.
Kiedy Filippo Tomasso Marinetti w 1909 roku publikował w paryskim „Figaro” swój „Manifest futuryzmu”, w którym zachwycał się pięknem szybkości, nie mógł przypuszczać, że w jego rodzinnych Włoszech kilkadziesiąt lat później setki tysięcy kibiców bić będą hołdy czerwonej maszynie marki Ferrari, której sercem jest silnik, a duszą komputer. Nie spodziewał się też, że wyścigi „samochodów o ognistym oddechu” staną się jedną z najsprawniejszych w świecie maszyn do robienia pieniędzy, a oglądać je będzie co dziesiąty człowiek na Ziemi. Dziś samochody Ferrari są synonimem sukcesu nie tylko w sporcie. Żyrują prestiż i status społeczny, stały się przedmiotem marzeń i zazdrości milionów.