W ostatnich latach Sejm uchwalił kilka ustaw nadających niektórym grupom zawodowym uprawnienia samorządowe. Rodzą się obawy, że stajemy się państwem korporacyjnym.Samorządność i społeczeństwo obywatelskie mają być wszakże drogowskazami dla III RP. Kierunek ten wyznacza konstytucja. Korporacjonizm III RP ma także swoje ciemne strony. Zamykanie się w wąskim kręgu zawodowym prowadzi do wytwarzania mechanizmu obrony rynku i ustanawiania jak najkorzystniejszych warunków dla wyodrębnionej grupy, ale lekceważenia interesu klientów. Stawianie interesu zawodowego nad publicznym to nieporozumienie.
W Polsce obowiązuje od roku ustawa o wykonywaniu mandatu posła i senatora, która stanowi, że jeśli posłowie i senatorowie pracują zawodowo poza parlamentem, to dostają dietę, lecz nie dostają uposażenia przysługującego posłom i senatorom zawodowym, chyba że wystąpią o nie z prośbą, a Sejm się zgodzi. PSL wniosło skargę do Trybunału Konstytucyjnego, argumentując, że różnicowanie posłów pracujących i niepracujących poza Sejmem jest różnicowaniem obywateli wobec prawa. Trybunał Konstytucyjny orzekł jednak, że posłowie, którzy nie porzucili zawodowego zajęcia na rzecz pracy w Sejmie, nie muszą otrzymywać pełnego uposażenia.