W czym tkwi fenomen boksu, sportu od lat budzącego kontrowersje i mieszane uczucia? Kto jest bliższy prawdy, czy ci, którzy twierdzą, że z medycznego punktu widzenia sport ten powinien być zakazany, czy może ci, którzy stoją na stanowisku, że boks jest wentylem pozwalającym rozładować naturalną agresję tkwiącą w człowieku. Jedni i drudzy mają rację. To chyba nie przypadek, że głośne pojedynki bokserskie, niezmiennie od lat, budzą takie zainteresowanie. Ludzie są gotowi płacić ogromne sumy tylko za to, by z najbliższej odległości śledzić walkę najbardziej zbliżoną do realnej. Walkę, której istotą jest niebezpieczeństwo, a śmierć nie jest tu tylko iluzją. Termin "walka stulecia" po raz pierwszy pojawił się przed pojedynkiem Jima Jeffriesa z Jackiem Johnsonem 4 lipca 1910 roku w Reno w stanie Nevada. Później "walk stulecia" było już bez liku.
Boks budzi kontrowersje. Jedni uważają, że powinien być zakazany ze względów medycznych. Inni widzą w nim wentyl pozwalający rozładować naturalną agresję tkwiącą w człowieku. Prawda leży po środku. Boks jest stary jak świat. Uprawiano go już w starożytnej Grecji. Za ojczyznę nowoczesnego boksu uważa się Anglię. Po I wojnie światowej powstała Międzynarodowa Federacja Boksu Amatorskiego. Istnieją znaczące różnice między boksem amatorskim a zawodowym. Polacy odnosili sukcesy przede wszystkim w boksie amatorskim. W boksie zawodowym nie ma pieniędzy i gwiazd, więc coraz bardziej traci on na znaczeniu. Zawodowi bokserzy zarabiają bajeczne sumy. Pierwszym bokserem, który otrzymał milionowe honorarium, był Tunney. Ostatni rekord to 35 milionów dolarów, jakie Holyfield otrzymał za walkę z Tysonem. Bokserzy często stają się legendami, jak np. Muhammad Ali. Niektórzy z nich twierdzą, że nie walczą dla pieniędzy, tylko dla sławy.