Czy uprawiał pan sport?GROMOSŁAW CZEMPIŃSKI: Uprawiałem głównie gry zespołowe, dopóki nie zacząłem latać na szybowcach. Potem już całą uwagę poświęciłem lotnictwu.Szedł pan do sportu, a trafił do wywiadu. Dlaczego?To było moje marzenie od dziecka. Wiele się nasłuchałem, naczytałem... Powiedziałem sobie - to jest prawdziwy zawód dla mężczyzny. Ale jak to zwykle bywa, nie człowiek trafia do wywiadu, tylko wywiad trafia do człowieka. Wywiad mnie zauważył i zaproponowano mi pracę.Gdzie pan pracował konkretnie?Pracowałem w Stanach Zjednoczonych i w Szwajcarii. Co jest najgorsze w tej robocie?Samotność. Poza tym zbyt duże oczekiwania i zbyt małe środki. Co pan teraz robi?Robię to, na czym się najmniej znam. Bo z tego, na czym się najbardziej znam, musiałem się wycofać. Dzisiaj mogę powiedzieć z całą wyrazistością, że byłem niezależnym, apolitycznym szefem UOP-u. Obecnie zająłem się biznesem. Jestem współwłaścicielem firmy MOBITEL-ACTIVE SAFE. Główne moje zajęcie to śledzenie kradzionych samochodów. Z przyjemnością mogę powiedzieć, że mam najlepszą firmę w Polsce.
Nie wiadomo, jak potoczyłyby się losy piłki nożnej, gdyby nie dwa znaczące fakty z lat dwudziestych – dopuszczenie do rozgrywek w Brazylii piłkarzy kolorowych oraz zmiana przepisu o spalonym, umożliwiająca rozwój taktyki. Wcześniej kolorowi mieszkańcy Brazylii nie mieli prawa grać w piłkę z białymi. Sport ten uchodził za elitarny. Skoro w Anglii w lidze nie grali Murzyni, w Brazylii zwyczaj ten przejęto, rozszerzając go na Mulatów, Metysów oraz Indian. Przełom nastąpił w roku 1923. Klub Vasco da Gama z Rio de Janeiro postanowił sprzeciwić się zasadom i przystąpił do rozgrywek o mistrzostwo stanu Guanabara z kolorowymi piłkarzami w składzie. Wygrywał przez dwa kolejne lata. To spowodowało rewolucję. W roku 1925 International Board zmienił przepis o spalonym w części mówiącej o liczbie zawodników mogących znajdować się w momencie podania piłki między linią bramkową a najbliższym niej graczem drużyny atakującej. Dotychczas było ich trzech zawodników, od tej pory miało być tylko dwóch. Z nowych ustaleń pierwszy skorzystał angielski trener Herbert Chapman, wprowadzając system WM. Wycofał środkowego pomocnika do obrony, zmienił ustawienie ataku, wycofując w głąb pola dwóch łączników.