Tadeusz Łomnicki Miał bardzo skomplikowaną osobowość. jego pracowitość była godna pozazdroszczenia, wszystko podporządkował sztuce. Był cholerykiem, łatwo było go podrażnić. Sprawiał wrażenie aktora, który ćwiczy cały czas. W czasach Teatru Na Woli Łomnicki z Marią Bojarską stworzyli wspaniałą parę. Dyrekcja Łomnickiego miała smutny finał. Płacił cenę za swoje polityczne uwikłanie. Łomnicki miał rozbudowaną świadomość aktorską. To, jak potrafi docenić kolegów, widziałem pracując nad "Stalinen", ostatnim spektaklem telewizyjnym z jego udziałem.
Łomnicki miał skomplikowaną osobowość, którą nadrabiał marne warunki aktorskie. Spotkaliśmy się po latach, kiedy zaprosił mnie do reżyserowania niecenzuralnego spektaklu w Teatrze Na Woli. Żeby rozładować atmosferę, musiałem go wtedy poniżyć przed młodszymi kolegami, których tremował jego autorytet. Pod koniec pracy w Teatrze Na Woli bardzo cierpiał, ponieważ ludzie wypominali mu pracę w KC PZPR. Łomnicki potrafił docenić wielkość swoich kolegów. Pod koniec życia jego gra była nieco przeintelektualizowana.