Od 1996 r. trwają prace nad przygotowaniem dyrektywy o sprzedaży towarów konsumentom i towarzyszącym jej gwarancjom jakości. Projekt mówi zarówno o gwarancji ustawowej, co może być uznane za odpowiednik naszej rękojmi, jak i o gwarancji dobrowolnej, stanowiącej odpowiednik naszej gwarancji jakości. Główną przesłanką odpowiedzialności w ramach gwarancji ustawowej jest niezgodność cech nabywanego towaru z postanowieniami umowy i wynikającymi z tego oczekiwaniami konsumenta. Obowiązki sprzedawcy obejmują bezzwłoczną propozycję naprawy w sensownym terminie lub wymianę rzeczy. Regulacja gwarancji dobrowolnej Obejmuje powinność pisemnego jej udzielenia z obowiązkiem przedłożenia dokumentu do wglądu w momencie zawarcia umowy. projekt każe zapewnić konsumentowi lepszą pozycję, niż wynikałoby to z gwarancji ustawowej. Poziom ochrony przyznawany przez prawo polskie jest w porównaniu z zasadami projektu satysfakcjonujący.
W projekcie unijnym dotyczącym sprzedaży towarów i gwarancji jakości mowa jest zarówno o gwarancji ustawowej, odpowiedniku polskiej rękojumi, jak i o gwarancji handlowej, czyli naszej gwarancji jakości. Zamierzeniem projektu jest ujednolicenie przepisów i stworzenie minimalnego standardu ochronnego dla konsumentów. Przepisy określają podstawę odpowiedzialności w ramach gwarancji i jej długość. Sprzedawca ma obowiązek zadośćuczynić roszczeniom konsumenta (wymienić lub naprawić towar, obniżyć cenę lub pozwolić kupującemu odstąpić od umowy) i to on pokrywa koszty realizacji gwarancji. Polskie prawo, mimo pewnych różnic, zapewnia porównywalny z projektem unijnym poziom ochrony konsumentów. Niektóre unijne postanowienia nie są w Polsce stosowane, jednocześnie część polskich przepisów jest korzystniejsza dla kupujących niż przepisy wspólnotowe. W ramach implementacji dyrektywy konieczne będą pewne zmiany legislacyjne oraz weryfikacja istniejących przepisów.