Życie św. Wojciecha znaczyły kryzysy i katastrofy. Niektórzy złośliwi są skłonni nawet powiedzieć, że jego życie było totalnym bankructwem. Ten z pozoru "bankrut" w półtora roku po śmierci został kanonizowany. W roku 1000 u jego grobu w Gnieźnie spotkali się cesarz niemiecki Otton III, legat papieża Sylwestra II i książę Bolesław Chrobry. To właśnie podówczas postanowiono utworzyć w Gnieźnie arcybiskupstwo, cesarz zaś uznał suwerenność naszego kraju. I oto niebawem, 3 czerwca, podczas papieskiej pielgrzymki u grobu św. Wojciecha odbędzie się kolejny zjazd. Tym razem najwyższy hierarcha Kościoła katolickiego spotka się z prezydentami kilku tzw. świętowojciechowych państw oraz z przedstawicielem prezydenta Rosji.
3 czerwca u groby św.Wojciecha spotkają się papież i prezydenci Niemiec, Słowacji, Węgier, Litwy i Polski oraz przedstawiciel prezydenta Rosji. Zjazd ma stanowić przypomnienie o wspólnych chrześcijańskich korzeniach Europy. Wojciech może stać się patronem jednoczącej się  Europy. Jako biskup Pragi zasłynął pobożnością i ascetycznym życiem. Odwiedził wiele europejskich klasztowór.  Zginął męczeńską śmiercią w Prusach,  jego szczątki spoczęły w katedrze gnieźnieńskiej. U jego grobu spotkali się cesarz Oton III i książe Bolesław Chrobry. O jego życiu powstało wiele legend, a jego kult rozprzestrzeniał się w calej Europie.  W Polsce miał on od początku charakter religino-państwowy,  w innych państwach przyczynił się do ożywienia religijnego.