Szykuje się nowy akt prawa wspólnotowego, do którego trzeba będzie dostosowywać nasze prawo. Od 1996 r. trwają prace nad przygotowaniem dyrektywy o sprzedaży towarów konsumentom i towarzyszącym jej gwarancjom jakości.Dyrektywa dotyczyć ma przede wszystkim gwarancji jakości. Zamierzeniem projektu jest harmonizacja przepisów o odpowiedzialności za niewykonanie zobowiązania, gdy przybiera ona postać świadczenia rzeczy nieodpowiedniej jakości przy sprzedaży rzeczy ruchomych konsumentom. Projekt przewiduje stworzenie minimalnego standardu ochronnego w samej dyrektywie, od którego nie można będzie odstąpić in minus ani ustawodawstwie państw UE, ani w umowach stron. Państwa mające lub chcące wprowadzić bardziej rygorystyczne zasady ochrony konsumenta - w zakresie dyrektywy - mogą je utrzymać, jeśli nie mogłyby być uznane za niezgodne z traktatem rzymskim (art. 30).
W projekcie unijnym dotyczącym sprzedaży towarów i gwarancji jakości mowa jest zarówno o gwarancji ustawowej, odpowiedniku polskiej rękojumi, jak i o gwarancji handlowej, czyli naszej gwarancji jakości. Zamierzeniem projektu jest ujednolicenie przepisów i stworzenie minimalnego standardu ochronnego dla konsumentów. Przepisy określają podstawę odpowiedzialności w ramach gwarancji i jej długość. Sprzedawca ma obowiązek zadośćuczynić roszczeniom konsumenta (wymienić lub naprawić towar, obniżyć cenę lub pozwolić kupującemu odstąpić od umowy) i to on pokrywa koszty realizacji gwarancji. Polskie prawo, mimo pewnych różnic, zapewnia porównywalny z projektem unijnym poziom ochrony konsumentów. Niektóre unijne postanowienia nie są w Polsce stosowane, jednocześnie część polskich przepisów jest korzystniejsza dla kupujących niż przepisy wspólnotowe. W ramach implementacji dyrektywy konieczne będą pewne zmiany legislacyjne oraz weryfikacja istniejących przepisów.