odnotowywanie wątpliwości co do rzeczywistej treści opracowywanego przez tłumacza pisma dotyczy tych wypadków, w których mógł on powziąć takie wątpliwości na podstawie swego przeciętnego, życiowego doświadczenia oraz przeciętnej staranności podczas oględzin dokumentu. fałszerstwo dokumentu może występować w formie fałszu materialnego, przy którym dokumenty nieautentyczne mogą występować jako przerobione bądź podrobione. ocena ich autentyczności będzie wymagać odejścia od wszechstronności translatorskiej tłumaczy przysięgłych.
W obiegu międzynarodowym krąży obecnie mnóstwo dokumentów, a prawidłowa ocena ich autentyczności wymagać będzie od tłumaczy przysięgłych specjalizacji obsługi, a więc odejścia od ustanowionej w przepisach wszechstronności. Według rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 8 czerwca 1987 roku tłumacz przysięgły uprawniony jest do sporządzania, sprawdzania i poświadczania tłumaczeń, a także sporządzania poświadczonych odpisów pism. Możliwości trafnej oceny autentyczności dokumentów podczas wstępnych oględzin są jednak niewielkie.