Prawidłowa ocena autentyczności dokumentów krążących w obiegu międzynarodowym wymagać będzie od tłumaczy przysięgłych specjalizacji obsługi, a więc odejścia od ustanowionej w obowiązujących  przepisach wszechstronności. Osoba ustanowiona tłumaczem przysięgłym uprawniona jest do sporządzania, sprawdzania i poświadczania tłumaczeń. wzmagający się międzynarodowy obrót bankowy, handlowy i prawny powoduje lawinowy przyrost masy dokumentacji sporządzanej w językach obcych, nie zawsze należycie starannie wykonanej i wypełnionej, nasuwającej wątpliwości co do autentyczności.
Działalność tłumaczy przysięgłych reguluje rozporządzenie ministra sprawiedliwości w sprawie biegłych sądowych i tłumaczy przysięgłych. Tłumacz przysięgły  m.in. sporządza, sprawdza i poświadcza tłumaczenia oraz  poświadczone odpisy pism.  Fałszerstwo dokumentu dzieli się na  fałsz intelektualny i  fałsz materialny. Domorosłe metody oceny dokumentów starych/zniszczonych mogą być zawodne. Fałszerstwa nieudolne są łatwo wykrywalne. Większa liczba dokumentów w językach obcych będzie wymagać międzynarodowej standaryzacji badania autentyczności i poprawności dokumentów.