"Sultan Mehmet je bio poznat po vjerskoj toleranciji s kojom se odnosio prema svojim podanicima, posebice poraženim kršćanima, a film završava onom veličanstvenom scenom", dodaje, govoreći o završnoj sceni kada sultan Mehmet II. govori grčkoj zajednici da će Otomani biti tolerantni prema njihovoj vjeri.
“Sultan Mehmet, tebaasına -özellikle de fethedilen topraklardaki Rumlara- gösterdiği dini hoşgörüyle tanınırdı. Film de zaten bunu gösteren o muhteşem sahneyle sonlanıyor,” diye ekliyor Aybay, Sultan Mehmet’in, İstanbul’daki Rum cemaatine, dinlerine karşı hoşgörülü davranılacağı garantisini verdiği son sahneye atıfta bulunarak.