Mirković je kazao kako je film napravio kao reakciju na činjenicu kako brojni ljudi u Hrvatskoj pokušavaju zaboraviti da su ikada bili dio Jugoslavije, iako čineći to iz misli također brišu i svoja pozitivna iskustva, poput posjeta različitim primorskim mjestima i slušanja domaćih sastava ranih osamdesetih godina.
Mirkoviç bu filmi, Hırvatistan'daki pek çok kişinin Yugoslavya'nın bir parçası oldukları gerçeğini unutmaya çalışması, fakat bu arada sahil köylerini gezmek ve 1980'lerin başlarındaki yerli grupları dinlemek gibi iyi şeyleri de kafalarından uzaklaştırmalarına tepki olarak çektiğini söyledi.