Kontrola kreditiranja kreće se u rasponu od minimalne do nepostojeće, što prosječne građane dovodi u situaciju u kojoj su uštede manje od sve većih dugovanja.
Kredi denetiminin neredeyse hiç olmaması, ortalama vatandaşı kazancının artan borçlarından daha az olması noktasıyla karşı karşıya getiriyor.