U izvješću se posebice ukazuje na nastavak međuetničkog nasilja i rasističkih napada, nedovoljan broj društvenih i administrativnih pravnih odredbi kojima se zabranjuje diskriminacija, nedostatak nacionalne platforme čiji bi zadatak bio borba protiv rasizma, i još uvijek nezadovoljavajuća razina snošljivosti u medijima.
Raporda özellikle etnik şiddet ve ırkçı saldırıların sürmesi, ayrımcılığı yasaklayan sivil ve idari yasal hükümlerin yetersizliği, ayrımcılıkla mücadeleyle görevli ulusal bir komisyonun olmayışı ve basında hoşgörünün hala istenilen seviyeye ulaşamamasına değiniliyor.