"U početku sam bila prestravljena razmišljanjima da netko, možda i ja sama, može biti ozlijeđen nekom od tih igala ili dobiti tko zna kakvu bolest, ali sam kasnije počela na njih gledati kao i na svako drugo smeće koje pronalazim", ističe.
Vanea şöyle devam ediyor: "Başlangıçta korktum, sonra da bu iğnelerden birinin birisine, belki de bana batabileceğini ve Tanrı bilir hangi hastalığı bulaştırabileceğini düşündüm, ama artık bunlara alıştım ve bulduğum diğer çöplerden farksız muamele ediyorum."