Nije samo neisplaćivanje subvencija bilo ono što je ljekarnike potaknulo da pritisnu vladu koja je poznata po tome što je uzimala doprinose iz radničkih plaća, a nije se brinula za financiranje svojeg zdravstvenog sustava koji podsjeća na vrijeme socijalizma. Jedan od razloga je i kritična nestašica za život nužnih lijekova, a ponekad čak i aspirina.
Eczacıları, sevimsiz bir şekilde işçi maaşlarından para kesen ve Sosyalist tarzdaki sağlık sistemini destekleyemeyen bir hükümeti iteklemeye yönelten sadece sübvansiyon yokluğu değil, aynı zamanda hayat kurtaran ilaçların, hatta bazen aspirinin bile kritik şekilde bulunamaması oldu.