Međutim, umjesto političkog konsenzusa, novi ustav produbio je jaz između vladajućih stranaka i oporbe, koja se zalagala za čvršće odnose sa Srbijom.
Ancak yeni anayasa, siyasi uzlaşma sağlamak yerine iktidar partileriyle Sırbistan ile daha yakın ilişkileri savunan muhalefet arasındaki uçurumu genişletti.