De obicei plăcuţele de aur erau puse pe pieptul celor morţi reprezentând o "hartă" pentru sufletul aflat în călătoria sa prin eternitate în căutarea zeilor.
Në mënyrë karakteristike, fletët e arta viheshin në gjoks të njerëzve të vdekur për të përfaqësuar një "hartë udhësh" për shpirtin në udhëtimin e tij nëpër përjetësi në kërkim të zotave.