Şi nu doar lipsa de subvenţii i-a împins pe farmacişti să preseze un guvern notoriu pentru faptul că a luat bani din salariile angajaţilor şi nu a sprijinit sistemul său medical de tip socialist, ci şi lipsa crucială de medicamente vitale şi, câteodată, chiar a aspirinei.
Dhe nuk ishte vetëm një mungesë e subvencioneve që i bëri farmacistët të nxisin një qeveri që kishte marrë në mënyrë famëkeqe para nga pagat e punëtorëve dhe nuk mbështeti sistemin e saj të tipit socialist të kujdesit shëndetësor, por gjithashtu një mungesë kritike e ilaçeve që shpëtojnë jetën dhe ndonjëherë edhe e aspirinës.