Legea Fundaţiilor din Turcia, adoptată în 1936, a ordonat tuturor fundaţiilor să depună o declaraţie de proprietate care să cuprindă toate proprietăţile imobiliare şi alte bunuri deţinute de acestea, iar în 1974, o decizie separată a Curţii de Casaţie a interzis grupurilor minoritare să achiziţioneze şi să înregistreze orice nouă proprietate.
Ligji mbi Fondacionet i Turqisë, i miratuar në vitin 1936, urdhëroi që të gjitha fondacionet duhet të paraqesin një deklaratë të pasurive, duke përfshirë të gjitha pasuritë e patundshme dhe të tjera që posedojnë, ndërsa në vitin 1974, një vendim i veçantë nga Gjykata e Kasacionit u ndaloi grupeve nga pakicat blerjen dhe regjistrimin e ndonjë pasurie të re.