Aceasta situatie este amplificata de mecanismul prin care bunurile si serviciile "publice" (oferite de sectorul public) creaza o presiune asupra celor generate de sistemul privat, iar cheltuielile sectorului public produc o presiune fiscala mare asupra firmelor din sistemul privat.
Kjo trashëgimi përforcohet nga një sindromë e rrethit vicioz: prodhimi i të mirave private është i shtypur prej të mirave thelbësore publike, por vetë shpenzimet e destinuara për ofertën e të mirave publike mund të mbitaksojë firmat private.