Susţinând că Occidentul persistă în a vedea Turcia dintr-un punct de vedere "orientalist", Arslan a declarat că dorinţa de a fi activi în străinătate este generată de recenta prosperitate economică a ţării şi de cerinţa islamică de a dărui săracilor.
Duke pretenduar se Perëndimi ka ngulmuar në parjen e Turqisë nëpërmjet një pikëpamje "orientaliste", Arslan tha se dëshira për të qenë aktiv jashtë vendit nisi në begatinë ekonomike të kohëve të fundit të vendit dhe kërkesës islamike për t'u dhënë të varfërve.