Câtă vreme politica externă şi de securitate comună rămâne un obiectiv îndepărtat şi câtă vreme arsenalele militare (nucleare) nu sunt sub controlul comun (UE/suprastatal), nu este realist să ne aşteptăm ca ţările mari să permită cu nonşalanţă preluarea (câteodată ostilă) a principalelor firme de către companii străine sau să permită declinul companiilor majore -- să ne amintim controversa legată de compania Alstom şi poziţia nefavorabilă adoptată de Paris în legătură cu o posibilă operaţiune de salvare condusă de Siemens.
Për aq sa një politikë e jashtme e përbashkët sigurimi mbetet një objektiv i largët, dhe për aq sa arsenalet (bërthamore) ushtarake nuk janë nën kontrollin e përbashkët (BE/ mbikombëtar), është jo realiste të presësh që vendet e mëdha do të lejojnë me shpërfillje marrjen (nganjëherë armiqësore) të firmave të tyre kryesore nga kompanitë e huaja, apo t'i lënë kompanitë e mëdha të rrëzohen: mund të kujtojmë këtu kundërshtitë e ngritura rreth Alstom dhe synimin e paqartë që Parisi mori nga një operacion shpëtimi i kryesuar nga Siemens.