Se poate presupune că creşterea economică a economiilor asiatice (cea mai impresionantă fiind cea a Chinei în ultimele decenii) trebuie privită prin prisma politicii -- mai exact prin prisma politicii de economie strategică, care a fost inclusă într-un fel de politică industrială concentrată asupra dezvoltării, prin utilizarea forţelor pieţei într-un mod inteligent.
Mund të pranohet se ngritja ekonomike e ekonomive aziatike (dhe më përshtypjelënëse, ajo e Kinës gjatë dy dekadave të fundit) duhet gjykuar nëpërmjet lenteve të tilla politike, që do të thotë nëpërmjet politikës strategjike tregtare, e cila është mishëruar në një lloj politike industriale zhvillimore duke përdorur forcat e tregut në një mënyrë të mënçur.