Sprijinul mai puţin sonor al Turciei pentru popoarele care cer libertate şi democraţie de la regimurile autocrate din Libia şi Iran arată că, deşi tensiunile au la bază motive similare, situaţia fiecărei ţări este unică şi Turcia trebuie să îşi ierarhizeze interesele.
Mbështetja më pak e zëshme e Turqisë për popujt që kërkojnë liri dhe demokraci nga rendet autokratike në Libi dhe Iran tregon se ndërsa trazira i ka rrënjët në arsye të ngjashme, gjendja e çdo vendi është e veçantë dhe Turqia duhet të ketë përparësi për interesat e saj.