Toţi ceilalţi indicatori (breşa de producţie, creşterea stocului monetar, rata de schimb) devin variabile auxiliare; banca centrală le ia în considerare numai dacă această informaţie ajută la îmbunătăţirea prognozelor legate de inflaţie.
Të gjithë treguesit e tjerë (diferenca në prodhim, zhvillimi i depozitave monetare, kursi i shkëmbimit) shndërrohen në elementë të ndryshueshëm ndihmës; banka qëndrore i mban parasysh vetëm nëse ky informacion ndihmon në përmirësimin e parashikimit të saj për inflacionin.