Primul, cel mai optimist, evidenţiază fragilitatea instituţională a societăţilor post-comuniste, funcţionarea precară a cecurilor şi balanţelor de plăţi, şi un sistem judiciar corupt combinat cu o capacitatea slabă de punere în aplicare a legii.
E para, më optimisja, thekson dobësinë institucionale në shoqëritë pas komunizmit, funksionimin e brishtë të kontrolleve dhe ekuilibrave dhe një sistem gjyqësor të korruptuar të kombinuar me aftësinë e paktë për zbatimin e ligjit.