Međutim, umjesto političkog konsenzusa, novi ustav je proširio jaz između vladajućih stranaka i opozicije, koja zagovara uže odnose sa Srbijom.
Ancak yeni anayasa, siyasi uzlaşma sağlamak yerine iktidar partileriyle Sırbistan ile daha yakın ilişkileri savunan muhalefet arasındaki uçurumu genişletti.