Tokom prve noći u egzilu, on i njegova porodica napustili su Prištinu s mnogo drugih ljudi, idući pješke do stanice da uhvate prvi voz do granice s Makedonijom.
Bekiri ve ailesi, sürgündeki ilk gecelerinde, tıpkı diğer pek çok kişi gibi tren garına yürüyerek, Makedonya sınırına giden ilk trene yetişmeye çalışmış ve böylece Priştine'den ayrılmış.