"Sultan Mehmet je bio poznat po vjerskoj toleranciji s kojom se ophodio prema svojim podanicima, pogotovo pokorenim kršćanima, i film se završava tom veličanstvenom scenom," dodaje on, aludirajući na zadnju scenu, kada Sultan Mehmet II kaže zajednici Grka da će Osmanlije biti tolerantne prema njihovoj religiji.
“Sultan Mehmet, tebaasına -özellikle de fethedilen topraklardaki Rumlara- gösterdiği dini hoşgörüyle tanınırdı. Film de zaten bunu gösteren o muhteşem sahneyle sonlanıyor,” diye ekliyor Aybay, Sultan Mehmet’in, İstanbul’daki Rum cemaatine, dinlerine karşı hoşgörülü davranılacağı garantisini verdiği son sahneye atıfta bulunarak.